initial commit of ebook 24386HEADmain

10 files changed, 8731 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/24386-8.txt b/24386-8.txt
new file mode 100644
index 0000000..c9ad0cf
--- /dev/null
+++ b/24386-8.txt
@@ -0,0 +1,3198 @@
+Project Gutenberg's Het vroolijke leven, by Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Het vroolijke leven
+
+Author: Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+Release Date: January 21, 2008 [EBook #24386]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK HET VROOLIJKE LEVEN ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+
+
+					  HET VROOLIJKE LEVEN
+
+							 DOOR
+
+					JEANNE REYNEKE VAN STUWE
+
+
+					 L. J. Veen--Amsterdam
+
+
+
+
+
+
+I.
+
+
+Met groote stappen liep Max van den Heuvel zijn kleine kamer op
+en neer. Er lag een diepe frons tusschen zijn oogen, en soms beet
+hij ongeduldig zijn sterke witte tanden in zijn onderlip. Door het
+open raam kwam de koele avondlucht naar binnen, maar hij had het
+warm,--benauwd, broeiend warm in de bedompte ruimte, en toch stond
+het hem tegen, nu nog naar buiten te gaan.
+
+Waar moest hij heen? Een eenzame wandeling maken? Naar het een of
+ander café, waar hij wel kennissen zou ontmoeten, om zich door hen
+vrij te laten houden? Bah! hij had er genoeg van! hij had er meer
+dan genoeg van!
+
+Driftig keek hij om zich heen. Alles irriteerde hem hier....of liever
+het _niets_ irriteerde hem hier. Want wat bezat hij? wat kon hij in de
+wereld het zijne noemen? Die armzalige meubileering van deze armzalige
+kamer, was nog niet eens zijn eigendom. De matten stoel bij het raam,
+de onoogelijk-kleine tafel, dat geverfde kastje, 't was meer dan min,
+en toch, dát zelfs, niet eens van hem.
+
+Thans werd het te erg. Hij hield het gewoon niet uit. Nog langer te
+leven op dat hongerloon van zes gulden in de week, hij bedankte er
+eenvoudig voor. Was hij, Max, nu daartoe geboren?....
+
+Moest hij misschien nog blij wezen, dat hij dit werk mocht
+doen? Klerkje spelen, den heelen dag gebogen zitten over idiote
+papieren, bebromd als een kleine jongen, wanneer hij zich eens
+vergiste.... Dat moest uit zijn! uit zijn!
+
+Hij stampte met den voet op den grond. Wat een scharrelleven had hij
+geleid, sinds hij zijn juridische studiën vaarwel zei. Maar je moet
+maar pech hebben in het leven. Als zijn vader slechts een paar jaar
+later gestorven was, dan zou hij advocaat zijn geweest. De menschen
+hadden goed praten: dat hij tóch voort had moeten gaan; er waren er
+zóóveel, die een betrekking waarnamen, en toch voort studeerden.... En
+als hij dan geen kleeren had, en geen woning had? en moest hij soms
+van zijn zes gulden in de week het college-geld oversparen?
+
+Hij had wel eens wat meer verdiend met journalistiek werk; maar dat
+was toch maar voor korten tijd geweest. Neen, daar was hij óók al niet
+voor geschikt. Neen! Waarom het niet eerlijk te constateeren: hij wás
+geen mensch, om moeizaam droog brood te verdienen. Hij deed het wel,
+natuurlijk, omdat het moest, maar het was geen leven. Hij voelde veel
+te goed, dat er iets in hem zat; zonder ijdel te wezen kon hij zichzelf
+dit gerust bekennen. Hij kon schrijver wezen, dichter, dramaticus,
+als de omstandigheden hem daartoe maar in de gelegenheid stelden. Hij
+was er niet iemand naar, om de prachtigste romans en verzen neer
+te kunnen pennen op de flardige randjes van couranten-papier of de
+achterzijde van aan de deur afgegeven drukwerkjes, gezeten op een
+stoel met anderhalven poot, en bij het licht van een kaarsje op een
+oude flesch.... Bah! bah! hij moest ruimte, licht, weelde, om zich
+heen hebben, of er kwam niets van hem terecht. Niets!
+
+Hij moest iets bedenken, om uit deze onmogelijke positie te
+geraken. Hij dacht al dagen lang, zonder verder te komen. En toch had
+hij een eed bij zichzelven gedaan, dat hij zich redden zou. Kom! hij
+had toch capaciteiten genoeg, om iets hoogers in de wereld te zijn, dan
+wat hij nu was,--hij had recht op een betere positie in het leven, ja,
+recht! recht! Hij, met zijn uiterlijk, met zijn ontwikkeling, met zijn
+beschaafde manieren, met zijn aanleg.... behoefde toch niet eeuwig een
+walgelijk stumperdje te blijven op een kantoor, met een loon van zes
+gulden per week voor zesenvijftig uren werk?.... Nog geen twaalf centen
+per uur, de helft van wat de eerste de beste timmerman of metselaar
+verdiende.... nauwelijks opperman's-loon was het, en daar moest hij,
+_hij_ zich mee tevreden stellen. En dan klaagden die lui nog, god
+beter 't, ze werden socialist, omdat ze werden "uitgebuit",--en wat
+werd _hij_ dan?!.... En wat waren zij dan nog bij hém vergeleken?
+
+Hij had gedacht, gedacht, hoe hij toch aan dit armoe-lot kon
+ontkomen. Hij was bijvoorbeeld uitstekend op de hoogte van vormen
+en goede manieren. Maar wat kon hij daarmee verdienen? Hij kon toch
+niet zoo maar het een of ander parvenus-huis binnen-stappen, met de
+boodschap, dat hij hier "manieren wou komen onderwijzen"? Wie hielp
+hem aan een familie, die behoefte had aan dat onderwijs? Hij kon
+toch óok niet adverteeren: "_Gedistingeerd jongmensch biedt zich aan,
+om parvenu's te beschaven_"?
+
+Ook kon hij zich wel "verhuren," om als voorname gast diners en soirées
+met zijn tegenwoordigheid op te luisteren. Maar _daarvoor_ was zijn
+naam nu weer niet goed genoeg. Van den Heuvel kon iedereen heeten,
+en dat hij nu toevallig was van den aristocratischen tak, dat stond
+niet op zijn aangezicht te lezen. Of liever, dat stond _wel_ op zijn
+aangezicht geschreven, maar dat was niet voldoende. Was hij maar van
+adel, dan, ja, dan zou hij altijd nog wel steun kunnen vinden. Dan
+was er wel iemand te vinden, die niet graag zou zien, dat zijn naam
+"door het slijk gesleurd" werd, en den jongen bloedverwant daarom
+voorthielp, desnoods in de diplomatie....
+
+Hij moest toch even lachen om die gedachte: _desnoods_ in de
+diplomatie.... En wat was hij nu? Mon dieu!
+
+Maar toch.... had hij geen familie, bestond er niemand, aan wien
+hij zich presenteeren kon, zeggende, dat hij tot een wanhoopsdaad in
+staat zou zijn, als men hem liet zonder hulp? Want dan zou hij gaan
+zwendelen of stelen of pornografische boeken schrijven.... Neen! dat
+kon hij toch niet gaan zeggen, omdat hij dat immers nooit zou doen!
+
+Teekenen voor koloniaal? Daar had hij feitelijk geen physiek
+voor. Bakker worden? brandweerman? Heel goed. Maar, zouden ze hem
+aannemen? Ach, neen, in dergelijke beroepen werd hij niet toegelaten.
+
+Maar het was toch te gek, zie je, te gek, dat Max zoo maar kalm hier
+zat te verhongeren. _Iets_ móest er gebeuren.
+
+Goed gezegd, maar wat?
+
+Zijn vrienden konden hem niet helpen. Die waren voor het meerendeel
+even arme slokkers als hij. Of ze leefden in verhoudingen, die het
+hun onmogelijk maakten een broeder in den nood bij te staan.
+
+Hij moest in deze zaak vertrouwen op zichzelf. Op zijn eigen vlugge
+hersenen, op zijn eigen minder-vlugge handen....
+
+Zijn handen, ja, gespierd waren ze wel.... voor roeien, tennissen,
+en schermen geschikt genoeg.... wacht! kon hij geen les in tennissen
+geven?
+
+En waar moest hij dat dan doen? Hier op zijn kamer? Neen, maar dat
+was toch wel iets, om over te denken. Hij werd dan gewoon meegenomen
+naar het veld, en geïntroduceerd door den jongeheer of de jonge dame,
+die(n) hij les gaf, als kennis. Een wit-flanellen pak zou zooveel
+niet kosten. Ja, waarachtig, dat was een idee.
+
+Maar een oogenblik later dacht hij alweer: Nou, ja, het is een goede
+gedachte, en ik zal het misschien ook wel doen, maar fortuin zal ik
+met dat baantje toch zeker niet maken. En daarom is 't me toch te doen.
+
+Rusteloos stapte hij zijn kamer op en neer, op en neer. Hoe langer
+het duurde, eer hij iets vond, hoe ongeduriger en ongehumeurder hij
+werd. Hij moest maar naar bed gaan. 't Gaf hem allemaal toch niets. En
+wat had hij er aan, om morgen met een dof hoofd op dat ellendige,
+broeiwarme kantoor te zitten, zoodat elk woord hem inspanning
+kostte, en de pennehouder zich bijna niet door zijn loome vingers
+liet voort-bewegen....
+
+Maar hij zou immers toch niet kunnen slapen? O, neen. Daarvoor werkte
+zijn hoofd veel te snel en te helder. Hij moest nog maar eens verder
+denken....
+
+Als hij eens een speelbank oprichtte? Houders van speelbanken maakten
+altijd fortuin. Als ze tenminste voorzichtig waren, en zorgden buiten
+de handen der politie te blijven.... Maar....
+
+Hè, vervloekt! er was toch ook altijd een "maar"! En toch had hij
+met dat "maar" rekening te houden. Want om een speelbank te kunnen
+beginnen, daarvoor was kapitaal noodig. En wie zou hem dat willen
+voorschieten? Wie zou zich aan een dergelijke risico wagen?....
+
+Maar, lieve hemel, was er dan niets, niets voor
+hem te vinden? Dat kón toch niet. Dat was toch
+godsonmogelijk.... gods-terwereld-onmogelijk....
+
+Was er geen geld te slaan uit zijn literaire talenten, die hij toch
+werkelijk, sans blague, bezat.... Letterkundige begaafdheid hád hij,
+dat was hem meermalen door bevoegde kunstrechters verzekerd. Maar
+als hij niet het geluk had in den populairen smaak te vallen, dan
+was het immers toch niets gedaan?....
+
+Hij stond voor den kleinen spiegel, die boven den schoorsteenmantel
+hing, en bekeek zich, zonder dat hij het zich bewust was,
+aandachtig. Een aangenamen indruk maakte hij.... flinke oogen,
+hoog voorhoofd.... Toen ging hij kijken met meer besef, en terwijl
+hij zichzelf zoo bezag, dwaalden er gedachten door zijn hoofd, die
+allengs een vaster vorm aannamen.... literaire gaven.... succes bij
+vrouwen.... Zijn hersenen werkten al sneller en sneller.... in een
+oogenblik verzon hij combinaties.... zette hij schema's in elkaar,
+en spon ze uit.... Zoo zou het gaan.... Zóo kon het.... moest het....
+
+Zijn gezicht begon al vroolijker te staan, terwijl hij dacht en
+dacht. En eensklaps sprong er een zware vloek hem van de lippen,
+en hardop riep hij:
+
+--Ik ben er! ik heb 't gevonden!
+
+Hij zette zich neer in zijn stoel, legde het eene been over het andere,
+en omgreep den enkel met beide handen. Zijn wenkbrauwen fronsden zich
+van het ingespannen denken, maar nu hij eenmaal "het" gevonden had,
+was de nadere uitwerking van zijn plan niet zoo moeilijk meer. Zijn
+oogen begonnen te stralen van ondeugend pleizier.... en tot laat in
+den nacht bleef hij zitten fantaseeren, en bekeek zijn prachtig plan
+vergenoegd van alle kanten.
+
+
+
+
+
+
+
+II.
+
+
+Den volgenden morgen werd hij wakker, doordat de deur van zijn kamer
+openging, en hij zijn vriend Robert Roodhaar verschijnen zag. Roodhaar
+was Robert's bijnaam, ter oorzaak van zijn wit-blond, bijna kleurloos
+haar,--zooals den roodharigen Frits Verhaeren de naam van "Sneeuw"
+was gegeven,--hij heette eigenlijk Lam, maar hij had zoozeer het land
+daaraan, dat hij zich getroost Roodhaar had hooren doopen.
+
+Robert Roodhaar trad toe op het bed, waarin, tot zijn verbazing,
+Max hem vriendelijk lag toe te lachen.
+
+--Ben je dan niet ziek?
+
+--Nee, zoon van Walter Scott. Wat doe jij zoo vroeg op de vlakte?
+
+--Vroeg? wat scheelt je toch? 't Is tien uur. Waarom ben je niet
+op kantoor?
+
+--Ik had geen zin.
+
+--Geen zin?!
+
+--Nee.
+
+--En dat vertel je zoo kalm? Ben je plotseling gek geworden, of....
+
+--Nee, gek ben 'k niet en kachel ben 'k óok niet, en ziek ben 'k
+ook niet.
+
+--Ik kwam even de Mercure de France bij je aanreiken. Ik dacht
+natuurlijk, dat je op kantoor was. Toen zegt me je huisjuffrouw:
+Ga u maar 's na binnen, meneer doet zoo raar, hij het gerust de koorts.
+
+Max barstte in lachen uit.
+
+--Zei ze dat?
+
+--Ja, ze had je om acht uur geklopt. Meneer, sta u op! Nee, had
+je gezegd. Is u ziek, meneer? Dat niet, juffrouw, maar ik heb nog
+slaap. Dag, juffrouw. Ze had je nog 's geroepen, en nog 's geroepen,
+maar je had alleen maar gesnorkt.
+
+--Dat wil 'k waarachtig wel gelooven, ik ben pas om vier uur gaan
+maffen.
+
+--Wat heb je dan uitgevoerd?
+
+Max richtte zich wat op, en wijzend met zijn vinger naar Robert,
+zei hij met nadruk:
+
+--Ik heb vannacht m'n fortuin gemaakt.
+
+--Hij is verdomd gek, zuchtte Robert, en viel verslagen neer op een
+stoel. Max lag hem met ondeugend-schitterende, "echt-krankzinnige"
+oogen aan te kijken.
+
+--Nee, 'k word griezelig van je, hoor. Zooeven was d'r 'n jongetje van
+je kantoor geweest, toen heeft de juffrouw de boodschap mee-gegeven,
+dat je de "koorts in 't hoofd" had. Maar dat geloof ik nou werkelijk
+ook.
+
+--Ha! ha! lachte Max. Met een energieke beweging sprong hij uit
+het bed, en plaste een stortenden stroom in de waschkom. Blijf je
+ontbijten?
+
+--Ik héb natuurlijk al ontbeten.
+
+--Ja, maar, hè, als ik je inviteer op pâté de foie gras.... en sardines
+in tomatensaus.... hè?
+
+--Zit 't er zoo aan?
+
+--Nog niet, maar jij leent me wel 'n rijkspop.
+
+--Ik?!
+
+--Ja, jij, knipoogde Max. Toe, boy, terwijl ik me aankleed, ga jij
+nou even naar Botter, je weet wel, en haal de dingen, en vergeet niet
+'n paar broodjes, geraspte broodjes....
+
+--Ben je goed wijs?
+
+--Ga nou, als je terug-komt zal 'k je alles vertellen. Ga nou, ik
+ontbijt anders alleen maar met 'n kop chocola, ik wil 't d'r nou
+'s van nemen. Je zal ophooren, zeg. 't Is voor jou óok voordeelig,
+daarom bewijs me voor 't laatst 'n liefdedienst, en haal de pâté.
+
+--Je hebt toch geen erfenis gekregen, die je met mij wil deelen?
+
+--Mieux que ça.
+
+Robert stond nog besluiteloos bij de deur. Uiterst nieuwsgierig was
+hij, want hij geloofde nu toch niet meer, dat Max ziek of krankzinnig
+moest zijn. Hij zag veel te helder en te vergenoegd uit zijn oogen,
+zijn bewegingen waren veel te energiek en te krachtig. Wat was dat
+gezicht veranderd; hoe stond het pijnlijk en somber en lusteloos
+gisteren nog,--en nu straalde het, stráálde het letterlijk.
+
+--Zeg 't me nou eerst.
+
+--O, god, nee man, 't is 'n heel verhaal. Ga nou, ik ben dadelijk
+klaar.
+
+Toen Robert terug-kwam, en naar Max' tevredenheid de boodschappen
+punctueel had verricht, beval Max, dat er eerst zou ontbeten worden,
+voor hij begon te vertellen.
+
+--Ik heb zoo'n allemachtige honger, zeg, ik zou nu toch niet kunnen
+praten.
+
+Zij aten. Max smeerde de pâté dik op het open-gesneden broodje,
+en keek Robert van tijd tot tijd aan met veelzeggend-ondeugenden
+blik. Ja, jong, als je 't hoort! als je 't hoort! Zeg, jij kan je
+journalisten-baantje d'r dan óok wel bij neerleggen, hoor. Jij ben ook
+'n knappe kerel.
+
+--Ja, god, ja, ik heb goed genoeg m'n verstand, maar....
+
+--Dat bedoel ik niet, ik bedoel je uiterlijk.
+
+--M'n uiterlijk?
+
+Max barstte bij het zien van zijn vriend's onthutst gezicht in zoo'n
+dollen schaterlach uit, dat hij niet tot bedaren kon komen, totdat
+hij zich bijna verslikte; toen kalmeerde hij.
+
+--Ja, nou begrijp ik d'r niks meer van.
+
+--Hoeft ook niet. Wacht maar, je zal 't nou gauw hooren. Hij liet
+het laatste restje tomatensaus op zijn broodje druppelen, at het op,
+en zei:
+
+--Ziezoo. Nou nog 'n sigaret, en ik ben je man. Merci, zei hij, en
+nam een sigaret uit Robert's aangeboden koker. Nou nog 'n vlammetje....
+
+Hij plofte in zijn matten stoel, leunde gemakkelijk daarin, en sloeg
+de beenen over elkaar.
+
+--Nou moet je goed luisteren, zeg, en al je aandacht....
+
+--Ja, schiet maar af.
+
+--Nou, ik moet je dan zeggen, dat 'k al 'n heele poos beu ben van dat
+beroerde, verdoemde leven, dat 'k dag aan dag moet leiden. Ik heb me
+kop te barsten gedacht, om iets te vinden....
+
+--Nou ja.
+
+--Dat interesseert je niet, hè? Maar dat is anders juist 't
+interessantste. Enfin. Nou, ik héb wat bedacht.
+
+--Zoo?
+
+--Ja. Ik ga 'n tijdschrift oprichten.
+
+--Jij? 'n Tijdschrift? Nou, dat is 'n héél nieuw idee. 'n Tijdschrift!
+
+--Maar wat voor een! 'n Heel nieuw idee is 't, daar heb je gelijk in,
+absoluut nieuw, gloednieuw, oorspronkelijk, origineel....
+
+--Ga voort.
+
+--'n Tijdschrift voor dames.
+
+--Phh! dàt is werkelijk iets nieuws.
+
+--Doe niet zoo minachtend. 'n Tijdschrift voor dames, ja. Onder
+_mijn_ redactie. Omdat ik zoo'n "bekoorlijk" uiterlijk heb. Vat je
+'t nu? Ik zweer je, ik heb succes. Ik laat prospectussen drukken
+met mijn portret, en 't loopt storm. Daar ben ik van overtuigd. Als
+medewerkers neem 'k ook alleen "knappe" jongens aan. Wat zeg je?
+
+--'n Verdomd goed idee! riep Robert, enthousiast, en sloeg zich op
+zijn knie.
+
+--Zie je nou wel?
+
+--En _ik_ val óok in de termen? Zeer geflatteerd.
+
+--Ja, je haar is wel wat wit, maar je bent toch 'n "aardige" jongen. En
+je teekent je stukken: Robert Roodhaar. Dat staat pikant.
+
+Robert moest lachen.
+
+--'t Is 'n kranige inval.
+
+--Nietwaar? _Alle_ bladen voor vrouwen staan onder redactie van
+'n vrouw. Kan je je voorstellen, hoe pikant 't is voor de abonnées
+nu altijd met 'n man te doen te hebben? Zeg? Nou moet 'k nog meer
+medewerkers gaan opsnorren. Of ze talent hebben, komt er zooveel niet
+op aan, dat begrijp je, als ze d'r maar goed uitzien, en aardig in
+de omgang zijn.
+
+--Valt Sneeuw d'r dan buiten?
+
+--Sneeuw .... 't is zoo'n geestige vent.... die kan ik niet
+missen. Nee, die moet meedoen. Dan dient hij maar als repoussoir voor
+de anderen.
+
+--En de uitgever?
+
+--Ik heb gedacht over Wouters. Dat is 'n eerlijke, soliede, joviale
+kerel.
+
+--Maar heeft geen geld.
+
+--Ik help 'm d'r boven op. Hij verdient 't. We gaan zoometeen dadelijk
+met 'm spreken. En zeg, dan huren we 'n nette verdieping af voor
+bureau; ik heb m'n privé kantoor.... En we zullen allerlei wedstrijden
+verzinnen: 'n schoonheidswedstrijd, 'n wedstrijd in 't liefdesbrieven
+schrijven.... en houden dan plechtig prijzenuitdeeling....
+
+--En je kan picnics organiseeren, en bals....
+
+--O, jé, 't maakt éclat! We gaan nu dadelijk 't bekend maken, en
+adverteeren, dat er nú al ingeschreven kan worden, dan weten we,
+met hoeveel abonnementen we beginnen, begrijp je?
+
+--En de titel?
+
+--De titel weet ik óok al. 'n Prachtige. Ik zal je zeggen, hoe ik
+d'r aan gekomen ben. Door die ellendige geschiedenis van Marceline
+Kam en die Spaansche schilder.
+
+--O, die weg-geloopen is met die schilder?
+
+--Ze is niet weg-geloopen. Ze is gescheiden van Kam, en getrouwd met
+die schilder. Nou, ze woonde in Parijs, en daar is plotseling die
+schilder aan typhus gestorven, en zij heeft ook de typhus gehad, en
+'t kind is dood, tenminste, 't ging mis daardoor. Verschrikkelijk, hè?
+
+--Och, ja.
+
+--Jij kende d'r niet?
+
+--Nee, wel veel over hooren spreken, natuurlijk.
+
+--Nou, ik ben d'r wel 's geweest, maar ik moet je zeggen, 't heeft me
+beroerd getroffen, toen ik 't hoorde. Ze schijnen bar gelukkig samen te
+zijn geweest. En hij schilderde haar. 't Schilderij was nog niet af....
+
+--Is zij weer beter?
+
+--Beter, nee, ze sukkelt nog altijd. Ze heeft, geloof ik, niet veel
+besef. Misschien wordt ze wel krankzinnig.
+
+--En is ze nog in Parijs?
+
+--Nee, d'r eerste man, Kam, de bankier, heeft d'r
+terug-genomen. Verdomd mooi, hè?
+
+--Ja.
+
+--Nou, die Marceline werd door haar man geschilderd als "Eva,"--Eva
+hier genomen als het type, het oerbeeld van de vrouw,--en daardoor
+ben ik op 't denkbeeld gekomen, ons blad: _Eva_ te noemen. Wat denk
+je daarvan?
+
+--Uitstekend!
+
+--Ik dacht óok, dat d'r geen betere naam voor gevonden kon worden. En
+dan heeft die tragische historie van Marceline zoo'n indruk op me
+gemaakt, dat ik denk 'n roman daarover te gaan schrijven in ons blad.
+
+--Kan je dat doen?
+
+--Natuurlijk als ik de namen verander, en de situaties verander.
+
+--Nu dat's óok 'n goed idee. Pakkend, spannend.
+
+--Ja, 'n roman van _mijn_ hand.... zooiets moet wel, dat zal een
+voorwaarde van Wouters zijn, en daarom ben 'k blij, dat 'k zoo'n mooi
+onderwerp heb, nu kan 'k 'm die beloven.
+
+--Moet mijn portret óok niet in de circulaire?
+
+--Nee, walgelijke ijdeltuit. Maar zoo gauw je 'n langer stuk hebt,
+zetten we je d'r bij hoor, in 't blad.
+
+--Mooi zoo.
+
+--'t Zal 'n sensatie geven! 'n Sensatie! Binnen 't jaar voorspel ik
+je duizend abonnées.
+
+--Toe maar.
+
+--O, ik ben volstrekt niet te optimist.
+
+--En wat wordt 't? 'n "Weekblad? 'n maandblad?
+
+--'n Weekblad natuurlijk. Ze moeten dikwijls wat van ons hooren.
+
+--Als 't goed gaat, kan je ook nog 'n huwelijksbureau bij de affaire
+oprichten....
+
+--Niet schuin worden. Heb je nog 'n sigaret? Merci. Nou, laten we nou
+'s recapituleeren, want we moeten goed weten wat we Wouters zullen
+zeggen. Je hebt immers tijd?
+
+--Ja, ik moest de soesoehoenan van Betsjoeanaland, of hoe heet dat
+heer, aan 't station gaan opvangen, maar hij komt pas om twee uur,
+hoorde ik daar.
+
+--Prachtig; schrijf jij op.
+
+Robert haalde zijn reportersboekje voor den dag, en legde het open
+op zijn knie.
+
+--Weekblad oprichten. Naam: Eva. Redactie: Max van den
+Heuvel. Medewerkers: Robert Roodhaar, Sneeuw....
+
+--Sneeuw kan je niet zetten; als je al onze aliassen neemt, lijkt
+'t blad wel 'n Humoristisch Album.
+
+--Frits Verhaeren, schreef Robert gehoorzaam.
+
+--Nou, en dan Jan, en Karel.... en.... ja, d'r zijn d'r eigenlijk
+niet zoo bar veel....
+
+--Nee, als 't tenminste allemaal beaux garçons moeten zijn.... Maar
+_ik_ zeg je, dat 'n leelijke baas, als hij maar brutaal en geestig is,
+minstens evenveel succes heeft bij de vrouwen, als 'n "mooie" jongen.
+
+--Als 'n domme, idiote, onnoozele "mooie" jongen, maar als die mooie
+jongen nou óok nog geestig is, en brutaal?....
+
+--O, maar waar vind je die exemplaren?
+
+--Een heb ik er gevonden, dat is al ruim genoeg, zei Max, en streek
+met zoo'n welbewust air van tevredenheid zijn kleinen zwarten knevel
+op, dat Robert lachend een vloek uitstiet.
+
+--Pedant être!
+
+--Zelfkennis, is dat pedanterie? vroeg Max onschuldig. Maar de vreugde
+schitterde hem uit de oogen, en lachte van zijn bewegelijke lippen.
+
+Hij voelde zich zóo luchtig, zóo blij, na den zwaren tijd, dien
+hij had doorgemaakt, dat hij geheel veranderd was, verruimd, haast
+opgetogen. Zijn eigenlijk-opgewekt temperament herstelde zich weer,
+hij werd opnieuw de oude dolle Max, die wagen durfde, en zeker was
+te winnen.
+
+--Rubrieken?
+
+--Hoofdartikel. Ik weet wel niet, wie dat geregeld schrijven
+moet.... maar 't hoort in zoo'n blad. De vrouwtjes houden er van
+bepreekt te worden.
+
+--Nou, dan kan jij 't niet doen: als de vos de passie preekt.... Maar
+Karel is daar zoo uitstekend geschikt voor, zeg, die lijmt alles aan
+elkaar. En laat 'm dan onderteekenen: Kaatje!
+
+--Ben je gek?.... Schetsen, novellen, romans, verzen.... daar
+zullen _wij_ wel allemaal voor zorgen, desnoods onder verschillende
+pseudoniemen. Correspondentie.... dat doe _ik_. Ik lach me 'n ongeluk,
+als ik daaraan denk. Nou, dan: ingezonden stukken.... die zullen we
+genoeg krijgen. Wedstrijden....
+
+--En moet je niet wat over de vrouwenbeweging hebben? Daar kan je
+haast niet buiten in 'n modern damesblad.
+
+--Dat is waar. Maar ik zie waarachtig geen kans.... Laten we daar
+dan nog maar wat mee wachten. Daar zal dan wel 'n medewerker of
+medewerkster voor opduikelen.
+
+--Nee, 't is beter, er dadelijk mee te beginnen. Dat geeft fidutie. Als
+ze merken, dat wij mannen zoo degelijk zijn, en dat _wij_ er voor
+willen zorgen, dat de vrouwen meer rechten en meer vrijheid krijgen....
+
+--Nou, goed, dan zal ik wel 's 'n paar artikelen schrijven, om 't
+vrije huwelijk aan te bevelen, en te zeggen, dat 't onderzoek naar
+'t moederschap verboden moest zijn....
+
+--Nou zonder gekheid. Ken je Eleonore van Aalst?
+
+--Die blauwkous?
+
+--Wees nou niet zoo ouderwetsch. 't Is geen blauwkous, zelfs niet in
+jouw beteekenis. 't Is 'n verstandige, door en door degelijke vrouw....
+
+--Ik kén die verstandige, degelijke vrouwen. Ze zijn niet te genieten.
+
+--Met verstandig en degelijk bedoel ik hier, dat ze niet overdrijft;
+niet met politie-agenten vecht, niet met 'n bel staat te luiden,
+tijdens 'n rede van haar tegenpartij, geen invallen doet in de
+Kamer....
+
+--Ach, is 't zoo'n wonder?
+
+--Ja, ze is kalm, bezadigd; feministe uit overtuiging, maar niet
+doordrijverig, niet lastig.... verstándig is ze, in één woord.
+
+--Nou, goed, vraag jij d'r dan?.... Als ze tenminste niet te oud
+is.... We mogen de "Eva'tjes" niet afschrikken. Ons motto zal zijn:
+Alles wat liefelijk is, en wèl luidt.
+
+--Dus nu zijn de voorloopige besprekingen afgeloopen?
+
+--Ja, we hebben genoeg om Wouters lekker te maken. Wat zal hij
+opkijken!!
+
+--Ik heb niet veel tijd meer, zie je, ik moet nog lunchen ook.
+
+--Best, dan stappen we op. We treffen Wouters nog net; hij is altijd
+voor twaalf op zijn kantoor. Zeg, je moet niet te hooge eischen
+stellen, wat honorarium betreft, hoor? we mogen 'm niet afschrikken.
+
+--Wat vraag jij dan?
+
+--Ik ben redacteur.
+
+--Maar wat vraag je?
+
+--Drieduizend pop.
+
+--Drieduizend!!
+
+--Nou, tweeduizend dan. Maar minder geen cent.
+
+
+
+
+
+
+
+III.
+
+
+Vol trots, vol zelf-bewondering keek Max rond in zijn keurig
+kantoor. Dat was toch maar _zijn_ werk, zijn eigen werk, dat hij hier
+nu zoo prachtig zat. Ruim, luchtig, comfortabel....
+
+Voor hem op zijn groot bureau ministre lagen een paar exemplaren van
+het weekblad "Eva". Liefkoozend, bijna streelend, legde hij zijn
+hand er op. Werkelijkheid.... zijn droom werd nu toch waarachtige
+werkelijkheid....
+
+Hij leunde welvoldaan in zijn bureaustoel. Hij bezat dan toch
+wel kracht en doorzettingsvermogen, om, ondanks alle bezwaren en
+moeilijkheden, vol te houden, vól te houden, totdat het doel was
+bereikt. De zaken waren bij Wouters niet zoo glad van stapel geloopen,
+als hij had gemeend. Nee, die wou kapitaal hebben, notabene, een
+zekerheidsstelling, een waarborgsom,--en daar was hij niet af te
+brengen. Ja! als hij dát had.... dan kon hij, Max, tweeduizend
+gulden krijgen, dan zou hij goede honoraria betalen.... prijzen
+uitloven.... dan zou het weekblad er ook prachtig-verzorgd uitzien,
+zwaar papier.... nu en dan een illustratie op kunstdruk-papier... een
+opzettelijk-gesneden letter....
+
+Maar waar dat kapitaal te vinden? En toch, zóó in het gezicht der
+veilige kust vergaan.... dat wilde Max niet. Nooit, onmogelijk, zou
+hij zich weer in zijn hondsch leven, dat hij in gedachten al voor goed
+vaarwel had gezegd, kunnen schikken, nu hij zóó'n ander bestaan had
+geënvisageerd. Op sommige oogenblikken was hij radeloos; moest zijn
+plan, waar toch een fortuin inzat, dan afstuiten op een oogenblikkelijk
+gebrek aan dat stomme, dat brute geld?.... Maar de andere jongelui, die
+allen gewonnen waren, en waarvan de een zich al enthousiaster betoonde
+dan de ander, konden het plan ook maar niet zoo plotseling weer zien
+opgegeven. En een hunner wist een nicht van hem zóolang te bewerken,
+totdat zij toegaf, en zich aansprakelijk wilde stellen als borg.
+
+Nu waren zij gered, en met spoed werden de toebereidselen gemaakt. Max
+drong de omstandigheden met een koortsachtigen ijver voort, totdat
+hij wás, waar hij wezen wou.
+
+Een "nette" verdieping, zooals hij dat had gewenscht, was ingericht
+als kantoor voor het weekblad "Eva". Hij had de voorkamer,
+die uitzag in de Heemskerckstraat, als particulier kantoor;
+eenvoudig was de kamer gemeubeld, maar juist volgens zijn genoegen;
+met een breede schrijftafel bij het eene raam, een tafel in het
+midden, overdekt met boeken en papieren, een paar fauteuils voor de
+bezoekers,--bezoeksters,--en een groote boekenkast aan den wand. Verder
+had hij gezorgd voor wat mooie groene planten, en voor een paar kleine
+aquarellen en eenvoudig-omlijste etsen aan de met effen donkerrood
+behangen wanden. Een paar stoelen, een boekendrager, een rek met een
+encyclopedie en dictionnaires, en naast zich een klein, tweebladig
+vierkant tafeltje.
+
+Eenvoudig genoeg,--maar het had hem nog heel wat hoofdbreken gekost,
+om het zoover te krijgen. Want daar hij geen cent fortuin bezat,
+moest alles hem op afrekening worden gegeven, en het duurde lang,
+en kostte veel moeite, eer hij een leverancier daartoe bereid had
+gevonden. Ze hadden meestal zóoveel noten op hun zang, betrachtten
+zóoveel voorzichtigheid, dat hij wel eens woedend had uitgeroepen:
+waarvoor ze hem dan wel aanzagen? En ja waar zagen ze hem voor
+aan? Wel, voor wat hij toen nog was: een klerkje, werkzaam in een
+kleine zaak....
+
+Enfin, eindelijk was hij dan toch geslaagd. En hoe! Tevreden was hij,
+over- en over- en over-tevreden. Het gaf wel een air van degelijkheid,
+deze sobere eenvoud, dat kon niet anders dan een goeden indruk maken.
+
+In het kabinet vóor zat Robert, als zijn particuliere secretaris. Dat
+wil zeggen, hij zat er nooit, want zijn journalistieke baantje had hij,
+ondanks al zijn, Max', overhalingen, er niet aan willen geven. Later
+misschien.... nu vond hij de zaak nog te precair. Precair! verbeeld je,
+nu alles zóó prachtig liep: vierhonderd drie en tachtig abonnées, nog
+vóor het verschijnen van het eerste nummer! Enfin, hij zat dus voor den
+vorm in dat kabinet, maar eigenlijk stond er alleen een schrijfmachine.
+
+Veine! veine! Het geluk dient den stoutmoedige. Het prospectus
+was inderdaad practisch en pakkend gesteld. En zijn portret.... nu
+hij mocht dan ijdel wezen, goed! maar zijn portret had het hem dan
+toch maar gedaan. Hoeveel briefjes had hij niet ontvangen aan zijn
+persoonlijk adres: dat die en die zich zoo graag zou abonneeren.... in
+de hoop natuurlijk een antwoordje van Hem (met een hoofdletter) terug
+te ontvangen. In het begin had hij dat dan ook trouw gedaan,--maar
+toen de toeloop te groot werd, moest zijn particuliere secretaris
+er voor opdraaien, alias de schrijfmachine. Leuk, leuk, typisch,
+pyramidaal, had hij zich er boven-op gewerkt!
+
+Vanavond zou er een vergadering zijn van de redactie en
+medewerkers. Gezellig, wat? zoo'n staf om je heen te hebben,
+die je drillen en bemeesteren kon. En ze luisterden naar hem;
+natuurlijk! sinds hij bewezen had, zoo uitstekend de zaken in te zien!
+
+
+
+
+
+
+
+IV.
+
+
+Wouters, de uitgever, wilde nu en dan een woordje in het midden
+brengen, maar hij werd dadelijk door de rumoerige jongelui
+overschreeuwd. Wat! wou _hij_ nu nog spreken van risico! van
+voorzichtigheid! van niet te veel wagen! Dankbaar moest hij wezen,
+in zoo'n prachtige zaak te zijn gehaald! Over een paar jaar een
+goudmijn! Tonnen waard! Prachtigste tijdschrift van Nederland!
+
+Wouters, die eigenlijk zeer tevreden was over den loop der dingen,
+en in de toekomst nóg betere tijden voorzag, vond het tóch
+wel zaak de opgewondenheid der jongelui een beetje te remmen,
+die er van spraken een rivière van diamanten, als prijs in den
+liefdesbrieven-wedstrijd,--waarmee het eerste nummer verrijkt en
+de abonnées verrukt zouden worden,--uit te loven, of het zoo niets
+was. Hij zou daarom de vergadering tot het laatste toe blijven
+bijwonen,--hoewel hij ongenoodigd verschenen was,--om al te groote
+roekeloosheid te voorkomen. Rustig zat hij op zijn stoel, en luisterde,
+en rookte de eene sigaar na de andere.
+
+Max, wiens gezicht van geanimeerdheid blonk, zat in zijn bureaustoel
+de vergadering te presideeren. Hij had getracht alles naar orde en
+regel te doen gaan, maar met zoo'n wilde bende als zijn medewerkers
+waren, lukte dat niet. Enfin, ook al goed. Hij had een gevoel, of
+hij wel óp kon vliegen in de lucht, of hij moest dansen, schreeuwen,
+tieren, kabaal maken.... of dat hij anders uit elkaar zou spatten van
+te zwaar geladen levenslust. Enfin, die drang naar licht en muziek en
+dol rumoer zou hij straks wel uitvieren,--straks, als zijn medewerkers
+en hij nog eens gingen na-fuiven in de stad,--nu moest hij zijn kop
+bij elkaar houden, want de zaken dienden toch eerst te worden afgedaan.
+
+De kleine bediende, netjes in een groompakje gestoken, bracht een
+pakje brieven binnen; het resultaat van de advertentie, die geregeld
+in de groote bladen stond.
+
+--Hoera! gilde Kaatje, als een kind, en sloeg met zijn handen op de
+tafel. 't Lijkt wel of de advertentie 'n huwelijksadvertentie was!
+
+--Een, twee, drie.... tien, twaalf, dertien.... dertien abonnementen,
+waarachtig! riep Max.
+
+Wouters verzamelde de brieven, en stak ze zorgvuldig bij elkaar in
+zijn zak. Hij knikte tevreden met het hoofd.
+
+Sneeuw zat eindeloos tegen Robert Roodhaar te betoogen, dat hij,
+bij het beoordeelen van de wedstrijd-brieven, dit principe zou
+voorstaan: de brief moest direct-aansprekend wezen, kort, _niet_
+literair, en _niet_ geïnspireerd op de prachtige voorbeelden van
+Madame de Staël, Lady Montague, Madame de Sévigné. De korte, dikke Jan
+dischte eenige gepeperde anecdotes op over vrouwen, die in het eerste
+nummer moesten,--dat zou trekken, dat was nog iets anders, dan de
+water-en-meel-kost der andere damesblaadjes, en hij ging almaar voort:
+
+--Nou, zeg, en toen komt die man met z'n vrouw de kamers van die
+vriend bekijken, en die vrouw houdt zich heel goed, en ze doet ook,
+of ze alles voor de eerste maal ziet, en ze bewondert de schilderijen
+en zoo, maar opeens zegt ze argeloos: Hé, heb je die lamp nou op de
+guéridon gezet?
+
+Karel, het drukke Kaatje, kronkelde zich op zijn stoel van pret,
+en Jan begon alweer:
+
+--D'r was 'n meneer, en die zegt tegen 'n mevrouw van zijn kennis:
+Mevrouw, wanneer komt u nu m'n nieuwe woning 's bezien? En wat zegt
+zij? Zij zegt: dat zal niet gaan, want ik kan....
+
+--Is 't nou uit! donderde Max. Kunnen jullie nou voor den bliksem
+niet 's 'n oogenblik je fatsoen houden! Straks, straks doen we wat
+we willen, maar nou bij de zaken zijn!
+
+--Present, president! zei Ka, en zat netjes met zijn handen op
+de tafel.
+
+--Ajasses, wat 'n kinderen. Jasses! had ik jullie maar
+thuis-gelaten!....
+
+--Nou, begin jij nou niet zelf, kalmeerde Sneeuw. Laten we de zaken
+vlug afdoen. Noem op, Max, wat we nu voor 't eerste nummer hebben.
+
+--Stuk van mijn roman....
+
+--Hoe heet die?
+
+--Eva, natuurlijk.
+
+--Vind je dat aan te raden? 't Blad heet Eva, je roman heet Eva.... ze
+zullen 't door elkaar halen.
+
+--Dat's niks, hoe meer d'r gekletst wordt over Eva, hoe beter. En ik
+wil de roman zoo noemen, dus ik doe 't.
+
+--Ja, jij doet alles maar, wat je wil.
+
+--Zoo, is dat soms niet m'n recht. Ben ik niet....
+
+--Je zou niks zonder onze hulp....
+
+--Beginnen jullie nóu al herrie te schoppen? vroeg Robert.
+
+--Laat ze maar, zei Sneeuw gelaten. D'r komt altijd herrie in
+redacties, dat's 'n gewoon natuurverschijnsel.
+
+--Nou, ik schrijf op, vertelde de secretaris. Brok roman. Hoeveel
+kolom?
+
+--Ik denk.... vijf of zes. Maar eerst 't motto. Ik heb 'n prachtig
+motto: 'n vers van Plasschaert: Eva.
+
+
+    Wie brak de vrucht?
+    De nacht was vol-omloofd van weeningen.
+
+    En veile vlammen sprongen op,
+    En gele sterren dansten ijl,
+    Adam's lijf schemerde anders rood,
+    Ik hoorde woorden warrig--
+    En englen vloden.
+    Englen vloden met roode vlerken,
+    Vleugels stoven als rose blaeren,
+    De nacht zwol open tot een groot, rood hart,
+    --Hij was mijn god, mijn heer.
+
+
+Daarna:
+
+
+    Ik ben nu heerlijkst, meesteres,
+    Ik draag gezang en tranen,
+    Een hemel en een vlam,
+    En een schroei en water,
+    Ik draag een, die gekruist des daags
+    Aan Juda's groenend hout--
+    Ziet, ziet, ik dans....
+
+
+--Prachtig! riep Sneeuw. Dat vóorgezicht van haar, dat plotseling
+afgebroken wordt door de uiting van haar overstortende vreugde: Ziet,
+ziet, ik dans!....
+
+--Ik protesteer tegen dat: Ik ben nu heerlijkst, meesteres! riep
+Ka. De vrouw is nooit meesteres over de man geweest!
+
+--Wacht maar, tot je verliefd wordt, dreigde Robert, die zuchtte
+onder de luimen van een capricieuse jonge dame.
+
+--Word _niet_ verliefd, nooit, raadde Max. Laten ze op jóu verliefd
+worden.
+
+--Je kan niet buiten verliefd zijn, wist Jan. En d'r is geen gevaar
+bij, zoolang je 't op 'n heeleboel tegelijk ben.
+
+--Blijft de voorraad copie hierbij? dat gaat goed zoo!
+
+--Nou ik heb immers nog m'n essay over de vrouw.... zei Sneeuw,
+en dan moeten de ingekomen antwoorden op de prijsvraag worden vermeld.
+
+--En Robert heeft 'n novelle?
+
+--Ja: Winternacht.
+
+--En jij, Ka?
+
+--Moet ik óok wat doen?
+
+--Ja.
+
+--Ka en ik, zei Jan, geven humoristische dialogen.
+
+--Zoo? zei Karel.
+
+--Ja, zei Jan.
+
+--Nou, mij goed!
+
+--Dan hebben we dat lange artikel van Eleonore van Aalst, zei Max. 'n
+Prachtig stuk.
+
+--Heb je 't gelezen?
+
+--Nee, maar dat begrijp ik wel, dat 't mooi moet zijn.
+
+--Voor de berichten over vrouwen in 't binnen- en buitenland kan jij
+'t beste zorgen, Roodhaar, jij knipt maar uit je courant.
+
+--Jawel, daar zal ik wel voor zorgen.
+
+--Hebben we dan genoeg?
+
+--Nee, hoor 's, zei Sneeuw, we moeten d'r nog wat
+bij hebben, wat aparts.... iets, dat niet iedereen
+heeft.... Bijvoorbeeld.... bijvoorbeeld.... vrouwen-portretten....
+
+--Portretten van mooie dames en demi-dames?
+
+--Ach, klets niet, beschrijvingen van vrouwen, bekende vrouwen,
+heel kort, 'n karakteristiek in enkele woorden.
+
+--Heel goed, heel goed, riep Jan. Dat doen we.
+
+--Zou je mij, als redacteur óok in die zaak willen kennen? vroeg
+Max hautain.
+
+--Heb je d'r dan wat op tegen?
+
+--Op tegen, nee.
+
+--Nou dan?
+
+--Alles moet behoorlijk aan _mij_ worden voorgelegd.
+
+--Hoor die!
+
+--Och, geef 'm z'n zin maar, zei Ka goedaardig. Je weet: kinderen en
+gekken moeten worden toegegeven.
+
+--Portretten van mejuffrouw Kruis, de eenige Nederlandsche
+sulkey-rijdster of van Carmen Bereira, de eenige Spaansche stieren
+vechtster?....
+
+--Is 't gedaan met die flauwiteit, met die verdomde lafheid! schreeuwde
+Max. Als jullie niet anders kunnen doen, dan rukken jullie maar
+uit, hoor!
+
+--Zeg, zoo moet je maar beginnen!
+
+--Ja, zoo zal je wel hulp krijgen!
+
+--Net, of je 't alleen af kan!
+
+Jan leunde zich nog eens wat beter in zijn stoel, en sloeg de armen
+over elkaar.
+
+--Gooi je eigen glazen niet in, vermaande hij bedaard. Hier zit ik,
+ik kan niet anders, God helpe mij, amen.
+
+Max bedaarde. Zijn woede was veel meer innerlijke opwinding, dan
+werkelijke boosheid. Zijn overbruisende vreugde móest zich in geweld
+uiten, op welke wijze dan ook. Hij was als een veer, die lang met
+zwaren druk naar beneden gehouden is, en plotseling met volle kracht
+omhoog schiet. De sombere, eentonige, duldelooze tijd, die achter
+hem lag, en die nu zoo plotseling was overgegaan in een toekomst vol
+prachtige vooruitzichten, deed zijn nawerking op hem nog dikwijls
+gevoelen, hij had uit die periode van geestelijke lusteloosheid,
+van lichamelijke gedruktheid een prikkelbaarheid overgehouden, een
+nervositeit, die hem soms deed uitbarsten in vlagen van onredelijken
+toorn, waarvan hij toch niets meende; buien, waarin hij dingen zeide,
+waarover hij zich dikwijls verbaasde.
+
+--Vooruit, bende idioten! zei hij, vooruit maar weer.
+
+--O, zoo, zei Jan.
+
+--Nou, die portretten, wie zal dat op zich nemen....
+
+--Mannen, nee, ik heb er genoeg van, viel Max opeens uit. M'n kop
+staat d'r niet naar. Ik ben niet rustig genoeg. Leg al jullie plannen
+maar bij mij neer, ik zal ze wel uitzoeken, en verwerken. Ik zal
+ook 't nummer wel samenstellen. Ik kan nou niet meer denken.... M'n
+hersens branden....
+
+--Dan fùiven we de avond maar verder uit!
+
+--Ja! riep Max.
+
+Een heete lust naar licht, naar dolle muziek, naar razend rumoer drong
+gloeiend door zijn bloed. Hij hongerde naar feestelijk genot, zijn
+hoofd hongerde, zijn heele lichaam hongerde, na zóo lang te hebben
+ontbeerd. Ziedend, schuimend, wou zijn blijdschap zich een uitweg
+banen.... zwelgen wou hij in een wilden, driftigen roes.... hij móest
+zijn vreugde uitvieren, hij móest!....
+
+--Ja, maar, heeren, protesteerde Wouters, de uitgever. Daarvoor zijn
+we niet hier gekomen....
+
+--Nee, nee, u hoeft ook niet mee te fuiven, stelde Jan hem gerust.
+
+--Eerst zaken, eerst zaken.... Zaken zijn zaken....
+
+--Les affaires sont les affaires!
+
+--Toe, heeren, laten we hier nu niet als kwajongens tegenover elkander
+staan, 't Eerste nummer dient nu vanavond in elkaar....
+
+--Maak je niet bezorgd, oude heer, komt terecht, komt terecht,
+beloofde Max. Ik stel me d'r aansprakelijk voor. Ik heb d'r toch ook
+wel 'n beetje belang bij?
+
+--Ja, maar, ik ben zoo bang....
+
+--Waarvoor?
+
+--Dat 't op gekheid maken uitloopt. Ik zeg u, heeren, 't moet ernst
+blijven, geen Witzblatt worden, of ik laat me d'r niet mee in.
+
+--Maar, man, hoe kom je dáár nou bij! 't Is ons allemaal immers even
+phenomenale ernst!
+
+--Jawel, jawel, maar....
+
+Max klopte den uitgever vriendelijk op den schouder.
+
+--Toe, vertrouw nou maar 's op _mij_, he? Laad al uw zorgen op de
+hoofdredacteur.
+
+Robert reciteerde uit zijn pas aangevangen epos: _Hercules_; Sneeuw
+schreef in zijn notitieboek eenige namen van vrouwen, die voor de
+"portretten" in aanmerking konden komen: Ka en Jan hielpen hem,
+en noemden namen van "vermaarde" vrouwen:
+
+--Zeg, moet je die niet hebben: Politie-Jet? iedereen kent de naam,
+of Emma Elberfeld, van die hypnose-historie....
+
+De uitgever zag wel, dat er vanavond niets meer van belang te
+verhandelen zou vallen. De "heeren" waren eigenlijk ook allen veel
+te jong, om aan het hoofd van zoo'n onderneming te staan; als het
+maar goed ging, als het maar goed ging.... Ze waren waarachtig nog
+zoo speelsch als schooljongens.... Hij kon daar niets verder aan
+doen. Gelukkig had hij zijn zekerheidsstelling. Als ze den boel in
+het honderd wilden laten loopen, moesten ze het zelf maar weten.
+
+--Goeienavond dan, heeren, zei hij opstaande, alleen terug-gegroet
+door Max, die hem beleefd tot de deur uitgeleide deed.
+
+--Ziezoo! riep Max. Nou zijn we onder ons en vrij. Gauw opgeruimd,
+en dan d'r van door.
+
+Hij greep bij handenvol de papieren van de tafel, en wierp ze
+ongeordend in een la van zijn bureau.
+
+--Waar gaan we nou naar toe?
+
+--Naar Maxim?
+
+--Naar de Deli-club op de Harstenhoekweg?
+
+--Daar is 't nog te vroeg voor.
+
+--Nou, dan gaan we eerst naar Central, en zitten daar, hè, tot 'n
+uur of elf. Hoe laat is 't nou? Half tien.
+
+De jongelui namen hun stokken en hoeden, terwijl Max de hand aan de
+gaskraan hield.
+
+--Is je kantoor gesloten, Roodhaar.
+
+--Ja!
+
+--Ja, goed, vooruit dan maar, lui.
+
+Achter elkander stommelden ze de trappen af, en het kinderachtig
+Kaatje zong:
+
+
+    Dat gaat naar Leiden toe,
+    Naar de studenten toe,
+    Daar maak je pret, en hoe....!
+
+
+
+
+
+
+
+V.
+
+
+--Dus u is tevreden? juffrouw van Velsen?
+
+--O, já, meneer van den Heuvel!
+
+Blozend zat het meisje bij Max op zijn kantoor. Zij was het, die den
+prijs van den liefdesbrieven-wedstrijd: een gouden ketting met een
+hanger in den vorm van een hart er aan, had gewonnen.
+
+--Nu u er toch is, kon ik natuurlijk niet laten, 't u te vertellen,
+maar u zegt er niets van, juffrouw van Velsen, 't wordt, officiëel
+pas overmorgen bekend.
+
+Wat had dat kind 'n typische oogen, en hoe naïef toonde ze hem,
+dat zij tot over de ooren.... Goed zoo! goed zoo! Allemaal dol
+op hem, niemand ontkwam daaraan,--en hij, rustig blijvende, zeker
+van zichzelf en van zijn bende aanbidsters, elk hetzelfde gevende,
+niemand jaloersch makende,--allen doende gelooven, dat hij óók.... en
+toch vrij blijvende, vrij! vrij!
+
+Maar dit meiske had wel iets heel charmeerends over zich: zóo lief
+was zij, dat hij het volstrekt niet van zichzelven begreep, hoe hij
+voor haar bekoorlijkheden zoo ongevoelig kon blijven. Maar neen, een,
+die zóo duidelijk bemerken liet, hoe zij voor hem voelde, zoo een was
+niets voor hem. Hij moest er een hebben, die weerstand bood, die hij
+veroveren kon, die zijn wil en zijn kracht op de proef stelde,--die
+begon met te trachten zijn meesteresse te wezen, en van wie _hij_
+toch ten slotte de meester zou zijn....
+
+--Ik kan 't me nog niet begrijpen, zei 't meisje, en bekeek de ketting
+en het hart, die in haar hand lagen.
+
+--En ziet u, op 't hart wordt dan 't een of ander gegraveerd, zei Max
+en legde zijn eene hand onder de hare, terwijl hij met de andere het
+hart opnam.
+
+Het meisje bloosde diep, maar trok haar hand niet terug.
+
+--Wat? vroeg zij, verward.
+
+--O, wat u wilt, uw initialen, of.... Mag 'k u de ketting 's omdoen?
+
+--U? vroeg zij verlegen, zoo innig naar hem opkijkende, dat hij lust
+kreeg haar te zoenen. Maar zóo ver was hij nog niet....
+
+--Ja. Mag ik?
+
+Zij boog het hoofd, en hij trachtte de ketting in het slot te knippen,
+maar het ging natuurlijk niet gauw. Haar hals was veel te zacht en
+te blank.... En opeens, terwijl het slot vast-schoot, bukte hij zich,
+en drukte haar een kus op den hals.
+
+Zij richtte zich snel op; hoog-rood, met neergeslagen oogen, bleef
+zij zwijgend staan. En hij, op haar neer-ziende, dacht: Wat is ze
+nu gelukkig, o, wat is dat kind nu gelukkig.... Hij zag haar snelle
+ademhalen, haar zenuwachtig zich vasthouden met de hand aan haar stoel,
+en hij genoot. Maar toen zij niets zeide, lichtte hij even haar kin op:
+
+--Ben je boos?
+
+Zij antwoordde niet, en hij, ofschoon hij het onverstandig vond,
+nam haar hoofd in zijn handen, en zoende haar op den mond.
+
+Zij bleef zwijgen.... aldoor zwijgen.... en zij keek hem niet
+aan.... totdat hij opeens begreep, dat zij iets van hem verwachtte:
+een liefdesverklaring.... een huwelijksaanzoek.... en hij zich
+pijnlijk beklemd ging voelen. Wat drommel! dat meisje had zich voor
+hem "hingestellt": "greif zu!" En hij hàd toe-gegrepen natuurlijk!
+
+Hij was werkelijk een oogenblik zijn contenance kwijt. Hij vond haar
+nu opeens niet zoo aardig meer, neen, zij was eigenlijk onbeduidend,
+een echt kind....
+
+Een klop op de deur schrikte hen beiden op.
+
+--Ja! riep hij dadelijk.
+
+--Meneer, zei de groom, daar is juffrouw de Bruin....
+
+Goddank, dacht Max.
+
+--Laat juffrouw de Bruin in 't achterkantoor, en verzoek haar even
+te wachten.
+
+_Even te wachten_, had hij gezegd. Hij stuurde die juffrouw niet weg,
+hij zei niet, dat hij op 't oogenblik niet kon ontvangen.... Ja! dan
+kon zij nu óok wel weg-gaan.... dacht het meisje, met een vreemd
+gevoel van berusting en droefheid over zich, en wendde zich af.
+
+--Gáat u nu? Nu ziet u 's, hoe druk ik 't heb. Nooit rust, nooit kan ik
+'s van aangenaam gezelschap....
+
+Maar zij trok haar hand, die hij genomen had, weg uit de zijne,
+wijl hij die aldoor vast bleef houden.
+
+--O, ja, zei ze. De ketting, die mag 'k nu nog niet hebben....
+
+Snel maakte zij de ketting los, en legde haar in het étui. Toen keek
+zij om naar haar parasol.
+
+--Uw parasol? die is hier, zei Max, haar volgende tot de deur. Weer
+nam hij haar hand, en trachtte haar diep in de oogen te kijken,
+maar zij ging heen, met een koelen groet:
+
+--Meneer van den Heuvel....
+
+Max sloot de deur achter haar, en bleef even staan in
+gedachten. Spirit, temperament zat er toch wel in dat kind, wat hield
+ze zich goed.... Flink zoo, zóo mocht hij het! Enfin, hij zag haar
+nog wel eens terug....
+
+Hij sloot het étui met de ketting weg in zijn bureau, en ging, nog
+wat verstrooid, naar de porte-brisée, die hij open schoof.
+
+--Juffrouw de Bruin!
+
+--Meneer Max van den Heuvel....
+
+Juffrouw de Bruin was, helaas, een oude jongejuffrouw, en, helaas, óok
+al op hem verliefd. Eerst uit de grap had hij haar wat aangemoedigd,
+maar nu viel zij hem voortdurend lastig, en was zij hem niet zoo zeer
+meer tot amusement als wel tot verveling geworden....
+
+--U had.... dames-bezoek.... meneer Max?
+
+--Ja, ja, juffrouw de Bruin! dacht u, dat ù alleen me 't voorrecht
+van uw gezelschap gunde?
+
+--Niet plagen, meneer Max! zuchtte de oude juffrouw coquet.
+
+--Kunt u daar niet tegen? U weet anders wel:....
+
+Was sich liebt, neckt sich, had hij willen zeggen, en op een anderen
+keer hád hij dat ook zeker gedaan. Maar hij durfde nu niet goed. Er
+moest nu eens een scène op volgen, tegenovergesteld aan die, welke
+hij zoo juist had beleefd....
+
+.... dat ik 't zoo kwaad niet bedoel, maakte hij zijn zin tammetjes af.
+
+--Meent u 't goed met me? Heusch? nu dan moest u toch 's die cyclus
+verzen plaatsen, die er al zoo lang van me ligt....
+
+--Ja, uw verzen! Max wist, dat hij nog een bijdrage van haar had,
+maar hij was, over het aannemen daarvan, zóo door de andere jongelui
+gekapitteld, dat hij die in een la had gesmeten, met de bedoeling
+haar heel laat, en nog beter nooit dan laat, te plaatsen.
+
+--Kijk u 's, juffrouw de Bruin, we hebben zóoveel copie....
+
+--Ook zooveel, die al van de oprichting af heeft gewacht?
+
+--O, ja! en langer! Ik had al 'n voorraad, eer we begonnen!
+
+--Kom, meneer Max, zei de oude jonge dame, en greep zijn hand,
+doet u 't nu 's om _mij_ pleizier te doen, ja? Plaatst u ze nu in
+'t volgend nummer....
+
+--Dat van overmorgen is al klaar, schrikte Max.
+
+--Ja, jawel, dat begrijp ik, maar 't daarop volgende, bedoel ik. Toe,
+meneer Max, en zij drukte zijn hand, weet u, de volgende week ben
+ik.... jarig!
+
+--Zoo, zoo!
+
+--Ja.... en.... een _Eva_ met _mijn_ verzen d'r in, zou m'n liefste
+cadeau zijn op die dag.
+
+--Zullen we u dat pleizier dan maar doen?
+
+--Alstublieft, hè, ja. Ik dank u wel, hoor?
+
+En juffrouw de Bruin drukte dankbaar haar lippen op de hand, die zij
+nog altijd in de hare hield.
+
+Jong of oud, dacht Max, allemaal koekoek-eenzang. Allemaal zijn ze
+Eva'tjes, de een meer, de ander minder, maar _allemaal_ trachten ze
+er voor te spelen. Soms is 't komisch, soms aardig, soms pijnlijk,
+soms embêtant.... Maar kom! wat hoefde hij zijn stemming te laten
+bederven door het voorgevallene met dat kind? Zij zou wel wijzer zijn,
+en zich niets verbeelden, en nog wel eens terug-komen, en zij zouden
+goede vrienden zijn.... Kom, hij was vandaag in zoo'n goed humeur:
+zou hij deze dame óok eens een zoen geven? en haar daardoor brengen
+tot in de hoogste hemelen? Nú dweepte zij met hem, dán zou zij hem
+aanbidden met al den gloed eener.... laatste liefde....
+
+Zijn overmoed vermeesterde hem; hij boog naar haar toe:
+
+--Is u nu tevreden?
+
+Der juffrouw hoofd zonk wat neer, haar lippen openden zich, haar
+oogen sloten zich.... Zou hij 't meenen?.... Zou hij 't.... werkelijk
+meenen?....
+
+Hij strekte zijn hand uit naar de hare, die hem al tegemoet kwam.... En
+in een oogenblik, hij wist werkelijk zelf niet, hoe het gebeurde,
+lag zij aan zijn borst, en klemde haar armen om zijn hals, en zuchtte
+in verrukking:
+
+--O, Maxie.... o, Maxie....
+
+Hij kreeg een aandrang haar terug te zetten op haar stoel, en haar
+te bedaren met een:
+
+--Maar, juffrouw de Bruin! maar zij zou hem niet los-gelaten hebben,
+zij was zóo blijkbaar geheel weg in weelde, dat zij niet wist, wat
+zij deed. Wie had ooit gedacht, dat die magere armen zoo'n kracht
+konden hebben.... dat er zoo'n hartstocht zat in dat bleeke, spichtige
+meisjeslijf.... Enfin, toch wèl een satisfactie, een mede-schepsel
+zóo te kunnen bezaligen.... Wat een mooi, literair woord bedenk ik
+daar, dacht hij, in mijn wel wat moeilijke positie.... Want juffrouw
+de Bruin hing letterlijk aan zijn hals, en maakte het hem benauwd
+genoeg. Wat drommel, nu is het voldoende, vond hij, en richtte zich
+krachtig op.... met moeite bedwong hij een hartelijk: oef!
+
+Juffrouw de Bruin lag nu voor hem geknield; zij keek naar hem op, met
+zwemmende oogen, en hij kreeg lust, haar beschermend toe te knikken,
+en te vragen als aan een kind:
+
+--Ben je nu blij, ja?
+
+Maar juffrouw de Bruin was niet alleen hartstochtelijk, zij was ook
+practisch. Zelfs in deze verheven oogenblikken verloor zij niet haar
+tegenwoordigheid van geest.
+
+--En wanneer kom je nou bij m'n Pa?
+
+--Hè?
+
+--Om aanzoek te doen?
+
+Die windt er geen doekjes om, dacht Max, maar ik heb wel voor heetere
+vuren gestaan....
+
+--O, kindlief, daar heb ik geen tijd voor....
+
+--Nou, ja, vandaag... maar dan morgen?
+
+--Ik heb in de eerste weken zeker geen tijd. Maar wat bedoel je
+eigenlijk? Wou je...
+
+Dat mooie en lieve, dat tusschen ons is, wou hij zeggen, maar zóo
+ver kon hij de comedie toch niet drijven. Wat zou hij in godsnaam
+verzinnen....
+
+--.... wou je dat intieme, gezellige nù al banaliseeren....
+
+--O! begrijp je dan niet! riep zij, en sloeg even haar armen in
+de lucht.
+
+Hij kreeg spijt maar niet dadelijk het zuivere standpunt te hebben
+ingenomen, inplaats van de uitvlucht te bezigen: ik heb geen
+tijd.... Zou hij het nóg niet kunnen doen?
+
+--Hoor 's, zei hij, sta nu op... juffrouw...
+
+--Ik heet.... Eva, glimlachte zij lief.
+
+--Eva?!
+
+--Nou ja, Everdina, maar _jij_ moet me Eva noemen.
+
+O, god, ach, god, dacht hij, waar heb ik me in begeven!
+
+--Kom, sta nou op!
+
+--O, Maxie! verweet zij.
+
+--Ja, maar, d'r kan elk oogenblik iemand binnen komen.... En, ik vind,
+je moest nu maar gaan.
+
+--Gaan? vroeg zij teleurgesteld. Maar begrijpende, dat zij door
+aandringen niets zou winnen, integendeel hem ongeduldig maken, stond
+zij gewillig op.
+
+--Lieve, lieve Max, zei ze, en stak hem beide handen toe. Je hebt me
+zóó gelukkig gemaakt....
+
+--Dat doet me pleizier.
+
+--En jij, Maxie.... vleide zij. Ben jij nu óok gelukkig?....
+
+--Ik? Ik ben altijd gelukkig!
+
+--Hè, wat is dat prettig om te hooren. Nu dan, moet ik gaan? Dag
+Max.... dag Max.... Max....
+
+Zij zoende hem hevig, onbedwongen, en hij liet het toe, blij, dat
+zij zoo gemakkelijk was weg te krijgen. Hij was er geen oogenblik
+bang voor, dat dit avontuur ernstige gevolgen zou hebben: daar zou
+hij wel voor zorgen.
+
+--Adieu, Eva.
+
+--Wat zeg je dat lief: Eva.... maar je moet niet "adieu" zeggen.... zeg
+'s: tot héél gauw weerziens!
+
+Schertsend stoof hij op haar af, om haar bij een arm de deur uit te
+zetten, maar zij verdween al, met nog een kinderlijk lachend: Dag!
+
+Max wist niet, of hij dit voorval nu amusant vond of niet. Als hij
+het een ander hoorde vertellen, zou hij er zich een stuip om gelachen
+hebben, maar om zélf in het geval te verkeeren?....
+
+Enfin. Enfin. Maar niet meer aan denken.
+
+Hij had de gelukkige gewoonte zich nooit noodelooze zorgen te maken. En
+als iets op het oogenblik niet te veranderen viel, dan berustte hij
+maar: alles zou toch wel weer terecht komen, gaf hem zijn kracht-gevend
+optimisme in.
+
+Daar was de post. Zou die hem weer een brief brengen van....
+
+Waarachtig, waarachtig. Hij herkende al van ver het groote, langwerpig
+vierkante couvert in de handen van den groom.
+
+--Geef hier!
+
+Haastig sneed hij de enveloppe open, en las:
+
+Wie is dat toch! dacht hij. Zij kent me goed.... Zij was gisteren óok
+bij de van Baerle's.... Mientje? nee. Clara, nee, natuurlijk. Bonnie,
+ach, wel nee, hoe kwam hij er bij....
+
+Het was nu al een poosje, dat hij geregeld brieven kreeg van dezelfde
+hand: innige brieven, geestige brieven, dikwijls vermanende, maar ook
+soms gepassioneerde, die hem dol maakten van ongeduld, omdat hij de
+schrijfster niet kende.
+
+_Eva_ teekende zij zich. En hoewel hij wist, dat alle auteurs wel
+eens dergelijke brieven kregen: mijn hemel, hoeveel romans waren er al
+op dat thema gebouwd!--irriteerde het hem toch, dat hij er maar niet
+achter kon komen, _wie_ de onbekende was, terwijl zij hem wél kende....
+
+Veel meer dan over de vriendinnetjes, die hem opzochten op zijn
+kantoor, zijn wekelijksche tea's bijwoonden, met hem flirtten op de
+meest gewaagde wijze,--dacht hij over _Eva_. Mooi was zij niet, had
+zij hem geschreven, maar dat hoefde de waarheid toch niet te wezen;
+dat zei ze mogelijk maar, om hem bij een eventueele ontmoeting niet
+tegen te vallen. Enfin. Typisch was ze in elk geval: wat durfde ze
+hem veel te zeggen....:
+
+
+
+Als 'k niet zooveel van je hield, lieve jongen, dan, heusch, zou 'k
+me niet zoo om je bekommeren. Maar zooals jij doet, is 't niet goed,
+Max. Je bent ál te flirtziek, al te oppervlakkig in die dingen, die
+toch au fond zoo ernstig zijn. Denk niet, dat 'k je bekeeren wil tot
+'n asceet, want ik vind asceten ónnatuurlijke, tégennatuurlijke wezens,
+niet waard in de warme pracht van de schepping te leven. Neen! maar
+ik vraag je: is het mannelijk, is het goed, om te trachten zoo
+alle vrouwen aan je te binden, die je toch in je binnenste niet
+acht,--zelfs uitlacht, misschien? Al geef je er nog niet eens om,
+dat je die meisjes ongelukkig maakt, door haar illusies op te dringen,
+die nooit verwerkelijkt worden, dan moest je tóch zoo niet doen voor
+jezelf. Word jij er grooter, hooger, beter, waardiger door, als je
+wéér een meisje verliefd op je hebt gemaakt....
+
+--Ben jij soms jaloersch, Eva?
+
+Ik heb eens een jongen gekend....
+
+--Zoo, wil je nu _mij_ jaloersch maken?
+
+.... die wel iets op jou leek in je omgang met vrouwen. Maar dat
+hij altijd vol attenties voor haar was, en belang stelde in alles
+wat haar betrof, kwam uit een aangeboren hoffelijkheid, een nobele
+ridderlijkheid.... terwijl jij, Max, alleen zoo doet, om je kleine
+ijdelheid te bevredigen.
+
+--Ze durft, hoor. Ze durft.
+
+Wat zijn die gemakkelijke veroveringen nu voor een plezier, wat
+voor een satisfactie geven zij je. Als je nu zooveel moeite deed,
+voor een vrouw, die je liefhadt, die je winnen wou....
+
+--Daar heeft ze gelijk in; ik heb dat zelf immers òok zoo juist
+zitten bedenken?....
+
+.... maar zooveel van je goede gaven te verspillen, zonder dat je
+er zelf éénig voordeel van hebt, dat kan 'k van iemand zooals jij
+niet begrijpen. (Dit is hálf een compliment: ik vind het zonde voor
+je,--en hálf het tegenovergestelde: iemand, die zoo zelfzuchtig is,
+als jij....)
+
+--Leg maar neer, dank je.
+
+.... Max, lieve jongen, ik ben zoo blij, dat je niet weet, wie ik
+ben. Oog in oog zou ik nooit zoo tegen je durven spreken, als ik nu
+aan je schrijf.
+
+--Nee, dat is te begrijpen, voor den drommel.
+
+Maar ik werk aan je verbetering, ik heb 't me zelf tot een plicht
+gesteld, van je terecht te brengen, wat er nog terecht van je te
+brengen valt.
+
+--Ha, ha, hij is goed! hij is goed!
+
+.... Ach, jongen, als ik je zoo zie, met je vroolijkheid, en ik
+hoor je lachen, dan.... word ik zóo verteederd, dat ik je alles
+vergeef. Maar je hebt zoo'n onuitstaanbaar over-overmoedig gezicht,
+dat de uitdrukking daarvan noodzakelijk wat veranderen moet.
+
+Ja, nu begin je me te vervelen. Dat gepreek, dat gezanik. Dat sla ik
+over. Komt er nu niets meer, niets liefs? niets verliefds?
+
+Hij keek haastig bij de onderteekening, en ja, daar las hij toch nog
+de woorden, die zijn "kleine ijdelheid" verlangde:
+
+Ik houd van je, ik heb je lief.
+
+Max, ja, ik heb je lief.... O, 't is een heerlijkheid voor me, dat zoo
+ronduit te zeggen, en aldoor te herhalen; ik heb je lief.... ik heb je
+lief.... Maar 't is niet blind en kinderachtig, dat ik van je houd,
+en niet egoïst. Ik vraag niets voor mezelf, ik zou je zelfs gelukkig
+kunnen zien met 'n andere....
+
+--Ja, maar dan houd je ook niet van me, jonge dame.
+
+Ik wil alleen, Max, dat ik een goeden invloed op je uitoefen. Je moet
+nu naar me luisteren, en mijn woorden zullen wel langzamerhand tot je
+doordringen, en de uitwerking hebben, die ik wensch, want heelemaal
+bedorven ben je nog niet.
+
+--Zoo, gelukkig.
+
+En de vrouwen, de meisjes hebben óok schuld. Ze moesten geen notitie
+van je nemen,--óf alleen op de manier, zooals _ik_ het doe. Dag Max,
+dag mijn jongen.
+
+_Eva_.
+
+Neen, als de correspondentie voortdurend dien kant uit moest gaan,
+dan maakte hij die brieven niet eens meer open. Wat verbeeldde dat
+schepsel zich wel? Wie was zij? wat was zij? Om "invloed" op hem te
+kunnen uitoefenen, was het heusch niet het beste achter de schermen
+te blijven, en wijs op een afstand te blijven redeneeren. Dan moest
+zij vóor hem komen staan, hem flink in de oogen zien, en zijn handen
+drukken, en zeggen:
+
+--Max, ik wil je vriendin zijn. Vertrouw op mij. Ik wil je in alles
+helpen.
+
+Maar nu, dat geleuter over "houden van" en "liefde", en nog eens
+"liefde,"--daar mocht zij hem van verschoonen. Wat had hij aan liefde;
+die eeuwige liefde verveelde hem allang. Vriendschap, ja, die zou hij
+nog wel kunnen gebruiken. Maar daar was dat wezen nu weer te egoïst
+voor,--wel dégelijk was ze egoïst, wát ze ook beweerde.
+
+Enfin. Ze moest het zelf maar weten. Toch.... was hij wel een beetje
+nieuwsgierig, wie de mysterieuse Eva kon zijn. Hij ontmoette, hij
+sprak haar dikwijls, dat schreef zij hem.... vreemd, vreemd, dat hij
+haar nooit herkende. Maar dat hoefde geen verwondering te wekken in
+een vrouw. Een vrouw kan huichelen en veinzen als de beste.... is
+nooit zoo naïef als een man.
+
+Als hij haar eens kortaf, bruusk in de brievenbus van zijn blad
+schreef: "Verzoeke van verder anoniem geschrijf verschoond te
+blijven"? Wat zou ze dan doen? Hij kreeg werkelijk lust dat eens te
+probeeren. Of zou hij dat wicht haar pleizier maar gunnen, en haar
+voort laten gaan met haar brieven? Of was het zijn "kleine ijdelheid"
+weer, die gestreeld werd door haar belangstelling en die de bewijzen
+daarvan niet wou missen?
+
+Was er geen enkele gelegenheid, om er achter te komen, wie zij was? Hij
+had al eens aan de jongelui een couvert laten zien, en gevraagd;
+ken je dat schrift? Zonder resultaat. Zou hij datzelfde ook eens
+bij de meisjes gaan doen, en zoomaar, onverwacht, op een "tea"? Of
+zou hij naar den winkel gaan, waar dit papier was gekocht,--de naam
+stond ingedrukt op de enveloppe,--en vragen om "dit soort papier,
+dat ook altijd genomen wordt, door juffrouw...."
+
+Vanzelf vulde de bediende den naam dan in.
+
+Maar, neen, hij deed het niet. Wat kon het hem schelen, wie dat
+bemoeizuchtige wezen was. Misschien hoopte zij er er wel op, dat hij
+haar door allerlei list zou "ontdekken." Maar dat zou haar dan toch
+leelijk tegenvallen: hij deed volstrekt geen moeite voor haar. Is
+daar al weer wat....?
+
+--Juffrouw van Aalst, diende het groompje aan.
+
+--Laat binnen-komen.
+
+Met uitgestoken hand trad hij toe op Eleonore van Aalst. Dat was,
+zooals hij haar had leeren kennen, een vrouw, voor wie hij respect
+had; een vrouw, die deed naar haar woorden, die niet zich in de wereld
+waagde, om toch maar, hoe dan ook, in aanraking te komen met mannen,
+maar omdat haar nobele geest, haar goede hart haar dreef, zooveel
+zij kon het leed te lenigen, de slechte toestanden te verbeteren,
+in haar naaste omgeving. Maar zij zag er nu al héél ernstig uit.
+
+--Kan ik iets voor u doen, juffrouw van Aalst? Zooals u weet altijd met
+genoegen. Moet er 'n oproep in m'n blad om steun, 'n ingezonden stuk?
+
+Eleonore's zacht, maar streng gezicht veranderde niet, zooals anders
+vaak, in de nabijheid van dezen aardigen, zonnigen jongen.
+
+--Nee, nee, dat is 't niet, zei ze koel. Ik kom me bij u, over u
+beklagen, meneer van den Heuvel.
+
+--Wat zal dat zijn?
+
+--U weet wel, hoe ik 't afgekeurd heb, toen 'k merkte, dat u in uw
+roman "Eva", de geschiedenis behandelde van die ongelukkige vrouw,
+Marceline de la Mandara.
+
+--Zeker, zeker, weet ik dat nog. En ook, dat ik u toen overtuigd heb
+van 't goed recht van 'n schrijver....
+
+--O, overtuigd hebt u me niet.
+
+--Nou, ja, maar u moest me toch toegeven....
+
+--Er was niets meer aan te doen; dát was de zaak. U had al 'n gedeelte
+gepubliceerd, en iedereen had Marceline herkend. Nee, goedkeuren kon ik
+'t niet, en zal ik ook nooit, dat 'n nog levende haar eigen historie
+verteld moet zien, door iemand, die haar nauwelijks heeft gekend,
+die alles in hoofdzaak weet van "hooren zeggen", zoodat ze telkens
+'n stukje waarheid leest, en dan weer 'n stukje pure fantasie....
+
+--Maar ik heb toch niets slechts van haar gezegd, integendeel!
+
+--Dat hoeft ook niet, om 't voor haar toch heel, heel pijnlijk te
+maken. Begrijpt u dat niet? Maar nóg zou 't zoo erg niet zijn, want tot
+dusverre had Marceline er niets van gemerkt. Ze leeft zoo afgezonderd,
+zoo stil.... och, 't is eigenlijk 'n levende doode.... En als 't niet
+was om de eindelooze goedheid van Kam, dan had ze allang, allang haar
+poging herhaald, om.... Maar waarom vertel 'k u dit: zoodra ik weg ben,
+gaat u er misschien weer gebruik, of liever misbruik van maken....
+
+--Wees niet bitter, juffrouw van Aalst. Ik ben 't niet van u gewoon,
+dat u zoo hard is. Ik heb immers 't diepste medelijden met Marceline.
+
+--O, dát hebt u niet, u zou haar anders hebben gespaard,--u zou dan
+wel gewacht hebben, tot ze.... gestorven was.
+
+--Is er zóo iets verschrikkelijks gebeurd, juffrouw van Aalst, dat
+u nu opeens zóo tegen me moet worden?
+
+--Ja, zóo iets verschrikkelijks is er gebeurd. Iemand heeft haar
+verteld, dat ze in uw blad werd "beschreven". Toen heeft ze 't willen
+lezen.... en toen ze uw tooneelen las van Micaëlo's ziekte en Micaëlo's
+dood, toen heeft ze 'n zenuw-acces gekregen, zoo vreeselijk, dat ze
+nú nog niet tot bewustzijn gekomen is.
+
+--Goeie god!
+
+--U weet, ze is aldoor lijdende geweest, aldoor; de goeie Kam had
+beter gedaan, haar rustig te laten sterven.... maar hij houdt zóoveel
+van haar.... ach, de liefde is soms wél verschrikkelijk wreed.... Ze
+kan niet loopen, haar haar is dun en grijs geworden.... God, waarom
+mocht dat arme mensch niet sterven....
+
+--U moet niet denken, juffrouw van Aalst, dat ik zóó'n monster van
+ongevoeligheid ben. Als 'k alles geweten had.... Maar zegt u nu zelf:
+'t onderwerp is als aangegeven voor 'n roman....
+
+Eleonore glimlachte.
+
+--Wat 'n kind is die groote jongen nog, zei ze. U hebt nog niet
+veel geleefd....
+
+Max gaf geen ondeugend antwoord, zooals hij bij een andere gelegenheid
+zou hebben gedaan; hij zat stil voor zich uit te staren.
+
+--En wat moet 'k nu doen? vroeg hij.
+
+--Ja, wat kunt u doen? Niets. 't Is heel treurig, maar alles van
+Marceline is tegenwoordig zóó treurig.... Je kan haar leven in drie
+phasen zien: schijn-geluk, echt-geluk, en nu de ellende. Vreemd,
+dat blijvend geluk niet schijnt te mógen bestaan op de wereld.
+
+--Als ze gestorven was, tegelijk met hem, dán zou haar geluk blijvend
+zijn geweest....
+
+--Ja, zei Eleonore. En dat is juist 't wreede, dat ze _niet_
+gestorven is....
+
+De zeer vele, en verschillende indrukken dien middag ontvangen,
+maakten, dat Max rustiger, peinzender was, dan anders. Hij voelde zeer
+goed, dat, wat hij gedaan had, niet mooi, niet nobel genoemd worden
+kon. Hij had, zonder te bedenken, hoe dat moest worden opgenomen, de
+levensgeschiedenis van een nog levende ten eigen bate geëxploiteerd;
+hij had immers stof noodig, hij moest een roman schrijven....
+
+--Waarom ik eigenlijk hier gekomen ben.... zei Eleonore. Ik kan toch
+niets meer uitrichten. Maar, ja, ik weet 't al, waarvoor ik kwam:
+ik wou u waarschuwen: wees voortaan meevoelender, voorzichtiger. Ik
+ken er meer voorbeelden van, dat een voorval uitgewerkt wordt tot een
+roman, terwijl de personen nog leven. Ik kan dat nooit goedkeuren,
+alleen als de personen allen gestorven zijn.... En dan nog....
+
+--U kan er zeker van wezen, zei Max ernstig, dat ik zoo iets nooit,
+nooit meer zal doen. Maar nu.... 't was ál te verleidelijk, juffrouw
+van Aalst. Denk eens, ons blad heet Eva: en dan de Eva-geschiedenis
+van Marceline, 't kón niet mooier.
+
+--Ja, 't trof nu wel heel toevallig zoo samen....
+
+--En dan, ik dacht, dat Marceline zoo'n beetje buiten kennis
+was.... dat ze misschien wel krankzinnig zou worden....
+
+--Nee, dat geluk is haar niet gegund. Ik ga nu, meneer van den Heuvel,
+ik hoop werkelijk, dat u m'n raad ter harte zal nemen.
+
+--Dat zal ik, dat zal ik, juffrouw van Aalst, zei Max, en drukte haar
+de hand. Ik dank u, dat u gekomen is....
+
+Hij keek haar eerlijk in het ernstige gezicht, en toen zij de kamer
+verlaten had, bleef hij heen en weer loopen, in diepe gedachten
+verzonken. Een goede vrouw.... een lieve, werkelijke vrouw, ondanks
+haar feministe-zijn. Hij had veel sympathie voor haar, o ja, veel,
+veel....
+
+Wat een verkwikking een dergelijke vrouw te ontmoeten. Eerst had hij
+haar zoo'n beetje belachelijk gevonden, zooals alle vrouwen, die geen
+zin hebben om te trouwen, en zich zoo rustig en vrij als een man in
+het openbare leven bewegen. Maar nu hij haar nader leerde kennen, nu
+bewonderde hij haar koelen, degelijken ernst, haar kloek verstand,
+haar goedheid, die nooit zwakheid werd. Wat een verschil met de
+meisjes, die hem vervolgden, en om hem heenzwermden, als vliegen om de
+suiker.... Geen gekkelijkheid bij haar, geen malle verliefdheid, geen
+broeiende zinnelijkheid achter een strak gezicht.... Zooals men haar
+zág, zoo wás zij. En wat een frissche trekken nog voor zoo een oude....
+
+Maar oud? Dat was zij niet. Hoe kwam hij er bij. Zij kon hoogstens
+even over de dertig wezen,--misschien een jaar of vijf, zes ouder
+dan hij....
+
+Maar waar wil je toch heen, Max? vroeg hij zichzelf. Vind je soms
+Eleonore van Aalst een geschikte partij voor jóu?
+
+Ik.... ik weet niet....
+
+Denk 's goed na?
+
+Ze is ferm, ze is verstandig. Ze loopt me niet achterna. Ze is knap
+van uiterlijk. Ze is onafhankelijk.
+
+Maar, Max, dan moet jij die hebben!
+
+Als ik ooit trouwde....
+
+Jij hebt je zoo dikwijls door je gevoel laten leiden, laat je verstand
+je nù 's zeggen, wat je moet doen.
+
+Nou, wat moet ik dan doen? Is zij 'n geschikte vrouw voor mij?
+
+Ja. Zij zal je niet bederven, waar de onbekende zoo bang voor is. Zij
+zal je terecht helpen, en raad geven....
+
+Zou 't niet vervelend zijn?
+
+Integendeel! Zoo'n aanhalige poes, dát zou je gaan vervelen.
+
+Ja, dat is waar. Ik moet eerlijk zeggen: ik houd van Eleonore,
+(grappig-romantische naam voor een zoo weinig romantische vrouw.) Ze is
+wel wat ouder, en dat is heelemaal niet prettig, maar er moet _iets_
+aan mankeeren. En bovendien, 't is niet kwaad, dat ik, juist ik, wat
+opzie tegen m'n vrouw. Ik zou trotsch op haar zijn. Wat geef ik au
+fond om die schepseltjes, die voor me staan te blozen, en m'n handen
+zoenen.... nee, die soort van liefde verveelt me. Ik wil 't nu met
+verstandelijke liefde probeeren. En 't pikante is, dat Eleonore nog
+niet eens dadelijk ja zeggen zal. Daar vind ik nu op eens de vrouw,
+die veroverd moet worden. En ik zal haar veroveren. Ik zál.
+
+En je onbekende dan? En Gerrie van Velsen? En.... Eva?
+
+Eva?
+
+Ja, je aanstaande, juffrouw de Bruin?
+
+Opeens barstte Max uit in zoo'n schaterenden lach, dat de klerken in
+het achterkantoor ervan opkeken, en dachten: Zeker weer een verliefde
+brief gekregen, die!
+
+
+
+
+
+
+
+VI.
+
+
+Max was in een dolle, uitgelaten bui. Hij had een blauwtje
+geloopen. Voor de eerste maal van zijn leven,--en voor de laatste!--had
+hij een blauwtje geloopen. Natuurlijk bij Eleonore.
+
+Toen zij verbaasd keek, zonder te glimlachen (daar was hij dankbaar
+voor) was hij haar nog hooger gaan achten, om de kalme wijze, waarop
+zij vriendelijk zei, dat zij zich niet geschikt voor hem achtte, en
+hém niet voor háar, en dat zij er bovendien niet aan dacht, ooit te
+trouwen.--Maar dat zij hem in eerste instantie afwijzen zou, had hij
+immers wel eenigszins verwacht?....
+
+Daarom praatte hij voort, en bepleitte zijn zaak bij haar (hij had
+niet voor niets in de rechten gestudeerd!) en zij hoorde hem aan,
+met aldoor dezelfde zachte vriendelijkheid, maar haar antwoord was
+aldoor: Neen, heusch niet, heusch niet, Max.
+
+--Vind je me soms te jong? Maar....
+
+--Ja, ik vind je te jong, en niet alleen in jaren,--ofschoon ik dat
+ook eigenlijk al 'n onoverkomelijk bezwaar vind,--maar je ben te jong
+in levensinzicht, te jong van begrip, begrijp je me?
+
+--Maar juist dáárom moet 'k zoo'n vrouw hebben als jij,
+Eleonore. Begrijp jij dat niet?
+
+--Best mogelijk, jongen.... maar al heb je misschien zoo iemand
+noodig, als ik ben,--ik voel daarom toch nog geen roeping me voor je
+op te offeren.
+
+Dat antwoord was toch wel wat al te koel. Een vrouw, die het een
+"opoffering" vond, met hem te trouwen! Kon die mogelijkheid bestaan?
+
+Maar het was waar; hij had tot dusverre alleen over zichzelf
+gesproken. En de zaak wel een beetje alleen van den practischen kant
+bezien. Hij had weliswaar gedacht, dat een verstandige vrouw als
+zij, het apprecieeren zou, als een huwelijksvoorstel op uitsluitend
+verstandelijk-practische wijze behandeld werd,--maar zelfs zoo eene
+bleek te willen hooren van "liefde"....
+
+Hij had haar hand gevat.
+
+--Maar ik houd zoo veel van je, Eleonore.... Nee, kijk niet zoo
+ongeloovig. Je weet niet, hoe beu ik ben van al dat aangehaal en
+die verliefderigheidjes, ik blijf er zoo koud bij, zoo koud als 'n
+steen. Maar van jou houd 'k, Eleonore. 't Gevoel, dat ik voor jou
+heb, is de grondslag van de echte liefde. En je ben zoo mooi.... zoo
+mooi met je glanzende haar.... en je prachtige teint, en je lieve,
+_lieve_ oogen....
+
+Hij was dichter bij haar gekomen, en had zijn eenen arm om haar hals
+geslagen, en zijn andere om haar middel gelegd. Toen had hij haar
+aangekeken, vleiend en dringend.... zou zij dáár zelfs ongevoelig
+voor blijven? en had haar snel de lippen gekust.
+
+Maar zij weerde hem af, zacht maar beslist, totdat hij haar loslaten
+moest.
+
+--Max, doe dat niet....
+
+--Waarom niet? waarom niet? Als ik toch van je houd....
+
+--Omdat ik niet houd van jou. En jij, Max, heusch, je mag me graag
+lijden,--maar liefhebben doe je me niet.
+
+--Wél! wél! riep hij onstuimig. Waarom geloof je me niet?
+
+--Hoe kan ik, die je ken, je nu gelooven! Luister, zei ze, om haar
+woorden te verzachten. Ik weet wel, je meent 't heel goed, Max,
+maar je hebt me volstrekt niet lief. Je acht me, je respecteert me....
+
+--Dat doe ik! dat doe ik! Omdat jij verstandig ben en onafhankelijk,
+omdat jij niet hengelt naar 'n man, jij vernedert je niet, jij verlaagt
+je niet: jij ben 'n vrouw, 'n mooie, echte vrouw....
+
+--O, nee, Max, juist niet.... 'n mooie, echte vrouw heeft niet
+zoo'n koud temperament als ik; die heeft wel degelijk verlangen naar
+liefde,--al "hengelt ze dan ook niet naar 'n man", en ik....
+
+--Leo.... zei Max, en zei niets verder, maar keek haar alleen maar aan.
+
+Zij nam zijn hand.
+
+--Je ben 'n lieve, allerliefste jongen, Max, zei ze, en haar
+moederlijke toon van spreken, en de wijze, waarop zij zijn vingers
+streelde, deed hem begrijpen, dat zij nooit toestemmen zou. En als
+jij minder.... kinderlijk was, en als 't verschil tusschen ons in
+jaren niet aan de "wrong side" bestond, en als ik wat minder koud
+voelde,--dan zou 'k misschien wel van je kunnen gaan houden. Want
+al ben je nu nog wat wild en wat oppervlakkig,--slecht ben je, dunkt
+me, niet.
+
+--Nee, slecht ben ik niet.
+
+--Kom, troost je maar. Zij boog zich naar hem toe, en gaf hem een
+zoen op zijn voorhoofd.
+
+Max zweeg. Zijn gewone overmoedigheid had hem begeven. Hij voelde
+zich klein in haar nabijheid.
+
+--Je zal er wel gauw overheen zijn, hoor, verzekerde zij hem. Je ziet
+in je omgeving alleen vrouwen, die je vleien en om je gunst bedelen,
+ik doe dat niet, ik neem zelfs weinig notitie van je.... nu, vanzelf
+trekt je dat aan, je zou 't pikant vinden, mij, juist mij....
+
+--Ja, m'n "kleine ijdelheid" zou gevleid zijn, zei hij bitter.
+
+--Wees niet boos, wees niet bedroefd, Maxlief. Je vriendin wil ik
+zijn, zal ik zijn. Dát is de verhouding, waarin _wij_ tot elkaar
+moeten staan. Kom altijd bij me, als je hulp of raad noodig hebt,
+altijd, beloof me dat.
+
+Maar Max gaf, koppig, geen antwoord.
+
+--Beloof je me dat?
+
+--Je kon 't toch in elk geval 's met me probeeren....
+
+--O, nee, Max, laten we dat alsjeblieft niet doen! Nu kunnen we nog
+scheiden als goede vrienden,--en goede vrienden blijven.
+
+--Zeg 't maar, Eleonore, je vindt me kinderachtig, hè? misschien wel
+belachelijk, dat ik, zoo'n iemand als ik, bij jou ben durven komen. Zeg
+'t maar?
+
+--Nee, je vergist je. Wijt 't niet aan jezelf, dat ik niet van
+je houden kan. Ik.... ja, ik wil 't je zeggen; ik bén niet voor
+liefde. Ik weet geen liefde. 't Eenige, wat ik heb, misschien, is 't
+moederinstinct.... En daarom, jongen, kom altijd bij me, altijd, als je
+raad noodig hebt.... of steun.... maar spreek me nooit meer van liefde.
+
+Toen Max heenging, was hij werkelijk wat ontroerd geweest.... Maar nu
+was zijn stemming weer omgeslagen in drieste vroolijkheid. Zij had
+gelijk: lief had hij haar niet: kon hij dan nu anders zoo lachen en
+pleizier maken, hè? Neen, lief had hij haar zeker niet: Hij was er
+trotsch op geweest, háár veroverd te hebben, háar, de zelfstandige,
+fiere, door en door degelijke.... dat had hij "pikant" gevonden. Ook
+dáárin had zij gelijk. Ja, hij zóu het pikant gevonden hebben, háar
+als zijn aanstaande te presenteeren aan zijn woelige, soms lastige
+"bende aanbidsters".... En ook hierin had zij al weer gelijk: dat
+zij te oud was voor hem. Gedecideerd, zij was te oud. Dat had hij
+nu degelijk gemerkt uit haar bezadigden toon, haar moederlijke wijze
+van optreden....
+
+Neen, alles bij elkaar genomen, was het goed, zooals de zaken waren
+geloopen. Hij was nu nog vrij zich te vermaken, zooals hij zou
+wenschen. Want, ja, gebonden, erg gebonden, zou hij toch wel in een
+engagement met haar zijn geweest. Hij had niet meer zoo spontaan kunnen
+zijn; had aldoor moeten bedenken: ben ik ook soms te kinderachtig,
+stel ik haar door mijn gedrag teleur?....
+
+Enfin. Er zou misschien nog wel eens een tijd komen, dat hij haar
+dankbaar was voor haar weigering. Wie weet, als hij eens dol en door
+en door verliefd werd,--bijvoorbeeld op de onbekende schrijfster van
+de minnebrieven.... Hij dacht even ernstig na. Had hij zich misschien
+zoo tot Eleonore aangetrokken gevoeld, omdat haar geest zooveel
+overeenkomst had, met den geest, die uit de brieven sprak?.... En
+was hij dus, zonder het te weten, onder de bekoring geraakt, van de
+schrijfster der brieven?.... Hemel! dan was het toch zaak haar te
+vinden.... om door haar te worden getroost....
+
+Het zou zoo eenvoudig geweest zijn, als Eleonore zelf de schrijfster
+was geweest. Maar toen hij het haar, zonder omwegen vroeg, hadden
+haar oogen zoo gelachen, dat hij _zag_, hoe haar lippen slechts met
+moeite de woorden weerhielden: "Nee, _ijdele_ jongen!"
+
+Goed, goed, hij was nog jong, hij kon wel wachten. En overhaast te
+werk gaan bij zoo'n ernstige zaak als een huwelijk?....
+
+Je reinste gekkenwerk zou het wezen! D'rum prüfe wer sich ewig
+bindet....
+
+--Wat ben je stil opeens, Max?
+
+Het was vanmiddag de "thee" der redactie van "Eva". Het meerendeel
+der vaste medewerkers was opgekomen, en veel bezoeksters vermaakten
+zich met de vroolijke jongelui. Max was een der druksten geweest,
+zittende tusschen Gerrie van Velsen, wier triest gezichtje hij door
+allerlei grappen wat trachtte te verhelderen, (hij apprecieerde het
+in het kind, dat zij haar bezoeken niet opeens had gestaakt, en dat
+zij zoo braaf den schijn wist op te houden) en tusschen "zijn Eva",
+juffrouw de Bruin, die hij openlijk "zijn Eva" noemde, en voor den gek
+hield, totdat het arme schepsel, opgewonden, verdwaasd, soms geheel
+haar begrip der convenances verloor, hem in den arm kneep, hardop,
+"Maxie!" gilde, en zich tot de risée van het heele gezelschap maakte,
+zonder dat het haar iets scheen te kunnen schelen. Al haar pogingen,
+haar dreigende, zoowel als haar vleiende, al haar woorden, zoenen,
+omhelzingen, knievallen zelfs, hadden niet gebaat, om Max naar haar
+Pa te bewegen, en nu trachtte zij zichzelve voldoening te geven, door
+luid aan iedereen te vertellen, dat Max haar een aanzoek had gedaan,
+en zich zoo'n beetje, als zijn verloofde voor te doen.
+
+Maar opeens verveelde Max het al te schelle gelach en het al te luide
+gepraat zóo verschrikkelijk, dat hij de wijk nam naar Clara, een meisje
+met een zacht, intelligent, maar toch ook opgewekt gezicht. Hij vond
+haar volstrekt niet "amusant", zooals hij het uitgelaten Mientje vond,
+of de quasi-naïeve Bonnie, maar zij gunde hem rust, en dat was al veel.
+
+--Wat ben je stil opeens, Max?
+
+--Stil? vroeg hij, wat gepikeerd, dat zij nu ook al begon van hem te
+vergen, dat hij "aardig" en "onderhoudend" zou wezen. Ik ben nog wel
+zoo gek geweest, als ik maar kon, zooeven.
+
+--Ja, zooeven! Maar nu werd je ineens zoo strak, zoo stil.
+
+Hij keek haar aan, alsof hij zeggen wou: waar bemoei jij je mee? maar
+zijn gewone hoffelijkheid liet niet toe, dat hij die woorden
+uitte. Ach, ja, waarom zou hij ook niet vroolijk zijn? Vreugd is het
+leven, o, zalig, die 't weten....
+
+--Waarom kom je nooit meer tennissen? vroeg hij.
+
+--Ik heb 't te druk.
+
+--Druk? waarmee dan?
+
+--Ik studeer immers voor m'n middelbaar Engelsch.
+
+Immers!.... Ja, hij werd gecenseerd, zoowat alles te weten, zoowat
+alles te onthouden....
+
+--Nou, ja, maar 'n ontspanning is goed voor je, hoor? Je komt maar weer
+'s op 't veld.
+
+Sneeuw, Kaatje, Robert Roodhaar en de dikke Jan maakten zich
+verdienstelijk bij de dames. Zij boden haar ververschingen aan,
+terwijl Max zich óok door hen liet bedienen.
+
+--Wat heb je daar voor sandwiches?
+
+--Alstjeblieft, meneer, getruffeerde kalfsborst, meneer, zwezerik,
+meneer, en deze zijn met zalm, meneer, kwam Karel kellnerachtig voor
+hem staan. Wil ik u 'n bordje brengen, meneer?
+
+--Ja, breng jij mij 'n bordje, en ook een voor Donna Clara.
+
+--Mooi klinkt dat: Donna Clara.
+
+--Ja, en ook toepasselijk; weet je niet? Donna Clara, Donna Clara,
+heisz-geliebte langer Jahre....
+
+Zij keek hem zóo ironisch aan, dat hij haar óok onwillekeurig langer
+aan bleef kijken. Wel had ze zúlke oogen? en durfden die hem zóo aan
+te zien? Wel, allemachtig, hij moest toch eens wat meer notitie van
+haar nemen, dan hij tot dusver had gedaan.... Wie weet, misschien
+was zij het waard. Eens onderzoeken.
+
+--Er zijn dagen, die voor jaren tellen....
+
+--Wat bedoel je daarmee?
+
+--Ik ken jou nog geen jaren, nietwaar? En toch zeg ik: heisz-geliebte
+langer Jahre....
+
+--Scheid uit, Max, wees in 's hemelsnaam tegen mij niet zoo flauw. Met
+zulke dingen kan je mogelijk succes hebben bij je Eva....
+
+--O, was zij jaloersch? Mooi zoo! mooi zoo!
+
+--Ach, zei hij, quasi-verdrietig. Critiseer me niet zoo. Neem me,
+zooals ik ben, 'n laffe jongen, zonder geest of gevoeligheid, maar laat
+me niet zoo merken, hoe je over me denkt, hè? daar kan ik niet tegen.
+
+--Malle jongen, zei ze, maar haar oogen waren nu zoo
+zacht-belangstellend op hem gericht, dat hij bijna in een lach was
+uitgebarsten, een lach van jongensachtigen triomf.
+
+Zijn toon werd weer schertsend, zijn wat lustelooze houding veranderde
+in zijn gewone veerkrachtige, en hij sprong op, alsof de rust hem
+verveelde.
+
+Kaatje en Jan kakelden met Mientje, wier oogen glommen van pret,
+en met Bonnie, wier kindergezichtje nooit uit de plooi kwam, zelfs
+niet bij tamelijk-gewaagde anecdoten, waarom juffrouw de Bruin het
+gierend uitschreeuwde. Robert beweerde tegen Gerrie, die vriendelijk
+zat te luisteren, terwijl Sneeuw zich verdienstelijk maakte, en Emilie
+bezig-hield, het veeleischende meisje van Robert.
+
+--Waar heb je 't over? interrompeerde Max Robert.
+
+--O, we hebben 't over de plaats van de vrouw, en de beteekenis van
+de vrouw.
+
+--Ja, zei de onschuldige Bonnie.... Ik vind, dat de vrouw zich niet
+zoo op de voorgrond moet plaatsen....
+
+--Laat ze maar, hoor, zei Max beschermend. Ze wint 't toch niet, hoor?
+
+--Nou, dat moet je niet zeggen, Max, viel vinnig Emilie in. Zeker
+zal de positie van de vrouw veel verbeterd worden, als ze volhoudt;
+zeker zal ze dan veel meer rechten krijgen....
+
+--Ja, rechten! rechten! riep Eva de Bruin, 'n Meisje moet niet altijd
+hoeven te wachten, tot er 'n man om d'r komt, ze moet zelf kunnen....
+
+--Hoor me m'n clowntje 's aan, zei Max, en streek Eva spottend onder
+de kin. Wat jij, Gerrie, vind jij ook, dat de positie van de vrouw
+verbeterd moet worden?
+
+--Ik ben heel tevreden, hoor!
+
+--Ik ook! riep Mientje. Ik vind de mannen nog zoo kwaad niet. Ze
+zijn heel goed, om je allerlei dienstjes te bewijzen, en dat doen ze
+graag, want....
+
+--.... de slavernij zit de _man_ in 't bloed! riep Clara.
+
+--Hè, wat zijn jullie oppervlakkig, gispte Emilie, haar stem
+verheffende, temidden van het gelach. De _vrouw_ heeft zich juist
+altijd tot slavin verlaagd....
+
+--Hè, hoe kan je je eigen sexe zoo smaden! Nee, zeg, ik vind: de man
+kan tevreden wezen over de vrouw, en de vrouw óok over de man. Ze
+hebben elkaar niets te verwijten....
+
+--Nu, maar ik ben 't met juffrouw Emilie eens, riep Eva de Bruin,
+dat de mannen wel 's 'n toontje lager mochten zingen....
+
+--Nóg lager dan bas?
+
+--Ze "bassen" al genoeg, laat 't nog maar niet erger worden, riep
+Emilie, die boos werd.
+
+--Nee, ik weet wat, zei Sneeuw. We moeten allemaal om beurten onze
+meening zeggen over de vrouw, wij, mannen, dan mogen de meisjes
+'t straks doen over de man.
+
+--Heel goed, heel goed!
+
+--Bedoel je 'n qualificatie, of een opinie?
+
+--Nee, ik bedoel, dat jullie zeggen: de vrouw moet zijn: zoo of zoo.
+
+--Mooi en dom! riep Kaatje, mooi en dom!
+
+--Dat is voor jóu misschien voldoende, zei Emilie streng. Maar ik
+wil hopen niet voor iedere man. Robert, jij?
+
+Robert, onder den sterken blik van zijn meisje, durfde niet anders
+meenen, dan:
+
+--Ze moet ontwikkeld zijn, zoodat ze zich niet klein hoeft te voelen
+naast de man, maar zijns gelijke kan wezen.
+
+--Lief! lief! moet ze zijn! riep Max. Aanhankelijk, teeder.... van
+wijze vrouwen moet ik niets meer hebben! nee! Daarmee kom je niet
+verder. Lief! en liefhebbend!
+
+--Ah! zuchtte Eva de Bruin verlicht.
+
+Maar Max lette niet op haar; zijn wenkbrauwen waren samengetrokken;
+hij schertste niet, hij sprak in ernst.
+
+--'n Vrouw, die je liefheeft.... Liefde, liefde.... is de eenige
+noodige eigenschap van de vrouw.
+
+--En zachtheid.... en schoonheid.... en trouw en vroolijkheid.... Nee,
+ik zal je zeggen, hoe ze moet zijn, volgens 't alphabet: aanhalig,
+beminnelijk 'n charmeuse, dodderig, eerlijk, fier.... zei Jan.
+
+--Goed, hartelijk, innig, jolig, knap, kwam Karel hem helpen.
+
+Zij gingen nu allen zoeken, volgens de letters van het alphabet naar
+kwaliteiten van de vrouw, totdat zij stuitten op de q, die Jan voor
+niet-qualificeerbaar uitmaakte en Sneeuw riep:
+
+--Nu heb _ik_ nog niets gezegd!
+
+--Nee, Sneeuw, dat is waar, Sneeuw, kom laat de koele sneeuw van je
+woorden over ons heen-sneeuwen, Sneeuw!
+
+--Ik zal alleen maar herhalen, wat Sarah Bernhardt 's eens van Fédora
+zei, jullie weten? dat stuk van Sardou? Nou, _ik_ zeg dat nu van _de
+vrouw_: Elle doit être á la fois coquette comme une Slave, violente
+comme une Espagnole, amoureuse comme une Italienne, raffinée comme
+une Française, et _racée_ comme une Anglaise.
+
+--En wat als een Hollandsche?
+
+--Ja, wat?
+
+--Esclave, zei Emilie scherp.
+
+--Dolente, tendre, verzachtte Mientje.
+
+--Calme, intelligente,--sensible et sensitive, zei Clara.
+
+--Dat vind ik nog 't beste, zei Sneeuw.
+
+--Douce, douce comme un agneau, zuchtte Eva de Bruin.
+
+--En wat vindt Bonnie ervan?
+
+--Innocente, zei Bonnie.
+
+--Dat antwoord is jouwer waardig, bravo! bravo! riep Jan, sloeg zijn
+arm om haar middel, en dwong haar een paar walspassen met hem door
+de kamer te doen.
+
+--Hè, ja! 'n dansje! 'n dansje! riep de dartele Mientje, en sprong
+op van haar stoel. In een oogenblik was de tafel zoo ver mogelijk in
+een hoek geschoven, waren de stoelen uit den weg gezet, en walsten
+de paren door de kamer, terwijl Sneeuw, die niet dansen kon, met
+veel geweld, maar gelukkig maatvast, de vals uit den Mikado te
+schreeuw-zingen stond:
+
+
+    De bloemen, die bloeien in Mei, ja, ja,
+    De bloemen, die bloeien in Mei!
+
+
+Max had met de zich zenuwachtig aan hem vast-klemmende Eva de Bruin
+rondgetold, totdat hij zijn geduld en zijn adem verloor. Hijgend
+stond hij stil, en riep:
+
+--Hei! wie neemt dat presentje 's van me over!
+
+Niemand ontfermde zich, zoodat Max haar zonder complimenten in
+zijn bureau-stoel neerdrukte, waar zij uitgeput, gichelend, bleef
+zitten. Zonder omwegen trok Max Bonnie uit de armen van Jan, en walste
+wild met haar voort.
+
+Juist fluisterde hij het onschuldige meisje een erge ondeugendheid in,
+toen hij den blik van Clara ontmoette, die zich met een blad papier
+koelte stond toe te wuiven. Het was een blik, dien Max onmogelijk
+opvatten kon als "jaloezie", daarvoor lag er te weinig boosheid in.
+
+Hij zag afkeuring in haar oogen en tegelijk een gevoelig medelijden,
+dat hem veel meer trof, dan een stekende blik vol toorn en afgunst
+zou hebben gedaan. Wat wou zij toch? Waarom bemoeide zij zich zoo
+met hem? Was dát nu zoo erg, wat hij had gedaan? Onder de jongelui
+was het een wedstrijd, wie Bonnie aan het blozen kon brengen, en
+hij zou het typisch vinden, als het hem gelukte. Toch, hij moest het
+bekennen, hij zou de aardigheid, die hij Bonnie had toe-gefluisterd,
+niet openlijk hebben durven herhalen, noch alleen aan een ander meisje
+debiteeren.... maar wat zóu dat? Je zag toch je menschen aan?....
+
+Toch hinderde Clara's belangstelling hem, omdat die hem zoo opeens en
+onverwacht het futiele en leege van zijn leven toonde. Hij verloor
+zich graag in vroolijke genoegens, en vond het niet aangenaam, daar
+plotseling aan te worden onttrokken. En toen veranderde zijn stemming
+weer: eensklaps dacht hij er aan, hoe Clara's houding jegens hem, veel
+had van die van Eleonore.... en het betere in hem overheerschte voor
+een oogenblik zijn frivool gevoel. Anders was Clara dan Eleonore,
+zeker.... jonger, niet zoo beslist in haar optreden, en minder
+moederlijk, wat hem in Eleonore zoo had gehinderd,--maar het goede
+fond was bij beiden hetzelfde. Het was waar, dat Clara hem nooit
+"het hof had gemaakt", zij hield zich bescheiden op den achtergrond,
+en daaraan was het te wijten, dat hij nooit zooveel notitie van
+haar had genomen, als van Mientje, of Gerrie, of zelfs van Eva de
+Bruin. Maar nu voelde hij toch wel, dat hij Clara méer achtte, dan
+een van de anderen, zij was degelijker, dieper, en had niet slechts
+éen enkele gemoedsstemming: verliefd zijn.
+
+Neen, zij was een.... heel aardig meisje.... zelfs niet onknap van
+gezicht.... wie weet.... wie weet....later....later misschien....
+
+Al deze gedachten had hij, al walsende met Bonnie, afgedacht, en toen
+hij haar met een sierlijken zwaai en een hoffelijke buiging op haar
+plaats had terug-gezet, ging hij Clara ten dans vragen.
+
+--Zeg, Max....
+
+--Nee, ik zeg 't je toch niet.
+
+--Hoe weet je dan, wat ik wou vragen?
+
+--Dat is gemakkelijk genoeg te raden. Je wou precies weten, wat ik
+tegen Bonnie heb gezegd.
+
+--Ja, maar niet uit pure nieuwsgierigheid....
+
+--Wat doet 't er toe, waaróm je 't weten wou? Ik zeg 't je toch
+niet. Niet alle dingen zijn voor alle meisjes geschikt.
+
+--Zoo, maak jij dan nog onderscheid tusschen meisjes en meisjes?
+
+--Ja zeker maak ik onderscheid.
+
+Hij zag haar even aan, en de plotselinge overgang van scherts naar
+ernst in zijn toon en in zijn oogen ontroerde haar, meer dan zij wou,
+dat hij zag.
+
+Maar hij had haar aandoening natuurlijk dadelijk bemerkt, en was
+tevreden. Wie weet.... wie weet.... later, later misschien....
+
+--Ik ben moe! ik ben moe! kondigde Mientje luidruchtig aan. Ik kan
+niet meer! ik ben dood!
+
+Gerrie lag ook al lang uitgeput in een stoel, en de andere meisjes en
+de jongelui wuifden hun gloedroode gezichten vergeefs koelte toe met
+zakdoeken en bladen papier. Alleen Sneeuw, de koele, onaandoenlijke
+Sneeuw, stond maar onverstoorbaar te galmen:
+
+
+    Pourquoi ne pas m'aimer....
+    Tu veux donc que je meure....
+
+
+--'n Kopje thee! smeekte Eva de Bruin.
+
+--O, 't is ook veel te warm om zoo te dansen, hekelde Emilie. Kijk
+hij er nou 's uitzien, wees zij op haar verloofde, Robert, wiens
+heele gezicht, tot in den hals en onder het wit-bloode haar, met een
+vlammend tomaat-rood was bedekt.
+
+--Nou, ik heb 't óok warm! pff! zuchtte Karel: 'n Sandwich en 'n
+sigaret en 'n glas port, of ik verga!
+
+De uitgeputten en dorstenden werden gelaafd, de verhitte gezichten
+verfrischt door eau de cologne, en het duurde niet lang, of de
+gesprekken waren weer in vollen gang. Bij de thee's van de Eva-redactie
+deed zich altijd dit eigenaardige verschijnsel voor, dat de bezoekers
+en bezoeksters maar een vluchtig moment op het bureau vertoefden,
+terwijl daarentegen de "stamgasten" tot in het oneindige bij elkander
+bleven zitten, en praatten, totdat zij opeens allen tegelijk opstonden
+en vertrokken, omdat zij merkten, dat het al zoo "vreeselijk" laat was.
+
+--Zeg, wist Sneeuw. Er is een nieuw boek uitgekomen. Of boek, of
+brochure, hoe wil je 't noemen. Nou, dat heet: Die Aristokratie
+der Schönheit. En in 't tweede deel daarvan hebben ze 't over de
+"Frauenherrschaft".
+
+--Ha! riep Emilie geïnteresseerd.
+
+--Wacht, hier heb ik 't programma.
+
+--De vrouw heeft drie rijken: namelijk van het geweld, van de
+schoonheid, en van den geest.
+
+--Hè, van 't geweld! keurde Eva de Bruin af. De vrouw is immers steeds
+'t zinnebeeld geweest van de zachtheid! "Zachtheid zal den dwingland
+leiden...." "Schoonste deugd van schoone zielen...."
+
+Maar Sneeuw onderbrak onbarmhartig Eva's ontboezemingen door verder
+te lezen.
+
+--Möglichkeit der Frauenherrschaft.
+
+--Weib kann warten.
+
+--Kan wachten, o! protesteerde Eva de Bruin.
+
+--Wie weit geht die Opferwilligkeit des Mannes?
+
+--Tot in 't grenzenlooze! riep Robert.
+
+--Ja, die heeft geen grenzen, omdat die in 't geheel niet bestaat,
+beet Emilie hem vinnig toe.
+
+--Das Weib fängt an zu denken....
+
+--Ja, _dat doet 't wijf_, zei Emilie, met zooveel overtuiging,
+dat zij niet eens bemerkte "wijf" te hebben gezegd, vóor Bonnie
+misprijzend riep:
+
+--De vrouw alsjeblieft!
+
+--Der Weg zur Herrschaft.
+
+--Waar is dat boek te krijgen?? vroeg Eva de Bruin gretig.
+
+--Frauen aller Lander vereinigt euch!
+
+--Ja! tot een "Frauenstaat", riep Emilie geestdriftig.
+
+--Stellung des Mannes im Frauenstaat....
+
+--Zie je wel! triomfeerde Emilie. 'n _Frauenstaat_ wórdt bedoeld!
+
+--Ach, lieve, lieve vrouwen! riep Max, en sloeg de handen in de
+lucht. Blijf, o, blijf, die je ben! Heusch, de vrouwen kunnen de
+mannen al ongelukkig genoeg maken....
+
+--Erken dan, erken, dat 't wel en wee van de man van de vrouw
+afhankelijk is!
+
+--Ik erken, dat Adam's wel en wee van Eva afhankelijk is.
+
+--Eva is de opperheerscheres!
+
+--Eva is de opperheerscheres, ja! zei Max. En ik geloof, dat er géen
+man ter wereld is, die z'n hoofd niet zou willen buigen voor de vrouw,
+die hij liefheeft.
+
+--Max! zei Clara naast hem, zacht, nam zijn hand, en drukte die
+spontaan. En die daad van het anders zoo terug-getrokken meisje trof
+hem zeer; hij wist zelf niet waarom, zoodat hij blij was, toen het
+kind Karel in helsche kreten verviel:
+
+--Hoera, Eva! leve, leve Eva! Eva, hoch!
+
+Jan nam met overdreven hoffelijkheid een roos uit de vaas, die altijd
+op Max' schrijfbureau stond, naderde Eva de Bruin, en bood haar,
+potsierlijk-gebarend, de bloem.
+
+--O! o! riep Eva, gelukzalig.
+
+--Ja, goed! riep Sneeuw, Eva is nu de heerscheres in het rijk der
+schoonheid, maar wie is de heerscheres in 't rijk des geestes? (Niemand
+die zich ooit voor Eva de Bruin geneerde.)
+
+--Eleonore! riep Max onmiddellijk. Hij zag niet de kleur, die bij
+het hooren van dien naam Clara's heele gelaat overtrok.
+
+--Ha, ja! Eleonore! riep Sneeuw.
+
+--Ha, ja! Eleonore! bauwde Karel na. De groote geest!
+
+--De chroote cheest! maakte Mientje het nog mooier.
+
+--Mientje! riep Max streng.
+
+--Ik spot niet! zei Mientje, zich verschrikt verdedigend.
+
+--Ik vind juffrouw van Aalst, 'n merkwaardig mensch, zei Emilie met
+waardeering. Veel te goed, om door kinderen belachen te worden.
+
+--Ik acht haar hoog, zei Gerrie, ze is zoo verstandig, en toch ook
+zoo zacht.
+
+--En ik vind 't zoo flink van haar, dat ze ongetrouwd wil
+blijven! bewonderde Eva de Bruin. Ze zegt ronduit, dat 't huwelijk
+voor háar 't ideaal niet is! Verbeeld je ongetrouwd willen blijven!
+
+--Willen! willen! wacht maar even! riep Jan. Hij krabbelde wat op
+een stukje papier, en kondigde aan:
+
+--Lied op Eleonore.
+
+Luisteren jullie allemaal? En hij declameerde:
+
+
+    Omdat haar niemand heeft verkoren,
+    Heeft zij de mannen afgezworen.
+       O! Eleonore!
+    Maar komt er een met lonk en lach,
+    Dan trouwt zij morgen aan den dag,
+       Eleonore!
+       Leonore!
+       Lenore!
+       Nore,--
+       Ach!
+
+
+Allen lachten, en deden uitroepen van bewondering om Jan's vernuft
+en vlugheid van rijmen, maar Max, met flikkerende oogen, stond opeens
+voor Jan, en rukte hem het stukje papier uit de handen.
+
+--Bah! lafaard! stiet hij uit.
+
+Er was een oogenblikkelijke ontsteltenis. Jan keek verbouwereerd,
+Sneeuw suste: Nou, nou! Eva de Bruin bleef nerveus doorgichelen,
+Emilie gaf Max gelijk, Mientje en Gerrie praatten samen: Was dat nou
+zoo erg? 'n grap! Ja, wèl erg, ze moesten zoo iets op Eleonore niet
+zeggen. Nou, juist, omdat d'r geen schijntje van waarheid in is....
+
+Max' lippen beefden nog van plotselinge ontroering; hij hoorde het
+gekakel wel om zich heen, maar hij nam er geen notitie van. Met
+bitsen blik bezag hij nog Jan, terwijl hij het papier in elkaar
+frommelde, en het met een nijdigen ruk in de prullenmand wierp. Toen
+keerde hij zich om, en kreeg een schok, die hem van het hoofd tot
+de voeten doorliep. Want daar stond Clara, met een donkeren blos
+op het gezicht, en de treurige oogen vol tranen. Zij had zijn
+geheim geraden.... maar _hij_ ook het háre.... _zij_ was de Eva,
+de schrijfster der brieven.... en zij had hem lief....
+
+Hij kon niets zeggen, niets doen; de aandoening klopte hem door
+het bloed, en hij vreesde door een enkel woord zijn gevoelens te
+verraden. Eerst moest die troep hier weg zijn, dan....
+
+Hij ging staan voor het raam, en tuurde in de straat, zóo weg in zijn
+gedachten, dat hij geen acht gaf op de schouderkloppen van Karel:
+
+--Kom, Max, boy, ben je nou gek? of op de troostredenen van Sneeuw,
+dat Jan zoo'n vreeselijk berouw had, of op het gekerm van Jan zelf,
+die zijn stem had teruggekregen, en schreeuwde, dat hij het nooooit
+weer zou doen....
+
+Hij lette op niets, totdat de vreemde nevel uit zijn hersens was
+weg-gedreven, en hij weer denken kon.
+
+Het was hem, of hij was ondergedoken geweest in een donkerte van
+raadsel en twijfel, en nu plotseling weer boven-kwam, verhelderd,
+verruimd, in het besef, dat hij zich had vergist.... maar dat zijn
+vergissing schitterend hersteld worden kon....
+
+Wat vond hij het nu zonderling te bedenken, dat hij gewaand had,
+deze oudere, moederlijke, al te onafhankelijke vrouw lief te
+hebben.... terwijl naast hem het bloeiende jonge meisje stond, dat
+hem helpen en leiden wou, en het zeker beter zou kunnen, omdat zij
+met hem gelijk in jaren was, en hem dus beter begreep....
+
+Hoe dwaas, hoe dwaas, dat een menschelijke geest zoo gemakkelijk op
+dwaalwegen komt.... En wat een groot geluk dan, te merken, dat alles
+toch terecht komen zal....
+
+Goed kind, sterk kind.... dat haar liefde verborgen hield, zoolang
+als het noodig was.... die niets vroeg voor zichzelve, en alleen
+maar wilde, dat _hij_ een beter, een mooier, een grooter mensch
+worden zou....
+
+Ziezoo nu was hij weer kalm, heel kalm en tevreden. Hij wendde zich
+naar het gezelschap, dat zich nog steeds uitputte, om hem tot bedaren
+te brengen.
+
+--Soedah! zei hij. Zanik toch niet door. Ik ben 't al lang weer
+vergeten.
+
+--O, zoo! nou, zég dat dan!
+
+--Waarom sta je dan zoo van lotje getikt uit 't raam te kijken?
+
+--Gaat 't jóu wat aan?
+
+--Nou, soedah! riep ook Sneeuw. Niet meer over spreken! Mientje, mag
+'k jou nog 's 'n sandwich presenteeren?
+
+--Hemel, ik dank je wel, ik heb er geloof ik, al vijfentwintig
+gegeten....
+
+--Excusez du peu!
+
+--Ik moet ook trouwens naar huis. Hemel, 't is al half zes.
+
+--Hemel! 't is al half zes! riepen Gerrie en Emilie. En in een
+oogenblik verdrongen de meisjes elkaar voor den spiegel, om de hoeden
+op te zetten, zij trokken de handschoenen aan, en accepteerden het
+geleide van een cavalier, of sloegen het beleefdelijk af.
+
+--Clara, ik breng jou thuis, zei Max, zonder te vragen, of zij het goed
+vond, en Clara antwoordde niet. Zij voelde zich zoo vreemd bewogen;
+zij wist, dat zij aan Max haar liefde verraden had, zij had begrepen,
+dat hij van een andere hield.... en toch was zij aangedaan met een
+lichte vreugde, terwijl zij diep bedroefd was tegelijk....
+
+Zij kon zijn geleide niet weigeren; zij vertrouwde zich nu niet
+genoeg om een luchtigen, schertsenden toon aan te slaan. Zij was wel
+veel liever rustig alleen naar huis gegaan, maar zij voelde zich zóo
+verlegen nú tegenover hem, dat zij zonder eenig protest zijn gezelschap
+aanvaardde. Wat zou hij zeggen?.... Hij zóu iets zeggen, dat begreep
+zij. Maar zij zou het niet toe-laten o, nooit! dat hij haar troostte
+met de banale, ijdele, ongemeende woorden, die hij, zij wist het,
+voor alle voorkomende gelegenheden in voorraad had. Liever.... liever,
+dan dat hij zóo tot haar sprak, zou zij breken met hem, zag zij hem
+nooit meer terug. Zij was geen Eva de Bruin, zelfs geen Gerrie, die
+zich deemoedig tevreden stelde, met de kruimpjes, die er afvielen
+en overbleven van zijn genegenheid. O, als hij durfde! als hij zóo
+tegen haar durfde spreken, als tegen de anderen!....
+
+Zij trilde van opgewondenheid en nervositeit, en toch beheerschte
+zij zich uit alle macht. Gelukkig, dat niemand iets van het incident
+tusschen Max en haar had gemerkt; zij hadden het allen veel te druk
+met Max gehad, Max was altijd het middelpunt....
+
+Onder rumoerig gelach en gescherts waren de meisjes en jongelui uiteen
+gegaan. Luide groeten riepen zij nog elkander na, met grapjes op Eva
+de Bruin, die telkens nog omkeek naar Max, maar te veel haast had,
+om thuis te komen, daar haar Pa met eten niet wachten wou, en zij
+Max dus niet na-loopen kon.... en op Emilie, die Robert stevig onder
+den arm had genomen, en hem weg-voerde in haar veilige hoede.... Maar
+Clara kon niet mee-lachen en pret-maken, zooals anders; zij was niet
+vroolijk; het tintelde tot in haar vingertoppen van een vreemden
+angst.... zij was zóo bevangen door het besef, dat hij haar liefde
+voor hem nu wist, dat zij met neergeslagen oogen voort-liep, in een
+sterken aandrang tot schreien.
+
+--Clara, zei Max, toen de anderen uit het gezicht verdwenen waren. Ik
+heb iets in je houding gezien, iets, dat me moed geeft, om zoo tegen
+je te spreken, als ik nu ga doen, Clara. Ik heb je....
+
+Een snelle, sterke blos bekleurde haar heele gezicht. Zou hij toch,
+o, zou hij toch....
+
+--Stil, Max, zeg niets verder, vroeg ze zacht. Je mág niet zoo tegen
+me spreken.
+
+--Claartje, wat bedoel je?
+
+--Ik ben niet als die anderen allemaal, barstte zij uit. En als je 'n
+gentleman was, dan zou je er niet op letten, dat ik in 'n onbewaakt
+oogenblik me heb verraden. Nee, daar zou je niet op letten. 't Is
+leelijk van je, leelijk, te zeggen, dat je daardoor "moed" hebt
+gekregen, ik vind 't geen moed, ik vind 't lafheid, laagheid!
+
+--Clara, je vergist je. Zie me 's aan, kind?
+
+De toon van zijn stem was zoó dringend-ernstig, dat zij onwillekeurig
+de oogen naar hem opsloeg. En tot haar verbazing, maar ook tot haar
+vreugde zag zij, dat er niets van overmoed was in zijn gezicht. De
+uitdrukking in zijn oogen verwarde haar: zij had die er nog nooit in
+gezien: zijn blik was zoo vriendelijk, zoo teeder bijna.... Maar zij
+begreep het nog niet.... er was toch immers een andere?....
+
+--Ik had niet moeten spreken van moed, ik had moeten zeggen, dat ik zoo
+dankbaar ben, zoo dankbaar, voor wat 'k opeens heb begrepen. Clara,
+laten we geen preutsche praatjes houden; jij hebt me lief.... mag ik
+dat zoo maar zeggen? En ik heb jóu lief, Clara.
+
+--O, Max, Max, hoe kan je dat nu zeggen, terwijl je zooeven mij
+openlijk hebt getoond....
+
+--Wat?
+
+--Hoe je dacht over....
+
+--Over Eleonore?
+
+Zij wendde haar gezicht van hem af.
+
+--En toch heb 'k haar niet lief, Claartje, maar jou. Kan je me
+begrijpen? of wil ik later alles eens duidelijker zeggen?
+
+--Nee, nu, nu.
+
+--Ik.... ik dacht.... ik verbeeldde me, dat ik van Eleonore hield. En
+toch wás 't niet zoo. Dat is zoo iets vreemds, zoo iets wonderlijks
+in me geweest, dat ik 't mezelf nog niet goed kan verklaren. Hoe
+zou 't mogelijk zijn, dat ik haar liefhad, zij zoo wijs, zoo koel,
+en.... zooveel ouder dan ik. En toch, ik begrijp m'n vergissing ook
+weer wèl. Wat ik in haar zocht, was, wat ik bij geen enkele vrouw
+nog had gevonden: ernst, toewijding, onzelfzuchtige liefde, en vooral
+hoopte ik van haar: steun, leiding, hulp. Maar _liefde_ van mijn kant,
+was 't niet. En nu moet 'k je wat zeggen, Clara. Maar je moet goed
+luisteren. Dat verlangen van mij naar ernst in een liefdesverhouding,
+die behoefte aan hulp, die wil om op te zien, naar de vrouw, van wie
+ik houd, dat alles, wat beter in me is, dan 't lage, alledaagsche
+van m'n natuur, dat alles heb _jij_ in me opgewekt, Clara.
+
+--Ik?
+
+--Ja.... Ben jij dan de "Eva",--de schrijfster van de brieven niet?
+
+Zij boog het hoofd zoo diep, dat hij niets van haar gezicht kon zien,
+dan een streep van haar hoog-blozende wang.
+
+--En toen je me zoo aankeek, straks, je weet wel, toen had er opeens
+'n omkeer in me plaats. Al m'n gedachten en gevoelens wervelden dol
+door elkaar. Een oogenblik was ik totaal de kluts kwijt. En toen
+opeens werd 't me zoo helder: dat ik de schrijfster van die brieven
+had liefgehad.... al lang.... al zoo lang....
+
+--O, is dat waar?....
+
+--Ja! dat ik haar, haar-alleen, en al lang had
+liefgehad.... Lieveling.... lieveling.... geloof je me?
+
+--Ja.... ja.... ik kan niet anders, dan je gelooven.... Max.
+
+--En dat ik zocht naar de geest, die die brieven schreef, dat weet
+'k nu. Ik zocht, ik zocht.... en toen, ja! toen vergiste ik me,
+en dacht, dat Eleonore....
+
+--'t Is geen wonder.... Eleonore is zoo veel....
+
+--Juist, juist, omdat ze zoo veel meer dit en dat is, dan
+jij.... daarom, dáárom is ze voor mij niet geschikt. Begrijp je dat?
+
+--Ik heb de goede maat? vroeg zij, en keek schalks lachend tot hem op.
+
+Het trof hem, hoe mooi en lief zij eensklaps werd, nu zij zoo
+blij lachte.... Zij had dus ook nog een anderen kant, dan ernst
+alleen.... En dat was goed voor hem, héel goed,--veel beter dan
+"degelijkheid", zonder meer, die hem toch noodzakelijk op den duur
+moest vervelen....
+
+--Schat!.... fluisterde hij.
+
+Zij bloosde, en boog het hoofd, maar keek hem toch weer aan, en hij
+vond, dat zij al mooier en mooier werd.
+
+--Had je dan gedacht, dat Eleonore de brieven schreef?
+
+--Ja.... nee.... dat heb ik nooit in ernst gedacht. Misschien, als
+'k me precies rekenschap had gegeven van alles, zou 'k zelf wel
+hebben ingezien, dat zij toch niet was, zooals ik verlangde. Zij kan
+niet jong en vroolijk meer zijn.... En dat heb 'k toch óok noodig;
+daar zou 'k m'n heele leven toch niet buiten kunnen. Gelukkig, dat
+Eleonore wijzer was dan ik....
+
+--Hoe dan?....
+
+--Wel, omdat ze me, goddank, heeft afgewezen....
+
+--O! heb je haar....
+
+--Ja.... Stelt je dat teleur, lieveling?
+
+--Nee.... ik....
+
+--Ik geloof wel 'n beetje? Maar wees er niet bedroefd om, hoor? Je
+moet er dankbaar voor zijn, dat je overmoedige Max, met zijn "kleine
+ijdelheid", je weet wel, hè?.... zoo'n vernederende ondervinding
+heeft opgedaan....
+
+--'t Is toch niet zoo heel prettig, te weten, dat je alleen faute
+de mieux....
+
+--O, maar, kind! kind! wat vertel je nu?
+
+--Ja: als zij je maar had aangenomen, dan....
+
+--Dan zouden we 'n tijdje geëngageerd zijn geweest, ja! Maar lang
+had ik 't niet uitgehouden. Dat weet ik nu wel. Liefje, kan jij óok
+al zoo echt-meisjesachtig jaloersch zijn? Vermakelijk!
+
+--Lach jij maar.... jij begrijpt niet, dat ik me eigenlijk vernederd
+door je aanzoek moet voelen.
+
+--Jij? jij? vernederd door 'n aanzoek van mij? van mij, Max? Grappig
+kind!
+
+En hij barstte uit in zoo'n schaterenden lach, dat zij onmogelijk
+haar gezicht ernstig kon houden onder zijn joligen blik, en ten slotte
+maar mee-lachte.
+
+--Hoor, zei hij, nu weer ernstiger. Als er ook maar iets in was,
+dat onaangenaam voor jou kon zijn, dacht je dan, dat ik er zoo maar
+luchtig met jou over spreken zou? Dan zweeg ik er in dit oogenblik toch
+over, kind? Nee, kom, laten we nou blij zijn, laten we nou vroolijk
+zijn.... D'r ontbreekt niets aan m'n geluk, dan één enkel ding....
+
+--En wat?
+
+--'n Zoen.
+
+--Die krijg je straks, hoor?
+
+--Lieveling....
+
+--O, Max, wat kijk je sentimenteel....
+
+--Ja, dat kan 'k óok wel. Maar pas nu maar op. Ben je niet bang,
+dat ik je al je vinnige reprimandes en boozigheden betaald zetten zal?
+
+--Nee, daar ben 'k heelemaal niet bang voor.
+
+--Waarom niet?
+
+--Omdat ze je veel te veel goed hebben gedaan.
+
+--Heusch, kan je dat merken? vroeg hij, jongensachtig.
+
+--Goeie, lieve jongen, zei ze, en stak spontaan even haar arm door
+den zijne. Wat is 't goed, o, wat is 't goed, dat ik me over jou
+heb ontfermd.
+
+--O, dat is edel!
+
+--Spot nou niet, hoor, dat wil ik niet.
+
+--O, nee, Eva.
+
+--Ja, dat is wel goed, noem me maar Eva. Dat herinnert je er aan,
+wat ik eigenlijk voor je ben....
+
+--Wat dan?
+
+--'n Meesteres.
+
+--Uitstekend! uitstekend!
+
+--Nee, zeg, Max.... we zijn nu haast thuis.... zeg, ben je nooit boos
+geweest om die brieven?
+
+--Woedend, dikwijls! Verontwaardigd!
+
+--Ja, ik kon 't niet helpen....
+
+--Nee, maar m'n woede bewijst immers, hoe zeer ik je woorden noodig
+had? Troost je maar.... heb maar geen spijt.
+
+--O, spijt? Nooit. Ik heb alleen misschien spijt....
+
+--Waarover dan?
+
+--Dat 'k zoo onweerhouden blijk heb gegeven, hoeveel ik van je
+hield....
+
+--Houd, hoop ik?
+
+--Maar 'k dacht ook niet, dat je óoit zou weten....
+
+--Ja, daar heb je 't nou! Je blijft toch vrouw, 'n echte vrouw, en je
+verraadt je natuurlijk toch in zoo'n geval. Daar ben je vrouw voor....
+
+--Nee, hoor hem!
+
+--Maar 't spijt je toch niet, dat 'k nu weet, wie je bent, en gelukkig
+gemaakt word door jou?
+
+--Nee, nee, dat niet!
+
+--Nou, dan geen muizenissen meer.... Of is er werkelijk nóg wat?
+
+--Ja, ik heb medelijden met....
+
+--Met Eva de Bruin zeker? Ja, dat is 'n moeilijk geval; ik ben nu
+eigenlijk met twee meisjes geëngageerd,--en met twee Eva's nog wel!
+
+--Spot maar. Nee, met die heb ik geen medelijden, maar met Gerrie.
+
+--Gerrie is 'n goed en aardig kind, maar toch niets voor mij?
+
+--Maar heb je dan geen medelijden met haar? Ze houdt toch van je?....
+
+--En wie weet, hoeveel er houden van jou, die jij ongelukkig maakt,
+door met _mij_ te trouwen?
+
+--Hándige jongen....
+
+--Ik ben niet handig.... Ik wil alleen maar niet meer over allerlei
+kwesties praten.... Ik wil gelukkig zijn! Genieten van m'n geluk!....
+
+
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's Het vroolijke leven, by Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK HET VROOLIJKE LEVEN ***
+
+***** This file should be named 24386-8.txt or 24386-8.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/2/4/3/8/24386/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/24386-8.zip b/24386-8.zip
new file mode 100644
index 0000000..45303c9
--- /dev/null
+++ b/24386-8.zip
diff --git a/24386-h.zip b/24386-h.zip
new file mode 100644
index 0000000..e3aa7b2
--- /dev/null
+++ b/24386-h.zip
diff --git a/24386-h/24386-h.htm b/24386-h/24386-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..338a7a1
--- /dev/null
+++ b/24386-h/24386-h.htm
@@ -0,0 +1,5517 @@
+
+<!DOCTYPE html
+PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
+
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source, using XSLT. If you find any mistakes, please edit the XML source. -->
+<html lang="nl-1900">
+<head>
+<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=ISO-8859-1">
+
+<title>Het Vroolijke Leven</title>
+<link rel="schema.DC" href="http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/">
+<meta name="author" content="Jeanne Reyneke van Stuwe">
+<meta name="DC.Creator" content="Jeanne Reyneke van Stuwe">
+<meta name="DC.Title" content="Het Vroolijke Leven">
+<meta name="DC.Date" content="#####">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900"><style type="text/css">
+/* Standard CSS stylesheet */
+
+
+
+body
+{
+font: 100%/1.2em "Times New Roman", Times, serif;
+margin: 1.58em 16%;
+text-align: left;
+}
+
+.titlePage
+{
+border: #DDDDDD 2px solid;
+margin: 3em 0% 7em 0%;
+padding: 5em 10% 6em 10%;
+}
+
+h1.docTitle
+{
+font-size:1.6em;
+line-height:2em;
+}
+
+h2.byline
+{
+font-size:1.1em;
+font-weight:normal;
+line-height:1.44em;
+}
+
+span.docAuthor
+{
+font-size:1.2em;
+font-weight:bold;
+}
+
+h2.docImprint
+{
+font-size:1.2em;
+font-weight:normal;
+}
+
+.transcribernote
+{
+background-color:#DDE;
+border:black 1px dotted;
+color:#000;
+font-family:sans-serif;
+font-size:80%;
+margin:2em 5%;
+padding:1em;
+}
+
+.div0
+{
+padding-top: 5.6em;
+}
+
+.div1
+{
+padding-top: 4.8em;
+}
+
+.index
+{
+font-size: 80%;
+}
+
+.div2
+{
+padding-top: 3.6em;
+}
+
+.div3, .div4, .div5
+{
+padding-top: 2.4em;
+}
+
+.footnotes .body,
+.footnotes .div1
+{
+padding: 0;
+}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6
+{
+clear: both;
+font-style: normal;
+text-transform: none;
+}
+
+h3
+{
+font-size:1.2em;
+line-height:1.2em;
+}
+
+h3.label
+{
+font-size:1em;
+line-height:1.2em;
+margin-bottom:0;
+}
+
+h4
+{
+font-size:1em;
+line-height:1.2em;
+}
+
+h4.lghead
+{
+margin-left:10%;
+margin-right:10%;
+
+}
+
+.alignleft
+{
+text-align:left;
+}
+
+.alignright
+{
+text-align:right;
+}
+
+.alignblock
+{
+text-align:justify;
+}
+
+p.tb, hr.tb
+{
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+text-align: center;
+}
+
+p.poetry
+{
+margin:0 10% 1.58em;
+}
+
+p.line
+{
+margin:0 10%;
+}
+
+p.argument, p.note, p.tocArgument
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+text-indent:0;
+}
+
+p.argument, p.tocArgument
+{
+margin:1.58em 10%;
+}
+
+p.tocChapter
+{
+margin:1.58em 0%;
+}
+
+p.tocSection
+{
+margin:0.7em 5%;
+}
+
+
+div.epigraph
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+width: 60%;
+margin-left: auto;
+}
+
+.epigraph .bibl
+{
+text-align: right;
+}
+
+.epigraph .poem
+{
+margin-left: 0;
+}
+
+.epigraph .line
+{
+margin-left: 0;
+text-indent: 0;
+}
+
+.trailer
+{
+clear: both;
+padding-top: 2.4em;
+padding-bottom: 1.6em;
+}
+
+.floatLeft
+{
+float:left;
+margin:10px 10px 10px 0;
+}
+
+.floatRight
+{
+float:right;
+margin:10px 0 10px 10px;
+}
+
+p.figureHead
+{
+font-size:100%;
+text-align:center;
+}
+
+.figure p
+{
+font-size:80%;
+margin-top:0;
+text-align:center;
+}
+
+p.smallprint,li.smallprint
+{
+color:#666666;
+font-size:80%;
+}
+
+span.parnum
+{
+font-weight: bold;
+}
+
+.leftnote
+{
+font-size:0.8em;
+height:0;
+left:1%;
+line-height:1.2em;
+position:absolute;
+text-indent:0;
+width:14%;
+}
+
+.pagenum
+{
+display:inline;
+font-size:70%;
+font-style:normal;
+margin:0;
+padding:0;
+position:absolute;
+right:1%;
+text-align:right;
+}
+
+a.noteref
+{
+font-size: 80%;
+text-decoration: none;
+vertical-align: 0.25em;
+}
+
+
+.red
+{
+color: red;
+}
+
+.displayfootnote
+{
+display: none;
+}
+
+div.footnotes
+{
+margin-top: 1em;
+padding: 0;
+}
+
+hr.fnsep
+{
+margin-left: 0;
+margin-right: 0;
+text-align: left;
+width: 25%;
+}
+
+p.footnote
+{
+font-size: 80%;
+margin-bottom: 0.5em;
+margin-top: 0.5em;
+}
+
+p.footnote .label
+{
+float: left;
+text-align:left;
+width:2em;
+}
+
+.footnotes td, .footnotes th, .footnotes .tablecaption
+{
+font-size: 80%;
+}
+
+
+.poem
+{
+margin-left:5%;
+position:relative;
+text-align:left;
+width:90%;
+}
+
+.poem h4
+{
+font-weight:normal;
+margin-left:5em;
+}
+
+.poem .linenum
+{
+color:#777;
+font-size:90%;
+left:-2.5em;
+margin:0;
+position:absolute;
+text-align:center;
+text-indent:0;
+top:auto;
+width:1.75em;
+}
+
+.versenum
+{
+font-weight:bold;
+}
+
+/* right aligned page number in table of contents */
+.tocPagenum
+{
+position: absolute;
+right: 16%;
+top: auto;
+}
+
+.footnotes .line
+{
+font-size:80%;
+margin:0 5%;
+}
+
+.poem .i0
+{
+display:block;
+margin-left:2em;
+}
+
+.poem .i1
+{
+display:block;
+margin-left:3em;
+}
+
+.poem .i2
+{
+display:block;
+margin-left:4em;
+}
+
+.poem .i3
+{
+display:block;
+margin-left:5em;
+}
+
+.poem .i4
+{
+display:block;
+margin-left:6em;
+}
+
+.poem .i5
+{
+display:block;
+margin-left:7em;
+}
+
+.poem .i6
+{
+display:block;
+margin-left:8em;
+}
+
+.poem .i7
+{
+display:block;
+margin-left:9em;
+}
+
+.poem .i8
+{
+display:block;
+margin-left:10em;
+}
+
+.poem .i9
+{
+display:block;
+margin-left:11em;
+}
+
+span.corr
+{
+border-bottom:1px dotted red;
+}
+
+span.abbr
+{
+border-bottom:1px dotted gray;
+}
+
+span.measure
+{
+border-bottom:1px dotted green;
+}
+
+.letterspaced
+{
+letter-spacing:0.2em;
+}
+
+.smallcaps
+{
+font-variant:small-caps;
+}
+
+
+.caps
+{
+text-transform:uppercase;
+}
+
+.fraktur
+{
+font-family: 'Walbaum-Fraktur';
+}
+
+hr
+{
+clear:both;
+height:1px;
+margin-left:auto;
+margin-right:auto;
+margin-top:1em;
+text-align:center;
+width:45%;
+}
+
+h2.docImprint,h1.docTitle,h2.byline,h2.docTitle,.aligncenter,div.figure
+{
+text-align:center;
+}
+
+h1,h2
+{
+font-size:1.44em;
+line-height:1.5em;
+}
+
+h1.label,h2.label
+{
+font-size:1.2em;
+line-height:1.2em;
+margin-bottom:0;
+}
+
+h5,h6
+{
+font-size:1em;
+font-style:italic;
+line-height:1em;
+}
+
+p,p.initial
+{
+text-indent:0;
+}
+
+p.firstlinecaps:first-line
+{
+text-transform: uppercase;
+}
+
+p.dropcap:first-letter
+{
+float: left;
+clear: left;
+margin: 0em 0.05em 0 0;
+padding: 0px;
+line-height: 0.8em;
+font-size: 420%;
+vertical-align:super;
+}
+
+.poem
+{
+padding: .5em 0% .5em 0%;
+}
+
+p.quote,div.blockquote,div.argument
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+margin:1.58em 5%;
+}
+
+.pagenum a, a.noteref:hover, a.hidden:hover, a.hidden
+{
+text-decoration:none;
+}
+
+
+ul { list-style-type: disc; }
+ol { list-style-type: decimal; }
+ol.AL { list-style-type: lower-alpha; }
+ol.AU { list-style-type: upper-alpha; }
+ol.RU { list-style-type: upper-roman; }
+ol.RL { list-style-type: lower-roman; }
+.lsoff { list-style-type: none; }
+
+.castlist, .castitem { list-style-type: none; }
+
+
+
+
+
+/* Supplement CSS stylesheet "style/arctic.css.xml
+" */
+
+
+
+body
+{
+background: #FFFFFF;
+font-family: "Times New Roman", Times, serif;
+}
+
+body, a.hidden
+{
+color: black;
+}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6
+{
+color: #001FA4;
+font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;
+}
+
+p.byline
+{
+font-style: italic;
+margin-bottom: 2em;
+}
+
+.figureHead, .noteref, span.leftnote, p.legend, .versenum, .stage
+{
+color: #001FA4;
+}
+
+.rightnote, .pagenum, .linenum, .pagenum a
+{
+color: #AAAAAA;
+}
+
+a.hidden:hover, a.noteref:hover
+{
+color: red;
+}
+
+p.dropcap:first-letter
+{
+color: #001FA4;
+font-weight: bold;
+}
+
+
+
+</style></head>
+<body>
+
+
+<pre>
+
+Project Gutenberg's Het vroolijke leven, by Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Het vroolijke leven
+
+Author: Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+Release Date: January 21, 2008 [EBook #24386]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK HET VROOLIJKE LEVEN ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+
+<div class="front">
+<div class="div1">
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/front.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant." width="503" height="720"></div><p>
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/spine.jpg" alt="Oorspronkelijke rug." width="720" height="98"></div><p>
+
+</p>
+</div>
+<div class="titlePage">
+<h1 class="docTitle">Het Vroolijke Leven</h1>
+<h2 class="byline">Door
+<br>
+<span class="docAuthor">Jeanne Reyneke van Stuwe</span></h2>
+<h2 class="docImprint">L. J. Veen&#8212;Amsterdam</h2>
+</div><div class="div1">
+<p class="aligncenter">Typ. Zuid-Holl. Boek- en Handelsdrukkerij.
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+</div><a id="d0e111"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e111">5</a>]</span><div class="body">
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">I.</h2>
+<p>Met groote stappen liep Max van den Heuvel zijn kleine kamer op en neer. Er lag een diepe frons tusschen zijn oogen, en soms
+beet hij <span id="d0e118" class="corr" title="Bron: ongeduldlg">ongeduldig</span> zijn sterke witte tanden in zijn onderlip. Door het open raam kwam de koele avondlucht naar binnen, maar hij had het warm,&#8212;benauwd,
+broeiend warm in de bedompte ruimte, en toch stond het hem tegen, nu nog naar buiten te gaan.
+
+</p>
+<p>Waar moest hij heen? Een eenzame wandeling maken? Naar het een of ander caf&eacute;, waar hij wel kennissen zou ontmoeten, om zich
+door hen vrij te laten <a id="d0e123"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e123">6</a>]</span>houden? Bah! hij had er genoeg van! hij had er meer dan genoeg van!
+
+</p>
+<p>Driftig keek hij om zich heen. Alles irriteerde hem hier....of liever het <i>niets</i> irriteerde hem hier. Want wat bezat hij? wat kon hij in de wereld het zijne noemen? Die armzalige meubileering van deze armzalige
+kamer, was nog niet eens zijn eigendom. De matten stoel bij het raam, de onoogelijk-kleine tafel, dat geverfde kastje, &#8217;t
+was meer dan min, en toch, d&aacute;t zelfs, niet eens van hem.
+
+</p>
+<p>Thans werd het te erg. Hij hield het gewoon niet uit. Nog langer te leven op dat hongerloon van zes gulden in de week, hij
+bedankte er eenvoudig voor. Was hij, Max, nu daartoe geboren?....
+
+</p>
+<p>Moest hij misschien nog blij wezen, dat hij dit werk mocht doen? Klerkje spelen, <a id="d0e134"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e134">7</a>]</span>den heelen dag gebogen zitten over idiote papieren, bebromd als een kleine jongen, wanneer hij zich eens vergiste.... Dat
+moest uit zijn! uit zijn!
+
+</p>
+<p>Hij stampte met den voet op den grond. Wat een scharrelleven had hij geleid, sinds hij zijn juridische studi&euml;n vaarwel zei.
+Maar je moet maar pech hebben in het leven. Als zijn vader slechts een paar jaar later gestorven was, dan zou hij advocaat
+zijn geweest. De menschen hadden goed praten: dat hij t&oacute;ch voort had moeten gaan; er waren er z&oacute;&oacute;veel, die een betrekking
+waarnamen, en toch voort studeerden.... En als hij dan geen kleeren had, en geen woning had? en moest hij soms van zijn zes
+gulden in de week het college-geld oversparen?
+
+</p>
+<p>Hij had wel eens wat meer verdiend met <a id="d0e140"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e140">8</a>]</span>journalistiek werk; maar dat was toch maar voor korten tijd geweest. Neen, daar was hij &oacute;&oacute;k al niet voor geschikt. Neen! Waarom
+het niet eerlijk te constateeren: hij w&aacute;s geen mensch, om moeizaam droog brood te verdienen. Hij deed het wel, natuurlijk,
+omdat het moest, maar het was geen leven. Hij voelde veel te goed, dat er iets in hem zat; zonder ijdel te wezen kon hij zichzelf
+dit gerust bekennen. Hij kon schrijver wezen, dichter, dramaticus, als de omstandigheden hem daartoe maar in de gelegenheid
+stelden. Hij was er niet iemand naar, om de prachtigste romans en verzen neer te kunnen pennen op de flardige randjes van
+couranten-papier of de achterzijde van aan de deur afgegeven drukwerkjes, gezeten op een stoel met anderhalven poot, en bij
+het licht van een <a id="d0e142"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e142">9</a>]</span>kaarsje op een oude flesch.... Bah! bah! hij moest ruimte, licht, weelde, om zich heen hebben, of er kwam niets van hem terecht.
+Niets!
+
+</p>
+<p>Hij moest iets bedenken, om uit deze onmogelijke positie te geraken. Hij dacht al dagen lang, zonder verder te komen. En toch
+had hij een eed bij zichzelven gedaan, dat hij zich redden zou. Kom! hij had toch capaciteiten genoeg, om iets hoogers in
+de wereld te zijn, dan wat hij nu was,&#8212;hij had recht op een betere positie in het leven, ja, recht! recht! Hij, met zijn uiterlijk,
+met zijn ontwikkeling, met zijn beschaafde manieren, met zijn aanleg.... behoefde toch niet eeuwig een walgelijk stumperdje
+te blijven op een kantoor, met een loon van zes gulden per week voor zesenvijftig uren werk?.... <a id="d0e146"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e146">10</a>]</span>Nog geen twaalf centen per uur, de helft van wat de eerste de beste timmerman of metselaar verdiende.... nauwelijks opperman&#8217;s-loon
+was het, en daar moest hij, <i>hij</i> zich mee tevreden stellen. En dan klaagden die lui nog, god beter &#8217;t, ze werden socialist, omdat ze werden &#8220;uitgebuit&#8221;,&#8212;en
+wat werd <i>hij</i> dan?!.... En wat waren zij dan nog bij h&eacute;m vergeleken?
+
+</p>
+<p>Hij had gedacht, gedacht, hoe hij toch aan dit armoe-lot kon ontkomen. Hij was bijvoorbeeld uitstekend op de hoogte van vormen
+en goede manieren. Maar wat kon hij daarmee verdienen? Hij kon toch niet zoo maar het een of ander parvenus-huis binnen-stappen,
+met de boodschap, dat hij hier &#8220;manieren wou komen onderwijzen&#8221;? Wie hielp hem aan een familie, die behoefte had aan dat onderwijs?
+Hij kon toch &oacute;ok <a id="d0e156"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e156">11</a>]</span>niet adverteeren: &#8220;<i>Gedistingeerd jongmensch biedt zich aan, om parvenu&#8217;s te beschaven</i>&#8221;?
+
+</p>
+<p>Ook kon hij zich wel &#8220;verhuren,&#8221; om als voorname gast diners en soir&eacute;es met zijn tegenwoordigheid op te luisteren. Maar <i>daarvoor</i> was zijn naam nu weer niet goed genoeg. Van den Heuvel kon iedereen heeten, en dat hij nu toevallig was van den aristocratischen
+tak, dat stond niet op zijn aangezicht te lezen. Of liever, dat stond <i>wel</i> op zijn aangezicht geschreven, maar dat was niet voldoende. Was hij maar van adel, dan, ja, dan zou hij altijd nog wel steun
+kunnen vinden. Dan was er wel iemand te vinden, die niet graag zou zien, dat zijn naam &#8220;door het slijk gesleurd&#8221; werd, en
+den jongen bloedverwant daarom voorthielp, desnoods in de diplomatie....
+
+</p>
+<p>Hij moest toch even lachen om die gedachte: <a id="d0e171"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e171">12</a>]</span><i>desnoods</i> in de diplomatie.... En wat was hij nu? <span lang="fr">Mon dieu!</span>
+
+</p>
+<p>Maar toch.... had hij geen familie, bestond er niemand, aan wien hij zich presenteeren kon, zeggende, dat hij tot een wanhoopsdaad
+in staat zou zijn, als men hem liet zonder hulp? Want dan zou hij gaan zwendelen of stelen of pornografische boeken schrijven....
+Neen! dat kon hij toch niet gaan zeggen, omdat hij dat immers nooit zou doen!
+
+</p>
+<p>Teekenen voor koloniaal? Daar had hij feitelijk geen physiek voor. Bakker worden? brandweerman? Heel goed. Maar, zouden ze
+hem aannemen? Ach, neen, in dergelijke beroepen werd hij niet toegelaten.
+
+</p>
+<p>Maar het was toch te gek, zie je, te gek, dat Max zoo maar kalm hier zat te verhongeren. <i>Iets</i> m&oacute;est er gebeuren.
+<a id="d0e187"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e187">13</a>]</span></p>
+<p>Goed gezegd, maar wat?
+
+</p>
+<p>Zijn vrienden konden hem niet helpen. Die waren voor het meerendeel even arme slokkers als hij. Of ze leefden in verhoudingen,
+die het hun onmogelijk maakten een broeder in den nood bij te staan.
+
+</p>
+<p>Hij moest in deze zaak vertrouwen op zichzelf. Op zijn eigen vlugge hersenen, op zijn eigen minder-vlugge handen....
+
+</p>
+<p>Zijn handen, ja, gespierd waren ze wel.... voor roeien, tennissen, en schermen geschikt genoeg.... wacht! kon hij geen les
+in tennissen geven?
+
+</p>
+<p>En waar moest hij dat dan doen? Hier op zijn kamer? Neen, maar dat was toch wel iets, om over te denken. Hij werd dan gewoon
+meegenomen naar het veld, en ge&iuml;ntroduceerd door den jongeheer of de jonge dame, die(n) hij les gaf, als <a id="d0e198"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e198">14</a>]</span>kennis. Een wit-flanellen pak zou zooveel niet kosten. Ja, waarachtig, dat was een idee.
+
+</p>
+<p>Maar een oogenblik later dacht hij alweer: Nou, ja, het is een goede gedachte, en ik zal het misschien ook wel doen, maar
+fortuin zal ik met dat baantje toch zeker niet maken. En daarom is &#8217;t me toch te doen.
+
+</p>
+<p>Rusteloos stapte hij zijn kamer op en neer, op en neer. Hoe langer het duurde, eer hij iets vond, hoe ongeduriger en ongehumeurder
+hij werd. Hij moest maar naar bed gaan. &#8217;t Gaf hem allemaal toch niets. En wat had hij er aan, om morgen met een dof hoofd
+op dat ellendige, broeiwarme kantoor te zitten, zoodat elk woord hem inspanning kostte, en de pennehouder zich bijna niet
+door zijn loome vingers liet voort-bewegen....
+
+</p>
+<p>Maar hij zou immers toch niet kunnen <a id="d0e206"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e206">15</a>]</span>slapen? O, neen. Daarvoor werkte zijn hoofd veel te snel en te helder. Hij moest nog maar eens verder denken....
+
+</p>
+<p>Als hij eens een speelbank oprichtte? Houders van speelbanken maakten altijd fortuin. Als ze tenminste voorzichtig waren,
+en zorgden buiten de handen der politie te blijven.... Maar....
+
+</p>
+<p>H&egrave;, vervloekt! er was toch ook altijd een &#8220;maar&#8221;! En toch had hij met dat &#8220;maar&#8221; rekening te houden. Want om een speelbank
+te kunnen beginnen, daarvoor was kapitaal noodig. En wie zou hem dat willen voorschieten? Wie zou zich aan een dergelijke
+risico wagen?....
+
+</p>
+<p>Maar, lieve hemel, was er dan niets, niets voor hem te vinden? Dat k&oacute;n toch niet. Dat was toch godsonmogelijk.... gods-terwereld-onmogelijk....
+<a id="d0e214"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e214">16</a>]</span></p>
+<p>Was er geen geld te slaan uit zijn literaire talenten, die hij toch werkelijk, sans blague, bezat.... Letterkundige begaafdheid
+h&aacute;d hij, dat was hem meermalen door bevoegde kunstrechters verzekerd. Maar als hij niet het geluk had in den populairen smaak
+te vallen, dan was het immers toch niets gedaan?....
+
+</p>
+<p>Hij stond voor den kleinen spiegel, die boven den schoorsteenmantel hing, en bekeek zich, zonder dat hij het zich bewust was,
+aandachtig. Een aangenamen indruk maakte hij.... flinke oogen, hoog voorhoofd.... Toen ging hij kijken met meer besef, en
+terwijl hij zichzelf zoo bezag, dwaalden er gedachten door zijn hoofd, die allengs een vaster vorm aannamen.... literaire
+gaven.... succes bij vrouwen.... Zijn hersenen werkten al sneller en sneller.... <a id="d0e219"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e219">17</a>]</span>in een oogenblik verzon hij combinaties.... zette hij schema&#8217;s in elkaar, en spon ze uit.... Zoo zou het gaan.... Z&oacute;o kon
+het.... moest het....
+
+</p>
+<p>Zijn gezicht begon al vroolijker te staan, terwijl hij dacht en dacht. En eensklaps sprong er een zware vloek hem van de lippen,
+en hardop riep hij:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben er! ik heb &#8217;t gevonden!
+
+</p>
+<p>Hij zette zich neer in zijn stoel, legde het eene been over het andere, en omgreep den enkel met beide handen. Zijn wenkbrauwen
+fronsden zich van het ingespannen denken, maar nu hij <span id="d0e227" class="corr" title="Bron: eemaal">eenmaal</span> &#8220;het&#8221; gevonden had, was de nadere uitwerking van zijn plan niet zoo moeilijk meer. Zijn oogen begonnen te stralen van ondeugend
+pleizier.... en tot laat in den nacht bleef hij zitten fantaseeren, en bekeek <a id="d0e230"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e230">18</a>]</span>zijn prachtig plan vergenoegd van alle kanten.
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">II.</h2>
+<p>Den volgenden morgen werd hij wakker, doordat de deur van zijn kamer openging, en hij zijn vriend Robert Roodhaar verschijnen
+zag. Roodhaar was Robert&#8217;s bijnaam, ter oorzaak van zijn wit-blond, bijna kleurloos haar,&#8212;zooals den roodharigen Frits Verhaeren
+de naam van &#8220;Sneeuw&#8221; was gegeven,&#8212;hij heette eigenlijk Lam, maar hij had zoozeer het land daaraan, dat hij zich getroost Roodhaar
+had hooren doopen.
+
+</p>
+<p>Robert Roodhaar trad toe op het bed, waarin, tot zijn verbazing, Max hem vriendelijk lag toe te lachen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ben je dan niet ziek?
+<a id="d0e241"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e241">19</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Nee, zoon van Walter Scott. Wat doe jij zoo vroeg op de vlakte?
+
+</p>
+<p>&#8212;Vroeg? wat scheelt je toch? &#8217;t Is tien uur. Waarom ben je niet op kantoor?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik had geen zin.
+
+</p>
+<p>&#8212;Geen zin?!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee.
+
+</p>
+<p>&#8212;En dat vertel je zoo kalm? Ben je plotseling gek geworden, of....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, gek ben &#8217;k niet en kachel ben &#8217;k &oacute;ok niet, en ziek ben &#8217;k ook niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik kwam even de Mercure de France bij je aanreiken. Ik dacht natuurlijk, dat je op kantoor was. Toen zegt me je huisjuffrouw:
+Ga u maar &#8217;s na binnen, meneer doet zoo raar, hij het gerust de <span id="d0e258" class="corr" title="Bron: koors">koorts</span>.
+
+</p>
+<p>Max barstte in lachen uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zei ze dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ze had je om acht uur geklopt. <a id="d0e267"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e267">20</a>]</span>Meneer, sta u op! Nee, had je gezegd. Is u ziek, meneer? Dat niet, juffrouw, maar ik heb nog slaap. Dag, juffrouw. Ze had
+je nog &#8217;s geroepen, en nog &#8217;s geroepen, maar je had alleen maar gesnorkt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat wil &#8217;k waarachtig wel gelooven, ik ben pas om vier uur gaan maffen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat heb je dan uitgevoerd?
+
+</p>
+<p>Max richtte zich wat op, en wijzend met zijn vinger naar Robert, zei hij met nadruk:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb vannacht m&#8217;n fortuin gemaakt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hij is verdomd gek, zuchtte Robert, en viel verslagen neer op een stoel. Max lag hem met ondeugend-schitterende, &#8220;echt-krankzinnige&#8221;
+oogen aan te kijken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, &#8217;k word griezelig van je, hoor. Zooeven was d&#8217;r &#8217;n jongetje van je kantoor geweest, toen heeft de juffrouw de boodschap
+mee-gegeven, dat je de &#8220;koorts <a id="d0e281"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e281">21</a>]</span>in &#8217;t hoofd&#8221; had. Maar dat geloof ik nou werkelijk ook.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ha! ha! lachte Max. Met een energieke beweging sprong hij uit het bed, en plaste een stortenden stroom in de waschkom. Blijf
+je ontbijten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik h&eacute;b natuurlijk al ontbeten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar, h&egrave;, als ik je inviteer op p&acirc;t&eacute; de foie gras.... en sardines in tomatensaus.... h&egrave;?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zit &#8217;t er zoo aan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nog niet, maar jij leent me wel &#8217;n rijkspop.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik?!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, jij, knipoogde Max. Toe, boy, terwijl ik me aankleed, ga jij nou even naar Botter, je weet wel, en haal de dingen, en
+vergeet niet &#8217;n paar broodjes, geraspte broodjes....
+<a id="d0e297"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e297">22</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ben je goed wijs?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ga nou, als je terug-komt zal &#8217;k je alles vertellen. Ga nou, ik ontbijt anders alleen maar met &#8217;n kop chocola, ik wil &#8217;t
+d&#8217;r nou &#8217;s van nemen. Je zal ophooren, zeg. &#8217;t Is voor jou &oacute;ok voordeelig, daarom bewijs me voor &#8217;t laatst &#8217;n liefdedienst,
+en haal de p&acirc;t&eacute;.
+
+</p>
+<p>&#8212;Je hebt toch geen erfenis gekregen, die je met mij wil deelen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Mieux que &ccedil;a.
+
+</p>
+<p>Robert stond nog besluiteloos bij de deur. Uiterst nieuwsgierig was hij, want hij geloofde nu toch niet meer, dat Max ziek
+of krankzinnig moest zijn. Hij zag veel te helder en te vergenoegd uit zijn oogen, zijn bewegingen waren veel te energiek
+en te krachtig. Wat was dat gezicht veranderd; hoe stond het pijnlijk en somber <a id="d0e308"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e308">23</a>]</span>en lusteloos gisteren nog,&#8212;en nu straalde het, str&aacute;&aacute;lde het letterlijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg &#8217;t me nou eerst.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, god, nee man, &#8217;t is &#8217;n heel verhaal. Ga nou, ik ben dadelijk klaar.
+
+</p>
+<p>Toen Robert terug-kwam, en naar Max&#8217; tevredenheid de boodschappen punctueel had verricht, beval Max, dat er eerst zou ontbeten
+worden, voor hij begon te vertellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb zoo&#8217;n allemachtige honger, zeg, ik zou nu toch niet kunnen praten.
+
+</p>
+<p>Zij aten. Max smeerde de p&acirc;t&eacute; dik op het open-gesneden broodje, en keek Robert van tijd tot tijd aan met veelzeggend-ondeugenden
+blik. Ja, jong, als je &#8217;t hoort! als je &#8217;t hoort! Zeg, jij kan je journalisten-baantje d&#8217;r dan &oacute;ok wel bij neerleggen, hoor.
+Jij ben ook &#8217;n knappe kerel.
+<a id="d0e320"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e320">24</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja, god, ja, ik heb goed genoeg m&#8217;n verstand, maar....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat bedoel ik niet, ik bedoel je uiterlijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;M&#8217;n uiterlijk?
+
+</p>
+<p>Max barstte bij het zien van zijn vriend&#8217;s onthutst gezicht in zoo&#8217;n dollen schaterlach uit, dat hij niet tot bedaren kon
+komen, totdat hij zich bijna verslikte; toen kalmeerde hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, nou begrijp ik d&#8217;r niks meer van.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeft ook niet. Wacht maar, je zal &#8217;t nou gauw hooren. Hij liet het laatste restje tomatensaus op zijn broodje druppelen,
+at het op, en zei:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ziezoo. Nou nog &#8217;n sigaret, en ik ben je man. Merci, zei hij, en nam een sigaret uit Robert&#8217;s aangeboden koker. Nou nog &#8217;n
+vlammetje....
+
+</p>
+<p>Hij plofte in zijn matten stoel, leunde <a id="d0e337"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e337">25</a>]</span>gemakkelijk daarin, en sloeg de beenen over elkaar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou moet je goed luisteren, zeg, en al je aandacht....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, schiet maar af.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ik moet je dan zeggen, dat &#8217;k al &#8217;n heele poos beu ben van dat beroerde, verdoemde leven, dat &#8217;k dag aan dag moet leiden.
+Ik heb me kop te barsten gedacht, om iets te vinden....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou ja.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat interesseert je niet, h&egrave;? Maar dat is anders juist &#8217;t interessantste. Enfin. Nou, ik h&eacute;b wat bedacht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja. Ik ga &#8217;n tijdschrift oprichten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jij? &#8217;n Tijdschrift? Nou, dat is &#8217;n h&eacute;&eacute;l nieuw idee. &#8217;n Tijdschrift!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar wat voor een! &#8217;n Heel nieuw idee <a id="d0e357"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e357">26</a>]</span>is &#8217;t, daar heb je gelijk in, absoluut nieuw, gloednieuw, oorspronkelijk, origineel....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ga voort.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Tijdschrift voor dames.
+
+</p>
+<p>&#8212;Phh! d&agrave;t is werkelijk iets nieuws.
+
+</p>
+<p>&#8212;Doe niet zoo minachtend. &#8217;n Tijdschrift voor dames, ja. Onder <i>mijn</i> redactie. Omdat ik zoo&#8217;n &#8220;bekoorlijk&#8221; uiterlijk heb. Vat je &#8217;t nu? Ik zweer je, ik heb succes. Ik laat prospectussen drukken
+met mijn portret, en &#8217;t loopt storm. Daar ben ik van overtuigd. Als medewerkers neem &#8217;k ook alleen &#8220;knappe&#8221; jongens aan. Wat
+zeg je?
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Verdomd goed idee! riep Robert, enthousiast, en sloeg zich op zijn knie.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zie je nou wel?
+
+</p>
+<p>&#8212;En <i>ik</i> val &oacute;ok in de termen? Zeer geflatteerd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, je haar is wel wat wit, maar je <a id="d0e381"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e381">27</a>]</span>bent toch &#8217;n &#8220;aardige&#8221; jongen. En je teekent je stukken: Robert Roodhaar. Dat staat pikant.
+
+</p>
+<p>Robert moest lachen.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is &#8217;n kranige inval.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nietwaar? <i>Alle</i> bladen voor vrouwen staan onder redactie van &#8217;n vrouw. Kan je je voorstellen, hoe pikant &#8217;t is voor de abonn&eacute;es nu altijd
+met &#8217;n man te doen te hebben? Zeg? Nou moet &#8217;k nog meer medewerkers gaan opsnorren. Of ze talent hebben, komt er zooveel niet
+op aan, dat begrijp je, als ze d&#8217;r maar goed uitzien, en aardig in de omgang zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Valt Sneeuw d&#8217;r dan buiten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Sneeuw .... &#8217;t is zoo&#8217;n geestige vent.... die kan ik niet missen. Nee, die moet meedoen. Dan dient hij maar als repoussoir
+voor de anderen.
+
+</p>
+<p>&#8212;En de uitgever?
+<a id="d0e398"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e398">28</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ik heb gedacht over Wouters. Dat is &#8217;n eerlijke, soliede, joviale kerel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar heeft geen geld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik help &#8217;m d&#8217;r boven op. Hij verdient &#8217;t. We gaan zoometeen dadelijk met &#8217;m spreken. En zeg, dan huren we &#8217;n nette verdieping
+af voor bureau; ik heb m&#8217;n priv&eacute; kantoor.... En we zullen allerlei wedstrijden verzinnen: &#8217;n schoonheidswedstrijd, &#8217;n wedstrijd
+in &#8217;t liefdesbrieven schrijven.... en houden dan plechtig prijzenuitdeeling....
+
+</p>
+<p>&#8212;En je kan picnics organiseeren, en bals....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, j&eacute;, &#8217;t maakt &eacute;clat! We gaan nu dadelijk &#8217;t bekend maken, en adverteeren, dat er n&uacute; al ingeschreven kan worden, dan weten
+we, met hoeveel abonnementen we beginnen, begrijp je?
+<a id="d0e409"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e409">29</a>]</span></p>
+<p>&#8212;En de titel?
+
+</p>
+<p>&#8212;De titel weet ik &oacute;ok al. &#8217;n Prachtige. Ik zal je zeggen, hoe ik d&#8217;r aan gekomen ben. Door die ellendige geschiedenis van
+Marceline Kam en die Spaansche schilder.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, die weg-geloopen is met die schilder?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ze is niet weg-geloopen. Ze is gescheiden van Kam, en getrouwd met die schilder. Nou, ze woonde in Parijs, en daar is plotseling
+die schilder aan typhus gestorven, en zij heeft ook de typhus gehad, en &#8217;t kind is dood, tenminste, &#8217;t ging mis daardoor.
+Verschrikkelijk, h&egrave;?
+
+</p>
+<p>&#8212;Och, ja.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jij kende d&#8217;r niet?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, wel veel over hooren spreken, natuurlijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ik ben d&#8217;r wel &#8217;s geweest, maar ik moet je zeggen, &#8217;t heeft me beroerd <a id="d0e426"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e426">30</a>]</span>getroffen, toen ik &#8217;t hoorde. Ze schijnen bar gelukkig samen te zijn geweest. En hij schilderde haar. &#8217;t Schilderij was nog
+niet af....
+
+</p>
+<p>&#8212;Is zij weer beter?
+
+</p>
+<p>&#8212;Beter, nee, ze sukkelt nog altijd. Ze heeft, geloof ik, niet veel besef. Misschien wordt ze wel krankzinnig.
+
+</p>
+<p>&#8212;En is ze nog in Parijs?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, d&#8217;r eerste man, Kam, de bankier, heeft d&#8217;r terug-genomen. Verdomd mooi, h&egrave;?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, die Marceline werd door haar man geschilderd als &#8220;Eva,&#8221;&#8212;Eva hier genomen als het type, het oerbeeld van de vrouw,&#8212;en
+daardoor ben ik op &#8217;t denkbeeld gekomen, ons blad: <i>Eva</i> te noemen. Wat denk je daarvan?
+<a id="d0e443"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e443">31</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Uitstekend!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik dacht &oacute;ok, dat d&#8217;r geen betere naam voor gevonden kon worden. En dan heeft die tragische historie van Marceline zoo&#8217;n
+indruk op me gemaakt, dat ik denk &#8217;n roman daarover te gaan schrijven in ons blad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kan je dat doen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Natuurlijk als ik de namen verander, en de situaties verander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu dat&#8217;s &oacute;ok &#8217;n goed idee. Pakkend, spannend.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, &#8217;n roman van <i>mijn</i> hand.... zooiets moet wel, dat zal een voorwaarde van Wouters zijn, en daarom ben &#8217;k blij, dat &#8217;k zoo&#8217;n mooi onderwerp heb,
+nu kan &#8217;k &#8217;m die beloven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Moet mijn portret &oacute;ok niet in de circulaire?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, walgelijke ijdeltuit. Maar zoo <a id="d0e463"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e463">32</a>]</span>gauw je &#8217;n langer stuk hebt, zetten we je d&#8217;r bij hoor, in &#8217;t blad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi zoo.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Zal &#8217;n sensatie geven! &#8217;n Sensatie! Binnen &#8217;t jaar voorspel ik je duizend abonn&eacute;es.
+
+</p>
+<p>&#8212;Toe maar.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, ik ben volstrekt niet te optimist.
+
+</p>
+<p>&#8212;En wat wordt &#8217;t? &#8217;n &#8220;Weekblad? &#8217;n maandblad?
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Weekblad natuurlijk. Ze moeten dikwijls wat van ons hooren.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als &#8217;t goed gaat, kan je ook nog &#8217;n huwelijksbureau bij de affaire oprichten....
+
+</p>
+<p>&#8212;Niet schuin worden. Heb je nog &#8217;n sigaret? Merci. Nou, laten we nou &#8217;s recapituleeren, want we moeten goed weten wat we Wouters
+zullen zeggen. Je hebt immers tijd?
+<a id="d0e481"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e481">33</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja, ik moest de soesoehoenan van Betsjoeanaland, of hoe heet dat heer, aan &#8217;t station gaan opvangen, maar hij komt pas om
+twee uur, hoorde ik daar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Prachtig; schrijf jij op.
+
+</p>
+<p>Robert haalde zijn reportersboekje voor den dag, en legde het open op zijn knie.
+
+</p>
+<p>&#8212;Weekblad oprichten. Naam: Eva. Redactie: Max van den Heuvel. Medewerkers: Robert Roodhaar, Sneeuw....
+
+</p>
+<p>&#8212;Sneeuw kan je niet zetten; als je al onze aliassen neemt, lijkt &#8217;t blad wel &#8217;n Humoristisch Album.
+
+</p>
+<p>&#8212;Frits Verhaeren, schreef Robert gehoorzaam.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, en dan Jan, en Karel.... en.... ja, d&#8217;r zijn d&#8217;r eigenlijk niet zoo bar veel....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, als &#8217;t tenminste allemaal <span lang="fr">beaux gar&ccedil;ons</span> moeten zijn.... Maar <i>ik</i> zeg je, <a id="d0e504"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e504">34</a>]</span>dat &#8217;n leelijke baas, als hij maar brutaal en geestig is, minstens evenveel succes heeft bij de vrouwen, als &#8217;n &#8220;mooie&#8221; jongen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als &#8217;n domme, idiote, onnoozele &#8220;mooie&#8221; jongen, maar als die mooie jongen nou &oacute;ok nog geestig is, en brutaal?....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, maar waar vind je die exemplaren?
+
+</p>
+<p>&#8212;Een heb ik er gevonden, dat is al ruim genoeg, zei Max, en streek met zoo&#8217;n welbewust air van tevredenheid zijn kleinen zwarten
+knevel op, dat Robert lachend een vloek uitstiet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Pedant &ecirc;tre!
+
+</p>
+<p>&#8212;Zelfkennis, is dat pedanterie? vroeg Max onschuldig. Maar de vreugde schitterde hem uit de oogen, en lachte van zijn bewegelijke
+lippen.
+
+</p>
+<p>Hij voelde zich z&oacute;o luchtig, z&oacute;o blij, na <a id="d0e518"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e518">35</a>]</span>den zwaren tijd, dien hij had doorgemaakt, dat hij geheel veranderd was, verruimd, haast opgetogen. Zijn eigenlijk-opgewekt
+temperament herstelde zich weer, hij werd opnieuw de oude dolle Max, die wagen durfde, en zeker was te winnen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Rubrieken?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoofdartikel. Ik weet wel niet, wie dat geregeld schrijven moet.... maar &#8217;t hoort in zoo&#8217;n blad. De vrouwtjes houden er van
+bepreekt te worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, dan kan jij &#8217;t niet doen: als de vos de passie preekt.... Maar Karel is daar zoo uitstekend geschikt voor, zeg, die
+lijmt alles aan elkaar. En laat &#8217;m dan onderteekenen: Kaatje!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ben je gek?.... Schetsen, novellen, romans, verzen.... daar zullen <i>wij</i> wel allemaal voor zorgen, desnoods onder verschillende <a id="d0e531"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e531">36</a>]</span>pseudoniemen. Correspondentie.... dat doe <i>ik</i>. Ik lach me &#8217;n ongeluk, als ik daaraan denk. Nou, dan: ingezonden stukken.... die zullen we genoeg krijgen. Wedstrijden....
+
+</p>
+<p>&#8212;En moet je niet wat over de vrouwenbeweging hebben? Daar kan je haast niet buiten in &#8217;n modern damesblad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is waar. Maar ik zie waarachtig geen kans.... Laten we daar dan nog maar wat mee wachten. Daar zal dan wel &#8217;n medewerker
+of medewerkster voor opduikelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, &#8217;t is beter, er dadelijk mee te beginnen. Dat geeft fidutie. Als ze merken, dat wij mannen zoo degelijk zijn, en dat
+<i>wij</i> er voor willen zorgen, dat de vrouwen meer rechten en meer vrijheid krijgen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, goed, dan zal ik wel &#8217;s &#8217;n paar artikelen schrijven, om &#8217;t vrije huwelijk aan te bevelen, en te zeggen, dat &#8217;t onderzoek
+<a id="d0e547"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e547">37</a>]</span>naar &#8217;t moederschap verboden moest zijn....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou zonder gekheid. Ken je Eleonore van Aalst?
+
+</p>
+<p>&#8212;Die blauwkous?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wees nou niet zoo ouderwetsch. &#8217;t Is geen blauwkous, zelfs niet in jouw beteekenis. &#8217;t Is &#8217;n verstandige, door en door degelijke
+vrouw....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik k&eacute;n die verstandige, degelijke vrouwen. Ze zijn niet te genieten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Met verstandig en degelijk bedoel ik hier, dat ze niet <span id="d0e559" class="corr" title="Bron: overdijft">overdrijft</span>; niet met politie-agenten vecht, niet met &#8217;n bel staat te luiden, tijdens &#8217;n rede van haar tegenpartij, geen invallen doet
+in de Kamer....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ach, is &#8217;t zoo&#8217;n wonder?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ze is kalm, bezadigd; feministe uit overtuiging, maar niet doordrijverig, niet lastig.... verst&aacute;ndig is ze, in &eacute;&eacute;n woord.
+<a id="d0e566"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e566">38</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Nou, goed, vraag jij d&#8217;r dan?.... Als ze tenminste niet te oud is.... We mogen de &#8220;Eva&#8217;tjes&#8221; niet afschrikken. Ons motto
+zal zijn: Alles wat liefelijk is, en w&egrave;l luidt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dus nu zijn de voorloopige besprekingen afgeloopen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, we hebben genoeg om Wouters lekker te maken. Wat zal hij opkijken!!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb niet veel tijd meer, zie je, ik moet nog lunchen ook.
+
+</p>
+<p>&#8212;Best, dan stappen we op. We treffen Wouters nog net; hij is altijd voor twaalf op zijn kantoor. Zeg, je moet niet te hooge
+eischen stellen, wat honorarium betreft, hoor? we mogen &#8217;m niet afschrikken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat vraag jij dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben redacteur.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar wat vraag je?
+<a id="d0e583"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e583">39</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Drieduizend pop.
+
+</p>
+<p>&#8212;Drieduizend!!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, tweeduizend dan. Maar minder geen cent.
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">III.</h2>
+<p>Vol trots, vol zelf-bewondering keek Max rond in zijn keurig kantoor. Dat was toch maar <i>zijn</i> werk, zijn eigen werk, dat hij hier nu zoo prachtig zat. Ruim, luchtig, comfortabel....
+
+</p>
+<p>Voor hem op zijn groot bureau ministre lagen een paar exemplaren van het weekblad &#8220;Eva&#8221;. Liefkoozend, bijna streelend, legde
+hij zijn hand er op. Werkelijkheid.... zijn droom werd nu toch waarachtige werkelijkheid....
+
+</p>
+<p>Hij leunde welvoldaan in zijn bureaustoel. Hij bezat dan toch wel kracht en <a id="d0e602"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e602">40</a>]</span>doorzettingsvermogen, om, ondanks alle bezwaren en moeilijkheden, vol te houden, v&oacute;l te houden, totdat het doel was bereikt.
+De zaken waren bij Wouters niet zoo glad van stapel geloopen, als hij had gemeend. Nee, die wou kapitaal hebben, notabene,
+een zekerheidsstelling, een waarborgsom,&#8212;en daar was hij niet af te brengen. Ja! als hij d&aacute;t had.... dan kon hij, Max, tweeduizend
+gulden krijgen, dan zou hij goede honoraria betalen.... prijzen uitloven.... dan zou het weekblad er ook prachtig-verzorgd
+uitzien, zwaar papier.... nu en dan een illustratie op kunstdruk-papier... een opzettelijk-gesneden letter....
+
+</p>
+<p>Maar waar dat kapitaal te vinden? En toch, z&oacute;&oacute; in het gezicht der veilige kust vergaan.... dat wilde Max niet. Nooit, onmogelijk,
+zou hij zich weer in zijn <a id="d0e606"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e606">41</a>]</span>hondsch leven, dat hij in gedachten al voor goed vaarwel had gezegd, kunnen schikken, nu hij z&oacute;&oacute;&#8217;n ander bestaan had ge&euml;nvisageerd.
+Op sommige oogenblikken was hij radeloos; moest zijn plan, waar toch een fortuin inzat, dan afstuiten op een oogenblikkelijk
+gebrek aan dat stomme, dat brute geld?.... Maar de andere jongelui, die allen gewonnen waren, en waarvan de een zich al enthousiaster
+betoonde dan de ander, konden het plan ook maar niet zoo plotseling weer zien opgegeven. En een hunner wist een nicht van
+hem z&oacute;olang te bewerken, totdat zij toegaf, en zich aansprakelijk wilde stellen als borg.
+
+</p>
+<p>Nu waren zij gered, en met spoed werden de toebereidselen gemaakt. Max drong de omstandigheden met een koortsachtigen ijver
+voort, totdat hij w&aacute;s, waar hij wezen wou.
+<a id="d0e610"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e610">42</a>]</span></p>
+<p>Een &#8220;nette&#8221; verdieping, zooals hij dat had gewenscht, was ingericht als kantoor voor het weekblad &#8220;Eva&#8221;. Hij had de voorkamer,
+die uitzag in de Heemskerckstraat, als particulier kantoor; eenvoudig was de kamer gemeubeld, maar juist volgens zijn genoegen;
+met een breede schrijftafel bij het eene raam, een tafel in het midden, overdekt met boeken en papieren, een paar fauteuils
+voor de bezoekers,&#8212;bezoeksters,&#8212;en een groote boekenkast aan den wand. Verder had hij gezorgd voor wat mooie groene planten,
+en voor een paar kleine aquarellen en eenvoudig-omlijste etsen aan de met effen donkerrood behangen wanden. Een paar stoelen,
+een boekendrager, een rek met een encyclopedie en dictionnaires, en naast zich een klein, tweebladig vierkant tafeltje.
+<a id="d0e613"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e613">43</a>]</span></p>
+<p>Eenvoudig genoeg,&#8212;maar het had hem nog heel wat hoofdbreken gekost, om het zoover te krijgen. Want daar hij geen cent fortuin
+bezat, moest alles hem op afrekening worden gegeven, en het duurde lang, en kostte veel moeite, eer hij een leverancier daartoe
+bereid had gevonden. Ze hadden meestal z&oacute;oveel noten op hun zang, betrachtten z&oacute;oveel voorzichtigheid, dat hij wel eens woedend
+had uitgeroepen: waarvoor ze hem dan wel aanzagen? En ja waar zagen ze hem voor aan? Wel, voor wat hij toen nog was: een klerkje,
+werkzaam in een kleine zaak....
+
+</p>
+<p>Enfin, eindelijk was hij dan toch geslaagd. En hoe! Tevreden was hij, over- en over- en over-tevreden. Het gaf wel een air
+van degelijkheid, deze sobere eenvoud, dat kon niet anders dan een goeden indruk maken.
+<a id="d0e618"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e618">44</a>]</span></p>
+<p>In het kabinet v&oacute;or zat Robert, als zijn particuliere secretaris. Dat wil zeggen, hij zat er nooit, want zijn journalistieke
+baantje had hij, ondanks al zijn, Max&#8217;, overhalingen, er niet aan willen geven. Later misschien.... nu vond hij de zaak nog
+te precair. Precair! verbeeld je, nu alles z&oacute;&oacute; prachtig liep: vierhonderd drie en tachtig <span id="d0e621" class="corr" title="Bron: abonn&eacute;s">abonn&eacute;es</span>, nog v&oacute;or het verschijnen van het eerste nummer! Enfin, hij zat dus voor den vorm in dat kabinet, maar eigenlijk stond er
+alleen een schrijfmachine.
+
+</p>
+<p>Veine! veine! Het geluk dient den stoutmoedige. Het prospectus was inderdaad practisch en pakkend gesteld. En zijn portret....
+nu hij mocht dan ijdel wezen, goed! maar zijn portret had het hem dan toch maar gedaan. Hoeveel briefjes had hij niet ontvangen
+aan zijn persoonlijk <a id="d0e626"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e626">45</a>]</span>adres: dat die en die zich zoo graag zou abonneeren.... in de hoop natuurlijk een antwoordje van Hem (met een hoofdletter)
+terug te ontvangen. In het begin had hij dat dan ook trouw gedaan,&#8212;maar toen de toeloop te groot werd, moest zijn particuliere
+secretaris er voor opdraaien, alias de schrijfmachine. Leuk, leuk, typisch, pyramidaal, had hij zich er boven-op gewerkt!
+
+</p>
+<p>Vanavond zou er een vergadering zijn van de redactie en medewerkers. Gezellig, wat? zoo&#8217;n staf om je heen te hebben, die je
+drillen en bemeesteren kon. En ze luisterden naar hem; natuurlijk! sinds hij bewezen had, zoo uitstekend de zaken in te zien!
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">IV.</h2>
+<p>Wouters, de uitgever, wilde nu en dan een woordje in het midden brengen, maar <a id="d0e635"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e635">46</a>]</span>hij werd dadelijk door de rumoerige jongelui overschreeuwd. Wat! wou <i>hij</i> nu nog spreken van risico! van voorzichtigheid! van niet te veel wagen! Dankbaar moest hij wezen, in zoo&#8217;n prachtige zaak
+te zijn gehaald! Over een paar jaar een goudmijn! Tonnen waard! Prachtigste tijdschrift van Nederland!
+
+</p>
+<p>Wouters, die eigenlijk zeer tevreden was over den loop der dingen, en in de toekomst n&oacute;g betere tijden voorzag, vond het t&oacute;ch
+wel zaak de opgewondenheid der jongelui een beetje te remmen, die er van spraken een rivi&egrave;re van diamanten, als prijs in den
+liefdesbrieven-wedstrijd,&#8212;waarmee het eerste nummer verrijkt en de abonn&eacute;es verrukt zouden worden,&#8212;uit te loven, of het zoo
+niets was. Hij zou daarom de vergadering tot het laatste toe blijven <a id="d0e642"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e642">47</a>]</span>bijwonen,&#8212;hoewel hij ongenoodigd verschenen was,&#8212;om al te groote roekeloosheid te voorkomen. Rustig zat hij op zijn stoel,
+en luisterde, en rookte de eene sigaar na de andere.
+
+</p>
+<p>Max, wiens gezicht van geanimeerdheid blonk, zat in zijn bureaustoel de vergadering te presideeren. Hij had getracht alles
+naar orde en regel te doen gaan, maar met zoo&#8217;n wilde bende als zijn medewerkers waren, lukte dat niet. Enfin, ook al goed.
+Hij had een gevoel, of hij wel &oacute;p kon vliegen in de lucht, of hij moest dansen, schreeuwen, tieren, kabaal maken.... of dat
+hij anders uit elkaar zou spatten van te zwaar geladen levenslust. Enfin, die drang naar licht en muziek en dol rumoer zou
+hij straks wel uitvieren,&#8212;straks, als zijn medewerkers en hij nog eens gingen na-fuiven in de stad,<a id="d0e646"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e646">48</a>]</span>&#8212;nu moest hij zijn kop bij elkaar houden, want de zaken dienden toch eerst te worden afgedaan.
+
+</p>
+<p>De kleine bediende, netjes in een groompakje gestoken, bracht een pakje brieven binnen; het resultaat van de advertentie,
+die geregeld in de groote bladen stond.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoera! gilde Kaatje, als een kind, en sloeg met zijn handen op de tafel. &#8217;t Lijkt wel of de advertentie &#8217;n huwelijksadvertentie
+was!
+
+</p>
+<p>&#8212;Een, twee, drie.... tien, twaalf, dertien.... dertien abonnementen, waarachtig! riep Max.
+
+</p>
+<p>Wouters verzamelde de brieven, en stak ze zorgvuldig bij elkaar in zijn zak. Hij knikte tevreden met het hoofd.
+
+</p>
+<p>Sneeuw zat eindeloos tegen Robert Roodhaar te betoogen, dat hij, bij het beoordeelen <a id="d0e658"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e658">49</a>]</span>van de wedstrijd-brieven, dit principe zou voorstaan: de brief moest direct-aansprekend wezen, kort, <i>niet</i> literair, en <i>niet</i> ge&iuml;nspireerd op de prachtige voorbeelden van Madame de Sta&euml;l, Lady Montague, Madame de S&eacute;vign&eacute;. De korte, dikke Jan dischte
+eenige gepeperde anecdotes op over vrouwen, die in het eerste nummer moesten,&#8212;dat zou trekken, dat was nog iets anders, dan
+de water-en-meel-kost der andere damesblaadjes, en hij ging almaar voort:
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, zeg, en toen komt die man met z&#8217;n vrouw de kamers van die vriend bekijken, en die vrouw houdt zich heel goed, en ze
+doet ook, of ze alles voor de eerste maal ziet, en ze bewondert de schilderijen en zoo, maar opeens zegt ze argeloos: H&eacute;,
+heb je die lamp nou op de gu&eacute;ridon gezet?
+
+</p>
+<p>Karel, het drukke Kaatje, kronkelde zich <a id="d0e670"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e670">50</a>]</span>op zijn stoel van pret, en Jan begon alweer:
+
+</p>
+<p>&#8212;D&#8217;r was &#8217;n meneer, en die zegt tegen &#8217;n mevrouw van zijn kennis: Mevrouw, wanneer komt u nu m&#8217;n nieuwe woning &#8217;s bezien?
+En wat zegt zij? Zij zegt: dat zal niet gaan, want ik kan....
+
+</p>
+<p>&#8212;Is &#8217;t nou uit! donderde Max. Kunnen jullie nou voor den bliksem niet &#8217;s &#8217;n oogenblik je fatsoen houden! Straks, straks doen
+we wat we willen, maar nou bij de zaken zijn!
+
+</p>
+<p>&#8212;Present, president! zei Ka, en zat netjes met zijn handen op de tafel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ajasses, wat &#8217;n kinderen. Jasses! had ik jullie maar thuis-gelaten!....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, begin jij nou niet zelf, kalmeerde Sneeuw. Laten we de zaken vlug afdoen. Noem op, Max, wat we nu voor &#8217;t eerste nummer
+hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Stuk van mijn roman....
+<a id="d0e684"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e684">51</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Hoe heet die?
+
+</p>
+<p>&#8212;Eva, natuurlijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vind je dat aan te raden? &#8217;t Blad heet Eva, je roman heet Eva.... ze zullen &#8217;t door elkaar halen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat&#8217;s niks, hoe meer d&#8217;r gekletst wordt over Eva, hoe beter. En ik wil de roman zoo noemen, dus ik doe &#8217;t.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, jij doet alles maar, wat je wil.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, is dat soms niet m&#8217;n recht. Ben ik niet....
+
+</p>
+<p>&#8212;Je zou niks zonder onze hulp....
+
+</p>
+<p>&#8212;Beginnen jullie n&oacute;u al herrie te schoppen? vroeg Robert.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat ze maar, zei Sneeuw gelaten. D&#8217;r komt altijd herrie in redacties, dat&#8217;s &#8217;n gewoon natuurverschijnsel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ik schrijf op, vertelde de secretaris. Brok roman. Hoeveel kolom?
+<a id="d0e705"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e705">52</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ik denk.... vijf of zes. Maar eerst &#8217;t motto. Ik heb &#8217;n prachtig motto: &#8217;n vers van Plasschaert: Eva.
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>Wie brak de vrucht?
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>De nacht was vol-omloofd van weeningen.</span></p>
+</div>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>En veile vlammen sprongen op,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>En gele sterren dansten ijl,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Adam&#8217;s lijf schemerde anders rood,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Ik hoorde woorden warrig&#8212;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>En englen vloden.
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Englen vloden met roode vlerken,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Vleugels stoven als rose blaeren,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>De nacht zwol open tot een groot, rood hart,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>&#8212;Hij was mijn god, mijn heer.</span></p>
+</div>
+<p>Daarna:
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>Ik ben nu heerlijkst, meesteres,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Ik draag gezang en tranen,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Een hemel en een vlam,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>En een schroei en water,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Ik draag een, die gekruist des daags
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Aan Juda&#8217;s groenend hout&#8212;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Ziet, ziet, ik dans....</span></p>
+</div><a id="d0e749"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e749">53</a>]</span><p>&#8212;Prachtig! riep Sneeuw. Dat v&oacute;orgezicht van haar, dat plotseling afgebroken wordt door de uiting van haar overstortende vreugde:
+Ziet, ziet, ik dans!....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik protesteer tegen dat: Ik ben nu heerlijkst, meesteres! riep Ka. De vrouw is nooit meesteres over de man geweest!
+
+</p>
+<p>&#8212;Wacht maar, tot je verliefd wordt, dreigde Robert, die zuchtte onder de luimen van een capricieuse jonge dame.
+
+</p>
+<p>&#8212;Word <i>niet</i> verliefd, nooit, raadde Max. Laten ze op j&oacute;u verliefd worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Je kan niet buiten verliefd zijn, wist Jan. En d&#8217;r is geen gevaar bij, zoolang je &#8217;t op &#8217;n heeleboel tegelijk ben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Blijft de voorraad copie hierbij? dat gaat goed zoo!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou ik heb immers nog m&#8217;n essay over de vrouw.... zei Sneeuw, en dan <a id="d0e767"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e767">54</a>]</span>moeten de ingekomen antwoorden op de prijsvraag worden vermeld.
+
+</p>
+<p>&#8212;En Robert heeft &#8217;n novelle?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja: Winternacht.
+
+</p>
+<p>&#8212;En jij, Ka?
+
+</p>
+<p>&#8212;Moet ik &oacute;ok wat doen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ka en ik, zei Jan, geven humoristische dialogen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo? zei Karel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zei Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, mij goed!
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan hebben we dat lange artikel van Eleonore van Aalst, zei Max. &#8217;n Prachtig stuk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Heb je &#8217;t gelezen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, maar dat begrijp ik wel, dat &#8217;t mooi moet zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Voor de berichten over vrouwen in &#8217;t <a id="d0e795"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e795">55</a>]</span>binnen- en buitenland kan jij &#8217;t beste zorgen, Roodhaar, jij knipt maar uit je courant.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, daar zal ik wel voor zorgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hebben we dan genoeg?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, hoor &#8217;s, zei Sneeuw, we moeten d&#8217;r nog wat bij hebben, wat aparts.... iets, dat niet iedereen heeft.... Bijvoorbeeld....
+bijvoorbeeld.... vrouwen-portretten....
+
+</p>
+<p>&#8212;Portretten van mooie dames en demi-dames?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ach, klets niet, beschrijvingen van vrouwen, bekende vrouwen, heel kort, &#8217;n karakteristiek in enkele woorden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Heel goed, heel goed, riep Jan. Dat doen we.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou je mij, als redacteur &oacute;ok in die zaak willen kennen? vroeg Max hautain.
+<a id="d0e811"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e811">56</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Heb je d&#8217;r dan wat op tegen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Op tegen, nee.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Alles moet behoorlijk aan <i>mij</i> worden voorgelegd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoor die!
+
+</p>
+<p>&#8212;Och, geef &#8217;m z&#8217;n zin maar, zei Ka goedaardig. Je weet: kinderen en gekken moeten worden toegegeven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Portretten van mejuffrouw Kruis, de eenige Nederlandsche sulkey-rijdster of van Carmen Bereira, de eenige Spaansche stieren
+vechtster?....
+
+</p>
+<p>&#8212;Is &#8217;t gedaan met die flauwiteit, met die verdomde lafheid! schreeuwde Max. Als jullie niet anders kunnen doen, dan rukken
+jullie maar uit, hoor!
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg, zoo moet je maar beginnen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zoo zal je wel hulp krijgen!
+<a id="d0e835"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e835">57</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Net, of je &#8217;t alleen af kan!
+
+</p>
+<p>Jan leunde zich nog eens wat beter in zijn stoel, en sloeg de armen over elkaar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gooi je eigen glazen niet in, vermaande hij bedaard. Hier zit ik, ik kan niet anders, God helpe mij, amen.
+
+</p>
+<p>Max bedaarde. Zijn woede was veel meer innerlijke opwinding, dan werkelijke boosheid. Zijn overbruisende vreugde m&oacute;est zich
+in geweld uiten, op welke wijze dan ook. Hij was als een veer, die lang met zwaren druk naar beneden gehouden is, en plotseling
+met volle kracht omhoog schiet. De sombere, eentonige, duldelooze tijd, die achter hem lag, en die nu zoo plotseling was overgegaan
+in een toekomst vol prachtige vooruitzichten, deed zijn nawerking op hem nog dikwijls gevoelen, hij had uit die periode van
+geestelijke lusteloosheid, van lichamelijke <a id="d0e844"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e844">58</a>]</span>gedruktheid een prikkelbaarheid overgehouden, een nervositeit, die hem soms deed uitbarsten in vlagen van onredelijken toorn,
+waarvan hij toch niets meende; buien, waarin hij dingen zeide, waarover hij zich dikwijls verbaasde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vooruit, bende idioten! zei hij, vooruit maar weer.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, zoo, zei Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, die portretten, wie zal dat op zich nemen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Mannen, nee, ik heb er genoeg van, viel Max opeens uit. M&#8217;n kop staat d&#8217;r niet naar. Ik ben niet rustig genoeg. Leg al jullie
+plannen maar bij mij neer, ik zal ze wel uitzoeken, en verwerken. Ik zal ook &#8217;t nummer wel samenstellen. Ik kan nou niet meer
+denken.... M&#8217;n hersens branden....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan f&ugrave;iven we de avond maar verder uit!
+<a id="d0e856"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e856">59</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja! riep Max.
+
+</p>
+<p>Een heete lust naar licht, naar dolle muziek, naar razend rumoer drong gloeiend door zijn bloed. Hij hongerde naar feestelijk
+genot, zijn hoofd hongerde, zijn heele lichaam hongerde, na z&oacute;o lang te hebben ontbeerd. Ziedend, schuimend, wou zijn blijdschap
+zich een uitweg banen.... zwelgen wou hij in een wilden, driftigen roes.... hij m&oacute;est zijn vreugde uitvieren, hij m&oacute;est!....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar, heeren, protesteerde Wouters, de uitgever. Daarvoor zijn we niet hier gekomen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, nee, u hoeft ook niet mee te fuiven, stelde Jan hem gerust.
+
+</p>
+<p>&#8212;Eerst zaken, eerst zaken.... Zaken zijn zaken....
+
+</p>
+<p lang="fr">&#8212;Les affaires sont les affaires!
+
+</p>
+<p>&#8212;Toe, heeren, laten we hier nu niet <a id="d0e871"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e871">60</a>]</span>als kwajongens tegenover elkander staan, &#8217;t Eerste nummer dient nu vanavond in elkaar....
+
+</p>
+<p>&#8212;Maak je niet bezorgd, oude heer, komt terecht, komt terecht, beloofde Max. Ik stel me d&#8217;r aansprakelijk voor. Ik heb d&#8217;r
+toch ook wel &#8217;n beetje belang bij?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar, ik ben zoo bang....
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarvoor?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat &#8217;t op gekheid maken uitloopt. Ik zeg u, heeren, &#8217;t moet ernst blijven, geen Witzblatt worden, of ik laat me d&#8217;r niet
+mee in.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar, man, hoe kom je d&aacute;&aacute;r nou bij! &#8217;t Is ons allemaal immers even phenomenale ernst!
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, jawel, maar....
+
+</p>
+<p>Max klopte den uitgever vriendelijk op den schouder.
+<a id="d0e887"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e887">61</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Toe, vertrouw nou maar &#8217;s op <i>mij</i>, he? Laad al uw zorgen op de hoofdredacteur.
+
+</p>
+<p>Robert reciteerde uit zijn pas aangevangen epos: <i>Hercules</i>; Sneeuw schreef in zijn notitieboek eenige namen van vrouwen, die voor de &#8220;portretten&#8221; in aanmerking konden komen: Ka en
+Jan hielpen hem, en noemden namen van &#8220;vermaarde&#8221; vrouwen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg, moet je die niet hebben: Politie-Jet? iedereen kent de naam, of Emma Elberfeld, van die hypnose-historie....
+
+</p>
+<p>De uitgever zag wel, dat er vanavond niets meer van belang te verhandelen zou vallen. De &#8220;heeren&#8221; waren eigenlijk ook allen
+veel te jong, om aan het hoofd van zoo&#8217;n onderneming te staan; als het maar goed ging, als het maar goed ging.... Ze waren
+waarachtig nog zoo speelsch als schooljongens.... Hij kon daar niets verder aan <a id="d0e902"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e902">62</a>]</span>doen. Gelukkig had hij zijn zekerheidsstelling. Als ze den boel in het honderd wilden laten loopen, moesten ze het zelf maar
+weten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Goeienavond dan, heeren, zei hij opstaande, alleen terug-gegroet door Max, die hem beleefd tot de deur uitgeleide deed.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ziezoo! riep Max. Nou zijn we onder ons en vrij. Gauw opgeruimd, en dan d&#8217;r van door.
+
+</p>
+<p>Hij greep bij handenvol de papieren van de tafel, en wierp ze ongeordend in een la van zijn bureau.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar gaan we nou naar toe?
+
+</p>
+<p>&#8212;Naar Maxim?
+
+</p>
+<p>&#8212;Naar de Deli-club op de Harstenhoekweg?
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar is &#8217;t nog te vroeg voor.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, dan gaan we eerst naar Central, <a id="d0e920"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e920">63</a>]</span>en zitten daar, h&egrave;, tot &#8217;n uur of elf. Hoe laat is &#8217;t nou? Half tien.
+
+</p>
+<p>De jongelui namen hun stokken en hoeden, terwijl Max de hand aan de gaskraan hield.
+
+</p>
+<p>&#8212;Is je kantoor gesloten, Roodhaar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, goed, vooruit dan maar, lui.
+
+</p>
+<p>Achter elkander stommelden ze de trappen af, en het kinderachtig Kaatje zong:
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>Dat gaat naar Leiden toe,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Naar de studenten toe,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Daar maak je pret, en hoe....!</span></p>
+</div>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">V.</h2>
+<p>&#8212;Dus u is tevreden? juffrouw van Velsen?
+
+</p>
+<p>&#8212;O, j&aacute;, meneer van den Heuvel!
+
+</p>
+<p>Blozend zat het meisje bij Max op zijn kantoor. Zij was het, die den prijs van <a id="d0e948"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e948">64</a>]</span>den liefdesbrieven-wedstrijd: een gouden ketting met een hanger in den vorm van een hart er aan, had gewonnen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu u er toch is, kon ik natuurlijk niet laten, &#8217;t u te vertellen, maar u zegt er niets van, juffrouw van Velsen, &#8217;t wordt,
+offici&euml;el pas overmorgen bekend.
+
+</p>
+<p>Wat had dat kind &#8217;n typische oogen, en hoe na&iuml;ef toonde ze hem, dat zij tot over de ooren.... Goed zoo! goed zoo! Allemaal
+dol op hem, niemand ontkwam daaraan,&#8212;en hij, rustig blijvende, zeker van zichzelf en van zijn bende aanbidsters, elk hetzelfde
+gevende, niemand jaloersch makende,&#8212;allen doende gelooven, dat hij &oacute;&oacute;k.... en toch vrij blijvende, vrij! vrij!
+
+</p>
+<p>Maar dit meiske had wel iets heel charmeerends over zich: z&oacute;o lief was zij, dat hij het volstrekt niet van zichzelven begreep,
+<a id="d0e956"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e956">65</a>]</span>hoe hij voor haar bekoorlijkheden zoo ongevoelig kon blijven. Maar neen, een, die z&oacute;o duidelijk bemerken liet, hoe zij voor
+hem voelde, zoo een was niets voor hem. Hij moest er een hebben, die weerstand bood, die hij veroveren kon, die zijn wil en
+zijn kracht op de proef stelde,&#8212;die begon met te trachten zijn meesteresse te wezen, en van wie <i>hij</i> toch ten slotte de meester zou zijn....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik kan &#8217;t me nog niet begrijpen, zei &#8217;t meisje, en bekeek de ketting en het hart, die in haar hand lagen.
+
+</p>
+<p>&#8212;En ziet u, op &#8217;t hart wordt dan &#8217;t een of ander gegraveerd, zei Max en legde zijn eene hand onder de hare, terwijl hij met
+de andere het hart opnam.
+
+</p>
+<p>Het meisje bloosde diep, maar trok haar hand niet terug.
+<a id="d0e967"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e967">66</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Wat? vroeg zij, verward.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, wat u wilt, uw initialen, of.... Mag &#8217;k u de ketting &#8217;s omdoen?
+
+</p>
+<p>&#8212;U? vroeg zij verlegen, zoo innig naar hem opkijkende, dat hij lust kreeg haar te zoenen. Maar z&oacute;o ver was hij nog niet....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja. Mag ik?
+
+</p>
+<p>Zij boog het hoofd, en hij trachtte de ketting in het slot te knippen, maar het ging natuurlijk niet gauw. Haar hals was veel
+te zacht en te blank.... En opeens, terwijl het slot vast-schoot, bukte hij zich, en drukte haar een kus op den hals.
+
+</p>
+<p>Zij richtte zich snel op; hoog-rood, met neergeslagen oogen, bleef zij zwijgend staan. En hij, op haar neer-ziende, dacht:
+Wat is ze nu gelukkig, o, wat is dat kind nu gelukkig.... Hij zag haar snelle ademhalen, haar zenuwachtig zich vasthouden
+met de <a id="d0e980"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e980">67</a>]</span>hand aan haar stoel, en hij genoot. Maar toen zij niets zeide, lichtte hij even haar kin op:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ben je boos?
+
+</p>
+<p>Zij antwoordde niet, en hij, ofschoon hij het onverstandig vond, nam haar hoofd in zijn handen, en zoende haar op den mond.
+
+</p>
+<p>Zij bleef zwijgen.... aldoor zwijgen.... en zij keek hem niet aan.... totdat hij opeens begreep, dat zij iets van hem verwachtte:
+een liefdesverklaring.... een huwelijksaanzoek.... en hij zich pijnlijk beklemd ging voelen. Wat drommel! dat meisje had zich
+voor hem &#8220;hingestellt&#8221;: &#8220;greif zu!&#8221; En hij h&agrave;d toe-gegrepen natuurlijk!
+
+</p>
+<p>Hij was werkelijk een oogenblik zijn contenance kwijt. Hij vond haar nu opeens niet zoo aardig meer, neen, zij was eigenlijk
+onbeduidend, een echt kind....
+
+</p>
+<p>Een klop op de deur schrikte hen beiden op.
+<a id="d0e992"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e992">68</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja! riep hij dadelijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Meneer, zei de groom, daar is juffrouw de Bruin....
+
+</p>
+<p>Goddank, dacht Max.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat juffrouw de Bruin in &#8217;t achterkantoor, en verzoek haar even te wachten.
+
+</p>
+<p><i>Even te wachten</i>, had hij gezegd. Hij stuurde die juffrouw niet weg, hij zei niet, dat hij op &#8217;t oogenblik niet kon ontvangen.... Ja! dan
+kon zij nu &oacute;ok wel weg-gaan.... dacht het meisje, met een vreemd gevoel van berusting en droefheid over zich, en wendde zich
+af.
+
+</p>
+<p>&#8212;G&aacute;at u nu? Nu ziet u &#8217;s, hoe druk ik &#8217;t heb. Nooit rust, nooit kan ik &#8217;s van aangenaam gezelschap....
+
+</p>
+<p>Maar zij trok haar hand, die hij genomen had, weg uit de zijne, wijl hij die aldoor vast bleef houden.
+<a id="d0e1009"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1009">69</a>]</span></p>
+<p>&#8212;O, ja, zei ze. De ketting, die mag &#8217;k nu nog niet hebben....
+
+</p>
+<p>Snel maakte zij de ketting los, en legde haar in het &eacute;tui. Toen keek zij om naar haar parasol.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uw parasol? die is hier, zei Max, haar volgende tot de deur. Weer nam hij haar hand, en trachtte haar diep in de oogen te
+kijken, maar zij ging heen, met een koelen groet:
+
+</p>
+<p>&#8212;Meneer van den Heuvel....
+
+</p>
+<p>Max sloot de deur achter haar, en bleef even staan in gedachten. Spirit, temperament zat er toch wel in dat kind, wat hield
+ze zich goed.... Flink zoo, z&oacute;o mocht hij het! Enfin, hij zag haar nog wel eens terug....
+
+</p>
+<p>Hij sloot het &eacute;tui met de ketting weg in zijn bureau, en ging, nog wat verstrooid, naar de porte-bris&eacute;e, die hij open schoof.
+<a id="d0e1022"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1022">70</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Juffrouw de Bruin!
+
+</p>
+<p>&#8212;Meneer Max van den Heuvel....
+
+</p>
+<p>Juffrouw de Bruin was, helaas, een oude jongejuffrouw, en, helaas, &oacute;ok al op hem verliefd. Eerst uit de grap had hij haar
+wat aangemoedigd, maar nu viel zij hem voortdurend lastig, en was zij hem niet zoo zeer meer tot amusement als wel tot verveling
+geworden....
+
+</p>
+<p>&#8212;U had.... dames-bezoek.... meneer Max?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ja, juffrouw de Bruin! dacht u, dat &ugrave; alleen me &#8217;t voorrecht van uw gezelschap gunde?
+
+</p>
+<p>&#8212;Niet plagen, meneer Max! zuchtte de oude juffrouw coquet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kunt u daar niet tegen? U weet anders wel:....
+
+</p>
+<p>Was sich liebt, neckt sich, had hij willen <a id="d0e1039"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1039">71</a>]</span>zeggen, en op een anderen keer h&aacute;d hij dat ook zeker gedaan. Maar hij durfde nu niet goed. Er moest nu eens een sc&egrave;ne op volgen,
+tegenovergesteld aan die, welke hij zoo juist had beleefd....
+
+</p>
+<p>.... dat ik &#8217;t zoo kwaad niet bedoel, maakte hij zijn zin tammetjes af.
+
+</p>
+<p>&#8212;Meent u &#8217;t goed met me? Heusch? nu dan moest u toch &#8217;s die cyclus verzen plaatsen, die er al zoo lang van me ligt....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, uw verzen! Max wist, dat hij nog een bijdrage van haar had, maar hij was, over het aannemen daarvan, z&oacute;o door de andere
+jongelui gekapitteld, dat hij die in een la had gesmeten, met de bedoeling haar heel laat, en nog beter nooit dan laat, te
+plaatsen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk u &#8217;s, juffrouw de Bruin, we hebben z&oacute;oveel copie....
+<a id="d0e1049"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1049">72</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ook zooveel, die al van de oprichting af heeft gewacht?
+
+</p>
+<p>&#8212;O, ja! en langer! Ik had al &#8217;n voorraad, eer we begonnen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Kom, meneer Max, zei de oude jonge dame, en greep zijn hand, doet u &#8217;t nu &#8217;s om <i>mij</i> pleizier te doen, ja? Plaatst u ze nu in &#8217;t volgend nummer....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat van overmorgen is al klaar, schrikte Max.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, jawel, dat begrijp ik, maar &#8217;t daarop volgende, bedoel ik. Toe, meneer Max, en zij drukte zijn hand, weet u, de volgende
+week ben ik.... jarig!
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, zoo!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.... en.... een <i>Eva</i> met <i>mijn</i> verzen d&#8217;r in, zou m&#8217;n liefste cadeau zijn op die dag.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zullen we u dat pleizier dan maar doen?
+<a id="d0e1075"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1075">73</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Alstublieft, h&egrave;, ja. Ik dank u wel, hoor?
+
+</p>
+<p>En juffrouw de Bruin drukte dankbaar haar lippen op de hand, die zij nog altijd in de hare hield.
+
+</p>
+<p>Jong of oud, dacht Max, allemaal koekoek-eenzang. Allemaal zijn ze Eva&#8217;tjes, de een meer, de ander minder, maar <i>allemaal</i> trachten ze er voor te spelen. Soms is &#8217;t komisch, soms aardig, soms pijnlijk, soms emb&ecirc;tant.... Maar kom! wat hoefde hij
+zijn stemming te laten bederven door het voorgevallene met dat kind? Zij zou wel wijzer zijn, en zich niets verbeelden, en
+nog wel eens terug-komen, en zij zouden goede vrienden zijn.... Kom, hij was vandaag in zoo&#8217;n goed humeur: zou hij deze dame
+&oacute;ok eens een zoen geven? en haar daardoor brengen tot in de hoogste hemelen? N&uacute; dweepte zij met hem, d&aacute;n zou zij hem <a id="d0e1085"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1085">74</a>]</span>aanbidden met al den gloed eener.... laatste liefde....
+
+</p>
+<p>Zijn overmoed vermeesterde hem; hij boog naar haar toe:
+
+</p>
+<p>&#8212;Is u nu tevreden?
+
+</p>
+<p>Der juffrouw hoofd zonk wat neer, haar lippen openden zich, haar oogen sloten zich.... Zou hij &#8217;t meenen?.... Zou hij &#8217;t....
+werkelijk meenen?....
+
+</p>
+<p>Hij strekte zijn hand uit naar de hare, die hem al tegemoet kwam.... En in een oogenblik, hij wist werkelijk zelf niet, hoe
+het gebeurde, lag zij aan zijn borst, en klemde haar armen om zijn hals, en zuchtte in verrukking:
+
+</p>
+<p>&#8212;O, Maxie.... o, Maxie....
+
+</p>
+<p>Hij kreeg een aandrang haar terug te zetten op haar stoel, en haar te bedaren met een:
+<a id="d0e1099"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1099">75</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Maar, juffrouw de Bruin! maar zij zou hem niet los-gelaten hebben, zij was z&oacute;o blijkbaar geheel weg in weelde, dat zij niet
+wist, wat zij deed. Wie had ooit gedacht, dat die magere armen zoo&#8217;n kracht konden hebben.... dat er zoo&#8217;n hartstocht zat
+in dat bleeke, spichtige meisjeslijf.... Enfin, toch w&egrave;l een satisfactie, een mede-schepsel z&oacute;o te kunnen bezaligen.... Wat
+een mooi, literair woord bedenk ik daar, dacht hij, in mijn wel wat moeilijke positie.... Want juffrouw de Bruin hing letterlijk
+aan zijn hals, en maakte het hem benauwd genoeg. Wat drommel, nu is het voldoende, vond hij, en richtte zich krachtig op....
+met moeite bedwong hij een hartelijk: oef!
+
+</p>
+<p>Juffrouw de Bruin lag nu voor hem geknield; zij keek naar hem op, met zwemmende oogen, en hij kreeg lust, haar beschermend
+<a id="d0e1104"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1104">76</a>]</span>toe te knikken, en te vragen als aan een kind:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ben je nu blij, ja?
+
+</p>
+<p>Maar juffrouw de Bruin was niet alleen hartstochtelijk, zij was ook practisch. Zelfs in deze verheven oogenblikken verloor
+zij niet haar tegenwoordigheid van geest.
+
+</p>
+<p>&#8212;En wanneer kom je nou bij m&#8217;n Pa?
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;?
+
+</p>
+<p>&#8212;Om aanzoek te doen?
+
+</p>
+<p>Die windt er geen doekjes om, dacht Max, maar ik heb wel voor heetere vuren gestaan....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, kindlief, daar heb ik geen tijd voor....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ja, vandaag... maar dan morgen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb in de eerste weken zeker geen tijd. Maar wat bedoel je eigenlijk? Wou je...
+
+</p>
+<p>Dat mooie en lieve, dat tusschen ons is, <a id="d0e1126"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1126">77</a>]</span>wou hij zeggen, maar z&oacute;o ver kon hij de comedie toch niet drijven. Wat zou hij in godsnaam verzinnen....
+
+</p>
+<p>&#8212;.... wou je dat intieme, gezellige n&ugrave; al banaliseeren....
+
+</p>
+<p>&#8212;O! begrijp je dan niet! riep zij, en sloeg even haar armen in de lucht.
+
+</p>
+<p>Hij kreeg spijt maar niet dadelijk het zuivere standpunt te hebben ingenomen, inplaats van de uitvlucht te bezigen: ik heb
+geen tijd.... Zou hij het n&oacute;g niet kunnen doen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoor &#8217;s, zei hij, sta nu op... juffrouw...
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heet.... Eva, glimlachte zij lief.
+
+</p>
+<p>&#8212;Eva?!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou ja, Everdina, maar <i>jij</i> moet me Eva noemen.
+
+</p>
+<p>O, god, ach, god, dacht hij, waar heb ik me in begeven!
+<a id="d0e1147"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1147">78</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Kom, sta nou op!
+
+</p>
+<p>&#8212;O, Maxie! verweet zij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar, d&#8217;r kan elk oogenblik iemand binnen komen.... En, ik vind, je moest nu maar gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gaan? vroeg zij teleurgesteld. Maar begrijpende, dat zij door aandringen niets zou winnen, integendeel hem ongeduldig maken,
+stond zij gewillig op.
+
+</p>
+<p>&#8212;Lieve, lieve Max, zei ze, en stak hem beide handen toe. Je hebt me z&oacute;&oacute; gelukkig gemaakt....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat doet me pleizier.
+
+</p>
+<p>&#8212;En jij, Maxie.... vleide zij. Ben jij nu &oacute;ok gelukkig?....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik? Ik ben altijd gelukkig!
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;, wat is dat prettig om te hooren. Nu dan, moet ik gaan? Dag Max.... dag Max.... Max....
+<a id="d0e1166"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1166">79</a>]</span></p>
+<p>Zij zoende hem hevig, onbedwongen, en hij liet het toe, blij, dat zij zoo gemakkelijk was weg te krijgen. Hij was er geen
+oogenblik bang voor, dat dit avontuur ernstige gevolgen zou hebben: daar zou hij wel voor zorgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Adieu, Eva.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zeg je dat lief: Eva.... maar je moet niet &#8220;adieu&#8221; zeggen.... zeg &#8217;s: tot h&eacute;&eacute;l gauw weerziens!
+
+</p>
+<p>Schertsend stoof hij op haar af, om haar bij een arm de deur uit te zetten, maar zij verdween al, met nog een kinderlijk lachend:
+Dag!
+
+</p>
+<p>Max wist niet, of hij dit voorval nu amusant vond of niet. Als hij het een ander hoorde vertellen, zou hij er zich een stuip
+om gelachen hebben, maar om z&eacute;lf in het geval te verkeeren?....
+
+</p>
+<p>Enfin. Enfin. Maar niet meer aan denken.
+<a id="d0e1179"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1179">80</a>]</span></p>
+<p>Hij had de gelukkige gewoonte zich nooit noodelooze zorgen te maken. En als iets op het oogenblik niet te veranderen viel,
+dan berustte hij maar: alles zou toch wel weer terecht komen, gaf hem zijn kracht-gevend optimisme in.
+
+</p>
+<p>Daar was de post. Zou die hem weer een brief brengen van....
+
+</p>
+<p>Waarachtig, waarachtig. Hij herkende al van ver het groote, langwerpig vierkante couvert in de handen van den groom.
+
+</p>
+<p>&#8212;Geef hier!
+
+</p>
+<p>Haastig sneed hij de enveloppe open, en las:
+
+</p>
+<p>Wie is dat toch! dacht hij. Zij kent me goed.... Zij was gisteren &oacute;ok bij de van Baerle&#8217;s.... Mientje? nee. Clara, nee, natuurlijk.
+Bonnie, ach, wel nee, hoe kwam hij er bij....
+
+</p>
+<p>Het was nu al een poosje, dat hij geregeld <a id="d0e1194"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1194">81</a>]</span>brieven kreeg van dezelfde hand: innige brieven, geestige brieven, dikwijls vermanende, maar ook soms gepassioneerde, die
+hem dol maakten van ongeduld, omdat hij de schrijfster niet kende.
+
+</p>
+<p><i>Eva</i> teekende zij zich. En hoewel hij wist, dat alle auteurs wel eens dergelijke brieven kregen: mijn hemel, hoeveel romans waren
+er al op dat thema gebouwd!&#8212;irriteerde het hem toch, dat hij er maar niet achter kon komen, <i>wie</i> de onbekende was, terwijl zij hem w&eacute;l kende....
+
+</p>
+<p>Veel meer dan over de vriendinnetjes, die hem opzochten op zijn kantoor, zijn wekelijksche tea&#8217;s bijwoonden, met hem flirtten
+op de meest gewaagde wijze,&#8212;dacht hij over <i>Eva</i>. Mooi was zij niet, had zij hem geschreven, maar dat hoefde de waarheid toch niet te wezen; dat zei ze <a id="d0e1208"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1208">82</a>]</span>mogelijk maar, om hem bij een eventueele ontmoeting niet tegen te vallen. Enfin. Typisch was ze in elk geval: wat durfde ze
+hem veel te zeggen....:
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+
+</p>
+<p>Als &#8217;k niet zooveel van je hield, lieve jongen, dan, heusch, zou &#8217;k me niet zoo om je bekommeren. Maar zooals jij doet, is
+&#8217;t niet goed, Max. Je bent &aacute;l te flirtziek, al te oppervlakkig in die dingen, die toch au fond zoo ernstig zijn. Denk niet,
+dat &#8217;k je bekeeren wil tot &#8217;n asceet, want ik vind asceten &oacute;nnatuurlijke, t&eacute;gennatuurlijke wezens, niet waard in de warme
+pracht van de schepping te leven. Neen! maar ik vraag je: is het mannelijk, is het goed, om te trachten zoo alle vrouwen aan
+je te binden, die je toch in je binnenste niet acht,&#8212;zelfs uitlacht, misschien? Al geef <a id="d0e1214"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1214">83</a>]</span>je er nog niet eens om, dat je die meisjes ongelukkig maakt, door haar illusies op te dringen, die nooit verwerkelijkt worden,
+dan moest je t&oacute;ch zoo niet doen voor jezelf. Word jij er grooter, hooger, beter, waardiger door, als je w&eacute;&eacute;r een meisje verliefd
+op je hebt gemaakt....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ben jij soms jaloersch, Eva?
+
+</p>
+<p>Ik heb eens een jongen gekend....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, wil je nu <i>mij</i> jaloersch maken?
+
+</p>
+<p>.... die wel iets op jou leek in je omgang met vrouwen. Maar dat hij altijd vol attenties voor haar was, en belang stelde
+in alles wat haar betrof, kwam uit een aangeboren hoffelijkheid, een nobele ridderlijkheid.... terwijl jij, Max, alleen zoo
+doet, om je kleine ijdelheid te bevredigen.
+<a id="d0e1227"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1227">84</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ze durft, hoor. Ze durft.
+
+</p>
+<p>Wat zijn die gemakkelijke veroveringen nu voor een plezier, wat voor een satisfactie geven zij je. Als je nu zooveel moeite
+deed, voor een vrouw, die je liefhadt, die je winnen wou....
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar heeft ze gelijk in; ik heb dat zelf immers &ograve;ok zoo juist zitten bedenken?....
+
+</p>
+<p>.... maar zooveel van je goede gaven te verspillen, zonder dat je er zelf &eacute;&eacute;nig voordeel van hebt, dat kan &#8217;k van iemand zooals
+jij niet begrijpen. (Dit is h&aacute;lf een compliment: ik vind het zonde voor je,&#8212;en h&aacute;lf het tegenovergestelde: iemand, die zoo
+zelfzuchtig is, als jij....)
+
+</p>
+<p>&#8212;Leg maar neer, dank je.
+
+</p>
+<p>.... Max, lieve jongen, ik ben zoo blij, <a id="d0e1240"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1240">85</a>]</span>dat je niet weet, wie ik ben. Oog in oog zou ik nooit zoo tegen je durven spreken, als ik nu aan je schrijf.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, dat is te begrijpen, voor den drommel.
+
+</p>
+<p>Maar ik werk aan je verbetering, ik heb &#8217;t me zelf tot een plicht gesteld, van je terecht te brengen, wat er nog terecht van
+je te brengen valt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ha, ha, hij is goed! hij is goed!
+
+</p>
+<p>.... Ach, jongen, als ik je zoo zie, met je vroolijkheid, en ik hoor je lachen, dan.... word ik z&oacute;o verteederd, dat ik je
+alles vergeef. Maar je hebt zoo&#8217;n onuitstaanbaar over-overmoedig gezicht, dat de uitdrukking daarvan noodzakelijk wat veranderen
+moet.
+
+</p>
+<p>Ja, nu begin je me te vervelen. Dat <a id="d0e1252"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1252">86</a>]</span>gepreek, dat gezanik. Dat sla ik over. Komt er nu niets meer, niets liefs? niets verliefds?
+
+</p>
+<p>Hij keek haastig bij de onderteekening, en ja, daar las hij toch nog de woorden, die zijn &#8220;kleine ijdelheid&#8221; verlangde:
+
+</p>
+<p>Ik houd van je, ik heb je lief.
+
+</p>
+<p>Max, ja, ik heb je lief.... O, &#8217;t is een heerlijkheid voor me, dat zoo ronduit te zeggen, en aldoor te herhalen; ik heb je
+lief.... ik heb je lief.... Maar &#8217;t is niet blind en kinderachtig, dat ik van je houd, en niet ego&iuml;st. Ik vraag niets voor
+mezelf, ik zou je zelfs gelukkig kunnen zien met &#8217;n andere....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar dan houd je ook niet van me, jonge dame.
+
+</p>
+<p>Ik wil alleen, Max, dat ik een goeden <a id="d0e1264"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1264">87</a>]</span>invloed op je uitoefen. Je moet nu naar me luisteren, en mijn woorden zullen wel langzamerhand tot je doordringen, en de uitwerking
+hebben, die ik wensch, want heelemaal bedorven ben je nog niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, gelukkig.
+
+</p>
+<p>En de vrouwen, de meisjes hebben &oacute;ok schuld. Ze moesten geen notitie van je nemen,&#8212;&oacute;f alleen op de manier, zooals <i>ik</i> het doe. Dag Max, dag mijn jongen.
+
+</p>
+<p><i>Eva</i>.
+
+</p>
+<p>Neen, als de correspondentie voortdurend dien kant uit moest gaan, dan maakte hij die brieven niet eens meer open. Wat verbeeldde
+dat schepsel zich wel? Wie was zij? wat was zij? Om &#8220;invloed&#8221; op hem te kunnen uitoefenen, was het heusch niet <a id="d0e1279"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1279">88</a>]</span>het beste achter de schermen te blijven, en wijs op een afstand te blijven redeneeren. Dan moest zij v&oacute;or hem komen staan,
+hem flink in de oogen zien, en zijn handen drukken, en zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Max, ik wil je vriendin zijn. Vertrouw op mij. Ik wil je in alles helpen.
+
+</p>
+<p>Maar nu, dat geleuter over &#8220;houden van&#8221; en &#8220;liefde&#8221;, en nog eens &#8220;liefde,&#8221;&#8212;daar mocht zij hem van verschoonen. Wat had hij
+aan liefde; die eeuwige liefde verveelde hem allang. Vriendschap, ja, die zou hij nog wel kunnen gebruiken. Maar daar was
+dat wezen nu weer te ego&iuml;st voor,&#8212;wel d&eacute;gelijk was ze ego&iuml;st, w&aacute;t ze ook beweerde.
+
+</p>
+<p>Enfin. Ze moest het zelf maar weten. Toch.... was hij wel een beetje nieuwsgierig, wie de mysterieuse Eva kon zijn. <a id="d0e1287"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1287">89</a>]</span>Hij ontmoette, hij sprak haar dikwijls, dat schreef zij hem.... vreemd, vreemd, dat hij haar nooit herkende. Maar dat hoefde
+geen verwondering te wekken in een vrouw. Een vrouw kan huichelen en veinzen als de beste.... is nooit zoo na&iuml;ef als een man.
+
+</p>
+<p>Als hij haar eens kortaf, bruusk in de brievenbus van zijn blad schreef: &#8220;Verzoeke van verder anoniem geschrijf verschoond
+te blijven&#8221;? Wat zou ze dan doen? Hij kreeg werkelijk lust dat eens te probeeren. Of zou hij dat wicht haar pleizier maar
+gunnen, en haar voort laten gaan met haar brieven? Of was het zijn &#8220;kleine ijdelheid&#8221; weer, die gestreeld werd door haar belangstelling
+en die de bewijzen daarvan niet wou missen?
+
+</p>
+<p>Was er geen enkele gelegenheid, om er achter te komen, wie zij was? Hij had al <a id="d0e1293"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1293">90</a>]</span>eens aan de jongelui een couvert laten zien, en gevraagd; ken je dat schrift? Zonder resultaat. Zou hij datzelfde ook eens
+bij de meisjes gaan doen, en zoomaar, onverwacht, op een &#8220;tea&#8221;? Of zou hij naar den winkel gaan, waar dit papier was gekocht,&#8212;de
+naam stond ingedrukt op de enveloppe,&#8212;en vragen om &#8220;dit soort papier, dat ook altijd genomen wordt, door juffrouw....&#8221;
+
+</p>
+<p>Vanzelf vulde de bediende den naam dan in.
+
+</p>
+<p>Maar, neen, hij deed het niet. Wat kon het hem schelen, wie dat bemoeizuchtige wezen was. Misschien hoopte zij er er wel op,
+dat hij haar door allerlei list zou &#8220;ontdekken.&#8221; Maar dat zou haar dan toch leelijk tegenvallen: hij deed volstrekt geen moeite
+voor haar. Is daar al weer wat....?
+<a id="d0e1299"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1299">91</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Juffrouw van Aalst, diende het groompje aan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat binnen-komen.
+
+</p>
+<p>Met uitgestoken hand trad hij toe op Eleonore van Aalst. Dat was, zooals hij haar had leeren kennen, een vrouw, voor wie hij
+respect had; een vrouw, die deed naar haar woorden, die niet zich in de wereld waagde, om toch maar, hoe dan ook, in aanraking
+te komen met mannen, maar omdat haar nobele geest, haar goede hart haar dreef, zooveel zij kon het leed te lenigen, de slechte
+toestanden te verbeteren, in haar naaste omgeving. Maar zij zag er nu al h&eacute;&eacute;l ernstig uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kan ik iets voor u doen, juffrouw van Aalst? Zooals u weet altijd met genoegen. Moet er &#8217;n oproep in m&#8217;n blad om steun, &#8217;n
+ingezonden stuk?
+<a id="d0e1308"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1308">92</a>]</span></p>
+<p>Eleonore&#8217;s zacht, maar streng gezicht veranderde niet, zooals anders vaak, in de nabijheid van dezen aardigen, zonnigen jongen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, nee, dat is &#8217;t niet, zei ze koel. Ik kom me bij u, over u beklagen, meneer van den Heuvel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zal dat zijn?
+
+</p>
+<p>&#8212;U weet wel, hoe ik &#8217;t afgekeurd heb, toen &#8217;k merkte, dat u in uw roman &#8220;Eva&#8221;, de geschiedenis behandelde van die ongelukkige
+vrouw, Marceline de la Mandara.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker, zeker, weet ik dat nog. En ook, dat ik u toen overtuigd heb van &#8217;t goed recht van &#8217;n schrijver....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, overtuigd hebt u me niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ja, maar u moest me toch toegeven....
+
+</p>
+<p>&#8212;Er was niets meer aan te doen; d&aacute;t <a id="d0e1325"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1325">93</a>]</span>was de zaak. U had al &#8217;n gedeelte gepubliceerd, en iedereen had Marceline herkend. Nee, goedkeuren kon ik &#8217;t niet, en zal
+ik ook nooit, dat &#8217;n nog levende haar eigen historie verteld moet zien, door iemand, die haar nauwelijks heeft gekend, die
+alles in hoofdzaak weet van &#8220;hooren zeggen&#8221;, zoodat ze telkens &#8217;n stukje waarheid leest, en dan weer &#8217;n stukje pure fantasie....
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar ik heb toch niets slechts van haar gezegd, integendeel!
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat hoeft ook niet, om &#8217;t voor haar toch heel, heel pijnlijk te maken. Begrijpt u dat niet? Maar n&oacute;g zou &#8217;t zoo erg niet
+zijn, want tot dusverre had Marceline er niets van gemerkt. Ze leeft zoo afgezonderd, zoo stil.... och, &#8217;t is eigenlijk &#8217;n
+levende doode.... En als &#8217;t niet was om de eindelooze goedheid van Kam, dan had <a id="d0e1331"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1331">94</a>]</span>ze allang, allang haar poging herhaald, om.... Maar waarom vertel &#8217;k u dit: zoodra ik weg ben, gaat u er misschien weer gebruik,
+of liever misbruik van maken....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wees niet bitter, juffrouw van Aalst. Ik ben &#8217;t niet van u gewoon, dat u zoo hard is. Ik heb immers &#8217;t diepste medelijden
+met Marceline.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, d&aacute;t hebt u niet, u zou haar anders hebben gespaard,&#8212;u zou dan wel gewacht hebben, tot ze.... gestorven was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Is er z&oacute;o iets verschrikkelijks gebeurd, juffrouw van Aalst, dat u nu opeens z&oacute;o tegen me moet worden?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, z&oacute;o iets verschrikkelijks is er gebeurd. Iemand heeft haar verteld, dat ze in uw blad werd &#8220;beschreven&#8221;. Toen heeft ze
+&#8217;t willen lezen.... en toen ze uw tooneelen las van Mica&euml;lo&#8217;s ziekte en Mica&euml;lo&#8217;s <a id="d0e1341"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1341">95</a>]</span>dood, toen heeft ze &#8217;n zenuw-acces gekregen, zoo vreeselijk, dat ze n&uacute; nog niet tot bewustzijn gekomen is.
+
+</p>
+<p>&#8212;Goeie god!
+
+</p>
+<p>&#8212;U weet, ze is aldoor lijdende geweest, aldoor; de goeie Kam had beter gedaan, haar rustig te laten sterven.... maar hij houdt
+z&oacute;oveel van haar.... ach, de liefde is soms w&eacute;l verschrikkelijk wreed.... Ze kan niet loopen, haar haar is dun en grijs geworden....
+God, waarom mocht dat arme mensch niet sterven....
+
+</p>
+<p>&#8212;U moet niet denken, juffrouw van Aalst, dat ik z&oacute;&oacute;&#8217;n monster van ongevoeligheid ben. Als &#8217;k alles geweten had.... Maar zegt
+u nu zelf: &#8217;t onderwerp is als aangegeven voor &#8217;n roman....
+
+</p>
+<p>Eleonore glimlachte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat &#8217;n kind is die groote jongen nog, <a id="d0e1353"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1353">96</a>]</span>zei ze. U hebt nog niet veel geleefd....
+
+</p>
+<p>Max gaf geen ondeugend antwoord, zooals hij bij een andere gelegenheid zou hebben gedaan; hij zat stil voor zich uit te staren.
+
+</p>
+<p>&#8212;En wat moet &#8217;k nu doen? vroeg hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, wat kunt u doen? Niets. &#8217;t Is heel treurig, maar alles van Marceline is tegenwoordig z&oacute;&oacute; treurig.... Je kan haar leven
+in drie phasen zien: schijn-geluk, echt-geluk, en nu de ellende. Vreemd, dat blijvend geluk niet schijnt te m&oacute;gen bestaan
+op de wereld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als ze gestorven was, tegelijk met hem, d&aacute;n zou haar geluk blijvend zijn geweest....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zei Eleonore. En dat is juist &#8217;t wreede, dat ze <i>niet</i> gestorven is....
+
+</p>
+<p>De zeer vele, en verschillende indrukken dien middag ontvangen, maakten, dat Max <a id="d0e1370"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1370">97</a>]</span>rustiger, <span id="d0e1372" class="corr" title="Bron: peizender">peinzender</span> was, dan anders. Hij voelde zeer goed, dat, wat hij gedaan had, niet mooi, niet nobel genoemd worden kon. Hij had, zonder
+te bedenken, hoe dat moest worden opgenomen, de levensgeschiedenis van een nog levende ten eigen bate ge&euml;xploiteerd; hij had
+immers stof noodig, hij moest een roman schrijven....
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom ik eigenlijk hier gekomen ben.... zei Eleonore. Ik kan toch niets meer uitrichten. Maar, ja, ik weet &#8217;t al, waarvoor
+ik kwam: ik wou u waarschuwen: wees voortaan meevoelender, voorzichtiger. Ik ken er meer voorbeelden van, dat een voorval
+uitgewerkt wordt tot een roman, terwijl de personen nog leven. Ik kan dat nooit goedkeuren, alleen als de personen allen gestorven
+zijn.... En dan nog....
+
+</p>
+<p>&#8212;U kan er zeker van wezen, zei Max <a id="d0e1379"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1379">98</a>]</span>ernstig, dat ik zoo iets nooit, nooit meer zal doen. Maar nu.... &#8217;t was &aacute;l te verleidelijk, juffrouw van Aalst. Denk eens,
+ons blad heet Eva: en dan de Eva-geschiedenis van Marceline, &#8217;t k&oacute;n niet mooier.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, &#8217;t trof nu wel heel toevallig zoo samen....
+
+</p>
+<p>&#8212;En dan, ik dacht, dat Marceline zoo&#8217;n beetje buiten kennis was.... dat ze misschien wel krankzinnig zou worden....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, dat geluk is haar niet gegund. Ik ga nu, meneer van den Heuvel, ik hoop werkelijk, dat u m&#8217;n raad ter harte zal nemen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat zal ik, dat zal ik, juffrouw van Aalst, zei Max, en drukte haar de hand. Ik dank u, dat u gekomen is....
+
+</p>
+<p>Hij keek haar eerlijk in het ernstige gezicht, en toen zij de kamer verlaten had, bleef hij heen en weer loopen, in diepe
+gedachten <a id="d0e1391"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1391">99</a>]</span>verzonken. Een goede vrouw.... een lieve, werkelijke vrouw, ondanks haar feministe-zijn. Hij had veel sympathie voor haar,
+o ja, veel, veel....
+
+</p>
+<p>Wat een verkwikking een dergelijke vrouw te ontmoeten. Eerst had hij haar zoo&#8217;n beetje belachelijk gevonden, zooals alle vrouwen,
+die geen zin hebben om te trouwen, en zich zoo rustig en vrij als een man in het openbare leven bewegen. Maar nu hij haar
+nader leerde kennen, nu bewonderde hij haar koelen, degelijken ernst, haar kloek verstand, haar goedheid, die nooit zwakheid
+werd. Wat een verschil met de meisjes, die hem vervolgden, en om hem heenzwermden, als vliegen om de suiker.... Geen gekkelijkheid
+bij haar, geen malle verliefdheid, geen broeiende zinnelijkheid achter een strak gezicht.... Zooals men haar z&aacute;g, <a id="d0e1395"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1395">100</a>]</span>zoo w&aacute;s zij. En wat een frissche trekken nog voor zoo een oude....
+
+</p>
+<p>Maar oud? Dat was zij niet. Hoe kwam hij er bij. Zij kon hoogstens even over de dertig wezen,&#8212;misschien een jaar of vijf,
+zes ouder dan hij....
+
+</p>
+<p>Maar waar wil je toch heen, Max? vroeg hij zichzelf. Vind je soms Eleonore van Aalst een geschikte partij voor j&oacute;u?
+
+</p>
+<p>Ik.... ik weet niet....
+
+</p>
+<p>Denk &#8217;s goed na?
+
+</p>
+<p>Ze is ferm, ze is verstandig. Ze loopt me niet achterna. Ze is knap van uiterlijk. Ze is onafhankelijk.
+
+</p>
+<p>Maar, Max, dan moet jij die hebben!
+
+</p>
+<p>Als ik ooit trouwde....
+
+</p>
+<p>Jij hebt je zoo dikwijls door je gevoel laten leiden, laat je verstand je n&ugrave; &#8217;s zeggen, wat je moet doen.
+<a id="d0e1413"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1413">101</a>]</span></p>
+<p>Nou, wat moet ik dan doen? Is zij &#8217;n geschikte vrouw voor mij?
+
+</p>
+<p>Ja. Zij zal je niet bederven, waar de onbekende zoo bang voor is. Zij zal je terecht helpen, en raad geven....
+
+</p>
+<p>Zou &#8217;t niet vervelend zijn?
+
+</p>
+<p>Integendeel! Zoo&#8217;n aanhalige poes, d&aacute;t zou je gaan vervelen.
+
+</p>
+<p>Ja, dat is waar. Ik moet eerlijk zeggen: ik houd van Eleonore, (grappig-romantische naam voor een zoo weinig romantische vrouw.)
+Ze is wel wat ouder, en dat is heelemaal niet prettig, maar er moet <i>iets</i> aan mankeeren. En bovendien, &#8217;t is niet kwaad, dat ik, juist ik, wat opzie tegen m&#8217;n vrouw. Ik zou trotsch op haar zijn.
+Wat geef ik au fond om die schepseltjes, die voor me staan te blozen, en m&#8217;n handen zoenen.... nee, die soort van liefde verveelt
+me. Ik <a id="d0e1427"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1427">102</a>]</span>wil &#8217;t nu met verstandelijke liefde probeeren. En &#8217;t pikante is, dat Eleonore nog niet eens dadelijk ja zeggen zal. Daar vind
+ik nu op eens de vrouw, die veroverd moet worden. En ik zal haar veroveren. Ik z&aacute;l.
+
+</p>
+<p>En je onbekende dan? En Gerrie van Velsen? En.... Eva?
+
+</p>
+<p>Eva?
+
+</p>
+<p>Ja, je aanstaande, juffrouw de Bruin?
+
+</p>
+<p>Opeens barstte Max uit in zoo&#8217;n schaterenden lach, dat de klerken in het achterkantoor ervan opkeken, en dachten: Zeker weer
+een verliefde brief gekregen, die!
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">VI.</h2>
+<p>Max was in een dolle, uitgelaten bui. Hij had een blauwtje geloopen. Voor de eerste maal van zijn leven,&#8212;en voor de laatste!&#8212;<a id="d0e1442"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1442">103</a>]</span>had hij een blauwtje geloopen. Natuurlijk bij Eleonore.
+
+</p>
+<p>Toen zij verbaasd keek, zonder te glimlachen (daar was hij dankbaar voor) was hij haar nog hooger gaan achten, om de kalme
+wijze, waarop zij vriendelijk zei, dat zij zich niet geschikt voor hem achtte, en h&eacute;m niet voor h&aacute;ar, en dat zij er bovendien
+niet aan dacht, ooit te trouwen.&#8212;Maar dat zij hem in eerste instantie afwijzen zou, had hij immers wel eenigszins verwacht?....
+
+</p>
+<p>Daarom praatte hij voort, en bepleitte zijn zaak bij haar (hij had niet voor niets in de rechten gestudeerd!) en zij hoorde
+hem aan, met aldoor dezelfde zachte vriendelijkheid, maar haar antwoord was aldoor: Neen, heusch niet, heusch niet, Max.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vind je me soms te jong? Maar....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ik vind je te jong, en niet alleen <a id="d0e1452"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1452">104</a>]</span>in jaren,&#8212;ofschoon ik dat ook eigenlijk al &#8217;n onoverkomelijk bezwaar vind,&#8212;maar je ben te jong in levensinzicht, te jong van
+begrip, begrijp je me?
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar juist d&aacute;&aacute;rom moet &#8217;k zoo&#8217;n vrouw hebben als jij, Eleonore. Begrijp jij dat niet?
+
+</p>
+<p>&#8212;Best mogelijk, jongen.... maar al heb je misschien zoo iemand noodig, als ik ben,&#8212;ik voel daarom toch nog geen roeping me
+voor je op te offeren.
+
+</p>
+<p>Dat antwoord was toch wel wat al te koel. Een vrouw, die het een &#8220;opoffering&#8221; vond, met hem te trouwen! Kon die mogelijkheid
+bestaan?
+
+</p>
+<p>Maar het was waar; hij had tot dusverre alleen over zichzelf gesproken. En de zaak wel een beetje alleen van den practischen
+kant bezien. Hij had weliswaar <a id="d0e1462"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1462">105</a>]</span>gedacht, dat een verstandige vrouw als zij, het apprecieeren zou, als een huwelijksvoorstel op uitsluitend verstandelijk-practische
+wijze behandeld werd,&#8212;maar zelfs zoo eene bleek te willen hooren van &#8220;liefde&#8221;....
+
+</p>
+<p>Hij had haar hand gevat.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar ik houd zoo veel van je, Eleonore.... Nee, kijk niet zoo ongeloovig. Je weet niet, hoe beu ik ben van al dat aangehaal
+en die verliefderigheidjes, ik blijf er zoo koud bij, zoo koud als &#8217;n steen. Maar van jou houd &#8217;k, Eleonore. &#8217;t Gevoel, dat
+ik voor jou heb, is de grondslag van de echte liefde. En je ben zoo mooi.... zoo mooi met je glanzende haar.... en je prachtige
+teint, en je lieve, <i>lieve</i> oogen....
+
+</p>
+<p>Hij was dichter bij haar gekomen, en had zijn eenen arm om haar hals geslagen, <a id="d0e1473"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1473">106</a>]</span>en zijn andere om haar middel gelegd. Toen had hij haar aangekeken, vleiend en dringend.... zou zij d&aacute;&aacute;r zelfs ongevoelig
+voor blijven? en had haar snel de lippen gekust.
+
+</p>
+<p>Maar zij weerde hem af, zacht maar beslist, totdat hij haar loslaten moest.
+
+</p>
+<p>&#8212;Max, doe dat niet....
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom niet? waarom niet? Als ik toch van je houd....
+
+</p>
+<p>&#8212;Omdat ik niet houd van jou. En jij, Max, heusch, je mag me graag lijden,&#8212;maar liefhebben doe je me niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;W&eacute;l! w&eacute;l! riep hij onstuimig. Waarom geloof je me niet?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe kan ik, die je ken, je nu gelooven! Luister, zei ze, om haar woorden te verzachten. Ik weet wel, je meent &#8217;t heel goed,
+Max, maar je hebt me volstrekt niet lief. Je acht me, je respecteert me....
+<a id="d0e1487"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1487">107</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Dat doe ik! dat doe ik! Omdat jij verstandig ben en onafhankelijk, omdat jij niet hengelt naar &#8217;n man, jij vernedert je niet,
+jij verlaagt je niet: jij ben &#8217;n vrouw, &#8217;n mooie, echte vrouw....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, nee, Max, juist niet.... &#8217;n mooie, echte vrouw heeft niet zoo&#8217;n koud temperament als ik; die heeft wel degelijk verlangen
+naar liefde,&#8212;al &#8220;hengelt ze dan ook niet naar &#8217;n man&#8221;, en ik....
+
+</p>
+<p>&#8212;Leo.... zei Max, en zei niets verder, maar keek haar alleen maar aan.
+
+</p>
+<p>Zij nam zijn hand.
+
+</p>
+<p>&#8212;Je ben &#8217;n lieve, allerliefste jongen, Max, zei ze, en haar moederlijke toon van spreken, en de wijze, waarop zij zijn vingers
+streelde, deed hem begrijpen, dat zij nooit toestemmen zou. En als jij minder.... kinderlijk was, en als &#8217;t verschil tusschen
+<a id="d0e1498"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1498">108</a>]</span>ons in jaren niet aan de &#8220;wrong side&#8221; bestond, en als ik wat minder koud voelde,&#8212;dan zou &#8217;k misschien wel van je kunnen gaan
+houden. Want al ben je nu nog wat wild en wat oppervlakkig,&#8212;slecht ben je, dunkt me, niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, slecht ben ik niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kom, troost je maar. Zij boog zich naar hem toe, en gaf hem een zoen op zijn voorhoofd.
+
+</p>
+<p>Max zweeg. Zijn gewone overmoedigheid had hem begeven. Hij voelde zich klein in haar nabijheid.
+
+</p>
+<p>&#8212;Je zal er wel gauw overheen zijn, hoor, verzekerde zij hem. Je ziet in je omgeving alleen vrouwen, die je vleien en om je
+gunst bedelen, ik doe dat niet, ik neem zelfs weinig notitie van je.... nu, vanzelf trekt je dat aan, je zou &#8217;t pikant vinden,
+mij, juist mij....
+<a id="d0e1508"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1508">109</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja, m&#8217;n &#8220;kleine ijdelheid&#8221; zou gevleid zijn, zei hij bitter.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wees niet boos, wees niet bedroefd, Maxlief. Je vriendin wil ik zijn, zal ik zijn. D&aacute;t is de verhouding, waarin <i>wij</i> tot elkaar moeten staan. Kom altijd bij me, als je hulp of raad noodig hebt, altijd, beloof me dat.
+
+</p>
+<p>Maar Max gaf, koppig, geen antwoord.
+
+</p>
+<p>&#8212;Beloof je me dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Je kon &#8217;t toch in elk geval &#8217;s met me probeeren....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, nee, Max, laten we dat alsjeblieft niet doen! Nu kunnen we nog scheiden als goede vrienden,&#8212;en goede vrienden blijven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg &#8217;t maar, Eleonore, je vindt me kinderachtig, h&egrave;? misschien wel belachelijk, dat ik, zoo&#8217;n iemand als ik, bij jou ben
+durven komen. Zeg &#8217;t maar?
+<a id="d0e1526"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1526">110</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Nee, je vergist je. Wijt &#8217;t niet aan jezelf, dat ik niet van je houden kan. Ik.... ja, ik wil &#8217;t je zeggen; ik b&eacute;n niet voor
+liefde. Ik weet geen liefde. &#8217;t Eenige, wat ik heb, misschien, is &#8217;t moederinstinct.... En daarom, jongen, kom altijd bij
+me, altijd, als je raad noodig hebt.... of steun.... maar spreek me nooit meer van liefde.
+
+</p>
+<p>Toen Max heenging, was hij werkelijk wat ontroerd geweest.... Maar nu was zijn stemming weer omgeslagen in drieste vroolijkheid.
+Zij had gelijk: lief had hij haar niet: kon hij dan nu anders zoo lachen en pleizier maken, h&egrave;? Neen, lief had hij haar zeker
+niet: Hij was er trotsch op geweest, h&aacute;&aacute;r veroverd te hebben, h&aacute;ar, de zelfstandige, fiere, door en door degelijke.... dat
+had hij &#8220;pikant&#8221; gevonden. Ook d&aacute;&aacute;rin <a id="d0e1531"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1531">111</a>]</span>had zij gelijk. Ja, hij z&oacute;u het pikant gevonden hebben, h&aacute;ar als zijn aanstaande te presenteeren aan zijn woelige, soms lastige
+&#8220;bende aanbidsters&#8221;.... En ook hierin had zij al weer gelijk: dat zij te oud was voor hem. Gedecideerd, zij was te oud. Dat
+had hij nu degelijk gemerkt uit haar bezadigden toon, haar moederlijke wijze van optreden....
+
+</p>
+<p>Neen, alles bij elkaar genomen, was het goed, zooals de zaken waren geloopen. Hij was nu nog vrij zich te vermaken, zooals
+hij zou wenschen. Want, ja, gebonden, erg gebonden, zou hij toch wel in een engagement met haar zijn geweest. Hij had niet
+meer zoo spontaan kunnen zijn; had aldoor moeten bedenken: ben ik ook soms te kinderachtig, stel ik haar door mijn gedrag
+teleur?....
+
+</p>
+<p>Enfin. Er zou misschien nog wel eens een tijd komen, dat hij haar dankbaar was voor <a id="d0e1537"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1537">112</a>]</span>haar weigering. Wie weet, als hij eens dol en door en door verliefd werd,&#8212;bijvoorbeeld op de onbekende schrijfster van de
+minnebrieven.... Hij dacht even ernstig na. Had hij zich misschien zoo tot Eleonore aangetrokken gevoeld, omdat haar geest
+zooveel overeenkomst had, met den geest, die uit de brieven sprak?.... En was hij dus, zonder het te weten, onder de bekoring
+geraakt, van de schrijfster der brieven?.... Hemel! dan was het toch zaak haar te vinden.... om door haar te worden getroost....
+
+</p>
+<p>Het zou zoo eenvoudig geweest zijn, als Eleonore zelf de schrijfster was geweest. Maar toen hij het haar, zonder omwegen vroeg,
+hadden haar oogen zoo gelachen, dat hij <i>zag</i>, hoe haar lippen slechts met moeite de woorden weerhielden: &#8220;Nee, <i>ijdele</i> jongen!&#8221;
+<a id="d0e1547"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1547">113</a>]</span></p>
+<p>Goed, goed, hij was nog jong, hij kon wel wachten. En overhaast te werk gaan bij zoo&#8217;n ernstige zaak als een huwelijk?....
+
+</p>
+<p>Je reinste gekkenwerk zou het wezen! D&#8217;rum pr&uuml;fe wer sich ewig bindet....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat ben je stil opeens, Max?
+
+</p>
+<p>Het was vanmiddag de &#8220;thee&#8221; der redactie van &#8220;Eva&#8221;. Het meerendeel der vaste medewerkers was opgekomen, en veel bezoeksters
+vermaakten zich met de vroolijke jongelui. Max was een der druksten geweest, zittende tusschen Gerrie van Velsen, wier triest
+gezichtje hij door allerlei grappen wat trachtte te verhelderen, (hij apprecieerde het in het kind, dat zij haar bezoeken
+niet opeens had gestaakt, en dat zij zoo braaf den schijn wist op te houden) en tusschen &#8220;zijn Eva&#8221;, juffrouw de Bruin, die
+hij openlijk &#8220;zijn Eva&#8221; noemde, en voor den gek hield, <a id="d0e1556"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1556">114</a>]</span>totdat het arme schepsel, opgewonden, verdwaasd, soms geheel haar begrip der convenances verloor, hem in den arm kneep, hardop,
+&#8220;Maxie!&#8221; gilde, en zich tot de ris&eacute;e van het heele gezelschap maakte, zonder dat het haar iets scheen te kunnen schelen. Al
+haar pogingen, haar dreigende, zoowel als haar vleiende, al haar woorden, zoenen, omhelzingen, knievallen zelfs, hadden niet
+gebaat, om Max naar haar Pa te bewegen, en nu trachtte zij zichzelve voldoening te geven, door luid aan iedereen te vertellen,
+dat Max haar een aanzoek had gedaan, en zich zoo&#8217;n beetje, als zijn verloofde voor te doen.
+
+</p>
+<p>Maar opeens verveelde Max het al te schelle gelach en het al te luide gepraat z&oacute;o verschrikkelijk, dat hij de wijk nam naar
+Clara, een meisje met een zacht, <a id="d0e1560"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1560">115</a>]</span>intelligent, maar toch ook opgewekt gezicht. Hij vond haar volstrekt niet &#8220;amusant&#8221;, zooals hij het uitgelaten Mientje vond,
+of de quasi-na&iuml;eve Bonnie, maar zij gunde hem rust, en dat was al veel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat ben je stil opeens, Max?
+
+</p>
+<p>&#8212;Stil? vroeg hij, wat gepikeerd, dat zij nu ook al begon van hem te vergen, dat hij &#8220;aardig&#8221; en &#8220;onderhoudend&#8221; zou wezen.
+Ik ben nog wel zoo gek geweest, als ik maar kon, zooeven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zooeven! Maar nu werd je ineens zoo strak, zoo stil.
+
+</p>
+<p>Hij keek haar aan, alsof hij zeggen wou: waar bemoei jij je mee? maar zijn gewone hoffelijkheid liet niet toe, dat hij die
+woorden uitte. Ach, ja, waarom zou hij ook niet vroolijk zijn? Vreugd is het leven, o, zalig, die &#8217;t weten....
+<a id="d0e1570"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1570">116</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Waarom kom je nooit meer tennissen? vroeg hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb &#8217;t te druk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Druk? waarmee dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik studeer immers voor m&#8217;n middelbaar Engelsch.
+
+</p>
+<p>Immers!.... Ja, hij werd gecenseerd, zoowat alles te weten, zoowat alles te onthouden....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ja, maar &#8217;n ontspanning is goed voor je, hoor? Je komt maar weer &#8217;s op &#8217;t veld.
+
+</p>
+<p>Sneeuw, Kaatje, Robert Roodhaar en de dikke Jan maakten zich verdienstelijk bij de dames. Zij boden haar ververschingen aan,
+terwijl Max zich &oacute;ok door hen liet bedienen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat heb je daar voor sandwiches?
+
+</p>
+<p>&#8212;Alstjeblieft, meneer, getruffeerde kalfsborst, <a id="d0e1589"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1589">117</a>]</span>meneer, zwezerik, meneer, en deze zijn met zalm, meneer, kwam Karel kellnerachtig voor hem staan. Wil ik u &#8217;n bordje brengen,
+meneer?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, breng jij mij &#8217;n bordje, en ook een voor Donna Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi klinkt dat: Donna Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, en ook toepasselijk; weet je niet? Donna Clara, Donna Clara, heisz-geliebte langer Jahre....
+
+</p>
+<p>Zij keek hem z&oacute;o ironisch aan, dat hij haar &oacute;ok onwillekeurig langer aan bleef kijken. Wel had ze z&uacute;lke oogen? en durfden
+die hem z&oacute;o aan te zien? Wel, allemachtig, hij moest toch eens wat meer notitie van haar nemen, dan hij tot dusver had gedaan....
+Wie weet, misschien was zij het waard. Eens onderzoeken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Er zijn dagen, die voor jaren tellen....
+<a id="d0e1601"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1601">118</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Wat bedoel je daarmee?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ken jou nog geen jaren, nietwaar? En toch zeg ik: heisz-geliebte langer Jahre....
+
+</p>
+<p>&#8212;Scheid uit, Max, wees in &#8217;s hemelsnaam tegen mij niet zoo flauw. Met zulke dingen kan je mogelijk succes hebben bij je Eva....
+
+</p>
+<p><span id="d0e1609" class="corr" title="Niet in bron">&#8212;</span>O, was zij jaloersch? Mooi zoo! mooi zoo!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ach, zei hij, quasi-verdrietig. Critiseer me niet zoo. Neem me, zooals ik ben, &#8217;n laffe jongen, zonder geest of gevoeligheid,
+maar laat me niet zoo merken, hoe je over me denkt, h&egrave;? daar kan ik niet tegen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Malle jongen, zei ze, maar haar oogen waren nu zoo zacht-belangstellend op hem gericht, dat hij bijna in een lach was uitgebarsten,
+een lach van jongensachtigen triomf.
+
+</p>
+<p>Zijn toon werd weer schertsend, zijn wat <a id="d0e1618"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1618">119</a>]</span>lustelooze houding veranderde in zijn gewone veerkrachtige, en hij sprong op, alsof de rust hem verveelde.
+
+</p>
+<p>Kaatje en Jan kakelden met Mientje, wier oogen glommen van pret, en met Bonnie, wier kindergezichtje nooit uit de plooi kwam,
+zelfs niet bij tamelijk-gewaagde anecdoten, waarom juffrouw de Bruin het gierend uitschreeuwde. Robert beweerde tegen Gerrie,
+die vriendelijk zat te luisteren, terwijl Sneeuw zich verdienstelijk maakte, en Emilie bezig-hield, het veeleischende meisje
+van Robert.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar heb je &#8217;t over? interrompeerde Max Robert.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, we hebben &#8217;t over de plaats van de vrouw, en de beteekenis van de vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zei de onschuldige Bonnie.... Ik <a id="d0e1628"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1628">120</a>]</span>vind, dat de vrouw zich niet zoo op de voorgrond moet plaatsen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat ze maar, hoor, zei Max beschermend. Ze wint &#8217;t toch niet, hoor?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, dat moet je niet zeggen, Max, viel vinnig Emilie in. Zeker zal de positie van de vrouw veel verbeterd worden, als ze
+volhoudt; zeker zal ze dan veel meer rechten krijgen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, rechten! rechten! riep Eva de Bruin, &#8217;n Meisje moet niet altijd hoeven te wachten, tot er &#8217;n man om d&#8217;r komt, ze moet
+zelf kunnen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoor me m&#8217;n clowntje &#8217;s aan, zei Max, en streek Eva spottend onder de kin. Wat jij, Gerrie, vind jij ook, dat de positie
+van de vrouw verbeterd moet worden?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben heel tevreden, hoor!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ook! riep Mientje. Ik vind de mannen <a id="d0e1642"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1642">121</a>]</span>nog zoo kwaad niet. Ze zijn heel goed, om je allerlei dienstjes te bewijzen, en dat doen ze graag, want....
+
+</p>
+<p>&#8212;.... de slavernij zit de <i>man</i> in &#8217;t bloed! riep Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;, wat zijn jullie oppervlakkig, gispte Emilie, haar stem verheffende, temidden van het gelach. De <i>vrouw</i> heeft zich juist altijd tot slavin verlaagd....
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;, hoe kan je je eigen sexe zoo smaden! Nee, zeg, ik vind: de man kan tevreden wezen over de vrouw, en de vrouw &oacute;ok over
+de man. Ze hebben elkaar niets te verwijten....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, maar ik ben &#8217;t met juffrouw Emilie eens, riep Eva de Bruin, dat de mannen wel &#8217;s &#8217;n toontje lager mochten zingen....
+
+</p>
+<p>&#8212;N&oacute;g lager dan bas?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ze &#8220;bassen&#8221; al genoeg, laat &#8217;t nog <a id="d0e1662"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1662">122</a>]</span>maar niet erger worden, riep Emilie, die boos werd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, ik weet wat, zei Sneeuw. We moeten allemaal om beurten onze meening zeggen over de vrouw, wij, mannen, dan mogen de
+meisjes &#8217;t straks doen over de man.
+
+</p>
+<p>&#8212;Heel goed, heel goed!
+
+</p>
+<p>&#8212;Bedoel je &#8217;n qualificatie, of een opinie?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, ik bedoel, dat jullie zeggen: de vrouw moet zijn: zoo of zoo.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi en dom! riep Kaatje, mooi en dom!
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is voor j&oacute;u misschien voldoende, zei Emilie streng. Maar ik wil hopen niet voor iedere man. Robert, jij?
+
+</p>
+<p>Robert, onder den sterken blik van zijn meisje, durfde niet anders meenen, dan:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ze moet ontwikkeld zijn, zoodat ze <a id="d0e1680"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1680">123</a>]</span>zich niet klein hoeft te voelen naast de man, maar zijns gelijke kan wezen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Lief! lief! moet ze zijn! riep Max. Aanhankelijk, teeder.... van wijze vrouwen moet ik niets meer hebben! nee! Daarmee kom
+je niet verder. Lief! en liefhebbend!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ah! zuchtte Eva de Bruin verlicht.
+
+</p>
+<p>Maar Max lette niet op haar; zijn wenkbrauwen waren samengetrokken; hij schertste niet, hij sprak in ernst.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Vrouw, die je liefheeft.... Liefde, liefde.... is de eenige noodige eigenschap van de vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;En zachtheid.... en schoonheid.... en trouw en vroolijkheid.... Nee, ik zal je zeggen, hoe ze moet zijn, volgens &#8217;t alphabet:
+aanhalig, beminnelijk &#8217;n charmeuse, dodderig, eerlijk, fier.... zei Jan.
+<a id="d0e1692"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1692">124</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Goed, hartelijk, innig, jolig, knap, kwam Karel hem helpen.
+
+</p>
+<p>Zij gingen nu allen zoeken, volgens de letters van het alphabet naar kwaliteiten van de vrouw, totdat zij stuitten op de q,
+die Jan voor niet-qualificeerbaar uitmaakte en Sneeuw riep:
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu heb <i>ik</i> nog niets gezegd!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, Sneeuw, dat is waar, Sneeuw, kom laat de koele sneeuw van je woorden over ons heen-sneeuwen, Sneeuw!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zal alleen maar herhalen, wat Sarah Bernhardt &#8217;s eens van F&eacute;dora zei, jullie weten? dat stuk van Sardou? Nou, <i>ik</i> zeg dat nu van <i>de vrouw</i>: <span lang="fr">Elle doit &ecirc;tre &aacute; la fois coquette comme une Slave, violente comme une Espagnole, amoureuse comme une Italienne, raffin&eacute;e comme
+une Fran&ccedil;aise, et <i>rac&eacute;e</i> comme une Anglaise.</span>
+<a id="d0e1718"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1718">125</a>]</span></p>
+<p>&#8212;En wat als een Hollandsche?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, wat?
+
+</p>
+<p>&#8212;<span lang="fr">Esclave</span>, zei Emilie scherp.
+
+</p>
+<p>&#8212;<span lang="fr">Dolente, tendre</span>, verzachtte Mientje.
+
+</p>
+<p>&#8212;<span lang="fr">Calme, intelligente,&#8212;sensible et sensitive</span>, zei Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat vind ik nog &#8217;t beste, zei Sneeuw.
+
+</p>
+<p>&#8212;<span lang="fr">Douce, douce comme un agneau</span>, zuchtte Eva de Bruin.
+
+</p>
+<p>&#8212;En wat vindt Bonnie ervan?
+
+</p>
+<p>&#8212;<span lang="fr">Innocente</span>, zei Bonnie.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat antwoord is jouwer waardig, bravo! bravo! riep Jan, sloeg zijn arm om haar middel, en dwong haar een paar walspassen
+met hem door de kamer te doen.
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;, ja! &#8217;n dansje! &#8217;n dansje! riep de dartele Mientje, en sprong op van haar stoel. In een oogenblik was de tafel zoo ver
+mogelijk in een hoek geschoven, waren <a id="d0e1756"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1756">126</a>]</span>de stoelen uit den weg gezet, en walsten de paren door de kamer, terwijl Sneeuw, die niet dansen kon, met veel geweld, maar
+gelukkig maatvast, de vals uit den Mikado te schreeuw-zingen stond:
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>De bloemen, die bloeien in Mei, ja, ja,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>De bloemen, die bloeien in Mei!</span></p>
+</div>
+<p>Max had met de zich zenuwachtig aan hem vast-klemmende Eva de Bruin rondgetold, totdat hij zijn geduld en zijn adem verloor.
+Hijgend stond hij stil, en riep:
+
+</p>
+<p>&#8212;Hei! wie neemt dat presentje &#8217;s van me over!
+
+</p>
+<p>Niemand ontfermde zich, zoodat Max haar zonder complimenten in zijn bureau-stoel neerdrukte, waar zij uitgeput, gichelend,
+bleef zitten. Zonder omwegen trok Max Bonnie uit de armen van Jan, en walste wild met haar voort.
+<a id="d0e1769"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1769">127</a>]</span></p>
+<p>Juist fluisterde hij het onschuldige meisje een erge ondeugendheid in, toen hij den blik van Clara ontmoette, die zich met
+een blad papier koelte stond toe te wuiven. Het was een blik, dien Max onmogelijk opvatten kon als &#8220;jaloezie&#8221;, daarvoor lag
+er te weinig boosheid in.
+
+</p>
+<p>Hij zag afkeuring in haar oogen en tegelijk een gevoelig medelijden, dat hem veel meer trof, dan een stekende blik vol toorn
+en afgunst zou hebben gedaan. Wat wou zij toch? Waarom bemoeide zij zich zoo met hem? Was d&aacute;t nu zoo erg, wat hij had gedaan?
+Onder de jongelui was het een wedstrijd, wie Bonnie aan het blozen kon brengen, en hij zou het typisch vinden, als het hem
+gelukte. Toch, hij moest het bekennen, hij zou de aardigheid, die hij Bonnie had toe-gefluisterd, niet openlijk <a id="d0e1774"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1774">128</a>]</span>hebben durven herhalen, noch alleen aan een ander meisje debiteeren.... maar wat z&oacute;u dat? Je zag toch je menschen aan?....
+
+</p>
+<p>Toch hinderde Clara&#8217;s belangstelling hem, omdat die hem zoo opeens en onverwacht het futiele en leege van zijn leven toonde.
+Hij verloor zich graag in vroolijke genoegens, en vond het niet aangenaam, daar plotseling aan te worden onttrokken. En toen
+veranderde zijn stemming weer: eensklaps dacht hij er aan, hoe Clara&#8217;s houding jegens hem, veel had van die van Eleonore....
+en het betere in hem overheerschte voor een oogenblik zijn frivool gevoel. Anders was Clara dan Eleonore, zeker.... jonger,
+niet zoo beslist in haar optreden, en minder moederlijk, wat hem in Eleonore zoo had gehinderd,&#8212;maar het goede fond was bij
+beiden hetzelfde. Het was waar, dat <a id="d0e1778"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1778">129</a>]</span>Clara hem nooit &#8220;het hof had gemaakt&#8221;, zij hield zich bescheiden op den achtergrond, en daaraan was het te wijten, dat hij
+nooit zooveel notitie van haar had genomen, als van Mientje, of Gerrie, of zelfs van Eva de Bruin. Maar nu voelde hij toch
+wel, dat hij Clara m&eacute;er achtte, dan een van de anderen, zij was degelijker, dieper, en had niet slechts &eacute;en enkele gemoedsstemming:
+verliefd zijn.
+
+</p>
+<p>Neen, zij was een.... heel aardig meisje.... zelfs niet onknap van gezicht.... wie weet.... wie weet....later....later misschien....
+
+</p>
+<p>Al deze gedachten had hij, al walsende met Bonnie, afgedacht, en toen hij haar met een sierlijken zwaai en een hoffelijke
+buiging op haar plaats had terug-gezet, ging hij Clara ten dans vragen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg, Max....
+<a id="d0e1786"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1786">130</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Nee, ik zeg &#8217;t je toch niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe weet je dan, wat ik wou vragen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is gemakkelijk genoeg te raden. Je wou precies weten, wat ik tegen Bonnie heb gezegd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, maar niet uit pure nieuwsgierigheid....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat doet &#8217;t er toe, waar&oacute;m je &#8217;t weten wou? Ik zeg &#8217;t je toch niet. Niet alle dingen zijn voor alle meisjes geschikt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, maak jij dan nog onderscheid tusschen meisjes en meisjes?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja zeker maak ik onderscheid.
+
+</p>
+<p>Hij zag haar even aan, en de plotselinge overgang van scherts naar ernst in zijn toon en in zijn oogen ontroerde haar, meer
+dan zij wou, dat hij zag.
+
+</p>
+<p>Maar hij had haar aandoening natuurlijk dadelijk bemerkt, en was tevreden. Wie <a id="d0e1805"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1805">131</a>]</span>weet.... wie weet.... later, later misschien....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben moe! ik ben moe! kondigde Mientje luidruchtig aan. Ik kan niet meer! ik ben dood!
+
+</p>
+<p>Gerrie lag ook al lang uitgeput in een stoel, en de andere meisjes en de jongelui wuifden hun gloedroode gezichten vergeefs
+koelte toe met zakdoeken en bladen papier. Alleen Sneeuw, de koele, onaandoenlijke Sneeuw, stond maar onverstoorbaar te galmen:
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; " lang="fr">
+<p class="line" style=""><span>Pourquoi ne pas m&#8217;aimer....
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Tu veux donc que je meure....</span></p>
+</div>
+<p>&#8212;&#8217;n Kopje thee! smeekte Eva de Bruin.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, &#8217;t is ook veel te warm om zoo te dansen, hekelde Emilie. Kijk hij er nou &#8217;s uitzien, wees zij op haar verloofde, Robert,
+wiens heele gezicht, tot in den hals en <a id="d0e1820"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1820">132</a>]</span>onder het wit-bloode haar, met een vlammend tomaat-rood was bedekt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, ik heb &#8217;t &oacute;ok warm! pff! zuchtte Karel: &#8217;n Sandwich en &#8217;n sigaret en &#8217;n glas port, of ik verga!
+
+</p>
+<p>De uitgeputten en dorstenden werden gelaafd, de verhitte gezichten verfrischt door eau de cologne, en het duurde niet lang,
+of de gesprekken waren weer in vollen gang. Bij de thee&#8217;s van de Eva-redactie deed zich altijd dit eigenaardige verschijnsel
+voor, dat de bezoekers en bezoeksters maar een vluchtig moment op het bureau vertoefden, terwijl daarentegen de &#8220;stamgasten&#8221;
+tot in het oneindige bij elkander bleven zitten, en praatten, totdat zij opeens allen tegelijk opstonden en vertrokken, omdat
+zij merkten, dat het al zoo &#8220;vreeselijk&#8221; laat was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg, wist Sneeuw. Er is een nieuw <a id="d0e1828"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1828">133</a>]</span>boek uitgekomen. Of boek, of brochure, hoe wil je &#8217;t noemen. Nou, dat heet: <span lang="de">Die Aristokratie der Sch&ouml;nheit</span>. En in &#8217;t tweede deel daarvan hebben ze &#8217;t over de &#8220;<span lang="de">Frauenherrschaft</span>&#8221;.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ha! riep Emilie ge&iuml;nteresseerd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wacht, hier heb ik &#8217;t programma.
+
+</p>
+<p>&#8212;De vrouw heeft drie rijken: namelijk van het geweld, van de schoonheid, en van den geest.
+
+</p>
+<p>&#8212;H&egrave;, van &#8217;t geweld! keurde Eva de Bruin af. De vrouw is immers steeds &#8217;t zinnebeeld geweest van de zachtheid! &#8220;Zachtheid zal
+den dwingland leiden....&#8221; &#8220;Schoonste deugd van schoone zielen....&#8221;
+
+</p>
+<p>Maar Sneeuw onderbrak onbarmhartig Eva&#8217;s ontboezemingen door verder te lezen.
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;M&ouml;glichkeit der Frauenherrschaft.
+
+</p>
+<p lang="de"><span id="d0e1849" class="corr" title="Niet in bron">&#8212;</span>Weib kann warten.
+<a id="d0e1852"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1852">134</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Kan wachten, o! protesteerde Eva de Bruin.
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;Wie weit geht die Opferwilligkeit des Mannes?
+
+</p>
+<p>&#8212;Tot in &#8217;t grenzenlooze! riep Robert.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, die heeft geen grenzen, omdat die in &#8217;t geheel niet bestaat, beet Emilie hem vinnig toe.
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;Das Weib f&auml;ngt an zu denken....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, <i>dat doet &#8217;t wijf</i>, zei Emilie, met zooveel overtuiging, dat zij niet eens bemerkte &#8220;wijf&#8221; te hebben gezegd, v&oacute;or Bonnie misprijzend riep:
+
+</p>
+<p>&#8212;De vrouw alsjeblieft!
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;Der Weg zur Herrschaft.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar is dat boek te krijgen?? vroeg Eva de Bruin gretig.
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;Frauen aller Lander vereinigt euch!
+<a id="d0e1876"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1876">135</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja! tot een &#8220;<span lang="de">Frauenstaat</span>&#8221;, riep Emilie geestdriftig.
+
+</p>
+<p lang="de">&#8212;Stellung des Mannes im Frauenstaat....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zie je wel! triomfeerde Emilie. &#8217;n <i lang="de">Frauenstaat</i> w&oacute;rdt bedoeld!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ach, lieve, lieve vrouwen! riep Max, en sloeg de handen in de lucht. Blijf, o, blijf, die je ben! Heusch, de vrouwen kunnen
+de mannen al ongelukkig genoeg maken....
+
+</p>
+<p>&#8212;Erken dan, erken, dat &#8217;t wel en wee van de man van de vrouw afhankelijk is!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik erken, dat Adam&#8217;s wel en wee van Eva afhankelijk is.
+
+</p>
+<p>&#8212;Eva is de opperheerscheres!
+
+</p>
+<p>&#8212;Eva is de opperheerscheres, ja! zei Max. En ik geloof, dat er g&eacute;en man ter wereld is, die z&#8217;n hoofd <span id="d0e1899" class="corr" title="Bron: neit">niet</span> zou willen buigen voor de vrouw, die hij liefheeft.
+
+</p>
+<p>&#8212;Max! zei Clara naast hem, zacht, nam <a id="d0e1904"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1904">136</a>]</span>zijn hand, en drukte die spontaan. En die daad van het anders zoo terug-getrokken meisje trof hem zeer; hij wist zelf niet
+waarom, zoodat hij blij was, toen het kind Karel in helsche kreten verviel:
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoera, Eva! leve, leve Eva! Eva, hoch!
+
+</p>
+<p>Jan nam met overdreven hoffelijkheid een roos uit de vaas, die altijd op Max&#8217; schrijfbureau stond, naderde Eva de Bruin, en
+bood haar, potsierlijk-gebarend, de bloem.
+
+</p>
+<p>&#8212;O! o! riep Eva, gelukzalig.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, goed! riep Sneeuw, Eva is nu de heerscheres in het rijk der schoonheid, maar wie is de heerscheres in &#8217;t rijk des geestes?
+(Niemand die zich ooit voor Eva de Bruin geneerde.)
+
+</p>
+<p>&#8212;Eleonore! riep Max onmiddellijk. Hij zag niet de kleur, die bij het hooren van <a id="d0e1916"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1916">137</a>]</span>dien naam Clara&#8217;s heele gelaat overtrok.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ha, ja! Eleonore! riep Sneeuw.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ha, ja! Eleonore! bauwde Karel na. De groote geest!
+
+</p>
+<p>&#8212;De chroote cheest! maakte Mientje het nog mooier.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mientje! riep Max streng.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik spot niet! zei Mientje, zich verschrikt verdedigend.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik vind juffrouw van Aalst, &#8217;n merkwaardig mensch, zei Emilie met waardeering. Veel te goed, om door kinderen belachen te
+worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik acht haar hoog, zei Gerrie, ze is zoo verstandig, en toch ook zoo zacht.
+
+</p>
+<p>&#8212;En ik vind &#8217;t zoo flink van haar, dat ze ongetrouwd wil blijven! bewonderde Eva de Bruin. Ze zegt ronduit, dat &#8217;t huwelijk
+voor h&aacute;ar &#8217;t ideaal niet is! <a id="d0e1934"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1934">138</a>]</span>Verbeeld je ongetrouwd willen blijven!
+
+</p>
+<p>&#8212;Willen! willen! wacht maar even! riep Jan. Hij krabbelde wat op een stukje papier, en kondigde aan:
+
+</p>
+<p>&#8212;Lied op Eleonore.
+
+</p>
+<p>Luisteren jullie allemaal? En hij declameerde:
+
+
+</p>
+<div class="&#xA; poem&#xA; ">
+<p class="line" style=""><span>Omdat haar niemand heeft verkoren,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Heeft zij de mannen afgezworen.
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>O! Eleonore!
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Maar komt er een met lonk en lach,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Dan trouwt zij morgen aan den dag,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Eleonore!
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Leonore!
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Lenore!
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Nore,&#8212;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span>Ach!</span></p>
+</div>
+<p>Allen lachten, en deden uitroepen van bewondering om Jan&#8217;s vernuft en vlugheid van rijmen, maar Max, met flikkerende oogen,
+stond opeens voor Jan, en rukte hem het stukje papier uit de handen.
+<a id="d0e1965"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1965">139</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Bah! lafaard! stiet hij uit.
+
+</p>
+<p>Er was een oogenblikkelijke ontsteltenis. Jan keek verbouwereerd, Sneeuw suste: Nou, nou! Eva de Bruin bleef nerveus doorgichelen,
+Emilie gaf Max gelijk, Mientje en Gerrie praatten samen: Was dat nou zoo erg? &#8217;n grap! Ja, w&egrave;l erg, ze moesten zoo iets op
+Eleonore niet zeggen. Nou, juist, omdat d&#8217;r geen schijntje van waarheid in is....
+
+</p>
+<p>Max&#8217; lippen beefden nog van plotselinge ontroering; hij hoorde het gekakel wel om zich heen, maar hij nam er geen notitie
+van. Met bitsen blik bezag hij nog Jan, terwijl hij het papier in elkaar frommelde, en het met een nijdigen ruk in de prullenmand
+wierp. Toen keerde hij zich om, en kreeg een schok, die hem van het hoofd tot de voeten doorliep. Want daar stond <a id="d0e1972"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1972">140</a>]</span>Clara, met een donkeren blos op het gezicht, en de treurige oogen vol tranen. Zij had zijn geheim geraden.... maar <i>hij</i> ook het h&aacute;re.... <i>zij</i> was de Eva, de schrijfster der brieven.... en zij had hem lief....
+
+</p>
+<p>Hij kon niets zeggen, niets doen; de aandoening klopte hem door het bloed, en hij vreesde door een enkel woord zijn gevoelens
+te verraden. Eerst moest die troep hier weg zijn, dan....
+
+</p>
+<p>Hij ging staan voor het raam, en tuurde in de straat, z&oacute;o weg in zijn gedachten, dat hij geen acht gaf op de schouderkloppen
+van Karel:
+
+</p>
+<p>&#8212;Kom, Max, boy, ben je nou gek? of op de troostredenen van Sneeuw, dat Jan zoo&#8217;n vreeselijk berouw had, of op het gekerm van
+Jan zelf, die zijn stem had teruggekregen, en schreeuwde, dat hij het nooooit weer zou doen....
+<a id="d0e1986"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1986">141</a>]</span></p>
+<p>Hij lette op niets, totdat de vreemde nevel uit zijn hersens was weg-gedreven, en hij weer denken kon.
+
+</p>
+<p>Het was hem, of hij was ondergedoken geweest in een donkerte van raadsel en twijfel, en nu plotseling weer boven-kwam, verhelderd,
+verruimd, in het besef, dat hij zich had vergist.... maar dat zijn vergissing schitterend hersteld worden kon....
+
+</p>
+<p>Wat vond hij het nu zonderling te bedenken, dat hij gewaand had, deze oudere, moederlijke, al te onafhankelijke vrouw lief
+te hebben.... terwijl naast hem het bloeiende jonge meisje stond, dat hem helpen en leiden wou, en het zeker beter zou kunnen,
+omdat zij met hem gelijk in jaren was, en hem dus beter begreep....
+
+</p>
+<p>Hoe dwaas, hoe dwaas, dat een menschelijke geest zoo gemakkelijk op dwaalwegen <a id="d0e1995"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1995">142</a>]</span>komt.... En wat een groot geluk dan, te merken, dat alles toch terecht komen zal....
+
+</p>
+<p>Goed kind, sterk kind.... dat haar liefde verborgen hield, zoolang als het noodig was.... die niets vroeg voor zichzelve,
+en alleen maar wilde, dat <i>hij</i> een beter, een mooier, een grooter mensch worden zou....
+
+</p>
+<p>Ziezoo nu was hij weer kalm, heel kalm en tevreden. Hij wendde zich naar het gezelschap, dat zich nog steeds uitputte, om
+hem tot bedaren te brengen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Soedah! zei hij. Zanik toch niet door. Ik ben &#8217;t al lang weer vergeten.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, zoo! nou, z&eacute;g dat dan!
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom sta je dan zoo van lotje getikt uit &#8217;t raam te kijken?
+
+</p>
+<p>&#8212;Gaat &#8217;t j&oacute;u wat aan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, soedah! riep ook Sneeuw. Niet <a id="d0e2014"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2014">143</a>]</span>meer over spreken! Mientje, mag &#8217;k jou nog &#8217;s &#8217;n sandwich presenteeren?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hemel, ik dank je wel, ik heb er geloof ik, al vijfentwintig gegeten....
+
+</p>
+<p>&#8212;Excusez du peu!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik moet ook trouwens naar huis. Hemel, &#8217;t is al half zes.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hemel! &#8217;t is al half zes! riepen Gerrie en Emilie. En in een oogenblik verdrongen de meisjes elkaar voor den spiegel, om
+de hoeden op te zetten, zij trokken de handschoenen aan, en accepteerden het geleide van een cavalier, of sloegen het beleefdelijk
+af.
+
+</p>
+<p>&#8212;Clara, ik breng jou thuis, zei Max, zonder te vragen, of zij het goed vond, en Clara antwoordde niet. Zij voelde zich zoo
+vreemd bewogen; zij wist, dat zij aan Max haar liefde verraden had, zij had begrepen, <a id="d0e2026"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2026">144</a>]</span>dat hij van een andere hield.... en toch was zij aangedaan met een lichte vreugde, terwijl zij diep bedroefd was tegelijk....
+
+</p>
+<p>Zij kon zijn geleide niet weigeren; zij vertrouwde zich nu niet genoeg om een luchtigen, schertsenden toon aan te slaan. Zij
+was wel veel liever rustig alleen naar huis gegaan, maar zij voelde zich z&oacute;o verlegen n&uacute; tegenover hem, dat zij zonder eenig
+protest zijn gezelschap aanvaardde. Wat zou hij zeggen?.... Hij z&oacute;u iets zeggen, dat begreep zij. Maar zij zou het niet toe-laten
+o, nooit! dat hij haar troostte met de banale, ijdele, ongemeende woorden, die hij, zij wist het, voor alle voorkomende gelegenheden
+in voorraad had. Liever.... liever, dan dat hij z&oacute;o tot haar sprak, zou zij breken met hem, zag zij hem nooit <a id="d0e2030"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2030">145</a>]</span>meer terug. Zij was geen Eva de Bruin, zelfs geen Gerrie, die zich deemoedig tevreden stelde, met de kruimpjes, die er afvielen
+en overbleven van zijn genegenheid. O, als hij durfde! als hij z&oacute;o tegen haar durfde spreken, als tegen de anderen!....
+
+</p>
+<p>Zij trilde van opgewondenheid en nervositeit, en toch beheerschte zij zich uit alle macht. Gelukkig, dat niemand iets van
+het incident tusschen Max en haar had gemerkt; zij hadden het allen veel te druk met Max gehad, Max was altijd het middelpunt....
+
+</p>
+<p>Onder rumoerig gelach en gescherts waren de meisjes en jongelui uiteen gegaan. Luide groeten riepen zij nog elkander na, met
+grapjes op Eva de Bruin, die telkens nog omkeek naar Max, maar te veel haast had, om thuis te komen, daar haar Pa met <a id="d0e2036"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2036">146</a>]</span>eten niet wachten wou, en zij Max dus niet na-loopen kon.... en op Emilie, die Robert stevig onder den arm had genomen, en
+hem weg-voerde in haar veilige hoede.... Maar Clara kon niet mee-lachen en pret-maken, zooals anders; zij was niet vroolijk;
+het tintelde tot in haar vingertoppen van een vreemden angst.... zij was z&oacute;o bevangen door het besef, dat hij haar liefde
+voor hem nu wist, dat zij met neergeslagen oogen voort-liep, in een sterken aandrang tot schreien.
+
+</p>
+<p>&#8212;Clara, zei Max, toen de anderen uit het gezicht verdwenen waren. Ik heb iets in je houding gezien, iets, dat me moed geeft,
+om zoo tegen je te spreken, als ik nu ga doen, Clara. Ik heb je....
+
+</p>
+<p>Een snelle, sterke blos bekleurde haar heele gezicht. Zou hij toch, o, zou hij toch....
+<a id="d0e2042"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2042">147</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Stil, Max, zeg niets verder, vroeg ze zacht. Je m&aacute;g niet zoo tegen me spreken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Claartje, wat bedoel je?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben niet als die anderen allemaal, barstte zij uit. En als je &#8217;n gentleman was, dan zou je er niet op letten, dat ik in
+&#8217;n onbewaakt oogenblik me heb verraden. Nee, daar zou je niet op letten. &#8217;t Is leelijk van je, leelijk, te zeggen, dat je
+daardoor &#8220;moed&#8221; hebt gekregen, ik vind &#8217;t geen moed, ik vind &#8217;t lafheid, laagheid!
+
+</p>
+<p>&#8212;Clara, je vergist je. Zie me &#8217;s aan, kind?
+
+</p>
+<p>De toon van zijn stem was zo&oacute; dringend-ernstig, dat zij onwillekeurig de oogen naar hem opsloeg. En tot haar verbazing, maar
+ook tot haar vreugde zag zij, dat er niets van overmoed was in zijn gezicht. De uitdrukking in zijn oogen verwarde haar: <a id="d0e2053"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2053">148</a>]</span>zij had die er nog nooit in gezien: zijn blik was zoo vriendelijk, zoo teeder bijna.... Maar zij begreep het nog niet....
+er was toch immers een andere?....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik had niet moeten spreken van moed, ik had moeten zeggen, dat ik zoo dankbaar ben, zoo dankbaar, voor wat &#8217;k opeens heb
+begrepen. Clara, laten we geen preutsche praatjes houden; jij hebt me lief.... mag ik dat zoo maar zeggen? En ik heb j&oacute;u lief,
+Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, Max, Max, hoe kan je dat nu zeggen, terwijl je zooeven mij openlijk hebt getoond....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe je dacht over....
+
+</p>
+<p>&#8212;Over Eleonore?
+
+</p>
+<p>Zij wendde haar gezicht van hem af.
+
+</p>
+<p>&#8212;En toch heb &#8217;k haar niet lief, Claartje, <a id="d0e2069"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2069">149</a>]</span>maar jou. Kan je me begrijpen? of wil ik later alles eens duidelijker zeggen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, nu, nu.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik.... ik dacht.... ik verbeeldde me, dat ik van Eleonore hield. En toch w&aacute;s &#8217;t niet zoo. Dat is zoo iets vreemds, zoo iets
+wonderlijks in me geweest, dat ik &#8217;t mezelf nog niet goed kan verklaren. Hoe zou &#8217;t mogelijk zijn, dat ik haar liefhad, zij
+zoo wijs, zoo koel, en.... zooveel ouder dan ik. En toch, ik begrijp m&#8217;n vergissing ook weer w&egrave;l. Wat ik in haar zocht, was,
+wat ik bij geen enkele vrouw nog had gevonden: ernst, toewijding, onzelfzuchtige liefde, en vooral hoopte ik van haar: steun,
+leiding, hulp. Maar <i>liefde</i> van mijn kant, was &#8217;t niet. En nu moet &#8217;k je wat zeggen, Clara. Maar je moet goed luisteren. Dat verlangen van mij naar ernst
+in een liefdesverhouding, <a id="d0e2078"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2078">150</a>]</span>die behoefte aan hulp, die wil om op te zien, naar de vrouw, van wie ik houd, dat alles, wat beter in me is, dan &#8217;t lage,
+alledaagsche van m&#8217;n natuur, dat alles heb <i>jij</i> in me opgewekt, Clara.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.... Ben jij dan de &#8220;Eva&#8221;,&#8212;de schrijfster van de brieven niet?
+
+</p>
+<p>Zij boog het hoofd zoo diep, dat hij niets van haar gezicht kon zien, dan een streep van haar hoog-blozende wang.
+
+</p>
+<p>&#8212;En toen je me zoo aankeek, straks, je weet wel, toen had er opeens &#8217;n omkeer in me plaats. Al m&#8217;n gedachten en gevoelens
+wervelden dol door elkaar. Een oogenblik was ik totaal de kluts kwijt. En toen opeens werd &#8217;t me zoo helder: dat ik de schrijfster
+van die brieven had liefgehad.... al lang.... al zoo lang....
+<a id="d0e2091"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2091">151</a>]</span></p>
+<p>&#8212;O, is dat waar?....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja! dat ik haar, haar-alleen, en al lang had liefgehad.... Lieveling.... lieveling.... geloof je me?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.... ja.... ik kan niet anders, dan je gelooven.... Max.
+
+</p>
+<p>&#8212;En dat ik zocht naar de geest, die die brieven schreef, dat weet &#8217;k nu. Ik zocht, ik zocht.... en toen, ja! toen vergiste
+ik me, en dacht, dat Eleonore....
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is geen wonder.... Eleonore is zoo veel....
+
+</p>
+<p>&#8212;Juist, juist, omdat ze zoo veel meer dit en dat is, dan jij.... daarom, d&aacute;&aacute;rom is ze voor mij niet geschikt. Begrijp je dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb de goede maat? vroeg zij, en keek schalks lachend tot hem op.
+
+</p>
+<p>Het trof hem, hoe mooi en lief zij eensklaps <a id="d0e2108"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2108">152</a>]</span>werd, nu zij zoo blij lachte.... Zij had dus ook nog een anderen kant, dan ernst alleen.... En dat was goed voor hem, h&eacute;el
+goed,&#8212;veel beter dan &#8220;degelijkheid&#8221;, zonder meer, die hem toch noodzakelijk op den duur moest vervelen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Schat!.... fluisterde hij.
+
+</p>
+<p>Zij bloosde, en boog het hoofd, maar keek hem toch weer aan, en hij vond, dat zij al mooier en mooier werd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Had je dan gedacht, dat Eleonore de brieven schreef?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.... nee.... dat heb ik nooit in ernst gedacht. Misschien, als &#8217;k me precies rekenschap had gegeven van alles, zou &#8217;k zelf
+wel hebben ingezien, dat zij toch niet was, zooals ik verlangde. Zij kan niet jong en vroolijk meer zijn.... En dat heb &#8217;k
+toch &oacute;ok noodig; daar zou &#8217;k m&#8217;n heele <a id="d0e2118"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2118">153</a>]</span>leven toch niet buiten kunnen. Gelukkig, dat Eleonore wijzer was dan ik....
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe dan?....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, omdat ze me, goddank, heeft afgewezen....
+
+</p>
+<p>&#8212;O! heb je haar....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja.... Stelt je dat teleur, lieveling?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee.... ik....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik geloof wel &#8217;n beetje? Maar wees er niet bedroefd om, hoor? Je moet er dankbaar voor zijn, dat je overmoedige Max, met
+zijn &#8220;kleine ijdelheid&#8221;, je weet wel, h&egrave;?.... zoo&#8217;n vernederende ondervinding heeft opgedaan....
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is toch niet zoo heel prettig, te weten, dat je alleen faute de mieux....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, maar, kind! kind! wat vertel je nu?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja: als zij je maar had aangenomen, dan....
+<a id="d0e2138"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2138">154</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Dan zouden we &#8217;n tijdje ge&euml;ngageerd zijn geweest, ja! Maar lang had ik &#8217;t niet uitgehouden. Dat weet ik nu wel. Liefje, kan
+jij &oacute;ok al zoo echt-meisjesachtig jaloersch zijn? Vermakelijk!
+
+</p>
+<p>&#8212;Lach jij maar.... jij begrijpt niet, dat ik me eigenlijk vernederd door je aanzoek moet voelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jij? jij? vernederd door &#8217;n aanzoek van mij? van mij, Max? Grappig kind!
+
+</p>
+<p>En hij barstte uit in zoo&#8217;n schaterenden lach, dat zij onmogelijk haar gezicht ernstig kon houden onder zijn joligen blik,
+en ten slotte maar mee-lachte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoor, zei hij, nu weer ernstiger. Als er ook maar iets in was, dat onaangenaam voor jou kon zijn, dacht je dan, dat ik er
+zoo maar luchtig met jou over spreken zou? Dan zweeg ik er in dit oogenblik toch over, kind? <a id="d0e2149"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2149">155</a>]</span>Nee, kom, laten we nou blij zijn, laten we nou vroolijk zijn.... D&#8217;r ontbreekt niets aan m&#8217;n geluk, dan &eacute;&eacute;n enkel ding....
+
+</p>
+<p>&#8212;En wat?
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Zoen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Die krijg je straks, hoor?
+
+</p>
+<p>&#8212;Lieveling....
+
+</p>
+<p>&#8212;O, Max, wat kijk je sentimenteel....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, dat kan &#8217;k &oacute;ok wel. Maar pas nu maar op. Ben je niet bang, dat ik je al je vinnige reprimandes en boozigheden betaald
+zetten zal?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, daar ben &#8217;k heelemaal niet bang voor.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom niet?
+
+</p>
+<p>&#8212;Omdat ze je veel te veel goed hebben gedaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Heusch, kan je dat merken? vroeg hij, jongensachtig.
+<a id="d0e2171"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2171">156</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Goeie, lieve jongen, zei ze, en stak spontaan even haar arm door den zijne. Wat is &#8217;t goed, o, wat is &#8217;t goed, dat ik me
+over jou heb ontfermd.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, dat is edel!
+
+</p>
+<p>&#8212;Spot nou niet, hoor, dat wil ik niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, nee, Eva.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, dat is wel goed, noem me maar Eva. Dat herinnert je er aan, wat ik eigenlijk voor je ben....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;n Meesteres.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uitstekend! uitstekend!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, zeg, Max.... we zijn nu haast thuis.... zeg, ben je nooit boos geweest om die brieven?
+
+</p>
+<p>&#8212;Woedend, dikwijls! Verontwaardigd!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ik kon &#8217;t niet helpen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, maar m&#8217;n woede bewijst immers, <a id="d0e2196"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2196">157</a>]</span>hoe zeer ik je woorden noodig had? Troost je maar.... heb maar geen spijt.
+
+</p>
+<p>&#8212;O, spijt? Nooit. Ik heb alleen misschien spijt....
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarover dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat &#8217;k zoo onweerhouden blijk heb gegeven, hoeveel ik van je hield....
+
+</p>
+<p>&#8212;Houd, hoop ik?
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar &#8217;k dacht ook niet, dat je &oacute;oit zou weten....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, daar heb je &#8217;t nou! Je blijft toch vrouw, &#8217;n echte vrouw, en je verraadt je natuurlijk toch in zoo&#8217;n geval. Daar ben
+je vrouw voor....
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, hoor hem!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar &#8217;t spijt je toch niet, dat &#8217;k nu weet, wie je <span id="d0e2214" class="corr" title="Bron: ben">bent</span>, en gelukkig gemaakt word door jou?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nee, nee, dat niet!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nou, dan geen muizenissen meer.... Of is er werkelijk n&oacute;g wat?
+<a id="d0e2221"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2221">158</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja, ik heb medelijden met....
+
+</p>
+<p>&#8212;Met Eva de Bruin zeker? Ja, dat is &#8217;n moeilijk geval; ik ben nu eigenlijk met twee meisjes ge&euml;ngageerd,&#8212;en met twee Eva&#8217;s
+nog wel!
+
+</p>
+<p>&#8212;Spot maar. Nee, met die heb ik geen medelijden, maar met Gerrie.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gerrie is &#8217;n goed en aardig kind, maar toch niets voor mij?
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar heb je dan geen medelijden met haar? Ze houdt toch van je?....
+
+</p>
+<p>&#8212;En wie weet, hoeveel er houden van jou, die jij ongelukkig maakt, door met <i>mij</i> te trouwen?
+
+</p>
+<p>&#8212;H&aacute;ndige jongen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben niet handig.... Ik wil alleen maar niet meer over allerlei kwesties praten.... Ik wil gelukkig zijn! Genieten van
+m&#8217;n geluk!....
+
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+</div><a id="d0e2241"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2241">159</a>]</span><div class="back">
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">In VEEN&#8217;s GELE BIBLIOTHEEK verschijnt:</h2>
+<ol class="lsoff">
+<li>ANNA DE SAVORNIN LOHMAN <b>Mara-Liefde.</b>
+
+</li>
+<li>STIJN STREUVELS <b>De Oogst.</b>
+
+</li>
+<li>MELATI VAN JAVA <b>In Extremis.</b>
+
+</li>
+<li>Louis COUPERUS <b>Fidessa.</b>
+
+</li>
+<li>STIJN STREUVELS <b>De Werkman.</b>
+
+</li>
+<li>ELISE SOER <b>Tot Hoogen Prijs.</b></li>
+</ol>
+<p><b>Prijs fl. 0.50 gebonden.</b>
+
+
+<a id="d0e2280"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2280">160</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">GUIDO GEZELLE, Dichtwerken,</h2>
+<p>10 deelen.
+
+</p>
+<p>inh. &#402;&nbsp;3.75, geb. &#402;&nbsp;5.50, geb. in leer &#402;&nbsp;7.50.
+
+</p>
+<p>De uitgave bevat: Dichtoefeningen&#8212;Kerkhofblommen&#8212;Gedichten, Gezangen en Gebeden, Kleengedichten&#8212;Liederen, Eerdichten en Reliqua&#8212;Tijdkrans
+(2 deelen)&#8212;Reimsnoer (2 deelen)&#8212;Hiawadha&#8217;s Lied&#8212;Laatste Verzen.
+
+</p>
+<p>Afzonderlijke deelen worden uit deze uitgave niet geleverd.
+
+</p>
+<p>Deze uitgave is nu zoo goedkoop gesteld, dat het voor niemand meer een bezwaar kan zijn, ze aan te schaffen. Vroeger &#402;&nbsp;17.20
+ing. &#402;&nbsp;22.&#8212;geb., <b>thans</b> voor &#402;&nbsp;3.75 ing., &#402;&nbsp;5.50 geb. linnen, &#402;&nbsp;7.50 gebonden leer.
+
+</p>
+<p>In de Belgische Editie zijn nog verkrijgbaar: Dichtoefeningen&#8212;Kerkhofblommen&#8212;Gedichten, Gezangen en Gebeden, Kleengedichtjes&#8212;Liederen,
+Eerdichten et Reliqua &agrave; &#402;&nbsp;1.50 per deel ing., &#402;&nbsp;1.90 gebonden.
+
+</p>
+<p>Tijdkrans&#8212;Rijmsnoer &agrave; &#402;&nbsp;2.50 per deel ing.; &#402;&nbsp;2.90 gebonden.
+
+</p>
+<p><b>Verzen</b>, 2<sup>e</sup> druk ing. &#402;&nbsp;3.90 geb. &#402;&nbsp;4.50.
+
+</p>
+<p><b>Gedichten</b>, samengest. door Dr. J. Aleida Nijland, ing. &#402;&nbsp;1.90, geb. &#402;&nbsp;2.50, in leer geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+
+<a id="d0e2312"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2312">161</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">Van Louis Couperus verscheen:</h2>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Antieke Verhalen, van Goden en Keizers, van Dichters en Hetaeren.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Van en over mijzelf en anderen.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Aan den Weg der Vreugde.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Van Oude Menschen, de dingen die voorbijgaan</b>, 2 dln.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Berg van Licht</b>, 3 deelen &agrave;
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Dyonyzos</b>, Bandteekening van B. W. Wierink.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>God en Goden</b>, Bandteekening van J. Toorop.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Over Lichtende drempels</b>, Bandteekening van Jules de Praetere
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Majesteit</b>, 5<sup>e</sup> uitgave. Bandteekening van B<span id="d0e2398" class="corr" title="Niet in bron">.</span> W. Wierink.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Wereldvrede</b>, 2<sup>e</sup> uitg.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Hooge Troeven</b>, Tweede druk. Bandteekening van H. P. Berlage Nzn.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.
+<a id="d0e2426"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2426">162</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Boeken der kleine Zielen.</b> Boek I. De kleine Zielen.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Boek II. Het late Leven. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Boek III. Zieleschemering. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Boek IV. Het Heilige Weten. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">In pergament gebonden, per deel &#402;&nbsp;10.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van Theo Neuhuijs.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Stille Kracht</b>, 2e druk. Bandteekening van B. W. Wierink.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Langs Lijnen van Geleidelijkheid</b>, 2 deelen. Bandteekening van J. G. van Caspel.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Eene Illuzie</b>, Tweede druk. Bandteekening van K. Sluijterman.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Babel</b>, Bandteekening van Jan Toorop.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Fidessa</b>, Tweede druk, Pracht-Editie. Met teekening van Jan Toorop.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Psyche</b>, Tweede druk, Pracht-Editie. Met teekening van Jan Toorop
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.
+<a id="d0e2525"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2525">163</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Psyche</b>, 4<sup>e</sup> uitgave (in het gewone formaat) ge&iuml;llustreerd. Bandteekening van H. P. Berlage Nzn.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Metamorfoze</b>, Met portret van H. J. Haverman.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb. </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van H. P. Berlage Nzn.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Extaze</b>, Derde druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van H. P. Berlage Nzn.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Noodlot</b>, Derde druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van H. P. Berlage Nzn.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Reis-Impressies</b>, Tweede druk.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Orchidee&euml;n</b>, Tweede druk.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van L. W. R. Wenckebach.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Verzoeking van den H<span id="d0e2601" class="corr" title="Bron: ,">.</span> Antonius</b>,
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Een Lent van Vaerzen</b>, Tweede druk. (Gedichten)
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.40 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van K. Sluijterman.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Williswinde</b> (Gedichten).
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.40 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bandteekening van L. W. R. Wenckebach.</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+<a id="d0e2634"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2634">164</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">Van Stijn Streuvels verscheen:</h2>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Mourlons</b>, naar het Fransch van Bouch&eacute;.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Kleine Verhalen</b>, naar het Noorsch van Bj&ouml;rnson
+</td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "> </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Reinaert de Vos</b>,
+</td>
+<td valign="top">Velijn papier &#402;&nbsp;32.&#8211;; </td>
+<td valign="top">Holl. &#402;&nbsp;60.&#8211;; </td>
+<td valign="top">Japansch &#402;&nbsp;100.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Najaar</b>, 2 bundels &agrave;
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Open Lucht</b>.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Stille Avonden</b>, Tweede druk,
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Vlaschaard</b>, Vierde Druk,
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb. </td>
+<td valign="top">Pracht-Editie &#402;&nbsp;10.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Het Uitzicht der Dingen.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Bloemlezing</b>, (door Mej. Dr. J. Aleida Nijland)
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Dorpsgeheimen</b>, 2 bundels &agrave;
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Minnehandel</b>, Twee deelen
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Doodendans</b>.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.
+<a id="d0e2752"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2752">165</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Dagen,</b> Tweede druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Lenteleven,</b> Vijfde druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb. </td>
+<td valign="top">Luxe-Editie &#402;&nbsp;25.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Langs de Wegen</b>, Tweede druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Zonnetij</b>, Derde druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Zomerland</b>, Derde druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Gokkel en Hinkel</b>, met platen
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De witte Zandweg</b>.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.25 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Het Kerstekind</b>.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.25 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Reinaert de Vos</b>, voor kinderen
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Andr&eacute; de Ridder</b>, Stijn Streuvels, met tal van platen.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.90 geb.</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+<a id="d0e2846"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2846">166</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">Van Jeanne Reyneke van Stuwe verscheen:</h2>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Mater Triumphatrix.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De &#8220;Arme&#8221; Vrouw.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Eva.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Huize ter Aar.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Het Leege Leven.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Arl.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Achter de Wereld.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Vrije Kracht.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Illusie der doode Menschen.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Naar het Levend Model. De Kinderen van Huize ter Aar.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;5.50 geb.
+
+<a id="d0e2942"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2942">167</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Zestien.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Zeventien.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Ik.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Ge&euml;ngageerd.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Liefde. </b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Een Verloving.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Judith.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De loop der Dingen</b>
+</td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "> </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Heer van de State.</b> Tweede druk.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.75 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Een Liefdesgeschiedenis.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.75 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Het Kind.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.90 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;4.50 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Hartstocht,</b> Oorspr. Haagsche Roman, tweede druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Tragische Levens.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Schetsen.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Impressies. Sonnetten en Verzen.</b>
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.25 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.60 geb.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Verzen.</b> Met portret
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.50 ing. </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;3.&#8211; geb.</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+<a id="d0e3088"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3088">168</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">GUIDO GEZELLE, Dichtwerken,</h2>
+<p>10 deelen.
+
+</p>
+<p>Prijs ing. &#402;&nbsp;3.75, geb. &#402;&nbsp;5.50, geb. in leer &#402;&nbsp;7.50.
+
+</p>
+<p>De uitgave bevat: Dichtoefeningen&#8212;Kerkhofblommen&#8212;Gedichten, Gezangen en Gebeden, Kleengedichten&#8212;Liederen, Eerdichten en Reliqua&#8212;Tijdkrans
+(2 deelen)&#8212;Rijmsnoer (2 deelen)&#8212;Hiawadha&#8217;s Lied&#8212;Laatste Verzen.
+
+</p>
+<p>Afzonderlijke deelen worden uit deze uitgave niet geleverd.
+
+</p>
+<p>Deze uitgave is nu zoo goedkoop gesteld, dat het voor niemand meer een bezwaar kan zijn, ze aan te schaffen. Vroeger &#402;&nbsp;17.20
+ing. &#402;&nbsp;22.&#8211; geb., thans voor &#402;&nbsp;3.75 ing., &#402;&nbsp;5.50 geb. linnen, &#402;&nbsp;7.50 gebonden leer.
+
+</p>
+<p>In de Belgische Editie zijn nog verkrijgbaar: Dichtoefeningen&#8212;Kerkhofblommen&#8212;Gedichten, Gezangen en Gebeden, Kleengedichtjes&#8212;Liederen,
+Eerdichten et Reliqua &agrave; &#402;&nbsp;1.50 per deel ing., &#402;&nbsp;1.90 gebonden.
+
+</p>
+<p>Tijdkrans&#8212;Rijmsnoer &agrave; &#402;&nbsp;2.50 per deel ing., &#402;&nbsp;2.90 gebonden.
+
+</p>
+<p><b>Verzen</b>, 2<sup>e</sup> druk ing. &#402;&nbsp;3.90, geb. &#402;&nbsp;4.50.
+
+</p>
+<p><b>Gedichten</b>, samengest. door Dr. J. Aleida Nijland, ing. &#402;&nbsp;1.90, geb. &#402;&nbsp;2.50, in leer geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+<a id="d0e3117"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3117">169</a>]</span>
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Bloemlezing</b>, samengesteld door Dr. J. Aleida Nijland, 5<sup>e</sup> verbeterde druk
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.90, </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.25</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Motto-Album</b>, met versieringen van Jules de Praetere. Prijs gebonden in linnen of gebatikt
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;1.50, </td>
+<td valign="top">geb. in l&ecirc;er &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Kleengedichtjes</b>, Eerste en Tweede bundel. Prijs per bundel
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.25, </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;0.50 </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2">In &eacute;&eacute;n band linnen of stof </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;0.90 </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2">in &eacute;&eacute;n band leer gewatteerd </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Laatste Verzen</b>, 3<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Prozawerken</b>,
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">dl. I. Uitstap in de Warande. </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">II. De Doolaards in Egypte. </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">III. Van den Kleenen Hertog. </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top" colspan="2">3 deelen ingenaaid &#402;&nbsp;3.&#8211; </td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top" colspan="2">3 deelen gebonden &#402;&nbsp;4.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>De Ring van het Kerkelijk Jaar</b>,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50, </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Loquela, tot Woordenboek omgewerkt</b>,
+</td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;20.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Kerkhofblommen</b>, School-Editie
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp; 1.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Rijmsnoer&#8212;Tijdkrans</b>, 4<sup>e</sup> druk, per deel
+</td>
+<td valign="top">gebonden &#402;&nbsp;2.50</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+<a id="d0e3228"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3228">170</a>]</span>
+
+
+</p>
+<p>GUIDO GEZELLE, Zijn Leven en Zijne Werken.
+
+</p>
+<p>TWEEDE DRUK, met 16 Platen.
+
+</p>
+<p>Prijs &#402;&nbsp;1.50 ingenaaid, &#402;&nbsp;1.90 gebonden.
+
+</p>
+<p>Inhoud:
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle</b>, door S. Dequidt,
+
+</p>
+<p><b>Dichter Guido Gezelle</b>, door S. Dequidt.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle en de Friezen</b>, door J. Winkler.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle zijne Kunst</b>, door Hugo Verriest.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle en de jonge Limburgers</b>, door Aug. Cuppens.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle</b> door Gustaaf Segers.
+
+</p>
+<p><b>Beeld, Woord en Dicht bij Guido Gezelle</b>, door Dr. G. Verriest.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle, de mensch en priester, de leider en dichter</b>, door H. Claeys.
+
+</p>
+<p><b>Dietsche Warande en Belfort aan Guido Gezelle</b>, door Kan. Eug. de Lepelleer.
+
+</p>
+<p><b>Koninklijke begraving</b>, door Hendrik Persijn.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle</b>, door H. J. M. Donders.
+
+</p>
+<p><b>Lijkrede uitgesproken op het graf</b>, door Dr. H. Claeys.
+
+</p>
+<p><b>Guido Gezelle en de drukpers.</b>
+
+<a id="d0e3296"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3296">171</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">Nederlandsche Schrijvers.</h2>
+<p><b>Anna de Savornin Lohman</b>,
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Wat nooit sterft </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Uit Christelijke Kringen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Uit de sfeer gerukt </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Om de Eere Gods </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Jonge Roeping </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Liefde, 2<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Kleine levensdingen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Henri Borel</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Levenshonger </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het daghet in den Oosten </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;4.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;4.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Van de Engelen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Chineezen in N.-Indi&euml; </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.60</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Opstellen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Studi&euml;n </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Stille Stad </td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Chineesche kunst </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.75
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Anna van Gogh-Kaulbach</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Otto van Lansveld </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.40 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Voor twee levens </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.30
+<a id="d0e3484"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3484">172</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Johanna van Woude</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Van hart tot hart, 2<sup>e</sup> uitgave
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.25</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Van de muziek des levens, 2<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.25</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Een verlaten Post, 4<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.25
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Henri van Wermeskerken</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Leo Smeder, 3<sup>e</sup> druk.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.25</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Vervolg op &#8220;Hollandsch Binnenhuisje&#8221;.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Is. Qu&eacute;rido, Levensgang, 2<sup>e</sup> druk.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Frans Coenen Jr.,</b>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Vluchtige Verschijningen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Zondagsrust </td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">In Duisternis </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Mr. M. G. L. van Loghem</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Fokel, 2<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.&#8211; </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.50
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>P. A. M. Boele van Hensbroek</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Liefde en Leed </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Max van Ravestein</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Bij ons </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Aan d&#8217;Overkant </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Jan Wz. Andenne</b>, Frans Remaer, Van kussen en tranen, dl. I.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Pieter Goeree, Van Kussen en tranen, dl. II. </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.90
+<a id="d0e3651"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3651">173</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Overduyn-Heiligers</b>, Als de Sennah&#8217;s bloeien
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Zondigen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;4.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Warm bloed </td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Om zijn eer </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;4.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;5.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Vrouw </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.40
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Prof. J. V. de Groot</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Denkers van onzen tijd. </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Georg Gr&uuml;newald Kz.</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Spaanders </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Van het Wondere Ambt </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>H. J. Schuurmans</b>, Van de oude garde en een jong Predikant,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Boeka</b>, P&agrave;hkasinum, Indische Roman,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Melati van Java</b>, Haar Held,
+</td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "> </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Freule, </td>
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "> </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Jeanne Haaxman</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het Leven is als een Damp </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Virginie Loveling</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het Lot der Kinderen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Vondels Lyriek</b>, Bloemlezing.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">leer &#402;&nbsp;4.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Joh. A. Wolters</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">In den Storm </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.40 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Van Oosten &amp; Zoon </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.40 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Elise Soer, Gerda </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.40 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+
+<a id="d0e3853"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3853">174</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">In de VLAAMSCHE BIBLIOTHEEK verscheen:</h2>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Albrecht Rodenbach</b>, Complete Gedichten,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.25 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" class="&#xA; alignright&#xA; "></td>
+<td valign="top" colspan="2">Pracht-Exempl. &#402;&nbsp;4.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Leo van Puyvelde</b>, Albrecht Rodenbach, 2<sup>e</sup> dr.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Hugo Verriest</b>, Op Wandel
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.25 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Regenboog, 5<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.90 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Dry Geestelijke Voordrachten </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;0.90 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Twintig Vlaamsche Koppen, 2<sup>e</sup> dr. 2 dln.
+</td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 ing.</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Voordrachten </td>
+<td valign="top">&#402;&nbsp;2.90 ing.
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Andr&eacute; de Ridder</b>, Hugo Verriest,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Dr. Maurits Sabbe</b>, Aan &#8217;t Minnewater,
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top"><b>Caesar Gezelle</b>, Leli&euml;n van Dalen.
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Uit het Leven der Dieren, </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+
+<a id="d0e3959"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3959">175</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="div1">
+<h2 class="normal">Buitenlandsche Schrijvers.</h2>
+<p></p>
+<div class="table">
+<table width="100%">
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Marie Corelli</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het Eeuwige Leven </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;4.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Strijder, 7&frac12; duizend </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Schat des Hemels, 14<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.60 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.&#8211;</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Ware Christen, 26<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Wereldlijke Macht, 13<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Alsem, 6<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Een Visioen van den Millionair, 3<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.&#8211; </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Delicia, 2<sup>e</sup> duizend
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Hall Caine</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Dweper. 2<sup>e</sup> druk
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Verloren Zoon, 4<sup>e</sup> dr
+</td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Witte Profeet </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Vrederechter </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Gijzelaar </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Edward Stilgebauer</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">G&ouml;tz Krafft, 4dln </td>
+<td valign="top">ing. &agrave; &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De Beurskoning </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+<a id="d0e4157"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4157">176</a>]</span>
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Mark Twain</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Jeanne d&#8217;Arc </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;3.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;4.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Oscar Wilde</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het portret van Dorian Gray, </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.60 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.&#8211;
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Gustav Freytag</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Soll und Haben </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">in leer &#402;&nbsp;4.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Felix Dahn</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Sigwalt en Sigridh </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.75 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.25
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Julius Stinde</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Hotel Buchholz </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Tante Constanz </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Alfred Fried</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Dagboek van een ter dood veroordeelde. </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>H&eacute;l&egrave;ne B&ouml;hlau</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het Rangeerterrein </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Vrijheid </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Rosa Mulholland</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Om Godswil </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;1.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Walter Besant</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Het Vierde Geslacht </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Jerome K. Jerome</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Schetsen </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.50 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;2.90
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>F. Reginald Statham</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">Paul Kruger </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;2.90 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;3.50
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top" colspan="2"><b>Williamson</b>,
+
+</td>
+</tr>
+<tr valign="top">
+<td valign="top">De opvoeding van Lord Loveland, </td>
+<td valign="top">ing. &#402;&nbsp;0.60 </td>
+<td valign="top">geb. &#402;&nbsp;1.10</td>
+</tr>
+</table>
+</div><p>
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1">
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/back.jpg" alt="Oorspronkelijke achterkant." width="492" height="720"></div><p>
+
+
+</p>
+<div class="transcribernote">
+<h2>Colofon</h2>
+<h3>Beschikbaarheid</h3>
+<p>Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen van welke soort dan ook. U mag het
+kopi&euml;ren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden van de Project Gutenberg Licentie bij dit eBoek of on-line op <a href="http://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+
+</p>
+<p>Dit eBoek is geproduceerd door Jeroen Hellingman en het on-line gedistribueerd correctie team op <a href="http://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>.
+
+</p>
+<p lang="en">This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give
+it away or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at <a href="http://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+
+</p>
+<p lang="en">This eBook is produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed Proofreading Team at <a href="http://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>.
+
+</p>
+<h3>Codering</h3>
+<p>Dit bestand is in een verouderde spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren. Afgebroken woorden aan het einde
+van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel zijn gecorrigeerd. Dergelijke correcties zijn
+gemarkeerd met het corr-element.
+
+</p>
+<p>Hoewel in het origineel laag liggende aanhalingstekens openen gebruikt, zijn deze in dit bestand gecodeerd met &#8220;. Geneste
+dubbele aanhalingstekens zijn stilzwijgend veranderd in enkele aanhalingstekens.
+
+</p>
+<h3>Documentgeschiedenis</h3>
+<ol class="lsoff">
+<li>05-JAN-2008 begonnen.
+
+</li>
+</ol>
+<h3>Verbeteringen</h3>
+<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p>
+<table width="75%">
+<tr>
+<th>Plaats</th>
+<th>Bron</th>
+<th>Verbetering</th>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e118">Bladzijde </a></td>
+<td width="40%">ongeduldlg</td>
+<td width="40%">ongeduldig</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e227">Bladzijde 17</a></td>
+<td width="40%">eemaal</td>
+<td width="40%">eenmaal</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e258">Bladzijde 19</a></td>
+<td width="40%">koors</td>
+<td width="40%">koorts</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e559">Bladzijde 37</a></td>
+<td width="40%">overdijft</td>
+<td width="40%">overdrijft</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e621">Bladzijde 44</a></td>
+<td width="40%">abonn&eacute;s</td>
+<td width="40%">abonn&eacute;es</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e1372">Bladzijde 97</a></td>
+<td width="40%">peizender</td>
+<td width="40%">peinzender</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e1609">Bladzijde 118</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">&#8212;</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e1849">Bladzijde 133</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">&#8212;</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e1899">Bladzijde 135</a></td>
+<td width="40%">neit</td>
+<td width="40%">niet</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e2214">Bladzijde 157</a></td>
+<td width="40%">ben</td>
+<td width="40%">bent</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e2398">Bladzijde 161</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#d0e2601">Bladzijde 163</a></td>
+<td width="40%">,</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+</table>
+</div>
+</div>
+</div>
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's Het vroolijke leven, by Jeanne Reyneke van Stuwe
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK HET VROOLIJKE LEVEN ***
+
+***** This file should be named 24386-h.htm or 24386-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/2/4/3/8/24386/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+</html>
diff --git a/24386-h/images/back.jpg b/24386-h/images/back.jpg
new file mode 100644
index 0000000..187046e
--- /dev/null
+++ b/24386-h/images/back.jpg
diff --git a/24386-h/images/front.jpg b/24386-h/images/front.jpg
new file mode 100644
index 0000000..7617482
--- /dev/null
+++ b/24386-h/images/front.jpg
diff --git a/24386-h/images/spine.jpg b/24386-h/images/spine.jpg
new file mode 100644
index 0000000..88dd2ba
--- /dev/null
+++ b/24386-h/images/spine.jpg
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..77c155d
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #24386 (https://www.gutenberg.org/ebooks/24386)