diff options
Diffstat (limited to '29192-h')
| -rw-r--r-- | 29192-h/29192-h.htm | 12849 | ||||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/logo.gif | bin | 0 -> 14439 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p005.jpg | bin | 0 -> 135398 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p009.jpg | bin | 0 -> 109125 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p017.jpg | bin | 0 -> 121182 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p025.jpg | bin | 0 -> 120360 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p033.jpg | bin | 0 -> 132306 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p041.jpg | bin | 0 -> 117936 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p049.jpg | bin | 0 -> 129129 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p057.jpg | bin | 0 -> 126899 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p065.jpg | bin | 0 -> 126822 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p073.jpg | bin | 0 -> 112848 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p077.jpg | bin | 0 -> 109858 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p081.jpg | bin | 0 -> 120049 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p085.jpg | bin | 0 -> 122440 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p089.jpg | bin | 0 -> 132473 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p097.jpg | bin | 0 -> 131775 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p101.jpg | bin | 0 -> 128965 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p105.jpg | bin | 0 -> 124223 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p113.jpg | bin | 0 -> 125792 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p117.jpg | bin | 0 -> 111590 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p121.jpg | bin | 0 -> 128080 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p129.jpg | bin | 0 -> 134036 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p137.jpg | bin | 0 -> 124847 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p145.jpg | bin | 0 -> 128141 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p149.jpg | bin | 0 -> 118200 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p153.jpg | bin | 0 -> 128041 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p157.jpg | bin | 0 -> 129249 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p161.jpg | bin | 0 -> 144126 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p165.jpg | bin | 0 -> 130923 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p169.jpg | bin | 0 -> 127884 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p177.jpg | bin | 0 -> 119726 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p181.jpg | bin | 0 -> 135709 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p185.jpg | bin | 0 -> 133502 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p193.jpg | bin | 0 -> 143194 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p197.jpg | bin | 0 -> 120841 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p201.jpg | bin | 0 -> 144924 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p205.jpg | bin | 0 -> 130076 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p209.jpg | bin | 0 -> 143542 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p213.jpg | bin | 0 -> 135650 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p217.jpg | bin | 0 -> 131786 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p221.jpg | bin | 0 -> 126585 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p225.jpg | bin | 0 -> 144855 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/p229.jpg | bin | 0 -> 143477 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 29192-h/images/titlepage.jpg | bin | 0 -> 44988 bytes |
45 files changed, 12849 insertions, 0 deletions
diff --git a/29192-h/29192-h.htm b/29192-h/29192-h.htm new file mode 100644 index 0000000..5744746 --- /dev/null +++ b/29192-h/29192-h.htm @@ -0,0 +1,12849 @@ +<!DOCTYPE html +PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" +"http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> +<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source, using XSLT. If you find any mistakes, please edit the XML source. --> +<html lang="nl-1900"> +<head> +<meta name="generator" content="HTML Tidy, see www.w3.org"> +<meta http-equiv="Content-Type" content= +"text/html; charset=ISO-8859-1"> +<title>De strijd tusschen Noord en Zuid: Overrompeling eener +plantage</title> +<link rel="schema.DC" href= +"http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/"> +<meta name="author" content="Jules Verne"> +<meta name="DC.Creator" content="Jules Verne"> +<meta name="DC.Title" content= +"De strijd tusschen Noord en Zuid: Overrompeling eener plantage"> +<meta name="DC.Date" content="#####"> +<meta name="DC.Language" content="nl-1900"> +<style type="text/css"> + /* Standard CSS stylesheet */ +body +{ + font: 100%/1.2em "Times New Roman", Times, serif; + margin: 1.58em 16%; + text-align: left; +} +.titlePage +{ + border: #DDDDDD 2px solid; + margin: 3em 0% 7em 0%; + padding: 5em 10% 6em 10%; +} +h1.docTitle +{ + font-size:1.6em; + line-height:2em; +} +h2.byline +{ + font-size:1.1em; + font-weight:normal; + line-height:1.44em; +} +span.docAuthor +{ + font-size:1.2em; + font-weight:bold; +} +h2.docImprint +{ + font-size:1.2em; + font-weight:normal; +} +.transcribernote +{ + background-color:#DDE; + border:black 1px dotted; + color:#000; + font-family:sans-serif; + font-size:80%; + margin:2em 5%; + padding:1em; +} +.advertisment +{ + background-color:#FFFEE0; + border:black 1px dotted; + color:#000; + margin:2em 5%; + padding:1em; +} +.div0 +{ + padding-top: 5.6em; +} +.div1 +{ + padding-top: 4.8em; +} +.index +{ + font-size: 80%; +} +.div2 +{ + padding-top: 3.6em; +} +.div3, .div4, .div5 +{ + padding-top: 2.4em; +} +.footnotes .body, +.footnotes .div1 +{ + padding: 0; +} +h1, h2, h3, h4, h5, h6, .pseudoh1, .pseudoh2, .pseudoh3, pseudoh4 +{ + clear: both; + font-style: normal; + text-transform: none; +} +h3, .pseudoh3 +{ + font-size:1.2em; + line-height:1.2em; +} +h3.label +{ + font-size:1em; + line-height:1.2em; + margin-bottom:0; +} +h4, pseudoh4 +{ + font-size:1em; + line-height:1.2em; +} +h4.lghead +{ + margin-left:10%; + margin-right:10%; +} +.alignleft +{ + text-align:left; +} +.alignright +{ + text-align:right; +} +.alignblock +{ + text-align:justify; +} +p.tb, hr.tb +{ + margin-top: 1.6em; + margin-bottom: 1.6em; + margin-left: auto; + margin-right: auto; + text-align: center; +} +p.poetry +{ + margin:0 10% 1.58em; +} +span.hemistich /* invisible text to achieve visual effect of hemistich indentation. */ +{ + color: white; +} +p.line +{ + margin:0 10%; +} +p.argument, p.note, p.tocArgument +{ + font-size:0.9em; + line-height:1.2em; + text-indent:0; +} +p.argument, p.tocArgument +{ + margin:1.58em 10%; +} +p.tocChapter +{ + margin:1.58em 0%; +} +p.tocSection +{ + margin:0.7em 5%; +} +div.epigraph +{ + font-size:0.9em; + line-height:1.2em; + width: 60%; + margin-left: auto; +} +.epigraph .bibl +{ + text-align: right; +} +.epigraph .poem +{ + margin-left: 0; +} +.epigraph .line +{ + margin-left: 0; + text-indent: 0; +} +.trailer +{ + clear: both; + padding-top: 2.4em; + padding-bottom: 1.6em; +} +.floatLeft +{ + float:left; + margin:10px 10px 10px 0; +} +.floatRight +{ + float:right; + margin:10px 0 10px 10px; +} +p.figureHead +{ + font-size:100%; + text-align:center; +} +.figure p +{ + font-size:80%; + margin-top:0; + text-align:center; +} +p.smallprint,li.smallprint +{ + color:#666666; + font-size:80%; +} +span.parnum +{ + font-weight: bold; +} +.leftnote +{ + font-size:0.8em; + height:0; + left:1%; + line-height:1.2em; + position:absolute; + text-indent:0; + width:14%; +} +.pagenum +{ + display:inline; + font-size:70%; + font-style:normal; + margin:0; + padding:0; + position:absolute; + right:1%; + text-align:right; +} +a.noteref, a.pseudonoteref +{ + font-size: 80%; + text-decoration: none; + vertical-align: 0.25em; +} +.red +{ + color: red; +} +.displayfootnote +{ + display: none; +} +div.footnotes +{ + margin-top: 1em; + padding: 0; +} +hr.fnsep +{ + margin-left: 0; + margin-right: 0; + text-align: left; + width: 25%; +} +p.footnote +{ + font-size: 80%; + margin-bottom: 0.5em; + margin-top: 0.5em; +} +p.footnote .label +{ + float: left; + text-align:left; + width:2em; +} +.footnotes td, .footnotes th, .footnotes .tablecaption +{ + font-size: 80%; +} +.centertable +{ + /* center the table */ + margin: 0px auto; +} +.poem +{ + margin-left:5%; + position:relative; + text-align:left; + width:90%; +} +.poem h4 +{ + font-weight:normal; + margin-left:5em; +} +.poem .linenum +{ + color:#777; + font-size:90%; + left:-2.5em; + margin:0; + position:absolute; + text-align:center; + text-indent:0; + top:auto; + width:1.75em; +} +.versenum +{ + font-weight:bold; +} +/* right aligned page number in table of contents */ +.tocPagenum, .flushright +{ + position: absolute; + right: 16%; + top: auto; +} +.footnotes .line +{ + font-size:80%; + margin:0 5%; +} +.poem .i0 +{ + display:block; + margin-left:2em; +} +.poem .i1 +{ + display:block; + margin-left:3em; +} +.poem .i2 +{ + display:block; + margin-left:4em; +} +.poem .i3 +{ + display:block; + margin-left:5em; +} +.poem .i4 +{ + display:block; + margin-left:6em; +} +.poem .i5 +{ + display:block; + margin-left:7em; +} +.poem .i6 +{ + display:block; + margin-left:8em; +} +.poem .i7 +{ + display:block; + margin-left:9em; +} +.poem .i8 +{ + display:block; + margin-left:10em; +} +.poem .i9 +{ + display:block; + margin-left:11em; +} +span.corr +{ + border-bottom:1px dotted red; +} +span.abbr +{ + border-bottom:1px dotted gray; +} +span.measure +{ + border-bottom:1px dotted green; +} +.letterspaced +{ + letter-spacing:0.2em; +} +.smallcaps +{ + font-variant:small-caps; +} +.caps +{ + text-transform:uppercase; +} +.fraktur +{ + font-family: 'Walbaum-Fraktur'; +} +.rm +{ + font-style: normal; +} +hr +{ + clear:both; + height:1px; + margin-left:auto; + margin-right:auto; + margin-top:1em; + text-align:center; + width:45%; +} +h2.docImprint,h1.docTitle,h2.byline,h2.docTitle,.aligncenter,div.figure +{ + text-align:center; +} +h1,h2 +{ + font-size:1.44em; + line-height:1.5em; +} +h1.label,h2.label +{ + font-size:1.2em; + line-height:1.2em; + margin-bottom:0; +} +h5,h6 +{ + font-size:1em; + font-style:italic; + line-height:1em; +} +p,p.initial +{ + text-indent:0; +} +p.firstlinecaps:first-line +{ + text-transform: uppercase; +} +p.dropcap:first-letter +{ + float: left; + clear: left; + margin: 0em 0.05em 0 0; + padding: 0px; + line-height: 0.8em; + font-size: 420%; + vertical-align:super; +} +.poem +{ + padding: .5em 0% .5em 0%; +} +p.quote,div.blockquote,div.argument +{ + font-size:0.9em; + line-height:1.2em; + margin:1.58em 5%; +} +.pagenum a, a.noteref:hover, a.hidden:hover, a.hidden +{ + text-decoration:none; +} +ul { list-style-type: disc; } +ol { list-style-type: decimal; } +ol.AL { list-style-type: lower-alpha; } +ol.AU { list-style-type: upper-alpha; } +ol.RU { list-style-type: upper-roman; } +ol.RL { list-style-type: lower-roman; } +.lsdisc { list-style-type: disc; } +.lsoff { list-style-type: none; } +.castlist, .castitem { list-style-type: none; } + /* Supplement CSS stylesheet "style/arctic.css.xml + " */ +body +{ + background: #FFFFFF; + font-family: "Times New Roman", Times, serif; +} +body, a.hidden +{ + color: black; +} +h1, h2, h3, h4, h5, h6, .pseudoh1, .pseudoh2, .pseudoh3, .pseudoh4 +{ + color: #001FA4; + font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; +} +p.byline +{ + font-style: italic; + margin-bottom: 2em; +} +.figureHead, .noteref, .pseudonoteref, span.leftnote, p.legend, .versenum, .stage +{ + color: #001FA4; +} +.rightnote, .pagenum, .linenum, .pagenum a +{ + color: #AAAAAA; +} +a.hidden:hover, a.noteref:hover +{ + color: red; +} +p.dropcap:first-letter +{ + color: #001FA4; + font-weight: bold; +} +sub, sup +{ + line-height: 0; +} + /* Standard Aural CSS stylesheet */ +.pagenum, .linenum +{ + speak: none; +} +</style> +</head> +<body> + + +<pre> + +Project Gutenberg's De strijd tusschen Noord en Zuid, by Jules Verne + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: De strijd tusschen Noord en Zuid + De Zwarte Kreek van Texar + +Author: Jules Verne + +Release Date: June 21, 2009 [EBook #29192] + +Language: Dutch + +Character set encoding: ISO-8859-1 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID *** + + + + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net/ + + + + + + +</pre> + +<div class="front"> +<div class="transcribernote"> +<p><i>De Zwarte Kreek van Texar</i> is het tweede deel van <i>De Strijd +tusschen Noord en Zuid</i>. Deel één is <i><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/29095">Overrompeling eener +plantage</a></i>.</p> +</div> + +<div class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<p class="aligncenter">De strijd tusschen Noord en Zuid</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/titlepage.jpg" alt= +"Oorspronkelijke titelpagina." width="477" height="720"></div> +</div> + +<div class="titlePage"> +<h1 class="docTitle">Wonderreizen</h1> + +<h2 class="byline"><span class="docAuthor">Jules Verne</span></h2> + +<h1 class="docTitle">De strijd tusschen Noord en Zuid</h1> + +<h2 class="docTitle">De Zwarte Kreek van Texar</h2> + +<h2 class="docImprint">Amsterdam<br> + Uitgevers-Maatschappij “Elsevier”</h2> +</div> + +<div class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/logo.gif" alt= +"Uitgeverslogo Elsevier." width="197" height="220"></div> + +<p class="aligncenter">Snelpersdruk van H. C. A. Thieme te +Nijmegen.</p> +</div> +</div> + +<div class="body"><span class="pagenum">[<a id="pb1" href= +"#pb1">1</a>]</span> +<div id="xd0e118" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="super">Tweede gedeelte.</h2> + +<h2 class="label">I.</h2> + +<h2 class="normal">Na de ontvoering.</h2> + +<p>»Texar!”...</p> + +<p>Ja, Texar! dat was wel degelijk de verafschuwde naam, die door +Zermah in den nacht uitgekreten was, juist op het oogenblik toen +mevrouw Burbank en miss Alice Stannard op den oever der <span class= +"corr" id="xd0e129" title="Bron: Marino-kreek">Marino-Kreek</span> +aankwamen.</p> + +<p>Het jonge meisje had daarenboven den ellendigen Spanjaard herkend, +zoodat niet kon in twijfel getrokken worden, dat hij de bewerker der +ontvoering van de kleine Dy en van de mestische vrouw Zermah was, ja, +dat hij de uitvoerder van die schandelijke daad was.</p> + +<p>En inderdaad, Texar was de schuldige. Hij was bij zijn boevenstuk +door een half dozijn kerels geholpen geworden, die aan hem met lijf en +ziel verknocht waren en bij alle door hem gepleegde misdaden zijne +medeplichtigen waren.</p> + +<p>De Spanjaard had reeds sedert lang dien tocht voorbereid, die de +verwoesting van de plantage Camdless-Bay, de plundering van het +heerenhuis Castle House, den financiëelen ondergang van de familie +Burbank, en de gevangenneming of den dood van het hoofd van dat gezin +moest tengevolge hebben.</p> + +<p>Met dat doel had hij zijne roofzieke benden over de plantage +losgelaten! Hij had zich toen evenwel niet aan hun hoofd gesteld, maar +de leiding van dien troep aan den meest woesten kerel zijner +partijgangers opgedragen. Hierdoor wordt het verklaarbaar, dat John +Bruce, de agent van master <span class="corr" id="xd0e140" title="Bron: +Harrey">Harvey</span>, die zich bij den aanvallenden troep gevoegd had, +aan James Burbank had kunnen verzekeren, dat Texar daarbij niet +aanwezig was.</p> + +<p>Om hem te ontmoeten, zou men naar de Marino-Kreek hebben moeten +gaan, die door middel van een tunnel, zooals de lezer weet, met +Castle-House in gemeenschap stond. Voor het geval dat het heerenhuis +<span class="pagenum">[<a id="pb2" href="#pb2">2</a>]</span>het beleg +niet langer zoude kunnen uithouden, zouden de verdedigers trachten +langs dien tunnel den terugtocht aan te nemen, om aan hunne vijanden te +ontkomen.</p> + +<p>Texar was met het bestaan van dien tunnel bekend. Hij was dan ook te +Jacksonville in een vaartuig gestegen en had, terwijl Squambo, +vergezeld van twee slaven in eene andere boot gezeten, zich bij hem +gevoegd had, post gevat in de Marino-Kreek, ten einde de vlucht van +master James Burbank te bespieden.</p> + +<p>En werkelijk, hij had zich niet vergist. Dat bespeurde hij dadelijk, +toen hij een der sloepen van Camdless-Bay ontwaarde, die achter de +biezen der kreek verscholen lag. De negers, die de wacht in dat +vaartuigje hielden, werden overvallen en afgemaakt. Daarna viel er +niets anders te doen dan te wachten. Weldra verscheen Zermah, die het +kleine meisje bij zich had. Toen de mestische begon te schreeuwen en te +gillen, vreesde de Spanjaard, dat men haar te hulp zoude komen. Hij +greep haar en leverde haar aan Squambo over. Toen mevrouw Burbank en +miss Alice Stannard een oogenblik later verschenen, bevond Zermah zich +reeds in het vaartuig van den Indiaan op het midden der rivier.</p> + +<p>De lezer weet het overige.</p> + +<p>Intusschen had Texar, na de voltooide ontvoering van die vrouw en +dat kind, het niet noodig geacht zich bij Squambo te vervoegen. Die +man, die hem met lijf en ziel toegedaan was, wist naar welke +onnaspeurlijke schuilplaats hij Zermah en de kleine Dy moest brengen. +Toen dan ook de drie kanonschoten de aanvallers, juist op het oogenblik +dat zij Castle-House zouden binnendringen, naar Jacksonville +terugriepen, was de Spanjaard plotseling verdwenen en had hij zich uit +de voeten gemaakt, door de Sint John in schuine richting over te +steken.</p> + +<p>Waar was hij heengegaan?</p> + +<p>Dat wist niemand te zeggen. Zooveel was zeker dat hij gedurende den +nacht van den 3<sup>den</sup> op den 4<sup>den</sup> Maart niet naar +Jacksonville teruggekeerd was. Men zag hem daar eerst vier en twintig +uren later. Wat voerde hij gedurende die onverklaarbare afwezigheid +uit? Dat kan door niemand verklaard worden. Toch mocht aangenomen +worden, dat die afwezigheid, wanneer hij als de hoofdschuldige of +medeplichtige aan de ontvoering van de kleine Dy en van Zermah +aangeklaagd mocht worden, hoogst verdacht moest voorkomen. Het +samenvallen van zijne verdwijning met die ontvoering zou zeer zeker in +zijn nadeel uitgelegd worden.</p> + +<p>Maar hoe het ook zij, hij keerde eerst in den ochtend van den +5<sup>den</sup> naar Jacksonville terug, om er de leiding op zich te +nemen en de noodige maatregelen te treffen voor de verdediging der stad +en van den Staat tegen de Noordelijken. <span class="pagenum">[<a id= +"pb3" href="#pb3">3</a>]</span></p> + +<p>De lezer heeft reeds vernomen, dat hij tijdig genoeg wederkeerde om +eene hinderlaag voor Gilbert Burbank open te stellen en om het +voorzitterschap der rechtbank op zich te nemen, die gereed stond den +jeugdigen officier ter dood te veroordeelen.</p> + +<p>Wat zeker was, dat is dat Texar zich niet in de sloep van den +Indiaan Squambo bevond, toen dit vaartuig door den opkomenden vloed, in +het donkere van den nacht naar het bovengedeelte der rivier ten noorden +van Camdless-Bay voortgedreven werd.</p> + +<p>Zermah, die eindelijk ingezien had, dat hare kreten en haar gegil +niet meer op de beide oevers der Sint John gehoord konden worden, was +er toe overgegaan te zwijgen. Zij zat in het achtergedeelte der sloep +en hield de kleine Dy in hare armen gesloten.</p> + +<p>Het verschrikte kleine meisje had geen enkelen kreet, geen enkele +klacht laten ontsnappen. Zij sloot zich vast tegen de borst van de +kleurlinge aan en poogde zich tusschen de plooien van het manteltje van +de wakkere vrouw te verbergen. Slechts eens of twee malen hadden hare +lippen eenige woorden gepreveld:</p> + +<p>»Mama!... Mama!... O, goede Zermah!... Ik ben zoo +bang!...”</p> + +<p>En een oogenblik later herhaalde zij:</p> + +<p>»O, Zermah!... Ik ben zoo bang... Waar is mama?... Ik wil naar +mama terug!”</p> + +<p>»Ja... lieve!” antwoordde de kleurlinge. »Wij gaan +naar mama terug!... Wees niet ongerust...”</p> + +<p>»O, ik ben zoo bang!...<span class="corr" id="xd0e189" title= +"Niet in bron">”</span></p> + +<p>»Neen, niet bang zijn!... Ik ben bij je!...”</p> + +<p>In ditzelfde oogenblik liep mevrouw Burbank, schier waanzinnig van +schrik en angst, langs den rechter oever der rivier en poogde het +vaartuig te volgen, dat haar kind naar de overzijde voerde.</p> + +<p>De duisternis was toen groot. De vlammen der verschillende woningen +en keten, die op de plantage in brand gestoken waren, begonnen uit te +dooven, evenals het geknetter van het geweervuur begon te zwijgen. Uit +de veelvuldige rookzuilen, die onder den aandrang van den zuidenwind +naar het noorden ombogen, flikkerden nog van tijd tot tijd vlammen op, +die dan weer uitdoofden, maar op de oppervlakte van den stroom eene +schittering veroorzaakten als van verschietende bliksemstralen.</p> + +<p>Toen werd alles stil en somber.</p> + +<p>Het vaartuig volgde den stroomdraad van de rivier en hield zich in +het midden daarvan, zoodat van de beide oevers niets te ontwaren was. +Het was alsof die sloep zich in volle zee bevond, zoo eenzaam was +zij.</p> + +<p>Naar welke kreek stevende dat vaartuig, welks roer door Squambo +gestuurd werd? <span class="pagenum">[<a id="pb4" href= +"#pb4">4</a>]</span></p> + +<p>Dat wenschte Zermah bovenal te weten. Zij begreep dat het +ondervragen van den Indiaan tot niets zou leiden. Zij zocht zich dus te +oriënteeren, hetgeen in die dikke duisternis waarlijk niet +gemakkelijk was, vooral zoolang Squambo het midden der rivier bleef +houden. De vloed kwam met kracht op; daarenboven pagaaiden de twee +negerslaven met alle kracht, zoodat men zoo snel mogelijk in zuidelijke +richting voortstevende.</p> + +<p>Het ware toch uiterst nuttig en raadzaam geweest, indien Zermah een +spoor van haren voorbijtocht achterliet, om de nasporingen van haren +meester te vergemakkelijken. Dat begreep de goede vrouw. Ware zij aan +wal geweest, dan zou een lap van haar manteltje, aan de takken van een +struik vastgehecht, als eerste merkteeken hebben kunnen dienen om de +verkenners op het spoor te brengen, die dat, eenmaal behoorlijk +waargenomen, niet meer zouden hebben laten glippen. Maar op die rivier +was zoo iets onmogelijk. Waartoe zou het dienen, dat het een of andere +voorwerp, aan haar of aan het jonge meisje toebehoorende, aan den +stroomdraad overgeleverd zoude worden? Zou de hoop werkelijk gekoesterd +kunnen worden, dat het in handen van master James Burbank zou geraken? +Neen, daaraan viel niet te denken. Op die hoop mocht niet gebouwd +worden. En als een gevolg daarvan moest de arme mestische er zich toe +bepalen om te trachten te herkennen op welk punt der oevers van de Sint +John de sloep zou landen.</p> + +<p>Zoo verliep onder de gegeven omstandigheden een uur.</p> + +<p>Squambo had geen enkel woord gesproken. De beide negerslaven +pagaaiden krachtig maar stilzwijgend. Geen enkel licht werd op de +oevers waargenomen, noch in de huizen, noch onder de dichte loofkruinen +van het hooge geboomte, welks sombere massa zich in het donker in een +nevelvorm liet ontwaren.</p> + +<p>Terwijl Zermah rechts en links uitkeek en steeds gereed was, om +iedere aanwijzing hoe gering ook te benutten, dacht zij slechts aan de +gevaren, welke het kleine meisje liep, dat met haar ontvoerd was. De +gevaren, die haar zelf bedreigden, telde zij niet; daaraan dacht zij +zelfs niet. Hare vrees betrof slechts dat kind. Op dat dierbare hoofd +verzamelden zich alle hare angsten.</p> + +<p>Het was wel degelijk Texar, die de ontvoering had doen ten uitvoer +leggen. Dienaangaande was geen twijfel mogelijk. Zij had den Spanjaard +zeer goed herkend, toen hij daar bij de Marino-Kreek de wacht hield, +hetzij met het doel om langs den tunnel binnen Castle House te dringen, +hetzij dat hij daar de verdedigers van het heerenhuis opwachtte, +wanneer die door dien uitgang zouden pogen te ontsnappen.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p005.jpg" alt= +"Toen hij een der sloepen van Camdless-Bay ontwaarde, die achter de biezen der kreek verscholen lag... (Bladz. 2)." + width="502" height="720"> +<p class="figureHead">Toen hij een der sloepen van Camdless-Bay +ontwaarde, die achter de biezen der kreek verscholen lag... (Bladz. <a +href="#pb2" class="pageref">2</a>).</p> +</div> + +<p>Wanneer Texar niet zoo overijld was te werk gegaan, zouden mevrouw +Burbank en miss Alice Stannard zich nu, evenals de <span class= +"pagenum">[<a id="pb6" href="#pb6">6</a>]</span>kleine Dy en Zermah, in +zijne macht bevinden. Dat hij zich niet aan het hoofd der +militie-troepen en de bende plunderaars gesteld had, had zijne redenen +daarin gevonden, dat hij er zeker van was de familie Burbank bij de +Marino-Kreek des te gevoeliger te kunnen treffen. Wij hebben gezien, +dat hij goed geraden had.</p> + +<p>Maar in ieder geval zou Texar niet kunnen loochenen, dat hij direct +medeplichtig was aan de ontvoering van het kleine meisje en van de +mestische vrouw. Later, wanneer het uur der gerechtigheid zoude gekomen +zijn, wanneer de Spanjaard voor zijne misdaden ter verantwoording zoude +geroepen worden, dan zou hem de uitvlucht niet kunnen baten, om een van +die onverklaarbare alibi’s te kunnen inroepen, die hem tot heden +zoo uitstekend gelukt waren.</p> + +<p>Maar welk lot dacht hij thans zijne twee slachtoffers toe?</p> + +<p>Kon hij ze in de moerassige streken van de Everglades, ver voorbij +de bronnen van de Sint John verbergen?</p> + +<p>Kon hij zich van Zermah ontdoen als van eene lastige en gevaarlijke +getuige, welker verklaring hem den een of anderen dag zoude kunnen +vernietigen?</p> + +<p>Die vragen stelde zich de mestische vrouw. Zij zou gaarne haar leven +ten offer gebracht hebben, om het kind te redden, dat met haar ontvoerd +werd. Maar wanneer zij dood zoude zijn, wat zou er dan van de kleine Dy +in de handen van Texar en zijne booswichten terecht komen? Die gedachte +martelde haar en dan klemde zij het kleine meisje vaster aan hare +borst, alsof Squambo het voornemen reeds aan den dag zoude gelegd +hebben om haar het kind te ontrukken.</p> + +<p>Terwijl zij zoo in hare gedachten verdiept was, meende Zermah +eindelijk te bemerken, dat het vaartuig den linker oever van de rivier +naderde. Zou haar dat tot aanwijzing kunnen strekken? Neen, want zij +wist niet, dat de Spanjaard zijne woning in het binnenste gedeelte van +de Zwarte Kreek, op een der talrijke eilanden van die schier onbekende +lagune, opgeslagen had. Dat wisten de partijgangers van Texar zelfs +niet, daar niemand ooit in het blokhuis, dat hij met Squambo en zijne +negerslaven bewoonde, toegelaten werd.</p> + +<p>Daar inderdaad bracht de Indiaan de kleine Dy en Zermah onder dak. +Daar, te midden van de ondoordringbare struiken van die streek, +overdekt met eene machtige moerassige tropische plantenwereld, zouden +zij aan iedere nasporing onttrokken zijn. De kreek zelve was als het +ware ondoordringbaar te noemen voor hem die er de richting van de +doorvaarten en de ligging der eilandjes niet van kende. Zij bood +schuilplaatsen bij duizenden aan, waar de ontvoerde gevangenen zoo goed +en wel verborgen konden worden, dat het onmogelijk zoude zijn haar op +het spoor te komen. Voor het geval dat master James Burbank zou pogen +dit woeste en ondoordringbare <span class="pagenum">[<a id="pb7" href= +"#pb7">7</a>]</span>struikgewas te doorzoeken, waren maatregelen +getroffen, om de mestische vrouw en het kleine meisje naar het +zuidelijk gedeelte van het Floridasche schiereiland te vervoeren. Dan +zou alle kans verkeken zijn om haar weer te vinden te midden van die +uitgestrekte wildernissen, die door de Europeesche pionniers hoogst +zelden bezocht worden, en waar slechts enkele benden Indianen +aangetroffen worden, die daar niet wonen, maar de ongezonde vlakten +slechts doortrekken.</p> + +<p>De vijf en veertig mijlen, die den afstand uitmaakten tusschen +Camdless-Bay en de Zwarte Kreek, waren vrij spoedig afgelegd. Het was +omstreeks elf uren, toen het vaartuig den elleboog passeerde, dien de +Sint John op tweehonderd yards afstand benedenstrooms vormde. Er bleef +niets anders te doen over dan de monding der haftvorming te verkennen. +Dat was eene zeer moeielijke verrichting te midden van de dikke +duisternis, welke den linker oever van den stroom omgaf. Hoe bekend hij +ook al met deze streken was, aarzelde Squambo dan ook, toen hij het +roer te boord moest leggen, om dwars door den snellen stroomdraad te +kunnen stevenen. Het besturen van de sloep zou voorzeker eene meer +gemakkelijke verrichting geweest zijn, wanneer het vaartuig den oever +had kunnen volgen, welke door eene menigte kleine kreken, baaien, +inhammen en haften, welke allen met hooge biezen begroeid of dicht met +waterplanten overdekt waren, diep ingesneden was. Maar de Indiaan +vreesde op ondiepten verzeild te raken. Daar nu het doorkomen van den +vloed ten einde spoedde en de eb het water van de Sint John met +bekwamen spoed naar de riviermonding zoude voeren, zou een vastraken in +die modderige streken, hem in verlegenheid kunnen brengen. Hij zou dan +moeten wachten tot het doorkomen van den volgenden vloed, dat vrij wel +gelijk zou staan met eene vertraging van elf uren ongeveer. Hoe zou hij +dan beletten kunnen om ontdekt te worden, wanneer het dag werd. +Gewoonlijk doorkliefden talrijke vaartuigen met hunne stevens de +oppervlakte der rivier. De tegenwoordige staat van zaken en de +mogelijke gebeurtenissen, die verwacht werden, noodzaakten tot eene +onafgebrokene briefwisseling tusschen Jacksonville en de havenstad Sint +Augustijn. Daarenboven, wanneer de bewoners van Castle House niet bij +den aanval op het heerenhuis omgekomen waren, zouden zij met de familie +Burbank reeds den volgenden dag alles in het werk stellen, om de +nasporingen met alle kracht te beginnen en met den meesten ijver door +te zetten. Dan zou Squambo, aan den voet van den oever in de modder +vastzittende, niet aan de vervolging kunnen ontsnappen, waaraan hij +bloot zoude staan. De toestand kon dan zeer gevaarlijk geacht +worden.</p> + +<p>Ten gevolge van al die overdenkingen verkoos de Indiaan in het <span +class="pagenum">[<a id="pb8" href="#pb8">8</a>]</span>diepe vaarwater +te blijven en den oever van de Sint John te mijden. Zelfs was hij +besloten om in den vollen stroom ten anker te gaan, wanneer dat noodig +mocht worden. Dan zou hij bij het aanbreken van den dag, de toegangen +van de Zwarte Kreek verkennen, en eenmaal daarbinnen aangeland, zou hij +van eene vervolging niets meer te duchten hebben.</p> + +<p>Het vaartuig ging inmiddels voort om met behulp van den vloed de +rivier opwaarts te stevenen. Te rekenen naar den verloopen tijd, +schatte Squambo, dat hij nog niet ter hoogte van de Lagune-monding +gekomen was. Hij voer dus verder door, totdat een verwijderd gerucht +zijn oor trof.</p> + +<p>Dat was een dof geraas van het klepperen van een raderschip, dat +zich langs de oppervlakte der rivier voortplantte en daardoor al +duidelijker en duidelijker vernomen werd. Bijna ter zelfder tijd +verscheen bij een hoek, die door den linker oever der rivier gevormd +werd, eene in beweging zijnde massa.</p> + +<p>Het was eene stoomboot die langzaam en slechts halfwerk +voortstoomde, welke het witte licht van haar seinlantaarn vertoonde. In +minder dan eene minuut zou zij de sloep bereikt hebben en die met +geweld aanvaren, hetgeen groote ongelukken kon ten gevolge hebben.</p> + +<p>Met een gebaar beval Squambo den negerslaven, met pagaaien op te +houden. Tegelijkertijd bracht hij den helmstok van het roer naar het +andere sloepsboord over en stak naar den rechter oever, zoowel om niet +door de stoomboot overvaren, alsook door hare passagiers en opvarenden +niet gezien te worden.</p> + +<p>Maar de sloep was door de wachthebbenden van de boot gezien +geworden. Zij werd gepraaid met bevel om aan boord te komen.</p> + +<p>Squambo stiet een vervaarlijken vloek uit. Maar de onmogelijkheid +inziende om door de vlucht aan de uitnoodiging, die in bevelenden toon +tot hem gericht was, te ontkomen, moest hij gehoorzamen.</p> + +<p>Een oogenblik later schoot de sloep langs zijde en legde aan bij de +rechter valreeptrap van de stoomboot, die middelerwijl om haar in te +wachten gestopt had.</p> + +<p>Zermah stond toen van hare zitplaats op. In de zich voordoende +omstandigheden, meende zij eene kans tot redding te bespeuren. Zou zij +niet kunnen schreeuwen? Zou zij zich niet kunnen bekend maken? Zou zij +geen hulp kunnen inroepen en zoodoende aan dien Squambo ontkomen?</p> + +<p>De Indiaan sprong ook op en stelde zich naast hare zijde. Hij hield +in de eene hand een breed bowie-knife; met de andere had hij het kleine +meisje gegrepen, dat Zermah hem met alle kracht maar tevergeefs +trachtte te ontrukken. <span class="pagenum">[<a id="pb9" href= +"#pb9">9</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p009.jpg" alt= +"Hij hield in de eene hand een breed bowie-knife. (Bladz. 8)." width= +"505" height="720"> +<p class="figureHead">Hij hield in de eene hand een breed bowie-knife. +(Bladz. <a href="#pb8" class="pageref">8</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb10" href="#pb10">10</a>]</span></p> + +<p>»Een enkele kreet, en ik steek haar dood!” zei hij met +gedempte stem.</p> + +<p>Wanneer het slechts het offer van haar leven gegolden had, dan zou +Zermah geen oogenblik geaarzeld hebben; maar daar dit noodlottige mes +van den Indiaan het kind bedreigde, zweeg zij.</p> + +<p>Van het dek der stoomboot kon men onmogelijk ontwaren, wat in de +sloep omging.</p> + +<p>De boot kwam van Piccolata, waar zij een detachement militie-troepen +aan boord had genomen, om dat naar Jacksonville over te varen, ten +einde het garnizoen van de bezettingstroepen der zuidelijken aldaar te +versterken, wien opgedragen was de rivierverdediging te voeren.</p> + +<p>Een scheepsofficier boog zich over de leuning der brug en praaide +den Indiaan.</p> + +<p>Ziehier de woorden, die tusschen hen gewisseld werden:</p> + +<p>»Ohoi!”</p> + +<p>»Ohoi!” antwoordde Squambo, na eene lichte +aarzeling.</p> + +<p>»Waar gaat gij heen?”</p> + +<p>»Waar ik heen ga?”</p> + +<p>»Ja!”</p> + +<p>»Ik ga naar Piccolata.”</p> + +<p>Zermah onthield dien naam, hoewel zij bij zich zelve overlegde dat +de Indiaan Squambo in de gegeven omstandigheden het grootste belang er +bij had, zijne ware bestemming verborgen te houden.</p> + +<p>»Van waar komt gij?<span class="corr" id="xd0e307" title= +"Bron: ’">”</span> vervolgde de scheepsofficier zijne +ondervraging.</p> + +<p>»Van de noordelijke graafschappen.”</p> + +<p>»Maar van welke plaats vertrokt ge het laatst?”</p> + +<p>»Van Jacksonville.”</p> + +<p>»Is daar nieuws?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Hoegenaamd niets?”</p> + +<p>»Neen, niets.”</p> + +<p>»En van den kant van het smaldeel van den Commodore +Dupont?<span class="corr" id="xd0e326" title="Bron: +’">”</span></p> + +<p>»Niets.”</p> + +<p>»En van de kanonneerbooten van den commandant +Stevens?”</p> + +<p>»Niets. Die liggen nog altijd buiten de bank voor hunne ankers +te rijden.”</p> + +<p>»Zijn er sedert den aanval op de havenplaats Fernandina en van +het fort Clinch geen nadere tijdingen ingekomen?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»En is geen enkele kanonneerboot er in geslaagd de bank te +overschrijden en in het vaarwater van de Sint John te +geraken?”</p> + +<p>»Geen enkele.” <span class="pagenum">[<a id="pb11" href= +"#pb11">11</a>]</span></p> + +<p>»Vanwaar komen die schitteringen, welke wij bij wijlen +waargenomen hebben, en die losbrandingen, welke wij in noordelijke +richting gehoord hebben, terwijl wij voor anker lagen, in afwachting +dat de vloed zoude doorkomen?”</p> + +<p>»O, gedurende den nacht heeft een aanval op de plantage van +Camdless Bay plaats gehad.”</p> + +<p>»Een aanval op Camdless Bay?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»Door wie? Door de Noordelijken?”</p> + +<p>»Neen, door de militie-troepen van Jacksonville.”</p> + +<p>»Wat was daarvan de reden?”</p> + +<p>»De eigenaar weerstreefde de bevelen van het +bestuur.”</p> + +<p>»De eigenaar?”</p> + +<p>»Ja, de eigenaar.”</p> + +<p>»Is dat niet master James Burbank?”</p> + +<p>»Juist.”</p> + +<p>»Een noordelijkgezinde?”</p> + +<p>»Juist. Een doldriftige voorvechter voor de afschaffing der +slavernij!”</p> + +<p>»Jawel. Nu begrijp ik het. En wat is de uitslag van dien +aanval geweest?”</p> + +<p>»Dat weet ik niet.”</p> + +<p>»Weet gij dat niet?”</p> + +<p>»Neen, ik ben daar slechts voorbijgestevend, zonder aan wal te +gaan... Het was toen alsof men alles in brand gestoken had.”</p> + +<p>»Zoo.”</p> + +<p>In dit oogenblik ontsnapte een kreet van schrik aan het kleine +meisje.... Zermah legde haar eene hand op den mond, juist toen de +vingers van den Indiaan den hals van het kind zochten om het te +wurgen.</p> + +<p>De scheepsofficier, die steeds op de brug der stoomboot stond, had +niets gehoord en kon niets zien.</p> + +<p>»Is Camdless Bay met geschutvuur aangevallen geworden?” +vroeg hij verder.</p> + +<p>»Dat geloof ik niet.”</p> + +<p>»Wat beduidden dan die drie kanonschoten, die wij duidelijk +vernomen hebben en die van den kant van Jacksonville schenen te +komen?”</p> + +<p>»Kanonschoten?”</p> + +<p>»Ja, drie kanonschoten.”</p> + +<p>»Ik weet het niet. Ik heb ze niet gehoord.”</p> + +<p>»Niet?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Dus de Sint John is nog vrij?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»Vrij van Piccolata af tot aan hare monding?” <span +class="pagenum">[<a id="pb12" href="#pb12">12</a>]</span></p> + +<p>»Geheel vrij en gij kunt de rivier gerust afzakken. Gij zult +geen der kanonneerbooten van de Noordelijken ontmoeten.”</p> + +<p>»Goed.”</p> + +<p>»Kan ik afhouden?”</p> + +<p>»Ja, gij zijt vrij. Houdt af!”</p> + +<p>En van de brug klonk reeds het bevel:</p> + +<p>»Vooruit. Half werk!”</p> + +<p>Toen Squambo de hand verhief, ten teeken dat hij nog iets wilde +vragen, riep de officier:</p> + +<p>»Stoppen!”</p> + +<p>De raderen, die slechts langzaam in beweging geraakt waren, stonden +dadelijk stil.</p> + +<p>»Mag ik om eene inlichting verzoeken?” vroeg de +Indiaan.</p> + +<p>»Spreek. Welke?”</p> + +<p>»De nacht is donker,” begon Squambo.</p> + +<p>»Dat is zoo... Verder?”</p> + +<p>»Ik ben het spoor bijster... Ik herken de omstreken niet +meer... Kunt gij mij zeggen waar ik ben?”</p> + +<p>»Ter hoogte van de Zwarte Kreek.<span class="corr" id= +"xd0e439" title="Niet in bron">”</span></p> + +<p>»Dank u.”</p> + +<p>»Geen dank,” antwoordde de scheepsofficier.</p> + +<p>Squambo liet den valreep los, terwijl hij de sloep met kracht +afduwde. Toen het vaartuigje zich op weinige vademen verwijderd had, +klonk andermaal het kommando naar de machinekamer:</p> + +<p>»Vooruit!... Half werk!”</p> + +<p>De schoepen der raderen sloegen de oppervlakte der rivier tot +schuim, en weldra was de stoomboot in het donker verdwenen, terwijl zij +een breed zog van heftig opgezweepte golven achter zich liet.</p> + +<p>Toen Squambo ontwaarde, dat hij zich weer alleen op de rivier bevond +en geen enkel vaartuig in de nabijheid was, zette hij zich weer op de +achterplecht neder en gaf de negerslaven bevel te pagaaien. Hij kende +thans zijne stelling, loerde dientengevolge over stuurboord en stevende +op de oever-insnijding aan, die toegang tot de Zwarte Kreek +verleende.</p> + +<p>Dat de Indiaan in die streek, welke zoo woest was en waartoe de +toegang zoo moeielijk te vinden was, een toegang zoude zoeken, was voor +Zermah boven iederen twijfel verheven. Wat hierbij het ergste evenwel +mocht heeten, was, dat haar die wetenschap bitter weinig baatte.</p> + +<p>Want, hoe zou zij haren meester daarvan kennis doen dragen, en hoe +zou deze, al ware hij ook met die omstandigheid bekend, de nasporingen +in dit ondoordringbaar doolhof kunnen leiden? <span class="pagenum">[<a +id="pb13" href="#pb13">13</a>]</span></p> + +<p>Boden daarenboven buiten en aan de andere zijde van de kreek de +maagdelijke wouden van het graafschap Duval niet alle gelegenheid aan +om iedere nasporing te ontgaan, voor het geval dat master James Burbank +en de zijnen er in slagen mochten door de lagune te worstelen? Dit +westelijke gedeelte van den Staat Florida moest toch nog aangemerkt +worden als een woest en onbekend land, waarin het feitelijk onmogelijk +was, een spoor te kunnen volgen.</p> + +<p>Bovendien zou het niet voorzichtig genoemd kunnen worden zich in die +streek te wagen. De Seminolen-Indianen dwaalden toch in de bosschen en +in de moerassen rond, en die wilden waren inderdaad zeer te +duchten.</p> + +<p>Volgaarne plunderden zij de reizigers uit, die hen in handen gesteld +werden, en zij maakten er geene gewetenszaak van, hen eenvoudig en +zonder vorm van proces te vermoorden, wanneer zij zich poogden te weer +te stellen.</p> + +<p>Een hoogst ernstige gebeurtenis had zich nog niet lang geleden in +het bovengedeelte van het graafschap, niet ver en ten noordwesten van +Jacksonville, voorgedaan, en daarover was lang gesproken geworden.</p> + +<p>Ziehier wat er gebeurd was:</p> + +<p>Een twaalftal Europeesche bewoners van Florida, die zich naar de +kusten langs de Golf van Mexico wilden begeven, waren door een troep +Indianen, behoorende tot den stam der Seminolen, overvallen geworden. +Dat zij niet allen tot den laatsten man gedood werden, vond alleen +daarin zijn oorzaak, dat zij hoegenaamd geen weerstand geboden hadden. +Dat <span class="corr" id="xd0e471" title="Bron: had">was</span> +trouwens volmaakt nutteloos geweest, daar zij een tegen tien gestaan +hadden.</p> + +<p>Die blanke reizigers werden derhalve op de meest nauwkeurige wijze +aan den lijve onderzocht en van alles beroofd, wat zij bezaten, zelfs +hunne kleederen. Maar nog meer, onder bedreiging van bij niet opvolging +vermoord te zullen worden, werd hen bevolen, nimmermeer in die streken +te verschijnen, waarvan de Indianen het grondbezit, met uitsluiting van +iedere andere natie, voor zich opeischten.</p> + +<p>En om hen te kunnen herkennen, wanneer zij het in het hoofd mochten +krijgen aan dat bevel ongehoorzaam te zijn, bezigde het opperhoofd dier +Indianen een eenvoudig middel. Hij liet hun een bijzonder teeken op den +arm tatoueeren. Dat geschiedde op de navolgende wijze: met eene fijne +naald werden wondjes in de huid geprikt, die naast elkander den vorm +van het gewilde teeken vertoonden. Die wondjes werden met heet water +gewasschen, om een overvloedige verbloeding te veroorzaken, waarna zij +met het scherpe sap eener kleurafgevende plant werden ingewreven, +waardoor het werk onuitwischbaar werd. <span class="pagenum">[<a id= +"pb14" href="#pb14">14</a>]</span></p> + +<p>Die Floridasche reizigers, die zich overigens over geene +mishandelingen te beklagen hadden, werden daarna naar hunne +woonplaatsen teruggezonden. Zij kwamen daar op de plantages der +noordelijke graafschappen van den Staat in vrij berooiden toestand aan, +gemerkt als zooveel stuks vee met het wapen van den Indiaanschen stam, +en toonden, zooals wel te begrijpen is, zeer weinig lust om andermaal +dien Seminool-Indianen in handen te vallen, die hen alsdan zonder het +minste mededoogen zouden vermoorden, al ware het maar om hunne +handteekening, door dat merk vertegenwoordigd, gestand te doen.</p> + +<p>In ieder ander tijdperk zouden de militie-troepen van het graafschap +Duval een zoodanigen misdadigen aanslag niet ongestraft hebben gelaten. +Zij zouden onmiddellijk uitgetrokken zijn, om de Indianen te vervolgen +en te tuchtigen. Maar in het tijdstip, waarin dit verhaal speelt, was +er wel wat anders te verrichten, dan een krijgstocht tegen die +zwervende volksstammen te ondernemen.</p> + +<p>De vrees, dat het land door de federale troepen bezet zoude worden, +overheerschte alles. Het grootste belang werd er in gesteld dat deze +zich niet meester maakten van de mondingen van de Sint John en zoo het +stroomgebied in hunne macht kregen. En nu kon men niets van de +krijgsmacht der Zuidelijken, die van Jacksonville af tot aan de grens +van den Staat Georgië opgesteld was, afnemen, om elders Indianen +te gaan tuchtigen.</p> + +<p>Later zou tijd genoeg gevonden worden, om tegenover dien +Seminolen-stam op te treden, die thans ten gevolge van den burgeroorlog +stoutmoedigheid genoeg aan den dag legden, om het grondgebied in het +noorden van Florida, vanwaar men ze voor altijd verjaagd dacht, +onveilig te maken.</p> + +<p>Men zou zich dan niet vergenoegen hen terug te dringen naar de +moerassen der <span class="corr" id="xd0e489" title="Bron: +Evergladen-streek">Everglades-streek</span>; maar men zou dan pogen hen +tot den laatsten man uit te roeien.</p> + +<p>Maar intusschen was het zeer gevaarlijk, zich op het terrein, +gelegen in het westen van Florida, te wagen; en wanneer master James +Burbank zijne nasporingen ooit naar dien kant uitstrekte, dan zou dat +een nieuw gevaar zijn, hetwelk de reeds zoovele zoude vermeerderen, +door eene zoodanige expeditie teweeggebracht.</p> + +<p>Zoodanig was de gedachtengang van Squambo, terwijl hij de kleine Dy +en Zermah ontvoerde.</p> + +<p>Intusschen had het vaartuig den linker oever bereikt, en nu de +Indiaan wist, dat hij zich ter hoogte van de Zwarte Kreek bevond, die +toegang aan de wateren van de Sint John, in de uitgestrekte +lagune-vorming verleent, zoo vreesde hij niet meer met zijne sloep op +de eene of andere ondiepte te geraken.</p> + +<p>Vijf minuten later gleed het vaartuig onder het sombere gewelf <span +class="pagenum">[<a id="pb15" href="#pb15">15</a>]</span>van de +boomkruinen, te midden eener duisternis, die nog zwarter was dan de +oppervlakte van de rivier.</p> + +<p>Hoe gewoon Squambo ook was te varen, te midden van dit doolhof van +kanalen tot deze lagune behoorende, zoo zou hij er thans evenwel van +hebben moeten afzien, zoo donker was het. Maar daar hij van buiten af +niet meer bespeurd kon worden, was de reden vervallen, waarom hij zijn +pad niet zou verlichten. Hij hakte een harsachtigen tak van een boom op +den oever af, ontstak dien en plaatste hem op de voorplecht van de +sloep. Die walmende vlam was voor het geoefende oog van den Indiaan +voldoende, om de verschillende doorvaarten te kunnen verkennen.</p> + +<p>Zoo werd gedurende ruim een half uur voortgestevend en volgde het +vaartuig de veelvuldige kronkelingen van de kreek, totdat het eindelijk +het eilandje bereikte, waarop zich het blokhuis verhief.</p> + +<p>Zermah moest toen aan wal stappen. Het kleine meisje, door +vermoeienis uitgeput, was in de armen van de kleurlinge in slaap +gevallen. De kleine Dy ontwaakte zelfs niet, toen Zermah de poterne van +het fortje doorstapte, ook niet, toen zij in eene kamer, die aan het +centraal reduit grensde, opgesloten werd.</p> + +<p>Het kleine meisje werd in een deken gewikkeld, die in een hoek van +het vertrek lag, en daarna op een hoop stroo neergelegd, die tot bed +voor beiden moest dienen. Zermah zou evenwel niet slapen; zij zou bij +hare lieveling waken. <span class="pagenum">[<a id="pb16" href= +"#pb16">16</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e511" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">II.</h2> + +<h2 class="normal">Eene zonderlinge bewerking.</h2> + +<p>Den volgenden ochtend, op den 3<sup>den</sup> Maart, trad Squambo +tegen acht uren het vertrek, waarin Zermah den nacht doorgebracht had, +binnen. Hij bracht voedingsmiddelen—wat brood, een stuk koud +wildbraad, vruchten, een kruik vrij sterk bier en een karaf met water, +alsook eenige tafelbenoodigdheden, als borden, lepels, vorken, messen, +glazen enz. Ter zelfder tijd plaatsten een paar negers een oudachtig +meubelstuk in een hoek, dat als toilettafel en kastje dienst moest doen +en waarin eenig linnengoed, als beddelakens, handdoeken, servetten en +andere kleine benoodigdheden besloten waren, die de mestische vrouw +zoowel voor haar als voor de kleine Dy zou kunnen gebruiken.</p> + +<p>Het kleine meisje sliep gelukkig nog. Zermah had Squambo met een +gebaar gesmeekt, haar toch niet wakker te maken.</p> + +<p>Toen de negerslaven het vertrek verlaten hadden, vroeg Zermah den +Indiaan met fluisterende stem:</p> + +<p>»Wat wil men toch met ons?”</p> + +<p>»Dat weet ik niet,” antwoordde Squambo.</p> + +<p>»Weet gij dat niet?”</p> + +<p>»Waarlijk niet!”</p> + +<p>»Welke bevelen hebt gij van Texar ontvangen?”</p> + +<p>»Waarom moest ik juist bevelen van Texar ontvangen?” was +de wedervraag van den Indiaan.</p> + +<p>»Och, die drijft hier te lande alles. Dat weet +iedereen.”</p> + +<p>»Toch zoudt ge u kunnen vergissen.”</p> + +<p>»Om het even van wien ge uwe bevelen hebt,” antwoordde +Zermah, »zeg mij wat zij betreffen?”</p> + +<p>»Juist, die zal ik u mededeelen, in de verwachting dat gij ze +stipt zult opvolgen.”</p> + +<p>»Ik luister.”</p> + +<p>»Zoolang gij hier zult vertoeven, zal deze kamer de uwe zijn +en zult gij des nachts in het reduit van het fortje opgesloten +zijn.” <span class="pagenum">[<a id="pb17" href= +"#pb17">17</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p017.jpg" alt= +"En volgde het vaartuig de veelvuldige kronkelingen van de kreek. (Bladz. 15)." + width="499" height="720"> +<p class="figureHead">En volgde het vaartuig de veelvuldige +kronkelingen van de kreek. (Bladz. <a href="#pb15" class="pageref"> +15</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb18" href="#pb18">18</a>]</span></p> + +<p>»Des nachts?... Alleen des nachts?”</p> + +<p>»Ja, des nachts.”</p> + +<p>»Maar overdag?”</p> + +<p>»Dan zult ge binnen de omheinde ruimte kunnen rondwandelen, +zooveel gij zult willen.”</p> + +<p>»Rondwandelen?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»Zoolang als wij hier zullen vertoeven,... zeidet gij +straks,” hernam Zermah. »Waar zijn wij hier +eigenlijk?”</p> + +<p>»Waar gij zijt?... Wel op de plek, waarheen ik u voeren +moest.”</p> + +<p>Zermah keek hem doordringend aan. Zij begreep dat de Indiaan niet +praten wilde. Toch waagde zij nog eene vraag:</p> + +<p>»En zullen wij er lang blijven?”</p> + +<p>»Gij zijt nog al nieuwsgierig uitgevallen, dunkt me,” +grinnikte de Indiaan.</p> + +<p>»Nieuwsgierig of niet, antwoordt mij,” bad de +kleurlinge.</p> + +<p>»Wat ik te zeggen had, heb ik gezegd,” antwoordde +Squambo. »Wat ik kan mededeelen, heb ik u medegedeeld. Het is +verder onnoodig mij te vragen, want ik zal niet meer +antwoorden.”</p> + +<p>»Gij vertrouwt u zelven niet, naar ik vermeen.”</p> + +<p>»Wel mogelijk.”</p> + +<p>En inderdaad, Squambo, die niet meer wilde zeggen dan hij gezegd +had, verliet na die korte woordenwisseling het vertrek en liet Zermah +bij het kleine kind alleen.</p> + +<p>Deze bekeek toen de kleine Dy, die voortging met zoo gerust mogelijk +te slapen. Een paar tranen pinkte de brave vrouw tusschen de +oogwimpers. Zij veegde ze onmiddellijk af, want het kind mocht bij het +ontwaken niet bespeuren, dat zij geweend had. Het was toch van het +grootste belang, dat de kleine meid langzamerhand aan haren nieuwen +toestand gewende.</p> + +<p>Die toestand vertoonde zich evenwel zeer dreigend, daar men met een +vijand als dien ellendigen Spanjaard, op alles voorbereid moest +zijn.</p> + +<p>Zermah dacht na over al hetgeen sedert den vorigen dag geschied +was.</p> + +<p>Zij had goed en wel gezien, dat mevrouw Burbank en miss Alice +Stannard langs den oever der Sint John voortstapten, terwijl het +vaartuig naar het midden der rivier stevende en zich dus van hen +verwijderde. Hun wanhopig geroep, hunne hartverscheurende kreten hadden +wel degelijk haar oor bereikt. Maar zouden zij Castle House weer +bereikt hebben, zouden zij weer langs den tunnel in het belegerde +heerenhuis hebben kunnen geraken, om aan master James Burbank en zijne +metgezellen bericht te kunnen geven van de nieuwe ramp die hen +getroffen had? Zouden zij niet in handen <span class="pagenum">[<a id= +"pb19" href="#pb19">19</a>]</span>van de handlangers van den Spanjaard +gevallen zijn? Zouden zij dan niet ver van Camdless Bay gevoerd zijn? +Misschien waren zij wel gedood!</p> + +<p>O, als dat het geval was, dan zou master James Burbank niet bekend +worden met de afschuwelijke misdaad, dat zijn dochtertje met Zermah +ontvoerd was. Hij zou dan natuurlijk in de meening verkeeren, dat zijne +echtgenoote, dat miss Alice Stannard, dat de kleine Dy en dat de +mestische zich in de Marino Kreek hadden kunnen inschepen, dat die +vluchtelingen de schuilplaats bij de Ceder-rots hadden kunnen bereiken, +alwaar hij haar in veiligheid moest wanen. Hij zou dan even natuurlijk +geen onmiddellijke nasporingen instellen om de ontvoerden weer te +vinden!...</p> + +<p>En.... al nam men ook al aan, dat mevrouw Burbank en miss Alice +Stannard binnen Castle House hadden kunnen geraken, ook dat master +James Burbank thans op de hoogte van alles was, was het dan nog niet te +duchten dat het heerenhuis bedwongen, dat het door de aanvallers bij +storm genomen, dat het uitgeplunderd, in brand gestoken, in een woord +vernietigd was?</p> + +<p>Wat zou er in dit geval van de moedige en vastberaden verdedigers +geworden zijn?</p> + +<p>Zouden zij krijgsgevangen gemaakt of in den verwoeden strijd +omgekomen zijn?</p> + +<p>Maar gevangen of dood, Zermah gevoelde het, dat zij dan geen +bijstand van hunne zijde te wachten had. Zelfs wanneer de Noordelijken +meester van de Sint John geworden zouden zijn, rekende zij zich +verloren. Want noch Gilbert Burbank, noch Mars zouden vernemen, de eene +dat zijn zusje, de andere dat zijne wederhelft op dat schier onbekende +eilandje van de Zwarte Kreek gevangen gehouden en ten nauwkeurigste +bewaakt werden.</p> + +<p>Welnu, wanneer dat het geval mocht zijn, wanneer Zermah op niemand +anders dan op haar eigen persoon kon rekenen, dan zou haar hare +geestkracht toch niet begeven. Zij zou alle mogelijke pogingen +aanwenden om dat kleine kind te redden, dat wellicht niemand meer dan +hare trouwe min op de wereld bezat.</p> + +<p>Haar geheele bestaan zou zich op een eenig doel richten, haar geheel +denkvermogen zou slechts eene eenige gedachte koesteren, namelijk: de +vlucht! Geen uur, geene minuut zou zij laten voorbijsnellen, zonder dat +zij daadwerkelijk of met den geest bezig zoude zijn om de middelen tot +die vlucht voor te bereiden.</p> + +<p>En toch, zou het mogelijk zijn, gadegeslagen als zij werd door den +Indiaan Squambo en door zijne negerslaven, het fortje te kunnen +verlaten? Zou het mogelijk zijn aan de woeste speurhonden, die rond de +afgesloten ruimte omdoolden, te kunnen ontsnappen? Zou het mogelijk +zijn, dat eilandje, hetwelk als verloren te beschouwen <span class= +"pagenum">[<a id="pb20" href="#pb20">20</a>]</span>was te midden van de +duizenden kronkelingen van het doolhof dier lagune, te kunnen +ontvluchten?</p> + +<p>Ja, mogelijk zou dat zijn, mits zij in het geheim door een der +negerslaven van den Spanjaard, die de doorvaarten van dit labyrint +behoorlijk kende, geholpen werd.</p> + +<p>Waarom zou het uitzicht eener groote belooning niet een dier mannen +verlokken tot het verleenen van hulp aan Zermah bij die +ontvluchting?...</p> + +<p>Ziet, het is daaraan, dat ze al haar krachten ging wijden.</p> + +<p>Intusschen was de kleine Dy ontwaakt. Het eerste wat zij deed, nadat +zij hare oogjes uitgewreven had, was hare moeder te roepen. Daarna liet +zij den blik door het vertrek waren. De herinnering aan het gebeurde +daags te voren doemde op. Zij bespeurde Zermah, sprong van hare +legerstede op en liep naar de mestische toe.</p> + +<p>»Zermah!... Goede, beste Zermah!...” fleemde het +kind.</p> + +<p>»Wat is er Dy?” vroeg de goede vrouw.</p> + +<p>»O, ik ben zoo bang!”</p> + +<p>»Bang?”</p> + +<p>»Ja, zeer bang!”</p> + +<p>»Gij moet niet bang zijn, Dy!”</p> + +<p>»Toch ben ik het.”</p> + +<p>»Ik ben immers bij u, lieve!”</p> + +<p>»Waar is mama?...”</p> + +<p>»Die komt... straks...”</p> + +<p>»Straks, Zermah?”</p> + +<p>»Wij zijn genoodzaakt geweest te vluchten...”</p> + +<p>»Te vluchten, Zermah?...” vroeg het meisje.</p> + +<p>»Ja, te vluchten, Dy... Dat herinnert gij u toch +nog?”</p> + +<p>»Maar, mama?...”</p> + +<p>»Die kon niet mede!”</p> + +<p>»Niet?”</p> + +<p>»Neen, die moest op Castle House blijven...”</p> + +<p>»Maar, waar zijn wij hier, goede Zermah?”</p> + +<p>»O, wij zijn hier in veiligheid!... Hier is niets te +duchten...”</p> + +<p>»Maar, mama... en papa?...”</p> + +<p>»Zoodra master James Burbank hulp zal erlangd hebben, zal hij +ons komen afhalen...”</p> + +<p>Dy keek Zermah met een doordringenden blik aan, alsof zij wilde +zeggen:</p> + +<p>»Is dat wel waar?”</p> + +<p>Zermah werd verlegen onder den drang dier kinderlijke vragen. Maar +vóór alles wilde zij het lieve meisje geruststellen. +Daarom antwoordde zij: <span class="pagenum">[<a id="pb21" href= +"#pb21">21</a>]</span></p> + +<p>»Ja, Dy, ja, dat is waar! Master Burbank heeft mij aanbevolen +hem hier te wachten.”</p> + +<p>»Maar, die mannen dan, Zermah?...”</p> + +<p>»Welke mannen, lieve?”</p> + +<p>»Die ons in hun vaartuig vervoerd hebben... Ik ken ze +niet...”</p> + +<p>»Wel, dat waren ondergeschikten van master +Harvey...”</p> + +<p>»Van master Harvey, Zermah?...”</p> + +<p>»Ja, lieve, van master Harvey, gij kent hem toch wel... de +vriend van uw papa, die te Jacksonville woont...”</p> + +<p>»Maar, waar zijn wij hier?”</p> + +<p>»Op zijne villa Hampton <span class="corr" id="xd0e696" title= +"Bron: Raod">Red</span>!...”</p> + +<p>»Dit eene villa?.... Dit Hampton <span class="corr" id= +"xd0e701" title="Bron: Raod">Red</span>?....” vroeg het kind, +wantrouwend rondkijkende.</p> + +<p>Zermah wist niet meer wat te antwoorden. Jokken gaat niet iedereen +gemakkelijk af.</p> + +<p>»En mama... en Alice, die bij ons waren...” ging Dy met +kinderlijke vasthoudendheid voort. »En mama... en Alice, waarom +zijn die niet hier?”</p> + +<p>»Master Burbank, uw papa heeft ze teruggeroepen... Herinnert +gij u dat niet, Dy?”</p> + +<p>»Neen, goede Zermah, daarvan herinner ik mij niets.”</p> + +<p>»Hij heeft ze teruggeroepen, juist op het oogenblik, toen ze +bij ons in het vaartuig wilden stappen...”</p> + +<p>»Hoe jammer, niet waar?”</p> + +<p>»Zoodra die booze lieden van Camdless-Bay verjaagd zullen +zijn, zal men ons komen afhalen...”</p> + +<p>»God geve het, Zermah... O, ik ben zoo bang!...”</p> + +<p>»Kom, niet huilen, lieve... En wees niet meer bang!... Zelfs +al moesten wij hier nog eenige dagen verblijven.”</p> + +<p>»Eenige dagen?” vroeg het kind.</p> + +<p>»Ja, wij zijn hier goed verborgen, wees gerust!... En kom, +laat ik mijn lieveling nu aankleeden.”</p> + +<p>De kleine Dy vestigde steeds haren doorborenden blik op Zermah, en +niet zonder reden; want deze had een diepen zucht niet kunnen beletten +zich baan te breken. Helaas, die goede vrouw had het lieve kind bij +haar ontwaken niet kunnen toelachen, zooals zij steeds gewoon was te +doen. Thans kwam het er evenwel vóór alles op aan om haar +bezig te houden en hare gedachten te verstrooien.</p> + +<p>Daarop legde zich Zermah met de meeste teederheid en de meeste +zorgvuldigheid toe.</p> + +<p>Zij kleedde het meisje met evenveel zorg, alsof zij zich nog in hare +fraaie kamer van Castle-House bevond en tegelijkertijd poogde zij haar +met vertellingen bezig te houden.</p> + +<p>Daarna at de kleine Dy een weinig van het brood en vleesch, <span +class="pagenum">[<a id="pb22" href="#pb22">22</a>]</span>dat door +Squambo binnen gebracht was, terwijl Zermah dat eerste ontbijt van het +meisje deelde.</p> + +<p>»En nu, lieve Dy... als gij wilt zullen wij buiten... in de +afgeschoten ruimte... eene wandeling gaan doen,” sprak de +mestische.</p> + +<p>»Is de villa van master Harvey mooi?” vroeg het +kind.</p> + +<p>»De villa van master Harvey?...” vroeg Zermah.</p> + +<p>»Ja, de villa, waarin wij ons bevinden...”</p> + +<p>»Mooi?... Neen dat niet!...” antwoordde de mestische. +»Ik geloof zelfs dat het een oud krot is! Maar er zijn toch +boomen, waterstroomen, wegen, in een woord alles wat verlangd kan +worden, om eene aangename wandeling te maken.”</p> + +<p>»Een oud krot!...” pruilde het kind.</p> + +<p>»Ja, maar... wij zullen er slechts weinige dagen +blijven,” stelde Zermah haar gerust. »Gedurende dat kort +tijdperk zult gij geene gelegenheid hebben u te kunnen vervelen, en +bovendien...”</p> + +<p>»Wat, Zermah? Wat?”</p> + +<p>»Wanneer gij zoet zult wezen, zal mama zeer tevreden +zijn.”</p> + +<p>»Ja, goede Zermah... ja!... ik zal zoet zijn,” +antwoordde het meisje.</p> + +<p>»Dan zal het goed zijn, Dy!”</p> + +<p>De kamerdeur was niet op slot gesloten. Zermah nam het kind bij de +hand en beiden traden naar buiten. Eerst bevonden zij zich in de +binnenruimte van het centraal-reduit, die haar zeer somber toescheen. +Maar een oogenblik later wandelden zij in het volle licht onder de +schaduw van het loofdak van het hooge geboomte, waardoor de +zonnestralen slechts spaarzaam vermochten door te dringen.</p> + +<p>De oppervlakte van de omheinde binnenruimte was niet +uitgestrekt—een bunder ongeveer, waarvan nog het blokhuis, dat er +het grootste gedeelte van besloeg, moest afgetrokken worden. De +palissadeering, die het geheel omgaf, belette Zermah om de ligging van +het eilandje te midden van de lagune te gaan verkennen. Alles wat zij +door de spaarzame ruimte der oude poterne daar buiten kon waarnemen, +was dat een vrij breed kanaal met vuil troebel water het van de +naburige eilandjes scheidde. Eene vrouw en een kind zouden dus slechts +zeer moeilijk uit dat fortje en van dat eiland kunnen ontsnappen.</p> + +<p>Voor het geval zelfs dat Zermah een vaartuig zoude kunnen +bemachtigen, viel er niet aan te denken uit dit doolhof zonder gids te +geraken. Wat de brave vrouw daarenboven onbekend bleef, was dat de +Spanjaard Texar en de Indiaan Squambo de toegangs-vaarwaters tot die +eilandengroep alleen kenden. De negers, die in het fortje aanwezig +waren, verrichtten slavendiensten en verlieten het eilandje nooit. Zij +waren nimmer daarbuiten geweest en wisten niet, waar hun meester hen +huisvestte. <span class="pagenum">[<a id="pb23" href= +"#pb23">23</a>]</span></p> + +<p>Om den oever der Sint John, zoowel als de grenzen van het moeras, +hetwelk de lagune aan den westkant omgaf, te bereiken, zou Zermah zich +geheel aan het toeval moeten overgeven. En onder dit vooruitzicht de +vlucht te ondernemen, was het verderf voorwaar te gemoet rennen.</p> + +<p>Bovendien bemerkte de mestische, die zich van den toestand +rekenschap trachtte te geven, in de eerstvolgende dagen wel, dat zij +zeer waarschijnlijk geen hulp of bijstand van de slaven van Texar te +verwachten had. Dat waren voor het meerendeel half verdierlijkte +negers, die hoegenaamd geen aanlokkelijk voorkomen hadden. Het is waar, +zij waren door den Spanjaard niet aan den ketting geklonken; maar +daarom misten zij toch op dat eilandje hunne vrijheid.</p> + +<p>De voortbrengselen van den grond, welken die slaven bewerken +moesten, voorzagen voldoende in hun onderhoud, zoodat zij over hunne +voeding niet te klagen hadden. Zij waren verslaafd aan den sterken +drank, waarvan Squambo hen een niet te spaarzaam ration uitdeelde. Zij +hadden er volstrekt geen belang bij, hun toestand veranderd te zien, en +waren dan ook bij uitstek geschikt om het fortje te bewaken en als het +mocht voorkomen het te verdedigen. De slavernij-quaestie, die zich op +weinige mijlen buiten de Zwarte Kreek ontwikkelde en daar alle +gemoederen van hartstochten deed blaken, liet deze negers koud.</p> + +<p>De vrijheid verkrijgen?... De vrijheid!... Waartoe?... En wat zouden +zij er meê aanvangen?...</p> + +<p>Texar zorgde voor hun bestaan en Squambo mishandelde hen niet, +hoewel deze er toch wel de man voor was om ieder hoofd, dat zich +tegenover hem zou willen verheffen, met woest gebaar te +verbrijzelen.</p> + +<p>De vrijheid!... Zij dachten er zelfs niet aan. Het waren +verdierlijkte wezens, die op lageren trap stonden dan de speurhonden, +die om het fortje ronddoolden. Het zou inderdaad geene overdrijving +mogen genoemd worden, wanneer beweerd werd, dat die dieren hen in +verstandelijk begrip overtroffen. Zij toch kenden het samenstel en den +omvang der kreek. Zij zwommen ongehinderd de veelvuldige vaarwaters +door en over. Zij bezochten al de eilandjes het eene na het andere, +waarbij hen hun instinct zeer te stade kwam, om te beletten dat zij +verdwaalden. Hun geblaf weerklonk soms tot op den linker oever van de +Sint John. Maar hoe ver zij ook hunne tochten uitstrekten, de trouwe +dieren keerden bij het vallen van den avond naar het blokhuis +terug.</p> + +<p>Geen vaartuig hoegenaamd zou de Zwarte Kreek kunnen binnendringen, +zonder dat die geduchte bewakers het ontwaard en zijne nadering door +hevig blaffen verkondigd zouden hebben. Niemand bovendien zoude, +Squambo en Texar uitgezonderd, het fortje kunnen <span class="pagenum"> +[<a id="pb24" href="#pb24">24</a>]</span>verlaten, zonder gevaar te +loopen door die wilde nakomelingen van het Caraïbische +hondengeslacht verscheurd te worden.</p> + +<p>Toen Zermah opgemerkt had, welke waakzaamheid rondom het fortje +betracht werd, welke maatregelen getroffen waren, om ontvluchting te +voorkomen, was zij zeer bedroefd. Zij begreep, dat zij van hare +bewakers hoegenaamd geen hulp te verwachten had. Iedere andere minder +moedige en geestkrachtvolle vrouw zou der wanhoop ten prooi geworden +zijn. Met haar was dit toch niet het geval.</p> + +<p>Wanneer hulp van buiten zoude komen opdagen, dan kon die niet anders +komen dan van master James Burbank, wanneer die in zijne handelingen +onbelemmerd zoude zijn, en van Mars, wanneer de mesties vernemen zoude, +onder welke omstandigheden zijne echtgenoote verdwenen was.</p> + +<p>Maar, wanneer die hulp uitblijven zoude, dan moest de heldhaftige +vrouw slechts op haar eigen persoon rekenen, om het kleine kind te +redden. En bij die taak zou haar de moed niet ontzinken.</p> + +<p>Zermah, die zich met de kleine Dy geheel geïsoleerd te midden +van die lagune bevond, zag zich slechts omringd door woestuitziende +gezichten. Toch meende zij op te merken, dat een der negerslaven, die +nog jeugdig was, haar met eene zekere meewarigheid, ja met deernis +beschouwde. Zou die omstandigheid reden tot hopen kunnen geven?</p> + +<p>Zou zij hem kunnen vertrouwen? Zou zij hem de ligging van Camdless +Bay mogen uitduiden, hem trachten over te halen om zich naar Castle +House te begeven? Dat viel te betwijfelen. Daarenboven, Squambo scheen +de belangstelling van den slaaf bemerkt of geraden te hebben; want deze +werd eenvoudig ter zijde gehouden. Zermah ontmoette hem althans niet +meer bij hare wandelingen in de omheinde ruimte.</p> + +<p>Zoo gingen verscheidene dagen voorbij, zonder dat er verandering in +den toestand kwam. Zermah en de kleine Dy genoten de meest mogelijke +vrijheid om te gaan en te komen, zooals zij wilden. Zelfs des nachts +werden zij niet opgesloten. Squambo wist toch maar al te goed, dat het +haar niet mogelijk zoude zijn het centraal reduit te verlaten.</p> + +<p>De Indiaan sprak haar nimmer aan, zoodat Zermah er dan ook van had +moeten afzien hem te ondervragen en inlichtingen van dien botterik in +te winnen. Hij verliet het eilandje geen enkel oogenblik. Men gevoelde +dat hij ieder oogenblik van den dag en van den nacht waakzaam was.</p> + +<p>Zermah’s zorgen strekten zich dus alleen over het kind uit, +dat helaas! onophoudelijk er op aandrong, om naar hare moeder gebracht +te worden, of haar ten minste weer te zien. <span class="pagenum">[<a +id="pb25" href="#pb25">25</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p025.jpg" alt= +"Squambo, die niet meer wilde zeggen, verliet na een korte woordenwisseling het vertrek. (Bladz. 18.)" + width="500" height="720"> +<p class="figureHead">Squambo, die niet meer wilde zeggen, verliet na +een korte woordenwisseling het vertrek. (Bladz. <a href="#pb18" class= +"pageref">18</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb26" href="#pb26">26</a>]</span></p> + +<p>»Mama?.. Waar is mama?” kreet de kleine Dy.</p> + +<p>»Zij komt!” antwoordde Zermah.</p> + +<p>»Maar wanneer?”</p> + +<p>»Straks of morgen.”</p> + +<p>»Hoe weet gij dat, Zermah?”</p> + +<p>»Ik heb tijding ontvangen, lieve.”</p> + +<p>»En papa?”</p> + +<p>»Uw papa... Die zal ook komen, Dy. Die komt met miss +Alice.”</p> + +<p>En als het rampzalige schepsel die antwoorden gegeven had, wist zij +waarlijk niet meer wat te verzinnen. Dan poogde zij het meisje, dat +meer nadenken en meer verstand aan den dag legde, dan wel met haren +leeftijd overeenkwam, zooveel mogelijk te verstrooien, wat niet +gemakkelijk was.</p> + +<p>Zoo gingen de 4e, de 5e en de 6e Maart voorbij.</p> + +<p>Voortdurend spitste Zermah de ooren, om zich te vergewissen of in de +verte geene losbrandingen van geschut vernomen werden, die aanduiden +konden, dat de federalistische flottilje van kanonneerbooten de Sint +John binnengedrongen was. Maar zij had niets gehoord. Geen knal, geen +geschreeuw, niets, niets! De diepste stilte heerschte te midden van de +eenzaamheid der Zwarte Kreek.</p> + +<p>Daaruit kon en moest afgeleid worden, dat Florida nog niet in het +bezit van de krijgsmacht der Unie was. Dat verontrustte de goede vrouw +zeer. Want, al waren master James Burbank en zijne metgezellen ook al +in de onmogelijkheid gesteld om handelend op te kunnen treden, zoo zou +zij toch op de tusschenkomst van Gilbert Burbank en van Mars kunnen +rekenen. Wanneer toch de kanonneerbooten de rivier binnengedrongen +waren, zouden zij toch de oeverstreken doorzocht hebben en dan zouden +belanghebbenden wel tot het lagune-eilandje doorgedrongen zijn. Zij +zouden toch wel door wien ook van het dienstpersoneel van Camdless Bay +in kennis gesteld zijn van hetgeen voorgevallen was.</p> + +<p>Maar.... niets, niets duidde er op, dat een gevecht op de rivier +plaats had gehad.</p> + +<p>Wat ook zonderling en opmerkenswaardig genoemd kon worden, was dat +de Spanjaard zich nog geen enkelen keer, hetzij des nachts, hetzij over +dag, in het fortje vertoond had. Zermah ten minste had, hoe wantrouwend +hare blikken ook rondwaarden, niets bespeurd, wat haar tot een ander +gevoelen kon brengen. Maar in weerwil daarvan sliep zij slechts weinige +oogenblikken en in die lange uren van slapeloosheid spitste zij de +ooren, maar steeds te vergeefs.</p> + +<p>Daarenboven, wat zou zij hebben kunnen doen, wanneer Texar in de +Zwarte Kreek verschenen was en hij haar voor zich had doen brengen? +<span class="pagenum">[<a id="pb27" href="#pb27">27</a>]</span></p> + +<p>Zou hij hare smeekingen verhoord hebben? Of zou hij acht geslagen +hebben op hare bedreigingen?</p> + +<p>En zou de aanwezigheid van den Spanjaard niet meer te duchten zijn +dan zijn afwezigheid?</p> + +<p>Nu zat Zermah in den avond van den 6<sup>den</sup> Maart voor de +duizendste maal aan dit alles te denken. Het was ongeveer elf uren, en +de kleine Dy was in een vrij gerusten slaap gedompeld. De kamer, die +haar beiden tot cel diende, was in diepe duisternis gehuld. Geen enkel +gerucht werd van buiten gehoord, tenzij men het zuchten der bries door +de voegen der halfvergane planken-omwanding van het blokhuis daarvan +zou willen uitzonderen.</p> + +<p>In dit oogenblik scheen het der mestische toe, dat in het +binnengedeelte van het reduit geloopen werd. Zij onderstelde, dat het +de Indiaan Squambo was, die, nadat hij rondom de omheinde omwalling +zijne gewone ronde-wandeling afgelegd had, naar zijne slaapkamer ging, +welke tegenover de hare gelegen was.</p> + +<p>Zermah vernam toen eenige woorden, die tusschen twee naderende +personen gewisseld werden. Zij schreed zacht en onhoorbaar naar de deur +en luisterde aandachtig. Het eerst herkende zij de stem van Squambo, +daarna die van den Spanjaard Texar.</p> + +<p>Eene huivering overviel haar.</p> + +<p>Wat kwam die ellendeling op dit late uur in het fortje uitrichten? +Gold het thans een nieuwen aanslag op de mestische vrouw en het kind? +Zouden zij uit hun vertrek gesleurd worden om naar eene nog verder +afgelegen schuilplaats vervoerd te worden, naar een oord dat nog meer +ondoordringbaar was dan de Zwarte Kreek?</p> + +<p>Alle die onderstellingen vertoonden zich in een ondeelbaar oogenblik +voor Zermah’s geest en dreigden haar tot wanhoop te brengen... +Maar hare geestkracht keerde weldra terug en zou haar niet meer +begeven. Zij leunde tegen den deurpost en luisterde aandachtig.</p> + +<p>»Is er niets nieuws?” vroeg Texar.</p> + +<p>»Niets, meester,” antwoordde Squambo.</p> + +<p>»In het geheel niets?”</p> + +<p>»Neen, niets.”</p> + +<p>»En... hoe verhoudt gij u tot Zermah?”</p> + +<p>»Tot Zermah? Wat bedoelt gij?”</p> + +<p>»Heeft zij niets gevraagd?”</p> + +<p>»Integendeel, zeer veel.”</p> + +<p>»En?...”</p> + +<p>»Ik heb natuurlijk geweigerd hare vragen te +beantwoorden.”</p> + +<p>»Goed zoo.”</p> + +<p>Er ontstond eene stilte van weinige oogenblikken. Daarna vervolgde +de Spanjaard zijne ondervraging: <span class="pagenum">[<a id="pb28" +href="#pb28">28</a>]</span></p> + +<p>»Zijn er pogingen gedaan?”</p> + +<p>»Welke pogingen?”</p> + +<p>»Om sedert de gebeurtenissen op Camdless-Bay tot uwe +gevangenen door te dringen?”</p> + +<p>»O, dat is dikwijls beproefd.”</p> + +<p>»En?”</p> + +<p>»Steeds zonder welslagen.”</p> + +<p>Zermah begreep, toen zij dat antwoord vernam, dat er nasporingen +naar haar en naar de kleine Dy gedaan waren. Maar door wien? Dat +wenschte zij te vernemen.</p> + +<p>»Hoe zijt gij dat te weten gekomen?” vervolgde +Texar.</p> + +<p>»Wel, ik ben herhaalde malen tot aan den oever der Sint John +doorgedrongen,” antwoordde de Indiaan. »En weinige dagen +geleden bespeurde ik eene sloep, die in de nabijheid van de monding der +Zwarte Kreek ronddoolde. Zelfs is het eens gebeurd...”</p> + +<p>»Wat?” viel Texar ongeduldig in.</p> + +<p>»Dat twee mannen ontscheepten op een der eilandjes in die +monding.”</p> + +<p>»Wie waren het?”</p> + +<p>»Master James Burbank en master Walter Stannard.”</p> + +<p>Bij die woorden kon Zermah hare aandoening ternauwernood bedwingen. +Zij hield hare beide handen vast op haar borst geklemd, als vreesde zij +dat de beide mannen daar buiten het bonzend kloppen van haar hart +zouden kunnen hooren. Het waren dus master James Burbank en master +Walter Stannard, die daar in de nabijheid van de Zwarte Kreek gezien +waren? De verdedigers van Castle House waren dus niet omgekomen bij den +aanval op de plantage!</p> + +<p>En als zij met hunne nasporingen begonnen waren, dan was dat een +onfeilbaar bewijs, dat zij met de ontvoering van het kind en de +mestische bekend waren. En als zij daarmede bekend waren, dan kon het +niet anders of mevrouw Burbank en miss Alice Stannard hadden het hun +gezegd. Dus die twee dames hadden naar Castle House kunnen terugkeeren, +nadat zij den laatsten kreet vernomen hadden, die door Zermah geslaakt +was en waarmede zij om hulp tegen Texar geroepen had.</p> + +<p>Master James Burbank was dus op de hoogte van al het gebeurde. Hij +wist den naam van den ellendeling, die zich aan al die misdaden had +schuldig gemaakt. Misschien giste hij de plek, die tot gedwongen +verblijf der slachtoffers aangewezen was? O, als dat het geval was, dan +zou hij wel middelen weten uit te denken om tot haar te geraken! Dat +kon niet missen! Dat was ontwijfelbaar!</p> + +<p>Die aaneenschakeling van feiten en gedachten vormde zich als het +ware oogenblikkelijk in het brein van Zermah. Zij werd met eene +onmetelijke hoop vervuld—eene hoop, die evenwel dadelijk <span +class="pagenum">[<a id="pb29" href="#pb29">29</a>]</span>in duigen +viel, toen zij den Spanjaard en den Indiaan het gesprek volgenderwijze +hoorde voortzetten.</p> + +<p>»Jawel, laten zij maar zoeken! Zij zullen niet vinden!” +sprak Texar hoonend.</p> + +<p>»Misschien,” bracht Squambo bedachtzaam in het midden. +»Het zou misschien voorzichtig zijn naar eene andere schuilplaats +voor die vrouw en dat kind om te zien.”</p> + +<p>»Onnoodig,” antwoordde de Spanjaard.</p> + +<p>»Dunkt u dat?”</p> + +<p>»Ja, volkomen onnoodig; want over eenige dagen zal master +James Burbank niet meer te vreezen zijn”</p> + +<p>»Zoo... dat is wat anders.”</p> + +<p>Wat beteekenden die woorden? De arme kleurlinge begreep ze niet. In +ieder geval, in den mond van den man, die aan het hoofd der regeering +van Jacksonville stond, behelsden zij eene schrikwekkende bedreiging. +Dat viel inderdaad niet te ontkennen.</p> + +<p>»En nu Squambo,” zoo ging de Spanjaard voort, »heb +ik uwe diensten noodig.”</p> + +<p>»Tot uwe bevelen, meester,” sprak de Indiaan.</p> + +<p>»Slechts gedurende een uur.”</p> + +<p>»Spreek, ik ben geheel tot uw dienst.”</p> + +<p>»Volg mij dan.”</p> + +<p>»Dadelijk.”</p> + +<p>Een oogenblik later hadden zij beiden hun intrek in de slaapkamer +van den Indiaan genomen.</p> + +<p>Wat voerden zij daar uit? Behandelden zij daar een geheim, dat +Zermah zou kunnen benutten? In haren toestand mocht zij inderdaad niets +verwaarloozen of veronachtzamen, wat tot redding van de kleine Dy en +van haar zelve kon strekken.</p> + +<p>De deur van de slaapkamer der kleurlinge werd, zooals men weet, +nimmer op slot gesloten, zelfs niet des nachts. Die voorzorg zou dan +ook geheel nutteloos moeten heeten, daar het reduit van het fortje +behoorlijk afgesloten en gegrendeld kon worden, en Squambo den sleutel +steeds bij zich droeg. En op Squambo kon Texar ten volle rekenen, dat +wist hij.</p> + +<p>Het was dus feitelijk onmogelijk om buiten het fortje te geraken, en +derhalve ook om eene ontvluchting te beproeven.</p> + +<p>Zermah kon dan ook de deur harer kamer open maken. Zij deed dat zoo +stil mogelijk en trad daarna naar buiten, waarbij zij haren adem +inhield, bevreesd als zij was om gehoord te worden.</p> + +<p>Dikke duisternis heerschte alom. Slechts eenige spaarzame +lichtstralen schenen door de reten van de deur van het vertrek des +Indiaans.</p> + +<p>Zermah naderde die deur en keek door een der voegen, die iets +breeder uitgevallen was dan de anderen. <span class="pagenum">[<a id= +"pb30" href="#pb30">30</a>]</span></p> + +<p>Wat zij nu zag, kwam haar zoo zonderling voor, dat zij er de +beteekenis onmogelijk van begreep.</p> + +<p>Hoewel het vertrek slechts verlicht werd door een eenig eindje +kaars, dat van hars vervaardigd was en derhalve eene walmende vlam +opleverde, die weinig helderheid verspreidde, was het toch voldoende +voor den Indiaan, die met een zeer geheimzinnigen en kieskeurigen +arbeid bezig was.</p> + +<p>Texar zat voor hem; hij had zijn lederen wambuis uitgetrokken en de +linkermouw van zijn hemd opgestroopt, zoodat de arm bloot was. Dien arm +hield hij uitgestrekt op eene kleine tafel, onmiddellijk onder de +lichtstralen van de harskaars. Een papier van zonderlingen vorm en met +kleine gaten doorprikt, lag op de binnenvlakte van den voorarm. Door +middel van eene zeer fijne naald prikte Squambo in de huid door de +gaatjes van dat papier. Het was eigenlijk eene tatoueerings-bewerking, +welke de Indiaan uitvoerde, en in zijne hoedanigheid van stamgenoot der +Seminolen moest hij daarin zeer behendig zijn.</p> + +<p>En inderdaad, hij volvoerde haar met zeer veel bedrevenheid en met +zulke lichte hand, dat de buitenhuid alleen door de punt der naald +aangetast werd, zonder dat de Spanjaard de minste smart ondervond.</p> + +<p>Toen die bewerking ten einde gebracht was, lichtte Squambo het +papier op, greep toen een bosje bladeren van een plant, door Texar +medegebracht, en wreef daarmede den voorarm van zijn meester in. Het +sap dier plant geraakte daarbij in de wondjes, door de naaldenprikken +veroorzaakt, en bracht eene hevige jeuking teweeg, hetgeen den +Spanjaard betrekkelijk weinig deerde.</p> + +<p>Nadat de geheele bewerking geëindigd was, bracht Squambo het +eindje kaars dicht bij het getatoueerde gedeelte. Een roodachtige +teekening vertoonde zich toen op de huid van Texar’s voorarm. Die +teekening was eene zuivere reproductie van die, welke door de +naaldgaatjes op het papier gevormd werd. De overbrenging was met de +grootste nauwkeurigheid geschied. Het waren reeksen van gestippelde +lijnen die elkander kruisten en een der symbolieke figuren daarstelde +van de geloofsbelijdenis der Seminolen.</p> + +<p>Dat merk was onuitwischbaar op den arm gegrift, waarop Squambo het +zoo nauwkeurig mogelijk getatoueerd had.</p> + +<p>Zermah had dat alles gezien, maar, zooals reeds gezegd werd, zonder +er iets van te begrijpen.</p> + +<p>Welk belang had de Spanjaard Texar er bij, met dat tatoueerwerk +versierd te worden? Waartoe dat »merkbare teeken”, om de +taal der signalementen op de paspoorten getrouw te blijven? Wilde hij +dan voor een Indiaan doorgaan? Dat zoude noch de tint zijner huid, noch +zijne persoonlijke geaardheid gedoogen. Moest men dus <span class= +"pagenum">[<a id="pb31" href="#pb31">31</a>]</span>niet een soort van +verband tusschen dit teeken zien en dat hetwelk onlangs op die +Floridasche reizigers, die in handen van Seminolen-Indianen in het +noorden van het graafschap gevallen waren, toegepast was? En wilde +Texar door dat middel weer de mogelijkheid te voorschijn roepen, om +andermaal een dier onverklaarbare alibi’s te kunnen inroepen, +waarvan hij tot nu toe met zooveel welslagen partij getrokken had?</p> + +<p>Inderdaad was dit wellicht weer een zijner streken. De toekomst zal +dat wel uitmaken.</p> + +<p>Een ander vraagstuk deed zich toen in het brein van Zermah voor.</p> + +<p>Zou de Spanjaard thans met geen ander doel op het lagune-eilandje en +in het fortje gekomen zijn, dan om de behendigheid van Squambo in zake +tatoueering op de proef te stellen? Zou hij, nu de bewerking afgeloopen +was en het geheimzinnige teeken prachtig op zijn arm gegrift stond, de +Zwarte Kreek verlaten om naar noordelijk Florida en naar Jacksonville, +waar zijne partijgangers nog den baas speelden, terug te keeren?</p> + +<p>Of zou hij niet eerder voornemens zijn in het fortje te blijven +totdat de dag zou zijn aangebroken, en van de gelegenheid gebruik maken +om de kleurlinge voor zich te doen verschijnen en omtrent zijne +gevangenen de een of andere nieuwe beslissing te nemen?</p> + +<p>Hieromtrent werd Zermah spoedig genoeg gerustgesteld.</p> + +<p>De Spanjaard stond van zijn zetel op en naderde de deur, om het +reduit te verlaten. De mestische vloog naar hare kamer terug, en kon +die gelukkig nog ongemerkt bereiken. Daar stond zij tegen de in haast +gesloten deur geleund en hoorde de ettelijke volzinnen, die toen nog +tusschen den Indiaan en zijn meester gewisseld werden.</p> + +<p>»Waak met nog meer zorg dan vroeger,” zei Texar.</p> + +<p>»Daar kunt gij staat op maken.”</p> + +<p>»Ik kan u dat niet genoeg inprenten.”</p> + +<p>»Wees gerust, op mij kunt gij u verlaten,” antwoordde +Squambo. »Maar wanneer...”</p> + +<p>»Wat wilt gij zeggen?”</p> + +<p>»Wanneer master James Burbank de Zwarte Kreek +ontdekt?”...</p> + +<p>»Die zal hij toch wel kennen, dunkt me.”</p> + +<p>»Maar, wanneer hij het verblijf hier van het kind en de +kleurlinge in den neus krijgt?”...</p> + +<p>»Dat zal hij niet.”</p> + +<p>»Maar het zou toch kunnen.”</p> + +<p>»Hebt gij dan reeds vergeten, wat ik straks zeide, +Squambo.”</p> + +<p>»Wat was dat, meester?”</p> + +<p>»Luister. Ik zeide, dat James Burbank over eenige dagen niet +meer te vreezen zal zijn.” <span class="pagenum">[<a id="pb32" +href="#pb32">32</a>]</span></p> + +<p>»Is dat wel zoo zeker?” vroeg de Indiaan.</p> + +<p>»Zeer zeker. Daarenboven, als het zoo ver mocht komen, dan +weet ge waarheen gij het kind en de mestische moet brengen.”</p> + +<p>»Jawel, dat weet ik.”</p> + +<p>»Welnu, volbreng dan stipt mijne orders... ik zal mij dan daar +bij u vervoegen.”</p> + +<p>»Ja, meester.”</p> + +<p>»Maar, waarom doet gij al die vragen? Gij schijnt +angstvallig.”</p> + +<p>»Men kan nooit weten; het geval kon zich voordoen, dat +Gilbert, de zoon van master James Burbank, dat Mars, de echtgenoot van +Zermah...”</p> + +<p>»Wees toch gerust!”</p> + +<p>»Ja maar...”</p> + +<p>»Eer wij tweemaal vier en twintig uren verder in het leven +zijn, zijn ook die in mijne macht,” antwoordde Texar. »En +als ik ze in handen zal hebben, dan...”</p> + +<p>De beide mannen waren aan het einde van de gang, waarop de kamer van +Zermah uitkwam. Zij kon het einde van dien volzin niet meer hooren, die +zoo dreigend voor haren echtgenoot en ook voor Gilbert Burbank, den +zoon van haren meester, was.</p> + +<p>Texar en Squambo verlieten toen het fortje, waarna de poort achter +hen gesloten werd.</p> + +<p>Weinige oogenblikken later verliet de squif, door den Indiaan +bestuurd, het eilandje en stevende door de sombere kronkelingen van de +uitgestrekte lagune. Daar buiten gekomen, ontmoetten zij een vaartuig, +dat in de monding der Zwarte Kreek, evenwel op stroom der Sint John, +den Spanjaard lag te wachten.</p> + +<p>Daar scheidden de beide booswichten van elkander, nadat de een zijne +aanbevelingen den ander nog eens herhaald had. Daarna stevende Texar, +door den ebstroom snellijk voortgestuwd, in de richting van +Jacksonville.</p> + +<p>Hij kwam daar bij het krieken van den dag aan en juist bijtijds, om +zijne verfoeielijke plannen ten uitvoer te leggen.</p> + +<p>Inderdaad, weinige dagen later was Mars in de diepte der Sint John +verdwenen en was Gilbert Burbank als verrader ter dood veroordeeld. +<span class="pagenum">[<a id="pb33" href="#pb33">33</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p033.jpg" alt= +"Een oogenblik later wandelden zij in het volle licht onder de schaduw van het loofdak van het hooge geboomte. (Bladz. 22.)" + width="499" height="720"> +<p class="figureHead">Een oogenblik later wandelden zij in het volle +licht onder de schaduw van het loofdak van het hooge geboomte. (Bladz. +<a href="#pb22" class="pageref">22</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb34" href="#pb34">34</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e1060" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">III.</h2> + +<h2 class="normal">Daags te voren.</h2> + +<p>Het was in den morgen van den 11<sup>den</sup> Maart, dat Gilbert +Burbank door de rechtbank te Jacksonville ter dood veroordeeld was.</p> + +<p>In den avond van dienzelfden dag was zijn vader op bevel van +diezelfde rechtbank in hechtenis genomen.</p> + +<p>De jeugdige officier zou twee dagen later doodgeschoten worden, en +ongetwijfeld zou James Burbank, die beschuldigd was zijn medeplichtige +te zijn, hetzelfde vonnis treffen en terzelfder ure dezelfde straf +ondergaan!</p> + +<p>Texar zette de rechtbank zooals men weet naar zijne hand; zijn wil +gold te Jacksonville voor wet. De doodstraf op vader en zoon ten +uitvoer gebracht, zou slechts het voorspel zijn van de bloedige +uitspattingen, waaraan de halfblanken, die door het schuim der +bevolking ondersteund werden, zich tegenover de noordelijkgezinden in +den Staat Florida en tegen hen, die hunne denkbeelden omtrent de +slavernij deelden, zouden schuldig maken.</p> + +<p>Hoevele personeele wraaknemingen zouden aldus onder het schild van +den burger-oorlog gepleegd worden? Die zouden niet anders dan door de +tegenwoordigheid der federalistische troepen gestuit kunnen worden.</p> + +<p>Maar... zouden die aankomen? En bovenal, zouden zij bijtijds +aankomen, voordat de eerste slachtoffers aan den haat en de wraakzucht +van den Spanjaard opgeofferd zouden zijn?</p> + +<p>Ongelukkig, dat viel te betwijfelen.</p> + +<p>En de lezer zal begrijpen in welke doodsangsten de bewoners en +gasten van Castle-House door die onzekerheid, door dat uitblijven der +troepen, die redding moesten aanbrengen, verkeerden.</p> + +<p>Het scheen toch, dat de commandant Stevens het plan, om de Sint John +met zijn smaldeel op te stevenen, althans voorshands had laten varen. +De kanonneerbooten volvoerden geen enkele beweging, waaruit opgemaakt +zou kunnen worden, dat zij hun anker wilden verlaten. <span class= +"pagenum">[<a id="pb35" href="#pb35">35</a>]</span></p> + +<p>Zouden zij de bank in de monding van den stroom niet durven +overschrijden, nu Mars niet meer daar was, om hen door de geul te +loodsen? Het had er al den schijn van.</p> + +<p>Zagen zij van het plan af, om zich van Jacksonville meester te +maken, om door die inname de veiligheid te verzekeren van de +opgezetenen van de plantages, aan het bovengedeelte der Sint John +gelegen? Helaas, dat was te duchten.</p> + +<p>Maar wat was er dan op het werkelijke terrein des oorlogs geschied; +welke feiten waren daar voorgevallen, die tot zulk eene wijziging in de +plannen van den Commodore Dupont noopten?</p> + +<p>Dat vroegen zich master Walter Stannard en de administrateur master +Perry herhaaldelijk gedurende dien eindeloozen dag van den +12<sup>den</sup> Maart af.</p> + +<p>Toen toch liepen er geruchten in dit gedeelte van Florida, hetwelk +tusschen den Atlantischen Oceaan en de Sint John begrepen ligt, dat de +ondernemingen der Noordelijken zich voornamelijk tot de kuststrook +bepaalden. De Commodore Dupont, die zijn wimpel op de <i>Wabash</i> +geheschen had, zou, gevolgd door de grootste kanonneerbooten van zijn +eskader, reeds in de baai van Sint <span class="corr" id="xd0e1103" +title="Bron: Augustine">Augustijn</span> gedrongen zijn. Men vertelde +zelfs dat de militie-troepen zich gereed maakten de stad te ontruimen, +zonder zelfs te pogen het fort Masan te verdedigen, evenmin als zij het +fort Clinch verdedigd hadden, toen de havenplaats Fernandina +genoodzaakt was, zich bij verdrag over te geven.</p> + +<p>Dat waren de nieuwstijdingen, welke de administrateur in den ochtend +op Castle-House aanbracht. Men deelde ze aanstonds aan master Walter +Stannard en aan master Edward Carrol mede, welke laatste door zijne +wond, die nog niet geheeld was, gedwongen werd op een der divans in de +hall van het heerenhuis uitgestrekt te blijven liggen.</p> + +<p>»De federalistische troepen te Sint Augustijn!” riep de +gekwetste uit.</p> + +<p>»Het schijnt zoo, master Carrol,” antwoordde de +administrateur Perry.</p> + +<p>»Maar waarom gaan zij niet naar Jacksonville?”</p> + +<p>»Ja, dat is onbegrijpelijk,” antwoordde Walter +Stannard.</p> + +<p>»Misschien willen zij slechts de rivier benedenstrooms +afsluiten, zonder er bezit van te nemen,” hernam de +administrateur Perry.</p> + +<p>»Maar dat is onzinnig!” riep Edward Carrol uit.</p> + +<p>»Meer dan dat,” zei Walter Stannard.</p> + +<p>»Dat meen ik ook,” bevestigde master Perry.</p> + +<p>»James Burbank en zijn zoon Gilbert zijn reddeloos +verloren,” vervolgde master Walter Stannard, »wanneer +Jacksonville in de macht van Texar blijft.” <span class= +"pagenum">[<a id="pb36" href="#pb36">36</a>]</span></p> + +<p>»Zou daarvoor niets te doen zijn?” vroeg master +Perry.</p> + +<p>»Wat zou er kunnen gedaan worden?” vroeg Master Walter +Stannard.</p> + +<p>»Ik zou naar den Commodore Dupont kunnen reizen,” +antwoordde de administrateur, »om hem in te lichten omtrent het +gevaar, waarin de heeren Burbank vader en zoon verkeeren.”</p> + +<p>»Gij zoudt een heelen dag noodig hebben, om Sint Augustijn te +bereiken,” hernam Edward Carrol, »altijd in de +onderstelling, dat gij niet door de detachementen militie-troepen, die +op hunnen terugtocht zijn, aangehouden zult worden! En voordat de +Commodore Dupont het betrekkelijk bevelschrift, om Jacksonville te +bezetten, aan den commandant Stevens zal hebben doen toekomen, zou te +veel tijd verloopen. Daarenboven, die bank... die zandbank in de +rivier... de kanonneerbooten kunnen daar niet over... en hoe nu onzen +armen Gilbert te redden, wiens vonnis morgen reeds voltrokken wordt? +Neen!... Er behoeft niet naar Sint Augustijn gegaan te worden, maar +naar Jacksonville zelve!... Wij moeten ons niet tot den Commodore +Dupont wenden....”</p> + +<p>»Maar tot wien dan?” vroeg Perry onthutst.</p> + +<p>»Wel, tot Texar in persoon!...”</p> + +<p>»Vader, mijnheer Carrol heeft gelijk,” zei Miss Alice +Stannard, die juist binnengetreden was en de woorden van master Edward +gehoord had. »Mijnheer Carrol heeft gelijk, en ik zal naar +Jacksonville gaan!”</p> + +<p>Het moedige meisje was in staat om alles te ondernemen, alles te +trotseeren, wanneer het gold Gilbert Burbank te redden.</p> + +<p>Voordat master James Burbank daags te voren Camdless Bay verlaten +had, had hij iedereen op het hart gedrukt, dat zijne echtgenoote er +niet mede mocht bekend gesteld worden, dat hij zich naar Jacksonville +begaf. Vooral legde hij nadruk er op, dat zij onkundig moest blijven +met de omstandigheid, dat het ’t bestuur was, dat het bevel +uitgevaardigd had om hem gevangen te nemen. Mevrouw Burbank wist dus +van niets en was ook onbekend gebleven met het lot, dat haren zoon +beschoren was, dien zij in veiligheid aan boord der kanonneerboot moest +wanen.</p> + +<p>Hoe zou die ongelukkige vrouw den dubbelen slag, die haar trof, +verdragen?</p> + +<p>Haar echtgenoot was in handen van dien verfoeielijken Texar, en haar +zoon beleefde den vooravond van den dag, dat zijn doodvonnis voltrokken +zoude worden! O, dat zou zij niet overleefd hebben!</p> + +<p>Toen zij verzocht had om James Burbank, haren echtgenoot, te zien, +had miss Alice geantwoord, dat hij Castle House verlaten had, om de +nasporingen met betrekking tot de kleine Dy en Zermah <span class= +"pagenum">[<a id="pb37" href="#pb37">37</a>]</span>weer te hervatten en +dat zijn afwezigheid ongeveer tweemaal vier-en-twintig uren zoude +duren.</p> + +<p>Het geheele denkvermogen van mevrouw Burbank vestigde zich nu op +haar ontvoerd kind. Maar ook dat was te veel voor haar te dragen, +althans in den toestand van ziekelijkheid, waarin zij zich bevond.</p> + +<p>Miss Alice Stannard was evenwel met alles bekend, wat er +voorgevallen was en derhalve ook met den gevaarvollen toestand, waarin +James en Gilbert Burbank zich bevonden. Zij wist dat de jeugdige +officier den volgenden dag moest doodgeschoten worden en dat hetzelfde +lot zijn vader beschoren was!...</p> + +<p>O, bij die gedachte was zij tot alles besloten, om pogingen tot +hunne redding aan te wenden.</p> + +<p>Zij verzocht dan ook master Edward Carrol, om haar de gelegenheid te +verschaffen naar de overzijde der Sint John te kunnen oversteken.</p> + +<p>»Waar wilt gij heen, miss Alice?” vroeg Edward +Carrol.</p> + +<p>»Naar Jacksonville.”</p> + +<p>»Gij!... Gij, Alice... naar Jacksonville!” riep master +Walter Stannard uit.</p> + +<p>»Vader... het moet... het is mijn plicht!...”</p> + +<p>De zoo natuurlijke aarzeling van master Walter Stannard verdween bij +die woorden oogenblikkelijk. Hij gevoelde dat zonder dralen moest +gehandeld worden. Wanneer Gilbert Burbank kon gered worden, dan kon dat +uitsluitend door de poging, die miss Alice wilde wagen.</p> + +<p>Wellicht wanneer het jonge meisje zich aan de knieën van Texar +wierp, zou zij er in slagen een sprank van mededoogen in zijn hart op +te wekken! Misschien zou zij een uitstel, eene schorsing van het vonnis +verwerven! Mogelijk was het ook, dat zij steun zoude vinden bij de +eerlijke lieden en dat hare wanhoop eindelijk de gemoederen in opstand +zoude brengen tegen de ondragelijke tirannie van het bestuur, dat thans +de macht in handen had? Zij moest dus naar Jacksonville, ongeacht het +gevaar dat zij daar loopen kon.</p> + +<p>»Perry zal mij wel naar de woning van master Harvey willen +geleiden,” zei het jonge meisje.</p> + +<p>»Zeker,” antwoordde de administrateur bereidwillig.</p> + +<p>»Neen, Alice,” hernam master Walter Stannard, haar +vader, »ik zal u vergezellen. Ja... ik! Kom, er valt geen tijd te +verliezen.”</p> + +<p>»Gij Stannard?” vroeg Edward Carrol... »Dat is u +noodeloos in gevaar begeven... Begrijp dat goed... Men kent te zeer uwe +denkbeelden te Jacksonville.”</p> + +<p>»Om het even,” antwoordde master Walter Stannard. +»Ik laat <span class="pagenum">[<a id="pb38" href= +"#pb38">38</a>]</span>mijne dochter zich niet zonder mijn geleide te +midden van die woestelingen begeven.”</p> + +<p>»Maar dat is gevaarlijk!”</p> + +<p>»Ik herhaal: dat is mij om het even!”</p> + +<p>»Maar...”</p> + +<p>»Zwijg daarover. Perry moet op Castle-House blijven, daar gij, +Edward, nog niet gaan kunt; want het geval moet voorzien worden, dat +men ons aanhoudt...”</p> + +<p>»En als mevrouw Burbank naar u vraagt?” hernam Edward +Carrol.</p> + +<p>»Antwoord dan dat ik mij bij haren echtgenoot vervoegd heb, om +hem bij zijne nasporingen aan de overzijde der Sint John behulpzaam te +zijn.”</p> + +<p>»Maar, als zij naar miss Alice vraagt?”</p> + +<p>»Ja... dan... Zeg dan dat zij mij vergezelt... Zeg haar zelfs, +als het moet, dat wij naar Jacksonville gegaan zijn... Zeg in +één woord alles wat u voor den mond komt, om de goede +mevrouw Burbank gerust te stellen. Maar laat haar vooral niet gissen, +welke gevaren, haar zoon en echtgenoot bedreigen.</p> + +<p>»Neen, dat zal niet, wees gerust.”</p> + +<p>»Welnu dan, Perry, laat een vaartuig in gereedheid +brengen!...”</p> + +<p>»Goed, master Stannard.”</p> + +<p>De administrateur ging dadelijk heen, om het ontvangen bevel te doen +uitvoeren, terwijl master Walter Stannard zich onledig hield zijne +toebereidselen tot het vertrek te treffen.</p> + +<p>Intusschen werd het toch wenschelijk geacht, dat miss Alice +Stannard, alvorens Castle-House te verlaten, aan mevrouw Burbank zoude +mededeelen, dat zij en haar vader verplicht waren naar Jacksonville te +gaan. Er kon niet anders gehandeld worden. Als het noodig mocht zijn, +moest zij geen oogenblik aarzelen om haar te verzekeren, dat de partij +van Texar het onderspit gedolven had, dat zijne regeering omver +geworpen was... dat de Federalisten meester van de Sint John waren... +dat Gilbert morgen reeds op Camdless-Bay zoude aankomen...</p> + +<p>Maar zou het jonge meisje geestkracht genoeg bezitten, om hare +gevoelens volkomen meester te blijven?</p> + +<p>Zou hare stem haar niet verraden, wanneer zij daadzaken verzekerde, +welker verwezenlijking thans, zoo niet onmogelijk, dan toch zeer +onwaarschijnlijk was?</p> + +<p>Toen zij in de kamer van mevrouw Burbank kwam, sliep de patiente, of +beter gezegd, was in eene soort van pijnlijke verdooving verzonken, in +eene diepe machteloosheid, waaruit miss Alice haar niet durfde +wekken.</p> + +<p>»Zou het ook niet beter zijn,” zoo dacht het lieve kind, +»dat ik <span class="pagenum">[<a id="pb39" href= +"#pb39">39</a>]</span>niet sprak en maar heenging zonder de arme moeder +door onwaarheden gerust te stellen?”</p> + +<p>Een der vrouwelijke dienstboden op Castle House waakte bij het bed. +Miss Alice Stannard beveelde haar uitdrukkelijk aan, de zieke geen +oogenblik alleen te laten, en zich tot master Edward Carrol te wenden, +wanneer de arme moeder vragen tot haar richtte, die zij niet kon +beantwoorden.</p> + +<p>Daarna bukte zij zich over het voorhoofd van mevrouw Burbank, +beroerde dat even met hare lippen en verliet vervolgens het vertrek, om +zich bij haren vader te vervoegen.</p> + +<p>Zoodra deze haar bespeurde, vroeg hij:</p> + +<p>»Wel?...”</p> + +<p>»Kom, laten wij gaan,” zeide zij.</p> + +<p>»Maar...”</p> + +<p>»Kom, er valt geen minuut te verliezen.”</p> + +<p>Beiden verlieten de hall, nadat zij de hand van master Edward Carrol +gedrukt hadden.</p> + +<p>In het midden van de bamboelaan, die naar de kleine havenkom voerde, +ontmoetten zij den administrateur Perry.</p> + +<p>»Is het vaartuig klaar?” vroeg Walter Stannard.</p> + +<p>»Ja, master. Alles is in orde.”</p> + +<p>»Goed zoo, Perry. Maar, nu nog een woord.”</p> + +<p>»Wat wilt ge zeggen, master Stannard?”</p> + +<p>»Wees waakzaam, oude vriend. U is thans de zorg van Castle +House opgedragen.”</p> + +<p>»Vrees niets, master Stannard.”</p> + +<p>»Ik weet, dat ik op u kan vertrouwen, maar gij beschikt over +zoo weinig hulpmiddelen...”</p> + +<p>»Dat valt nog al mede, master Stannard. Onze negers komen +langzamerhand op de plantage terug en dat valt licht te begrijpen. Wat +zouden zij met eene vrijheid uitvoeren, waarvoor hen de natuur niet +geschapen heeft?”</p> + +<p>»Des te beter,” antwoordde master Walter. »Wees +intusschen waakzaam.”</p> + +<p>»Nogmaals, wees niet ongerust. Brengt gij maar master James +Burbank op de plantage terug, dan zal hij mij en allen op hun post +vinden!”</p> + +<p>»Het zij zoo, master Perry!”</p> + +<p>Master Walter Stannard en zijne dochter namen nu plaats in het +vaartuig, dat door vier negermatrozen van Camdless Bay gevoerd +werd.</p> + +<p>Het zeil werd geheschen en onder den druk van een niet al te sterken +oostenwind, stak men van den wal af. De aanlegpier verdween weldra +achter den hoek, die in het noordwestelijk gedeelte <span class= +"pagenum">[<a id="pb40" href="#pb40">40</a>]</span>der plantage door +den min of meer bochtigen loop der rivier gevormd werd.</p> + +<p>Master Stannard koesterde het voornemen niet, om in de haven van +Jacksonville aan wal te stappen. Daar zou hij toch onmiddellijk herkend +worden. Hij achtte het doelmatiger in een kleine kreek, iets boven die +havenstad gelegen, te ontschepen. Vandaar zou het hem niet moeilijk +vallen, de woning van master Harvey, welke zich aan dien kant op het +uiteinde der voorstad bevond, te bereiken, Daar zou men tot eene +beslissing moeten komen, hoe volgens de omstandigheden verder te +handelen, en welke pogingen in het werk gesteld moesten worden.</p> + +<p>De oppervlakte der Sint John was eenzaam in dit uur. Niets werd +bovenstrooms ontwaard, vanwaar de militie-troepen van Sint Augustijn +bij hunne vlucht naar het zuiden konden opdagen.</p> + +<p>Dus er was nog geen gevecht tusschen de Floridasche vaartuigen en de +kanonneerbooten van den commandant Stevens geleverd. Men kon zelfs deze +laatstbedoelde oorlogsvaartuigen in eene lijn voor anker zien liggen, +want bij eene kronkeling van de Sint John opende zich een ruim +vergezicht tot ver beneden Jacksonville.</p> + +<p>De wind blies ruim en stevig, zoodat de overtocht snel afgelegd +werd. Het was nog vroeg, toen master Walter Stannard en miss Alice, +zijne dochter, den oever bereikten. Beiden konden, zonder bespeurd te +worden in de kreek, die niet bewaakt werd, ontschepen, en weinige +minuten later bevonden zij zich in de woning van den correspondent van +James Burbank te Jacksonville.</p> + +<p>Deze was zeer verrast hen te zien en legde veel onrust over hun +verschijnen in de stad aan den dag. Hunne tegenwoordigheid was vrij +gevaarvol te midden van die bevolking, welke zeer opgewonden en geheel +en al op de hand van Texar was. Men wist toch dat master Walter +Stannard de anti-slavernij-gezinde meeningen, die te Camdless Bay +aangekleefd werden, deelde. De plundering zijner eigene woning te +Jacksonville was eene waarschuwing, waarmede ernstig rekening gehouden +moest worden.</p> + +<p>Zijne vrijheid, ja zijn leven zou zeer zeker groot gevaar loopen. +Het minste wat hem zou kunnen overkomen, wanneer hij herkend werd, zou +zijn, dat hij als medeplichtige van master James Burbank gevangen +genomen en opgesloten zou worden.</p> + +<p>»Ja, maar het geldt ons minder,” merkte miss Alice +Stannard den heer Harvey in antwoord op zijne veelvuldige opmerkingen +en bezwaren op.</p> + +<p>»En wien geldt het dan?” vroeg de kalme handelaar.</p> + +<p>»Het geldt de redding van Gilbert Burbank!” antwoordde +het geestdriftvolle meisje.</p> + +<p>»De redding van Gilbert Burbank?” <span class="pagenum"> +[<a id="pb41" href="#pb41">41</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p041.jpg" alt= +"De kanonneerbooten volvoerden geen enkele beweging om hun anker te verlaten. (Bladz. 34.)" + width="486" height="720"> +<p class="figureHead">De kanonneerbooten volvoerden geen enkele +beweging om hun anker te verlaten. (Bladz. <a href="#pb34" class= +"pageref">34</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb42" href="#pb42">42</a>]</span></p> + +<p>»Ja, master Harvey. En daarbij moet gij ons helpen.”</p> + +<p>»U helpen? Bij de redding van Gilbert Burbank?... Voorzeker +kan dat beproefd worden.”</p> + +<p>»Niet <i>kan</i>, maar <i>moet</i> beproefd worden, master +Harvey!”</p> + +<p>»Jawel, maar... master Stannard mag zich niet buitenshuis +vertoonen...”</p> + +<p>»Niet?” vroeg Alice’s vader.</p> + +<p>»Neen, gij moet hier als het ware opgesloten blijven, terwijl +wij beiden zullen handelen.”</p> + +<p>»Een mooie rol, die gij mij toebedeelt,” pruttelde +master Walter Stannard.</p> + +<p>»Zal men mij in de gevangenis toelaten?” vroeg het jonge +meisje.</p> + +<p>»Dat geloof ik niet, miss Alice.”</p> + +<p>»Waarom niet?”</p> + +<p>»Omdat bevelen zijn gegeven, niemand bij de veroordeelden toe +te laten.”</p> + +<p>»Zou ik bij Texar toegelaten worden?”</p> + +<p>»Bij Texar?”</p> + +<p>»Ja, bij Texar, master Harvey!”</p> + +<p>»Wij kunnen het beproeven.”</p> + +<p>»Gij wilt dus niet, dat ik u vergezel?” drong master +Walter Stannard aan.</p> + +<p>»Neen! Dat zou te gevaarlijk zijn en het weinigje kans om te +slagen in rook doen verdwijnen.”</p> + +<p>»Waarom dan toch?”</p> + +<p>»Omdat Texar en het geheele bestuur uwe verschijning als eene +uittarting zouden beschouwen.”</p> + +<p>»Kom dan, master Harvey,” sprak miss Alice.</p> + +<p>»Ik volg u, mijn kind.”</p> + +<p>Alvorens hen te laten vertrekken, wenschte master Walter Stannard +toch te weten, of er geen nieuwe oorlogsbedrijven plaats gegrepen +hadden, waarvan de tijding Castle House wellicht niet bereikt had.</p> + +<p>»Geen,” antwoordde master Harvey.</p> + +<p>»Geen enkele?”</p> + +<p>»Neen, ten minste geen enkele, welke betrekking op +Jacksonville kan hebben.”</p> + +<p>»Maar...”</p> + +<p>»Het is waar, het federalistische smaldeel is in de baai van +Sint Augustijn binnengedrongen, waarop die stad zich bij verdrag heeft +overgegeven.”</p> + +<p>»Maar ten opzichte van de Sint John?”</p> + +<p>»Dienaangaande is geen enkele beweging opgemerkt.”</p> + +<p>»Helaas!” <span class="pagenum">[<a id="pb43" href= +"#pb43">43</a>]</span></p> + +<p>»De kanonneerbooten liggen nog altijd beneden de zandbank ten +anker.”</p> + +<p>»Zij hebben nog geen water genoeg om die bank over te +stevenen, niet waar?”</p> + +<p>»Juist, mijnheer Stannard.”</p> + +<p>»En bestaat er uitzicht op verandering in den +toestand?”</p> + +<p>»Heden zullen wij een der sterkste equinoxiaal-springvloeden +hebben. De vloed zal zijn hoogste punt tegen drie uren bereiken en dan +zullen de kanonneerbooten waarschijnlijk de bank kunnen +passeeren.”</p> + +<p>»Passeeren zonder loods?”</p> + +<p>»Zonder loods, master Stannard?”</p> + +<p>»Weet gij dan niet, master Harvey,” vroeg miss Alice, +»dat Mars er niet meer is, om de vaartuigen door de geul te +geleiden?”</p> + +<p>Het lieve meisje sprak die woorden op zulk een weemoedigen toon, dat +het duidelijk was, dat zij thans ook weinig van de tusschenkomst der +oorlogsvaartuigen verwachtte. Zij ging dan ook voort:</p> + +<p>»Neen... neen... Het is onmogelijk... Daarvan valt niets te +verwachten... Master Harvey, ik moet Texar te spreken +krijgen...”</p> + +<p>»Maar, als hij uwe bede afslaat?”</p> + +<p>»Dan moeten wij alles trachten in het werk te stellen, om +Gilbert te doen ontvluchten!”</p> + +<p>»Ja zeker, dat zullen wij doen, miss Alice!”</p> + +<p>»Is er geen wijziging gekomen, master Harvey, in de stemming +der bevolking te Jacksonville?” vroeg master Walter Stannard.</p> + +<p>»Neen,” antwoordde de correspondent van James +Burbank.</p> + +<p>»Zoodat?...”</p> + +<p>»Zoodat de schurken, die door Texar beheerscht worden, er nog +steeds den boventoon voeren.”</p> + +<p>»Maar bestaat er dan geen eerlijkheidsgevoel meer?”</p> + +<p>»Ja, de eerlijke lieden trillen van verontwaardiging, bij de +daden van willekeur en knevelarij, door de bestuurslieden begaan. Eene +enkele beweging voorwaarts vanwege de federalistische troepenmacht zou +voldoende zijn, om den staat van zaken te veranderen. Want de bevolking +van Jacksonville is, alles wel beschouwd, lafhartig van aard. Als haar +de angst om het hart zal slaan, dan is het bestuur van Texar en zijne +handlangers in een oogwenk omvergeworpen... Ik koester nog steeds de +hoop, dat de commandant Stevens de bank zal kunnen +overschrijden.”</p> + +<p>»Wij kunnen die gebeurlijkheid niet afwachten,” +antwoordde miss Alice Stannard vastberaden. »Ik zal Texar te +voren ontmoet hebben!”</p> + +<p>»God helpe u daarbij, miss Alice!”</p> + +<p>Er werd verder overeengekomen, dat master Walter Stannard <span +class="pagenum">[<a id="pb44" href="#pb44">44</a>]</span>binnenshuis +zoude blijven, opdat niemand iets van zijne tegenwoordigheid te +Jacksonville zoude vernemen.</p> + +<p>Master Harvey stelde zich geheel ter beschikking van het jonge +meisje, om haar bij alle pogingen, die zij ondernemen wilde, bij te +staan. Helaas, hij ontveinsde zich niet, dat het welslagen dier +pogingen het hersenschimmige nabij kwam. Wanneer toch Texar weigeren +zou Gilbert het leven te schenken, wanneer het Alice onmogelijk gemaakt +werd, om tot de veroordeelden door te dringen, dan bleef er niets +anders over dan te beproeven, al moest het ook een vermogen kosten, de +ontvluchting van den jeugdigen zeeofficier en van zijn vader James +Burbank voor te bereiden, en de personen, die daarbij behulpzaam konden +zijn, om te koopen.</p> + +<p>Het was ongeveer elf uren, toen miss Alice Stannard en master Harvey +de woning verlieten, om zich naar Court-Justice te begeven, alwaar het +bestuur, gepresideerd door Texar, in de tegenwoordige +tijdsomstandigheden onafgebroken zitting hield.</p> + +<p>Er heerschte steeds groote bedrijvigheid in de stad. Hier en daar +trokken militie-troepen voorbij, die door de contingenten, welke uit de +zuider-districten aanrukten, versterkt werden. Men verwachtte in den +loop van den dag die, welke door de overgaaf van de havenstad Sint +Augustijn beschikbaar kwamen, hetzij zij hun weg langs de Sint John, +hetzij zij door de bosschen aan den rechter oever trokken, om de rivier +ter hoogte van Jacksonville over te steken. Dus er was veel beweging in +de straten; de bevolking trok als het ware heen en weer.</p> + +<p>Duizend nieuwtjes deden de rondte, en zooals gewoonlijk waren de +meesten met elkander in strijd, hetgeen meestal een oploop ten gevolge +had, die niet van regelmaat en orde getuigde.</p> + +<p>Zooveel was wel te ontwaren, dat wanneer de federalistische +kanonneerbooten in het gezicht der havenplaats zouden verschijnen, geen +eenheid van handelen bij de verdediging bestaan zou. De weerstand zou +niet ernstig zijn. Fernandina had zich negen dagen te voren aan de +debarkementstroepen van den generaal Wright overgegeven. Sint Augustijn +had het smaldeel van den Commodore Dupont toegelaten, ja ingehaald, +zonder zelfs eene poging van tegenstand aan te wenden. En zoo was het +te voorzien, dat het te Jacksonville eveneens zoude geschieden. De +Floridasche militie-troepen zouden de plaats ontruimen voor de +krijgsmacht der Noordelijken en naar de binnenlanden van het graafschap +terugtrekken.</p> + +<p>Slechts een enkele omstandigheid zou nog de inbezitname van +Jacksonville kunnen verhinderen en het hare er toe bijdragen, om de +dagen van dat bestuur te verlengen, waardoor het mogelijk werd dat de +woestelingen hunne bloeddorstige plannen zouden kunnen ten uitvoer +leggen, namelijk dat de kanonneerbooten van den commandant <span class= +"pagenum">[<a id="pb45" href="#pb45">45</a>]</span>Stevens om de een of +andere reden—b. v. gebrek aan voldoende diepte of gebrek aan een +loods—de zandbank in de rivier niet konden overschrijden. En dat +vraagstuk zou binnen weinige uren opgelost zijn.</p> + +<p>Intusschen richtten miss Alice Stannard en master Harvey te midden +van eene menigte, die al talrijker en dichter werd, hunne schreden naar +de openbare plaats.</p> + +<p>Hoe zouden zij binnen Court Justice geraken? Daarover konden zij +zich zelfs geen denkbeeld maken.</p> + +<p>En al gelukte het hun ook al de zalen van dat gebouw binnen te +dringen, hoe moesten zij het aanleggen om Texar te ontmoeten? Ja, dat +wisten zij ook niet.</p> + +<p>Wie weet, of de Spanjaard, wanneer hij zoude vernemen dat miss Alice +Stannard hem wenschte te ontmoeten, haar niet in hechtenis zou laten +nemen en tot na de terechtstelling van den jeugdigen luitenant in de +gevangenis laten opsluiten, om zich van eene lastige <span class="corr" +id="xd0e1432" title="Bron: audientie">audiëntie</span> af te +maken?...</p> + +<p>Maar het jonge meisje wilde van al die mogelijke gebeurlijkheden +niets weten. Zij had slechts haar doel voor oogen. Zij wilde Texar +ontmoeten, zij wilde hem de gratie voor Gilbert ontwringen... en geene +overweging van persoonlijk gevaar kon haar dat doel doen vergeten, al +was het ook maar voor een oogenblik.</p> + +<p>Toen zij en master Harvey het plein bereikten, vonden zij daar eene +nog meer op elkaar gepakte en nog meer luidruchtige menigte dan in de +straten die zij doorgestapt hadden. Woeste kreten weerklonken, vloeken, +schelden en tieren werd overal gehoord. En boven alles klonken de +woorden, die als het ware van de eene naar de andere groep gekaatst en +herkaatst werden:</p> + +<p>»Ter dood!... Ter dood!”</p> + +<p>Wien zou dat kunnen gelden?</p> + +<p>Master Harvey vernam weldra, dat de rechtbank sedert een uur zitting +hield. Een vreeselijk voorgevoel overviel hem. En helaas! dat +voorgevoel bedroog hem niet.</p> + +<p>En inderdaad, de rechtbank eindigde juist hare taak met de +veroordeeling van master James Burbank als medeplichtige van zijn zoon +en als zoodanig als schuldig aan de misdaad van met de federalistische +krijgsmacht en dus met de vijanden van zijn land geheuld te hebben.</p> + +<p>Hier had de beschuldiging omtrent dezelfde misdaad weerklonken en +was ongetwijfeld hetzelfde vonnis gewezen!</p> + +<p>Het was de bekroning der taak van den haat, door Texar tegen de +familie Burbank gekoesterd!</p> + +<p>Master Harvey wilde toen niet verder gaan. Hij poogde miss Alice +Stannard met zich te tronen. Zij mocht geen getuige zijn van <span +class="pagenum">[<a id="pb46" href="#pb46">46</a>]</span>de +gewelddadigheden, waaraan het volk, het plebs zich scheen te zullen +overgeven, wanneer de veroordeelden Court-Justice zouden verlaten na de +uitspraak van het vonnis. Daarenboven, dit kon onmogelijk het +gewenschte oogenblik zijn om den Spanjaard te ontmoeten en zijne +bemiddeling af te smeeken.</p> + +<p>»Kom, miss Alice,” sprak master Harvey, »kom!... +Wij zullen terugkeeren, wanneer de rechtbank...”</p> + +<p>»Neen,” antwoordde het jonge meisje, »neen, wij +gaan niet heen!”</p> + +<p>»Maar, wat wilt gij dan doen?”</p> + +<p>»Wat ik doen wil?... O God!... Ik zal mij tusschen de +beschuldigden en hunne rechters plaatsen!”</p> + +<p>Het besluit van miss Alice Stannard was zoo onwrikbaar genomen, dat +master Harvey er aan wanhoopte, om er haar van af te brengen, of om +haar aan het wankelen te brengen.</p> + +<p>Het jonge meisje trad vooruit en de brave man was genoodzaakt haar +te volgen, haar te begeleiden. Dat had hij haren vader beloofd. De +menigte, hoe dicht opeengepakt zij ook was, opende zich voor haar en +verleende haar doortocht. Misschien dat ettelijke personen haar +herkenden. De kreten van »ter dood! ter dood!” weerklonken +schrikkelijk in hare ooren. Niets kon haar weerhouden. En onder die +omstandigheden bereikte zij de deur van Court-Justice.</p> + +<p>Hier was het volk nog onrustiger, nog onstuimiger dan elders. De +beweging, die de menigte ondervond, was aan de hooggaande deining van +den oceaan gelijk. Maar niet aan de deining die afslecht en aankondigt, +dat de storm uitgewoed heeft, maar aan den aanschietenden golfslag van +den orkaan in aantocht.</p> + +<p>Van dien kant waren de grootste uitspattingen te vreezen.</p> + +<p>Plotseling werd de menigte, die de zaal van Court-Justice als het +ware overstroomde, door eene onweerstaanbare wieling naar buiten +gedrongen. Het geschreeuw en de dreigementen verdubbelden. Het vonnis +was gestreken en de veroordeeling uitgesproken.</p> + +<p>James Burbank was evenals Gilbert Burbank veroordeeld voor dezelfde +voorgewende misdaad tot dezelfde straf. Vader en zoon zouden onder +dezelfde kogels van hetzelfde executie-peloton vallen.</p> + +<p>»Ter dood!... Ter dood!...” riep die troep +woestelingen.</p> + +<p>Master James Burbank verscheen in dit oogenblik op de benedenste +treden van de trap die naar den ingang van Court-Justice voerde. Hij +was kalm en zich zelf geheel meester. Voor die hem omringende +schreeuwers had hij slechts een blik van verachting over.</p> + +<p>Een detachement militie-troepen omringde hem en had tot opdracht om +hem naar de gevangenis terug te brengen.</p> + +<p>Hij was evenwel niet alleen.</p> + +<p>Gilbert, zijn zoon Gilbert, stapte naast hem voort.</p> + +<p>De jeugdige officier der Noordelijken was uit zijne cel gehaald +<span class="pagenum">[<a id="pb47" href= +"#pb47">47</a>]</span>geworden, waarin hij het uur van de voltrekking +van zijn vonnis afwachtte, en voor de rechtbank gebracht om met James +Burbank, zijn vader, geconfronteerd te worden.</p> + +<p>Deze had slechts de beweringen zijns zoons kunnen bevestigen, +namelijk dat deze voor geen andere reden naar Castle-House gekomen was, +dan om zijne stervende moeder nog eens te zien.</p> + +<p>Door die bevestiging zou de beschuldiging van spionneeren vanzelf +hebben moeten vervallen, wanneer de beschuldigde niet vooraf +veroordeeld was. Dezelfde veroordeeling, door eene persoonlijke +wraakoefening uitgelokt en door onrechtvaardige en omgekochte rechters +uitgesproken, had dan ook twee onschuldigen getroffen.</p> + +<p>Intusschen poogde de menigte zich op de veroordeelden te werpen. Het +detachement militie-troepen slaagde er niet dan met de grootste moeite +in, om zich met de gevangenen een doortocht over het plein van +Court-Justice te banen.</p> + +<p>Plotseling gebeurde er eene buitengewone beweging.</p> + +<p>Miss Alice Stannard had het cordon militie-troepen doorbroken en +zich op master James Burbank en Gilbert gestort.</p> + +<p>Onwillekeurig deinsde het gepeupel achteruit, verrast door de <span +class="corr" id="xd0e1501" title="Bron: onverwachtte"> +onverwachte</span> tusschenkomst van dat jonge meisje.</p> + +<p>»Gilbert!” kreet de dochter van master Stannard.</p> + +<p>»Alice!” antwoordde Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Gilbert!... Gilbert!” herhaalde het jonge meisje en +viel in de armen van den jeugdigen officier.</p> + +<p>»Alice... wat doet gij hier?” vroeg master James +Burbank.</p> + +<p>»Ik wil genade voor u vragen!”...</p> + +<p>»Genade voor ons?”...</p> + +<p>»Ik wil uwe rechters smeeken!... O, genade!... Genade voor die +twee mannen!...”</p> + +<p>De kreten van het ongelukkige jonge meisje waren hartverscheurend. +Zij klemde zich aan de kleedingstukken der veroordeelden, die een +oogenblik halt hadden moeten maken, vast.</p> + +<p>Kon zij eenig medelijden verwachten van die losgelaten en opgewonden +menigte, die haar omringde? Neen, zeker niet. Maar hare tusschenkomst +had toch het gevolg, eenige afleiding te bezorgen aan dat gepeupel, +hetwelk op het punt stond tot de ergerlijkste gewelddadigheden jegens +de gevangenen over te gaan, in weerwil van de militie-troepen, die hen +moesten beschermen.</p> + +<p>Texar, die middelerwijl op de hoogte gehouden was van hetgeen +voorviel, verscheen juist in dit oogenblik op den drempel van de groote +deur van Court-Justice. Een gebaar van hem was voldoende, om het +gepeupel in toom te houden... Hij herhaalde het bevel, om James Burbank +en zijn zoon Gilbert naar de gevangenis terug te voeren. Dat bevel, met +luider <span class="pagenum">[<a id="pb48" href= +"#pb48">48</a>]</span>stem uitgesproken, werd door iedereen gehoord en +geëerbiedigd.</p> + +<p>Het detachement stelde zich andermaal in beweging.</p> + +<p>Miss Alice wierp zich aan de voeten van Texar.</p> + +<p>»Genade!<a id="xd0e1532"></a>... Genade!”... kreet zij +handenwringend. »Genade! heer... Genade!”</p> + +<p>De Spanjaard antwoordde slechts met een afwijzend gebaar en wilde +verder treden.</p> + +<p>Het jonge meisje sprong toen op. »Ellendeling!” kreet +zij.</p> + +<p>Zij wilde zich toen bij de veroordeelden vervoegen, met den wensch +hen in hunne gevangenis te mogen volgen, om de laatste uren, die zij +nog te leven hadden, met hen door te brengen.</p> + +<p>Helaas, zij waren reeds verdwenen en van het plein weggevoerd, +terwijl de menigte hen met haar kreten vergezelde.</p> + +<p>Dat was meer dan miss Alice Stannard verdragen kon. Hare krachten +begaven haar. Zij wankelde en zou gevallen zijn, wanneer master Harvey +haar niet in zijne armen opgevangen had. Zij was buiten kennis en had +geheel en al het bewustzijn verloren.</p> + +<p>Het jonge meisje kwam eerst bij, toen zij in de woning van master +Harvey gebracht was en zij zich bij haren vader bevond.</p> + +<p>Toen zij de oogen opsloeg prevelde zij:</p> + +<p>»Naar de gevangenis... naar de gevangenis!... Beiden moeten +ontsnappen!”...</p> + +<p>»Ja,” antwoordde master Walter Stannard.</p> + +<p>»Inderdaad!” beaamde master Harvey.</p> + +<p>»Er blijft niets anders over te beproeven,” hernam de +eerste.</p> + +<p>»Wij moeten evenwel den nacht afwachten, om te kunnen +handelen,” zei de andere.</p> + +<p>Inderdaad zoolang het licht was, viel er niets te doen. Wanneer de +duisternis hen evenwel veroorlooven zoude met meer veiligheid te werk +te gaan, zonder gevaar te loopen betrapt of overvallen te worden, dan +zouden master Walter Stannard en master Harvey pogen, om de ontsnapping +van de beide gevangenen mogelijk te maken, door de bemiddeling en +medewerking van hunnen bewaker in te roepen. Zij zouden dan eene zoo +aanzienlijke som bij zich steken, dat die man, zooals zij hoopten, aan +hunne aanbiedingen geen weerstand zoude kunnen bieden, vooral in de +tijdsomstandigheden dat een enkel kanonschot van de flottilje van den +commandant Stevens afgevuurd, een einde kon maken aan de macht van den +ellendigen Spanjaard.</p> + +<p>Maar toen bij het invallen van den nacht de heeren Stannard en +Harvey hun plan ten uitvoer wilden brengen, zagen zij zich genoodzaakt +daarvan af te zien. De woning werd scherp bewaakt door een peloton +militie-troepen, dat in last had, hen het uitgaan te beletten. Het was +of alles tegen die ongelukkige familie samenspande. <span class= +"pagenum">[<a id="pb49" href="#pb49">49</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p049.jpg" alt= +"Het zeil werd geheschen, en onder den druk van een niet al te sterken oostenwind, stak men van den wal af. (Bladz. 39.)" + width="498" height="720"> +<p class="figureHead">Het zeil werd geheschen, en onder den druk van +een niet al te sterken oostenwind, stak men van den wal af. (Bladz. <a +href="#pb39" class="pageref">39</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb50" href="#pb50">50</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e1572" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">IV.</h2> + +<h2 class="normal">Stormvlaag uit het Noordoosten.</h2> + +<p>De veroordeelden hadden nu nog slechts één uitzicht op +redding—slechts één enkel—namelijk dat de +federalistische krijgsmacht zich binnen twaalf uren meester van de +hoofdstad van den Floridaschen Staat maakte. Binnen twaalf uren! En +helaas, dat was een korte termijn.</p> + +<p>Inderdaad, den volgenden ochtend zouden master James Burbank en zijn +zoon Gilbert, bij het opgaan der zon, het doodvonnis ondergaan. Zij +zouden dan doodgeschoten worden.</p> + +<p>De veroordeelden werden in hunne gevangenis ten strengste bewaakt. +Ook het huis van master Harvey werd met de meeste zorgvuldigheid +gadegeslagen. Hoe ware het mogelijk de ontvluchting van de rampzaligen +voor te bereiden, zelfs al slaagde men er in, een der +gevangenbewaarders om te koopen?</p> + +<p>Met het oog op de bemachtiging van de stad, mocht men in het geheel +niet rekenen op de troepen der Noordelijken, die eenige dagen te voren +te Fernandina ontscheept waren, en welke die hoogst belangrijke +strategische stelling in het Noorden van den Staat Florida niet konden +verlaten. Neen, die taak viel der kanonneerbooten van den commandant +Stevens ten deel. Maar om haar ten uitvoer te kunnen leggen, moesten +zij eerst en vooral de zandbank in de Sint John kunnen +overschrijden.</p> + +<p>Wanneer dat geschied was, dan zoude de afsluitingslijn met sloepen +van de Zuidelijken weldra teruggedreven zijn en dan viel er niets +anders te doen, dan ter hoogte van de haven van Jacksonville de +gevechtstelling in te nemen. En ongetwijfeld, wanneer zij de stad onder +hun geschutvuur hadden, zouden de militie-troepen haar in allerijl +ontruimen en een toevlucht en een doortocht zoeken in en door de +ondoordringbare moerassen van het graafschap.</p> + +<p>Texar en zijne partijgangers zouden zich voorzeker haasten dat +voorbeeld te volgen, om eene maar al te gerechte weerwraak te ontgaan. +De eerlijke lieden zouden dan den bestuurszetel weer kunnen <span +class="pagenum">[<a id="pb51" href="#pb51">51</a>]</span>innemen, +vanwaar zij zoo schandelijk verjaagd waren. Deze konden dan omtrent de +overgave van de stad in onderhandeling treden met de vertegenwoordigers +van het gouvernement van Washington.</p> + +<p>Maar... maar was die zandbank binnen een zoo beknopt tijdperk te +overschrijden?</p> + +<p>Bestond er een middel om den materiëelen hinderpaal te +overwinnen, die door te geringe diepte aan de vaart der kanonneerbooten +werd in den weg gesteld?</p> + +<p>Dat was, zooals men zien zal uit den loop van dit verhaal, op zijn +minst genomen, zeer twijfelachtig.</p> + +<p>En inderdaad, onmiddellijk na de uitspraak van het vonnis, had Texar +zich met den bevelhebber der militie-troepen van Jacksonville naar de +kade begeven, om de rivier over haar geheel benedengedeelte in +oogenschouw te nemen en te verkennen. Het kan niemand onzer lezers +verwonderen, wanneer wij betuigen dat hunne blikken toen hardnekkig op +de afsluiting benedenstrooms gevestigd bleven en dat zij de ooren +spitsten, om te vernemen of ook schoten op dat gedeelte der Sint John +gewisseld werden.</p> + +<p>»Is er niets meldenswaardigs voorgevallen?” vroeg Texar, +toen hij op het uiteinde van het staketsel aangekomen was en daar stil +stond.</p> + +<p>»Niets,” antwoordde de commandant.</p> + +<p>»Hebt gij u daarvan overtuigd?”</p> + +<p>»Ja. Ik heb zelf zoo even eene verkenning in noordwaartsche +richting uitgevoerd.”</p> + +<p>»En?...”</p> + +<p>»Ik heb de overtuiging opgedaan, dat de federalistische +troepen rustig te Fernandina gebleven en dat zij niet opgerukt zijn +naar Jacksonville.”</p> + +<p>»Dat is al iets,” mompelde Texar schier onhoorbaar.</p> + +<p>»Zeer waarschijnlijk,” ging de commandant der +militie-troepen voort, »zullen zij op de grens van Georgië +in observatie blijven, totdat de flottiljes van den Commodore Dupont en +den commandant Stevens de vaargeul der Sint John zullen bemachtigd +hebben.”</p> + +<p>»Maar kunnen zij geene landingstroepen uit het zuiden laten +oprukken?”</p> + +<p>»Hoe bedoelt gij?”</p> + +<p>»Kunnen zij niet, na zich meester gemaakt te hebben van Sint +Augustijn, vandaar opmarcheeren en de Sint John te Piccolata +oversteken?” vroeg de Spanjaard.</p> + +<p>»Dat denk ik niet,” antwoordde de officier.</p> + +<p>»En waarop grondt gij die meening?”</p> + +<p>»De Commodore Dupont heeft slechts weinig debarkementstroepen +<span class="pagenum">[<a id="pb52" href="#pb52">52</a>]</span>ter +zijner beschikking, hoogstens genoeg om de havenplaats te +bezetten.”</p> + +<p>»Maar, wat kan hij toch willen?”</p> + +<p>»Het is blijkbaar zijn doel, om de blokkade over de geheele +kuststrook, van de monding der Sint John af tot voorbij de laatste +Floridasche eilandjes, uit te strekken.”</p> + +<p>»Gij kunt gelijk hebben.”</p> + +<p>»Van dien kant is dus volgens mij voorshands niets te +vreezen.”</p> + +<p>»Blijft dus nog over het dreigende gevaar vanwege de flottilje +van den commandant Stevens,” zei Texar.</p> + +<p>»Dat valt niet te loochenen.”</p> + +<p>»Namelijk, wanneer zij er in slaagt de zandbank over te +stevenen, waarvoor zij reeds sedert drie etmalen geankerd +ligt.”</p> + +<p>»Dat is een quaestie, die over eenige uren beslist zal +wezen.”</p> + +<p>»Dat is zoo.”</p> + +<p>»Alles wel beschouwd, stellen zich de Federalisten alleen ten +doel: de afsluiting van den benedenstroom van de Sint John, om iedere +gemeenschap tusschen de beide havenplaatsen Sint Augustijn en +Fernandina zoo niet geheel af te snijden, dan toch zoo moeilijk +mogelijk te maken.”</p> + +<p>»Zou die meening aannemelijk genoemd kunnen worden?”</p> + +<p>»Ik herhaal het, Texar, het meest belangrijke voor de +Noordelijken is niet zoozeer de inbezitneming van den Staat Florida +voor het oogenblik, dan wel om in de gelegenheid te zijn den +smokkelhandel in oorlogsmateriëel tegen te kunnen gaan, die langs +de zuidelijke vaarwaters gedreven wordt. Het is, geloof ik, niet ver +van de werkelijkheid, dat hunne expeditie geen ander doel heeft. +Begrijp toch, dat zij, met een meer uitgebreid doel voor oogen, reeds +lang met de krijgsmacht, die sedert een tiental dagen het eiland Amelia +in bezit genomen heeft, naar Jacksonville zouden opgerukt +zijn.”</p> + +<p>»Gij kunt gelijk hebben, commandant,” antwoordde Texar. +»Maar, hoe het ook zij, ik zie ongeduldig uit naar de oplossing +van het vraagstuk omtrent de toegankelijkheid over de +zandbank.”</p> + +<p>»Dat vraagstuk zal heden nog opgelost zijn.”</p> + +<p>»Heden nog?”</p> + +<p>»Ja, wij zullen heden het hoogste vloedwater +hebben.”</p> + +<p>»Maar, wanneer de kanonneerbooten van Stevens er in slagen de +bank over te komen...”</p> + +<p>»Welnu?”</p> + +<p>»En in slagorde voor de haven zullen verschijnen, wat zult gij +dan doen?”</p> + +<p>»Wat ik zal doen?”</p> + +<p>»Ja, ik vraag u, wat gij dan zult doen?” <span class= +"pagenum">[<a id="pb53" href="#pb53">53</a>]</span></p> + +<p>»Dat is heel eenvoudig, Texar.”</p> + +<p>»Laat hooren.”</p> + +<p>»Ik zou de bevelen uitvoeren, die ik ontvangen heb.”</p> + +<p>»Maar, hoe luiden die, als je blieft?”</p> + +<p>»De militie-troepen naar de binnenlanden te voeren, om +zoodoende ieder treffen, iedere aanraking met de Federalisten te +mijden.”</p> + +<p>»Is dat de ware weg, zeg?”</p> + +<p>»Laat hen de steden van het graafschap bemachtigen! Zij kunnen +ze niet lang bezet houden, daar hunne gemeenschapslijn met Georgië +en Carolina weldra afgesneden zal zijn. Dan zullen wij het veroverde +wel weer weten terug te winnen.”</p> + +<p>»Maar in afwachting, zullen wij ons, wanneer zij meester van +Jacksonville zullen zijn, al was het ook maar gedurende +één dag, op weerwraak van hunnen kant, gereed moeten +houden.”</p> + +<p>»Helaas, ja!”</p> + +<p>»Al die zoogenaamde eerlijke lieden, die rijke volkplanters, +die anti-slavernij-gezinden zouden dan de teugels van het bestuur weer +in handen krijgen, en gij begrijpt, dat... Maar, neen!... dat zal niet +gebeuren... En liever dan de stad over te geven en te verlaten, zullen +wij haar...”</p> + +<p>De Spanjaard voleindigde zijne gedachte niet. Daarenboven, zij was +voldoende begrijpelijk. Hij zou de stad niet aan de federalistische +troepen overgeven, hetgeen hetzelfde zoude beteekenen, als haar in +handen van die magistraten te stellen, die op zijn aanstoken door het +gepeupel verjaagd waren. Hij zou haar veel eerder in brand steken, en +wellicht had hij reeds maatregelen getroffen, om dat gruwelstuk van +vernietiging te kunnen volbrengen.</p> + +<p>Dan zou hij en zijne partijgangers met de militie-troepen aftrekken, +om in de moerassige wildernissen van het zuidelijk gedeelte van den +Staat eene schuilplaats te betrekken, die niet op te sporen zoude zijn +en waar zij den loop der gebeurtenissen zonder persoonlijk gevaar +konden afwachten.</p> + +<p>Intusschen, wij dienen het te herhalen, die gebeurlijkheid was +slechts te duchten voor het geval dat de kanonneerbooten van den +commandant Stevens er in zouden slagen over de zandbank te geraken en +het oogenblik was gekomen, dat de twijfel dienaangaande opgelost zoude +worden.</p> + +<p>Intusschen bewoog zich een machtige stroom van het gepeupel naar den +kant der haven. De kaden waren in een ondeelbaar oogenblik stampvol. +Oorverdoovende kreten werden allerwege vernomen:</p> + +<p>»De kanonneerbooten komen in beweging!”</p> + +<p>»Neen, zij blijven rustig voor anker!”</p> + +<p>»Zij stevenen de bank over!” <span class="pagenum">[<a +id="pb54" href="#pb54">54</a>]</span></p> + +<p>»Mis! Zij kunnen niet!”</p> + +<p>»De vloed heeft zijn hoogsten stand bereikt!”</p> + +<p>»Zij pogen, door met alle kracht te stoomen, den hinderpaal te +boven te komen!”</p> + +<p>»Kijk... Kijk!...”</p> + +<p>»Ja, kijk!”</p> + +<p>»Er is ongetwijfeld het een of ander te zien,” zei de +commandant der militie-troepen. »Ziet gij iets, Texar?”</p> + +<p>De Spanjaard antwoordde evenwel niet. Zijne oogen peilden zonder +ophouden den gezichteinder in de richting van het beneden-gedeelte van +de rivier, en waren onafgebroken gevestigd op de rij van sloepen die +dwars in den stroom lagen. Op een mijl daarvan verwijderd, werden de +masten en de schoorsteenen van de kanonneerbooten van den commandant +Stevens ontwaard. Een dikke rook was daar zichtbaar, die door den +gestadig aanwakkerenden wind tot bij Jacksonville overgevoerd werd.</p> + +<p>Het was blijkbaar, dat een oude zeerob als Stevens was, van den +hoogen vloed wenschte gebruik te maken om te passeeren, en dat hij de +vuren deed opstoken, alsof hij zijne stoomketels in de lucht wilde doen +vliegen, zooals dat wel eens uitgedrukt wordt.</p> + +<p>Maar zou hij in zijn pogen slagen? Zou hij water genoeg op de +ondiepte aantreffen, om daarover heen te kunnen, al moest hij ook met +de kiel zijner kanonneerbooten over het zand schuren?</p> + +<p>Waarlijk, er waren redenen te over, om dat gepeupel, hetwelk op den +oever der Sint John samengeschoold was, opgewonden te maken.</p> + +<p>De gesprekken kenmerkten zich dan ook door uitgelatenheid en +luidruchtigheid, naarmate dat de een meende te zien wat de ander niet +opmerkte.</p> + +<p>»Zij komen!... Zij komen!...”</p> + +<p>»Neen!... Neen!...”</p> + +<p>»Zij zijn reeds eene halve kabellengte +vooruitgeschoven!”</p> + +<p>»Neen, zij zijn nog bewegingloos!”</p> + +<p>»Zij zijn steeds op hunne ankerplaats!”</p> + +<p>»Zouden zij het anker reeds gelicht hebben?”</p> + +<p>»Daar is er een die wendt!”</p> + +<p>»Waar?”</p> + +<p>»Daar!... Daar!...”</p> + +<p>»Jawel, maar zij draait dwars, en pivoteert!”</p> + +<p>»Dat geloof ik wel... Zij heeft geen water genoeg!”</p> + +<p>»Mooi zoo!”</p> + +<p>»Drommels, wat een rook!”</p> + +<p>»Het is of zij al de steenkolen van de Vereenigde Staten +verstoken!” <span class="pagenum">[<a id="pb55" href= +"#pb55">55</a>]</span></p> + +<p>»En toch zullen zij de bank niet overkomen!”</p> + +<p>»Ja, inderdaad niet!”</p> + +<p>»Ziet, het getij begint te kenteren!”</p> + +<p>»De eb treedt in!”</p> + +<p>»Hoerah, voor het Zuiden!”</p> + +<p>»Hoerah, voor Jefferson Davis!”</p> + +<p>»Hoerah! Hoerah!”</p> + +<p>De poging van de flottilje, om over de zandbank te geraken, duurde +ongeveer tien minuten, die aan Texar, aan zijne partijgangers en aan +allen, wier vrijheid en leven bij eene inneming van Jacksonville door +de Noordelijken in gevaar konden komen, eene eeuw toeschenen. Zij +wisten zelfs niet waaraan zich te houden of waartoe te besluiten, want +de afstand was te groot om gemakkelijk en met juistheid de bewegingen +der kanonneerbooten waar te kunnen nemen.</p> + +<p>Waren zij, in weerwil van het maar al te voorbarig hoerahgeschreeuw +der vijandige menigte, reeds de geul doorgestevend of waren zij op het +punt dat te doen? Zoude de commandant Stevens er niet in slagen, +wanneer hij allen ballast, alle overtollig gewicht over boord wierp, om +zijne bodems te verlichten en hun drijfvermogen te vermeerderen, genoeg +veld te winnen om weer in diep water te geraken?</p> + +<p>Als dat geschiedde, dan zouden de oorlogsvaartuigen tot bij de haven +geen enkelen hinderpaal meer aantreffen.</p> + +<p>Dat alles bleef te vreezen—dat begreep Texar zeer +goed—zoolang de waterstand nog hoog bleef en de eb nog niet meer +afdoende ingetreden was.</p> + +<p>Intusschen begon de waterstand reeds te dalen. De kentering, die +tijdelijke stilstand van het water, als de vloedstroom ophoudt te +werken en de eb nog niet ingetreden is, was geëindigd. Maar, +wanneer evenwel de ebstroom met kracht zoude doorkomen, dan zou de +waterstand in de Sint John zeer spoedig vallen.</p> + +<p>Eensklaps strekten zich alle armen naar het benedengedeelte van de +rivier en één kreet beheerschte alle andere geluiden:</p> + +<p>»Eene sloep!... Eene sloep!”</p> + +<p>»Waar?” riep Texar verrast.</p> + +<p>»Daar! Daar!”</p> + +<p>En wel honderd vingers wezen hem de richting aan.</p> + +<p>En inderdaad, bij den linker oever, waar de werking van den +vloedstroom zich nog deed gevoelen, terwijl in het midden van de geul +de ebstroom reeds met kracht ingetreden was, kwam een lichtgebouwd +vaartuig te voorschijn, hetwelk met alle kracht voortgeroeid werd en +dan ook met alle snelheid voortschoot. Op de achterplecht was een +officier gezeten, gekleed in de uniform der Floridasche +militie-troepen. De sloep schoot het staketsel op zijde, <span class= +"pagenum">[<a id="pb56" href="#pb56">56</a>]</span>en de officier klom +met behendige vlugheid de treden van de trap op, die naar de kade +voerde. Toen hij bovengekomen was, ontwaarde hij Texar. Hij drong +daarop door de menigte, die zich tierende samenpakte om hem te zien en +te hooren, en stapte naar het hoofd van het oproerige bestuur toe.</p> + +<p>»Is er nieuws?” vroeg de Spanjaard.</p> + +<p>»Niets!” antwoordde de officier.</p> + +<p>»En zal er iets gebeuren?”</p> + +<p>»Neen, niets. Wees gerust!”</p> + +<p>»Wie zendt u hier heen?”</p> + +<p>»De aanvoerder der sloepen.”</p> + +<p>»En wat komt gij berichten?”</p> + +<p>»Dat die sloepen weldra naar de haven zullen kunnen +terugkeeren.”</p> + +<p>»Waarom?”</p> + +<p>»Omdat de kanonneerbooten van Stevens, in weerwil dat zij hun +overtolligen ballast over boord geworpen en zij de meest mogelijke +stoomkracht aangewend hebben, tevergeefs gepoogd hebben de zandbank +over te stevenen. Er valt nu geen vrees meer te koesteren...”</p> + +<p>»Ja, voor dit getij,” meende Texar.</p> + +<p>»En ook voor de volgende getijen niet, althans gedurende +eenige maanden.”</p> + +<p>»Waarop grondt gij dat denkbeeld?”</p> + +<p>»Wel, de evennachts-springvloed heeft plaats gehad en het +water zal in de eerste zes maanden niet weer zoo hoog +stijgen.”</p> + +<p>»Des te beter,” antwoordde Texar, met een zucht van +verlichting.</p> + +<p>»Hoerah!... Hoerah!...” riep het gepeupel.</p> + +<p>Dat geschreeuw plantte zich over de geheele uitgebreidheid der stad +Jacksonville voort.</p> + +<p>De woestelingen, de oproerlingen verdrongen zich om Texar en +wenschten hem andermaal geluk met die uitkomst. Hij was toch de man, +die hunne afschuwelijke neigingen vertegenwoordigde, ja belichaamde. +Het andere gedeelte der bevolking, de gematigden, waren terneergeslagen +bij de gedachte, dat zij nog vele dagen onder het juk van het +verfoeilijke bestuur en van het opperhoofd daarvan zouden moeten +zuchten.</p> + +<p>De militie-officier had de waarheid gesproken. De zee-oppervlakte +zou van dien dag af in hoogte afnemen en de vloed zou slechts eene +geringe hoeveelheid water in de bedding der Sint John stuwen.</p> + +<p>Die springvloed van den 12<sup><span class="corr" id="xd0e1837" +title="Bron: en">den</span></sup> Maart was een der sterkste van het +geheele jaar geweest, en er zouden vele maanden moeten verloopen, +alvorens de wateroppervlakte andermaal dezelfde hoogte zou bereiken. +<span class="pagenum">[<a id="pb57" href="#pb57">57</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p057.jpg" alt= +"Hij was evenwel niet alleen. Gilbert, zijn zoon Gilbert, stapte naast hem voort. (Bladz. 46.)" + width="501" height="720"> +<p class="figureHead">Hij was evenwel niet alleen. Gilbert, zijn zoon +Gilbert, stapte naast hem voort. (Bladz. <a href="#pb46" class= +"pageref">46</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb58" href="#pb58">58</a>]</span></p> + +<p>Daar de geul voortaan onbevaarbaar zoude zijn, was het duidelijk dat +Jacksonville niet door het geschut van den commandant Stevens te +teisteren zoude zijn. Dat was als het ware een verlengingstermijn voor +de almacht van Texar, een vrijgeleidebrief voor dezen, om zijne +wraakzuchtige plannen geheel en al ten uitvoer te leggen. Al nam men +zelfs aan, dat generaal Sherman er toe zoude overgaan, om Jacksonville +door de troepen van generaal Wright, die te Fernandina ontscheept +waren, te doen bezetten, dan nog zoude die opmarsch een aanzienlijken +tijd vorderen. En, zooals wij weten, was de voltrekking van het vonnis +over James Burbank en zijn zoon Gilbert uitgesproken, op den volgenden +dag bij het rijzen der zon vastgesteld. Niets, niets ter wereld zou hen +dus kunnen redden.</p> + +<p>De tijdingen, welke door den militie-officier aangebracht waren, +verbreidden zich bliksemsnel onder de bevolking der stad. Men zal +lichtelijk beseffen welke uitwerking zij hadden op het gepeupel, dat +als het ware losgelaten was. De slemppartijen, de +dronkemans-samenscholingen werden met nieuwe opgewektheid hervat. De +eerlijke lieden, de goedgezinden, die het wel met hun vaderland +meenden, konden de grootste uitspattingen vanwege die woestelingen +verwachten. De meesten hunner maakten zich dan ook gereed om eene stad +te verlaten, die hun geen veiligheid meer aanbood.</p> + +<p>Het hoerahgeschreeuw en het schelden en schimpen van het grauw drong +tot de gevangenen door en verkondigde hen, dat iedere kans van redding +verdwenen was. Helaas, in de woning van master Harvey werden dezelfde +kreten vernomen en dezelfde gevolgtrekkingen gemaakt. De wanhoop van +master Walter Stannard en van zijne dochter miss Alice te beschrijven, +is eenvoudig onmogelijk.</p> + +<p>Wat zouden zij thans gaan ondernemen, om James Burbank en zijn zoon +Gilbert te redden?</p> + +<p>Zouden zij pogen den gevangenbewaarder om te koopen? Zouden zij de +ontsnapping der gevangenen door macht van geld kunnen bevorderen?</p> + +<p>Helaas, zij zelven konden de woning niet verlaten, waarbinnen zij +eene schuilplaats gevonden hadden. Men weet het toch, eene bende +aterlingen verloor de woning niet uit het oog, en hun geschreeuw en +getier weerklonk onophoudelijk voor de deur in de straat.</p> + +<p>Onder die omstandigheden viel de nacht in.</p> + +<p>Het weder, dat sedert eenige dagen eene verandering in den dampkring +deed voorzien, was aanmerkelijk gewijzigd. De wind, die in de laatste +dagen van den landkant gewaaid had, was plotseling in het noordoosten +gesprongen. Reeds kwamen dikke, grijsachtige wolken, die in flarden +gescheurd schenen en die den tijd niet gehad hadden om haren overvloed +van water te ontlasten, <span class="pagenum">[<a id="pb59" href= +"#pb59">59</a>]</span>met bliksemsnelheid uit volle zee opzetten en +ijlden zoo laag door het luchtruim, dat zij de oppervlakte van den +Oceaan schenen aan te raken.</p> + +<p>De stengen van een fregat eerste klasse zouden voorzeker in die +wolkgevaarten onzichtbaar geweest zijn, zoo laag joegen zij door den +dampkring.</p> + +<p>De barometer was spoedig tot op storm gevallen en toonde nog groote +neiging tot daling aan. Alle kenteekenen deden zich voor, dat een +orkaan, die op den Atlantischen Oceaan ontstaan was, in aantocht was. +En inderdaad, bij het invallen van den nacht ontketende hij zijne +krachten met buitengewoon geweld.</p> + +<p>Nu bereikte die orkaan, ten gevolge van de richting, welke zijn +spiraalvormigen kringloop volgde, de monding van de Sint John en rolde +daar de onmetelijke deininggolven van den Oceaan in. Hij deed de +wateren van die monding met stormachtige bewegingen rijzen, hij dreef +het afstroomend water der rivier terug en veroorzaakte daardoor, +evenals bij sommige groote stroomen, zooals de Amazonenrivier, een +prororoca of vloedgolf, welker machtig gekuifde kruinen de oeverlanden +overstelpen en verwoesten.</p> + +<p>Jacksonville werd dus gedurende dien stormachtigen nacht met +verschrikkelijk geweld geteisterd. Een gedeelte van het staketsel, dat +den ingang der haven vormde, bezweek onder de donderslagen van de +hoogopgestuwde golven, die tegen dat paalwerk opvlogen en braken.</p> + +<p>Het water overstroomde een groot gedeelte der kaden, waartegen +verscheidene loggers verbrijzelden, welker ankertouwen onder den +aandrang van golven en wind als spinrag braken.</p> + +<p>Het was onmogelijk op de straten of op de pleinen te verwijlen, om +de eenvoudige reden, dat men er verjaagd werd door den regen van +projectielen, in den vorm van baksteenen, leien, brokken pleisterkalk, +balken, enz., die door den storm aan de huizen der stad ontrukt werden +en door de lucht vlogen. Het gepeupel, dat nog rondjoelde, was +genoodzaakt een toevlucht in de kroegen te zoeken, waarbij hunne +keelgaten niets verloren en waar hun gebrul met kans van welslagen met +het gehuil van den storm kon wedijveren.</p> + +<p>Maar het was niet alleen op de oppervlakte van het vastland, dat die +orkaan zijne krachten botvierde en zijnen weg door puinhoopen +kenmerkte. In de bedding der Sint John ontstond, door de +evenwichtsverbreking van de wateroppervlakte, een zoodanige golfslag, +die alles dreigde te vernielen en waarvan de kracht nog door de +zoogenaamde grondzeeën vertienvoudigd werd.</p> + +<p>De sloepen, welke voor de zandbank, maar aan de binnenzijde daarvan, +voor anker lagen, werden door dat noodweer overvallen, alvorens zij de +veilige haven konden bereiken. Van sommigen <span class="pagenum">[<a +id="pb60" href="#pb60">60</a>]</span>woelden de ankers los of slipten +door den ankergrond, zooals de zeelieden dat noemen. Van anderen braken +de ankertrossen. En allen werden onweerstaanbaar door den tweeden of +nachtvloed, die, geholpen door de windvlagen, hoog kwam opzetten, naar +de bovenrivier weggedreven. Enkelen, die alle krachten ingespannen +hadden om Jacksonville te bereiken, werden tegen het paalwerk der kaden +verbrijzeld, waarbij hunne opvarenden allen in de golven verdwenen, +terwijl de anderen de stad voorbijdreven en strandden op de eilandjes +of sloegen in de krommingen van de Sint John om, waarbij ook al weer +menschenlevens omkwamen. Het was een ware ramp, die door haar +plotseling invallen, het nemen van maatregelen, in dergelijke +omstandigheden gebruikelijk, had verijdeld.</p> + +<p>Maar hoe was het met de kanonneerbooten van den commandant Stevens +gesteld?</p> + +<p>Hadden die hun anker gelicht en hadden zij met volle kracht +gestoomd, om eene toevluchtsplaats in een der vele kreken, in de oevers +ingesneden, te zoeken?</p> + +<p>Hadden zij door die manoeuvre aan eene geheele vernietiging kunnen +ontkomen?</p> + +<p>In ieder geval, hetzij dat zij een goed heenkomen gezocht hadden, +hetzij zij zich in hunne stelling voor de zandbank gehandhaafd hadden, +het was alles om het even, Jacksonville had van die vaartuigen niets +meer te duchten, daar de zandbank voor hen een onoverkomelijken +hinderpaal daarstelde.</p> + +<p>Een dikke duisternis bedekte dien nacht het stroombekken van de Sint +John. Het was alsof de dampkring en de rivieroppervlakte ineengevloten +waren. Het was alsof de lucht en het water, die voornaamste elementen +der Ouden, onder den invloed eener scheikundige verbinding, +één waren geworden.</p> + +<p>Men stond voor een van die natuurverschijnselen, welke in den +equinoxiaal-tijd niet zeldzaam voorkomen; deze orkaan, die thans +woedde, overtrof in hevigheid en uitgebreidheid alles, wat men van dien +aard in den Staat Florida beleefd had.</p> + +<p>Evenwel, juist ten gevolge van die hevigheid waarmede de storm +ontketende en woedde, duurde hij slechts kort, hoogstens eenige uren. +Vóórdat de zon opkwam, was de orkaan verdwenen en, na het +Floridasche schiereiland geteisterd te hebben, voortgeijld naar de Golf +van Mexico, alwaar hij geheel uitwoedde.</p> + +<p>De dag brak zoo tegen vier uren in den morgen aan en deed een +gezichteinder ontwaren, die door den nachtelijken storm geheel +schoongeveegd was. De atmosfeer was na zoo geweldige beroering tot rust +gekomen. De bevolking begon toen de kroegen te verlaten, waarin zij +beschutting tegen het onweder gezocht had en zich in de straten te +verspreiden. De militie-troepen namen <span class="pagenum">[<a id= +"pb61" href="#pb61">61</a>]</span>hunne stellingen weer in, en men +haastte zich de door den storm veroorzaakte schade zooveel mogelijk te +herstellen. En die was langs de stadskaden natuurlijk zeer aanzienlijk. +Men zag daar verwoeste staketsels, verbrijzelde loggerschepen, zwaar +beschadigde en lekke vaartuigen, die door den ebstroom van de +bovenrivier voor de stad gevoerd werden.</p> + +<p>Evenwel ontwaarde men die wrakken op den oever slechts binnen een +zeer beperkten gezichtskring. Een dichte nevel spreidde zich toen over +de oppervlakte van de Sint John uit en verhief zich tot in de hoogere +luchtlagen, die door het onweder afgekoeld waren. De geul was tegen +vijf uren nog niet zichtbaar en zou dat ook eerst worden op het +oogenblik, dat de eerste zonnestralen den nevel zouden doen +optrekken.</p> + +<p>Even na vijf uren doorboorden als het ware schrikkelijke +losbarstingen plotseling dien dikken mist. Daaromtrent kon niemand zich +vergissen. Dat waren geene donderslagen, maar de korte, afgebroken +knallen van geschutvuur. Snerpend gefluit werd in de lucht vernomen. +Een kreet van schrik ontsnapte aan ieders mond. Zoowel de +militie-troepen als de mannen van het gepeupel, die naar den havenkant +gedrongen waren, trilden van angst.</p> + +<p>Tegelijkertijd schier met de kanonschoten, die herhaaldelijk +dreunden, begon de nevel op te trekken. Zijne spiraalwolken, vermengd +met den buskruitrook der losbarstingen, scheidden langzamerhand van de +oppervlakte van den stroom af.</p> + +<p>Wat men toen zag?</p> + +<p>De kanonneerbooten van den commandant Stevens lagen daar in +gevechtstelling voor Jacksonville en hielden de stad onder hun direct +geschutvuur.</p> + +<p>»De kanonneerbooten!... De kanonneerbooten!”...</p> + +<p>Die kreet, welke van mond tot mond herhaald werd, werd weldra tot de +uiterste grens der voorsteden vernomen. Binnen weinige minuten vernam +de eerlijke en goedgezinde bevolking met blijdschap en het gepeupel met +grooten schrik, dat de flottilje der Federalisten meester der Sint John +was. Wanneer men zich niet overgaf, dan was het gedaan met de stad, dan +was zij verloren.</p> + +<p>Dat was duidelijk!</p> + +<p>Maar wat was er toch voorgevallen?</p> + +<p>Hadden de Noordelijken in den orkaan een onverwachten bondgenoot +gevonden?</p> + +<p>Ja, dat was het!</p> + +<p>Neen, zij hadden niet getracht eene schuilplaats in een der kreken +te vinden, die in de monding der rivier aangetroffen werden. Zij waren, +in weerwil van den wind en den golfslag, in hunne stelling gebleven. +Terwijl hunne tegenstanders zich met hunne sloepen <span class= +"pagenum">[<a id="pb62" href="#pb62">62</a>]</span>verwijderden, had de +commandant Stevens met zijne flinke bemanning den orkaan het hoofd +geboden, op gevaar af te gronde te gaan, om de gelegenheid te benutten +en de doorvaart te ondernemen, die door de omstandigheden wellicht +mogelijk zou worden.</p> + +<p>En inderdaad, de orkaan, welke het water van uit volle zee in die +monding stuwde, had het peil der rivier buitengewoon doen rijzen en wel +zoodanig, dat de kanonneerbooten passeeren konden. Met volle kracht +stoomende, schoten zij vooruit, en hoewel zij met hunne kiel langs het +zand schuurden, waren zij de bank weldra over.</p> + +<p>Dat gebeurde zoo tegen vier uren in den ochtend. De commandant +manœuvreerde toen te midden van den dikken mist met het grootste +beleid. Hij moest natuurlijk op gegist bestek afgaan. Maar toen hij +oordeelde ter hoogte van Jacksonville gekomen te zijn, liet hij de +ankers uitwerpen en de gevechtstelling innemen. En toen hij het +oogenblik gekomen achtte, liet hij het groot geschut donderen, waardoor +de nevelbank als het ware verscheurd werd en zijne projectielen den +linker oever der Sint John overstelpten.</p> + +<p>De uitwerking had bliksemsnel plaats.</p> + +<p>De militie-troepen hadden in een ondeelbaar oogenblik de stad +ontruimd en verlaten en volgden daarbij slechts het voorbeeld, hetwelk +hen door de krijgsmacht der Zuidelijken te Fernandina zoowel als te +Sint Augustijn gegeven was.</p> + +<p>Toen de commandant Stevens de kaden verlaten zag, temperde hij het +vuur zijner kanonstukken, want het was zijn doel niet, Jacksonville der +verwoesting prijs te geven, maar wel, om die hoofdstad van den Staat +Florida te bezetten en in onderwerping te brengen.</p> + +<p>Al heel spoedig werd een witte vlag aan den vlaggestok van +Court-Justice geheschen.</p> + +<p>De lezer zal wel innig beseffen in welke angsten die eerste +kanonschoten in de woning van master Harvey vernomen werden.</p> + +<p>De stad werd aangevallen; daaraan viel niet te twijfelen. Nu kon die +aanval van geen anderen kant komen, dan van de zijde der Federalisten, +hetzij zij er in geslaagd waren de Sint John op te stoomen, hetzij zij +van het noordelijk gedeelte van Florida opgerukt waren. Was dus de +onverhoopte, de eenige kans tot redding van master James Burbank en +zijn zoon Gilbert daar?</p> + +<p>Master Harvey en miss Alice Stannard stormden naar de deur. De +lieden van Texar, die de woning van den correspondent van James Burbank +bewaakten, hadden de vlucht genomen en zich met de militie-troepen naar +de binnenlanden van het graafschap uit de voeten gemaakt. <span class= +"pagenum">[<a id="pb63" href="#pb63">63</a>]</span></p> + +<p>Master Harvey en het jonge meisje begaven zich naar de haven. De +nevel was opgetrokken, zoodat de oppervlakte van de geheele rivier over +hare volle breedte overzien kon worden.</p> + +<p>Het geschut der kanonneerbooten zweeg thans; want het was voor +iedereen duidelijk, dat de bevolking van Jacksonville ieder denkbeeld +om weerstand te bieden had opgegeven.</p> + +<p>Verscheidene sloepen legden in dat oogenblik bij het half vernielde +staketsel aan en ontscheepten een detachement mariniers, die met +geweren, revolverpistolen en enterbijlen gewapend waren.</p> + +<p>Plotseling werd een kreet te midden van dat detachement, hetwelk +door een officier aangevoerd werd, vernomen.</p> + +<p>Hij die dien kreet geslaakt had, sprong uit het gelid en stormde op +miss Alice Stannard toe.</p> + +<p>»Miss Alice!... Miss Alice!”... riep hij.</p> + +<p>»Mars!... Mars!...” riep het jonge meisje uit, dat +hoogst verwonderd was, zich tegenover den echtgenoot van Zermah te +bevinden.</p> + +<p>Men vermeende toch, dat de mesties in de Sint John verdronken +was.</p> + +<p>»Mijnheer Gilbert?... Waar is mijnheer Gilbert?” vroeg +Mars onstuimig.</p> + +<p>»Hij en master Burbank zitten gevangen,” antwoordde het +jonge meisje. »O, Mars, red hen, red den zoon, red den +vader!”</p> + +<p>»Dat zullen wij doen!” riep de mesties.</p> + +<p>En zich naar het detachement wendende, sleepte hij de manschappen +mede met den kreet:</p> + +<p>»Naar de gevangenis!... Naar de gevangenis!”</p> + +<p>Allen volgden hem op de hielen en haastten zich om te voorkomen, dat +eene laatste misdaad misschien op bevel van Texar zoude gepleegd +worden.</p> + +<p>Master Harvey en miss Alice Stannard volgden hen.</p> + +<p>Maar hoe kwam het dat Mars zoo onverwacht kon optreden?</p> + +<p>Dat zullen wij trachten duidelijk te maken.</p> + +<p>Toen hij in de rivier gesprongen was, had Mars veel moeite om niet +door de kolken, die men op de zandbank aantreft, verzwolgen te worden, +maar hij was een koene zwemmer en wist ze allen te mijden. Ja, hij had +zijn leven gered; maar uit voorzichtigheid had de moedige mesties zich +wel gewacht te Castle-House te doen weten, dat hij er heelhuids +afgekomen was. Wanneer hij er een onderkomen ging zoeken, dan bracht +hij zijne eigene veiligheid in gevaar, en hij moest in volle vrijheid +blijven, om zijn doel te kunnen bereiken. Hij zwom dan ook naar den +rechter oever, sloop tusschen de biezen door, welke langs de boorden +der rivier groeiden en kwam zoo ter hoogte van de kanonneerbooten +terecht. <span class="pagenum">[<a id="pb64" href= +"#pb64">64</a>]</span>Daar werden zijne seinen opgemerkt. Een sloep +werd uitgezet en die bracht hem naar het vaartuig van den commandant +Stevens over. Deze, zoo spoedig mogelijk op de hoogte van den stand van +zaken gesteld, begreep het dreigende gevaar, waarin Gilbert verkeerde. +Hij wendde dan ook alle pogingen aan, om door de geul over de bank te +geraken. Wij weten het, die pogingen waren vruchteloos geweest, en zij +zouden, nu de springvloed voorbij was, stellig opgegeven zijn, wanneer +niet de orkaan den waterstand gedurende den nacht plotseling had doen +rijzen. Toch zouden de kanonneerbooten te midden van de ondiepten van +dat zeer moeilijke en gevaarvolle vaarwater op het droge geraakt zijn, +wanneer niet iemand aan boord geweest was. En die iemand was thans +Mars. Hij had de kanonneerboot, waarop hij te huis behoorde, behendig +geloodst; de anderen waren die eerste stipt nauwkeurig gevolgd en zoo +waren die oorlogsvaartuigen, in weerwil van orkaan en golfslag, over de +bank geraakt. Vóórdat dan ook de mist het rivierbekken +van de Sint John beneveld had, lagen zij voor Jacksonville in +gevechtstelling ten anker en hielden die stad onder haar +geschutvuur.</p> + +<p>Maar het was tijd ook; want de beide veroordeelden zouden, zooals +wij weten, bij het aanbreken van den dag doodgeschoten worden. Thans +hadden zij integendeel reeds niets meer te vreezen. Het wettig gezag +was weer in handen der goedgezinden weergekeerd, en hadden de door +Texar ontzette magistraten het bestuur dadelijk overgenomen. Toen dan +ook Mars en zijne makkers voor de gevangenis aankwamen, trad master +James Burbank en zijn zoon Gilbert naar buiten. Zij waren +onvoorwaardelijk in vrijheid gesteld.</p> + +<p>De jeugdige officier sprong vooruit en klemde met een kreet van +vreugde op de lippen miss Alice aan zijne borst, terwijl master Walter +Stannard en master James Burbank een niet minder hartelijken handdruk +wisselden.</p> + +<p>»Lieve Alice!...”</p> + +<p>»Gilbert!”</p> + +<p>Meer konden de jongelieden niet uitbrengen. Hunne omhelzingen waren +evenwel te inniger en moesten goedmaken, wat zij aan woorden te kort +kwamen.</p> + +<p>»Mijne moeder!” riep Gilbert Burbank eindelijk uit.</p> + +<p>»Wees gerust.”</p> + +<p>»Hoe is het met haar gesteld? Leeft zij nog na al die +rampen?”</p> + +<p>»Ja, zij leeft nog,” antwoordde miss Alice.</p> + +<p>»Kom, vader, kom dan!”</p> + +<p>»Waarheen, Gilbert?”</p> + +<p>»Naar Castle-House!... Ja, naar Castle-House.”</p> + +<p>»Thans?...” vroeg de vader met nadruk. <span class= +"pagenum">[<a id="pb65" href="#pb65">65</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p065.jpg" alt= +"Om de rivier over haar geheele beneden-gedeelte in oogenschouw te nemen en te verkennen. (Bladz. 51.)" + width="498" height="720"> +<p class="figureHead">Om de rivier over haar geheele beneden-gedeelte +in oogenschouw te nemen en te verkennen. (Bladz. <a href="#pb51" class= +"pageref">51</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb66" href="#pb66">66</a>]</span></p> + +<p>»Zeker, thans, vader!”</p> + +<p>»Neen, niet voordat recht zal gedaan zijn!” antwoordde +James Burbank.</p> + +<p>Mars had zijnen meester begrepen. Hij was reeds vooruit naar het +plein gesneld, met de hoop daar Texar nog aan te treffen.</p> + +<p>Zou de Spanjaard het hazenpad nog niet gekozen hebben, om aan de +gerechte represaille-maatregelen te ontkomen?</p> + +<p>Zou hij niet getracht hebben de uitingen van het beleedigd +rechtsgevoel der welgezinden te ontgaan met zijne aanhangers en met +allen, die eene verdachte rol bij de gepleegde uitspattingen gespeeld +hadden?</p> + +<p>Zou hij de militie-troepen niet gevolgd zijn, die in vollen aftocht +waren, om eene schuilplaats in de moerassige gedeelten van het +graafschap te zoeken?</p> + +<p>Men kon, men moest dat gelooven.</p> + +<p>Maar een groot getal inwoners van Jacksonville hadden zich, zonder +op de daadwerkelijke tusschenkomst der Federalisten te wachten, naar +Court-Justice gespoed. Zij hadden Texar gevangen genomen op het +oogenblik dat hij de vlucht wilde nemen, en bewaakten hem thans +nauwkeurig. Hij scheen zich evenwel al zeer gedwee in zijn lot te +schikken.</p> + +<p>Toen hij evenwel Mars ontwaarde, begreep hij dat zijn leven gevaar +liep.</p> + +<p>En inderdaad, de mesties wierp zich op hem en greep hem, in weerwil +van den tegenstand van hen, die den Spanjaard bewaakten, met ijzeren +vuist bij de keel. Nog een oogenblik, dan zou de aterling geworgd zijn, +toen master James Burbank en zijn zoon Gilbert verschenen.</p> + +<p>»Wat is hier te doen?” riep Gilbert bij het zien der +worsteling uit.</p> + +<p>»Neen!... Bij God, neen! Levend, ja levend!” kreet James +Burbank, die begreep wat er gaande was. »Hij moet leven!...Hij +moet spreken!”</p> + +<p>»Gij hebt gelijk, master,” sprak Mars. »Ja, hij +moet leven om te spreken!”</p> + +<p>Texar zat weinige minuten later achter slot in dezelfde cel, waarin +zijne slachtoffers het oogenblik hunner terechtstelling hadden +afgewacht. <span class="pagenum">[<a id="pb67" href= +"#pb67">67</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e2052" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">V.</h2> + +<h2 class="normal">De inbezitname.</h2> + +<p>De Federalisten waren eindelijk meester van Jacksonville en +beheerschten derhalve de geheele Sint John. De debarkementstroepen, die +door den commandant Stevens aan wal gezet waren, bezetten dadelijk de +voornaamste punten der hoofdstad.</p> + +<p>De leden van de regeering der oproerlingen hadden de vlucht genomen. +Alleen Texar was den vertegenwoordigers van het wettige gezag in handen +gevallen.</p> + +<p>Wat opmerkenswaardig genoemd kon worden, was dat de bewoners der +stad de officieren der flottilje, die het gouvernement van Washington +vertegenwoordigden, vrij bevredigend ontvingen. Hiertoe bracht +waarschijnlijk veel bij, dat zij de uitspattingen van allerlei aard, +die in de laatste dagen bedreven waren, vrij wel moede waren, ook dat +de quaestie omtrent den slavenhandel, die door wapengeweld tusschen +Noord en Zuid zou beslist worden, hen vrij onverschillig liet.</p> + +<p>Gedurende dien tijd hield de Commodore Dupont, die zijn +hoofdkwartier te Sint Augustijn opgeslagen had, zich onledig met de +Floridasche kust te doen blokkeeren, om haar zoodoende tegen het +invoeren van oorlogs-contrabande ontoegankelijk te maken. De vaarwaters +tusschen de Mosquito-eilandjes waren weldra gesloten. Dat maakte een +einde aan den ongeoorloofden handel in wapens en munitie, welke met de +naburige Lucayische- en met de Engelsche <span class="corr" id= +"xd0e2065" title="Bron: Banama-eilanden">Bahama-eilanden</span> +gedreven werd.</p> + +<p>Men kon toen met grond beweren, dat van dat oogenblik af de Staat +Florida onder het gezag der Federale Regeering van Washington +teruggebracht was.</p> + +<p>Dienzelfden dag staken master James Burbank, zijn zoon Gilbert, +master Walter Stannard en zijn dochter miss Alice de Sint John over, om +naar Castle-House weder te keeren.</p> + +<p>Master Perry en de onder-administrateurs van het landgoed Camdless +Bay stonden hen met een groot aantal der gewezen negerslaven, <span +class="pagenum">[<a id="pb68" href="#pb68">68</a>]</span>die op de +plantage teruggekeerd waren, op de pier langs de kleine havenkom af te +wachten. De lezer zal wel bevroeden, met welke innige hartelijkheid en +met welke vreugdekreten en toejuichingen zij ontvangen werden. Het was +inderdaad een aandoenlijk tafereel.</p> + +<p>Behoeft het nog gezegd te worden, dat master James Burbank en zijn +zoon, alsook master Walter Stannard en zijne dochter zich een oogenblik +later aan het bed van mevrouw Burbank bevonden?</p> + +<p>Bij het weerzien van Gilbert, maar ook toen eerst, vernam de zieke +alles wat er voorgevallen was. De jeugdige officier klemde haar in +zijne armen en drukte haar aan zijne borst, terwijl Mars hare handen +kuste. Zij zouden haar voortaan niet meer verlaten. Miss Alice zou haar +hare zorgen kunnen wijden. Alice zoude zich aan die taak wijden. Zij +zou weldra hare krachten terugkrijgen. Daarvan waren allen +overtuigd.</p> + +<p>Voortaan waren de kuiperijen van Texar en van hen, die hem bij zijne +euveldaden en wraakoefeningen geholpen hadden, niet meer te duchten. De +Spanjaard was in handen van de Federalisten en dezen hadden +Jacksonville in hunne macht.</p> + +<p>Maar al behoefde de wederhelft van master James Burbank, al behoefde +de moeder van Gilbert niet meer voor het leven van haren echtgenoot en +van haren zoon te vreezen, dan zouden zich thans al hare gedachten op +haar ontvoerd dochtertje vestigen.</p> + +<p>Zij snakte naar de kleine Dy, evenals Mars naar Zermah +verlangde.</p> + +<p>»Dy!...” prevelde de arme moeder.</p> + +<p>»Zermah!...” zuchtte Mars.</p> + +<p>»Weest gerust,” sprak James Burbank, »wij zullen +hen terugvinden!”</p> + +<p>De arme moeder keek hem smeekend aan.</p> + +<p>»Ja, wij zullen hen terugvinden,” vervolgde de eigenaar +van Camdless Bay. »Gilbert en Mars zullen mij bij mijne +nasporingen vergezellen.”</p> + +<p>»Ja, vader, dat zullen wij!” riep de jeugdige officier +uit. »Wij mogen geen oogenblik verloren laten gaan!”</p> + +<p>»Neen, dat mogen wij niet!” kreet Mars op zijne +beurt.</p> + +<p>»Daar Texar in onze macht is!”</p> + +<p>»In onze macht?”</p> + +<p>»Ja, in de macht onzer partijgenooten... En daar hij in onze +macht is, zal hij wel moeten bekennen.”</p> + +<p>»Maar wanneer hij weigert te bekennen?” vroeg master +Walter Stannard.</p> + +<p>»Wanneer hij weigert?...”</p> + +<p>»Ja, wanneer hij beweert, dat hij van de ontvoering van de +kleine Dy en van Zermah niets afweet?” <span class="pagenum">[<a +id="pb69" href="#pb69">69</a>]</span></p> + +<p>»Hoe zou hij dat durven?” riep Gilbert uit.</p> + +<p>»Die kerel durft alles; wees daarvan verzekerd.”</p> + +<p>»Maar heeft Zermah hem dan niet in de Marino-Kreek +herkend?”</p> + +<p>»Jawel; Zermah is echter niet aanwezig om dat te +getuigen.”</p> + +<p>»Hebben Alice en mijne moeder niet gehoord, dat Zermah haar +den naam van Texar toeriep, op het oogenblik dat het vaartuig, waarmede +zij ontvoerd werd, van wal stak?”</p> + +<p>»Dat is zoo, maar...”</p> + +<p>»Neen, er is geen twijfel mogelijk, dat hij die ontvoering +bedreven, dat hij haar in persoon geleid heeft!”</p> + +<p>»Ja!...” zei miss Alice Stannard. »Hij! hij in +persoon! Ik heb hem goed herkend... Hij stond rechtop bij de +achterplecht van de sloep, die naar het midden der rivier +stevende!”</p> + +<p>»Ja!... hij was het!” riep mevrouw Burbank, die zich +oprichtte, alsof zij uit haar bed wilde springen.</p> + +<p>»Welnu, aangenomen dat het Texar was,” antwoordde master +Walter Stannard. »Wij stellen zelfs, dat twijfel dienaangaande +niet mogelijk is...”</p> + +<p>»Welnu, dan is de zaak helder,” meende master James +Burbank.</p> + +<p>»Maar wat te doen, wanneer hij weigert, pertinent weigert +mededeeling te doen van de plaats, waarheen de kleine Dy en Zermah op +zijn bevel gevoerd zijn?” vroeg master Stannard.</p> + +<p>»Dat zou schrikkelijk zijn!” kreet Gilbert.</p> + +<p>»Waar moeten wij hen zoeken?” ging de vader van miss +Alice voort.</p> + +<p>»Ja, waar?”</p> + +<p>»Gij weet het toch, wij onderzochten, helaas! tevergeefs, de +beide oevers der rivier zoo nauwkeurig mogelijk, en dat nog wel over +eene uitgestrektheid van vele mijlen.”</p> + +<p>Helaas, op die vragen, door master Walter Stannard gesteld, was geen +antwoord te geven. Dat begrepen alle aanwezigen. Alles hing af van +hetgeen de Spanjaard mededeelen zoude. Alles hing er van af, of zijn +belang medebrengen zou, te spreken of te zwijgen.</p> + +<p>»Maar zeg eens?...” vroeg Gilbert Burbank, meer om den +gedachtenloop te verbreken, die voor iedereen pijnlijk was, dan wel dat +hij bepaald eene vraag wenschte te stellen.</p> + +<p>»Wat wilt ge weten?” hernam zijn vader.</p> + +<p>»Weet men niet, waar die ellendeling gewoonlijk huisvesting +zocht?”</p> + +<p>»Neen, dat weet men niet en dat heeft men nooit +geweten,” antwoordde James Burbank.</p> + +<p>»Maar, toch...”</p> + +<p>»In het zuidelijk gedeelte van het graafschap worden zulke +uitgestrekte <span class="pagenum">[<a id="pb70" href= +"#pb70">70</a>]</span>wouden aangetroffen, zulke ondoordringbare +moerassen, die hem eene veilige schuilplaats aanboden. Het zou +vergeefsche moeite zijn, die wildernissen te doorzoeken, waarin de +federalistische soldaten zelfs de militie-troepen onmogelijk kunnen +vervolgen. Neen, neen, zoo iets kunnen wij niet.”</p> + +<p>»O, ik moet mijne dochter hebben!” riep mevrouw Burbank, +die in hare opgewondenheid niet dan met veel moeite door haren +echtgenoot bedwongen kon worden.</p> + +<p>»En ik... ik moet mijne vrouw hebben! Ja, ik moet mijne vrouw +hebben!” riep Mars uit. »En ik zal dien aterling wel +noodzaken mij te zeggen, waar zij is!”</p> + +<p>»Dat zal hij wel moeten!” zei Gilbert, op wiens gelaat +de grootste vastberadenheid te lezen stond.</p> + +<p>»Ja,” hernam master James Burbank, »wanneer die +ellendeling bemerken zal, dat er zijn leven mede gemoeid is en dat hij +dat leven redden kan, door te spreken, geloof mij, dan zal die lafaard +geen oogenblik aarzelen!”</p> + +<p>»Dat dunkt mij ook,” sprak master Walter Stannard.</p> + +<p>»Als hij er in geslaagd was de vlucht te nemen,” +vervolgde de eigenaar van Camdless Bay, »dan zouden wij kunnen +wanhopen. Maar nu hij in handen der Federalisten gevallen is, zullen +wij hem zijn geheim wel weten te ontrukken.”</p> + +<p>»Ja, dat zullen wij!” bevestigde Gilbert Burbank +vastberaden.</p> + +<p>»Heb vertrouwen, mijne arme vrouw,” ging master James +Burbank voort. »Vergeet nooit, dat wij er zijn en dat wij u uw +kind zullen terugbrengen!”</p> + +<p>»Ja, dat zullen wij,” herhaalde Gilbert met +geestkracht.</p> + +<p>»Ja, dat zullen wij!” sprak Walter Stannard.</p> + +<p>»Ja, dat zullen wij!”</p> + +<p>Mevrouw Burbank viel uitgeput achterover in haar bed. Men moest haar +rust gunnen. Miss Alice, die haar niet verlaten wilde, zou bij haar +blijven, terwijl master Walter Stannard, master James Burbank, Gilbert +en Mars zich naar de binnengalerij begaven, om daar met Edward Carrol +te beraadslagen.</p> + +<p>En ziehier, waartoe men besloot:</p> + +<p>Men zou, alvorens tot handelen over te gaan, tijd aan de +federalistische autoriteiten gunnen, om de heroverde streken te +organiseeren en het veilige bezit daarvan te verzekeren. Daarenboven +was het noodzakelijk, dat de Commodore Dupont op de hoogte gebracht +werd niet alleen van den staat van zaken te Jacksonville, maar ook +omtrent het gebeurde op de plantage Camdless Bay. Het zou wellicht +oirbaar geacht worden, dat Texar voor eene militaire rechtbank geroepen +werd. In dat geval zou de behandeling dier rechtszaak geheel van den +commandant van het expeditionnair legerkorps <span class="pagenum">[<a +id="pb71" href="#pb71">71</a>]</span>in Florida afhangen, en de bekwame +spoed, waarmede zij geïnstrueerd zoude worden, geheel aan de +inzichten van dien hoofdofficier onderworpen zijn.</p> + +<p>Intusschen waren Gilbert Burbank en Mars niet voornemens dien dag en +den daaropvolgenden te laten eindigen, zonder hunne nasporingen te +beginnen. Zij wilden, in de hoop van wellicht de een of andere +aanwijzing machtig te worden, de rivieren opstevenen, terwijl master +James Burbank, master Walter Stannard en Edward Carrol hunne pogingen +elders zouden aanwenden.</p> + +<p>Viel er intusschen niet te duchten, dat Texar inderdaad zou weigeren +te bekennen, dat hij, door zijn wraakzuchtig karakter gedreven, niet +verkiezen zou de doodstraf te ondergaan, dan wel te kunnen besluiten om +zijne slachtoffers weer te geven? Men moest er op bedacht zijn, zonder +zijne aanwijzingen te werk te kunnen gaan.</p> + +<p>Volgens dien gedachtengang was het van zeer veel belang te weten, +waar hij in gewone omstandigheden woonde. Maar de pogingen daartoe +bleven vruchteloos. Men wist niets omtrent de Zwarte Kreek. Men meende +ter goeder trouw, dat die lagune-vorming geheel en al ontoegankelijk +was.</p> + +<p>Gilbert Burbank en Mars voeren dan ook verscheidene malen de dichte +struiken van den oever voorbij, zonder den nauwen ingang te ontdekken, +waarlangs hun licht vaartuigje toegang tot dat binnenwater zoude +verkregen hebben.</p> + +<p>Gedurende den geheelen dag van den <span class="corr" id="xd0e2201" +title="Bron: 13en">13<sup>den</sup></span> Juni deed zich niets +opmerkenswaardig voor, noch iets dat op eene wijziging in den staat van +zaken duidde.</p> + +<p>Te Camdless Bay was men begonnen met de reorganisatie der plantage +langzamerhand in te voeren. De vrijgemaakte slaven, die genoodzaakt +waren geweest om een goed heenkomen te zoeken, keerden van alle streken +van het grondgebied en uit de naburige bosschen en wildernissen +langzamerhand, maar in grooten getale terug.</p> + +<p>Hoewel zij door de edelmoedige schenkings-acte van master James +Burbank in volle vrijheid gesteld waren, zoo beschouwden zij zich toch +niet geheel en al ontslagen van iedere verplichting jegens hem. Zij +zouden zijne dienaren, zijne dienstboden zijn, als zij zijne slaven +niet meer mochten blijven. Zij waren ongeduldig geweest om naar de +plantage te kunnen terugkeeren, om daar hunne barakken, die door de +benden van Texar verbrand waren, weer op te bouwen, om de werkplaatsen +weer op te richten, om de scheepstimmerwerven te herstellen, in +één woord: om den arbeid te hervatten, waaraan zij +gedurende zoovele jaren de welgesteldheid en het geluk hunner +huisgezinnen te danken hadden. <span class="pagenum">[<a id="pb72" +href="#pb72">72</a>]</span></p> + +<p>Men begon met de reorganisatie van den landbouwdienst der plantage. +Master Edward Carrol, wiens wond nagenoeg genezen was, had zijne gewone +bezigheden kunnen hervatten. Ook de administrateur Perry en zijne +ondergeschikte opzichters legden zeer veel ijver aan den dag. Tot zelfs +Pyg schroomde niet, veel beweging te maken, hoewel hij ouder gewoonte +bitter weinig uitvoerde. De arme dwaas was wel ontnuchterd geworden, +ten opzichte zijner denkbeelden van weleer. Praatte hij er nog over, +dat hij geen slaaf maar een vrij mensch was, dan handelde hij toch als +een kalme vrijgelatene. Het scheen wel eens, dat hij niet goed wist wat +uit te voeren met die vrijheid, welke hij thans met volle recht kon +genieten. Soms was die vrijheid hem daadwerkelijk tot last.</p> + +<p>Om kort te gaan, het geheele dienstpersoneel der plantage zoude te +Camdless-Bay terugkeeren, zoodra de verwoeste gebouwen hersteld waren, +en dan zoude de onderneming haar gewoon uiterlijk hernemen en zou de +gang der zaken hervat worden, alsof er niets gebeurd was.</p> + +<p>Wat ook de uitslag van den Secessie-oorlog mocht wezen, de hoop +mocht gekoesterd worden, dat de veiligheid van personen en goederen +voor de planters van den Staat Florida gewaarborgd zoude zijn en dat de +openbare rust niet meer verstoord zoude worden.</p> + +<p>De orde te Jacksonville was weldra hersteld geworden. De +federalistische krijgsmacht had zich tot taak gesteld, zich volstrekt +niet in de gemeentelijke bestuurszaken te mengen, hetgeen den staat van +zaken zeer vereenvoudigde.</p> + +<p>De Noordelijken hadden de stad slechts met hunne troepen bezet, en +lieten het bestuur aan de vroegere autoriteiten over, die door het +uitbreken van het oproer voor eenige weken van hunne zetels ontzet +waren geworden.</p> + +<p>Daar bovendien het meerendeel der bevolking zich volmaakt +onverschillig toonde omtrent de quaestie, welke de Vereenigde Staten +van Noord-Amerika verdeelde, stuitte het haar niet, dat zij het hoofd +moest bukken voor de overwinnaars en kon de vlag met de strepen en de +sterren zonder hinder geheschen worden op de openbare gebouwen.</p> + +<p>De partij der eenheid van de groote Staten-republiek zou in de +districten van Florida geen enkelen tegenstander meer aantreffen. Men +gevoelde wel, dat de leer der »states-rights,” zoo dierbaar +aan de bevolking der Zuidelijke Staten, zooals in Georgië, in de +beide Carolina’s, niet met die geestdrift begroet was en +verdedigd zoude worden als elders bij de afscheidingsgezinden het geval +was, zelfs wanneer de federalistische troepen genoodzaakt zouden worden +terug te trekken. <span class="pagenum">[<a id="pb73" href= +"#pb73">73</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p073.jpg" alt= +"De officier klom met behendige vlugheid de treden van de trap op, die naar de kade voerde. (Bladz. 56.)" + width="503" height="720"> +<p class="figureHead">De officier klom met behendige vlugheid de treden +van de trap op, die naar de kade voerde. (Bladz. <a href="#pb56" class= +"pageref">56</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb74" href="#pb74">74</a>]</span></p> + +<p>Ziehier welke gebeurtenissen zich op het oorlogstooneel van +Noord-Amerika voorgedaan hadden.</p> + +<p>De geconfedereerden of Zuidelijken hadden, met het doel om de +legermacht van hunnen Generaal Beauregard te steunen, zes +kanonneerbooten afgezonden, die onder de bevelen van den Commodore +Hollins gesteld waren en stelling genomen hadden op de Mississippi +tusschen New Madrid en het eiland Tien.</p> + +<p>Daar begon toen een strijd, die door den Admiraal Foote der +Noordelijken met kracht begonnen was en met klem voortgezet werd, om +zich van het vaarwater op den bovenloop van den machtigen stroom te +verzekeren. Op den dag zelf dat Jacksonville door den commandant +Stevens genomen werd, aanvaardde de federalistische artillerie den +geschutstrijd met de kanonneerbooten van den Commodore Hollins, en +beantwoordde ten nadrukkelijkste schot met schot.</p> + +<p>De Noordelijken slaagden er in, zich èn van het eiland Tien +èn van New Madrid meester te maken. Toen bezetten zij de +Mississippi over eene lengte van twee honderd kilometers, wel te +verstaan wanneer men de kronkelingen van den stroom, die talrijk en +uitgebreid zijn, meetelt.</p> + +<p>Intusschen openbaarde zich gedurende dit tijdperk eene groote +weifeling in de gedragslijn die het federalistisch gouvernement +volgde.</p> + +<p>De Generaal Mac Clellan was genoodzaakt geworden zijne denkbeelden +en plannen aan het oordeel van een krijgsraad te onderwerpen, en hoewel +die door eene overgroote meerderheid goedgekeurd waren, was toch de +heer Lincoln, president der republiek van de Vereenigde Staten, er toe +overgegaan de uitvoering dier plannen te dwarsboomen en te vertragen, +hetgeen zeer te betreuren was. Hij was daartoe aangezet geworden door +mannen zijner omgeving, die zeer kortzichtig waren, maar toch veel +gewicht in de schaal der openbare meening konden leggen.</p> + +<p>Dientengevolge werd het Potomac-leger verdeeld, om zoogenaamd voor +de veiligheid van Washington te kunnen zorgen. Gelukkig bevocht de <i> +Monitor</i> de overwinning in zijn roemrijken strijd met de <i> +Virginia</i>, welke laatste bodem genoodzaakt was de vlucht te nemen, +en herstelde alzoo de vrije vaart op de Chesapeake. Dan nog +veroorloofde de overhaaste terugtocht der geconfedereerden na de +ontruiming van Manassas, aan het federalistische leger zijne +kantonnementen naar die stad over te brengen.</p> + +<p>Daardoor was de quaestie van het blokkeeren van de Potomac +opgelost.</p> + +<p>Intusschen zou de politieke tinnegieterij, welker werking zoo +nadeelig is, wanneer zij er in slaagt, zich in zaken te mengen, die +<span class="pagenum">[<a id="pb75" href="#pb75">75</a>]</span>slechts +door de sabel uit te maken zijn,<a class="noteref" id="xd0e2261src" +href="#xd0e2261">1</a> nog tot eene zeer betreurenswaardige beslissing +voor de belangen der Noordelijken leiden. Op dit tijdstip werd de +Generaal Mac Clellan beroofd of ontzet van de opperste leiding van de +legerkorpsen der Federalisten. Hij zag zijne macht begrensd tot het +commandement over de troepen, die op de Potomac opereerden, zoodat de +andere leger-afdeelingen onafhankelijk van hem werden en onder de +directe leiding van den president Lincoln bleven.</p> + +<p>Dat was eene groote fout. Mac Clellan gevoelde levendig die +beleediging, welke gelegen was in die terugstelling en die +degradeering, mogen wij haar wel noemen, maar die hij in geenen deele +verdiend had. Maar de achtenswaardige krijgsman was soldaat in zijn +hart en kende als zoodanig slechts zijn plicht. Hij berustte, en +overviel hem een oogenblik een bittere gedachte, dan beurden hem de zoo +verheven woorden van Alfred de Vigny in zijne <i lang="fr">Grandeurs et +Servitudes militaires</i> op:</p> + +<p><span lang="fr">L’abnégation du guerrier est une croix +plus lourde que celle du martyr. Il faut l’avoir portée +longtemps pour en savoir la grandeur et le poids</span><a class= +"noteref" id="xd0e2274src" href="#xd0e2274">2</a>.</p> + +<p>Daags na het ondergaan van die krenking zelfs, ontwierp hij een +plan, waarvan het objectief was zijne troepen op het strand van het +fort Monroe te ontschepen. Dat plan, hetwelk door de korpscommandanten +en door de chefs van staven en diensten toegejuicht was, vond genade in +de oogen van den president der republiek en verwierf hoogstdeszelfs +goedkeuring. De minister van oorlog vaardigde de noodige bevelen uit +naar New-York, naar Philadelphia, naar Baltimore, en weldra kwamen +vaartuigen van allerlei charter in de Potomac aan, om het leger van Mac +Clellan met zijn geheele materiëel aan boord te nemen.</p> + +<p>De gevaren, die gedurende een zekeren tijd Washington, de +hoofdplaats der Noordelijken, hadden doen sidderen, zouden verdwijnen +en naar Richmond, de hoofdplaats der Zuidelijken, die haar thans +ondervinden zoude, overgebracht worden.</p> + +<p>Zoo stond de staat van zaken tusschen de oorlogvoerende partijen op +het tijdstip, toen de Staat Florida zich aan den Generaal Sherman en +aan den Commodore Dupont onderworpen had.</p> + +<p>Terzelfder tijd dat het smaldeel der Noordelijken de blokkade <span +class="pagenum">[<a id="pb76" href="#pb76">76</a>]</span>der +Floridasche kust voltooide, werd het meester van de Sint John, hetgeen +de inbezitname van het geheele schiereiland verzekerde.</p> + +<p>Gilbert Burbank en Mars hadden inmiddels tevergeefs de oeverstreken +en de eilandjes, in den stroom gelegen, tot voorbij <span class="corr" +id="xd0e2291" title="Bron: Picolata">Piccolata</span> doorzocht. Toen +bleef niets anders meer over, dan direct op Texar zelf te werken. Hij +was, sedert het oogenblik dat de gevangenisdeuren zich achter hem +gesloten hadden, nauwkeurig buiten iedere gemeenschap met zijne +medeplichtigen gehouden geworden. Daaruit volgt natuurlijk, dat de +kleine Dy en Zermah zich nog op dezelfde plek moesten bevinden, waar +zij waren toen de federalistische scheepsmacht de Sint John binnendrong +en Jacksonville bemachtigde.</p> + +<p>De staat van zaken ter hoofdplaats van Florida liet thans toe, dat +de rechtspleging ten opzichte van den Spanjaard geregeld uitgeoefend +kon worden, al weigerde hij ook al te antwoorden. Men mocht intusschen +de hoop koesteren, dat men niet genoodzaakt zoude worden tot strenge +maatregelen zijne toevlucht te nemen, en dat de ellendeling er toe +overgaan zou, om tegen den losprijs van zijn leven en van zijne +vrijheid onthullingen te doen.</p> + +<p>Op den 14<sup>den</sup> werd besloten, die proef met bewilliging der +autoriteiten te wagen.</p> + +<p>Mevrouw Burbank was herstellend en had eenigermate hare krachten +teruggevonden. De terugkeer van haren zoon, de hoop dat zij haar ander +kind weldra zou weerzien, het herstel van vrede en orde in het land, de +veiligheid die thans voor de onderneming te Camdless-Bay gewaarborgd +was, dat alles te zamen bracht het zijne er toe bij, om haar weer +ietwat van hare moreele kracht, die zij verloren had, terug te doen +erlangen. Vanwege Texar’s partijgangers, die zoolang de +goedgezinden te Jacksonville met schrik en angst vervuld hadden, was +niets meer te duchten. De militie-troepen der stad hadden de wijk naar +de binnenlanden van het graafschap Putnam genomen. Mochten ook al die +van Sint Augustijn er aan denken, na eerst den overtocht der Sint John +bewerkstelligd te hebben, die vluchtelingen van Jacksonville de hand te +reiken, ten einde den een of anderen krijgstocht tegen de +federalistische troepen te ondernemen, dan was dat van latere zorg, +daar zoo iets niet in de eerste tijden kon geschieden en het gevaar dus +nog zeer verwijderd mocht heeten. Dienaangaande behoefde men zich dus +geene muizenissen te maken, vooral zoolang de Commodore Dupont en de +Generaal Sherman zich in Florida zouden bevinden.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p077.jpg" alt= +"Liet hij het zware geschut donderen, en overstelpten zijne projectielen den linker-oever der Sint John. (Bladz. 62.)" + width="500" height="720"> +<p class="figureHead">Liet hij het zware geschut donderen, en +overstelpten zijne projectielen den linker-oever der Sint John. (Bladz. +<a href="#pb62" class="pageref">62</a>.)</p> +</div> + +<p>Er werd dus na eenige ruggespraak besloten, dat James Burbank zich +dienzelfden dag met zijn zoon Gilbert naar Jacksonville zou begeven. +Maar zij beiden alleen. De heeren <span class="corr" id="xd0e2313" +title="Bron: Edwald">Edward</span> Carrol, Walter Stannard en Mars +zouden op de onderneming blijven, terwijl miss <span class="pagenum"> +[<a id="pb78" href="#pb78">78</a>]</span>Alice Stannard mevrouw Burbank +niet zou verlaten. Daarenboven, de jeugdige officier en zijn vader +rekenden er op, tegen het vallen van den avond op Castle House terug te +zijn en dan de een of andere gunstige tijding mede te kunnen brengen. +Zoodra Texar onthullingen omtrent de verblijfplaats van de kleine Dy en +van Zermah zou doen, zou men dadelijk een begin maken met het nemen van +maatregelen tot hare bevrijding. Daartoe zouden, zoo hoopte men, +weinige uren, hoogstens een dag voldoende zijn.</p> + +<p>Toen James en Gilbert Burbank op het punt waren om te vertrekken, +riep miss Alice den jeugdigen officier ter zijde:</p> + +<p>»Gilbert,” riep zij.</p> + +<p>»Wat is er, waarde Alice?”</p> + +<p>»Gilbert,” vervolgde het jonge meisje, »gij gaat u +tegenover den man bevinden, die uwe familie zooveel leed berokkend +heeft....”</p> + +<p>»En wat zou dat, lieve Alice?” vroeg de jongman.</p> + +<p>»Van den man,” ging het meisje voort, »die uwen +vader en u zelven wilde laten ter dood brengen...”</p> + +<p>»Dat zal ik niet vergeten, Alice,” siste de jonge +officier met verbeten woede tusschen de tanden.</p> + +<p>»Gilbert,” hernam miss Alice met aandrang, +»Gilbert... belooft gij mij, dat gij u zelven meester zult +blijven tegenover Texar?”</p> + +<p>»Mij zelven meester blijven!...” riep Gilbert uit, wien +de naam van den Spanjaard reeds van razende woede deed verbleeken.</p> + +<p>»Ja, Gilbert, u zelven meester blijven!” sprak het jonge +meisje vastberaden.</p> + +<p>»Dat kan niet, Alice!”</p> + +<p>»Dat moet toch, Gilbert,” hernam de deern. »Gij +zult niets verwerven, wanneer gij u door uwen toorn zult laten +vervoeren... Laat iedere gedachte aan wraakoefening varen...”</p> + +<p>»O, Alice... wat vergt gij!”</p> + +<p>»Om slechts aan ééne zaak te denken,” +vervolgde miss Alice, »aan de redding van uwe zuster... die +weldra ook de mijne zal zijn!”</p> + +<p>»Lieve Alice!”</p> + +<p>»Daarom moet gij alles opofferen... Alles! hoort ge, Gilbert? +Alles... al zoudt ge ook Texar de verzekering moeten geven, dat hij van +uwe zijde in de toekomst niets meer te duchten zal hebben.”</p> + +<p>»Niets meer te duchten!” riep Gilbert Burbank uit... +»Vergeten, dat door zijne schuld mijne moeder bijna gestorven +is!...”</p> + +<p>»Ja, dat moet gij vergeten!”</p> + +<p>»Vergeten, dat hij mijn vader wilde laten +doodschieten!...”</p> + +<p>»Ook dat moet gij vergeten, Gilbert; zelfs dat hij u wilde +laten doodschieten... u, dien ik niet meer dacht weer te zien. Ja, dat +alles heeft hij gedaan; maar gij moet de gedachte daaraan verbannen. +Gij moogt u dat alles niet herinneren.” <span class="pagenum">[<a +id="pb79" href="#pb79">79</a>]</span></p> + +<p>»Alice!... Alice!...”</p> + +<p>»Ik zeide u en herhaal het thans, omdat ik vrees dat master +Burbank zich zelven niet meester zal kunnen blijven... En wanneer gij +er nu niet in zult slagen kalm te blijven, dan zullen uwe pogingen +stellig mislukken. O! waarom heeft men besloten, dat ik hier moet +blijven, dat ik u niet naar Jacksonville mag vergezellen!... Wellicht +zou ik door zachtheid verkrijgen...”</p> + +<p>»Maar... wanneer die ellendeling weigert te +antwoorden?...” hernam Gilbert, die de gegrondheid der +aanbevelingen van miss Alice maar al te goed besefte.</p> + +<p>»Als hij weigert te antwoorden, dan moet gij de taak aan de +magistraten overlaten, om hem tot antwoorden te nopen.”</p> + +<p>»Dat alles is goed en wel...” viel Gilbert zijn +aanstaande in de rede.</p> + +<p>»Het geldt zijn leven,” ging miss Alice voort, »en +wanneer hij zal ontwaren, dat hij dat leven met zijne onthullingen kan +redden, dan zal hij wel antwoorden!...”</p> + +<p>»Dat zal te bezien staan, Alice.”</p> + +<p>»Gilbert, gij moet mij beloven, kalm en bedaard te blijven. +Ja, die belofte verg ik van u... In naam onzer liefde smeek ik u, die +belofte te doen.”</p> + +<p>»Ja, waarde Alice,” antwoordde Gilbert. »Ja!... +Wat die man ook uitgevoerd heeft, ik zal alles vergeten, wanneer hij +mij mijne zuster weergeeft!...”</p> + +<p>»Goed zoo, Gilbert!”</p> + +<p>»Alice!”</p> + +<p>»Wij hebben vreeselijke beproevingen doorstaan... maar die +zijn nu achter den rug!... God zal die droeve dagen, waarin wij zoo +bitter geleden hebben, door dagen van geluk en voorspoed doen +volgen.”</p> + +<p>Gilbert drukte innig de hand zijner aanstaande, wier schoone oogen +zich met tranen gevuld hadden. Daarna scheidden zij.</p> + +<p>Het was omstreeks tien uren, toen master James Burbank en zijn zoon +Gilbert, na afscheid van hunne vrienden en verwanten genomen te hebben, +zich in de kleine havenkom van Camdless Bay inscheepten.</p> + +<p>De rivier werd natuurlijk zoo spoedig mogelijk overgestoken. +Intusschen werd het vaartuig, ten gevolge van eene opmerking van +Gilbert Burbank, in stede van naar Jacksonville, naar de kanonneerboot +van den commandant Stevens gestuurd.</p> + +<p>Die officier was thans daadwerkelijk de militaire commandant binnen +de muren der stad. Het was dus gepast en ook urgent, dat de maatregel +door James Burbank aan zijn oordeel onderworpen werd. De commandant +Stevens stond in onmiddellijke aanraking <span class="pagenum">[<a id= +"pb80" href="#pb80">80</a>]</span>met de verschillende autoriteiten, en +de gelegenheden om met hen in aanraking te komen waren veelvuldig. Hij +was ten volle bekend met de rol, die Texar gespeeld had sedert zijne +partijgenooten hem het gezag in handen hadden gespeeld, alsook met +zijne verantwoordelijkheid omtrent de gebeurtenissen, die te Camdless +Bay hadden plaats gegrepen. Hij wist waarom en hoe de Spanjaard +aangehouden en in de gevangenis opgesloten werd, juist op het oogenblik +toen de militie-troepen hunnen terugtocht wilden volbrengen. Hij was +ook volkomen op de hoogte wat aangaat de reactie, die tegen dien +aterling ingetreden was en wel zoodanig, dat het eerlijke gedeelte van +de bevolking van de hoofdplaats Jacksonville er op aandrong, dat hij +wegens zijne veelvuldige misdaden zoude gevonnisd worden.</p> + +<p>De commandant Stevens ontving James Burbank en zijn zoon Gilbert op +waardige wijze. Hij koesterde toch voor dien jeugdigen officier, wiens +edel karakter en onwrikbaren moed hij had leeren kennen, sedert de +jonge man onder zijne bevelen had gediend, hooge achting en innige +vriendschap. Toen hij bij terugkeer van Mars aan boord der flottilje, +vernam dat Gilbert Burbank in handen der Zuidelijken gevallen was, zou +hij, het koste wat het wilde, alles ondernomen hebben om hem te redden. +Maar helaas, iedere poging was tevergeefs, hij werd weerhouden door die +verwenschte zandbank in de monding der Sint-John! Hoe zou hij bijtijds +te Jacksonville kunnen aankomen?... Maar de lezer weet, aan welke +omstandigheden de jeugdige luitenant en James Burbank hunne redding te +danken hadden.</p> + +<p>Gilbert Burbank leverde in weinige woorden en dus zoo beknopt +mogelijk aan den commandant Stevens het verhaal van het gebeurde en +bevestigde daardoor hetgeen deze reeds vernomen had. Uit dat alles +bleek dat, al kon geen twijfel meer gekoesterd worden, dat Texar in +persoon de ontvoering van het dochtertje van James Burbank en hare +kindermeid in de Marino-Kreek geleid had, het even zeker gerekend moest +worden, dat hij alleen de plek in Florida kon aanwijzen, waar de kleine +Dy en Zermah door zijne medeplichtigen opgesloten werden gehouden.</p> + +<p>Die ellendige Spanjaard had dus hun lot in zijne handen, dat was +helaas! maar al te zeker, en de commandant Stevens aarzelde dan ook +geen oogenblik dat te erkennen. Hij wenschte daarom de leiding dier +zaak geheel en al over te laten aan James Burbank en aan zijn zoon +Gilbert. Zij zouden kunnen handelen, zooals zij vermeenden dat +doelmatig zoude zijn. Bij voorbaat hechtte hij zijne goedkeuring aan +alles, wat in het belang der mestiesche vrouw en het kind zoude +strekken. Aan alles, zelfs al ging men zoo ver om aan Texar zijne +invrijheidstelling te beloven, in ruil voor die twee dierbare wezens, +dan zou hem de vrijheid geschonken <span class="pagenum">[<a id="pb82" +href="#pb82">82</a>]</span>worden. De commandant stelde zich +dienaangaande tegenover de autoriteiten van Jacksonville borg.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p081.jpg" alt= +"Daar werden zijne seinen opgemerkt. Eene sloep werd uitgezet, en.... (Bladz. 64)." + width="496" height="720"> +<p class="figureHead">Daar werden zijne seinen opgemerkt. Eene sloep +werd uitgezet, en.... (Bladz. <a href="#pb64" class="pageref"> +64</a>).</p> +</div> + +<p>Toen James en Gilbert Burbank dien vrijdom van handelen erlangd +hadden, bedankten zij den braven zeeman, die hun eene schriftelijke +toestemming verleende, om met den Spanjaard in aanraking te komen, en +stapten zij naar de haven.</p> + +<p>Daar vonden zij master <span class="corr" id="xd0e2413" title="Bron: +Harrey">Harvey</span>, die door een briefje van James Burbank +gewaarschuwd was. Met hun drieën gingen zij naar Court-Justice, +alwaar het schriftelijk toestemmingsbewijs van den commandant Stevens +als een bevel gold en de deuren der gevangenis zich derhalve voor hen +openden.</p> + +<p>Een gelaatkundige zou voorzeker niet zonder belangstelling de +gelaatstrekken alsook de houding van Texar waargenomen hebben, sedert +hij in hechtenis genomen was. Wie onzer lezers zal er aan twijfelen, +dat de Spanjaard verwoed was geweest over de aankomst der +federalistische troepen, die aan zijne kortstondige loopbaan van +eersten magistraat van de Floridasche hoofdplaats een einde gemaakt +had; ook dat hij het ten innigste betreurde, dat hem de macht ontglipt +was, om alles te kunnen doen, wat hem goeddacht, vooral dat hij nu niet +meer zijne persoonlijke gevoelens van haat kon botvieren en dat eene +vertraging van slechts weinige uren hem niet veroorloofd had, master +James Burbank en zijnen zoon Gilbert te kunnen laten doodschieten.</p> + +<p>Evenwel, in weerwil van die teleurstellingen, reikte zijn gevoel van +spijt niet veel verder.</p> + +<p>Het scheen hem volkomen onverschillig te laten, dat hij in handen +zijner vijanden gevallen was, ook dat hij onder beschuldiging van de +zwaarste misdrijven gevangen genomen was en dat hij de +verantwoordelijkheid droeg van al de gewelddadige handelingen, die in +het laatste tijdperk bedreven waren, en die hem ten rechte konden +verweten worden.</p> + +<p>Ja, dat alles liet hem geheel en al onverschillig en volkomen +gevoelloos.</p> + +<p>Daaruit volgde zijne voor iedereen zoo vreemde en onverklaarbare +houding.</p> + +<p>Nogmaals, hij werd slechts verontrust door de gedachte, dat hij +zijne kuiperijen jegens de familie Burbank niet tot een goed, dat wil +zeggen, tot een voor hem gewenscht einde had kunnen brengen. Wat de +gevolgen van zijne inhechtenisneming betreft, die schenen hem niet te +deren. Zou die tot heden zoo raadselachtige kerel nogmaals aan de +pogingen ontsnappen, om hem te ontmaskeren en zijn verleden te +onthullen?</p> + +<p>De deur zijner cel ging open en... hij bevond zich in +tegenwoordigheid van den eigenaar van Camdless-Bay en van diens <span +class="pagenum">[<a id="pb83" href="#pb83">83</a>]</span>zoon Gilbert. +Hij was een oogenblik verrast; maar dat duurde slechts zeer kort. +Spoedig had hij zich hersteld.</p> + +<p>»Ho, ho!” riep hij op zijnen gewonen schaamteloozen toon +uit. »Ho, ho! vader en zoon te zamen! Waarlijk, ik ben de heeren +dankbaarheid verschuldigd voor hun bezoek. Ja, dankbaarheid en nog +meer; want het bezoeken der gevangenen behoort tot de werken van +barmhartigheid.”</p> + +<p>James Burbank keek den aterling met vertoornden blik aan.</p> + +<p>»Maar, ik vergis mij,” ging Texar steeds op hoonenden +toon voort. »Ik ben der federalistische troepen eigenlijk +dankbaarheid verschuldigd; want zonder hen zou ik de eer van uw bezoek +niet hebben. Niet waar?”</p> + +<p>En met een spottenden blik keek de Spanjaard de beide mannen, die +hij zoo schandelijk behandeld had, aan.</p> + +<p>»En het genadebetoon, dat gij mij niet meer voor u komt +afsmeeken, komt gij mij zeker aanbieden? Dat is edel!”</p> + +<p>Toon en gebaren, waarmede die woorden vergezeld gingen, waren zoo +uittartend, zoo vlijmend, hoonend, dat master James Burbank op het punt +stond om in volle woede los te barsten. Zijn zoon weerhield hem +evenwel.</p> + +<p>»Vader,” zei hij, »laat mij +antwoorden...”</p> + +<p>»Maar Gilbert!”...</p> + +<p>»Ik smeek u er om. Texar tracht ons op een terrein te lokken, +waarop wij hem niet volgen kunnen, namelijk op dat der wederzijdsche +beschuldigingen...”</p> + +<p>De aterling grinnikte boosaardig.</p> + +<p>»Het is volmaakt onnoodig,” ging Gilbert Burbank voort, +»om op het verledene terug te komen. Wij moeten ons met het +tegenwoordige bezighouden, alleen met het tegenwoordige.”</p> + +<p>»Met het tegenwoordige!” riep Texar verbolgen uit. +»Gij wilt zeggen met den tegenwoordigen toestand, niet waar? Maar +mij dunkt dat die geene bespreking noodig heeft. Die is helder als de +dag. Drie dagen geleden waart gijlieden hier in deze cel opgesloten en +scheen het de wil van het noodlot te zijn, dat gij haar niet verlaten +zoudt, dan om ter dood gebracht te worden. En heden zit ik er in uwe +plaats, en gij kunt overtuigd wezen, dat ik er mij behagelijker in +gevoel dan gij wel zoudt kunnen meenen.”</p> + +<p>Dat antwoord was wel geschikt om master James Burbank en zijn zoon +Gilbert uit het veld te slaan. Zij waren toch naar Court-Justice +gekomen, om Texar de vrijheid aan te bieden in ruil van het geheim, +betrekking hebbende op de ontvoering van het kind en hare +verzorgster.</p> + +<p>»Texar,” hernam Gilbert, »hoor mij aan.”</p> + +<p>»Wat hebt ge mij te zeggen?” vroeg de Spanjaard trotsch. +<span class="pagenum">[<a id="pb84" href="#pb84">84</a>]</span></p> + +<p>»Luister. Wij komen open en rond met u +onderhandelen.”</p> + +<p>»Zoo, zoo!” grinnikte de aterling.</p> + +<p>»Wat gij te Jacksonville uitgevoerd hebt,” ging Gilbert +voort, »gaat ons niets aan.”</p> + +<p>»Om zeer goede redenen,” gromde Texar.</p> + +<p>»Wat gij te Camdless-Bay misdaan hebt, willen wij ons niet +meer herinneren.”</p> + +<p>»Nog al edelmoedig, evenwel niet onbaatzuchtig, denk +ik.”</p> + +<p>»Een punt wekt evenwel onze belangstelling in hooge mate +op.”</p> + +<p>»Zoo? Laat hooren!”</p> + +<p>»Mijn zusje en hare kindermeid Zermah zijn verdwenen, terwijl +uwe partijgenooten de plantage <span class="corr" id="xd0e2481" title= +"Bron: overmeesteren">overmeesterden</span> en Castle-House belegerden. +Het is zeker dat beiden ontvoerd werden...”</p> + +<p>»Ontvoerd?” hernam Texar boosaardig. »Welnu, het +verheugt mij waarlijk zulks te vernemen.”</p> + +<p>»Te vernemen!...” riep master James Burbank toornig +uit.</p> + +<p>»Ja, te vernemen,” antwoordde de Spanjaard hooghartig +maar kalm.</p> + +<p>»Loochent gij dat, ellendeling! Loochent gij +dat?...”</p> + +<p>»Vader,” kwam de jeugdige officier tusschenbeide, +»laten wij onze koelbloedigheid bewaren... Denk er om, dat is +noodig... Ja, Texar, die dubbele ontvoering heeft gedurende den aanval +op de plantage plaats gegrepen... Moet gij niet erkennen, dat gij +daarvan persoonlijk de bewerker zijt geweest?”</p> + +<p>»Daarop heb ik niet te antwoorden.”</p> + +<p>»Wij zullen zien!” riep James Burbank uit, getergd door +de achteloosheid van die antwoorden.</p> + +<p>De Spanjaard trok hoonend de schouders op.</p> + +<p>»Bedaar toch, vader,” sprak Gilbert met klem, en zich +tot Texar wendende, vervolgde hij:</p> + +<p>»Zult gij weigerachtig zijn om ons mede te deelen, waarheen +mijn zusje met Zermah, hare verzorgster, op uwe bevelen gevoerd +zijn?”</p> + +<p>»Ik herhaal, dat ik daarop niet te antwoorden heb.”</p> + +<p>»Ook niet, wanneer wij u de verzekering geven, dat gij uwe +vrijheid tegen uw antwoord kunt inlossen?”</p> + +<p>»Ha, ha, ha!”</p> + +<p>»Er valt niet te lachen, antwoord ons!” drong Gilbert +Burbank met klem aan.</p> + +<p>»Ik heb uwe hulp niet noodig, om mijne vrijheid te +herkrijgen!...” antwoordde Texar trotsch.</p> + +<p>»En wie zal de deuren van deze gevangenis voor u +openen?” riep master James Burbank onstuimig uit.</p> + +<p>De planter van Camdless-Bay geraakte bij zooveel schaamteloosheid +buiten zich zelven van woede. <span class="pagenum">[<a id="pb85" href= +"#pb85">85</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p085.jpg" alt= +"Nog een oogenblik dan zou de aterling geworgd zijn. (Bladz. 66)." +width="504" height="720"> +<p class="figureHead">Nog een oogenblik dan zou de aterling geworgd +zijn. (Bladz. <a href="#pb66" class="pageref">66</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb86" href="#pb86">86</a>]</span></p> + +<p>»Wie? vraagt gij?” grinnikte Texar.</p> + +<p>»Ja, wie, bij God?”</p> + +<p>»Welnu, de rechters!... Ik vraag uitdrukkelijk om +terechtgesteld te worden!”</p> + +<p>»Terechtgesteld worden!... Rechters!...; maar die zullen u +volgens plicht en geweten zonder mededoogen veroordeelen. Twijfel +daaraan niet.”</p> + +<p>»Dan zal ik zien, wat mij te doen staat.”</p> + +<p>»Is dat uw laatste woord?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»Gij weigert dus stellig te antwoorden?” vroeg Gilbert +Burbank voor de laatste maal, maar met aandrang in zijne stem.</p> + +<p>»Ja, ik weiger...”</p> + +<p>»Zelfs ten koste van...?”</p> + +<p>»Van wat? Spreek ronduit,” hernam Texar hoonend.</p> + +<p>»Ten koste van de vrijheid, die ik u aanbied.”</p> + +<p>»Ik begeer die vrijheid niet! Die vrijheid!... Het zou +waarachtig wat moois zijn!”</p> + +<p>»Zelfs ten koste van een vermogen?”...</p> + +<p>»Van een vermogen?”</p> + +<p>»Van een vermogen, dat ik op mij neem, u na overeenkomst toe +te tellen.”</p> + +<p>»Ik aas op uw vermogen niet...”</p> + +<p>Vader en zoon keken elkander aan. Die onverzettelijkheid ontstelde +hen.</p> + +<p>»En nu, heeren,” sprak de Spanjaard, »wensch ik +alleen gelaten te worden.”</p> + +<p>Het moet ten volle erkend worden, dat master James Burbank en zijn +zoon Gilbert door zulke stoutmoedigheid geheel buiten westen geraakt +waren.</p> + +<p>Waarop berustte toch dat gevoel van veiligheid, hetwelk die aterling +aan den dag legde?</p> + +<p>Hoe durfde Texar zich aan eene rechtsvervolging blootstellen, die +toch niet anders dan met de meest ernstige veroordeeling kon +eindigen?</p> + +<p>Wie zou op die vragen antwoord kunnen geven?</p> + +<p>Zooveel is zeker, dat noch de vrijheid, die hem werd aangeboden, +noch het goud, dat hem voorgespiegeld werd, hem een enkel woord had +kunnen ontlokken.</p> + +<p>Spoorde hem een onwrikbare haat aan, om zijne belangen uit het oog +te verliezen?</p> + +<p>Hij bleef steeds de raadselachtige persoon, die zelfs bij de meest +te vreezen omstandigheden zijn verleden niet verkoos te logenstraffen. +<span class="pagenum">[<a id="pb87" href="#pb87">87</a>]</span></p> + +<p>»Kom, vader, kom,” sprak de jeugdige officier. +»Wij hebben hier niets meer te doen.”</p> + +<p>En hij troonde master James Burbank mede tot buiten de +gevangenis.</p> + +<p>Bij de deur vonden zij master <span class="corr" id="xd0e2587" +title="Bron: Harrey">Harvey</span> weder, en met hun drieën gingen +zij naar den commandant Stevens, om hem de mislukking hunner pogingen +mede te deelen.</p> + +<p>Juist in dit oogenblik was aan boord der flottilje-kanonneerbooten +eene proclamatie van den Commodore Dupont ontvangen. Zij was aan de +bewoners van de hoofdplaats Jacksonville gericht en hield in hoofdzaak +in, dat niemand ter zake zijner staatkundige meeningen vervolgd of ook +maar gezocht zoude worden; ook niet ter zake van feitelijkheden, die +den tegenstand van den Staat Florida sedert het uitbreken van dien +noodlottigen burgeroorlog gekenmerkt, ja daaraan het recht van bestaan +ontleend hadden. De onderwerping aan de vlag met de sterren zou aller +verantwoordelijkheid uit een staatsrechtelijk oogpunt dekken.</p> + +<p>Die maatregel, klaarblijkelijk in zich zelve doeltreffend, was in +soortgelijke omstandigheden door den president Lincoln toegepast. Hij +kon evenwel niet bij private of personeele feiten gelden. En dat was +hier toch ten opzichte van de handelingen van Texar het geval.</p> + +<p>Dat hij aan de wettige autoriteiten de macht om te regeeren +ontwrongen had en dat hij van die macht gebruik gemaakt had om den +tegenstand te organiseeren, dat was heel eenvoudig eene quaestie, die +de Zuidelijken alleen aanging. Daarmede wilde het federalistische +gouvernement niets te doen hebben. De aanslagen evenwel op de personen, +de inval op Camdless-Bay, welke tegen een man, afkomstig uit het +Noorden, gericht waren, de vernieling van zijn eigendom, de ontvoering +van zijne dochter en van nog eene vrouw behoorende tot zijn +dienstpersoneel, dat waren misdaden, die onder het bereik van het +algemeen recht vielen, zoodat derhalve de gerechtigheid haren gewonen +loop moest hebben.</p> + +<p>Zoo luidde het advies van den commandant Stevens en zoo ook luidde +dat van den Commodore Dupont, toen de aanklacht van master James +Burbank en de inbeschuldiging-stelling van den Spanjaard ter hunner +kennis waren gekomen.</p> + +<p>Den volgenden dag—den 15<sup>den</sup> Maart—werd dan +ook eene ordonnantie uitgevaardigd, die Texar voor de militaire +rechtbank daagde onder de dubbele beschuldiging van strooperij en van +ontvoering.</p> + +<p>De beschuldigde zou zich deswege voor den Krijgsraad, die te Sint +Augustijn zitting hield, te verantwoorden hebben. <span class= +"pagenum">[<a id="pb88" href="#pb88">88</a>]</span></p> + +<div class="footnotes"> +<hr class="fnsep"> +<p class="footnote"><span class="label"><a class="noteref" href= +"#xd0e2261src" id="xd0e2261">1</a></span> De Nederlanders moeten maar +eens denken aan hunnen heilloozen Atjeh-oorlog. <span class= +"smallcaps">Vert.</span></p> + +<p class="footnote"><span class="label"><a class="noteref" href= +"#xd0e2274src" id="xd0e2274">2</a></span> Des krijgsmans +zelfverloochening is een zwaarder lijdenskruis dan dat van den +martelaar. Men moet het lang getorst hebben, om er de verhevenheid en +het gewicht van te beseffen. <span class="smallcaps">Vert.</span></p> +</div> +</div> + +<div id="xd0e2606" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">VI.</h2> + +<h2 class="normal">Sint Augustijn.</h2> + +<p>Sint Augustijn is een der oudste steden van Noord-Amerika en +dagteekent reeds van de vijftiende eeuw.</p> + +<p>Zij is de hoofdplaats van het graafschap Sint Jan, hetwelk van +luttele beteekenis is, daar het, hoe uitgestrekt zijn grondgebied ook +al is, geen drie duizend inwoners telt.</p> + +<p>Sint Augustijn is van Spaanschen oorsprong en is nagenoeg hetzelfde +gebleven, wat zij weleer was, althans zij heeft er al het uiterlijke +van behouden.</p> + +<p>De stad verheft zich op het uiteinde van een der kust-eilanden. De +oorlogsvaartuigen en de koopvaardijschepen vinden in hare haven, die +uitmuntend tegen windvlagen uit volle zee, die zoo veelvuldig op die +gevaarlijke kust van den Staat Florida bulderen, gedekt is, een veilige +toevlucht. Intusschen moet erkend worden, dat om binnen die haven te +komen, de schepen het gevaarlijke vaarwater moeten doorstevenen, +hetwelk door de kolken en wielingen van den golfstroom bij haren ingang +gevormd wordt.</p> + +<p>De straten van Sint Augustijn zijn, evenals dat bij andere steden in +de heete zone gelegen en derhalve aan het loodrecht invallen der +zonnestralen blootgesteld, aangetroffen wordt, zeer smal. Door de +richting dier straten en door de zeebries, die er geregeld des ochtends +en des avonds den dampkring komt verfrisschen, bezit deze stad, die +voor de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, wat Nizza of Mentone, +onder den liefelijken hemel van Provence gelegen, voor Frankrijk is, +een uiterst gematigd klimaat.</p> + +<p>Het is voornamelijk in het havenkwartier en in de straten die er aan +grenzen, dat de bevolking zich het dichtst saamgepakt heeft.</p> + +<p>De voorsteden met hare weinige woningen, die slechts eene +dakbedekking van palmbladeren hebben, met hare ellendige hutten, +verkeeren in een staat van verlatenheid en eenzaamheid die volmaakt zou +kunnen heeten, zonder de honden, de varkens, de koeien en de geiten, +die er voortdurend zwervende aangetroffen worden. <span class= +"pagenum">[<a id="pb89" href="#pb89">89</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p089.jpg" alt= +"De commandant Stevens ontving James Burbank en zijn zoon Gilbert op waardige wijze. (Bladz. 80)." + width="498" height="720"> +<p class="figureHead">De commandant Stevens ontving James Burbank en +zijn zoon Gilbert op waardige wijze. (Bladz. <a href="#pb80" class= +"pageref">80</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb90" href="#pb90">90</a>]</span></p> + +<p>De eigenlijke stad—het werd reeds gezegd—heeft een +bepaald Spaansch uiterlijk, de huizen hebben vensters, die door zwaar +traliewerk verdedigd worden; zij bezitten in hun binnengedeelte de +traditioneele patio. De patio is eene binnenplaats, die door slanke +zuilenrijen omgeven, met grillige luifels en gebeeldhouwde balkons, +fraai en sierlijk alsof zij altaarkasten moeten voorstellen, versierd +is.</p> + +<p>Somwijlen, bij voorbeeld des Zondags of bij andere feestelijke +gelegenheden, ontsnapt de inhoud van die huizen en stort zich op de +straten der stad uit. Dan ontwaart het oog een zonderling mengelmoes +van senoras, van negerinnen en mulatinnen, van Indiaansche vrouwen, van +vrouwen met gemengd bloed; van negers, van negerkinderen, van Engelsche +dames, van gentlemen, van eerwaarde predikanten, van monniken en van +Roomsche priesters. En bijna allen hebben een sigarette in den mond, +zelfs als zij zich naar den Calvarieberg begeven. En dit is toch de +naam van de hoofd-parochie-kerk van Sint Augustijn, welker klokkengelui +zich bijna onafgebroken, sedert het midden der zeventiende eeuw, het +tijdperk van de voltooiing van die Godswoning, doet hooren.</p> + +<p>Wij mogen hier niet overslaan, maar moeten wel degelijk aan de +vergetelheid ontrukken de marktplaatsen, die zeer rijkelijk voorzien +zijn, van groentewaren, van visch, van pluimvee, van varkens, van +lammeren—die men op verlangen van den kooper, zoo maar zonder +omslag ten aanschouwe van de marktgangers afmaakt, slacht en +vilt—van eieren, van rijst, van gekookte bananen, van +»frijolen,” eene soort kleine boonen, die gekookt gevent +worden, eindelijk van alle keerkringsvruchten als: ananassen, dadels, +olijven, manga’s, granaatappelen, goyaven, vijgen, oranjeappelen, +citroenen, perziken, maranons en zoo voort, en dat alles zoo goedkoop +als maar mogelijk en denkbaar is, en waardoor het leven zoo +veraangenaamd en vergemakkelijkt wordt op dit gedeelte van het +Floridasche grondgebied.</p> + +<p>Wat den dienst der openbare reiniging betreft, deze werd gewoonlijk +niet door benden straatvegers, zooals in onze Nederlandsche steden +geschiedt, maar door geheele vluchten valken verricht, die onder de +bescherming der wet staan; want er worden groote boeten bedreigd tegen +hen, die het durven bestaan, die nuttige vogels te dooden. Deze +verslinden alles, zelfs adders en slangen, en het moet erkend worden, +dat het aantal van dat ongedierte, in weerwil van de vraatzucht dier +valken, nog maar al te aanzienlijk in Florida is.</p> + +<p>Het groen ontbreekt niet bij de huizenblokken, die het geheel der +stad uitmaken. Bij de kruispunten der niet al te talrijke straten, +erlangt de blik veelal een meer uitgestrekt waarnemingsveld, <span +class="pagenum">[<a id="pb91" href="#pb91">91</a>]</span>alwaar +boomgroepen zich verheffen, die met hare breeduitgespreide takken en +hare dichte loofkruinen de daken der woningen beschaduwen en waarin +geheele scharen van veelkleurige wilde papegaaien en lorries bijna +onophoudelijk snateren.</p> + +<p>Onder die gewassen zijn de palmboomen het rijkst vertegenwoordigd. +Op hunne hooge en slanke stammen wiegelt hunne bladerenkruin in de +bries, niet ongelijk aan de waaiers in de hand der senora’s of +aan de Hindoesche panka’s, die heen en weer bewogen worden, +teneinde door een verfrisschenden luchtstroom, koelte en levenslust te +verspreiden.</p> + +<p>Hier en daar verheffen zich eenige eiken, die door de lianen- en +glycinen-ranken als met festoenen omgeven worden. Hier en daar worden +ook geheele boschjes van die reusachtige cactus-soorten ontwaard, +welker voet en welker stammen als het ware eene ondoordringbare +terreinafscheiding vormen.</p> + +<p>Dat alles is vroolijk, opwekkend, verrukkelijk voor het oog, en zou +dat nog meer zijn, wanneer het den valken believen mocht, den openbaren +reinigings-dienst meer nauwgezet waar te nemen en te volbrengen; want +het moet erkend worden, dat die dieren niet met de werktuigkundige +straatveegborstels kunnen vergeleken worden.</p> + +<p>Men vindt te Sint Augustijn slechts eene sigarenfabriek en een of +twee houtzaagmolens, en eene fabriek van terpentijn. De stad bezit meer +een handeldrijvend dan een industrieel karakter. Van daar worden uit- +of ingevoerd: melasse of stroopsuiker, granen, katoen, indigo, +harssoorten, timmer- en schrijnwerkershout, gezouten, gerookte en +versche visch, zout, rottan- en gomsoorten.</p> + +<p>In gewone tijden heeft de haven een vrij levendig verkeer door het +binnenkomen en uitstevenen der stoombooten, die de kustvaart +uitoefenen, en tot overvoer der koopmanswaren en der reizigers gebezigd +worden, tusschen de verschillende havenplaatsen van den Atlantischen +Oceaan en de Golf van Mexico.</p> + +<p>Sint Augustijn is de zetel van een der zes rechtbanken, die in den +staat Florida gevestigd zijn.</p> + +<p>Wat haar verdedigings-vermogen betreft, tegen eene aanranding van de +landzijde of tegen een aanval van de zeezijde, dat bestaat slechts uit +eene versterking, het fort Marion of Sint Markus genaamd. Dit was eene +militaire inrichting, die van de zeventiende eeuw dagteekende en geheel +en al in Castiliaanschen stijltrant gebouwd was. Vauban, Cormontaigne, +Coehoorn, de Roo van Alderwerelt, of Todtleben zouden er voorzeker den +neus voor opgetrokken hebben, dat is waar; maar van een anderen kant +wekte dat fort met zijnen toren, zijne bastions, zijne halve manen, +zijne courtinen, zijne ravelijnen, zijne reduits, zijne escarpen en +contrescarpen, <span class="pagenum">[<a id="pb92" href= +"#pb92">92</a>]</span>zijne glacis en zijne in- en uitspringende +wapenplaatsen, zijne machicoulis, zijne verzameling van antiek +wapentuig, zijne oude mortieren en kanonstukken, die oneindig +gevaarlijker waren voor hunne bedieningsmanschappen dan voor de +vijanden, toch de bewondering op van de archeologen en de zoo dwaze +oudheidkundigen.</p> + +<p>Het was juist dat fort, hetwelk het garnizoen der geconfedereerden +bij het naderen der federalistische flottilje van den Commodore Dupont +in allerijl ontruimd had, hoewel het Floridasche gouvernement ettelijke +jaren vóór het uitbreken van den oorlog er niet voor +teruggedeinsd was nogal gelden te besteden om het in beter +verdedigbaren toestand te brengen.</p> + +<p>Na den aftocht van de militie-troepen hadden de bewoners van Sint +Augustijn niet geaarzeld, om de sterkte aan de zeemacht van den +Commodore Dupont over te geven, die er zoodoende zonder slag of stoot +bezit van nam.</p> + +<p>Intusschen had de rechtsvervolging, die tegen den Spanjaard Texar +ingesteld was, nogal opzien in het graafschap Sint Jan gebaard. Het +scheen dat zijne gevangenneming het laatste tafereel zoude zijn in den +strijd tusschen dien kerel van verdachte zeden en verdachten oorsprong, +met de familie Burbank.</p> + +<p>De ontvoering van het kleine meisje en van de mestische vrouw Zermah +was wel geschikt voorwaar, om de openbare meening te verontrusten en +hartstochtelijk in beweging te brengen. Daarenboven, diezelfde openbare +meening was zeer ten gunste van de eigenaren van de plantage +Camdless-Bay geneigd.</p> + +<p>Niemand twijfelde er aan, dat Texar de ontwerper, zoo niet de +uitvoerder van dien aanslag was. Hij wekte zelfs de nieuwsgierigheid +der meest onverschilligen op, om te vernemen hoe die kerel zich uit die +netelige zaak zou trekken en of hij thans zijne straf niet erlangen +zoude voor al de misdrijven, waarvan men hem sedert lang betichtte.</p> + +<p>De ontvoering der bevolking te Sint Augustijn zou dus waarschijnlijk +zeer belangrijk wezen. De eigenaren der rondom gelegen plantages +stroomden er heen. De gerezen quaestie was wel van dien aard, om hen +onmiddellijk belang in te boezemen, daar een der hoofdpunten van de +acte van beschuldiging den overval en de plundering van het domein van +Camdless-Bay gold.</p> + +<p>Andere etablissementen waren ook verwoest geworden door gewapende +benden der Zuidelijken, en het zou nu moeten blijken uit welk oogpunt +het federalistische gouvernement die misdaden, tegen het gemeene recht +onder bescherming van de partij der afscheidingsstaatkunde gepleegd, +zoude beschouwen.</p> + +<p>In <i>City Hôtel</i>, de voornaamste inrichting van dien aard +te Sint Augustijn, hadden een groot aantal bezoekers, die hunne +sympathieke <span class="pagenum">[<a id="pb93" href= +"#pb93">93</a>]</span>gevoelens voor de familie Burbank niet onder +stoelen of banken verborgen, hunnen intrek genomen.</p> + +<p>Dat hôtel zou een nog grooter aantal gasten hebben kunnen +bevatten. Want inderdaad, er kon niets meer doelmatigs ingericht of +uitgedacht worden, dan dit uitgestrekte huis, gebouwd in den stijl der +zestiende eeuw. Het was de oude woning van den corrégidor en +prijkte nog met hare puerta of voornaamste deur, die rijkelijk met +beeldhouwwerk versierd was, met hare breede »sala,” of +eersalon, met hare binnenplaats, door eene colonade omgeven, welker +zuilen met festoenen van passiebloemen omgeven waren, met hare ruime +verandah, waartoe men van uit verschillende smaakvol en degelijk +gemeubileerde kamers toegang erlangde; terwijl die binnenplaats, welker +lambriseeringen onder smaragd en goudgeelkleurige schakeeringen +verdwenen, volgens Spaansche mode met miradoren versierd was, die tegen +de muren aangebracht waren en allerwege springende fonteinen lieten +ontwaren, die frischheid aanbrachten en de fijne graszoden onderhielden +en drenkten en zoo eene patio daarstelde, die eene vrij uitgestrekte +oppervlakte besloeg en rondom door hooge muren omgeven was. Het was in +een woord een soort van caravanserail, die slechts door vermogende +lieden betrokken werd.</p> + +<p>Het was daar in dat <i>City Hôtel</i> dat master James +Burbank, zijn zoon Gilbert, master Walter Stannard en zijne dochter +Alice hunnen intrek sedert den vorigen dag genomen hadden.</p> + +<p>Het spreekt van zelf, dat de mulat Mars hen vergezelde.</p> + +<p>Na hunne vruchtelooze poging bij Texar in de gevangenis te +Jacksonville, waren master James Burbank en zijn zoon Gilbert naar +Castle-House teruggekeerd.</p> + +<p>Toen de familie vernam, dat de Spanjaard hardnekkig weigerde eenige +inlichting te geven met betrekking tot de verdwijning van de kleine Dy +en van Zermah, begreep zij dat de laatste hoop verdwenen was.</p> + +<p>Intusschen bracht toch de tijding, dat Texar ter zake van het +voorgevallene op de plantage Camdless-Bay voor eene militaire rechtbank +zoude verschijnen, leniging bij de opgelegde smarten en angsten aan. +Wanneer de aterling zich onder het gewicht van eene veroordeeling zoude +gevoelen—en die kon toch volgens ieders meening niet +uitblijven—dan zou hij zich wel tot spreken genoopt gevoelen, +daar hij dan noodzakelijk zou moeten begrijpen, dat zijne vrijheid, ja +zijn leven van zijne openhartigheid zoude afhangen. Ja, bekennen zou +hij dan wel. Zoo troostte men zich op Castle-House.</p> + +<p>Miss Alice Stannard zou in dat geding als de voornaamste bezwarende +getuige voor den Spanjaard optreden.</p> + +<p>En inderdaad, zij bevond zich bij de Marino-Kreek juist op het <span +class="pagenum">[<a id="pb94" href="#pb94">94</a>]</span>oogenblik toen +Zermah den naam van Texar uitriep. Daarenboven had het jonge meisje den +ellendeling bepaaldelijk in het schuitje, waarmede de ontvoering plaats +had, herkend. Miss Alice Stannard bereidde zich dan ook voor, om naar +Sint Augustijn te vertrekken. Haar vader, master Walter Stannard, zou +haar met zijn vrienden master James Burbank en den zee-officier Gilbert +Burbank, die door den Auditeur militair voor den krijgsraad gedagvaard +waren, derwaarts vergezellen.</p> + +<p>Mars had verzocht met hen te mogen gaan. Als echtgenoot van Zermah +wilde hij tegenwoordig zijn, wanneer men den Spanjaard dat geheim zou +ontwringen, dat hem alleen bekend was.</p> + +<p>En wanneer dat gelukt zoude zijn, dan zouden master James Burbank, +zijn zoon Gilbert en hij Mars niets anders meer te verrichten hebben, +dan de twee gevangenen in ontvangst te nemen uit de handen van hen, die +hen op bevel van Texar achter slot hielden.</p> + +<p>In den namiddag van den 16<sup>den</sup> Maart vertrokken master +James Burbank met zijn zoon Gilbert, master Walter Stannard, zijne +dochter miss Alice Stannard en Mars van Castle-House, na afscheid van +mevrouw Burbank en van master Edward Carrol genomen te hebben.</p> + +<p>Aan de pier van Camdless-Bay waren zij aan boord van een dier +stoomvaartuigen gegaan, die den dienst op de Sint-Johnrivier +verrichtten, en waren vervolgens bij de aanlegplaats van Piccolata aan +wal gestapt, vandaar waren zij met een »stage”, een soort +van tweespannig maar hoogst eenvoudig rijtuig, langs een bochtigen weg, +die voerde door een hoog opgaand woud van eikenboomen, van cypressen en +van plataanboomen, die op dit gedeelte van het grondgebied van den +Staat Florida aangetroffen worden, afgereden. De weg was slecht +onderhouden en veroorloofde dus eene snelle reis niet.</p> + +<p>Zij kwamen evenwel vóór het middernachtsuur te Sint +Augustijn aan, alwaar zij eene behoorlijke gastvrijheid in de +vertrekken van <i>City Hôtel</i> vonden.</p> + +<p>De lezer mag zich evenwel niet verbeelden, dat Texar door alle zijne +partijgangers verlaten was. In geenen deele. Hij telde nog vele volgers +onder de mindere kolonisten van het graafschap. Deze waren nog steeds +doldriftige en hartstochtelijke slavenhoudersgezinden.</p> + +<p>Toen die partijgangers daarenboven bemerkten, dat zij ter zake van +de oproerige tooneelen te Jacksonville niet zouden vervolgd worden, +hadden zij weer moed gevat en besloten hun opperhoofd niet in den steek +te laten. Velen hunner hadden dan ook onder elkander afgesproken, te +Sint Augustijn bijeen te komen.</p> + +<p>Het is waar, dat men hen in het patio van <i>City Hôtel</i> +niet moest <span class="pagenum">[<a id="pb95" href= +"#pb95">95</a>]</span>gaan zoeken. Maar het ontbrak in de stad niet aan +kroegen, ook niet aan »tiendas”, waar de Spaansche +mestiezen en de Creeks zoo wat alles wat eetbaar, drinkbaar en rookbaar +is, te koop aanbieden. Daar schoolden die lieden, welke het uitschot +der bevolking vormden en niet veel aan achtbaarheid te verliezen +hadden, te zamen en brachten den tijd door met luidruchtige gesprekken +ten gunste van Texar te houden.</p> + +<p>Op dat tijdstip bevond de Commodore Dupont zich niet te Sint +Augustijn. Hij had waarlijk wel wat anders te doen. Hij hield zich toch +onledig met de toegangs-vaarwaters tot de kust, die voor den +sluikhandel in oorlogsbenoodigdheden gesloten moesten blijven, te +blokkeeren.</p> + +<p>De troepen, die hij evenwel na de overgave van het fort Marion +ontscheept had, waren sterk genoeg om de stad nadrukkelijk in bedwang +te houden. Geen aanvallende beweging van den kant der zuidelijke +legermacht of van den kant der militie-troepen van het graafschap, die +op den anderen oever van de Sint John overgegaan en in vollen aftocht +waren, was te duchten.</p> + +<p>En wanneer de partijgangers van Texar zouden gepoogd hebben om de +bevolking van Sint Augustijn in opstand te brengen, om de stad aan de +macht der federalistische autoriteiten te ontrukken, dan zou de +beweging in hare geboorte dadelijk gesmoord kunnen worden.</p> + +<p>Wat den Spanjaard betreft, deze was aan boord van een der +kanonneerbooten van den commandant Stevens van Jacksonville naar +Piccolata vervoerd geworden.</p> + +<p>Van Piccolata was hij onder geleide van een sterke dekking naar Sint +Augustijn overgebracht en daar in een der bomvrije cellen van het fort +opgesloten, waaruit eene ontvluchting tot de onmogelijkheden moest +gerekend worden.</p> + +<p>Daarenboven, daar hij zelf verzocht had om terecht te staan, dacht +hij waarschijnlijk niet aan eene ontsnapping. Zijne partijgenooten +waren daaromtrent niet onkundig gelaten.</p> + +<p>Wanneer hij evenwel ditmaal veroordeeld mocht worden, dan zouden zij +in overweging nemen, wat zij ten gunste van zijne ontvluchting te doen +hadden.</p> + +<p>Tot dien tijd moesten zij zich rustig houden. Daarop kwam het +voorshands op aan. Dat begrepen zij.</p> + +<p>Bij afwezigheid van den Commodore Dupont, vervulde de kolonel +Gardner, een oud beproefd krijgsman, de functie van plaatselijken +militairen commandant der stad. Deze was ook aangewezen om den zetel +van voorzitter te bekleeden in den Krijgsraad, die geroepen was recht +over Texar in een der zalen van het fort Marion te spreken. <span +class="pagenum">[<a id="pb96" href="#pb96">96</a>]</span></p> + +<p>Die kolonel was toevallig dezelfde chef, die de inname van de +havenplaats Fernandina bestuurde, en hij was het, die de bevelen +uitvaardigde, ten gevolge waarvan de vluchtelingen, die bij den aanval +op den spoortrein door de kanonneerboot <i><span class="corr" id= +"xd0e2754" title="Bron: Otawa">Ottawa</span></i> krijgsgevangen gemaakt +waren, gedurende acht-en-veertig uren van hunne vrijheid beroofd waren +gebleven, alvorens in vrijheid gesteld te worden. Het is noodzakelijk +die bijzonderheid hier in herinnering te brengen.</p> + +<p>De zitting van den Krijgsraad begon tegen elf uren in den +ochtend.</p> + +<p>Eene talrijke menigte had in de gerechtszaal plaats genomen. En +onder dat gedeelte daarvan, dat zich het luidruchtigst betoonde, kon +men de vurigste vrienden en partijgangers van den Spanjaard tellen.</p> + +<p>Master James Burbank, de luitenant Gilbert Burbank, master Walter +Stannard, miss Alice Stannard en Mars zaten natuurlijk in de bank der +getuigen.</p> + +<p>Wat men toen reeds zag, was dat er aan den kant der verdediging +geene getuigen waren. Het scheen alsof de Spanjaard het der moeite niet +waard geacht had, om tegengetuigen te doen oproepen. Was dat werkelijk +veronachtzaming of nalatigheid van zijn kant? Of had hij zich in de +onmogelijkheid gesteld gezien om een enkelen getuige, die een woord in +zijn voordeel kon doen hooren, te voorschijn te brengen? Dat zou men +weldra vernemen.</p> + +<p>In ieder geval, het scheen dat de uitslag van het geding onmogelijk +betwijfeld kon worden.</p> + +<p>Toch had een niet te omschrijven voorgevoel in het brein van master +James Burbank post gevat. Had hij niet reeds eenmaal in diezelfde stad +Sint Augustijn, een klacht tegen den Spanjaard Texar ingebracht? En was +het hem toen niet gelukt door het opwerpen van een onverklaarbaar maar +niet te wraken alibi aan het vonnis der gerechtigheid te ontkomen? De +invloed van dat voorval moest zich onmiskenbaar op het aanwezige +publiek doen gevoelen; want het was nog slechts weinige weken geleden, +dat het voorgekomen was.</p> + +<p>Texar werd, zoodra de leden van den Krijgsraad in de zaal verschenen +waren en zitting genomen hadden, door agenten binnengebracht. Men +bracht hem naar de bank der beschuldigden, waarop hij zonder trekken of +blozen plaats nam.</p> + +<p>Het scheen, dat geen enkele aangelegenheid of bijzonderheid in staat +zoude zijn hem te dwingen zijne gewone onbeschaamdheid en zijne +uittartende houding te laten varen. Hij had slechts een minachtende +glimlach voor zijne rechters over; terwijl hij zijne vrienden, die hij +in de gerechtszaal ontwaarde, met een stoutmoedigen blik begroette en +master James Burbank met een beleedigend gebaar, dat van diepen haat +getuigde, bejegende. <span class="pagenum">[<a id="pb97" href= +"#pb97">97</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p097.jpg" alt= +"De marktplaats te Sint Augustijn. (Bladz. 90.)" width="505" height= +"720"> +<p class="figureHead">De marktplaats te Sint Augustijn. (Bladz. <a +href="#pb90" class="pageref">90</a>.)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb98" href="#pb98">98</a>]</span></p> + +<p>Zoo trad hij binnen, zoo nam hij plaats en zoo bleef hij totdat +kolonel Gardner tot het verhoor overging.</p> + +<p>Master James Burbank, zijn zoon Gilbert en Mars konden tegenover den +man, die hen zooveel onheil berokkend had, en die hen nog zooveel +ongeluk en leed kon berokkenen, niet dan met moeite hunne +verontwaardiging bedwingen. Dat is wel te begrijpen, niet waar?</p> + +<p>Het verhoor begon met de gebruikelijke vragen volgens het +rechterlijk formulier, om de identiteit van den beklaagde te +constateeren.</p> + +<p>»Hoe is uw naam?” vroeg kolonel Gardner.</p> + +<p>»Texar.”</p> + +<p>»Hoe oud zijt gij?”</p> + +<p>»Vijf en-dertig jaren.”</p> + +<p>»Waar zijt gij geboren?”</p> + +<p>De beschuldigde antwoordde op die vraag niet. Hij scheen zich te +bedenken of zich te beraden.</p> + +<p>»Waar zijt gij geboren, Texar?” herhaalde kolonel +Gardner met nadruk.</p> + +<p>»Dat weet ik niet.”</p> + +<p>»Weet gij dat niet?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Gij kent dus uw vaderland niet?”</p> + +<p>»Ik weet alleen, dat ik in Mexico geboren ben. Waar, is mij +evenwel onbekend.”</p> + +<p>»Waar woont gij?”</p> + +<p>»Te Jacksonville.”</p> + +<p>»Te Jacksonville?”</p> + +<p>»Ja, in de tienda van Torillo.”</p> + +<p>»Ik vraag u waar gij thans woont?”</p> + +<p>»Een ander verblijf heb ik niet.”</p> + +<p>Het zal onzen lezers voorzeker wel begrijpelijk voorkomen, dat +master James Burbank en zijne vrienden het hart in de borstkas voelden +kloppen, toen zij dat antwoord vernamen, dat op een toon gegeven werd, +die genoegzaam aanduidde, dat de beschuldigde vast besloten was, zich +volstrekt niet over de plaats zijns verblijfs uit te laten.</p> + +<p>En inderdaad, Texar bleef, in weerwil van het aandringen door den +voorzitter der rechtbank, bij zijne bewering volharden, dat hij geen +vast verblijf had. Hij gaf te verstaan, dat hij een nomaad, een +rondzwerver was, een woudlooper in de onmetelijke bosschen van het +grondgebied van den Staat Florida, een vertrouweling van de +cypressenwouden, die daarin onder het dak der hutten sliep, van het +wild leefde, dat hem zijn geweer en ook zijne valstrikken opleverden, +en nu eens overvloed had en dan weer gebrek leed. <span class= +"pagenum">[<a id="pb99" href="#pb99">99</a>]</span></p> + +<p>Iets anders was er in waarheid niet uit hem te halen, hoeveel moeite +er ook aangewend werd.</p> + +<p>»Het zij zoo,” antwoordde kolonel Gardner eindelijk in +arrenmoede. »Wat kan het ons trouwens, alles wel beschouwd, ook +schelen.”</p> + +<p>»Inderdaad, wat kan het u schelen?” antwoordde Texar +stoutmoedig en uittartend.</p> + +<p>»Met uw verlof,” meende Gilbert Burbank te moeten +inbrengen. »Volgens mij...”</p> + +<p>Hij kon evenwel niet verder, want de Spanjaard vervolgde +onverstoorbaar:</p> + +<p>»Laten wij aannemen, kolonel Gardner, als u dat bevredigen +kan, dat ik thans in het fort Marion, waar ik wederrechtelijk +opgesloten ben en van mijne vrijheid beroofd word, gedomicilieerd ben. +Dat is dus uitgemaakt, niet waar?”</p> + +<p>De voorzitter van den krijgsraad trok de schouders ongeduldig op, +maar antwoordde niet.</p> + +<p>»Waarvan word ik beschuldigd, als je blieft?” ging Texar +voort, alsof hij zich reeds van het begin van het geding tot taak +stelde het verhoor te willen leiden. »Het schijnt dat men met +twee maten meet.”</p> + +<p>»Texar,” hernam kolonel Gardner, »gij wordt niet +vervolgd wegens de staatkundige gebeurtenissen, die te Jacksonville +voorgevallen zijn.”</p> + +<p>»Niet?” zei Texar hoonend. »Het heeft er toch +allen schijn van.”</p> + +<p>»De Commodore Dupont heeft eene proclamatie +uitgevaardigd,” vervolgde de voorzitter van den krijgsraad, +»waarbij uitdrukkelijk verklaard wordt, dat het gouvernement van +Washington geenszins zijne tusschenkomst omtrent de plaatselijke +omwentelingen, waardoor de regelmatige autoriteiten door andere +magistraten, welke ook, werden verdrongen, wenscht uit te breiden. De +Staat Florida is weer onder de federalistische vlag teruggebracht, en +het gouvernement der Vereenigde Staten zal zich weldra onledig houden +met eene nieuwe organisatie voor de heronderworpen landstreek.<span +class="corr" id="xd0e2852" title="Niet in bron">”</span></p> + +<p>»Maar, wanneer ik niet vervolgd word wegens het omverwerpen +van de regeering van Jacksonville, waarbij ik eenstemmig gehandeld heb +met het grootste gedeelte der bevolking,” vroeg de Spanjaard, +»om welke reden word ik dan voor dezen krijgsraad +terechtgesteld?”</p> + +<p>»Weet gij dat niet?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Dat is slechts eene rol, die gij speelt, Texar. Kunt gij de +reden niet gissen?”</p> + +<p>»Neen, nogmaals neen.”</p> + +<p>»Welnu, dan zal ik het u zeggen. Ik zal tegemoet komen aan uwe +volgens mij voorgewende onwetendheid.” <span class="pagenum">[<a +id="pb100" href="#pb100">100</a>]</span></p> + +<p>»Ik luister, kolonel.”</p> + +<p>»Er zijn misdaden gepleegd,” vervolgde de voorzitter van +den krijgsraad, »misdaden tegen het gemeene recht, gedurende het +tijdvak, dat gij de functie van eersten magistraat +waarnaamt.”</p> + +<p>»Welke zijn die misdaden?”</p> + +<p>»Men beschuldigt u,” ging kolonel Gardner voort, +»het schuim der bevolking tot het bedrijven dier misdaden +aangezet te hebben.”</p> + +<p>»Maar welke misdaden, kolonel?”</p> + +<p>»Vooreerst geldt het de plundering van de plantage +Camdless-Bay, die door eene bende boosdoeners aangevallen en +overrompeld is.”</p> + +<p>»Meent ge?” vroeg Texar leuk.</p> + +<p>»Me dunkt, dat dit feit vaststaat,” antwoordde de +voorzitter van den krijgsraad.</p> + +<p>»Behoudens dat die bende boosdoeners, zooals gij ze +noemt,” hernam Texar, »vergezeld was door eene afdeeling +soldaten, die door een officier van de militie-troepen aangevoerd +werd.”</p> + +<p>»Het is mogelijk, Texar; maar er is gewapenderhand geplunderd, +er heeft brandstichting plaats gehad, en dat alles is geschied ten +opzichte van de woning van een planter, die het recht had en daarvan +dan ook gebruik gemaakt heeft, om zich tegen dergelijke geweldenarijen +te verzetten.”</p> + +<p>»Het recht?” vroeg de Spanjaard heftig en toornig.</p> + +<p>»Ja zeker, het recht,” antwoordde kolonel Gardner.</p> + +<p>»Het recht kon niet gerekend worden aan den kant te zijn van +hem, die weigerde aan de bevelen te gehoorzamen van eene regeering, die +wettig ingesteld was,” hernam Texar.</p> + +<p>»Hoe? Ge durft?”...</p> + +<p>»James Burbank—daar het hem geldt—had zijne slaven +in vrijheid gesteld,” vervolgde de Spanjaard, »en had +daardoor de openbare meening die in Florida heerscht, en die evenals in +het meerendeel der Zuidelijke Staten van de Unie voor het behoud der +slavernij gestemd is, aanstoot gegeven, ja haar getart.”</p> + +<p>»Maar, Texar....”</p> + +<p>»Die daad,” ging deze voort, »kon de grootste +rampen op de andere plantages ten gevolge hebben, daar zij de negers +als het ware tot opstand verlokte. Het bestuur van Jacksonville besloot +toen, dat het in de gegeven omstandigheden tusschenbeiden moest treden. +Indien het de akte van invrijheidstelling, zoo onvoorzichtig door +master James Burbank uitgevaardigd en afgekondigd, niet met nietigheid +heeft geslagen, zoo wilde het toch de noodlottige gevolgen daarvan +voorkomen, door de vrijgestelde slaven buiten het grondgebied van den +Staat te zetten. Toen master James Burbank weigerde dat bevel op te +volgen, was het bestuur verplicht <span class="pagenum">[<a id="pb102" +href="#pb102">102</a>]</span>zijn toevlucht tot geweld te nemen, en +ziedaar de reden waarom de militie-troepen, waarbij zich een gedeelte +van de bevolking aansloot, gezonden werden, om de vroegere slaven van +Camdless-Bay uit elkander te jagen.”</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p101.jpg" alt= +"Erlangt de blik veelal een meer uitgestrekt waarnemingsveld. (Bladz. 91.)" + width="491" height="720"> +<p class="figureHead">Erlangt de blik veelal een meer uitgestrekt +waarnemingsveld. (Bladz. <a href="#pb91" class="pageref">91</a>.)</p> +</div> + +<p>»Texar,” antwoordde kolonel Gardner, »het oogpunt +waaruit gij de gepleegde daden van geweld schijnt te beschouwen, kan +door den krijgsraad niet gedeeld worden.”</p> + +<p>»Ja, dat was wel te verwachten,” sprak de Spanjaard met +smadelijken glimlach, »maar gij zult mij toch moeten toegeven, +dat dit het ware oogpunt is, waaruit de handeling dient beschouwd te +worden.”</p> + +<p>»Volstrekt niet, Texar,” hernam de voorzitter van den +krijgsraad.</p> + +<p>»Ik zou uw argument wel eens willen hooren, kolonel Gardner, +om uw gevoelen te staven.”</p> + +<p>»Ziehier. Master James Burbank, die afkomstig is uit de Staten +van het Noorden, heeft volkomen van zijn recht gebruik gemaakt, toen +hij aan het personeel zijner plantage de vrijheid schonk. Niets kan dus +ter verontschuldiging dienen of aanleiding geven om ten aanzien der +uitspattingen, die op zijn landgoed gepleegd zijn, verzachtende +omstandigheden aan te voeren of te bepleiten.”</p> + +<p>»Ik begin in te zien,” hernam Texar, »dat ik mijn +tijd zoude verbeuzelen, wanneer ik poogde mijne denkwijze dienaangaande +voor den krijgsraad uiteen te zetten.”</p> + +<p>»Dat is mijne meening ook,” antwoordde de kolonel.</p> + +<p>»Het bestuur van Jacksonville heeft gemeend goed te handelen +met te bevelen zooals geschied is.”</p> + +<p>»Dat is mogelijk, maar....”</p> + +<p>»Is men nu voornemens mij als voorzitter van dat bestuur te +vervolgen, en wil men de verantwoordelijkheid zijner daden op mij doen +neerkomen?”</p> + +<p>»Ja, op u, Texar!”</p> + +<p>»Dat is niet billijk. Vergun mij dat ik dat openlijk +betuig.”</p> + +<p>»Ja, op u,” herhaalde kolonel Gardner, »op u, die +niet alleen voorzitter van dat bestuur geweest zijt, maar u bovendien +in persoon aan het hoofd gesteld hebt van de bende plunderaars, +stroopers en brandstichters, die over Camdless-Bay losgelaten +werden.”</p> + +<p>»Ik?”</p> + +<p>»Ja, gij!”</p> + +<p>»Bewijs dat!” antwoordde Texar koel.</p> + +<p>»Geduld,” zei de voorzitter.</p> + +<p>»Is er een getuige aan te voeren,” vroeg de Spanjaard, +»die mij gezien heeft te midden der burgers en der +militie-troepen, die afgezonden waren om de bevelen van het bestuur ten +uitvoer te leggen?”</p> + +<p>»Geduld!” herhaalde de president van den krijgsraad. +<span class="pagenum">[<a id="pb103" href="#pb103">103</a>]</span></p> + +<p>Hij noodigde toen master James Burbank uit, om mededeeling te doen +van hetgeen hij wist.</p> + +<p>Deze verhaalde de feiten, gepleegd sedert het oogenblik dat Texar en +zijne partijgenooten de rechtmatige regeeringsleden van Jacksonville +verjaagd en zich van hunne zetels meester gemaakt hadden. Hij wees met +nadruk op de houding en de gedraging van den beschuldigde, die alles in +het werk gesteld had, om het schuim der bevolking tegen de plantage op +te hitsen.</p> + +<p>Toen hem evenwel kolonel Gardner de pertinente vraag stelde, of hij +Texar persoonlijk gezien had onder de aanvallers van Camdless-Bay, was +hij verplicht een ontkennend antwoord te geven.</p> + +<p>De lezer zal wel niet vergeten hebben, dat inderdaad, toen John +Bruce, de afgezant van master <span class="corr" id="xd0e2959" title= +"Bron: Harrey">Harvey</span>, er in geslaagd was binnen Castle House te +geraken en door master James Burbank ondervraagd werd, hij niet kon +zeggen of de Spanjaard zich aan het hoofd van die bende boosdoeners +gesteld had.</p> + +<p>»In ieder geval,” ging de eigenaar van Camdless-Bay +voort, »bestaat er bij niemand twijfel, dat op hem de geheele +verantwoordelijkheid voor die misdaad komt. Hij heeft de onderste lagen +der bevolking aangezet, om de plantage te verwoesten, en het heeft van +hem niet afgehangen dat Castle House, mijn eigen woning, niet in brand +gestoken en een prooi der vlammen geworden is, waarbij dan al de +verdedigers omgekomen zouden zijn. Ja, hij had de hand in dat alles; en +wij zullen hem ook weervinden bij een nog misdadiger +misdrijf.”</p> + +<p>Master James Burbank zweeg toen.</p> + +<p>Alvorens toch tot het feit der ontvoering te kunnen overgaan, was +het betamelijk, dat eerst dit gedeelte der beschuldiging, die op den +aanval van Camdless-Bay betrekking had, afgehandeld werd.</p> + +<p>»Dus,” hernam kolonel Gardner, terwijl hij het woord tot +den Spanjaard richtte, »gij zijt van meening, dat u slechts een +gedeelte van de verantwoordelijkheid behoort, welke in haar geheel ten +aanzien der gegeven bevelen op het bestuur moet drukken?”</p> + +<p>»Juist. Dat is geheel en al mijne meening.”</p> + +<p>»En gij blijft volhouden, dat gij niet aan het hoofd der +aanvallers stondt, die Camdless-Bay aangetast hebben?”</p> + +<p>»Ja, dat houd ik vol,” antwoordde Texar.</p> + +<p>»Dat is niet vol te houden!” riep master James Burbank +uit.</p> + +<p>»Geen enkele getuige,” ging de Spanjaard voort, +»kan bevestigen dat hij mij daar gezien heeft.”</p> + +<p>»O!” kreet Mars.</p> + +<p>»Neen, ik bevond mij destijds niet te midden van de moedige +burgers, die toen hun bloed veil hadden om de bevelen van hun bestuur +ten uitvoer te doen leggen.” <span class="pagenum">[<a id="pb104" +href="#pb104">104</a>]</span></p> + +<p>»Maar waar...?” wilde kolonel Gardner vragen.</p> + +<p>Maar Texar liet hem daartoe den tijd niet. Hij vervolgde opgewonden +maar met allen nadruk:</p> + +<p>»Laat mij er bij voegen, dat ik dien dag zelfs afwezig van de +hoofdplaats Jacksonville was.”</p> + +<p>»Ja!...” antwoordde master James Burbank, »dat is +mogelijk, ja zelfs waarschijnlijk.”</p> + +<p>De eigenaar van Camdless-Bay meende het middel gevonden te hebben, +om het eerste gedeelte der beschuldiging tegen Texar aan de tweede vast +te knoopen.</p> + +<p>»Dat is niet alleen mogelijk, dat is niet alleen +waarschijnlijk,” antwoordde de Spanjaard met de meeste klem; +»maar dat is onwraakbaar zeker.”</p> + +<p>»Maar, als het waar is, dat gij u niet bij de plunderaars van +Camdless-Bay bevondt,” hernam master James Burbank, »dan +vond dat zijne reden in de omstandigheid, dat gij u in de Marino-Kreek +bevondt, om daar de gelegenheid af te wachten eene andere misdaad te +kunnen uitvoeren.”</p> + +<p>»Een andere misdaad?”</p> + +<p>»Ja, een andere misdaad, Texar!”</p> + +<p>»Ik ben evenmin bij de Marino-Kreek geweest,” antwoordde +Texar onverstoorbaar kalm, »als ik bij den aanval op +Camdless-Bay, evenmin als ik toen te Jacksonville geweest +ben!”</p> + +<p>»Dat is boud gesproken,” zei master James Burbank +toornig.</p> + +<p>»Zeer boud, dat weet ik,” hernam de Spanjaard, +»maar ik tart ieder het tegendeel te bewijzen.”</p> + +<p>De lezer heeft voorzeker niet vergeten, dat John Bruce insgelijks +bij de gemelde gelegenheid aan master James Burbank verklaard had, dat, +hoewel Texar zich niet bij de aanvallers van de plantage bevonden had, +hij zich evenmin gedurende de laatste tweemaal vier-en-twintig uren, +dat wil zeggen van den tweeden tot den vierden Maart, te Jacksonville +vertoond had.</p> + +<p>Die omstandigheid bracht den kolonel Gardner, als voorzitter van den +krijgsraad er toe, den beschuldigde de navolgende vraag te stellen:</p> + +<p>»Als gij dien dag niet te Jacksonville geweest zijt, wilt gij +ons dan mededeelen waar gij wèl geweest zijt?”</p> + +<p>»Zeker wil ik dat.”</p> + +<p>»Welnu, wij luisteren.”</p> + +<p>»Ja, maar dat zal ik nu niet mededeelen,” hernam Texar. +»Alles op zijn tijd.”</p> + +<p>»Gij weigert dus?”</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p105.jpg" alt= +"Texar werd, zoodra de leden van den krijgsraad zitting hadden genomen, naar binnen gebracht. (Bladz. 96.)" + width="499" height="720"> +<p class="figureHead">Texar werd, zoodra de leden van den krijgsraad +zitting hadden genomen, naar binnen gebracht. (Bladz. <a href="#pb96" +class="pageref">96</a>.)</p> +</div> + +<p>»Alles op zijn tijd, kolonel,” antwoordde de Spanjaard +eenvoudig en op rustigen toon. »Het komt mij voor het oogenblik +voldoende <span class="pagenum">[<a id="pb106" href= +"#pb106">106</a>]</span>voor, dat ik aangetoond heb, dat ik persoonlijk +aan den aanval op de plantage <span class="corr" id="xd0e3035" title= +"Bron: geen">niet</span> deelgenomen heb. Is dat uw oordeel ook +niet?”</p> + +<p>»Ja, maar...”</p> + +<p>»En thans, kolonel, wenschte ik te weten, waarvan ik nog +beschuldigd word?”</p> + +<p>Texar stond daar met de armen over de borst gekruist, wierp een nog +onbeschaamder blik dan ooit op zijne beschuldigers, en scheen hen in +het aangezicht te tarten.</p> + +<p>De beschuldiging evenwel liet zich niet lang wachten. Het was +kolonel Gardner, die haar uitsprak, en het scheen ditmaal dat het den +Spanjaard moeite zou kosten om haar te ontzenuwen.</p> + +<p>»Gij zijt dus niet te Jacksonville geweest?” vroeg +hij.</p> + +<p>»Neen, kolonel.”</p> + +<p>»Ook niet te Camdless-Bay?”</p> + +<p>»Ook niet, kolonel.”</p> + +<p>»Maar dan zal de openbare aanklager gerechtigd zijn om te +beweren, dat gij toen in de Marino-Kreek waart.”</p> + +<p>»In de Marino-Kreek?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»Wat zou ik daar uit te voeren hebben gehad, mag ik wel +vragen?”</p> + +<p>»Gij hebt er ontvoerd of doen ontvoeren een meisje, een kind, +Diana Burbank, de dochter van master Burbank, en hare kindermeid, de +mestische vrouw Zermah, de echtgenoote van den mesties Mars, hier +tegenwoordig, die dat kleine meisje vergezelde.”</p> + +<p>»O! beschuldigt men mij van die ontvoering?...” vroeg +Texar op hoonend spotachtigen toon.</p> + +<p>»Ja!... U!...” riepen master James Burbank, Gilbert +Burbank en Mars, die zich niet meer bedwingen konden, tegelijkertijd +uit.</p> + +<p>»En waarom zou ik dat gedaan hebben,” hernam Texar, +»en niet iemand anders?”</p> + +<p>»Omdat gij er belang bij hadt die misdaad te bedrijven,” +antwoordde de voorzitter van den krijgsraad.</p> + +<p>»Maar welk belang?”</p> + +<p>»Welk belang?”</p> + +<p>»Ja, ik vraag, welk belang ik bij die ontvoering kon +hebben?”</p> + +<p>»Gij meendet u op de familie Burbank te moeten +wreken.”</p> + +<p>»Mij te moeten wreken?”</p> + +<p>»Ja, zoo denk ik. Master James Burbank heeft u verscheidene +malen aangeklaagd. Het is u wel is waar telkenmale gelukt, u door +middel van onverklaarbare alibi’s vrij te pleiten, waardoor gij +eene veroordeeling ontgaan zijt; maar herhaaldelijk hebt gij openlijk +het voornemen te kennen gegeven, u over uwe beschuldigers te zullen +wreken.” <span class="pagenum">[<a id="pb107" href= +"#pb107">107</a>]</span></p> + +<p>»Ja, dat is zoo,” viel Texar den voorzitter van den +krijgsraad in de rede. »Ja, er bestaat tusschen James Burbank en +mij een innige haat, dat ontken ik geenszins. Dat ik er belang bij had +hem het hart te verscheuren, door zijn geliefd kind te doen verdwijnen, +dat ontken ik evenmin. Maar tusschen den wensch en de uitvoering der +daad bestaat een zeer groot verschil.”</p> + +<p>»Jawel, Texar, maar...” wilde kolonel Gardner +zeggen.</p> + +<p>De Spanjaard vervolgde evenwel spoedig, als ware hij gejaagd:</p> + +<p>»Is er een getuige, die mij gezien heeft?”</p> + +<p>»Ja!” antwoordde de voorzitter van den krijgsraad.</p> + +<p>»En die is?” was de vraag van den onverlaat.</p> + +<p>De kolonel verzocht toen miss Alice Stannard hare getuigenis onder +eede af te leggen.</p> + +<p>Miss Alice Stannard deed den eed en verklaarde daarbij de waarheid, +niets dan de waarheid en de geheele waarheid te zullen zeggen, waarna +zij het verhaal leverde van hetgeen bij de Marino-Kreek in den bewusten +nacht voorgevallen was. Zij was daarbij zeer ontroerd, en verscheidene +malen was zij, door hare gevoelens overmand, genoodzaakt het relaas af +te breken. Maar zij was ondubbelzinnig duidelijk en bevestigend in hare +verklaringen.</p> + +<p>Toen zij en mevrouw Burbank buiten de onderaardsche gang traden, had +zij Zermah een naam hooren roepen en die naam was die van Texar. Beiden +hadden zich, nadat zij op de lijken der vermoorde negers gestuit <span +class="corr" id="xd0e3103" title="Bron: hadden">waren</span>, in +allerijl naar den waterkant begeven. Twee sloepen verlieten toen den +rivieroever. In de eene lagen de slachtoffers gekneveld, in de andere +stond Texar rechtop op de achterplecht. En bij den weerschijn van de +brandende gebouwen van Camdless-Bay, die zich tot aan de Sint John +uitstrekte, had miss Alice Stannard den Spanjaard herkend.</p> + +<p>»Is dat zoo?” vroeg kolonel Gardner. »Hebt gij +Texar duidelijk herkend?”</p> + +<p>»Ja, duidelijk.”</p> + +<p>»Denk er om dat gij een eed gedaan hebt.”</p> + +<p>»Ja, ik heb hem herkend, ik ben gereed dat andermaal onder +eede te bevestigen!”</p> + +<p>Na die zoo afdoende verklaring, kon er geen twijfel meer bestaan +omtrent Texar’s schuld. Duidelijker had niet kunnen getuigd +worden. En toch konden master James Burbank, zijne vrienden en het +geheele talrijke publiek, dat de zitting van den krijgsraad bijwoonde, +waarnemen, dat de beschuldigde volstrekt niet uit het veld geslagen +was, ja dat hij zijne geheele onbeschaamdheid behouden had.</p> + +<p>»Wat hebt gij tegen deze getuigenis in te brengen, +Texar?” vroeg de voorzitter van de militaire rechtbank. <span +class="pagenum">[<a id="pb108" href="#pb108">108</a>]</span></p> + +<p>»Wat ik daartegen in te brengen heb?...” vroeg de +Spanjaard met een minachtenden glimlach.</p> + +<p>De kolonel knikte met het hoofd.</p> + +<p>»Wel eenvoudig dit,” vervolgde de beschuldigde. +»Wel verre van mij de gedachte, om miss Alice Stannard te +beschuldigen van het afleggen van valsche getuigenis. Ik zal haar +evenmin ten laste leggen, dat zij zich dienstbaar stelt aan de +gevoelens van haat der familie Burbank jegens mij, door onder eede te +bevestigen, dat ik de bewerker zoude zijn van die ontvoering, waarvan +ik eerst sedert mijne inhechtenisneming heb kennis gekregen. Ik +verklaar daartegenover, dat zij zich vergist als zij getuigt dat zij +mij rechtop staande in een der vaartuigen gezien heeft, die toen den +oever van de Marino-Kreek verlieten.”</p> + +<p>»Maar aangenomen,” viel kolonel Gardner hier den +beschuldigde in de rede, »aangenomen, dat miss Alice Stannard +zich op dat punt vergist, dan kan zij toch niet dwalen bij de +verklaring, dat zij Zermah gehoord heeft, die uitriep: »te +hulp... het is Texar!”” De Spanjaard glimlachte +hatelijk.</p> + +<p>»Welnu, wat hebt gij daarop te antwoorden?” vroeg de +voorzitter van den krijgsraad.</p> + +<p>»Eenvoudig, dat wanneer miss Alice Stannard zich niet vergist +heeft, dan is het Zermah, die het deed. Ziedaar alles. Voor mij is dat +duidelijk als de dag.”</p> + +<p>»Zermah zou geroepen hebben: »het is Texar!” en +gij zoudt het niet geweest zijn, die bij de ontvoering tegenwoordig +waart? Dat is ongeloofelijk!”</p> + +<p>»En toch is het zoo.”</p> + +<p>»Ik zeg u dat gij iets onaanneembaars beweert. Hoort ge: iets +onaanneembaars!”</p> + +<p>»En ik herhaal: toch is het zoo. Ik ben niet in het vaartuig +geweest; ik ben zelfs niet in de Marino-Kreek geweest. Ik kan niet +anders verklaren.”</p> + +<p>»Maar dat moet gij bewijzen.”</p> + +<p>»Mij dunkt, dat is de verkeerde wereld!”</p> + +<p>»Hoe meent gij?”</p> + +<p>»Niet de beschuldigde moet zijne onschuld, maar de +beschuldigers moeten hunne aanklacht bewijzen.”</p> + +<p>»In ieder ander geval, hebt ge gelijk; maar in het +tegenwoordige...”</p> + +<p>»Kom-aan,” zei de Spanjaard luchthartig. »Ik wil u +uwe taak verlichten, kolonel.”</p> + +<p>»Wat bedoelt gij?”</p> + +<p>»Ik zal het bewijs leveren, wat gij van mij verlangt. Niets +zal mij gemakkelijker vallen.”</p> + +<p>»Weer een alibi?” <span class="pagenum">[<a id="pb109" +href="#pb109">109</a>]</span></p> + +<p>»Zooals ge zegt,” antwoordde Texar koeltjes.</p> + +<p>Bij dit antwoord klonk een spotachtige lach in de zaal; een +gemurmel, dat twijfel verried, werd vernomen. De openbare meening was +niet gunstig voor den beschuldigde.</p> + +<p>»Texar,” vroeg kolonel Gardner, »daar gij u +andermaal op een alibi beroept, vraag ik u of gij het bewijs daarvan +kunt leveren?”</p> + +<p>»Ja, gemakkelijk,” antwoordde de Spanjaard, »en +tot dat einde behoef ik u, kolonel Gardner, slechts ééne +vraag te stellen. Meer niet.”</p> + +<p>»Aan mij?”</p> + +<p>»Ja, aan u.”</p> + +<p>»Spreek, ik luister.”</p> + +<p>»Kolonel Gardner, waart gij het niet, die tijdens de inname +van Fernandina en van het fort Clinch door de Noordelijken, het bevel +voerdet over de debarkementstroepen?”</p> + +<p>»Wat heeft die vraag met deze zaak te maken?”</p> + +<p>»Antwoord, ik verzoek er u om.”</p> + +<p>»Ja, inderdaad, ik voerde dat bevel.”</p> + +<p>»Dan hebt gij voorzeker niet vergeten, dat een spoortrein, die +naar Cedar Keys vluchtte, op de brug, die het eiland Amelia met den +vasten wal verbindt, door de kanonneerboot <i><span class="corr" id= +"xd0e3183" title="Bron: Otuwa">Ottawa</span></i> aangevallen +werd?”</p> + +<p>»Ja, dat herinner ik mij zeer goed,” antwoordde de +kolonel na een oogenblik nadenken.</p> + +<p>»Welnu, de achterste wagen van dien trein kreeg op die brug +een ongeval. Of een kanonskogel de koppelschroef en de +verbindingskettingen verbrijzelde, weet ik niet. Dat ben ik nimmer te +weten gekomen. Maar genoeg zij het, dat die wagen achterbleef en met +zijn inhoud, altemaal vluchtelingen, in handen der federalistische +troepen viel.”</p> + +<p>»Maar wat doet dat alles ter zake?” riep de voorzitter +van den krijgsraad ongeduldig uit.</p> + +<p>»Dat zult gij dadelijk zien, kolonel. Geduld dus.”</p> + +<p>»Ga voort.”</p> + +<p>»En aan die vluchtelingen, welke toen krijgsgevangen gemaakt +werden en wier namen en signalement men toen zorgvuldig opgeteekend +heeft, werd eerst tweemaal vier-en-twintig uren later de vrijheid +hergeven.”</p> + +<p>»Ja, dat alles weet ik,” antwoordde kolonel Gardner, +»maar ik zie niet in wat die episode uit den oorlog met uwe +tegenwoordige zaak te maken heeft?”</p> + +<p>»Niet?”</p> + +<p>»Neen!”</p> + +<p>»Wel, het is toch dood-eenvoudig.” <span class= +"pagenum">[<a id="pb110" href="#pb110">110</a>]</span></p> + +<p>»Laat hooren.”</p> + +<p>»Ik behoorde onder die krijgsgevangenen, kolonel.”</p> + +<p>»Gij?”</p> + +<p>»Ja, ik!”</p> + +<p>Een nieuw gemor, dat nog meer afkeuring kenteekende, liet zich bij +het vernemen van die zoo onverwachte verklaring in de zaal andermaal +vernemen.</p> + +<p>»Dus,” ging de Spanjaard onverstoorbaar kalm voort, +alsof het zijn persoon niet gold. »Dus, daar de krijgsgevangenen +van den 2<sup>den</sup> tot den 4<sup>den</sup> Maart scherp bewaakt en +niet uit het oog verloren zijn, en de overval van de plantage +Camdless-Bay in den nacht van den 3<sup>den</sup> Maart heeft plaats +gehad, zoo is het daadwerkelijk onmogelijk, dat ik er de aanvoerder van +ben geweest.”</p> + +<p>»Maar hoe verklaart gij dan de stellige herkenning van miss +Alice Stannard?” vroeg de kolonel.</p> + +<p>»Moet ik die verklaring leveren, kolonel?” vroeg de +Spanjaard niet zonder aanmatiging.</p> + +<p>»Neen, maar toch....”</p> + +<p>»Volgens mij, als gij op mijne meening staat,” ging +Texar onverstoorbaar kalm voort, »volgens mij kan miss Alice +Stannard onmogelijk gehoord hebben, dat Zermah mijn naam geroepen +heeft. Volgens mij kan zij mij niet op het vaartuig gezien hebben, dat +zich van de Marino-Kreek verwijderde.”</p> + +<p>»En waarom niet?” vroeg master James Burbank, trillende +van woede.</p> + +<p>Hij begreep dat hier de justitie weer een rad voor de oogen gedraaid +werd.</p> + +<p>»Hebt gij het dan niet gehoord?” vroeg Texar verwonderd. +»Ik zei toch straks, dat ik in die oogenblikken krijgsgevangen +door de Noordelijken gemaakt was en in verzekerde bewaring gehouden +werd.”</p> + +<p>»Dat is onwaar,” riep master James Burbank uit. +»Dat kan onmogelijk zoo zijn!...”</p> + +<p>»En toch is het zoo,” grinnikte de Spanjaard.</p> + +<p>»En ik zweer,” zei miss Alice Stannard, »ik zweer +dat ik dien man in eigen persoon gezien en dat ik hem behoorlijk +herkend heb!”</p> + +<p>»Mij dunkt,” zei Texar, »dat dit gemakkelijk uit +te maken is.”</p> + +<p>»Hoe bedoelt gij?” vroeg kolonel Gardner.</p> + +<p>»Mijn <i>neen</i> staat tegenover het <i>ja</i> van mejuffrouw +Alice Stannard, niet waar?”</p> + +<p>De voorzitter van den krijgsraad knikte toestemmend.</p> + +<p>»Welnu, raadpleeg de sterktestaten der +krijgsgevangenen.”</p> + +<p>»Zeer juist,” antwoordde de kolonel.</p> + +<p>Onmiddellijk deed hij de stukken halen, die betrekking hadden op de +krijgsgevangenen, welke dien dag van de inneming van <span class= +"pagenum">[<a id="pb111" href="#pb111">111</a>]</span>Fernandina, in +den spoortrein naar Cedar-Keys gevangen genomen waren.</p> + +<p>Gelukkig waren die ter beschikking van den Commodore Dupont gesteld. +Men bracht ze in de gerechtszaal, en toen kon geconstateerd worden, dat +de naam Texar en ook zijn signalement op de bedoelde sterktestaten +voorkwamen.</p> + +<p>Er bleef dus geen twijfel meer over.</p> + +<p>De Spanjaard kon onmogelijk de ontvoering van de kleine Dy en van +Zermah, waarvan men hem beschuldigde, gepleegd hebben. Miss Alice +Stannard had zich vergist, toen zij gemeend had hem te herkennen. Hij +kon onmogelijk dien avond in de Marino-Kreek geweest zijn. Zijne +afwezigheid gedurende tweemaal vier en twintig uren van de hoofdplaats +Jacksonville, vond thans hare natuurlijke verklaring, daar hij zich +juist gedurende dien tijd als krijgsgevangene aan boord van een der +oorlogsvaartuigen van het smaldeel der Noordelijken bevond.</p> + +<p>Het was om in vertwijfeling te geraken!</p> + +<p>Dus ook ditmaal slaagde Texar er in, zich door een niet te +ontzenuwen alibi, dat daarenboven nog door een officieel stuk gesteund +en bevestigd werd, schoon te wasschen van de misdaad, die hem ten laste +gelegd werd. Men werd er waarlijk toe gebracht, zich in gemoede af te +vragen, of er bij de vroeger ingebrachte beschuldigingen tegen den +Spanjaard, geene klaarblijkelijke vergissing had plaats gegrepen, +zooals men dan toch nu genoodzaakt was te erkennen, dat plaats gehad +had bij de dubbele aanklacht van den aanslag op de plantage +Camdless-Bay geleid en de ontvoering der twee vrouwen gepleegd te +hebben.</p> + +<p>Master James Burbank, Gilbert Burbank, miss Alice Stannard en Mars +gevoelden zich door dien uitslag van het geding zeer ter neer +geslagen.</p> + +<p>Die Texar, die ellendeling, die aterling ontsnapte hen andermaal, +want van nu af kon de uitspraak van den krijgsraad niet twijfelachtig +meer zijn. En... ijselijke gedachte!... hoe zou men nu vernemen wat er +van de kleine Dy en van Zermah geworden was? Wat zou hare toekomst +wezen?</p> + +<p>Zoo als verwacht kon worden, werd Texar, op grond van gebrek aan +bewijs, van de beide beschuldigingen wegens plundering en ontvoering +van minderjarigen, vrijgesproken. Hij verliet dan ook met opgeheven +hoofde de gerechtszaal, omstuwd door zijne vrienden en partijgangers, +die luide kreten van toejuichingen lieten vernemen.</p> + +<p>Dienzelfden avond verliet Texar Sint Augustijn, en niemand zou +hebben kunnen onthullen, naar welk oord van den Staat Florida hij zijne +schreden gericht had, om daar zijn geheimzinnig, avontuurlijk leven te +hervatten. <span class="pagenum">[<a id="pb112" href= +"#pb112">112</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e3289" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">VII.</h2> + +<h2 class="normal">Laatste woorden en laatste verzuchting.</h2> + +<p>Dienzelfden dag, den 17<sup>den</sup> Maart, vertrokken master James +Burbank, zijn zoon Gilbert, master Walter Stannard en zijne dochter +miss Alice, alsook Mars, de echtgenoote van Zermah, naar Camdless-Bay +en kwamen weinige uren later op Castle House aan.</p> + +<p>Helaas, men kon, men mocht de waarheid voor mevrouw Burbank niet +verborgen houden.</p> + +<p>Der ongelukkige moeder werd daardoor andermaal een slag toegebracht, +die in den staat van zwakte en uitputting, waarin zij zich bevond, +hoogst noodlottig, ja doodelijk in zijne gevolgen kon worden.</p> + +<p>Die laatste poging om zich omtrent het lot van het meisje en de +kindermeid te vergewissen, of om haar op het spoor te komen, was +volkomen mislukt. Texar had daarop niet geantwoord en was in zijn +stilzwijgen volhard. En hoe zou men hem hebben kunnen dwingen te +bekennen waar die twee vrouwen waren, nu hij beweerde de ontvoering +niet gepleegd te hebben? Maar niet alleen beweerde hij dat, hij had het +ook bewezen door een alibi, niet minder onverklaarbaar dan al de +voorgaande, dat hij niet in de Marino-Kreek had kunnen zijn op het +oogenblik dat de misdaad bedreven werd.</p> + +<p>Daar hij omtrent de tegen hem ingebrachte beschuldigingen +vrijgesproken was, kon hem de keuze niet meer aangeboden worden +tusschen eene straf en eene openbaring, die op het spoor der +slachtoffers had kunnen brengen.</p> + +<p>»Maar als Texar de schuldige niet is,” herhaalde Gilbert +Burbank, »wie is het dan?”</p> + +<p>»Die misdaad kan door zijne lieden bedreven zijn,” +antwoordde master Walter Stannard, »zonder dat hij er bij +tegenwoordig geweest is.”</p> + +<p>»Dit is de eenige aanneembare uitleg, die te geven is,” +hernam Edward Carrol.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p113.jpg" alt= +"Zoo nam hij plaats en zoo bleef hij totdat Kolonel Gardner tot het verhoor overging. (Bladz. 98)." + width="501" height="720"> +<p class="figureHead">Zoo nam hij plaats en zoo bleef hij totdat +Kolonel Gardner tot het verhoor overging. (Bladz. <a href="#pb98" +class="pageref">98</a>).</p> +</div> + +<p>»Neen, vader, neen mijnheer Carrol,” betuigde miss Alice +Stannard, »Texar bevond zich in het vaartuig dat onze arme kleine +Dy ontvoerde! <span class="pagenum">[<a id="pb114" href= +"#pb114">114</a>]</span>Ik heb hem gezien en goed ook... Ik heb hem +herkend en degelijk herkend, toen Zermah bij haar laatste hulpgeschrei +zijn naam uitgilde. Nogmaals en blijf ik daarbij: ik heb hem gezien!... +ik heb hem gezien!”</p> + +<p>Het jonge meisje uitte die betuiging met eene opmerkelijke +geestdrift en zeggingskracht.</p> + +<p>Maar wat kon er op die formeele bewering geantwoord worden?</p> + +<p>Van haar kant was eene vergissing onmogelijk, zoo betuigde zij te +Castle-House evenals zij dit voor den krijgsraad gedaan had.</p> + +<p>En toch, wanneer het waar was, dat zij zich niet vergiste, hoe was +het dan toch mogelijk, dat de Spanjaard zich onder de krijgsgevangenen +van Fernandina bevonden had, die aan boord van de kanonneerbooten van +het smaldeel van den Commodore Dupont in verzekerde bewaring genomen +waren?</p> + +<p>Dat was een onverklaarbaar, een onoplosbaar raadsel, voorwaar! Dat +moet erkend worden.</p> + +<p>Maar al was ook de twijfel in het gemoed van de overigen gerezen, in +dat van Mars bestond die niet. Hij trachtte niet te begrijpen, hij +poogde zich geen rekenschap te geven omtrent hetgeen hem onverklaarbaar +voorkwam. Hij was vast besloten het spoor van Texar te volgen en zou, +wanneer hij hem weervond, hem wel noodzaken zijn geheim te openbaren, +al zou hij hem door pijniging of door andere gewelddadigheden dat +ontrukken.</p> + +<p>»Gij hebt gelijk, Mars,” antwoordde Gilbert Burbank, +wien de mesties zijne voornemens mededeelde.</p> + +<p>»Gij hebt gelijk, Mars. Maar als het noodig is, moeten wij +onze taak zonder hulp van dien ellendeling weten te volbrengen, daar +niemand weet waarheen hij getrokken is!... Wij moeten onze nasporingen +hervatten!... Ik heb verlof gekregen om te Camdless-Bay te blijven als +dit noodig zal blijken, en reeds morgen zullen wij...”</p> + +<p>»Ja zeker, master Gilbert, reeds morgen zullen wij ons op weg +begeven!” antwoordde Mars.</p> + +<p>»Ja, dat zullen wij.”</p> + +<p>De mesties begaf zich naar zijne woonkamer, alwaar hij zoowel aan +zijne droefheid als zijn toorn den vrijen teugel kon vieren. Tot zeer +laat zou men hem in zijn vertrek op en neer hebben kunnen hooren +loopen. Eindelijk scheen hij toch rust te genieten; maar toen was de +morgenstond nabij.</p> + +<p>Het daglicht vond Gilbert Burbank en Mars reeds bezig met de +toebereidselen tot hunnen tocht. Zij zouden dien dag geheel en al +besteden met het nauwkeurig onderzoeken van de geringste kreken en van +de kleinste eilanden, die bovenstrooms van Camdless-Bay op de beide +rivieroevers der Sint John aangetroffen worden. Voorwaar geen geringe +taak. <span class="pagenum">[<a id="pb115" href= +"#pb115">115</a>]</span></p> + +<p>Master James Burbank en Edward Carrol zouden gedurende hunne +afwezigheid de toebereidselen treffen tot het volvoeren van een meer +uitgestrekten onderzoekingstocht. Levensmiddelen, munitiën, +transportmiddelen, het benoodigde personeel, dat alles werd met zorg +bij elkander gebracht, en niets zou verwaarloosd of uit het oog +verloren worden, dat een gunstig welslagen zou kunnen bevorderen.</p> + +<p>Al moest men ook tot de woeste streken van <span class="corr" id= +"xd0e3354" title="Bron: Beneden Florida">Beneden-Florida</span> +doordringen, al moest men door de moerassige vlakten van het zuiden, +dwars door de Everglades trekken; neen, men zou voor niets +terugdeinzen.</p> + +<p>Het kon toch tot de onmogelijkheden gerekend worden, dat Texar het +Floridasche grondgebied verlaten had. Wanneer hij zich toch noordwaarts +begeven had, dan zou hij op de federalistische troepen gestuit hebben, +die op de grens van den Staat Georgië als een ondoordringbaren +muur vormden.</p> + +<p>Wanneer hij langs den zeekant zou hebben willen ontsnappen, dan zou +hij hebben moeten pogen langs de zeeëngte van Bahama te stevenen, +om eene toevlucht op de Lucaiïsche eilanden te vinden, die aan +Engeland toebehooren. Maar de vaartuigen van den Commodore Dupont +hielden de vaarwaters bezet van Mosquito-Inlet af tot aan den ingang +van genoemde zeeëngte. Die kanonneerbooten en hare sloepen +blokkeerden de geheele kuststrook volkomen. Neen, van dien kant bood +zich geen enkele gunstige gelegenheid voor den Spanjaard aan, om te +kunnen ontsnappen.</p> + +<p>Hij moest nog in Florida zijn en moest zich ongetwijfeld sedert +veertien dagen daar verscholen houden, waar de Indiaan Squambo zijne +slachtoffers gevangen hield.</p> + +<p>De tocht, die door master James Burbank beraamd werd, had dus ten +doel om het spoor van Texar over de geheele uitgestrektheid van het +Floridasche grondgebied te zoeken.</p> + +<p>Trouwens dat geheele grondgebied genoot thans de meest gewenschte +rust, die men aan de tegenwoordigheid der federalistische troepen +verschuldigd was en aan de vaartuigen van den Commodore Dupont, die de +oostelijke kusten blokkeerden.</p> + +<p>Het zal wel niet behoeven verzekerd te worden, dat de rust te +Jacksonville ook gehandhaafd werd. De vroegere autoriteitspersonen +hadden hunne zetels in het stedelijk bestuur hernomen. Geen burgers, +geen ingezetenen werden gevangen genomen of ook maar verontrust voor +hunne lauwe of voor hunne vijandige staatkundige gevoelens. De +aanhangers en handlangers van Texar waren evenwel uit elkander gejaagd. +Hun opperhoofd had het daarenboven veiliger geacht van het eerste +oogenblik in het gevolg der terugtrekkende Floridasche militie-troepen +te verdwijnen.</p> + +<p>Wat ook niet uit het oog verloren mag worden, is dat de oorlog, +<span class="pagenum">[<a id="pb116" href="#pb116">116</a>]</span>die +in de midden-landstreken van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika met +hardnekkigheid voortgezet werd, ten voordeele van de Federalisten +verliep.</p> + +<p>Den 18<sup>den</sup> en den 19<sup>den</sup> ontscheepte de eerste +divisie van het <span class="corr" id="xd0e3381" title="Bron: +Potomai-leger">Potomac-leger</span> bij het fort Monroe.</p> + +<p>Den 22<sup>sten</sup> maakte de tweede divisie zich gereed om +Alexandria te verlaten en naar hetzelfde doel te marcheeren.</p> + +<p>In weerwil van het krijgskundig talent, dat die oude professor in de +scheikunde ontwikkelde, die gewoonlijk den naam van J. Jackson voerde, +maar den naam van Stonewall (<i>steenen wal</i>) Jackson verworven had, +werden de Zuidelijken weinige dagen later bij het gevecht van Kernstown +geslagen.</p> + +<p>Een noodzakelijk gevolg daarvan was, dat een vernieuwd oproer in +Florida niet meer te vreezen was. Die Staat had—en dit kan niet +genoeg herhaald worden—zich vrij onverschillig betoond, bij de +botsingen tusschen de Noordelijken en Zuidelijken, die de aangrenzende +Staten beroerd hadden.</p> + +<p>Onder die omstandigheden had het personeel van Camdless-Bay, hetwelk +na den aanslag op de plantage verstrooid was geworden, gelegenheid +gevonden langzamerhand terug te keeren.</p> + +<p>Sedert dat Jacksonville hernomen was, hadden de besluiten van Texar +en zijn bestuur, betreffende de verbanning van de vrijgestelde slaven +buiten het grondgebied van den Staat, geen kracht van wet of uitvoering +meer. Op den datum van den 17<sup>den</sup> Maart, was het grootste +gedeelte der negerfamiliën op het domein teruggekeerd en hielden +zich reeds met den wederopbouw der barakken onledig.</p> + +<p>Terzelfder tijd ruimden talrijke werklieden de puinhoopen der +werkplaatsen en der houtzaagmolens op, om nieuwe toestellen te +plaatsen, ten einde de regelmatige exploitatie van de voortbrengselen +van Camdless-Bay zoo spoedig mogelijk te kunnen hervatten.</p> + +<p>Master Perry en de opzieners ontwikkelden onder het bestuur van +master Edward Carrol eene groote bedrijvigheid en arbeidsvermogen.</p> + +<p>Wanneer master James Burbank zijn ouden deelgenoot de zorg der +geheele reorganisatie van de plantage overliet, vond dit daarin zijne +reden, dat hij zich aan eene andere taak—namelijk aan het +opsporen van zijn kind wenschte te wijden.</p> + +<p>Met het oog daarop en vast besloten een afdoenden onderzoekingstocht +in de naaste toekomst te ondernemen, verzamelde hij daartoe al de +benoodigdheden. Een detachement van twaalf vrijgestelde negerslaven, +die onder de besten en van de geheele plantage met de meeste toewijding +vervuld, uitgezocht waren, werd aangewezen om hem bij zijne nasporingen +te vergezellen. Men kon er zeker van zijn, dat die brave lieden die +taak met geestdrift aanvaarden en met ijver volbrengen zouden. <span +class="pagenum">[<a id="pb117" href="#pb117">117</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p117.jpg" alt= +"Twee sloepen verlieten toen den rivier-oever. (Bladz. 107)." width= +"508" height="720"> +<p class="figureHead">Twee sloepen verlieten toen den rivier-oever. +(Bladz. <a href="#pb107" class="pageref">107</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb118" href= +"#pb118">118</a>]</span></p> + +<p>Er bleef thans nog maar over te beslissen hoedanig die expeditie +geleid zoude worden. Dienaangaande was aarzeling wel gerechtvaardigd. +En inderdaad, op welk gedeelte van het grondgebied van den Staat +Florida zouden de nasporingen het allereerst begonnen worden? Die vraag +moest natuurlijk elke andere beheerschen.</p> + +<p>Eene onverhoopte omstandigheid, geheel en al aan het toeval +verschuldigd, zou met eene zekere nauwkeurigheid het spoor aanduiden, +dat bij het begin van den veldtocht moest gevolgd worden.</p> + +<p>Gilbert en Mars, die in den vroegen morgen van den 19<sup>den</sup> +Castle House verlaten hadden, stevenden met de meeste snelheid in een +der lichtste vaartuigen van Camdless-Bay de Sint John op. Geen enkele +neger van de plantage vergezelde hen bij die nasporingen, welke zij +iederen dag opnieuw op de beide oevers van den stroom ten uitvoer +brachten. Zij stelden zich tot taak zoo geheimzinnig mogelijk te werk +te gaan, om de aandacht niet gaande te maken van de spionnen, die de +omstreken van Castle House op bevel van Texar gadesloegen.</p> + +<p>Dien dag gleden beiden langs den linkeroever voort. Hun sloepje +schoot tusschen het lange rietgras en achter de eilandjes voort, die +door het geweld van den stroom bij de sterke <span class="corr" id= +"xd0e3432" title="Bron: equinoxaal-vloeden">equinoxiaal-vloeden</span> +van den vasten wal afgeschuurd waren, en liep geen kans om bemerkt te +worden. Van de vaartuigen, die op de rivier stevenden, waren zij niet +te bespeuren; en evenmin aan den oever zelven, wiens hoogte hen voor +den blik dekte van iedereen, die zich in dien chaos van gewassen +gewaagd had.</p> + +<p>Dien dag had men zich tot taak gesteld, de geheimste kreken en +rio’s van de graafschappen Duval en Putnam te doorzoeken.</p> + +<p>Het algemeen uitzicht van den stroom is tot bij het gehucht +Mandarijn bijna dat van een moeras. Bij volzee spreidt zich de +watervlakte over hare beide oevers, die van zeer lage gesteldheid zijn, +uit. De oevers komen weer te voorschijn bij halftij, wanneer de eb +genoegzaam ingetreden is, om de Sint John tot haar normaal peil terug +te voeren.</p> + +<p>Op den rechteroever vertoonde het terrein evenwel een weinig meer +verhevenheid. Daar bevonden zich maïsvelden, die boven die +periodieke overstroomingen, die geen bebouwing toelieten, gelegen +waren. De naam van heuvelachtige streek kon zelfs aan die plek gegeven +worden, waarop de weinige huizen van Mandarijn verrezen. Dat terrein +liep in eene kaap uit, die zich tot in het vaarwater uitstrekte.</p> + +<p>Iets verder was de vernauwde oppervlakte van den stroom met +eilandjes bezaaid. Drie hoofdarmen van de rivier kronkelen daar +tusschen door en weerkaatsen in hunne wateren de witachtige +bloempluimen van de overheerlijke magnoliastruiken, die allerwege op +die <span class="pagenum">[<a id="pb119" href= +"#pb119">119</a>]</span>eilandjes weelderig groeien. Die vaarwaters, +waarvan de stroomingen naarmate van het doorstaan van eb en vloed, +geregeld nu eens naar zee, dan weer in tegenovergestelde richting +voeren, zijn de scheepvaart tweemalen in de vier-en-twintig uren zeer +dienstig, onverschillig werwaarts de koers genomen moet worden.</p> + +<p>Na den westelijken arm ingestevend te zijn, zochten en snuffelden +Gilbert Burbank en Mars tot in de geringste inkepingen van den oever. +Zij zochten of niet de een of andere rio-monding onder de neerhangende +takken der tulpboomen verborgen was. In dat geval zouden zij die beek +tot in het binnenland gevolgd zijn. Waar zij zich nu bevonden, +bespeurde men de uitgestrekte moerassen van de benedenrivier niet meer. +Integendeel, men trof daar dalspleten aan, die met boomachtige varens +bekleed waren, met liquidambars, die op Java rasamala’s genoemd +worden en wier bloesems vermengd met festoenen van welriekende +slingerplanten, de lucht met doordringende geuren vervulden.</p> + +<p>Maar de rio’s boden op die verschillende plaatsen geene +genoegzame diepte aan. Het waren slechts beekjes, die zich als een +zilveren lint in het landschap vertoonden en geheel en al ongeschikt +waren om een squif toegang te verleenen, terwijl zij bij eb geheel en +al droog vielen.</p> + +<p>Geen enkele woning werd op hare oevers waargenomen. Ternauwernood +zag men hier en daar eenige jagershutten, die toen onbewoond waren en +de meest onbedriegelijke sporen droegen in langen tijd niet betrokken +te zijn geweest. Bij sommigen scheen het, alsof bij gebrek aan +menschelijke bewoners, verschillende dieren er hun verblijf in +opgeslagen hadden. Daarin werd toch hondengeblaf, kattengemauw, +kikvorschengekwaak, slangengesis, vossengejank in hunne verschillende +grondtonen vernomen. En toch waren er geen honden, geen katten, geen +kikvorschen, geen slangen en geen vossen aanwezig<span class="corr" id= +"xd0e3451" title="Niet in bron">.</span> Maar vanwaar kwam dat geluid +dan? Wel, dat waren slechts nabootsingskreten van den kat-vogel, eene +soort van donkerbruinachtigen lijster, met zwarten kop en +rood-oranjekleurigen bek, die bij de nadering van de sloep ijlings +wegvloog.</p> + +<p>Het was toen ongeveer drie uur des namiddags. In dat oogenblik +raakte de voorsteven van het lichte vaartuig in een sombere massa van +reusachtige rietstengels verward, toen een krachtige duw van Mars met +den bootshaak, dien hij hanteerde, de sloep eene afsluiting van groen +deed doorbreken, die onaantastbaar scheen. Daarachter rondde zich een +inham af, die de uitgestrektheid van ongeveer een bunder besloeg en +welker wateroppervlakte onder een dichten koepel van tulpboomen +verscholen was en derhalve nimmer door de zonnestralen verwarmd werd. +<span class="pagenum">[<a id="pb120" href="#pb120">120</a>]</span></p> + +<p>»Kijk, dat is een vijver, dien ik niet ken,” merkte Mars +op, die opstond en zich uitrekte, om den toestand en de richting der +oevers verderop van dien inham waar te nemen.</p> + +<p>»Wij zullen hem doorzoeken,” antwoordde Gilbert. +»Hij moet in gemeenschap staan met de riomeertjes, die dit +gedeelte van de lagune vormen. Misschien worden die gevoed door een +riviertje, dat ons gelegenheid kan geven om verder het binnenland +binnen te dringen.”</p> + +<p>»Inderdaad, master Gilbert.”</p> + +<p>»Kom vooruit, Mars!”</p> + +<p>»Juist vooruit! Steeds vooruit! Ik zie de opening van een +doorgang ten noordwesten van ons.”</p> + +<p>»Waar zoekt gij het noordwesten in dit doolhof?” vroeg +de jeugdige zeeofficier onthutst.</p> + +<p>»Daar in die richting,” sprak de mesties zonder +aarzelen, terwijl hij de hand naar een zekeren kant uitstrekte.</p> + +<p>»Kunt gij mij zeggen,” vroeg de blanke, »waar ter +wereld wij ons bevinden?”</p> + +<p>»Ja, geheel nauwkeurig niet, master Gilbert.”</p> + +<p>»Maar, waar denkt ge?”</p> + +<p>»Ik begin ... waarlijk te gelooven,” hernam Mars, na +eens rondgekeken te hebben, »dat wij ons in de Zwarte Kreek +bevinden.”</p> + +<p>»In de Zwarte Kreek, Mars?”</p> + +<p>»En toch ... meende ik, evenals alle bewoners van deze streek, +dat het onmogelijk was er in door te dringen en dat zij niet in +verbinding stond met de Sint-John.”</p> + +<p>»Bestond er vroeger niet in die kreek een fortje, dat men tot +verdediging tegen de Seminool-Indianen opgeworpen had?”</p> + +<p>»Ja, master Gilbert; maar...”</p> + +<p>»Welnu, wat wilt ge zeggen?”</p> + +<p>»Maar sedert vele jaren is de monding, waarlangs de +gemeenschap met den stroom plaats had, verzand, en het....”</p> + +<p>»Nu ga voort. Waarom te aarzelen, Mars?”</p> + +<p>»En het fortje is verlaten en aan den tand des tijds +overgegeven geworden.”</p> + +<p>»Zijt gij er ooit geweest?”</p> + +<p>»Nooit.”</p> + +<p>»Welnu, wat denkt gij er van?”</p> + +<p>»Dat, als er van dat fortje nog iets bestaat, dit niet heel +veel kan wezen.”</p> + +<p>»Kom, laten wij het trachten te bereiken,” hernam +Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Laten wij trachten,” herhaalde Mars, »maar dat +zal waarschijnlijk zeer moeilijk zijn, master Gilbert.”</p> + +<p>»Waarom?” <span class="pagenum">[<a id="pb121" href= +"#pb121">121</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p121.jpg" alt= +"Dien dag had men zich tot taak gesteld, de geheimste kreken en rio’s te doorzoeken. (Bladz. 118)." + width="506" height="720"> +<p class="figureHead">Dien dag had men zich tot taak gesteld, de +geheimste kreken en rio’s te doorzoeken. (Bladz. <a href="#pb118" +class="pageref">118</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb122" href= +"#pb122">122</a>]</span></p> + +<p>»Omdat het water weldra verdwenen zal zijn met de ingetreden +eb en dat...”</p> + +<p>»Nu?”</p> + +<p>»En dat de moerassige bodem geen weerstand genoeg zal bieden, +om er op te gaan.”</p> + +<p>»Dat is zoo, Mars.”</p> + +<p>»Maar, wat te doen, master Gilbert?”</p> + +<p>»In het schuitje blijven, Mars, zoolang wij water genoeg +zullen aantreffen.”</p> + +<p>»Laat ons dan geen oogenblik verloren laten gaan, master +Gilbert.”</p> + +<p>»Juist, Mars.”</p> + +<p>»Het is reeds drie uren en onder dit zware geboomte valt de +duistere nacht spoedig in.”</p> + +<p>Het was inderdaad de Zwarte Kreek waarin Gilbert Burbank en de +mesties Mars, dank zij dien stoot met den bootshaak, die hunne sloep +door de afsluiting van biezen gedreven had, gedrongen waren.</p> + +<p>Men weet het, dat die lagune slechts bevaarbaar was voor lichte +vaartuigen zooals de squif, waarvan de Indiaan Squambo of zijn baas +Texar zich bedienden, wanneer zij zich op de Sint-John waagden. +Daarenboven, om bij het blokhuis te komen, hetwelk te midden van die +kreek gelegen was, moest men merkwaardig goed bekend zijn met de +duizenden en duizenden kronkelingen en doolwegen van het onuitwarbaar +net der vaarwaters tusschen de veelvuldige eilandjes van die +lagune-vorming. En het was lange en vele jaren geleden, dat zich iemand +daarin gewaagd had. Men geloofde zelfs niet meer aan het bestaan van +het fortje, en daaruit was eene soort van veiligheid voor het +vreemdsoortig en boosaardig wezen gesproten, die er zijn gewoon +verblijf had opgeslagen.</p> + +<p>En vandaar dan ook het geheimzinnige, dat het privaat-leven van +Texar als met een sluier omgaf.</p> + +<p>Men zou inderdaad den draad van Ariadne moeten gehad hebben, om den +weg te vinden te midden van dit doolhof, dat in duisternis gehuld was, +zelfs wanneer de zon den middagcirkel van de plaats sneed. Intusschen +kan bij gebrek van dien gewenschten draad het toeval er toe leiden, dat +het centraal-eilandje van de Zwarte Kreek ontdekt werd.</p> + +<p>Het was dus aan dien onzekeren en onbewusten gids, dat Gilbert +Burbank en Mars zich moesten toevertrouwen. Toen zij de eerste inkeping +binnengevaren waren, stevenden zij door kanalen, welker waterinhoud met +den stijgenden vloed zelfs in de kleinsten vermeerderde, zoodat de +toegang voor hunne sloep mogelijk scheen. Zij bewogen zich vooruit, als +door een geheim voorgevoel voortgedrongen, <span class="pagenum">[<a +id="pb123" href="#pb123">123</a>]</span>zonder zich rekenschap te geven +hoe zij den terugtocht later zouden kunnen aanvaarden. Daar het geheele +graafschap door hen doorzocht zoude worden, was het natuurlijk dat geen +enkel gedeelte van deze lagune aan hunne nasporingen ontsnapte.</p> + +<p>Na ruim een half uur geroeid, geboomd en gezwoegd te hebben, had de +sloep, volgens de gissing van Gilbert Burbank, eene gestrekte mijl +binnen de kreek afgelegd.</p> + +<p>Meer dan eens was het vaartuig op eene onoverkomelijke ondiepte +vastgeraakt en had men moeten terugkeeren, om langs een ander kanaal +eene doorvaart te vinden. Geen twijfel evenwel bestond er omtrent de +hoofdrichting van de lagune. Die moest westwaarts voeren.</p> + +<p>Noch de jeugdige officier, noch Mars hadden tot op dit oogenblik +gepoogd voet aan wal te zetten,—hetgeen zij trouwens niet dan met +zeer groote moeite zouden hebben kunnen doen, daar de bodem der +eilandjes slechts zeer weinig boven den gemiddelden waterstand van den +stroom gelegen was. Het was dus beter het lichte vaartuig niet te +verlaten, zoolang gebrek aan diepte den voortgang niet zou +beletten.</p> + +<p>Het was evenwel niet zonder groote inspanning, dat Gilbert Burbank +en Mars er in geslaagd waren die gestrekte mijl af te leggen. Hoe +krachtig van gestel de mesties ook was, zoo kwam er een oogenblik dat +hij genoodzaakt werd wat uit te rusten. Hij wilde dat evenwel niet doen +alvorens een eilandje bereikt te hebben, dat hij ontwaarde en dat +hooger van terrein en van grooter uitgebreidheid scheen bij de weinige +lichtstralen, die door meer ijle boomkruinen schitterden, dan al de +anderen, die men reeds voorbijgestevend was.</p> + +<p>»Kijk, daar...” zei hij.</p> + +<p>»Wat is er?” vroeg Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Dat is zonderling!” ging Mars voort.</p> + +<p>»Maar wat?”</p> + +<p>»Er zijn sporen van landbouw op dat eilandje!” +antwoordde de mesties met de hand wijzende.</p> + +<p>»Ja, waarlijk!”</p> + +<p>Beiden ontscheepten en zetten voet aan wal op een oever, die minder +moerassig dan de overigen was.</p> + +<p>Mars had zich niet vergist. De sporen van landbouw waren duidelijk +zichtbaar. Eenige knolplanten werden hier en daar ontwaard. In den +bodem werden voren bespeurd, die met menschenhanden gespit waren. Een +schop, die achtergelaten was, stak nog in den grond.</p> + +<p>»De kreek is dus bewoond?...” vroeg Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Dat schijnt wel,” antwoordde Mars.</p> + +<p>»Dat had ik niet gedacht.” <span class="pagenum">[<a id= +"pb124" href="#pb124">124</a>]</span></p> + +<p>»Misschien is zij slechts bekend aan eenige woudbewoners, +misschien aan zwerf-Indianen die er eenige groenten teelen. Dunkt u +niet, master Gilbert?”</p> + +<p>»Ja, Mars, en het zou niet onmogelijk zijn, dat zij er +woningen gebouwd hebben, al waren het maar hutten...”</p> + +<p>»Inderdaad, master Gilbert, en als er een aanwezig is, +dan...”</p> + +<p>»Wat, dan?”</p> + +<p>»Dan zullen wij haar wel weten te vinden, niet +waar?”</p> + +<p>Zij hadden er groot belang bij om te weten te komen, welke soort +lieden die Zwarte Kreek bewoonden of bezochten. Of het jagers der +beneden-streken waren, die er zich heimelijk heen begaven? Of het +Seminool-Indianen waren, die beneden nog te midden der moerassen van +den Staat Florida rondzwierven.</p> + +<p>Dus Gilbert Burbank en Mars, zonder aan den terugtocht te denken, +namen weer plaats in hun vaartuig en stevenden verder en dieper langs +de kronkelingen der kreek.</p> + +<p>Het scheen dat een soort van voorgevoel hen naar hare somberste +schuilhoeken voortstuwde. Hunne blikken, gewoon aan de betrekkelijke +duisternis, welke door de dichte loofkruinen boven de oppervlakte der +eilandjes veroorzaakt werd, peilden het woud in alle richtingen.</p> + +<p>Nu eens meenden zij een woonhuis te ontwaren, terwijl het slechts +een muur van groen was, die zich als eene gordijn van den eenen +boomstam naar den anderen uitstrekte.</p> + +<p>Dan eens verbeeldden zij zich een man te zien, die hen onbewegelijk +stond aan te kijken, en bij nader onderzoek was het slechts een oude +stronk, die zonderling gegroeid was en wel eenige overeenkomst met een +menschengestalte vertoonde.</p> + +<p>Zij spitsten scherp hun gehoor.</p> + +<p>»Want”, sprak de een, »waar het oog faalt, kan het +oor soms goede diensten bewijzen.”</p> + +<p>Dat was waar; want in die stilte der wouden is het minste gerucht +voldoende om de tegenwoordigheid van een levend wezen te verraden.</p> + +<p>Beiden waren een half uur later bij het Centraal-eilandje +aangekomen.</p> + +<p>Het bouwvallige blokhuis was zoo volkomen tusschen het struikgewas +en door de slingerplanten verborgen, dat er hoegenaamd niets van te +bespeuren was.</p> + +<p>Het kwam hen zelfs voor, dat de kreek daar ten einde liep, dat de +met takken en grasgewassen versperde kanalen niet meer bevaarbaar +waren. Daar verrees ook eene dichte afsluiting van zwaar struikgewas +tusschen de laatste kronkelingen van de vaarwaters en het moerassige +woud, hetwelk zich over het geheele graafschap Duval op den linkeroever +der Sint John uitstrekte. <span class="pagenum">[<a id="pb125" href= +"#pb125">125</a>]</span></p> + +<p>»Het komt mij onmogelijk voor, verder te kunnen +doordringen,” merkte de mesties op.</p> + +<p>»Mij ook, Mars.”</p> + +<p>»Het water ontbreekt daarenboven, master Gilbert...”</p> + +<p>»En toch, wij hebben ons straks niet vergist...”</p> + +<p>»Neen, dat hebben wij niet.”</p> + +<p>»Wij hebben wel degelijk sporen van landbouw +waargenomen.”</p> + +<p>»Ongetwijfeld.”</p> + +<p>»Menschelijke wezens bezoeken deze kreek. Misschien waren zij +er kort geleden.”</p> + +<p>»Ja, dat kan.”</p> + +<p>»Misschien zijn zij er nog.”</p> + +<p>»Ja, dat is ook mogelijk,” hernam Mars, »maar het +wordt zaak om, van hetgeen nog van den dag overblijft, gebruik te +maken, om naar de Sint John terug te keeren. Dunkt u dat ook niet, +master Gilbert?”</p> + +<p>Deze antwoordde niet en scheen in gedachten verzonken.</p> + +<p>»De nacht begint reeds in te vallen,” ging de mesties +voort, »en de duisternis zal weldra zwart zijn. Hoe zullen wij +onzen weg in dit bochtige vaarwater weer vinden? Ik geloof, master +Gilbert, dat het voorzichtig is terug te keeren. Wij kunnen dan onze +nasporingen morgen ochtend bij het krieken van den dag hervatten. Laten +wij, zooals wij gewoon zijn te doen, naar Castle-House wederkeeren. Wij +zullen daar vertellen, wat wij gezien hebben. Wij zullen dan eene meer +volledige verkenning organiseeren van de Zwarte Kreek, en wij zullen +dat dan onder veel betere omstandigheden kunnen ondernemen.”</p> + +<p>»Ja, dat moet,” antwoordde de jeugdige zeeofficier.</p> + +<p>»Juist, master Gilbert.”</p> + +<p>»Maar toch wenschte ik, alvorens heen te gaan...”</p> + +<p>Hij was blijven stilstaan en wierp nog een uitvorschenden blik onder +het hooge geboomte. Hij steeg toen in de sloep en was op het punt om +het bevel te geven om van den wal te steken, toen hem plotseling Mars +met een gebaar weerhield.</p> + +<p>De mesties bleef roerloos staan, spitste de ooren en luisterde.</p> + +<p>Een kreet of beter uitgedrukt een soort van voortdurend gekerm, dat +niet te verwarren was met de gewone bosch-geluiden, werd vernomen. Het +was als een wanhoopsgil, als de klacht van een menschelijk wezen, die +door hevig lijden ontwrongen werd. Men zou gezegd hebben, dat het +’t laatste geroep was van eene stem, die op het punt was weg te +sterven.</p> + +<p>»Een mensch is daar!...” riep Gilbert Burbank uit.</p> + +<p>Mars knikte bevestigend.</p> + +<p>»Hij smeekt om hulp,” vervolgde de jeugdige officier. +»Hij is misschien stervende!” <span class="pagenum">[<a id= +"pb126" href="#pb126">126</a>]</span></p> + +<p>»Ja,” antwoordde Mars. »Wij moeten naar hem +toe!... Wij moeten weten wie hij is!... Kom dadelijk de schuit +uit!...”</p> + +<p>Dat was terstond geschied.</p> + +<p>Het vaartuig werd stevig vastgebonden. Gilbert Burbank en Mars +sprongen op den oever en stoven onder het geboomte voort.</p> + +<p>Daar troffen zij alras eenige sporen van een voetpad aan, dat +tusschen de struiken door slingerde. Hier en daar kon men zelfs den +afdruk van een menschenvoet waarnemen. Dat daar menschen geloopen +hadden, was thans boven allen twijfel verheven.</p> + +<p>Mars en Gilbert Burbank bleven van tijd tot tijd stilstaan. Zij +luisterden. De klagende geluiden lieten zich nog steeds vernemen. Op +dezen, op dezen slechts konden zij richting nemen.</p> + +<p>Beiden hoorden ze andermaal en thans zeer dicht bij. In weerwil van +de duisternis, die al meer en meer inviel, zou het niet onmogelijk zijn +de plek te bereiken, waar dat gekerm geslaakt werd.</p> + +<p>Plotseling weerklonk een nog pijnlijker kreet. Men kon zich omtrent +de richting, die gevolgd moest worden, niet vergissen.</p> + +<p>Gilbert Burbank en Mars drongen door een boschje van dicht +struikgewas en bevonden zich toen in tegenwoordigheid van een man, die +bij eene palissadeering uitgestrekt lag en het sterven nabij was.</p> + +<p>Hij had een dolksteek in de volle borst ontvangen en een stroom +bloed overdekte den ongelukkige. Met moeite bracht hij nog eenige +zuchten uit. Blijkbaar had hij nog slechts weinige oogenblikken te +leven.</p> + +<p>Gilbert Burbank en Mars bukten zich over dien man. Deze opende de +oogen, maar poogde tevergeefs op hunne vragen te antwoorden.</p> + +<p>»Wij moeten dien man zien!” riep Gilbert uit. »Wij +moeten zijn gelaat kunnen zien! Spoedig, eene flambouw... een vlammend +stuk hout!...”</p> + +<p>Mars had reeds een tak afgerukt van een der harshoudende boomen, die +in grooten getale op het eilandje groeiden. Hij stak dien met een +lucifer aan, en een rookachtige vlam verspreidde eenig licht in het +donker.</p> + +<p>Gilbert Burbank knielde naast den stervende neder.</p> + +<p>Het was een neger, een slaaf, die nog zeer jong scheen. Zijn hemd +was geopend en liet ter hoogte van de borst eene diep doordringende +wond ontwaren, waaruit het bloed vloeide. Die wond moest doodelijk +geacht worden, daar het lemmet van den dolk de long doorstoken had.</p> + +<p>»Wie zijt gij?...” vroeg Gilbert.</p> + +<p>Geen antwoord.</p> + +<p>»Wie zijt gij?...” herhaalde Mars luider<span class= +"corr" id="xd0e3692" title="Niet in bron">.</span></p> + +<p>De lijder bewoog zich niet.</p> + +<p>»Wie heeft u getroffen?” <span class="pagenum">[<a id= +"pb127" href="#pb127">127</a>]</span></p> + +<p>De arme slaaf kon geen enkel woord meer uitbrengen, welke moeite hij +daartoe ook aanwendde.</p> + +<p>Mars zwaaide evenwel den brandenden tak, om licht te verspreiden, +ten einde de plaats te verkennen, waar die gruwelijke moord bedreven +was.</p> + +<p>Hij ontwaarde toen de palissadeering, en door de potern, die +openstond, de onduidelijke omtrekken van het blokhuis.</p> + +<p>»Het fortje!” riep Mars uit.</p> + +<p>Het was inderdaad de versterking van de Zwarte Kreek, waarvan het +bestaan in dit gedeelte van het graafschap Duval zelfs niet meer +vermoed werd.</p> + +<p>En zijn meester bij den armen slaaf latende, die den doodsstrijd +begonnen was, spoedde hij zich voort door de potern van het fortje.</p> + +<p>Mars had niet veel tijd noodig om het innerlijke van het blokhuis te +doorloopen. In een schier ondeelbaar oogenblik had hij alle vertrekken +doorzocht, die allerwege op het centraal-reduit uitzicht verleenden. In +een van die kamers vond hij de overblijfselen van een vuur, die nog +rookten. Het fortje was dus kort geleden nog bewoond geweest. Maar door +welk soort van lieden? Waren dat Floridianen of Seminolen, blanken of +Indianen? Aan wie hunner strekte die versterking tot schuilplaats? Dat +moest men, het koste wat het wilde, vernemen. Maar zou die gewonde, die +stervende, dat kunnen mededeelen? Men moest weten, wie zijne +moordenaars waren, die eerst ettelijke uren geleden de vlucht genomen +hadden.</p> + +<p>Mars kwam eindelijk weer buiten het blokhuis. Hij stapte langs de +palissadeering rondom de afgesloten binnenruimte. Hij zwaaide zijn +toorts onder iedere boomgroep, maar... hij ontwaarde niemand. Wanneer +Gilbert Burbank en hij in den ochtend aangekomen waren, dan voorzeker +zouden zij de bewoners van het fortje aangetroffen hebben. Thans was +het te laat.</p> + +<p>De mesties keerde naar zijn meester terug en deelde hem mede, dat +zij zich thans bij het blokhuis van de Zwarte Kreek bevonden.</p> + +<p>»Heeft die man u kunnen inlichten?” vroeg hij +vervolgens.</p> + +<p>»Neen...” antwoordde Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Waarom niet?”</p> + +<p>»Hij is buiten kennis en ik twijfel er aan of hij zijn +bewustzijn weer zal krijgen.”</p> + +<p>»Wij moeten toch alles beproeven, master Gilbert.”</p> + +<p>»Dat erken ik.”</p> + +<p>»Want het geldt hier een geheim, bij welks ontsluiering wij +het grootste belang hebben.”</p> + +<p>»Inderdaad.”</p> + +<p>»En dat niemand zal kunnen openbaren, wanneer deze ongelukkige +overleden zal zijn.” <span class="pagenum">[<a id="pb128" href= +"#pb128">128</a>]</span></p> + +<p>»Voorzeker, Mars. Maar laten wij hem in het fortje dragen. Dan +zal hij wellicht tot bewustzijn komen... Wij kunnen hem toch niet hier +op den oever den laatsten adem laten uitblazen.”</p> + +<p>»Neemt gij de flambouw, master Gilbert,” antwoordde +Mars. »Ik zal wel kracht genoeg bezitten om hem te +dragen.”</p> + +<p>Gilbert Burbank greep den brandenden harsachtigen tak. De mesties +tilde toen dat lichaam op, hetwelk niet veel meer was dan een +beweginglooze klomp; klom de treden van de trap op, die naar de poterne +voerde, schreed door de opening, die toegang tot de binnenruimte van de +versterking verleende, en legde zijn last in een der vertrekken van het +blokhuis neer.</p> + +<p>Het hart van den ongelukkige klopte nog, hoewel zeer flauw en +slechts met lange tusschenpoozen. De levensvonk ging ontbreken... Zou +het geheim hem niet te ontlokken zijn vóórdat hij den +laatsten zucht zoude geslaakt hebben?</p> + +<p>De stervende was op eene laag gras neergelegd. Mars greep zijne +veldflesch en bracht haren hals tusschen de lippen van den gewonde.</p> + +<p>Die weinige droppels brandewijn schenen hem een weinig te +verlevendigen. Hij opende de oogen en vestigde ze op Mars en op Gilbert +Burbank, die ijverig in de weer waren om zijn leven aan den dood te +betwisten.</p> + +<p>Hij wilde spreken... Eenige onverstaanbare klanken ontsnapten aan +zijne lippen... Een naam wellicht.</p> + +<p>»Spreek!... Spreek!...” riep Mars.</p> + +<p>De opgewondenheid, die den mesties beheerschte, was inderdaad +onverklaarbaar. Het was of de uitslag van de taak, waaraan hij zijn +leven gewijd had, geheel afhankelijk was van de laatste woorden van +dezen stervende.</p> + +<p>De jeugdige slaaf poogde herhaaldelijk maar steeds tevergeefs eenige +woorden uit te brengen... De krachten daartoe schoten te kort...</p> + +<p>In dit oogenblik voelde Mars, dat een stuk papier in den zak van den +verwonde opgeborgen was.</p> + +<p>Dit papier te grijpen, het bij het licht van den brandenden hars tak +te lezen, in weerwil dat het met bloed gedrenkt was, dat alles was +slechts het werk van een oogenblik.</p> + +<p>Ettelijke woorden slechts waren er met houtskool opgekrabbeld. Het +waren de navolgende:</p> + +<p>»Door Texar bij de Marino-Kreek ontvoerd... Naar de Everglades +overgebracht... en gevangen gehouden op het eiland Garneral... Dit +briefje bestemd voor master James Burbank... toevertrouwd aan dezen +jeugdigen slaaf.”</p> + +<p>Mars herkende dit schrift dadelijk. <span class="pagenum">[<a id= +"pb129" href="#pb129">129</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p129.jpg" alt= +"Mars en Gilbert Burbank bleven van tijd tot tijd stilstaan. (Bladz. 126)." + width="506" height="720"> +<p class="figureHead">Mars en Gilbert Burbank bleven van tijd tot tijd +stilstaan. (Bladz. <a href="#pb126" class="pageref">126</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb130" href= +"#pb130">130</a>]</span></p> + +<p>»Van Zermah!...” zei hij.</p> + +<p>Bij het hooren van dien naam opende de stervende de oogen en bewoog +het hoofd, alsof hij dat gezegde wilde bevestigen.</p> + +<p>Gilbert Burbank tilde hem een weinig op en ondervroeg hem:</p> + +<p>»Van Zermah?”</p> + +<p>»Ja!”</p> + +<p>»En van Dy?”</p> + +<p>»Ja!”</p> + +<p>»Wie heeft u verwond?”</p> + +<p>»Texar.”</p> + +<p>Dat was het laatste woord, hetwelk die arme slaaf sprak. Hij stiet +een kreet uit, daarna nog een zucht, rekte zich uit en viel dood op +zijn grasleger neder. <span class="pagenum">[<a id="pb131" href= +"#pb131">131</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e3798" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">VIII.</h2> + +<h2 class="normal">Van Camdless-Bay naar het Meer Washington.</h2> + +<p>Dienzelfden avond waren Gilbert Burbank en Mars nog +vóór het middernachtelijk uur op Castle House +teruggekeerd.</p> + +<p>Maar welke moeielijkheden zij te overwinnen hadden gehad, om buiten +de Zwarte Kreek te geraken, is eenvoudig onmogelijk om mede te +deelen.</p> + +<p>Toen zij het blokhuis verlieten, was de nacht reeds over het dal der +Sint John gedaald. De duisternis was dan ook volkomen onder de dichte +loofkruinen van die zoo begroeide lagune. Zonder een soort van +instinct, dat Mars geleidde door de vaarwaters tusschen die eilandjes, +welke in den zwarten nacht niet te onderscheiden waren, zouden geen van +beiden de hoofdrivier teruggevonden hebben. Twintig malen raakte hun +vaartuig op eene ondiepte vast, die onoverkomelijk was, en moest men +terugkeeren, om een meer bevaarbaar kanaal op te zoeken en door te +stevenen.</p> + +<p>Men moest takken van harshoudend hout ontsteken en die op de +voorplecht van het schuitje vastmaken, om zoodoende de vaart zoo goed +mogelijk te verlichten. Maar de moeielijkheden werden buitengewoon +groot, toen Mars op het punt meende aangekomen te zijn, waar de wateren +van de Zwarte Kreek zich in de Sint John uitstortten. De mesties vond +de plek niet meer terug waar de boeg van de sloep zich een weg door de +rietstengels eenige uren vroeger gebaand had. Gelukkig was de eb +ingetreden, zoodat het voldoende was het vaartuig aan den invloed van +den stroomdraad over te laten, die het in zijn natuurlijk vergaarbekken +zoude voeren.</p> + +<p>Mars en Gilbert Burbank ontscheepten, na de twintig mijlen, die de +Zwarte Kreek van de plantage scheidden, zoo spoedig mogelijk afgelegd +te hebben, eindelijk op de pier van Camdless-Bay.</p> + +<p>Men wachtte hen natuurlijk vol ongerustheid op Castle-House.</p> + +<p>Noch James Burbank, noch een zijner huisgenooten waren naar hunne +slaapvertrekken gegaan. Zij bespraken natuurlijk dat ongewoon <span +class="pagenum">[<a id="pb132" href="#pb132">132</a>]</span>lange +uitblijven. Gilbert en Mars waren toch in den regel iederen dag bij het +vallen van den avond te huis.</p> + +<p>Waarom waren zij thans niet teruggekeerd?</p> + +<p>Moest of mocht men daaruit opmaken, dat zij een nieuw spoor gevonden +hadden? Zouden hunne pogingen eindelijk slagen?</p> + +<p>O, wat was dat wachten pijnlijk en wreed!</p> + +<p>Eindelijk kwamen zij aan, en toen zij de hall binnentraden, vloog +het geheele huisgezin hen tegemoet.</p> + +<p>»Welnu.... Gilbert....” riep master James Burbank +hartstochtelijk uit.</p> + +<p>»Vader,” antwoordde de jeugdige officier. »Alice +heeft zich niet vergist!... Het is wel degelijk Texar, die mijn zusje +en Zermah ontvoerd heeft.”</p> + +<p>»Hebt gij er het bewijs van?”</p> + +<p>»Ja!”</p> + +<p>»Waar is het?”</p> + +<p>»Lees!”</p> + +<p>En Gilbert Burbank bood zijnen vader het verkreukt en bloederig +papier aan, waarop de woorden, door de mestische vrouw gekrabbeld, te +lezen stonden.</p> + +<p>»Ja,” zei hij, »thans is geen twijfel meer +geoorloofd. Het is de Spanjaard! En hij heeft zijne beide slachtoffers +naar het fortje vervoerd of doen vervoeren. Daar woonde hij, hetgeen +niemand wist. Een arme slaaf, aan wien Zermah dat papier had +toevertrouwd, om het naar Castle House over te brengen en van wien zij +waarschijnlijk vernomen had, dat Texar naar het eiland Garneral zou +vertrekken, heeft zijn voornemen om zich voor haar nuttig te maken met +zijn leven geboet. Wij hebben hem stervende gevonden. Hij werd door de +hand van Texar getroffen en thans is hij dood. Maar al zijn de kleine +Dy en Zermah niet meer in de Zwarte Kreek, wij weten ten minste thans +naar welk gedeelte van Florida men ze vervoerd heeft. Dat is naar de +Everglades, en daar moeten wij heen om haar te verlossen. Morgen reeds, +vader, morgen reeds moeten wij derwaarts vertrekken!...”</p> + +<p>»Wij zijn gereed, Gilbert.”</p> + +<p>»Dus morgen!”</p> + +<p>»Ja, morgen!”</p> + +<p>De hoop was op Castle House weergekeerd. Men zou zich thans niet +meer vergissen. Men zou thans niet meer op een dwaalspoor geraken. Men +zou thans geene vruchtelooze pogingen meer ondernemen. Mevrouw Burbank +werd geheel en al op de hoogte gebracht, en deze waardige moeder +gevoelde zich bij die tijdingen als het ware herleven. Zij had de +kracht om op te staan, om te knielen en een dankgebed tot God te +richten. <span class="pagenum">[<a id="pb133" href= +"#pb133">133</a>]</span></p> + +<p>Dus volgens de bekentenis van Zermah, was het Texar in persoon +geweest, die de ontvoering van de kleine Dy in de Marino Kreek had +gepleegd. Hij was het dus, dien miss Alice Stannard voor op de plecht +van het vaartuig gezien had, toen dat naar het midden der rivier +stevende.</p> + +<p>En toch.... hoe was dat alles overeen te brengen, met het alibi, +waarop de Spanjaard zich beroepen en wat hij bewezen had? Hoe kon hij +op hetzelfde oogenblik, dat hij die misdaad bedreef, krijgsgevangene +der Federalisten aan boord van een der kanonneerbooten van het smaldeel +van den Commodore Dupont zijn?</p> + +<p>Dat alibi moest ongetwijfeld valsch zijn, valsch evenals al de +anderen waren.</p> + +<p>Maar waarin bestond die valschheid? Hoe haar te bewijzen?</p> + +<p>Zou men ooit het geheim vernemen van die alomtegenwoordigheid, +waarvan Texar zoo behendig bewijzen scheen te kunnen afleggen?</p> + +<p>Maar wat kon dat, alles wel beschouwd, schelen? Wat thans als +bewezen kon aangenomen worden, was dat de mestische vrouw en het kleine +meisje eerst naar het blokhuis van de Zwarte Kreek overgevoerd waren +geworden en daarna naar het eiland Garneral.</p> + +<p>Daar moest men haar zoeken. Daar moest men Texar overvallen. Ditmaal +zou niets hem aan de straf kunnen onttrekken, welke zijne misdadige +kuiperijen zoo dubbel en dwars verdiend hadden.</p> + +<p>Er was bovendien geen tijd te verliezen.</p> + +<p>De afstand van Camdless-Bay tot de Everglades is vrij aanzienlijk. +Men zou verscheidene dagen noodig hebben, om hem af te leggen. Gelukkig +dat, zooals meester James Burbank verzekerd had, de expeditie, die door +hem uitgerust was, op en top gereed was om Castle House te kunnen +verlaten.</p> + +<p>Wat het eiland Garneral betrof, de kaarten van het Floridasche +schiereiland gaven aan, dat het gelegen was in het meer +Okee-cho-bee.</p> + +<p>En wat de Everglades aangaat, aldus wordt eene moerassige landstreek +genoemd, die aan het meer Okee-cho-bee grenst en een weinig ten zuiden +van den zeven-en-twintigsten breedtegraad in het zuidelijkste gedeelte +van den Staat Florida gelegen is.</p> + +<p>De afstand tusschen Jacksonville en dat meer werd op vierhonderd +mijlen of op honderdtachtig uren gaans gerekend. Verderop was de streek +zeer weinig bezocht en op dat tijdstip bijna geheel onbekend.</p> + +<p>Indien de Sint John tot aan haren oorsprong bevaarbaar ware geweest, +dan zou die afstand in korten tijd en zonder groote moeielijkheden +kunnen worden afgelegd. Maar zeer waarschijnlijk zou men den stroom +slechts over een betrekkelijk klein gedeelte <span class="pagenum">[<a +id="pb134" href="#pb134">134</a>]</span>van zijne uitgestrektheid +kunnen benutten, dat wil zeggen tot aan het George-meer of over een +afstand van honderd-zeven mijlen ongeveer.</p> + +<p>Verderop zouden op haren verhinderden loop kleine eilanden +verschijnen, ondiepten, waartusschen geen vaarwater voldoende +aangegeven was, armen en spruiten, soms drooggeloopen in den ebtijd. +Waarlijk, een eenigszins diepgeladen vaartuig zoude daar ernstige +hinderpalen of voor het minst aanmerkelijke vertragingen hebben +ondervonden. Wanneer het intusschen mogelijk bleek, den stroom tot bij +het meer Washington op te stevenen, dat wil zeggen ter hoogte van den +acht-en-twintigsten breedtegraad, dwars van kaap Malabar, dan zou men +reeds veel gewonnen hebben; want dan zou men het einddoel meer nabij +gekomen zijn.</p> + +<p>Intusschen mocht daarop niet te veel vertrouwd worden. Het beste +was, om zich gereed te houden tot het afleggen van een afstand van +tweehonderd-en-vijftig mijlen te midden van eene bijna eenzame +landstreek, waar het kompas en alle andere hulpmiddelen, zoo +onontbeerlijk voor eene expeditie, die met snelheid gevoerd moest +worden, niet zouden mogen ontbreken.</p> + +<p>Het was dan ook met het oog op dergelijke gebeurlijkheden, dat +master James Burbank zijne voorbereidende maatregelen getroffen +had.</p> + +<p>Den volgenden ochtend, zijnde den 20<sup>sten</sup> Maart, stond het +personeel der expeditie op de pier van Camdless Bay vereenigd, gereed +om te vertrekken.</p> + +<p>Master James Burbank en zijn zoon Gilbert hadden mevrouw Burbank, +die hare kamer nog niet verlaten kon, vaarwel gezegd en omhelsd, +evenwel niet zonder daarbij eene angstige gewaarwording te ondervinden. +Miss Alice, haar vader master Walter Stannard en de +onder-administrateurs van de plantage vergezelden hen. Zelfs Pyg was +master Perry, voor wien hij thans eene zekere toegenegenheid koesterde, +komen vaarwel zeggen. Hij herinnerde zich de lessen en de raadgevingen +van den waardigen administrateur, ter zake van de bezwaren eener +vrijheid, waarvoor hij zich nog niet rijp of geschikt gevoelde.</p> + +<p>De expeditie was volgenderwijze samengesteld:</p> + +<p>Master James Burbank, zijn zwager master Edward Carrol, die van zijn +verwonding genezen was, zijn zoon Gilbert Burbank, de +hoofdadministrateur Perry, Mars en een dozijn negers, uitgekozen onder +de dappersten en onder de meest toewijdingsvollen van de geheele +plantage—in het geheel zeventien personen.</p> + +<p>Mars kende genoegzaam den loop der Sint John, om als loods dienst te +doen, zoolang deze bevaarbaar bleef. Dat wil zeggen tot voorbij het +George-meer. Wat de negers betreft, die waren gewoon <span class= +"pagenum">[<a id="pb135" href="#pb135">135</a>]</span>met de roeiriemen +om te gaan. Zij zouden zich met hunne krachtige armen van hunne taak +behoorlijk weten te kwijten, wanneer de wind of de stroom hen in den +steek zou laten.</p> + +<p>Het vaartuig, dat onder de grootsten van Camdless-Bay uitgekozen +was, kon een zeil voeren, dat, doelmatig getuigd, veroorloofde als het +noodig was scherp bij den wind te loopen. Dat kon van onschatbare +waarde gerekend worden, om het soms sterk kronkelende vaarwater te +kunnen volgen. Het vaartuig was bewapend en had genoeg +oorlogsmunitiën aan boord, om master James Burbank en zijne +metgezellen volkomen gerust te stellen ten opzichte van de benden +Seminool-Indianen, die nog in beneden Florida aangetroffen worden, en +ten opzichte van de makkers van Texar, wanneer de Spanjaard namelijk +eenigen hunner rondom zich verzameld mocht hebben.</p> + +<p>Met eene dergelijke gebeurlijkheid moest inderdaad rekening gehouden +worden, wilde men den goeden uitslag der expeditie niet in groot gevaar +brengen.</p> + +<p>Eindelijk was het oogenblik van scheiden daar; Gilbert omhelsde miss +Alice, master James Burbank sloot haar ook in zijne armen, inderdaad +alsof zij reeds zijne eigene dochter ware.</p> + +<p>»Vader!...” kreet zij snikkende. »Gilbert!... +breng onze kleine Dy terug!... Breng mij mijne zuster terug!”</p> + +<p>»Ja, lieve Alice,” antwoordde de jeugdige officier. +»Ja, met Gods hulp en bescherming zullen wij haar terugbrengen! +Reken daar op!”</p> + +<p>Master Walter Stannard, miss Alice, de opzichters der plantage, +alsook Pyg waren op de pier van Camdless-Bay verbleven, terwijl het +vaartuig afstak.</p> + +<p>Allen wenkten en wuifden ten afscheid tot het oogenblik, dat de +noordwestenwind het zeil van het vaartuig vulde en dit laatste, door +den opkomenden vloed voortgestuwd, achter de landspits verdween, die +zich aan den eenen kant <span class="corr" id="xd0e3915" title="Bron: +de">der</span> Marino-Kreek vormde.</p> + +<p>Het was toen ongeveer zes uren in den ochtend. Het vaartuig stevende +een uur later het gehucht Mandarijn voorbij en bevond zich, zonder dat +men van de roeiriemen had behoeven gebruik te maken, zoo omstreeks tien +uren ter hoogte van de Zwarte-Kreek.</p> + +<p>Het hart klopte allen in de borstkas, toen zij langs dien +linkeroever der Sint John stevenden, waarover het hooggaande water van +den vloed heen stroomde. Daar achter die rietstengels, die biezen, die +dichte strooken van rhisophoren, met hunne lucht- en steltwortels, +waren de kleine Dy en Zermah aanvankelijk gevangen gehouden geworden. +Daar was het, dat Texar en zijne medeplichtigen haar gedurende meer dan +veertien dagen zoo geheimzinnig verborgen hadden gehouden, dat geen +spoor van hunne misdadige ontvoering <span class="pagenum">[<a id= +"pb136" href="#pb136">136</a>]</span>achtergebleven was. Tien malen, ja +meer waren master James Burbank, master Walter Stannard en later +Gilbert Burbank en Mars den stroom op- en neerwaarts gestevend en +hadden die plek daar bij de lagune voorbijgevaren, zonder te kunnen +gissen, dat het oude blokhuis de ontvoerde geliefden tot verblijfplaats +strekte.</p> + +<p>Ditmaal was het niet noodig daar stil te houden. Men moest de +nasporingen eenige honderden mijlen meer zuidwaarts uitstrekken. De +wind blies wakker in het zeil en het vaartuig stevende de Zwarte-Kreek +voorbij, zonder haar aan te doen.</p> + +<p>De eerste maaltijd werd gemeenschappelijk genoten. De kisten, die +men medegenomen had, bevatten voldoenden voorraad van verduurzaamde +levensmiddelen, voor een twintigtal dagen. Een gedeelte daarvan was in +eenmansvrachten afgedeeld, om vervoerd te kunnen worden, wanneer de +tocht over land voortgezet moest worden. Eenige kampements +benoodigdheden zouden veroorloven om halt te houden, hetzij bij nacht, +hetzij bij dag, hetzij te midden der maagdelijke wouden, hetzij te +midden der uitgestrekte moerassen, waarmede de oeverstreken der Sint +John overdekt zijn.</p> + +<p>Toen de vloed tegen elf uur ongeveer kenterde en de eb intrad, bleef +de wind toch gunstig. Toch moest men de roeiriemen te water brengen, om +dezelfde snelheid te bewaren. De negers aanvaardden hunne taak, en +weldra schoot de boot, onder den aandrang van vijf paren krachtige +armen, met spoed vooruit en stevende onverdroten den stroom op.</p> + +<p>Mars stond stilzwijgend op de achterplecht en hield met onwrikbare +hand het roer, terwijl hij het vaartuig tusschen de eilanden en +eilandjes door stuurde, die te midden van de Sint John aangetroffen +werden. Hij zocht de vaarwaters uit, waarin de stroom met het minste +geweld doorstond. Hij stevende er zonder eenige aarzeling in. Nooit +begaf hij zich bij vergissing in eene onbruikbare doorvaart, nooit liep +hij gevaar op eenige ondiepte, die bij eb droog zou loopen, vast te +raken. Hij kende de bedding der rivier tot het George-meer even goed +als hij haar kende benedenstrooms van Jacksonville, en hij stuurde het +vaartuig met even vaste hand en met evenveel zekerheid, alsof het een +der kanonneerbooten was van den commandant Stevens, die hij langs de +kronkelende geul over de zandbanken in de monding van de Sint John +geloodsd had.</p> + +<p>De Sint John was op dit gedeelte van haren loop geheel verlaten. De +scheepvaartbeweging, die er gewoonlijk ten dienste der naburige +plantages waargenomen werd, was sedert de inname van Jacksonville +geheel vernietigd. Wanneer eenig vaartuig den stroom nog opstevende of +afzakte, dan geschiedde dat uitsluitend ten dienste der federalistische +troepen, of om de gemeenschap te onderhouden met de kanonneerbooten van +het eskader der Noordelijken. <span class="pagenum">[<a id="pb137" +href="#pb137">137</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p137.jpg" alt= +"Dat was het laatste woord, hetwelk die arme slaaf sprak. (Bladz. 130)." + width="504" height="720"> +<p class="figureHead">Dat was het laatste woord, hetwelk die arme slaaf +sprak. (Bladz. <a href="#pb130" class="pageref">130</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb138" href= +"#pb138">138</a>]</span></p> + +<p>En het was meer dan waarschijnlijk, dat wanneer men Piccolata +voorbijgestevend zoude zijn, ook die scheepvaart-beweging zoude +ophouden.</p> + +<p>De expeditie van master James Burbank kwam tegen zes uur in den +avond bij dit plaatsje aan. De pier van de aanlegplaats was door een +detachement der Noordelijke troepen bezet. De sloep werd gepraaid en +moest bij de kade aanleggen.</p> + +<p>Daar maakte Gilbert Burbank zich bekend aan den officier die te +Piccolata bevel voerde.</p> + +<p>Op vertoon van den geleidebrief, die hem door den commandant Stevens +overhandigd was, werd hem alras vergunning verleend zijne reis te +vervolgen.</p> + +<p>Dat oponthoud had slechts weinige oogenblikken geduurd.</p> + +<p>Daar de vloed weer begon door te staan, kon men de roeiriemen met +rust laten en schoot het vaartuig met snelheid tusschen de uitgestrekte +bosschen door, die zich op beide oevers der rivier verheffen. Op den +linkeroever evenwel zoude het woud eenige mijlen boven Piccolata, door +moerassen vervangen worden.</p> + +<p>Wat de bosschen op den rechteroever betreft, die vertoonen zich +dichter en dieper, en schijnen onmetelijk uitgestrekt, ja zonder einde +te zijn. Men zou inderdaad het George-meer bereiken, zonder het einde +er van te zien. Daar verwijderen zij zich eenigermate van den +rivieroever en laten een breede strook vrij, die door den landbouw in +beslag genomen is. Daar ziet men uitgestrekte rijstvelden, +suikerrietvelden, indigovelden, katoenaanplantingen, die allen eene +schitterende getuigenis afleggen ten gunste van de vruchtbaarheid van +het Floridasche schiereiland.</p> + +<p>Een poos na zes uur hadden master James Burbank en zijne makkers den +roodachtigen toren, die het oude Spaansche fort kroonde, achter een +uitspringenden hoek van den stroom uit het oog verloren. Dit fort was +sedert meer dan eene eeuw verlaten en ontmanteld, maar in weerwil +daarvan stak die toren nog altijd boven de hooge kruinen der palmboomen +van den oever uit.</p> + +<p>»Mars,” vroeg toen master James Burbank, »vreest +gij niet om bij nacht de Sint John verder op te varen?”</p> + +<p>»Neen, master James,” antwoordde de mesties.</p> + +<p>»Kent gij het vaarwater volkomen?”</p> + +<p>»Ja, tot bij het George-meer.”</p> + +<p>»En verder op?”</p> + +<p>»Dan zullen wij zien. Wij hebben daarenboven geen oogenblik te +verliezen. De tijd is kostbaar. En daar de vloed ons begunstigt, moeten +wij er van profiteeren.”</p> + +<p>»Maar zal die vloed lang doorstaan?”</p> + +<p>»Hoe verder wij komen, master James, hoe minder hij zijn +invloed <span class="pagenum">[<a id="pb139" href= +"#pb139">139</a>]</span>doet gevoelen. Daarom juist moeten wij de reis +nacht en dag voortzetten.”</p> + +<p>Dat voorstel van Mars werd door de omstandigheden geboden. Daar hij +voor de vaart instond, moest men zich aan zijne behendigheid +toevertrouwen. Men zou trouwens geen reden hebben daarover berouw te +gevoelen.</p> + +<p>Het vaartuig stevende gemakkelijk den geheelen nacht de Sint John +op. De vloed hielp nog gedurende een paar uren, daarna moesten de +negers elkander op de roeiriemen aflossen, en zoo won men nog een goede +vijftien mijlen in zuidelijke richting.</p> + +<p>Men hield halt noch dien nacht, noch den daaropvolgenden dag van den +22<sup>sten</sup>, die daarenboven door geen enkel voorval gekenmerkt +werd. Men stevende ook nog gedurende de volgende twaalf uren verder. De +bovenloop van den stroom scheen geheel verlaten. Men stevende als het +ware te midden van een onmetelijk woud van oude ceders, wier +bladermassa’s elkander nu en dan over de Sint John heen +ontmoetten en zoo een dicht gewelf van groen vormden. Geen enkel dorp +werd ontwaard. Ook geen bouwland noch eenzaam staande woning. De +oeverstreken leenden zich tot geen enkele soort van bebouwing. Het kon +geen enkelen kolonist in het hoofd komen, daar eene landbouwonderneming +aan te leggen.</p> + +<p>Op den 23<sup>sten</sup>, bij het aanbreken van den dag, verbreedde +de rivier en werd aan een groot waterbekken gelijk, welks oevers +eindelijk van het onafzienbare woud bevrijd werden. De landstreek was +zeer vlak en liet een gezichteinder ontwaren, die zich over eene +oppervlakte van vele mijlen uitstrekte.</p> + +<p>Dat was een meer—het George-meer, dat door de Sint John, die +er van het zuiden naar het noorden doorheen stroomt, gevormd wordt en +waarin de stroom het grootste gedeelte zijner wateren uitstort.</p> + +<p>»Is dat het George-meer, Mars?” vroeg master James +Burbank aan den mesties.</p> + +<p>»Inderdaad,” antwoordde deze. »Ik kan mij niet +vergissen. Ik maakte toch deel uit van de expeditie, die tot taak had, +het bovengedeelte van den stroom op te nemen en in kaart te +brengen.”</p> + +<p>»En op welken afstand bevinden wij ons thans van +Camdless-Bay?”</p> + +<p>»Op een afstand van honderd mijlen ongeveer.”</p> + +<p>»Dat is nog niet eens het derde gedeelte van den afstand, dien +wij af te leggen hebben, om de Everglades te bereiken,” merkte +Edward Carrol op.</p> + +<p>»Neen, dat is het nog niet,” antwoordde master James +Burbank met een zucht.</p> + +<p>»Mars,” vroeg Gilbert, »hoe zullen wij nu verder +te werk gaan?”</p> + +<p>»Hoe bedoelt gij?” <span class="pagenum">[<a id="pb140" +href="#pb140">140</a>]</span></p> + +<p>»Zullen wij het vaartuig hier verlaten, om langs een der beide +oevers van de Sint John voort te marcheeren? Dat zal niet zonder veel +moeite en zonder veel oponthoud kunnen geschieden.”</p> + +<p>»Dat is waar, master Gilbert.”</p> + +<p>»Zou het niet mogelijk zijn om, wanneer wij het George-meer in +zijne geheele lengte zullen overgevaren zijn, den waterweg te blijven +houden, zoolang hij bevaarbaar zal blijken te zijn?”</p> + +<p>»Ja, wat zal ik daarop antwoorden?”</p> + +<p>»Zouden wij het niet kunnen beproeven?”</p> + +<p>»Ja, dat kunnen wij altijd.”</p> + +<p>»Wij kunnen niet erger ondervinden, dan dat wij op eene +ondiepte vastraken.”</p> + +<p>»Dat is zoo.”</p> + +<p>»Welnu, als wij het vaartuig niet meer vlot kunnen krijgen, +dan zullen wij ontschepen, om den tocht verder voort te zetten. Mij +dunkt, dat het wel waard is om geprobeerd te worden. Zeg, wat denkt gij +er van?”</p> + +<p>»Ik deel uwe meening volkomen, master Gilbert,” +antwoordde Mars. »Wij zullen het beproeven.”</p> + +<p>En inderdaad, in de omstandigheden waarin men zich bevond, kon niet +beter besloten worden.</p> + +<p>Men kon altijd aan wal gaan, om den tocht te voet voort te zetten. +En zoolang men den waterweg kon benuttigen, zoude men veel +vermoeienissen uitsparen en ook veel vertraging voorkomen.</p> + +<p>Het vaartuig stevende dus het George-meer op en stuurde daarbij +langs en nagenoeg evenwijdig aan den oostelijken oever van dat +zoetwaterbekken.</p> + +<p>De plantengroei was op het terrein, dat rondom het meer slechts eene +geringe verhevenheid aanbood, niet zoo ontwikkeld als op de beide +oevers van de Sint John. Onafzienbare moerasgronden strekten zich +allerwege uit. Eenige gedeelten van den bodem, die minder aan den +invloed van de overstroomingen blootgesteld waren, waren overdekt als +het ware met een tapijt van zwartachtige mossoorten, waartusschen de +violetachtige tinten van kleine paddestoelen, die daar bij millioenen +en millioenen groeiden en tierden, scherp afstaken.</p> + +<p>Het zou uiterst onvoorzichtig zijn, zich op dien bewegelijken bodem, +die slechts uit zacht slijk bestond en onvermogend was om den +voetganger een vast steunpunt aan te bieden, te wagen.</p> + +<p>Wanneer master James Burbank en zijne tochtgenooten genoodzaakt +waren geweest over dit gedeelte van het Floridasche grondgebied te +marcheeren, dan zouden zij dat niet hebben kunnen doen dan ten koste +van de grootste inspanningen, van de zwaarste vermoeienissen en ten +koste van onberekenbare vertragingen, in <span class="pagenum">[<a id= +"pb141" href="#pb141">141</a>]</span>de vooronderstelling namelijk, dat +de marsch mogelijk zoude bevonden worden en dat men niet genoodzaakt +zoude worden om terug te keeren.</p> + +<p>Slechts watervogels, namelijk die, wier pooten van zwemvliezen +voorzien zijn, kunnen zich op zulke moerassige terreinen wagen. Die +werden dan ook in overgroot getal aangetroffen. Daaronder had men +talingen, eenden en watersnippen, in hare veelvuldige soorten +vertegenwoordigd. Er was daar wild in overvloed, genoeg om den voorraad +levensmiddelen aan te vullen, wanneer die in het vaartuig uitgeput +mocht raken.</p> + +<p>Maar dat was het geval nog in lang niet, en had men dus niet noodig +tot eene in ieder geval tijdroovende jacht over te gaan. Wat die mannen +daar ook van weerhield, was dat men wist dat het in die moerasgronden +van gevaarlijke slangen als het ware krioelde. Men hoorde hun scherp +gesis onder het groene tapijt van waterplanten, die den bodem bedekten. +Die reptiliën vinden, wel is waar, onverzoenlijke vijanden in de +schare witte pelicanen, die voor dezen oorlog uitmuntend bewapend zijn, +en daar te huis behooren; maar zij hebben zulke onbereikbare +schuilhoeken in het diepe meer, en zijn met zulke vruchtbaarheid van +voortplanting begaafd, dat zij gerust onuitroeibaar genoemd kunnen +worden.</p> + +<p>Intusschen gleed het vaartuig met snelheid over de oppervlakte van +het waterbekken.</p> + +<p>Er stond een flinke noordenwind door, die het zeil vulde en de sloep +in de goede richting voortstuwde. Dank zij dier wakkere bries, konden +de roeiers dien geheelen dag rusten, zonder dat daardoor eenige +vertraging ontstond. Toen de avond viel, waren dan ook de dertig mijlen +uitgestrektheid, die het meer van het noorden naar het zuiden meet, +zonder bezwaar en zonder vermoeienis afgelegd.</p> + +<p>Toen het ongeveer zes uren was, was master James Burbank met zijne +tochtgenooten aangekomen bij de zuidelijkste kaap, waarlangs de +Sint-John zich in het George-meer stort.</p> + +<p>Men hield daar voor een oogenblik halt. Niet om uit te rusten; dat +was niet noodig; want niemand was vermoeid. Maar men bemerkte daar een +dorpje, uit een viertal woningen bestaande, en men wenschte, als het +kon, berichten in te winnen.</p> + +<p>Die huizen waren door eenigen dier Floridasche zwervelingen +betrokken, die zich hoofdzakelijk gedurende het gunstige seizoen met de +jacht en de visscherij bezighielden.</p> + +<p>Het was van Edward Carrol, dat het voorstel uitging om te trachten +inlichtingen in te winnen omtrent den voorbijtocht van Texar, en men +had gelijk dat voorstel op te volgen.</p> + +<p>Een der inwoners van dat kleine gehucht werd ondervraagd of <span +class="pagenum">[<a id="pb142" href="#pb142">142</a>]</span>hij of +iemand anders een vaartuig gezien had, dat het George-meer opstevende +en zich naar het Washington-meer begaf en waarin zeven of acht personen +gezeten waren en eene mestische vrouw en een kind, een meisje van +blanken oorsprong?</p> + +<p>»Inderdaad,” antwoordde de man.</p> + +<p>»Wanneer?”</p> + +<p>»Het is nu tweemaal vier-en-twintig uren geleden, dat ik een +vaartuig heb zien voorbijstevenen, dat met uwe aanduidingen vrij wel +overeenkomt.”</p> + +<p>»En heeft dat vaartuig bij uw dorp aangelegd?” vroeg +Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Niet?”</p> + +<p>»Het heeft zich integendeel zeer gehaast om den bovenloop van +den stroom te bereiken.”</p> + +<p>»Maar hebt gij niets opgemerkt?”</p> + +<p>»Ik heb aan boord duidelijk eene vrouw gezien, die een klein +meisje in hare armen gestrengeld hield.”</p> + +<p>»Is dat waar?”</p> + +<p>»Inderdaad.”</p> + +<p>»Vrienden!” riep Gilbert Burbank uit. »Laten wij +goeden moed houden!”</p> + +<p>»Dat zullen wij!” betuigden allen.</p> + +<p>»Wij zijn dien Texar op het spoor,” vervolgde de +jeugdige zeeofficier met vuur.</p> + +<p>»Ja,” antwoordde master James Burbank, »en hij +heeft op ons slechts een voorsprong van tweemaal vier-en-twintig uren. +Dat is niet veel.”</p> + +<p>»Niet veel?” meende Edward Carrol. »Mij dunkt, in +tweemaal vier-en-twintig uren is nog al eenige afstand af te +leggen.”</p> + +<p>»En wanneer ons vaartuig,” vervolgde master James +Burbank, »ons nog eenige dagen zal kunnen voeren, dan zullen wij +wel op hem winnen.”</p> + +<p>»Kent gij den loop der Sint-John boven het George-meer,” +vroeg de jeugdige zee-officier aan den dorpsbewoner.</p> + +<p>»Ja, heer, en ik heb dien stroom meer dan honderd mijlen ver +opgestevend.”</p> + +<p>»Zoo, dat treffen wij gelukkig,” merkte Edward Carrol +op.</p> + +<p>»Denkt gij dat hij bevaarbaar is voor een vaartuig als het +onze?” ging Gilbert Burbank zijne ondervragingen voort.</p> + +<p>»Hoe diep gaat het?”</p> + +<p>»Ongeveer drie voet,” antwoordde Mars.</p> + +<p>»Drie voet?” vroeg de Floridiaan. »Drommels, dat +zal er op sommige plekken knapjes om houden.” <span class= +"pagenum">[<a id="pb143" href="#pb143">143</a>]</span></p> + +<p>»Denkt gij?”</p> + +<p>»Maar als gij ijverig het lood uitwerpen zult om het vaarwater +niet te ontloopen, dan zult gij het Washington-meer wel +bereiken.”</p> + +<p>»Maar daar aangekomen,” vroeg Edward Carrol, »op +welken afstand zijn wij dan nog van het <span class="corr" id= +"xd0e4120" title="Bron: Okee-cho-meer">meer +Okee-cho-bee</span>?”</p> + +<p>»Op ongeveer honderdvijftig mijlen.”</p> + +<p>»Nog zoo ver!”</p> + +<p>»Ja zeker.”</p> + +<p>»Dank je, vriend.”</p> + +<p>»Kom aan boord!” riep Gilbert Burbank.</p> + +<p>»Ja, aan boord!” herhaalden allen.</p> + +<p>»En vooruit met de schuit, totdat de waterdiepte ons +begeeft!”</p> + +<p>Ieder hernam zijne plaats in het vaartuig. Daar de wind bij het +vallen van den avond veel geluwd was, werden de roeiriemen uitgelegd en +krachtig gehanteerd. De oevers der rivier vlogen voorbij.</p> + +<p>Vóórdat de nacht geheel gevallen was, had men eenige +mijlen in zuidwaartsche richting afgelegd.</p> + +<p>Er was geen quaestie van om op te houden of ten anker te gaan, daar +men aan boord slapen kon.</p> + +<p>Het was daarenboven volle maan, zoodat de nacht helder genoeg was om +het vaartuig veilig te kunnen sturen. Gilbert Burbank had den helmstok +van het roer ter hand genomen. Mars stond op de voorplecht gewapend met +een langen bootshaak, waarmede hij voortdurend de diepte van het +vaarwater peilde. Wanneer hij daarmede den bodem der rivier aanraakte, +dan gaf hij een teeken om het vaartuig stuurboord of bakboord te doen +uitwijken. Zoo vooruitstevenende, was men gelukkig genoeg dat de kiel +gedurende dien nachtelijken tocht slechts vijf- of zesmalen den bodem +aanraakte, waarbij men telkenmale zonder groote inspanning weer vlot +raakte.</p> + +<p>Toen de zon tegen vier uren in den ochtend aan de kim verscheen, +giste Gilbert Burbank dat men niet minder dan vijftien mijlen in den +verloopen nacht had afgelegd.</p> + +<p>Wat zouden de kansen zich gunstig voor master James Burbank en zijne +tochtgenooten leenen, wanneer de Sint-John nog gedurende eenige dagen +bevaarbaar bleef en hun zoo tot nabij hun doel zou voeren.</p> + +<p>Intusschen deden zich gedurende dien dag eenige materiëele +hinderpalen voor. Ten gevolge van de kronkelingen der rivier vormde zij +bij de scherpe hoeken vooruitspringende ondiepten, die door hare +veelvuldigheid moeielijk te vermijden waren. Bij die hoeken of kapen +versnelde de stroom zeer en voerde kleine kiezelsteenen en zand in +aanmerkelijke hoeveelheid mede. Maar even voorbij den hoek, in stille +waters aangekomen, bezonken die weder en verlengden zoo de ondiepte tot +in het oneindige. <span class="pagenum">[<a id="pb144" href= +"#pb144">144</a>]</span></p> + +<p>Al die kronkelingen, al die zandbanken, die omgevaren moesten +worden, verlengden den af te leggen afstand zeer, en daaruit ontstond +voorzeker vertraging. Men kon ook niet altijd den wind benutten, die, +wat de algemeene richting betreft, gunstig bleef. Het vaarwater +kronkelde toch dermate, dat het soms was alsof de rivier van noord naar +zuid stroomde, en dus op haren weg scheen terug te keeren. Maar de +negers hanteerden ijverig de roeiriemen en ontwikkelden daarbij zulk +een kracht, dat zij er in slaagden het tijdverlies tot een minimum +terug te brengen.</p> + +<p>Men ontmoette ook hinderpalen, die aan de Sint John in het bijzonder +eigen waren. Dat waren drijvende eilanden, die door eene overgroote +opeenhooping gevormd werden van eene weelderig groeiende plant, de +»pistia” genoemd, welke door sommige natuuronderzoekers, +die den Floridaschen stroom bezochten, vergeleken werd met eene +reusachtige latuw of saladekrop, die zich op de wateroppervlakte +uitspreidde. Dat groene tapijt bezat genoeg stevigheid, om otters en +reigers te veroorloven daarop te dartelen. Voor den mensch was het +evenwel niet geraden zich te midden van die plantaardige massa te +begeven, want hij zou er zich niet dan met veel moeite uit kunnen +redden.</p> + +<p>Wanneer hunne nadering aangekondigd werd, dan nam Mars alle +mogelijke voorzorgsmaatregelen om ze te vermijden.</p> + +<p>De beide oevers van den stroom waren thans met dichte bosschen +overdekt, die de wateroppervlakte als het ware tusschen twee groene +muren insloten. Men ontwaarde er wel is waar de ceders niet, die meer +benedenstrooms hunne wortels in de Sint John baadden; maar hier trof +men eene groote hoeveelheid pijnboomen aan, die eene hoogte van +honderdvijftig voet bereikten en tot de Australische pijnboomsoorten +behoorden. Deze vonden eene gunstige gelegenheid voor hunnen groei te +midden van die terreinen met moerassigen ondergrond, die door de +Amerikanen »barrens” genoemd worden.</p> + +<p>De teelaarde van dien bodem is buitengewoon veerkrachtig en soms zoo +sterk, dat een voetganger op sommige punten het evenwicht zou +verliezen, wanneer hij zich op die bedriegelijke oppervlakte zou willen +wagen. Gelukkig behoefde de kleine troep van master James Burbank dat +niet te doen, want het vaartuig kon nog steeds de Sint John opstevenen +en bijgevolg de expeditie dwars door de streken van beneden-Florida +voeren.</p> + +<p>De dag ging zonder eenig voorval voorbij. Zoo ook de nacht.</p> + +<p>De rivier was en bleef eenzaam en verlaten. Geen enkel vaartuig werd +op hare oppervlakte, geen enkele hut op hare oevers bespeurd. Maar over +die omstandigheid had men geen reden om zich te beklagen. Het was +oneindig beter niemand in verafgelegen <span class="pagenum">[<a id= +"pb146" href="#pb146">146</a>]</span>streken te ontmoeten, alwaar +zooveel slecht volk rondzwierf. Want het kon niet ontkend worden, dat +de woudloopers, de beroepsjagers en de avonturiers van allerhande slag +en oorsprong, die daar aangetroffen werden, lieden waren van het meest +verdachte allooi.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p145.jpg" alt= +"Stond het geheele personeel der expeditie op de pier van Camdless-Bay, gereed om te vertrekken. (Bladz. 134)." + width="488" height="720"> +<p class="figureHead">Stond het geheele personeel der expeditie op de +pier van Camdless-Bay, gereed om te vertrekken. (Bladz. <a href= +"#pb134" class="pageref">134</a>).</p> +</div> + +<p>Men had ook alle reden om de ontmoeting te duchten der +militie-troepen van Jacksonville, van Fernandina en van Sint Augustijn, +die door de vlootvoogden Dupont en Stevens genoodzaakt waren geworden +in zuidwaartsche richting af te trekken.</p> + +<p>Die gebeurlijkheid zou wel de ergste van allen zijn. In die +detachementen schuilden voorzeker partijgangers van Texar, en die +zouden zich ongetwijfeld op master James Burbank en zijn zoon Gilbert +willen wreken.</p> + +<p>Nu is het duidelijk, dat het kleine troepje ieder gevecht moest +ontwijken, tenzij men den Spanjaard ontmoette, in welk geval men pogen +moest, hem de gevangen vrouwen met geweld te ontrukken.</p> + +<p>Gelukkig waren de omstandigheden van master James Burbank en zijne +tochtgenooten zoo gunstig, dat de afstand tusschen het George-meer en +het Washington-meer reeds in den avond van den 25<sup>sten</sup> +afgelegd was. Toen men de grens van die stilstaande wateren bereikt +had, was een verder voortdringen met het vaartuig onmogelijk. De rivier +was zoo smal geworden, hare bedding was zoo ondiep, dat eene verdere +vaart in zuidelijke richting niet meer uitvoerbaar was.</p> + +<p>Bij het berekenen der afstanden, kwamen master James Burbank en +zijne reismakkers tot de slotsom, dat twee derden van de reis afgelegd +waren.</p> + +<p>En inderdaad bevonden zij zich nog slechts op een afstand van +honderd-veertig mijlen van de Everglades, de landstreek, die bereikt +moest worden. <span class="pagenum">[<a id="pb147" href= +"#pb147">147</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e4192" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">IX.</h2> + +<h2 class="normal">Het groote Cypressenbosch.</h2> + +<p>Het Washington-meer, dat over zijne lengte-as gemeten, eene +uitgestrektheid van een tiental mijlen heeft, is een der +minstbelangrijke waterbekkens in dit gedeelte van zuidelijk Florida. De +diepte van dat meer is onbeduidend, terwijl de vaart er op nog +bemoeilijkt wordt door de groote hoeveelheden grassoorten, die door den +stroom van de oevers gescheurd zijn en op de wateroppervlakte drijven. +Dit waren slangennesten, die het verblijf daartusschen zeer gevaarlijk +maakten.</p> + +<p>Het meer was dan ook geheel verlaten, evenals zijne oevers, die voor +de jacht en visscherij weinig gelegenheid aanboden. Uiterst zeldzaam +waagden de vaartuigen, die de Sint John bevoeren, zich op dien +plas.</p> + +<p>Bij het uiteinde van het meer herneemt de Sint John haren loop weer, +terwijl hare richting dan geheel en al naar het zuidelijk gedeelte van +het schiereiland gewend is.</p> + +<p>Het is dan slechts een beekmeer, zonder diepte, welks bronnen op +dertig mijlen meer zuidwaarts tusschen den 27<sup>sten</sup> en +28<sup>sten</sup> noorderbreedtegraad aangetroffen worden.</p> + +<p>Voorbij het Washington-meer is de Sint John niet meer bevaarbaar. En +hoe betreurenswaardig dit voor master James Burbank en zijne +tochtgenooten ook was, zoo waren zij evenwel genoodzaakt den waterweg +te verlaten, om hunnen tocht te vervolgen, te midden van eene streek +vol hindernissen, die voor het grootste gedeelte uit moerassigen bodem +bestond en met onafzienbare bosschen overdekt was, waarin smoorkuilen +in den vorm van modderpoelen aangetroffen werden. Zij wisten dan ook +vooruit, dat hunne voetreis daar aanmerkelijke vertraging zou +ondervinden.</p> + +<p>Men ontscheepte. De wapens en de eenmansvrachten, waarin de voorraad +levensmiddelen en munitiën besloten waren, werden onder de negers +verdeeld. Maar de regeling daarvan was zoodanig geschied, <span class= +"pagenum">[<a id="pb148" href="#pb148">148</a>]</span>dat die bepakking +niemand der expeditie hinderlijk kon zijn, of dat gevreesd mocht +worden, dat iemand overladen zou zijn. Dus van dien kant was geene +vertraging te vreezen. Alles was vooruit besproken en geregeld. Wanneer +halt gemaakt en gerust zoude moeten worden, dan kon het kamp binnen +weinige oogenblikken ingericht zijn en betrokken worden.</p> + +<p>Het eerste wat na de ontscheping verricht moest worden, was het +vaartuig, dat hen tot hier gebracht had, op veilige plaats te brengen. +Gilbert Burbank, geholpen door Mars, nam die taak op zich. Het was toch +zaak die sloep aan het bespiedend oog te onttrekken van de +rondzwervende Floridasche partijgangers of der Seminool-Indianen, die +de oevers van het Washington-meer mochten bezoeken. Men moest verzekerd +zijn, haar weer op een gegeven oogenblik terug te kunnen vinden, om de +Sint John af te zakken. Eindelijk vond men eene gunstige plek onder +zware maar laag afhangende takken, tusschen reusachtige biezen en +rietstengels, welke die plaats als het ware beveiligden. Daar kon een +soort van kom ingeruimd worden, waarin het vaartuig, welks mast +alvorens gestreken was, verborgen kon worden. En de sloep was daarin +zoodanig onder de massa groen verscholen, dat zij onmogelijk van den +oever ontdekt kon worden.</p> + +<p>Zoo was zeer waarschijnlijk, ja ongetwijfeld ook geschied met een +ander vaartuig, in welker terugvinding Gilbert Burbank voorzeker veel +belang stelde. Zoo was geschied met de sloep, die de kleine Dy en +Zermah naar het Washington-meer overgevoerd had. Het was duidelijk, dat +Texar door de verdere onbevaarbaarheid der rivier genoodzaakt was +geweest, om zijn vaartuig in de nabijheid van dien trechter te +verlaten, waardoor het meer zijne wateren in de rivier uitstort. Wat +master James Burbank genoopt was te verrichten, zou de Spanjaard ook +verplicht geweest zijn te doen.</p> + +<p>Daarom ondernam men gedurende de laatste uren, dat het daglicht nog +te benutten was, de meest nauwkeurige nasporingen, om dat vaartuig van +Texar uit te vinden. Dat zou een kostbare aanwijzing en het onwraakbare +bewijs zijn, dat de Spanjaard den loop der Sint John tot het +Washington-meer gevolgd had.</p> + +<p>Die nasporingen leidden tot niets. Hoe het ook zij, òf dat de +onderzoekingstocht niet ver genoeg uitgestrekt was geworden, òf +dat de Spanjaard het vaartuig voorzichtigheidshalve en ook in de +meening verkeerende, het niet meer noodig te hebben, vernield had, +genoeg zij het, dat geen spoor van eene sloep ontdekt werd.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p149.jpg" alt= +"Op den 23sten verbreedde de rivier en werd aan een groot waterbekken gelijk. (Bladz. 139)." + width="500" height="720"> +<p class="figureHead">Op den 23sten verbreedde de rivier en werd aan +een groot waterbekken gelijk. (Bladz. <a href="#pb139" class="pageref"> +139</a>).</p> +</div> + +<p>Maar hoe moeielijk moest de af te leggen afstand tusschen het +Washington-meer en de Everglades geweest zijn! Geen rivier meer om die +arme vrouw en dat teere meisje de ontzettende vermoeienissen en +inspanningen, daaraan verbonden, te besparen. Voorzeker <span class= +"pagenum">[<a id="pb150" href="#pb150">150</a>]</span>zou de mestische +vrouw de kleine Dy in hare armen gedragen hebben. Maar de gedachte +alleen, wat die arme Zermah bij dien tocht te lijden zal gehad hebben, +doet onwillekeurig ijzen. Want gedwongen als zij was om die mannen te +volgen, die aan dergelijke tochten door dat moeielijke terrein gewoon +waren, zullen haar geene beleedigende woorden, geen gewelddadigheden, +geen slagen gespaard zijn geworden, om haar te dwingen hare schreden te +verhaasten. Hoe dikwerf zou zij niet gevallen zijn bij hare pogingen, +om, zonder aan zich zelve te denken, het kleine meisje te beveiligen. +Dat alles zweefde onzen veldontdekkers levendig voor den geest. En als +Mars er aan dacht aan welk lijden, aan welke martelingen zijne +echtgenoote blootgesteld was, dan beefde hij van woede, dan verbleekte +hij van toorn en dan ontsnapte aan zijne lippen de woorden:</p> + +<p>»O, ik zal Texar dooden!”</p> + +<p>Hoezeer wenschte hij om reeds op het eiland <i>Garneral</i> +aangekomen te zijn, om zich van aangezicht tot aangezicht te bevinden +met den aterling, wiens kuiperijen zooveel lijden aan de familie +Burbank veroorzaakt hadden en die daarenboven Zermah, zijne +echtgenoote, ontvoerd had.</p> + +<p>Het kampement was op het uiteinde van eene kleine kaap, welke zich +in het noordelijk gedeelte van het meer uitstrekte, opgeslagen. Het zou +niet met eene doelmatige voorzichtigheid gestrookt hebben, wanneer men +een nachtelijken tocht op dat onbekende terrein, waarbij de blik +slechts een beperkten gezichtskring kon overzien, zoude aanvaarden. Men +had dan ook, na eene korte beraadslaging, besloten, dat men den +dageraad zoude afwachten alvorens den tocht te hervatten. Het gevaar om +te verdwalen te midden van dat dichte woud was te groot, om zich +daaraan te mogen blootstellen.</p> + +<p>De nacht ging zonder eenig meldenswaardig voorval voorbij. Tegen +vier uur, toen de eerste lichtstralen zich baan begonnen te breken, +werd het sein van vertrek gegeven. De helft van het personeel, waaruit +de expeditie bestond, was voldoende om de vrachten levensmiddelen en de +kampementsbenoodigdheden te dragen en te vervoeren. De negers konden +elkander bij die corvee dus aflossen.</p> + +<p>Allen, zoowel meesters als dienaren, waren gewapend met +Miniékarabijnen, die met een kogel en vier zware hagelkorrels +geladen waren, en met Colt-revolvers, welker gebruik sedert den +secessiekrijg bij beide partijen der oorlogvoerenden zoo veelvuldig +geworden was. Onder deze omstandigheden mocht onze troep in staat +geacht worden, om met hoop op goeden uitslag het hoofd te kunnen bieden +aan eene bende van zestig Seminool-Indianen, ja zelfs om Texar aan te +kunnen vallen, al ware hij ook door een gelijk aantal zijner +partijgangers omgeven. <span class="pagenum">[<a id="pb151" href= +"#pb151">151</a>]</span></p> + +<p>Men had het doelmatig geacht, om zoolang zulks doenlijk was, langs +en evenwijdig aan de Sint John te marcheeren. De hoofdstrekking der +rivier was steeds naar het zuiden, dus in de richting van het meer +Okee-cho-bee. Zij deed den dienst van Ariadne-draad te midden van het +doolhof in het woud gespannen. Men kon dien draad volgen, zonder gevaar +te loopen verdwaald te raken. En zoo deed men dan ook.</p> + +<p>Trouwens dat ging gemakkelijk genoeg. Op den rechter-oever vertoonde +zich toch een voetpad—een soort van jaagpad, waarlangs het +mogelijk was een heel licht vaartuig tegen den bovenstroom op te halen. +Men marcheerde met vluggen pas voorwaarts, Gilbert Burbank en Mars +voorop, daarna master Perry te midden zijner negers, die elkander bij +het dragen der levensmiddelen en kampementsbenoodigdheden om het uur +aflosten, en daarachter master James Burbank en Edward Carrol. Men had, +alvorens te vertrekken, een flink ontbijt genoten. Men zou tegen het +middaguur halt maken, om te dineeren, tegen zes uren om te avondmalen; +men zou kampeeren wanneer het nachtelijk duister niet meer veroorloven +zoude om den tocht voort te zetten; men zou den marsch hervatten, +wanneer het bleek mogelijk te zijn zich een weg door het woud te banen. +Zoodanig was het plan dat men ontworpen had en dat stipt opgevolgd +zoude worden.</p> + +<p>Vooreerst had men den oostelijken oever van het Washington-meer te +volgen. Die oever was over het algemeen geheel vlak en bestond zijn +bodem gedeeltelijk uit mul zand. Wel bestonden er bosschen, maar die +waren, noch wat uitgestrektheid, noch wat dichtheid betreft, te +vergelijken met diegenen, welke men later aantreffen zoude. De reden +daarvan lag geheel in de geaardheid zelve dier gewassen.</p> + +<p>Men ontmoette veel struikgewas, dat den marsch zeer vertraagde; maar +tegen den avond was dat doorgeworsteld en betrad men het groote +cypressenbosch, dat zich tot bij de Everglades uitstrekt.</p> + +<p>Men had gedurende dien eersten dag ruim twintig mijlen afgelegd. +Gilbert vroeg dan ook aan zijne tochtgenooten, of zij zich niet te zeer +vermoeid gevoelden.</p> + +<p>»Wij zijn gereed om verder te trekken,” antwoordde een +der negers, die in naam zijner makkers sprak.</p> + +<p>»Maar loopen wij geen gevaar gedurende den nacht te +verdwalen?” vroeg Edward Carrol.</p> + +<p>»Geenszins,” antwoordde Mars, »daar wij steeds bij +de Sint John blijven.”</p> + +<p>»Bovendien,” meende de jeugdige officier, »de +nacht zal helder zijn, daar de hemel geheel wolkeloos is. De maan, die +tegen negen uur opgaat, zal den geheelen nacht schijnen. Daarenboven is +de <span class="pagenum">[<a id="pb152" href= +"#pb152">152</a>]</span>bladerenkruin der cypressen zeer dun, zoodat de +duisternis in dit woud zoo erg niet is als in ieder ander.”</p> + +<p>Men vertrok dus. Toen de dag aanbrak, maakte de kleine troep halt +aan den voet van een buitengewoon dikken cypresboom, om te +ontbijten.</p> + +<p>Gedurende dien tweeden dag werd geen enkel spoor waargenomen, dat op +de tegenwoordigheid van benden Zuidelijken of van zwervende troepen +Seminool-Indianen kon duiden. Ook werd niets omtrent Texar of zijne +makkers vernomen. Het was mogelijk dat de Spanjaard den linker-oever +der rivier gevolgd had. Maar wat zou dat? Dat zou geen hinderpaal +opleveren. Men begaf zich, of men den eenen of den anderen oever der +Sint John volgde, even direct naar dat gedeelte van Beneden-Florida, +hetwelk door het briefje van Zermah aangeduid werd.</p> + +<p>Toen de avond viel, hield het troepje van James Burbank halt, en +rustte gedurende zes uren.</p> + +<p>Na middernacht werd de marsch in allerijl voortgezet. Niets deed +zich voor, wat vertraging kon veroorzaken. Het woud was eenzaam en +stil. De maan, die reeds den sikkelvorm vertoonde, wierp vreemde +schaduwen door het ijle loof van het hooge geboomte. Het water der +rivier murmelde zachtkens. Vele zandbanken werden aan de oppervlakte +ontwaard, en het kwam allen voor, dat het niet moeielijk kon zijn den +overkant der rivier te bereiken, wanneer dat noodig mocht geoordeeld +worden.</p> + +<p>Den volgenden morgen hervatte de troep, na eene rust van twee uren, +den tocht steeds in zuidelijke richting. Intusschen raakte men dien dag +den geleiddraad, dien men tot nu toe gevolgd had, kwijt. En inderdaad, +de Sint John, die nog slechts een onbeduidend sprankje was, verdween +onder een boschje kinaboomen, die zich aan zijne bron laafden. Verderop +strekte zich het onmetelijke cypressenwoud uit en bedekte het drie +vierde gedeelte van den omtrek van den gezichteinder.</p> + +<p>Hier trof men een kerkhof van Indianen aan, die tot den +Christelijken godsdienst bekeerd waren en tot in den dood trouw aan het +Katholieke geloof gebleven waren. Hier en daar verhieven zich +bescheiden eenige kruisen, sommigen van steen, anderen van hout, maar +allen geplant op eene lichte zoeling van den grond, die de plaatsen der +graven tusschen de boomen aanduidden. Hier en daar ontwaarde men enkele +begraafplaatsen boven den grond. Dat waren lijken of geraamten, die aan +in den grond geplante takken vastgebonden waren en naar den drang van +den luchtstroom heen en weer wiegelden.</p> + +<p>»Het bestaan van een kerkhof in deze streek,” merkte +Edward Carrol op, »duidt op de nabijheid van een dorp of een +gehucht...” <span class="pagenum">[<a id="pb153" href= +"#pb153">153</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p153.jpg" alt= +"Er stond een flinke noordenwind door, die het zeil vulde. (Bladz. 141)" + width="503" height="720"> +<p class="figureHead">Er stond een flinke noordenwind door, die het +zeil vulde. (Bladz. <a href="#pb141" class="pageref">141</a>)</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb154" href= +"#pb154">154</a>]</span></p> + +<p>»Dat evenwel niet meer bestaat,” antwoordde Gilbert, +»daar men er geen spoor van op onze kaarten vindt. Die +verdwijning van geheele dorpen komt maar al te dikwijls in +Beneden-Florida voor, hetzij dat zij door hunne bewoners verlaten +werden, hetzij zij door de Indianen verwoest werden.”</p> + +<p>»Gilbert,” vroeg James Burbank, »hoe zullen wij +thans handelen, nu wij de Sint John niet meer tot gids +hebben?”</p> + +<p>»Wij moeten thans op het kompas marcheeren, vader,” +antwoordde de officier. »Hoe uitgebreid en hoe dicht dit woud ook +moge wezen, is het onmogelijk dat wij daarin verdwalen.”</p> + +<p>»Welnu, voorwaarts dan, master Gib!” riep Mars uit, die +vooral gedurende de halten en rusttijden ongeduldig en onrustig was. +»Welnu, voorwaarts en dat God ons geleide!”</p> + +<p>Toen men het Indiaansche kerkhof een halve mijl achter den rug had, +trok de kleine troep het woud in, alwaar men slechts met behulp van het +kompas kon marcheeren. De richting bleef zuidelijk.</p> + +<p>Gedurende het eerste gedeelte van dien dag viel niets +meldenswaardigs voor. Tot nu toe had niets dien onderzoekingstocht +vertraagd of ook maar hinderpalen in den weg gelegd. Zou dat zoo tot +het einde toe blijven? Zou men het doel, waarnaar men streefde, +bereiken, of zou de familie Burbank aan de wanhoop ten prooi blijven? +Het zou toch eene voortdurende marteling moeten heeten, wanneer de +kleine Dy en Zermah niet gevonden werden, terwijl men wist aan welke +ellende, aan welke vernederingen, aan welke beleedigingen zij +blootgesteld waren, en dan zich bewust te zijn haar niet te kunnen +verlossen!</p> + +<p>Tegen het middaguur werd halt gemaakt.</p> + +<p>Gilbert, die zorgvuldig den afstand berekende, dien men van het +Washington-meer af had afgelegd, giste dan dat men zich nog op vijftig +mijlen van het meer Okee-cho-bee bevond. Men was nu acht dagen onderweg +sedert men Camdless-Bay verlaten had, en in die acht dagen had men +driehonderd mijlen of ruim honderdveertig uren gaans afgelegd, hetgeen +eene buitengewone snelheid mag genoemd worden. Het is waar, dat men op +de rivier tot in de nabijheid harer bronnen en daarna in het +cypressenbosch geene noemenswaardige hinderpalen of vertragingen had +ondervonden. Gelukkig waren geene stortregens gevallen, die de Sint +John door buitengewonen watertoevoer onbevaarbaar hadden kunnen maken, +en de terreinen verderop hadden kunnen doorweken. Gelukkig hadden zij +slechts heldere nachten en zeer veel nut van het maanlicht gehad; +zoodat alles zoo gunstig mogelijk was medegeloopen.</p> + +<p>Thans scheidde hen nog maar een betrekkelijk kleine afstand <span +class="pagenum">[<a id="pb155" href="#pb155">155</a>]</span>van het +eiland Garneral. Men hoopte dat doel binnen tweemaal vier-en-twintig +uren te bereiken. En dan zou de ontknooping, die evenwel niet te +voorzien was, wel volgen.</p> + +<p>Maar al had hun goed gesternte hen tot nu toe voor wederwaardigheden +behoed, zoo moest master James Burbank er op bedacht zijn, dat men +gedurende het tweede gedeelte van dien dag op bijna onoverkomelijke +moeielijkheden zou kunnen stuiten.</p> + +<p>De tocht was, nadat men het middagmaal genuttigd had, onder den +gewonen marschvorm hervat geworden. Niets ongewoons werd betrekkelijk +de geaardheid van het terrein ontwaard.</p> + +<p>Intusschen hield Mars des namiddags tegen vier uur ongeveer, +plotseling halt. Toen zijne tochtgenooten hem ingehaald hadden, maakte +hij hen opmerkzaam op voetstappen, die in den moerassigen grond +afgedrukt waren. Men onderzocht die sporen ten nauwkeurigste.</p> + +<p>»Er valt niet aan te <span class="corr" id="xd0e4323" title= +"Bron: twijfeen">twijfelen</span>,” zei master James Burbank, +»een troep menschen is hier kort geleden +voorbijgekomen.”</p> + +<p>»Een talrijke troep,” vulde Edward Carrol aan.</p> + +<p>»Van welken kant komen die voetstappen en waarheen richten zij +zich?” vroeg Gilbert.</p> + +<p>»Ja, van welken kant en waarheen? Dat is zoo gemakkelijk niet +na te gaan,” merkte master James Burbank op.</p> + +<p>»En het is toch noodzakelijk, dat dit ten nauwkeurigste +opgespoord worde,” antwoordde zijn zoon.</p> + +<p>»Waarom?” vroeg Edward Carrol.</p> + +<p>»Omdat wij zonder stipte inlichting dienaangaande geen besluit +kunnen nemen.”</p> + +<p>Dat begreep iedereen en de gevorderde nasporingen werden met de +grootste nauwkeurigheid verricht.</p> + +<p>Over een afstand van meer dan vijfhonderd meters en zelfs verder kon +men de indrukken van die voetstappen volgen. Het werd onnoodig geacht +hen verder op te sporen. Uit de richting van die voetstappen bleek, dat +een troep van ongeveer honderdvijftig tot tweehonderd man, na de +kuststreek van den Atlantischen Oceaan verlaten te hebben, dit gedeelte +van het cypressenwoud doorgetrokken was. Die sporen werden in +westelijke richting waargenomen en wendden zich naar de Golf van +Mexico, zoodat die troep blijkbaar het geheele Floridasche schiereiland +doorgetrokken was, dat op deze breedte niet minder dan tweehonderd +mijlen uitgestrektheid van zee tot zee meet. Men merkte tevens op, dat +dit detachement juist op dezelfde plek, die door Master James Burbank +en zijne tochtgenooten thans bezet was, halt gemaakt en rust genoten +had en dat het den marsch in dezelfde richting vervolgd had, welke onze +opspoorders volgen moesten. <span class="pagenum">[<a id="pb156" href= +"#pb156">156</a>]</span></p> + +<p>Gilbert Burbank waarschuwde zijne makkers, om tegen iedere +verrassing waakzaam, tegen iederen overval op hunne hoede te zijn. Hij +plaatste op een paar punten schildwachten, om het terrein voortdurend +te overzien. Daarna ging hij, vergezeld van Mars, op verkenning uit, en +kon, nadat hij even een kwart mijl door het bosch was gemarcheerd, +constateeren, dat die voetstappen zich beslist in zuidelijke richting +uitstrekten.</p> + +<p>Ziet hier wat Gilbert Burbank rapporteerde, toen hij met Mars van +zijne veldontdekking in het kampement teruggekomen was.</p> + +<p>»Een troep menschen is ons vooruit, die van het +Washington-meer af nauwkeurig denzelfden weg van ons volgt. Die troep +is gewapend en het bewijs daarvan hebben wij gevonden in papieren +patroonhulzen, die men gebezigd heeft, om de wachtvuren aan te maken, +waarvan wij de asch en de gebluschte houtskolen aangetroffen +hebben.”</p> + +<p>»Wie zijn die mannen?” vroeg zijn vader hem.</p> + +<p>»Dat weet ik niet,” antwoordde Gilbert Burbank. +»Wat zeker is, dat is dat zij talrijk zijn en dat zij naar de +Everglades marcheeren.”</p> + +<p>»Kunnen het geene zwervende Seminool-Indianen zijn?” +vroeg Edward Carrol.</p> + +<p>»Neen,” antwoordde Mars beslist.</p> + +<p>»Waaruit maakt gij dat op?”</p> + +<p>»Hun voetafdruk wijst er duidelijk op, dat het Amerikanen +zijn...”</p> + +<p>»Misschien wel Floridasche militie-troepen?” merkte +master James Burbank vragend op.</p> + +<p>»Dat is inderdaad te verwachten,” antwoordde de +administrateur Perry.</p> + +<p>»Waarom zou dat eerder te verwachten zijn dan de ontmoeting +met Seminool-Indianen?” vroeg Edward Carrol.</p> + +<p>»Omdat die Indianen slechts bij kleine troepen rondzwerven. En +zooals gij ziet, is de troep, die hier voorbijtrok, vrij talrijk. Het +kan zelfs de bende partijgangers van Texar niet zijn.”</p> + +<p>»Waarom niet?”</p> + +<p>»Omdat ook die zoo talrijk niet is,” antwoordde master +Perry.</p> + +<p>»Het zou toch kunnen zijn, dat zich een detachement +militie-troepen bij hem en zijne partijgangers aangesloten had,” +meende Edward Carrol, »in welk geval die troep een paar honderd +man sterk kon zijn...”</p> + +<p>»Tegenover zeventien!...” zuchtte de administrateur.</p> + +<p>»Om het even!” riep Gilbert Burbank uit. »Niemand +onzer zal terugdeinzen, niet waar, hetzij wij aangetast worden, hetzij +wij aanvallenderwijs te werk moeten gaan.”</p> + +<p>»Neen!... niemand onzer...” riepen de moedige +tochtgenooten van den jeugdigen officier. <span class="pagenum">[<a id= +"pb157" href="#pb157">157</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p157.jpg" alt= +"Hier trof men een kerkhof van Indianen aan, die tot den Christelijken Godsdienst bekeerd waren. (Bladz. 152)." + width="502" height="720"> +<p class="figureHead">Hier trof men een kerkhof van Indianen aan, die +tot den Christelijken Godsdienst bekeerd waren. (Bladz. <a href= +"#pb152" class="pageref">152</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb158" href= +"#pb158">158</a>]</span></p> + +<p>Dat werd geantwoord in een oogenblik van natuurlijke geestdriftvolle +vervoering. En toch bij eenig nadenken moest een ieder tot het besef +komen van den hachelijken toestand, waarin men zich bevond en hoeveel +gevaren de omstandigheden konden doen geboren worden.</p> + +<p>Toch verminderde die gedachte, in weerwil zij in ieders brein +ontkiemde, niemands moed. Maar zoo’n hinderpaal zoo dicht bij het +doel te ontmoeten, was dat niet om wanhopig te worden? En welke +hinderpaal nog! Een detachement Zuidelijke troepen, misschien +partijgangers van Texar, die poogden zich in de Everglades bij den +Spanjaard te voegen, ten einde het gunstige oogenblik af te wachten om +weer in het Noordelijk gedeelte van Florida te kunnen optreden.</p> + +<p>Ja, dat was het, wat men voorzeker te duchten had. Dat gevoelden +allen. Toen het eerste oogenblik van geestdrift voorbij was, zwegen dan +ook allen stil en schenen, terwijl zij den jeugdigen aanvoerder +aanstaarden, in nadenken verzonken en zich af te vragen, welke bevelen +hij zou verstrekken.</p> + +<p>Ook Gilbert was onder den indruk van de algemeene bekommering +geraakt. Hij echter verhief fier het hoofd.</p> + +<p>»Voorwaarts!” beval hij. <span class="pagenum">[<a id= +"pb159" href="#pb159">159</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e4402" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">X.</h2> + +<h2 class="normal">Ontmoeting.</h2> + +<p>Ja! men moest voorwaarts marcheeren.</p> + +<p>Evenwel, tegenover de schrikkelijke gebeurlijkheden, die men +tegemoet trad, moesten alle mogelijke voorzorgsmaatregelen getroffen +worden. Het mocht voor onontbeerlijk gelden, dat de marsch behoorlijk +verkend werd, dat geen verdachte stam van het cypressenwoud +ononderzocht bleef, maar vooral dat men op iedere eventualiteit +voorbereid bleef.</p> + +<p>De wapens werden dus met de meeste zorg nagezien en in slagvaardigen +toestand gebracht, gereed om ieder oogenblik benut te worden. Bij het +geringste onraad zouden de eenmansvrachten op den bodem neergelegd +worden, zoodat allen aan eene werkdadige verdediging deel konden +nemen.</p> + +<p>Wat de indeeling van het personeel gedurende den marsch betreft, +deze onderging geene wijziging. Gilbert Burbank en Mars bleven de +voorhoede uitmaken; zij bewogen zich evenwel op een grooteren afstand +van den hoofdtroep, om ieder verrassend optreden van de tegenpartij bij +tijds te kunnen verijdelen. Ieder was ten volle gereed zijn plicht te +vervullen, ofschoon die brave lieden het hart in de borstkas +ineenkromp, wanneer zij aan den hinderpaal dachten, die zich tusschen +hen en hun doelwit had gesteld.</p> + +<p>De marsch was niet vertraagd geworden. Intusschen had men het +voorzichtig geoordeeld, niet de voetsporen te volgen, die steeds helder +en duidelijk afgedrukt, bespeurd werden. Het werd beter geacht, niet op +het detachement te stooten, dat dezelfde richting naar de Everglades +volgde. Ongelukkig ontwaarde men al spoedig, dat dit pogen zeer +moeielijk was. Want inderdaad, dat detachement marcheerde niet in +rechtlijnige richting. De voetsporen duidden onwraakbaar aan, dat het +vele wendingen ter rechter- en ter linkerzijde beschreef, waaruit de +gevolgtrekking voortvloeide, dat er eene zekere aarzeling bij den +marsch bestond. <span class="pagenum">[<a id="pb160" href= +"#pb160">160</a>]</span></p> + +<p>Toch was de algemeene richting naar het Zuiden.</p> + +<p>Andermaal was een dag voorbijgegaan, zonder dat zich iets +meldenswaardigs had voorgedaan. Geen enkele ontmoeting had master James +Burbank genoopt den marsch te staken. Men was met vluggen en stevigen +tred voortgestapt en won blijkbaar op den troep, die zoowat in het +cypressenwoud ronddwaalde. Dat ontwaarde men duidelijk uit de +veelvuldige sporen, die zich van uur tot uur scherper en duidelijker +afgedrukt vertoonden op dien plastischen bodem.</p> + +<p>Niets was gemakkelijker geweest, dan het getal halten te bepalen, +die hetzij om het middagmaal te gebruiken, hetzij om te rusten, gemaakt +waren. In het eerste geval duidde het kruisen der sporen op een heen en +weer geloop in alle richtingen; in het andere geval kon men aannemen, +dat men den marsch slechts kortstondig gestaakt had, om over de te +volgen richting te beraadslagen.</p> + +<p>Gilbert Burbank en Mars beijverden zich die sporen met de meeste +nauwkeurigheid na te gaan. Daar die sporen hen zeer veel wetenswaardigs +konden mededeelen, sloegen zij ze met evenveel zorg gade als de +Seminool-Indianen, die zoo scherpzinnig de geringste aanwijzingen op de +terreinen, die zij bij hunne jacht- of krijgstochten doorkruisen, +waarnemen.</p> + +<p>Het was na een van die nasporingen, dat Gilbert Burbank in staat was +stellig te verklaren:</p> + +<p>»Vader, wij hebben thans de stellige zekerheid, dat noch +Zermah noch mijne zuster deel uitmaken van den troep, die voor ons uit +marcheert.”</p> + +<p>»Waaruit leidt gij dat af, Gilbert?” vroeg master James +Burbank.</p> + +<p>»Er wordt geen enkele afdruk van den hoef van een paard +aangetroffen. Wanneer Zermah zich bij dien troep bevond, dan had zij te +voet moeten gaan, terwijl zij mijn zusje in hare armen droeg. De +afdrukken van hare voeten zouden dan gemakkelijk herkenbaar zijn +geweest, alsook die van Dy, die toch gedurende de halten op den grond +neergezet zoude zijn. Maar geen enkele afdruk van een vrouwen- of een +kindervoet is waargenomen.”</p> + +<p>»Niet?”</p> + +<p>»Neen, vader. Eene andere opmerking is, dat het ontwijfelbaar +geacht moet worden, dat dit detachement van draagbare vuurwapens +voorzien is. Op vele plaatsen waren toch de afdrukken der geweerkolven +op den grond niet te miskennen. Ik heb zelfs opgemerkt, dat die kolven +zeer veel overeenkomst met die der marine-geweren van de Noordelijken +hebben. Het is dus waarschijnlijk, dat de Floridasche militie-troepen +gewapend zijn geworden met geweren van datzelfde model. Anders is die +bijzonderheid volkomen onverklaarbaar.” <span class="pagenum">[<a +id="pb161" href="#pb161">161</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p161.jpg" alt= +"Over een afstand van meer dan vijfhonderd meters kon men de indrukken van die voetstappen volgen. (Bladz. 155)." + width="492" height="720"> +<p class="figureHead">Over een afstand van meer dan vijfhonderd meters +kon men de indrukken van die voetstappen volgen. (Bladz. <a href= +"#pb155" class="pageref">155</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb162" href= +"#pb162">162</a>]</span></p> + +<p>»En hebt gij nog meer opgemerkt, Gilbert?”</p> + +<p>»Ja, vader, ook nog, en helaas dat is maar al te zeker, dat +die troep op zijn minst genomen in getalsterkte tienmaal den onzen +overtreft. Dus wij moeten, naarmate wij hem meer en meer naderen, met +de meeste omzichtigheid te werk gaan!”</p> + +<p>Er bleef niets anders over dan die aanwijzingen van den jeugdigen +officier stipt op te volgen. Dat werd dan ook gedaan. Wat +Gilbert’s gevolgtrekkingen omtrent de talrijkheid en den vorm der +indrukken betreft, die moesten nauwkeurig zijn. Dat de kleine Dy en +Zermah geen deel uitmaakten van dat detachement, kon als stellig en +zeker aangenomen worden, en was het wonder, dat men daaruit opmaakte, +dat men zich niet op het spoor van den Spanjaard bevond? De mannen +toch, die van de Zwarte-Kreek herwaarts gekomen waren, konden noch zoo +talrijk, noch zoo goed gewapend zijn. Het scheen dus niet twijfelachtig +te zijn, dat het een sterk detachement der Floridasche militie-troepen +was, dat daar vooruitmarcheerde en zich naar de zuidelijke streken van +het schiereiland, en dus naar de Everglades richtte, alwaar Texar zeer +waarschijnlijk sedert gisteren of eergisteren was aangekomen.</p> + +<p>Hoe men de zaak ook beschouwde, die troep, die daar +vooruitmarcheerde, was voor master James Burbank en zijne tochtgenooten +zeer te duchten.</p> + +<p>Bij het vallen van den avond hield men halt in eene open plek van +het woud. Die plek moest eenige uren vroeger bezet zijn geweest, zooals +aangeduid werd door de overblijfselen van wacht- en keukenvuren, welker +asch den tijd niet gehad had om af te koelen. Alles wees er op, dat die +plek tot kampeerplaats gediend had.</p> + +<p>Men kwam toen tot het besluit, om den tocht niet te hervatten dan +wanneer de nacht gevallen zoude zijn. Het uitspansel, dat zwaar bewolkt +was, zou zeer donker zijn. De maan, die in het laatste kwartier was, +kwam eerst zeer laat op. Dat alles zoude veroorloven, het detachement +onder de meest gunstige omstandigheden te kunnen naderen. Misschien zou +het mogelijk zijn het te verkennen, zonder zelf bespeurd te worden, het +om te trekken, terwijl men zich in het dichtste van het bosch +verscholen hield, het vooruit te komen om in zuidwestelijke richting te +marcheeren, ten einde het eerste het meer <span class="corr" id= +"xd0e4460" title="Bron: Okee-che-bee">Okee-cho-bee</span> en daarin het +eiland Garneral te bereiken.</p> + +<p>De kleine troep, die Gilbert Burbank en Mars steeds tot voorhoede +had, vertrok tegen half negen en trok zoo stil mogelijk onder de +loofkruinen der boomen en te midden eener dikke duisternis voort. Zoo +stapte men gedurende twee uren ongeveer door, waarbij de voorzorg +gebruikt werd de voeten zoo zacht mogelijk neer te zetten, om zich niet +te verraden. <span class="pagenum">[<a id="pb163" href= +"#pb163">163</a>]</span></p> + +<p>Het was zoo omstreeks half elf, toen master James Burbank, die zich +met den administrateur Perry aan het hoofd van den hoofdtroep bevond, +met een enkel woord het sein gaf om halt te houden. Gilbert en Mars +waren toch in allerijl op den hoofdtroep teruggeweken. Allen wachtten +ongeduldig maar volkomen bewegingloos de verklaring van dien +plotselijken terugtocht af.</p> + +<p>Die verklaring liet niet op zich wachten.</p> + +<p>»Wat is er, Gilbert?...” vroeg master James Burbank.</p> + +<p>»Shut!” waarschuwden de officier en Mars tot stilte.</p> + +<p>»Maar wat hebt gij ontdekt?” vroeg James Burbank met +gedempte stem.</p> + +<p>»Een kampement onder de boomen opgeslagen en waarvan de vuren +duidelijk zichtbaar zijn.”</p> + +<p>»Ver hier vandaan verwijderd?...” vroeg Edward +Carrol.</p> + +<p>»Op honderd passen ternauwernood.”</p> + +<p>»Hebt gij de lieden kunnen verkennen, die dat kampement +betrekken?”</p> + +<p>»Neen, want men begon de vuren uit te dooven,” +antwoordde Gilbert Burbank. »Maar ik geloof, dat wij ons niet +vergissen, wanneer wij hunne sterkte op tweehonderd man +schatten.”</p> + +<p>»Slapen zij, Gilbert?”</p> + +<p>»Ja, voor het meerendeel, evenwel niet zonder wachtposten +uitgesteld te hebben. Wij hebben eenige schildwachten bemerkt, die, met +het geweer op schouder, tusschen de cypressen heen en weer +wandelen.”</p> + +<p>»Wat moeten wij doen?” vroeg Edward Carrol, het woord +tot den jeugdigen officier richtende.</p> + +<p>»Vooraf moeten wij trachten dat detachement meer afdoend te +verkennen,” antwoordde Gilbert Burbank, »alvorens dat wij +beproeven het om te trekken.”</p> + +<p>»Ik ben gereed op kondschap uit te gaan,” betuigde +Mars.</p> + +<p>»En ik zal u vergezellen,” zei master Perry.</p> + +<p>»Neen, dat neem ik op mij,” antwoordde Gilbert Burbank. +»Ik mag mij op niemand anders vertrouwen dan op mij +zelven....”</p> + +<p>»Gilbert,” zei master James Burbank, »er is +niemand onzer die niet gereed is zijn leven voor het algemeen welzijn +veil te hebben. Maar om niet opgemerkt te worden, om eenigen kans te +hebben die verkenning met welslagen uit te kunnen voeren, moet de +verkenner alleen zijn....”</p> + +<p>»Het is ook alleen, dat ik wensch te gaan,” sprak +Gilbert Burbank met eenige drift.</p> + +<p>»Neen, mijn zoon,” antwoordde master James Burbank, +»ik verzoek je bij ons te blijven. Mars zal die verkenning +volvoeren.”</p> + +<p>»Ik ben gereed, master,” sprak deze. <span class= +"pagenum">[<a id="pb164" href="#pb164">164</a>]</span></p> + +<p>En zonder verder een bevel af te wachten, verdween de mesties in de +duisternis.</p> + +<p>Terzelfder tijd stelde master James Burbank zijn troep slagvaardig +op, gereed om iederen aanval te weerstaan. De eenmansvrachten werden op +den grond gelegd. De dragers grepen naar de wapens. En allen, met het +geweer in de hand, stelden zich verspreid achter de cypressenstammen +verdekt op, evenwel zoo dat zij in een oogwenk bij elkander konden +zijn, wanneer de omstandigheden gebieden mochten gezamenlijk op te +treden.</p> + +<p>Van de plek, die door master James Burbank en de zijnen betrokken +was, kon men het kampement niet zien. Men moest ongeveer een vijftigtal +passen naderen, om de vuren, die bijna verdoofd waren, in het oog te +krijgen. Daaruit werd de noodzakelijkheid geboren, de terugkomst van +den mesties af te wachten, alvorens die beschikkingen te kunnen nemen, +welke de omstandigheden zouden medebrengen.</p> + +<p>In zijn ongeduld was de jeugdige officier eenige meters vooruit +getreden, alsof hij van daar de lieden beter kon voeren.</p> + +<p>Mars was intusschen met de grootste omzichtigheid vooruitgeslopen. +Hij dekte zich voortdurend achter boomstammen, en verliet den eenen +niet dan om achter een anderen eene schuilplaats te zoeken. Zoo naderde +hij, zonder veel gevaar te loopen ontdekt te worden. Hij hoopte zoo +nabij genoeg te kunnen naderen, om de gesteldheid van de plaats waar te +kunnen nemen, het getal mannen te kunnen ramen, maar vooral de partij +te kunnen bestemmen, waartoe zij behoorden. Dat zou zoo gemakkelijk +niet gaan. De nacht was zeer donker en de bivouacvuren gaven geen licht +meer. Om te slagen, moest hij tot bij het kampement sluipen. Nu was +Mars volstrekt niet van stoutmoedigheid misdeeld, ook niet van +vaardigheid, om de waakzaamheid der schildwachten, die op post stonden, +te misleiden.</p> + +<p>De mesties won inmiddels veld. Hij had, om door niets belemmerd te +kunnen worden, noch geweer noch revolver medegenomen. Hij was slechts +gewapend met eene korte enterbijl, want het was noodzakelijk iedere +ontploffing te vermijden en zich slechts te verdedigen, als dat noodig +was, zonder gerucht te maken.</p> + +<p>Eindelijk was de moedige kerel tot op zeer korten afstand van een +der schildwachten genaderd, die zelf slechts op een afstand van zeven +of acht meters van het kampement geplaatst was. Alles was stil. +Blijkbaar waren die mannen ten gevolge van een zwaren marsch zeer +vermoeid en thans in een diepen slaap gedompeld. Slechts de +schildwachten waren waakzaam op hun post, doch niet allen in gelijke +mate, waarvan Mars weldra de overtuiging kreeg. <span class="pagenum"> +[<a id="pb165" href="#pb165">165</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p165.jpg" alt= +"Gilbert Burbank en Mars beijverden zich die sporen met de meeste nauwgezetheid gade te slaan. (Bladz. 160)." + width="506" height="720"> +<p class="figureHead">Gilbert Burbank en Mars beijverden zich die +sporen met de meeste nauwgezetheid gade te slaan. (Bladz. <a href= +"#pb160" class="pageref">160</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb166" href= +"#pb166">166</a>]</span></p> + +<p>Inderdaad, de mesties, die een hunner sedert eenige oogenblikken +nauwkeurig gadesloeg, bemerkte dat hij wel is waar overeind stond, maar +zich volstrekt niet bewoog. Zijn geweer lag op den grond. Hij zelf +stond met gebukt hoofd tegen een cypresboom geleund en scheen aan den +slaap geen weêrstand te kunnen bieden. Het zou misschien niet +onmogelijk zijn, achter hem om te sluipen en zoo het kampement te +bereiken.</p> + +<p>Mars naderde den schildwacht langzaam, toen het gekraak van een +droog takje, dat hij met den voet deed knappen, zijne tegenwoordigheid +verraadde.</p> + +<p>Dadelijk richtte de man zich op, verhief het hoofd, boog zich +voorover, keek scherp rechts en links, om te ontwaren, wie of wat het +gerucht kon veroorzaakt hebben, dat gedurende zijne dommeligheid zijn +oor getroffen had.</p> + +<p>Hij ontwaarde voorzeker iets verdachts, want hij greep zijn geweer, +maakte dat vaardig en bracht het aan den schouder...</p> + +<p>Maar vóórdat hij vuur had kunnen geven, had Mars hem +het wapen, dat op zijne borst gericht was, ontrukt en had hij den +schildwacht, na hem zijn breede hand op den mond geklemd te hebben, om +hem het schreeuwen te beletten, op den grond geworpen.</p> + +<p>Dat alles was in een ondeelbaar oogenblik geschied. Toen Mars dien +man gekneveld en hem een prop in den mond geduwd had, pakte hij hem met +ijzersterken arm op en droeg hem, hoewel hij zich tevergeefs trachtte +te verzetten, in allerijl naar de open plek in het woud, waar master +James Burbank en de zijnen met ongeduld stonden te wachten.</p> + +<p>Niets was van dat alles door de andere schildwachten, die het +kampement bewaakten, bespeurd, een bewijs dat zij zeer onvoldoende hun +plicht betrachtten. Mars kwam weinige oogenblikken later met zijne +vracht aan en legde die aan de voeten van zijn jongen meester +neder.</p> + +<p>In minder dan een oogwenk waren de negers rondom master James +Burbank, zijn zoon Gilbert, Edward Carrol en den administrateur Perry +in een dichten kring te zamen gedrongen. De krijgsgevangene, die half +gestikt was, zou geen enkel woord, zelfs zonder prop in den mond, +hebben kunnen uiten. De duisternis was zoo groot, dat het onmogelijk +was zijn gelaat waar te nemen of zijne kleederen te onderscheiden, ten +einde te weten te komen, of hij al of niet tot de Floridasche +militie-troepen behoorde.</p> + +<p>Mars verwijderde de prop, die hem den mond sloot, maar men moest +geduldig wachten tot hij eenigszins bijgekomen was, alvorens hem te +kunnen ondervragen. Eindelijk riep hij:</p> + +<p>“Help!... help!...”</p> + +<p>“Geen kik,” waarschuwde hem master James Burbank, +terwijl hij <span class="pagenum">[<a id="pb167" href= +"#pb167">167</a>]</span>hem de hand op den mond legde. »Gij hebt +van ons niets te vreezen.”</p> + +<p>»Wat wil men van mij?”</p> + +<p>»Niets dan dat gij ons openhartig antwoordt.”</p> + +<p>»Het zal er van afhangen, wat gij mij vragen zult,” +antwoordde de man, die eenigermate eene zekere geruststelling herkreeg. +»Vooreerst zijt gij voor de Zuidelijken of voor de Noordelijken +gestemd?”</p> + +<p>»Voor de Noordelijken.”</p> + +<p>»Vraag dan maar op. Dan ben ik gereed te +antwoorden.”</p> + +<p>Toen vervolgde Gilbert de ondervraging.</p> + +<p>»Hoe sterk is het detachement, dat daar ginds kampeert?” +vroeg hij.</p> + +<p>»Bijna tweehonderd man.”</p> + +<p>»En waarheen trekt het?”</p> + +<p>»Naar de Everglades.”</p> + +<p>»Wie is zijn aanvoerder?”</p> + +<p>»De kapitein Howick.”</p> + +<p>»Wat, de kapitein Howick?”</p> + +<p>»Ja.”</p> + +<p>»De kapitein Howick, een der officieren van de <span class= +"corr" id="xd0e4587" title="Bron: Wasbah">Wabash</span>!” riep +Gilbert Burbank uit.</p> + +<p>»Dezelfde.”</p> + +<p>»Dat detachement bestaat dus uit zeelieden van het eskader van +den Commodore Dupont?”</p> + +<p>»Ja; wij zijn Federalisten, Noordelijken, anti-slavengezinden, +unionisten,” antwoordde die man, trotsch er op, die verschillende +benamingen op te sommen, die de partij der goede zaak zoo dikwerf als +scheldnamen aanduidden.</p> + +<p>Dus in stede van een detachement Floridasche militie-troepen, die +master James Burbank en zijne tochtgenooten meenden dat voor hen uit +marcheerden, in stede van eene bende partijgangers van Texar, was men +op vrienden gestooten, op wapenbroeders, welker versterking voorwaar +zeer te pas kwam.</p> + +<p>»Hoerah! hoerah!” schreeuwden allen met zulk een +geestdrift, met zulk een kracht, dat het geheele kampement er van +ontwaakte.</p> + +<p>Dadelijk schitterde het licht van flambouwen in het nachtelijk +duister. Men kwam naar elkander toe, men vereenigde zich in de open +plek van het woud, en nog vóórdat eenige verklaring +gegeven werd, drukte kapitein Howick den jeugdigen luitenant, dien hij +volstrekt niet dacht op zijn weg naar de Everglades te ontmoeten, met +warmte de hand.</p> + +<p>De verklaringen en uitleg van zaken waren noch lang, noch +moeielijk.</p> + +<p>»Kunt gij mij mededeelen, kapitein,” vroeg Gilbert +Burbank, »wat gij in Beneden-Florida komt uitvoeren?” <span +class="pagenum">[<a id="pb168" href="#pb168">168</a>]</span></p> + +<p>»Waarde luitenant Burbank,” antwoordde kapitein Howick, +»wij zijn op expeditie gezonden door den Commodore +Dupont.”</p> + +<p>»En vanwaar komt gij?”</p> + +<p>»Van Mosquito Inlet, vanwaar wij ons dadelijk naar New Smyrna, +in de binnenlanden van het graafschap gelegen, begeven +hebben.”</p> + +<p>»Mag ik u ook vragen, kapitein, wat het doel van uwen tocht +is?”</p> + +<p>»Het doel daarvan is een bende partijgangers der Zuidelijken +te tuchtigen, die twee onzer sloepen in eene hinderlaag gelokt hebben. +Wij willen den dood van onze brave krijgsmakkers wreken!”</p> + +<p>Ziehier wat kapitein Howick dienaangaande verhaalde en wat master +James Burbank onmogelijk weten kon; want de feiten waren twee dagen na +zijn vertrek van Camdless-Bay gebeurd.</p> + +<p>Men heeft niet vergeten, dat de Commodore Dupont zich toen onledig +hield met het tot stand brengen van de daadwerkelijke blokkade van de +Floridasche kuststrook. Daartoe moest zijne flottilje dat gedeelte van +de zee, begrepen tusschen het eiland Anastasia, ten noorden van Sint +Augustijn, en de noorder-monding van het kanaal, dat de Bahama-eilanden +van de Zandkaap, de Zuidelijke spits van Florida, scheidt, bewaken en +doorkruisen. Maar dat kwam hem niet afdoende genoeg voor. Daarom +besloot hij de vaartuigen der Zuidelijken tot in de kreken en kleine +rivieren van het schiereiland te vervolgen en aan te vallen.</p> + +<p>Met dat doel werd eene expeditie afgezonden, bestaande uit twee +sloepen van het eskader met een detachement mariniers aan boord, onder +de bevelen van twee officieren, die, in weerwil van hun beperkt aantal, +niet aarzelden de rivieren van het graafschap in te stevenen.</p> + +<p>Maar de partijgangers der Zuidelijken sloegen die handelingen der +Federalisten nauwgezet gade. Zij lieten die sloepen ongehinderd zich +begeven in dit woeste gedeelte van Florida, hetgeen eene daad van +betreurenswaardige onvoorzichtigheid moest genoemd worden, daar die +geheele streek zoowel door Seminool-Indianen als door militie-troepen +bezet was. De gevolgen bleven niet uit. De sloepen werden bij het +Kissimmee-meer, gelegen op tachtig mijlen ten westen van kaap Malabar, +in een hinderlaag gelokt. Daar werden zij door talrijke partijgangers +aangevallen en daar sneuvelden de twee commandanten, die de noodlottige +expeditie aanvoerden, aan het hoofd van het grootste gedeelte hunner +ondergeschikten. Slechts weinigen ontsnapten als het ware door een +wonder aan het bloedbad. De Commodore Dupont verstrekte dadelijk, toen +hij die ramp vernam, de noodige bevelen, om de Floridasche +militie-troepen onverwijld en rusteloos te vervolgen, ten einde den +dood der gesneuvelde Federalisten te wreken.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p169.jpg" alt= +"Bij het vallen van den avond hield men halt in eene open plek van het woud. (Bladz. 162)." + width="504" height="720"> +<p class="figureHead">Bij het vallen van den avond hield men halt in +eene open plek van het woud. (Bladz. <a href="#pb162" class="pageref"> +162</a>).</p> +</div> + +<p>Een detachement van tweehonderd zeelieden, onder de bevelen <span +class="pagenum">[<a id="pb170" href="#pb170">170</a>]</span>van +kapitein Howick, ontscheepte derhalve in de nabijheid van +Mosquito-Inlet, en had weldra het stadje New-Smyrna, op eenigen afstand +van de kust gelegen, bereikt. Na aldaar de onontbeerlijke inlichtingen +ingewonnen te hebben, hernam kapitein Howick zijnen marsch in +zuidwestelijke richting.</p> + +<p>Hij rekende inderdaad er op, de bende, aan wie de hinderlaag, te +Kissimmee gespannen, toegeschreven moest worden, in de Everglades te +ontmoeten. Het was dus daarheen, dat hij zijn marsch richtte. En thans +was hij daar niet ver meer van verwijderd.</p> + +<p>Dat was de gebeurtenis, welke master James Burbank en zijne +tochtgenooten niet kenden, toen zij in dit gedeelte van het +cypressenwoud op het detachement van kapitein Howick stieten.</p> + +<p>Vragen en antwoorden kruisten zich thans bliksemsnel tusschen den +kapitein en den luitenant. Natuurlijk golden zij uitsluitend hun +tegenwoordigen toestand, en wat zij in de toekomst te wachten +hadden.</p> + +<p>»Ik kan u al dadelijk mededeelen,” zei Gilbert Burbank, +»dat wij ook naar de Everglades marcheeren.”</p> + +<p>»Gij ook?” vroeg de kapitein, vrij verbaasd over deze +mededeeling. »Wat gaat gij daar uitvoeren?”</p> + +<p>»Wij vervolgen eene bende boosdoeners, om hen te tuchtigen, +zooals gij met de sluipmoordenaars van Kissimmee wilt doen.”</p> + +<p>»Wat zijn dat voor boosdoeners?”</p> + +<p>»Veroorloof mij, kapitein,” antwoordde Gilbert Burbank, +»alvorens u te antwoorden, eene vraag<a class="noteref" id= +"xd0e4653src" href="#xd0e4653">1</a> te doen.”</p> + +<p>»Welke?”</p> + +<p>»Sedert wanneer hebt gij met uw detachement New-Smyrna +verlaten?”</p> + +<p>»Sedert acht dagen.”</p> + +<p>»En hebt gij geen enkel partijkorps der Zuidelijken in de +binnenlanden van het graafschap ontmoet?”</p> + +<p>»Geen enkele, waarde Gilbert,” antwoordde kapitein +Howick. »Maar wij hebben uit vertrouwbare bron vernomen, dat +sommige detachementen militie-troepen eene toevlucht in Beneden-Florida +gezocht hebben.”</p> + +<p>»Wie is de aanvoerder van dat detachement, hetwelk gij +vervolgt<span class="corr" id="xd0e4675" title="Bron: +.">?</span>”</p> + +<p>»Wie die aanvoerder is?”</p> + +<p>»Ja, kent gij hem ten minste?”</p> + +<p>»Volkomen. En ik kan er bijvoegen, dat wanneer wij er in +slagen <span class="pagenum">[<a id="pb171" href= +"#pb171">171</a>]</span>hem gevangen te nemen, master James Burbank dat +niet betreuren zal.”</p> + +<p>»Wat wilt gij zeggen?”... vroeg de eigenaar van +Camdless-Bay den kapitein Howick met eenige drift.</p> + +<p>»Eenvoudig dit,” antwoordde de officier, »dat die +aanvoerder juist dezelfde Spanjaard is, die kort geleden door den +krijgsraad te Sint Augustijn, wegens gebrek aan bewijzen, ter zake van +het gebeurde op uwe plantage vrijgesproken werd.”</p> + +<p>»Texar?”</p> + +<p>»Texar?”</p> + +<p>»Texar?”</p> + +<p>Allen, èn James Burbank, èn Gilbert, èn Edward +Carrol, èn Perry hadden gelijktijdig dien naam uitgekreten. Zal +het mogelijk zijn een denkbeeld te geven van de gewaarwordingen, welke +een ieder bezielden?</p> + +<p>»Hoe,” riep Gilbert uit, »is Texar de aanvoerder +van die partijgangers, welke gij tracht te bereiken?”</p> + +<p>»Hij zelf! Hij is de bewerker van de hinderlaag te Kissimmee, +van dien laaghartigen moord, gepleegd door een vijftigtal boosdoeners +van zijn gehalte, die hij in persoon aanvoerde. En zooals wij te +New-Smyrna uit zekere bron vernomen hebben, heeft hij zijne toevlucht +in de Everglades gezocht.”</p> + +<p>»En wanneer gij er in slaagt dien ellendeling gevangen te +nemen?”... vroeg Edward Carrol.</p> + +<p>»Dan wordt hij op de plaats doodgeschoten,” antwoordde +kapitein Howick. »Zoo luidt het formeele bevel van den Commodore, +en wees er van overtuigd, master James Burbank, dat bevel zal +onmiddellijk uitgevoerd worden.”</p> + +<p>Men zal zich gemakkelijk kunnen voorstellen, welke uitwerking die +mededeeling op master James Burbank en de zijnen hebben moest. Met de +versterking der strijdmacht, die door kapitein Howick bijgebracht werd, +kon men bijna zeker op de bevrijding van de kleine Dy en van Zermah +rekenen. Ook kon men op de gevangenneming van den Spanjaard en zijne +medeplichtigen vertrouwen. Die zouden de straf hunner misdaden niet +ontgaan.</p> + +<p>Er werden dan ook veelvuldige handdrukken tusschen de zeelieden van +het federalistisch detachement en de negers van Camdless-Bay gewisseld, +en vele hoera’s weerklonken vol geestdrift door het +cypressenwoud.</p> + +<p>Gilbert Burbank stelde toen kapitein Howick op de hoogte van hetgeen +zijne tochtgenooten in het zuiden van Florida kwamen uitvoeren. Hunne +voorname taak was, de bevrijding van Zermah en het meisje, die naar het +eiland Garneral ontvoerd waren, zooals door het briefje der mestiesche +vrouw aangeduid was. De kapitein <span class="pagenum">[<a id="pb172" +href="#pb172">172</a>]</span>vernam toen ook, dat het alibi, door den +Spanjaard voor den krijgsraad bepleit, niet had moeten aangenomen +worden, hoewel men er niet in geslaagd was om te begrijpen, hoe dat +alibi gesteld had kunnen worden.</p> + +<p>Maar nu hij zich èn omtrent de ontvoering der twee vrouwen, +èn omtrent den moord te Kissimmee te verantwoorden had, scheen +het moeielijk dat Texar ontsnappen kon aan de straf voor die dubbele +misdaad.</p> + +<p>Intusschen opperde toch master James Burbank eene onverwachte +bedenking, die hij aan kapitein Howick mededeelde.</p> + +<p>»Kunt gij mij zeggen,” vroeg hij, »op welken dag +de sloepen te Kissimmee in hinderlaag gevallen zijn?”</p> + +<p>»Zelfs zeer nauwkeurig, master Burbank,” antwoordde de +kapitein. »Die moord onzer zeelieden is op den 22<sup>sten</sup> +Maart geschied.”</p> + +<p>»Welnu,” antwoordde master James Burbank, »op den +22<sup>sten</sup> Maart was Texar nog in de Zwarte Kreek en maakte hij +zich eerst gereed om te vertrekken.”</p> + +<p>»Onmogelijk, master Burbank!”</p> + +<p>»Dat zeg ik ook: onmogelijk heeft Texar deel kunnen nemen aan +een moord, die op tweehonderd mijlen afstand bij het meer Kissimmee +gepleegd werd! Vindt gij niet?”...</p> + +<p>»Ja, maar...” stamelde de kapitein.</p> + +<p>»Neen, ik herhaal dat Texar die bende Zuidelijken niet heeft +kunnen aanvoeren, die uwe sloepen overvallen en uitgemoord +hebben.”</p> + +<p>»Gij vergist u, master Burbank,” hernam kapitein Howick. +»De Spanjaard is behoorlijk gezien en herkend geworden door de +zeelieden, die aan het bloedbad ontkomen zijn. Den zeelieden heb ik +zelf ondervraagd.”</p> + +<p>»Maar zij kennen Texar waarschijnlijk niet?”</p> + +<p>»Zij kennen hem zeer goed; zij hebben te Sint Augustijn +gelegenheid genoeg gehad om hem te zien.”</p> + +<p>»Dat kan niet, kapitein,” antwoordde master James +Burbank. »Het briefje, door Zermah geschreven en wat zich in onze +handen bevindt, bewijst dat Texar op den 22<sup>sten</sup> Maart nog in +de Zwarte Kreek was.”</p> + +<p>»Ongeloofelijk, master Burbank!” meende kapitein Howick +te moeten protesteeren.</p> + +<p>Gilbert Burbank had die woordenwisseling aangehoord, zonder te +trachten met een enkel woord tusschenbeiden te komen. Hij begreep dat +zijn vader gelijk had, hij gevoelde dat hij gelijk moest hebben. De +Spanjaard kon onmogelijk op den dag van den moord zich in de nabijheid +van het Kissimmee-meer bevonden hebben.</p> + +<p>»Laten wij daarover niet redekavelen,” sprak hij +eindelijk. »In <span class="pagenum">[<a id="pb173" href= +"#pb173">173</a>]</span>het bestaan van dien man doen zich zulke +onverklaarbare daadzaken voor, dat ik maar niet pogen zal ze op te +lossen. Den 22<sup>sten</sup> Maart was hij, volgens de verklaring van +Zermah, nog in de Zwarte Kreek, en op den 22<sup>sten</sup> Maart +bevond hij zich, volgens uwe verzekering, kapitein Howick, die gij +geput hebt uit het rapport uwer zeelieden, aan het hoofd van een +Floridaasch partijgangerskorps op tweehonderd mijlen daar vandaan. Die +tegenstrijdigheid vermogen wij voor het oogenblik niet op te lossen. +Het zij zoo! Maar wat zeker, wat boven allen twijfel verheven moet +geacht worden, is, dat hij zich thans in de Everglades bevindt. En nu +kunnen wij hem binnen tweemaal vier-en-twintig uren bereikt +hebben.”</p> + +<p>»Ja, luitenant Burbank,” antwoordde kapitein Howick, +»gij hebt gelijk, en hetzij schuldig aan de ontvoering der twee +vrouwen, hetzij schuldig aan het spannen der hinderlaag, zal, volgens +mij, wanneer die ellendeling doodgeschoten wordt, het vonnis +rechtvaardig geveld zijn. Kom, voorwaarts vrienden!”</p> + +<p>»Ja, voorwaarts!” antwoordden allen.</p> + +<p>Het gestelde feit was daarom evenals zooveel anderen, die betrekking +op het niet openbare leven van Texar hadden, volkomen onverklaarbaar en +bleef dat. Daarin school ook alweer een niet te begrijpen alibi. +Waarlijk, men zou gezegd hebben dat Texar, die ellendige kerel, een +dubbelganger had, of beter, dat hij het vermogen bezat op twee plaatsen +tegelijkertijd te zijn.</p> + +<p>Zou dat geheim eenmaal opgelost worden? Wie zou dat durven +verzekeren? Maar het mocht zijn zooals het wil, men moest Texar zien in +handen te krijgen, en tot dat doel zouden de zeelieden van kapitein +Howick, met de tochtgenooten van master James Burbank krachtig +medewerken. <span class="pagenum">[<a id="pb174" href= +"#pb174">174</a>]</span></p> + +<div class="footnotes"> +<hr class="fnsep"> +<p class="footnote"><span class="label"><a class="noteref" href= +"#xd0e4653src" id="xd0e4653">1</a></span> Volgens J. Verne schijnt het +bij de Amerikanen <i>reçu</i>, dat de luitenants de kapiteins +ondervragen.</p> + +<p class="footnote"><span class="smallcaps">Vert.</span></p> +</div> +</div> + +<div id="xd0e4772" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XI.</h2> + +<h2 class="normal">In de Everglades.</h2> + +<p>Eene landstreek, die Everglades, die tegelijkertijd afschuwelijk en +verrukkelijk is! Gelegen in het zuidelijk gedeelte van Florida, strekt +zij zich tot de Zandkaap, het laatste punt van het schiereiland, +uit.</p> + +<p>Die streek vormt, om der waarheid nauwkeurig getrouw te blijven, +slechts een uitgestrekt moeras, dat bijna in het waterpas van den +Atlantischen Oceaan gelegen is en zich slechts zeer weinig daarboven +verheft. De golven der zee overstroomen haar met groote hoeveelheden +water, wanneer zij door de stormen van de wereldzee of van de Golf van +Mexico met ontembare woede opgezweept worden. Dat zilte water blijft +dan vermengd met het regenwater, hetwelk in het winterseizoen bij +stroomen, als waren het stortvloeden, uit het dikke wolkendak +nederstort.</p> + +<p>Daarin is de oorzaak gelegen, dat de bodem van die landstreek half +vloeibaar, half vast is, welke toestand op zijne beurt de oorzaak van +hare onbewoonbaarheid is.</p> + +<p>Die moeraspoelen hebben eene omlijsting van wit zand, die hunne +sombere kleur te scherper doet uitkomen en zoo talrijke spiegels +vormen, waarin slechts de vlucht der ontelbare vogels weerkaatst wordt, +die over hare oppervlakte vliegen. Die poelen zijn niet vischrijk, maar +wemelen daarentegen van slangensoorten.</p> + +<p>Men moet niet van de meening uitgaan, dat het algemeen karakter van +die landstreek den stempel van dorheid of onvruchtbaarheid zoude +dragen. Neen, integendeel. Aan de oppervlakte juist dier eilanden, +welke door de onreine en ongezonde wateren dier meren en poelen omgeven +waren, hernam de natuur hare rechten. De malaria-verpestingen werden +getemperd, ja overwonnen, door de heerlijke geuren welke de +bewonderenswaardige bloemen dezer plantenwereld verspreidden. De +dampkring dier eilanden en eilandjes is als het ware doortrokken door +de lucht van duizenden gewassen, <span class="pagenum">[<a id="pb175" +href="#pb175">175</a>]</span>die overheerlijk krachtig ontwikkelen en +den naam van Floridaasch schiereiland met recht aan die streek +verleenen. Het is ook in die frissche en gezonde eilandjes der +Everglades, die als zoovele oasen verschijnen, dat de zwervende +Indianenstammen bij voorkeur verwijlen bij hunne halten, welker duur +nimmer zeer lang kan zijn.</p> + +<p>Wanneer men dat grondgebied over eene uitgestrektheid van eenige +mijlen binnengedrongen is, dan ontmoet men een uitgestrekt waterbekken, +het meer Okee-cho-bee, hetwelk een weinig ten zuiden van den +zeven-en-twintigsten breedtegraad gelegen is. In een hoek van dat meer +werd het eiland Garneral aangetroffen, waar Texar zich eene +schuilplaats ingericht had, die de scherpzinnigste vervolgers kon +trotseeren.</p> + +<p>Die landstreek was alsof zij voor Texar en zijne schandgenooten +geschapen was en hunner in allen deele waardig. Toen Florida toch nog +onder de heerschappij der Spanjaarden stond, was het daarheen +voornamelijk dat de misdadigers van blank ras vluchtten, om aan de +nasporingen der gerechtigheid van hun vaderland te ontsnappen. Daar +sloten zij huwelijken met de vrouwen der inlandsche bevolking, in wier +aderen onmiskenbaar Caraïbisch bloed aangetroffen wordt, en werden +zoo de stamvaders van de Creeks, van de Seminolen, zwervende +Indianenstammen, die nimmer het hoofd voor het juk der beschaving +gebogen hebben, maar die men na een langdurigen en bloedigen oorlog +heeft ten onder gebracht, maar welker onderwerping, dagteekenende van +1845, nimmer diepe wortels geschoten heeft, nooit oprecht geweest is en +slechts door voortdurende ontwikkeling van militaire macht gehandhaafd +kon worden.</p> + +<p>Intusschen heeft het eiland Garneral geheel en al het uiterlijke +alsof het voor iederen aanval gevrijwaard is. Het is waar, zijn +oostelijke oever is slechts door een smallen rivierarm of beter door +een smal kanaal van den oosterwal gescheiden, namelijk wanneer men die +benaming mag geven aan het moerassige land, hetwelk het meer omringt. +Dat kanaal is slechts honderd voet breed; toch is er eene pont noodig, +om er over te komen. Die pont bestond in den vorm van een onhandig, ruw +en log vaartuig. Overigens was er geen ander gemeenschapsmiddel +aanwezig. De ontsnapping, door middel van zwemmen langs dien kant, was +totaal onmogelijk. Wie zou zich durven wagen te midden van dat +modderige water, dat gevuld was met lang gras, hetwelk iedere +zwembeweging belemmerde, terwijl het tevens van kruipend gedierte +krioelde.</p> + +<p>Verderop strekte zich het cypressenbosch, met zijne half onder water +staande terreinen uit, die slechts nauwe doorgangen vertoonen, die zeer +moeielijk te verkennen en te vinden zijn. En hoeveel hinderpalen biedt +die landstreek bovendien niet aan! Vooreerst de <span class="pagenum"> +[<a id="pb176" href="#pb176">176</a>]</span>kleiachtige grond, die den +voet vasthoudt alsof hij in een kleefmiddel neergezet was, dan de +buitengewoon groote boomstronken, die daar kris kras in de modder +neerliggen en een muffe lucht van vergaan hout verspreiden, welke de +adembare lucht ontneemt en stikken doet! Daar groeien ook ontzettende +gewassen, waaronder eene soort van bladerbloem, waarvan de aanraking +venijniger is dan die van den netel of van den distel, waar vooral +duizenden van die kiemoliezwammen, eene soort van reusachtige +paddestoelen, die ontploffen kunnen alsof zij met schietkatoen of met +dynamiet geladen zijn. En inderdaad, bij den geringsten schok van een +dier zwammen volgt eene hevige losbarsting. In een ondeelbaar oogenblik +is de omringende dampkring vervuld met uiterst kleine roodachtige +zaden. Die fijne stof dringt in den neus en in de keel, veroorzaakt +daar eene hevige ontsteking, gevolgd door branderige en etterende +puisten. Het is dus zeer onvoorzichtig, die nadeel-verwekkende gewassen +aan te raken; integendeel, men moet ze uit den weg gaan, zooals men +gevaarlijke dieren zoowel uit de bestaande fauna als uit de fabelwereld +zoude ontwijken.</p> + +<p>Texar’s woning was niets meer of minder dan eene oude +Indiaansche wigwam, vervaardigd van stroovlechtwerk onder de +beschutting der loofkruinen van hooge boomen, en was gelegen in het +oostelijke gedeelte van het eiland. Zij was geheel in het groen +verscholen, en zelfs van den meest nabijzijnden oever kon men haar niet +ontwaren. De beide speurhonden bewaakten haar met denzelfden ijver als +zij bij de bewaking van het blokhuis in de Zwarte Kreek ontwikkelden. +Zij waren vroeger op de menschen-jacht gedresseerd en zouden ieder +vreemd menschelijk wezen verscheurd hebben, die de wigwam naderde.</p> + +<p>Daar was het, dat Zermah en de kleine Dy sedert twee dagen gebracht +waren. De reis, die vrij gemakkelijk gevallen was, zoolang men de Sint +John tot het Washington-meer had kunnen opstevenen, was daarna, toen de +weg door het cypressenwoud voerde, zeer moeielijk geworden, zelfs voor +krachtvolle mannen, die aan dat ongezonde luchtgestel en aan die lange +marschen door bosschen en moerassen gewoon waren! Men oordeele dus wat +die vrouw en dat meisje hadden moeten lijden. Zermah was evenwel weer +gezond, krachtig, moedig en vol toewijding. Gedurende den geheelen +tocht over land droeg zij Dy, wier voetjes al heel gauw bij zoo’n +reis verwond zouden zijn geraakt. Zermah zou zich op de knieën +voortgesleept hebben, als dat moest, om het lieve kind de geringste +vermoeienis te besparen. De krachten der brave vrouw begaven haar +schier dan ook, toen zij op het eiland Garneral aankwam.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p177.jpg" alt= +"Eindelijk was de moedige kerel tot op zeer korten afstand van een der schildwachten genaderd. (Bladz. 164)." + width="506" height="720"> +<p class="figureHead">Eindelijk was de moedige kerel tot op zeer korten +afstand van een der schildwachten genaderd. (Bladz. <a href="#pb164" +class="pageref">164</a>).</p> +</div> + +<p>En nu, was het wonder, dat zij, na alles wat gebeurd was, sedert +<span class="pagenum">[<a id="pb178" href="#pb178">178</a>]</span>het +oogenblik dat Texar en Squambo haar van de Zwarte Kreek ontvoerd +hadden, bijna vertwijfelde?</p> + +<p>Helaas, zij wist toch niet, dat het briefje, hetwelk zij aan den +jongen slaaf toevertrouwd had, master James Burbank in handen gekomen +was. Daarentegen wist zij wel, dat de daad van toewijding, welke die +arme drommel om haar te redden had willen begaan, hem het leven gekost +had. Hij was toch overvallen geworden op het oogenblik, dat hij het +eilandje had willen verlaten om zich naar Camdless-Bay te begeven, en +toen doodelijk gewond. En toen meende de mestiesche vrouw overtuigd te +kunnen zijn, dat master James Burbank nimmer zou vernemen, wat zij van +den ongelukkigen neger was te weten gekomen, namelijk dat de Spanjaard +en zijn personeel zich gereed maakten, om naar het eiland Garneral te +vertrekken. En hoe zou men haar thans in die gegeven omstandigheden op +het spoor komen?</p> + +<p>Die arme Zermah kon dus zelfs geen zweem van hoop overhouden. +Bovendien zou ieder uitzicht op redding weldra in die landstreek +verdwijnen, waarvan zij de ijzingwekkende woestheid van hooren zeggen +kende.</p> + +<p>Zij wist en begreep het maar al te goed; daar behoorde eene +ontvluchting tot de onmogelijkheden.</p> + +<p>Het kleine meisje verkeerde bij aankomst in een toestand van +volslagen uitputting. In weerwil van Zermah’s voortdurende +zorgen, had zij toch noodzakelijk vermoeienissen moeten doorstaan; dan +ook had de invloed van dat verfoeielijke klimaat niet gemist en had +hare gezondheid diep geschokt. Zij zag er bleek en vermagerd uit, alsof +zij door de uitwasemingen der moerassen vergiftigd ware geweest. Zij +had de kracht niet meer, om overeind te blijven en ternauwernood om +eenige woorden uit te brengen, die dan nog maar gesproken werden om +naar hare moeder te roepen. Helaas, Zermah kon haar niet meer +antwoorden, zooals zij gedurende de eerste dagen na hare aankomst in de +Zwarte Kreek deed, dat zij weldra mevrouw Burbank zoude weerzien, dat +haar vader, hare moeder, dat miss Alice, dat Mars niet dralen zouden, +om haar te komen opzoeken. Met haar zoo vroeg ontwikkeld verstand, nog +gerijpt door het ongeluk, door de schrikkelijke tooneelen, welke zij +bij de verwoesting der plantage had bijgewoond, begreep Dy dat zij aan +het ouderlijke huis ontvoerd was geworden, dat zij zich in handen van +een slecht mensch bevond, en dat zij, wanneer men haar niet te hulp +kwam, Camdless-Bay niet meer weer zoude zien.</p> + +<p>Thans wist Zermah niet meer wat op de vragen van Dy te antwoorden. +Helaas, zij zag dat het arme kind, in weerwil van hare toewijding, in +weerwil van hare zorgen, wegkwijnde.</p> + +<p>De wigwam was, zooals gezegd is, niets anders dan eene ruwe, <span +class="pagenum">[<a id="pb179" href="#pb179">179</a>]</span>onbebouwde +hut, die voor het winterseizoen zeer onvoldoende had moeten gerekend +worden. Dan zouden regen en wind zich ruimen toegang tot hare +binnenruimte verschaft hebben. Maar in het zomerseizoen, welks invloed +zich reeds onder deze breedte deed gevoelen, kon zij hare bewoners toch +beschutten tegen de brandende zonnestralen.</p> + +<p>Die wigwam was in twee vertrekken van ongelijke grootte verdeeld. +Het eene daarvan, vrij klein, was ternauwernood verlicht en had geene +onmiddellijke gemeenschap met het buitenhuis, daar de deur toegang tot +de andere kamer verleende. Deze laatste was vrij ruim, had een +vriendelijk voorkomen, terwijl hare deur in den voorgevel ingesneden +was en uitzicht op den kanaaloever verleende.</p> + +<p>Aan Zermah en Dy was de kleine kamer aangewezen, waarin slechts +weinige meubels tot hare beschikking gesteld waren, terwijl hun bed +slechts uit een paar bossen gras bestond.</p> + +<p>De andere kamer was door Texar betrokken en door den Indiaan +Squambo, die zijn meester nimmer verliet. Daarin bevonden zich op het +gebied van meubilair, slechts eene tafel, waarop eenige kruiken +brandewijn, eenige glazen en borden, dan nog eene soort provisiekast en +een boomstam, die ternauwernood vierkant bekapt was en tot bank diende. +Ook hier bestond het geheele beddegoed uit slechts een paar bossen +gras. Het vuur, dat noodig werd geoordeeld, om de spijzen gereed te +maken, werd gestookt in een steenen vuurhaard, die in een hoek der +wigwam opgetrokken was. Die haard was voldoende voor de behoeften eener +voeding, die slechts bestond uit gedroogd vleesch, uit wild, dat een +jager op het eiland gemakkelijk kon bemachtigen, uit groente en uit +schier wilde vruchten, in één woord: juist voldoende om +niet van honger te sterven.</p> + +<p>Wat de slaven betreft, die Texar van de Zwarte Kreek medegenomen +had, zij waren een twaalftal sterk en sliepen, evenals de twee honden, +buiten de wigwam, en evenals deze moesten zij die woning bewaken. Hunne +eenige beschutting waren de kruinen der groote boomen, welker +benedentakken zich dicht boven hun hoofd kruisten en in elkander +slingerden.</p> + +<p>Intusschen hadden Dy en Zermah van den dag van aankomst af volle +vrijheid om heen en weer te wandelen. Zij werden niet in hare kamer +opgesloten; het eiland Garneral diende haar tot gevangenis. Men +vergenoegde zich, haar niet uit het oog te verliezen, hetgeen vrij +overbodig was, eenvoudig, omdat het onmogelijk was het kanaal over te +steken zonder de pont, en deze steeds door een der negers bewaakt werd. +Terwijl Zermah zoo met de kleine rondwandelde, kon zij zich rekenschap +geven, welke moeielijkheden eene ontsnapping zoude opleveren. <span +class="pagenum">[<a id="pb180" href="#pb180">180</a>]</span></p> + +<p>Dien eersten dag van aankomst ontmoette Zermah Texar niet, maar werd +daarom door Squambo niet uit het oog verloren. Toen de nacht evenwel +aangebroken was, hoorde zij de stem van den Spanjaard, die eenige +woorden met Squambo wisselde, om hem eene stipte waakzaamheid aan te +bevelen. En weldra waren allen, met uitzondering van Zermah, in de +wigwam in slaap gedompeld.</p> + +<p>Tot nu toe was Zermah er niet in geslaagd, een enkel woord uit Texar +te halen. Tevergeefs had zij getracht, terwijl men de Sint John naar +het Washington-meer opstevende, hem uit te hooren omtrent hetgeen hij +met het kind wilde uitvoeren. Herhaaldelijk had zij daarbij smeekingen +en bedreigingen gebezigd.</p> + +<p>De Spanjaard vergenoegde zich, terwijl zij sprak, zijnen kouden en +dreigenden blik op haar te vestigen. Daarna de schouders met minachting +ophalende, maakte hij een gebaar alsof dat gebazel hem verveelde en hij +het geen antwoord waard achtte.</p> + +<p>Intusschen liet Zermah niet los. Zij gaf het zoo gauw niet op en +rekende zich niet voor overwonnen. Bij aankomst op het eiland Garneral +nam zij het besluit Texar aan te spreken, ten einde zijn medelijden op +te wekken, was het niet voor haar, dan toch voor het ongelukkige kind. +En mocht medelijden niets uitwerken, dan zou zij zich tot zijn +eigenbelang wenden.</p> + +<p>De gelegenheid liet zich niet te lang wachten.</p> + +<p>Den volgenden ochtend richtte Zermah, terwijl het meisje sliep, hare +schreden naar het kanaal.</p> + +<p>Texar wandelde in dat oogenblik op den oever. Hij was vergezeld van +Squambo en gaf eenige bevelen aan zijne slaven, die bezig waren met de +reiniging van het vaarwater, een arbeid die hoogst noodzakelijk was, +daar de ophooping van waterplanten den gemeenschapsdienst der pont zeer +bezwaarlijk maakte.</p> + +<p>Twee negers sloegen gedurende dat werk de oppervlakte van het water +met lange staken, om de kruipende dieren te verschrikken, welker koppen +boven het water zichtbaar waren.</p> + +<p>Squambo verliet een oogenblik later zijn meester en deze wilde zich +toen ook verwijderen, maar Zermah trad regelrecht op hem toe.</p> + +<p>Texar liet haar naderen en stond stil toen de mestiesche vrouw in +zijne nabijheid gekomen was.</p> + +<p>»Texar,” sprak Zermah op bedaarden toon, »ik moet +u spreken. Het is ongetwijfeld voor de laatste maal, maar ik smeek u +mij aan te hooren.”</p> + +<p>Geen antwoord.</p> + +<p>De Spanjaard stak eene sigarette op en blies stilzwijgend den rook +voor zich uit.</p> + +<p>Toen Zermah eenige oogenblikken gewacht had, vervolgde zij:</p> + +<p>»Texar, wilt gij mij zeggen, wat gij met Dy Burbank wilt +uitvoeren?” <span class="pagenum">[<a id="pb181" href= +"#pb181">181</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p181.jpg" alt= +"De verklaringen en uitleg van zaken waren noch lang, noch moeielijk. (Bladz. 167)." + width="501" height="720"> +<p class="figureHead">De verklaringen en uitleg van zaken waren noch +lang, noch moeielijk. (Bladz. <a href="#pb167" class="pageref"> +167</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb182" href= +"#pb182">182</a>]</span></p> + +<p>Geen antwoord.</p> + +<p>»Ik zal uw medelijden niet trachten op te wekken,” +vervolgde de mestiesche vrouw, »ten opzichte van mijn eigen lot. +Maar ik wijs u op dat kind, welks leven in gevaar is, en dat u weldra +zal ontsnappen.”</p> + +<p>Texar beantwoordde die betuiging met een gebaar, hetwelk zijn +volkomen ongeloof moest uitdrukken.</p> + +<p>»Ja, weldra,” hernam Zermah, »is het niet door de +vlucht, dan zal het door den dood zijn.”</p> + +<p>De Spanjaard deed langzaam nog eenige trekken aan zijne sigarette, +wierp daarna bedaard het overgebleven eindje weg en vergenoegde zich +met te antwoorden:</p> + +<p>»Bah! het meisje zal na eenige dagen rust herstellen. En ik +reken op uwe goede zorgen, Zermah, om dat kostbare bestaan als +onderpand te behouden.”</p> + +<p>»Neen, ik herhaal het, Texar. Dat kind zal binnenkort +overleden zijn, overleden zonder eenig voordeel voor u.”</p> + +<p>»Zonder eenig voordeel,” hernam Texar grinnikend, +»wanneer ik haar verwijderd houd van hare stervende moeder, +verwijderd van haren vader, van haren broeder, die wanhopig +zijn.”</p> + +<p>»Dat is zoo!” zei Zermah. »Mij dunkt dan ook, dat +gij u genoeg gewroken hebt, Texar. Geloof mij, gij zult er meer +voordeel van plukken, wanneer gij dat arme kind aan hare ouders +teruggeeft, dan wanneer gij haar hier houdt.”</p> + +<p>»Wat meent gij?”</p> + +<p>»Ik meen, dat gij James Burbank genoeg hebt doen lijden. Ik +meen dat gij nu uw eigenbelang moet laten spreken.”</p> + +<p>»Mijn eigenbelang?...”</p> + +<p>»Ja, zeker, uw eigenbelang, Texar,” antwoordde Zermah, +die opgewonden geraakte. »De plantage Camdless-Bay is verwoest +geworden, mevrouw Burbank is stervende, misschien is zij wel dood op +het oogenblik dat ik tot u spreek, zijne dochter is verdwenen en haar +vader zoekt tevergeefs haar op het spoor te komen. Al die misdaden zijn +door u bedreven, Texar; dat weet ik. Ik heb het recht om u dat in het +aangezicht te werpen. Maar pas op. Die misdaden zullen eens ontdekt +worden. Welnu, denk aan de straf, die u dan treffen zal. Ja, uw belang +gebiedt u, medelijden te hebben. Ik spreek voor mij niet. Om het even, +wanneer mijn echtgenoot mij bij zijne terugkomst niet weder vindt. +Neen, ik smeek u slechts voor dat arme kind, dat sterven gaat. Houd mij +hier als gij dat verkiest, maar zend dat kind naar Camdless-Bay, geef +het aan hare moeder terug. Men zal u nimmer rekenschap omtrent het +verleden vragen. En zelfs wanneer gij geldzuchtig zijt, met goud zal +men u de vrijheid van dat meisje betalen. Texar, ik neem op mij <span +class="pagenum">[<a id="pb183" href="#pb183">183</a>]</span>om hen dien +ruil voor te slaan, ik sta er u borg voor; want ik ken het hart van +master James Burbank en van al de zijnen. Zij zouden alles opofferen, +ik weet het, alles, hun geheel vermogen, om dat kind te redden, en ik +roep God tot getuige, zij zullen de belofte houden die door hunne +slavin gedaan werd!”</p> + +<p>»Hunne slavin?”... riep Texar hoonend uit. »Op +Camdless-Bay zijn geen slaven meer.”</p> + +<p>»Gij vergist u, Texar; want om bij mijn meester te blijven, +heb ik mijn vrijbrief geweigerd.”</p> + +<p>»Waarlijk, Zermah, waarlijk!” antwoordde de Spanjaard. +»Welnu, als u de vrijheid zoo weinig waard is, wanneer het u niet +tegenstaat slavin te zijn, dan kunnen wij elkander verstaan. Zes of +zeven jaren geleden wilde ik u van mijn vriend Tichborne koopen. Ik heb +toen voor u, voor u alleen eene zeer hooge som geboden. En gij zoudt +mij sedert dat tijdstip toebehoord hebben, wanneer James Burbank niet +hooger geboden had. Thans heb ik je en ik zal je houden.”</p> + +<p>»Welnu, het zij zoo, Texar,” antwoordde Zermah, +»ik zal uwe slavin zijn. Maar geef dat kind aan <span class= +"corr" id="xd0e4916" title="Bron: zijne">hare</span>...”</p> + +<p>»Het kind van James Burbank,” hernam de Spanjaard met +eene stem, die van den bittersten haat getuigde, »die dochter aan +haren vader weergeven?... Nooit!”</p> + +<p>»Ellendeling!” riep Zermah uit, die hare +verontwaardiging niet vermocht te bedwingen. »Welnu, als haar +vader er niet in slaagt, dan zal God haar aan uwe handen +ontvoeren!”</p> + +<p>De Spanjaard sprak geen woord. Hij grinnikte slechts en trok de +schouders op. Dat was zijn eenig antwoord. Hij had intusschen eene +andere sigarette gerold, die hij rustig aanstak aan een lucifer, welke +hij afstreek, en verwijderde zich langs den oever van het kanaal, +zonder Zermah zelfs een blik te gunnen.</p> + +<p>Ongetwijfeld zou de moedige en verontwaardigde mestiesche vrouw hem, +had zij maar een wapen in haar bezit gehad, op gevaar af van door +Squambo en zijne spitsboeven vermoord te worden, als een gevaarlijk +wild dier afgemaakt hebben. Maar zij kon niets doen. Zij stond daar +roerloos en keek met starend oog de negers aan, die op den oever +arbeidden. Nergens ontwaarde zij het gelaat van een vriend. Zij zag +niets dan woeste gezichten van verdierlijkte wezens, die tot de +menschheid niet schenen te behooren. Zij keerde naar de wigwam terug, +om hare moederlijke zorgen aan het kind te wijden, dat haar met zwakke +stem riep.</p> + +<p>Zermah trachtte het arme schepseltje, dat zij in hare armen nam, te +troosten. Hare omhelzingen verlevendigden het lieve kind eenigermate. +Zij bracht haar bij den haard en bereidde toen een warmen drank, dien +zij haar toediende. Zij verstrekte haar alle <span class="pagenum">[<a +id="pb184" href="#pb184">184</a>]</span>zorgen, voor zoover de +omstandigheden van hulpeloosheid en verlatenheid, waarin zij zich +bevond, dat toelieten. Dy bedankte haar met een glimlach... Maar welk +een glimlach?... Hij was nog treuriger dan wanneer haar de tranen langs +de wangen biggelden!</p> + +<p>Dien geheelen dag zag Zermah den Spanjaard niet weer. Zij poogde +trouwens niet, hem andermaal te ontmoeten. Waartoe zou dat dienen? Hij +zou wel niet tot andere gevoelens te brengen zijn, en verdere +gesprekken en beschuldigingen zouden den toestand maar kunnen +verergeren.</p> + +<p>Want al waren haar en het kind tot nu toe, zoowel gedurende haar +verblijf in de Zwarte Kreek, als sedert hare aankomst op het eiland +Garneral, de mishandelingen gespaard gebleven, zoo mocht zij toch niet +uit het oog verliezen, dat van een kerel als Texar alles te verwachten +was. Een aanval van woede was voldoende, om hem tot de uiterste +gewelddadigheid te doen overslaan. Want geen medelijden kon die +bedorven ziel beroeren, en nu zijn eigenbelang den haat <span class= +"corr" id="xd0e4935" title="Niet in bron">niet</span> had kunnen +overwinnen, moest Zermah iedere hoop in de toekomst laten varen.</p> + +<p>En wat de makkers van den Spanjaard betreft, wat te verwachten van +Squambo, wat van de slaven? Zouden die menschelijker dan hun meester +wezen? Zij wisten welk lot hem wachtte, die slechts een weinig deernis +met de arme verlaten vrouwen zoude betoond hebben. Dus ook van dien +kant was niets te hopen. Zermah was dus aan zich zelve overgelaten. +Haar besluit was weldra genomen. Zij zou pogen te ontvluchten en dat +reeds den volgenden nacht inderdaad.</p> + +<p>Maar hoe? Moest zij niet den overkant bereiken van het water, +hetwelk het eiland Garneral omgaf? Al was de strook van het meer voor +de wigwam slechts van geringe breedte, zoo kon zij dien toch niet met +het kind zwemmende oversteken. Er bleef dus slechts een enkele kans +over, namelijk om zich van de pont meester te maken, ten einde naar de +overzijde van het kanaal over te steken.</p> + +<p>De avond kwam, daarna viel de nacht in, die zeer donker, zelfs guur +zoude wezen, want het begon te regenen en de wind dreigde zijne vlagen +over het moeras te ontketenen.</p> + +<p>Zermah bedacht dat het onmogelijk zoude zijn, de wigwam door de deur +van de groote kamer te verlaten. Maar wellicht zou het zoo moeielijk +niet zijn, een gat in de plantaardige omwanding der hut te maken. En +gelukte dat, dan kon zij zich immers door dat gat werken; zij zou de +kleine Dy ook er door trekken. En eenmaal buiten, welnu, dan zou zij +verder weten te handelen.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p185.jpg" alt= +"Twee negers sloegen gedurende dat werk de oppervlakte van het water met lange staken. (Bladz. 180)." + width="497" height="720"> +<p class="figureHead">Twee negers sloegen gedurende dat werk de +oppervlakte van het water met lange staken. (Bladz. <a href="#pb180" +class="pageref">180</a>).</p> +</div> + +<p>Toen het ongeveer tien uren was, vernam zij niets anders meer dan +het gehuil der windvlagen. Texar en Squambo sliepen. De <span class= +"pagenum">[<a id="pb186" href="#pb186">186</a>]</span>honden hadden +eene schuilplaats onder den een of anderen dichten struik gezocht, +zoodat zij niet rondom de woning zwierven.</p> + +<p>Het oogenblik was dus uitermate gunstig.</p> + +<p>Zermah begon nu, terwijl Dy sliep, zachtkens het stroo en de biezen +uit te trekken, welke door elkander gevlochten de zijomwanding van de +wigwam uitmaakten.</p> + +<p>Toen zij gedurende een uur gewerkt had, was er onder hare handen een +gat ontstaan, dat evenwel nog niet groot genoeg was, om haar en het +meisje doortocht te verleenen. Zij was op het punt om haren arbeid te +hervatten, toen een gerucht haar plotseling deed ophouden.</p> + +<p>Dat gerucht werd buiten te midden der dikke duisternis veroorzaakt. +Het waren de speurhonden die aansloegen en welker geblaf een gaan en +komen op den oever verraadde. Texar en Squambo, zoo plotseling uit den +slaap gewekt, verlieten in allerijl hunne kamer.</p> + +<p>Toen werden stemmen vernomen. Klaarblijkelijk was een troep mannen +op den tegenovergestelden oever van het kanaal aangekomen. Zermah was +verplicht hare poging tot ontvluchting, die thans onuitvoerbaar was, op +te geven.</p> + +<p>Weldra weerklonken, in weerwil van het gehuil der windvlagen, +talrijke stappen op den grond.</p> + +<p>Zermah luisterde met gespitste ooren aandachtig toe. Wat viel er +toch voor? Zou de Voorzienigheid zich harer erbarmen? Zond zij hulp, +waarop de arme vrouwen niet meer durfden rekenen?</p> + +<p>Neen, en dat begreep zij. Want, zou er in dat geval niet een gevecht +ontstaan zijn tusschen de nieuw aangekomenen en Texar’s lieden? +De overgang zou toch aanvallenderwijs en gewelddadig moeten geschieden. +Geroep, geschreeuw, geweerschoten hadden moeten zijn gehoord. En van +dat alles had niets plaats gegrepen. Doch het was eerder eene +versterking, die aan de bezetting van het eiland Garneral toegevoegd +werd.</p> + +<p>Zermah bespeurde dat twee personen een oogenblik later de wigwam +binnentraden. De Spanjaard was door een ander man vergezeld, die +Squambo niet was, daar de stem van den Indiaan nog buiten naar den kant +van het kanaal vernomen werd.</p> + +<p>Toch waren twee mannen het vertrek binnengetreden. Zij hadden een +gesprek met gedempte stem begonnen, toen beiden eensklaps zwegen.</p> + +<p>Een hunner trad met een lantaarn in de hand naar Zermah’s +kamer toe. Deze had ternauwernood den tijd zich op het gras neder te +werpen, dat haar tot legerstede diende, hetgeen zij evenwel zoodanig +deed, dat zij het gemaakte gat in den muur met haar lichaam verborg. +<span class="pagenum">[<a id="pb187" href="#pb187">187</a>]</span></p> + +<p>Texar—want hij was het—opende de deur op een kier en +keek in de kamer rond. Toen hij de mestiesche vrouw bij het meisje +uitgestrekt zag liggen en beiden schenen te slapen, trok hij de deur +weer toe en ging weg. Zermah sprong ras op en vatte post bij die +deur.</p> + +<p>Het is waar, zij kon niet zien wat in die kamer gebeurde, zij kon +ook den persoon, die bij Texar was, niet herkennen; maar zij kon alles +hooren, wat gesproken werd.</p> + +<p>En ziehier wat zij vernam. <span class="pagenum">[<a id="pb188" +href="#pb188">188</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e4988" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XII.</h2> + +<h2 class="normal">Wat Zermah vernam.</h2> + +<p>»Gij hier op het eiland Garneral?”</p> + +<p>»Ja, sedert eenige uren.”</p> + +<p>»Ik meende dat gij nog te Adamsville waart, of u in de +nabijheid van het meer <span class="corr" id="xd0e4999" title="Bron: +Apopku">Apopka</span> bevondt.”</p> + +<p>»Daar was ik nog acht dagen geleden.”</p> + +<p>»En waarom zijt ge herwaarts gekomen?”</p> + +<p>»Ik werd er toe genoopt.”</p> + +<p>»Gij weet, wij moeten elkander nimmer ontmoeten dan in de +Zwarte Kreek en dan nog slechts wanneer gij mij door middel van een +briefje gewaarschuwd hadt.”</p> + +<p>»Ik herhaal, dat ik genoopt werd te handelen zooals ik deed. +Ik ben overhaast moeten vertrekken, om in de Everglades een veilige +schuilplaats te zoeken.”</p> + +<p>»Waarom?”</p> + +<p>»Dat zult gij vernemen.”</p> + +<p>»Maar stelt gij ons niet in gevaar ontdekt te +worden?”</p> + +<p>»Neen! Ik ben bij nacht aangekomen en geen uwer slaven heeft +mij kunnen zien.”</p> + +<p>Zermah begreep geen woord van dat gesprek. Zij kon ook niet gissen, +wie die onverwachte gast in de wigwam kon zijn. Daar waren twee mannen +bij elkander, die praatten; maar het was of slechts een enkel man +sprak, die vragen deed en zelf antwoord gaf. Het was dezelfde +stembuiging, hetzelfde toongeluid. Men zou gezegd hebben, dat al de +gesproken woorden uit een en denzelfden mond kwamen. Zermah trachtte +tevergeefs door eenige reten der deur te gluren. De kamer, die slechts +flauw verlicht werd, was in een halfduister gedompeld, dat niet +veroorloofde iets te ontwaren. De mestiesche vrouw moest zich dus +bepalen tot de poging, om zooveel maar mogelijk was te vernemen van dat +gesprek, dat voor haar zeer belangrijk kon zijn. <span class="pagenum"> +[<a id="pb189" href="#pb189">189</a>]</span></p> + +<p>De beide mannen vervolgden, na een poos gezwegen te hebben, aldus. +Het was Texar die zijn metgezel ondervroeg:</p> + +<p>»Gij zijt niet alleen gekomen?”</p> + +<p>»Neen, eenige onzer partijgangers hebben mij naar de +Everglades vergezeld.”</p> + +<p>»Hoeveel kwamen met u mede?”</p> + +<p>»Een veertigtal.”</p> + +<p>»En vreest gij niet dat zij te weten zijn gekomen, wat wij zoo +lang zorgvuldig geheim hielden?”</p> + +<p>»Volstrekt niet; zij zullen ons nimmer bij elkander zien. +Wanneer zij het eiland Garneral verlaten zullen, zullen zij niets +vernomen hebben en niets zal aan ons levensprogramma veranderd +zijn.”</p> + +<p>Zermah meende in dit oogenblik een gerucht te hooren als van twee +handen die elkander drukten.</p> + +<p>Daarop werd het gesprek volgenderwijs voortgezet:</p> + +<p>»Wat is er sedert de inneming van Jacksonville +gebeurd?”</p> + +<p>»Eene vrij ernstige zaak. Gij weet dat Dupont Sint Augustijn +bemachtigd heeft?”</p> + +<p>»Ja, dat weet ik en gij zult ongetwijfeld niet onbekend zijn +gebleven waarom ik dat weten moet?”</p> + +<p>»Inderdaad! Het gebeurde met den trein van Fernandina is juist +ter geschikter tijd voorgevallen om u in staat te stellen, u op een +alibi te beroepen, waardoor de krijgsraad verplicht is geweest u vrij +te spreken.”</p> + +<p>»En toch had die raad daar weinig lust in! Maar bah!... Het is +de eerste maal niet dat wij ons op die wijs redden...”</p> + +<p>»En het zal de laatste keer ook wel niet zijn. Maar wellicht +weet gij niet welk doel de Federalisten met de bezetting van Sint +Augustijn beoogden? Dat was niet zoozeer om de hoofdplaats van het +graafschap Sint John te bedwingen, dan wel om de blokkade langs de +kusten van den Atlantischen Oceaan effectief te maken.”</p> + +<p>»Dat heb ik hooren zeggen.”</p> + +<p>»Welnu, het kwam Dupont zeer onvoldoende voor, de kust van de +Sint John-monding af tot de Bahama-eilanden in het oog te houden. Hij +wilde de oorlogs-contrabande tot in de binnenlanden van Florida +vervolgen. Daartoe zond hij twee sloepen af met een detachement +zeelieden aan boord, die aangevoerd werden door twee officieren van het +eskader. Waart gij in kennis gesteld van die expeditie?”</p> + +<p>»Neen.”</p> + +<p>»Maar op welken datum hebt gij dan toch de Zwarte Kreek +verlaten?... Eenige dagen na uwe invrijheidstelling?...”</p> + +<p>»Ja, op den 22<sup>sten</sup> van deze maand.”</p> + +<p>»Inderdaad, het gebeurde viel op den 22<sup>sten</sup> +voor.” <span class="pagenum">[<a id="pb190" href= +"#pb190">190</a>]</span></p> + +<p>Wij moeten doen opmerken, dat Zermah ook niets kon afweten van de +hinderlaag te Kissimmee, waarover kapitein Howick met Gilbert Burbank, +tijdens hunne ontmoeting in het woud, gesproken had.</p> + +<p>Zij vernam dus toen evenals de Spanjaard voor het eerst, hoe die +overval geschied was en dat slechts een twaalftal dier zeelieden aan +den dood ontkomen waren en de tijding van die ramp aan den Commodore +hadden kunnen overbrengen.</p> + +<p>»Mooi!... Mooi zoo!...” riep Texar uit. »Dat is +eene gelukkige weerwraak, genomen op de inname van Jacksonville. O, dat +het ons nog meermalen gelukken moge die vervloekte Noordelijken in de +binnenlanden van ons Florida te lokken. Zij zullen er dan van lusten! +Tot den laatsten man zullen zij afgemaakt worden!”</p> + +<p>»Ja, tot den laatsten!” herhaalde de ander, +»vooral wanneer zij zich te midden van de moerassen van de +Everglades zullen wagen. En juist, nu ik er aan denk... wij zullen ze +weldra zien verschijnen.”</p> + +<p>»Wat wilt ge zeggen?”</p> + +<p>»Luister: Dupont heeft gezworen, dat hij den dood zijner +officieren en manschappen zou wreken. Eene nieuwe expeditie is dan ook +naar het zuidelijk gedeelte van het graafschap Sint John +gezonden.”</p> + +<p>»Dus de Federalisten komen herwaarts?”</p> + +<p>»Ja; maar talrijker en goed gewapend. Zij marcheeren zeer +omzichtig en omgeven hunne troepen met de meest mogelijke +voorzorgsmaatregelen, ten einde de hinderlagen op te sporen en tijdig +te kunnen ontgaan.”</p> + +<p>»Hebt gij eene ontmoeting met hen gehad?”</p> + +<p>»Neen; want al had ik ook een zeker aantal onzer partijgangers +bij mij, zoo waren wij niet sterk genoeg om het gevecht aan te gaan. +Daarom moesten wij terugtrekken. Maar door dat wijken, lokten wij hen +langzamerhand. Wanneer wij al de militie-troepen vereenigd zullen +hebben, die in den omtrek rondzwerven, dan zullen wij hen overvallen en +dan zal geen hunner ons ontkomen.”</p> + +<p>»Van welke uitgangspunten zijn zij vertrokken?”</p> + +<p>»Van Mosquito Inlet.”</p> + +<p>»En langs welken weg komen zij?”</p> + +<p>»Door het cypressen-bosch.”</p> + +<p>»Waar kunnen zij zich thans bevinden?”</p> + +<p>»Op een afstand ongeveer van veertig mijlen van het eiland +Garneral.”</p> + +<p>»Zoo?” zei Texar. »Men moet hen ongehinderd +zuidwaarts laten trekken. Maar er valt geen tijd te verliezen, om de +militie-troepen bijeen te brengen. Wanneer wij er toe gedwongen mochten +worden, <span class="pagenum">[<a id="pb191" href= +"#pb191">191</a>]</span>dan zullen wij reeds morgen vertrekken, om eene +schuilplaats in de nabijheid van de zeeëngte van Bahama op te +sporen...”</p> + +<p>»En mochten zij ons daar te nabij op de hielen zitten, +alvorens wij onze mannen bijeengebracht hebben, dan vinden wij een +veilig toevluchtsoord op die Engelsche eilanden.”</p> + +<p>De verschillende onderwerpen, welke bij dat gesprek behandeld +werden, waren uiterst belangrijk voor Zermah. Zou Texar, wanneer hij er +toe overging om het eiland te verlaten, zijne gevangenen medevoeren, of +zou hij haar onder bewaking van Squambo in de wigwam achterlaten? In +het laatste geval ware het verkieselijk, de poging tot ontvluchting tot +na het vertrek van den Spanjaard uit te stellen. De kansen van slagen +zouden dan voorzeker gunstiger staan. En alles wel beschouwd, ware het +niet mogelijk dat het federalistisch detachement, hetwelk +beneden-Florida doorkruiste bij het meer Okee-cho-bee, in het gezicht +van het eiland Garneral aanlandde?</p> + +<p>Maar die hoop, welke Zermah voor een oogenblik bezielde, werd al +dadelijk de bodem ingeslagen.</p> + +<p>En inderdaad, op de vraag welke hem gesteld werd: wat hij met de +mestiesche vrouw en het kind dacht uit te voeren, antwoordde Texar +zonder aarzelen:</p> + +<p>»Als het moet, zal ik ze meevoeren tot op de +Bahama-eilanden.”</p> + +<p>»Zal het kleine kind de vermoeienissen van dien nieuwen tocht +kunnen verdragen?”</p> + +<p>»Ja, daar sta ik voor in. Daarenboven zal Zermah haar die +vermoeienissen onderweg wel weten te besparen!...”</p> + +<p>»Maar wanneer dat kind kwam te overlijden...”</p> + +<p>»Beter dat, dan dat zij aan hare ouders weergegeven +werd!”</p> + +<p>»Gij haat die familie Burbank dan wel zeer!...”</p> + +<p>»Ik haat haar, zooals gij doet! Niets meer, niets +minder.”</p> + +<p>Zermah was haren toorn niet meer meester. Zij was op het punt om de +deur open te stooten, ten einde die twee mannen van aangezicht tot +aangezicht te zien, die elkander, niet alleen door de stem, maar ook +door de slechtheid van inborst en door het totale gemis van geweten en +hart, zoo gelijk waren. Gelukkig wist zij zich te bedwingen. Het was +beter dat zij ten einde toe dat gesprek afluisterde, hetwelk tusschen +Texar en zijnen medeplichtige gewisseld werd. Ja, zeker, dat was beter. +Misschien zouden die twee aterlingen, wanneer hun gesprek afgeloopen +zoude zijn, zich ter ruste leggen en inslapen... Dan was de tijd daar +om, vóórdat het voorgenomen vertrek aanvaard was, de +ontvluchting te ondernemen.</p> + +<p>De Spanjaard verkeerde blijkbaar in den toestand van iemand, die +alles te vernemen heeft van hem met wien hij sprak. Hij was dan ook +onuitputtelijk in zijne ondervragingen. <span class="pagenum">[<a id= +"pb192" href="#pb192">192</a>]</span></p> + +<p>»Welke nieuwstijdingen zijn er van het noorden?” vroeg +hij.</p> + +<p>»Geen belangrijke. Toch schijnt het ongelukkiglijk, dat de +Federalisten de overhand hebben en houden. Het is dan ook te vreezen, +dat de slavernij als eene verloren zaak kan beschouwd +worden.”</p> + +<p>»Nu ja, wat kan dat schelen?” hernam Texar met een +gebaar van onverschilligheid.</p> + +<p>»Zeker, het kan ons niet schelen,” hernam de ander. +»Of de Noordelijken of de Zuidelijken de overhand +hebben...”</p> + +<p>»Wat ons wel schelen kan en waarop wij nauwkeurig letten +moeten, dat is dat wij ons, terwijl de beide partijen elkander +bestrijden en verscheuren, steeds aan dien kant bevinden, waarbij het +meest te verdienen valt!”</p> + +<p>Door zoo te spreken, openbaarde Texar de snoodheid van zijne inborst +geheel en al. In het troebele water van den burgeroorlog visschen, +daaruit munt te slaan, voordeelen te behalen, ziet, dat was het eenige, +wat die aterlingen beoogden.</p> + +<p>»Maar,” zoo vervolgde hij, »wat is er gedurende de +laatste week bepaaldelijk in Florida voorgevallen?”</p> + +<p>»Niets wat gij niet reeds weet. Stevens beheerscht met zijne +kanonneerbooten de Sint John tot Piccolata toe.”</p> + +<p>»En schijnt hij den stroom niet verder te willen +opstevenen?”</p> + +<p>»Naar mijne gissing, neen; want de oorlogsvaartuigen volvoeren +geene verkenning in zuidelijke richting van het graafschap. +Daarenboven, ik voor mij geloof dat die inbezitname van de rivier haar +einde nadert en in dat geval zou het geheele stroomgebied weer in +handen van de geconfedereerden vallen.”</p> + +<p>»Hoe bedoelt gij?”</p> + +<p>»Het gerucht verbreidt zich, dat Dupont voornemens is Florida +te verlaten en dat hij slechts twee of drie vaartuigen zal achterlaten, +om de kusten te blokkeeren.”</p> + +<p>»Zou dat mogelijk zijn?”</p> + +<p>»Ik herhaal, dat er sprake van is. En in dat geval zal Sint +Augustijn door de Noordelijken spoedig ontruimd worden.”</p> + +<p>»En Jacksonville?...”</p> + +<p>»Jacksonville ook.”</p> + +<p>»Drommels! Ik zou daar dan kunnen terugkeeren om onze +regeering te herstellen, om de plaats weer in te nemen, waarvan de +Federalisten mij verjaagd hebben! O, vervloekte Noordelijken, dat het +mij vergund zij de macht weer in handen te krijgen, dan zult gij eens +zien, welk gebruik ik er van zal maken!”</p> + +<p>»Mooi gezegd!”</p> + +<p>»En als James Burbank Camdless-Bay met zijn huisgezin niet +verlaten heeft, wanneer hij zich niet door de vlucht aan mijne +wraakneming zal onttrokken hebben, dan zal geen hunner mij +ontsnappen!” <span class="pagenum">[<a id="pb193" href= +"#pb193">193</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p193.jpg" alt= +"En blies stilzwijgend den rook voor zich uit. (Bladz. 180)." width= +"502" height="720"> +<p class="figureHead">En blies stilzwijgend den rook voor zich uit. +(Bladz. <a href="#pb180" class="pageref">180</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb194" href= +"#pb194">194</a>]</span></p> + +<p>»Ik hecht aan dat alles mijne goedkeuring; want alles wat gij +door toedoen van die familie geleden hebt, heb ik ook ondergaan! Wat +gij wilt, wil ik ook! Wien gij haat, haat ik ook! Wij beiden vormen +slechts één!...”</p> + +<p>»Ja!... slechts één!” antwoordde +Texar.</p> + +<p>Het gesprek werd gedurende een poos afgebroken. Het aanstooten met +glazen bracht Zermah op de hoogte, dat de beide aterlingen te zamen +dronken.</p> + +<p>De brave mestiesche vrouw was diep ter neergeslagen. Uit hetgeen zij +daar vernomen had, scheen het, dat die beide mannen een gelijk aandeel +gehad hadden in al die misdaden, welke in den laatsten tijd in Florida, +maar voornamelijk ten opzichte van de familie Burbank gepleegd waren. +Dat werd haar nog duidelijker, toen zij nog gedurende een half uur +luisterde. Zij vernam toen eenige bijzonderheden omtrent het +vreemdsoortige bestaan van den Spanjaard. En steeds deed zich diezelfde +stem hooren, welke de vragen stelde en de antwoorden gaf, even alsof +Texar slechts alleen in het vertrek was en zich met praten onledig +hield. Er bestond daar een geheim, hetwelk de mestiesche vrouw groot +belang had om te ontdekken. Maar wanneer die ellendelingen slechts +gissen konden, dat Zermah een gedeelte van hun geheim ontdekt had, dan +voorwaar zouden zij niet aarzelen haar leven aan hunne veiligheid ten +offer te brengen. En wat zou dan van het kind, van het meisje terecht +komen, wanneer Zermah vermoord zoude zijn?</p> + +<p>Het kon toen ongeveer elf uur in den avond zijn. Het weer was er +niet op verbeterd. Het was eerder afschuwelijk geworden. De wind huilde +en de regen kletterde onophoudelijk. Texar en zijn metgezel zouden zich +onder die omstandigheden voorzeker niet buiten wagen en zouden den +nacht in de wigwam doorbrengen. Bijgevolg zouden zij hunne plannen +eerst den volgenden ochtend ten uitvoer brengen.</p> + +<p>Zermah twijfelde daaromtrent niet meer toen zij Texar’s +medeplichtige hoorde vragen:</p> + +<p>»Welnu, welk besluit nemen wij?”</p> + +<p>»Ziehier,” antwoordde de Spanjaard. »Morgen zullen +wij gedurende de ochtenduren met onze lieden eene verkenning ondernemen +in de omstreken van het meer. Wij zullen het cypressenbosch over eene +uitgestrektheid van vier of vijf mijlen doorzoeken, na eerst diegenen +onzer makkers vooruitgezonden te hebben, die het woud het best kennen. +En onder dezen behoort voornamelijk Squambo. Wanneer niets de nadering +van het federalistisch detachement aanduidt, dan komen wij hier terug +en dan zullen wij verblijven totdat het oogenblik gekomen zal zijn om +terug te trekken. Doet zich evenwel de toestand als dreigend in de +naaste toekomst voor, <span class="pagenum">[<a id="pb195" href= +"#pb195">195</a>]</span>dan zal ik mijne partijgenooten en mijne slaven +bijeentrekken, en dan zal ik Zermah naar de Bahama-zeeëngte +vervoeren. Neemt gij tot taak op u, om de in beneden-Florida verspreide +militie-troepen bijeen te brengen?”</p> + +<p>»Dat is afgesproken,” antwoordde de ander. +»Morgen, terwijl gij die verkenning zult uitvoeren, zal ik mij in +het meest boschrijke gedeelte van het eiland verschuilen. Want niemand +mag ons ooit te zamen zien.”</p> + +<p>»Voorzeker niet,” riep Texar uit. »De duivel +verhoede, dat wij ooit zoo’n onvoorzichtigheid zouden begaan, die +ons geheim aan het licht zoude brengen. Dus wij zullen u eerst den +volgenden nacht hier in de wigwam weerzien. En wanneer ik zelf +genoodzaakt werd in den loop van den dag te vertrekken, dan moogt gij +het eiland eerst na mij verlaten. Onze nieuwe plaats van samenkomst zal +alsdan bij de Zandkaap zijn.”</p> + +<p>Zermah gevoelde alsnu, dat er van hare bevrijding door de +federalistische troepen geen spraak meer kon zijn.</p> + +<p>En inderdaad, het stond nu vast, dat de Spanjaard, wanneer hij +kennis zoude krijgen van de nadering van het detachement, het eiland +zou verlaten en haar en het kind met zich zou voeren...<a id= +"xd0e5209"></a></p> + +<p>De mestiesche vrouw kon dus, wat hare redding betreft, slechts +alleen op haar zelve rekenen, hoe gevaarlijk, hoe onmogelijk eene +ontsnapping in de gegeven omstandigheden ook mocht geoordeeld +worden.</p> + +<p>En toch, met welken moed zou zij die onderneming niet op zich +genomen hebben, wanneer zij slechts geweten had, dat master James +Burbank, dat zijn zoon Gilbert en Mars zich met eenige gewezen slaven +van de plantage op weg begeven hadden, na haar briefje ontvangen te +hebben, hetwelk hen de streek aangaf werwaarts hunne nasporingen uit te +strekken, dat het troepje van James Burbank reeds de Sint John +opgestevend was, dat het reeds een groot gedeelte van het +cypressenbosch doorgetrokken was, dat het kleine troepje van +Camdless-Bay zijne vereeniging met het detachement van kapitein Howick +bewerkstelligd had, dat het Texar, Texar in persoon was, die beschouwd +werd als de bewerker van de hinderlaag te Kissimmee, dat die +ellendeling nadrukkelijk en zonder verpoozing zou achtervolgd en dat +hij zonder vorm van proces zoude opgehangen worden, wanneer hij +gevangen genomen werd!...</p> + +<p>Maar Zermah wist niets en kon niets weten. Zij kon en mocht geen +hulp vanwaar ook verwachten. Zij was dan ook stellig en onwrikbaar +besloten, alles te wagen, alles op het spel te zetten, om het eiland +Garneral te ontvluchten.</p> + +<p>Evenwel was zij genoodzaakt, hoewel de nacht zeer donker en <span +class="pagenum">[<a id="pb196" href="#pb196">196</a>]</span>derhalve +voor eene ontsnapping gunstig was, de uitvoering van haar plan +vier-en-twintig uren uit te stellen. De partijgangers toch, die geene +schuilplaats onder het geboomte van het woud gezocht hadden, bezetten +het omliggend terrein van de wigwam. Men hoorde heen en weer drentelen +op den oever van het eiland, terwijl zij zich verder met praten en +rooken onledig hielden. Er was niet aan te denken onder die +omstandigheden de hut te kunnen verlaten, want werd zij ontdekt, werd +haar plan doorzien, dan zou de arme vrouw in veel erger doen verkeeren; +want dan zou zij zeer zeker aan de gewelddadigheden van Texar +blootstaan.</p> + +<p>Daarenboven, zoude de volgende dag niet beter gelegenheid tot +ontvluchting aanbieden? Had de Spanjaard niet gezegd, dat zijne +makkers, dat zijne slaven, dat de Indiaan Squambo zelf hem zouden +vergezellen, om het federalistisch detachement te gaan verkennen? Zou +zich dan geene geschikte gelegenheid voordoen, waarvan Zermah behendig +partij zou kunnen trekken, om hare kansen van slagen te vermeerderen? +Wanneer het haar gelukte het kanaal te overschrijden zonder gezien te +worden, wanneer zij eenmaal het woud bereikt zoude hebben, dan +twijfelde zij er niet aan, dat zij met Gods hulp gered zoude worden. +Door zich zorgvuldig te verbergen, zou zij wel weten te vermijden +andermaal in handen van Texar te vallen. De kapitein Howick kon toch +niet meer ver af zijn. Hij rukte toch naar het meer Okee-cho-bee op, en +er bestond dus wel kans, dat zij door hem bevrijd zoude worden.</p> + +<p>Het was dus geraden tot den volgenden dag te wachten. Maar een +toeval kwam het geheele geraamte vernietigen, waarop Zermah de hoop +harer redding gebouwd had. Dat toeval zou daarenboven, hare verhouding +tegenover Texar geheel wijzigen.</p> + +<p>Er werd in dit oogenblik aan de deur van de wigwam geklopt. Het was +niemand anders dan Squambo, die het herkenningsteeken met zijn meester +wisselde.</p> + +<p>»Kom binnen,” zei de Spanjaard.</p> + +<p>Squambo trad het vertrek binnen.</p> + +<p>»Hebt gij bevelen voor dezen nacht te geven?” vroeg +hij.</p> + +<p>»De waakzaamheid moet stipt betracht worden,” antwoordde +Texar, »en bij het bespeuren van iets verdachts, moet ik dadelijk +gewaarschuwd worden.”</p> + +<p>»Dat neem ik op mij,” hernam de Indiaan.</p> + +<p>»Morgenochtend zullen wij het cypressenbosch over eene +uitgestrektheid van verscheidene mijlen verkennen.”</p> + +<p>»En hoe zal het dan met de mestiesche vrouw en met Dy +gaan?”’</p> + +<p>»Die zullen als gewoonlijk bewaakt worden. Zorg nu Squambo, +dat niemand de rust in den omtrek van de wigwam stoort.”</p> + +<p>»Daar zal ik voor zorgen.” <span class="pagenum">[<a id= +"pb197" href="#pb197">197</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p197.jpg" alt= +"Zermah luisterde met gespitste ooren aandachtig toe. (Bladz. 186)." +width="506" height="720"> +<p class="figureHead">Zermah luisterde met gespitste ooren aandachtig +toe. (Bladz. <a href="#pb186" class="pageref">186</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb198" href= +"#pb198">198</a>]</span></p> + +<p>»Wat voeren onze lieden uit?”</p> + +<p>»Zij drentelen heen en weer, en schijnen weinig geneigd om +rust te genieten.”</p> + +<p>»Dat geen hunner zich verwijdere.”</p> + +<p>»Geen enkele, wees gerust.”</p> + +<p>»Hoe staat het met het weer?...”</p> + +<p>»Iets beter. Het houdt op met regenen, en de windvlagen +beginnen ook al te bedaren.”</p> + +<p>»Goed.”</p> + +<p>Zermah had dit geheele gesprek afgeluisterd en het scheen blijkbaar +een einde te zullen nemen, toen eensklaps een onderdrukte zucht, een +soort van gesmoord gerochel vernomen werd.</p> + +<p>De mestiesche vrouw ontstelde zeer; het was als voelde zij al het +bloed in haar lichaam naar het hart stroomen.</p> + +<p>Zij sprong op en ijlde naar het nachtleger van gras, en boog zich +over het meisje...</p> + +<p>De kleine Dy was zooeven ontwaakt; maar helaas, in welken staat! +Schor en fluitend ontsnapte de ademhaling aan haar lippen. Zij maakte +bewegingen met hare kleine handen, alsof zij de lucht naar haren mond +wilde toevoeren. Zermah kon slechts de woorden opvangen:</p> + +<p>»Te drinken!... te drinken!”</p> + +<p>Het rampzalige kind was het stikken nabij. Zij moest dadelijk buiten +gedragen worden. Zermah, door angst schier waanzinnig, nam het meisje +in die diepe duisternis op, om haar met haren eigen ademtocht te +helpen. Zij voelde haar in een soort van zenuwtoeval stuiptrekken. Zij +stiet een kreet uit... duwde de deur van hare kamer open, en...</p> + +<p>Twee mannen stonden daar tegenover Squambo... maar die mannen waren +elkander door gelaat en gestalte zoodanig gelijk, dat Zermah onmogelijk +zou hebben kunnen aanwijzen, wie hunner Texar was. <span class= +"pagenum">[<a id="pb199" href="#pb199">199</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e5284" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XIII.</h2> + +<h2 class="normal">Een dubbelganger.</h2> + +<p>Weinige woorden zullen voldoende zijn, om tot helderheid te brengen, +wat tot nu toe onverklaarbaar in deze geschiedenis is voorgekomen.</p> + +<p>Die twee mannen, voor wie Zermah plotseling verschenen was, waren +broeders, waren tweelingen.</p> + +<p>Waar waren zij geboren? Dat wisten zij zelven niet nauwkeurig aan te +duiden; waarschijnlijk in een klein dorp van Texas, en daaraan was +ongetwijfeld die naam van Texar, door verandering van de eindletter van +dien naam, ontleend.</p> + +<p>Men weet dat Texas een uitgestrekt grondgebied is, hetwelk ten +zuiden van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika en langs de golf van +Mexico gelegen is.</p> + +<p>Nadat de Texanen tegen de Mexicanen opgestaan waren, bij welken +onafhankelijkheidsoorlog zij door de Noord-Amerikanen geholpen werden, +werden zij in 1845 bij de Groote Republiek, die toen door den president +John <span class="corr" id="xd0e5299" title="Bron: Tylor">Tyler</span> +bestuurd werd, ingelijfd.</p> + +<p>Vijftien jaren vóór die inlijving, werden twee +kinderen in een dorp van het Texaansche kustland verlaten gevonden. Zij +werden opgenomen en door de openbare liefdadigheid opgevoed.</p> + +<p>De aandacht was eerst op die twee kinderen gevestigd geworden door +de bewonderenswaardige gelijkenis, welke tusschen hen bestond. Zij +hadden dezelfde gebaren, dezelfde stem, dezelfde gestalte, dezelfde +lichaamshouding, dezelfde gelaatstrekken, en er kan bijgevoegd worden: +zij hadden ook dezelfde geaardheid, die evenwel van eene vroegtijdige +maar diepe verdorvenheid getuigde.</p> + +<p>Hoe werden zij opgevoed? Welk onderwijs viel hun ten deel?</p> + +<p>Dat wist niemand. Evenmin kon iemand aangeven tot welke verwantschap +zij behoorden. Misschien stamden zij af van eene dier nomadische +familieën, welke het land na de onafhankelijkheidsverklaring +afliepen. <span class="pagenum">[<a id="pb200" href= +"#pb200">200</a>]</span></p> + +<p>Zoodra de gebroeders Texar, die door een onweerstaanbaren aandrift +tot vrijheid, of beter tot ongebondenheid bezield werden, vermeenden +zelf in hun onderhoud te kunnen voorzien, verdwenen zij uit de buurt +waar zij opgevoed waren. Zij telden toen te zamen vier-en-twintig +jaren.</p> + +<p>Van dat tijdstip af bestonden hunne middelen van bestaan uit de +opbrengsten van de diefstallen, welke zij op de akkers en in de +pachthoeven pleegden. Hier waren het vruchten, welke zij kaapten, +elders ontvreemdden zij brood. Zoo bereidde hunne kindsheid en hunne +jongelingschap hen voor, om later gewapenderhand tot plundering en tot +rooftochten langs de groote wegen te kunnen overgaan en bewezen zij van +die voorbereiding op uitmuntende wijze partij getrokken te hebben.</p> + +<p>Om kort te gaan, men zag hen niet meer terug in de Texaansche dorpen +en gehuchten, waarin zij gewoon waren zich te vertoonen in gezelschap +van boosdoeners, die toen reeds de gelijkenis der tweelingbroeders tot +misdadige doeleinden aanwendden.</p> + +<p>Vele jaren gingen voorbij.</p> + +<p>De gebroeders waren spoedig vergeten; zelfs de naam van Texar +wischte zich in de herinnering der inwoners uit. En hoewel die naam +later eene betreurenswaardige vermaardheid in Florida zoude verkrijgen, +bestond er niets, waaruit op te maken viel, dat zij hunne prille jeugd +op de kustplaatsen van Texas hadden doorgebracht.</p> + +<p>Hoe zou dat ook anders hebben kunnen zijn, daar niemand sedert hunne +verdwijning, ten gevolge van eene verstandhouding tusschen die beiden +beraamd, ooit van twee Texars had hooren spreken. Het was zelfs door +deze verstandhouding, dat zij de mogelijkheid gevonden hadden, om een +menigte misdrijven te plegen, die zoo moeielijk ja onmogelijk te +bewijzen schenen en daardoor straffeloos bleven.</p> + +<p>En inderdaad vernam men—toen later dat tweelingschap +behoorlijk bewezen en vastgesteld was—dat die beide broeders +gedurende een geruimen tijd, van hun dertig- tot hun veertigjarigen +leeftijd van elkander gescheiden leefden. Zij trachtten een vermogen te +verwerven, onverschillig op welke wijze. Zij ontmoetten elkander +slechts uiterst zeldzaam en dan nog slechts wanneer zij er zeker van +waren, dat geen oog hen kon bespieden. Die ontmoetingen hadden niet +alleen in Amerika plaats, maar ook in ieder ander werelddeel, waarheen +hen hun misdadig gesternte voerde.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p201.jpg" alt= +"Daarheen brachten zij eenige slaven over, aan wie zij het geheim hunner gelijkenis niet mededeelden. (Bladz. 203)." + width="500" height="720"> +<p class="figureHead">Daarheen brachten zij eenige slaven over, aan wie +zij het geheim hunner gelijkenis niet mededeelden. (Bladz. <a href= +"#pb203" class="pageref">203</a>).</p> +</div> + +<p>Men vernam ook, dat de een of de andere—welke der twee kon +niet bepaald worden, misschien waren zij beiden schuldig—het +bedrijf van slavenhaler uitoefende. Zij voerden geheele ladingen slaven +van de Afrikaansche kusten naar de Zuidelijke Staten van <span class= +"pagenum">[<a id="pb202" href="#pb202">202</a>]</span>de Unie over, of +beter gezegd, zij deden die overvoeren. Want bij dergelijke +operatiën vervulden zij slechts de rol van middelaars tusschen de +slavenhouders van het land en de kapiteins der vaartuigen, welke tot +dien afschuwelijken, onmenschelijken handel gebezigd werden.</p> + +<p>Maakten zij zaken met dat afgrijselijke bedrijf? Niemand wist dat. +Toch valt het te betwijfelen. Zooveel is zeker, dat die handel +merkelijk verminderde en eindelijk geheel ophield, toen de +slavenhandel, gebrandmerkt als eene daad van gruwelijke barbaarschheid, +langzamerhand in de beschaafde landen afgeschaft werd. Toen waren de +beide broeders wel verplicht, die soort van zaken op te geven.</p> + +<p>Intusschen was dat vermogen, hetwelk zij zoozeer wenschten te +bezitten en dat zij het koste wat het wilde, poogden te bemachtigen, +nog niet verworven en moest dat nog verdiend worden.</p> + +<p>Toen was het dat die twee gelukzoekers besloten, om hunne +buitengewone gelijkenis te benutten.</p> + +<p>In de meeste gevallen gebeurt het, dat die gelijkenis van tweelingen +zich later merkbaar wijzigt, wanneer de kinderen den volwassen leeftijd +bereikt hebben.</p> + +<p>Met de beide Texars was dat geenszins het geval. Men kon niet zeggen +dat hunne gelijkenis, naarmate zij in leeftijd vorderden, toenam of +duidelijker werd, want dat was onmogelijk; maar zij bleef wat zij was, +namelijk volmaakt, zoowel wat betreft het karakter als het uitwendige. +Het was onmogelijk, ja totaal onmogelijk den een’ van den anderen +te onderscheiden, niet alleen afgaande op de gelaatstrekken of den +lichaamsbouw, maar ook op hunne gebaren of op de buiging hunner +stem.</p> + +<p>De beide broeders besloten die natuurlijke bijzonderheid, welke hen +beschoren was, te benutten, om de meest verfoeielijke daden te plegen. +Zij hadden de mogelijkheid spoedig genoeg ingezien, dat wanneer een +hunner beschuldigd werd, een alibi kon gesteld worden, om zijne +onschuld aan het hem ten laste gelegde te bewijzen. Zij gingen daarbij +dan ook zoo te werk, dat terwijl de een de vooraf besprokene misdaad +volvoerde, de ander zich op de een of andere plaats in het publiek +vertoonde en wel zoo, dat door middel van dat alibi de niet +schuldigheid <i lang="la">ipse facto</i> bewezen was.</p> + +<p>Hier behoeft voorzeker niet bijgevoegd te worden, dat zij hunne +geheele sluwheid aanwendden, om zich nimmer op heeterdaad te laten +betrappen of te vatten. Natuurlijk zou zich de gevangene dan niet op +een alibi kunnen beroepen, en dan zou het geheele goochelspel weldra +ontdekt zijn.</p> + +<p>Toen de beide broeders zoo hun levensdoel vastgesteld hadden, <span +class="pagenum">[<a id="pb203" href="#pb203">203</a>]</span>vertrokken +zij naar Florida, waar geen hunner bekend was. Wat hen daarheen lokte, +dat waren de talrijke gelegenheden om in een Staat, alwaar de Indianen, +de oorspronkelijke bewoners des lands, een hardnekkigen oorlog tegen de +indringers, de Amerikanen en de Spanjaarden voerden, in troebel water +te visschen.</p> + +<p>Het was in het jaar 1850 of 1851, dat de beide Texars voor het eerst +op het Floridasche schiereiland verschenen. Wij hadden moeten zeggen: +Texar en niet Texars; dat zou juister geweest zijn. Want overeenkomstig +hun programma, werden zij nooit te zamen gezien. Nimmer ontmoette men +hen beiden op denzelfden dag en op dezelfde plaats. Nimmer vernam +iemand, dat twee personen van dienzelfden naam bestonden.</p> + +<p>Daarenboven, terwijl zij hunne personen aldus door een stipt +volgehouden geheimzinnig waas omringden, hadden zij ook met veel zorg +eene geheimzinnige verblijfplaats opgespoord, die hen op een gegeven +oogenblik tot schuilplaats kon dienen.</p> + +<p>Zooals de lezer weet, hadden zij die in de Zwarte Kreek gevonden. +Het centrale eiland in die halfvorming en het verlaten fortje ontdekten +zij bij hunne nasporingen, welke zij langs de oevers der Sint John +volvoerden. Daarheen brachten zij eenige slaven over, aan wie zij het +geheim hunner gelijkenis niet mededeelden. Alleen Squambo de Indiaan +was volledig ingelicht omtrent hun dubbel bestaan. Hij was vervuld met +eene toewijding jegens de beide broeders, die elke beproeving tartte; +daarenboven was hij bescheiden en wist te zwijgen, omtrent alles wat de +beide Texars aanging; zoodat hij een uitmuntende vertrouweling was en +ook als onverbiddelijke uitvoerder hunner wilsuitingen kon aangemerkt +worden.</p> + +<p>De lezer zal wel begrepen hebben, dat de twee broeders zich nimmer +te zamen in de Zwarte Kreek vertoonden. Wanneer zij de een of andere +zaak te bepraten hadden, dan waarschuwden zij elkander schriftelijk. En +men heeft kunnen bemerken, dat zij bij zulke gelegenheden zich niet van +de post bedienden. Een briefje werd in een blad gerold, dat blad werd +aan een tak van een tulpboom bevestigd, die in een naburig moeras van +de Zwarte Kreek groeide; meer was niet noodig.</p> + +<p>Squambo begaf zich iederen dag, evenwel niet dan na de grootste +voorzorgen genomen te hebben, naar die plek. Wanneer hij overbrenger +was van een brief van diengeen der Texars, die in de Zwarte Kreek +verblijf hield, dan bevestigde hij hem aan den tulpboom; wanneer het de +andere tweeling was, die geschreven had, dan nam hij den brief van de +vooraf besproken plaats en bracht hem naar het blokhuis.</p> + +<p>Die beide ellendelingen waren nog niet lang in Florida, of zij <span +class="pagenum">[<a id="pb204" href="#pb204">204</a>]</span>waren in +gemeenschap getreden met het liederlijkste gedeelte van de bevolking +van het schiereiland. Vele boosdoeners werden hunne medeplichtigen bij +tal van diefstallen, welke in dat tijdperk gepleegd werden. Die dieven +en helers werden later hunne partijgenooten, toen de twee broeders +besloten eene rol in den gruwelijken secessie-oorlog te spelen.</p> + +<p>Nu eens stelde zich de een, dan weer de ander aan het hoofd van den +misdadigen troep, waarvan niemand in het minst vermoedde, dat twee +personen dien naam van Texar voerden.</p> + +<p>Thans zal de lezer wel begrijpen, hoe bij de vervolging van zoo +verscheidene misdaden, de beide Texars steeds zeer gevat zich op +onwraakbare alibi’s konden beroepen, en waarom die als +onweerlegbaar in de gedingen aangenomen moesten worden. Het was evenzoo +gegaan met misdaden, die gedurende het tijdperk vóór het +begin van deze geschiedenis bij het gerecht aangegeven waren, waar +onder meer anderen de brandstichting eener pachthoeve moest gerekend +worden.</p> + +<p>Hoewel master James Burbank en de mestiesche vrouw Zermah den +Spanjaard bepaald als den dader van de brandstichting herkend hadden, +was deze toch door de rechtbank van Sint Augustijn vrijgesproken, toen +hij bewezen had, dat hij zich op het oogenblik dat de misdaad gepleegd +werd, te Jacksonville in de tienda van Torillo bevonden had. Dat werd +toch door een groot aantal getuigen onder eede bevestigd.</p> + +<p>Zoo was het ook gegaan met betrekking tot de verwoesting van de +plantage Camdless-Bay.</p> + +<p>Hoe zou het toch mogelijk geweest zijn, tegelijkertijd de +plunderaars bij den stormaanval op Castle House aan te voeren en de +kleine Dy en Zermah te ontvoeren, terwijl hij zich toen onder de +krijgsgevangenen bevond, die de Federalisten te Fernandina gemaakt +hadden en aan boord van een der oorlogsschepen van het noordelijk +eskader in verzekerde bewaring gebleven waren?</p> + +<p>De krijgsraad was dus genoodzaakt geweest hem, in weerwil van de +vele bewijzen, in weerwil van de getuigenis, door miss Alice Stannard +onder eede afgelegd, vrij te spreken.</p> + +<p>En zelfs, al neemt men aan dat de beide Texars als dubbelgangers +erkend werden, dan nog zou men zeer waarschijnlijk nimmer te weten +komen, wie hunner persoonlijk de bedoelde misdaden pleegde of daaraan +deelnam. Maar, waren zij, alles wel beschouwd, beiden niet evenzeer +schuldig aan, evenzeer medeplichtig aan, evenzeer de voornaamste +bewerkers van alle die aanslagen, die sedert zoovele jaren op het +Floridasche grondgebied ten uitvoer gelegd werden?</p> + +<p>Voorzeker, en de straf, waartoe de een of de ander, of wel beiden +verwezen zouden worden, zou wel verdiend zijn. <span class="pagenum"> +[<a id="pb205" href="#pb205">205</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p205.jpg" alt= +"Wij hadden moeten zeggen: Texar en niet Texars, dat zou juister geweest zijn (Bladz. 203)." + width="499" height="720"> +<p class="figureHead">Wij hadden moeten zeggen: Texar en niet Texars, +dat zou juister geweest zijn (Bladz. <a href="#pb203" class="pageref"> +203</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb206" href= +"#pb206">206</a>]</span></p> + +<p>Wat de gebeurtenissen aangaat, die onlangs te Jacksonville +voorgevallen waren, het was zeer waarschijnlijk, dat de beide broeders +beurtelings dezelfde rol gespeeld hadden, nadat het rechtmatige gezag +door den opstand van het gepeupel omvergeworpen was. Als Texar I de +stad verliet, om een andere vooraf beraamde onderneming ten uitvoer te +leggen, dan verving Texar II hem bij de uitoefening zijner waardigheid, +en dat zonder dat hunne medeplichtigen of partijgangers omtrent die +persoonsverwisseling eenige gissing koesterden.</p> + +<p>Hieruit mag dus besloten worden, dat zij beiden evenveel schuld +hadden aan de uitspattingen, welke zoowel tegen de planters, die van de +Noordelijke Staten afkomstig waren, als tegen hen, die in de Zuidelijke +Staten geboren, den slavenhandel gunstig gestemd waren, gepleegd +werden.</p> + +<p>Beiden waren, zooals de lezer wel zal begrijpen, steeds behoorlijk +op de hoogte van hetgeen in de centrale Staten van de Unie voorviel. +Zij hadden daardoor dan ook een zekeren invloed op de halfblanke +bevolking, zoo ook op het schuim der bevolking verkregen. In de gegeven +omstandigheden hadden zij veel briefwisseling, en herhaalde geheime +samenkomsten met elkander moeten houden, ten einde omtrent de leiding +hunner ondernemingen te beraadslagen. Daarna waren zij weer van +elkander gegaan, ten einde hunne toekomstige alibi’s voor te +bereiden.</p> + +<p>En zoo gebeurde het, dat terwijl de een op een oorlogsschip der +Noordelijken krijgsgevangen zat, de ander op hetzelfde oogenblik den +verwoestingstocht tegen Camdless-Bay aanvoerde. De lezer vernam hoe hij +deswege door den krijgsraad van Sint Augustijn wegens het gestelde +alibi van iedere vervolging ontslagen werd.</p> + +<p>Hiervoren werd reeds gezegd, dat die verwonderingbarende gelijkenis +der twee broeders, door het vorderen in leeftijd ongeschonden was +gelaten. Toch was het zeer goed mogelijk, dat een toeval van physieken +aard, eene verwonding of iets dergelijks die gelijkenis zou kunnen +verstoren, doordat den een of ander een merkbaar teeken zoude bedeeld +worden. Zoo iets zou voldoende geweest zijn, om het welslagen hunner +zaakbetrekkelijke spitsvondigheid in gevaar te brengen. En bij het +avontuurlijke leven, hetwelk zij leidden, waarbij zij aan zoovele kwade +kansen blootgesteld waren, liepen zij veel gevaar hier of daar eene +verwonding op te doen, die, wanneer zij onherstelbaar ware, hen de +mogelijkheid ontnomen had, voor elkander op te treden.</p> + +<p>Waren echter die toevallen herstelbaar, dan zou natuurlijk de +gelijkenis daardoor niet te lijden hebben.</p> + +<p>Zoo gebeurde het eens dat een der Texars, korten tijd nadat zij in +Florida aangekomen waren, diens baard door een geweerschot, <span +class="pagenum">[<a id="pb207" href="#pb207">207</a>]</span>hetwelk +rakelings op hem afgevuurd was, verbrand werd. Dadelijk schoor zich de +andere tweeling de kin kaal, om baardeloos als zijn broeder te +zijn.</p> + +<p>Een ander feit, dat ook wel een nadere verklaring verdient. Men +heeft voorzeker niet vergeten, dat Zermah op een nacht, terwijl zij nog +in de Zwarte Kreek gevangen was, den Spanjaard zich den arm zag +tatoueeren. Dat geschiedde omdat zijn tweelingbroeder eens bij een +tocht door een bende Seminool-Indianen opgelicht en toen zoo met dat +onuitwischbaar merk op den linkerarm geteekend was geworden. Deze had +dadelijk eene nauwkeurige teekening van die tatoueering naar het fortje +gezonden, waar Squambo haar even nauwkeurig had kunnen overbrengen. De +identiteit onderling der beide tweelingen bleef dus ongeschonden.</p> + +<p>En waarlijk, het zou niet gewaagd zijn te verzekeren, dat wanneer +Texar I een arm of een been kwijt raakte, Texar II niet aarzelen zou, +zich het overeenkomstige lichaamsdeel te laten afzetten.</p> + +<p>Om kort te gaan, gedurende een groot tiental jaren gingen de +gebroeders Texar voort dat dubbelgangersleven te voeren, maar zij +gingen daarbij met zulke behendigheid, met zulke voorzichtigheid te +werk, dat zij er in geslaagd waren aan alle vervolgingen van de +Floridasche rechterlijke macht te ontkomen.</p> + +<p>Hadden de beide tweelingen met hunne bedrijven eenig vermogen +verworven? Binnen zekere grenzen, ja. Eene vrij aanzienlijke som gelds, +welke zij van de opbrengsten hunner diefstallen en plunderingen +bespaard hadden, was in een geheim hoekje van het blokhuis in de Zwarte +Kreek zorgvuldig opgeborgen. Dat geld was evenwel bij wijze van +voorzorgsmaatregel door den Spanjaard medegenomen geworden, toen hij +besloot naar het eiland Garneral af te reizen, en men kan er zeker van +zijn, dat hij het niet in de wigwam zou achterlaten, wanneer hij +genoodzaakt zoude worden, naar de overzijde van het Bahama-kanaal te +vluchten.</p> + +<p>Dat vermogen scheen hen evenwel onvoldoende toe. Zij trachtten het +dan ook te vermeerderen, alvorens er zonder gevaar hier of daar in +Europa of Noord-Amerika van te gaan genieten.</p> + +<p>Daarenboven, toen zij vernamen dat de Commodore Dupont voornemens +was om Florida weldra te ontruimen, was het den beiden broeders +duidelijk geworden, dat de gelegenheid geopend zoude worden om zich nog +meer te verrijken; want dan zouden zij de planters, die voor de +Noordelijken gezind waren, die bezetting van weinige weken van Florida +door de federalistische troepen, duur laten betalen. Zij besloten dus +op zien komen te spelen. Wanneer zij maar eenmaal te Jacksonville terug +zouden zijn, zouden zij met behulp van hunne partijgenooten en met +behulp van allen, die zich door hunne sympathieën voor de +Zuidelijken gecompromitteerd <span class="pagenum">[<a id="pb208" href= +"#pb208">208</a>]</span>hadden, weldra den toestand weten te +beheerschen en de standplaats hernemen, die zij bij een volksoploop +veroverd hadden en die een volksoploop hen weergeven kon.</p> + +<p>De beide Texars hadden daarenboven nog een middel in hun bezit, een +beproefd middel, om datgene te erlangen wat hen nog ontbrak om rijk te +kunnen heeten, en zelfs rijker dan zij ooit gedroomd hadden.</p> + +<p>En inderdaad, waarom leenden zij het oor niet aan de voorstellen, +welke Zermah aan een hunner gedaan had? Waarom haastten zij zich niet, +de kleine Dy aan hare wanhopige ouders weer te geven? Master James +Burbank zou voorzeker zijn geheele vermogen willen opofferen, om zijn +arm kind terug te krijgen. Hij zou zich voorzeker wel willen verbinden, +geen klacht in te brengen, geene vervolging jegens den Spanjaard uit te +lokken.</p> + +<p>Maar bij de beide Texars had de haat grooter macht dan het +eigenbelang. En waren zij er op uit om zich te verrijken, dan werd die +wensch overheerscht door de gedachte, dat zij zich over de familie +Burbank gewroken zouden hebben alvorens Florida te verlaten.</p> + +<p>De lezer weet thans alles wat hij nopens de broeders Texar weten +moet. Wij kunnen thans tot de ontknooping van deze geschiedenis +overgaan.</p> + +<p>Het zal onnoodig zijn mede te deelen, dat Zermah alles begreep, toen +zij zich plotseling in tegenwoordigheid van die twee mannen bevond. Al +het gebeurde van vroeger kwam haar oogenblikkelijk voor den geest. Zij +stond daar ontzet, terwijl zij hen aankeek. Zij stond daar bewegingloos +met het kleine meisje in hare armen, alsof hare voeten in den bodem +wortel geschoten hadden. Gelukkig dat de meer frissche lucht in die +kamer, ieder gevaar van verstikking van het kind verwijderd had.</p> + +<p>Maar de verschijning van de arme vrouw in tegenwoordigheid van de +beide broeders, dat geheim hetwelk zij daar onverwachts ontdekt had, +was een doodvonnis voor haar. <span class="pagenum">[<a id="pb209" +href="#pb209">209</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p209.jpg" alt= +"Dan bevestigde hij hem aan een tulpboom. (Bladz. 203)." width="508" +height="720"> +<p class="figureHead">Dan bevestigde hij hem aan een tulpboom. (Bladz. +<a href="#pb203" class="pageref">203</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb210" href= +"#pb210">210</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e5450" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XIV.</h2> + +<h2 class="normal">Zermah aan het werk.</h2> + +<p>Hoezeer de beide Texars zich ook in gewone omstandigheden wisten te +beheerschen, zoo was het hun thans onmogelijk om zich te bedwingen. +Sedert hunne kindsheid als het ware, was het de eerste maal dat zij +door een derde persoon te zamen gezien werden. En die persoon was hun +ergste vijandin. Zij stoven dan ook in het eerste oogenblik van hunnen +toorn op, zij wilden zich op haar werpen om haar te dooden, ten einde +het geheim van hunnen dubbelgang te redden...</p> + +<p>Het kind had zich in de armen van Zermah opgericht en riep, terwijl +het de kleine handjes uitstak:</p> + +<p>»Ik ben bang!... Ik ben bang!”</p> + +<p>Op een gebaar der beide broeders stapte Squambo vol ijver op de +mestiesche vrouw toe, pakte haar bij de schouders en drong haar in hare +kamer terug, waarvan de deur achter haar dichtklapte.</p> + +<p>Squambo keerde toen bij de beide Texars terug. Zijne houding duidde +genoeg aan, dat hij slechts bevelen wachtte, dat hij uitvoeren zou wat +men hem zou gelasten. Maar het onverwachte van dat tooneel had de beide +broeders meer geschokt, dan men wel veronderstellen zou, wanneer men +hun stoutmoedig en gewelddadig karakter in aanmerking nam. Zij +raadpleegden elkander met den blik.</p> + +<p>Zermah was intusschen in een hoek van hare kamer gekropen, nadat zij +het kind op de bladeren legerstede had neergelegd. Hare koelbloedigheid +kreeg weer de overhand. Zij sprong op, naderde de deur om te kunnen +hooren, wat thans gesproken zoude worden. Haar lot zou ongetwijfeld +binnen weinige oogenblikken beslist zijn. Maar de beide Texars en +Squambo waren buiten de wigwam getreden, zoodat hunne woorden haar oor +niet meer konden bereiken.</p> + +<p>Ziehier evenwel welke gesprekken die drie aterlingen voerden: <span +class="pagenum">[<a id="pb211" href="#pb211">211</a>]</span></p> + +<p>»Zermah moet sterven!”</p> + +<p>»Ja, dat moet!”</p> + +<p>»Wanneer zij er in slaagde te ontsnappen, of wanneer de +Federalisten haar bevrijdden, dan waren wij reddeloos verloren. Zij +sterve dus!”</p> + +<p>»Dadelijk!” antwoordde Squambo.</p> + +<p>En hij wilde reeds met een dolk in de hand op de wigwam toetreden, +toen een der beide Texars hem tegenhield.</p> + +<p>»Laten wij nog wachten,” zei deze.</p> + +<p>»Wachten?”</p> + +<p>»Ja, wij zullen altijd Zermah kunnen doen verdwijnen, niet +waar? Thans zijn hare zorgen noodig voor het kind; ten minste tot +zoolang wij haar niet door eene andere vervangen zullen hebben... Laten +wij beginnen met ons rekenschap van den toestand te geven. Volgens een +bevelschrift van den Commodore Dupont doorkruist thans een detachement +der Noordelijke marinetroepen het cypressenbosch. Welnu, laten wij +eerst de omstreken van het eiland en van het meer doorzoeken. Niets +bewijst dat die troepenafdeeling, welke naar het zuiden marcheert, +herwaarts zal komen. Wanneer het hierheen komt, dan is het tijd om te +vluchten. Richt het zijn marsch niet naar dezen kant, dan blijven wij +stil hier en laten hen de moeraslanden van Florida verder +binnentrekken. Daar zal het aan onze genade of ongenade overgeleverd +zijn; want wij zullen dan den tijd hebben om het grootste gedeelte der +militie-troepen, die op het grondgebied ronddolen, bijeen te +verzamelen. Wij zullen hen, in plaats van te vluchten, dan vervolgen; +wij zullen dat met goed gevolg kunnen, want wij zullen dan verreweg de +overmacht hebben. Wij zullen hen den terugtocht afsnijden en... zijn er +ettelijke zeelieden aan het bloedbad van Kissimmee ontsnapt, hier in de +Everglades zal geen enkele Noordelijke den noodlottigen dans +ontkomen.”</p> + +<p>In de gegeven omstandigheden was dat wel de beste partij die te +kiezen was. Een groot aantal aanhangers der Zuidelijken waren thans in +de streek vereenigd en wachtten slechts op eene gelegenheid om tegen de +Federalisten op te treden. Wanneer een der Texars met zijne makkers de +omstreken zoude verkend hebben, dan zou besloten kunnen worden, of zij +het eiland Garneral zouden kunnen blijven bezetten, of dat zij naar de +omstreken van de Zandkaap zouden terugtrekken. Dat zou men den +volgenden dag reeds weten.</p> + +<p>Wat Zermah betreft, daaromtrent was men het eens. Onverschillig +welken uitslag de verkenningstocht zoude hebben, Squambo zou de +opdracht ontvangen, zich door middel van een dolkstoot van hare +stilzwijgendheid te verzekeren. <span class="pagenum">[<a id="pb212" +href="#pb212">212</a>]</span></p> + +<p>»Wat het kind betreft,” ging een der tweelingen voort, +»het is van het grootste belang voor ons, dat het in het leven +blijft. Het meisje heeft onmogelijk gevat, wat Zermah begrepen heeft. +Zij kan den prijs van ons losgeld worden, voor het geval wij in handen +van kapitein Howick vallen. Om zijn dochtertje terug te hebben, zou +master James Burbank ieder voorstel aannemen, dat ons in het hoofd +zoude komen om hem op te leggen; niet alleen zijne borgstelling; voor +onze straffeloosheid, maar ook de prijs waarop wij de +invrijheidstelling van zijn kind zouden bepalen.”</p> + +<p>»Maar is het niet te vreezen,” vroeg de Indiaan, +»dat wanneer Zermah dood zal zijn, het kleintje bezwijken +zal?”</p> + +<p>»Neen,” antwoordde een der Texars.</p> + +<p>»Waarom niet?”</p> + +<p>»Omdat het kind geene zorgen zullen ontbreken.”</p> + +<p>»Hoe zoo? Verklaar u nader.”</p> + +<p>»Wel, ik zal gemakkelijk eene Indiaansche vinden, die de +mestiesche wel zal vervangen.”</p> + +<p>»Het zij zoo. Waar het vooral op aan komt, is, dat wij niets +meer van Zermah te duchten hebben.”</p> + +<p>»Juist.”</p> + +<p>»Welnu, wat er ook gebeure, zij zal weldra den laatsten snik +gegeven hebben.”</p> + +<p>Met die woorden werd het gesprek der tweelingen besloten.</p> + +<p>Zermah hoorde hen binnen de wigwam wederkeeren.</p> + +<p>Maar welken nacht bracht de rampzalige vrouw door!</p> + +<p>Zij wist dat zij veroordeeld was; maar zij dacht aan zich zelve +niet. Omtrent haar lot bekommerde zij zich al heel weinig; zij was met +de gedachte vertrouwd, steeds gereed te zijn haar leven voor hare +meesters veil te hebben.</p> + +<p>Maar dacht zij niet aan zich zelve, dan dacht zij des te meer aan de +kleine Dy. Wat zou van het teere schepseltje worden, wanneer zij +verlaten achterbleef te midden van die meedoogenlooze kerels. En al nam +zij ook al aan, dat die ellendelingen er belang bij hadden, dat het +kind bleef leven, zou het tengere meisje niet bezwijken, wanneer Zermah +er niet meer zou zijn, om haar hare zorgen te wijden?</p> + +<p>Die gedachte, of wel die vraag werd eene ware marteling voor haar. +Zij kon haar niet verdrijven. Zij keerde steeds hardnekkig weder. +Onbewust werd zij ten gevolge van die hardnekkigheid door eene andere +gedachte ingenomen, als het ware bezeten, namelijk deze: dat zij +vluchten wilde, vóórdat Texar haar van het kind zoude +gescheiden hebben.</p> + +<p>De rampzalige mestiesche vrouw dacht gedurende dien eindeloozen +nacht aan niets anders dan aan de uitvoering van dat plan. <span class= +"pagenum">[<a id="pb213" href="#pb213">213</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p213.jpg" alt= +"Gaf bevelen met betrekking tot de formatie van den troep. (Bladz. 215)." + width="503" height="720"> +<p class="figureHead">Gaf bevelen met betrekking tot de formatie van +den troep. (Bladz. <a href="#pb215" class="pageref">215</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb214" href= +"#pb214">214</a>]</span></p> + +<p>Intusschen, van het afgeluisterde gesprek was haar bijgebleven, dat +een der beide Texars den volgenden ochtend de omstreken van het meer +met zijne metgezellen zou gaan verkennen. Klaarblijkelijk was men van +meening, het federalistisch detachement weerstand te bieden, wanneer +men het ontmoette. Maar de mogelijkheid moest daartoe bestaan. En om +die mogelijkheid bestaanbaar te maken, zou Texar zich doen vergezellen +zoowel door zijn geheele personeel als door de partijgangers zijns +broeders. Deze laatste zou alleen op het eiland achterblijven +ongetwijfeld, zoowel om niet herkend te worden en het geheim van den +dubbelgang niet te verraden, als om de wigwam te bewaken.</p> + +<p>Dan zou Zermah pogen te ontvluchten. Misschien zou zij er in slagen, +een of ander wapen te vinden of te bemachtigen, en was dat het geval... +dan zou zij bij voorkomende gelegenheid, wanneer de nood daartoe dwong, +niet aarzelen er gebruik van te maken.</p> + +<p>De nacht spoedde onder deze overdenkingen en bij het beramen van +deze plannen ten einde.</p> + +<p>Tevergeefs had Zermah beproefd eenige gevolgtrekking te bouwen op de +verschillende geluiden, welke op het eiland vernomen werden. En +onbestemd werkte de hoop daarbij mede, welke zij koesterde, dat de +troep van kapitein Howick kon aankomen om zich van Texar meester te +maken.</p> + +<p>Weinige oogenblikken vóór het aanbreken van den dag, +ontwaakte het kind, hetwelk een weinig rust genoten had. Zermah reikte +haar wat drinkwater toe, hetgeen haar scheen te verkwikken. Daarna keek +zij het kind met eene aandacht aan, alsof zij het niet meer zou +weerzien en sloot het onstuimig aan hare borst. Wanneer iemand in dit +oogenblik binnengetreden was, met het doel haar van het kind te +scheiden, dan zou zij het met de verwoedheid van een wild dier, waaraan +men zijne welpen ontnemen wil, verdedigd hebben.</p> + +<p>»Wat is er toch, goede Zermah?” vroeg het kind.</p> + +<p>»Niets... niets!” prevelde de arme vrouw.</p> + +<p>»Jawel, er scheelt u iets. Kom zeg het mij, wat is +het?”</p> + +<p>»Neen, niets Dy, niets!”</p> + +<p>»En mama...”</p> + +<p>»Mama, vraagt ge?”</p> + +<p>»Ja, Zermah, wanneer zullen wij die weerzien?”</p> + +<p>»Weldra,” antwoordde de mestiesche aarzelend.</p> + +<p>»Weldra?” vroeg het kind met nadruk.</p> + +<p>»Ja, weldra... misschien heden nog... Ja lieve... Ik hoop dat +wij heden verre zullen zijn...”</p> + +<p>»En die mannen, die ik hedennacht gezien heb?...” <span +class="pagenum">[<a id="pb215" href="#pb215">215</a>]</span></p> + +<p>»Hebt ge die mannen goed bekeken, Dy?” vroeg Zermah.</p> + +<p>»Ja... maar o! wat was ik bang voor hen!”</p> + +<p>»Maar gij hebt ze toch goed bekeken?”</p> + +<p>»Ja zeker.”</p> + +<p>»Hebt gij opgemerkt, hoezeer ze op elkander +geleken?”</p> + +<p>»Ja, Zermah!”</p> + +<p>»Welnu, onthoud dat goed. Vergeet niet aan uwen vader, aan +uwen broeder te zeggen: dat het twee broeders zijn... hoort ge: twee +broeders Texar, die zoodanig op elkander gelijken, dat men hen niet +onderscheiden kan.”</p> + +<p>»Maar gij zult dat ook zeggen, niet waar?” vroeg het +kind.</p> + +<p>»Ja... ik zal dat ook zeggen... Maar, intusschen... mocht ik +er niet zijn, dan moogt gij dat niet vergeten, hoort ge?...”</p> + +<p>»En waarom zoudt gij er niet zijn?” vroeg het arme kind, +terwijl zij hare armpjes om den hals der mestiesche vrouw sloeg. +»Waarom zoudt gij er niet zijn?”</p> + +<p>»Ik zal er ook zijn, ja, zeker zal ik er zijn, mijn lief +kind,” hernam Zermah met stokkende stem.</p> + +<p>»Dan is het goed.”</p> + +<p>»Maar, daar wij, wanneer wij vertrekken, een langen weg af te +leggen hebben... zult gij krachten moeten opdoen. Kom, ik zal uw +ontbijt gereed maken. En dan moet gij u eens flink te goed +doen.”</p> + +<p>»En gij?”</p> + +<p>»O, ik heb ontbeten terwijl gij sliept, lieve. Waarlijk, ik +heb geen eetlust meer.”</p> + +<p>De waarheid was, dat Zermah onmogelijk eten kon, al was het nog zoo +weinig, in den toestand van opwinding, waarin zij zich bevond.</p> + +<p>Na ontbeten te hebben, ging het kind weer op hare legerstede van +bladeren <span class="corr" id="xd0e5602" title="Bron: leggen"> +liggen</span> en sliep een poos in.</p> + +<p>Zermah nam toen plaats bij eene opening of eene reet, welke in den +hoek van het vertrek tusschen het riet van de gevlochten omwanding +bestond. Van uit dien hoek sloeg zij gedurende een vol uur alles gade, +wat daarbuiten voorviel. En dat zij dat met de grootste stiptheid +volvoerde, is te begrijpen, daar dat voor haar van het grootste belang +kon zijn.</p> + +<p>Alras bemerkte zij, dat men daar voorbereidende maatregelen tot +vertrek trof.</p> + +<p>Een der broeders Texar—een enkele slechts—liet zich zien +en gaf bevelen met betrekking tot de formatie van den troep, die het +cypressenbosch onder zijne leiding zoude onderzoeken. De andere, wien +niemand gezien had, hield zich waarschijnlijk in de wigwam of op eene +plek elders op het eiland verborgen. <span class="pagenum">[<a id= +"pb216" href="#pb216">216</a>]</span></p> + +<p>Zoo dacht Zermah er ten minste over, nu zij met hun geheim bekend +was en nu zij kon gissen, welke zorg zij aan den dag legden, om hun +dubbelgang verborgen te houden. Zij begreep ten volle daarenboven, dat +hem der beide broeders, die op het eiland achterbleef, de taak ten deel +viel, om het kind en haar te bewaken.</p> + +<p>Zermah vergiste zich niet, zooals de lezer weldra bemerken zal.</p> + +<p>De partijgangers en slaven waren intusschen bijeen geroepen en +stonden—een vijftigtal sterk—voor de wigwam, de bevelen van +hun opperhoofd af te wachten.</p> + +<p>Het was ongeveer negen uur in den ochtend, toen de troep aftrok en +zich naar den rand van het bosch begaf. Het vereischte evenwel eenigen +tijd alvorens dien te bereiken, daar de pont, welke hen overvoeren +moest, slechts vijf of zes man te gelijk kon overzetten. Zermah zag hen +met kleine groepen in het vaartuig afdalen en tegen den anderen oever +opklimmen. Van haar standpunt achter de gevlochten omwanding, kon zij +niet bemerken hetgeen op de oppervlakte van het kanaal, dat veel lager +dan het maaiveld van het eiland gelegen was, voorviel.</p> + +<p>Texar, die tot het laatst achtergebleven was, verdween op zijne +beurt, gevolgd door een zijner honden, welks instinct hij bij de +expeditie wenschte te benutten. De andere waakhond keerde op een wenk +van zijn baas naar de wigwam terug, alsof hij alleen met de bewaking +daarvan belast ware.</p> + +<p>Een oogenblik later zag Zermah Texar den tegenovergestelden oever +beklimmen, alwaar hij zich voor een oogenblik ophield om zijn troep +behoorlijk op te stellen.</p> + +<p>Daarna verdwenen allen met Squambo, de Indiaan, die door den +speurhond vergezeld was, aan het hoofd, achter de reusachtige +rietstengels van den oever en tusschen de struiken en onder de kruinen +van het bosch.</p> + +<p>Een der negers had voorzeker de pont naar de overzijde teruggevoerd, +om te beletten dat iemand naar het eiland zou kunnen oversteken. De +mestiesche vrouw kon het vaartuig evenwel niet ontwaren en moest in de +meening verkeeren, dat het den oever van het kanaal gevolgd had.</p> + +<p>Toen aarzelde zij niet meer.</p> + +<p>De kleine Dy was zooeven wakker geworden. Haar vermagerd lichaampje +was pijnlijk om aan te zien onder hare kleertjes, die ten gevolge der +doorgestane vermoeienissen zeer veel geleden hadden en op vele plaatsen +deerlijk versleten waren.</p> + +<p>»Kom, lieve,” zei Zermah.</p> + +<p>»Waarheen?”</p> + +<p>»Kom maar.”</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p217.jpg" alt= +"Het hart klopte haar in de borstkas, alsof het die uit elkander wou doen springen. (Bladz. 219)." + width="501" height="720"> +<p class="figureHead">Het hart klopte haar in de borstkas, alsof het +die uit elkander wou doen springen. (Bladz. <a href="#pb219" class= +"pageref">219</a>).</p> +</div> + +<p>»Ik wou toch weten waarheen, goede Zermah,” herhaalde +het <span class="pagenum">[<a id="pb218" href= +"#pb218">218</a>]</span>meisje met zachte stem, maar toch met een soort +van eigenzinnigheid, aan kinderen zoo eigen.</p> + +<p>»Daarheen... daar in het bosch... Daar zullen wij +waarschijnlijk uw vader en uw broeder aantreffen.”</p> + +<p>»O, dat is heerlijk!” kreet Dy.</p> + +<p>»Shut!... Zachter!... Maar Dy, zult ge niet bang in dat bosch +zijn?”</p> + +<p>»Zeker niet! Als ik bij u ben, goede Zermah, ben ik nooit +bang.”</p> + +<p>»Kom dan.”</p> + +<p>De zelfopofferende vrouw opende toen met de meest mogelijke +voorzorgen de deur. Daar zij geen gerucht in het belendende vertrek +vernomen had, kon zij veronderstellen, dat Texar niet in de wigwam +was.</p> + +<p>En inderdaad, er was niemand.</p> + +<p>Al dadelijk keek Zermah naar eenig wapen uit, dat zij gebruiken kon, +en waarvan zij ook vast besloten was gebruik te maken, wanneer iemand +haar het vluchten zou willen beletten. Op de tafel bespeurde zij een +van die dolken met breed lemmet, waarvan de Indianen zich bij hunne +jachtpartijen bedienen. Zij greep dien dolk en verborg hem onder hare +kleeding. Zij nam ook eenige reepen gedroogd vleesch mede, die hare +voeding gedurende eenige dagen moesten uitmaken.</p> + +<p>Thans kwam het er op aan om de wigwam te verlaten. Zermah tuurde +door de reten van de gevlochten omwanding in de richting van het +kanaal. Geen enkel levend wezen bewoog zich op dat gedeelte van het +eiland; zij zag zelfs den speurhond niet, die tot bewaking van de +woning achtergelaten was.</p> + +<p>Eenigermate gerustgesteld poogde toen de mestiesche vrouw de +buitendeur te openen. Deze evenwel bood aan die poging weerstand; zij +was aan den buitenkant gegrendeld.</p> + +<p>Zermah keerde toen dadelijk met het kind naar hare kamer terug. Er +bleef haar toen niets anders te doen over dan het gat te benutten, dat +reeds in de omwanding bestond en onder hare vingeren reeds eenigszins +verwijd was.</p> + +<p>Die arbeid was niet moeielijk. De koene vrouw kon den dolk gebruiken +om de bindrotting door te snijden, welke het vlechtwerk te zamen bond. +Zij vorderde dan ook spoedig, zonder merkbaar gerucht te maken.</p> + +<p>Maar al bespeurde Zermah den waakhond thans niet, zou dat ook zoo +blijven, wanneer zij naar buiten zou treden? Zou het dier dan niet +toeijlen, om zich op haar en op het kind te werpen? Als zij daaraan +dacht, dan scheen het haar verkieselijker toe, een tijger te +ontmoeten.</p> + +<p>Toch mocht zij niet aarzelen. Toen het gat in de omwanding <span +class="pagenum">[<a id="pb219" href="#pb219">219</a>]</span>groot +genoeg was, trok zij het kind tot zich en drukte het met eene +hartstochtelijke beweging aan de borst. Wederkeerig kuste en liefkoosde +het meisje haar met innigheid. Zij had begrepen dat zij vluchten +moesten, vluchten door dat gat.</p> + +<p>Zermah kroop door de gemaakte opening. Eerst keek zij scherp links +en rechts uit, en luisterde aandachtig. Geen enkel geluid werd +vernomen. Toen kroop de kleine Dy door het gat.</p> + +<p>In dit oogenblik liet het hondengeblaf zich hooren. Het scheen zeer +verwijderd van den westkant van het eiland te komen. Zermah had het +kind gegrepen. Het hart klopte haar in de borstkas, alsof het die uit +elkander wou doen springen. Zij begreep dat aan geene betrekkelijke +veiligheid te gelooven viel, alvorens zij achter de rietbosschen op den +anderen oever zoude verdwenen zijn.</p> + +<p>Maar het moeielijkste en gevaarlijkste van de geheele onderneming +was, de ruimte van ongeveer honderd pas zee over te steken, welke de +wigwam van het kanaal scheidde. Men liep er groote kans om door Texar +of door een der slaven, die op het eiland achtergebleven waren, +bespeurd te worden.</p> + +<p>Gelukkig verhief zich rechts van de wigwam een dicht boschje van +boomachtige struiken, met biezen vermengd, hetwelk zich tot op den +oever van het kanaal, tot op weinige meters slechts van de plek waar de +pont moest liggen, uitstrekte.</p> + +<p>Zermah besloot, zich te midden van den dichten plantengroei van dat +boschje te begeven, en weldra had zij dat voornemen uitgevoerd. De meer +dan twee meter hooge gewassen verleenden doortocht aan de beide +vluchtelingen, en hun gebladerte sloot zich achter haar aan elkander. +Van hondengeblaf werd niets meer vernomen.</p> + +<p>Dat sluipen door die struiken geschiedde evenwel niet zonder moeite +en inspanning. De arme schepsels moesten zich soms tusschen de dunne +stammen en takken der boompjes, die slechts eene betrekkelijke ruimte +aanboden, als het ware wringen. Weldra waren de kleeren van Zermah aan +flarden gescheurd en waren hare handen vol bloed. Maar wat kon haar dat +schelen! Als zij er maar in slaagde het kleine kind te vrijwaren voor +de scherpe lange doornen, welke die gewassen in groote menigte +overdekten. Die prikken, die verwondingen konden der moedige vrouw geen +kreet, zelfs geen gebaar van pijn afdwingen. Toch gebeurde het dat, in +weerwil van hare opoffering, in weerwil van hare zorgen, de kleine Dy +aan handjes en armpjes verwond werd. Maar het lieve kind liet geen +klacht hooren.</p> + +<p>Hoewel de af te leggen afstand slechts kort was, een zestig meter +ongeveer, was er toch een vol half uur noodig om den oever van het +kanaal te bereiken.</p> + +<p>Zermah hield toen halt en tuurde tusschen de biezenstengels <span +class="pagenum">[<a id="pb220" href="#pb220">220</a>]</span>door, eerst +in de richting van de wigwam, daarna in de richting van het woud.</p> + +<p>Niemand werd onder het hoog geboomte van het eiland ontwaard. Ook op +den anderen oever werd niets bespeurd van Texar en zijne makkers, die +zich toen op een afstand van een of twee mijlen in het innerlijke van +het bosch moesten bevinden. Wanneer zij geene ontmoeting met de +Noordelijken hadden, dan zouden zij niet dan over ettelijke uren naar +het eiland wederkeeren.</p> + +<p>Intusschen kon Zermah nog maar niet gelooven, dat zij in de wigwam +alleen achtergelaten was. Het was toch ook niet te veronderstellen, dat +die der beide broeders Texar, welke daags te voren met een troep +partijgenooten aangekomen was, het eiland dienzelfden nacht verlaten +had, noch dat de hond hem gevolgd was. Daarenboven, de arme +vluchtelinge had het geblaf duidelijk gehoord en was dat voor haar een +bewijs, dat de speurhond nog tusschen de struiken ronddoolde. Ieder +oogenblik kon zij den een of den ander zien te voorschijn komen; +misschien was het mogelijk, wanneer zij zich haastte, het +Cypressenbosch te bereiken.</p> + +<p>De lezer zal voorzeker niet vergeten hebben, dat Zermah, terwijl zij +den overtocht van het kanaal door de makkers van den Spanjaard +bespiedde, zij door de hoogte van de biezen, die op de oevers groeiden, +en ook door de verhevenheid der oevers zelven, de pont niet had kunnen +zien, wanneer die overvoer.</p> + +<p>Nu twijfelde Zermah er niet aan, dat die pont door een der slaven +naar het eiland teruggebracht was. Dat kwam haar voor de veiligheid van +de wigwam noodzakelijk voor, voor het geval dat de soldaten van +kapitein <span class="corr" id="xd0e5706" title="Bron: Howack"> +Howick</span> er in slaagden de Zuidelijken om te trekken.</p> + +<p>En toch was het ook mogelijk, dat de pont bij den tegenovergestelden +oever gebleven was. Dat kon voorzichtig heeten, om den terugtocht van +Texar en de zijnen te verzekeren, wanneer zij door de Federalisten op +den voet achtervolgd werden. De arme vrouw bedacht dat thans ook.... +Maar wat zou zij in dat geval moeten doen, om den anderen oever te +bereiken? Zou zij dan eene schuilplaats te midden van de wildernis +zoeken? En zou zij daar moeten wachten totdat de Spanjaard verjaagd +werd en naar de Everglades zoude vertrekken, om zich daar te +bergen?</p> + +<p>Maar al besloot hij daartoe ook, dan zou hij niet daartoe overgaan +zonder al het mogelijke in het werk gesteld te hebben, om Zermah en het +kind weer te vinden. Alles zou dus daarin alleen eene oplossing vinden, +indien de vluchtelinge de pont vond, om daarmede het kanaal over te +steken.</p> + +<p>Zermah sloop over eene uitgestrektheid van vijf of zes meters +tusschen de biezen door. Bij den oever gekomen, bleef zij staan....</p> + +<p>De pont bevond zich aan de overzijde. <span class="pagenum">[<a id= +"pb221" href="#pb221">221</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p221.jpg" alt= +"“Sterf dan, verwenscht wijf!” gromde hij. (Bladz. 224)." +width="501" height="720"> +<p class="figureHead">“Sterf dan, verwenscht wijf!” gromde +hij. (Bladz. <a href="#pb224" class="pageref">224</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb222" href= +"#pb222">222</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e5727" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XV.</h2> + +<h2 class="normal">De beide broeders.</h2> + +<p>De toestand was voorwaar wanhopig. Hoe toch dat kanaal over te +steken? Een koene zwemmer zou zich niet te water kunnen begeven zonder +gevaar te loopen twintig malen het leven er bij in te schieten. Ja, het +is waar, het kanaal was slechts een honderd voet breed, van den eenen +oever tot den anderen gemeten. Maar toch was de overtocht zonder +vaartuig onmogelijk. Hier en daar toch staken driekante koppen boven +het water uit en men kon de waterplanten onder den druk der kruipende +dieren zien bewegen.</p> + +<p>De kleine Dy, schier waanzinnig van angst, sloot zich dicht tegen +Zermah aan. O, wanneer het voldoende geweest ware om het kind te +redden, dat de mestiesche vrouw zich te midden van die monsters te +water begaf, die haar als eene reusachtige poliep met hare duizenden +vangarmen zouden aangevat en omkronkeld hebben, inderdaad zij zou geen +oogenblik geaarzeld hebben!</p> + +<p>Maar om hier redding aan te brengen, zou waarlijk de tusschenkomst +der Voorzienigheid noodig zijn. Ja, der Voorzienigheid; want hier kon +God slechts helpen! Zermah zag geen heil meer dan in en door Hem. Zij +knielde neer op den oever en smeekte de Almacht, die alles en dus ook +het toeval in zijne hand heeft en waarvan Hij zich meestal bedient als +uitvoerder van zijn Goddelijken wil.</p> + +<p>Intusschen konden van het eene oogenblik tot het andere eenige der +makkers van Texar uit den rand van het woud te voorschijn treden. Ook +kon die Texar, welke op het eiland achtergebleven was, naar de wigwam +terugkeeren. Hij zou Dy en Zermah missen en dadelijk zijne nasporingen +beginnen....</p> + +<p>»O God...” <span class="corr" id="xd0e5742" title="Bron: +zuchte">zuchtte</span> de rampzalige vrouw. »Mijn God hebt toch +medelijden.”</p> + +<p>Hare blikken zwierven zoekend rond, terwijl zij zoo bad.... +Plotseling vestigde haar oog zich naar den rechter-oever van het +kanaal. <span class="pagenum">[<a id="pb223" href= +"#pb223">223</a>]</span></p> + +<p>Het water stroomde zachtkens naar het noordelijk gedeelte van het +meer, waar eenige spruiten vlieten van de <span class="corr" id= +"xd0e5750" title="Bron: Calaooschatches">Caloosahatchee</span>, een der +riviertjes, die in de Golf van Mexico uitmonden, maar waardoor het meer +Okee-cho-bee, bij de groote maandelijksche springvloeden watertoevoer +krijgt.</p> + +<p>Een boomstam, die met den stroom afdreef, was met een tak aan den +wal blijven haken. Zou die stronk niet dienen kunnen om het kanaal over +te steken? Door den invloed van een bocht, zette de stroom toch naar de +overzijde en zou hen tot bij het Cypressenwoud voeren. Dat was te +beproeven. In ieder geval, al dreef die boomstam ook weer naar het +eiland terug, dan zou de toestand niet erger kunnen worden dan hij +reeds was.</p> + +<p>Zonder verder nadenken en als bij instinct ijlde Zermah op den +drijvenden boomstam toe. Wanneer zij tijd tot overwegen had genomen, +dan ware zij waarschijnlijk teruggedeinsd bij de gedachte, dat +waterplanten dat vervoermiddel konden weerhouden in het midden van het +kanaal, waarin slangen en ander ongedierte als het ware krioelden. +Jawel! Jawel! maar alles, hoe vreeselijk ook was te verkiezen boven het +verblijven op het eiland! Zermah greep dan ook Dy, tilde haar op, en na +zich goed met de eene hand aan de takken vastgegrepen te hebben, werkte +zij den boomstam van den oever los.</p> + +<p>Deze volgde onmiddellijk den stroomdraad en toonde neiging naar den +anderen oever over te trekken.</p> + +<p>Zermah poogde intusschen zich te midden der takken van den gevallen +woudreus te verbergen. Dat was zoozeer niet noodig, daar de beide +oevers van het kanaal eenzaam en verlaten waren. Geen geluid, noch van +den kant van het eiland, noch van den kant van het Cypressenwoud, werd +vernomen. De mestiesche vrouw zou, wanneer zij maar eenmaal het kanaal +overgetrokken was, wel eene schuilplaats tot het vallen van den avond +vinden, totdat zij zonder gevaar van ontdekt te worden, het bosch zou +kunnen binnendringen. De hoop was in haar hart weergekeerd. Zij dacht +ternauwernood meer aan de slangen, welker koppen ter weerszijden van +den boomstronk gezien werden en die tot in de lage takken kropen en +wiemelden. Het kleine kind had van angst de oogen gesloten. Zermah +klemde haar met de eene hand tegen hare borst, met de andere hield zij +zich gereed op die monsters toe te steken. Maar, hetzij dat die +ondieren verschrikt op het gezicht van den dolk, die hen dreigde, +hetzij dat zij slechts onder water te duchten waren, zij klommen niet +tegen den boomstam op.</p> + +<p>Eindelijk bereikte de drijvende stronk het midden van het kanaal, +vanwaar de stroom schuins naar het Cypressenwoud overstak. Wanneer hij +niet in de waterplanten verward raakte, dan zou hij, <span class= +"pagenum">[<a id="pb224" href="#pb224">224</a>]</span>alvorens een +kwartier verloopen zoude zijn, den anderen oever bereikt hebben. En +dan... dan... hoe groot en menigvuldig de gevaren dan ook nog waren, +dan waren zij, volgens berekening van Zermah, buiten het bereik van +Texar.</p> + +<p>Plotseling klemde de arme vrouw het kind steviger in hare armen.</p> + +<p>Verwoed geblaf werd plotseling op het eiland vernomen. Bijna +onmiddellijk daarop verscheen een hond op den oever van het kanaal, +dien hij in vollen ren volgde.</p> + +<p>Zermah herkende den speurhond, die door den Spanjaard ter bewaking +van de wigwam achtergelaten was.</p> + +<p>Ter gewilde hoogte gekomen, scheen de hond met overeindstaande +haren, met van woede flikkerende oogen, gereed te zijn, in het water te +springen, in weerwil van de slangen, die aan de oppervlakte +wiemelden.</p> + +<p>In dat oogenblik verscheen een man op den oever van het eiland.</p> + +<p>Dat was die der twee Texars, die achter gebleven was. Door het +geblaf van den hond gewaarschuwd, kwam hij aangeloopen.</p> + +<p>Welke woede hem bezielde, toen hij Dy en Zermah op dien boomstam +drijvende zag, is onmogelijk te beschrijven. Hij kon hen niet +achtervolgen, omdat de pont aan de overzijde van het kanaal vastgemaakt +lag. Om haar weer in handen te krijgen, bestond maar één +middel, namelijk Zermah te dooden, op gevaar af ook het kind op te +offeren. Texar had bij het vernemen van het hondengeblaf in der haast +een geweer gegrepen. Dat wapen bracht hij thans aan den schouder en +mikte op de mestiesche vrouw, die het kleine kind met haar lichaam +poogde te dekken.</p> + +<p>Plotseling sprong de hond, die aan eene doldriftige opwinding ten +prooi was, in het kanaal. Texar was van meening, dat hij dien maar al +vast moest laten begaan.</p> + +<p>De hond zwom met spoed naar den boomstam. Zermah hield het gevest +van den dolk in hare vastklemmende hand en was gereed toe te stooten... +Dat was evenwel niet noodig.</p> + +<p>In een ondeelbaar oogenblik hadden de slangen den hond, in weerwil +dat hij hunne giftige beten met zijne machtige tanden poogde te +beantwoorden, omkronkeld en verdween hij weldra onder de +waterplanten.</p> + +<p>Texar had den dood van zijn hond moeten aanzien zonder hem hulp te +kunnen bieden... Zermah was op het punt te ontsnappen.</p> + +<p>»Sterf dan, verwenscht wijf!” gromde hij.</p> + +<p>Andermaal bracht hij het geweer aan den schouder, mikte gedurende +een zeer korte poos en vuurde, maar de boomstam raakte juist in dat +oogenblik den overoever en schokte hevig, waardoor de kogel der +mestiesche vrouw slechts licht aan den schouder kwetste.</p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p225.jpg" alt= +"De Indiaan had het kind gegrepen en vluchtte reeds naar den kant van het meer. (Bladz. 230)." + width="502" height="720"> +<p class="figureHead">De Indiaan had het kind gegrepen en vluchtte +reeds naar den kant van het meer. (Bladz. <a href="#pb230" class= +"pageref">230</a>).</p> +</div> + +<p>Weinige seconden later lag de boomstam zoo dicht langs den <span +class="pagenum">[<a id="pb226" href="#pb226">226</a>]</span>oever, dat +Zermah met het kind in hare armen op den oever sprong en te midden van +de dichte bergen verdwenen was. Natuurlijk was het geheel overbodig, +haar een tweeden kogel na te zenden. Die zou haar toch niet geraakt +hebben. In weinige oogenblikken had zij het uitgestrekte cypressenwoud +bereikt.</p> + +<p>Intusschen, al had de mestiesche vrouw niets meer te vreezen van +diengeen der twee Texars, die op het eiland achtergebleven was, zoo +sloot dat de mogelijkheid niet uit, dat zij diens broeder ontmoeten en +in zijn handen vallen kon.</p> + +<p>Hare eerste zorg was dan ook, om zich zoo spoedig en zoo ver +mogelijk van het eiland Garneral te verwijderen. Wanneer de nacht +ingevallen zoude zijn, zou zij hare schreden naar het Washington-meer +richten. En te baat nemende alles wat zij aan lichamelijke kracht en +zedelijke geestkracht bezat, liep, vloog zij eerder dan dat zij +voortstapte, waarbij zij, terwijl zij het kind, dat haar niet zou +kunnen volgen zonder haar te vertragen, op de armen droeg, op goed +geluk de een of andere richting insloeg. De kleine en nog zwakke +beentjes van Dy zouden haar lichaam niet hebben kunnen torsen, wanneer +zij over dien ongelijken bodem had moeten voortstappen, te midden van +de moeraskuilen, die allerwege aangetroffen werden en die, als waren +het wolfskuilen voor het oog verborgen, zeer gevaarlijk waren, te +midden van die boomstronken en wortelknoesten, die wild en woest door +elkander gegroeid, even zoovele onuitwarbare hinderpalen vormden.</p> + +<p>Zermah stapte dus voort met haren dierbaren last op hare armen, +waarvan zij de zwaarte niet scheen te achten. Soms stond zij +stil—niet zoozeer om weer bij adem te komen, dan wel om het oor +te spitsen, ten einde al de geluiden van het woud waar te kunnen +nemen.</p> + +<p>Nu eens meende zij geblaf te hooren en zou dat van geen ander dier +afkomstig zijn, dan van den anderen speurhond, die door Texar +medegenomen was; dan weer vernam zij in de verte geweerschoten. Zij +vroeg zich dan af, of de partijgangers der Zuidelijken niet handgemeen +waren met het federalistisch detachement. Maar wanneer zij dan later +inzag, dat al die geluiden slechts veroorzaakt werden òf door +den een of anderen nabootsenden vogel, òf door het knappen van +droge takken, die door het afbreken hunner vezels een knal als van een +pistoolschot lieten vernemen, dan hervatte zij haren slechts voor een +poos gestoorden marsch.</p> + +<p>Thans nu zij met hoop bezield was, wilde zij, vóórdat +zij de bronnen der Sint John-rivier bereikt had, geen der gevaren zien, +die haar bedreigden.</p> + +<p>Zoo stapte zij gedurende een vol uur moedig en vastberaden in +oostelijke richting voort, waarbij zij zich van het meer <span class= +"corr" id="xd0e5815" title="Bron: Okee-Chobee">Okee-cho-bee</span> +<span class="pagenum">[<a id="pb227" href= +"#pb227">227</a>]</span>verwijderde, ten einde dichter bij den +Atlantischen Oceaan te geraken. Zij redeneerde alzoo en met reden: dat +de vaartuigen van het smaldeel van den Commodore Dupont op de kusten +van Florida zouden kruisen, om het detachement af te wachten, hetwelk +onder de bevelen van kapitein Howick naar den wal gezonden was. En zou +het nu onder die omstandigheden onmogelijk geacht kunnen worden, dat +eenige sloepen langs die kust op brandwacht lagen?...</p> + +<p>Zermah bleef plotseling stil staan. Neen, ditmaal vergiste zij zich +niet. Een woedend geblaf werd onder het geboomte van het woud vernomen +en naderde, naar het geluid te oordeelen, zeer snel. Zermah herkende de +stem van het dier, die zij zoo dikwijls gehoord had, wanneer de beide +speurhonden rondom het blokhuis in de Zwarte Kreek doolden.</p> + +<p>»O God,” dacht zij, »die hond is ons op het spoor, +en Texar kan thans niet meer ver af zijn.”</p> + +<p>Haar eerste zorg was dan ook, naar eenig dicht struikgewas uit te +zien, om zich daarin met het kind te verschuilen. Maar zou zij aan het +reukorgaan van een dier ontsnappen, dat zoo slim als wreedaardig en +daarenboven op de jacht der gevluchte slaven gedresseerd was en hen +dadelijk op het spoor kwam?</p> + +<p>Het geblaf naderde al meer en meer, en weldra werd in de verte reeds +geschreeuw vernomen.</p> + +<p>Een oude cypresboom, welks stam door ouderdom uitgehold was en +waaromheen de klimplanten en de banen een dik kleed van groen +gevlochten hadden, verhief zich op een kleinen afstand van daar.</p> + +<p>Zermah verborg zich in allerijl in die uitholling, welke ruim genoeg +was, om haar en het meisje te bevatten. Toen zij er ingekropen waren, +vielen de lianenstengels en klimopranken als een gordijn voor de +opening neder.</p> + +<p>Maar de speurhond was haar op het spoor. Slechts weinige minuten +later ontwaarde Zermah hem voor de opening. Hij blafte met klimmende +woede en ijlde met een sprong vooruit, om de opening binnen te +dringen.</p> + +<p>Een dolkstoot deed hem afdeinzen, terwijl hij verschrikkelijk +jankte.</p> + +<p>Bijna onmiddellijk daarna werd het geluid van voetstappen vernomen; +herhaaldelijk geroep en het antwoord daarop weerklonk door het bosch, +en onder de stemmen, die zich het meest deden gelden, kwamen die van +Texar en van Squambo het duidelijkst uit.</p> + +<p>Het waren inderdaad de Spanjaard en zijne makkers, die het meer +trachtten te bereiken, om aan het federalistisch detachement te +ontsnappen. Zij hadden dat plotseling in het cypressenbosch ontmoet; +maar daar zij zich niet sterk genoeg gevoelden, hadden zij in allerijl +den terugtocht aangenomen. Texar poogde het eiland <span class= +"pagenum">[<a id="pb228" href="#pb228">228</a>]</span>Garneral langs +den kortsten afstand te bereiken, om het breede kanaal tusschen hem en +de federalisten te stellen. Daar deze dat breede vaarwater niet zonder +vaartuig zouden kunnen oversteken, zouden zij door dien hinderpaal +opgehouden worden. Dan zouden de partijgenooten van Texar van dat +oogenblik van uitstel gebruik maken, om den anderen oever van het +eiland te bereiken, om vandaar, wanneer de nacht ingevallen zoude zijn, +de pont te gebruiken, om op den zuidelijken oever van het meer te +ontschepen.</p> + +<p>Toen Texar en Squambo bij den cypressenboom waren aangekomen, +waarvoor de hond nog steeds stond te janken, zagen zij bloedvlekken op +den grond, en bij nader inzien bespeurden zij, dat het dier belangrijk +in de zijde verwond was.</p> + +<p>»Die hond is gekwetst,” riep Texar.</p> + +<p>»Ja, door een messteek, en dat nog slechts weinige +oogenblikken geleden. Kijk, het bloed rookt nog.”</p> + +<p>»Wie zou dat...?”</p> + +<p>In dit oogenblik sprong de hond weer op het gordijn van groen terug, +dat Squambo met zijn geweer optilde.</p> + +<p>»Zermah!” riep hij uit.</p> + +<p>»En het kind!” schreeuwde Texar. »Hoe hebben zij +kunnen ontvluchten? Ter dood, dat wijf ter dood!”</p> + +<p>De uitgeputte vrouw werd door Squambo ontwapend op het oogenblik, +dat zij op Texar toesteken wilde. Daarna werd zij zoo woest en wild uit +hare schuilplaats gesleurd, dat het kind haar ontviel en te midden van +die reuzen-paddestoelen rolde, te midden van die perisen, welke zoo +overvloedig in de Amerikaansche cypressenbosschen voorkomen.</p> + +<p>Bij den ondervonden schok barstte een dier paddestoelen los alsof +het een vuurwapen ware geweest. Een fijn lichtgevend stof vermengde +zich in de lucht. Op hetzelfde oogenblik sprongen andere perisen op hun +beurt open. Het was een spektakel alsof daar in dat bosch een groot +vuurwerk afgestoken werd, waarvan de vuurpijlen en voetzoekers elkander +kruisten.</p> + +<p>Texar, door die myriaden van sporen verblind, die plotseling de +lucht vervulden, was verplicht geweest Zermah, die hij gegrepen en ter +aarde gedrukt had en boven wie hij zijn dolk reeds opgeheven had, los +te laten, terwijl Squambo zich in dezelfde noodlottige positie bevond +en zich ook de oogen stond te wrijven. Gelukkig dat de mestiesche vrouw +en het kind, welke op den grond uitgestrekt lagen, door die sporen, +welke boven hunne hoofden uit de paddestoelen losbarstten, niet bereikt +werden.</p> + +<p>Toch zou Zermah onmogelijk Texar hebben kunnen ontkomen. De lucht +toch werd, nadat de laatste losbarsting een korte poos geleden geschied +was, weder inadembaar. <span class="pagenum">[<a id="pb229" href= +"#pb229">229</a>]</span></p> + +<div class="figure"><img border="0" src="images/p229.jpg" alt= +"Sprong een man te voorschijn, die zich naast den veroordeelde plaatste. (Bladz. 231)." + width="494" height="720"> +<p class="figureHead">Sprong een man te voorschijn, die zich naast den +veroordeelde plaatste. (Bladz. <a href="#pb231" class="pageref"> +231</a>).</p> +</div> + +<p> <span class="pagenum">[<a id="pb230" href= +"#pb230">230</a>]</span></p> + +<p>Maar toen werden andermaal losbarstingen vernomen—ditmaal +losbarstingen van vuurwapenen.</p> + +<p>Het was het federalistisch detachement, hetwelk de partijgangers der +Zuidelijken zoo ter juister tijd aantastte. Deze laatsten waren in een +ondeelbaar oogenblik omsingeld door de zeelieden van kapitein Howick, +en moesten de wapens afgeven. In dat oogenblik stootte Texar, die +Zermah andermaal aangegrepen had, den dolk in de volle borst.</p> + +<p>»Het kind!... ontvoer het kind!” riep hij Squambo +toe.</p> + +<p>De Indiaan had het kind gegrepen en vluchtte reeds naar den kant van +het meer, toen plotseling een geweerschot weerklonk. Door een kogel in +het hart getroffen, welke Gilbert Burbank op hem afgezonden had, +stortte hij dood op den grond.</p> + +<p>Allen waren thans vereenigd in dat cypressenbosch: master James +Burbank, Gilbert Burbank, Edward Carrol, Mars, de negers van +Camdless-Bay, de mariniers van kapitein Howick, die met aangelegd +geweer de Zuidelijken bedreigden. Texar stond met opgeheven hoofd naast +het lijk van Squambo.</p> + +<p>Eenige der partijgangers hadden evenwel kunnen ontvluchten en waren +naar den kant van het eiland Garneral geijld.</p> + +<p>Wat kan dat schelen? Niemand sloeg er acht op. Allen voelden zich +gelukkig. Lag toch het kleine kind, het verloren meisje niet in de +armen haars vaders, die haar vol vreugde maar toch angstig omklemde, +alsof hij vreesde dat zij hem andermaal ontrukt zoude worden. Gilbert +Burbank en Mars waren op een knie naast Zermah neergezeten en poogden +hare levensgeesten op te wekken. De arme vrouw ademde nog, maar kon +niet spreken. Mars ondersteunde haar hoofd, riep haar, omhelsde +haar....</p> + +<p>Zermah opende de oogen. Zij zag het kind in de armen van haren +vader, zij herkende Mars, die haar met kussen overdekte, zij glimlachte +hen toe. Daarna sloot zij de oogen weer.</p> + +<p>Mars stond op en zag toen eerst Texar. Hij sprong op hem toe, +terwijl hij de woorden uitkreet, die hem zoo dikwijls ontvallen +waren:</p> + +<p>»Texar dooden!... Texar dooden!”</p> + +<p>»Laat af, Mars,” zei kapitein Howick. »Laat het +aan ons over dien ellendeling recht te plegen en hem zijn verdiend loon +te geven!”</p> + +<p>Daarop zich tot den Spanjaard wendende:</p> + +<p>»Gij zijt Texar, van de Zwarte Kreek?” vroeg hij.</p> + +<p>»Ik heb daarop niet te antwoorden,” hernam Texar.</p> + +<p>»Master James Burbank, de luitenant Gilbert, Edward Carrol en +Mars kennen en herkennen u.”</p> + +<p>»En wat zou dat?” <span class="pagenum">[<a id="pb231" +href="#pb231">231</a>]</span></p> + +<p>»Gij zult doodgeschoten worden!<span class="corr" id= +"xd0e5909" title="Bron: ’">”</span></p> + +<p>»Ga uw gang!”</p> + +<p>Toen riep de kleine Dy tot verwondering van allen uit, terwijl zij +zich tot haren vader wendde:</p> + +<p>»Vader,” zei zij, »het zijn twee broeders.... twee +booze mannen... die op elkander gelijken.”</p> + +<p>»Twee mannen?...”</p> + +<p>»Ja!... Zermah heeft mij zeer op het hart gedrukt, u dat te +zeggen.”</p> + +<p>Het zou uiterst moeielijk geweest zijn te begrijpen, wat deze +zonderlinge woorden van het kind moesten beteekenen. Maar de verklaring +werd er als het ware dadelijk van gegeven en wel op de meest +onverwachte wijze.</p> + +<p>Texar was toch naar den voet van een boom geleid. Daar stond hij +eene sigarette te rooken, die hij, zonder de minste vrees te laten +blijken, aangestoken had en keek master James Burbank onbeschaamd in +het gezicht. Plotseling, toen het executie-peloton, dat hem zou +doodschieten, reeds aangetreden en gericht stond, sprong een man te +voorschijn, die zich naast den veroordeelde plaatste.</p> + +<p>Dat was de tweede Texar, wien de ontvluchte partijgangers op het +eiland Garneral de gevangenneming van zijn broeder medegedeeld +hadden.</p> + +<p>Het gezicht van die twee mannen, wier gelijkenis zoo treffend juist +was, verduidelijkte thans de woorden, door het meisje gesproken. Men +had thans de onthulling voor zich van dat misdadige leven, dat als het +ware door onverklaarbare alibi’s beschermd was geworden.</p> + +<p>En thans verrees het geheele verleden der Texars, door hun beider +tegenwoordigheid voldoende verklaard en getuigde tegen hen.</p> + +<p>Intusschen veroorzaakte toch de tusschenkomst van den laatst +aangekomen broeder eene zekere aarzeling bij de ten uitvoerlegging der +bevelen van den Commodore.</p> + +<p>Inderdaad, de last om Texar dadelijk dood te schieten, door Dupont +verstrekt, gold slechts den schuldige aan de verraderlijke hinderlaag, +waarbij de officieren en zeelieden van de federalistische sloepen te +Kissimmee omgekomen waren. Wat den schuldige aan de plundering en +brandstichting van Camdless Bay en aan de ontvoering der beide +vrouwelijke wezens betrof, die moest naar Sint Augustijn overgevoerd +worden, om daar voor een krijgsraad terecht te staan.</p> + +<p>En toch, kon men de beide broeders niet als even schuldig <span +class="corr" id="xd0e5938" title="Bron: bet schouwen">beschouwen</span> +aan die lange reeks van misdaden, die zij <span class="corr" id= +"xd0e5941" title="Bron: ongestraf-">ongestraft</span> hadden kunnen +bedrijven? <span class="pagenum">[<a id="pb232" href= +"#pb232">232</a>]</span></p> + +<p>Voorzeker! Maar uit eerbied voor de wet, rekende kapitein Howick +zich verplicht, hen de volgende vraag te stellen:</p> + +<p>»Wie uwer bekent de schuldige te zijn aan de slachting te +Kissimmee?”</p> + +<p>Geen antwoord.</p> + +<p>De beide Texars waren klaarblijkelijk vast besloten, om niet te +antwoorden op de vragen, die hen gesteld zouden worden.</p> + +<p>Zermah alleen zou aanwijzingen hebben kunnen geven omtrent ieders +aandeel in de gepleegde misdaden. Inderdaad, diegene der twee broeders, +die bij haar op den 22<sup>sten</sup> Maart in de Zwarte Kreek gebleven +was, kon de dader niet zijn van den overval, dienzelfden dag op een +afstand van honderd mijlen in het zuiden van Florida gepleegd, maar +deze, de ware schuldige aan de ontvoering, deze zou door Zermah +ongetwijfeld herkend worden.... Maar was de arme vrouw niet +dood?...</p> + +<p>Neen, dat was zij niet. Ondersteund door haren echtgenoot, verscheen +zij in dien kring van mannen. Daar aangekomen, sprak zij met nauw +verstaanbare stem:</p> + +<p>»Hij, die schuldig aan de ontvoering van de kleine Dy en van +mij is, is op den linkerarm getatoueerd....”</p> + +<p>Bij die woorden zag men een glimlach van minachting op het gelaat +der beide broeders ontluiken. Zij stroopten hun mouw op en vertoonden +hun linkerarm, die van beiden getatoueerd was.</p> + +<p>Tegenover deze nieuwe onmogelijkheid, om hen den een van den ander +te onderscheiden, vergenoegde kapitein Howick zich deze vraag te +stellen:</p> + +<p>»Wie is de dader van den overval te Kissimmee? Die moet +gefusilleerd worden.”</p> + +<p>»Ik,” antwoordden beide broeders tegelijkertijd.</p> + +<p>Op dat antwoord legde het executie-peloton op de veroordeelden aan, +die elkander voor het laatst omhelsden.</p> + +<p>De kommandeerende officier gaf een teeken. Slechts één +knal werd vernomen. Met de hand in elkander geklemd, vielen beiden.</p> + +<p>Zoo eindigde het leven van die twee mannen, met misdaden beladen, +welke hunne buitengewone gelijkenis hen veroorloofd had gedurende een +geheele reeks van jaren straffeloos te bedrijven.</p> + +<p>Het eenige menschelijke gevoel, dat zij ooit ondervonden hadden, was +die onbedwingbare vriendschap van den eenen broeder voor den anderen, +die hen bezield had en tot in den dood gevolgd was. <span class= +"pagenum">[<a id="pb233" href="#pb233">233</a>]</span></p> +</div> + +<div id="xd0e5979" class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<h2 class="label">XVI.</h2> + +<h2 class="normal">Besluit.</h2> + +<p>De burgeroorlog ging voort met afwisselende kansen te woeden.</p> + +<p>Eenige gebeurtenissen hadden plaats gegrepen, waarvan master James +Burbank, sedert zijn vertrek van Camdless-Bay, geen kennis had kunnen +bekomen, maar die hij bij zijn terugkeer op de plantage vernam.</p> + +<p>Het scheen dat, alles bij elkander genomen, de geconfedereerden, die +gedurende dat tijdperk zich rondom Corinthe geconcentreerd hadden en +tegenover de federalisten de stelling <span class="corr" id="xd0e5990" +title="Bron: Pitsburg-Landing">Pittsburg Landing</span> willende +bezetten, in het voordeel waren.</p> + +<p>Het leger der secessionisten had tot algemeen aanvoerder de generaal +Johnston, en deze had tot onderbevelhebbers de generaals Beauregard, +Hardie, Braxton-Bagg en de bisschop Polk, die vroeger leerling op de +militaire school te West Point was. Dat leger maakte behendig gebruik +van de zorgeloosheid der Noordelijken.</p> + +<p>Den 5<sup>den</sup> April hadden deze laatstbedoelden zich te Shiloh +laten overvallen, hetgeen ten gevolge had gehad, dat de brigade Peabody +uiteengejaagd werd en dat generaal Sherman den terugtocht moest +aannemen.</p> + +<p>Intusschen betaalden de geconfedereerden dat succes zeer duur; hun +aanvoerder toch, de heldhaftige generaal Johnston sneuvelde aan het +hoofd zijner troepen, terwijl hij het federalistische leger +terugdrong.</p> + +<p>Zoo was het op den 5<sup>den</sup> April, dien eersten dag van den +veldslag toegegaan.</p> + +<p>Den 7<sup>den</sup> April werd het gevecht over de geheele linie +hervat, en gelukte het Sherman, om Shiloh te heroveren. Toen moesten de +soldaten van het geconfedereerde leger wijken voor de troepen van +generaal Grant. De veldslag was zeer bloedig; want van de tachtig +duizend man, die in het vuur gebracht werden, werden twintig duizend +gewond of sneuvelden. <span class="pagenum">[<a id="pb234" href= +"#pb234">234</a>]</span></p> + +<p>Dat was de laatste gebeurtenis op het terrein des oorlogs, welke +master James Burbank en zijne makkers daags na hunne aankomst te Castle +House vernamen.</p> + +<p>Die terugkeer in het heerenhuis van de plantage Camdless-Bay had in +den ochtend van den 7<sup>den</sup> April plaats gehad.</p> + +<p>En inderdaad waren zij, nadat de beide broeders Texar doodgeschoten +waren, kapitein Howick gevolgd, die zijn detachement en zijne +krijgsgevangenen naar het Floridasche kustland geleidde. Een der +schepen van het smaldeel, hetwelk die kust bekruiste, lag bij kaap +Malabar ten anker en wachtte de landingstroepen op. Dat vaartuig nam +hen aan boord en voerde hen naar Sint Augustijn over. Vandaar +vertrokken de bewoners van Castle House naar Piccolata, vanwaar eene +kanonneerboot hen naar de pier van Camdless-Bay overvoerde.</p> + +<p>Allen waren dus op Castle-House terug. Allen, ja allen, zelfs +Zermah, die hare verwondingen overleefd had. Zij was door Mars en zijne +makkers aan boord van het federalistisch oorlogsschip overgebracht, en +daar hadden de goede zorgen haar niet ontbroken. Wat evenwel het meest +tot de genezing der brave vrouw bijbracht, was het zalige bewustzijn, +de kleine Dy gered en al diegenen, welke zij liefhad, weergevonden te +hebben. Hoe zou zij onder zulke gezegende omstandigheden kunnen +sterven?</p> + +<p>De lezer zal beseffen, welke vreugde de familie Burbank thans, na +zoovele en zoo wreede beproevingen genoot. Haar ledental was nu geheel +vereenigd, om niet meer gescheiden te worden. Met de gezondheid van +mevrouw Burbank ging het, nu zij haar kind weer bij zich had, +aanmerkelijk vooruit. Hoe kon het anders! Haar echtgenoot, haar zoon, +miss Alice Stannard, die op het punt stond haar dochter te worden, Dy, +Zermah en Mars omringden haar en gevoelden zich tevreden en gelukkig. +En wat nog het meest er toe bijbracht, om het liefderijke hart van de +zoo innig bedroefde vrouw vrede en gerustheid te verschaffen, was het +stellige bewustzijn, dat zij van den ellendeling—of beter gezegd: +van de beide ellendelingen,—wier medeplichtigen zich in handen +der federalistische autoriteiten bevonden, bevrijd was.</p> + +<p>Men zal evenwel niet vergeten hebben, dat zich intusschen een +gerucht verbreid had, waarvan trouwens in het gesprek der beide +broeders Texar, zooals men zich wel herinneren zal, op het eiland +Garneral gewaagd werd, namelijk dat de bezettingstroepen der +Noordelijken Jacksonville zouden ontruimen, dat de Commodore Dupont +zijne bedrijvigheid tot het blokkeeren der Floridasche kusten zou +bepalen en derhalve de noodige maatregelen wilde treffen, om de +kanonneerbooten, die de veiligheid op de Sint John verzekerden, bij +zijn eskader aan te trekken. <span class="pagenum">[<a id="pb235" href= +"#pb235">235</a>]</span></p> + +<p>Dat plan kon klaarblijkelijk de veiligheid der kolonisten, wier +sympathie voor de anti-slavengezinden men kende, in gevaar brengen. En +onder die behoorde in de eerste plaats master James Burbank.</p> + +<p>Het gerucht was gegrond.</p> + +<p>Inderdaad, op den 8<sup>sten</sup> April, dus daags na den terugkeer +van de geheele familie op Castle-House, volbrachten de federalistische +troepen de ontvoering van Jacksonville.</p> + +<p>Het gevolg daarvan was, dat eenige bewoners van de hoofdplaats van +Florida, die zich Noordelijkgezind betoond hadden, zich niet meer +veilig achtten, en de wijk hetzij naar Port Royal, hetzij naar New-York +namen.</p> + +<p>Master James Burbank evenwel vermeende hun voorbeeld niet te moeten +volgen.</p> + +<p>De negers waren op de plantage weergekeerd, evenwel niet als in +slavernij, maar als vrijgelatenen, als vrije arbeiders, en hunne +tegenwoordigheid bracht er veel toe bij, om de veiligheid van +Camdless-Bay te verzekeren. Daarenboven, de Secessieoorlog was een +tijdperk ingetreden, dat gunstig voor de Noordelijken kon heeten. Dit +veroorloofde ook aan den luitenant Gilbert Burbank, om eenigen tijd te +Castle-House te kunnen verwijlen, ten einde zijn huwelijk met miss +Alice Stannard te voltrekken.</p> + +<p>De werkzaamheden van de plantage waren dus hervat geworden en de +exploitatie van dat heerlijke landgoed was weldra in vollen gang.</p> + +<p>Er was natuurlijk geen quaestie meer, om master James Burbank te +noodzaken het dwaze besluit ten uitvoer te leggen, waarbij de +vrijgelaten slaven van het grondgebied van Florida verbannen +werden.</p> + +<p>Texar en zijne partijgangers waren er niet meer, om het schuim der +bevolking in opstand te brengen. Daarenboven, de kanonneerbooten, die +toch nog op de kust verwijlden, zouden zoo spoedig mogelijk de rivier +binnenstevenen, om de rust te Jacksonville te herstellen, wanneer die +mocht gestoord worden.</p> + +<p>Wat de oorlogvoerenden betreft, die zouden nog gedurende drie jaren +strijd voeren. En zelfs Florida was bestemd, om er andermaal den +weeromstuit van te ondervinden.</p> + +<p>Inderdaad verschenen de vaartuigen van den Commodore Dupont in de +maand September van hetzelfde jaar ter hoogte van Sint-Johns-Bluffs, +stevenden de riviermonding in, om Jacksonville aan te tasten. Die +hoofdplaats werd toen voor de tweede maal ingenomen.</p> + +<p>In 1868 kwam generaal Seymour aan het hoofd van eene federalistische +legerafdeeling haar voor de derde maal bezetten, bij welke operatie hij +geen ernstigen weerstand ondervond. <span class="pagenum">[<a id= +"pb236" href="#pb236">236</a>]</span></p> + +<p>Bij proclamatie van Abraham Lincoln, President der Vereenigde Staten +van Noord-Amerika, werd onder dagteekening van 1 Januari 1863 de +slavernij over de geheele uitgestrektheid van de groote Republiek +afgeschaft.</p> + +<p>De oorlog eindigde evenwel eerst op 9 April 1865.</p> + +<p>Op dien datum gaf Lee, generaal der geconfedereerden, zich met zijne +geheele legermacht bij verdrag, dat voor beide partijen eervol was, aan +Generaal Grant der Noordelijken over.</p> + +<p>Er had dus gedurende vier volle jaren een hardnekkige oorlog +tusschen het Noorden en het Zuiden geheerscht.</p> + +<p>Die oorlog heeft gekost aan geld twee milliard en zevenhonderd +millioen dollars, of in Nederlandsche munt de som van zesduizend, +zevenhonderd vijftig millioen guldens, en aan menschenlevens meer dan +een half millioen.</p> + +<p>Maar de slavenhandel was dan ook over de geheele uitgestrektheid van +Noord-Amerika afgeschaft.</p> + +<p>Zoo werd de ondeelbaarheid van de Republiek der Vereenigde Staten +bevestigd, dank zij de kracht van die Amerikanen, wier voorouders eene +eeuw vroeger hun land in eenen roemrijken onafhankelijkheidsoorlog vrij +vochten.</p> + +<p class="trailer + aligncenter">Einde.</p> +</div> +</div> + +<div class="back"> +<div class="div1" id="toc"> +<h2 class="normal">Inhoudsopgave</h2> + +<ul> +<li><a href="#xd0e118">Na de ontvoering.</a></li> + +<li><a href="#xd0e511">Eene zonderlinge bewerking.</a></li> + +<li><a href="#xd0e1060">Daags te voren.</a></li> + +<li><a href="#xd0e1572">Stormvlaag uit het Noordoosten.</a></li> + +<li><a href="#xd0e2052">De inbezitname.</a></li> + +<li><a href="#xd0e2606">Sint Augustijn.</a></li> + +<li><a href="#xd0e3289">Laatste woorden en laatste +verzuchting.</a></li> + +<li><a href="#xd0e3798">Van Camdless-Bay naar het Meer +Washington.</a></li> + +<li><a href="#xd0e4192">Het groote Cypressenbosch.</a></li> + +<li><a href="#xd0e4402">Ontmoeting.</a></li> + +<li><a href="#xd0e4772">In de Everglades.</a></li> + +<li><a href="#xd0e4988">Wat Zermah vernam.</a></li> + +<li><a href="#xd0e5284">Een dubbelganger.</a></li> + +<li><a href="#xd0e5450">Zermah aan het werk.</a></li> + +<li><a href="#xd0e5727">De beide broeders.</a></li> + +<li><a href="#xd0e5979">Besluit.</a></li> +</ul> +</div> + +<div class="div1"><span class="pagenum"> [<a href= +"#toc">Inhoud</a>]</span> + +<p><span class="letterspaced">Van denzelfden Auteur zijn vroeger +verschenen:</span></p> + +<ol class="lsoff"> +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/11318">De reis om de Wereld in 80 +dagen</a></span>. 6e druk. Met 52 houtgrav. <span class="tocPagenum"> +ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/27309">De reis naar de Maan in 28 dagen +en 12 uren</a></span>. 2e druk. Met 60 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De kinderen van Kapitein Grant</span>. Zuid +Amer. Met 60 houtgr. <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De kinderen van Kapitein Grant</span>. +Australië. Met 50 houtgr. <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De kinderen van Kapitein Grant</span>. +Stille Zuid-Zee. Met 52 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/11205">20.000 mijlen onder +zee</a></span>. Oost. Halfrond. Met 50 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/11393">20.000 mijlen onder +zee</a></span>. West. Halfrond. Met 60 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/19086">Vijf weken in een +luchtballon</a></span>. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden van Afrika. +Met 75 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/20331">Het Geheimzinnige +Eiland</a></span>. De Luchtschipbreukelingen. Met 54 houtgravuren <span +class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/22580">Het Geheimzinnige +Eiland</a></span>. De Verlatene. Met 54 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/10349">Naar het Middelpunt der +Aarde</a></span>. Met 53 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Michael Strogoff</span>. De Koerier van den +Czaar. Met 60 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het zwarte Goud</span>. Met 55 houtgravuren +<span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Hector Servadac</span>. De Vulkaanbewoners. +Met 51 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Hector Servadac</span>. De Terugtocht naar +de aarde. Met 74 houtgrav. <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Avonturen van drie Russen en drie +Engelschen</span>. Gevolgd door “De Blokkadebrekers”. Met +64 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/18425">Een Kapitein van 15 +jaar</a></span>. De Walvischjagers. Met 51 houtgrav. <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Een Kapitein van 15 jaar</span>. In +Slavernij. Gevolgd door “Een overwintering in het ijs”. Met +56 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De Schipbreuk van de Chancellor</span>. +Gevolgd door “Martin Paz”. Met 56 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/24773">Wonderlijke Avonturen van een +Chinees</a></span>. Gevolgd door “Muiterij aan boord der +Bounty”. Met 54 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Eldorado en het Monsterkanon van +Staalstad</span>. Gevolgd door “Meester Zacharias”. Met 51 +houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het Land der Buitenste Duisternis</span>. +De Pelterijhandel. Met 56 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het Land der Buitenste Duisternis</span>. +Het Drijvende Eiland. Gevolgd door “Een treurspel in de +Wolken”. Met 56 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het Stoomhuis</span>. De IJzeren Reus. Met +57 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het Stoomhuis</span>. De Waanzinnige der +Nerbudda. Gevolgd door “Dokter Ox”. Met 56 houtgravuren +<span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Reizen en Lotgevallen van Kapitein +Hatteras</span>. De Engelschen aan de Noordpool. Met 128 houtgravuren +<span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Reizen en Lotgevallen van Kapitein +Hatteras</span>. De IJswoestijn. Met 127 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Eene Vlotreis</span>. 800 mijlen op de +Amazone. Met 56 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Eene Vlotreis</span>. Het Raadselschrift. +Gevolgd door “Een Drijvende Stad”. Met 53 houtgravuren +<span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Een Leerschool voor Robinsons</span>. +Gevolgd door “Van Rotterdam naar Kopenhagen”. Met 69 +houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/27397">De Wonderstraal</a></span>. +Gevolgd door “Tien uren op jacht”. Met 91 houtgr. <span +class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Kéraban de Stijfhoofdige</span>. Een +Hollander in de klem. Met 48 houtgr. <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Kéraban de Stijfhoofdige</span>. +Schipbreuk en Redding. Met 51 houtgr. <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/17580">De Zuidster</a></span>. Het land +der Diamanten. Met 60 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De Archipel in Vuur en Vlam</span>. Met 46 +houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">De Vondeling van het Fregat Cynthia</span>. +Met 25 houtgr. <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Mathias Sandorf</span>. Een verijdelde +Samenzwering. Dokter Antekirrt. Met 39 houtgravuren <span class= +"tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Mathias Sandorf</span>. De Middellandsche +Zee. Met 35 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/22908">Mathias Sandorf</a></span>. Een +Model-volksplanting. Met 33 houtgravuren <span class="tocPagenum"> +ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps">Het Loterijbriefje</span>. Met 36 +houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ 1.50</span></li> + +<li><span class="smallcaps"><a href= +"https://www.gutenberg.org/etext/19091">Robur de +Veroveraar</a></span><span class="corr" id="xd0e6417" title="Niet in +bron">.</span> Met 37 houtgravuren <span class="tocPagenum">ƒ +1.50</span></li> +</ol> +</div> + +<div class="transcribernote"> +<h2>Colofon</h2> + +<h3>Beschikbaarheid</h3> + +<p>Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met +vrijwel geen beperkingen van welke soort dan ook. U mag het +kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden van de +Project Gutenberg Licentie bij dit eBoek of on-line op <a href= +"https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.</p> + +<p>Dit eBoek is geproduceerd door het on-line gedistribueerd correctie +team op <a href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>.</p> + +<h3>Codering</h3> + +<p>Dit bestand is in een verouderde spelling. Er is geen poging gedaan +de tekst te moderniseren. Afgebroken woorden aan het einde van de regel +zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel zijn +gecorrigeerd. Dergelijke correcties zijn gemarkeerd met het +corr-element.</p> + +<p>Hoewel in het origineel laag liggende aanhalingstekens openen +gebruikt, zijn deze in dit bestand gecodeerd met “. Geneste +dubbele aanhalingstekens zijn stilzwijgend veranderd in enkele +aanhalingstekens.</p> + +<h3>Documentgeschiedenis</h3> + +<ol class="lsoff"> +<li>2009-06-14 Begonnen.</li> +</ol> + +<h3>Externe Referenties</h3> + +<p>Dit Project Gutenberg eBoek bevat externe referenties. Het kan zijn +dat deze links voor u niet werken.</p> + +<h3>Verbeteringen</h3> + +<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p> + +<table width="75%" summary="Overzicht van verbeteringen aangebracht in +de tekst."> +<tr> +<th>Bladzijde</th> +<th>Bron</th> +<th>Verbetering</th> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e129">1</a></td> +<td width="40%">Marino-kreek</td> +<td width="40%">Marino-Kreek</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e140">1</a></td> +<td width="40%">Harrey</td> +<td width="40%">Harvey</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e189">3</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e307">10</a></td> +<td width="40%">’</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e326">10</a></td> +<td width="40%">’</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e439">12</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e471">13</a></td> +<td width="40%">had</td> +<td width="40%">was</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e489">14</a></td> +<td width="40%">Evergladen-streek</td> +<td width="40%">Everglades-streek</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e696">21</a></td> +<td width="40%">Raod</td> +<td width="40%">Red</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e701">21</a></td> +<td width="40%">Raod</td> +<td width="40%">Red</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e1103">35</a></td> +<td width="40%">Augustine</td> +<td width="40%">Augustijn</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e1432">45</a></td> +<td width="40%">audientie</td> +<td width="40%">audiëntie</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e1501">47</a></td> +<td width="40%">onverwachtte</td> +<td width="40%">onverwachte</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e1532">48</a></td> +<td width="40%">”</td> +<td width="40%">[<i>Verwijderd</i>]</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e1837">56</a></td> +<td width="40%">en</td> +<td width="40%">den</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2065">67</a></td> +<td width="40%">Banama-eilanden</td> +<td width="40%">Bahama-eilanden</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2201">71</a></td> +<td width="40%">13en</td> +<td width="40%">13<sup>den</sup></td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2291">76</a></td> +<td width="40%">Picolata</td> +<td width="40%">Piccolata</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2313">76</a></td> +<td width="40%">Edwald</td> +<td width="40%">Edward</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2413">82</a></td> +<td width="40%">Harrey</td> +<td width="40%">Harvey</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2481">84</a></td> +<td width="40%">overmeesteren</td> +<td width="40%">overmeesterden</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2587">87</a></td> +<td width="40%">Harrey</td> +<td width="40%">Harvey</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2754">96</a></td> +<td width="40%">Otawa</td> +<td width="40%">Ottawa</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2852">99</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e2959">103</a></td> +<td width="40%">Harrey</td> +<td width="40%">Harvey</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3035">106</a></td> +<td width="40%">geen</td> +<td width="40%">niet</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3103">107</a></td> +<td width="40%">hadden</td> +<td width="40%">waren</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3183">109</a></td> +<td width="40%">Otuwa</td> +<td width="40%">Ottawa</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3354">115</a></td> +<td width="40%">Beneden Florida</td> +<td width="40%">Beneden-Florida</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3381">116</a></td> +<td width="40%">Potomai-leger</td> +<td width="40%">Potomac-leger</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3432">118</a></td> +<td width="40%">equinoxaal-vloeden</td> +<td width="40%">equinoxiaal-vloeden</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3451">119</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">.</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3692">126</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">.</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e3915">135</a></td> +<td width="40%">de</td> +<td width="40%">der</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4120">143</a></td> +<td width="40%">Okee-cho-meer</td> +<td width="40%">meer Okee-cho-bee</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4323">155</a></td> +<td width="40%">twijfeen</td> +<td width="40%">twijfelen</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4460">162</a></td> +<td width="40%">Okee-che-bee</td> +<td width="40%">Okee-cho-bee</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4587">167</a></td> +<td width="40%">Wasbah</td> +<td width="40%">Wabash</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4675">170</a></td> +<td width="40%">.</td> +<td width="40%">?</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4916">183</a></td> +<td width="40%">zijne</td> +<td width="40%">hare</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4935">184</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">niet</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e4999">188</a></td> +<td width="40%">Apopku</td> +<td width="40%">Apopka</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5209">195</a></td> +<td width="40%">”</td> +<td width="40%">[<i>Verwijderd</i>]</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5299">199</a></td> +<td width="40%">Tylor</td> +<td width="40%">Tyler</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5602">215</a></td> +<td width="40%">leggen</td> +<td width="40%">liggen</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5706">220</a></td> +<td width="40%">Howack</td> +<td width="40%">Howick</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5742">222</a></td> +<td width="40%">zuchte</td> +<td width="40%">zuchtte</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5750">223</a></td> +<td width="40%">Calaooschatches</td> +<td width="40%">Caloosahatchee</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5815">226</a></td> +<td width="40%">Okee-Chobee</td> +<td width="40%">Okee-cho-bee</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5909">231</a></td> +<td width="40%">’</td> +<td width="40%">”</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5938">231</a></td> +<td width="40%">bet schouwen</td> +<td width="40%">beschouwen</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5941">231</a></td> +<td width="40%">ongestraf-</td> +<td width="40%">ongestraft</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e5990">233</a></td> +<td width="40%">Pitsburg-Landing</td> +<td width="40%">Pittsburg Landing</td> +</tr> + +<tr> +<td width="20%"><a class="pageref" href="#xd0e6417">n.v.t.</a></td> +<td width="40%">[<i>Niet in bron</i>]</td> +<td width="40%">.</td> +</tr> +</table> +</div> +</div> + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of Project Gutenberg's De strijd tusschen Noord en Zuid, by Jules Verne + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID *** + +***** This file should be named 29192-h.htm or 29192-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + https://www.gutenberg.org/2/9/1/9/29192/ + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net/ + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +https://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at https://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at https://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit https://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including including checks, online payments and credit card +donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + https://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</body> +</html> + diff --git a/29192-h/images/logo.gif b/29192-h/images/logo.gif Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..970b475 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/logo.gif diff --git a/29192-h/images/p005.jpg b/29192-h/images/p005.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b28d97f --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p005.jpg diff --git a/29192-h/images/p009.jpg b/29192-h/images/p009.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..cebe68a --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p009.jpg diff --git a/29192-h/images/p017.jpg b/29192-h/images/p017.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..052190a --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p017.jpg diff --git a/29192-h/images/p025.jpg b/29192-h/images/p025.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f51432d --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p025.jpg diff --git a/29192-h/images/p033.jpg b/29192-h/images/p033.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ac2ff2f --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p033.jpg diff --git a/29192-h/images/p041.jpg b/29192-h/images/p041.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..3889d8b --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p041.jpg diff --git a/29192-h/images/p049.jpg b/29192-h/images/p049.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..3d3fc1b --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p049.jpg diff --git a/29192-h/images/p057.jpg b/29192-h/images/p057.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..0846363 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p057.jpg diff --git a/29192-h/images/p065.jpg b/29192-h/images/p065.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..01aace1 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p065.jpg diff --git a/29192-h/images/p073.jpg b/29192-h/images/p073.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..a98df2c --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p073.jpg diff --git a/29192-h/images/p077.jpg b/29192-h/images/p077.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..70358fa --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p077.jpg diff --git a/29192-h/images/p081.jpg b/29192-h/images/p081.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..dac2a7f --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p081.jpg diff --git a/29192-h/images/p085.jpg b/29192-h/images/p085.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..5e66776 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p085.jpg diff --git a/29192-h/images/p089.jpg b/29192-h/images/p089.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..59d2038 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p089.jpg diff --git a/29192-h/images/p097.jpg b/29192-h/images/p097.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..cd8a5e0 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p097.jpg diff --git a/29192-h/images/p101.jpg b/29192-h/images/p101.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..fe68541 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p101.jpg diff --git a/29192-h/images/p105.jpg b/29192-h/images/p105.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..5774453 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p105.jpg diff --git a/29192-h/images/p113.jpg b/29192-h/images/p113.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..dbad391 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p113.jpg diff --git a/29192-h/images/p117.jpg b/29192-h/images/p117.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..c0bcba2 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p117.jpg diff --git a/29192-h/images/p121.jpg b/29192-h/images/p121.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..7fe4d6a --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p121.jpg diff --git a/29192-h/images/p129.jpg b/29192-h/images/p129.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..046c239 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p129.jpg diff --git a/29192-h/images/p137.jpg b/29192-h/images/p137.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ec8d470 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p137.jpg diff --git a/29192-h/images/p145.jpg b/29192-h/images/p145.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..0bba6d5 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p145.jpg diff --git a/29192-h/images/p149.jpg b/29192-h/images/p149.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b791322 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p149.jpg diff --git a/29192-h/images/p153.jpg b/29192-h/images/p153.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..61839b1 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p153.jpg diff --git a/29192-h/images/p157.jpg b/29192-h/images/p157.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..57969a5 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p157.jpg diff --git a/29192-h/images/p161.jpg b/29192-h/images/p161.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8f403e3 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p161.jpg diff --git a/29192-h/images/p165.jpg b/29192-h/images/p165.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..9dcd94f --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p165.jpg diff --git a/29192-h/images/p169.jpg b/29192-h/images/p169.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d7a2c90 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p169.jpg diff --git a/29192-h/images/p177.jpg b/29192-h/images/p177.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..232a58e --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p177.jpg diff --git a/29192-h/images/p181.jpg b/29192-h/images/p181.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..319189b --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p181.jpg diff --git a/29192-h/images/p185.jpg b/29192-h/images/p185.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..28151d6 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p185.jpg diff --git a/29192-h/images/p193.jpg b/29192-h/images/p193.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..0194f56 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p193.jpg diff --git a/29192-h/images/p197.jpg b/29192-h/images/p197.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..c1b8ea2 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p197.jpg diff --git a/29192-h/images/p201.jpg b/29192-h/images/p201.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..40cabb9 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p201.jpg diff --git a/29192-h/images/p205.jpg b/29192-h/images/p205.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..fa580bf --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p205.jpg diff --git a/29192-h/images/p209.jpg b/29192-h/images/p209.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d5bb7fb --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p209.jpg diff --git a/29192-h/images/p213.jpg b/29192-h/images/p213.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d39e94a --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p213.jpg diff --git a/29192-h/images/p217.jpg b/29192-h/images/p217.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d08e32b --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p217.jpg diff --git a/29192-h/images/p221.jpg b/29192-h/images/p221.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..9391907 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p221.jpg diff --git a/29192-h/images/p225.jpg b/29192-h/images/p225.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..143ef84 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p225.jpg diff --git a/29192-h/images/p229.jpg b/29192-h/images/p229.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..23e6bf0 --- /dev/null +++ b/29192-h/images/p229.jpg diff --git a/29192-h/images/titlepage.jpg b/29192-h/images/titlepage.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..7c6732e --- /dev/null +++ b/29192-h/images/titlepage.jpg |
