49 files changed, 3751 insertions, 47130 deletions

diff --git a/42212-0.txt b/42212-0.txt
index b8c1062..5e9a80f 100644
--- a/42212-0.txt
+++ b/42212-0.txt
@@ -1,25 +1,4 @@
-              Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris
-
-
-This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost
-no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it
-under the terms of the Project Gutenberg License included with this
-eBook or online at http://www.gutenberg.org/license.
-
-
-
-Title: Aloisiæ Sigeæ Toletanæ Satyra Sotadica de arcanis Amoris et
-       Veneris
-Author: Nicolas Chorier
-Release Date: February 26, 2013 [EBook #42212]
-Language: French and Latin
-Character set encoding: UTF-8
-
-
-*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
+*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 42212 ***
 
 Produced by Laurent Vogel, Enrico Segre, and the Online Distributed
 Proofreading Team at http://www.pgdp.net.
@@ -9687,375 +9666,4 @@ cependant, plusieurs erreurs d’ouverture et de fermeture des guillemets:
     nobis,»
   - *p. 339, l. 4:* «O gloria,» —> »O gloria,»
 
-
-
-
-*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
-
-                     A Word from Project Gutenberg
-
-
-We will update this book if we find any errors.
-
-This book can be found under: http://www.gutenberg.org/ebooks/42212
-
-Creating the works from public domain print editions means that no one
-owns a United States copyright in these works, so the Foundation (and
-you!) can copy and distribute it in the United States without permission
-and without paying copyright royalties.  Special rules, set forth in the
-General Terms of Use part of this license, apply to copying and
-distributing Project Gutenberg™ electronic works to protect the Project
-Gutenberg™ concept and trademark. Project Gutenberg is a registered
-trademark, and may not be used if you charge for the eBooks, unless you
-receive specific permission. If you do not charge anything for copies of
-this eBook, complying with the rules is very easy. You may use this
-eBook for nearly any purpose such as creation of derivative works,
-reports, performances and research. They may be modified and printed and
-given away – you may do practically _anything_ with public domain
-eBooks.  Redistribution is subject to the trademark license, especially
-commercial redistribution.
-
-
-
-                   The Full Project Gutenberg License
-
-
-_Please read this before you distribute or use this work._
-
-To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free
-distribution of electronic works, by using or distributing this work (or
-any other work associated in any way with the phrase “Project
-Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full Project
-Gutenberg™ License available with this file or online at
-http://www.gutenberg.org/license.
-
-
-  Section 1. General Terms of Use & Redistributing Project Gutenberg™
-                            electronic works
-
-
-*1.A.* By reading or using any part of this Project Gutenberg™
-electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
-and accept all the terms of this license and intellectual property
-(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all the
-terms of this agreement, you must cease using and return or destroy all
-copies of Project Gutenberg™ electronic works in your possession. If you
-paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project Gutenberg™
-electronic work and you do not agree to be bound by the terms of this
-agreement, you may obtain a refund from the person or entity to whom you
-paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
-
-*1.B.* “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be
-used on or associated in any way with an electronic work by people who
-agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few things
-that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works even
-without complying with the full terms of this agreement. See paragraph
-1.C below. There are a lot of things you can do with Project Gutenberg™
-electronic works if you follow the terms of this agreement and help
-preserve free future access to Project Gutenberg™ electronic works. See
-paragraph 1.E below.
-
-*1.C.* The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the
-Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of
-Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual works in
-the collection are in the public domain in the United States. If an
-individual work is in the public domain in the United States and you are
-located in the United States, we do not claim a right to prevent you
-from copying, distributing, performing, displaying or creating
-derivative works based on the work as long as all references to Project
-Gutenberg are removed. Of course, we hope that you will support the
-Project Gutenberg™ mission of promoting free access to electronic works
-by freely sharing Project Gutenberg™ works in compliance with the terms
-of this agreement for keeping the Project Gutenberg™ name associated
-with the work. You can easily comply with the terms of this agreement by
-keeping this work in the same format with its attached full Project
-Gutenberg™ License when you share it without charge with others.
-
-
-*1.D.* The copyright laws of the place where you are located also govern
-what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
-a constant state of change. If you are outside the United States, check
-the laws of your country in addition to the terms of this agreement
-before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
-creating derivative works based on this work or any other Project
-Gutenberg™ work.  The Foundation makes no representations concerning the
-copyright status of any work in any country outside the United States.
-
-*1.E.* Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
-
-*1.E.1.* The following sentence, with active links to, or other
-immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear
-prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work on
-which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the phrase
-“Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed, performed,
-viewed, copied or distributed:
-
-    This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
-    almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away
-    or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License
-    included with this eBook or online at http://www.gutenberg.org
-
-*1.E.2.* If an individual Project Gutenberg™ electronic work is derived
-from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
-posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
-and distributed to anyone in the United States without paying any fees
-or charges. If you are redistributing or providing access to a work with
-the phrase “Project Gutenberg” associated with or appearing on the work,
-you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through
-1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the Project
-Gutenberg™ trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9.
-
-*1.E.3.* If an individual Project Gutenberg™ electronic work is posted
-with the permission of the copyright holder, your use and distribution
-must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
-terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked
-to the Project Gutenberg™ License for all works posted with the
-permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
-
-*1.E.4.* Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg™
-License terms from this work, or any files containing a part of this
-work or any other work associated with Project Gutenberg™.
-
-*1.E.5.* Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
-electronic work, or any part of this electronic work, without
-prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
-active links or immediate access to the full terms of the Project
-Gutenberg™ License.
-
-*1.E.6.* You may convert to and distribute this work in any binary,
-compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
-word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
-distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format other than
-“Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official version
-posted on the official Project Gutenberg™ web site
-(http://www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or
-expense to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a
-means of obtaining a copy upon request, of the work in its original
-“Plain Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include
-the full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1.
-
-*1.E.7.* Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
-performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works unless
-you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
-
-*1.E.8.* You may charge a reasonable fee for copies of or providing
-access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works provided
-that
-
-  - You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
-    the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method you
-    already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed to
-    the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has agreed to
-    donate royalties under this paragraph to the Project Gutenberg
-    Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid within 60
-    days following each date on which you prepare (or are legally
-    required to prepare) your periodic tax returns. Royalty payments
-    should be clearly marked as such and sent to the Project Gutenberg
-    Literary Archive Foundation at the address specified in Section 4,
-    “Information about donations to the Project Gutenberg Literary
-    Archive Foundation.”
-
-  - You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
-    you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
-    does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™ License.
-    You must require such a user to return or destroy all copies of the
-    works possessed in a physical medium and discontinue all use of and
-    all access to other copies of Project Gutenberg™ works.
-
-  - You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
-    any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
-    electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
-    receipt of the work.
-
-  - You comply with all other terms of this agreement for free
-    distribution of Project Gutenberg™ works.
-
-
-*1.E.9.* If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg™
-electronic work or group of works on different terms than are set forth
-in this agreement, you must obtain permission in writing from both the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael Hart, the
-owner of the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set
-forth in Section 3. below.
-
-*1.F.*
-
-*1.F.1.* Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
-effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
-public domain works in creating the Project Gutenberg™ collection.
-Despite these efforts, Project Gutenberg™ electronic works, and the
-medium on which they may be stored, may contain “Defects,” such as, but
-not limited to, incomplete, inaccurate or corrupt data, transcription
-errors, a copyright or other intellectual property infringement, a
-defective or damaged disk or other medium, a computer virus, or computer
-codes that damage or cannot be read by your equipment.
-
-*1.F.2.* LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES – Except for the “Right
-of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project
-Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
-Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project
-Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all liability
-to you for damages, costs and expenses, including legal fees. YOU AGREE
-THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT LIABILITY, BREACH OF
-WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3.
-YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR
-UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT,
-INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE
-NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH DAMAGE.
-
-*1.F.3.* LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND – If you discover a
-defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
-receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
-written explanation to the person you received the work from. If you
-received the work on a physical medium, you must return the medium with
-your written explanation. The person or entity that provided you with
-the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
-refund. If you received the work electronically, the person or entity
-providing it to you may choose to give you a second opportunity to
-receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
-is also defective, you may demand a refund in writing without further
-opportunities to fix the problem.
-
-*1.F.4.* Except for the limited right of replacement or refund set forth
-in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS,’ WITH NO OTHER
-WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
-WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
-
-*1.F.5.* Some states do not allow disclaimers of certain implied
-warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
-If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
-law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
-interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
-the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
-provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
-
-*1.F.6.* INDEMNITY – You agree to indemnify and hold the Foundation, the
-trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
-providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in accordance
-with this agreement, and any volunteers associated with the production,
-promotion and distribution of Project Gutenberg™ electronic works,
-harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
-that arise directly or indirectly from any of the following which you do
-or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg™
-work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
-Project Gutenberg™ work, and (c) any Defect you cause.
-
-
-     Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™
-
-
-Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of
-electronic works in formats readable by the widest variety of computers
-including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
-because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
-people in all walks of life.
-
-Volunteers and financial support to provide volunteers with the
-assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg™’s goals
-and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will remain freely
-available for generations to come. In 2001, the Project Gutenberg
-Literary Archive Foundation was created to provide a secure and
-permanent future for Project Gutenberg™ and future generations. To learn
-more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and how
-your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 and the
-Foundation web page at http://www.pglaf.org .
-
-
-  Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
-                               Foundation
-
-
-The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
-501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the state
-of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal Revenue
-Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification number is
-64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
-http://www.gutenberg.org/fundraising/pglaf . Contributions to the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation are tax deductible to the
-full extent permitted by U.S.  federal laws and your state’s laws.
-
-The Foundation’s principal office is located at 4557 Melan Dr.
-S. Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
-throughout numerous locations. Its business office is located at 809
-North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
-business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
-information can be found at the Foundation’s web site and official page
-at http://www.pglaf.org
-
-For additional contact information:
-
-    Dr. Gregory B. Newby
-    Chief Executive and Director
-    gbnewby@pglaf.org
-
-
-Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary
-                           Archive Foundation
-
-
-Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without wide spread
-public support and donations to carry out its mission of increasing the
-number of public domain and licensed works that can be freely
-distributed in machine readable form accessible by the widest array of
-equipment including outdated equipment. Many small donations ($1 to
-$5,000) are particularly important to maintaining tax exempt status with
-the IRS.
-
-The Foundation is committed to complying with the laws regulating
-charities and charitable donations in all 50 states of the United
-States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
-considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
-with these requirements. We do not solicit donations in locations where
-we have not received written confirmation of compliance. To SEND
-DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state
-visit http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-While we cannot and do not solicit contributions from states where we
-have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
-against accepting unsolicited donations from donors in such states who
-approach us with offers to donate.
-
-International donations are gratefully accepted, but we cannot make any
-statements concerning tax treatment of donations received from outside
-the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
-
-Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
-methods and addresses. Donations are accepted in a number of other ways
-including checks, online payments and credit card donations. To donate,
-please visit: http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-
-   Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic
-                                 works.
-
-
-Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg™
-concept of a library of electronic works that could be freely shared
-with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
-Gutenberg™ eBooks with only a loose network of volunteer support.
-
-Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed
-editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. unless
-a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily keep eBooks
-in compliance with any particular paper edition.
-
-Each eBook is in a subdirectory of the same number as the eBook’s eBook
-number, often in several formats including plain vanilla ASCII,
-compressed (zipped), HTML and others.
-
-Corrected _editions_ of our eBooks replace the old file and take over
-the old filename and etext number. The replaced older file is renamed.
-_Versions_ based on separate sources are treated as new eBooks receiving
-new filenames and etext numbers.
-
-Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
-
-    http://www.gutenberg.org
-
-This Web site includes information about Project Gutenberg™, including
-how to make donations to the Project Gutenberg Literary Archive
-Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to subscribe to
-our email newsletter to hear about new eBooks.
+*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 42212 ***
diff --git a/42212-0.zip b/42212-0.zip
deleted file mode 100644
index c251e63..0000000
--- a/42212-0.zip
+++ /dev/null
diff --git a/42212-8.txt b/42212-8.txt
deleted file mode 100644
index 8bb2c18..0000000
--- a/42212-8.txt
+++ /dev/null
@@ -1,10252 +0,0 @@
-              Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris
-
-
-This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost
-no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it
-under the terms of the Project Gutenberg License included with this
-eBook or online at http://www.gutenberg.org/license.
-
-
-
-Title: Aloisi� Sige� Toletan� Satyra Sotadica de arcanis Amoris et
-       Veneris
-Author: Nicolas Chorier
-Release Date: February 26, 2013 [EBook #42212]
-Language: French and Latin
-Character set encoding: ISO-8859-1
-
-
-*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
-
-Produced by Laurent Vogel, Enrico Segre, and the Online Distributed
-Proofreading Team at http://www.pgdp.net.
-
-
-
-
-
-                             ALOISI� SIGE�
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-
-
-
-                           _Hujus editionis_
-
-                   _exemplaria centum impressa sunt_
-
-                         _in charta Hollandica_
-
-
-
-
-                             ALOISI� SIGE�
-                                TOLETAN�
-                            SATYRA SOTADICA
-                     _De arcanis Amoris et Veneris_
-                      _Aloisia_ Hispanice scripsit
-                 Latinitate donavit Joannes _Meursius_.
-
-
-                            Re vera auctore
-                            NICOLAO CHORIER
-
-
-
-
-                                PARISIIS
-              _Cura et studio_ ISIDORI LISEUX, _editoris_
-                          Rue Bonaparte, n� 25
-                              _Venit apud_
-                     THEOPHILUM BELIN, BIBLIOPOLAM
-                          Quai Voltaire, n� 29
-                                  1885
-
-
-
-
-
-
-
-
-                                 NOTICE
-
-
-                                  SUR
-
-                            NICOLAS CHORIER
-
-
-
-
-L'auteur de l'_Aloisia_, Nicolas Chorier, n� � Vienne (Dauphin�) en
-1612, re�u docteur en droit en 1639, exer�ait la profession d'avocat �
-la Cour des Aides de sa ville natale. D'un esprit cultiv�, ami passionn�
-des lettres, Latiniste de premier ordre, il ne consacrait aux affaires
-du barreau qu'une assez faible partie de son temps. Au sortir de
-l'Acad�mie des J�suites et pendant le cours de ses �tudes de droit, il
-s'�tait d�j� essay� dans les genres les plus divers, tant en Fran�ais
-qu'en Latin: sylves, �l�gies, odes, �pop�es, trag�dies, tragi-com�dies.
-La composition de l'_Aloisia_, le premier jet du moins, car il dut
-retoucher souvent cette oeuvre capitale, remonte tr�s probablement �
-cette �poque. �J'�crivais alors,� nous dit-il dans ses _M�moires_[1],
-c'est-�-dire avant d'�tre avocat, �des Ep�tres, des Discours, la Vie de
-Pierre de Villars, �v�que de Vienne, une dissertation politique sur
-l'Alliance de la France avec l'Empire Ottoman; l'_Eucharisticon_,
-l'_Alithium_, et deux Satires, l'une M�nipp�e, l'autre Sotadique.�
-
-  [1] V. la _Curiosit� litt�raire et bibliographique_, IIIe et IVe
-      S�ries (Paris, Liseux, 1880-83).
-
-En 1640, il publia sous le titre de _Doremation_ son premier livre, un
-�loge de quatre archev�ques de Vienne, de la maison de Villars, bient�t
-suivi d'un trait� moral: _Sentiments de l'honn�te homme_ (1641), du
-_Magistratus causarumque patroni veri ac perfecti icon absolutissima_
-(_Type absolu du magistrat et du v�ritable et parfait avocat_), qui
-�tait un portrait id�alis� de Pierre de Boissat, bailli de Vienne
-(1646), et de la _Philosophie de l'honn�te homme_, autre trait� moral,
-d�di� au chancelier S�guier (1647). Chorier m�ditait d�s lors sa grande
-_Histoire du Dauphin�_ et il en rassemblait de toutes parts les
-mat�riaux; il la fit pr�c�der d'un ouvrage plein d'�rudition: les
-_Recherches du sieur Chorier sur les Antiquit�s de la ville de Vienne,
-m�tropole des Allobroges_ (1658), qui accrut sa r�putation de savant. Il
-�tait entour� de la consid�ration g�n�rale, ses travaux l'avaient mis en
-relation avec presque tous les lettr�s de l'�poque, son cabinet d'avocat
-lui rapportait des �moluments consid�rables, lorsque la suppression de
-la Cour des Aides de Vienne vint menacer sa fortune. R�duit aux maigres
-affaires d'un bailliage, il n'aurait pu gagner sa vie; il r�solut donc
-de se transporter � Grenoble avec toute sa famille, et de s'y cr�er une
-nouvelle patrie. C'est � cette �poque m�me (1659-1660) qu'il fit
-imprimer, � quelques exemplaires seulement, pour ses amis, la premi�re
-�dition de l'_Aloisia_. Le livre fut imprim� � Lyon[2].
-
-  [2] Sur cette �dition originale, ignor�e de Brunet et que les auteurs
-      du _Suppl�ment_ au _Manuel du Libraire_ ont mentionn�e sans en
-      reconna�tre l'importance, voir une Notice dans la IIe S�rie de la
-      _Curiosit� litt�raire et bibliographique_.
-
-A Grenoble, Chorier ne tarda pas � conqu�rir une situation tout au moins
-�quivalente � celle qu'il venait de quitter. Son _Histoire g�n�rale du
-Dauphin�_, dont il publia le premier volume en 1661, fut si bien
-accueillie, que les �tats, r�unis cette ann�e m�me, lui vot�rent un don
-de cinq cents louis, somme qu'il ne re�ut pas, � la v�rit�, le Parlement
-ayant refus� de l'ordonnancer, mais qui n'en t�moigne pas moins de la
-bonne volont� de ses concitoyens � son �gard. En 1666, Du Gu� de Bagnols
-fut nomm� intendant de Lyon; c'�tait un haut et puissant personnage.
-Beau-fr�re du chancelier Le Tellier[3], oncle de Louvois, p�re de Mme de
-Coulanges, l'aimable correspondante de Mme de S�vign� et l'amie de Mme
-de Maintenon, Du Gu� avait de grands appuis � la Cour; il devint l'ami
-et le protecteur de Chorier dans des circonstances fort honorables pour
-le jurisconsulte Dauphinois. L'intendant de Lyon avait ordre de
-poursuivre dans sa G�n�ralit�, compos�e des quatre provinces de
-Lyonnais, Beaujolais, Forez et Dauphin�, la grande enqu�te commenc�e par
-toute la France, d�s 1661, sur les usurpations de titres de noblesse; il
-choisit Chorier pour remplir l'office de Procureur du Roi pr�s de la
-commission qu'il pr�sidait. En cette qualit�, Chorier �tait charg� de
-faire les informations, d'examiner les dossiers et de requ�rir; un grand
-nombre de nobles durent compara�tre. L'enqu�te ne se termina qu'en 1670,
-apr�s que les assises se furent tenues successivement � Grenoble, �
-Vienne et � Lyon. Cette recherche des usurpations de titres nobiliaires
-�tait d�licate; bien des amours-propres se trouvaient froiss�s par cette
-sorte d'inquisition royale; on cherchait � y �chapper par tous les
-moyens, dont le plus simple �tait de corrompre les juges. Guy-Allard,
-secr�taire de la commission, et quelques autres agents inf�rieurs, en
-furent ignominieusement chass�s pour s'�tre laiss� s�duire et avoir
-pr�t� la main � la falsification de certains dossiers. Chorier suivit
-partout le commissaire et d�ploya pr�s de lui un z�le et une int�grit�
-que Du Gu� de Bagnols se plut � reconna�tre: telle fut l'origine de leur
-�troite intimit�, de la protection constante accord�e par l'intendant de
-Lyon � l'homme qui l'avait le mieux second� dans ces longues et
-difficiles investigations.
-
-  [3] Le Tellier et Du Gu� de Bagnols avaient �pous� les deux soeurs.
-
-Chorier n'en poursuivait pas moins la composition des ouvrages qu'il
-avait entrepris; en 1669 il fit imprimer l'_Histoire de la maison de
-Sassenage_; en 1671, l'_�tat politique du Dauphin�_; en 1672, la seconde
-partie de l'_Histoire g�n�rale du Dauphin�_; en 1680, la _Vie de
-Boissat_ (en Latin), qu'il d�dia � Du Gu� de Bagnols. C'�tait au m�me
-personnage, mais sans le nommer express�ment, qu'il avait d�di� deux ans
-auparavant (1678) une seconde �dition, plus compl�te, de l'_Aloisia_. La
-premi�re, celle de Lyon, 1660, ne contenait que six dialogues:
-_Velitatio_, _Tribadicon_, _Fabrica_, _Duellum_, _Libidines_, _Veneres_;
-il en ajouta un septi�me, intitul� _Fescennini_, qui affecte de n'�tre
-qu'une suite de fragments, soit que l'auteur l'ait ainsi voulu, soit que
-l'imprimeur n'ait eu en sa possession qu'un manuscrit plein de lacunes.
-Chorier n'en a pas moins mis sa marque � cette �dition, tant par sa
-longue �p�tre: _Summo viro Aloisia ex Elysiis hortis_, o� il parle
-beaucoup de lui-m�me et de son protecteur Du Gu�, que par l'adjonction
-de deux pi�ces de vers Latins dont il a toujours avou� la paternit�[4].
-Par une bizarrerie qu'on ne s'explique pas bien au premier abord, la
-sc�ne qui, dans les six premiers dialogues, est plac�e � Rome, se
-trouve, dans le septi�me, transport�e en Espagne, et les
-interlocutrices, Tullia et Octavia, tout en restant les m�mes, sont
-devenues Espagnoles, d'Italiennes qu'elles �taient. Ce changement est
-une cons�quence de l'attribution que Chorier avait fait de l'ouvrage �
-Luisa Sigea, de Tol�de (_Aloisia Hispanice scripsit, Latinitate donavit
-Joannes Meursius_), attribution � laquelle il ne songeait sans doute
-aucunement en composant cette satire Sotadique, et que plus tard il
-entreprit de justifier.
-
-  [4] Sur l'�nigmatique �p�tre: _Summo viro_ et les pi�ces de vers
-      Latins: _De laudibus Aloisi�_ et _Tuberonis Genethliacon_, dont la
-      derni�re renferme de curieuses allusions � un �pisode de la vie de
-      Chorier, voir dans la IIIe S�rie de la _Curiosit� litt�raire_
-      l'article intitul�: _Eclaircissements sur le �Satyre Sotadique de
-      Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius.�_
-
-Chorier mourut en 1692; il laissait manuscrits une grande quantit�
-d'ouvrages, parmi lesquels on a imprim� depuis son _Nobiliaire du
-Dauphin�_ (1697, 4 vol. in-4�); ses _M�moires_, en Latin (_Nicolai
-Chorerii, Viennensis jurisconsulti, Adversariorum de Vita et rebus suis
-libri III_) dont le texte a paru dans le _Bulletin de la Soci�t� de
-statistique du d�partement de l'Is�re_ (1844); sa _Vie d'Artus Prunier
-de Saint-Andr�_ (Paris, Alph. Picard, 1880, in-8�).
-
-En r�imprimant l'_Aloisia_, on s'est propos� de donner de ce
-chef-d'oeuvre le texte le plus soign� qui ait paru jusqu'ici. La
-premi�re �dition faite par Chorier en 1660 est elle-m�me tr�s fautive:
-encore les �diteurs du _XVIII_e si�cle ne l'ont-ils pas connue, et
-n'ont-ils pas pu profiter de l'_Errata_ o� Chorier avait corrig� bon
-nombre de fautes d'impression. Ils ont alt�r� beaucoup d'endroits,
-qu'ils comprenaient mal, et au Latin de Chorier substitu� le leur; une
-ponctuation d�fectueuse, le manque de guillemets, etc., rendent, de
-plus, ces diverses �ditions d'une lecture assez malais�e. Les amateurs
-seront heureux d'avoir enfin de ce livre de chevet un texte correct,
-clarifi�, et d'une belle ex�cution typographique. Ils y trouveront
-l'oeuvre tout enti�re, telle que l'auteur l'a donn�e lui-m�me,
-c'est-�-dire les six dialogues de l'�dition originale, compl�t�s par le
-septi�me de l'�dition de 1678, et les trois pi�ces qui l'accompagnaient:
-l'�p�tre _Summo viro_ et les deux petits po�mes Latins, _De Laudibus
-Aloisi�_ et _Tuberonis Genethliacon_. Quant aux autres morceaux de prose
-ou de vers, ins�r�s g�n�ralement � la suite de l'_Aloisia_ dans les
-�ditions modernes: le _Fututor effoetus_, la _Formica_ de Giovanni della
-Casa, les _Diversorum veterum Poetarum in Priapum lusus_, les Lettres
-d'Antoine � Soranus et de Soranus � Antoine sur les d�r�glements de
-Cl�op�tre, le Discours d'H�liogabale aux courtisanes Romaines, les
-fragments de S�n�que, de Procope et d'Arnobe, ils sont enti�rement
-�trangers � Chorier et nous n'avions pas � en tenir compte[5].
-
-  [5] De tr�s m�diocres imitations Fran�aises de l'_Aloisia_ ont �t�
-      faites sous divers titres d�s la fin du _XVII_e si�cle, et
-      fr�quemment r�imprim�es depuis; il n'en existe qu'une seule bonne
-      traduction: _les Dialogues de Luisa Sigea, ou Satire Sotadique de
-      Nicolas Chorier_ (Paris, Liseux, 1881, �dition mixte, 4 vol. petit
-      in-18), et _les Dialogues de Luisa Sigea sur les arcanes de
-      l'Amour et de V�nus_ (texte Latin et traduction compl�te, Paris,
-      Liseux, 1882, 4 vol. in-8�, imprim�s � cent exemplaires).
-
-    Paris, Mars 1885.
-
-
-
-
-                             ALOISI� SIGE�
-
-                                TOLETAN�
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-                                   DE
-
-                             ARCANIS AMORIS
-                               ET VENERIS
-
-
-
-
-
-
-
-
-                     _Aloisia_ _Hispanice scripsit_
-
-                     _Latinitate donavit_ _Ioannes_
-
-                               _MEVRSIVS_
-
-                                 V. C.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                             MONITUM LECTORI
-
-
-                              ------------
-
-Vivebat ante annos centum et triginta Aloisia Sigea, Hispana, Toleti
-nata. Ingenio, eruditione, forma pr�stitit, et omnibus virtutum dotibus
-qu� laudari solent plurimum et ingenuas maxime decent, excelluit. Sed
-non in abjecta et stupida animi demissione, non in sordida rei
-familiaris cura, non in vili nugarum studio virtutem sibi positam
-habebat: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis �ternam sibi
-parere famam, ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere opes,
-id demum optimum putabat et pr�dicabat; quod tamen pler�que foemin�
-omnes per ignaviam negligunt, homines multi per socordiam stultam et
-furentem contemnunt. Quamobrem veri amans, libere malas insectabatur;
-qu� sentiret, ultro faciebat palam, et velut quandam morum e curuli
-sella Censuram exercebat, quam suspicerent omnes, et cujus ob os ora
-obverterent sua. Se imprimis nobilium mulierum flagitiosis foedisque
-voluptatibus infensam ostendebat, et quo, injecto saltem pudore, ad
-meliorem revocaret frugem nihil non agebat. Pati non poterat, ut
-dicebat, specie pr�lucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii aut
-spe aut gustu velut emotas mente, in ludibria ipsas se vertere. Addebat,
-ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos mortalium,
-sic Vitiis esse ignominiosum. Qu� meretricie viverent, ideo voluit e
-fornicibus suis in quibus latebant in scenam human� vit� nudas educere,
-qu� essent documento impune non peccari, mulieres quasdam superbi
-nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam quas Tulliam, Octaviam,
-Semproniam, Victoriam vocat, e� fuerunt Ducum, Marchionum, Comitum aut
-uxores aut nat�. Nihil de his enarrat quod vere factum non sit, et ut
-erat a mendacio et ab omni dissimulationis specie alienissima, liberiori
-omnia sermone executa est, qui solus conveniebat. Satyram Sotadicam
-inscripsit opus, quod Colloquiis septem complexa est, ac Eleonor�
-Marguarid� Roderici marchionis uxori, sodali su�, dedicavit, qua jubente
-susceperat, qua urgente, ut in quadam epistola ad illam data, loquitur,
-intra mensem absolverat. De Sotade nihil est quod dicam; rerum
-amatoriarum scriptorem fuisse liberrimum fugit neminem. Sed foeminam ad
-scribendum his de rebus animum appulisse, non mirum videri debet: nam
-Elephantis puella, et ali� qu�dam, hoc fuere scriptionis genere
-celebres. Pr�terea aptiores sunt foemin� his rebus depingendis, si qu�
-sint cordat� et non fatu� procacitatis; siquidem libidinum ips� sunt
-campus in quo nascuntur omnes, in quo vigent, et, ut verbo dicam, in quo
-oriuntur et occidunt gaudia illecebrosa, et amoeniores joci. Forte nec
-tam dura fuit ut ullo nollet voluptatis sensu emollire sibi mentem ad
-carpenda vit� dulcia, et pars etiam puto fabularum ipsa suarum fuit non
-poenitenda. Hispanice scripsit; vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis
-apud Batavos Academic� lumen clarissimum, adolescens, et vix ex ephebo
-egressus, Latinitate donavit; etiam de suo adjecit qu�dam qu� Aloisi�
-vix persuaserim mihi venisse in mentem. Sed periit liber Aloisi�;
-manuscripta Meursii h�c tantum lucubratio, aut si mavis commentatio,
-pervenit ad me: nihil ausim pro certo affirmare. Quicquid id est, non
-infelicis ingenii, non proletari� eruditionis partus sunt h�c Colloquia,
-qu� nec fastidium legenti creent, nec stomachum vere Sapienti moveant.
-Quinque priora, qu� faustis avibus in manus nostras delata sunt, luci
-damus, quibus utique carere huic �tati bonis litteris amic� turpe esset,
-et studiosis ardu� sapienti� durum. Duo, qu� supersunt, h�c aiunt longe,
-et arte et procacitate ingeniosa, antecellere. Sextum figuras objicit ob
-oculos, non tantum describit. Septimum fabellis et narratiunculis, qu�
-ad hanc rem pertinent, mirabiliter recreat, et hoc velut cibo Attico
-sale condito pascit animos, cujus nulla unquam capit satietas. Et
-propediem juris publici fient meo itidem munere. Nam invideri tam salsa,
-tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi pr�cepta, quis �gre molesteque
-non ferat saxeus et veternosus? Bonos utique mores Orator laudet
-Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius Syrus,
-Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci: a qua
-plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus.
-Medicamentis vires addit dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria
-format solers Medicus: h�c Aloisi� fuit cogitatio, et omne sibi punctum
-videbatur tulisse, qu� tam ingeniose, tam facete utile dulci miscuisset.
-Vale.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                       _De Aloisia Sig�a Toletana_
-
-
-                             JOANNIS VAS�I
-
-                         _Hisp. Chron. Cap. 9._
-
-                              TESTIMONIUM
-
-                                  ----
-
-Ut omnes alias Latinis litteris tinctas silentio pr�teream, dabit
-Hispania Aloisiam Sig�am Toletanam, sed in aula Lusitana per multos jam
-annos educatam: quinque linguarum adeo peritam, ut non immerito Paulus
-tertius, Pontifex Maximus, litteras illius ad se scriptas Latine, Gr�ce,
-Hebraice, Syriace, atque Arabice laudibus sit prosecutus, admiratus tam
-multiplicem ingenii fructum, et donum tam multiplicis linguarum
-scienti�, in viris quoque rarum, nedum in foeminis: sic enim sonant
-verba Diplomatis. Debetur h�c laus optimo patri, et viro doctissimo
-Didaco Sig�o. Nec in ea solum hanc operam posuit, sed alteram quoque
-filiam Angelam, Gr�ce, Latineque, pro �tate et sexu non mediocriter
-eruditam, tam exacta Musices scientia curavit perdocendam, ut vel cum
-pr�stantissimis hujus artis professoribus contendere posse putem.
-
-
-
-
-
-
-                               SUMMO VIRO
-
-
-                                ALOISIA
-
-                           EX ELYSIIS HORTIS
-
-                                 S. D.
-
-                                  ----
-
-Vernant et florent, _VIR SUMME_, per anni tempestates omnes, Elysiis in
-campis amoeni et ridentes horti: parens felicis et uberis soli �quor
-adeo hortus unus est nitens et suaveolens. Non noti mortalibus generis
-flores, ros� et herb� spirant ambrosios odores, qui beatis Manibus tenui
-pro anima sunt. L�ta semper coeli facies, l�tus sol, puri lucis ignes:
-non concreta nimbis dies, non coeno lux oblita. Qualis ipse sibi sol in
-se est, talis est semper et nobis, nitidus et coruscans: cum radiis
-continuo depluit fluxu e supero orbe delicias et festivos jocos. Patul�
-in lucis arbores, quas vester non insevit, non vidit Vertumnus, non
-longo salutant intervallo sidera, et �stus temperant. Nectare fontes
-scatent, et aerio fluunt melle rivi. Voluptates, sed ver�, sed honest�,
-et ver� quia honest�, aera hunc nostrum percursant innumerabiles, ut
-vestrum illum tenebricosum leves atomi, rerum c�ca principia. His in
-plagis nulla a furentis libidine fortun� pendet felicitas, qui
-felicitatis apex est arduus ver� et constantis. His vero in locis centum
-jam abhinc annos l�tam et fortunatam l�ta et beata agito vitam. Undique
-et undequaque delectant et juvant omnia. Sane ultra nihil esse putabam,
-quod irrequiet� vellem mentis correpta, ut olim fiebat, vertigine
-concupiscere. Attamen erat. Miraberis, _VIR MAGNE_: tot inter gaudia
-Satyram Sotadicam tibi meam placuisse, et id mihi gaudium fuit longe
-maximum, et omnium cumulus. Esse acceptam tanto viro mihi gratulor et
-triumpho. Illum ingenii mei partum fovisti in sinu nudum et �grum:
-paterno complectens tutatus es amore, quem videbar abjecisse et
-abdicasse.
-
-Confabulabamur ego, et anim� magn�, Lucilius, Varro, Horatius, Ovidius,
-Persius, Juvenalis, Sulpicia, Petronius, Boccacius, Petrus Aretinus,
-Bernius, Rabelesius, Rapinus, Barclajus et Boccalinus, sub umbrosa ulmo.
-Nam vobis cibus sunt, quo enutriuntur corpora vestra, mortalibus far et
-vinum; nobis vero collocutiones immortalibus mutu�, quibus pascimur,
-dapes et cupedi�. Maia gnatum videmus cito advolare ad nos cursu. Lectum
-animas venerat quibus altera, his diebus, fato corpora debebantur. Ut
-prope factus est, et oculos et vocem ad me convertit: �Euge, Aloisia,�
-inquit, �euge.--Atenim hanc evocas ad superas auras,� interpellat
-commotior Petronius, �qu� nudiustertius huc demissa non ita longe distat
-a vita? Me pr�teris qui mille ante annos exulo? O fatui injuriam
-fati!--Ego vero,� ait Horatius, �erudit� et ingenios� me� nug�
-adblandiri solit� erant maximo, qui unquam fuit, rerum moderatori: et
-audio in Celtico solo imperare alterum Augustum. Redde me, Mercuri,
-Principi meo, redde Horatium Deo suo.--Nam,� adjicit Lucilius, �magna
-desunt ingenia magni Principis laudi.--Tu,� ait Persius, �secuisti,
-Lucili, et Mutios et Lupos, et Urbem totam. Tu vafer omne tangebas,
-Flacce, vitium ridenti amico, et dimissus circum pr�cordia ludebas. Ut
-ringeres, Lucili, ut obgannires, Horati! In illa Celtarum Roma
-scripturiunt omnes: unus aut alter scribit. Cantillant balba de nare
-rancidulum quid: unus aut alter heroice canit Heroi. Fugient, si velis,
-hi Lemures. Restituetur Musis suus honos, si nobis vita.--Sed et sexus
-mei,� subdit Sulpicia, �illecebrosa amat decora; et sexui meo decus fui,
-et sum. Juvenem non fallit Heroa in ingenio pulchr� puell� multo majorem
-elucere pulchritudinis partem. Placebo, laudabit, si viderit decimam
-Musam. Et, si laudaverit, provocabo ad cantum novem sorores. Rauc�
-silebunt fulgentis aul� cornices, et garrul� pic�.--In pravos �tatis me�
-mores,� inquit Varro, �Satyricam commovi bilem. Menipp�um strinxi
-stylum, doctissimus Romanorum. Nullius peperci vitiis, sed nullius
-animum l�si: arte temperavi industria acerbam medicinam, sed salubrem. O
-si!...�
-
-Plura volentem interrupit succensens Aretinus:--�Dum essem in humanis,�
-ait, �audiebam Flagellum Principum. Timuere Aretinum, qui Jovem non
-timebant.--Apage, lavernio,� refert Bernius, �qui indoctis tuis et
-insulsis scurrilitatibus non tam notasti mores, quam corrupisti; qui, si
-scarab�i non nascerentur, nequidem natus esses. Ego vero Procerum ulcera
-acri tabo fluentia lavi aceto, sed roseo, sed odoro. Perfricui sale, sed
-Attico. Medicinam feci sanus. O si!...--Enimvero in nugis et tu et
-ille,� infit Boccalinus, fuistis toti. Reges mihi et regna solerti ludus
-fuerunt ludenti, ut solent esse fortun�. Per me saltarunt libere,
-cachinnos edidere altos et sonoros, et tetricum posuere supercilium
-Politic� artes, et, ut loqui solebas, Persi, �rumnosi Solones. Effusi
-sunt et ipsi in cachinnos sonantes.--Cui non lecta Satyra Menipp�a mea?�
-reponit Rapinus. �Cui non placuit? Mal� caus� dum personam detraho, qua
-superbiebat, bon� opi fui. Novum instruxit Minerva mea armamentarium
-pugnanti Marti Gallico. Ex hoc sumpsit tela, quibus perduellium
-prosterneret animos, ut pectora et urbes aliis perfringebat fulminans
-Heros.�
-
---�Atenim quid vobis vultis, cari Manes?� infit Mercurius indignans.
-�Exspectatis compescam ego motus hos insanos delinific� virg� minis? Nam
-evocat Jupiter Alexandrum Macedonem et Machiavellum Florentinum, nescio
-quid magni parans. Omnia scilicet in terris improba et felici ille
-temeritate, dolis hic malis et c�cis artibus susque deque miscebunt,
-furentes una et fallentes. Non eo sunt in statu res human�, cui pro
-merito debeatur Horatius aut Varro. Toti sunt qui laudantur in gerris;
-toti in fabulis qui ingeniosi audiunt, et ipsi �sopic� fabul� loquentium
-et disserentium bestiarum. Qui lucubrationum laude pr�dicantur, striges
-sunt. Florere jactitant per se ambitiosi ingenuas disciplinas;
-marcescunt excis�. Se tamen amant homines nihili, invicem se mirantur:
-muli mulos alternis scabunt. Videntur sibi esse belli (loqui sic
-solebas, Varro), festivi, saperd�, cum sint {~GREEK CAPITAL LETTER KAPPA
-U+039a~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL
-LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER
-OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}. Iniqui judices,
-nihil habent in pretio pr�ter somnia sua nullius pretii. Tibi tamen,
-Aloisia, nulla irascitur in terris livoris malignitas. Satyr� Sotadic�
-qui plausus negant, blando favent murmure. Eruditi osculantur, boni
-gaudent, quod demum inveneris viam floribus consitam, qua iretur ad
-virtutem. Nam mira opifex libero sermone bonos optime condoces mores, et
-malis suades exemplis; obliqua ad honestatem ducis via ingenuo delinitas
-ludo mentes. Non ocius alii recta irent. Compendiaria h�c est.--Id mihi
-quidem, cum animum ad scribendum appuli,� respondeo, �fuit, Mercuri,
-propositum. Produxi ab intimis Amoris et Veneris arcanis, quos libido
-fervens infundit furores insanientibus malis. Palam feci qu� fieri
-solent stulta et foeda, hoc ut spectaculo a faciendo deterrerem quibus
-honor cur� esset, pudorem libidinosis injicerem, odium libidinum
-incuterem. Non sum, ut alii bene multi, excogitando assecuta qu�
-contaminatos et temulentos fieri possent inter amantes. Qu� vere facta
-nossem, scripto mandavi. Quasi per pompam traduxi spurca ludibria. Ope
-mea, forti et fideli, de scelerata Venere triumphanti virtuti ferculum
-id fuit opimum. Nam proba fuit vita et pudici mihi mores. Scis,
-Mercuri.�
-
---�Scio,� respondet.--�Et nos omnes pariter scimus,� succinunt stridulo
-tinnitu circumvolitantes Manes.--�Nec, per hanc barbam meam! me fallit.�
-Dicens, barbam longam, hircinam Aretinus l�va mulcebat. �Egregiis famam
-compararas tibi studiis incredibilis honestatis. Lusitanorum Regi
-pr�stans de te erat opinio, adeoque Itali� toti, et terrarum capiti
-Rom�. Audieram de tuis Colloquiis.� Tacere jussit Mercurius:--�Noli,�
-inquit, �laudare virginem, leno! Operam non dabas instituendis bonis
-moribus: opus difficile, nec tuum. Probrosas scurrilium facetiarum
-ineptias venditabas Osco sermone. Ingeniose desipiebas balatro amens.
-Meliores habet Aloisia laudatores. Nam tuis habent in Colloquiis,
-Aloisia, Ital� et Gallic� Mus�, quos non habent in suis cum Apolline,
-meros Nectaris succos. Te eruditi et ingeniosi trans et cis Alpes suam
-volunt, amant et colunt:
-
-    �Te legit omnis ibi juvenisque, senexque, puerque.
-
-�Verum tibi sit unus pro omnibus. Procum habes, cujus sit amor vel
-pr�stantissim� virtuti pro pr�stantissima laude. Placet sibi in tuis
-scriptis ut in dulcissima voluptate. Excellit ingenio, excellit et
-dignitate. Sinceriorem certe non viderunt Celtic� stell�. Splendidis
-cumulatiorem dotibus non habet Sequana fluviorum princeps.--Erat mihi
-patronus in aula Domitiani,� reponit Sulpicia, �Plinius Secundus, vir in
-�tate corruptissima integerrimus, cum canerem:
-
-    �Dic mihi, Calliope, quidnam pater ille Deorum
-    �Cogitat? An terras et patria s�cula mutat?
-    �Quasque dedit quondam morientibus eripit artes?
-
-�Indignationem meam autoritate armavit sua vir sanctus. Illo ducente
-invenit delitescentem, cum Caleno meo, me gloria, sub injustitia et
-inclementia vecordis s�culi. Et obstetricatus est Valerius Martialis
-nascenti fam�.--Solus nemo unquam aperuit sibi,� infit Ovidius, �honoris
-difficilem aditum. Facilius multo est et proclivius laudem promereri, et
-laude dignum videri, quam laudari. Me Fabius Maximus,
-
-    �... Roman� gloria prima tog�,
-
-�Augusto familiaris, habuit familiarem. Maximo commendante, non ausus
-est perstrepere raucus livor. Sidera nosse et syrtes, et navigationis
-callere artem, id haudquaquam navigantibus satis est, ni adspiraverit
-velis favens aura. Ita nec pergentibus ad gloriam bon� sufficiant artes,
-non ingenium, non eruditio, ni etiam opportuno impulerit flatu cymbam
-favens aura.--Fateor,� aio ego, �parum mihi meriti, at fam� multum fuit.
-Grati� multum fuit apud optimum quemque. Nascenti nimirum risit stella
-tua, Mercuri. Si placui et vigui, tuum est. Sed amabo, perge dicere,
-care Mercuri, de illo nominis mei patrono, et commentationum tutore.�
-
---�Pergam,� reponit, �et suave erit. Vis primum dicam de fortun� bonis?
-Natus est clara et nobili stirpe in magnis opibus, et Leucoteti�, qu�
-mater urbium, ut loquitur Ammianus. Vis de animi bonis? Su� solus genti
-sit ipse satis ornamenti, vel deessent c�tera ornamenta omnia qu�
-abundant. Nam, ab ineunte �tate, liberalibus singularem dedit operam
-disciplinis, acie pollens ingenii et proba solertia. Buleutis Celticis
-adscitus adolescens, civium salute, honore et fortunis habuit nihil
-antiquius. Nullus grati� in judiciis apud illum locus, nullus odio,
-nullus s�vienti ir�. Sunt qui alteri non gauderent bene fecisse, nisi se
-scirent alteri male fecisse. Scopus est illis male facere, et interdum
-ad scopum via bene facere. Qualem optaret sibi �terni numinis mentem,
-talis illi mens erga reliquos homines. Sic aliis Deus erat hominibus
-homo, ut bene multi his constituti in dignitatibus, aut pr�d� aut
-sanguinis avidi, videntur lupi, prostituta ad infamiam fama. Ad
-sublimiores promotus honorum gradus, animum non mutavit. Nunc adsidet
-Buleuta Regi, Regum Celtico Jovi. Igitur, difficillimis admotus
-negotiis, visus est major. Gloriosum est quam plurimis honorum luce
-fulgentibus, non omnino negotiis esse impares: huic, invenisse nulla qu�
-ingenio usu rerum confirmato et politic� dexteritati paria essent.
-
-�Patrono huic tuo, Aloisia, in proclivi expedita et aperta sunt, qu�
-aliis plerisque in arduo, obscura et impedita, pecudibus superbis.
-Descenditur illi ad res difficiliores genii pr�stantia, ut aliis,
-nitenti gressu, adscendendum opacitate ingenii. Nec supercilio terrorem
-incutit adeuntibus, nec inani insultat fastu trepidis. Vere homo,
-hominibus se pr�stat humanum. Nam qui, pr�ter se, nihil amant, nihil
-�stimant, belluas dixeris, non homines. Oblitus humanitatem jam bellua
-est, quandoquidem hominem exuit. Non vultus, sed mores faciunt hominem.
-Credulos et fidentes non ludit verborum pr�stigiis, non conjicit adulans
-in errorem. Pereant, pereant fraudum improbi artifices! Osculis petunt,
-quos et insidiis petunt. Amplectuntur, laudant, quibus perniciem
-moliuntur. Mens huic viro, ut frons, aperta. Suis de rebus nihil vult
-latere securus et constans, pr�ter benefacta. Ostendit se factis, non
-verbis ostentat, inanique simulatione. At enim optantem et allaborantem
-suis finxere manibus Virtutes et Mus�. Instillarunt affectus, quos non
-puderet Virtutes et Musas suos fateri et agnoscere. Subcisivas non
-corrupit horas turpi otio. Sane qu� libidinibus et nugis pars vit�
-datur, de vita expungitur; vit� perit. Accersit ad se amicas Musas.
-Conveniunt: l�ta et beata cum iis ducit commercia. Hoc coelos et terras
-auspicio peragrat, philosophico pernix volatu. Omnia �tatum et temporum
-indefessus pervolat animo intervalla, histori� fido ductu. Sic hac in
-nostra natus, per omnes unus vivit �tates: sic quos oculis non vidit,
-celebres laude heroas habet in familiarium numero. Miscet et cantus cum
-Pegasidibus puellis. Lepida erudito ore fundit carmina, respondent
-alternis Mus�. Nug� etiam illi, nec nug� sunt. Boni igitur omnes amant,
-cui nihil nisi boni et honesti cordi est. Colunt et pr�dicant uno
-consensu, uno concentu Leucotetii, Unelli, Ergosiavi, et Alpini
-Ariobriges. Humaniorem hactenus non viderant, nec commodis suis
-opportuniorem. Hunc ad se missum esse virum, quem a vera honoris via
-nulla averterit unquam lucri fames, nulla pravi affectus insania,
-gaudent, sed puro, sed sincero gaudio.
-
-�Gratuleris et tibi, Aule Persi: obvolvisti ipse te c�ca nocte: videri
-nolebas. Altam versibus et versuum sensibus superfudisti caliginem.
-Nolebas intelligi, forte et tu non intelligebas. Non fecerunt venientem
-at te nox et caligo, ut exerraret. Venit: discussit noctem et caliginem.
-Te proxime videt. Perspectum id omne habet, ut tute loqueris,
-
-    �Quod latet arcana non enarrabile fibra.
-
-�Eripuit tibi te neganti conspectum. Latebas intra te, ne te curiosa et
-erudita inveniret sagacitas. Eras ipse involucrum tibi. Quis vero fuit
-furor ille tuus?--Nulla,� exclamo ego, �deleat unquam M�cenatis mei
-memoriam oblivio! Supremus sit illi dies qui soli erit et coelis!--Vivat
-tanti viri nomen,� subjicit Persius, �in ea luce quam fugi! Effundat id
-in caput suos omnes gloria immortalis radios! Obsolescat nunquam cels�
-virtutis honos! Favet virtuti: faveant et illi virtutes! referant
-laudantes et plaudentes gratias quas habent!� Subridet Mercurius et
-caduceum movet.--�Audite, pii Manes,� inquit. �Diuturnior est vita qu�
-suis cuique venit a benefactis: nam et verior est. Non ita diuturna qu�
-venit a parentibus. Jupiter rerum arbiter, cujus
-
-    �Pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur,
-
-�duris hanc statuit Parcarum legibus legem: corpora quidem dedant neci;
-gloriam et laudem letho eximant. Instabili non subest rerum mutationi
-virtus, nec virtutis merces.�
-
-Cum diceret, perculit aures dissipatus longe rumor, et confus�
-convenientium voces. �Ecce, ecce,� pergit dicere Mercurius, �venit ad
-vos humanitate clarus in Musas, ortu clarissimus, Furbinus Oppedius.
-Eruditionem, florens dum manebat vita, maximum duxit esse mortalium
-bonum Oppedius. Principem debet inter vos locum tenere. Ingenuis favit
-disciplinis, ex animo favit, apud leves et turbidos Salyes tog�
-princeps. Sed enim et acceptissima fuisti Oppedio, Aloisia.� Audiit
-ille:--�Libros bono numero collegi,� reponit. �Et in tuis, Aloisia,
-scriptis magna cum voluptate conquiescebam. Eruditos, quotquot voluere,
-in clientelam et fidem meam suscepi: suscipite et vos, pii Manes, in
-fidem vestram me. Sed te, Aloisia, commendarat mihi tum adprobantis
-testimonium fam�, quum hominum ingeniosorum et doctorum de te judicium.
-Eras mihi amoenum et florens diverticulum a politicis curis.--Raros
-esse,� respondeo, �altero sub coelo, Barclajus et Boccalinus
-conqueruntur, qui sui putent esse pensi in lucentibus dignitatum positi
-gradibus, litteris et litteratis fera subigere invidi� odia. L�tor
-igitur vehementer, nove hospes, meum tibi quicquam dulce et gratum tanto
-viro fuisse.�
-
---�Et jure conquerimur,� refert Barclajus. �Enimvero mihi multa
-intercedebat cum Peyreskio amoris necessitudo. Meis delectabatur
-commentationibus et moribus. At plurimum Argenidis oblectabatur
-historia. Commendavi regiam virginem longe commendatissimo in litterarum
-Republica viro. Edit ille in lucem, vult vivere nobilem ingenii mei
-partum. Vide temporum iniquitatem, summe Furbine; hominum malignam vide
-stoliditatem. Non placuit varicosis Magnatum ingeniis liberalis
-Argenidis forma: non placebat stola Romana. Non amarunt in Latio natam
-pulchritudinem. Bibliopola magno, quod sumptus quos fecerat in ornanda
-et comenda, nullus inveniretur emptor qui refunderet, succensebat pudore
-offus�. Piper et thus minabatur. Erat Argenis toga cordyllis et p�nula
-olivis futura, ni Marcassi opem obtestaretur, non magni viri, non
-ingenio sublimis, non doctrina locupletis. Commendavit litteratorum
-plebi plebeius, nec nobilis scriptor. Rem ridiculam! Principibus viris
-placuit Argenis, postquam ineptis et fatuis placuisset. Quos graves
-putant et summos esse viros, interdum nox� sunt viles et stulti. Si
-nudos, detracta opinionis larva, contempleris, homines non credes; aut
-nihili homines credes.�
-
---�Melius tecum, Aloisia,� inquit Oppedius, �fatui actum benevolentia
-fati. Nam inepti et ignavi illaudatam reliquerunt: magn� et excellentes
-mentes laudarunt, foverunt. Sunt immo qui ex animo amant, et tamen
-obloquuntur. Secum ipse laudat Tubero: vafer, vappa, in perniciem fam�
-su� et bonorum ingeniosus, qui et fruitur Dis iratis, Tubero. Coram et
-palam illaudatam temnit. Bene sensit et male dicit, simulator improbus.
-Sed non tulit impune.--Feriit indignans �ther sacro fulgure vanum et
-perfidiosum caput,� inquit Mercurius. �Ignominia merserunt nequam
-nebulonem ulciscentes Mus�. Adfui nascenti Tuberoni,� adjicit, �cum
-Laverna et Cotytto; et cum poenas dedit, adfui exsultabundus: colaphos
-ipse impegi.--Magni sane viri, sublimes anim�,� refert Oppedius, �ut
-viderunt, laudibus cumularunt: deperiere.--Jure fit,� reponit Mercurius,
-�ut qui auro, non meritis, emerunt dignitates, id solum plurimi faciant
-quod auro venit, non quod ingenio. Ne quidem, paucos si exceperis magno
-e numero, primora labra Pegaseio latici admoverunt. Igitur probro sibi
-verti putant, qu� laudes conferuntur in litteratos. Velles amarent
-Parnassum, e cujus vident arce cudi tela, quibus petantur ut fer�
-besti�?�
-
---�Erant in Neapolitano Pr�torio, meo tempore,� reponit Boccacius, �tres
-excetr�: Romulus, Elpinus, Valens, vaferrimi conflandis fraudibus et
-calumniis triumviri. Romulus cohortem duxerat, lepusculo timidior, cerva
-fugacior. Elpinus sacerdotem induerat: pessimum nebulonem non exuerat.
-At Valens, �tate provectior, in re augenda per fas et nefas totus erat.
-Astutam vapido sub pectore servabat vulpeculam; dulce de labris
-loquebatur, corde vivebat noxio. Accidit, volentibus Diis, calumniatorem
-insurgere in me nescio quem de lutulenta plebecula, egenum, mente
-captum, effrontem, Satyrum. Me insimulat criminis, me rerum
-repetundarum, Mercuri! me peculatus, o Mus�! me! Indignabantur boni,
-gratulabantur sibi tres hi laverniones. Exsultabant prurienti amentia.
-Celebritatem nominis sperabant sibi, qualem qui Ephesinum Dian� templum
-subjectis flammis corrupit, qualem qui Vestalem vivam defodit insontem.
-Boni concupiscunt sibi gloriam, mali famam. Dire minitabantur. Dicebant
-sancti et probi cognitores e re sua esse me male haberi, et ignominia
-Boccacium mergi vel immerentem. Urgebant calumniatorem adhiberet
-accusationi acta, ut loquuntur, produceret testimonia, subornaret
-testes, acta confingeret. Volebant non veritati opem adesse, sed
-innocenti� deesse, veritatem opprimi, obrui innocentem.--Abeat hic in
-malam crucem nugator! dicebat Romulus. Ausus est, quem voluit nostrum,
-pediculosis illis fabulis, quas misit in lucem, contaminare. Mihi quidem
-librorum hi scriptores odio sunt. Nam pilum mittere, ferro pugnare,
-hostem ferire didici, non legere; fortiter facere, non sapienter loqui.
-Omnia non emerim Musarum dona teruncio.--Nam qui doctrina vigent,
-grunniebat Elpinus, nos flocci non faciunt: nimirum pretium in nobis
-nostrum inveniri debere contendunt. Auro nos perduxerunt Regis
-diplomata, qui plumbei eramus, aut ahenei. Aureos ideo stulti e plebe
-credunt: eruditi, malum! aheneos vident esse aut plumbeos; et irrident.
-Simulata pietate, affecto ire ad gloriam. Fallaci vultum larva improbum
-tegi. Stupet et veneratur jejuna plebecula, ac si jam viverem cum Jove.
-Pestes hominum, eruditi perspectam habent in intimis fibris mentem;
-contaminatam sceleratis cupiditatibus vident et oderunt. Pereant hi
-lynces sua cum perspicacitate! Malo noctuam Minerv� mihi, quam
-Minervam.--Erumpebat Valens in cachinnos.--Non ita odi litteras ac tu,
-dicebat. Nam fuit mihi non ineruditus pater. Qua valebat gratia,
-derivavit in domum meam quicquid habet ornamenti et decoris. Sed supina
-superbiunt interdum contumacia viri docti. Quod velis nolunt; quod nolis
-volunt. Cui non doleat? Haud libenter ego tulerim. Audivi qui, orando
-causas, captiosis dictorum pr�stigiis me in curuli sedentem impeteret;
-qui sordes ultro objiceret insultans. Sed ea malignitatem arte
-effutiebat, ut ne quidem hiscere auderem. Impune oblatrabat furi, quia
-ingeniose. Pereant ingenio suo liberius evagante, et nostro severius
-ulciscente! Et Rempublicam persuasum habeo, plurimum a litteris capere
-detrimenti. Nec sunt utiles sibi litterati, nec rei apti faciend�.
-Legunt, commentantur, scribunt: quid id est pr� nummis? Non emerim
-tribus assibus trecentos Aristoteles, nec teruncio mille Petrarchas.
-Malim mihi auro plenam esse crumenam, quam doctrina cerebri sinus.
-Philosophis et Oratoribus, mea sententia, antestant longe sartores,
-cerdones, pistores. Deturbaverim libens e civitate mea id genus
-otiosorum, si legislator fiam, et in tres classes distinxerim cives.
-Primas tenebunt sedes Magistratus, ut nos sumus; secundas Sacerdotes, ut
-tu es, Elpine; inferiorem locum agricol� et opifices.--Ineptum istud,
-respondebat Elpinus. Ineptum te legislatorem! Nam primo sunt in loco
-Sacerdotes. Quis dubitet, nisi amens et impius?--Accepi, reponebat
-Valens, jureconsultum, nescio quem, magni nominis, nam nimis curiosus
-nunquam fui, dicere Magistratus omnes Themidis esse Sacerdotes. Ergo qui
-sunt et Magistratus et Sacerdotes, ut tu es, Elpine, pr�stant
-Sacerdotibus. Sed oriatur nulla inter nos rixa, nulla contentio, nulla
-animi l�sio. De Boccacio fieri quicquid jusseris, et id ego fieri jubeo.
-Innocens scilicet erit quem oderimus? Meo damnare calculo, vel frugi,
-vel innocentem, vel sanctum certum est. Et blandiens nummi refulget
-spes?
-
-    �Tros Rutulusve fuat, nullo discrimine habebo,
-
-�ut quidam inquit poeta magnus, puto, Donatus. Nam alium non memini me
-legere. Dein id erit quod judicaverimus, non quod vere est. Res judicata
-facit de albo nigrum, de nigro album. O coeleste, per Ditem et Plutum,
-numina mea, prudenti� juris effatum! Nam quid commodius et opportunius?
-O utile nobis, non ita sapientibus, ex arcana sapientia oraculum!--
-
-�Quid plura, sancti Manes? Regi Roberto (cui non dictus Robertus Rex?)
-re intellecta, non potuit continere se placidissimus Princeps, quin
-sacro conciperet iram pectore dignam se optimo, maximo, dignam Deo
-optimo maximo. Nec mora: verbis castigat amaris excitos ad se. Dein
-sublimi e sede, quam dehonestabant, agit fulminatrici manu pr�cipites:
-abdicat magistratu, quem incestabant. Romulum Thrasonem, ne fabul� quid
-deesset ridiculi, et tamen duri, lixis exercitus, quem coegerat in
-Insubres, pr�fecit moderatorem, et calonibus. Nosocomio incurabilium
-abdit Elpinum; Valentem vero avarum et pr�d� inhiantem Jud�o Manassi,
-Portorii apud Calabros redemptori, sufficit.--O infelicitatem temporum
-meorum! ingemebat coelo dignus Princeps. Boni et honesti vocabantur ad
-Judices: in lupos incidebant et leones. Discant hoc reliqui exemplo
-justitiam! Suos discant mores in sacraria Justiti� non inducere. Dignum
-quidem fortitudine, qua se jactat amens Romulus, munus cepit. Lixis et
-calonibus ducem pr�feci. In impedimentis exercitus, impedimentum ipse,
-Martem aget; insultabit Alexandro. Elpinum detrusi in Nosocomium
-incurabilium: nam quis �grum ira, avaritia, superbia curarit unquam
-bellu� animum vel homo vel Deus? Nulla mansuescunt arte his in verbis
-animarum morbi. Sed mortuo suffeci Jud�o Valentem. Conquerentur, scio,
-Calabri Jud�um decessisse Jud�o, forte et Arabem e Mahometis secta
-missum conquerentur: videbimus.--Sic acta est fabula, quibus ferocire,
-nocere, pessumdare ludus erat.�
-
---�Belle, belle!� exclamat Oppedius. �Nam is non fui de quo quicquam
-litterati queri possint agitasse unquam animo consilii, quod Musis
-injuriosum videretur.--Nomen igitur tuum et decus,� infit Mercurius,
-�commendabunt litterat� immortalitati. Sempiternum per �vum volitabis
-vivus, ut gloriabatur de se moriens Ennius, per ora virum. Sed me vocant
-jussa Jovis. Valete, cari Manes. Fruimini l�ti et securo in otio, Elysii
-campi deliciis, et vobis fruimini alter altero. Vetant qu� habeo in
-mandatis esse vobiscum diutius.� Tunc celeri raptus alarum remigio
-evolavit.
-
-Superest vero mihi, _VIR SUMME_, ut paucis de me dicam, quo sim notior
-tibi, quam esse possum, si non dixerim. Vivebam ante annos centum in
-Hispania, Toleti nata. Ingenio, eruditione, forma pr�stiti, et omnibus
-excellui virtutum dotibus, qu� ingenuas decent. Non in abjecta animi
-demissione, non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum
-studio virtutem mihi positam habebam: liberalibus navare operam
-disciplinis, scriptis pulchram mihi et �ternam parere famam, ad summam
-sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id demum optimum
-putabam, laudabile pr�dicabam: quod tamen foemin� pler�que omnes per
-ignaviam negligunt; homines multi, per socordiam stultam et furentem,
-contemnunt. Quamobrem veri amans libere malos insectabar; qu� sentirem
-de flagitiosis et impuratis ultro intonabam. Velut quadam in curuli
-sedens sella, morum Censuram exercebam, plaudente e coelo Pudicitia. Me
-suspiciebant omnes, et ob os ora obvertebant sua. Nobilium imprimis
-foeminarum spurcis infensa libidinibus infremebam: quo injecto saltem
-pudore ad meliorem revocarem frugem, nihil non agebam: pati non poteram
-specie pr�lucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii aut spe aut
-gustu, velut emotas mente, ipsas in ludibria se vertere. Dicebam, ut
-Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos mortalium, sic
-Vitiis esse ignominiosum. Qu� meretricie viverent, ideo volui e
-fornicibus suis, in quibus latebant, in scenam human� vit� nudas
-educere, qu� essent documento impune non peccari, mulieres quasdam
-superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam, quas Tulliam,
-Octaviam, Semproniam, Eleonoram, Isabellam voco, e� fuerunt Ducum,
-Marchionum, Comitum aut uxores aut sorores. De his enarro nihil quod
-vere non factum sit, et ut eram a mendacio et ab omni dissimulationis et
-simulationis specie alienissima, liberiori omnia sermone exsecuta sum,
-qui solus conveniebat.
-
-Satyram Sotadicam inscripsi opus, quod Colloquiis sex complexa sum, et
-infra mensem absolvi. De Sotade nihil est quod dicam. Rerum amatoriarum
-scriptorem fuisse liberrimum, neminem fugit. Sed puellam ad scribendum
-his de rebus animum appulisse, post Elephantidem et Phil�nim, nihil
-mirum videri debet. Fuerunt et ali� hoc scriptionis genere celebres. Et
-sane aptiores sunt foemin� his rebus depingendis, si qu� sint cordat�,
-si qu� non fatu� procacitatis. Libidinum ips� sunt campus in quo
-nascuntur omnes, in quo efflorescunt, in quo vigent, oriuntur et
-occidunt. Hispanice scripsi: vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis
-apud Batavos Academi� clarissimum lumen, Latinitate donavit adolescens;
-etiam adjecit, qu� mihi sane non venerant in mentem. Sed liber periit
-meus Hispanice scriptus, Meursii superest commentatio, non infelicis
-ingenii, non proletari� eruditionis partus, qu� nec fastidium legenti
-creet, nec stomachum moveat Sapienti. Attico sale condita omnia.
-Invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi pr�cepta
-huic �tati tu� bonis litteris amic� turpe esset, et studiosis ardu�
-sapienti� ingeniis durum. Quis �gre molesteque non ferret? Bonos utique
-mores laudet Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt
-Publius Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui miscet utile
-dulci; a qua plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus
-Philosophus. Medicamentis vires addit, dum horrorem et odium adimit, qui
-in bellaria format solers Medicus. H�c mea fuit cogitatio. Omne mihi
-visa sum punctum tulisse, qu� ingeniose, qu� facete utile dulci
-miscuissem. Dura tamen amori silex fui: pectus nullo fixi telo.
-Inaccessa libidini mal�, sanctam constanter duxi vitam. Severiori
-virtuti assidua h�si comes. Mores laudarunt boni, reveriti sunt mali. Et
-his et illis eram acceptissima. Ut Regibus, et principibus in Republica
-viris, sic et plebi placui miranti. Me et litterati coluerunt,
-litterarum, ut dicebant, bono natam. Cave de pura et proba, _VIR BONE ET
-SANCTE_, hac judices ex libertate loquendi qu� sentirem. Foedas depinxi
-rerum species, non amavi. Depinxi, quia odio habebam. Inique feceris, si
-velis has, adversus Aloisiam tuam, pictas tabulas testimonia esse, et
-Tulliam, Octaviam, testes. Humanius age. Famam consule; gloriam consule
-nominis mei, qu� nulla obsolevit annorum injuria. Uni judicium
-accommoda. Vale.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                              ALOISI� SIGE�
-
-
-                                TOLETAN�
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-                     _De arcanis Amoris et Veneris_
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM PRIMUM
-
-
-                               VELITATIO
-
-
-                           _Tullia, Octavia._
-
-T_ullia._ Dulce est, cognata mihi luce dulcior, tuas tandem cum Caviceo
-pactas esse nuptias: ejus enim in amplexibus, crede mihi, qu� te nox
-mulierem faciet, omnium longe maximam voluptatem tibi allatura est; te
-modo, ut digna est h�c forma tua coelestis, fortunet Venus.
-
-_Octavia._ Dixit hodie mane mihi mater, postridie hujus diei nupturam me
-Caviceo. Et domi video, qu� ad ejus rei pompam pertinent, magna apparari
-cura: lectum, cubilum, et cetera alia. H�c vero plane in mentem meam
-gaudii minus quam timoris injiciunt; nam, qu� tandem illa, de qua
-loqueris, possit esse voluptas, cognata omni mihi voluptate gratior, nec
-scio, nec etiam opinione concipio.
-
-_Tullia._ Te ejus �tatis, et tam teneram (nam annum vix decimum quintum
-attigisti), mirum minime videri debet id nescire, quod ego �tate
-provectior cum nupsi, penitus ignorabam quid esset, quod pollicebatur
-Pomponia delicii, jam per tres annos experta, ac tantopere pr�dicabat.
-
-_Octavia._ Sed, te de ea re prorsus scivisse nihil (patere me liberius
-loqui in hoc plen� libertatis confinio, in quo nunc sum), id profecto
-vehementer miror. Nam si non usus, quem certe nullum habebas, tamen
-multa tua eruditio adyta h�c tibi aperuisse debuit. Te s�pe audio summis
-laudibus tolli in coelum, quod litteris Latinis Gr�cisque, ac
-liberalibus fere omnibus disciplinis ingenium ita imbueris, ut superesse
-nihil videatur quod nescias.
-
-_Tullia._ Multus in hoc fuit pater meus, ut, quo studio formosarum et
-venustarum ali� pler�que omnes famam ambiunt, ego erudit� virginis
-laudem persuasum haberem esse mihi comparandam. Et aiunt qui adulari
-quam vera dicere satius habent, non omnino operam lusisse.
-
-_Octavia._ Aiunt etiam qui nolunt adulari, vix pudiciti� laudem, vix
-honestos mores retinuisse, qu� ex nostris eruditiores habit� sunt, cum
-id decus ceperunt.
-
-_Tullia._ Pudicam negarent me, quam fatentur eruditam?
-
-_Octavia._ Nec ullam potius ob rem admirationem omnium es consecuta,
-quam quod bonis castisque moribus tuis eruditio non obfuerit; magnam
-avem contra lucem attulerit. Qui vero fieri potuit, ut, qu� virgines
-ducuntur, Mus� virginum laudi infest� crederentur? Ut, qu� animorum sunt
-velut qu�dam faces, quibus ad magna et laudabilia omnes similiter
-foemin� hominesque accendimur, e�dem contaminare animos dicerentur? Sane
-dum nobis homines, per malignitatem quamdam arrogantem et stultam, eas
-opes invident quibus ipsi superbiunt, maledicta invidi� miscuere.
-Aconita ac venena omnia non minus homines fugiunt, quam nos fugimus,
-quas vocant sequiorem sexum, quia qu� nobis adimere pestis animam
-potest, et illis etiam potest. Si nobis eruditio est pro veneno et pro
-peste, ut obtrectant, quomodo rem tam malam, ut hominibus prosit (nam
-sibi prodesse non negant) naturam continget momento mutare? Suo si
-ingenio nobis est eruditio velut fons quidam omnium malorum et
-flagitiorum, quomodo ex eodem fonte bibent illi nectareos latices ad
-immortalem gloriam: nos vero infelices et miser� Stygia quasi fluenta,
-qu� pectori sulphurea sint incentiva eas ad libidines, ad quas ipsi nos
-rapiunt imperio, aut ducunt exemplo? Nam, te sic loqui memini, cum de ea
-re sermonem ante hos dies cum Caviceo meo haberes. Decorum sane tibi est
-hanc ad usque diem servasse ill�sam honestatis famam, cum ea
-pulchritudine, qua accendis etiam frigidiores, cum ea eruditione, qua
-etiam capis quos pulchritudo non tangeret.
-
-_Tullia._ Qu� sic loqueris, qu� scis amore inflammari hominum corda, non
-ita profecto rudis es ut putabam.
-
-_Octavia._ Nesciam ego penitus quod Cavicei oculi, frons, vultus denique
-totus, toties dixere mihi, ut etiam ipse taceret? Enimvero, dum ante
-octo dies liberius mecum agit, ad oscula mea ferri insueto impetu certe
-mirata sum; nec quid sibi vellet hic impetus, hic �stus, satis noveram.
-
-_Tullia._ Aberat mater? sola eras? ab eo tibi timebatur nihil?
-
-_Octavia._ Aberat mater; quid autem ab eo timeretur? ego certe nihil
-timebam.
-
-_Tullia._ Nihil ultra basia rogavit?
-
-_Octavia._ At ea quidem ab invita sumpsit, linguam micantem intra labia
-mea primora vibrans vesanus.
-
-_Tullia._ Quis tibi tunc sensus erat?
-
-_Octavia._ Fatebor: me nescio quis �stus invasit hactenus inexpertus:
-totis artubus concepi ignem. Credidit mihi vultum esse pudore suffusum;
-sustinuit aliquantisper amentiam, et petulantem manum.
-
-_Tullia._ Perge.
-
-_Octavia._ Manus eas furaces oderim semper, ita me demum excruciatam,
-fatigatamque incendio impleverunt!
-
-_Tullia._ Rem bellam!
-
-_Octavia._ Quid hoc est? alteram alteramve papillam, demissa in sinum
-manu, prehendit, et cum duriusculam alteram, alteramve attrectaret,
-impressis digitis, reluctantem ecce me prostravit resupinam.
-
-_Tullia._ Erubescis; res peracta est.
-
-_Octavia._ Admota ad pectus l�va manu (ut gesta res est refero), conatus
-facile meos omnes frangebat: dextram vero sub stolam misit. Pudet, pudet
-dicere.
-
-_Tullia._ Excute pudorem illum deridiculum, cogita tibi dicere qu� mihi
-loqueris.
-
-_Octavia._ Mox evoluta supra genua stola, attrectavit femina. O!
-vidisses oculos scintillantes!
-
-_Tullia._ Te hoc temporis momento utcunque beatam!
-
-_Octavia._ Inducta altius manu, locum eum invasit, qui nos, ut
-loquuntur, ab altero sexu distinguit, et e quo equidem mihi, uno abhinc
-anno, copia sanguinis, unoquoque mense, manare solet per dies aliquot.
-
-_Tullia._ Euge, Cavici, ah, ah, ah!
-
-_Octavia._ O scelus hominis! �H�c pars,� inquit, �me mox summo beabit
-gaudio. Patere, Octavia mea.� Ego ad eos sermones parum a deliquio
-abfui.
-
-_Tullia._ Tum, quid ille?
-
-_Octavia._ Illa mihi pars, vix crederes, minima rima patet.....
-
-_Tullia._ Sed ignea, sed micanti.
-
-_Octavia._ In eam digitum immittit, quem cum locus ille �gerrime
-caperet, non carui aliquo sensu urentis doloris. Ille vero: �Habeo
-virginem,� inquit, et dicto citius apertis mihi per vim femoribus qu� ut
-poteram obstringebam enixissime, in me resupinam se projicit.
-
-_Tullia._ Siles? nihil pr�ter digitum in eam partem induxit?
-
-_Octavia._ Sensi... sed qu� mea est impudentia, qu� dicere pergo!
-
-_Tullia._ Et eadem ego, quam tanti facis, passa sum, qu� tu. Nihil
-audentius sponso, quem mora omnis lacerat mirum in modum, donec spons�
-eum florem discerpserit.
-
-_Octavia._ Sensi mea mox inter femora pondus aliquod obdurum et
-fervidum. Ille me vi petere; vehementi impulsu eam rem in corpus meum et
-in eam rimam adigere. Sed ego, collectis viribus, in alterum me latus
-conjeci, et l�va inter utrumque corpus insinuata, eam appuli illum in
-locum, in quo pugna tam s�va pugnabatur.
-
-_Tullia._ Potuisti una manu tam validam catapultam evertere?
-
-_Octavia._ Potui. �O nequam hominem!� dicebam, �quid me tam dire vexas?
-Ignosce, si me amas: quo delicto id supplicii merui?� Et lacrym�
-manabant ex oculis: sed enim ea erat mens mea in perturbatione, ut
-nequidem hiscere auderem, aut opem clamore misso obtestari.
-
-_Tullia._ Nec ideo tamen sua te hasta transfixit Caviceus, vallumque
-tuum istud subiit?
-
-_Octavia._ Injeci manum, arreptamque averti; sed rem miseram! sensi
-protinus me velut imbre ad ignem temperato perflui, nudamque, ut eram ad
-usque umbilicum, irrigari. Admovi iterum manum; sed cum in eum liquorem,
-quo ille me furor insperserat, incidissem, quasi viscatum, refugit manus
-metu et horrore.
-
-_Tullia._ Igitur nec ille victor, nec tu victrix, quum parum abfuerit,
-quin vera sit potitus victoria.
-
-_Octavia._ Ab eo die multo acceptior Caviceus. Et cupidine impotenti
-nescio qua furit animus. Quid cupiam nescio, nec dicere possim. Illud
-tantum scio mihi omnium mortalium Caviceum esse longe gratissimum; ab eo
-uno exspecto voluptatem summam, quam non intelligo, qu� qualisve futura
-sit nescio. Cupio nihil et cupio tamen.
-
-_Tullia._ Nacta me es qu� in his cogitationum tuarum ambagibus tibi sim
-pro OEdipo. De Biblide qu� scripsit Amoris magister et interpres Naso,
-belle tibi utique conveniunt:
-
-    Illa quidem primo nullos intelligit ignes,
-    Nec peccare putat, quod s�pius oscula jungat...
-    Sed nondum manifesta, sibi nullumque sub illo
-    Igne facit votum; veruntamen �stuat intus.
-    Spes tamen obscoenas animo dimittere non est
-    Ausa suo vigilans: placida resoluta quiete
-    S�pe videt quod amat, visa est quoque jungere fratri
-    Corpus, et erubuit quamvis sopita jacebat.
-    Somnus abit, silet illa diu, repetitque quietis
-    Ipsa su� speciem, dubiaque ita mente profatur:
-    �Me miseram! tacit� quid vult sibi noctis imago?
-    �Quam nolim rata sit! Cur h�c ego somnia vidi?�
-
-Pudet somni: amatur tamen; et dum in imagine voluptatis ludit animus,
-gaudio colliquescunt summo sensus. Erubescis? Habeo confitentem,
-viderisque mihi dicere:
-
-    Dummodo tale nihil vigilans committere tentem,
-    S�pe licet simili redeat sub imagine somnus!
-    Testis abest somno; nec abest imitata voluptas.
-    Proh Venus, et tenera volucer cum matre Cupido!
-    Gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido
-    Contigit! Ut jacui totis resoluta medullis!
-    Ut meminisse juvat! quamvis brevis illa voluptas,
-    Noxque fuit pr�ceps, et coeptis invida nostris.
-
-_Octavia._ Haud inficias ibo: obversatur mihi ob oculos, diu noctuque,
-Caviceus, mentemque totam spes occupat incredibilis voluptatis. Et sane
-similem optavi s�pe Caviceo opportunitatem, ab ea die, quam rudis et
-imprudens misere perdidi.
-
-_Tullia._ Quid tum factura esses?
-
-_Octavia._ Ipsa tibi potes dicere. Jam ego doctior essem, et ille
-beatior. Nondum me composueram, vestem vix deduxeram ad pedes: ille
-indusium condiderat, quod de femoralibus excesserat; ecce intervenit
-mater.
-
-_Tullia._ V� tibi! nam novi mulieris mores, et severitatem.
-
-_Octavia._ Nihil tamen molestius locuta est vel Caviceo, vel mihi.
-Petiit subridens quos inter nos sereremus sermones? uter amantior esset?
-�Nam amari quis sit dignior, id non qu�ro,� inquit; �tu es, Cavici, nec
-tu, Octavia, puto, contra contenderis. Velim tamen, quandoquidem vos
-brevi junget Hymen�us (quod precor faustis avibus fiat), tu Cavici,
-Octaviam meam, et tuam, non pro merito, quod in ea est permediocre,
-ames, sed pro generosa tua indole. Annos uterque felicissimos in ea
-conjunctione animorum agitabitis.�
-
-_Tullia._ Sed post, postquam Caviceus abiit?
-
-_Octavia._ Coepit interrogare quid id esset, quod suis ipsa oculis de
-utroque viderat. Ego excusare culpam; urgere mater verum faterer. Queror
-ab eo me fere oppressam; quid vellet, quid qu�reret me nescire; me
-quidem non peccasse, quod scirem. Pergit qu�rere, et sciscitari an
-corporis mei integritatem violarit: nego. Monet in posterum ab eo
-caveam, minas addit ni fecero. �Nam,� inquit, �ante multos dies illi
-jungenda es, nata; sed pro certo habe, si de te, ante id tempus, solidam
-voluptatem ceperit, aut penitus discessurum: aut si constanti� laudem
-maluerit, te tamen contemptui habiturum. Quarum rerum infelicior utraque
-plane est, quam ut puella generosa �quo animo ferat, mortem ipsam
-�quiori ferat.� Ab eoque die solerti cura mater invigilavit, me ut
-Caviceus nunquam inveniret solam. Nec cum sola est collocutus.
-
-_Tullia._ Sane, cui in prima adolescentia (at adolescens valde est
-Caviceus), frui contigit usura amati corporis, re patrata, quod
-Stagyritem non fugit, eam plerumque odio habet quam insano antehac amore
-deperibat. At vero, Octavia, ingenuitatem tuam admodum laudo, et quam
-ego tecum etiam ingenue agam, faciam ne dubites. Petiit a me ipsa mater
-tua, ut arcana h�c reconditiora nuptiarum ostendam tibi omnia, doceamque
-qualis esse debeas marito tuo, qualis maritus circa res hujusmodi, ob
-quas homines inflammantur, futurus sit. Hac nocte, quo liberiori omnia
-condoceam sermone, una meo in lecto decumbemus, quem dulcissimum mihi
-Veneris stadium vocare apte possim. Postera concubinum experieris
-jucundiorem, quam ego fuerim concubina.
-
-_Octavia._ Rides, Tullia; apage ab his dictis, qu� amori in te meo
-injuriam faciunt, quam tuus non ferat, si ex animo me amas.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM SECUNDUM
-
-
-                               TRIBADICON
-
-
-                                  ----
-
-O_ctavia._ Habet nunc idem nos lectus tuus, in quo voluisti me s�pe, non
-solummodo tecum, sed etiam in amplexibus tuis noctes ducere, cum Callias
-abfuit maritus tuus.
-
-_Tullia._ Duxi interdum insomnes, quod, tuo amore per omnes venas misso,
-quo me macerabam, velut incendio urerer.
-
-_Octavia._ Me amabas? nec etiam amas?
-
-_Tullia._ Amo, cognata, et misere pereo.
-
-_Octavia._ Peris tu vero, quam vita mea servari malim incolumem? Qu� h�c
-est �gritudo animi? Nam te corpore bene quidem valere, omnia faciunt ne
-dubitem.
-
-_Tullia._ Ut tu Caviceum, sic te ego.
-
-_Octavia._ Aperte loquere: qu� est ista verborum caligo?
-
-_Tullia._ Sed primum a te tam venusta, tam formosa, tam tenera, abige
-etiam procul a te quicquid id est pudoris.
-
-_Octavia._ Cum nudam me voluisti ingredi lectum tuum (et obsequuta sum),
-ut ingressuram me dixisti cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis
-pudorem procul a me omnem abegi?
-
-_Tullia._ Nam Lydorum dixit olim Regina: �Exui tunicam simul et deponi
-pudorem.�
-
-_Octavia._ Te hortante vici timiditatem meam, te duce vici me.
-
-_Tullia._ Da mihi suavium, suavissima virgo.
-
-_Octavia._ Quidni? quot voles et quod voles.
-
-_Tullia._ O speciem oris divinam! O luce lucidiores oculos! O formam
-Veneream!
-
-_Octavia._ Et operimenta dejicis? jam nescio quid timerem, quod tibi
-imprecor, si Tullia non esses. Ecce me nudam habes, quid pr�terea?
-
-_Tullia._ O Dii! personam agere Cavicei, dedissetis ut vellem, posse!
-
-_Octavia._ Quid istud est? Ambas papillas meas, ut tu nunc, prehendet
-Caviceus? Oscula osculis tam frequentia miscebit? Labia, collum, mammas
-morsibus his petet?
-
-_Tullia._ Isth�c, corculum, pr�ludia erant ad pugnam, et promulsidaria
-ad plenas Dion�as epulas.
-
-_Octavia._ Apage, corpus totum manu pererras; inferius demittis manum.
-Quid femora attrectas mea? Ah! ah! ah! Tullia. Quid eam, amabo, partem
-vellicas? Nec oculorum ab eo loco dimoves aciem.
-
-_Tullia._ Cum voluptate conspicio curiosa istum Veneris campum, non
-latum, non spatiosum quidem, sed amoenissimis deliciis plenum, in quo
-Martis tui vires hauriet inexhausta Venus.
-
-_Octavia._ Sana non es, Tullia. O si Caviceus esses, jam ego in tuto non
-essem: nam sedens quid jacentem per omnia membra adversam aversamque
-oculis lustras? Est nihil in me quod pulchritudinem tuam superet: ipsa
-te tuere, si quid tueri velis, quod et possis amare et debeas laudare.
-
-_Tullia._ Fatua sim, non modesta, si me negem pulchritudine aliqua
-pr�ditam; nam et floret �tas, sextum supra vicesimum vix complevi annum.
-Partu uno a me Callias pater est. Si qu� in tuos sensus ex me voluptas
-dilabi potest, fruere, Octavia, nihil moror.
-
-_Octavia._ Nec etiam ego. De me gaudii, quicquid capere poteris, id
-capias, per me licet. Sed scio tibi a virgine, ut sum, nullam venire
-posse voluptatem, nec etiam a te mihi, quamquam vere sis velut leporum
-et venustatum omnium mirabilis hortus.
-
-_Tullia._ Hortum quidem habes, in quo Caviceus suavissimis fructibus
-libidinem suam libidinosam pascet.
-
-_Octavia._ Hortum non habeo, quem etiam non habeas iisdem fructibus
-uberem. Hortum vero quid vocas? ubi situs? qui sunt hi fructus?
-
-_Tullia._ Percipio nequitias tuas: hortum certe tuum, qu� de meo
-objicis, tam nosti, quam ego meum.
-
-_Octavia._ Eo forte vocas vocabulo partem eam quam dextra tua expansa
-occludis, quam digitis vexas, quam summis unguiculis sollicitas mihi ad
-pruritum?
-
-_Tullia._ Ista est, cognata, cujus usum inepta nescis; sed faxo scias.
-
-_Octavia._ Si scirem extra nuptias, nec proba essem, nec amore tuo
-digna, tam dissimilis tibi. Verum, quis futurus sit usus ille, edoce. At
-enim repone te in lectum: nam sedendo, ut facis, et tibi et mihi creas
-molestiam.
-
-_Tullia._ Faciam tibi satis. Nunc arrige aures: tam sane arrexerit
-Caviceus facile et frequenter, ut tu aures ad hunc sermonem arriges.
-Faxit Venus! omen cape, Octavia.
-
-_Octavia._ Capio omen. Cachinnos edis? Quid latet, sub his verbis,
-nequiti�, sane non video.
-
-_Tullia._ At senties quid hoc sub omine deliciarum optetur horto tuo.
-
-_Octavia._ Surd� loqueris.
-
-_Tullia._ Faxit Venus audias atque intelligas! Hortus ille tuus, quem
-nec verna nec hiberna tempestate flores fructusque Venerei deficiant,
-velim, locus is est, cognata, quem sub inferioris ventris tumore lanugo
-obnubit, tibi quidem mollior; pubem vocant. H�c documento est esse viro
-aptam et Veneri maturam virginitatem, in ea puella in qua exorta primum
-efflorescit. Cymbam, navim, concham, saltum, clitorium, portam, ostium,
-porcum, interfemineum, lanuvium, virginal, vaginam, facandrum, vomerem,
-agrum, sulcum, larvam, annulum Latini dixere; Gr�cis vero est {~GREEK
-SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PSILI
-U+1f30~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} et {~GREEK SMALL
-LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS
-U+03ad~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER TAU
-U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} et {~GREEK SMALL LETTER CHI
-U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} et
-{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH PSILI U+1f10~}{~GREEK SMALL LETTER
-SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER
-ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~}. Julia Augusti filia dicebat, ideo se Agripp�
-marito parere quam simillimos liberos, quod nunquam nisi plena navi
-vectores tolleret. {~GREEK CAPITAL LETTER EPSILON WITH PSILI
-U+1f18~}{~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI
-U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL
-LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} focus et caminus
-est; {~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL
-LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL
-LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} porcus; {~GREEK SMALL LETTER DELTA
-U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS U+03ad~}{~GREEK SMALL
-LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~} littera apud Gr�cos est hoc nomine, sed ejus
-litter� figura ab horti nostri forma oppido differt. Volo te, cognata,
-evadere ex amplexibus meis hac nocte doctiorem, quam si somniaveris in
-Parnasso, ut etiam possis Gr�ce concumbere: audivisti de Juvenale.
-
-_Octavia._ Malim esse docta, ut tu es, cognata, quam satiari
-voluptatibus. Cum te video tam juvenem et tam doctam, opto te fieri
-Caviceum. Quam l�to tibi animo omnes corporis dotes prosternerem!
-
-_Tullia._ Amplexare me, cara virgo, amore tuo furentem. Qua licet,
-oculis et amplexibus, meas patere nequitias. Nihil inde Caviceo
-deperibit, nec tibi. O vanos conatus meos, quicquid aggrediar misera!
-Quam efflictim te depereo!
-
-_Octavia._ Solare amorem tuum, et illam mentis impotentiam sequere. Qu�
-voles, maxime volo.
-
-_Tullia._ Ergo hortum tuum istum dono da mihi, ut ejus sim domina: non
-utilis tamen, qu� nec clavim habeo qua fores aperiam, nec malleum quo
-pulsem, nec pedem quo subintrem.
-
-_Octavia._ Dono do profecto, qu� tota sum tua. Habeam aliquid quod juris
-tui non sit? Obvertis te in me: quid hoc est rei?
-
-_Tullia._ Nec refuge, amabo, aperi femora.
-
-_Octavia._ En. Totam me jam occupas: os ore premis, pectus pectore,
-uterum utero: amplectar etiam te, cum me amplecteris.
-
-_Tullia._ Tolle altius crura, superinjice femoribus meis femora. Artifex
-tibi sum ego Veneris nov�, qu� nova es. Quam excellenter pares! Non ita
-egregie possim imperare, ut tu obsequeris.
-
-_Octavia._ Ah! ah! Tullia mea, hera mea, domina mea, ut me pulsas, ut te
-agitas! Velim extinctos cereos illos, pudet lucem testem habere
-patienti� me�.
-
-_Tullia._ Age intente quod agis. Ut ego adsilio, tu subsili; exagita
-crissantes nates, ut agito, et in aera mitte, ut poteris altius. Times
-te anima deficiat?
-
-_Octavia._ Sane me rapidis his fatigas concussionibus; opprimis me; vim
-tam efferatam ab alia paterer?
-
-_Tullia._ Tene, amplectere, Octavia, excipe... En, en fluit; furit
-pectus, ah! ah! ah!
-
-_Octavia._ Hortus mihi tuus hortum meum incendit; abscede.
-
-_Tullia._ Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea sponsa! mea conjux!
-
-_Octavia._ O utinam mihi vir esses! quam amantem haberes uxorem! quam
-amatum haberem virum! Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti,
-quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti in me, Tullia?
-
-_Tullia._ Nempe perfeci opus; et Venereum virus ex c�ca navis me�
-sentina projecit in cymbam virgineam tuam amor c�co impetu. At in imis
-pr�cordiis, major unquam permovit sensus tuos voluptas?
-
-_Octavia._ Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea re quam fecisti,
-animadverti me percepisse voluptatem. Commotior paululum fui, cum te
-commotissimam sensi, et ex ardore tuo scintill� aliquot in eam partem,
-quam obruebas tuis crebris subsultibus, inciderunt. Sed de incendio
-potius monuerunt, quam incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam
-morbus tuus aliarum foeminarum mentem invadit, ut puellas ament et
-petant?
-
-_Tullia._ Amant et petunt, nisi qu� sunt stolid� et saxe�. Nam quid
-gratius puella nitida et polita, ut tu nitida et polita es? Sic Iphim
-nondum puerum Ianthe urebat:
-
-    Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget
-    Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.
-    Vixque tenens lachrymas: �Quis me manet exitus?� inquit,
-    �Cognita quam nulli, quam prodigiosa, nov�que
-    �Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,
-    �Perdere debuerant; si non et perdere vellent,
-    �Naturale malum saltem de more dedissent.
-    �Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,
-    �Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,
-    �Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.
-    �Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.
-    �Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.
-    �Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;
-    �At non vult natura potentior omnibus istis,
-    �Qu� mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,
-    �Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:
-    �Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.
-    �Pronuba quid Juno, quid ad h�c, Hymen�e, venitis
-    �Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus amb�?�
-
-Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissim� sumus pler�que omnes.
-Audis Quartillam Petronianam? �Junonem meam iratam habeam, si unquam
-meminerim virginem fuisse: nam et infans cum paribus inquinata sum, et
-subinde prodeuntibus annis majoribus me pueris applicui, donec ad hanc
-�tatem pervenerim.�
-
-_Octavia._ Hactenus, Tullia, et probe nosti, non corporis tantum, sed et
-pur� mentis agito. Stolidam voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me
-libidine tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse mihi diem,
-etiam ultro �stui meo gratulor Venereo; nam, opinor equidem, si cubent
-nobiscum viri, solidam nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci
-posse voluptatem.
-
-_Tullia._ Recte judicas et senties postera nocte: fortunet te
-Lampsacenum ferculum! Sed tumor ventris, impr�gnatio, partus, consequi
-solent hominum liberiores nobiscum lusus, et �turgentis verbera caud�.�
-Extra nuptias periculis et infortuniis infesta, qu� puellas ad plenum
-coitum vocat et impellit Venus. Sub Hymen�o libera et l�ta; e contrario
-omnia. Quo flammeo obnubunt nov� nupt� caput, obnubunt et omnia
-libidinis su� facinora; hoc velo perspicaces legum et vulgi oculos
-feliciter fallunt. Igitur, Octavia, alia via virginibus, et coelibem
-ducentibus vitam, eundum fuit ad voluptatem, ad quam vides omnia
-animantum s�cla, ut Lucretius loquitur, impetu ferri, quem nulla nisi
-ipsa vis Veneris emolliat. Itaque virginem amari a virgine nihil mirum:
-quandoquidem et maximi Heroum invenerunt olim suo in sexu incentiva
-libidinis su�.
-
-_Octavia._ Etenim virgo non es, qu� virum experta es; plena tibi liberum
-est voluptate potiri. Qui fieri potest ut me ames? ut ea via Venerem
-qu�ras, qua Venus aberrat semper a Venere?
-
-_Tullia._ Primum, Pomponia mea (nihil enim ex rebus meis volo te
-lateat), cum familiariores altera alteri a crepundiis essemus, ante hos
-annos, sic coepit mecum colluctari ingeniosa, sed procax; libidinosa, ut
-nulla magis, sed cauta ut etiam nulla magis. Abhorrebat a principio ab
-ea re animus meus: paulatim assuevi huic, ut loquebar, molesti�; et
-exemplo pr�ibat Pomponia, usuram corporis sui non modo accommodans
-petulanti� me�, sed et ipsa jubens, dulcissima mihi pellex, et sibi
-lena. Demum factum est longo hujus voluptatis usu, ut ab ea me vix queam
-abstinere; sed ubi fulgetris tuis innumeris cor meum perculisti, Octavia
-mea, amore tuo ita exarsi, ita exardeo, ut omnia, imo Calliam meum, pr�
-te habeam despectui, et in amplexibus tuis mihi credam repositam
-voluptatem omnem. Noli pr�terea me putare proterviorem. Nam hic mos
-ubique fere terrarum inolevit. Ital�, Hispan�, Gall� foemin� invicem
-amant altera alteram; et si pudor absit, omnes confestim, altera in
-alteram, ruant prurientes. Lesbiis pr�sertim olim id sceleris familiare,
-quod Sapphus nomen commendavit, atque adeo nobilitavit. Illius lumbos
-Andromeda, Athis, Anactorie, Mnais, et Girino amasi�, quam s�pe
-fatigarunt! Ejus generis heroidas Gr�ci Tribadas vocant; Latini
-Frictrices et Subagitatrices. Phil�nis vero, quod huic voluptati
-indulgeret perditissime, invenisse credita est, et usu suo, qu� scilicet
-magni nominis erat, inaudit� ad suam �tatem voluptatis usum foeminis
-puellisque apud suos suasisse. Tribadas dixerunt quod tererent ac
-tererentur; frictrices a corporum frictione; subagitatrices a motu
-concitatiori. Quid plura? Octavia mea, agere et pati mulieris est non
-inficet�, ac cui cor salit sub pectore.
-
-_Octavia._ Hercle! mira narras, sed jucunda �que ac ridicula. Tu igitur
-jam audies et tribas et frictrix et subagitatrix: quam me vero dices?
-
-_Tullia._ Cypridem meam mollem, mellitam, auream. At enim nihil admovi
-quo fieres minus integra, quo perfringerem ostiolum istud tuum, quo
-delibarem virginitatem istam tuam florentem.
-
-_Octavia._ Quo potuisses, scilicet?
-
-_Tullia._ Milesiac� compingebant sibi e corio veretra octo digitos
-longa, et pro modo crassa. Aristophanes author est his uti solitas
-foeminas sui �vi; ac hodie quoque Italis, Hispanisve maxime, sicut et
-Asiaticis mulieribus, id instrumentum mundi muliebris et pretiosioris
-supellectilis pr�cipua pars est: magno in pretio habetur.
-
-_Octavia._ Non intelligo id quid sit, cuive usui.
-
-_Tullia._ Olim intelliges; sed ad alia nostra deflectat confabulatio.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM TERTIUM
-
-
-                                FABRICA
-
-
-                                  ----
-
-O_ctavia._ Ah! ah! ah! Tullia, ut tu in me prosiliisti! O si te hominem
-fecissent Dii!
-
-_Tullia._ Eodem omnino modo prosiliet in te, divaricatis femoribus
-jacentem, vir tuus. Os occupabit osculis, papillas illas sororiantes
-exsuget, pectus premet pectore, totam opprimet, concutiet, sed multo et
-validius quam ego potui, qui et validior multo et vegetior. Motus ciebit
-quo lectus, in quo cubabis, contremiscet, ipsiusque adeo cubiculi
-contignatio. Nam qua prima nocte vim intulit pudiciti� me� Callias, eo
-impetu et corporis viriumque nisu in me furebat ruebatque, ut contremere
-lectus meus audiretur ab iis, qui in proximo cubiculo pervigilium
-Veneris me� celebrabant. Vide, amabo, quid de me in hoc certamine sit
-factum, a quo tamen victori� laudem retuli.
-
-_Octavia._ Quid de me fiet, si tam rudem nacta fuero athletam? Nam tu
-annis major et corpore habilior, quam nunc sum, eras, cum tradita es
-Calli� fruenda: profecto video multam mihi crucem paratam.
-
-_Tullia._ Haud negem, Octavia, multum tibi laboris ferendum; et si
-negem, illuserim profecto insciti� tu�. Sic se res habebit.
-
-_Octavia._ Doce diligenter omnia qu� me scire convenit. Quis hic dolor
-futurus est? quam acer, et quam diuturnus? Malim certe ego momento
-acriorem, quam mediocriorem et diuturniorem.
-
-_Tullia._
-
-    Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.
-      Omne in amore malum, si patiare, leve est.
-
-_Octavia._ Patiar certe, et spero forti constantique animo: nam quid
-facerem? Verum, age, quid patiar?
-
-_Tullia._ Eam corporis nostri partem, de qua jam colloquut� sumus, vulgo
-etiam _vulvam_, _cunnum_, _fregnam_, _ficum_, _potam_, Latini et nostri
-homines appellant; _vulvam_ quasi valvam dicere voluissent; _cunnum_ a
-cuneo, quod vi multa enitendum sit in eam primis in congressibus; aut a
-Gr�co verbo {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER
-UPSILON U+03c5~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~},
-quasi, qui foetor in ore canis esse solet, idem etiam plerumque in hoc
-infimo corporis nostri ore esse soleat; aut a Gr�co {~GREEK SMALL LETTER
-KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK
-SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}, qu�
-vox barbam sonat, quia hac in parte nos barbatas inepti jocantur,
-lanuginem qu� pubem nobis circumvestit barbam vocitantes; aut potius
-{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER PI
-U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH VARIA U+1f78~} {~GREEK SMALL
-LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL
-LETTER UPSILON WITH PERISPOMENI U+1fe6~} {~GREEK SMALL LETTER KAPPA
-U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL
-LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER
-NU U+03bd~}, quod intelligere significat: sicut enim a _mente mentulam_
-dixerunt, sic etiam _cunnum_ ab intelligentia. Nimirum et mentulam sicut
-se ipsa regit, ut mente pr�dita esse videatur, mentis qu� in capite
-sedet imperiis parum obsequens: ita hic et per se agit, et per se
-intelligit, in rationis leges rebellionem movens, qu� solo possit non
-mentis, sed mentul� beneficio componi. Nos honestiori appellatione
-pudendum appellamus; cujus labra quibus occluditur, cadurda dici apud
-veterem grammaticum legi. In hanc primum partem totis viribus torquebit
-immanem hastam suam Caviceus; hoc momento magnos tibi cruciatus dabit,
-mox et majora gaudia.
-
-_Octavia._ Cito citius doloris oblivionem gaudia afferent!
-
-_Tullia._ Vides mirabilem ejus fabricam. Primo quodam tumore, quem
-lanugo tibi mollis tegit, protuberat; nec credas intra femina ob
-turpitudinem, qu� sane illi nulla est, conditam, sed ad usum repositam.
-Tumorem illum monticulum Veneris vocitant: quem qui semel inscenderit,
-Octavia mea, Parnasso, Olympo, montibus sacris anteponat semper.
-
-_Octavia._ Inscensorem habeam, �que ac es, jucundum! Non erit quod
-Parnasso Apollinem suum, Olympo Jovem invideam.
-
-_Tullia._ Du� sunt rim�, altera sub altera, quibus monticulus hic ad
-plenum dehiscit coitum. Priorem magnam vocant, altera interior est. Illa
-partui opportuna; nos enim, Octavia, velut qu�dam officin� sumus generi
-humano excudendo. Si angustior esset, dum foetus in vitales auras
-editur, distendi non posset absque horribili cruciatu: et distendi et
-dilatari necesse est. Adolescentiores, cum primum attingendi hujus loci
-potestas datur, �que intus patere puellas foeminasque putant, ac
-exteriori hoc patent ostio, et vidi qui horrerent ridiculosi. Interior
-autem minor est; labra vero qu� latera tegunt majoris rim�, cadurda dixi
-vocitari. Al� sunt intra reconditiorem illam rimam, mihi quidem
-prominentiores: nymphis his nomen est. Sed sub alis in virginibus,
-qualis tu es, exsurgunt quatuor velut valvul�. Occludunt e� ad uterum
-iter, quod primis in congressibus, sine vi et conatu multo, vir non
-aperiat libidini su�.
-
-_Octavia._ Pr�sentisco, in eo conatu omnis erit doloris, de quo
-narrasti, acerbitas.
-
-_Tullia._ Sine institutam absolvam descriptionem: ut sunt simul junct�
-h� membranul� quatuor in canaliculum desinunt, quasi caryophylli est. At
-non transversam, quasi obduct�, tenent uteri viam: versus exterius horti
-ostium objiciunt se erect�; interdum vero aliquantisper sursum versus
-dehiscunt; hac scilicet demittuntur via, qua a corpore nostro excreta
-expellit foras vis natur�. Sed de clitoride me fugit dicere: speciem
-penis refert membranosum corpus in extrema fere pube. Ac si penis esset,
-obdurescit tentigine; improba adeo titillatione foeminas inflammat
-vividioris paulo natur�, ut adhibita manu, si irritentur ad Venerem,
-plerumque non exspectato conscensore ips� sponte colliquescant. Profecto
-dum me Callias nequitiis suis conscelerat, dum demulcet, dum attrectat,
-idipsum s�pe s�pius experta sum. Intra ipsius manus, in his locis
-liberius ludentes, copiosus decidit ex horto meo roscidus humor. Hinc
-illi in me jocorum larga seges, et facetiarum campus. Sed quid facerem?
-in cachinnos erumpit, rideo ego. Petulantiam ejus increpo, increpat
-libidinem meam; ludus sumus alter alteri: et dum ludimus verbis, re
-prosilit in me, sternit volentem nolentemque, init jacentem, et quod
-humoris hortum meum amisisse jocatur, vi magna refundit e suo, nihil ut
-querar per ejus culpam mihi periisse.
-
-_Octavia._ Beatam vivitis ambo vitam, et deliciis plenam; alter alteri
-estis oppido satis ampla felicitas.
-
-_Tullia._ Demum, quod ab horti ingressu ad summum hortum interjacet
-itineris, vaginam appellant, in quam se penis, dum concutitur mulier,
-induit. Uteri modo collum, modo cervicem, modo sinum pudoris medici
-vocant. Amplexatur vero, constringit, exsugitque virile membrum, quod in
-eam vaginam impellitur, et inseritur. Hic est, Octavia, velut tubus, per
-quem genus humanum ab alta nihili caligine transit in vit� lucem.
-
-_Octavia._ Rem ita depingis, ut videar mihi ea etiam omnia qu� indita
-latent in imis meis visceribus, quasi ob oculos posita.
-
-_Tullia._ Tibi quidem, cognata, h�c interior rima, quique eam
-consequitur sinus, minus patent quam mihi. Age, h�c omnia defixo obtutu
-introspiscere libido est: aperi crura quam maxime, quod tibi commodum
-fuerit.
-
-_Octavia._ Aperta habes: quid mihi tunc cum his oculis tuis emissitiis?
-Diducis digitis h�c utrinque labra: quid intro vides?
-
-_Tullia._ Dulcis virgo! video florem, quem qui videret, floribus
-pr�ferat odoribusque cunctis.
-
-_Octavia._ Ah! Tullia, contine, amabo, lascivam manum; retrahe hunc
-maleficum digitum, quem intromittis; mihi vere dolorem, dum altius agis,
-inflixisti.
-
-_Tullia._ Misereor tui, o concham pretiosam, Veneri concipiend� meliorem
-quam h�c fuit concha, e qua aiunt ortam Venerem! Bonis avibus natum
-Caviceum, cui hic nova nascetur in hac concha Venus!
-
-_Octavia._ Enim vero dicis miserere mei te.
-
-_Tullia._ Scilicet te video excarnificandam miseris modis.
-
-_Octavia._ Qui fiet? quid miraris?
-
-_Tullia._ Ut parvo tuus ostio hortus apertus est, ut difficilem ostendit
-ingressum, timeo ne Caviceo etiam labor incumbat, quem molestiorem
-habeat quam gratiorem, ut sit etiam gratissimus. Vidisti ejus
-catapultam, qua est castrum istud tuum diverberaturus?
-
-_Octavia._ Non vidi: sed ecastor sensi, qualem fingunt Herculis clavam,
-crassam, rigidam, et bene longam.
-
-_Tullia._ Dixit probe mater mutoniatum esse, vehementer gaudet;
-mentulatiorem in hac urbe nostra hominem esse putat neminem. Respondi
-h�c jactanti, Calli� viro meo mach�ram esse latos octo digitos longam:
-nihili eum esse hominem ad Caviceum reposuit. Se quidem dolere sortem
-tuam et invidere: eam gratulari tibi multum; Caviceo penem esse ait
-longum digitos undecim, crassum vero ut brachium habes, qua cum manu
-committitur.
-
-_Octavia._ O monstrum! Et hanc omnem molem in corpus meum vi trudet?
-Pati potero? Jam cor dolet, cum venit in mentem quant� me miseram �rumn�
-maneant.
-
-_Tullia._ Ne tamen desponde animum. Longitudine cedit Callias Caviceo:
-Caviceus profecto crassitudine Calliam non vincit. Nam brachium hoc meum
-vides?
-
-_Octavia._ Video �depol. C�ca sim ni videam.
-
-_Tullia._ In hunc modum illi mentula turgescit, cum irascitur ea in me:
-nunc tamen h�c mach�ra bene convenit in vaginam meam.
-
-_Octavia._ Qu� tandem illa est vagina tua victrix, fulminatrix, velim
-scire.
-
-_Tullia._ Non tam discrepant pulices a pullis, quam a mea h�c tua. En
-inspice, intuere, explora.
-
-_Octavia._ Projice te in lectum, et statue supinam: nam videre probe
-nequeo cum sedes.
-
-_Tullia._ Jaceo, intuere omnia diligenter. Utile id tibi, et mihi dulce.
-
-_Octavia._ Chasma video: quale Curtium mersit et absorpsit armis
-onustum, equo vectum, video! Admovebo manum, diducam latera: manum etiam
-totam libere mittere intro possim, si velim. Digitum meum, quippe qui
-Venereus est, indere libet, qui campum hunc omnem quantus est pererret,
-de eoque nuntiet mihi quam latus, quam altus, quam mentul� commodus.
-Euge, ipsi imo Priapo conveniat, ah! ah! ah! vel si quis Priapo
-mentulatior. Verum et nares afflat meas spiritus teter:
-
-      ... Talis sese halitus atris
-    Faucibus effundens nares contingit odore.
-
-Quam male olentes hic tuus hortus fert flores! Ex his pigeat Venerem
-sertum fieri sibi, aut coronam.
-
-_Tullia._ Faceta es, cara virgo, et salse loqueris. Tu autem, qualis
-nunc sum, et intra paucos menses eris postquam pepereris; et patebis
-immensum, ut patere me vides; et hiabit infima h�c uteri sedes, ut hiat
-mihi; et qu� nunc hac parte tam pura es spiritu, quam es ore, nocenti
-perflabis nares meas odore, manumque, si te contigerit, inficies. H�c
-sunt nuptiarum incommoda, h�c sunt voluptatum nostrarum accessiones.
-Sic, ne dubites, fiet.
-
-_Octavia._ Id quomodo fiet? cupio scire.
-
-_Tullia._ Postquam hominis membrum illud in suam excrevit magnitudinem,
-penetrat se eo furore in corpus nostrum, ut omnem locum conspurcet,
-contaminet, polluat.
-
-_Octavia._ Sed promissorum te non capiat oblivio.
-
-_Tullia._ Intelligo quid qu�ras, adsum. Partem eam tamen virilem, tam
-efferam, tam impotentem, variis laudibus pr�dicant qu� amant, qu�
-expert� sunt; ulla nec est experta quin amet.
-
-_Octavia._ Amabo igitur vehementer, cum experta fuero.
-
-_Tullia._ Pr�clare. _Veretrum, mentulam, penem, phallum, taurum,
-mach�ram, pessulum, peculium, vasa, vasculum, pomum, nervum, hastam,
-trabem, palum, mutonem, verpum, coleos, scapum, caulem, virgam, pilum,
-fascinum, caudam, mutinum, noctuinum, columnam_, appellatione partim
-propria, partim translata vocant Latini. Gr�ci varia etiam vocabula: nam
-{~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS U+03ad~}{~GREEK SMALL
-LETTER PSI U+03c8~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON U+03c5~}{~GREEK SMALL
-LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH TONOS
-U+03cc~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER
-GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL
-LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~} {~GREEK SMALL LETTER
-OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK
-SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~},
-{~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER THETA
-U+03b8~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH OXIA U+1f75~}, {~GREEK SMALL
-LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS
-U+03ad~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL
-SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER
-ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL
-LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH PSILI AND OXIA
-U+1f14~}{~GREEK SMALL LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER BETA
-U+03b2~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-U+03bd~}, {~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER TAU
-U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH PERISPOMENI U+1fc6~}{~GREEK SMALL
-LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}, {~GREEK SMALL
-LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH OXIA
-U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER XI
-U+03be~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER
-RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-FINAL SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL
-LETTER UPSILON WITH OXIA U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL
-SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER
-OMEGA U+03c9~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER
-ETA WITH PERISPOMENI U+1fc6~}, {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA
-U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL
-LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK
-SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK
-SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK
-SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} dicitur et {~GREEK SMALL LETTER
-RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL
-LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK
-SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}. Extra rei Vener� usum, iners et
-pendulus jacet homini nervus; ad eam vero rem arrigitur, intumescit,
-furit, in eam crescit magnitudinem, qu� nobis primum incutiat vehementem
-metum, mox quidem acrem virginibus dolorem ferat, ac post devirginitatis
-summam voluptatem, qu� et metum et dolorem longe superet.
-
-_Octavia._ De voluptate nescio, nec de dolore scire velim: utique de
-metu sentio.
-
-_Tullia._ Subtus et ad radicem ejus vasculum coh�ret, scrotum vocant,
-pilis multis, crispis, duriusculis obnuptum et opertum. In eo
-virilitatis testes, iidemque nobis amoris erga nos hominum benefici
-testes.
-
-_Octavia._ Non vidi, non audivi de his testibus: expedi quid rei sit.
-
-_Tullia._ Globuli sunt duo non adeo parvi, non exacte rotundi, admodum
-duri; et quo duriores, eo aptiores ad libidinem. Quod duo numero sint,
-didymos ob eam rem Gr�ci appellant, et id nomen magni viri tulerunt
-multi. Fuerunt quibus unum pr�terea natur� adjecit munificentia, ut tres
-haberent. Hoc in numero Agathocles fuit Syracusanorum tyrannus, quem
-idcirco {~GREEK CAPITAL LETTER TAU U+03a4~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER
-CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-U+03bd~} nominarunt. Nota est eo nomine apud nos Coleonum gens nobilis,
-qu� Bartholom�um illum Coleonem Imperatorem summum in Italicis bellis
-tulit. Omnes in ea viri fere tribus testibus ad Veneris duella, ut
-pr�stantibus animis ad Martis certamina, vigent. Fortunat� quas uxores
-habent! nam in testium anfractibus ambrosii illius roris velut officina
-est, qui nos tam amicabiliter demulcet, et vulnera qu� penetrando in
-corpus nostrum mutinus fecit, mirabiliter curat, diu ne doleant; cui
-debeo pupulam meam; cui debeo omnia gaudia mea; cui se fert acceptum
-genus humanum. Semen vulgo vocant et sperma, alterum Latin�, alterum
-Gr�c� originis. In sulcos enim foemineos projectus, mox in hominem
-fingitur. Omnium animalium homo maximam seminis copiam emittit: quibus
-autem tres fabri in eam rem laborant, ut etiam Fulvio Pomponi� me�
-fratri, sane eorum opera foeminas abundantiori imbre proluunt, quam
-quibus solum duo; et res, ut loquor, sic est.
-
-_Octavia._ Forte et tres Caviceo insunt, ita me ejusmodi roris pluvia
-totam ad usque fere umbilicum aspersit, indusium madefecit.
-
-_Tullia._ Vegetum juvenem et tu� Veneris cupidum, cognata, turpe esset
-exsiccatis tibi vasis litare, Venerique tu�. Reliqua persequar. Liquor
-hic spumosus, albus, viscidus, veretri sputum, ab eo loco in quo
-excoctus, perfertur ad summum virg� caput, moxque propellitur tanto
-impetu, ut tres etiam pedes longe a se evomat, qui ejaculatur. Igitur
-cum opus ad finem venit, post multas concussiones, tam rapide in imum
-uterum projicitur, ut quibus sensus foeminis non penitus torpescit,
-impeti, et igneo se intro imbre rigari magna sentiant cum voluptatis
-titillatione. Verba desunt, Octavia, quibus apte satis eam voluptatem
-depingam; tute tibi dixeris intra paucas horas.
-
-_Octavia._ Scilicet ex summo virg� capite fluant hi lactei rivi? Priapo
-quidem caput esse non negem, qui quod mentulatissimus esset, Lampsacenos
-inter homines esse desiit nempe ut Deabus proximus esset, ut audivi a
-te; sed illi hominum membro caput etiam esse nesciebam, qu� homini
-cuilibet duo esse capita, inepta, nesciebam.
-
-_Tullia._ Et fuerint profecto beati, fortunatique, ac summa inter Heroas
-gloria, quibus etiam fuerint tres penes! Extremam penis partem in
-oblongum effictam, vocant caput, balanum, et glandem; quam si summis
-digitis compresseris, tantum abest ut dolore afficias ullo, quin imo
-dulciori pruritu affeceris. Nec ulla faciliori breviorique via ad
-Venerem tuam, cum oestro percita ardebis, Caviceum abduxeris ex
-alienissimis etiam ab hac cogitatione cupiditatibus. Et operitur pileolo
-id Priapi caput, pr�putium nominant; quem vix superbus ille deponat
-noctuinus, nisi ut te salutet, apertoque capite domin� aulam subeat.
-
-_Octavia._ Mirifica es: te audiendo nulla unquam me capiet satietas;
-ita, o utinam! nec Calliam tecum dormientem.
-
-_Tullia._ Connivent jam mihi mei oculi somno, qu� long� vigili� sum
-valde impatiens. Ideoque sic loqueris, ut loquuta es, quod
-animadvertisti me somniculosam eloqui, quem tecum habeo, his de rebus
-sermonem.
-
-_Octavia._ Noli somnum tenere, amabo; admitte, qui tibi jucunde
-blanditur.
-
-_Tullia._ Per Venerem tuam et meam, atque adeo Cavicei! opus est tibi
-magis somnus quam mihi: nam proxima nocte nec eum videbis, inter Cavicei
-complexus, oscula, compressiones, subagitationes, furores. Refice corpus
-tam tenerum, tam molle: ad id certamen te para fortiter ineundum.
-
-_Octavia._ Faciam uti vis; verum me major tu� valetudinis cura tenet
-quam me�. Obdormisce jam, nequidem verbum mittam.
-
-_Tullia._ Osculum impinge mihi: id mihi viaticum erit ad quietem.
-
-_Octavia._ Tibi et os, et labra, corpusque totum dedo; quos volueris ex
-me fructus cape, tua sum.
-
-_Tullia._ O basia qu� Jupiter invideat mihi! o gratos complexus! o
-illecebrosos tactus! Permitte ut, composito intra papillas tuas ore,
-manu altera ad hortum tuum missa, altera ad nates illas duras et
-compactas affixa, sic obdormiscam, ut Mars cum Cypride sua dormire
-solet. Quum somno soluta fuero, qua fide coepi, qu� supersunt repetito
-sermone eloqui pergam, dulcis virgo, hera mea.
-
-_Octavia._ Loquacior es quam e re sit; tace et obdormi; age quod agis.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM QUARTUM
-
-
-                                DUELLUM
-
-
-                                  ----
-
-T_ullia._ Non possum dicere quam optime recreata sim hoc tam longo
-somno, qui septem per horas continuas artus meos occupavit: tu vero,
-Octavia?
-
-_Octavia._ Ego vero ab hora evigilo, quam somnii horrenda species e
-somno excitavit paventem trepidantemque.
-
-_Tullia._ Narra somnium, si lubet.
-
-_Octavia._ Videbar mihi cum Caviceo esse, Tullia, sub salicum ramis, qui
-nos ab �stu solis tuebantur, in opaca et viridi Padi ripa deambulare.
-Suavissimis deliniebat aures animumque meum questibus suis Caviceus,
-quos pr� amore fundebat: suavium petebat, negabam; suadebas darem, dedi;
-cepit. Cum pr�terea in sinum meum manum alteram demitteret, altero
-brachio complecteretur, tua ope, tua opera ab ejus me vix complexu
-explicui. Exsoluta in fugam me dedi, sequebatur; at cum jam esset
-comprehensurus, os obverto... Hem! Tullia, quid monstri video?
-
-_Tullia._ Lupi invaserant in Caviceum, lacerabant amores tuos? an se
-gladio transfixerat?
-
-_Octavia._ Bona verba! potius ipse sua me mach�ra transfigat!
-
-_Tullia._ Faceti oris, salsi animi puellam!
-
-_Octavia._ Video in foedissimum animal mutatum, Satyris, quales in
-pictis tabulis videmus, quam simillimum, sui dissimillimum. Horrebat
-pilis totum corpus, in capite duplex ad frontem excreverat hircinum
-cornu, in longum finiebat acumen. Aures vero, frons, oculi, nasus,
-vultusque totus Cavicei erat. Pilulum intentabat mihi longius,
-crassiusque duplo, quam homini est sub Veneris signis merenti: c�tera in
-hircum desinebant. Ruebat in me, stuprum poscebat, ori os admovebat.
-Quid plura? tam insolens rei facies me terret. Quid vero id mihi mali
-portendat? tu tam docta potes dicere.
-
-_Tullia._ Et possum dicere, cognata, et dicam suo tempore: nam
-inpr�sentiarum nihil interest tua scire.
-
-_Octavia._ Nec me sciendi cupiditate sinas diutius torqueri, hera mea,
-sponse mi,
-
-    ... fuit si tibi quicquam dulce meum.
-
-_Tullia._ Dulces alieni amoris fructus, florenti tibi et tener�: at
-Caviceo, non dolorem, sed injuriam violati thori, portendit insomnium.
-
-_Octavia._ Absit longe a me h�c ignominia!
-
-_Tullia._ Eos homines quorum uxores, non honesta Venere, ab aliis
-hominibus per libidinem se subigi patiantur, hircorum et cornutorum
-numero cedere vulgo aiunt.
-
-_Octavia._ Audivi ut dicis. Igitur in eam ego perfidiam lapsura sum? Mei
-corporis non uni solum Caviceo usum dabo? Mortem ante oppetam, quam id
-admittam in me flagitii! An te alien� etiam libidini subjecisti? absit
-me credere: absit etiam de me quidquam simile speres.
-
-_Tullia._ Confabulabimur de his, cara virgo, aptiore tempore, postquam
-deposueris virginitatem, et te Caviceus per aliquot menses diu noctuque
-conculcaverit, permoluerit, protriverit. Alio tempore, et scio, alia
-mens erit.
-
-_Octavia._ Mutasse te mentem omnino oportet, nec in ea nunc esse
-sententia, in qua eras cum nupsisti Calli�, qu� fers id de me judicii.
-
-_Tullia._ Quis probro vertat invictam necessitatem, si in eam te fata
-amentiam agant, si me egerint, a qua ne Minerva quidem se expediat? Sed
-de Caviceo vidisti aliud nihil in somniis?
-
-_Octavia._ Penitus nihil; et pervigil facta, altiori dum teneris sopore,
-qu�cunque ex amoris arcanis dicendo retexuisti, hactenus cum animo meo
-revolvebam.
-
-_Tullia._ H�c tela texitur Caviceo tuo, non matri qu� te erudiendam mihi
-dedit. Quo doctior e complexu meo in Cavicei transibis amplexus, eo
-gratiores ex tua Venere capiet fructus. Sed qui sint ii fructus omnes
-aves scire, et aveo dicere ego, quorum post hanc noctem incredibilem
-senties suavitatem. Jam nosti in corpus tuum, qua rimas agit has duas,
-quas descripsi, inter femina tua tradendum illud pilum, quod te
-perfodiat ad septimam usque costam.
-
-_Octavia._ Rides, Tullia. Qui fieri id possit? Per ludibrium narras.
-
-_Tullia._ Quidquid id est, mach�ram illam suam, qua vir est, impinget in
-eam corporis tui partem, qua foemina es. Sexus sexui commiscebitur, ut
-videri jam unus possitis in ea conjunctione, qui duo vere estis. Hoc
-quidem modo ea res tibi agetur omnis.
-
-_Octavia._ Cupio, metuo scire; opto in amplexus Cavicei venire, metuo
-mihi cum venero.
-
-_Tullia._ Principio, injectis brachiis, quasi vinculis, ita ut elabi non
-possis, nudus nudam arctissime constringet.
-
-_Octavia._ Narra vero, soror, de Callia, ut jure suo tecum usus sit, cum
-data illi uxor es: nam de Caviceo nihil habes certi dicere.
-
-_Tullia._ Satisfaciam desiderio tuo, et lapidea esses, si ex eo ludo
-quem lusit mecum Callias, cum virginitatem mihi excussit, quis etiam
-tibi lusus ludendus sit cum Caviceo minime perspiceres. Ac, nullo unquam
-tempore, tam grat� noctis joci ex memoria mea excident.
-
-_Octavia._ Stertunt etiamnum omnes domi; Sol, natur� oculus, dierum
-pater, gravem videtur aperire oculum in terras; mortalium oculi silenti
-somno et molli natant in quiete; profundum ubique silentium. Tuta nobis
-omnia colloquentibus et colludentibus.
-
-_Tullia._ Utique. Postquam me collocasset nudam in lecto mater, sudarium
-ad caput meum pulvino subjecit; osculum Calli� tulit et mihi; Calliam
-jussit, ut, se coram, suavium mihi jacenti et multo rubore suffus�
-daret; abiit, fores cubiculi occlusit, et clavem abstulit secum in
-cubiculum suum, in quo e nostris affinibus multi, et in eo numero
-Pomponia mea.
-
-_Octavia._ Illam dicis qu� tibi, ut �tate proxima, ita familiaritate
-intima, sodalium tuarum tibi semper fuit carissima.
-
-_Tullia._ Si venustatem, si lepores, si ingenium nosceris mulieris,
-amares Pomponiam �que ac amo. Paucos ante menses nupserat Lucretio
-juveni, animi dotibus corporisque donis pr�stanti. De re hac omni plane
-certiorem fecerat; docuerat quid primis in conflictibus ferendum mihi
-esset, quid me facere deceret, quid loqui. Demum fecerat, ut nequidem
-minutissima qu� ad Venerem pertineant nescirem: multis has nostras
-voluptates commendarat, qu�, per Junonem meam! alias omnes longo
-intervallo pr�grediuntur. Igitur, parata instructaque, parem meum
-expectabam, non inferior animo si, inferior viribus, abiisset modo
-pudor.
-
-_Octavia._ Sed cui rei id sudarium ad tuum cervical?
-
-_Tullia._ Videbis.
-
-_Octavia._ Nudam sane decubuisse te illa nocte cum Callia non miror, qu�
-sciam matrem meam, noctes omnes, nudam cum patre cubare.
-
-_Tullia._ Ardorem illum tuum noscendi qu� te utique nosse multum
-interest, parumper sustine. Audies a me omnia, suo qu�que ordine. Ut
-secessit mater, et me soli sibi vidit Callias in hac Veneris area
-commissam, vestimenta tanta abjecit festinatione, ut mihi, priusquam
-exutum vestibus crederem, nudus adstiterit ad interius spond� latus.
-Lucebat cubiculum quasi medio die, cereis candelis hac illacque
-distributis. Vidi corpus egregium, candidum, succi plenum. Cum vero,
-pudorem similans, dejicerem oculos, vidi illi egregie etiam et magnifice
-pendere penem; identidem penis caput sustollebat, quasi mihi, honoris
-causa, minister voluptatis me� assurgeret. Mox dejicit tegumenta qu� me
-in lecto involvebant; nam Junio mense ineunte nuptias fecimus; nudam
-prostituit oculis suis. Ego manu altera papillas, altera hortum meum ab
-eo tueri et ab luce eximere; ille manum alteram et alteram vi amovere,
-papillas attrectare, et sulcum expansa dextera occupare in quem mox
-aratrum erat immissurus. Interim omnem venustatum harum florem in
-unoquoque membro corporis intenta oculorum acie pererrabat; basiis
-oculos, os, genas, collum, papillas, ventrem crebris premebat. Dehinc
-medium induxit digitum meum in hortum, eo consilio (nam ipse postea non
-negavit in pleno complexu) ut de virginitate mea certior fieret,
-habiturus scilicet digito fidem, quam pilum, ut erat magnum et crassum,
-facere vere posse non putabat.
-
-_Octavia._ Vide hominis malignitatem.
-
-_Tullia._ Nec, quod ad hanc rem pertinet, differt homo ab homine.
-Curiosi sunt omnes �que ac unus: tu ipsa experta es a Caviceo.
-Condonanda est illis, qualis qualis est, hujuscemodi suspicio. Certe
-cast� puell� mens multo gaudio cumulatur cum videt inveniri in se
-incorruptum florem, ac maritum id etiam ipsum mirifice delectat, cum
-invenit: nam, ut verum fatear, cara virgo, qu� sunt ver� virgines, ut tu
-es, ut ego eram, virginitatis certissimam habent semper in ea parte, in
-qua residet, probationem. Flos ille pudoris, quem Hymenem, quem Eugium
-vocavere Veteres, virginem monstrat in qua se ostendit: etenim a qua
-abfuerit puella, ita ut percipi non possit ab ea, etiam longe abest
-virgo; si hominem non est passa, illi tamen fuit libido sua, procul
-dubio, pro homine: virgo virginitatem eripuit sibi, vim a se passa est.
-
-_Octavia._ Fecisti ut intelligam quomodo ipsa se virgo devirginet.
-
-_Tullia._ Adjiciam alia bene multa; sed suo ordine. Quum tam parvo aditu
-id mihi ostium patere sensisset Callias, ut homini hac iter probe
-intelligeret nondum fuisse, projecit se in lectum, me complexus,
-aggressus est suavissimis verbis compellare, suavissimis jocis incendere
-ad Venerem.
-
-_Octavia._ Obmutueras, stipes eras, saxum eras? qu� tam lepida, tam
-faceta, tam ingeniosa es.
-
-_Tullia._ �stuanti ex pectore ducta suspiria pro verbis erant;
-repellebam, revocabam; fugiebam, accedebam; pudor mihi restinguebat
-libidinem, et inflammabat:
-
-      ... Irritaturque retenta,
-    Et crescit rabies...
-
-Sensit Callias ignescere me vel invitam. �Agedum, Tullia mea,� inquit,
-�noli invidere felicitati me�, qu� a te tota pendet, qu� in te tota est.
-Hortum tuum amoenissimum sine, domina mea, subeam: hoc, quod in te est,
-Veneris et Cupidinis domicilium, aperi ipsa tu mihi. En clavim.� Sic
-loquebatur subridens, et manum meam l�vam peni admovebat; petebat
-apprehenderem, negabam: �Quid times?� aiebat, �si precibus meis
-obsequeris in gratiam meam, qu� tota mea es, et quod multo satius est,
-qu� vis esse?--Volo equidem tua esse,� repono, �sed is noli foeditatibus
-pollui, ut digna sim laudibus tuis. Quis hic amor tuus, si me amasti, ut
-contamines? odio similior hic est amor tuus, quam amori. Te capiat mei
-misericordia, tangant animum tuum h� lacrym�.�
-
-_Octavia._ Lacrymas fundebas?
-
-_Tullia._ Lacrymul� cadebant qu�dam ex oculis:--�Etenim,� inquit,
-�Tullia, si me amas, cum pudore hoc tuo importuno per hanc noctem facias
-inducias. Nuda nudo audes amplius pudicitiam tuam commendare? Deinceps
-magis nunquam pudica eris, quam cum ostendes nulli prorsus per te
-pudiciti� locum esse, in hoc geniali nostro thoro, qu� tuo officio, qu�
-voluptati me� adversetur. Nam voluptas tibi mea pro officio omnino esse
-debet. Omnibus pr�terea sis nive frigidior velim, mihi passere salacior.
-Igitur, quod a te peto pro jure meo, id volo ultro citroque facias.�
-Interim mirabilem in modum salax illi cauda creverat, et inquieta femur
-meum alterum verberabat.
-
-_Octavia._ Heu, metuo tibi, contremisco ad tua vulnera.
-
-_Tullia._ Ad ineptias abis, nugax; audi rem seriam serio, ut debes, si
-sapis.
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Nec plura: inserto intra femora mea femore, primum quasi cuneo
-injecto, sic viam toti corpori intra femina mea fecit. Ascendit in me,
-et pectus pectore compressit; tunc quid negem? me vehementi metu
-perculit novum hoc et inusitatum pondus. Ille manu altera temperans
-Priapi amentiam, foribus meis balistam applicuit, virginea inter cadurda
-Priapi caput indidit, et mox facto impetu, quasi ex alto irruens,
-impulit se in me magno nisu. Attamen profecit nihil, quod compactior
-esset munimenti agger, validissimum vallum. Prima secundave concussione,
-ne unguem quidem latum in castra se penetravit; ad tertiam vero
-quartamve, exhalato spiritu sensi Priapum defecisse, et esse resolutum.
-Priapi spiritus utique est semen illud, et proli et voluptati sacrum. Id
-reducta quasi cataracta in meum ostium pleno ore evomuit. H�c velut
-velitatio qu�dam fuit, non justa pugna; nihilominus sensi etiam tum ad
-vehementes illas concussiones acrem in illa parte dolorem, ob
-difficultatem aditus, pilo fortiter adducto.
-
-_Octavia._ Continuisti vocem ne erumperet in clamores?
-
-_Tullia._ Sustuli quidem clamorem, eumque satis altum.
-
-_Octavia._ Sed cum citius absolutum fuerit opus, quam bene institutum
-sentires, num clamasti ex composito?
-
-_Tullia._ Repressi continuo vocem, continuoque desiliens Callias, alacer
-et ridens, secundum corpus meum projecit corpus. Sed uno femore
-superimposito femori meo, caudam salacem ita statuit, ut ad umbilicum
-fere meum pertingeret, et identidem guttatim stillans totum id spatium
-complueret. Tunc sudarium (nam ita jusserat mater) cepi, quod sub
-pulvino meo miserat; et primum Calli� mentulam detersi, dehinc hortum
-meum, et uterum totum quem irrigarat; ac cum detergerem Calliam,
-osculabatur me, ardentissime furebat, novas iras intentabat. Sed ex eo
-liquore, quem infuderat intra latera virginalis mei, magna pars
-defluxerat in lintea, notisque infecerat, quas non eluerem. Ex eo tam
-abundanti profluvio multa facetiarum postera luce argumenta cepit, sicut
-ex cruore virgineo, cujus ven� per lintea tota duct�.
-
-_Octavia._ Sed dixisti tunc non alte tibi infixum fuisse Calli�
-mucronem?
-
-_Tullia._ Velis tibi altius infigi? et mihi quidem post infixus est, et
-ex eo vulnere vis sanguinis. Hanc enim post velitationem paululum
-requievit Callias. �Moriar, mea Tullia,� dicebat, �ni te plus oculis
-amem, plus vita; nihil unquam pulchrius videri potest inter mortales.
-Dea es, an foemina? Quam tibi turgent ubera mediocri tumore, quam dura,
-quam a se apto intervallo dissita!� Ea vero manu tractabat, dein osculis
-impetebat papillas, ore apprehendebat, leniter mordicabat, labiis
-sugebat. Id me sane, ultra quam putassem, permovebat ad libidinem, �stu
-inflammabat, qui me totam urebat. Tunc et manum inter femina mea
-demittebat, digitis ludebat in lanugine pubis; mox labia cunni
-comprimebat, digitis dehinc diducebat, digitos intro unum post alium
-inserebat, totum in me Veneris oestrum ingerebat.--�Averte,� dicebam,
-�hanc tuam incendiariam manum, secede, quid me vexas?� Ille exsultare,
-quod faterer me incendi. L�vam manum meam arripit:--�Veneream hanc tibi
-facem incendo,� inquit, �qu� incendium illud quod excitat, restinguat.�
-Jubet eam facem capiam; jam audacior facta, quia cupidior, capio. Vix
-eam manu complecti poteram. Horrui duram, rigidam, ardentem. �Hoc,�
-inquit, �sum diffusurus cuneo hoc ostium tuum tam compactum et angustum.
-Macte animo, mea Nympha, in eam spem te potiundam mater tradidit mihi:
-si, cum revertetur ad nos, te reciperet a me tam integram quam dedit,
-generum ignavi� incusaret, generum me negaret sibi, qui tibi maritus non
-fuissem.--Pati non potero,� repono; �occides me si tam grave pilum intra
-corpus meum velis totum condere.--Tu te ipsa,� inquit, �dux esto ad
-pr�lium, ipsa tu torque tuis manibus id pili quicquid est in scopum
-illecebrosum, quem ipsi Amor posuit et Venus.� Rogat ne elabi sinam e
-manu mea: obsequor. Conscendit iterum; ego ostio meo applico quod
-subingrediatur auspiciis meis; e femoribus meis alterum intra qu� se
-conjecerat, in altum tollit, manu supposita altera; pilum ostio admoveo;
-pulsare ille magno nisu coepit. Conquassationes forti animo, etiam
-vehementissimas aliquot, fero. Pilum primoribus digitis tribus, ne a
-recta via exerret qu� in hortum ducit, contineo firmum et stabile. Mox
-nervosius furere coepit Callias, tantoque impetu contorsit in me pilum,
-ut per vim penetraverit se in uterum meum duos digitos latos.
-
-_Octavia._ Abfuit omnis doloris sensus?
-
-_Tullia._ Sensi difficillimum toleratu. �Me necas, Callia,� aio,
-vociferor miserabili voce; jam non clamor, sed ejulatio fuit. Nec
-pr�terea movebatur. Ego telum traho; subirasci ille, et increpare turpem
-et insolentem, ut loquebatur, licentiam. Demum restituere pilum cogor in
-eum locum a quo diverteram. Sed illico lacteum imbrem, dulce lenimentum
-vulneri quod intulerat, defluere ex eo tubo sensi in hortum meum.
-Resoluta est, et elanguit pars illa effr�na et impotens. Dat� mihi
-breves induci�.
-
-_Octavia._ Imber ille in intimum hortum tuum defluxit?
-
-_Tullia._ Haudquaquam, dulcis virgo, ne guttula quidem. Extima ora hoc
-solum rore inspersa est. Ubi exscendit Callias, petit ut se abstergam;
-mox conqueritur de me:--�Si me amares, Tullia,� dicebat, �non negares,
-ut facis, misero, qui amore tuo ardeo, veros amoris tui fructus.--Amo
-te,� respondeo, �et perdito amore; sed miseram qu� me vis facere in hac
-laniena?--Nescis,� subjicit, �istam corporis partem non jam esse tuam,
-sed pleno et indubitato jure meam? quid me prohibes rebus meis libere
-frui? An decet bonis instructam litteris, ut tu es, mea conjux, me�
-delici�, sui muneris adeo esse negligentem? Nam tui muneris est mecum
-non contendere de his Veneris muneribus.--Ah! Callia,� replico; �etenim,
-si nosces quam molestus ille sit dolor quem infligis mihi, te misereret
-Tulli�, si Tulliam amas.--Decorus et honestus tibi est hic dolor,�
-subjicit; �quo acrior tibi videtur, eo honestior videberis; sed
-diuturnum non erit quod dolet, id vero solum erit diuturnum quod te in
-posterum quam maxime delectet. Demum vitio tibi vertetur, quod tantam
-copiam prolifici seminis intra sulcum non exceperis, quo scilicet pater
-fieri potui. Crimen id est, crede mihi, quo scelestius nullum: ipsa
-necas liberos tuos et meos antequam nati sint, animam adimis quam non
-habent. Scelerata est et flagitiosa impatientia tua.� Ad h�c
-ego:--�Tecum, dulcissime conjux, nolim de hac re movere controversiam;
-me ream fateor: ignosce, obsequentiorem habebis, feram omnem �rumnam
-immoto animo et corpore, ut tibi gratificer.--Nam, qu� tua illa est
-protervia, pupula mea,� inquit, �ut qu� omnes in omni conditione, etiam
-te multo juniores qu� nuptum eunt, quotidie patiuntur, effugere posse
-arbitreris? Liberam te nihil pr�stare potest ab hoc stipendio. Docta es
-litteris Gr�cis Latinisque, et te habes ac si esses e stolidarum et
-ineptarum numero.� Tunc ego ridens:--�Dea pertunda, opem fer! quidquid
-jusseris me esse, ut libidini tu� anciller, constanter ero; sed video
-quidem me mox pertusam fore, si Pertunda aderit.� Risit vehementer
-Callias, ita ut risum e proximo cubiculo audiret mea Pomponia; et sedato
-risu:--�Nunc,� ait, �para te ad proximum hunc conatum; insanire in te
-incipit mentula mea mihi. Cum me effudero in amatum istud pectus,
-brachiis amplectere me, nulla res complexum tuum solvat; fac omnino quod
-jubeo, si me vis maritum: quod rogo, quod peto, si amantem. Quinetiam
-tolle quam altissime poteris crura, ita ut lepidissimi pedes admotis
-calcibus politissimas tibi nates exosculentur.� Promitto me facturam.
-
-_Octavia._ Et stetisti promissis?
-
-_Tullia._ �Macte animo,� inquit, �oppeterem ipse pro te lethum, et
-impatientia tua amori meo pugnat? Hoc in conflictu amorem mihi tuum
-testari, et maxime potes, et omnino debes.--Venerem mihi malim habere
-iratam, quam te,� inquam. Interclusit mihi os osculis, et rursus
-alacriter conscendit. Tollo quam altissime femora, amplexor quam
-arctissime; tunc ad portam lanuvii admovit facem, interius diducit
-digitis vulv� labia, mittit intro caput, mox totis viribus incumbit in
-me, et in semihulcam meam corporis partem hastam impulit. Ad primos
-concussus infixus est mucro: sensi enim multo altius ingressum quam
-antea fuerat. Discerpi me credidi, in longam ejulationem erupi, et
-eruperunt ex oculis meis uberes lacrym�. Paulisper restitit Callias,
-et:--�Hanc tibi moram concedo, Tullia mea,� inquit; �ecce medium fere
-itineris confeci spatium: vide tu ipsa.� Manum meam illuc adduxit;
-periculum ipsa facerem, an mentiretur, monet: quod superexstabat nullo
-fere labore trudi posse, si faveam. Superexstabat media admodum veretri
-pars, sed ea crassior. Tunc vibrat linguam in os meum, et eodem temporis
-puncto pilum adigit in perniciem meam. Ejulo, vociferor, manant ex
-oculis lacrymarum rivi:--�Hei mihi!� dicebam, �me necas, tempera
-parumper tibi ab hoc impetu tam s�vo, tam fero.� Nec tamen amplexus
-solvebam, nec projeci femora. Aditum ingredienti hoc corporis mei situ
-expediebam. Ultimo tandem conatu perfecit, ut totus intra vallum meum
-subiret hostis, sed concussu qualem sustinueram nullum. Contremuit ad
-hunc impetum lectus, ita ut disjectum crederent in contiguo cubiculo.
-Clamorem tunc sustuli, qualem tolleret qui intra viscera hast� summum
-mucronem excepisset.--�Mea es,� inquit, �e castissima virgine castissima
-mulier. C�terum nihil quod timeas amplius habes, aperta est tibi et mihi
-via, qua eamus ambo ad voluptatem.� His dictis subagitare coepit, nec
-amplius dolebat, quod quidem me provocaret ad querelas. Momento sensit
-libidinis �strum adventare: �Tullia,� inquit, �mox horto tuo intimo
-Veneream aquam irroro, osculum figo cum primum defluet.� Vix dixerat,
-osculum dedit; ex imis me sensi pr�cordiis irrigari calido et copioso
-sanguine; sed si levem titillationem exceperis, nihil omnino in ea re
-fuit quo delectarer. Ille basiis crebris, subagitationibus, murmure suo
-testabatur mirifica se perfusum voluptate, quam in eo loco nactus erat,
-quo penetraverat caudam suam salacem. Opere perfecto, non tamen desiliit
-de equo: �Compensabo nunc jacturis meis,� inquit, �hoc lucrum, Tullia
-mea dulcissima; quandoquidem arcem pudiciti� tu� obtineo, faciam quod
-victores solent.� Ego ad eum:--�Quid solent victores? amabo, mi Callia,
-qui me victam habes in potestate; mancipium si volueris ad obsequium,
-liberam si volueris ad honorem.--Arcem cui eripiend� tot labores
-insumpsi, tantum sanguinis effudi, tam cito ac putabas non deseram tibi
-vacuam: volo scias me vicisse, et agnoscat imperium victricis mentul�
-diffractus et laniatus tibi cunnus.--Sane,� aio, �laniatus non dubito
-quin sit, et misere laceratus, e cujus ore tam parvo fecisti antrum tam
-amplum; me miseram! jam me sentio porta patentiorem.--Etenim, quo minus
-pateres,� inquit, �ego eo magis paterer.� His dictis sensi intra viscera
-mea succrescere mentulam Calli�, qu� tabe projecta flaccida et elanguida
-paulo ante pars minima sui esse videbatur. Jubet bono sim animo, ut bene
-valeam qu�rit; nihil mihi quod pr�terea doleat superesse respondeo.
-Gaudio se ob id multo capi ait, et impingit suavium.--�Sed tu, ut
-voluptatis me� particeps fuisti?--Nullius particeps fui,� refero; �quis
-potuit inesse in hoc s�vo conatu tuo, quis voluptatis gustus esse
-potuit?--Mutabis modo sermonem, Tullia, et fateberis Venere nihil esse
-inter mortales dulcius,� subjicit; �sed et hunc etiam mihi laborem
-concede: ut agito ego nates deorsum, tolle sursum, et agita quam
-vehementissime poteris; poteris autem, si qu� alia, juvenis, vegeto
-corpore, viridi et robusto.� Nego motus, qui mihi sit tam insolens,
-nosse rationem; ille jubet, propellam sursum versus hunc corporis
-truncum: propello; jubet rem repeti violento impetu: obsequor. Quid
-plura? mobiliores mihi nates effecit quam ipse haberet. Ut me videt
-satis doctam, rogat ut ne meis lateribus parcam; concutit vehementer:
-resilio vehementius ego; subsultibus conquatio subigentem. Totis me
-viribus urgebat: ita totis ego viribus recutiebam in me ruentem. Subabam
-ego, cevebat ille; et crissantibus inguinibus mixti videbamur minari
-cubiculo ruinam: contremebat certe lectus cum tanto strepitu, ut is
-longe lateque exaudiretur dissipatus strepitus. �Anima, Venus mea,�
-dicebat, �quam me felicem facis! quis me mortalium beatior? En, en,
-anima mea, colliquesco; advenit summa voluptas.--Sentio,� inquam, �hei
-mihi! quid hoc est quod sentio, mi Callia?�
-
-_Octavia._ Me enecas hoc sermone, in exspectatione tant� voluptatis ecce
-emorior.
-
-_Tullia._ Compressit me arctius Callias; promovit in uterum meum ea vi
-caudam ardentem, ut etiam videretur velle se totum in corpus meum
-immergere: defluxit tunc in me deliciosus imber, et simul sentio etiam
-me liquescere, sed tanta et tam incredibili cum voluptate, ut nulla
-amplius in hoc Veneris furore habita honestatis ratione, urgerem ipsa
-Calliam, subsultibus crebris fatigarem, rogarem ut properaret; ita
-defecimus, resolutis quasi artubus, ambo eodem temporis puncto. Et puto,
-si Venus ipsa confligentibus agonotheta adstitisset, cui lauream
-concederet fuisse dubitaturam. Animam, quam in hoc cursu reciprocando
-pene ademerat longa pugn� contentio, vix receperamus, cum audivimus,
-clavi ad seram admota, portam patefieri, et simul mater et Pomponia l�t�
-se in cubiculum proripiunt; seram post se claudunt, ne quis ingrederetur
-una, pessulo obdito.
-
-_Octavia._ Non quali obdiderat fores tuas Callias, hem! hem! hem! Et
-mater et Pomponia de eo sibi habendo nunquid altera in alteram
-collitigassent? hem! hem! hem!
-
-_Tullia._ Salsam te, qu� intra paucas horas pessulo obdi fores tuas
-senties bilibri!
-
-_Octavia._
-
-    Est hic, est animus pili contemptor, et illum
-    Qui cunno bene credat emi quo tendit amorem.
-
-Sic immutasti ipsa Virgiliana h�c duo carmina. Emam, equidem, meo puro
-puto amorem Cavicei, et hujusmodi oblectamenta. Persequere filum
-narrationis tu�.
-
-_Tullia._ Tegumentis, qu� ad pedes dejecerat a principio Callias, ocius
-obductis, diligenter corpus operui Calli�, meumque, ne hoc visu oculi
-matris offenderentur: nam de Pomponia minor cura, cui tam sum nota quam
-tu mihi. Mater accurrit in complexum Calli�: �Mi fili, ut probe
-militasti? Victorem te, vociferationes Tulli� me� testificat� sunt; de
-tua victoria tibi gratulor et Tulli�. Si non vicisses, nupta vidua
-esset.� Pomponia vero injectis ulnis amplexabatur me, et lacrymis
-irrorabat ora:--�Quam te dire habuit hic lanio!� inquiebat summissa
-voce. �Cum te audirem, soror, ejulantem, maledictis insectata sum
-inconsultam nebulonis libidinem. Ut se vero res habent?--Optime,�
-inquam; �difficillima tandem via ad delectationem veni, quam qu�rebam.
-Per lethi medios cruciatus ad vit� perveni plena et summa
-gaudia.--Mulier facta es?� subjicit. Ego vero:--�Facta sum, et cum
-gaudia reputo mecum, qu� jam semel cepi ab virginitate c�sa, miror tam
-nullo pretio tot bona v�nire. Diem malim deinceps absque solis luce,
-quam noctem absque Veneris usu.--Bene est, abunde est,� inquit, �et sane
-his qu� non fruitur puella Veneris donis, vivam puto vita non frui.� Et
-continuo ad Calliam accurrit, eique suavium dedit, Imperatorem suum
-vocans, cujus sub signis Venus tam citum de virgine tam pura et tam
-inimica triumphum egerit, hostibus c�sis Eugio, Nymphis, Hymene. Scis
-Pomponiam litterarum studiis esse imbutam. Mater aromatites vinum in
-argenteo scypho bene grandi Calli� dedit bibere.--�Hoc,� inquit,
-�recreabit pectus tuum, et reficiet vires, fili; sed si me credis, dabis
-te quieti. Satis glori� hac nocte partum habes, qui virginitatem Tulli�
-occisione delevisti.� Me autem conditas nuces tres quas attulit edere
-jussit, et ad aurem insusurravit obtinerem a marito, ut per horas
-aliquot requiesceret; opus illius valetudini esse somnum, et ab hac
-pal�stra quietem. Post utraque abiit; Pomponia precata est, cum
-valediceret Calli�, novos animos, novam alacritatem, mihi patientiam
-laboris et invictum robur. Interea, dum mater et Pomponia loquebantur,
-materque componebat lintea et tegumenta, Callias subtus, protensa
-adversum me manu, mammas, ventrem, totumque, in quo pugnaverat tam
-fortiter, Veneris campum pererrabat. Itaque restitutis momento temporis
-viribus, cum Pomponiam recedentem revocasset:--�Volo testis sis, ipsa tu
-soror,� inquit, �quam dire habeam dominam meam, sororem tuam, ego
-nebulo,� et ea inspectante adsilit in me, telumque suum immane in uteri
-mei ulcus impressit. Recruduerunt ad vivum vulnera qu� fecerat, et
-acutissimo dolore puncta infremui:--�Ah! Pomponia mea, opi sis!� clamo,
-�advola!� Ille vero horribilibus concussionibus agitare me et lectum
-quatere. Ad h�c Pomponia materve cachinnantes proripuerunt se foras
-festin�. Post aliquot succussus, eosque vehementes, evanuit dolor omnis
-acerrimaque successit titillatio, qualem non cogitaram. Nates motito,
-superequitantem Calliam imitata. Ad eum motum quem ciebam jam ultro,
-suavio dato gratias mihi egit, quod rem facerem sibi gratissimam. Hic
-cursus paulo longior fuit quam alii fuerant. Demum me semine prolui in
-intimo utero sensi, et simul excerni ex me nescio quid, quo dulcissima
-velut prurigine titillarer. Ad hoc gaudium nihil accedere posse
-nuntiarunt omnes mihi mei sensus, quo majus et jucundius fieret. Re
-patrata eduxit e concha mea fascinum jam capite summisso inglorium.
-Volui sudario detergere:--�Nihil opus est,� inquit Callias, ��que mihi
-sicca et pura est mentula, ac si in hac voluptatis palude non natasset.�
-Protinus attrectavit manu cymbam; digitum imo medium immisit intro;
-siccam invenit vulvam, non temulentam. �Faveant Superi!� inquit Callias,
-�ex hoc congressu, procul dubio, anima mea, utero concepisti. Meum
-tuumque semen matrix illa tua qu� mihi liberos debet, omne imbibit.
-Fatere, cor meum, num, quam cepisti, pr�tergressa tibi visa est voluptas
-omnem voluptatem, qua unquam sis per vitam tuam perfusa?--Fateor,�
-inquam; �sed quod pr�cipue tam incredibilis mihi oblectamenti
-titillationem intulit, cogitatio fuit, qu� me etiam sola plurimum
-delectare possit, abs te illam mihi venire, e tuo corpore in corpus meum
-illas fluere delicias.� Osculatus est, et:--�Quiesce,� inquit,
-�paululum, mea Tullia, donec excitem te ad nova pr�lia, et novis gaudiis
-impleam tibi tuam navim.� Fatigatos invasit amicus sopor, tresque
-continuas per horas tenuit et juvit. Solutus Callias impegit mihi basia
-multa, nec ideo excitavit dormientem: ita me altus oppresserat sopor.
-Revolvit rursus operimenta ad pedes; vidit resupinam, et distractis
-cruribus ostentantem circum in quo jam quinquies decurrerat fervidis
-rotis. Miratur venustatem corporis, cerei enim nondum defecerant; et
-ridens tuetur cymb� compagem solutam. Tunc, incensus hoc spectaculo,
-irruit in me; mentulam intumescentem protrudit in sinum pudoris mei, et
-excitata aperui oculos.--�Bene est,� inquit, �vivis, uxor; timebam ne
-rem haberem cum mortua, quod de Periandro narrant Corinthiorum
-tyranno.--Senties me vivere,� repono.--�Fac sentiam, nihil unquam
-feceris gratius,� inquit osculans.
-
-_Octavia._ Quid fecisti ut te vivere sentiret? Sane conjectura assequor
-quid feceris.
-
-_Tullia._ Quid illud est tua vero sententia?
-
-_Octavia._ Tuo agitata es motu, quam potuisti vehementissimo?
-
-_Tullia._ Dicis. Vibratis in aera natibus, continuo meo motu tam apte
-Calli� motui respondi, ut cum deorsum impelleret in meas fores pessulum,
-ego sursum propellerem. Ita pubes pubi, pecten pectini pugnabat ea
-contentione, ut si seminis ad summum capitis verticem fontem habuisset
-Callias, ex eo potuissem nihilominus excire.
-
-_Octavia._ Longa fuit h�c concertatio?
-
-_Tullia._ Si tempore metiris, dodrantem; si deliciis, duo s�cula.
-
-_Octavia._ Contingant mihi s�pe h�c voluptatis s�cula!
-
-_Tullia._ Quibus scilicet �ternitatem suam omnia accepto ferunt s�cula
-animantum. Intemperanti fessa agitatione, laborem diutius ferre non
-potui: �Victam me fateor,� inquam, �sine paulisper spiritus
-colligam.--Dedis te, arma ponis, Tullia?� subjicit; �o te ignavam!
-Agedum, revoca animum.--Pacem peto,� repono, �aut breves inducias. Plus
-viribus et artubus vales, non quidem animo, ne putes.� Cum dicerem, ipse
-superincumbens
-
-    Intorquet summis innixus viribus hastam.
-
-Implet foecundo rore uterum, distillat etiam mihi album virus.
-Voluptatem magnitudini impares ambo, alter in alterius amplexu sumus
-resoluti.
-
-_Octavia._ Nihil amplius tibi pars ea, belli intestini sedes, indoluit?
-Qu�ro curiosius: nam, ut spe Veneris uror, sic doloris metu �gra sum.
-Pendeo
-
-    Spemque metumque inter...
-
-_Tullia._ Apage, inepta, nihil �rumn� pr� gaudiis.
-
-_Octavia._ Credam jam tibi, puto, et mihi ardentissime cunnus prurit.
-
-_Tullia._ Scalpere interim potes. Scalpam ego, quid vetat?
-
-_Octavia._ Narrationibus tuis incendisti me totam. Ah! ah! quid agis? Me
-in furorem rapis; abstrahe adulterum digitum, amabo, soror. Quid tibi
-pr�terea a Callia usque ad lucem?
-
-_Tullia._ Tandem stupidissimo somno correptus est per duas continuas
-horas; haudquaquam ego obdormiscere, cum maxime vellem, potui. Ardebant
-etiam nunc cerei, venit in mentem aperiend�, qu� in hortum respiciebat,
-fenestr�. Surrexi nuda, aperui, nec Callias suscitatus est a somno.
-Restinxi cereos, et cum me mittend� urin� desiderium premeret, captam in
-manibus matulam subjicio rim� me�. Dilabens lotium ussit me acri dolore,
-ut vix ferre possem. Cum misissem suspirium, somnum Calli� abstulit
-gementis vox: vidit, nec movit, defixit in me oculorum aciem, nec somno
-esse solutum percepi.
-
-_Octavia._ Rem mirabilem refers; �gre tibi lotium missum est?
-
-_Tullia._ Ita me diviserat Callias, ut fissa latum ad minus digitum rima
-interiori, qua ad summum bonum itur, protritis discerptisque floris mei
-foliis, calyculoque disrupto in quo mea latebat virginitas, crudeles
-intus lacerationes superessent. Itaque acerba erat h�c �rumna, quam
-urina lacer� vulv� inurebat, ac si tu vulneri, quod tibi ferro forte
-inflixeris, sal aceto dilutum infundas. Effluebat ex intervallo, non
-continuo fluxu fugiebat urina. Cum modo sustinerem decidu� impetum, modo
-laxarem, inopinam his verbis aggressus est Callias: �Etiamnum dolet, mea
-Tullia?� Ego matulam subito deposui pudore offusa.--�Putabam te
-dormire,� aio, �cor meum; ignosce imprudenti� me� et impudenti�; pudet
-re turpi offendisse oculos tuos. Quid! me vidisti hac cum matula
-colloquentem?--Vocas rem turpem,� inquit, �qu� cum necessaria sit,
-turpis esse non potest.� Denique me in lectum misi, postquam sudario
-exsiccassem pudenda suspensa manu. Intra ulnas totam, intraque femora
-sua suscepit Callias. Mox oscula ori impressit, nates altera, alteraque
-manu leniter verberabat. Rogavit ego hortarer ipsa, admota manu,
-mentulam ad novam pugnam; illud sibi pr�starem officium: nec negavi.
-Intumuit illico intra manum meam, et ridens Callias accensam mentulam
-rigidamque in umbilicum meum iterum atque iterum torsit: �Quid tu,�
-inquam, �vis etiam, qui tam s�vus es, per medium ventrem adacta hasta
-viam tibi aperire ad libidinem? Vis tam sim pertusa quam Danaidum
-urcei?� Risit ad dictum Callias, et supposita manu femur meum sinistrum
-semisupin�, ut eram, in latus suum dextrum sustulit. �Nunc te volo inire
-nova figura,� inquit, �semisupinam, et in latus recumbentem.� Mentulam
-ad ostium applicuit horti mei, et impetu infixit. Cum tota non subiret:
-�Rudis es,� ait, �ad h�c opera, Tullia mea; patere te doceri.� Respondeo
-a nullo potuisse melius hanc me artem edoceri, pergeret, me docilem
-habituram discipulam. Jubet pubem pubi conjungerem, mihi cunnus
-oscularetur proximum mentul� caput, sic aditum fore facilem ad intima,
-modo altissime femur, quod ejus lateri superjeceram, tollerem. Obsequuta
-sum, et uno concussu immersit totam in vulvam meam, et usque coleos,
-mentulam.
-
-_Octavia._ Nec demum dolebat?
-
-_Tullia._ Confricatio frequens sensum omnem doloris obtudit. Voluit
-scrotum sibi molliter tenerem; adhibuit testibus meam manum molliter, et
-primoribus digitis utrumque compressi, et illico vivida vis seminis
-exsiliit in sentinam navis me�, mihique per libidinem effluvium movit;
-utrique capta de utroque voluptas summa. Jam ad multam lucem, in his
-lusibus, processeramus, et promiserat mater visuram nos summo mane; dum
-serimus varios sermones, dum miscemus oscula, dum inguina fovemus
-inguinibus, vox pervenit ad nos accedentis. �Veniat quantumlibet!�
-inquit Callias, �non faciet tamen quin amplexibus tuis exsaturem
-libidinem meam. Est constitutum mihi, voluptas mea, veredum hunc tuum�
-(cunnum ostendebat) �septem decursionibus subigere. Sex peregi: superest
-septima, qu� me ad satietatem ferat.� Ut sensit matrem foribus proximam,
-conscendit rursus, et cum insereret ser� clavim: �Et ego,� inquit, �hanc
-meam clavim mitto in seram tuam.� Subagitare coepit et mobiles mihi
-nates optare. Interea ingressa mater, contremere miratur lectum; ego
-verbis perstrepere, et suspiriis pr� pudore.--�Quid est quod video,
-nata?� inquit, �nox tibi tota non suffecit, nec tibi, Callia, ad
-fruendam Tulliam?--Ignosce, mater,� respondeo, �malim mortem, quam me
-visam a te in tanta turpitudine.--Felicitati Tulli� me� allaboro in ipsa
-Tullia,� subjicit Callias. Immanius concutiebat; tunc mater:--�Obsequere
-marito tuo, nata, nec te utique obsequii pudeat, quod officii pars est
-maxima nupt�; abeo mox reversura: interim alacres explete alter alterius
-cupiditatem.� Egressa matre, Callias jubet subsultus objicere
-concussibus suis rapidos et frequentes. Jactitare nates coepi, sursumque
-deorsumque ferri, ut facturus impetu impressionem abscedebat, ut faciens
-irruebat. Laudabat animos, mirabatur mobilitatem: �At ego volo,� inquam,
-�laudes in te meum amorem, qui me his commotionibus, quas imperas,
-dehonestat. Laudes obsequium etiam ad turpia. At vero; ecce, mi Callia!
-mihi ecce defluunt libidine ven� omnes; urge opus!� Ille ardentius
-operam mihi navare:
-
-    Itque reditque viam toties...
-
-Sed, ut si esset exhaustus in eo humoris fons, ex ejus nihil manabat
-tubo. Osculans et vellicans excitabat, ut properanti adessem, et cursu,
-quam possem velocissimo, deferrem ad optatam Venerem. Ego subsilio,
-crebrisve subsultibus cieo Cupidineum imbrem in impluvium meum, et longo
-post me intervallo pervenit ad metas. Postquam in amplexu meo artus
-fessos recreavit, exsurrexit e lecto, servisque vocatis induit vestes,
-et basio dato veniam petiit ignavi� su�. Sic loquebatur: �Condones
-mihi,� inquit, �enervatam hanc mollitiem, qui tam pauca itinera percurri
-in tam pulchro stadio.� H�c cum diceret, reversa est mater, meaque cum
-matre Sole gratior apparuit Pomponia oculis meis, altera oculorum meorum
-lux. Jusculi infusis plurimis ovorum vitellis scutellam, illa et illa
-adferebant. Mater Calli�, Pomponia mihi obtulit; ego hausi hilare.
-Negabat Callias se egere; exsorbuit tamen. Postea mater jussit
-requiescerem: �Nam scio,� inquit, �te tantum itineris hac nocte
-confecisse, ut periculum sit ne in morbum incidas, corpus tuum delicatum
-ni diligenter cures.--Septem omnino milliaria percurrimus,� adjicit
-Callias; �fessam esse plurimum verisimile est, qu� me toto itinere vexit
-summa celeritate.--De his postea loquemur,� refert Pomponia; �tu interim
-quiete et somno refice fatigata membra nocturno labore.�
-
-_Octavia._ Video, soror, in ea narratione, picturam omnium qu� jam
-virginali meo, puto, imminent. Sed si bene pr�sagit animus, quam tu
-tulisti, feram molestiora: majores etiam, quam cepisti, capiam
-voluptates. Nam inferius illud gurgustiolum minori mihi, quam patebat
-tibi, hiatu patet: eo mihi molestior vis inferenda; at protensiori tres
-digitos mentula, quam Calli� sit, rem aget Caviceus: et eo mihi
-dulciores Veneris fructus, quanto altius in penetralia Veneris Venerem
-inferet.
-
-_Tullia._ Nihil ultra tibi optare debeam ad perfectam felicitatem, soror
-mea, quam ut faveat tibi Venus �que ac mihi. Nunc e lecto surgamus,
-dulcis virgo; cras surges tam pulchra foemina, quam es hodie pulchra
-virgo: te puto ad eam pugnam, qu� tibi depugnanda est, satis comparatam.
-
-_Octavia._ Sum; ita me Venus amet! Imo volo constantiam commendari meam:
-sine fletu, sine clamore, deliberato animo omnia feram.
-
-_Tullia._ Cave istud feceris, corculum: graviter ipse ferret Caviceus si
-tam constanter ferres; silentium tibi tuum probro verteretur; marito non
-solet parva fieri laudis accessio, dum virgo vim patitur, ex clamoribus,
-ex fletibus oppress�. Dicunt esse eos ejulatus virginitatis, dum
-conciditur, pereuntis vocem. Qu� ex eo consequantur opiniones, tecum
-ipsa vide.
-
-_Octavia._ Recte mones.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM QUINTUM
-
-
-                               LIBIDINES
-
-
-                                  ----
-
-T_ullia._ Nulla mihi dies gratior unquam fuit, quam h�c nox erit.
-
-_Octavia._ Libero sermone confabulabimur. Complectar te, cognata, in
-cujus quidem amplexibus omnes mei solent sensus et cogitationes
-gratissime conquiescere.
-
-_Tullia._ At vero, in tuis, puto, complexibus non ita quievit Caviceus.
-Sed enim in eo, quem innumeris tuis illecebris excitasti, rapido motu,
-utrique quies et voluptatis cumulus summus.
-
-_Octavia._ Qu� pr�sagieras gaudia, inveni; ad eam delectationem nullo
-opere perveni, qu� omnium utique superat rerum pretium, qu� mortales
-inserit immortalibus.
-
-_Tullia._ Nihil vero, occlusis cubiculi nostri foribus, quominus
-jucundo, quem aures jam dudum expetunt, cibo pascar, impedit.
-
-_Octavia._ Intelligo, cognata: vis quam pollicita sum, me narrationem
-aggredi.
-
-_Tullia._ Scilicet, quid dulcius mihi queat accidere, quam participem
-fieri voluptatum, quibus ingurgitata es? Nam sermone hoc tuo partem
-infundes in animum meum, qu� nihil e cumulo tuo detrahat.
-
-_Octavia._ Vellem etiam ita et in corpus tuum fundi per me posse
-Cupidineos illos fluctus, qui cymbam meam ad veri boni portum per hos
-quindecim dies detulere; et ex animo loquor.
-
-_Tullia._ Quam altum, quam crassum infixit in navim tuam malum ad eam
-navigationem Caviceus! Quam impar tibi visa est navis tam parva arbori
-tam immens�!
-
-_Octavia._ Rides sane: convenit belle mihi cum Caviceo. Quod perfregit
-mihi vallum, victori ademit victoriam: ecce exhaustis fugit viribus. Cum
-jam languidiorem vidit parens mea, id dedit consilii ut ad patruum iret;
-pr�texit itineri officium, sed, verum ut fatear, cognata, jam fract�
-vires vera causa fuere, nec me latet. H�c, qu� mensis unius erit,
-reparabit virium robur, absentia: prudens profecto consilium.
-
-_Tullia._ Quid hoc est? tam tenera, tam delicata, ad primos non periisti
-Cavicei concussus? Quid audio? Qu� tam cito talem peregeris, jam facta
-es athleta. O victricem et laureatam concham!
-
-_Octavia._ Abi, improba manus, qu� procaci tactu adulteras novam nuptam.
-
-_Tullia._ Patere, inepta. Quid times hoc in meo lecto, quem libidine et
-incendio imples? Ea cereos illos qui lucent extingui nolui mente, ut
-omnem pulchritudinis tu� florem delibem oculis.
-
-_Octavia._ Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere lex debet amiciti�?
-Si patior ultro qu� olim a te pathica sum pati solita, nunquid Caviceo
-fecero injuriam?
-
-_Tullia._ Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?
-
-_Octavia._ Quid hi sibi cachinni?
-
-_Tullia._ Novum antrum hausit rimulam illam tuam, in qua sedebat
-virginitas. Quam immane patet! Quid objicies deinceps mihi?
-
-_Octavia._ Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse tibi, aut velim, aut
-debeam.
-
-_Tullia._ Aperi femina.
-
-_Octavia._ Obsequor.
-
-_Tullia._ Quam differt h�c mulieris pars a virginis parte! Ecce divisa
-cadurda: o hiatum! manum etiam inducere possim.
-
-_Octavia._ Eh! eh! eh! moves me nimis ad libidinem, remitti me sentio,
-ni cesses. Vis in manu tua fiam adultera, qu� mori malim, quam in vetito
-hominis amplexu pollui?
-
-_Tullia._ Postea videbimus. Sed nunc agam quod ago. Quis hominum
-complere possit hanc fossam, unum pr�ter Caviceum? Longe laxior es non
-solum quam ego, sed imo quam mulieri conveniens sit, ut homini conveniat
-non portentoso. Sum ego stricta pr� te, qu� tandiu homines passa sum,
-qu� tot sum effusa sub congressibus, e cujus cymba partus invectus est
-in vit� portum. Timeo, cognata, ne qu� hunc in modum discissa es,
-omnibus pr�terea hominibus inutilis facta sis ad Venerem. Quod pumilio
-una in navi regia, si naviget solus, id in te fuerit alterius hominis
-mentula.
-
-_Octavia._ Nihil mea interest, me modo suis semper voluptatibus habeat
-commodam Caviceus, et, ut nudiustertius loquebaris, ejus probe mach�ra
-conveniat in vaginam meam. Hoc sibi usuique suo perfodit stadium, non
-aliis. Quod mirere, cum me ultimum compressit, tam arcte intro aiebat
-sibi vinciri mentulam, ac si manibus premerem, et ita hoc compressu
-exsugi, ut pr� voluptate se diceret emori.
-
-_Tullia._ Tu vero quid?
-
-_Octavia._ Ego spissis basiis animos dabam, et molli crispantium clunium
-motitatione opi eram ad metam eunti.
-
-_Tullia._ Sed quam cupio, instituis a calce narrationem: hanc volo a
-capite ordiaris. Scio te hos per dies probe dolatam, si ex felicissimis
-alia fuit unquam. Sed nunc omnia minutissima vel momenta, ab hora qua
-nupsisti ad hanc usque diem, curioso refer sermone, pupula mea.
-
-_Octavia._ Faciam tibi satis: pruriginosa descriptione per aures in
-animum tuum stillabo voluptates, quas in corpus meum depluit Hymen�us.
-
-Tuo de lecto nondum surrexeram, et jam consanguinei, cognati et affines
-Cavicei mei ad Lares nostros convenerant. Meministi? Ut ingress� sumus
-paternam domum, venit obviam Caviceus alacri ore, l�tisque et micantibus
-oculis utrique impegit osculum, et ad me renidens:--�Ades, mea aurora,�
-inquit, �ades, mea felicitas. Noluit ad vos irem mater, h� dedissent
-mihi poenas nates� (demissa manu verberabat), �castigassem pigritiam.
-Scis te mihi esse Solem, non pro Sole; illucescas modo mihi, suum coelo
-non invideam Solem.� Sub h�c salutantium nos turba circumvenit, mox
-dotales conscript� sunt tabul�, et solemnia nuptiarum, ex more, peracta,
-et juris formulis, ut loquebantur: nihil ut superesset ad nuptiarum
-sacra, nisi victima.
-
-_Tullia._ Victimam appellas virginitatem tuam, sine cujus jucunda et
-l�ta utrique occisione nuptiarum sacra nec sacra sunt.
-
-_Octavia._ His actis Caviceus egoque, domi, solutis concionibus, relicti
-sumus. Coepit ipse rogare sua esse vellem; respondeo me equidem maxime
-velle, qu� jam mea non essem. Fervidissimis basiis labia onerabat,
-urgebat, ignescebat, ignem per viscera mea inferebat. In eo tota eram,
-jam apud me non eram. Ancilla una atque altera comites dat� lateri meo
-h�rebant, avertebant autem oculos retro ut pudicas decebat. Tunc
-Caviceus: �Jube exeant h� ancill�,� inquit, �anima mea, spes mea; hoc
-nuptiarum nostrarum festo die, quid tibi mihique cum illis?--Absit in
-eam me impudentiam cadere!� repono, �quid de me judicares? quid mater,
-quid domesticorum familia?� Pr�clusit novis suaviis os dicenti, ac demum
-sensi vibrari in me arma virilia. Sed ecce revertitur ad nos eodem
-temporis puncto mater: �Ut habes uxorem hanc tuam, Cavici?� inquit, �ut
-amas?--Efflictim,� ait, �et perdite amo; nihil amori meo adjicere ipse
-ne quidem Amor possit, quo ardentior fiat. Sed per Deos Deasque omnes
-nuptiarum Pr�sides et Antistites! permitte me, mater, virum esse, et qu�
-vis ut habeam uxorem tam elegantem, tam pulchram, permitte me virum
-esse.--Adde,� subjicit mater, �et tam teneram. Te cura tangat
-teneritudinis ejus, nam quam impar sit pugn� qu� mox alterum alteri
-committet, annos vix quindecim nata, reputa, fili, cum animo tuo.�
-Dehinc mor� impatiens Caviceus:--�Mei te misereat, mater,� inquit,
-�absumi me sentio c�co incendio, quod sola exstinguere possit uxor mea
-uxoria medicina. Da mihi nunc fruendam; si negas, furaris mihi quod meum
-est; sis mei mihi boni liberalis.� Subrisit illa:--�Sed enimvero,�
-inquit, �isti libidinis tu� impetus intempestivi sunt, non pr�stabiles
-affectus. Ad noctem differ, quod dilatum gratius fiet. Mora dulcescunt
-amoris fructus, ut reliqua meliorum tempestatum dona. Quam intempestiv�
-sint h� preces, mi fili, ipse videris; vellem sane indulgere posse quod
-petis: nec hora, nec locus huic rei apta sunt. Non morabor voluptatem
-tuam, sed ad noctem usque moderare tibi.--Ah! mater,� reponit Caviceus,
-�miserere generi tui, sane Octavia ipsa non negat vulneri mederi quod
-impressit cordi.--Audin, tu?� inquit conversa ad me mater, �vis mederi
-huic morbo? vis ipsa esse medicina?�
-
-_Tullia._ Quidni velles? nimirum sapis.
-
-_Octavia._ Offusus est mihi rubore vultus, qui pro sermone fuit;
-obmutui.--�Taces, nata?� inquit, �nam et consentis. Secede igitur
-tantisper, est quod tua refert maritum tuum monere; ingredere in id
-cubiculum interius.� Secessi passus duos tresve, et arrectis auribus in
-eo tota fui eorum qu� dicturi essent, ne quid me fugeret. Tunc mater ad
-Caviceum: �Nec tempus nec locum nuptiis faciendis apta esse dixi, fili,
-haud ipse negaveris: mox enim ex affinibus nostris, qui nobiscum
-accubituri sunt ad prandium, advenient; lecti in hoc cubiculo nulli.
-Nihilo tamen minus ecce tibi trado Octaviam, sed ea lege ut libidini
-semel tu� pareat, hoc temporis momento. Proxima nocte frueris ejus
-amplexibus ad satietatem. Verum hac hora novi te et operam et oleum
-perditurum, cum non sit ubi eam commodo ad Venerem corporis situ loces.
-Demum parce �tati tu� puell�, nam dicunt esse te �quo membrosiorem et
-equo. Taurum paulo post, quantus ille sit, facile feret si sensim sine
-sensu assuefieri velis oneri, nec primo conatu disrumpi. Vi minus quam
-arte juvabit ramum illum tuum ejus in hortum adigi et inseri.� H�c
-ridens: dehinc me vocat, et adhinnientem mihi videbar audire
-Caviceum.--�Tua non es, nata,� inquit, �mariti es, petiit sibi per
-momenta aliquot te tradi. Quam in omnem vitam cessit Hymen, nec ego nec
-tu negare possumus. Precibus acquievi, qu� tibi pro lege sunt. At volo
-semel tantum ejus obsequaris libidini: cum perfeceris, eripe te foras;
-si secus feceris, iratam me habebis.� Promitto facturam:--�Verum,�
-inquit, �verte te in omnes quos voluerit concumbendi modos, ac maxime
-cave ne per culpam tuam tubi maritalis imber dispereat tibi. Ita te
-adsilienti pr�be, ut qua te via petet, tuum in uterum decidat. Vide
-faxis, nata.� His dictis osculata me ad Caviceum duxit, et una
-inclusit.--�Hoc proximo in cubiculo,� inquit, �exspecto, Cavici, dum
-iter illud peregeris, ad quod te admittit Octavia in ipsa Octavia.�
-Secessit misso cachinno, sed momento reversa:--�Oblita eram,� inquit,
-�quod maxime factum oportuit...� Sed jam me sedere jusserat Caviceus in
-sella parieti affixa. Sub pedibus ad h�c divaricatis, elatisque
-femoribus, sellas supposuerat. Nuda eram ad umbilicum, ipseque arma
-virilia eduxerat. Ut vidit mater:--�Ingeniosa res est amor,� inquit;
-�quam accommodus hic situs ad Venerem!� Fugit retro Caviceus mentula
-minitante; respexit mater:--�O monstrum!� inquit, �sed forti esto animo,
-nata. Bene erit, si bona uti volueris opera tua.� Exscenderam e sella,
-meque ad honestatem composueram.--�Nolo,� inquit mater, �ex collisione
-vestium tuarum, quid hoc mane de te sit factum, conviv� nostri
-conjiciant.� Resolvit vestem, relictoque mihi in ima corporis mei antica
-posticaque parte interiori indusio: �Nunc,� inquit, �sed memor jussi
-mei, admitte virum tuum.� Iterum impressit osculum mihi, et aperto
-itidem mihi sinu:--�Quid condis papillas has tuas sororiantes? nunquid
-merentur Cavicei oculos et oscula?� Et ad Caviceum conversa:--�Ecce,�
-ait, �aperta est arena tibi, Cavici; adesto, athleta fortissime.� Post
-abiit. L�tus festinusque accurrit Caviceus, mihi indusium tollit,
-manumque procacem parti me� admovet; dehinc sedere jubet, ut sedebam,
-utroque ponit sub pede sellam, ita ut cruribus altius sublatis, horti
-porta ad speratos impetus obversa pateret tota. Dexteram tamen subtus
-nates insinuavit, paulo magis admovit me ad se.--�Nunc vero porrigis,
-hera mea,� inquit, �quod me ad veram ducat felicitatis metam.� L�va
-sustinebat hast� pondus; tunc procubuit in me.
-
-_Tullia._ Agedum, quid tu interea?
-
-_Octavia._ Nec negabam, nec ultro dabam. Alterum stupid� foret,
-petulantis alterum. Applicuit arietem foribus meis; in rimam priorem,
-cujus labra diducebat digitis, inseruit mutonis caput. Hic vero h�sit,
-nec ultra quidquam conatus est:--�Octavia mea dulcissima,� inquit,
-�complectere me, dextrum femur tuum subleva, et in lumbos meos
-mitte.--Non intelligo quid velis,� inquam, �quid moliris? te mei pietas
-capiat!� Sub h�c femur ipse meum subdita manu superinjicit in lumbos
-suos, situ quo voluerat. Demum adigit in Venereum scopum mentulam, et
-principio quidem impellit levi concussione, mox fortiori, ac postremum
-eo nisu, ut summum mihi non dubitarem imminere periculum. Rigida ea erat
-ac si cornea; igitur, cum minima loci capacitas negaret ingressum, et in
-intima viam qu�reret sibi, et faceret, caligas demisit in pedes, et
-nudus, ut nuda eram, cominus verberare coepit vehementer valli mei
-crepidinem. Tanta vi ruebat, et cuneo illo diffindebat me, ut lacerari
-me exclamarem. Paululum requievit ab opere:--�Sile, amabo, corculum,�
-inquit, �ita h�c res agitur: obdura immota.� Iterum subter clunes manum
-misit, promovitque ad se, qu� videbar in fugam converti. Nec mora:
-crebris concussibus ita me fatigavit, ut fere animo deficerem. Rapido
-post impetu hastam impulit, summusque mucro h�sit in summo ulcere;
-clamorem tollo, quem audivit mater; festina accurrit.--�Heus tu,
-Cavici,� inquit, �oblitus es pollicitum esse mihi hanc tuam pal�stram,
-quam indulsi tibi, ludum fore, non pugnam?� Cum h�c loqueretur, in
-sudorem defluxit Venereum Caviceus. Sensi me imbre fervido irrigari; at,
-ut primum colliquescebat, eo rapidius agebat se, et humor ille viscidus
-favebat conatui, ut qui contum oleo liniat. Me igitur duos tresve
-digitos perfodit, eamque seminis copiam plenis laticibus fudit, ut intra
-viscera mea penetraret, pubemque mihi postea complueret.
-
-_Tullia._ Tu interea eras
-
-    ...fatui puella cunni?
-
-nihil movebaris, nec similiter resoluta es?
-
-_Octavia._ Fatebor, mea Tullia, tunc primum percepi quid sit Venus. Nec
-omnino tamen exploratas habui omnes harum voluptatum dulcedines. Cum jam
-deficeret Caviceus, incessit me quasi micturientis pruriens libido; tum
-et ipsa retro clunes tollo, et illico sensi magna cum voluptate excerni
-ex me nescio quid, quod mirabiliter me ea in parte demulcebat.
-Conniventes mihi oculi, crebri anhelitus, vultus mihi ignescere, totum
-corpus dilabi. �Ah! ah! ah! deficio, Cavici,� exclamo, �siste fugientem
-animam, desiste ab hac re, qu� tam jucunde enecat!--Euge, Octavia,�
-inquit, �huic voluptati omnes spiritus adverte, ejice fortiter ex te,
-quod titillat tam suaviter sensus.� Interea nervum, qui jam elanguebat,
-demisso intra crura mea capite, sustulit l�va manu, et iterum intrusit
-in ostium meum. Hic demum tactus novos in his locis ignes excitavit.
-Copiosa ex me titillantis fluit liquoris pluvia, ut mictus potius
-videretur quam ejectio seminis e locis. Hoc si temporis momento parata
-fuissent ad pugnam Cavicei arma, per Venerem! gaudio et voluptate ebria
-irritassem ultro in me ipsa ego. Tam cito curriculum illud a Caviceo
-piguit esse confectum in stadii mei ora, nec in ipso stadio.
-
-_Tullia._ Ita belle, ita ad vivum rem depingis, ut me, etiam si sim
-silicernium, movere possis. Osculare me. Vis Lampridium? Sed non vis.
-Rapis me in furorem; quid velim, quid nolim, nescio.
-
-_Octavia._ Quid tibi enim mihique cum Lampridio? Quid vis me velle? quid
-nolle vis?
-
-_Tullia._ Insanio, perdix mea, turturilla mea... Eh! eh! mihi tuam manum
-commoda.
-
-_Octavia._ Do propriam, non commodo. Quid postea?
-
-_Tullia._ Mea mitte intra femina; expansa vola Veneris aggerem occupa,
-prehende belli intestini sedem, immitte digitum; mihi vero sis pro
-marito. Insili in me, subige, subagita. Pulchre omnia!
-
-_Octavia._ Etenim si tibi essem quod Caviceus mihi! Sed quid umbra ad
-corpus? Ut admoves pubem pubi! ut committis cunnum cunno! ut h�ret
-pectus pectori!
-
-_Tullia._ Diffluo, diffluo... O Lampridi!.. Octavia!... Ah! ah!
-
-_Octavia._ O te libidinosam! Tibi rivus manat e lumbis, e quo vix
-puellulus Amor enatare possit.
-
-_Tullia._ Permitte tantisper requiescere ab hac rabie, nam Veneris
-profluvium rabies est. Sedata tandem h�c est mihi tempestas, reddita
-membris malacia. Redi ad Caviceum, quem in pugnatione arcis tu�
-reliquisti sudore fluentem.
-
-_Octavia._ Pergam dicere. Verum de Lampridio quid cogitabas? Quid
-dicebas, �stu furens impotenti? Cur potius non invocabas ad opem
-operisque partem Calliam tuum, quem amas, qui te deperit?
-
-_Tullia._ Scies: communicabo tecum secretissimas meas cogitationes,
-lusus, delicias, gaudia. In partem bonorum vocabo te, omnia inter nos
-dividentur. Memineris somnii, quo qualis vit� tu� cursus in conjugio
-futurus sit, pr�sagire debuisti.
-
-_Octavia._ Dividere et dividi, tu me docuisti verbum esse in rebus
-Venereis salacissimi sensus: et vis inter nos omnia dividi? avertat omen
-Venus!
-
-_Tullia._ Te insulsam! divideris mecum, ego tecum, divisorem habebimus
-probum; omnia sic inter nos bona, quasi judicio Veneris Erciscund�,
-nostra dividentur. O lusus, o risus, o illecebrosas procacitates! Sed
-quid obtrectas, nugatrix? Sequere narrationis tu� filum.
-
-_Octavia._ Gerr�, gerr�! Scilicet, seria petis, o foeminam gravem et
-probam? Revocas me ad sermonem, hac tua philosophia, moribus hisce tuis
-dignum.
-
-_Tullia._ Hoc tuum est delicium. Sed agedum, fac quod facturam te dicis,
-nec facis.
-
-_Octavia._ Etsi lapsus in paralysim Cavicei nervus peteret summisso
-capite inducias, minabatur tamen mole et pondere terribilis. Spumas ore
-agebat, et suo meoque tactus et madidus rore, identidem meam concham
-osculabatur. Perfecisse me cognovi, placatis meas libidinis fluctibus.
-Igitur liberior et audacior facta: �Quid ulterius petis,� inquam, �a me,
-o Domine? obsequuta sum, et me fatigat patienti� me� imago. Nihil
-superest quod pr�terea optes: sine abeam.� Amplexabatur altero me
-brachio, altera vero manu vulvam spurcitiis ejus meisque turpem
-tractabat, identidem offerebat arrepto fascino, non amplius arrecto. Sed
-ab ejus me tandem expedivi amplexibus, et dum fugienti repugno, sellam
-pede offendi, qu� in pavimentum dejecta, non mediocrem edidit strepitum.
-
-_Tullia._ Tunc supervenit mater tua, hoc velut classico finiti pr�lii
-admonita, et ad lauream tuam vocata.
-
-_Octavia._ Dicis. �Non queretur mater nos collusisse sicca Venere,�
-dicebat Caviceus.--�Scio,� reponit mater, �te nobilem esse pal�stritam:
-sed vereor, ut pr�dixi, ne sicut operam ita et oleum perdideris. Num
-bon� fidei homo es? Virginem reddis quam virginem commodavi?� Ingressam
-vero esse non perceperam, nec item Caviceus, cui nuda adhuc propendebat
-ante oculos meos mentula.
-
-_Tullia._ Haud fugit ad aspectum mater, nam
-
-    Recta veniunt, videntque magnam
-    Matron� quoque mentulam libenter.
-
-_Octavia._ Puto equidem, his de nostris rebus subodorata est muliebris
-curiositatis conjectura, aut etiam ipsa vidit oculis minutissima qu�que.
-
-_Tullia._ Vel qu� sanctiores et castiores, curios� sumus omnes harum
-ineptiarum. Mater mea prima nuptiarum mearum �tate, eaque aurea (sic
-diem voco qui nocti beat� illi successit), nihil dulcius antiquiusve
-habuit, quam ut sibi qu�cunque passa essem, enarrarem; et, injectis ad
-collum ulnis, dum dicerem, oscula figebat ori meo, qu� vix Lampridii
-vincant suavia.
-
-_Octavia._ Eandem de mea audies dementiam. Effugit in alterum Caviceus
-cubiculum (ad Caviceum redeo), sublato manu una subligaculo, quod ad
-pedes defluxerat; post januam occlusit mater:--�At tu,� inquit, �ut
-lusisti, nata, ut maritum experta es?� Amplexu arctissimo fovebat h�c
-locuta, osculis premebat.--�Absit a te pudor omnis, nata, puta tibi
-dicta qu� mihi dixeris, in matre sociam habes ad h�c Hymen�i sacra.
-Loquere.�
-
-_Tullia._ Dicenti ardebant oculi, ven� turgebant, hiscebat concha, per
-Venerem meam! Diffluebat ultro remissa. Nec miror: nam id �tatis nonum
-atque vigesimum annum vix attigit. Anno nupsit decimo tertio; in has te
-vit� auras, felici partu, mea Octavia, edidit ineunte decimo quarto. O
-quali incensa �stuabat pruritu!
-
-_Octavia._ Principio nihil respondebam; post, cum coepit inquirere
-curiosius:--�Quid qu�ris, mater?� repono; �obsecuta sum tibi et Caviceo:
-tibi, nam debebam; Caviceo, nam jussisti.--At ne suspicetur quis has
-vestras nequitias, emittam,� inquit, �Caviceum ex domo.--Jube vero in
-inferius conclave descendere, non excedere domo,� inquam; �id multo erit
-honestius, quam si exegeris e tectis ut extraneum, qui tuus quia tua
-sum, et quia meus est.� Illico ad eum abiit.--�Sede interim,� ait, �dum
-redeo.� Demisso ad inferius conclave Caviceo, regreditur; tunc:--�Libere
-loquere, nata, puella es, �tate non infans, et jam ingenio matrem
-familias pr�stare debes. Mulier ego et tu sumus; hoc in quod vocata es
-uxoris munus, bon� mentis fons est equidem nobis certissimus; officii
-nuptialis provincia qu�dam velut regio est judicii et mentis, in qua
-turpe est deficere nos judicio et mente, cujuscunque �tatis simus. Ut
-bona gaudia mariti in corpora nostra, sic bonam mentem in animos eodem
-tubo, egregii artifices, infundunt.�
-
-_Tullia._ Quis dubitet? et ipsa satis es amplo documento, qu� ante hos
-dies etiam fandi rudis, hodie tam apte, ingeniose et comiter omnia et
-agis et loqueris.
-
-_Octavia._ Vix apud nos velut in una sede moratur virginitas et bona
-mens, du� pretiosissim� vit� res. Qui aperit nobis vulvam, aperit et
-delitescentem mentem, virilis contus. Forte in hoc, dum nascimur, loco
-detrusam, mox impulsibus concussibusve suis ex hac infima sede ad
-superiora agunt.
-
-_Tullia._ Belle dictum, ah! ah! ah! si qu� tibi excussit virginitatem
-mentula, mentem incussit. Ideo huic nervo affictum mentul� nomen, quod
-impressa sit illi facultas a Natura, creand� in nobis bon� mentis.
-
-_Octavia._ Igitur audacior adhortatione matris facta:--�Non alia sum,�
-inquam, �mater, ac eram ante horam, nisi quod conspurcavit misere
-Caviceus.--Rapidum Cavicei telum vulnus tuum� (vulvam ostendebat) �non
-hausit?--Subire non potuit, mater, pr� crassitudine,� inquam, �nec ferre
-ego crudos impetus; igitur erupi in clamorem, discerpi me, cum dire
-peteret, sentiebam.--Nec tamen intro vallum tuum pervasit, aggeremque
-perrupit?� subjicit.--�Non potuit,� inquam, �nam cito in humorem furor
-ille impotens resolutus est.--Age, ostende,� inquit, �indusium
-tuum.--Ecce, mater,� aio. Ut vidit abundanti imbre conspersum,
-exclamat:--�O filia! quid video, quam divitem et inexhaustum libidinis
-fontem habet Caviceus! O te l�tam et fortunatam, si h�c seminis copia
-uterum tuum intimum irrigasset! H�res fingi ex eo nobis potuit robustior
-Hercule. Nunc,� inquit, �nuda corpus, nam id volo a tam pulchro corpore
-abjici tam spurcum indusium.� Quid plura? Sumpto alio vestem indui,
-eaque arte et diligentia capillos et vestimenta mater emendavit, ut
-nihil pr�terea addi ad cultum ac honestatem posset.
-
-_Tullia._ Num indusium condidit quod deposueras? Num lustravit oculis?
-
-_Octavia._ Superstitiosa curiositate expandit. Ego vero erubescebam ad
-rem.--�Inundationem passa es, filia,� dicebat, �non levem alluvionem:
-sed apparent null� virginitatis l�s� lacrym�, quid clamabas? Dum
-conciditur virginitas, sanguine� ex ejus c�de stillant gutt�, qu�
-pereunti pro lacrymis sunt. Intelligo, pulsata tantum fuit, non
-vulnerata. Hac nocte se res meliori successu habebit. Sed ad id
-muliebris patienti� stipendium, quod coepisti mereri, probe te video
-comparatam.� Demum indusium armario condidit.
-
-_Tullia._ De convivio, cui et assedi, nihil habes dicere quod nesciam.
-Felicis noctis illius, qu� subsecuta est, expone lusus et procacitates.
-
-_Octavia._ Mei, Ecastor! conveniendi ad noctem usque Caviceo facultas
-nulla fuit, ita consanguine� affinesque e virginum numero adh�serunt
-mihi, lateri affix�. Raptim semel suavium tulit inquiet�, Dii boni! quam
-suave! Nobis alia omnis pr�clusa erat ad plenam voluptatem spes et via.
-
-_Tullia._ Licere amantibus die quod cupiunt, nocturn� vetant amoris
-religiones. Sua sunt nocti dona, qu� solem videre non juvat.
-
-_Octavia._ Moriente die vivere coepimus; mox solutis hominum
-foeminarumque importunis concionibus, relicti soli alter in alterius
-cupiditate emoriebamur. Tu ac Pomponia aderas; tandem utrumque manibus
-prehensum duxit mater in genialem thalamum: �Hac satis hactenus die
-laboris tulistis et inquietudinis,� inquit, �reficite animos quiete et
-corpora somno.�
-
-_Tullia._
-
-    Ite, agite, o juvenes, pariter sudate medullis
-    Omnibus inter vos: non murmura vestra columb�,
-    Brachia non heder�, nec vincant oscula conch�!
-    Ludite, sed vigiles nolite extinguere lychnos:
-    Omnia nocte vident, nil cras meminere lucern�.
-
-_Octavia._ Me paulo ante accerserat in cubiculum mater, in quo delibata
-et imminuta virginitas mea. Hic, reclusa aurea pyxide, odor suavissimus
-nares nostras afflavit, aeraque implevit. �Revolve, nata,� inquit, �ad
-umbilicum vestem, indusiumque.� Obtempero. Nudam videns subrisit: �Es
-vere pulchra, nata,� subjicit, �et Caviceo digna. Sed hoc suaveolenti
-unguine facies, ut opera sua minori tuoque labore fere nullo maxime
-commisceatur tecum. Tuam inunge tibi partem, nullo meliori pacto poteris
-tuis defungi partibus.� Immitto in pyxidem duos digitos et multo
-fluentes unguine ad vulv� refero monticulum.--�Nec vero,� ait, �sic
-facto opus fuit: intro est mittendum, non ad pubem, circum circa, ut
-facis, effundendum.� Mox ipsa extimam intimamque inunxit rimam, digitis
-quam altissime potuit insertis.--�Te multo junior eram, cum nupsi,�
-inquit, �quam nunc es; si hoc me medicamento Veneri aptiorem non
-reddidisset matertera, quam per �tatem eram, patrem sane tuum vix passa
-essem, quem tamen absque summo dolore tuli.� Rem mirabilem! cognata,
-illico insana prurigo vulvam incendit; et tam ardens me invasit Veneris
-libido, ut vix temperarim mihi quin maritum ultro adirem, ipsa
-concubitum peterem.
-
-_Tullia._ Frequentior est hic usus sub hoc coelo, cum teneriores fruend�
-dantur suis viris virgines.
-
-_Octavia._ Quid plura? Tu me in lecto collocasti, et, ut loquuta es,
-ultimum morienti virginitati vale dixisti. Cum se vidit solum Caviceus,
-diligenter occlusit cubiculi fores, meas aperturus; omnesque, ne quis
-abditus lateret, lustravit angulos.
-
-_Tullia._ Hic ludus testes odit, qui tamen sine testibus non agitur:
-
-    Magnis testibus ista res agetur...
-
-_Octavia._ Et vere acta est. Audierat Caviceus, cum diceret mater num
-mihi vehementer timerem, respondisse hunc marito meo injuriosum fore
-timorem, et cum subjiceret, si vellem, rogaturam Caviceum me humanius
-haberet, etiam reposuisse omnem mihi dolorem voluptati futurum, e quo
-illi voluptas nasceretur. Procurrit ad me, et injectis collo brachiis,
-pronus: �Quales,� inquit, �agam tibi gratias, hera mea, pro tanto
-munere? vis absque conditione tradi mihi, nec frustra erit tibi h�c
-confidentia; nihil ultra acturum me recipio, cui non consenseris. Sed,
-ut te novi, consenties felicitati me�.--Sane,� inquam, �nam qui viribus
-tuis amorique meo possim pugnare?� Vestimenta jam deposuerat servorum
-ope, solaque femoralia linea supererant. Sine mora depositis, abjectoque
-etiam indusio, nudus prosilit in lectum. Arctissimo me ligat complexu
-nudam, et spississimis basiis pr�ludit proximo certamini. Mammas,
-uterum, crura, clunes, libidinosis prostituit manibus; omnia pererrat
-membra fervidus, et miratur.
-
-_Tullia._ Sed utilissimam nuptiis partem pr�terierat?
-
-_Octavia._ Ultimum aggressus est eam. Ad suavem quem exspirabat odorem:
-�Non h�c tua l�tissima specus exhalat mephitim,� inquit, �nec mirum, qu�
-tot bona continet bene olere. Rosea tota es et myrtea. Sed scio,�
-inquit, �mollire viam mihi in hoc gaudii tui meique campo, in animo
-habuit mater, et ego artem arte juvabo. Hoc tuam modo diffisurus sum
-conto partem� (mentulam ostendebat, rectam, crassam, longam): �ut
-facilius se penetret in venam hanc, cum impulero, etiam unguento mulcebo
-quod paravi.� Unxit, et intentans delibutam: �Nunc, domina,� inquit,
-�compone te ad Cupidineos hos insultus.�
-
-_Tullia._ Ferant opem Virginensis Dea, Subigus Deus, Dea Prema, Deaque
-Pertunda, amica novis nuptiis numina!
-
-_Octavia._ Unus pro omnibus fuit Caviceus.
-
-_Tullia._ Hi ad genialem lectum Hymen�i conveniebant jussu indigetes.
-Cum Paranymphi discessissent, novam nuptam ope sua ad fortem et invictam
-patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito solventi zonam nupt�
-Herculeo obstrictam nodo; Subigus, cum soluta zona in apertum corporis
-campum pugnaturus conscenderet; Prema, cum uxorem comprimeret, faciebat
-ea ne se subduceret; et Pertunda ut se pertundi et pilo transfigi
-pateretur, nec, cum diffindi sentiret sibi tenerum corpus, pilum
-excuteret.
-
-_Octavia._ Conatus facile omnes meos elusisset robustus, vegetus, quem
-quartus supra vigesimum annus ad hanc pugnam faciebat novum Herculem.
-Ipse me quo situ voluit, ad eam rem componit; non reluctantem manu
-resupinam altera statuit, altera aperuit femina. Post se invergit in me,
-et intra divaricata crura pronum conjicit. Novum hoc me terruit pondus:
-�Animo,� ait, �firma sis, et immota corpore, hera mea.--Non commovebor,�
-inquam, �sed amabo...� Sermonem interrupit cruda s�vitia, nam eodem
-temporis momento, adactam summa vi mentulam in vulvam impulerat. H�c
-dehiscens sponte summum voraverat caput; toto post suo pondere irruit,
-et obsistentem loci compagem coepit solvere.
-
-_Tullia._ Scilicet:
-
-    Irritat virtutem animi, confringere ut arcta
-    Natur� primus portarum claustra potessit.
-
-_Octavia._ Discerpebatur misere infelix vulva; manum meam, interprete
-dolore, in auxilium rogabat mitti; missaque est ab impatientia mea.
-Amplius tenere vocem non potui, infixamque visceribus hastam e vulnere
-conata sum trahere. At osculatus me Caviceus:--�Flecti me non sinam,
-anima mea,� inquit; �averte manum illam tuam turbatricem: minimum tibi
-mihique laboris ad perfectum opus superest.� Interim sustinebam impetum,
-manuque injecta, ne ultra proriperet se mentula, impediebam; sed illico:
-�Hei! hei! corculum!� ait, �preme mihi hunc nervum quem tenes, liga
-arctis digitorum vinculis.� Comprimo vehementer, et eodem temporis
-momento depluit ros fervidus in hortum meum, nam media omnino mentul�
-pars me implebat. Nec propterea subagitabat me, ut antea: ab omni se
-motu abstinebat, et semen profudit ita in campum meum, ut ne gutta
-quidem, aut stilla, ex vi� regi� recta regione errarit. Sub hoc
-elanguere in manu et in vulva salax cauda coepit. Madida, spumosa,
-veternosa versa est in fugam.
-
-_Tullia._ Lucebant tunc cerei in cubiculo vestro?
-
-_Octavia._ Ac si dies nobis luceret, ita liquido omnia patebant.
-�Perfeci, Dea mea,� inquit Caviceus; �quo vero voluptatis me beasti
-cumulo! nunc autem tantisper quiescamus ambo, alter in alterius
-amplexu.�
-
-_Tullia._ Tibi autem, cognata, voluptatis nullus fuerat sensus?
-
-_Octavia._ Audi rem ineptam: ubi exscendit Caviceus, me cepit furios�
-libidinis �stus, ego eum amplecti, osculis petere, suspiriis excitare;
-ille mihi et suavia dare, et labia ima vellicare, et digitis in pube et
-in cadurdis ludere. Subito emitti sentio ex venis meis deliciosum
-profluvium, ac cum eo humore, quo me proluerat, e claustris uteri magno
-se impetu projecit.
-
-_Tullia._ Sic flumina qu�dam ex fonte suo, et originis capite, ingenti
-ferri dicuntur rapiditate.
-
-_Octavia._ Excepit vero hos rivos l�va vola Caviceus; qui ad rem hanc
-inopinam:--�Ego te citius, anima mea, ad libidinis perveneram metas.�
-Ego velut siderata obmutescere pr� pudore, sed manum dimoverat ex eo
-loco quem h�c Veneris spuma inquinabat.--�Non opinabar te id �tatis,�
-inquit, �esse Veneri tam aptam. Ali� in primis congressibus puell� ne
-minima quidem tanguntur oblectationis gutta, tu pleno alveo in voluptate
-natas. Bene est, mea voluptas, bene est.� Cum h�c diceret, eo refert
-iterum l�vam:--�Pap�!� inquit, �profluvium Veneris id non est, sed
-diluvium; qu� tibi vasa in utero latent, qu� tam copiosum potuerint
-imbrem continere?� Ego ad h�c:--�Tuus est hic humor, non meus.
-Effunditur quem intro profudisti: qui egressum negare potui e vasculo
-meo tam horribiliter diffisso?--Quidquid vero id sit, anima mea,�
-inquit, �gaudeo vehementer te his gaudiis esse ad satietatem impletam,
-loquere libere.--Ita est,� inquam; �quod intulisti dum pulsas, id omne
-malum egregie gaudiis compensasti. Jam hodie mane umbra me qu�dam
-attigerat incredibilis voluptatis, sed nihil matutina illa Venus ad
-nocturnam hanc.� Interea hunc viscum detersi e corpore, ut potui, ad
-superinjectum linteum, nam sudarium mater oblita erat pulvino
-subdere.--�Nunc vero,� inquit Caviceus, �alacri esto animo. Volo te in
-omnes transire voluptatis me� gustus, et quidquid libidini placuerit
-me�, etiam tibi placere.� Petulantis aio esse mulieris sub viro
-subagitanti subare, et commoveri.--�Nolo te,� inquit, �motitare clunes,
-et mutuis motibus meis respondere; imo nolo te crura tollere nec ambo
-simul, nec alterum alterumve, cum super te conscendero. Sed h�c sunt qu�
-volo: primum divarices et aperias, quam aptissime poteris, femina.
-Vulvam ostentes mentul� figendam, et eo corporis situ non mutato ad
-finem usque libidinem perduci meam patiaris. Sunt et alia de quibus alia
-te nocte faciam certiorem.�
-
-_Tullia._ Suus cuique maritus mulieri est legislator: cuique marito sui
-sunt mores, et cupidines, eoque mulier pr�stabiliori utitur fato, quo
-mariti mores diligentiori studio in suos transfuderit. Proba demum ea
-est mulier, qu� libidinem suam in mariti libidine qu�sierit.
-
-_Octavia._ �Intumescit mihi nervus,� inquit, osculumque dedit in latus
-recumbenti, papillas molli tactu pressit, concham adhuc roscidam
-tractavit, mox l�vam manum meam mentul� admovit. Rogavit caperem; cepi.
-Dein me jubet componi ad congressum; obsequor. Conscendit subito, et
-mentulam applicat ostio: nulla mora, subiit gurgustiolum id meum rigidus
-hospes; sed, hausta media parte, ad quinque pollices altos
-h�sit.--�Nunc,� inquit, �volo, hera mea, numeres omnes concussiones
-meas. Vide ne pecces in numero.--Cavebo,� inquam, �et morem geram.� Tunc
-altius impressit mentulam: dum vero concussionum numerum duco, et in ea
-re figo cogitationem, impetu fregit ostium, et in adyta Veneris irrupit,
-ad coleos usque, fulminea mentula. Me acerrimus dolor coegit ad
-ejulationem, injunctique muneris in hac perturbatione tulit
-oblivionem.--�Me necas, Cavici, me necas!� exclamo; �parce miser�.--Jam
-tibi res acta est,� inquit, �ecce me totum, quam longus, quam crassus
-sum, voluptas mea, vorasti.--Absiste paululum,� inquam, �recede, educe
-gladii cruenti partem.--Imo altius abdam si possum,� reponit, et dicto
-citius iterum furiose irruit, et ita pubem pubi conjunxit, ut se in me
-penetrare velle totum videretur. Tollo tunc vocem:--�Non sentis,�
-dicebam, �pulsas uteri mei imum fundum? Jam necas, abscede; totum
-gladium hunc tuum noli immergere in corpus meum!� Recessit ut rogabam,
-et cum mediam traxisset mach�ram ex vulnere:--�Quid? dulcis uxor?�
-infit, �anchora tetigi abyssi fundum?� Mox sensim sine sensu coepit
-denuo immittere.--�Adverte,� inquit, �cum primum intro pulsari te
-senties, libere vocem mitte, abscedam illico. Nam equidem libido est
-frui bonis tuis, sed h�c me non tenet dementia ut cupiditatem meam velim
-in s�vitiam mutari.� Inducit ad h�c altius mentulam, et cum
-urgeret:--�Siste,� inquam; �carum sed dirum vulnus infixo mucrone
-infligis.� Retraxit iterum: �Fugit,� adjicio, �cum telo tuo ex hoc
-vulnere dolor omnis; profundius, amabo, ne impellas.� Pubi autem me� et
-vulv� quatuor omnino pollices latos superexstabat virile pilum.--�Novi
-nunc quantam mentul� me� partem impune possis excipere. Modo tres
-pollices superemineat, nullus tibi nocere poterit impetus meus.
-Accommoda igitur mihi manum, et ut ipsa tibi mihique sit qu�dam cunni
-tui accessio. Nam, et nescis, totum venust�, ut tu es, puell�, corpus
-cunnus unus est.� Facio, ut fieri cupiebat: insinuo in eam partem manum;
-et stricto digitorum complexu arreptam mentulam comprimo. Novas sane
-concussiones integrat, ac post decimam resolutus est, meque levi movit
-titillatione dum seminis rivos meam effundit in paludem. Nihil pr�terea;
-nam ejeci nihil.
-
-_Tullia._ Ingenua sane et festiva pascis aures meas narratione. Quot
-vero in hac secunda coitione numerasti concussus, quot tulisti?
-
-_Octavia._ Viginti sane antequam turbaretur numeri ratio; post vero, ut
-audis, decem. Sed dum exclamo, dum excrucior, dum interfici me queror,
-alii etiam plures, multo vehementiores, dati fuerunt. Ipsa de eorum
-numero judica.
-
-_Tullia._ Agedum. Ut reliqua nocte lusisti?
-
-_Octavia._ Toto projectus pectore pectori meo h�rebat et incumbebat.
-Gaudebat adhuc exsugi sibi mentulam; alligatus adhuc brachiorum niveis,
-ut loqui solet, vinculis, me basiis atterebat, cum proximum cubili
-nostro ostiolum aperiri audimus, et eodem momento ad spondam lecti
-apparuit mater. Nam tu abieras, cognata.--�Hem! puto vos,� inquit, �in
-medio amplexu exspirasse.� Mittit se ad latus meum Caviceus, et offusa
-ego pudore:--�Ignosce, mater,� inquam. �Hei mihi! quam crudeli et
-inquieto me homini dedisti!--Macte animo, nata,� inquit, �pensi
-officiique tui est quodcunque passa fueris. His tibi molestiis creantur
-dulcia nuptiarum.� Tunc, conversa ad Caviceum:--�Virginem an uxorem
-perfectam habes tecum, fili?�--Me generum habes,� reponit, �et ego
-uxorem;� et osculum mihi dedit.--�Bene est,� inquit mater, et similiter
-Caviceo osculum tulit.--�Nunc meum agnosco,� inquit, �qui in mea virgine
-viriliter lusit.� Mox utrique obtulit potionem qua reficeremus vires,
-nec multo post abiit, exstinctis qui ad interiorem lecti spondam
-lucebant cereis. Postquam abiit, alligavit me novis amplexibus Caviceus,
-et aliquot post sermones, quibus me voluit rerum, quas a me aut evitari,
-aut servari cuperet, fieri certiorem, in longum dilapsi uterque somnum
-sumus. In primis dixit mirum in modum odio habere foeminei corporis in
-Veneris pal�stris jactationes. Adjecit et alia, qu� non sunt hujus,
-puto, narrationis. Illucebat jam dies cum, suscitata a somno, coepi
-dormientis Cavicei corpus curiosis lustrare oculis. Fateor, cognata,
-nihil exactius, nihil inter homines pulchrius finxit Natura rerum
-parens. Jacebat supinus, pectus candidum, plenum, brachia longa,
-rotunda; venter modice assurgens, femora crassa, robusta; tibi� nec
-nimium graciles, rursus nec nimium magn�; cutis alba, nitida, sine
-rugis, sine mendis. Statuam marmoream dixisses.
-
-_Tullia._ Fugit diligentem illam tuam curiositatem medius Cavicei
-nervus?
-
-_Octavia._ Etiam in quiete timendus, et media in pace minax; quamvis
-attonito similis. Dum contemplor, credidi novos in eum spiritus ex
-oculis meis transiisse et immissos esse. Quasi a domina sua se videri
-sentiret, commoveri coepit, et caput attollere; somnum Caviceo abrupit.
-Finxi ego altum soporem, et conversus ad me Caviceus:--�Dormis, domina?�
-inquit.--�Cur tu vero,� refero, �solvis mihi tam placidam
-quietem?--Putabam,� reponit, �cum diem vidi, jam vigilem esse, qu� sol
-meus es.� Osculum dat, papillas tractat, uterum, et potiorem uteri
-partem, amatam concham prehendit. Conscendit, fissur� me� rigidum
-admovet contum.--�Memor ero promissi,� ait, �ne trepides. Si altius
-impulero quam ferre poteris, mone.� Tunc in sulcum impressit mentulam,
-ad id vi� intervallum quod doloris voluptatisque noverat esse mihi
-confinium. In hoc ultimo hujus noctis labore me diu permoluit, ac
-innumeris inflammata concussibus ad libidinem, urentique correpta
-pruritu, non potui continere me quin nates aliquantulum attollerem. Tunc
-quanto potuit impetu mach�ram immersit ad usque capulum, nec, ut antea,
-dolebat; tamen gemitum misi, et, adveniente libidinis oestro, largo
-proluit plagam, quam intulerat, balsamo. Ex me majorem hactenus se
-fassus est non cepisse voluptatem. Sic ea nox transacta fuit nobis. Et
-post brevem collocutionem invasit gratissimus somnus, qui nos ad altam
-diem tenuit. Quid c�tera referam, qu� scis, qu� novisti, et quorum etiam
-magna pars fuisti?
-
-_Tullia._ At vero ignavum habes cursorem, qui una nocte solida ad
-tertium tantum pervenerit milliare. Sed molles fluxique omnes sunt
-plerique quibus appendit inguinum pondus Natura ultra communem hominum
-modum. Etenim sunt nupti� sexui nostro pr�stantissimum bonum: nam est
-infesta omnis et ignominiosa Venus quam Hymen�i lex non honestat. At
-citra Venerem beata vita nulla est. Sed felicitatis nostr� nobis sumus
-artifices omnes nupt�.
-
-_Octavia._ Miror, cum res sit tam dulcis Venus, non calere eo semper
-igne homines. Nam ad carpendos vit� hos fructus promptiores multo sumus.
-
-_Tullia._ Scilicet ex tua salacitate Caviceique frigiditate pr�judicium
-capis. Amas in tuo nido pippire passerem Catulli. Ex materno sanguine
-fictam, nihil mirum maternis incendi caloribus.
-
-_Octavia._ Quod matris famam oneret nihil audivi.
-
-_Tullia._ Aliquot annis �tate provectior, suis ita infecerat nequitiis
-Lucretiam, Victoriam, et me, ut nobis nihil esset libidinosius. Novem
-aut decem annos nat� eramus omnes. Sempronia vero mater tua jam
-duodecimum attigerat. Victori�, quam deperibat id �tatul�, puerum esse
-se fingebat, me vero alterum; interdum Lucretiam Victoriamque
-appellabat, ac si amans domin� loqueretur amatoriis verbis, sollicitabat
-ad amorem. Se uri querebatur, �stum suum osculis amplexibusque
-temperaremus, rogabat. Nos vero, quas nullus tangebat Cupidinis sensus,
-ridebamus, sed osculabamur, sed amplectebamur. Mox manum sub vestem
-mittebat, liberrimo tactu delibabat pudicitiam. Interdum humi jacere
-volebat resupinas, revolvebat vestes, et indusio nuda corpora
-prostituebat oculis suis. Divaricari crura jubebat. Ipsa se similiter
-nudabat; post insiliebat in nos, quasi vir esset subigebat. Tali matre
-ortam decet Veneri esse simillimam. Eh! eh! eh! Memini, audi.
-
-_Octavia._ Credam qu� narras, si docueris qua tandem sit ratione factum,
-ut qu� ad libidinem sit adeo proclivis, se tamen ab omni turpitudine
-servarit purissimam.
-
-_Tullia._ Faciam. Sed audi puerilis amenti� licentiam. Tres quatuorve
-menses antequam nuberet patri tuo, contigit nos agere secum pomeridianis
-horis. Pater materque aberant, et e familiarium numero nutrix relicta
-ejus erat custodi�: sed in alia domus parte operam dabat domesticis
-rebus. Semproni� erat a pedibus delicatus, l�tus Dion�us, annorum puer
-plus minusve quatuordecim. Admisit puerum in puerilis lusus societatem,
-et post concursationes, saltationes, et omnis generis nequitias, coepit
-sibilis et dicteriis Jocondum petere. Id puero nomen. �O puellam!�
-dicebat, �nos autem pueri sumus, tu pupula. Videte, sodales, ut modeste
-se habet. Moriar; hominem non esse, sed virginem puto. Virginem operit
-virilis vestis. Sexum sane vestemque dehonestat.� Ille, ut pueri solent,
-primum pudore suffundi, postea se fuga proripere. In fugitivum omnes
-involavimus. At cum retraxissemus in interiorem lecti spondam:--�Nunc
-videamus quis qu�ve sit,� inquit Sempronia. Manum prima intra ejus
-femoralia infert.
-
-_Octavia._ Nec reluctabatur Jocondus? Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ --�Apage,� dicebat, �sane virgo non sum, et mox sciam utrum
-virgines sitis.� Libidinos� occurrit manui nervus, quem extraxit e
-carcere. Ut sensit intra manum succrescere:--Hem, quid hoc est;� inquit
-ad me conversa; �tange etiam tu, Tullia.� Ego, ac Victoria, manus
-admovimus harum nequitiarum rudes. Sensimus tactu hoc nostro magis
-magisque turgescere; repetit quoque tactus Sempronia.--�Cum primum,�
-ait, �tractavi hanc rem, carneam inveni, nunc eburnea facta est. Dic,
-Joconde, scis tu� supellectilis usum?--Nunquam expertus sum,� inquit,
-�juventutem meam. Sed scio tamen.--Doce igitur,� reponit
-Victoria.--�Docebo sane omnes vos,� inquit, �sed alteram post alteram,
-et in eo loco� (ostendebat secretam lecti spondam). �Volo autem
-Semproniam primam edoceri.� Igitur manu Semproniam capit, et in eam
-ducit voluptatis regionem. Asiaticis stratum erat tapetibus pavimentum:
-pulvinos binos in humum projicit:--�Nunc sede, domina,� inquit, �et
-momento post docebo usum tui hujusque membri� (mentulam ostendebat), �et
-nihil usquam hoc esse usu dulcius fateberis.� Illa se ultro mittit in
-eum pulvinum; dehinc femoralia solvit Jocondus, et apertis coleis genua
-flexit inter Semproni� femora.
-
-_Octavia._ Videbas tu?
-
-_Tullia._ Videbam, ut tu me:--�Volo tibi, domina,� dicebat, �pilum id
-figere in uterum.� H�c dicens, altera manu evertit in alterum pulvinum,
-quem accommodaverat sustinendo capiti, altera Semproni� vestem et
-indusium, quam altissime potuit, replicat ad zonam. Mox effudit se in
-eam, et primo alterove insultu in ejus fissuram pilum impulit. Tremere
-visa mihi est Sempronia.--�Eh! eh!� inquit, �dolet, Joconde, sed jucunde
-dolet.--Vis abscedam?� respondet.--�Nolo vero,� reponit illa. Coepit
-Jocondus agitare, et illa singulos ad concussus repetebat:--�Eh! eh!�
-donec uterque titillatione nova est velut emotus mente.--�Ah! ah!�
-exclamat Jocondus, �amplectere me, domina, micturio.--Et itidem ego,�
-reponit Sempronia, �eh! eh! impelle, impelle vehementer; deficio.�
-Frequentiores integrant concussiones, mutuo insultuum subsultuumve
-motu.--�Quam apte,� dicebat Jocondus, �sublevas nates! quam ingeniose
-motitas!--Te vero,� dicebat illa, �sentio vere intro meiere. O rem! o
-rem!..� Defecit in h�c verba et paulo post adjecit: �delectabilem!� Sic
-utrique id opus peractum est. Cum exsurrexisset Sempronia, venit in meos
-amplexus:--�O mirabilem lusum!� inquit, �abeant deinceps pueriles nostr�
-inepti�! unus Jocondus doctus est ludere dulcem et egregium ludum.�
-Osculum dedit dicenti Jocondus, dedit et mihi Victori�que, ab ejus ludis
-similes delicias sperantibus.--�Sed me sentio, quasi si in me multo
-imbre deplueris, sub indusio meo madidam,� inquit Sempronia. Ad h�c ejus
-sub vestem manum misit Jocondus.--�Cave, domina,� inquit, �ne indusium
-tibi tuum inficiatur hoc humore,� et abstersit ipse diligenter. �Etenim,
-si nutrix materve tua animadverterent hoc Veneris tuo in indusio
-effluvium, conjicerent te vitiatam fuisse.--Nec a vero aberraret
-conjectura,� inquit Sempronia.--�Hem! quid audio? Quid fecistis vos?�
-qu�rebat Victoria. �Nihil omnino vidi nec �que fui curiosa ac tu,
-Tullia.--Quod solent parentes vestri facere; quod facient mariti in
-quorum venietis amplexus,� ait Jocondus; �quod faciam mox, mox ego tibi,
-id fecimus. Nam eam volo qu� vestram junior est, dum mihi integr� ad
-irrumpendam Veneris arcem sufficiunt vires. Minor in �tatis provectioris
-puella difficultas, nec tam improbus labor.�
-
-_Octavia._ Jam apud me non sum, in stuporem me conjicis, quem fando non
-explicem. O mater! o quam te memorem, mater!
-
-_Tullia._ --��tate mihi, Joconde, cedit Victoria et habitudine
-corporis,� respondeo; �verum ingenio me longe et pulchritudine
-superat.--Amb�,� inquit, �lepid� estis et forma insignes,� refert
-Jocondus, �utrique bona mea commodabo. At vero neutri mamm� intumuere:
-Semproni� tamen jam niveum pectus ornant, non implent.� In Victori�
-sinum manum intulerat, mox in meum, et paulum excrescentia invenerat
-mammarum vestigia, non mammarum orbes.--�Sane si in ea corporis summa
-regione eos non invenis globos, in media tamen invenies lacteam viam qu�
-te ducat ad coelum,� inquit Sempronia, faceta et salsa puella. Ad eam
-conversus Jocondus:--�Osculer,� inquit, �domina, pretiosas illas tuas
-papillas, qu� me donarunt immortalitate.� Basiis oneratas innumeris
-ostendit mihi Victori�que sororiantes, duras, candidas; mox eam projecit
-in lectum resupinam tractavitque uterum et Veneris fanum. Voluit et nos
-ips� lustraremus oculis, digitisque; dehinc me deturbavit in pulvinum,
-et nudati corporis aspectu se ad satietatem implevit.--�Accede vero,
-Victoria,� inquit, �permitte me bonis tuis frui.� Negantem adduxit
-Sempronia. Mittit sub indusium manum, pudenda prehendit, labia diducit,
-digitum inserit. Lanugine nondum obnuptus mihi erat hic locus.--�En,�
-inquit Sempronia, �respice liberius Tulli� me� dotes,� et simul vestem
-indusiumque alte resolvit; �sed tot miraculis, ut es genibus stratus et
-supplicis in modum, basium inferto,� subjicit. Uterum igitur, et quid
-mentiar? ipsam etiam libidinis concham, osculo veneratus est. Interea
-coepit inter tot amoris incentiva arrigere; se nudam deflectit in
-Victoriam et in ulcus dehiscens trusit impetu rigidum pilum. Sustulit
-vocem Victoria:--�Apage, apage,� dicebat, �non patiar;� sed post quintam
-sextamve impressionem telum omnino hausit, et Veneri h�c est pleno coitu
-initiata.
-
-_Octavia._ Non secesseras tu et mater, dum devirginabatur Victoria?
-
-_Tullia._ Cum vidimus tam parvo conatu in intima penetrasse Jocondum,
-prosecuti sumus plausibus procurrentem admissis equis ad metas, et de
-Victoria in Victoria triumphantem. Profudit maritalem rorem in puell�
-sulcum, quam nullus tamen perfect� beavit voluptatis gustus. Re patrata
-sudario extersit Victori� campum, qu�, se cum erexisset in
-pedes:--�Exit,� inquit, �e fissura mea, nescio quis humor, quem sensi e
-tuo corpore in meum fluxisse.� Sustulit dicenti indusium Jocondus, et
-sudario leviter admoto iterum detersit; album vidimus liquorem sanguine
-mixtum. Tunc injectis brachiis alligavit pectori suo Victori� pectus.
-Conquerentem dire se habitam solatus est. Sudarium postea explicuit
-cruore et Venereo sudore tinctum:--�Etiam te virginem fuisse fateretur
-Apella Jud�us,� inquit.--�Nunquid et ego fui,� reponit Sempronia, �serve
-ultra servitutis nequitias nequam?--Imo et tu fuisti,
-domina,�--respondit Jocondus; �sed quia per �tatem eras, quam Victoria,
-paulo apertior, ideo tam apertis virginitatis c�s� notis meum non
-decorasti triumphum. Nam opima, quibus h�c contingunt, referre se putant
-spolia, et eo beatiores quo difficilius et diutius anhelarint. Gustum
-voluptatis labor acuit.�
-
-_Octavia._ Miseret me tui, qu� his deliciis interea, quibus jam mater
-mea et Victoria ingurgitat� sint, tandiu abstines.
-
-_Tullia._ Puer delicatus et tener, attritus lassitudine, deliquescebat,
-sicut et libidine. Ego ad eum:--�Jam langues, jam deficis, Joconde? num
-sufficient tibi vires ad amplexus meos? Abibo ego vidua ex his nuptiis?�
-Risit Sempronia.--�Non abibis sane,� inquit; �ecce vadem me habes,
-Joconde; sed gustatione recreandus es, qui nos tuis bonis ditas
-munificus. Perge ad nutricem, roga gustationem afferri mihi et
-sodalibus.� Paret; ac paulo post placentam saccharo conditam puer
-ingentem attulit, et in lagena optimum vinum. Ego primo puero non
-exiguam do partem placent�: non edit, sed voravit, vini cyathum etiam do
-bibere.--�Tibi edit, tibi bibit Jocondus,� inquit Sempronia. �Cura
-ipsius corpus qui mox in tuum non notas fundat delicias.� Semproni�, et
-ipsi etiam Victori� eadem Jocondi cura. Igitur refectus potu et cibo
-vires sibi dixit omnino esse restitutas, quas in earum vulvis
-reliquerat. Illico in amplexus meos et oscula advolat: projicit in
-pulvinos male repugnantem, Sempronia ridente. Quid plura? Summa se
-satiavit intra femina mea voluptate.
-
-_Octavia._ Igitur facilem habuit in te aditum?
-
-_Tullia._ An te fallit nos Italas laxiores esse plerasque omnes in
-tenera juventute?
-
-_Octavia._ Sane me ac te jure exceperis.
-
-_Tullia._ Nug�! Nupsimus amb� prodigiosis mentulis. Priapo ad Deos
-sublato, si Lampsacena tellus duos tales pr�terea viros, ac sunt Callias
-et Caviceus, tulisset, non desiderassent pruriginos� nurus exstinctum
-Priapum, cujus hic magnificus sermo:
-
-    H�c est commoditas in nostro maxima pene,
-      Laxa quod esse mihi foemina nulla potest.
-
-Strict� vis� sumus quibus nulla potuit videri laxa foemina. Nam postquam
-tradit� sunt Sempronia et Victoria viris suis, quanquam bene mentulatis,
-et �tate, quam est Jocondus, multo provectioribus, a primo congressu in
-ima viscera telum condidere, pleni coitus absoluta cepere gaudia. Ita
-est, cognata, hiant, hiant Veneris ostia antica deformem in modum Italis
-Hispanisve foeminis: putes non hominibus tantum, sed etiam mulis natas.
-Verum in nobis Jocondus jam semiaperuerat maritis nostris ad h�c gaudia
-viam.
-
-_Octavia._ Hoc cogitabam; et ne difficilior esset ineuntibus, aditum
-patefecisse.
-
-_Tullia._ Falleris: nam nec medii digiti mei longitudinem, nec pollicis
-crassitudinem pueri mentula superabat in ea �tate. Omnes vero maritis
-nupsimus egregie mutoniatis; Victori� tamen et Semproni� maritos, licet
-probe ad eam rem comparatos, fatendum est nec cum Callia posse, nec cum
-Caviceo comparari. Dicunt Medici natur� eos modum excedere, qui arrigunt
-ultra septem octove transversos pollices: est mensura communior, si
-longitudinem qu�ris; sed crassitudo magnitudini respondere debet. Aiunt
-vagin� voraginem et altitudinem ad os usque matricis extendi in coitu
-per septem octove pollices; ulterius absque aliqua mulieris
-incommoditate aut etiam �rumna posse negant. Ita fiunt, si crassitudine
-nimia nervus intumescat, difficiles coitus. Dum dilatatur ad
-lacerationem vagina, plus hostilitatis in muliebria arcana infert dira
-mentula, quam pollicebatur amoris. Sed sane quo juniores, eo sumus
-aptiores cujusque modi hominum peculiis.
-
-_Octavia._ Putabam matre mea mulierem nunquam et nusquam vixisse
-sanctiorem. Qua tandem arte factum est, cognata, ut nec pater meus, vir
-maxime suspicax, nec fama, qu� omnia per urbes, vel reconditissima,
-rimatur et vulgat, ac si viderit, nihil unquam animadverterint in ea
-quod non probarint, non laudarint? Nam et eam efflictim deperit parens,
-et omnes summis laudibus, ut pudicam et probam ut qu� maxime, cumulant.
-
-_Tullia._ Qu� pereunt mulieres, aut fam�, qu� vita potior est, jacturam
-patiuntur, e� pler�que omnes, sua culpa, in eam incidunt calamitatem.
-Recte dictum est �esse modum in rebus, esse certos denique fines�. Non
-in rebus consistit laus et vituperium, sed in rerum usu; vafrum et
-callidum ingenium pro prudenti habetur, et prudentis est se quibusdam
-veluti limitibus circumsepire. Ab his nulla amoris libido, odii nulla
-impotentia, qu� nos plerumque obc�cant, animum caut� et judicio pr�dit�
-abducant. Vis bene beateque vivere, Octavia? omnia putes tibi licere, et
-nihil. Id summum tibi sit pr�ceptum, in ea vit� conditione, cui te
-nuptiarum lex addixit.
-
-_Octavia._ Vix ac ne vix quidem, id quid sibi velit percipio: quomodo
-omnia mihi licere et nulla arbitrer?
-
-_Tullia._ Qu� poteris commode, absque mariti tuorumve offensa, id tibi
-licere omne habeas persuasum; quod certo absque periculo non poteris, id
-omne vetitum ne dubites. Impr�sentiarum imbuenda mihi es ver� solid�ve
-sapienti� pr�ceptis, quibus in posterum totius vit� cursum regas. Debeo
-illis omnes meas voluptates, et servatam incolumem pudiciti� famam, dum
-ludo, dum adolescenti� bonis libere fruor. Illis et tu debebis
-felicitatem tuam. Ad voluptatem uno spiritu omnes ducimur, uno cursu
-ferimur mal� et bon�. Sed malas nulla tangit honoris cura: bon�
-existimationis et glori� decus voluptati, ipsique adeo vit�, anteponunt.
-At bonis non una omnibus via ad gaudia euntibus. Imprudentes et
-insipientes fere plerasque omnes in medio cursu aut ignominiosa mors,
-aut spississim� dedecoris tenebr� intercepere. Alias, qu� se duci
-student sapienti� pr�ceptis, comitatur usque ad fornices et cellas laus
-et interrupti lus� multitudinis plausus. Igitur non mutandi fines, quod
-abhorret a recto, sed qu�rendorum finium mutanda ratio et modus.
-
-_Octavia._ Qui sunt hi fines, qu� investigandorum ratio? Libenter audiam
-rem scilicet gratissimam quia utilissimam.
-
-_Tullia._ Paucis absolvam. A perfectis cum Callia nuptiis mensis vix
-intercesserat, cum ex meis Calli�que moribus jam bene perspectis, has
-ego mihi tuli ipsa leges, quas ad hanc diem servavi diligenter. Quos ex
-iis fructus capio, et tu, si servaveris, capies. Principio adverti
-animum ad eas res omnes qu� supra, qu� extra, qu� intra. Supra me est
-religio, qu� rerum politicarum primum obtinet locum, sed in Natur�
-ordine nullum. Vidi quid religioni, cui subsum, quid mortalibus
-reliquis, quid mihi deberem. Primum decet omnino religiosas esse
-mulieres nuptas, aut videri. Nam qu� religiosa est et esse non videtur,
-haudquaquam pr�stat qu� utique religiosa videtur, nec est. Summa nupt�
-felicitas ex mariti pendet judicio. Ea beata fortunataque est, quanquam
-nullius pretii, quam �stimat plurimi maritus; secus deflend� sortis,
-quam odit aut despicit maritus, natur� donis, virtutum dotibus
-cumulatam. Sed postquam ferventiores illi amoris �stus in nostris
-amplexibus tepuerunt, mariti, quam opinionem concipiant de nobis, a
-virtutum numero qu� lucent in nobis metiuntur. Amore suo dignas non
-judicant, quas bonas non putant. Nos ideo amant, priusquam bonis nostris
-fruantur, quod pulchr�, quod lepid�, quod juvenes. Demum cum libero
-corporum nostrorum visu, tactu, et usu, libidines suas expleverunt, nos
-amant si �stimant, si bonas credunt, si virtutibus instructas vident.
-Igitur, Octavia, finge te ad eos mores, aut finge eos mores. Nulla
-unquam delebit oblivio, nulla res obliterabit quam ceperit de te in his
-nuptiarum tuarum primis diebus, opinionem Caviceus. In hac vit� scena,
-quam induisti personam, belle tibi est sustinenda.
-
-_Octavia._ Vis me larvatam incedere? Sed deponitur facilius h�c animorum
-larva, quam sumitur.
-
-_Tullia._ Consequitur id uxori� prudenti� caput, hoc effatum: Publicos
-ritus, communes usus, nefas sit floccifacere. Palam vive omnibus, clam
-et in tuto tibi. Objecto sanctitatis velo vitam tege. Civili vit� multo
-utilior est, qui male facta probitatis specie honestat, quam cujus bene
-facta sub umbra flagitii latent. Honestatem indue, sed quam, cum opus
-fuerit, non �gre exuas. Jurent qui te viderint in his officiis multam et
-totam, tuis nihil esse moribus sanctius. Sciant quos beare volueris
-nihil esse amplexibus dulcius, moribus amoenius, consuetudine liberius.
-Semproniam �mulare matrem tuam.
-
-_Octavia._ Qu� doces aperta sunt, qu� de matre loqueris incerta et
-obscura.
-
-_Tullia._ �que est mihi nota ac tu. Ejus furores passa sum, ut tu meos.
-H�c institutionis conjugalis capita scias ejus ex moribus atque
-consiliis esse derivata. �Inter mortales immortalium tibi loco sit
-maritus,� dicebat mihi, cum nupsi. �Cui cor sapit foemina, pro certo
-habeat, esse se mariti voluptatibus natam, reliquos homines omnes suis.
-Alterum marito debes, alterum tibi. Quidquid exegerit vir tuus tuo ab
-stipendio, obsequere. Tibi turpe videatur nihil, quod illi dulce
-videbitur. Omnes te muta, ut Proteus, in figuras, cum jusserit. Cum
-ludendi liberius tecum libido incesserit, omnia sint honesta tibi, qu�
-in ludum vocaverit. Ejus ultro servi libensque libidini, serviant tu�
-alii.� Sic ego cum Callia, sic cum Lampridio.
-
-_Octavia._ Bene est, jam quid tibi sit cum Lampridio commercii
-intelligo.
-
-_Tullia._ Juvat et te scire Veneris me� reconditiores amoenitates.
-Calli� usum corporis mei, qualem cupit, hilariter pr�sto, imo unde nulla
-mihi creetur voluptas: Lampridio vero eum qui mihi commodissimus est et
-jucundissimus. Imperat alter, impero alteri; alterius sum ego, meus est
-alter; fruitur usu corporis mei alter, ego alterius. Non ita aurum
-discrepat a plumbo, ac domina differt ab uxore. Longe minori distat
-intervallo tellus a coelo, quam felicitas liber� concubin� a conditione
-mulieris nupt�. Demum felix ac beata eris cum alteram alteri miscueris.
-
-_Octavia._ Ego vero qu�rerem amantem amens? Ipsa invitarem procum in
-amplexus meos, inducerem in lectum? Avertat hanc a mente mea impudentiam
-Venus! Pr�terea non timerem mihi a justa mariti ira, si in eam caderem
-contumeliam infelix? Profecto novi ejus animum: si me hujusmodi
-suspectam haberet licenti�, nec homines, nec Dii ab ejus me manibus
-vivam eriperent.
-
-_Tullia._ Nolo pudorem tuum fatigare: communicabo tecum Herculis mei
-oscula, libidines, lumbos. Te in ejus amplexus conjiciam, in equum tuum
-tollam eum ultro manibus meis.
-
-_Octavia._ Te festivam, ah! ah! ah! sufficient illi latera, scilicet?
-
-_Tullia._ O nequam jam ab ingressu cell� prostibulum! Parem tibi
-inveniet par meus, si Veneri tu� sit impar.
-
-_Octavia._ Joco dixi quod serio capis. Sed enim narra mihi, mea lena,
-qua tandem arte tam fidum carumque hospitem comparasti? An dono tibi
-datus est, an tute in ejus ultro venisti arbitrium et jus? Quibus
-exc�casti Calliam tuum carminibus? Qu� te tu� fraudes tot voluptatibus
-delibutam beant, et a tantis qu� circumveniunt libidines nostras undique
-periculis, tutam tectamque habent?
-
-_Tullia._ Quidni dixerim? O scortulum merum et putum! Miranda referam.
-Paucos post dies quam Sempronia mea, mater tua, nupsisset, erat magna
-pompa invehenda in Lares Victorii. Id prius sedula opera petiit a matre,
-sibi ut addiceretur Jocondus, qui sibi esset a pedibus scilicet et a
-mentula. Nec �gre exorari passus est Victorius.
-
-_Octavia._ A sexto mense elapso duxit Jocondus uxorem, nec e nostris
-propterea tectis excessit. Et sane, cum ea qu� interdum vidi ipsa, aut
-audivi, dum una essent et �tatem meam spernerent, curiosius relego, ex
-iis omnibus in tuam deducor sententiam. Ita est, Tullia, fruebatur
-matris me� bonis Jocondus.
-
-_Tullia._ Loquere, quid times?
-
-_Octavia._ Quam gnaviter opinione de se concepta abutebatur! Fallacem
-virtutis speciem! Vidi s�pe colloquentes, colludentes, cum domo abesset
-pater. Vellicabat matrem meam Jocondus, nec jam a pedibus, sed
-procuratorem gerens. Nec tamen mammas, quod viderim, aut illam corporis
-nostri partem appetebat. Forte ingressus cubiculum, in quo mater et ego
-una eramus: mater attalico opere telam lana pingebat; ego ut pueri
-solent cum catella, quam aure arreptam tollebam in aera, ludebam. Ille
-matrem l�to vultu aggreditur, manu a sede sublevat, et abducit volentem
-nolentem a conspectu meo. Credebam exiisse e cubiculo, et gaudebam esse
-me mihi relictam; sed illico audio lectum gemere, et matris, ac si
-aliquid moleste pateretur, vocem. Ego arrigo aures metu perculsa, mox et
-arrecta in pedes advolo. Audiit mater, et antequam propior facta essem
-accurrit, intra ulnas ridens suspicit, osculis premit; Jocondus vero
-evanuerat in auras. �Quid tibi,� aio, �dolebat, mater, cum te audivi
-suspiria mittentem?--Nihil admodum,� inquit; �cum regredior in
-cubiculum, ictu in hunc lecti pedem incusso fere talum fregi.�
-
-_Tullia._ Sane. Nihil autem percepisti pr�terea? Nihil de eorum
-consuetudine subodorata es?
-
-_Octavia._ Multa, sed qu� cadant tantum in conjecturam, probationis loco
-esse non possint. Ea uterque cura effugiebat oculos meos, ut certi nihil
-unquam assecuta sim. Quod unum probe intellexi, sedulo curavit mater, ut
-de se optime sentirem, et probissimam mulierum esse nostratium mihi
-persuaderem.
-
-_Tullia._ Scio: et se ut optimam et sanctissimam tibi commendarem,
-multis et enixis a me precibus obtestata est. Sed qu� de ejus arcanis
-palam aperio tibi, non minus reliquis omnibus condita oblivione
-silebunt.
-
-_Octavia._ Parricida essem, si matris me�, cui tam cara hactenus fui,
-fam� non parcerem, qu� vitam pretio superat. At vide quo me dolo ludi
-voluit. Tres omnino dies, antequam Caviceo dedita sum, hoc me sermone
-agressa est: �Perendie, nata, Caviceo nubes; hoc tantum intervallo a
-spurcitiis et sordibus distas hactenus pura et sancta, quia virgo. Cum
-virginitatem deposueris, virtutes te mult�, ut conspurcatam tabe,
-fugient, aliqua ni opera forti et pr�clara, qu� earum deceat severam
-gravitatem, continueris a fuga. Nihil est coelestius virgine puella,
-nihil vilius conscelerata puella.--Quid vis me facere, mater?� repono.
-�Liceat igitur virginitatem meam per omne vit� �vum servare intactam,
-reconde me in Vestalium choros.--Absit,� inquit; �nec res nostr�, nec
-amor in te meus patietur unquam te vivam consepeliri. Sed obsequere
-consilio meo. Statue voto concepto te omnem libidinis curam et affectum
-odio habituram et horrori. Amove mentem tuam, ut et ego amovi semper, ab
-his spurcitiis, et amittendam pudicitiam sacrificio venerare, amissam
-sacrificio defle.--Volo,� inquam, �sed ad quod hortaris me sacrificium,
-mater?--Volo et obsecro,� ait, �Octavia mea,� et dicens osculata est,
-�volo te ipsam in id vocari sacrificium, manumque tuam et meam his
-sacris operari utramque. Sed opus est constanti et forti animo.--Non
-deerit,� inquam, �animus.� Tunc jurejurando adegit sibi ut pollicerer
-omne id passuram, quod consilii sui esset.--�Cras mane,� inquit,
-�quandoquidem tam proba, tam bona, tam casta es, nata, quam venusta,
-quam ingeniosa, quam nitens, postquam in templo spoponderis Superis quod
-pollicita es mihi, rem exsequemur tibi gloriosam, honestam, et longe
-utilissimam.�
-
-_Tullia._ Nihil novi loqueris; rem omnem enarravit, ut gesta est,
-credulitatem quidem irridens tuam, fortitudinem vehementer collaudans.
-
-_Octavia._ Igitur ab hoc me abstineo sermone: qu� scis, amplius scire
-non potes.
-
-_Tullia._ Imo volo pergas, si me amas. Rem per summa capita perstrinxit
-Sempronia, non ita, ut tu, diligenter per singula exsecuta fando est.
-
-_Octavia._ Primo mane jubet e lecto surgere; post, indutis qu� adpararat
-pretiosissimis vestimentis, ducit ad Theodorum, ex eorum secta, qu�
-vultu et horrida barba, passaque canitie, magnam vulgo videntur sibi
-pr�ferre vit� sanctitatem. Ut sacris adfuimus, accedit ad me ille:
-�Habes,� inquit, �filiola, matrem, qu� tibi omnia bona et sana precatur.
-Nubes intra triduum, purgandus tibi ab omni labe animus, ut te parem et
-idoneam huic coelesti dono pr�stes. Nam pueros edes in lucem, qui si
-bona es, sedes, e quibus infern� mentes deturbat� sunt, obtinebunt;
-earum autem, si mala es, numero accedent. Qu� tibi erit optio?� Ego
-rubore offusa tacebam. �Loquere, loquere,� inquit.--�Volo,� respondeo,
-�et bonam esse me, et illos bonos.--Accede igitur.� Quid plura?
-Provoluta ejus genibus, effero omnia, qu� vel minimo mihi vitii contagio
-infecta videbantur. Cum audiit me jam libidinosa pollutam esse licentia,
-parum affuit quin stomacharetur. Tamen monitam abstinerem ab his rebus
-jubet bono esse animo, et omnino parere matri qu�cunque exigeret a
-patientia mea. Tunc matrem advocat, et eductum e dextra vestimenti
-manica fasciculum cordularum, quem non explicuit, matri porrigit.--�Non
-parces virginis tu� cuti,� inquit, �nec tu tu�; qu� sis ipsa exemplo. Si
-contra feceris, poenas dabis.� Sub h�c exiimus amb�.
-
-_Tullia._ Hi homines sic illudunt facilitati nostr�, sic regnant.
-
-_Octavia._ Verius dixeris: sic nos virorum illudimus credulitati, sic
-regnamus. Ubi ingress� sumus interius domus nostr� penetrale, e quo scis
-prospectum in hortos dari, occludit fores mater: et mihi fasciculum
-subridens tradit explicandum. Explico, video flagri esse genus e
-cordulis quinque compactum, quem minutissimi, iique frequentissimi
-distinguebant nodi. �Hoc te nunc pietatis choragio oportet adornari et
-elui, nata, sed volo tibi pr�lucere exemplo,� inquit. �Juss� sumus,
-quantis viribus poterimus, inflictis proscindi flagris. Obsequar ego, et
-obsequeris tu, ut te novi.--Obsequar,� inquam.--�Non adeo firma es,�
-addit, �ut possis ipsa a te ferre qu� me pati videris; adhibebo tibi
-operam. Dum carmen summissa voce querulaque accinam, l�tari animum meum
-intra pectus vehementer ne dubites.�
-
-_Tullia._ Nunquid tibi metu tenellum corpus contremiscebat?
-
-_Octavia._ Me haudquaquam putabam adeo fortem, et ad poenas luendas
-alacrem, ut visa sum mihi et matri. Et vere jactant nihil constantius et
-fortius esse muliere, si obstinato velit animo ad dolores
-obdurari.--�Quid terimus tempus, nata?� inquit mater, impresso osculo.
-�Solve stolam mihi celerius, ut denudentur infames corporis partes omni
-supplicio dign�.� Solvi ut jusserat. Ipsa ad medium truncum indusium
-revolvit interius, et supra lumbos. Tunc se mittit in genua, et hac
-lanien� supellectile sumpta in manus:--�Adverte, filia,� inquit, �et
-ferendi doloris cape exemplum ex me.� Sub h�c, digiti impulsu leniter
-sonuere fores.--�Novi quis hic sit,� inquit mater, �adest Theodorus
-sanctissimus mystes, utrique futurus adjuva, et promisit sane se
-venturum si copiam haberet.� Iterum digito ferit ostium:--�Ille ipse
-est,� inquit mater, �adest Theodorus, aperi, nata.--Quid, mater, vis te
-ab eo nudam conspici?� inquam.--�Non scis,� reponit, �mihi esse
-notissimum? Illi acceptum fero, quicquid in me est non poenitendi
-decoris.� Demisit tamen indusium dum aperio. Ingressus ille renidenti
-vultu coepit utramque laudare, et potissimum matrem, mihi exemplo
-pr�esset se meque digno, hortari. Multa adjecit qu� me eo furore
-accenderunt, ut peterem ejus me manibus sanctissimis c�di. Nam multo
-sermone, eoque accurato, probavit omnem, extra flagitium, pudorem
-flagitium esse; eas demum pudere merito, qu� nudas se hominum oculis,
-voluptatis et libidinis causa, objiciunt, non qu� pietatis et
-castigationis. Alterum turpe, alterum honestum: alterum mortalibus
-quidem, alterum immortalibus placere; tum ejus generis �rumnas magn�
-esse utilitatis. Nam illis omnino, velut mirabili quodam lavacro,
-eluuntur, quas contraxerint et admiserint in se foemin�, sordes, si
-quantum nefarii gaudii ex suo corpore inhonest� ceperint, tantum
-similiter cruciatus in sensus suos intulerint. Pleraque sic aboleri
-secretis his suppliciis, qu� profiteri aut myst� aperire sceleratus
-pudor vetat.
-
-_Tullia._ O commoda documenta, si qu� libidinosa est et pudens! Ego sane
-h�c tua, Theodore, pr�cepta nihil moror. Perge.
-
-_Octavia._ Denique post hos sermones flagrum ipse sumit, provolvit se ad
-ejus genua mater, itidem et ego. Jubet pone matrem paulum secederem,
-oculos in eam defigerem, singulosque ictus, quo caderent, tuendo
-sequerer. Ad matris latus l�vum astabat, et cum dixisset illa indulgeret
-sibi sanctam operam, et quasi carmen occineret, magna vi in ejus nates
-apertas irruere acerrimi ictus. Contremiscere his inflictis mihi visa
-est; consequuti sunt leves aliquot ad hos graviores. Demum ita miseram
-proscidit, ut vibicibus ictuum exarat� nates, qu� prius candidissim�
-erant, viderentur lanienam exsecrari.
-
-_Tullia._ Nihil vero querebatur?
-
-_Octavia._ Nequidem hiscere ausa est; semel elapso gemitu: �Ah! pater,�
-inquit. Irasci autem ille ad eam vocem:--�Non abibis inulta,� ait, �e
-manibus meis.� Jubet pronam demisso capite et pectore corpus in humum
-flectere. Obsequitur, sic nates exporrect� flagro occurrebant; ac demum
-per dodrantem integrum ulla absque intermissione c�sa est.--�Nunc satis
-gaudii animo tuo injectum, surge,� ait Theodorus. Surrexit dejecto ad
-pedes indusio, stolaque induta, ridens me amplexu suo petiit.--�Nunc tu�
-sunt partes, nata; putas animum sufficere tibi ad hunc ludum?� inquit,
-�nam ludus, non labor.--Ita suppetant mihi, ut animi, sic corporis
-vires!� repono. �Quid me facto opus est?--Accommoda tuam puellam,�
-inquit Theodorus, �huic pietati. Spero futuram te fortiorem.� Ego
-interea conniventibus oculis terram spectabam. �Meam equidem spem non
-falles,� dicebat; �loquere.--Conabor,� refero, �opinioni de me tu�
-respondere.� Interea defluxerat ad pedes vestis, indusiumque mater
-revocabat ad lumbos. Ut me nudam sensi, summus vultum meum pudor rubore
-omni suo offudit.--�Nihil opus est tibi genua flectere, filia,� inquit,
-�persiste recta, ut es, et immota.� Post adducit ad Theodorum:--�Vis
-beari?� inquit ille, �vis ad c�lestem per dumeta pervenire
-voluptatem?--Nec animus deest,� respondeo. Post coepit levissimis sensus
-meos ictibus irritare, non vexare.--�Poteris, filiola, duriuscula pati?�
-interrogat.--�Poterit,� inquit mater.--�Potero,� repono et ego. Tunc a
-lumbis ad ima crura me totam cordularum cruda momenta
-percurrerunt.--�Satis, satis,� dicebam, �mei te, mater, misereat!--Macte
-animo,� inquit, �vis ipsa tu peragere id officii quod superest? nam
-medium hactenus est confectum.--Bene est,� inquit Theodorus, �videamus
-ut sibi adulabitur. Habe tibi flagrum, filiola, ipsa diverbera imam
-hanc, qu� sedet in corpore tuo, libidinis aream.� Admota mater manu
-manui me�, docet, ut hac illacque vi impellendum sit in eam partem huic
-contumeli� apertam et objectam. Adduco ictum magna vi unum atque
-alterum, post elanguere coepit dextera.--�Nequeo ipsa ego, mater, s�vire
-in me,� dicebam; �abs te omnia feram.� Moram hac ignavia mea Theodoro
-feceram. Cedo illi flagrum, tunc feralem illam repetit cantilenam suam,
-et intermissa verbera mater. Ego lacrymas fundere et ingemiscere: post
-ad quemlibet ictum nates motitare, mox fugere, ita ut omne cubiculi
-spatium pererrarem.--�Quid hoc est?� inquit Theodorus, �o segnem te et
-vecordem!� Nam mater flagrum abjecerat in lectum. �Num vis matre tam
-forti nata, fortius agere?--Volo,� inquam, �sed cohibete fugam, profecto
-ego vocem et gemitus cohibebo.--Obsequere igitur, nata,� inquit
-mater.--�Obsequar uti volueris,� repono. T�niola utramque mihi ad pugnam
-manum vincit sericea, nam manibus repugnabam; pronam post projicit in
-lectum.--�Vide dum vapulas, ne commovearis,� inquit; �si feceris,
-impuram te et infamem puellas inter impuras et flagitiosas
-judicabo.--Non commovebor,� respondeo. �Lacerate ut volueritis miseram
-cutem.--Accede, Theodore, honesta virginem meam hoc tuo beneficio,�
-mater ad Theodorum. Dum conjectas in vincula manus manibus premit mater
-et osculis fovet, laniat, scindit verberibus Theodorus.--�Macte, macte,�
-dicebat mater; �majori te miraberis voluptate perfusam, quo duriori te
-subjeceris castigationi.� Subito Theodorus:--�Bene est, abunde est;
-virgineo cruore ecce pudiciti� libatum et litatum.� Aliquot post ictus
-ingerit. Dehinc ad matrem flagrum projicit sanguineo imbutum rore.
-
-_Tullia._ Notatum, voluisti dicere?
-
-_Octavia._ Utcunque de flagro se res habuerit, certe de cute mea male
-actum. Sub h�c, mater:--�Nata, quibus te laudibus veham in coelum
-Heroidum unam, qu� talia tam generose perpessa es?� Demum laudata
-utraque, et a me extorta voti religione ad novas post foedatam mihi
-virginitatem �rumnas, exiit e tectis Theodorus. Me, cum abiit,
-arctissimis brachiorum vinculis junxit pectori suo mater: �Volo nunc eas
-cubitum, filia,� inquit, �finge tibi caput dolere, quod sanum est, ut
-tenellos artus recrees, corpusque reficias, quod h�c, quam heroico
-superasti conatu, tam dire vexavit laniena.� In lectum collocat, fovet
-vires delicatissimis cibis. �Ego sane,� dicebat, �huic rei assuevi,
-nihilque mihi ex hac re, quod me incommodo afficiat, creatur damni.�
-Frigida vero aqua rosaceo unguento delibuta nates lavit, duobus in locis
-vulneratas et l�sas ad vivum. �Obdormi nunc, post duas horas revertar.�
-
-_Tullia._ Scis quo ierit? quid fecerit dum dormis?
-
-_Octavia._ Non, per Venerem! Nec tamen somnum vidi nisi post horam: nam
-incens� mihi nates pruriebant, sed titillatio qu�dam leniebat dolorem.
-
-_Tullia._ O si tunc junxisset Caviceum tibi sors bona! Nam et mater tua
-Jocondum, cui coelibes noctes aliquot jusserat, accersitum misit. Nec
-diu pr�stolata est. Extemplo, qui se ad complexum her� acciri noverat,
-advolavit. Eo in cubiculo c�co quod contiguum illi est, in quo jacebas,
-invenit residem. Jacebat et ipsa in lectulo; illico basiis, tactibus,
-vellicationibus excitat mentulam ad pugnam. Momento expergefit illa; e
-concha exsilit sua, in concham Semproni� insilit.
-
-_Octavia._ Qui scis? Quis te h�c in arcana alien� voluptatis vocavit?
-
-_Tullia._ Ipsa me postridie ejus diei convenit, ac rem omnem enarravit.
-Ter intra horam immissa fortiter hasta perfodit jacentem Jocondus, ter
-pleno ipse tubo pluit in ejus alveum. Ipsa vero septies e libidinosi
-lumbi anfractibus humidas stillavit delicias. Abs te ne subantis vox
-exaudita sit timuit, dum frequens in ipso Veneris deliquio repetit:
-�Morior, urge, urge, cor liquescit, cor liquescit!�
-
-_Octavia._ At verum sane istud est. Audire etenim mihi visa sum nescio
-quid in proximo murmuris. Sed in mentem non venit, quod id esset,
-qu�rere. Pr�terea a sex tantum mensibus duxit uxorem Jocondus, puellam
-formosam, teneram, procacem, avi mei e concubina naturalem natam sedecim
-annorum.
-
-_Tullia._ Adde probam, timidam, obsequentem, et cui omnem infregit ad
-gaudia audaciam materna labes.
-
-_Octavia._ Audivi nimirum parentem meam improperantem natales. �Iter
-matris,� dicebat, �impuro creta sanguine facile sequitur nata.�
-Respondebat illa lacrymis et fletuum eloquenti sermone.
-
-_Tullia._ Erat infelix Julia apud Vestales vestras, quibus Theresia
-pr�est, amita tua, quum Jocondus, qui jam per quindecim annos
-Sempronianum fundum ligone excoluerat suo, mercedem laborum petere
-coepit, et precibus querelas miscere. �Tuus sum sane,� ejus hi erant
-sermones, �sed hactenus, domina, quid muneris accepi a te, quo honeste
-possim esse tuus et credi? Qu� te constituend� fortun� me� tetigit cura?
-Pauper, nullus, de locupleti domina queror. Te si rapiant mihi fata (sed
-ima prius dehiscat mihi terra!), quid de me, quem efflictim dicis tu
-amare, misero fiet?--Abeant inept� ill� cogitationes, inconsulti timores
-ex animo tuo,� reponit Sempronia. �Pulchram profecto puellam decretum
-mihi dudum est connubio tibi jungere; constitutum et amplissimam dotem
-de mea pecunia dare. Sunt penes me, qu� nescit maritus, sex millia
-nummorum aureorum: h�c habes jam, si vis, in numerato.--Jube me in
-crucem agi,� inquit Jocondus, �si unquam tuorum immemor fuerim
-beneficiorum. Omnem conditionem, quam volueris, accipiam libens.--Nosti
-Juliam,� adjicit Sempronia, �quam educandam suscepit Theresia; hanc tibi
-conjugem addico. Non ita pura pupilla tibi est ac puella tam
-elegans.--Ah! domina,� refert Jocondus, �quas tibi non haberem gratias
-ob tam coeleste donum!� Quid plura? Leges dict� sunt; Julia Jocondo
-nuptui data.
-
-_Octavia._ Jam aliquot ab annis procuratorem agebat in domo e Jocondo
-Gonsalius. Illi urbanarum rusticarumque rerum potestas summa. Ejus
-sedula et fidelis cura semper parenti meo laudata. Non miror, cui tam
-multa nostra debet domus, Juliam esse concessam mercedem pr�terit�
-servitutis, pretium futur�. Qu� vero indict� sunt leges?
-
-_Tullia._ H�c millia sex nummorum quatuor intra annos solvenda iri;
-interea apud Guelisium mercatorem deposita; tunc demum Gonsalio
-numeranda, si steterit promissis, de quibus chirographo convenit, sed
-fructus per id tempus percepturum. Conditionum summa h�c fuere capita:
-primum acturum semper cum uxore sua Julia ut agi Sempronia voluerit, nec
-uxoris loco habiturum si noluerit haberi; qu�cunque aut verbo aut
-scripto significaverit, impigre et alacriter daturum effectui; res
-domini et domin�, ut eis erit commodissimum, curaturum; iisdem sub
-tectis habitaturum, in ea domus amplissima parte qu� incolenda
-assignaretur.
-
-_Octavia._ Nupta, nec nupta est Julia; maritus, nec maritus Jocondus.
-
-_Tullia._ Vere: nam pactis inter eos nuptiis, prima nocte qua una
-cubuerunt, noluit Sempronia cum Julia Jocondum ultra duas fututiones
-jure mariti uti: adacto ad jusjurandum, ut mentiendi potestatem
-adimeret. Dum loquitur, dum adulatur, dum mira pollicetur, eo et
-Jocondum incendit �stu, ut impigre subagitaretur ab eo tribus continuis
-fututionibus. Post exsanguem demisit ad Juliam, iterum extorto
-juramento, se duo curricula in ejus stadio non excessurum; et sane ea
-nocte tantum devirginata est. Postera die sciscitatur curiose ut se res
-haberent a nova nupta, an vere nupta sit, et facta in mariti amplexibus
-mulier. Erubescens illa conniventibus oculis pudorem testabatur, et
-silebat; post fassa est se virum esse bis expertam. Sequenti nocte bis
-iterum comprimi voluit, et ineunte luce, cingulo pudiciti� illi lumbi
-ligati sunt, et ostium Veneris pendente a cingulo cataracta obductum,
-nec nisi post octo dies copia fruend� data. Rem miram! ab ea nocte hunc
-ad usque diem, quinto tantum supra decimum coitu virum sensit, et se
-esse nuptam.
-
-_Octavia._ Audivi de cingulo pudiciti�, cum Julia, ante hos dies, nescio
-quid sermonis esse matri me�. Qu� vero hujus cinguli ratio esse possit,
-qu� pudicas reddat, me latet.
-
-_Tullia._ Disces. Postridie, cum surgeret Julia, accessit Jocondus.
-Zonam illam, testibus amotis, explicat. Illa ridens:--�Quid hoc sibi
-vult,� inquit, �in quo aurum lucere video, quod affers?--Hoc te nunc
-cingi juvat,� ait ille, �pudiciti� cingulo, et muniri adversus maternam
-labem. Cingulum pudiciti� vocant; hoc ante te plures annos Sempronia
-gessit, hera mea, et tu geres; ita egregiam sibi adepta est famam, quam
-etiam spero te tibi comparaturam.� Cataracta aurea quatuor pendet
-catenulis chalybeis, villoso sericeo panno indutis, qu� cum cingulo
-eadem arte committuntur ejusdem metalli. Du� ab altero latere, du�
-itidem ab altero, cataractam a tergo et a fronte sustinent in eam
-immiss�. Retro supra lumbos cingulum connectitur sera, cui tenuissima
-est clavis accommodata. Cataracta alta sex digitos plus minus, lata
-tres, sic a perin�o pertingit ad summ� exterioris rim� oram, et id
-spatium omne quod intercedit, utrumque inter femur tegit, infimumque
-uterum. Tribus radiis distincta apertis exitum lotio pr�bet, aditum vel
-summis digitis negat. Sic velut thorace adversus extraneas mentulas illa
-pars munitur, cujus usum, cum vult, facilem habet cui Hymen�i lege
-adjudicatus est.
-
-_Octavia._ Quid secum nova nupta?
-
-_Tullia._ Quod ipsa tecum post aliquot dies, nam et tibi fingitur id
-supellectilis genus.
-
-_Octavia._ Nesciebam quid meditaretur Caviceus cum diceret de cingulo
-pudiciti�, esse virtuti honestarum mulierum longe utilissimum amicum, et
-rogaret num induere id vellem, ac mater id consilii daret.
-
-_Tullia._ --�Quid me opus facto est?� inquit Julia, cum dejiceret lecti
-operimenta vir ejus.--�Immitte,� ait, �pedem alterum intra catenulas has
-duas, alterum intra has.� Immisso utroque cingulum ad superiora
-retraxit, cataractam rim� opponit, cingulo pectus imum paulo supra
-lumbos devincit, seram immissa clavi occludit: �Nunc in tuto est tibi
-pudicitia,� ait; �bene est; an �gre feres?--Non equidem,� inquit. Mox
-surgere nudam jubet, e lecto demittere se, ambulare. Ut jussa erat,
-surgit, exsilit e lecto, progreditur aliquot passus, ait se non ita
-commode ut prius ambulare, divaricatis cruribus sibi ob cataract�
-amplitudinem.--�Assuefies,� ait ille; �molestum nihil mirum id sit quod
-novi pateris.� Mox jubet pronam humi demisso corpore procumbere.
-Procumbentis dorsum, clunes miratur, nam ad amussim dicitur Natura ejus
-corpus expoliisse et effinxisse. Tentat utrum digitum, quidve simile in
-ejus rimam induci possit; illato digito negari sentit ingressum. �Tuta
-sunt omnia,� inquit. Repente ad Semproniam se proripit: �Nunc, domina,�
-ait, �accipe duas claves, sed prius istam� (mentulam ostendit), �nam
-rumpor.--In bonam accipiam partem,� refert Sempronia. Ipsa revolvit
-vestem et indusium, resupinamque sternit se in proximum lectulum.
-Impellit ille veretrum, et admissis equis feruntur impetu ambo ad summam
-quam cepere voluptatem. Re patrata:--�Jam clavem reddo tibi tuam ser�
-me� tam aptam, cede alteram,� ait Sempronia.--�Ecce habes,� reponit
-Jocondus, �sume.--Nunc accipe,� adjicit Sempronia, �qu� sit animi mei
-sententia. Volo cum Julia rem tantum habeas liberorum creandorum causa,
-omnes vero voluptates tuas mecum expleas; volo cum ea vere te maritum
-esse, mecum procum et amantem. Ideo tibi hanc tantum clavem reddam
-quindecima quaque nocte, cum prius tamen hortum meum rore demulseris tuo
-semel atque iterum: nolo enim Juliam nosse quid in his rebus possis,
-quam sint tibi firma latera, robusti artus. Volo autem eam esse in
-opinione, sic maritos omnes se cum uxoribus habere. Orabo Theresiam,
-amitam meam, ejus interea ignes sermonibus et castigationibus identidem
-aut sopiat, aut exstinguat. Si, ut hactenus fecisti, me amabis, mihi
-obsequeris, si mea voluptas una, et fidelis, te mecum esse non piguerit,
-habebis patronam ultra vota tua beneficam: sin minus, hostem infestam.
-Scis aut amare, aut odisse mulieres: nihil esse tertium.--Accipio
-legem,� inquit; �quis me beatior esse possit inter mortales, quem
-voluptatibus cumulat pulcherrima mulierum, ut optima, quem liberis
-donabit vere meis lepidissima conjux? Eam vero tibi mancipio do, et
-dedo; nec, si volueris, cum ea cubabo, ne scilicet contactu meo vegeta,
-florens, valetudine pollens ad libidinem inflammetur.--Absit h�c a lecto
-geniali vestro injuria!� reponit Sempronia; �cum senseris ardere, fac
-sciam: Theresi�, qu� omnino pendet a nutu meo, ope restinguentur
-incendia. Ad Venerem meam h�c sit tibi volo incentivum, ut modo fuit.�
-Ita invidet uxori maritum, Jocondumque vult proprium habere, stabili
-velut connubio junctum.
-
-_Octavia._ Invidit etiam tibi, puto.
-
-_Tullia._ Invidit; et, quominus quererer me ab ea lusam, Lampridium
-substituit Jocondo. Ex Anachoretarum numero fuit Lampridius, qui omnem
-etiam hominum aspectum fugiunt; sed cum se nullius adhuc vinculis
-innodasset, accepto commeatu, transfuga patriam repetiit Penatesque.
-Illi ingentium bonorum cumulus; sed inter cives ob mutatam vit�
-conditionem l�sa fama. Igitur licet bono, nobili, diviti, et
-adolescenti, frustra illi nupti� tentat� cum Lucidia primum, et postea
-cum Livia, nobilibus puellis. Hac affectus injuria, qu� maxime pupugit
-animum, abjecit omnem conjugii spem et votum. Affinitate conjunctum et
-amicitia hospitio acceperat, qui solum fere exilii causa verterat, pater
-tuus. Cum �des vestras frequento, cum eo mihi verba plura, ac sensim
-sine sensu in id adductus est, ut ingenio meo faveret, fortunatum
-diceret Calliam; se vero, si talem sors bona amicam daret, Superis suas
-non invisurum felicitates. Sempronia, ut nascenti amori gratia et suavi
-sermone atque illecebris obstetricarem, suadet. �Nam, si Lampridium,�
-dicebat, �tuo amore incenderis, nulla res eum unquam abs te avellet,
-sola mors eripiet tibi. Novi hominis constantiam, et animum; odio vero
-affines omnes et consanguineos prosequitur: certo certius ejus in tuam
-domum fortunam omnem derivabis.� Quid plura? qu� se scit mulier amari,
-vix ac ne vix quidem illum non amabit a quo amatur. Amabam Lampridium,
-et paulo post in has convenimus conditiones, navante ad hoc sedulam
-Sempronia operam: se daturum Calli� omnium bonorum suorum partem publico
-instrumento, ac constitutum iri, si absque testamento moriatur, eundem
-dici sibi heredem: me vero chirographo mea manu scripto omnem illi in me
-potestatem daturam, ne tamen quicquam promissuram ante transactionem
-hanc cum Callia pactam: quod paulo post, consentientibus quorum
-intererat, et plaudente Sempronia, scripto mandatum. Eadem die, antequam
-Laribus vestris valediceret, conveni Semproniam, ornatu cultuque eo
-nitens qui form� me� novas Veneres adderet. Affuit Lampridius, qui meis
-mox genibus advolutus: �Te Deam veneror,� inquit; �certe mihi semper Dea
-eris: patere mortalem divina tua frui pulchritudine; meis steti
-promissis, sta et tuis.--Stabit,� reponit Sempronia, �vivite felices
-ambo, qui alter alteri satis ampla eritis felicitas, vestra si bona
-noritis. Interim agite res vestras.� Dicens exiit, occluditque fores.
-
-_Octavia._ Quid tunc Lampridius?
-
-_Tullia._ Surgit in pedes, osculatur, mammas tractat, et pugnantem ut
-qu� vinci vellet projicit in lectum, revolvit vestem et indusium, et
-dexteram demittit intra femina. �Linque, linque, apage, apage,� dicebam,
-�perdis me, ausim postea tollere oculos, coelum suspicere? Quid me
-dehonestas?� Ille osculis vocem pr�cludebat. Mox vi impellit hastam;
-vorat eam uno succussu adactam pruriens vulva, et quo penetrat intus
-momento, pluvio semine multo me sentio irrigari: copiosiori nunquam
-imbre depluerat in hortum meum benefica Venus. Emorior etiam pr� gaudio,
-Octavia mea, cum memini ejus hor�, qu� vit� me� dies omnes longe bonis
-suis superavit. Nec pr�terea defecit: novos concussus integrat; dilabor
-iterum atque iterum in effluvium. Tandem ejecit in sulcum, tam firmo
-ligone tandiu proscissum, libidinosis excretum e lumbis rivum.
-
-_Octavia._ Habes profecto Herculem, ut dicere soles, non quales sunt
-reliqui homines.
-
-_Tullia._ Post secundam ejaculationem eosdem concussus repetit.
-Scilicet, ingenue fateor, fututiones fututionibus continuat. Semel, ut
-jam audiisti a me, duas in me Callias iteraverat uno cursu; hic tres,
-quo pervenisse paucos pr�terea puto Veneri caros. Eodem momento me cepit
-acerrimus pruritus: effusi sunt omnes mihi sensus in Venerem. Nescio
-quid servaveram huc usque pudoris, obstinato animo: hoc momento me mei
-etiam cepit oblivio. Ex humili lecti sponda pendebant mihi pedes, et me
-vehemens incessit succutiendi equitantis furor: innitor pedibus; uterum
-tollo et lumbos quam altissime possum, obviam eo ruenti. Tunc suavium
-dat, manum sub nates mittit:--�Nunc me gratum esse tibi sentio, domina,�
-inquit, �agedum.--Quid agam?� repono, �insanio.� Eodem momento connivent
-oculi patrantes, anima me reciprocando deficit, rabida titillatione
-sentio largum liquescere in humorem. Advertit Lampridius, pulsat,
-impellit, agitat: mox et ipse fervido me ferit seminis ictu. Sic alter
-in alterius amplexu deficimus.
-
-_Octavia._ Moves me ad libidinem: Vestam hac tua fabula salaciorem
-redderes quam sint passeres Veneri sacri.
-
-_Tullia._ Recedens Lampridius suavium tulit resupin�:--�Pugnam,� inquit,
-�post paulo iterabimus; quale demum ferres judicium de me, si cum tam
-pr�stanti, ut tu es, pari, ignavum me pr�starem pugilem?� Ego vero, ut
-exsurgere e lecto volui, percepi me deficere lassitudine; nam illius
-ope, ut erigerer in pedes, opus habui; nec facere potui, quicquid conata
-sim, quin dilaberer in lecti spondam.--�Hei mihi!� exclamo, �vires omnes
-infregisti mihi impotenti hac vesania tua, Lampridi; quid faciam?
-haudquaquam me potero ferre in domum.--Recrea corpus quiete, Diva mea,�
-inquit ille, �et si potes, modico somno; ego sane alacer et l�tus sum:
-quidni sim, qui in te, coelestis pulchritudinis foemina, explevi
-libidinem meam, qu� Venere potior es? Interim abeo, quiesce.� Cum h�c
-loqueretur, advenit Sempronia ridens, et cantillans nescio quid liberi
-et pinguis.--�Ut foedus inter vos feriistis?� inquit, �ut vestris vos
-bonis ingurgitastis, ut se res habent?--Ego vero,� inquam, �perii,�
-expressis lacrymulis aliquot invite manantibus.--�Quid fles, Domina?�
-ait Lampridius, �tuus sum, ulciscere ut volueris petulantem, qui tuis se
-deliciis immersit.--Apage,� reponit; �ut satisfecit voluptati tu�? ut
-gratam invenisti, et aptam libidini?--Nemo,� inquit, �unquam fuit homo
-me beatior: omnes quas mente concepi, qu� vix opinione excogitari
-possunt, in ea inveni voluptates.--Tu vero, Tullia, loquere;� ait
-Sempronia ad me, �ut tuis sensibus satisfactum? ut placuit tibi
-Lampridius?--Placuit sane,� respondeo, �ut pr�terea nihil optari melius
-aut dulcius queat; sed, me miseram! rupit artus meos lassitudine, ut vix
-tres passus ambulare possim, ita fatiscunt mihi lumbi.--Te miseram! ah!
-ah!� reponit Sempronia; �sed abi, Lampridi.--Abeo,� ait, �si veniam
-indulserit Tullia mihi, si amare me professa te teste fuerit.--Et do
-veniam,� inquam, �et te perdite amo, qui me honore summo pudiciti� quo
-superbiebam, hanc me deturbasti in turpitudinem, qu� me pudore obruit.�
-Dehinc osculatus me, excessit: excedentem vero insequuta est
-Sempronia.--�Paucis te volo,� inquit, �siste gradum, nec qu� tu aut ego
-dixerimus, ad Tulli� aures ire poterunt. Dic libere, reperisti in ea
-quas sperabas delectationes?--Majores multo,� inquit, �quam pollicitus
-eram mihi. Forma Tulli� divina, divinum eloquium, divina dona: quas tibi
-reddam gratias pro tanto munere, quo vehor in coelum? Sed, amabo, obtine
-ut, antequam exeat dies, satiari me permittat suo concubitu.--Nec te
-satiari juvat,� refert Sempronia, �nec ejus e re est ut te ejus, aut
-illam tui, ulla unquam capiat satietas.--Inepte loquutus sum,� ait, �sed
-intelligis qu� mea debuerit esse oratio.--Servabo hanc tibi in hoc
-cubiculo ad crepusculum usque,� inquit Sempronia, �nam coenabit nobiscum
-vir ejus: cras translato in eorum domum hospite, liberius ages cum ea,
-quod faustum felixque utrique sit; abi et cura corpus.--Curabo,� inquit,
-et abiit. Reversa ad me Sempronia refert quid sibi cum Lampridio fuisset
-sermonis, quid mihi cum eo rei fuisset rogat itidem. Refero, me
-gravissima queror premi defatigatione.--�Reficiam extemplo vires tibi,�
-inquit, �hoc labore exhaustas; recreabuntur lauta gustatione, et leni
-quiete; sine irrepat tibi somnus, dum ad Calliam, qui te ad se vocat,
-eo, et ut opinor, ad conflictum: tibi dolere caput dicam.�
-
-_Octavia._ Calliam forte vocabat, qui Jocondus erat.
-
-_Tullia._ Rure agebat hac die Jocondus ad villicos missus. Vix videram
-somnum, cum ad fores nescio quid audio strepitus; reclusis, video
-lautissimam afferri gustationem.--�Surge,� inquit Sempronia, �cibo hic
-tibi repellendus capitis dolor. Agedum.� Edi, bibi hilariter, ac illico
-restitut� mihi vires. Desilio de lecto, complector Semproniam meam; mihi
-sortem gratulor. Post duas omnino horas, ecce Lampridium, qui
-humanissimam impertit nobis salutem; aderant enim e domesticis quidam.
-At enim ubi recessere servi, effusus est in meas laudes et gratiarum
-actiones; sed abrupit sermonem Sempronia:--�Jam is est,� inquit,
-�excogitandus nobis modus et ratio bene et secure vivendi; cavete ne
-l�dantur Calli� oculi: qu� pestis in utriusque immineret caput, si quid
-subodoraretur de rebus vestris!--Nihil prorsus ab eo timeo,� inquit
-Lampridius, �nec domin� me�, ut sit hominum perspicacissimus, si quidem
-velit illa ex pr�scripto meo vivere.--Volo maxime,� aio, �tuo regi
-arbitrio: ab hoc tempore habebis addictissimam Tulli�
-animam.--Principio,� inquit, �novi Calli� ingenium: nec bonus est, nec
-malus, sed qui aut bonus, aut malus fingi facile queat. Post paucos
-dies, polliceor tibi, Domina, futurum mihi et amicissimum et
-familiarissimum. Expiscabor etiam intimas mentis cogitationes: c�tera
-committe industri� me�. In id maxime incumbe, tuis ut ne ex oculis, ore,
-gestu quicquam percipiat, quod amorem mutuum nostrum aut testificetur
-aut significet. Ego variorum, et imo duriorum, ero in te consiliorum
-author, cum e re tua meaque videro, qu� tibi saluti sint, aut sospitent
-amores nostros. Quam egeris in hac fabula personam, ex illa vit� nostr�
-salus et felicitas omnis pendebit.--Nihil,� respondeo, �mihi a me
-tibique timeas. Prudentissimam et obsequentissimam
-habebis.--Obsequentissimam?� inquit, �nunc sciero: peto osculum.--Dabo,�
-inquam.--�Peto suavium, non osculum,� ait.--�Dabo,� aio.--�Peto
-complexum,� inquit.--�Dabo complexum,� inquam.--�Peto plenum gaudium.�
-Tacebam ego.--�Obmutescis, Domina?� ait, �negas mihi hanc
-beatitudinem?--Utere jure tuo, inepte,� reponit Sempronia; �vis ipsa te
-suum tollat in equum? Huic insistam ostii limini, nam qui sciunt, hic te
-esse, domestici, ut mali sunt et protervi, mirarentur solum cum Tullia
-esse relictum.� Urgebat interea paterer in amplexu meo liberari se
-amoris �stu, et ubi paulo secretius abesse a Semproni� conspectu
-vidit:--�Quid vereris? excubias agit Sempronia.� Vi igitur impellit in
-lectum, et collocatam commodo corporis situ petit, meam mentul� manum
-admovet, capiam rogat.--�Quid vero tu,� dicebam, �ad hanc me cogis
-foeditatem?� Retraxi manum; conscendit in me stratam et, detectis
-inguinibus, exspectantem teli mucronem in parma mea, non alba, non
-ingloria. Demittit femoralia, mox procumbit in pectus meum, utero uterum
-pressit, et telum infixit.--�Nunc ostendes me abs te amari,�
-inquit.--�Dubitas,� refero, �qui prostitutam me habes omni libidini tu�,
-te amari?--Fungere igitur generose et fortiter partibus tuis.--Fungar,�
-repeto. Tunc vehementissime coepit concutere; ego succutere, nates
-tollere crispantes, motitare flexibiliter lumbos. Primus titillationem
-pr�sentit advenientis gaudii, at omni nisu et agitatione pervivaci
-exorienti favi libidini; post, intro sensi in lumbis aperiri mihi
-Veneris fontem:--�Ah, ah,� inquam, �quid me vexas? age, age, deficio!�
-Hoc exiit temporis puncto ex me in me Venerei roris dulce coeunti
-donum.--�Agite, agite,� sub h�c Sempronia; �ecce audio venientem Calliam
-ad nos.� Dejicio equitantem re nondum bene patrata, nam cum exiit e
-concha mentula, uterum fervidis polluit guttis stillans. Momento
-post:--�Nihil est, nihil est,� inquit Sempronia, �nescio qu� meis vox
-auribus illusit.� Dicto citius in me resilit Lampridius, adigit iterum
-hastam, novum aggreditur pr�lium. �Me necas,� dicebam, �secede paulum;
-me in anim� ducis deliquium, vocabo Semproniam.� Interim ille
-imperterritus rapidis subagitabat concussibus; novos excitat �stus in
-me, stillat abundans mihi ex abdito intra lumbos Veneris fonte virus;
-demulcet iterum me pruriginoso semine, et ni progressa ad nos Sempronia
-diremisset pugnam, ad tertium processisset effluvium inexhausta illi
-libido.--�Satis est ludorum,� inquit, �timeo non hominum, sed fortun�
-insidias.� Exscendimus uterque e lecto, et magna cavit cura Sempronia,
-ne quid in vestium attritu, capillorum confusione, corporis ornatu,
-exprobraret mihi meam licentiam. �Tam velox tibi sit veredum, Lampridi,�
-inquit Sempronia, �quam bonus et egregius cursor es!--Habeo,� inquit,
-�non cursor, sed servus, et ex animo servus, qu� me ad summum vexit
-voluptatis cumulum, patronam non veredum.� Igitur nupti� primum nobis
-fact� sunt apud Semproniam, et sub ejus oculis, qu� amores nostros
-nascentes velut sinu suo fovit. Acceptum illi refero Lampridium meum,
-qui et tuus erit, juvenem, comem, urbanum, vegetum, fortem, quem nec
-Hercules in hoc certamine viribus et lateribus superet, illi cedat �neas
-pectore et armis: nam amplum illi et firmum pectus, et bene compacti ad
-laborem armi, quorum victoria sumus et triumphus.
-
-_Octavia._ Perge dicere, amabo, mea Tullia, de his rebus vestris, quarum
-me mirifice delectat narratio; saltem pr�cipua deliba capita, et qualis
-in te fuerit primis diebus, eloquere.
-
-_Tullia._ Rides, inepta: illi summa dies non dissimilis prim�; �que
-calet, �que ardet, �que in amorem meum furit. Coenavimus illa prima die
-ambo, cum parentibus tuis, vestris sub tectis, coenavit et Callias; quos
-inter se severint sermones abs re dixerim. Revertimur domum. Multa de
-Lampridio loquitur Callias: multam inesse humanitatem, ad ejus se
-intimam proclivi ferri via amicitiam, honestum, et moderatum, et multi
-ingenii adolescentem videri. Bacchum sequitur Venus. Dum videt vestem me
-deponere, et eductos intumescere mammarum globos (nam multa nox quietem
-indicebat), antequam me mitterem in lectum, manu captam inducit in
-mus�olum illud geniale, nostro lecto proximum. �Hic erit locus,� inquit,
-�et Veneri sacer et Musis.� Tollit altera manu stolam et indusium,
-altera mentulam longam, gravem et si unquam alias rigidam et contentam
-admovet crypt� me�. �Protende adversus me lumbos, Tullia mea,� inquit.
-Projicio. Tunc impetu facto trudit in vulvam, occupat totam loci
-capacitatem, agitat ille delicias suas frequenti motu, et irritat ad
-novos pruritus; motito similiter lumbos, crebro et frequenti succussu;
-utramque mihi clunem utraque manu comprehendit, deducit, reducit magna
-vi ad se. Primam me urunt ignei advenientes Veneris stimuli, semen
-mitto; consequitur rabiem meam Callias: �Jam diffluunt mihi ven�, age,
-age!� Motitationes integro excitatiores ad ultimos usque seminis
-spiritus; mihi vulva ad plenam voluptatem egregie, maritali exhausto
-tubo, operata est, comprimendo et exsugendo caram mentulam. �Nunc volo,�
-re patrata inquit Callias, �mecum de nostris imposterum rebus alacriter
-convenias, Domina: nam domina semper eris mihi.--Volo equidem,�
-respondeo, �quidquid volueris me velle; quod nolle jusseris id utique
-nolo. Scelus sit mihi et flagitium non eadem per omne vit� tempus
-sentire ac tu senties! Quid cupis, Domine, pr�stari tibi a servitute
-mea?--Equidem,� inquit, �persuasum mihi est te esse honestissimam, et
-pudicissimam, quamquam vulgo dicunt non admodum castas esse qu� sunt
-litterat�; timeo tamen virtuti tu�, nisi tu illi, nisi ego opi
-fuerimus.--Qu� res, qu� mea culpa hanc injecit cogitationem in animum
-tuum, anime mi?� inquam, �qu� de me tua est opinio? Nec tamen deprecari
-velim quidquid ceperis consilii.--Volo,� inquit, �induere tibi cingulum
-pudiciti�; si pudica es, non detrectabis; sin minus, videris ipsa num
-merito movear ad id quod meditor.--Quod volueris,� refero, �induam, et
-qualecunque sit, l�ta feram; qu� tibi sum nata, tibi etiam uni ex animo
-foemina ero et pr�clusa omnibus reliquis, quos aut sperno, aut odi: nec
-alloquar Lampridium, imo nec respiciam.--Non faxis,� inquit, �imo volo
-te cum eo familiariter sed honeste agere; nec ille, nec ego habeamus de
-te conquerendi causam, ille si durius eum habeas, ego si liberius; sed
-veniet a pudiciti� cingulo liberioris cum eo consuetudinis tibi usus,
-cum Lampridio mihi omnis securitas.� Tunc vitta sericea, qua supra
-lumbos involvit corpus meum, dimetitur ad crassitudinem corporis qu�
-futura sit cinguli amplitudo; dein ab inguinibus meis ad lumbos, id
-etiam alia vitta definit spatium. Hoc facto: �In hoc etiam curabo,� ait,
-�palam fieri tibi quanti te �stimem; erunt catenul� qu� villoso panno
-sericeo involventur aure�, erit cataracta aurea, craticula aurea,
-lapillis pretiosis exterius distincta, et faber aurarius hujus nostr�
-urbis pr�stantissimus, mihique multis obligatus beneficiis, in id
-incumbet, ut pr�cellens sit artis su� specimen; etiam honestabo te, dum
-videbor facere injuriam.� Qu�ro, quanto tempore perfici id cingulum
-possit; respondet, intra quindecim dies absolutum iri, interea petere ne
-irretiri Lampridium ullo mecum feram commercio sermonis, postea ut animo
-insederit me cum eo gesturam. Ivimus cubitum, ac ea nocte ter iniit me,
-ter plenos libidinis gurgites evomuit in cymbam meam, magna cum
-utriusque voluptate.
-
-_Octavia._ Te Veneri caram, cujus hortum, intra tantillum temporis,
-irroravit novem continuis coitibus Venus! Et potuisti ad h�c curricula
-impigre desultori inservire?
-
-_Tullia._ Potui sane, et etiam incitato cursu ad postremum coitum, cum
-Cupidineus imber e stillicidio decidere maritali negare velle videretur,
-ita commovi, agitavi, succussi, ut vel invitus magna stillarit copia. Me
-convenit sequenti luce Sempronia; refero omnia h�c Lampridio, ille qui
-paulo post advenit,
-
-    ... Nostris novus incola terris.
-
-_Octavia._ Nihil autem rei tecum habuit illa die?
-
-_Tullia._ Nec nisi post decimum diem; per id tempus nullus cum eo mihi
-familiaris sermo, cum videremus defixos Calli� in nos esse oculos, et
-ejus jussu etiam servorum:
-
-    ... Lingua mali pars pessima servi.
-
-Nosti hujus generis vecordiam et malignitatem. Osculare vero tu me, nam
-in tuo vultu nescio quid video lineamentorum nobilis Galli, qui in me
-Rom� anno proxime pr�terito explosit militariter catapultam suam,
-spectante et procurante Lampridio; nam tres adjuv� qui eum comitati
-fuerunt et in me fodienda desudarunt, etsi firmi et robusti, haudquaquam
-me tam egregie oblectarunt.
-
-_Octavia._ Quid portenti audio? Quatuor tu homines peregisti, tam
-tenera, tam venusta? Tibi sub hoc cursorum numero lumbi non disrupti?
-
-_Tullia._ Scies alias; sed vis orationis me cursum tenere quam institui?
-
-_Octavia._ Volo et rogo.
-
-_Tullia._ Postridie, cum ingressus est domum nostram Lampridius, dixit
-se velle ire Callias in pr�dium nostrum Anconitanum rusticatum; nosti
-amoenitates, magnificentiam vill�. Cum diceret inter coenam, respondit
-Lampridius se comitaturum libenter, si commodum illi foret: �Aperto
-enim,� inquit, ��ris �quore plurimum delector. At cum tecum fuero,�
-reponit Lampridius, �nihil mihi rure poterit esse dulcius.� Septem
-continuos dies simul convixere, et ita Calliam coepit Lampridii
-consuetudo, ut protinus omnes illi aperuerit animi sensus, et
-cogitationum arcana. Laudavit ingenium meum Callias, mores, urbanitatem;
-dixit pr�cipue me castitatis laude inter omnes mulieres lucere.--�Sed
-non ita facilis es,� ait Lampridius, �ut etiam si nolit caste vivere,
-quod futurum non spero, id tamen non egeris, ut pollui non possit.
-Confidendum sane sua de pudicitia uxori, dein ancillis, sed potissimum
-ser�; decipere potest uxor, corrumpi servi, nec corrumpi, nec decipi
-sera.--In tua sum quidem sententia,� inquit Callias, �ut fabricatur
-Stephanus aurifex craticulam qu� arci Tulli� me� extimum sit velut
-propugnaculum.--Sapienter huic tu rei curas tuas,� reponit Lampridius,
-�adjecisti; nam, verum ut fatear, �terno volo tecum et pr�opto jungi
-amiciti� nexu; at, ut sumus omnes suspicaces, timebam ne si cum uxore
-tua agerem liberius, quod vix aliter fieri potest, id te in suspicionem
-abduceret, qu� tibi molesta, mihi infesta esset. Cum vero sera
-occluseris, nihil admodum erit quod timeas, quod suspiceris. Interim
-liceat per te mihi cras urbem repetere, postridie reversuro. Nam ex
-Venetiis dat� ad me litter� crastina die afferentur a tabellione, e� ad
-negotium magni momenti quod mihi explicent, magnopere conducant; ego
-vero cum res meas curo, tuas ago.� Sic post decimam diem venit rogatus a
-Callia, ut Stephanum urgeret, data ad eum et ad me epistola: �Nam ut
-scias,� inquit, �me mihi persuasisse te me esse alterum, rem
-secretissimam tibi commendo: nolit uxor ab ullo mortalium sciri de ejus
-me moribus dubitare, qui mihi liquido debent esse perspecti.� Ut
-ingressus est meum cubiculum, invenit me cinctam sodalium mearum corona,
-et in his lucebat forma et decore Sempronia. Salutat omnes humanissime,
-et redditis Calli� litteris, catenulas aureas, opusque totum, intra tres
-quatuorve dies absolutum iri dixit. Reversus Lampridius, me cum
-Sempronia nactus solam:--�Bene est, Domina,� inquit, �intra paucos dies
-vinculum fingitur tibi, et aurea porta pretiosis distincta lapillis,
-horto tuo, quam pudicitia tua ipsa superbiat obduci su�, ita lucet, ita
-diti fulget pretio.� Rem dehinc objicit nobis ob oculos diligenti
-pictura. �Sed,� inquit, �clavis non cusa est, et hujus figuram, dum
-fabrum variis ludo sermonibus, cer� huic felici providentia impressi.
-C�terum, ut optasti, Sempronia, felicem ambo ducemus vit� cursum.� Post
-enarrat qua arte, quove pacto in intimam se Calli� amicitiam insinuarit,
-ita ut nihil jam eorum animis possit esse conjunctius.--�Te fortunatum,�
-inquit Sempronia, �hac duplici conjunctione, qua nihil est in vita
-beatius, animorum cum Callia, corporum cum Tullia! Felix amicus, felix
-amans, utriusque plena auctus es possessione, qu� possideri potest
-absque sollicitudine. Qu� tibi vero dulcior videtur esse
-conjunctio?--Dubitas?� ait; �respondeat ipsa Tullia.--Vana sim et
-inepta,� repono, �si quidquid meum putem vere dulce, et in me ver�
-voluptatis gustum invenire Lampridium posse.--Inveni,� subjicit, �et
-mens sit mihi saxea, cor aheneum, si extra amplexus tuos majores
-voluptatum fructus a Venere capere me posse arbitrer!--Abrumpamus,�
-inquit Sempronia, �urbanitatis vestr� hos sales, coena nos expectat; ego
-vero cubabo tecum, Tullia, nam abest maritus meus.--Quid me igitur,� ait
-Lampridius, �factum vultis?--Nolo autem,� reponit Sempronia, �vexare
-animos tuos; omnia bene se habebunt.�
-
-_Octavia._ Et cubavit tecum Sempronia, Lampridius inter utramque?
-Utrique forte insudavit?
-
-_Tullia._ Nequaquam. Nam cum summa nox somnum suasit post coenam,
-deductus est in cubiculum suum Lampridius, sed ipsa induerat vinculum
-pudiciti� Sempronia, clavimque abstulerat secum Victorius, dum Veronam
-petit dic� causa, socio ad iter adjuncto sibi Jocondo. Prima vigilia, ut
-constitutum inter nos, venit Lampridius, et in lectum se conjicit ab
-inferiori sponda; hac parte jacebam: �Quid tibi vis? quis est?�
-inquam.--�Tuus sum, Domina.� Osculum infert, et momento temporis
-conscendit in me nudam. �Nunc demum,� aiebat, �fruar omni pulchritudine
-tua.� Libere et libidinose vulvam manu investigat, et confestim telo
-obduro suo configit �stu incensam, primo ab ejus contactu, quem Veneri
-Mars afflat subigus. Denique, ut uno verbo ejus comprehendam noctis
-libidines et bona, ad duodecimum cursum veredum meum egit uno fere
-spiritu.
-
-_Octavia._ O Venus! quid audio? Vix una Caviceus nocte tertium peregit
-concubitum.
-
-_Tullia._ Septimum semel atque iterum confecit Callias cursum equitans
-in veredo meo; octo novemque cum Sempronia Jocondus. Sed nihil admodum
-est quod mirere de Lampridio: inexhaustus illi latet in lumbis Veneris
-fons. Nocte tu proxime sequenti fateberis.
-
-_Octavia._ Dormiebat interea mater mea, et particeps ludorum et jocorum
-facta est?
-
-_Tullia._ Anteacta nocte optime dedolata fuerat. Sex fututionum
-prurienti impetu eam Victorius illa nocte pulsaverat, ter vero
-pomeridianis horis ipsam Jocondus impleverat bonis suis.
-
-_Octavia._ At vero, quid interea factum de infelici Julia?
-
-_Tullia._ Dicam cum sciero quid de felici Octavia factum sit post
-ereptam virginitatem. Nam timeo tibi a Theodoro.
-
-_Octavia._ Recte memoras, ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Rides? Evanuerunt promissa, et oppress� virginitati nullus
-honos, ut loquebaris.
-
-_Octavia._ Non abierunt quidem in auras, sed incentivum factus est dolor
-pruriginos� libidini, et accessio non poenitenda dulcissim� voluptatis.
-
-_Tullia._ Ut voluptatis confinium est dolor, ita et doloris voluptas.
-
-_Octavia._ Post tertium diem quam mecum cubaret Caviceus, admonuit de
-proposito et sponsione in manibus Theodori facta, mater. �Debes
-exsequias virginitati tu�,� inquit, �parentandum illi est, qu� tam
-laudabilis et commendanda ad hanc usque �tatem tibi comes fuit.--Memini,
-mater,� repono, �et hoc cui me obligavi solvam nomen, cum volueris.�
-Quid plura? Convenimus Theodorum, qui jubet pomeridianis horis, cum
-primum sol inclinaverit ad occasum, reverti. Obsequimur; inducit me in
-sacellum interius �dis, et occlusis foribus, pessulo obdito: �Nihil
-est,� inquit, �quod timeas, filia, ab aliorum oculis tibi, nam antistes
-pr�sum huic loco; secure agemus omnia.� Tunc sermonem instituit ad
-firmandum et obdurandum animum. Obstipo capite dum loquebatur, et
-defixis in humum oculis, eo me ita sermone ad dura omnia comparavit, ut
-si mori me jussisset, alacri animo lethum oppetiissem: vide, Tullia mea,
-qua mens mihi arte fascinata est. Postquam me probe ad omnia qu� vellet
-vidit comparatam: �Etiam tibi,� inquit, �pr�ibit mater exemplo, in hoc
-sever� sanctitatis stadio.--Nihil admodum opus est,� inquam, �sed qu�
-neci virginitatis me� tam excellentis ultro consensi, in me convertere
-iram tuam, vir sancte.--Non patiar,� inquit mater, �te solam pati has
-�rumnas, nam etiam ego huic occisioni consensi.�
-
-_Tullia._ Egregiam vero pugnam!
-
-_Octavia._ --�Bene est,� inquit Theodorus; �cui autem generosius vigeat
-pectus mox experiar; pr�sto sis, Sempronia.--Commoda mihi tuam opem,
-nata,� inquit mater, �ut citius hoc defungar virtutis officio.� Solvo
-illi subteriorem vestem, cycladem et stolam; tollit ipsa indusium ad
-summos lumbos, et genibus ante aram flexis: �Noli parcere impur� cuti,
-vir sancte,� inquit, �libidinis me� campum lustra verberibus.--Cedo
-igitur illam pietatis supellectilem,� refert Theodorus.--�At vero, ex
-assuto cycladi sacculo oblita sum,� ait illa, �educere.� Igitur dum
-vestigat, dum in latus demittit corpus et vergit in l�vam, curiosissimis
-omnem imam corporis structuram luminibus sum contemplata: illi
-candidissim� nates, in tumorem Veneri commodissimum elat�; crura crassa,
-polita. Nihil accuratius effinxisse Natura videtur, nihil pulchrius.
-
-_Tullia._ De ejus parte nihil dicis.
-
-_Octavia._ Pone stabam, ita vidend� vix copia fuit; vidi tamen. Accepto
-in manibus flagro, alacrem jubet esse Theodorus: tunc obmurmurans
-concepta nescio qu� verba, ac si n�niam pr�cineret, verberibus onerat
-lumbos, nates et crura aversa. Parvas vero indulgens inducias: �Flecte
-corpus, et demitte quam humillime poteris,� ait, �ut etiam, quo loco
-pollui te nuptiarum lex patitur, castigationem excipias quam mereris.�
-Recurvati lumbi exprompsere altius clunes, et interfemineum prodidere;
-conjeci in eam rem oculos: pilis obsitus locus subnigris, crispis, non
-admodum longis; rima aperta, longa, rubicunda. Huic decidit momento
-grandinosa flagellatio in flagrionem cunnum.--�Hei! hei! hei! deficio,
-siste tantisper,� inquit, �acrius feris quam ferre possim.--Insanis,
-Sempronia,� reponit Theodorus. Sub h�c verberationem durissimam
-integrat; in lacrymas illa effusa est et gemitus, immoto tamen situ
-corporis: �Erige nunc vero pectus,� ait Theodorus. Obtemperat, et illico
-evoluto supra umbilicum indusio detegit ventrem, crura, anticamque
-corporis faciem. Mirabar ego attonita, cum mutato loco transit dexterum
-miser� latus lanio beatus ille...
-
-_Tullia._ Imo laniandus carnifex! Quid pr�terea qu�rebat in quod acueret
-efferam illam crudelitatem?
-
-_Octavia._ Audi... et eam partem tuetur ille limis oculis. At cum
-apertam et paratam vidit, nec mora, coepit flagris c�dere acerrime, tres
-quatuorve pollices infra umbilicum primis verberum momentis. --�Altius
-vapula,� inquit illa, gemitu edito. Direxit ad h�c ictuum tempestatem
-subtus alvum ad femina et interfemineum, ita ut hoc cruciatu misere angi
-testarentur lacrym� manantes ubertim ex oculis. Demum rediit post eam
-hyemem serena miser� tempestas, hic desiit verberum imber; humum
-osculatur, et vestibus adornatis, ad me respicit:--�Nunc, nata,� inquit,
-�tu� partes agentur; transi in h�c qu� desero fortitudinis castra.�
-Solvit mihi vestem; qu� cum defluxisset ad pedes, indusium altissime
-mihi circumquaque revolvit, ita ut nuda oculis Theodori, et lanien�,
-antica posticaque corporis membra objiceret. �Habebis te,� inquit,
-�fortiter, nata; qu� succedant momentaneis his �rumnis et interiori in
-pectore enascantur gaudia, ipsa senties, nec ego fando exsequar; nunc
-mitte te in genua.--Quam vellem,� inquam, �hoc officio ipsa fungerere,
-in eluenda me, mater! qu� mihi inflixeris verbera, feram sane ut tu
-tulisti, constanter et fortiter.--Id quidem fieri non potest,� reponit;
-�Theodori juris es ut sum ego, sed vis vinciri tibi manus?--Volo,�
-inquam, et ut volebam devinct� mihi sunt, eo modo ut earum ope non
-uterer etiamsi eniterer.
-
-_Tullia._ Pascebantur interea flore pulchritudinis tu� Theodori oculi?
-
-_Octavia._ Imo admoto ad aures ore, insusurravit agere et pati fortia,
-generosi animi esse.
-
-_Tullia._ Sic agere et pati fortia, dixit Livius, Romanum est.
-
-_Octavia._ --�Volo experiri utrum matrem fortitudine superes,� Theodorus
-ad me; �si obmutueris, palmam feres.� Post expansa vola alteram
-alteramque mihi clunem fovet; strictis dehinc duorum digitorum unguibus
-summam cutem tanquam forcipe apprehendit, et vehementer vulsit; tamen
-obmutui retenta anima, et exstincto imo in pectore gemitu. Dehinc e
-lanugine pubis, tres quatuorve pilos, postquam pubem totam ad perin�um
-usque manu obtexisset ardenti et fervida, summis itidem unguibus
-arripuit, et simul momento avulsit; nec propterea me tangi testata sum
-doloris sensu.
-
-_Tullia._ Fortis es, Octavia. Quid Cato ad te? Eodem autem supplicii
-genere appetita est mater tua?
-
-_Octavia._ --�Evolve vestes, Sempronia,� ad eam Theodorus, �revela
-excetram illam tuam,� inquit. Dicto citius nudas admovet clunes. Ille
-adfigit ungues; intremuit, et femur alterum tulit in altum, dolore
-victa; nihil tamen locuta est.
-
-_Tullia._ H�c prima fabul� pars; altera est quam exspecto de barbato
-Cincinnato.
-
-_Octavia._ Replicat vestem et indusium qua pars bona latet; objicit
-uterum pulchrum, politum, niveum Theodoro; Venereum campum lana
-vestitum, ut dicebam, spissa, crispa, venefica aperit. Ille aliquot
-intercipit pilos, una omnes vellicat, post, vi impressa, divellit.
-
-_Tullia._ O rem ridiculam, et ludo pr�gnantem non inficeto!
-
-_Octavia._ Infrendere illa pr� dolore, nec ideo verbum aut gemitum
-emisit.
-
-_Tullia._ Expedi tandem hanc narrationem.
-
-_Octavia._ Vapulavi, flagro proscissa sum, nec elapsum mihi ex ore
-verbum aut e pectore gemitus, qui ignaviam exprobraret: post Penates
-repetimus. Ah! ah! ah! jam attingebam ostii limina, cum mater ad me: �Ut
-te habes, nata?--Doleo, mater,� respondeo.--�Momento faxo,� inquit,
-�dolorem excipiat voluptas deliciis affluens; mihi quidem, mihi sentio
-nates et femora veluti formicis pererrari; num tibi idem quasi �stuantis
-impetiginis ardor?--Plane ita est,� inquam, �subsultant mihi sub cute
-innumeri obtus� cujusdam �gritudinis pruritus, potius quam acumina, et
-incendi me sentio.--Vertentur h�c omnia,� reponit, �qualiacumque tandem
-sint, in gaudii inexhausti fontem,� et me induxit in cubiculum meum.
-�Projice te in lectum,� inquit, �finge animi �gritudinem quam non habes,
-mox mitto ad te Caviceum tuum, sed volo ludi hujus qui vos committet,
-postea abs te reddi rationem.� Paulo postquam abiit, venit ad me
-Caviceus. Projectam in lecto amplectitur, suaviis mulcet, tactu irritat
-ad gaudium:--�Audio,� inquit, �tibi male esse?--Et pessime est,� repono;
-�nam audio te mihi subirasci. Quid vero erroris aut delicti admisi in
-me?--Pura es sane ab omni in me delicto, corculum,� inquit, �me gaudiis
-hactenus cumulasti summis, summam tuis in amplexibus inveni felicitatem;
-si de te conqueror, nihili sim, in qua scilicet omnes delicias, omnes
-amorum cupiditates nacta est mea mentula.� H�c fatus educit e medio
-femore mentulam, manum adhibere rogat turgescenti, et momento post
-adsilit in lectum, et demissis femoralibus, detectoque ad zonam usque
-mihi utero, provolvit se in me; infixit protinus hastam, ac illico ad
-primum concussum, profluit mihi largus abundans e lumbis Veneris imber.
-Moriar, mea Tullia, si unquam ea sit visa res sensibus meis gratior! Uno
-verbo omnia: hac coitione, ter mihi litatum est Veneri, continua
-titillatione, aperto mihi ad opus gaudii summi gurgite. Cum vero
-Caviceus ad metam pervenit, libidinem in me meam aqua sua pluvia non
-restinxit, incendit novam, et cum exscendisset, uri me patrantes ocelli
-docuere. Manum admovit horto meo: hoc tactu soluta sum inani Veneris
-imagine.
-
-_Tullia._ Rem mirifice narras, nihil tamen novi in his rebus. Nam
-verberibus incussis eliciuntur ex omni corporis parte qu� conducere
-solet ad Venerem, infinit� spirituum alacriorum, vegetiorum, igniculis
-fervidiorum compactis velut cohortes, qu� dehinc in locos nostros, in
-vulvam, in spermatica vasa, quod consentanea sint, sponte advolant: hinc
-pruritus, et inflammat� Veneris libido. En quod tibi pro miraculo queat
-esse: dux nostra Leonora, tam celebri stemmate clara, tanta fulgens
-pulchritudine, tot animi corporisque dotibus pr�cellens, verberibus
-debet foecunditatem. Dux maritus deperibat puellam, nullam tamen ex ea
-procreabat sobolem, quod �gerrime ferebat. Tentata qu� ars aut industria
-ostentant omnia, nullus experimentis locus negatur; lusa ars et
-industria, profuit nihil. Tandem ex Arabis responso, c�sa ut tu es
-virgis Leonora parentis su� manu. Ad hanc diem nullam ex Venere ceperat
-voluptatem; hoc vero temporis momento, cum primum ad eam explosit Dux
-catapultam, vehementissime mota est. Lacessiti iterum verberibus lumbi,
-clunes et femora ad Venerem incensi, post aliquot dies; tunc parum
-abfuit, quin sub marito subagitante deficeret, pr� voluptate in
-effluvium mirabile soluta est. Tandem parvo temporis interjecto spatio
-perpessa idem incentivi genus, magna cum voluptate maritum excepit, et
-rigid� caud� salaces ictus. Impr�gnata est uteroque gerit. Sed et audio
-esse nostros inter homines Alphonsum marchionem, quem verbera excitant
-ad pugnam, alioquin imbellem et ignavum. Virgis c�di sibi nates jubet,
-vapulat egregie, prostat interim illi uxor resupina in lecto; dum
-vapulat arrigit, et quo acriores ictus, eo tentigo vehementior. Cum
-parata sibi videt arma, aggreditur jacentem, et rapidissimos ciens in
-substratam motus, perfundit in subantem coelestia Veneris dona, et omnes
-qu� ex Venere capi possunt capit voluptates.
-
-_Octavia._ Sed vero si experta ipsa esses, quam non putem fore tibi
-admirationem!
-
-_Tullia._ Non experta quidem sum; sed experiar et etiam sequenti nocte
-proxima. Nam volo te frui Lampridii mei amplexibus, qui jam per octo
-dies rure detentus cum Callia ferias a Venere agit; sed dedit ad me
-literas, quibus se crastina die monet adfuturum, Calliam velle ad se eam
-ego, quum negotia nescio qu� illic habet a quibus se nondum expedire
-possit.
-
-_Octavia._ Videbimus. Sed oblita es de Juli� nuptiis, cum devirginata
-est, referre qu� a matre accepisti.
-
-_Tullia._ H�c sane sunt. Scis nuptias velut clandestinas fuisse; aberat
-pater tuus, acciti ex affinibus nulli, intro res acta est, ut in fabulis
-Veterum legitur, nullis inspectantibus. Nam antequam Sempronia novam
-duceret nuptam ad genialem thorum, taurum passuram, implevit mollem
-animum malignis consiliis. Qu� dixerit, qu� jusserit dici fierive, qu�
-utique et dixit et fecit inepta, intelliges. Ascenderat in cubiculum
-Juli� Jocondus, nam illic res patranda erat, et exhaustis a Semproni�
-viribus arma interrogabat virilia, an satis esset ad pugnam animi.
-Advenit demum Sempronia, et Juliam nexui tradidit.--�Enimvero,� inquit,
-�volo vestibus nudari a me Juliam, Joconde, tibi.� Denudat suis manibus
-puellam relicto indusio, vix tuentem pudorem ab oculis Jocondi. Mox
-abiit Sempronia: �Vos vobis relinquo,� inquit, �agite res vestras.� In
-proximum secessit cubiculum, e quo in id prospectus patens datur; nam
-ostium hiscebat ut et Juli�. Illico advolvitur genibus Jocondi Julia, id
-scilicet edocta. �Facilis tibi ero,� inquit, �et omnibus tuis
-voluptatibus obsequens dum vixero. Si secus contigerit, plecte sontem.�
-Osculatur ille, et erigit puellam.--�Exue autem indusium,� inquit,
-�corculum.� Sed cum vidit ad h�c vultum rubore suffundi, ipse
-erubescentem et pavidam exspoliat. Ubi defluxit ad pedes indusium,
-evertit in lecti latus resupinam, mammas parvas, duras, orbiculatas,
-candidas, sororiantes, manibus terit, et osculis premit; post pectus,
-ventrem, crura oculis legit, ac demum cogitationem et obtutum in Veneris
-hortulum defigit. Ut sibi eam partem tractari, premi, diduci labia,
-digitum immitti sentit rudis puella: �Eh! eh! eh!� clamabat, miscens
-clamori gemitus et suspiria.--�Nunc,� inquit Jocondus lectum ostendens,
-�colloca te in hoc duelli nostri campo. O venusta membra qu� me cupidine
-inflammant!� Illa obtemperans mittit se in lectum; hoc aspectu ignescere
-coepit et turgescere salax cauda; igitur ad latus puell� fudit se
-Jocondus: momento Julia pulvinum suis subjecit natibus non rogata,
-femina quam potuit latissime aperuit et, quod rideas, ipsa ultro injecit
-manum in viri penem. Ille in risum erupit.--�Quid h�c nov� Veneris
-facies indicat mihi?� ait. �Agedum!� et dicto citius intra puell� femina
-se mittit pronus; illa clavum manu non amittebat, ac ipsa dirigebat in
-se ruentis mentul� cursum, in fissuram suam ultro pilum figens; post
-tollit crura altius, ita ut talis pertingeret nates. Sic ad Venerem ipsa
-se composuit. Etenim cum sensit summum mentul� caput intra cadurda esse
-immissum:--�Amove nunc manum,� inquit Jocondus, �c�tera ego peregero.�
-Ambas illico manus Julia in superequitantis lumbos injicit, et
-arctissimo amplexu; sed Jocondus, cujus mentula tentigine rumpebatur,
-totis viribus torsit in intima contum, vi sibi viam aperiens, quo nulli
-hactenus libidini fuerat. Illa clamorem misit, nec tamen situm mutavit
-corporis, et tertio quartove concussu in abditiora Veneris adyta
-intrusit se fervida felixque mentula.
-
-_Octavia._ Agnovit in virgine ill�sum pudiciti� decus Jocondus? Sensit
-nullis inquinatam fuisse amplexibus?
-
-_Tullia._ Agnovit ut nostri homines solent, quibus in primis coitionibus
-plerumque de virginitate virginibus fides.
-
-_Octavia._ Verebar ut qu� se ipsa patrand� rei accommodasset, id ei
-fraudi esset.
-
-_Tullia._ Intellexit facile Jocondus manasse has artes a Sempronia; ac
-postquam primo hoc concubitu uxorem Juliam sacrasset:--�Quid vero,�
-inquit, �Julia mea, te tam doctam judicasset? Profecto me in
-admirationem ingenii tui traxisti, cum mea arma ipsa in te fixisti,
-quibus lethum pudiciti� tu� conscisceres, cum me es amplexata, cum
-vibrasti clunes tam frequenti motu, crispantibus, crissantibus lumbis;
-cum voluptatem testata es suspiriis ignitisque tuis eheu! eheu!� Illa
-vero silebat: �Age, age, eloquere qu� tegis hoc silentio tuo,� aiebat
-Jocondus.--�Non ausim,� inquit Julia, �sed h�c omnia, ut accepi, fieri
-debent, et solent etiam a pudicissimis, ut ego sum.--Quis vero,� reponit
-Jocondus, �dixit fieri solere?--Noli,� refert Julia, �extorquere id a me
-ut fatear.--Volo vero dicas,� adjicit ille; �ni dixeris, non ita
-judicabo puram, ut ais esse.--Sed, amabo, ne alteri unquam dixeris,� ait
-Julia, �qu� me tibi vis dicere. Monuit Sempronia, talem me pr�stare
-tibi, ex officio et munere meo esse, et sacramento adegit pollicerer me
-facturam.--Bene est,� inquit Jocondus. �Cave vero tu ne subodoretur te
-mihi id secreti revelasse.� Interea omnia et audiebat et videbat
-Sempronia, quod utrumque fallebat.
-
-_Octavia._ Qua spe illusit puell� credulitati tam maligno consilio?
-
-_Tullia._ Nempe sperabat inde futurum ut puell� mores tanquam liberiores
-suspecti Jocondo fierent, sed de his neutri ne verbum quidem fecit
-hactenus.
-
-_Octavia._ At enim quam institueras non perfecisti narrationem.
-
-_Tullia._ Ut omnino implevit puell� vulvam crassa et obdura mentula, in
-eam ad coleos usque inducta:--�Me crucias,� ingemuit Julia, �parce!
-parce!� Ille interim crebris subagitationibus urgebat; dum vehementiores
-se in concussiones fundit: �Oh! oh!� inquit Julia, �pr� voluptate
-morior; perge, perge, preme, impete fortiter, adige altius telum!�
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Scilicet id consilii dederat Sempronia: �Cum primum te, Julia,
-aliqua tangi titillatione in illis locis senseris, testare majorem etiam
-sentire quam vero senties, voluptatem. Urge maritum verbis, osculis,
-suspiriis, motitationibus. Sin minus, stupidam te et saxeam credat, quod
-nolim, qui meus est in te amor, accidere.� Igitur ad primam pruriginem,
-puella intacta et cujus in locis ingens seminis genialis ardebat vis,
-coepit nates vibrare, succutere quanto poterat impulsu Jocondum, quem
-incredibili voluptate perfudit. Nec sane Juli� minor delectatio; nam per
-longas concitatasque motitationes, tandem in profluvium Veneris dilabi
-se sentit: �Hei! hei! hei!� exclamat, �quid hoc est rei? Quid sentio?
-deficio.� H�c dicens obmutuit, velut mota mente ingemiscens,
-contremiscens. Manum Jocondus vulv� languentis admovet, et extracto, ita
-ut caput tantum intro lateret, pene, invenit infectum liquido Veneris
-contagio, nec adhuc ipse evomuerat in vulv� Juli� sinum libidinis su�
-virus. Tunc impellit hastam, concutit, premit, nec illa movebatur;
-substitit tantisper ille.--�Quid vero is sibi vult stupor tuus, Julia?�
-inquit, suaviis labia rosea lacessens.--�Sane deficio,� respondit, �me
-voluptate tanta implevisti, ut ad cumulum felicitatis me� nihil addi
-pr�terea posse arbitrer, pr�terea nihil.� Integrat ille concussiones.
-�Jam apud me non sum,� aiebat illa, �ita me h� confricationes ad Superos
-tollunt!� Et ipsa demum commoveri denuo coepit, et subare, subsultare,
-donec se fervido rore intro sentit irrigari: �Ah! ah! ah!� exclamabat,
-�quid etiam istud est?� Utraque Jocondus manu ad se admovebat puell�
-nates, pr�sto illa uterum et lumbos altissime sustulit; interim
-exstillabat in ejus concham igneus Jocondi tubus. In eam imo versa est
-amentiam, ut, cum deplueret prolificus humor stillatim, manu injecta
-virile telum caperet, exprimeret, emulgeret, ne quid omnino sibi ex tam
-dulci deperiret munere; testiculis Jocondi molliter compressis, quasi
-foveret, penem egregie emunxit, ut ne guttula quidem exciderit, cum
-eductus est e vagina.
-
-_Octavia._ Tam longo certamine non fracti sunt delicat� puell� artus?
-Sed vires amor, et amoris comes voluptas suppetebat.
-
-_Tullia._ Uno pr�terea concubitu ad lucem recreata est Julia; is vero
-primus duorum triumve loco fuit. Alter, ut ipsa fassa est, minorem in
-ejus venas voluptatis sensum infudit: nam post sextam septimamque
-decussionem, recluso rivo ex Jocondi lumbis Venereum virus, cum primum
-Julia exorienti inciperet pruritu �stuare, depluit, nec ad Veneris metas
-perducta est.
-
-_Octavia._ Nocte tamen sequenti, ut refers, bis in ejus effusus est
-complexus Jocondus?
-
-_Tullia._ Sed soluto prius beat� matris tu� vulv� stipendio ei meret;
-itaque integris non est potita mariti lumbis, nisi bis alterum abhinc
-mensem.
-
-_Octavia._ Nam expresso a matre prioribus amplexibus Veneris succo, quod
-superest, f�x tibi videtur et lutum.
-
-_Tullia._ Mense altero post nuptias, dum ludit cum Sempronia Jocondus:
-�Vis me patrem fieri, Domina?� ait.--�Volo,� respondet illa.--�Qui vero
-potero,� reponit, �ni per te liceat semine fervido et vivido impleri
-Juli� arvum? Permitte me ter eam inire, et integros volvere Cupidinis
-fluctus in ejus intimum sinum. Et sane misera s�vos satis, et scio,
-labores exantlavit: nam scio quam male exceperit insontem Theresia amita
-tua, quod libidinosiorem putes quam est.--Permitto,� inquit Sempronia,
-�sed ea tamen conditione, pr�gnans tibi fiat; quod fingetur in lumbis
-tuis semen his octo sequentibus diebus, volo tribus coitibus una nocte
-in eam effundas, colliquescens in Diones tu� amplexibus.� Igitur octava,
-ab ea die, nocte, soluto pudiciti� vinculo, reducta cataracta a puell�
-ostio, libere inspersit puell� hortum fertili imbre. Atque ex his
-temporibus putat Sempronia utero Juliam concepisse: nam aliqu�
-impr�gnationis not� in puell� ore et nausea apparent.
-
-_Octavia._ Moriar, ni pessime Theresiam oderim, qu� indigno cruciatu tam
-liberalem et ingenuam puellam vexaverit!
-
-_Tullia._ Moriar itidem ego, ni adversus matrem tuam s�vitiam illam
-vitio verterim! Nam ut sibi persuasit ipsa, puellam uri libidine Veneris
-et cupiditate, Theresiam convenit. Significat se timere pudiciti� Juli�,
-quod minus pudicam pr�sentiscat; opus illi esse severiori medicina, qua
-nimirum in bon� matrisfamilias officiis contineatur; cavere oportere ab
-adolescenti� �stu et insidiis. Rogat mitti ad se Theresia, mittitur; sed
-prius exsoluto e lumbis pudiciti� vinculo, quod custodiendum Semproni�
-datur. Suscipit Theresia alumnam alacri vultu, dat epistolam ad
-Jocondum, petit eam sibi relinqui per tres dies: velle se puell�, quam
-aluit, quam edocuit, aspectu ad satietatem frui, qua tandiu caruerit.
-Post multos sermones petit a Julia, num velit probare se esse et esse
-vere purissimam. Respondet illa, velle.--�Igitur,� inquit, �his tribus
-diebus jejunio macerabis corpus, et flagris a me c�di cupies.--Faciam
-quod volueris,� reponit Julia, �pensi esse mei quidquid jusseris ducam.�
-Itaque prima die vapulavit, sed leniuscule, secunda acerrime, tertia non
-ita dire, atque sic emendata remissa est domum cum sol occideret. Aberat
-domo Sempronia, aderat Jocondus, qui ut lepidam advenisse sibi uxorem
-vidit, in ejus advolavit amplexus. Renidens illa: �Regredior,� inquit,
-�ut castam decet, tui avidissima.� Post brevem collocutionem inducit eam
-in thalamum suum; enarrabat illa qu� sibi contigerint omnia. Deflet
-infelicis sortem Jocondus, solatur, spondet se in posterum illi
-diligentiori cura invigilaturum, ne quid deinceps detrimenti aut �rumn�
-patiatur. Post suaviatur, et missa sub stola manu gaudet pudicitiam non
-esse occlusam vinculo desideriis suis. Projicit resupinam in lectum, et
-plenis coitibus tribus, trium dierum ab ejus animo obliterat memoriam et
-perpessi doloris.
-
-_Octavia._ Nescit mater, nihil subirata est Jocondo?
-
-_Tullia._ Nihil sane; ne quidem suspicione assecuta est. Nam paulo
-antequam ingrederetur domum evaserat Jocondus, ac postea regressus
-salutavit uxorem ac si non vidisset hos tres ante dies.
-
-_Octavia._ Matrem sane insalutatam non reliquit?
-
-_Tullia._ Esse dixit Juli�, quod secum communicaret Jocondus de negotio
-quod illi confiderat expediendum. Egressi uterque cubiculum petunt
-Victorii, jussa interim Julia dum reverteretur maritum exspectare.--�Tu
-putas,� inquit Jocondus, �velle me Julia mea amplexus tuis anteponere?
-Volo in te perfundere quidquid in me libidinis est.� Osculatur, tractat,
-arrigit; tollit ipsa vestes et indusium, ut solet, amplectitur ante se
-stantem, telum vibrantem, et recidens in lectum pugnam molitur. Uno ille
-impetu infligit in vulvam mucronem teli. Quid plura? Res peragitur; post
-revertitur ad uxorem Jocondus cum Sempronia. Sedebat in lecto Julia,
-quam aggreditur sermone Jocondus:--�Volo, Julia, h�c domina nostra
-noverit qualis sis, quam casta et pudica. Volo etiam ab ejus manibus
-pudiciti� vinculum hoc induas; testem habebis pudiciti� tu� opportunam
-tibi et mihi.� Laudavit Juli� virtutem Sempronia, ac animi in hac
-obeunda re alacritatem. Juli� vero pars ludicra in vincula missa est. De
-tua vero, Octavia, nocte proxima experiar an sit ludis tam apta omnibus
-qu� Venus novit, quam Veneri forma et venustate similis es.
-
-_Octavia._ Faciam, spero, ne tu diutius dubites, ac magna cum sua
-voluptate sentiet Lampridius me fontem esse dulcissimi gaudii.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                            COLLOQUIUM SEXTUM
-
-
-                                VENERES
-
-
-               _Octavia, Tullia, Lampridius, Rangonius._
-
-O_ctavia._ Voluptates hujus noctis quam suaves futur� sint, persuasisti
-intimis medullarum mearum sensibus, pruriginosa hac tua oratione.
-
-_Tullia._ At enim duplo majores capies quam potui polliceri libidini tu�
-procaci, quidquid pollicita sim.
-
-_Octavia._ Scilicet aderit cum Rangonio Lampridius, et nobis ambo
-militabunt?
-
-_Tullia._ Tibi sane uterque pugnabit.
-
-_Octavia._ Apage! Paucas post horas rumperent veredum meum equisones hi
-tam acres.
-
-_Tullia._ Apage, inepta tu! Una belle sufficies duobus; et experta
-fatebere etiam pr� te Heroas esse nihili.
-
-_Octavia._ Non faciam, cognata, non faciam. Putas me tam salacem? Ego
-voluptatibus tota nocte perfunderer? Dearum cibo ingurgitarer? Tu nihil
-gustares oblectamenti? Apage, apage, non faciam.
-
-_Tullia._ Utcunque se res habebit, feres; tu facies, tu facies. Vide:
-�superanda tibi omnis Veneris fortuna ferendo est.� Vide.
-
-_Octavia._ O! o! fores obduxisti tuas cataracta illa improba? Quid de me
-futurum speras, si in partem non venies laboris? Quum mihi tam bene
-cupias, male habebo.
-
-_Tullia._ Macte animo; peregi ego quatuor, times duos?
-
-_Octavia._ Sed duo illi viribus pr�stant, et inexhausto libidinis rivo
-superant. Ais Lampridium in stadio tuo duodecim solitum esse conficere
-curricula. De Rangonio loqueris qu� non longe absint a portento. Non
-sufficeret Cotytto duobus una.
-
-_Tullia._ Narravit de Rangonio qu� superant omnem futuentium fidem
-Lampridius. Scis esse familiarissimos.
-
-_Octavia._ Qu� narravit? Nunquid etiam venit tecum in certamen?
-
-_Tullia._ Cum esset nudiustertius ingressus hanc urbem nostram, adduxit
-hospitem ad nos Lampridius non dedignante Callia. Vide humanitatem:
-etiam amore meo inflammat; dein insana furentem cupidine ostentatione
-promissorum solatur. Brevi felicitatis summ� qua frueretur, ut loqui
-solet, dicit fore participem. Bene sperare jubet. Paciscitur, inconsulta
-me, Venerem meam.
-
-_Octavia._ Nec subirata es?
-
-_Tullia._ Dic ipsa tibi. Irata sum, et iram acerbe testata. At ille, ut
-animi motus componeret: �Ignosce,� inquit, �Domina mea, Regina mea, Dea
-mea, facilitati me�. Scio, per te non stabit quin exsolvam fidem meam.
-Vidit te Rangonius, et misere perit. Videram ejus cognatam Neapoli, et
-misere peribam. Ejus se finxit amore incendi ut meo faveret. Convenit
-cum ea: induxit me in puell� cubiculum: nocte fruor cupita Venere, dum
-se credit Laura (id ei nomen) Rangonii indulgere amplexibus. Num debui
-tanti esse memor beneficii? Ignosce, Regina mea; dum sequor officium,
-eam in offensam inopinus incidi.�
-
-_Octavia._ Quid tu ad h�c?
-
-_Tullia._ Emolliit durum animum vox amantis.--�Quid me vis facere?�
-repono. �Num te pudet me in id devolvi dedecoris, qu� tua sum?--Sed
-enim,� inquit, �huic uni tantum culp� succumbe; sine te amore Rangonii
-et Lampridii tui precibus flecti. Nihil tibi a me time in posterum,
-nihil continget quod gratum, quod honestum non sit.� Consensi,
-sed:--�Lampridi,� inquam, �nosti Octaviam?�
-
-_Octavia._ Ut tu Lampridio, est quod ego succenseam tibi.
-
-_Tullia._ Tace, inepta. Aperui mentem: scilicet de te in ejus amplexu
-mittenda. �Quam te bearem!� dixi.--�Sed ego et Rangonius interim,�
-reponit, �rumpimur tentigine. Si differri velis id gaudium ad tenebras,
-resolvemur uterque ad speciem ecce tuam qu� nos urit. Concede saltem
-unam utrique felicitatem.--Quid honoris,� refero, �accedet nomini tuo,
-si me dehonestaveris alieno concubitu? Tu quidem utere jure tuo.�
-Exorari ea demum conditione me sum passa, scilicet ut Rangonio ad cursum
-unum aperirem stadium meum et Cupidineum agonem, ultra nihil datura.
-Velle integrum nec exhaustum in sulcum tuum agi utrumque.
-
-_Octavia._ Ut venient integri ex tuis amplexibus?
-
-_Tullia._ H�c res in hortis nostris agebatur, in quos prospectus nullus
-nisi e cubiculo meo; clausa vero et tuta omnia. Exspectans quid
-proficeret sodalis, non longe deambulabat Rangonius, spectabatque
-identidem me ignescentibus oculis. Tunc ad eum Lampridius: �Immortales
-pro coelesti munere redde gratias Tulli�,� inquit, �et ad summum bonum
-veni.� Ita sum a natura comparata ut ab omni longissime absim
-impudentia. Ubi propior factus, erubui: ille vero osculum dedit.
-Impudentiam ipse suam accusavit, et excusavit. Dum loquitur, specum
-illam frigoris captandi causa ad horti angulum structam jam
-intraveramus, et nobiscum Lampridius.--�Est quod te scire velim,
-Domina,� ad me Lampridius, �tuaque interest sciri, Rangoni.--Quid vero
-istud est?� ait Rangonius.--�Suspiriis, osculis,� reponit Lampridius,
-�et crispantis lumbi furoribus loquetur mox ipsa tibi Tullia.--Te immo
-Venus perdat,� refero, �nugarum artifex solers!� Me manu extra specum
-extrahit:--�Ignosce, Rangoni,� ait, �mox reddam �que tibi puram ac nunc
-est. Nolo eam ab oculis tuis fugere, qu� oculorum tuorum meorumque lux
-est. Paucis volo.� Tunc ad me:--�Nescis, Tullia, quem habitura sis
-equisonem. Neminem unquam mortalium fass� sunt puell� et Rom� et
-Venetiis, quibuscum rem habuit, tam abundanti Venerei imbris copia
-muliebres sulcos irrigasse ac Rangonium. Quod Hieronymo Mercuriali,
-postquam omnia qu� de eo dicebantur diligenter exploravit, pro miraculo
-fuit, non tantum stupori.�
-
-_Octavia._ Interea quid Rangonius cum oestro, cum furore, cum mentula
-sua?... Ah! ah! audio nescio quid strepitus; veniunt. Ut timeo! ut
-pudet!
-
-_Tullia._
-
-    O Hymen, o Hymen�e! Hymen ades, o Hymen�e!
-
-Ecce Lampridium. Quid vero solus, Lampridi? Quid de sodali actum?
-
-_Lampridius._ Apud Mendozam, urbi pr�fectum, virum bonum et comem
-coenavimus. Detinet Rangonium multa super ejus rebus, parentibus et
-affinibus rogitans, et seria, ut est ingenios� urbanitatis, ridiculis
-miscens. Ipse secessi amoris �stu, qui me, dum de vobis cogito, cepit,
-in rabiem versus: quam Octavia curet, si me velit sanum et suum. Quid
-taces, Octavia?
-
-_Octavia._ Pudore, Tullia mea, sepulta mihi mens audaciam adimit, verba
-negat.
-
-_Lampridius._ Osculum etiam negas? Me miserum!
-
-_Tullia._ Agedum, Octavia, quid refugis? Lectus hic vix nos quatuor, cum
-venerit Rangonius, stipatos capiet: nulli pr�terea locus, ne quidem
-pudori. Projice hanc a te amentiam, fatua.
-
-_Octavia._ Quid me, fatua tu, dejectis operimentis nudam aperis
-Lampridii oculis?
-
-_Lampridius._ Quam venusta, quam tenera membra!
-
-_Tullia._ Volo, Octavia, te putes me esse alteram. Rumpitur Lampridius;
-num te miserebit miselli?
-
-_Lampridius._ Fave, Tullia, fac patiatur Octavia se amari, et
-pulchritudinis juventutisque su� florem me legere. O corpus Venereum!
-
-_Octavia._ Abi, abi: jam vociferor si ultra tentes.
-
-_Tullia._ Qu� te tenent intemperi�? Sana es? Jam per Deam Pertundam! si
-amicum nolueris Lampridium, habebis me inimicam.
-
-_Octavia._ Interim et mammas, et pectus, et omnia corporis membra manu
-Lampridius ille tuus impudica conscelerat.
-
-_Lampridius._ Quam apte hiat tibi Veneris concha! quam commodo situ pars
-prostat ludicra! quam molli obnupta lanugine!
-
-_Octavia._ Eh! eh! quid agis? Jam me occupas totam. Quid propudiosa
-faciam post id flagitium?
-
-_Tullia._ Amplectere Octaviam, Lampridi; tu Lampridium, Octavia.
-Nonnull� erunt me� partes in hac fabula: manu hac virile spiculum
-dirigam in foemineum scopum. Bene est, intro haustum est totum: ut bene
-altera pars alteri convenit! Nunc lateri ne parcas, Lampridi.
-
-_Octavia._ Quid vis? ut me opprimis! ut agitas! ut pulsas! Tolle manum,
-Tullia; quid me vellicas? Oh! oh! oh!
-
-_Tullia._ Tolle tu nates. Tolle, inquam, tolle altius. Succussus itera
-spissos, crebros, vehementes. Belle! belle!
-
-_Lampridius._ Si te transfigi gaudes, Octavia, fige osculum.
-
-_Octavia._ Gaudeo!... gaudeo!... morior! Ah! ah! Facione satis voluptati
-tu�, qu� mihi est summa voluptas? Vis succutiam vehementius? Faciam ut
-maxime potero.
-
-_Tullia._ Fac igitur, nihil nugis opus. Mirabiliter! Quam mobiles, quam
-leves tibi lumbi! Tractabo interim, Lampridi, pruriginosos tibi
-globulos; sollicitabo leni tactu ad officium et spumam.
-
-_Lampridius._ Ut me beatis utraque! ut voluptatem meam pascitis, tu tuo
-nectare, Tullia! tu tua ambrosia, Octavia! En! en! Nunc, nunc, Octavia,
-tolle, tolle lumbos. Acriter, acriter!
-
-_Tullia._ Langues, Octavia, langues?
-
-_Octavia._ Sentio!... sentio!... Ut fervida urina h�c! ut rapido fertur
-impetu! Osculare, osculare. Jam et diffluo ego... Distillant mihi
-Veneris ven�. O! o! sentio Jovis cum Junone concubitum. E coelo venit
-h�c voluptas. O! o! fundum!... deficio!... fundum!... deficio.
-
-_Tullia._ Quid garris balbutiens? Fundum alvei tui tetigit Lampridii
-anchora?
-
-_Octavia._ Tetigisse credidi. Sed jam deficit Lampridius, abit, anchoram
-solvit. Patere tamen, Lampridi, te osculer iterum atque iterum; te
-basiationes me� vorent antequam exscendas ex veredo meo.
-
-_Tullia._ Vis forte, salax, novam ad pugnam exsanguem nervum et viribus
-defectum excitare? Non ita erit. Ad Rangonium redi, ne quid de te
-nobisque suspicetur parum pudici.
-
-_Lampridius._ Revertar, ut suades, ad sodalem. Hanc fingam tantulam
-egisse moram cum pr�fecti consobrino Frederico.
-
-_Tullia._ Sed quam bene te habuit Octavia? Ut voluptati visa est apta?
-
-_Lampridius._ In ea inveni omnino nihil quod ad te proxime non accedat,
-Tullia mea, quod meram putamque Venerem non sapiat. Sed de his postea.
-Valete.
-
-_Octavia._ Quas vero reddam tibi gratias, Tullia! Nunc vere scio quid
-sit Venus, ita me libidine implevit. Pili pr�cipue titillavit longitudo,
-nam crassitudine Cavicei longe cedit temoni. Vere omnia gustavi Veneris
-bona.
-
-_Tullia._ Qu� dicebam de Lampridio invenisse te vera, oppido gaudeo.
-
-_Octavia._ Vidisti ut de thoro l�tus desiliit, ut osculum dedit, molles
-natibus impegit alapas? Te beatam, cui ludere ejus in amplexibus cum
-libet, licet! Sed te etiam incredibili num affecit Rangonius voluptate?
-
-_Tullia._ Ad eam igitur, quam institueram, narrationem redeo; nam et
-velle videris, et gratissimus mihi quoque hic sermo.
-
-_Octavia._ Quo me scilicet in meliorem vocabis deliciarum tuarum partem.
-
-_Tullia._ Ut inter animalia homo, sic inter homines Rangonius abundat
-seminis copia. �Moneo,� dicebat Lampridius, �ut opportuno cures corporis
-situ, nihil tibi depereat. Nam pro summa mihi est voluptate summa te
-perfundi.� Sub h�c abscessit.
-
-_Octavia._ Quid postea?
-
-_Tullia._ Citato venit ad me cursu Rangonius. �Nihil te,� inquit,
-�libidini me� eripiet.� Manu prehendit; ad angulum, ubi, ut scis,
-thorus, trahit volentem nolentem. Alteram mittit in sinum manum; Veneris
-sedem altera detegit reductis ad zonam usque vestimentis. Mox solvit
-ipse subligaculum sibi, apertis coleis.
-
-_Octavia._ Fuscinam vidisti, cum fuit in procinctu, magnam, rigidam,
-Heroe et te dignam?
-
-_Tullia._ Qualis est fere Lampridii, adeo nullo, quod perceperim,
-differunt discrimine. Undecim duodecimve pollices latos in longitudinem
-fusa.--�Jam jam remittor,� dicebat; �commoda amori meo amorem tuum,
-Domina.� Sensim interim sine sensu dilabi me in thorum passa sum. Ille
-effudit se in resupinam, et primum, levi excitavit unguium impressione
-in pube igniculos, et proxime in eo, quod perin�um monui vocari
-interstitio, ubi ardentiores Veneris prurientis faces.--�Age, age.�
-dicebam, �abscede; illudis mihi. Quid me incendis jam tuo amore
-inflammatam?--Ergo accipe,� ait, �quicquid id est amoris mei,� et
-momento impellit in libidinis venam spiculum. Ut sensi:--�Male,�
-exclamo, �male me habes malus.� Audiit Lampridius, et accurrens;--�Cave,
-Tullia,� inquit �ne e proximo vico secundum hunc murum tua vox
-exaudiatur. Cui non cognita honesto? Contine vocem, lumbos non contine.�
-
-_Octavia._ Vidit pugnantes in hac pal�stra, et continere ipse potuit a
-risu, ab eoque furore, qualem nuda movet Venus?
-
-_Tullia._ Vidit, et cum insistere l�vum mihi pedem humi videret:--�Volo
-utrique,� adjicit, �amic� cur� officium impendere.� Sellam subjicit;
-altiusque hoc pacto sese in uterum penetravit impressa mentula. Aperta
-manu ridens alapam inflixit natibus Rangonii, et exiit e cella.
-
-_Octavia._ Ah! ah! ridiculum spectaculum! ridiculi vos uterque, tu et
-Rangonius!
-
-_Tullia._ Tantisper substitit immotus.--�Amplectere me,� ait, �regina
-mea,� nam elanguebant artus desides: complector. �Ante tres menses,�
-subjicit, �nulla me vidit Venus, nulla impatientiam libidinis solata est
-puella dulci effluvio. Sed, ut scias, vix inveneris, qui, ut ego, tam
-abundanti hortum tuum irriget salsa pluvia.�
-
-_Octavia._ Impresso calcare, poterat et poteras cursum sustinere?
-
-_Tullia._ Coepit vehementius subigere, ad sextam septimamve concussionem
-fervido me intus imbre diluere. Stillantis vis veretri tantum mihi iis
-in locis concitavit pruritum, ut temperare non potuerim quin motus
-cierem fervidos.
-
-_Octavia._ Ne scilicet quam Lampridius marmoream a candore vocat, saxeam
-crederet Rangonius, si stuperes frigida et hebes.
-
-_Tullia._ �Video coelos,� dicebam amens, �video coelos apertos;� et
-illico semen emisi recluso fonte. Sensit me resolvi: concitatiori
-�stuans opi fuit subagitatione. Mistum est semini semen; nam et ipse
-resolutus est. Sed quater ego largo fluctu remissa sum, cum, continua
-ille ignit� libidinis ejaculatione, omnes meis in lumbis omnium
-prurituum irritat nequitias. Tandem pal�str� finis datus. Fateor,
-Octavia: tanta nunquam decidu� vis voluptatis uno concubitu genitalis
-arvi furores restinxit.
-
-_Octavia._ Satiavit te voluptate? Si pugil pr�terea adfuisset novus,
-certamen refugisses? Nec te Lampridius iniit?
-
-_Tullia._ Sane nova voluptas mihi propior fuisset �rumn�, quam gaudio.
-Nam exundanti restagnans semine uterus, quod imbiberat, nihil pr�terea
-gaudii aut petebat, aut pollicebatur.
-
-_Octavia._ Dicunt omne esse animal post coitum triste.
-
-_Tullia._ Immo alacri vultu, l�tis dictis, significavit Rangonius multo
-se gaudere gaudio quod bonis libere meis esset potitus. Lampridium
-vocat; sed ejus me ex ulnis expedio, et utrique eripio, ne ultro
-citroque iterum cogerer Venerem pati, Lampridii gratificandi causa.
-Veloci prius in �des me recepi cursu, quam fere animadverterunt.
-Interim, Octavia, nequidem Venere� tabis guttulam e Rangonii tubo in
-concham effus� meam sensi defluxisse. Quid id sibi velit nescio. Sed si
-hoc me impr�gnatam esse scirem concubitu, ut Calliam meum amo, m�rore
-conficerer.
-
-_Octavia._ At enim vero, pr� quartumviratu tuo, quid istud?
-
-_Tullia._ Intelligo. Vis illam meam renarrem Romanam militiam?
-
-_Octavia._ Volo.
-
-_Tullia._ Inciderat in morbum, quem ab initio longum fore et lethalem
-Medici judicaverant, Callias, dum Rom� agit litis difficillim� dirimend�
-caussa cum Ortobono cognato meo. Ea me res vocaverat Romam; et bon�
-valetudini, si tandem restitutus est Callias, me� opi curios� et amanti
-id debet, nec negat. Ut primum convalescere coepit et omnis abscessit
-periculi metus, cupiditas coepit exhilarandi animi per continuos tres
-menses moerore confecti et consepulti. Ventitabat domum e proxima
-vicinia mulier non admodum �tatis provect�, ex Ursina gente.
-Familiarissima cum illa mihi intererat necessitudo, et mecum s�pe
-cubabat, solatium unicum �gro animo. Una nocte cum serimus sermones,
-facetiasque miscemus, fateor ad intermiss� Veneris ludum converti
-interdum cogitationes meas. Ut interrogabat, hos ignes respondeo, quos
-sentirem in venis meis reviviscere, nullius posse virtutis restingui
-constantia et pudore. Ad h�c matrona elegantis et liberalis
-consuetudinis, si alia ulla:--�Volo te abdicat� Veneris crastina luce
-satiari donis ad usque fastidium; et, si fatua non es, voles. Nihil
-propterea,� inquit, �aut fam� detrahetur, aut honori. Id solum volo
-liber� te me� permittas potestati.--Permitto,� refero, �quid timeam qu�
-te vadem habeo, ducem sequor et auspicem?� Mane facto curare jubet, sed
-modico prandio, corpus; nec cibis impleri. Pectus, mammas, ventrem,
-femina, nates lavat ipsa suaveolentibus aquis, et myrteo oleo Veneris
-typum. Candida induit stola e serico. Obscurari me credidi pellucida
-quadam nebula, potius quam veste tegi. Post curru una invehimur in
-villam suburbanam et amoenissimos hortos. Et Flora illic et Venus per
-omnem liber� et hilares ludunt et rident anni tempestatem, et omnis
-tempestas perpetuum ver. Postquam intrantes admisere superbissim� �des,
-inducit me in conclave interius, ubi perpetuo lux condita crepusculo
-pudori favebat simul et impudenti�.
-
-_Octavia._ Libidinos� petulanti� apta sedes.
-
-_Tullia._ Occurrit modesto ore et cultu matrona anus.--�Faciam,� inquit
-ad Ursinam conversa, �ut h�c tua puella gratias agat tibi plurimas,
-voluptatibus ebria paucas post horas.� H�c dicens prehendit manu. Mox
-abiit Ursina, ostioque clauso, intro anus cunctantem ducit. �Principio
-accipe, nata,� inquit, �tibi quid exspectandum, quid ferendum. Amplius
-tua non es, sed athletarum quatuor, quos paravi agoni tuo. Gallus unus
-est, Germanus alter, alii Florentia orti duo. Nam amat Florentinos
-domina mea. Omnes ab anno notissimi, alter alteri amicissimi, et, quod
-pr�stat, ortu nobiles.--Apage,� refero, �me occident tot pal�strit�. Te
-misereat mei, mater. Unus sufficiet, fac duellum sit, non pugna; dimitte
-alios.� Risit illa, et dum loquor, adsunt coram pr�sto omnes.--�Delige,�
-ait anus, �quem velis excipere primum; ordinem pugn� cuique suum ipsa
-constitue: nam quo jusseris, ad pugnam venient et amplexus.� Ego manum
-porrigo Gallo; illi Turriano cognomen. Huic vero Aloisium, Aloisio
-Conradum, Conrado Fabricium volo succedere ex ordine. Aloisius ac
-Fabricius Florentini; Germanus Conradus. Tunc matrona classicum
-cecinit.--�O juvenes,� inquit, �docete hanc tam venustam, tam teneram
-puellam, qualis apud ingeniosos, ut estis, in foemineo corpore sit
-libidinis usus. Qui fortius in Venereo campo militaverit, pilum melius
-intorserit, annulum hunc consequuturus est virtutis su� pr�mium, et
-victori� bravium.� Annulum ostendit aureum adamante incluso micantem,
-Ursin� donum, quo alacrius insurgerent ad pr�lium. �Alter alterius
-cursus numerate,� subjicit, �sed etiam cavebo ne per errorem conturbetur
-numerus. Abite nunc, et agite res vestras.� Sub h�c excessit e conclavi.
-
-_Octavia._ Nunquid timebas, quatuor scilicet hastis appetita
-circumquaque erectis?
-
-_Tullia._ Intelliges. Manum osculatur Turrianus mihi, simulque recta in
-cubiculi angulum sipario obductum deducit. Thorus pedem vix unum
-eminebat, et lucebat tremulo lychnus lumine, ac si esset jam libidinis
-sibi nostr� conscius. Tunc tollit Fabricius vocem.--�Heus! tu, amice,�
-ait, �expedi negotium illud tuum, nam et nos rumpimur. Primum
-haudquaquam tibi locum invidemus, sed expedi.--Fraus aberit,� respondet
-Turrianus; �quod tam magna cum voluptate fiet, ne dubites, cito fiet.�
-Ego summo offusa pudore, qui congenitus est mihi, nec simulans, mea non
-eram. Rogat in lectum demitterem ultro me: non audiebam. Impulsu molli
-dejicit, fere repugnantem, et jam sub vestem alteram miserat manum.
-Audivere alii pr�cipitantius concidentem, et risum sustulere; ego
-gemitum. �Quid istud est?� aio, �quam, mehercle, qu� hactenus ulla
-absque labe pura et casta egi vitam, quam vero judicabitis?--Ineptum
-hunc,� reponit Turrianus, �pudorem expelle ex animo. Non prima perducta
-es nostros in amplexus: pass� sunt ex optimatum mulierum numero
-pulchriores furores nostros, ut tu patieris. Honestandi lupanaris,
-ornand� libidinis invenimus rationem. Nemo vitio tibi verterit quod nemo
-sciet, quod tu ipsa, dum peragimus, dum patramus lascivi, sed honesti,
-tibi dices proxime accedere ad virtutem.--At expedi, Turriane,� clamabat
-Fabricius; �hac nos mora enecas.--Obsequor,� refert, et eodem temporis
-puncto demissis femoralibus mentulam aperit, et incumbit in me; impellit
-in hiantem concham, compressione �stuanti urget, vehementi concutit
-nisu. Et cum non commoverer:--�Saltem nunc, Domina, cum ad finem operis
-propero,� inquit, �Veneri fave.� Ego tremulo succussu faveo currenti, et
-post paulo turgentis mentul� rore sentio intimam libidinis conspergi
-aream. Nullus tunc pudori locus, nulla honestatis ratio, nulla immo mei
-recordatio; colliquescere etiam coepi. Sed jam attigerat metas; vix ego
-sub eo perfeci. Accurrit Conradus vir bonus, sed incultus:--�Quod pace
-tua fiat, Domina,� inquit, �verbis abstinebo, re colloquar tecum.� Nec
-plura: pilum rigidum, crassum torquet nervosus in viscera, et ad quartam
-quintamve concussionem fervido me semine movet ad novam emittendi e
-lumbis Venerei gari pruriginem.--�Quare mutato ordine occupasti,�
-inquam, �Conrade, locum qui Aloisii erat?--Ita conventum inter nos,�
-refert. �Venient ad te ambo simul, etiam simul, puto, inibunt: nam
-stultos nos judicant, Gallos et Germanos, qui odio habeamus scire ubi
-sita sit vera voluptas.� Excessit Conradus, ecce advolant Aloisius,
-Fabriciusque.--�Tolle crura,� ait Aloisius, mach�ram intentans. Tollo;
-tunc effundit se in pectus meum, et immergit in ulcus insanabile
-mach�ram. Utramque mihi Aloisius tibiam sustollit; et sub poplitibus
-altera et altera missa manu agitat ipse lumbos mihi nullo meo labore.
-Procax ridicul� motitationis genus! Incendi me dixi: sed dicto citius
-restagnans Veneris spuma restinxit incendium. Surgente Aloisio, novam se
-Fabricius accingit ad pugnam. Rubicunda illi et minitabunda turgebat
-mentula.--�Amabo, Domina, obverte te in faciem,� ait.
-
-_Octavia._ Scio quid dein.
-
-_Tullia._ Obvertor ut volebat, qu� sciebam id mihi esse in lege per
-eorum voluptatem ad meam ire. At enim, ut nates vidit, qu� candore suo
-ebur et nivem obscurarent: �O te pulchram!� ait. �Sed erige te in genua,
-demisso superiori corporis trunco.� Amb� patebant vi� qu� ad utramque
-ducunt Venerem: probam et castam alteram, scelestam alteram et
-inquinatam.--�Qua petes?� ait Aloisius.--�Qua tu,� respondet Fabricius.
-�Postea viderim.�
-
-_Octavia._ Sic minatus est.
-
-_Tullia._ Et petiit qua debebat et juvabat; trusit in intimam vulvam
-rapidum et igneum telum, mammam utramque cepit manu utraque, post
-agitare coepit, et momento dulcis profluere rivus in mollem Veneris
-sinum. Et ego etiam miris deliniri deliciis: pr� voluptate parum abfuit
-quin deficerem, ea me seminis copia excreti ex Fabricii lumbis implevit
-et demulsit, ea copia excreti e meis exhausit mihi vires. Hoc uno
-concubitu plus amisi virium quam prioribus tribus. Ita res acta est; et
-hic primus fabul� actus scenis constans quatuor.
-
-_Octavia._ Quam de Fabricio hunc petente corporis situm conceperam, ut
-dicere aggressa es, fefellit me opinio. Num fallere solent Florentini
-Venerem. Delectari aiunt puerorum consuetudine, carasque illis esse
-puellas qu� se in pueros mutari velint, et puerile pr�stare officium.
-
-_Tullia._ Experta sum ego, et quid in his possint rebus documento ipsa
-tibi ero. Denique, nam curiosius singulis h�rere dicendo nihil interest,
-eodem ordine Turrianus Conradusque admissis equis in agonem meum
-descenderunt. Cum procederet ad me Aloisius, supervenit anus: Aloisium
-Fabriciumque monet, caveant obscoeno ne possim pollutam me queri esse
-concubitu. Licere quidem intra corpus meum vomerem imprimere quo sulco
-velint, semen tamen mittere non item licere. Si contra fecerint, Ursinam
-habituros iratam, et in bonam mentem peccaturos; vulv� soli rependi
-debere hoc amoris tributum. Me etiam dictis aggreditur, et animo essem
-bono ad ignotos adsultus hortata est. Tunc sortiuntur inter se, laus cui
-prius contingat fodiend� melioris hujus partis: sic loquebantur.
-Illaudabilis voluptatis licentia omnem apud malos et olidos cin�dos
-superat ver� laudis suavitatem. Ego vero:--�Non patiar, inducias peto,�
-inquam, �non longas.� Igitur recta via ivere ad castam Venerem. Octo se
-hoc modo h� habuere fututiones. Turrianus mihi admodum cordi erat; in
-animo erat dono illi primitias ignoti obsequii dare, et me ab amato
-juvene hac etiam parte devirginari.
-
-_Octavia._ Florentinis non uno in loco mulieribus sita, nec una
-virginitas.
-
-_Tullia._ Sed contumeliam id esse, non donum, respondit Turrianus, et
-querelas miscuit.--�Quem me esse putas,� ait, �Domina? Absit h�c meis ab
-libidinibus amentia, a cogitationibus infamia, a consuetudine ignominia!
-Nulla mihi esse cara voluptas queat qu� tibi voluptas non sit. Unum rogo
-ne dedigneris mihi gratificari.--Quod voles, quidquid id demum sit,�
-refero, �volo. Sed roges nolo, capias volo.--Liceat oculis meis divin�
-pulchritudinis tu� libero frui aspectu.� Depono vestes ipsa ultro, nec
-difficile opus; nam pr�ter indusium et stolam nihil erat. Indusium ipse
-sua dejicit ad pedes manu. Ut nudam videt, basiis terit igneis, tactibus
-lustrat membra omnia liberioribus. Dehinc turgentem, et gravem mole
-caudam protrudit in vulvam, inguina inguinibus miscet. Sequitur
-Conradus; Conrado succedunt Aloisius et Fabricius. Novum belli genus.
-Nudam ut conspexere, exultare et plaudere. Post pulvinum thoro
-transversum natibus subjicit Aloisius:--�Nunc obverte pronam te in
-faciem, et nates objice oculis et amoribus nostris has pretiosas.--Quid
-vero vultis?� dicebam. �Parcite paventi. Obliti estis esse me puellam,
-non puerum.--Apage,� refert Fabricius, �quod nulla negare ausa est e tot
-pr�stantibus inter Romanas puellas et ingenii et form� dotibus, tu
-ingeniosa et formosa audes negare?--Sed hanc rem horret animus,� repono,
-�ferre non potero, conficietis huic bello inassuetam.--Ferre poteris,�
-subjicit Aloisius. �Multo juniores hoc corporis usu apud nostros homines
-inclarescunt. Pluris constitit tibi antic� virginitatis occisio.� Cum
-proficerem nihil, parui furentibus. Tunc pronus inclinat se in nates
-Aloisius, pilum postico admovet, pulsat, percutit; post summo nisu
-irrumpit. Ego gemitum misi: sed illico extractum ex ulcere telum
-condidit in vulvam, et multo semine depluit in lubricum uteri sulcum.
-Aggreditur, re peracta, eodem modo Fabricius. Rapido vibrat hastam puram
-impetu, totamque brevi in viscera abdidit. It reditque aliquandiu
-repetita via; et quod fieri posse non putabam, etiam invasit me nescio
-cujus pruriginis rabies, ut huic me assuefieri rei posse, si velim, non
-dubitem. Sed absit Calliam h�c transversum agat vecordia! Nec tamen
-abusus ultra modum est patentia mea ad contumeliam; suavissimam profudit
-voluptatem in uteri intimos sensus, nihilque quo oblectari possem, h�c
-nebulonis turbavit intemperantia.
-
-_Octavia._ De Callia vero dic, amabo, nunquam hac tibi improbus parte
-illusit?
-
-_Tullia._ Fatebor, mea Octavia.
-
-_Octavia._ Fatebor itidem ego, mea Tullia.
-
-_Tullia._ Alterum post mensem quam nupsi, pomeridianis horis cum esset
-Callias mecum, voluit nudari, voluit etiam interius deponi indusium.
-At.., at, sile.
-
-_Octavia._ Ah! ah! video venientes ad nos athletas nostros.
-
-_Tullia._ Audio loquentes. Macte virtute, Octavia! jam tibi ludendus
-egregius ludus. Macte animo! Ut tibi bibet sitiens vulva nectareos
-calices!
-
-_Octavia._ Contremisco.
-
-_Tullia._ Quod bene vertat, Rangoni! ecce in venustissim� puell�, si qu�
-alia, complexus conjicio. Amore digniorem tuo nusquam invenies; mox
-fateberis voluptate ebrius: pro certo habeo.
-
-_Lampridius._ Habet, Octavia, tibi gratias Rangonius, et mox referet
-subigendo, ut meretur, veredum tuum egregie.
-
-_Rangonius._ Novi felicitati me� adjici pr�terea nihil posse. Tu vero,
-Octavia, quid moerens stupes? Num scis te debere pervigilium Veneri?
-
-_Octavia._ Apage, apage! Ex lecto projiciam me, abstine, clamoribus
-implebo domum. Abstine! Quid me vexas, proterve? Quid me basiis his
-adulteris, tactibus his nequissimis inquinas?
-
-_Rangonius._ O te pulchram! O divinam, si tam es indulgens, et mitis,
-quam pulchra!
-
-_Tullia._ Quo fugis? Non sapis, Octavia. Age vero, Rangoni, siste
-fugitivam fixo stipite. Agedum!
-
-_Lampridius._ Quid sibi vult h�c rixa? unde h�c altercatio?
-
-_Octavia._ Misereat te mei, Lampridi!
-
-_Lampridius._ Scilicet! Te negas summo gaudio, et miserear tibi? Quid
-hic misericordi� locus?
-
-_Octavia._ Vides ut me male habent et h�c, tua Tullia, et hic, nescio
-quis, sodalis tuus. Sed me infelicem!
-
-_Tullia._ Bene se res habet. Nunc excute illud, Octavia, illud pondus
-quod intra viscera tua furit. Sed abscede, Lampridi.
-
-_Lampridius._ Cur vero hoc pasci oculos et mentem voluptatis spectaculo
-invides?
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah! ut s�vus es!... Nunc vero, nunc quod voles, et ut
-voles, nunc faciam, Rangoni. Omni, omni cupiditati tu� parebo, omni.
-Sustine tantisper, ut aptiori me situ voluptati tu� accommodem.
-
-_Tullia._ Quippe dum insanis intemperans, alterum e thori sponda femur
-projeceras.
-
-_Lampridius._ Perfice, Rangoni; nihil te moretur. Sustentabo ego manibus
-meis, et tollam marmoream hanc columnam.
-
-_Octavia._ Sine, inepte, sine. Quid mihi calcem unguibus scalpis? Eh!
-eh! Et tu, Rangoni, ut iteras concussiones has rapidas tuas! Jam, jam
-emorior.
-
-_Tullia._ Agedum, Rangoni, agedum, festina. Tractabo ego hos tuos tibi
-testiculos, deliciarum fontem. Vides deficientem pellicem hanc? Depluant
-cito citius vitalem balsamum emorienti.
-
-_Rangonius._ Ecce ut momento flammescit mihi amoris vena, et Veneres
-stillat Veneri me�.
-
-_Octavia._ Nihil artubus meis parcas. Ecce... Ut tibi placuit hic
-succussus? Et hic alter? Et hic? Ah! Quid sentio?... Ut pruriginosos
-mihi locos fervido mulces... ah! ah!... rore... ah! ah! quam
-abundanti!... ah! ah! quam suavi! Ut vitam infundis, et adimis, vit�
-necisque arbiter!
-
-_Tullia._ Et tu scilicet pumice es aridior. Clausi sunt tui tibi Veneris
-rivi, Octavia?
-
-_Octavia._ Tace. Eh! eh! Quiesce. Tace. Bene omnia. Hem! hem!
-
-_Tullia._ Incita cursum, Rangoni, pr�sto sis. Acriori calcare
-obstetricare exorienti puell� tu� libidini. Bene est, bene!
-
-_Octavia._ Oh! Hoc me fere concussu oppressisti, et hoc etiam. Quievit
-paululum h�c mihi rabies, qua me incenderas. Et tibi adhuc distillat
-lubricus nervus in venam meam? Sentio!... sentio!... Nullus dabitur
-finis? Quam immingis suaviter! Me implebis, puto, semine hoc fervido, et
-e puella Venerei sali gurgitem facies.
-
-_Lampridius._ Interea disrumpor. Festina ad metas, Rangoni. Me miserum
-reddit tant� tu� felicitatis cumulus.
-
-_Octavia._ Importunum te, Lampridi! Deficio, deficio iterum. Sed me,
-Rangoni, enecas languentem, quod langues. Tam cito abis?
-
-_Tullia._ Tam cito? Qu� tua est amentia? Per Venerem! Huic vix Jovis
-conferri congressus queat, quo Herculem in Alcmena genuit. Sed ecce ut
-rigidus, ut igneus, ut superbus Lampridio micat nervus! Excipe.
-
-_Lampridius._ Si hunc igneum et rigidum rim� igne� huic...
-
-_Tullia._ Et concussu hoc rapido perfecisti orationem.
-
-_Octavia._ At vero, Lampridi, fave, fave.
-
-_Lampridius._ Fave etiam tu, Octavia; fave, Tullia.
-
-_Tullia._ Quid vis utramque facere?
-
-_Lampridius._ Volo, dum papillas Octavi� pertracto, molli ipsa et spissa
-nates vibret motitatione. Tua interim, Tullia, lubrico mihi scrotum et
-testiculos frictu sollicitet l�va illa pruriginosa ad plenum gaudium.
-
-_Tullia._ Sustine partes tuas, inepte. Fungemur utraque nostris
-pr�clarissime.
-
-_Octavia._ Dire me exagitas, Lampridi. Sed impune non feres. Concussibus
-his respondebunt succussus mei acriores. En, en, en. Placeo?
-
-_Tullia._ Egregium te vere ostendis bellatorem, Lampridi. Ut apte
-pugione ad capulum impresso, non mortem sed delicias exspirantis simili
-infers Octavi�! Videris animam agere velle, Octavia, dum totum se intra
-viscera tua agere videtur velle Cupidineus hic heros.
-
-_Octavia._ Importunam loquacitatem! Quid animum meum a tam grato immens�
-voluptatis sensu avocas? Sed..., sed... intro me urit liquida vividi vis
-ignis.
-
-_Tullia._ E face, quam quatit intro tibi amor Lampridi, stabilis in
-penetrali tuo. Te interim, mi Lampridi, volo osculari.
-
-_Lampridius._ O dulcis delectationi me� accessio suavium! Admove etiam
-eburneos mammarum orbes, ut osculer. Nunc... nunc, Octavia, Tullia,
-fugiunt mihi libidi... libidinis rivi!
-
-_Octavia._ Sentio, sentio profluentes in stagnum meum. Perge. Oh! oh!
-perge. Et ego, et ego!
-
-_Tullia._ Et tu, et tu, in effluvium solveris. Opi este alter alteri.
-Bene est, per Subigum Deum! Bene est. Interim quid cogitas tecum,
-Rangoni, mutus et iners?
-
-_Rangonius._ Tibi dixerit h�c.
-
-_Tullia._ Ostendis mentulam. Ut momento crevit in duellum! Mirificus es
-bellator. Nullus ut video quietis misell� dabitur gustus.
-
-_Rangonius._
-
-    Omnibus una quies operum, labor omnibus idem.
-
-_Lampridius._ Ecce nunc occupa, Rangoni, vacuum tibi campum, non
-Martium, sed Venereum, in quem velit Mars descendere. Ita me gaudio
-cumulavit!
-
-_Rangonius._ Me etiamnum fugis aversa, Dea mea?
-
-_Octavia._ Non fugio; sed breves indulgeri peto inducias.
-
-_Tullia._ Mutata figura excita cadentem libidinem, nam effoeta langues.
-Sic condiri voluptas debet, ut voluptatem sine fine voluptas creet.
-
-_Octavia._ Sed vide ut urget Rangonius, et victam vexat inglorius!
-
-_Rangonius._ Exspectabo tamen. Quid vis fieri, Tullia? Da clinopal�
-leges, agonotheta a Venere secunda.
-
-_Tullia._ Vides me, Octavia, ut nates tollo in genua, reliquo summisso
-corpore? Projice vero te resupinam meos in lumbos, ut dorsum dorso,
-nates natibus conjunct� h�reant. Apertis dehinc femoribus, summis
-plantis, quo graviori minus premar onere, ut poteris innitere.
-
-_Octavia._ Impar procul dubio eris ponderi cum procubuerit indiges hic
-in me. Obsequar tamen jubenti fututricum Regin�, ne cadam in crimen.
-
-_Tullia._ Obruere nolet me Rangonius: scio. Sustentabit corporis pondus,
-nec ars deerit, nec modus.
-
-_Rangonius._ Favebo utrique, ut potero maxime. O illecebrosam figuram!
-Protinus jaculum divinam in hanc pulchritudinem id informe condo. In
-bonam rogo accipias partem, Octavia.
-
-_Octavia._ Propera, mi rex; exorientem sentio in imis lumbis
-titillationem novam. Itane, Tullia? Nug�! nug�!
-
-_Tullia._ Motita nates, Octavia, ut ego motito. Agita pari motu:
-gratissimum illi et tibi. Egregie! egregie! Ut fervent tibi crispantes
-lumborum nequiti�!
-
-_Rangonius._ Sursum deorsum, Octavia, rapida fuga enitere; et tu,
-Tullia. Opus opere vestro pernici properate. Agite, agite!
-
-_Tullia._ �stuantes has et effrenas compressiones intelligo; exsilientis
-deliciosi fluctus e lumborum lacu sermonem intelligo. Vibra nates sursum
-versus, Octavia, et ego anhelanti opi fuero.
-
-_Octavia._ Tullia! Tullia!... Me, Rangoni, rapis in furorem. Haud
-possum, quin clamem, continere insaniam meam. Stillatim sentio
-decidentem... Ah! ah!
-
-_Tullia._ Pluviam...
-
-_Octavia._ Quam Dan� Acrisio nata aure� pr�ferat Jovis sui. Imple,
-Tullia, imple!...
-
-_Tullia._ Qu� me� sunt partes, et impleo.
-
-_Octavia._ Bis jam, bis tu, Rangoni. Eh! eh!... et tertium ipsa ego. Ah!
-ah! ah!
-
-_Tullia._ Ter scilicet ipsa e peculio tuo Veneri votum solvisti libens
-merito.
-
-_Rangonius._ Salsiores salacioresque sane h�c urbs non habet puellas,
-quam estis amb�. Gratior nullus esse queat coitus, quam hic fuit, etiam
-cum nudis Gratiis. Moriar si ingeniosiorem ad suavissimam parandam
-voluptatem noverit figuram Venus ipsa, gaudiorum indagatrix et
-inventrix!
-
-_Lampridius._ Vis etiam mecum, Octavia, rem experiri? Interim ne mutes,
-Tullia.
-
-_Tullia._ Volo, et vult Octavia. Sed fatiscent mihi lassitudine artus,
-timeo, ante absolutum opus.
-
-_Octavia._ Ut durus es! Ut durus tibi nervus quem in mollem libidinis
-caltham protrusisti!
-
-_Tullia._ Paulo, mi Lampridi, ruis vehementius quam defessa ferre
-possim. Perfice actutum, propera; deficiunt poplites, decido in latus.
-
-_Octavia._ Venus te male perdat, Tullia! qu� tam bonam perdidisti
-fututionem, aut turbasti. Effero, effero lumbos, Lampridi; apert� tibi
-sunt delici� me� omnes.
-
-_Lampridius._ Mucronem summum hast� volo in summa fissur� ora, et in
-molli cadurdorum frictu ludere. Condona mihi hanc libidinem, Octavia.
-
-_Tullia._ Condonat. Negas, Octavia?
-
-_Octavia._ Do illi, negat mihi.
-
-_Tullia._ Prehendam l�va hac ego manu frameam, Lampridi, qua depugnas.
-
-_Lampridius._ Ah! domina, strictis his digitorum vinculis, quam perducis
-in l�tum libidinum campum, dum ligas, duplo majorem mentula capiet
-voluptatem, duplici hoc cunno: tuo quem finxit tibi, Octavia, parens
-Natura; tuo quem hac subtilitate fingis mihi, Tullia, in manu industria.
-
-_Octavia._ Agite, agite uterque. Bene quidem mihi est.
-
-_Lampridius._ Quid vis, domina? Jam exsilit, jam furit �stuosa Veneris
-spuma. Age, age, age!
-
-_Tullia._ Vora ecce, Octavia, igneum hunc ramicem. Et momento vorasti.
-
-_Octavia._ Lampridi, Lampridi, fac, fac! Rapior in Veneris coelum.
-Adige, ah! adige, ah! adige.
-
-_Lampridius._ Ecce superest, sentis? quo irrorem hunc juventutis tu�
-florem. Ecce nectar invergo tibi, libidinis me� victim�, Priapi et
-Veneris sacerdos. Ecce... ecce!...
-
-_Tullia._ Perfecisti tu quoque, Octavia?
-
-_Octavia._ Perfeci. Complectere me, Lampridi, fige osculum.
-
-_Tullia._ Te procacem et libidinosam pellicem!
-
-_Octavia._ Sed meos mihi paulatim irrepit in artus nescio qu� lassitudo,
-qu� ignavo me torpore hebetat.
-
-_Rangonius._ Quiesces, mea Venus, postquam satiaveris me deliciarum
-tuarum fructu. Accipe etiam, si juvat, hanc in bonam partem fututionem.
-
-_Tullia._ Abeas tu, si de mala unquam cogites, in malam crucem!
-
-_Rangonius._ Omnes, per Subigum! venust�, ut est Octavia, puell� partes
-bon� sunt: nam aiunt totum pulchr� mulieris corpus cunnum esse unum.
-Sed, missis his nugis, transeamus ad seria. Porrige, Venus mea, porrige.
-
-_Tullia._ Quo vis se situ componat, l�tiori ut fruare concubitu? Sed
-venit in mentem. Erigam me in pedes, et resupin� Octavi� tibiam dextram
-quo potero altius tollam, ita ut calcibus lecti feriat coelum. Alterum
-femur extendes, Octavia, qua contentione poteris. Sic aditus cunni
-strictior fiet, et eo jucundior ineunti. Agedum, tolle femur, Octavia.
-Pr�sto sis, Rangoni; conscende, admove calcar.
-
-_Octavia._ Dicto citius factum. Quam hunc athletam, Tullia, habes
-obsequentem in hac pal�stra! Agitas vero sursum deorsum, mea Tullia,
-vehementius quam ferre possim. Luxabis, timeo, femoris compagem, ni
-caveas.
-
-_Rangonius._ Mirum profecto ludum ludis, Tullia. Nec quicquam opus est,
-Octavia, moveas lumbos: sola sufficit Tullia motus omnes.
-
-_Octavia._ Null� hic fere me� sunt partes, pr�ter patientiam quam
-libidini tu� pr�sto. C�tera Tulli� debes. Sed jam me ferit in intima
-voluptatum penu fervida vis. Oh! eh! ah!
-
-_Tullia._ At tu, Octavia, continua hac motitatione non incalescis ad
-summas delicias? Sed connivent tibi patrantes oculi. Resolveris,
-resolveris, video.
-
-_Octavia._ Ita est, ita est. Agitur res intro. Ah! ah! Sustine
-tantisper, Rangoni, res agitur. Ah! ah!
-
-_Rangonius._ Deliciosum, �que ac tu es, scortillum Venus nunquam vidit.
-Mihi totam comedisti mentulam. Ut exilis, ut inanis redit ad me!
-Commodavi crassam, purpuream, fervidam. Redde commodatam, proterva. Quam
-reddis mea non est: non agnosco.
-
-_Tullia._ Ulciscere sodalem hunc tuum cui h�c facta est injuria,
-Lampridi: nam vidi bibisse te medicati vini cyathum. Restitut� sunt
-vires, et succrevit tibi torrens Veneris fons.
-
-_Lampridius._ Bibi equidem, et cum vino hausi novos ignes, et sentiet
-mox Octavia tua.
-
-_Octavia._ Per ludum, per procacitatis vestr� intemperiem, interficietis
-me puto.
-
-_Tullia._ Abjice hos metus: qua infertur vita omni animantum s�clo, qui
-infert vitam, ne dubites, Octavia, non inferet lethum nervus. Tolle,
-Rangoni, hanc tuam victricem Heroida in humeros tuos pronam.
-
-_Rangonius._ Cum sustulero, quid fiet?
-
-_Tullia._ Tolle modo. Tu, Octavia, exili e sponda.
-
-_Octavia._ Fatiscunt mihi lumbi. Elephantem putatis esse me, non
-puellam.
-
-_Tullia._ Delicata es, et delicate agis. Obsequere, corripe ineptam,
-Rangoni. H�c tibi, Lampridi, paratur machina.
-
-_Octavia._ Exspecta, Rangoni, paulisper. In tuos me humeros conjiciam
-ultro.
-
-_Tullia._ Facto opus est, non dicto. Vide ut arrigit Lampridius. Facem
-conde ardentem in laternam tuam. Opportune, opportune!
-
-_Lampridius._ Evolasti in veredum illum, Octavia, festivissime.
-
-_Tullia._ Nunc, Rangoni, virginis brachia illega brachiis tuis. Aperi
-femora, Octavia.
-
-_Lampridius._ Aperi, dea mea, hera mea Venerea, horti Venerei tui
-amoenitates.
-
-_Tullia._ Aperi ipse tu; ser� admove clavim.
-
-_Octavia._ Timebam sane nescio quid turpiusculi, ne qua non decet
-proscindi me velles.
-
-_Rangonius._ Huic bon� et amic� volumus parti indulgere concussus et
-amores nostros. Sed festina, Lampridi, age quod agis.
-
-_Lampridius._ Postquam me misero intra Octavi� femina, tu, Tullia,
-subleva utrumque, facilius ut possim dehiscenti spiculum vulv� induere.
-
-_Tullia._ Quam cito jussisti, tam cito actum.
-
-_Octavia._ Istud, per meam fidem! sine magno meo non fiet incommodo:
-uteri mei cutis ita distenditur ut jam findatur. Sed interea �gre subit,
-quod trudis, Lampridi, pilum.
-
-_Lampridius._ Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi. Non ibo recto tramite
-ad intimam Veneris sedem. Inflectitur paululum subintranti via, dum ima
-inflectitur corporis compages.
-
-_Octavia._ Bene, bene!
-
-_Tullia._ Levi motitatione agitabo tibi, Octavia, eburnea femora, et opi
-ero insudanti Lampridio. At vero, ut fervent tibi rapidi concussus,
-Lampridi! Vectorem forte et vecturam projicies pr�cipites. Age
-moderatius.
-
-_Octavia._ Quid moraris properantem? Tibi... Ah!... Quid sistis
-currentem? Ah! ah!... Tibi male sit!
-
-_Tullia._ Et tam cito tibi fluunt Veneris still�! Ut te amat Venus!
-Lenius vero inflammescit tibi, Lampridi, lubrica seminis vena?
-Fascinavit hic rigid� mentul� opes cunnus Jove dignus?
-
-_Octavia._ Falleris, falleris! Nugaris. Oh! depluit!... deficio!
-
-_Lampridius._ Et excipe has aliquot Cupidinei balsami... ah! ah! ah!...
-guttas, qu� deficientem deliquio solvant.
-
-_Tullia._ Concute, excute. Nihil, quod depereat Octavi� me�, extracto
-tubo, restet liquoris. Exsuge, Octavia, cadurdorum labiis, exsuge
-divinum mel.
-
-_Lampridius._ Acta res est. H�c me profecto fututio mirifice refecit
-libidinibus suis. Implevit gaudio, non vires exhausit.
-
-_Tullia._ Nunc depone, Rangoni, pretiosum onus. Sinite autem, post tot
-pugnas, defessos amic� vestr� tam venust� artus paulisper quiete
-recreari. Videte ut pedibus vix suis ambulare potest. Debilitastis,
-improbi, puell� tener� poplitum nervos nervis vestris.
-
-_Octavia._ Amabo, Rangoni, projice me in thori culcitram. Ego non
-conscenderim sola.
-
-_Tullia._ Nihil hac lassitudinis simulatione proficis. Constitutum est
-his pal�stritis decem pascere fututionibus amorem suum in te. Non prius
-ex eorum te explicabis amplexibus, pactis induciis.
-
-_Octavia._ Humanius agite mecum, Heroes mei. Si me vultis ad vigesimam
-coitionem perducere, emoriar. Humanius agite, Hercules mei.
-
-_Tullia._ Hac nocte, velis nolis, perages fututiones viginti.
-
-_Octavia._ Monstrum! loqueris portenta.
-
-_Tullia._ Septem tibi hactenus pugnat� sunt pugn�. Manent te tres qu�
-desunt ad decem. Postea ego et tu secedemus in proximum cubiculum, ubi
-refici te et curari corpus id mihi erit cur�. Redintegratio pr�lii erunt
-h� induci�.
-
-_Octavia._ Admove mihi aurem, Tullia.
-
-_Tullia._ Loquere, loquere, nec summissa voce.
-
-_Octavia._ Impudens fuero, si ausim. Admove aures. Prurit mihi
-horribiliter locus ille; uri sentio. Quid faciam? Ferre non possum.
-
-_Tullia._ Ah! ah! ridiculam, per fututiones vestras, Rangoni et
-Lampridi, �gritudinem!... Ah! ah! queritur Octavia...
-
-_Octavia._ Tace; pugno te impetam; tace.
-
-_Rangonius._ Queritur?... Amabo, mea Tullia, quid queritur?
-
-_Tullia._ Uri sibi...
-
-_Octavia._ Quid garris? quid garris?
-
-_Tullia._ Partem salacem, salax et procax!
-
-_Octavia._ Loquacissima es loquaciorum mulierum. Parum abest quin te
-oderim.
-
-_Rangonius._ Meministi Laur�, Lampridi?
-
-_Lampridius._ Memini, et tui memini in me beneficii. Nam ejus in agro
-arasse taurum meum, beneficium tuum est.
-
-_Tullia._ Illa scilicet ipsa est quam dedisti, Rangoni, Lampridio
-fruendam? Imposturam fecisti cupid� puell� et credul�. Novum ver�
-amiciti� pignus!
-
-_Octavia._ Si quid tibi dulce meum fuit, Rangoni, si me amas, Lampridi,
-narrate ut se res habuit.
-
-_Rangonius._ Dicat Lampridius; nam facti dux equidem fui; null� in hac
-fabula pr�terea me� partes.
-
-_Lampridius._ Rom� eram occidente autumno apud Rangonium. Procacibus me
-cepit ocellis Laura, attamen casta et virgo. Contabescebam amore; illa
-deperibat Rangonium. Perceperat se amari et me amare. Nutrici puell�
-persuadet se nocte concubia in Laur� cubiculum admittat. Noverat anus
-puell� �stus, et �stuanti omnes pollicetur amoris delicias si
-obsequatur. Obsequitur. Sed me sibi sufficit Rangonius. Hora, qua
-convenerat, h�rentem cubiculi foribus manu anus ad puellam ducit
-jacentem in lecto, nam c�ca omnia. Prope cubabat in contiguo cubiculo
-Rangonii mater, a cujus sorore creta Laura. Monet anus nullis esse
-sermonibus locum inter nos; saltem summissa loqueremur voce, ne audiret
-hera suspicax. Addit, admoto auribus ore dum loquitur, rem cum virgine
-lentis concussibus et tacito Marte esse mihi peragendam, ne argutatio
-quassi lecti dormientem heram excitet a somno.
-
-_Tullia._ Quam sapientem et tetricum habuit hac nocte concubinum Laura!
-Pr�ripuisti forte gravitatis laudem futuenti Catoni.
-
-_Lampridius._ Salsa es. Virginem invenio nudam et, depositis momento
-vestibus, tenero corpori applico latus.--�Scis,� anus ad puellam, �de
-quibus monuerim te, filia. Fruendus tibi est Rangonii tui amor non
-absque aliquo doloris sensu, nam crasso, rigido et s�vo effervet is amor
-nervo. Obmutesce tamen, si nolis utrumque perire.� Mox arripit mihi
-mentulam anus. �Ducam ipsa,� ait obmurmurans, �qua via est ad summum
-bonum. Tu, Laura, amplectere.� Conscendo. Applicat ultro catapultam;
-impello: subit fractas fores ad tres digitos latos. Manum amovet anus,
-et scrotum intra volam capit, digitisque summis leviter scalpit.
-
-_Octavia._ Quid vero et secum et tecum Laura?
-
-_Lampridius._ Altera illi manu nutrix sublevat nates, et ad capulum
-usque immergo ensem in tenerum virginis corpus. �Ah! ah! ah!� suspirat
-illa, et illico larga in ejus impluvium e stillicidio meo profluit
-libidinis pluvia. Alligat me amplexibus, osculis terit, gemitus fundit
-lenes et suaves uxor facta, ut vidua solet turturilla. Anus officiosa
-utrique exprimit faventibus digitis mentulam: ne still� quidem virgo
-damnum passa est.
-
-_Tullia._ E virginis vero lumbis excretum nihil est ad opus?
-
-_Lampridius._ Sedatus belle est utrique libidinis furor. Sed dum femur
-alterum post alterum tollit, dum hac et illac exagitat se commotior,
-pubem pubi compingit elatis natibus, dum adfluentem libidinis excipit
-rivum suspiriis, commotionibus, procaci susurro, immemor indict� legis,
-ecce Rangonii mater.
-
-_Tullia._ Timeo, timeo vobis. Loquaces impotentis oestri furores
-Rangonii matrem excitaverunt e somno?
-
-_Rangonius._ Rem tenes. Quam perspicax fututricibus ingenium!
-
-_Lampridius._ �Quid, Laura, audio strepitus?� clamat matrona. �Sola
-es?--Sol� sumus,� reponit anus.--�Ostento in somnis viso,� subjicit
-Laura, �e lecto fere cecidi dum pavida mitto me in fugam.--Tam juvenis
-etiam deliras?� refert Margaris (id nomen matron�). �Compone te ad
-quietem. Nug� sunt h�c somniorum terriculamenta.--E lecto dejeci me dum
-sentio laborantem alumnam meam,� addit anus; et e composito hac illac
-dicens cursitabat perstrepens. Sed pavida me timido fovebat in sinu
-Laura complexu.--�Perii,� dicebat, �perii, cognate; forte et tu
-periisti, grave est; sed et tecum peribo, leve est.� Ego vero, ne se
-perire sentiret, effundor in resupinam, pilum torqueo, Veneris ingero
-nequitias turgidas, fervidas. Post e cubiculo volentem nolentem anus
-excludit, nuptiis hilariter factis.
-
-_Rangonius._ Laur�, ut tibi, Octavia, corpus succi plenum, sororiantes
-mamm�, sed non, ut tibi, dissit� inter se. Ac si se ament, osculantur
-rivalis alteri altera.
-
-_Tullia._ H�c sane conjunctio pr�stabilis est ad voluptatis cumulum, non
-ad pulchritudinis laudem.
-
-_Octavia._ Ad voluptatis cumulum?
-
-_Tullia._ Olim intelliges. Nunc vero id intellige unum: tibi tres deesse
-coitiones ad voluptatis cumulum.
-
-_Rangonius._ Vide ut jam jam illi gestiat militaturus Priapus in mentula
-mea! Vide ut arrigo! Sed volo nova via ad rem ire.
-
-_Tullia._ Nova via? Non, per pruriginem meam! Non ibis nova via.
-
-_Rangonius._ Peccavi lingua: volui dicere, nova figura.
-
-_Tullia._ Qu� tandem erit? Occurrit ultro, vocant Hectoreum equum.
-Extende te supinum, Rangoni, hastaque illa fulminatrix hostem qu�rat
-intenta quem confodiat. Apte! Sed quid tam superbe te jactas, salax
-cauda?
-
-_Octavia._ Dabis poenas, improba, dabis. Quid facere vis me, Tullia?
-
-_Tullia._ Surge, et aversa intra femina tua Rangonium subjice. Ejus
-mach�ra jacentis vagin� respondeat imminenti. Apte collocasti te. Bene
-est.
-
-_Rangonius._ O dorsum Dion�um! O lumbos eburneos! O incendiarias nates!
-
-_Tullia._ Ab his abstine maledictis. Cunno male dicit qui natibus cum
-laude bene dicit. Video quo h�c spectet de natibus cogitatio.
-Pr�varicatricem hanc odi laudationem. At enim sapis, Octavia: voravit
-tibi rudem mentulam, Rangoni, helluo cunnus.
-
-_Octavia._ Ades, Rangoni! En! en!... Ades, Rangoni, mihi opi! Hic elicit
-hamus, quem misisti in lacum meum, ex imo alveo summam mihi voluptatem.
-Ades, Rangoni!
-
-_Rangonius._ Adsum, Octavia, adsum, adsum. Ades tu? ades tu?
-
-_Octavia._ Adsum et ego, et ego, et ego! Ah! ah!
-
-_Tullia._ O suspiria qu� velit esse sua Venus! Tam cito defecistis ambo?
-Nimis tibi cito, Octavia: ardet ecce Cupidinea fax quam in te oportuit
-extinctam, si summa perfundi voluisti dulcedine.
-
-_Lampridius._ Quo te avertis fugitiva? Illudis mihi? Non vis me
-perficere? Satius fuit negasse.
-
-_Octavia._ Ex animo loquor: deficio. H�c me momento concertatio
-enervavit, quod intentius innitor poplitum nervis.
-
-_Tullia._ Somnia! Velitatio fuit, non pr�lium. Clavam videbaris
-excussura Herculi, et temporis puncto defectam te viribus simulas?
-Somnia!
-
-_Octavia._ Omnes in me mei sensus stupent velut in se ipsi consepulti.
-H�cne vivo? Quod pr�terea feceris, Lampridi, pudet fateri: ut mortui te
-corporis usu conscelerabis.
-
-_Lampridius._ Revocabo ad vitam hac vere Mercurii virga, flammescenti
-Veneris sceptro, ramo aureo. Vide, attrecta. Donabo te immortalitate:
-Venerea hac apotheosi eveham ad Deas.
-
-_Octavia._ At!... at!... audin? Lampridi. Pultat nescio quis ad �dium
-fores inclementius. Quid id sibi vult? Dii, De�que amorum pr�sides et
-antistites male perdant qui ludum turbatum venit tam egregium, quisquis
-ille sit pr�stigiator!
-
-_Lampridius._ Increscit strepitus, ibo. Sed apert� admisere fores qui ad
-nos venit citato gressu: in proximo est.
-
-_Tullia._ Excedite, excedite. In paratum vobis recipite vos cubiculum,
-ne detis rumoribus locum.
-
-_Rangonius._ Occludite vero gynec�um id vestrum.
-
-_Octavia._ Vale, mi Rangoni. Vale, Lampridi, uterque utraque lux mea:
-ita me amicabiliter enecastis, suaviter delevistis! Hac vivacior morte
-vita nulla est.
-
-_Tullia._ Nihil est quod timeamus. Absunt mariti: ne quid servi, fer�
-suspicaces, de his nostris libidinibus subodorentur, diligenter cavi.
-Omnia sunt in tuto. Sed nosti Pr�fecti ingenium: vir est comis, urbanus,
-voluptatum amans ad fam� usque ludibrium. Noctes interdum insomnes solet
-exigere inter commessationum plausus, et ludorum insanias, cum
-adolescentibus quos aut in pretio habet, aut a quibus se vult in pretio
-haberi. Sermonum liberaliorum, jocorum et facetiarum habet participes
-quos aut amat, aut �stimat. Sic omnium sibi Ordinum hac morum suavi
-facilitate amorem conciliavit; nec famam l�sit. Per Venerem! homo est
-vita dignus qui scit vivere. Nam qu� a Venere, a Baccho, a ludicris vita
-abest, longe a vita abest. Sed vitandus quorundam hominum, qui se solos
-sapere putant, stultus livor. Nihil extra se, extra insipidos et fatuos
-mores laudant:
-
-    Reliquis iniqui judices, �qui sibi.
-
-Eorum fugiamus oculos, Octavia, fugiamus Harpyas, humano vultu feras
-volucres, obscoenas, et rapaces. Nam sub censori� gravitatis specie
-pulchra omnia conspurcant, et honesta malefactis suis qu�que
-conscelerant. Honestatis tamen habenda ratio.
-
-_Octavia._ Quem vero honestum vocas vivendi modum? Nam omnium minime
-conveniunt sententi�.
-
-_Tullia._ Honestum est honestum videri. Nihil ultra qu� sub sensus
-cadunt, homines admodum investigant. Indue honestatis speciem. Qui sub
-ea diligenter latet, honestus vulgo audit. Indulge, sed sub honestatis
-imagine, libidinibus: honesta nihilo tamen minus eris. Si vero vel latum
-unguem amoto sipario videberis ab severa insipientium, qui soli
-sapientes videri volunt, disciplina discedere, maledictis insectabuntur,
-et velut conclamat� perfida simulatione ejulabunt se sorti misereri,
-malevoli et immisericordes. Latent ipsi, incedunt larvati, et in id ut
-lateant summa cura incumbunt. Lateamus et nos. Orbis universus
-histrioniam exercet. In spectaculis laudamus aut damnamus, dum agitur
-comoedia, qu� ab actoribus palam aut fiunt, aut dicuntur in proscenio.
-De his qu� intro aut fiunt aut dicuntur obducto sipario, nullus sermo.
-Judiciis in civili hac consuetudine sunt obnoxia qu� ob oculos omnium
-versantur, non qu� sub velo tegi et navari ludunt. O si videremus libero
-conspectu relicto sibi solos, et suis, quos indidit Natura, affectibus
-Magnates hos nostros, et superbos illos nescio quos demissionem animi
-simulantes, et ficta morum severitate affectantes viam coelo! O si
-videremus! Sed ecce Lampridium.
-
-_Lampridius._ Esse aliquid, quod juvet nobiscum communicari a Pr�fecto,
-dixerunt, quos e p�dagogio ad nos mittit, pueri capillati. Rogat se
-conveniamus si incommodum non sit.
-
-_Rangonius._ Quid facto opus, mea Tullia? Quid dabis consilii, Octavia?
-
-_Tullia._ Quod honestas suadet.
-
-_Rangonius._ Disjungi ab amoribus suis tam lepidis, tam festivis, tam
-ingeniosis, quis dixerit honestum?
-
-_Octavia._ Moleste habeo.
-
-_Tullia._ Sed parendum. Nam in hoc honoris gradu positi Magnates quod
-optant jubent, quod rogant imperant. Abite. Osculum da, Lampridi.
-
-_Octavia._ Abibunt vobiscum delici� omnes me�. Osculum da, Rangoni. O
-anim� dimidium me�!
-
-_Lampridius._ Mihi pro te pr�senti erit tam dulce suavium quod aufero.
-Sed da plenum gaudium, Octavia.
-
-_Octavia._ Non dabo.
-
-_Rangonius._ Nec mihi?
-
-_Tullia._ Neutri dabit. Cedite tempori, non amori, jocorum et libidinum
-solertes artifices.
-
-_Lampridius._ Me videat Juno pronuba torvis oculis, ni malim exire e
-vita, quam a vestris avelli amplexibus!
-
-_Rangonius._ Vobiscum hanc malim noctem ducere, Veneres me�, quam cum
-Jove principum tutore omnes vit� dies.
-
-_Tullia._ Excesserunt. Nunc fide humanis rebus, et magnas spes animo
-concipe! Exspectabat irrequietus infelicis Octavi� pruritus viginti,
-plus minus, irrorationes: vix ventum ad octavam. I nunc, et fide humanis
-rebus!
-
-_Octavia._ Lumbi mihi impares huic labori; tu quidem impigris vales et
-pernicibus. Fortasse ad decimam l�ta et sana pervenire potui coitionem,
-nihil ultra passura. Voluptas non est, quod fatigat voluptatem.
-
-_Tullia._ Interim irrumpentium in vallum tuum Rangonii et Lampridii
-fregisti impetus, exhausisti vires, ebibisti sudores, tu tam tenera, et
-lumbi delicati et mollis!
-
-_Octavia._ Excussere tamen mihi omnino somnum h� petulanti�; etiam si
-maxime voluerim, haud edormierim. Confabulandum.
-
-_Tullia._ Venus tibi, sermone saltem libero et libidinoso, ad lucem
-continuanda. Sed schedion ecce humi video; Lampridio aut Rangonio
-excidit. Videamus quid in eo scriptum sit.
-
-_Octavia._ Videamus; da legere.
-
-_Tullia._ Accipe, lege.
-
-_Octavia._ Litter�, nulla exarat� arte, nullo ordine, puell� esse se
-scriptas manu primo visu ips� fatentur.
-
-                             LAURA RANGONIO
-
-                               FURORI SUO
-
-        Salutem non ausim tibi dicere quam a te exspecto
-        infelix, quam salvam non cupis. Qua evenit maligni Fati
-        dementia, ut me non conveneris, qua hora pollicitus eras
-        cupidini me� male san�? Interim non vivo, nec mori
-        possum. Vivo tibi, lux mea; morerer tibi, qu� tua sum.
-        Alterum suaviter blanditur �gr� anim�, alterius
-        cogitatio cupidam tui deterret a laqueo. Vitam inter et
-        lethum utriusque teneo confinium. Si venis, regredior ad
-        vitam; si negas, curro ad mortem, nec longa via est. Nam
-        absunt l�ta omnia; absum etiam ego mihi, cum mihi abes.
-        Irrequieti �stus, trepidi metus, impotentes cur�, vallo
-        velut facto circumveniunt miseram, facto impetu obruunt.
-        Occurrunt, quocumque me vertam, cruces, si non occurris
-        qui me tot malis, mihique furenti eripias. Nam, si me
-        spretam sensero, putabo damnatam ad mortem, et peribo,
-        qu�, a qua die amore tuo inflammata �stuo vesana, perire
-        coepi. Advola si vis restitutam bon� menti. Vale.
-
-_Tullia._ Vere acumine et vi ingenii pollet Laura, qu� tam scite
-scribit. In ejus Venere quot putaverim inveniri Veneres, qu� adeo
-ingeniosa est!
-
-_Octavia._ Etiam Rangonium suos admisit in amplexus? putabam uni
-Lampridio lumbos movisse.
-
-_Tullia._ In puell� medullis h�serat incendium; jam in locis
-pruriginosus furebat �stus, quos ignota antehac Venus consecraverat sibi
-ad libidinem. Nocte tota hac illac, ex impotentia amoris, versavit per
-thorum tenellos artus. Uri se dicebat. Credebat nutrix furere. �Medebor
-huic tuo morbo, nata,� dicebat. �Sed paulisper tempera tibi ab his
-ineptiis. Spera bene: qui te conjecit in furorem, sanabit l�sam mentem.
-Ne desperes, amabo. Abeant h� intemperi� qu� tibi nocent, me necant!�
-Mane facto recta volat ad Rangonium anus, refert ut se res habeant;
-soletur amantem puellam rogat, salvam velit pulchritudinem Jove proco
-dignam. Perrexerat Rangonii mater ad villam duo distantem ab urbe
-milliaria prima luce. Quid faceret juvenis? exorari se patitur: sequitur
-anum quo ducit. Invenit sedentem in thoro puellam capillis, ut M�nadem,
-passis, suspiriis macerantem molle pectus, tumido lacrymarum imbre
-oculorum obscurantem soles qui Solem obscurent. Ut videt intrantem,
-conjicit se, ut erat, seminuda in pedes. �Venisti ad me,� inquit e collo
-pendens, �venisti ad me, pr�stigiator, ut mentem adimeres mihi hactenus
-nullius labis consci�. Redde me mihi puram: non potes; dono da te mihi
-proprium et constantem: potes.� Sub h�c, fluxere ex oculis lacrymarum
-uberes rivi. �Nulli cedebam,� adjicit, �ex nobilibus quas in pretio
-sunt. Splendebam honestatis laude; uni tibi, ut gratificarer, cessi. Ab
-omni, eodem temporis puncto, mea laude cecidi, cum insano ultro tuo me
-amore accendi. Misereat te mei. Aut fac, si potes, mea sim: sed ut me
-novi, non poteris. Aut fac meus sis, et ex animo sis: poteris. Sed, ut
-te novi, noles; quia amplexus tuos Veneri servas Venere dignos.� Quid
-plura? Onerari se diutius probris non est passus Rangonius. Pax inter
-eos convenit. Pellicis De� afflante numine, magna cum utriusque
-voluptate sacra Veneri facta.
-
-_Octavia._ Et sedatum prurientis Laur� salax oestrum ut et tui furores
-in Ursin� villa, honesto lupanari?
-
-_Tullia._ Inhonesti vocabuli maligne detorques significationem. Stulte
-loqueris. Accipe. Lup� sunt et meretrices qu�, nulla voluptatis habita
-ratione, pretio merent, aut merere vulgo audiunt, putid�, e misera et
-jejuna plebecula. Quocunque proterv� se tulerint, lupanaris secum sordes
-invehent; ignominiosum ips� sunt sibi opprobrium. Verum in alto, ut nos
-sumus, conditionis gradu positis, turpis h�c non convenit appellatio. Ex
-cujusque sorte et dignitate qu�que �stimanda, ut judicium feras. Lupa et
-lupanar inventa sunt vocabula ad ignominiam fortun�, non morum.
-
-_Octavia._ Bellum documentum! Sed, puto, duodecim jam exceperas pila in
-parma tua, cum has interturbavit Rangonius nequitias tuas, meas moturus.
-Narrationis tu� filum abrupit; volo ad finem persequaris.
-
-_Tullia._ Volo et ego.
-
-_Octavia._ Venus Aloisium Fabriciumque male perdat, rebellantes in
-naturalem voluptatis honestatem nebulones pessimos!
-
-_Tullia._ Sed ingeniosi aiunt in hac re esse nihil quod vituperio
-admodum dignum sit: nam aversum spel�um esse muliebris partem corporis,
-ut sunt et manus; igitur haud gravius delinqui quam si viri mentulam
-uxor manu pertractet. In eo peccari si foemineum hortum imber non
-irroret genitalis. Atenim quidquid id sit, Octavia mea, res mihi videtur
-saltem ridicula, si non turpissima.
-
-_Octavia._ At mihi et ridicula, et foeda. Nam qu� voluptas h�c esse
-potest, sexum alterum alteri illudere opicis furoribus ardentem? Quis
-hanc non abominetur infamiam, qui humanitati velit honorem haberi qui
-debetur? In puella qui tam perverse ludit, venusti sane corporis violat
-dignitatem. Nescio quo pacto hic invaserit furor nostrorum hominum
-mentes.
-
-_Tullia._ Cujusdam constellationis id fieri nequitia dicunt coeli
-interpretes Astrologi, qu� ultra Alpes pestem suam non �que afflat
-nascentibus. Hoc maxime Itali Hispanive puerorum puellarumque
-delectantur munere. Cum petunt a nobis, corollarium; cum a pueris,
-officium vocant. Oscis populis lusus fuit non inhonestus. Scis quam
-ingenio Gr�ci pr�stiterint? Callipygam, pulchris natibus, Venerem
-coluere, et sororibus callipygis pulcherrim� puell� pulchritudinis
-laudem concessere. Is non oculorum fulgetris, non oris venustati, sed
-pulchris natibus honos habitus. Sane qui femina non oderit, nates odio
-non habeat necesse est. Negabis femorum esse radicem, et ab origine
-potiorem partem?
-
-_Octavia._ Sed jucund� visu, grat� tactu, faciant visui tactuique
-delicias. Aliud quicquid gaudii qui pr�terea ceperit, horribile catharma
-quod auras funestat et aera, eum judicaverim.
-
-_Tullia._ Bona verba! Quid illi probro verti debeat non video, qui in
-fictitii hostis simulacrum experitur quid, cum justa conseritur pugna,
-in figendo pilo possit, quod mox torqueat verum in hostem.
-
-_Octavia._ Quam passa es contumeliam, ludicrum vocas?
-
-_Tullia._ Negabis tu de Caviceo? Tuus te rubor, quo offunderis, arguit.
-Minime es impudens. Quid insultas mihi, nugatrix?
-
-_Octavia._ Semel ac iterum, fateor, periculum Caviceus fecit an posset,
-nec potuit; postea constanter abstinuit. Pomeridianis horis voluit cum
-nuda cubarem. Suaviantem, blandientem, prurientem nova incessit libido.
-Supin� molli tactu palpabat nates--�Subleva, Octavia mea,� ait,
-�marmoreas has nates genibus innixa. Fave amori meo quem in furorem
-vertis. Pateat pars utraque, et h�c bona, et h�c postica. Permitte petat
-�stus meus libidinosus quam optaverit: nihil inde peribit tibi, confide.
-Rore demulcebo tibi suo intimos Veneris locos; pleno et vero tibi
-gratificabor coitu. Incipiam opus in sequiori, perficiam in bona. Sic
-tibi abunde mihique satisfiet.� Parui, et eunti ad Venerem objicit se
-bivium: regia illa via, abrupta et sentibus obsita h�c. Huic vero
-admovet catapultam, proficit nihil; colliquescit inter reciprocantes
-anhelitus et vehementes concussus in sudorem.--�Nihil ex voto ages,�
-dicebam, �vis qua nec calamo via esse possit, trabem trudere magnam et
-crassam? Vis disrumpi me? Vis diffindi, et e duobus lacunis unam
-fieri?--Ita est, Octavia, insanio,� reponit, et momento passerem
-demittit in patentiorem subtus libidinis nidum. Post aliquot dies idem
-conatus, idem exitus. Destitit iterum ab incoepto, et qua utrumque
-juvabat, divisit me.
-
-_Tullia._ Qu� mihi hac super re contigere cum Callia, ipsa narras: eadem
-omnino; nisi quod vi� difficultatem oratione etiam adjuvi, ut
-difficilior videretur. �Foemina nupsi tibi,� dicebam, �et foemin�
-qu�sivisti amplexus. Prolem sperasti ex me et gaudium; sed qua foemina
-sum et gaudium tibi et prolem creabis; nec honestatem l�des, nec pudorem
-meum fatigabis. Si vis liberos, finge tu tibi in hac generis humani
-officina faber pr�stans; si vis voluptatem, hic scaturit fons omnium
-voluptatum quas illecebris et jocis suis procax Venus condire solet.
-Accede ad hunc fontem. Nec nimis declivis via, nec confragosa, nec item,
-quam opus sit eundi ad amorem, latior. Actum dixeris potius quam viam.
-Hac age veredum. Ambulabit, per Venerem! l�to passu, nec, ut facit, tam
-inani labore vexabitur. Qu�rit ubi deponat onus, et melius inveniet viam
-si qu�rat solus, si laxes habenas.� Risit Callias, et:--�En laxo,� ait;
-�suo se nunc agat ipse ingenio: nam ingeniosa res est mentula, si qu�
-alia.� Confestim in stabulum recondit se quod apertum sensit sibi, et
-onus magna cum utriusque voluptate post paulo deposuit. Nec, post hos
-impetus furientis et c�c� libidinis, quicquam tentavit Callias quod
-molestum mihi aut indecorum utrique videri potuerit.
-
-_Octavia._ His super nequitiis quandoquidem nobis est sermo, rogo,
-Tullia mea, aperi, si me amas, veros animi tui sensus, et rem omnem
-fando explana, ut nata est, ut excepta a salacibus hominibus, ut
-invaluit, ac qua tandem factum sit ratione ut quosdam ad se pellexerit
-populos, alios tamen bene multos non attigerit. Advectum e Stgyiis
-specubus sulphureum hunc opinor ignem, qui puros casti amoris igniculos
-mixtura sua pestifera inquinaret.
-
-_Tullia._ Recte judicas. Sic autem se res habuit. Omnes ullo absque
-discrimine homines,
-
-    ...Qua sydus currit utrumque,
-
-iisdem moventur affectibus, ex eadem materia et pari membrorum compage.
-Pariter omnes feruntur ad libidinem. Appellant vero libidinem acrem
-illam et vehementem cupiditatem, non tam inferendi in alienum corpus et
-alienos sensus summi gaudii, quam ex alieno corpore capiendi. Amant
-illas alieni corporis partes ad effrenatam usque impotentiam, quarum ope
-ex suo aperiunt sibi libidinis rivos, et ex medullis suis salax ille
-excitur humor quem semen vocant, quod, cum in arvum nostrum profluxit,
-hominem generat. Eo in effluvio, et nosti, Octavia, felicitatem
-inveniunt quam qu�runt in nobis. Exsiccata Veneris vena, vides ut
-fastidiant bona nostra, ut basia, amplexus, et alia Veneris dona nihili
-faciant, et aut in fugam conjecti abeant retro, aut hebetes et lapidei
-conticescant. Ita, qui vino et cibis ingurgitaverunt se, illis nec vini,
-nec ciborum cura. Enimvero propensiores nascuntur ad amorem sexus
-nostri, et incitatiores ad corporum nostrorum usum, qua foemin� sumus,
-impellente scilicet Natura rerum parente. Sic enim immortalitatem
-pollicita est, si sexus misceatur alter alteri. Sed id omne seminis,
-quod in lumbis virorum mulierumque concoquitur, necessario generationi
-non debetur. H�c est, aiunt, sapientiorum sententia. De hoc semine idem
-volunt fieri judicium quod de plantarum arborumque semine. Frumentum
-vide ut partim animalium servetur usui, et ab iis absumatur, partim ad
-sementem. Relicta glande Ceres mortales docuit artem e frumento panis
-conficiendi, cui id nomen inditum, quod figura Panos imprimeretur. Ea
-pars ventri data et deliciis: nihilo tamen minus indignari Naturam quis
-contenderit? Ex aliarum plantarum seminibus, qu� homines nulla
-necessitas, nulla voluptas jussit legere, sua sponte partem rursus terr�
-mandat Natura, unde nov� exsurgant plant�, partem aliam perire �gre non
-fert. Non dissimiliter, aiebat Socrates, aiebat Plato, hominis
-procreationi aptum semen stultum est in mente id Naturam habuisse, ut
-totum impenderetur hominum generationi. Pr�terea, quid vellet ultro ipsa
-edocet. Nam in corporibus nostris, Octavia, via est etiam semini qua
-extra vulvam, dum gerimus utero, mittatur: qu� non esset si uni tantum
-rei Regin� Natur� decreto esset inserviturum. Homines vero, quando
-libet, et ut libet, remittuntur; sed in nostris tantum amplexibus, et in
-eam corporis partem, qu� cessit generationi, seminis procul dubio
-haberent fundendi facultatem, si cudendo homini h�c foret materia uni
-destinata. Deinde cum foecundo impleti nobis semine uteri tument, et ad
-sextum, octavum, nonumque mensem pervenit impr�gnatio, cum immo urget
-languentes partus hora, non negant maritos rem habere nobiscum jure
-posse, et sane habent. Igitur impendi necessario homini procreando semen
-deberi, alio nequaquam pr�terea usui, a vero abhorret. Nam, illo
-tempore, nov� impr�gnationis qu� reliqua spes nisi ad improbitatem
-fatuo? Ex iis qu� consequantur intelligis, Octavia.
-
-_Octavia._ Intelligo.
-
-_Tullia._ Hinc sane factum ut Medici insertis pessariis, sic loquuntur,
-�gras ad voluptatem moveant puellas; ex imis locis purulenti seminis
-pigra fluenta exsolvant. Unde vari� morborum pestes non nuptis. Nec ideo
-Medicinam damnant, ejusque opi inurunt notam scelest� ullius licenti�.
-Sic contabescentes videmus recreari, et ad vitam revocari morientes.
-
-_Octavia._ Sic bon� restituta est valetudini Livia cognata tua, menses
-septem antequam nuberet pallida, velut p�dore obsita, exsanguis, et
-vivum mortis simulacrum.
-
-_Tullia._ His rationibus factum, qu� quadam, sed falsa, veritatis specie
-relucebant, ut qu� primum quorundam delicatiorum erat intemperantia,
-omnium tandem aliquot in terris facta sit. Mulieres sibi delegere quarum
-in campum descenderent prolis causa, non amoris; quas pr�gnantes pro
-damnatis haberent, a commercio omni suo arcerent, in penetralia domorum
-abigerent, nec osculis nec amplexibus amplius dignarentur. Injuri�
-miseris et criminis loco erat matrem esse. Asiaticos apud Reges sordebat
-fere sexus noster. Bagoas in deliciis Dario fuit, Alexandrum etiam
-incendit. Componuntur populi ad exemplum Principum quibus subsunt. Eadem
-infamia omnes in omnibus vit� et conditionum gradibus tenebat. Eodem
-omnes furore ardebant, plebs, magnates, et reges. Philippum, Macedonum
-regem, h�c insania confodit, Pausani� manu quem oppresserat. H�c Julium
-C�sarem Nicomedi regi subjecit, omnibus hominibus in foeminam vertit, ut
-omnibus mulieribus vir erat. Augustus id dedecus non fugit. Tiberio et
-Neroni pro laude fuit. Tigillino nupsit Nero, Sporus Neroni. Trajanum,
-optimum principem, p�dagogium comitabatur Orientem totum victoriis
-peragrantem. Venustorum et formosorum turmam puerorum, quos in complexus
-suos die nocteque ciebat, p�dagogium vocabat. Antinous Adriano pro
-domina fuit, Plotin� rivalis, sed felicior. Mortuum luxit Imperator, et
-qui in vivis esse desierat, retulit in Deos, aris et sacellis
-consecratis. Antoninum Heliogabalum, Severi nepotem, per �_omnia cava
-corporis_,� ut loquitur vetus scriptor, Venerem excipere solitum sua
-tempora pro monstro habuere. Huic etiam Veneri severa Philosophi�
-gravitas saltavit, p�derasti� choro mista. Alcibiades et Ph�don cum
-Socrate dormiebant, si quando alacrem vellent pr�ceptorem. Ab tam sancti
-viri amoribus duxit originem h�c dicendi in Venereis formula,
-�_Socratica fide diligere_.� Omnia Socratis facta dictave omnibus
-Philosophorum sectis sacra. Illi sacellum conditum, et ara erecta. Facta
-legis vim, dicta oraculi autoritatem habuere. Philosophi ab Herois, nam
-inter Heroes relatus Socrates, indigetisque sui exemplo non descivere.
-Lycurgus, qui Laconum legislator, aliquot ante Socratem s�culis, bonum
-et utilem esse posse civem negavit cui non esset concubinus amicus.
-Volebat nudas virgines in theatro palam exerceri nudas, ut liberior hic
-aspectus amoris aciem, quo natura ferente rapiuntur ad nos homines,
-obtunderet, et in amasios et sodales ardentiorem converteret: nam non
-ita tangunt assueta. De poetis quid loquar? Anacreonta urebat Bathyllus.
-Plauti pler�que omnes faceti� versantur circa h�c. Hujus sunt generis:
-
-    Faciam quod pueri solent, conquiniscam ad cistulam;
-
-Et
-
-    Conveniebatne mach�ra militis in vaginam tuam?
-
-Ille imo poetic� artis apex Maro, qui Parthenius appellatus ab ingenuo
-et ingenito pudore, Alexandrum dono sibi a Pollione datum amabat, et sub
-Alexis nomine laudavit. Ovidium idem morbus tentavit: pr�tulit tamen
-puellas pueris, quod voluptatem his in lusibus vellet communem, non sibi
-propriam. Amare se Venerem, ait, �_qu� utrimque resolvat_.� Hinc fieri
-�_quod pueri amore minus tangatur_�. Quum se negligi viderent puell� ab
-iis quos amarent, et uxores ab iis in quorum sacra per nuptias venerant,
-si muliebri tantum mererent stipendio, ad puerile deflexere officium. Eo
-res adducta vecordi�, id etiam novis ut prius nuptis extorqueretur,
-dehinc per puerum ad puellam iretur, uterque utrique uno in corpore
-sexus confunderetur. Priapus, in Veterum lusu, qui accesserit ad
-stipitem suum olerum fur, hunc daturum minatur,
-
-    Quod virgo prima dat nocte cupido marito,
-    Alterius loci dum inepta vulnus timet.
-
-Fingit, nam quidlibet audendi �qua fuit semper potestas pictoribus et
-poetis, Valerius Martialis sibi uxorem obmurmurantem nates etiam esse,
-quo deterreret a puerorum amore amentem; Junonem hac ait parte placere
-Jovi; nec tamen se suaderi: aliam esse pueri partem, aliam foemin�.
-Utatur uxor parte sua jubet. Sed sedebant in fornicibus pueri puell�ve
-sub titulis et lychnis, illi foemineo compti mundo sub stola, h� parum
-compt� sub puerorum veste, ore ad puerilem formam composito. Alter
-venibat sexus sub altero sexu. �Corruperat omnis caro viam suam.� Vide
-quam fuerit hic usus frequens puerorum puellarumque sexum mentientium.
-Ecce Ganymedem Junonemque certatim Jovi clunes et illum et hanc
-porrigentes, bona sua de postico thesauro jactantes. Nec religionis
-violat�, qui h�c commentarentur et fabularentur impostores, nec
-impietatis rei facti, qui crederent aut stulti aut libidinosi. Miseri
-humunciones quo non irent pr�euntibus Diis? Jovi Ganymedes in deliciis,
-Apollini Hyacinthus, Herculi Hylas:
-
-    Cui non dictus Hylas?...
-
-Antistes Majestatis Jupiter, Scientiarum Apollo, Fortitudinis Hercules.
-Prima mali sedes Asia: nec tamen Africa ab hac peste pura, qu� per
-contagium mox Gr�ciam et contiguas Europ� partes pervasit. Orpheum in
-Thracia f�culenti ludi inventorem et suasorem spret� Ciconum matres,
-
-    Inter sacra Deum nocturnique orgia Bacchi,
-    Discerptum latos juvenem sparsere per agros.
-
-Celtas narrant vetustis illis temporibus, si qui se hoc a morbo
-pr�starent incolumes, ludibrio habuisse: nec munerum, nec honorum
-participes erant. Qui puros sibi servarent mores effugiebantur ut
-impurati. Non juvat in publica totius civitatis dementia esse solum
-sapientem: et quia non juvat, nec etiam decet.
-
-_Octavia._ Quis te inter homines eloquentiores dicendo superet? Quam
-ingenue, quam ingeniose effers qu� dicis omnia!
-
-_Tullia._ Celtarum nomine non ii tantum comprehensi qui trans Alpes in
-Gallia vivunt; sed omnes ad Occidentem posit� nationes, quarum in numero
-sunt et Itali et Hispani. Nunc omnium maxime hominum Galli odio insuet�
-Veneris flagrant; quos polluit, ultricibus purgant flammis: ferri aciem
-sufficere non putant ulciscend� castitati. Mirantur Itali et Hispani;
-nam satius est de populis sub Mahometis jugo depressis non dicere.
-Gallos, et qui ad Septentrionem vergunt, stupidi dicunt esse ad
-voluptatem sensus; sincerum, ut sibi, voluptatis inesse gustum negant.
-Nimirum nos foemin� acuimus ips� in nos virorum nostrorum ingenia ad
-voluptatem alio investigandam, quam vix, ac ne vix quidem, inveniunt in
-nobis plenam et solidam.
-
-_Octavia._ Non intelligo.
-
-_Tullia._ Intelliges ut ego. Patentiora sunt nobis Italis, Hispanisve
-(quis neget?) Veneris ostia. Non Veneri facere, qui peculiatus
-vasatusque ultra modum non sit, sed dixerit in porticibus amplis jaculo
-ludere. Qu� facile admittit ineuntem, minuit concha voluptatem.
-Comprimi, exsugi gaudet mentula; si liberius spatietur, male habet. At
-in aversa Venere se res commodius habet. Difficilis ingressus irrumpenti
-mentul�, et cum irrumpit, locum non implet modo, sed disrumpit. Dehinc
-nulla stadii capacitas nisi quam velit cursor. Accommodat ultro se
-hospitium hospiti, musculi ut contenduntur, ut laxantur. Vulva vero cum
-semel aperta horribili hiatu, ars nulla, mulieris nullus aut situs aut
-motus, faciet unquam quin laxa, quin aperta horribili hiatu pateat
-miserabili mentul�, ad contumeliam concubitus. Hinc amatores turpis
-delicii apud nos multi; ex adverso, apud Gallos Germanosque pauci. Nam
-sub septentrionibus non ita foemin� lati fundi sunt. Frigore
-restringuntur membra omnia quasi concreta. Ideo cum habeant omnia in
-legitimo mulierum censu qu� voluptati favent, quid expeterent ultra quod
-illis in penu est? Sane, qui apud nos peculii laude pr�dicantur, bene
-mutoniati, nec p�dicantur, nec p�dicant. H�c sunt, Octavia, qu� volebas.
-
-_Octavia._ Oblita es dicere utrum hanc Venerem probes an abomineris, ut
-ego, medius fidius! abominor.
-
-_Tullia._ Si probem, sana non sim. Vox coeli fulminatrix, vel terra
-obmutescat, hanc condemnat socordiam. Lucianus argute de utraque
-edisserit Venere; nullam damnat. Nescias quam judicaverit alteri
-pr�stare. Achilles Tatius in _Clitophonte_ non dissimiliter ambiguo
-animi sensum condit sermone malignus. Gr�ci ambo. Latinos inter
-scriptores nullus nec damnat, nec laudat. Quod mirere, legislatorum
-vetuit nullus: scilicet voluptates, qu� jugulum non peterent, crimini
-non adscribebant. Bona ego fide agam, non illa Socratica. Omni
-supplicio, omni contumelia digna postversa Venus. Cogitationes alterius
-sexus sponte in alterum cadunt. Vim naturali facit propensioni, qui
-Venerem qu�rit in puero. Cupido amorem adspirat: quis p�dicavit
-Cupidinem? Nec p�dicare se patitur, nec p�dicari. Ut primum coepit in
-venis amoris libido fervere, sane in foeminarum amplexibus adolescentes
-pr�sentiunt, inconsultis, pr�ter se, omnibus, positam esse sibi
-medicinam, qua sedetur ignea tempestas. Ex ephebo exeuntem accendit hunc
-puella, hanc puer. Mutuis capiuntur desideriis; alter in alterius
-cupiditate contabescit. Hic amoris cursus. In adversa hac parte tingit,
-qu� in tenera mittit pectora Amor spicula. Ut alio deflectat, meditato
-opus est et multo rerum usu. Non Natura, sed corruptis has afflant
-furias corrupti mores. Si sequior pars huic efficta esset usui, esset
-etiam accommoda. Posset nervus salax magno absque labore, absque
-periculo coeuntium se intro penetrare. Devirginantur etiam ante
-pubertatem nec satis viripotentes puell�. Certum est in primis
-conflictibus dolorem inferri; sed intra paucas evanescit horas is dolor,
-quem brevi consequitur voluptas summa. �grius multo se res habebit, si
-qua non fert Natura, puella petatur, aut puer. Et acerrimi incutiuntur
-oppresso cruciatus, ac plerunque, si crassior infindat contus, teterrimi
-ex ea morbi petulantia enascuntur, quos nulla �sculapii curet industria.
-Disruptis musculorum vinculis, contingit postea excrementa effluere
-etiam invitis. Quo quid turpius? Novi tam diris inde afflictatas
-foeminas nobiles �gritudinibus enatorum et pullulantium ulcerum, ut
-sanitati, post duos tresve annos, vix sint restitut�. Ego quidem ex
-Aloisii Fabriciique sacris amplexibus non evasi omnino sana. Primum dum
-pila infigunt, vehementem tuli cruciatum; mox levis �gram solata est
-titillationis umbra. Postquam vero domum redii, ardentissimus rursus me
-dolor cepit in ea parte quam laceraverant: incendio torrebar prurienti.
-Et sane Ursin� ope ignis hic sacer vix restinctus est. Pereundum erat
-miser� neglectis vulneribus. Tu, Octavia, in primis pubertatis diebus
-tenera et delicata, ut es, non ita cito ad Venerem perduci potuisses. Ut
-venisti ad plen� pubertatis annos, omnes fregisti rigidissimi et
-crassissimi mucronis impetus fere ill�sa. Quid vero de te, horreo dicere
-factum esset, alia si parte tant� molis catapulta furores suos in corpus
-tuum impulisset? Nec me movent qu� in caus� defensionem humani generis
-hi hostes, p�dicones et exoleti, adducunt argumenta, ex rerum natura, ex
-moribus, ex hominum quorundam aut dignitate, aut claritudine. Nemo
-persuaserit sibi sapiens, humani seminis jacturam, qu� sponte fit, omni
-flagitii labe carere, aut sane hominem perdere probro verti non debere.
-Qui semen mittit non in muliebrem sulcum, vult perdere hominem, et
-perdit qui fingi potuisset: homicida et adulter. Nondum etiam nati
-enecantur purulentam per hanc voluptatem homines. Vita adimitur qu�
-negatur. Cum laborat in adytis suis Natura perficiendo semini,
-generationem spectat, non libidinem. Voluit in mutuos amplexus venire,
-foeminam quam partus difficultas, virum quem educandorum liberorum cura
-longe averteret. Ad generationem pellexit, quam nudam et solam
-refugerent, caris car� voluptatis illecebris. �Sed in pr�gnantis arvum
-quod injicitur semen, quis neget,� aiunt, �perditum iri?� Nug�! Dicunt
-Medici novo rursus foetu augeri posse pr�gnantem foeminam, si ineatur.
-Hinc factum narrant, ut qu� partum jam effuderat in lucem, aliquot tamen
-post dies alio sit partu facta mater: superfoetationem vocant. Quis
-omnipotenti artifici Natur� materiam non credat, ex qua scilicet edat
-opera qu� solet fingere? Quis non fidat Natur�? Frumentum vero, atque
-similia, semen non sunt, ut nugantur, sed fructus perfecti, qui suum in
-se continent semen, cujus vi et facultate renascantur. Bos, aries,
-gallus gallinaceus, animalia similiter sunt absolut� perfectionis pro
-genere suo. Quis ab eorum nos velit esu abhorrere, quod scilicet, quo
-speciei cujusque su� perpetuitati provisum, in iis lateat vitale semen?
-Nulla Natur� fit injuria: nullam profecto in frumenti et fructuum usu et
-esu fieri, perspicacissim� Philosophorum sect� fass� sunt.
-
-_Octavia._ Bene quidem; sed tecum mores pugnant longo usu comprobati, et
-magni in omni �tate viri.
-
-_Tullia._ Nulla temporis diuturnitate mali adipiscentur autoritatem
-mores qu� bonis debetur. Tam mult� ab orbe condito scelerum facies,
-c�des, latrocinia, veneficia. Quis propterea aut laudet, aut ferat?
-Vastari pestilentiis et crudelium contagio morborum civitates et urbes,
-familias internecione deleri, nihil novi: quis ideo pestes et morbos
-mala esse negaverit, quod ab origine rerum ad nos usque continua
-damnorum serie manarint? De rebus per res ipsas judicandum, non per
-adjuncta. Itaque ut �vi diuturnitas infamiam nequaquam elevat, sic nec
-vel celeberrimorum virorum laudes flagitii laudi esse possunt. In alto
-lucentes iis se nebulis obscurarunt, iis se e summo glori� gradu
-deturbarunt furoribus. Enimvero non omnes qui honore et fama florent h�c
-tetigit tabes. Ab eo se contagio major se numerus servavit incolumem, ne
-dubites. Quibusdam in terris tenebricosus furit hic �stus; major tamen
-numerus, si magnates, si plebem, si omnes spectes ordines, sanus viget;
-horribili huic morbo imperviam tuetur virtutem, et ab omni scelere
-puram. Demum, ut judices bene et sapienter, de rebus judicandum per res
-ipsas, non per adjuncta.
-
-_Octavia._ Non miror Turriani illius tui, qui ab hac se ostendit alienum
-salacitate, adeo aspectum placuisse oculis tuis, sanct� scilicet et
-gravi foemin�.
-
-_Tullia._ Quam hic dicendi calor abrupit, repeto narrationem, inepta:
-nam mones. Proximus successit Aloisio et Fabricio Turrianus. �Qu�
-indulgentia tua passa est, dea mea, tam pulchrum corpus contaminari, et
-coelesti form� illudi? Vis qui debetur form� et nobilitati tu� ultum eam
-honorem,� inquit, �quem violarunt? Vis utrumque ad aras tuas, dea mea,
-namque eris mihi semper dea, mea manu ultrici c�dam?--Nolo,� respondeo;
-�sciebam qua lege in hanc pal�stram descendi. Usi sunt jure suo. Sed
-generosam tuam laudo ingenuitatem. Tanto amo te ardentius, quanto ardeo
-vehementiori in eos odio.� H�c dicens suavium dedit, Octavia mea, quod
-illecebris ipsa suis procacioribus videri posset respersisse Venus.
-Surrexeram e lecto, nuda eram, arrigebat. Nec mora; mammam manu utraque
-prehendit utramque, et intorquens intra femina spiculum fervidum et
-durum:--�En,� inquit, �Domina, ut te appetit hoc telum, non quo lethum,
-sed l�ta omnia inferam tibi. Sis, precor, dux ipsa c�cutienti mentul�
-hoc in c�co itinere, ne aberret a scopo: nam manus meas ab hac
-felicitate, qua fruuntur, haud dimoverim.� Facio ut fieri volebat.
-Appuli ego igneum telum ad igneum ostium. Sensit, impellit, et infigit.
-Vere pr�stabilior Venus est hominis qui placet aliorum hominum omnium
-amplexibus, quantumcunque sint illecebrosi et meretricii. Momento, et ad
-alterum alterumve concussum, resoluta sum incredibili cum titillatione,
-ita ut parum defuerit quin deficerent poplites mihi. �Siste, aio,�
-fugientem animam.--Scio qua fugit,� refert subridens. �Tibi scilicet
-elapsuram per id infimum putas ostium quod teneo; sed ecce occlusum id
-est aptissime.� Dicens, contentione quadam spiritus summa, faciebat ut
-incresceret moles turgentis mentul�. �Et retro repellam fugitivam
-animam,� adjiciebat; acerrimos etiam motus ciebat. Altius ad vivum
-persedit mucro. Ea vi sursum dulces ingerebat impetus, deliciosos
-penetrabat furores, ut, quando certe omne non poterat corpus, saltem
-cupiditates omnes, desideria, libidines, cogitationes, animumque amentem
-illac in corpus meum effunderet libidinosis nixibus. Demum, cum sensit
-liquidi �stus adventantem vesaniam, manus natibus meis subjicit,
-sublevat in �ra. Ego furentes artus arctissimis brachiorum alligo
-complexibus, et femorum tibiarumque alterno volumine, femora natesque:
-ita ut ejus ab collo penderem vibrata ex humo. Sic pendebam quasi clavo
-affixa. Dum in longum labor trahitur, iterum non segnem me solvit Venus
-in Venerem. Temperare mihi non potui quin exclamarem, acriori amoris
-oestro percita: �Sentio omnes... sentio Junonis cum Jove concumbentis
-delicias omnes! Feror in coelum!--Noli,� respondet Conradus, �mortales
-nos prius deserere, dea, quam Conradum tuum donis Veneris tu�
-satiaveris, tu� feceris immortalitatis et felicitatis participem.� Eodem
-temporis puncto exundantis seminis humescenti igne genitale arvum
-conspersit Turrianus, quem Venus et Amor omnibus suis agebant furoribus
-in libidinem. Hedera non ita nuci h�ret circumvoluta, ut h�rebam
-Turriano brachiorum femorumque amplexu conjuncta. Vix perfecerat, adest
-Conradus: �Quid? me vultis,� inquit, �solum marcescere? Nam Florentini
-nebulones illi secessere. Nescio quo malus eos d�mon suos quemque
-exegerit.�
-
-_Octavia._ Quos ivisse velim in crucem, qui ipsi tibi crux fuere per
-furores suos!
-
-_Tullia._ In proximum exierant lucum tiliis virentem et ilicibus, puro
-aere vires recreaturi fessas et languidas, pigri et ignavi. Conradus
-sedentem in thoro his dictis aggreditur: �Homo Germanus, imposturam, qu�
-tibi facta est ab improbis, moleste fero. Excandescere scias non minus
-quam Turrianum. Sed dic quid fieri velis, si quidem cordi tibi est.
-Taces?� Nam tacebam, et abscesserat Turrianus. �Ego,� inquit, �bona fide
-tibi aperiam omnia.� Et sub h�c subsultantem sibi egregie mentulam, mihi
-femina aperuit.
-
-_Octavia._ Et sic tibi aperuit omnia. Igitur nec mora, nec requies! Et
-tibi Hercule� fortitudinis Heroidi decimum et quartum imperat laborem.
-
-_Tullia._ Non displicebat Conradus, nec admodum placebat: nec negavi,
-nec dedi. Quod volebat cepit velut a dormiente; nam ne quidem verbum
-blandienti reddidi. Fatear, Octavia mea: exhausto, tot in conflictibus,
-vividi in venis sanguinis calore, torpebam, ac si effoet� mihi vires
-senectutis juveni et florenti exprobrassent segnitiem semisepultam. Ille
-vero novum molitur modum, nec ineptum. In sinistrum sibi humerum tollit
-dextrum supin� femur; post transfigit ictum exspectantem, non optantem.
-Femori dextro supin� injecerat sinistrum. Adacto in intima telo
-concutere, subagitare, urgere. Quid plura? Dic ipsa tibi.
-
-_Octavia._ Post ad pensum tributumque revocati Aloisius et Fabricius,
-satisne tibi fecerunt ex animi tui sententia?
-
-_Tullia._ Nullus sit dicendi finis, si curiosius velim omnia sermone
-complecti. Conradus ad sextum; Aloisius Fabriciusque, ad quintum ille,
-hic ad septimum; Turrianus item ad septimi concubitus voluptatem
-pervenere. Ita quinque supra viginti duella una sustinui et evasi
-victrix: fassi sunt omnes laurea mihi frontem cingi a Venere deberi, cui
-tam feliciter militassem et depugnassem. Tamen, ne dubites, Octavia: me
-post tot labores exhaustos, post tantum sanguinis amissum, defecerant
-fere vires. Vix post vigesimum concubitum potui tollere me in pedes; et
-tamen victoriam tuli.
-
-_Octavia._ Lassata viris scilicet, non satiata?
-
-_Tullia._ Et satiata, et lassata. Turrianus, ut initium pugn� fecerat,
-sic finem fecit. Bravio donatus est me jubente. Obtinuit etiam a me,
-ortu nobilis et pugnator fortis, ut nomen ederem, hospitium edocerem, et
-me vellem inviseret. Invisit certe postea frequentissime. Sed me t�dium
-Veneris tam grave ceperat, ut tantum per tres continuos menses semel
-atque iterum admiserim cupidum et inflammatum in amplexus meos,
-lacrymis, precibus, obtestationibus exorata.
-
-_Octavia._ Unde id fastidium?
-
-_Tullia._ Lacus facta eram genitalis pluvi�. Vulv� ligamenta exundans
-humor diluendo ita solverat, ignem adeo omnem restinxerat, ut ne quidem
-ulla libidinis per id tempus cogitatio ad libidinem me permoverit. Demum
-extorqueri a me passa sum, ab amante nitid� et rose� juventutis, summum
-gaudium. Non dedi, nec etiam bene sensi. Verum, hac exacta hebescentis
-intra fatiscentes lumbos Veneris nausea, ad lusus revocandos et
-repetendos, qui a nobis procul videbantur abesse, fuimus alter alteri
-vehiculo. Dicam suo tempore, Octavia, qu� contigere nobis per annum
-integrum. L�ta audies, qu� invidiam; luctuosa, qu� pietatem et dolorem
-moveant. Raptus est mihi Turrianus Aloisii fraude. Heu! heu! Qu� eum
-perfidia letho dedit, cur me miseram vit� reliquit?
-
-_Octavia._ Revoca animum ab hac recordatione ad amoeniora. Dic, Tullia,
-supersunt etiam Veneris modi pr�ter quos ipsa experta es? Venus bona!
-Quot te in figuras mutasti, ut placeres!
-
-_Tullia._ Quot inflexiones, quot corporis conversiones, tot sunt Veneris
-figur�. Nec numerus iniri, nec doceri aptior voluptati potest. Quisque a
-libidine sua, a loco, a tempore, quam indui figuram velit, capit
-consilium. Sed non idem omnibus amor. Elephantis, Gr�ca puella, quas in
-usu esse noverat inter libidinosos, pictis tabulis expresserat, ut jam
-juvaret �pictas opus edere ad tabellas.� Alia est in concubitu modos
-duodecim molita, quibus gratiori vector in effluvio perfunderetur
-voluptate. Dicta idcirco Dodecamincanos. �vo nostro divini vir ingenii,
-Petrus Aretinus, bene multas in Colloquiis suis expressit satyrico sale;
-post pictura Titianus et Carraccius, summi pictores. Sed mult� sunt qu�
-ad effectum venire nequeant, licet, ultra quam excogitari possit,
-flexibiles sint coeuntium in Veneris sacra artus et lumbi. Profecto
-plura in mentem meditando et commentando solent cadere, quam vere fieri
-possint. Ut impotentis animi desideriis nihil impervium, sic nihil
-cogitationi exsultabund� et intemperanti difficile. Quo vult, et qua
-tentat viam, insinuat se; vel in abruptis invenit planam. Non ita
-corporibus facilia factu omnia, qu� mens aut bona aut mala suadet.
-
-_Octavia._ Una est via Veneris, si una Venus. Mala sunt et proterva
-omnia qu� pr�terea adjecere e suo, dum in furias et ignem ruunt, viri et
-foemin�.
-
-_Tullia._ Viam Veneris esse dicunt alii ex Natur� pr�scripto, si
-quadrupedum more prona et projectis lumbis ineatur mulier: nam sic
-promptius virilem invehi vomerem in muliebrem sulcum et seminis fluctus
-in arvum genitale:
-
-    Quadrupedumque magis ritu plerunque putantur
-    Concipere uxores, quia sic loca sumere possunt
-    Pectoribus positis, sublatis semina lumbis.
-    Nec molles opu sunt motus uxoribus hilum,
-    Nam mulier prohibet se concipere atque repugnat
-    Clunibus ipsa viri Venerem si l�ta retractet,
-    Atque exossato ciet omni pectore fluctus.
-    Ejicit enim sulcum recta regione viaque
-    Vomeris, atque locis avertit seminis ictum.
-    Idque sua caussa consuerunt scorta moveri,
-    Ne complerentur crebro, gravid�que jacerent,
-    Et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset:
-    Conjugibus quod nil nostris opus esse videtur.
-
-Alii communem Veneris usum, et figuram maxime probant, ut in supinam vir
-procumbat; pectus pectore, ventrem ventre comprimat; pubes pubi
-colludat, diffindens rigido conto teneram rimam. Hi jubent ciere crebros
-et acres motus mulierem, dum Veneri facit; illi vetant. Sua cuique
-opinioni ratio. Sed negant Medici pron� concubitum natur� convenire, qui
-partium generationi insudantium conformationi, ut probant, non convenit.
-Ego vero, mea Octavia, communem usum unice laudo.
-
-_Octavia._ Quidni laudes? Nam, amabo, quid dulcius cogitando fingi
-potest, quam resupinam amati corporis blando pondere ad irrequiet�, sed
-suavis, impatienti� molles incitari furias? Quid gratius amantis vultu
-pasci, osculis, suspiriis, et patrantium oculorum incendiis? Quid
-pr�stabilius, quam amores suos fovere complexibus, sensibus quidem, quos
-non �tas, non vitium ullum obtudit? Quid utriusque libidini, utriusque
-voluptati l�tius, concutientis et succutientis lascivis motitationibus?
-Quid opportunius pr� voluptate emorientibus, quam flammescentium
-suaviorum vivida vi reviviscere? Qui aversa ludit in Venere uni tantum
-alterive sensui gratificatur: omnibus, qui in adversa.
-
-_Tullia._ Sed in his, Octavia, solet accidere, quod videmus plerumque
-beatioribus usu venire. Quasi pigeat bonorum, quorum cumulantur copia,
-videas alios contemptis pulcherrimis uxoribus ad diobolares confugere
-meretriculas, et in putida sibi plaudere Venere. Alios pretiosarum
-dapum, opipar� coen� capit satietas et fastidium; Falerno et lautitiis
-posthabitis, vappa et secundo pane ingurgitant se, velut fame enecti.
-Inassuetis gaudemus, et in vetita nitimur.
-
-Sed ecce noctem, dum ludis tu, dum loquor ego, insomnem duximus. Paucas
-intra horas surgendum nobis. Juvabit somno refici, et sane requiete
-indiges. Ita jucunde, Octavia, dormias, ut vigilasti, faxit Venus!
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM SEPTIMUM
-
-
-                               FESCENNINI
-
-
-                           _Tullia, Octavia._
-
-T_ullia._ Considamus hic, sub patula ulmo. Vis, Octavia?
-
-_Octavia._ Maxime; et hymen�um iceamus.
-
-_Tullia._ Belle! Nam nudam te nudiustertius vidit comes Alphonsus, et
-furere coepit.
-
-_Octavia._ Nudam me?
-
-_Tullia._ Te nudam; nam is palam pr�dicat, Venereus flos.
-
-_Octavia._ Te pugno petam tam dicacem.
-
-_Tullia._ Ego te oscula tam procacem.
-
-_Octavia._ Pr�ter Caviceum meum, homo me nudam, per ocellos tuos
-libidinosos! nemo vidit.
-
-_Tullia._ Nullo scilicet Theodorum habes in numero?
-
-_Octavia._ Memini, et pudet. Apage; ut me miris ille sermonum
-pr�stigiis, Venus aurea?
-
-_Tullia._ Suspicione assequor quid id sit quod silere vis, nec vis. Novi
-libidines tuas; per testiculos Veneris! novi.
-
-_Octavia._ Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta, de Alphonso? Forte
-steti, in somnis, ob oculos ejus nuda?
-
-_Tullia._ Intelliges, turturilla mea. Qui Octavi� vidit animum,
-perspectos exploratosque habuit mores, et animi candorem, num vidit
-Octaviam nudam? Per Platonis manes! vidit.
-
-_Octavia._ Scite nugaris. Quam velit Alphonsus dari sibi fruendam
-intelligo: illam scilicet, qu� animo et mente, non hanc qu� corpore
-consistit et membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui arriget, si
-sanus est? Erat in suburbana Eleonor� villa Alphonsus; convenit et
-Isabella Menezia, et recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est
-confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed parum pudica; musto
-madidas judicasses: placui tamen.
-
-_Tullia._ Alphonso tu, Eleonor� Alphonsus.
-
-_Octavia._ Odi hominis levitatem, odi amorem; nec ad me transfugam ex
-Eleonor� castris velim recipere, si bona sim.
-
-_Tullia._ Et magni es puella cunni et animi. O egregiam heroidem, et
-meliori s�culo dignam, aureoque illo quo mentul� turgebant bilibres! Sed
-aiunt, quod in c�teris rebus flagitiosum viderit possit, id in amore
-interdum posse laudabile videri:
-
-    Si violandum est jus, fruend� amic� gratia,
-    Violandum est; in c�teris rebus pietatem colas.
-
-Qu� inter amantes jactari vulgo de amantium dolis et inconstantia
-solent, h�c sunt omnia non amantium, sed amentium somnia.
-
-_Octavia._ Pulchr� res! Periit Eleonor� vir abhinc annum, in pugna a
-Gallis c�sus, et abhinc sex menses ingeniosa, opibus pollens, �tate
-florens, formosa, deperit Alphonsum. Fassa equidem est, quod amans
-expetat ab amante, negasse nihil; superesse nihil quod donet amplius,
-quo beet cupidum juvenem. Laudares? certo scio non laudares, si vellem
-me optim� foemin�, qu� a me sibi nihil timet, rivalem fieri.
-
-_Tullia._ Amo in te, Octavia, generosi hoc pectoris robur. Ut vivis
-perge vivere.
-
-_Octavia._ Molestum, puto, tibi non erit audire, qu� nostr� ea in
-confabulatione fuerint dicacitates, faceti�, lusus, joci; nec mihi erit
-dicere. Ut consedimus omnes, Eleonora renidens, salax, Venerem spirans,
-conversa ad Aloisiam: �Agedum,� inquit, �ut tibi placent nov� noctes? Ut
-colluditis, tuque, tuusque Rodericus, in hoc quo calescitis amoris
-�stu?� Suffusa rubore puella: subrisit tamen nescio quid molle et
-subans.--�Erubescis, Aloisia? O pudorem impudentem!� exclamo ego. �Video
-ejus in oculis vultuque toto meretricios ignes: ceventis murmura ipso
-audio in silentio pellicis. Quid times, inepta? Ut illic libere agis
-omnia, istic loquere.--Sane,� reponit Aloisia, �citius pudiciti�, qu� se
-ab his sermonum nequitiis puram servet, abstulerit palmam, quam qu� ab
-omni temperet sibi voluptatum libidine. Casta est, non qu� casta est,
-sed qu� audit.--Belle! belle!� subjicit Alphonsus; �utcunque vivat,
-pudica est cujus pudici sermones, tetricum os. Nihil utique magni
-interest, et pudicos esse mores.--At enim his sub meis tectis,� refert
-Eleonora, �semper ingeniosis licent, qu� usquam licent.--Vitam non
-vivit,� repono, �qui timide vivit. Nam timidos et Fortuna repellit, et
-odit Amor; primus est felicitatis gradus audere per veros amoris gradus
-ad felicitatem ire.�
-
-_Tullia._ Non omisisti dicere qui sint isti felicitatis gradus? Et hac
-etiam via venimus ad summum bonum.
-
-_Octavia._ --�Omnia inter bonos et honestos bona et honesta,� subjicit
-Eleonora; �ii vero boni sunt et honesti qui supinam vulgi malignitatem
-diligenti et sedula a se suisque nugis cura averterint, nec ideo minus a
-stultis vulgi opinionibus abfuerint. Id credas respondisse tibi Venerem
-ex imis selectarum libidinum adytis.--Generis nos humani quis neget
-gaudium esse,� adjicio ego, �et lucem et vitam? Si gaudium, melior
-gaudii pars in jocis, in salibus; si lux, quanta, quanta est lucis
-amoenitas, quas varias rerum formas, qu� pulchritudinem nescio magis an
-fingat quam pingat? Qu� non delectat vita, sub falsa vit� imagine lethi
-genus est, nec sane delectat absque multo varioque sensu voluptatum.
-Sunt voluptates condimentum vit�: qu� si absint momento, fastidio erit.
-In nobis igitur l�ta sint oportet omnia, petulca, procacia. Si qu� est
-mulier sever� frontis, austeri animi, petat, petat illa ursorum spel�a,
-ursis digna procis! Quis huic bellu� velit homo cultum honoremve
-adhibere, a qua nulla permanare possit delectatio? Dein, ut frui
-voluptatibus dulce est, sic et meminisse fruitionis suave est. Sunt qui
-in voluptatis aut spe, aut recordatione, summam inveniant voluptatem,
-qui gratiorem sentiant Venerem dicendo, quam fruendo. Per pruriginosum
-libidinis tu� nidum! Aloisia, recordando diuturn� fiunt voluptates, qu�
-puncto temporis flux� elabuntur; sic ips� sibi, dum repetuntur memoria,
-succrescunt. Vis bene beateque vivere? In Veneris hortis lege poma,
-decerpe rosas. Erudit� libidini prospere omnia cedunt. Etiam in
-voluptatis umbra, veram invenies voluptatem, si velis.�
-
-_Tullia._ Quam multa paucis! quam acute! quam apte!
-
-_Octavia._ Quid? Demum persuaderi se passa est Aloisia. Abjecta omni
-verecundia, mirabiles effutire, nullo delectu, coepit omnis generis
-nugarum nequitias. Subridebat Eleonora, ridebam ego; Isabella vero et
-Alphonsus cachinnis implebant domum.
-
-_Tullia._ Sed risu inepto res ineptior nulla est.
-
-_Octavia._ Abstinuisses a risu? �Cum primum Roderici pugionem,� dicebat,
-�adactum in corpus ad capulum usque excepi, omnes in eam partem
-confugerunt mihi mei illico sensus, omnis animi facultas. In proximo
-cubiculo affines, bono numero, convenerant, perstrepebant. Rem miram!
-illinc audiebam. Lucebant cerei, dum subigebar: illinc videbam. Dum
-perficit Rodericus, dictu mirabile! in cunno tota eram, aut tota cunnus.
-Si quid in me ingenii (et aiunt nonnihil esse), in eam Cupidinis sedem,
-id omne, qualecunque est, perpulerat ingeniosa libido.--Quis vero,�
-subjicio, �neget tecum et tibi ingeniosas esse fututiones, cui tam
-ingeniosa pars?--Qui me sane,� refert Aloisia, �convent� opus habuerit,
-qu�rat in cunno; illic habito, nec amplis �dibus, crede mihi, Alphonse,
-nam et credo ego Roderico.--Cum voles, Aloisia, non pigebit,� inquit
-Alphonsus, �ad has te Lampsacenas �des convenire, et genio tuo apud te
-et ingenio frui; si vero locare velis, non deerunt, ita me Venus amet!
-conductores quovis pretio.�
-
-_Tullia._ Per Jovis coleum! Aloisia ne ipsa investiget et usquam
-pruriens Venus facetiorem.
-
-_Octavia._ Postea, de arte amandi, de forma, de ingenio mulierum, de
-mellea complexuum inter amantes dulcedine, vari� fabul�. Vocata Venus
-adfuit, sed petulans, sed subsiliens. Favit pellex Dea, exlex, suique
-impatiens, nisi prurientis. Ita et sales et fabell� meram puramque
-ciebant Venerem.
-
-_Tullia._ Vivimus ut amemus, et amemur; qu� nec amari se velit, nec
-amare, jam sepulta est; jam foetet poedore et situ squalida.
-
-_Octavia._ Ali� pulchr�, ali� venust�. Pulchras Natura sua finxit manu;
-se sua venust�, per artem et cultum. Ill� suo, h� velut precario jure
-regnant. Saxea etiam corda incendunt ad amorem, qu� vere pulchr�.--�De
-pulchritudine vari� sententi�,� inquit Alphonsus. �Id tamen fere inter
-meliores constat, pulchriorem cuique videri, qu� aptius cuique
-conveniat. Nam, ut non e�dem omnibus dapes, sic nec una eademque omnibus
-hominibus convenit pulchritudo. Quod capita, tot sensus; quot oculi, tot
-pulchritudines. Sed qu� plurium consensu pulchra appellatur, h�c
-pluribus oppido convenit creand� aptior voluptati, aut soboli. Vis uno
-verbo rem expediam? C�cas c�ci mentulas vocant, qu� sunt
-perspicacissim�. Unis fides habenda de delectu. Nam simul, qu� dominis
-apte suis conveniat, occurrit puella, etiam non monit� vident; sponte
-arrigunt: h�c vere pulchra cui maxime arrigitur. Amabat Fridericus,
-consobrinus ille tuus, Luciam lippam, simam, edentulam; et perdite
-amabat. V�cordiam objurgabat adolescentis pater.--O pater, o pater,
-respondebat adolescens, tuere oculis meis, non tuis, Luciam: mutabis
-sententiam, pater, pulchram dices, et amore meo et omnium dignam.--Nempe
-Luci� arrigebat, non ita ceteris, etiam pulchrarum et venustarum laude
-florentibus. Nam aliis corpus solidum et succi plenum in pretio est;
-alii vero, qu� paulo habilior sit, pugilem vocant. Sed omnibus olim
-Gr�cis placuerunt act�, crass�, vegeti et vividi roboris. Et talis
-Helena erat, qu� inter Gr�cas perfect� fuit specimen pulchritudinis. Sed
-graciles anteponebant Phryges; puellis idcirco suis deducebant cibum,
-reddebant curatura junceas. Tales Galli amant, non Itali, non Hispani.
-Atenim corpus habilissimum quadratum est, neque gracile, neque obesum.
-Nam sicca et exsanguis nihil alienius a sacris tuis, bona Venus! a
-roscidis suaviis, a tremulo frictu, a lentis concussionibus, ab igneo
-tuo mictu. Pulchra, sed sicca et macilenta (si pulchra potest esse, qu�
-sicca et macilenta) vivum est mortu� Veneris simulacrum. Quis mortuam
-velit, nisi e pollinctoribus nebulo unus et alter, inire Venerem? quis
-vero mortu� simulacrum? Corinthiorum tyrannus Periander, qui et in choro
-septem Sapientum cum Biante et Thalete saltavit, impresso in frigid�
-uxoris sulcum vomere, Veneri fecit funereus sacerdos.�
-
-_Tullia._ Sciebat, ut cor hominibus, sic foeminis cunnum vivere primum,
-et mori ultimum; hac adhuc parte vivere posse putabat, qu� reliquis
-omnibus desierat. Nam et cunno, ut suus motus, ita et sua vita: qu�
-vivacior, qu� longe differt ab aliorum vita membrorum. Sed perge dicere.
-
-_Octavia._ �Proceri corpus magn� laudes. Alcmenam, Herculis matrem,
-commendabat statura alta et procera. Sed optio si detur,� dicebat
-Alphonsus, �malim breviorem quam longiorem, et laurum arborem quam
-pinum: quanquam,� adjiciebat,
-
-    �Conveniunt voto longa brevisque meo.
-
-�Sed qu� magnitudine exsuperant, tibiarum plerumque ac crurum long� sunt
-longitudine: superiorum compositio partium non respondet. Quod meo,
-mecastor! judicio et turpe et ridiculum. Credas� (ride, Tullia) �affixum
-altis et summis perticis pr�ferri cunnum. H�c cui risum non moveat
-cogitatio, qu� quoties fit obviam Magdalis, venit in mentem? Imam ad
-usque alvum, si nudam videas (nam et vidi) putes breviorem multo esse,
-quam est; si tibias et crura, longiorem, qu� tamen est longissima. Sed
-qu� breviores sunt male audiunt. Nam dicunt nescio quid parvis esse in
-mulieribus minime parvum. Gertrudis etiam apud Pygm�os brevis videretur.
-Ceterum illi omnia, excepto medio, membra mirabiliter inter se
-conveniunt.�
-
-_Tullia._ Scio, Octavia, spel�um subtus est altum et latum, non
-pipilanti passeri nidum. Annos tres nata supra decem, et omni inaccessa
-libidini, Alphonso Gusmano nupsit. Atqui in primo complexu patentiorem
-invenit Alphonsus, quam sit ipsa Venus a Marte compressa. Petulans
-pollicitus erat, virginis ejulatu, cruentam virginitatis et memorabilem
-c�dem sodalibus. Virgo ne suspirium quidem misit, lacrym� c�s�
-virginitatis sanguine� null�. In lata obambulabat area mentula Priapi
-popa. Quid faceret? Avertit equum, puellam obvertit in faciem; qua non
-decebat, summo nisu torquet hastam in puell� viscera: nec se virgo ab
-ejulatu continuit, cum rumpi sensit.--�Id volebam,� inquit ille, �ut te
-virginem scirent omnes, uti ego scio.� Post effundit resupinam, et
-intermissum in casto Veneris campo repetit duellum. Subagitat puellam
-pr�clarissime contremiscentem, subantem, micturientem: utrique feliciter
-litatum.
-
-_Octavia._ �Sed longiorum,� dicebat Alphonsus, �aut null�, aut parv�
-puellarum vires. Momento, quasi luxatis artubus, in medio fatiscunt
-cursu. Impresso altius ad vivum calcari, vix, ac ne vix quidem, tantillo
-obsequuntur motu. Vegetiores ali� ut tu, et acriores,� addebat.--�Et
-Martem,� respondet Aloisia, cachinnum tollens, �fatigatura sim, ut
-Venerem Mars, mecum si venerit in pugnam; veniat, veniat!�
-
-_Tullia._ Nec tu elumbis es, Octavia; et capilli tibi nigri;
-scintillantes et nigri oculi, subniger vultus, et membrorum color. Nihil
-habeo pr�terea dicere.
-
-_Octavia._ N� mala es! Mores meos ipsa finxisti. Quid improba objicis
-quod tuum non sit? Tam similis sum tibi, quam tu mellit� Veneri. Nihil
-habeo pr�terea dicere. Scilicet dicunt libidinosiores esse quibus
-nigricantibus nitet vertex capillis; si quidem id est, o libidinosas,
-quibus nigra obnubit sexum lanugo! Nug�, mer� nug�! Nam et tu, num
-flavos habes capillos?
-
-_Tullia._ Nolo te iratam, qu� testiculus es Veneris l�vus. Ita est,
-Octavia; nulla ex colore certa probatio ad laudem. Ideo suus cuique
-amor. Alii flavum, alii nigrum, ferrugineum alii malunt. Flavi Aspasiam
-commendabant capilli, et Atticas puellas. Nam, cum Theseus e puellarum
-numero, quas in Cretam ad Minotaurum advehebat, amisisset duas, totidem
-suffecit pueros, quorum tinxit capillos flavo colore, ut propius
-accederent ad virginum speciem. Tingendorum Venus, Cypri regina, artem,
-aiunt, invenit, quam etiamnum habent in pretio Ital� mulieres. Hic
-stultis unice color placet; nudum audent ardenti torrendum caput soli
-dare. Vide amentiam; illum scilicet capillis qu�runt per incendia
-colorem. Atenim Pindaro et Anacreonti aliter visum; Musas ille nigris
-dicit esse capillis, hic dominam; ille Thebanus, hic Teius: verisimile
-est Thebanis �stimatum esse, et Teiis; Teium urbs sita in media Ionia.
-Qui pluris apud cives suos fiebat, Musis dignum putavit Thebanus olor;
-et eundem commendavit Teius lyricus in domina, quam vult in illa
-cantilena formosissimam depingi. At vero ferrugineus inter flavum
-nigrumque medius est, utriusque particeps, sed nigro quam flavo
-proximior. Puellam, cui capilli pr� nimia cura deciderant, consolatur
-Naso. Nihil dicit speciosius fuisse:
-
-    Nec tamen ater erat, nec erat color aureus illis,
-      Sed quamvis neuter, mistus uterque color.
-
-Similes ait illis fuisse
-
-      ... quos quondam nuda Dione
-    Pingitur humenti sustinuisse manu.
-
-_Octavia._ De oculis diserto fudit multa suo ore et acuta Alphonsus. Sed
-erudita es, Tullia; nihil pr� te omnino, qu� etiam soles erudite nugari.
-
-_Tullia._ Perfidios�, sed delicios�, latent amoris insidi� in oculis.
-Chryseidi, compendioso Achillis furori, nigelli erant oculi; et
-Latinitatis delici�, Catullus, nescio quam irridet, quod scilicet sit
-
-    Nec bello pede nec nigris ocellis.
-
-Minerv� tamen c�sios laudant oculos Poet�, quibus libertas summa Diis
-adfingendi, qu� vulgo �stimari nossent et amari. Sed latos et magnos
-habent in honore: sydera vocant. Bovinos Gr�ci appellant, quales Junoni,
-et Veneri, et Harmoni� Amphiarai uxori. Sui immo parvis non desunt
-amatores.
-
-_Octavia._ Ut in bello sagittarii, quo certius feriant, semiclusis
-collimant oculis, ita et parvis nec late apertis Amor certius sagittam
-mittit, certius ferit. Regin� Isabell� ocelli erant, non oculi; sed
-innumera exsiliebant fulgetra, a quibus qu� tuta spectantium corda? Nemo
-te vidit unquam, Tullia, quin amarit. Nam, quo minores tibi oculi, eo
-vivaciores, et incautis infestiores incendiarii. De vultus totiusque
-corporis colore vari� sententi�. Sunt qui candidas, sunt qui subfuscas
-pr�stare putent. Lacteum eum colorem sane laudant, qualis erat Cydippes,
-
-    Candida cum misto sublucent ora rubore.
-
-In candido colore pr�cipua dignitas. Lucem verius dixeris, aut certe et
-luce lucidiorem emanationem; sed pugnaciores subfusc�, tactuique etiam
-gratiores. Candid� non ita annos ferunt, nec diuturniorem clinopales
-laborem. Diffluunt illico velut solutis lumbis. Cito flaccescunt, et
-immarcescunt. Illis juventa senectuti vicina, immo mista.
-
-_Tullia._ Antonina, Isabell� soror, lactis et lilii candorem superat
-candore suo mirabili; Isabella subfusca.
-
-_Octavia._ Narrabo (nunquid vis?) cuique quid prima nuptiarum nocte
-contigerit. Illi molesta Veneris jactatio; huic grata et commoda.
-
-_Tullia._ Sed absolvamus pulchr� mulieris picturam. De ore, labiis,
-dentibus inter nos fere convenit. Os parvum aiunt esse Amoris miracula
-fundentis mirabilem sedem. Sed et cui parvum os, eidem etiam puell�
-concham esse haud admodum hiantem, et minimo patere ostio inferius hoc
-Veneris delubrum, omnium hominum opinio est.
-
-_Octavia._ Falsa tamen; nam conquestus est Fernandus Gusmanus se ita
-esse deceptum. Duxit Fulviam parvissimi oris laude commendatam: at
-invenit in ea non ostiolum, quo ingrederetur ad dulcia Veneris enitens,
-sed patentem specum, qua declivi in paludem quandam Stygiam detrusa est
-adsilientis mentula.--�O pulchrum,� ait Fernandus osculum figens, �sed
-tam mendax quam pulchrum os! Fac saltem, Fulvia mea, ceteris in rebus
-mihi non �que mentiatur, credulo amatori.� Respondit illa:--�Scio sane
-non esse mentitum, sed quod forte vasa invexeris in �des meas
-minutissima. Impingis mihi vitium, quod tuum est.� Risit Fernandus, et
-perfecit.
-
-_Tullia._ Optime. Rosea et protuberantia molliter labella, ut sunt tibi,
-Octavia, arcum dixeris, hac in superiori Venerei coeli regione, basiis
-pr�gnantem et pugnantem. Dentes albi, lucidi, micantes, velut pretios�
-circa linguam gemm�, ex ordine composit�, tuitioni sunt et ornatui. Nam
-linguam, flexibilitate et verborum volubilitate, quis non miretur tant�
-innumerabilium cogitationum, qu� agitantur animo, varietati sufficere
-unam, et ut ornatius et melius explicentur, quam excogitando concept�
-sunt? Sed et in suaviis scis, Octavia, et sciunt amantes non deliri,
-quam mellitas pariat petulca lingua delicias. Nihilo tamen minus, id
-demum maxime verum, quod cuique pulchrum videatur, cuique vere esse
-pulchrum. Tibi vero, Octavia, os non parvum, et tamen places. Ita et
-puellis aliis multis depressa labia, dentes nec bene ordinati, nec
-eburnei, lingua bl�sa rancidulum loquens nescio quid: et tamen placent.
-Sunt qui et luscas amant; nam et luscus Priapus, et lusca mentula,
-humani generis procreatrix et voluptas.
-
-_Octavia._ Ut delectat ferventis lingu� assultus, cum se extra valli
-sepem ipsa impetu evibrat in occursum cupiti suavii! Sane cum osculamur
-alter alterum, ego et Caviceus, tantum non gaudio emorimur, bilinguem si
-sentio me, si ille se. Est animorum et spirituum, in summo ore, coitio,
-cum incredibili voluptate, ut alia est corporum in hoc imo, qu� sexum
-nectit sexui. Dicebat Eleonora, Sarmatarum regina, basium esse Amoris
-cibum; in os mitti debere, quo vere pascatur puer, aut pueri ludificari
-querul� fami, ut de Tantalo fabulantur. Sic et ludit pruriginos� spem
-virginis, qui extimis summ� labiis vulv� mentulam, vulv� cibum,
-appellit, non introrsum impellit incubans. Benevola avertat a me Venus
-hanc amentiam! Nam amori certa h�c est pestis, et lethalis morbus,
-pertingi, non intingi optata voluptatis saliva.
-
-_Tullia._ Sed etiam exsanguis reviviscit amans ad aspectum papillarum.
-Visu exsurgit ad vitam l�tus et florens, si dur�, si candid�, si parv�.
-Pr�stabant tamen inter Phrygias, tumid�, et qu�, ut loquitur Naso,
-pectus omne habebant; sed pulchriores dur� et stantes, quas adstringens,
-ait alius, una claudet manus. Demum absolut� est pulchritudinis, inter
-ingeniosos, qui hanc effinxere tabulam, ac ab omni eam parte beatam
-jactant, cui has singulorum membrorum dotes, quas eximias putant, uni
-contulerit alma molitrix rerum vis Natura. Scilicet, ut sint cutis,
-dentes, ungues candidi; nigri capilli, oculi, supercilia; rubore tincta
-roseo labra, gen�, et subtus ungues; promissi capilli, long� manus, et
-altum corpus; rursus breves dentes, auricul�, venter: sed frons magna et
-lata, lati armi, dissidentia aliquanto inter se spatio supercilia; demum
-gracile corpus, os parvum, modice hiscens ad exspectatum concha rorem;
-labia, nates, crura crassiuscula; teretes et graciles digiti, item et
-nasus, et qui certent cum aranearum filis capilli; parvum caput, mamm�,
-et pedes. Amant et crines ingenio suo flexos, frontem haud latam, qu�
-radices capillorum retro flexerit, nares paulo inflexas. Suus, Octavia,
-cuique gustus ratio. Sed gustus ipse sibi ratio est: aliam nemo pr�terea
-qu�sierit rationis particeps.
-
-_Octavia._ Scis pr�cipuas numerari inter Lucreti� dotes, marmoreas et
-tumentes nates; scilicet incubanti dulce pulvinar Cupidini, et eidem
-humanam procudenti sobolem aptam incudem.
-
-_Tullia._ Depygem vocat Horatius, cui nates nullo eminent tumore:
-
-    Depygis, nasuta, brevi latere, ac pede longo est.
-
-Inclaruere apud Gr�cos qu� Callipyges dict� sunt, a pulchris natibus.
-Nihil nat� parentibus, locupletes et nobiles nact� sunt, eo solum
-nomine, maritos. Nates pro dote habuere; hac satis dote placuerunt.
-
-_Octavia._ Si apto mamm�, altera ab altera, intervallo distent, pluris
-scio fieri; mihi vero conjunct�, ut vides, coh�rent. Nec ideo minoris
-Caviceus �stimat. Cum sit et h�c et illa non ignobilis venustatis, alba,
-dura, dicit, inter lusus et gaudia fescennina, sibi videri minus mirum,
-alteram alterius amore captam mutuas sibi et continuas figere
-basiationes.
-
-_Tullia._ Et pr�terea nihil?
-
-_Octavia._ Dispeream, ni te meis plus oculis amem!
-
-_Tullia._ Et ego ni te plus meis, et ipsis sole et luna, Natur� oculis!
-Sed et est interdum papillarum non poenitendus in amore usus, dum
-�stuans furit libido. Subrides: habeo confitentem, Octavia mea; et
-experta es, anima mea.
-
-_Octavia._ Per Veneris concham utramque! pudore suffundi me sentio.
-Pudet meminisse id mammarum mearum interstitium viam factum esse ad
-Venerem, tam aut foed� aut liber� mihi libidinis consciam. Pergula est
-in �dibus nostris, qu� amoenissimas (et nosti) hortorum spectat areas
-omni florum consitas genere. In ea spatiabamur ego et Caviceus,
-amplexabatur, suaviabatur, labella appetebat morsiunculis, forebat.
-Demittit in sinum l�vam. �Molior,� infit, �improbum quid. Depone vestes,
-corculum.� Quid facerem? depono. Defigit in nudum pectus oculos.
-�Video,� subjicit, �tuas inter papillas dormientem Venerem. Vis
-excitem?� Projicit, dicens, supinam in torum. Mentulam fervidam,
-flammescentem (arrigebat pr�clarissime) interserit mammis. Qui me hinc
-eximerem impotenti�? Ferenda erant ultro citroque omnia, et sciebam
-contingere solitos in amore fatales quosdam et dies et casus, a quibus
-ipsa ne quidem se expediat virtus. Et cum illo hoste, ut jam manu
-conserta et utero recusso depugnaram, postulabat dura necessitas ut et
-mammis pugnarem.
-
-_Tullia._ Hostem mutinum vocas, tam amicum tibi tuisque desideriis
-cupidineis?
-
-_Octavia._ Molli manuum nisu utramque conjungens urgebat mammam, quo
-scilicet lata minus via procurreret sibi nervus ad voluptatem hanc
-novam. Quid plura? Conspersit attonitam insolenti ridicul� Veneris
-imagine, calendi perfudit rore; perfecit. Tunc ille: �Haudquaquam
-ingratum tibi, columbula mea, fuerit quod mihi amore tuo insanienti
-longe fuit gratissimum. Num scis, ut hac inferiori hiulca� (digito
-monstrabat), �hac etiam te esse sublimiori parte foeminam? Igitur et
-juris mei est, si libido incesserit ex humiliori illo fundo libidinis
-hos in monticulos tollend�, id libere facere; unde scilicet Veneri
-gratior datur prospectus.�
-
-_Tullia._ Altius quoque se tollet, si summa petet.
-
-_Octavia._ Irrumare, morigerari ore, Lesbiari, Phoenicissare, et
-fellare, id scilicet vocas summa petere? Quot, bona Venus, qu�ve
-nequissimi nebulones mentulis suis diversoria et stabula qu�sierunt in
-corporibus nostris, et invenerunt! Atenim vero qui frugi et castus
-fuerit, hac se foedari rei tam turpis cogitatione exhorrescet. Absit
-scelus a voluptate, gratior erit.
-
-_Tullia._ Honestatem qui qu�rit in voluptate, tenebras et qu�rat in
-luce. Libidini nihil inhonestum, cum �stuat et spumosos agit spiritus.
-Delicias Ph�doni faciens et Alcibiadi Socrates, secedebat a Socrate
-choreas ducente cum tam pulchris amasiis. Qui sunt sapientissimi, non
-ideo hominem exuerunt et ingenitos abjecerunt humanitatis affectus; nec
-possent, ut maxime vellent. Sed sensus est humanitatis nullus in homine,
-sine voluptatis gustu, nisi hebes et corruptus. Is vere est sapiens qui
-norit dulce esse desipere in loco, et locum et tempus delegerit ad
-desipiendum. Reliquis sapias semper, et tibi frequenter desipias, ut
-bene et beate agas. Nam sunt qui amoris incensi oestro, quia sui non
-sunt juris, dissimulant, Curios et Catones simulant. Palam damnant
-furiosi, qu� ipsi secum concupiscunt, tremula Veneris gaudia. Prurit et
-illis mens irrequieta; fatentur ipsi sibi l�vo se genio natos, nos
-dextro et plaudentibus Diis et syderibus. Si sol �ternum occidet, quid
-fiet de Natura rerum parente? Si nulla voluptatis lux riserit
-mortalibus, quid de homine fiet, qui rerum est summus in Natura apex?
-Miser et veternosus erit ipse sibi pro sepulcro. Vivus, nec vivus;
-mortuus, nec mortuus: propior erit morti quam vit�, in ipsa vita. Demum,
-qui pr�stigiosa h�c jactant documenta, num vere dixeris oris infamia
-laborare?
-
-_Octavia._ Belle ludis in vocabulo. Nam et Philosophi hi morticini
-dicuntur hircum ore mulgere.
-
-_Tullia._ Mira patrandi facultate pollent, nulla sciendi. In altero
-omnia l�ta, in altero multa subtristia. Hic ipse est tuus Theodorus; num
-nosti, Theodora?
-
-_Octavia._ Quid me, fatua, Theodoram vocas, qu� Octavia sum, qu� immo
-Tullia? Vis narrationem prosequar?
-
-_Tullia._ Volo; sed et volo nocturnum illum Antonin� et Isabell�
-pugilatum; rem comicam.
-
-_Octavia._ Consobrina tua Antonina, non admodum juvenis, nam annos novem
-supra decem nata, Maph�o nupsit annorum triginta juveni, et invicti
-roboris. Isabella annorum quindecim, Remundo annorum quinque et viginti,
-robusto, vegeto, impigro. Candore illa suo nivem obscurat; h�c subnigra
-Tunetanis certat mulieribus. Dispares illis prima nuptiarum nocte in
-clinopale vires, sors dispar. Maritis tradit�, Veneri fecerunt dispari
-laude. Ad quartam ulla sine �gritudine pervenit Antonina concubitus
-lauream, primo mulier facta; post non voluptas, sed fastidienti animo et
-corpori molesta lassitudo; postremum sub lucem, cum adacto calcare
-impelleret equiso alacer, deficit longum passa animi deliquium. Nonus
-erat cursori in Cupidineo agone impetus. E lecto sub meridiem egressa,
-visa est ac si e tumulo educeretur, pallida, exsanguis, emortua. At
-Isabella subfusca, sed cujus putes in venis liquidos ignis perfluere
-rivos, melius habebat. Tenelli artus illi et lumbi. Omni se tamen
-nuptiarum labori pr�stitit parem imperterrita. Indefessi athlet� crudas
-indefessa sustinuit vires, et fregit. Inertem sorori ridens exprobrabat
-ignaviam. Insultabat saliens. �Apage,� dicebat, �ego te junior, nec
-habilior, fortius tamen feci. Vivo, tu vero exstincta es. Vivis? Primo
-in conflictu, et fateor, non leviter certe vulnerata sum, sed tamen feci
-hoc ne se jactarit diu vulnere, qui intulerat. Per Junonem! e summa
-aggeris mei crepidine repugnantem avertit virginitatem in interius
-vallum victor. Vastavit instar turbinis omnia. Florem pudiciti�
-decerptum delevit. At dum redintegrat pugnam, animos dedit irrumpentis
-proterva audacia. Conatui restiti masculo. Mox victoriam sibi sensit
-elabi e coleis. Meum ecce Herculem, Amazon nova, feci quod spernerem,
-victoria obrutum sua et mea. Macte animo, soror.--Quid vis?� reponit
-Antonina. �Non levem, ut tu, in principio pugn�, soror, dolorem tuli,
-sed qui vix ferri posset, acutum, acrem, lacerantem. Dein, renovato
-s�pius pr�lio, tam grave stupid� cujusdam lassitudinis pondus in
-oppressos incubuit artus, ut crediderim factos esse plumbeos. Aliquot
-petebam horarum inducias; negavit Alcides insultans. Itaque somnum non
-vidi.--Nec vidi ego,� refert Isabella. �Quid de somno loqueris? quid
-quereris? Nihil habet dulcius somnus vanis illis quidem, sed jucundis
-Veneris imaginibus, quibus fallit. Audes pr�senti et colludenti Veneri
-nobiscum et in nobis, somnum anteponere, quo fallente, videmur nobis a
-nobis abesse?--Sed et capit omnium rerum fastidiens satietas, etiam qui
-maxime amant,� replicat Antonina. �Nolim ego, nec tu velis, ingurgitari,
-sine fine, nectare, Deorum cibo.--Infelicem vero patientiam tuam,�
-subjicit Isabella, �et voluptatem sterilem! Impleta es bonis hymen�i;
-nam h�c vera bona sunt, non bonorum umbra. Id forte malum vocabis,
-soror? Absit! n� fabula fies, si feceris.� Ad h�c Antonina:--�Tecum,
-soror, nolim contra disputare. Illa es in opinione excellentis ingenii
-Herois; ei, scio, acceptam refert opinioni perpetuitatem suam humanum
-genus. Quicquid id est, ad tertiam, quartamve, una nocte, pal�stram
-suffecerint mihi vires. Fortiter faciet juventa mea, et juvent�
-spiritus, et libido. A quinta coepi, sub Marte meo effr�no, sensim sine
-sensu male habere nauseans. Me sexta, a me velut alienam, et mente
-motam, proluit et polluit. Abfuit voluptas, doluit cor, cum venit ad
-octavam, animam �gre reciprocanti. Me mei ad nonam cepit oblivio;
-perfecit. Nec gemebam, nec objurgabam. Deliquio animi defeceram. Quid
-demum actum sit, nosti, soror. Pr�sagit animus infeliciter cessuras has
-nuptias. Avertat omen Juno! Innuptam vero nolim me, vel si contingat in
-medio exstingui opere.--Postquam animum recepisti,� ait Isabella, �dic,
-soror, ut tecum rediit in gratiam Maph�us? Nam quis ignoscat duorum
-criminum reo, c�s� virginitatis et virginis?--Dulcibus dictis,� reponit
-Antonina, �momento abstulit facti acerbitatem. Rem ridiculam! Quo pacto
-necem intulisse videbatur, revocavit ad vitam. Semel atque iterum usus
-est mariti jure; nec ulla insequuta est obsequentem pernicies. Ita est,
-soror: qu� in amore nocent vulnera, eadem et juvant.�
-
-_Tullia._ Illa nocte tyrocinium fecit et deposuit. Nam egregiam nunc
-esse bellatricem scit Jacobus Ximenes.
-
-_Octavia._ Dixeris facilem, nec minus pudicam; huic pudicitia virtus non
-est, vitium est. Venusti vidit adolescentis misere vexari animum amore
-suo: miserta est. Vidit torrentem mentulam; audiit opem obtestantem
-suam, et miserta est. Non tam Antonin� cast� et tener� has dixeris esse
-fututiones, quam Pietatis, pereunte juvene.
-
-_Tullia._ Non dissimiliter et tu Theodori miserta es, non impudica, sed
-pia. Honesta sane, impellente virtute, fututio!
-
-_Octavia._ Pudet et poenitet. Postquam abiit in provinciam Tarraconensem
-Caviceus meus, ante hunc (ut scis) mensem, me Stoicus convenit
-Theodorus. �Adsum,� inquit, �particeps �gritudinum tuarum. Doleo
-relictam te viduam, relictam longo moerori. Nam ut animi, sic et vit�
-dimidium tu� abstulit secum Caviceus. Nimium, heu! nimiumque felix
-Caviceus!� Sed, ita est, Tullia, pudet et poenitet.
-
-_Tullia._ Perge, perge, ineptis. Amplius nihil habeo quidem quod �que ac
-ego cognitum non habeas: et times induci me in intima conscienti� tu�
-arcana?
-
-_Octavia._ Exciderunt aliquot lacrym� ex oculis ad Cavicei
-nomen.--�Dolore meo,� repono, �sicut verius nihil, ita et nihil
-acerbius. Egeo, nec nego, consolatione, qu� fugientem post Caviceum
-sistat animam et spiritum.--Sistam ego,� subjicit Theodorus, �et insanos
-istos componam motus, si vis dicto esse audiens.--Ero, per luctus meos!�
-refero, �et, ut voles ero; nam honestatis quicquid in me est, curis id
-omne tuis refero acceptum.--Eris?� reponit, �eris? Sed ex animo?
-Pr�ceptis, et si res postulet, jussis obtemperabis? Morigera mihi morem
-geres?--Faciam,� adjicio. Tunc ille:--�Si feceris, bonum factum. Post
-paulo non senties abesse tibi Caviceum. Non erit quod in absentem
-desideria mittas, et cupiditates convertas.� Ut iterum contestata sum
-ejus me obsecuturam voluntati, et pollicita sum servitutem servituram,
-quam vellet:--�Id primum volo,� inquit, �ut jures pr�stituram quam
-spondes obedientiam jussis meis, nec abjecturam.� Quid plura?
-Sacramento, ut voluit, conceptis verbis, obstrinxi fidem timida. Necti
-me passa sum religione, adversus religionem.
-
-_Tullia._ Intelligo. Cum tenuit jurisjurandi nexu servam factam,
-pessumdatum est tibi omne jus ingenuitatis.
-
-_Octavia._ Nec mora. Summo extulit se in me imperio: ut perduellem
-minatus est habiturum, et ulturum perduellionem, ni se jubente obirem
-omnes ultro servitutis operas. �Hactenus,� ait, �immiti me usa es, in
-hoc severioris disciplin� stadio, agonotheta; vapulasti, c�sa es. S�pe
-s�pius labores tuos, et constanti� heroicas vires miratus sum stupens.
-Nunc facescant dura illa et graviora; quam merebatur castigationem
-pulchritudo ista coelestis, insons tulisti; abeant Semproni�, matris
-tu�, doli illi mali, et fraudulenta ludibria! Inter dumeta, et abruptos
-calles, et spinis obsitos sentes errabas. Quid misera in fata
-deliquisti? Nunc demum, duce me, viam ingredere facilem et amoenam, qua
-eas ad felicitatem. Accipe: nos sane homines sumus ut tuus est Caviceus,
-sed et cautiores quam reliqui, et judicii acrioris, sapienti� summo
-sedemus in fastigio. Itaque et nullam fam� jacturam, qu� puella nobiscum
-luserit indulgens genio, si sapit, timeat; et nullam admisisse flagitii
-in se labem illaudati credula putet. Omnia, crede mihi, nobis licent,
-qu� in tuto licent. Decent sapientes, qu� juvant. Ad summam ver�
-sapienti� sedem et lucem provecto si gratificeris, deposito pudore, jam
-non libido id erit, jam non voluptas: pars officii erit, pars boni et
-�qui.�
-
-_Tullia._ Acute et argute dicebat. Quid tu ad h�c?
-
-_Octavia._ --�Me tibi quid vis gratificer?� subjicio. �Mortalis puella,
-obsequar mortali numini?� Nec, per Venerem! Tullia, quo h�c spectaret
-oratio, assequebar. Tunc ille:--�Ego, quem vides ore tetrico, oculis in
-lethi moerore natantibus, veste detrita et lacera, corpore toto
-tenebricosum, qu�dam sum venerand� Philosophi� machina, quidam
-superstitios� Architectonices ludus. Sed me, si velis, ab hac ultro
-evolverim machina, novus tibi Mercurius. Alter ero et idem. Vis hanc
-deponam personam? Depone et tu timores tuos. Redde Octaviam puram et
-putam Octavi�. Vide errorum nebulas: ipsa te tibi abscondis, lates tibi,
-nec percipis. Alia es quam videris tibi. �mulare tot nobiles foeminas,
-qu� nobis de se, de existimatione sua, de rebus omnibus, ut tibi de suis
-oculis, confidunt, hominum generi confidentissimo. Spes omnes suas et
-gaudia in solertia mirabili nostra reposita habent. Id inter nos longe
-utilissimum et celeberrimum Philosophi� effatum: Gaudere quo quisque
-maxime potuerit, sed clandestino gaudio, et frui vit� bonis, ut
-opportunitas cuique dederit, sed in sinu, nec palam, prudentis id esse
-et docti. Palam vero gaudere, palam frui, insipientis, stulti, et
-furentis. Qui caute fecerit, laudandus; qui imprudenter, nec lucem
-fugerit, in eum acerrime advertendum. Venustis, ut tu es, Octavia mea,
-puellis eundum eadem via ad bonam beatamque vitam. Non cavent tibi a
-malevolorum insidiis socordes? Pereant quas omnium perire interest ad
-exemplum! Vivant, vivant qu�, sagaces, quid sit vivere didicere! Vivant
-sui similes, stultarum dissimiles, et sua arte et aliarum exemplis!
-�mulare Semproniam, matrem tuam.� Tunc de matre mea, ut, usa Chrysogoni
-consiliis et nervis, l�tos et felices duceret vit� dies, narravit.
-
-_Tullia._ Chrysogonum novi etiam Stoicum, nec esse Theodoro amicissimum
-mihi id mirum: similitudo utique morum hanc peperit necessitudinem. Non
-similius ovo ovum, ac Chrysogono Theodorus; sed hic �tate paulo, aiunt,
-inferior.
-
-_Octavia._ Prehenderat manu Chrysogonus matrem, et in ejus ambo
-intrarant cubiculum, relicto mecum Theodoro.--�Quid putas,� ait
-Theodorus, �id temporis rei esse Chrysogono cum matre tua? Id omnino
-quod tibi cum Caviceo, quod mihi mox, mox, erit tecum. Nam (tua te haud
-fallat opinio) omnium tibi bonorum, virtutum, et, per Genium tuum!
-laudum fons ero, ut honest� tu mihi voluptatis. Enimvero qui videri
-possit inhonestum, quod a te tam proba, tam honesta veniet, qualecunque
-illud sit, mihi tam frugi, tam venerabili?� Cum h�c diceret, visus est
-mihi, fateor, mea Tullia, in alium, nescio quem, sed gratiorem, sed
-venustiorem, commutatus. Hujus aspectu calere coepi, cujus antea
-contremiscebam pr� metu. Risit ille Venereum et molle quid, risi et ego;
-risit et Venus, risere Amores. Audaciorem reddidi, facta audacior. �Ecce
-tibi,� inquit, �novas nuptias. Ecce mihi novam nuptam.� Sub h�c vidi
-vestem identidem, qua virile latet spiculum, in tumorem exsurgere,
-subinde sublevari. Nec a cachinno temperare potui.
-
-_Tullia._ Nec a pruritu?
-
-_Octavia._ Ego sum furore correpta, ut parum abfuerit, nec dissimulem
-tecum, quin in ejus ultro amplexus volarem, stuprum rogarem. Commotior
-ille: �Sane,� inquit, �videor mihi conjicere quis sit corporis tui
-futurus mihi usus, dea mea; haud certo scio. Nam annos quinque supra
-decem natus, huic me sect� addixi. Ante annum oculos in mulierem non
-fixi, et pr�terea nihil. Audacior essem suasit Chrysogonus, et verbis,
-et factis: superstitio vetabat, piaculum fuisset pio Stoico. Nullum ab
-illa die mihi commercium cum muliere, ut nunc tecum est, mulierum
-formosissima; summo studio puram servavi et intaminatam mentem, et
-mentulam. Ope et opera mea pr�posuere colleg� antistitem sibi
-Chrysogonum. Tanto obligatus beneficio, antequam venimus ad vos, ingenue
-de rebus suis multa fando explicuit. Dixit in Semproni� amplexibus
-invenisse veram felicitatem, quam qu�rimus coelestium inanes. Suasit
-experiar et ego quid autoritas superciliosa, quid sermo blandus, pro me
-apud te possent adolescentulam et procacem. Et speravit tam juventam
-tuam, quam absentiam Cavicei, meis lenocituram desideriis et precibus.
-C�terum jussit nervis ne parcerem. Nam, ait, incredibilia sperant a
-lumbis nostris. Id sumus genus hominum, qui Herculei omnes in Venere
-sumus. Quo quis diuturniores cum Venere exercuit inimicitias, eo
-intemperantius et fortius, cum in gratiam redit pacta pace, facit.
-Habebis igitur, Octavia, Venus mea, amatorem qui officio non deerit
-impar, nec tu� cupidini; athletam quem sibi optent regin�.� Dicens
-osculum impegit.--�Quid vero istud est?� dicebam. �Quid tibi vis?
-H�ccine est sapientia tua? h�c tetricitas?--Quid immo tibi vis,
-insulsa?� reponebat; �vis tuum tibi perjurio contaminari spiritum,
-contemptrix religionum?--Nolo,� inquam.--�Et agam quod ago,� refert, �et
-bellissime agam. Te pr�liaturum vita deficiat prius quam vires!� Sub h�c
-impellit in lectum male repugnantem.
-
-_Tullia._ Euge!
-
-_Octavia._ Vestem festinus revolvit resupin�, dextera trepidanti. �Quam
-commoda,� ait, �dehiscit tibi rim� cymba!� Vide, Tullia, oestri furorem.
-In genua accidit, osculatur...
-
-_Tullia._ Quid osculatur? Ohe! ohe!
-
-_Octavia._ �O sacrarium Regin� Deorum et hominum!� dicebat lambens
-mediam, �ad limina tua supplex accedo. Te veneror. Osculis interea et
-ore liceat litare. Audi, bona Venus, et fave.� Tollit se in pedes,
-dicens, et, o monstrum! Tullia mea, Tullia mea, e carceribus mentulam
-mittit, mentulam! reginam mentularum! Talem nec ipsa Venus in Marte, nec
-Lampsacen� matron� in Priapo, nec Omphale in Hercule viderunt. Et
-Cavicei, et Calli� mentulas, si conferas, caudis leonum crassis et
-rapidis compares murium exiles caudas. Non mentior.
-
-_Tullia._ Huic hominum generi, cum membra decrescunt reliqua, hoc
-increscit. Ita, cum aliis hominibus lien crescit, reliqu� corporis
-partes minuuntur.
-
-_Octavia._ Theodoro maciem objicis?
-
-_Tullia._ Non negaris de Chrysogono.
-
-_Octavia._ Theodori laudem, suos apud Stoicos, nulla ullius laus �quat.
-Omnes longo post se intervallo reliquit, et mentis et mentul� gloria.
-Sed Chrysogonum odi, et non ita �stimat Theodorus. Omnes cogitationes
-suas, voluptates et gaudia, alter cum altero communicant. Sic dicendo,
-aiunt, renovant fruitionum grata momenta; sic fluxas et uno caducas
-momento voluptates, l�ti et beati per dies noctesve continuant. V�
-impurato! matris me� illudit impotens capiti.
-
-_Tullia._ Irrumat miseram miser? fellat illa morigerans? Cunnum in se
-qu�ri patitur Sempronia ubi non est, et inveniri? Impuri oris et
-spiritus facta est mulier? De Claudia olim dictum, nobili scorto, Coam
-esse in triclinio, in lecto Nolanam. Hoc infamabat libidinis genus
-Nolanas, et Oscas, et Lesbias. Tertia poena autore _Priapeiorum_ Ovidio
-vocatur. Corvos dicunt ore coire, et huic rei hoc alluditur disticho non
-ineleganti:
-
-    Corve salutator, quare fellator haberis,
-      Cum caput intrarit mentula nulla tuum?
-
-Qu� primum nata est in Lesbo obscoenitas, omnes fere terras et homines
-pervasit. Pronior ad hanc erat libidinem Tiberius Augustus natura et
-�tate. Qui semel usi sunt, perdite amant. Nam �tate provectis non
-obsequitur mentula, ut, in meliori �tate, vegetis:
-
-    Crede mihi, non est mentula quod digitus.
-
-Summa petunt! illic vivit anus mentula; quod negat os alterum, dat os
-alterum. Exsugi, effoet� et languenti suave mentul�. Sed si contus ille
-pedalis Theodori tui intumuerit, timeo tibi ne buccam offendat, qu�
-tibi, scilicet, parvissima est: sic etiam illusum pulcherrimis Heroidum.
-Non se abstinuit ab ore Atalant� Meleagri voluptas. Pinxit Parrhasius
-Atalantam Meleagro morigerantem. Eam Tiberius dedicavit tabellam in
-cubiculo suo, in Larario...
-
-_Octavia._ Dedicavit sed libidini, et impudenti� impotenti.
-
-_Tullia._ Ideo movent tibi stomachum libido et impudentia Chrysogoni in
-parente tua. Miror delapsam esse ad id contumeli�. Miror silentium.
-Mecum de his ne quidem verbum.
-
-_Octavia._ Omnem turpitudinis modum pr�tergressa est h�c turpitudo.
-Venit nudiustertius Chrysogonus ad matrem pomeridianis horis. Silebant
-et tuta erant omnia. Ut ludit, ut furit: �Hodie mane,� inquit, �novum
-didici voluptatis genus. E proceribus nostris quidam, nec poenitens
-facti, dixit nihil foedius sibi, nihil impurius videri infima mulieris
-su� parte, qua mulier est (et mulierem duxit pulcherrimam); Stymphalidas
-in illa habitare sentina purulentas: in hac meram Venerem, meros Amores�
-(ori dabat osculum Chrysogonus.) �Igitur specum fugit illam et odit, qu�
-exhalat mephitim: purum os amat, et illecebrosum caput. Uni fidit, uni
-arrigit. Uxor illi tam est ingeniosa quam formosa, sed magis obsequens.
-H�c voluptatem agnoscit nullam, qu� non sit mariti; bene sibi est, cum
-illi; omnibus assentitur mariti libidinibus et paret; ore pr�stat
-obsequium. Quid vero tu facies, Sempronia, si rogaverim? Nam si
-negaveris, negabo et ipse promissi meminisse et fidei dat�. Demum non te
-fugit pulchrum venust� foemin� corpus aliud esse nihil quam vivum
-quemdam, ut dicere solebat Socrates, libidinum thesaurum, ubi suas
-homines condant et qu�rant voluptates, in quem libidinis su� calidos
-derivent fluctus. Utrum hoc puro� (osculabatur), �an illo scelesto�
-(imam digito designabat alvum) �id canali fiat, quid, amabo, interest?
-Si officii habebis rationem, delectationis, qu� forte nulla erit, non
-habebis.� Persuasit, cui jubendi jus erat quod ipsa in se
-constituerat.--�Heus tu,� inquit subridens, ut surgentem exceptura erat
-mentulam, �quos et quali tibia modos facere me jubes, in his ludis!�
-Post mucronem spiculi primoribus capit labiis, lingua involvit, novas
-subeunti sedes delicias mentul� facit novas. Pr�sensit illa affluentes
-gari Venerei impetu rivos; exhorruit, refugitque. Et h�c, qu� supersunt
-dicenda, �terno potius tegenda erant silentio. O horribile
-secretum!--�Non vis, puto, intingi me tanto flagitio,� dicebat mater.
-�Liquidum ego bibam hominem?�
-
-_Tullia._ Nam in semine homo est.
-
-_Octavia._ Dixerat, et vestes deciduus imber multa corrupit copia. Ille
-subirasci:--�Ausa es,� inquit, �insana, tam egregium opus
-perdere?--Ignosce,� inquit illa, �habebis obsequentiorem; sin minus, ut
-voles excrucia. Si tibi meum quid erit voluptati, utere; satis erit mihi
-voluptatis, vel in ipsa nausea.�
-
-_Tullia._ Stetit promissis, et liquidos bibit homines? Salsam rem! nam
-salsa seminis vis.
-
-_Octavia._ Dixisti. Cubavi cum Eleonora nocte hac proxime acta.
-Facetiarum nidus Eleonor� lectus. Quam meretricia dixit et fecit!
-Osculum dedit et gratulata est ori suo, quod in labellis meis legisset
-coeleste donum, suavium. �Sed quis scit,� ait, �an mal� sint olim
-servitura libidini? Vereor ne alio fungantur officio, furente Venere,
-quam suo. Nupsit Mancia, cognata mea, Marino Neapolitano: sulphureis
-Stygiisque nequissimarum libidinum incendiis torretur Marino pectus.
-Foeminam vecors qu�rit in Mancia etiam supra papillas, qua incipit
-desinitve foemina. Buccam petit, quasi in eam puell� fugerit cunnus, aut
-ipsa sibi bucca in quadam sit cum cunno societate ad participandos
-Veneris ludos. Objurgabam, quod hanc sibi sexuique fieri pateretur
-injuriam.--Quid vis? respondit. Abstinet se Marinus ab hac turpitudine?
-nihil est quod dicam; occupat oris aream libidinibus suis? occupat, et
-qu� volebam dicere. Non facit? non est quod queri velim; facit? nec
-queri possum.--Mariti hoc uno placemus nomine, quod foemin� sumus. Qu�
-quacunque petetur, se probabit foeminam, h�c omnium maxime placebit. En,
-Octavia mea, Alphonsi furores,� addebat Eleonora. �Ante hos dies,
-postquam bis terve telum misit vere militans, et ori applicuit.--Huic,
-aio, ostio verberando, Alphonse, ista non est apta catapulta. Furis, et
-me vis furere.--Te furere velim, me nolim, reponit Alphonsus; nam quod
-me amas, favori tuo debeo, nullo debeo merito meo. Si furere incipio,
-honorem, quem tibi debeo, forte obliviscar, qui mori malim, quam tibi
-non vivere.--His movit durum pectus, flexit ad ludibria. Adsilientem
-appetii libens, semihiulco suavio, flammescentem nervum. Nihil ultra,
-nam eo mox sponte reversa est erudita mentula unde aberrarat. Cocytium
-fas nefasve in media perfecit regione, quod in hac superiori aggressa
-erat impudens.�
-
-_Tullia._ Non esset Eleonora Mellioni� castas imitata iras; non esset,
-per salacitatem tuam! Huic se ut probro eximeret, ad Tiberium perducta
-ferro sibi pectus transegit. Maluit adacto gladio viam aperire letho,
-quam os olidi senis molli alut�. Castitatis laudem non auro, ut mult�,
-sed ferro emit. Elvira et Theodosia (puellas nosti) aiunt se in bucca
-diverticulum spatienti mutino, amico suo, habere; et gaudent. Unde h�c
-insania? accipe. Finxerat hominem Prometheus; deerat penis: finxit et
-hanc meliorem partem e puriori luto. Antequam applicaret, fonte lavit.
-Dein foemineum corpus finxit; utrique infudit vitam. Sitiit mulier;
-eidem labra fonti admovit, et bibit: hinc penis cum foemin� bucca nata
-affinitas. Narrant Gonsalvum Cordubensem, imperatorem magnum, cum
-insenuisset, hoc voluptatis delectatum genere; erat et liguritor,
-provect�, nam aliud mihi nihil persuaserint, �tatis vitio. Inserviebat
-vero libidini formosa viginti annorum puella. Cum vellet mediam lambere,
-se velle dicebat ire in Liguriam; at in Orientem, cum summa petere, et
-ori illudere. Sic, cum juventa juveret, si puerum (nam et p�dico erat
-acerrimus) prurienti cuperet peni, dicebat Aversam se cogitare, celebrem
-urbem: ad nullam sane fervet adeo iter hominibus nostris.
-
-_Octavia._ Libere loquar. Virtutem plerunque vocant, quod animi non tam
-constantia est, quam contumax ferocitas; non tam optio, quam illusio;
-c�cus quidam impetus, non secur� mentis rectum judicium.
-
-_Tullia._ Ut fuit Elisabeth�. Erat Franco centurioni nuptura. Audiit
-Chrysogonum tuum, nescio qu� portentosa magis quam magna in nuptias
-stoice nugantem. Mutato consilio, et quasi ipsa in aliam momento esset
-mutata, omnes extemplo de nuptiis longe egit cogitationes. Nec
-obstinatam amantis lacrym� moverunt, nec matris preces, non affinium
-obtestationes; ad Vestales non suo transiit passu, sed rapido aquil�
-volatu. Attamen, unum alterumve post annum, poenituit. Quo se resque
-suas non viderat oculo, vidit, se miseram vidit, et beatas vidit qu�
-venirent in hominum amplexus. Ut spes potiund� primum centurionem
-inflammarat, demum desperatio acriori incendit desiderio. Sororis tandem
-ope, fruend� habet Elisabeth� copiam; pr�gnans fit. Inter eos convenit;
-raptam abducit. Egregiam vero pietatem! Facta est concubina, cui per
-pietatem noluit uxor dari. Egregiam Chrysogoni laudem! Eripuit marito
-quam raptori dono daret. Nomini comparando student hi homines apud
-vulgum; non ita laudi promerend� apud sapientes et graves viros, quibus
-non est facile fucum facere. Majorem numerum anteponunt meliori,
-�grotarum multitudinem sanis mentibus.
-
-_Octavia._ Circumfertur de Livia fabula non illepida. Castitatis laude
-florebat Livia, antequam Alexandro Borgi� nuberet, et floruit postquam
-nupsit. Quoniam ille vi morbi decessit e vivis, decessit et illa ex
-hominum conspectu. Quo clariori fulgeret fama, in tenebras demens
-Vestalium fugit. Reliquit mortalium nugas c�cis (sic loquebatur); ipsa
-veras divitias, contemptis divitiis et honoribus, petiit. Viva sepulta
-est, ducente funus Chrysogono. Sed paucos post menses sensit se
-reviviscere. Eduxit funeratam Chrysogonus ipse e tumulo. Pi� et prob�
-primus vitium obtulit et intulit; oppressit tantus vir tantam virtutem.
-Alterius virtus permista est in vasis Veneris alterius virtuti.
-
-_Tullia._ Uno verbo, virtus virtutem futuit.
-
-_Octavia._ Degebat in coelibe domo juvenis venustus, robustus, membris
-optime compactis. Operas locaverat hortis colendis. Multa erat cum
-adolescente Livia adolescens, et hac consuetudine delectabatur. Rumor
-fuit, sub id tempus, viciniores �des pestilentia esse afflatas.
-Diffugere Vestales timid�; Angela, Brigitta et Livia mansere �dium
-custodi�, et cum iis Maxima Vestalis, omnium antistes. Magna in urbe
-solitudo; turpis rerum facies. Sentiebat Livia se amare Petrum
-(hortulano id vocabulum), nec pudebat: nec etiam nesciebat juvenis se
-amari, et triumphabat. Occasio non deerat, sed occasioni locus. Longa
-non fuit exspectatio. Decidens forte Maxima e summa graduum scala, secum
-et Brigittam in perniciem traxit pr�ceps casu. Illis�, vix tandem
-valetudini bon�, post longos dies, sunt restitut�, et recreat� vires.
-Interea omnium qu� vellet, libera Livi� potestas. In Petro magna
-puellarum spes et confidentia, quod egregiam operam in obsequiis
-�grotarum poneret indefessus. Pomeridianis horis urente sole, sodales
-omnes somnus, quem nocte non viderant, tenebat amicabiliter illapsus.
-Sola obambulabat in interiori conclavi Livia, multa secum de Petro, de
-suo amore, de sua infelicitate meditans. Obviam fit Petrus; excipit
-expansis ulnis advolantem procax Livia. Uterque de utroque cepere
-voluptatem qu� summa est. Sequenti luce, insidiatur Angel� Petrus,
-conscia Livia et participe. Matur� virginitatis Angela, nam annorum
-quinque supra viginti, Venerem spirabat et inspirabat, quam oderat. Nec
-prompta, nec facilis victoria; victa tamen: omnia vincit amor. Bis cum
-nolente volente conflixit Petrus; at in altero conflictu acriter
-pugnatum. Peracta re, intervenit Livia: non ausa est suspicere ad eam
-Angela, pudore effusa, qu� pudorem amiserat; subinde risit nescio quid
-illecebrosum et petulans. Demum, facta nocte, jussit post coenam Maxima
-curarent omnes corpora, somno reficerent. Quid factum? Cum iis medius
-concubuit Petrus, et sic procurarunt corpora. Cecidit et Brigitta, ut
-ceciderant; et, quam cum Maxima casus obtriverat, beavit casus cum
-Petro.
-
-_Tullia._ Qu� te etiam fors manet, bona Maxima? Futuere, futuere. Is
-debetur tibi honest� matron� honos.
-
-_Octavia._ Recreatis utcunque viribus, nihilo tamen minus querebatur
-Maxima, ingemiscens ad pristinam sibi valetudinem vi� multum superesse.
-Aderat Livia. �Vis, domina,� inquit, �veloci emetiri cursu quicquid id
-est vi�?--Velim maxime,� reponit; �quid facto opus?--Primum,� subjicit
-Livia, �gaude; postea gaude; et postquam omnibus gavisa fueris gaudiis,
-gaude iterum, et sine fine summo gaude gaudio. Qui luctui datur dies
-adimitur vit�.� Persuaderi passa sibi est Maxima; et sua intererat. Qui
-coelos Deorum proci sibi optant, non ideo terras oderunt. Commendant
-illico omnes Petri alacritatem et festivitatem. Cantus suavitate dicunt
-placere, et saltationis agilitate, tremulaque lumborum actitatione.
-Jubet advocari; adest, cantillat, placet.--�Nunc salta,� ait Maxima;
-�nam saltator es eximius et concinnus. Laudant h� puell�.--Sed, domina,
-quem tibi debeo honos obtundit nervos. Non ausim,� reponit
-Petrus.--�Puta me,� subjicit Maxima, �ex illarum numero unam: proba
-te.--Et mihi fiet,� refert Petrus, �nec, credo, poenitebit saltationis:
-subagitatricem vocant.--Qu� h�c est saltatio, Petre? non novi,� ait
-Maxima; �cum fugi res mortales, non audieram de ea; forte non erat in
-usu.--Erat, sed non saltaras,� infit Petrus. �Qualis vero illa sit non
-audies, non videbis, sed senties. Saltabis et tu mecum mobili lumbo.�
-H�c dum dicerentur, evaserant omnes e cubiculo. Erat Maxima annorum
-triginta, corpore pollucibili, ingenio micanti. Sedebat in lecto; ut se
-solam vidit, insidias vidit. Quid faceret? Insilit Petrus in sedentem,
-dat basium, alteram in sinum, alteram mittit manum sub stolam. Obniti
-illa, repugnare, vocem altius tollere; sed surda et muta circum omnia:
-improba mentula vim audet impudenter inferre venerabili vulv�.
-Ferocientem Maxim� iram prima h�c mitigavit utcunque insitio; flevit
-tamen, et erupit in ejulatus.--�Quid tu,� dicebat, �homo nihili, ausus
-es?� Risit ille.--�Per umbilicum Veneris et tuum! cum scies,� dixit,
-�hunc cui irasceris Petrum virum esse patricium et tibi affinem,
-detumescent, et scio, ir� tu� omnes hi fluctus. Sed faciam pacatior sis,
-antequam scias. Istum exige modo pudorem, qui voluptates enecat tuas et
-meas. Res acta est; nec facies quin factum sit, quod factum est.
-Commenda si sapis, quidquid id est, silentio.�
-
-_Tullia._ Optime.
-
-_Octavia._ Summum post paulo a Maxima cepit gaudium, non extorsit.
-Pugnavit in medio projecta thoro commodiori situ. Candentem immergit in
-viscera pugionem Petrus, nec temperavit sibi illa impotens. Spissis
-terebat basiis subagitantem, fervidis invehebatur succussibus in
-concutientem. Mox titillantibus prolui se Dion�i fluenti sensit deliciis
-et ebullientibus amoris rivis. Adstiterunt ad spondam tremuli lecti
-Livia, Angela et Brigitta, Fescenninos canentes.
-
-_Tullia._ Quis vero is est Petrus?
-
-_Octavia._ De Ponciorum gente, apud Lusitanos nobili et clara. Amabat
-Rodericus Pontius Margarim Meneziam; Margaris Rodericum pari amore.
-Aristippus, eadem e philosophorum secta, invidebat Roderico tam pulchram
-felicitatem. Ardebat miser, sperabat nihil. Quod solent mali, constituit
-apud animum suum a Roderici avellere puellam amplexibus. Vocanti negat
-hymen�o; bona multa dolo malo pr�texit. Mollem et teneram mentem
-fascinat pr�stigiis simulationum. Vestalem induit, Margarim exuit. Eadem
-invadit febris Rodericum. Ab Aristippo in quam ceciderat ipse scrobem
-perducitur: huic dat sapienti� et sect� nomen. Vide, Tullia, et ride.
-Annus nondum pr�terierat; poenitet facti, plaudente bona mente et
-amicis; repetit domum et suos. Interea miserant, quibus potestas erat,
-Margarim in hanc urbem ad Clementiam materteram. Id olim Maxim� nomen,
-dum viveret.
-
-_Tullia._ Ah! ah! ah! Non ergo vivit qu� futuit? Ah! ah! Sed sic
-loquuntur. Bibunt, edunt, futuunt Stoici, et se negant esse in animantum
-s�culo. Ah! ah! rem lepidam! Se negant
-vivere.     .     .     .     .     .
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                     (Desunt qu�dam in autographo.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia...._ Nam quam Liviam vocant, illa est Margaris, mutato, ut
-fieri solet, nomine. Hac fraude recepit Margarim, et abditis puellarum
-pastinandis et runcandis insudavit hortis, solers et vegetus cunnicola.
-
-_Tullia._ Sic Theodorus tuo. Nam reliquisti, ad horti irrigui tui
-ostium, ligonem Priapo dignum olitore lactantem. Quid, otii impatiens,
-cessas? quid cessas? Admitte.
-
-_Octavia._ Et admisi. Pertunda Dea, fer opem! Exsultabat gigas mentula.
-�Putas me juvencam, non puellam,� dicebam. �Qu� posset puella pati? Non
-patiar.--Macte animo,� reponebat ille, �patiere. Qu� vitulum tulisti,
-taurum feres. Agedum, dea mea; nihil postea supererit, quod Veneri, quod
-Junoni invideas.� Dicens incumbit rapido nisu in mollem libidinis sinum.
-Lenius me vulnerarat Caviceus devirginans. Gemitum dedi.--�Sile,�
-increpat. Compressi vocem; ille me. O clavam Herculeam! Nam tredecim
-pollices longa, et crassa ut sibi brachium est: mali loco esse possit in
-laxa Veneris cymba.
-
-_Tullia._ Ut cuique brachium puell� est, pati posse aiunt, sine magno
-incommodo suo, ejusdem magnitudinis in tubere suo telum. Nosti
-Clementiam, qu� nudiustertius Remundo marchioni nupsit in nostra
-vicinia?
-
-_Octavia._ Novi: cui et forma elegans et exile corpus.
-
-_Tullia._ Curta Remundo suppellex; quinque ille pollices non excedit
-igneus caudex. Ea est crassitudo qu� fidem superet. Qui sciebant male
-actum iri cum delicata virgine, miserescebant; parem esse posse
-bellatori negabant, cui portentosa machina. Nat� timebat et mater; sed
-Remundo magn� diviti�, summum ingenium. Clementi� angusta res domi, et
-erat matura viro, viginti annos nata. Quid consilii caperet mater?
-Communicat cum Anna Gusmana, sorore, timorem; h�c cum Clementia. �Non te
-fugit, Clementia mea,� inquit (nam secesserat mater), �qu� tu� sint
-futur� partes, cum Remundo nupseris, id �tatis et ingenii puellam? Sui
-erit officii, tui et muneris, parte ut tua utatur et abutatur, ut
-voluerit. H� tu� erunt partes.--Qu� vero erunt,� reponit puella
-subridens, �suspicor id equidem.--Sed qui tibi jam imminet, Remundus,
-longo et crasso mulus est ramali. Sua tamen illi Veneris via eundum, per
-prurientem sexus tui venam, ad plenam voluptatem. Nec id fiet absque
-diro cruciatu, nec forte fiet. Vide animo tuo, quid tibi animi sit.�
-Illa timenti similis:--�Scis, matertera mea dulcissima,� inquit,
-�paupertatem larium nostrorum, et quam sint res angust�
-afflictis?--Scio,� reponit Anna, �sed et volo scire, tuaque interest
-sciam, quam sint tibi angust� sub stola. Nam su� si non invenerit Veneri
-aptam, peribis, et illi et tibi diremetur nuptiarum foedus. Aiunt vulgo
-nulla unquam cum foemina habuisse rem pleno coitu. Patientiam pr�stare
-noluerunt, qu� sui erant juris, ceventi et conanti. Tu cogeris.--Et
-pr�stabo,� subjicit Clementia, �alacri animo. Sufficiet vires et animos
-Amor. Amo efflictim; forte lethum non oppetam.--Sed age,� refert Anna,
-�videam ut tibi Venerei campi �quor patet ad pr�lium.� Dicens mittebat
-procacem sub stolam manum.--�Hei, hei! nimio plus,� dicebat puella,
-�quam honest� licet, verecundiam fatigas.--O ineptum pudorem!� reponit
-Anna; ac molli et crispa obnuptam lanugine partem attrectat, cadurda
-diducit, digitum inducit. Fremere puella, furere non noto
-pruritu.--�Quid id vero rei est, matertera gratissima?� dicebat; �moves
-me ad libidinem, quam nescio. Excitas in medullis ignes, quos odi.
-Desine vexare puram.--Leve id quidem specimen est,� inquit Anna,
-�licenti� conjugalis. Sunt artus tibi, et locus ille, qualem fingeret
-filiabus suis aut optaret Venus, libidinis capax, non hebes. Habebunt se
-bene et feliciter omnia. Probe es ad pugnam comparata. Fer modo
-fortiter, nam et fortiter feriet. Tibi utique satius sit laniari in
-lecto, quam misere vivere in hac hominum luce.� Addit et alia, sed nihil
-ad rem. Quid te moror, Octavia? Sequenti nocte sex passa est adsultus.
-Laniata est, nec tamen vocem misit. Tertio penetravit se totum in
-tenerum corpus Hercule� clav� truncus: mulier facta est, belle proluta
-igneo Veneris imbre. At mane facto carnificin� imago varia: lintea
-cruore infecta in eo quem tenuerat loco, cum perfinditur virgo; discissa
-ipsa, ultra quam alia qu�vis tulisset constanter. Vix stare in pedes,
-vix gradum facere.
-
-_Octavia._ Micturio, per pruritus tuos! cum illius memini voluptatis,
-qua perfudere sensus meos decidui e Theodori tubo in libidinis mea
-intima incendiarii rores. Persequar narrationem. Supina ad extimam
-jacebam thori spondam, non opportuno situ; magna vi truditur incoctus
-Herois ramus: transadigit nihil contra conantem. At vero superexstabat
-pollices quatuor: ligabam digitorum complexu; ulterius non subibat. O
-bona Venus! post diffluere coepit. Putavi omnes undequaque, qu� sunt,
-qu� fuerunt eruntque in annis, confluere hanc in meam partem bonam
-voluptates; omnes convenire Veneres, h�c ut mea esset Venus gratior,
-l�tior et amoenior. Putavi coelestes dulcedines potiorum deliciarum,
-quas creat Venus, depluere mea in pr�cordia e Veneris coelo. Feriebant
-liquescentem liquida Amoris fulmina; combibebam calidas guttas ardens in
-abdita sede. Abscessit jam nihili. Vidi fugitivam mentulam: jam pars sui
-erat effoeta; jam ex heroide pannucea.
-
-_Tullia._ Tu de Theodoro triumphabas victrix. Num et de Chrysogono
-Sempronia parens tua optima?
-
-_Octavia._ O rem, per facetias nostras, non infacetam! Ridebis.--�Vis
-nunc videamus,� ego ad Theodorum, �ut l�tentur Chrysogonus et mater, ut
-luctentur?--Volo,� inquit, osculum figens. �Nego tamen Chrysogoni
-felicitatem, ut maxima sit, cum mea conferri posse. Incredibilem inveni,
-regina mea, dea mea, in complexu tuo, in suaviis nectareis.--Sequere,�
-repono, �sed suspenso gradu.� Dissilierat ex asseribus unus de summa
-contignatione, qu� cubiculum operit in quo ludebant. Ea ex rima, apte
-diducta, facilis in cubiculum adspectus et in genialem parentis lectum.
-Hic est campus illis Martius et Venereus.
-
-_Tullia._ Vel perspicacissimas fugiunt s�pe plurima, qu� exitio sunt.
-Omnia timeas, nihil ut timeas. Periit iisdem petita insidiis Lucia,
-Manrici Fonsec� uxor: nam, qu� serva facta est alien� voluptatis, et sui
-timoris, num vero periit? Amabat Joannem, qui illi e servis unus,
-lepidissimum caput. Amabat et una ex ancillis, trucis animi puella. H�c
-e superiori cubiculo lateribus strato, laterem movet unum atque alterum.
-Tabulas e contignatione variis perforat in locis terebello, unde
-prospiceret in her� cubiculum. Die, nocte, quod se sperni a Joanne
-videret, quasi e specula quid in Luci� fieret cubiculo, unde iras
-aleret, oculis legebat curiosis amans et amens. Accidit non ita mane
-evocari ad Luciam Joannem; nam Manricus venatum ierat prima luce, alter
-Meleager. Audiit excetra, evolat ad speculum: videt Luciam recubantem in
-lecto, et ita involutam linteo, ut non dubitares quin vellet videri nuda
-et non videri. Pectus, papill�, femora, quasi non ex composito, nuda;
-venter et uteri potior pars latebat. Audi serv� truculent� tetrum
-scelus. Procurrit ad Juditham, Manrici sororem, Luci� dotibus et
-laudibus infensam; spectare jubet qu� intro fierent. Joannes rogabat
-dominam miseresceret tam certi amoris, quo urebatur miser. Offerebat
-vitium, urgebat: illa negabat; pugnabat.--�Te a me vere amari, mi
-Joannes, sit id tibi oper� pretium. Nunquam vero patiar foedari me
-adulteris complexibus: non si reges ament. Quod unum possum, cedo
-libens. Obtuere ut voles omnes meas dotes; oculi et manus tu� meis, ut
-poteris, fruantur solertes bonis. Nihil pr�terea tenta; operam et oleum
-perdideris.--Intelligo, domina; qu� tot condonas amori meo,� dicebat
-Joannes, �omnia negas. Sed et intelligo, perdo operam infelix; saltem
-opera tua adblandienti perdiderim et oleum.--Faciam si quidem vis,�
-subjicit Lucia; �ecce l�vam meam, utere.� Arrigebat non admodum laute
-mutoniatus, puer equidem annorum sexdecim. Rogat prehendat mutonem;
-prehendit ridens.--�Vide,� subjicit, �quam bona et liberalis tibi sim
-domina: servitutem servio tu� voluptati.� Papillis ille Luci�, post bon�
-parti dexteram admovet. Corripiens Lucia commulgebat hircum. Nugabatur
-hic in cadurdis ridicula digitorum micatione, rectus ad lecti interiorem
-spondam.--�O manus tua alba et teres,� dicebat, �ut mirabili mihi est
-pro cunno favens! ut te bearem et implerem felicitate! Urge, urge!�
-Renidens Lucia irrequieto gnav� ancillabatur mentul� obsequio. Ad h�c
-momento in objectum evomit linteum genialis humoris magnam copiam. Nec
-iners fuit cum pueri dextera Luci� congressus. In Venereo gurgite
-anhelanti puell� medii digiti fervebat opus; subabat amoris oestro
-percita; eodem se sensit remitti temporis puncto.--�Agedum, agedum!�
-dicebat �stuans. Os dicenti pr�clusit puer spissis suaviis. Excreta
-mobilibus e lumbis albi et pr�cocti veneni vis, suavi demulsit
-titillatione castam adulteram. Gaudiis luctus confinium: sic voluit fati
-inclementia. Exsultare Juditha et superbire.--�Habeo,� inquit, �vincula
-tibi et catastam, Lucia. Regnabo, servies. Sequere, Mancia� (id serv�
-nomen). �Recta eamus ad pellicem; ni consenserit, morietur.� Moverunt
-Manciam ad pietatem h� min�, movente amore.--�Non nego, domina,� inquit,
-�mereri utrumque aliquantum supplicii. Insan� quicquid id est
-adolescenti� ludus fuit, non affect� vitio et sceleris contagio grave
-flagitium.--Videbimus,� reponit, �at tu, sequere. Cum vero ingressa
-fuerim in id pellicis lupanar, obsera diligenter fores; si feceris,
-magnum a te abegeris infortunium.� Secuta sunt tum tristia et amara,
-quum l�ta et dulcia, scitu digna multa. Interim redi tu ad Theodorum.
-
-_Octavia._ Ut pervenimus ad speculam, videmus Chrysogonum lectum versus,
-qui in angulo erat, divam suam, nam sic loquebatur, manu
-ducentem.--�Quid, diva mea,� dicebat, �nunc putas esse rei Theodoro cum
-Octavia?--Scio,� inquit illa, �nam audivi vocem, ac si vim pateretur,
-ingemiscentis. Puellam docet difficili via ire ad gloriam, et
-gaudeo.--Haudquaquam,� reponit Chrysogonus; �conto cubitali miseram
-discindit. Hinc clamor. Conjecissem etiam fidum sodalem in amplexus
-tuos: amor non admisit cogitationem, qui in te est meus. Marito irascor
-tuo et invideo, quod gaudiorum habeam participem. Suasi puellam insidiis
-petat, sciebam repulsam non laturum.� Dicens projecit thoro corpus
-resupinum. �O coeleste delicium meum!� dicebat, �osculis instilla amanti
-amoris furores. Irrita nequitias in me tuas ingeniosa et petulans.--Male
-sit isti vesti detrit�,� respondebat mater, �qu� desideriis negat amatum
-pectus, qu� vili segmentata centone, Philosophica caligine tot involvit
-venustates! Discutiam ego has nebulas, qu� te, lucem meam, mihi
-obscurant. Quam altius potero stolam istam revolvam muliebrem. Male sit
-sartori! Quo vestes h� flux� et long� pacto philosophum decent, qu�
-hominem non decent? Qui vere homo sit, longa mentula decet, non longa
-vestis.� Assurgentem viri nervum levibus appetit talitris, miscens
-suavia. �En,� dicebat, �insultantem pudiciti� salacitatem; en superbam
-illam imperatricem mentularum! En, ignava et vecors languet. Ecce vero,
-o veternosa mentula, cunnum qui te provocat ad duellum: l�va hac mea
-feciali bellum indicit.--Denuda pectus, regina mea,� refert Chrysogonus;
-�et potes, quandoquidem fluido illo pr�cinxisti artus supparo. Expedi
-papillarum lacteos orbes; et cycladem, si vis ab omni parte esse beatum,
-dejice. Pulchrior te pulchra eris, si nuda eris. Ornatior es propriis
-dotibus, quam ut mundo ornatuve egeas.� Obsequitur: deponit supparum et
-cycladem; interius supererat indusium. Jussit deponi Chrysogonus:
-defluxit ad pedes, et purpureo pudore suffus� sunt gen� honest�
-matron�.--�Quo majori cumules ignominia,� inquit, �quid pr�terea
-imperabis, o here, cui vendidisse videor animam?� Corpus mecastor illi
-pulchrum et nitens.
-
-_Tullia._ Scio.
-
-_Octavia._ Impatiens mor� Chrysogonus: �Exuisti vestes,� inquit; �nunc
-figuram illam, Sempronia mea, qua nosti tantopere delectari me, indue.�
-Exsilit in supinum, et sedens observat spiculum candens; divaricatis
-femoribus vibrat ipsa in se sua manu. Tunc Theodorus.--�H�c me rei
-imago,� inquit, �implet amore et furore. Abeamus, Octavia mea, res
-acturi nostras, non saxei.� Abimus; conjicit in lectum, et opportuniori,
-quam fueram in prima coitione, collocat situ. �Vide, Octavia, quicquid
-id est� (pilum librabat l�va): �cum videris, non invidebis matri
-Chrysogonum suum.--At subit,� refero, �curiosa libido. Cedo, emetiar.�
-Credes, Tullia? Tredecim ad summum mucronem pollices longum, minabatur
-crucem miser�, crispanti actitatione.--�Metuo vehementer,� aio, �h�c ut
-ne trabes, ut longa, ut crassa est, mitti possit in contignationem meam.
-Experiar; sed, per Venerem! subi, non perfringe; illabere, non irrumpe;
-lude, non lania.� Ostio admoverat catapultam; jam in oppugnatione erat
-arcis me�. Tollo femina, impellit balistam: nec tamen movi. Incumbit
-totis viribus: nec tamen movi. Disjecta, discissa et perfracta intro
-sunt omnia. Intimus uteri sinus dire pulsabatur, et, enixa vi adacti
-caudicis, concreta solvebatur arcis compages. Revello pilum a vulnere:
-vix ligabam ferocientem digitorum vinculo,
-
-    Tant� molis erat!...
-
-Comprimo actutum, magnoque depluit opobalsami imbre; affectum crudo
-vulnere l�s� vulv� sinum suavissime demulsit. Mota ad libidinem,
-incredibili cum titillatione remissa sum. Nunquam, mecastor, addidit
-mihi, majori cum voluptate, sitiens vulva Veneream ambrosiam. Ut juvit
-esse, ut est, bibulam!
-
-Ego vero, dato osculo, jam inutile excutio pondus; me l�ta subduco.
-Barbam viri ridens fervida capio manu.--�Hac displices libidini me�,�
-inquam. �Cedo, agedum, hanc demetam longam, hircinam, aheneam barbam;�
-et admoveo forcipem.--�Cave sit,� exclamat, �nec feceris; si demeteres,
-et laudem demeres. Ne feceris, fatua. Nam h�c sapientia nostra maxime in
-barba consistit, non ita in moribus; barbato hac �quamur Jovi et
-Consentibus Diis. Nam Medioxumi, et plebs deorum imberbis est. Et decet
-barba viros graves et excellentes. Decet imperatores h�c barb� long� et
-hispid� dignitas. Vidi olim, Archimandrit� Sandionysiani ostendente
-vicario, Dionysii Areopagit� (nam jactitant) Gr�ce scriptas
-commentationes ab Emanuele Byzantino Imperatore, ad Carolum Calvum
-missas dono. Depictus est Emanuel in fronte libri, cum conjuge et
-gnatis. Sed Emanueli longa barba, et ad medium pertingens pectus.
-Compactus pr�stanti arte liber gemmis olim et auro opertus erat; probi
-monachi aurum et gemmas detraxere, barbam Emanueli non detraxere: aurea
-non erat. Non defuisset, apud Dionysianos, barb� aure� suus Dionysius,
-ut Apollini Syracusis non defuit.� H�c Theodorus.--�Nec ego,� inquam,
-�hunc tibi violabo barb� honorem. Habeto per me salvum, qui pauper et
-inops tot me bonis locupletasti, tot Veneris bon� crispantibus opibus.�
-
-_Tullia._ Nec capere, inepta, poteras totam felicitatem tuam. Sed
-arrigit tibi ad undecim pollices Caviceus.
-
-_Octavia._ Nug�! novem non superat. Quid id ad Chrysogonum?
-
-_Tullia._ Pertunda mea! Cur tam bell� non contingere dotes, vel Calli�,
-vel Lampridio! Fruerer, fruerer!
-
-_Octavia._ Enim vero conferre dicebas ad mulieris pulchritudinem, illi
-ut modice hiet ad rorem concha. Crassioris igitur nulla mentul� laus,
-per quam sua cunno laus servari non potest. Utcunque angustum sit id
-iter, quo ad voluptatem descenditur; res Veneris gratiores nunquam, quam
-cum sunt in angustiis. Hinc facete dictum a Joanne principe, qui et
-mastupratorum princeps, in sua sibi manu qualem vellet invenire cunnum,
-nec laxum, nec salgama exhalantem.
-
-_Tullia._ Et pr�terea commendant Veneres, qui non omnino inter femina
-delitescat conditus; novem decemve distet tantum pollices ab umbilico.
-Demissa plerisque puellis ita fugit pubes, ut aversa videatur ad Venerem
-via. Difficiles cum illis concubitus. Non potuit Theodora Aspilcueta,
-nisi posito pectore et sublatis in genua lumbis, devirginari. Frustra
-supin� vir insudarat superfusus: operam luserat, oleum perdiderat. Demum
-sub elato aliquantum colle subsidat, velut sub promontorio, cymba. H�c
-si conveniant, qu� pulchra videtur spectanti, et pulchra sentietur ab
-ineunte. Sed et interdum laborat vitio, qu� arcta est. Nam audivi
-jureconsultos dicere mulierem ita arctam, ut mulier fieri non possit
-(sic loquuntur), sanam non videri. Quibus virginale consertum
-concretumve fuerit, infausti id esse ominis plerumque solet. De Cornelia
-ferunt adeo arcta genitalium compage natam esse, ut difficillime mulier
-facta sit. Necatis Gracchis, infelicior visa est, quam felicior visa
-erat editis. Qu� de obsignata dixere virgine, ea falsa omnia et
-pernicios� ad imposturam artes.
-
-_Octavia._ Etiam aiunt os superius testem esse inferiori. Cui enim os
-parvum loquenti, et esse jactitant os parvum futuenti.
-
-_Tullia._ Nug�! Et nug� qu� hi garriunt Amoris geometr�: medium cujusque
-pedem puell� mensuram aiunt esse ostii, quo scilicet itur ad div�
-virginitatis sacrarium. Nug�! novi cui parvum os, parvus pes; grande et
-araneosum jacet spel�um atra inter inguina. Certa nulla constat ratio.
-H�c constat: cuique uni probe mach�r� convenit h�c vagina; ita Natura
-est comparatum. Si tenuis mach�ra, comprimit ultro se vagina laxior; si
-rudis et immanis (Durandaliam aut Flambergiam adhibe), dilatatis h�c
-vagina fibris excipit gratulantem gratulans hospitem hospes.
-
-_Octavia._ Se res sic habet, et experior. Statui certe nihil potest, per
-Priapi coleos! Si roborascenti terribiles ramo omnibus non sunt apti
-mulieribus, sunt uni et alteri. Habuit prominentissimi penis domesticum
-Heliogabalus. Onon vocabat. Apud Pygm�os ad pedum pertingit malleolos.
-Si nostris ad genua hominibus propenderet, nullum putas fore hujus
-balist� usum? Erras. Sed enim multo major est hominum numerus, quibus
-ultra octo septemve pollices non excurrit: hic communior modus. Quid
-faceres? nec etiam sunt nihili, et nulla in gratia apud Venerem. Aliqua
-florent, quibus id non est peculii, et hos commendat Hymen�o sua laus.
-Dux Ferrandus et Vastius marchio magni sunt nominis viri, nec magn�
-tamen mentul�, qua parte viri sunt. Illis conjuges et liberi. Vastio
-uxor formosa et ardens bello, liberi venusti et summ� spei. Ea crassa
-est satis mentula et longa, qu� amantis et amati peculium. Ab eo omnia
-placent, qui vere placet. Maluerim mea in cymba ab amico infigi
-aciculam, quam ab alio trabalem clavum. Experior etiam ego, Tullia: nam
-pulchrum in sinu foveo columbulum Dion�um. Puer, cui fingendo Venus et
-Grati� posuere operam, silente nocte ludit in sinu meo: et penis illi
-nec longus, nec crassus. A nullo tamen majores cepi voluptates; illi sum
-voluptatis cumulus, et ille est mihi.
-
-_Tullia._ Quis ille est? quid narras?
-
-_Octavia._ A matre accepi dono, pulchros delectum inter pueros. Parens
-illi Manilia, soror nutricis me�. Quartum supra decimum annum, a die
-mensis Septembris vigesima, complevit; ephoebus quem forma pr�feras
-Phoebo.
-
-_Tullia._ Vidi formosissimum puerum. Educandum Sempronia dedit
-Academicis: doctis viris, qu� magna laus est; et probis, qu� plurima.
-
-_Octavia._ Nihil, Tullia mea, te celabo. Nam cum exsudantia e suis
-corporibus infundunt in nostra amatores libidinum momenta, dicunt se
-frui nobis. Ita et ego, cum secretissimas anim� cogitationes in tuam
-instillo, fruor anima tua et te. O dulcem fruitionem! O delinificam
-spiritui meo Venerem, in hac animorum conjunctione!
-
-_Tullia._ Te credidi, voluptas mea, non alteram esse me, sed unam me.
-Effudi tuos ante oculos meas omnes libidines, nec puduit. Induxi te in
-intimas pectoris fibras, nec poenitet; loquere.
-
-_Octavia._ Audies suo loco. Postquam de pulchritudine amoena dixisset
-multa Alphonsus, surrexit in pedes Aloisia:--�Vultis,� inquit, �dicam
-ego qu� censeo? Os ingenuum, nescium fraudis pectus, cunnum nec dantem,
-nec negantem, mobiles lumbos, ingeniumve versatile, id veram esse
-pulchritudinem censeo. Censebit et mecum pruriens Socrates.� Cum diceret
-et rideremus, pultant ad fores. Dii boni!
-
-_Tullia._ Qui pultant?
-
-_Octavia._ Cum Chrysogono Theodorus. Ut vidi, ut perii. Salutavere
-Eleonoram. Ad me limis Theodorus respexit oculis, et salutavit
-connivens. Advolat in amplexum Chrysogoni Alphonsus. Me Theodorus,
-sermonem de sermone serens, perducit in hortos. Laudat formam et
-juvenile decus; majorem in me spargit florum copiam, quam in hortis
-erat.--�Cum te video,� dicebat, �amor meus novos concipit ignes. Te
-misereat mei. Nam beati et l�ti Chrysogonus equidem et Eleonora res suas
-agunt; agamus et nos nostras.--Ut valet Sempronia mater?� repono, �nihil
-habes ab ea dicere?--Jussit,� ait, �commendem tuam tibi valetudinem.
-Puerum pectabat et comebat. N� felices, qu� cum illo tam lepido, tam
-formoso cubabunt!� Tullia mea, hoc me incendit verbum torrente flamma.
-Sensi intimas uri medullas, et injecto salacine oestro furere mihi
-Veneris venam; nam ante hos duos menses actos, cum Roberto consuevi.
-�Exspectat vero mater,� subjicit Theodorus, �e cognatis tuis nescio quam
-de genere Ponciorum. Robertus rogavit dicerem diligentem esse sibi curam
-passeris tui, quem commendasti; pipilare uni tibi, et tuum irrequieto
-qu�rere sinum volatu. Sed te mei pietas capiat, Octavia. Amore emorior.
-Quis immunis esse possit qui te viderit, ab hoc vectigali, quod
-omnipotenti omnes libidini pendimus?� Dum ambulamus, accurrit e familia
-Eleonor� servus. Affert litteras. Dicit esse curru ex urbe advectos qui
-me conventam vellent. Sequor pr�euntem, et lego in via litteras. H�c
-scribebat mater: �_Mitto, nata, amorem tuum pulcherrimum ad te, amores
-suos. Extorsit id a me precibus et lacrymis. Nostrum vero transfugit in
-sexum, sumpta stola, sexui nostro nova lux. Puellam credent qui
-viderint, et laudabunt: velim nec tu sentias puerum esse. Parce tamen
-pueri artubus. Quicquid id erit, gaudebo te beate agere. Cetera disces a
-nutrice. Fruere, et me ama._� Qu� me gaudia, dicebam apud animum meum,
-tollent in c�lestes! O me felicem, et hoc matris beneficio parem Deabus!
-Ut vero ingredior interius in conclave, reperio puellam forma divina,
-comptam, ornatam, in sella sedentem. Sola erat; et vultu mirabiliter ad
-modestiam composito, salutat prope factam, genibus inflexis, ut nos
-solemus. Resaluto. Curiosius vultum coelestem oculis lego: h�reo, puto,
-nec puto esse Robertum. Quo propior accedo, eo dubito magis. Nam altior
-longe videbatur, et nescio quid spirabat in vultu virgineum.--�Multi
-pr�teriere dies,� ego ad eam, �o Dea, num de coelo descendisti?� Illa
-subridet, et in risu Robertum video. Injicit collo brachia, osculatur;
-osculor et ego: sed quibus, Venus bona! osculis illum ego, ille me!
-Advolat nutrix:--�Cavete� inquit, �servorum, qui circumvolitant,
-malignam perspicacitatem. Mandat mater dicas esse e cognatis tuis unam
-de gente Poncia, et peregre profectam, religionis causa. Reliqua audies
-qu� habeo in mandatis. Interim, cavete ne quid excidat vobis, quod
-utrique pesti sit.--Partes meas,� ait Robertus, �belle exsequar in hac
-fabula.� Colloquentibus ecce superveniunt Aloisia et Isabella, cum
-Alphonso et Theodoro. Diana Poncia (id attulerat nomen Robertus ex urbe)
-mirabili gratia salutavit omnes virgineo more. Puellam mirantur; aiunt
-esse summ� pulchritudinis, non mortale numen.--�Prima luce,� inquit, �ad
-urbem appuli, et continuandum mihi cras iter etiam summo mane. At dulce
-fuit cognat� conspectu et sermone aliquot frui per horas. H�c mihi
-voluptas pro viatico erit, et facitis, per humanitatem vestram, duplo
-major videri ut possit h�c felicitas.� Fraudem nemo suspicatus est; et
-ne quis suspicioni locus esset, ad Eleonoram dico currere me, tant� ne
-diutius visu pulchritudinis careat. Sequitur Theodorus. Ad Eleonoram
-imus. Obduct� vero cubiculi erant fores. Nondum se ab Chrysogoni
-expedierat rabiosis compressionibus. Qua ser� inseritur clavis adhibeo
-oculos.
-
-_Tullia._ Quid vides? nam et rides.
-
-_Octavia._ Sedebat in sella Eleonora, divaricatis feminibus, revoluta
-veste. Superequitabat Chrysogonus, et trepidanti subagitabat clune.
-Inspexit et Theodorus.--�Nunc, o spes mea, misereat me� te tentiginis,
-qu� me excruciat. Talis me enecat voluptatis imago.� Ego vero nolebam.
-Certum erat castam servare me amori meo, et lucid� nocti.--�Non possum,�
-refero, �fluor infestat menstruus libidinis sedem. Sufficiet Eleonora
-tibi et sodali, et jam nunc peregit.� Venit ecce ad nos alacri vultu.
-Illa ad me:--�Ut tibi, Octavia, risit Venus?--Nec me vidit,� repono,
-�nec ab octo diebus blandita est �gr� spes amoris. Sed est quod abs te
-petam, et enixe petam.--Quid id est?� refert, �jam impetrasti. Quid tibi
-negem, dulcis Octavia?--Bene est,� repono. �Volo commodes mihi veredum
-tuum et agiles lumbos.--Nugaris, inepta,� inquit. �Quis veredi tibi mei
-usus, qu� calcar non habes?--Si Theodoro commodaris,� respondeo, �mihi
-esse commodatum habe persuasum.� Preces miscuit Chrysogonus; rogando
-vicimus.--�Ergo abite,� ait ridens, �in malam crucem, qui me huic iterum
-datis permolendam libidini!� Abimus. Theodorus vero his Eleonoram
-aggreditur verbis complexans:--�Sane cara es Philosophi� numini sancto,
-cui h�c contigit una die laus philosophicis duabus mentulis esse
-opitulatam. Referant tibi et faventes stell� gratias, quas habemus
-sapienti tuo et liberali cunno. Continuos, ac qui finem non capiant,
-voluptatum illi rivos et deliciarum rores Amor depluat, et Venus. Nec
-finis gaudiorum tibi sit, nec modus!� Dein deturbat in lectum, et in
-bene unctam Veneris patellam tucetum crassum et succulentum e sua
-devehit penu incumbens. �Nacta es in me, Domina,� dicebat, �Priapos
-Lampsacenos tres, Hercules quatuor. Utere: nam tibi non stupent lumbi,
-et sapit Cherson.--Utar,� respondet Eleonora; et dicenti fascinum immane
-ut agit in abdita penetralia: �Me enecas, carnifex!� exclamabat
-Eleonora. Acerrimis ille subagitationibus litabat: mox explosit
-catapultam. �Non est id Venerem exercere, sed lacerare perditissime,�
-dicebat Eleonora. �Lethum misisti in corpus meum, non moly plantam.�
-Advolo ego, amplector, osculor. Exire sodales. Urbem repetunt, stipe,
-quam ex philosophico instituto rogaverant, collata, l�ti ultra quam dici
-possit. Deponit lecto Eleonora fessos artus, et reliquum in lusibus et
-jocis consumimus diem. Diana, et cum interrogat et cum respondet,
-mirabiliter satisfecit; pulchritudinem laudabat ejus Alphonsus, laudabat
-et Eleonora:--�Quid me,� respondet, �qualemcunque ob hanc laudatis
-pulchritudinem, donum fluxum et caducum? Non laudatis, quod tam
-excellens nata sit mihi cognata, qu� Virtuti pro virtute ipsi est. Hoc
-quo me bearunt Superi, pr�stantius multo donum est.� Reposui pauca, sed
-apta. Placuit vero vehementer h�c dicens, et novis crevit incendium
-ignibus. Sed volo, Tullia, hanc ab origine fabulam exsequi, si velis.
-
-_Tullia._ Ni tuus esset Robertus, meum vellem.
-
-_Octavia._ Nostris eram in hortis cum matre, ante sex menses. Multa de
-suo in me amore et studio dixit, repetitis a prima pueritia exemplis.
-�Nunc vero munus concinno tibi,� subjicit subridens, �quod omnium longe
-rerum superet pretium.� Gratias egi. Paucos post dies, accersit in �des
-Robertum. Jubet nobiscum prandere, convertebat nostros in se oculos tot
-venustatum avidos. Mirabar; nec scienti, nec percipienti mihi gliscebat
-amor. �Libere colloquere: scio te pr�stare ingenio.--Quandoquidem,
-domina, jubes, parum a reverentia quam tibi debeo et ab officio secedam
-meo, ne inobediens videar, qui sum obsequentissimus, et esse
-debeo.--Ingeniose respondet,� repono.--�Atenim,� ait, �ingenii qu�
-credis esse aliquid in me, inspira ex tuo, et erit. Nam in te dextro
-convenit Jove pulchritudo corporis et pr�stantia ingenii.--Ergo,
-Roberte, qu� se suis non probat, pulchra tuis videtur oculis Octavia?�
-refert mater.--�Videtur, per omnes Deos, per omnes Deas! pulcherrima, et
-est. Diis amorem, et Deabus invidiam creare possit.--Quid si consentiret
-amori tuo Octavia,� subjicit mater, �amares?--Amabo,� ait, �quanquam et
-non consentiat. Nam nihili sum puer: qui tandem fiet ut consentire
-posset amori meo? Sed locuples est illa et Natur�, et Fortun�, et
-virtutum donis: qui fieri potest ut non amem?--Gratum sane erit,�
-respondeo, �me abs te amari tam amabili puero. Vis mihi alter esse
-maritus?--Dedecores mariti nomen,� reponit, �mihi si indideris; servi et
-vernul� relinque: studiis erga te meis, ut potero, honestabo.� Finitis
-epulis rediit ad Academicos, et sensi, cum abiit, aliquam me� mihi anim�
-partem deesse. Tunc mater ad me:--�Quid de puero judicas, nata?� Esse
-respondeo ex Amoribus unum, eumque pulcherrimum, qui ex Veneris gremio
-evolavit ad nos.--�Num dices,� adjicit mater, �fore beatas quarum in
-amplexus veniet?--Sane ut futur� sint infelices,� respondeo, �non video.
-Hunc sibi regin� generum velint.� Dein c�cum alebam venis vulnus, Tullia
-mea. Tandem post mensem, nascenti amori favit mater optima. Jubet venire
-Robertum; liberam dat confabulandi mecum potestatem. Ingeniosus est
-Amor, quem fata instillant. Puer per �tatem nec par amori, nec satis
-aptus, amore arsit, cujus usum nesciebat. Interea contigit matrem diro
-conflictari meam morbo. Ut bonam recepit valetudinem: �Ingrata sim,�
-inquit, �Octavia mea, si, qu� ope et opera tua erepta sum letho, tuis in
-me benefactis non respondeam meis in te. Tanti pretii sum tibi pollicita
-munus, quod omne pretium superet; meministi?--Memini, mater,� inquam;
-�et quicquid a te mihi venerit summo erit in pretio.� At illa osculum
-ferens:--�Robertum,� reponit, �volo tibi dono dare, quem et Juno optet
-sibi dari. Erubescis? Novi abs te amari.--Non nego, mater,�
-refero.--�Hunc tibi educo,� ait, �et servo; volo, dignus ut sit
-benevolentia tua, excoli diligenter omni virtutum et disciplinarum
-genere. Hunc tuos in amplexus conjiciam. Sed tener est; de ejus tantum
-pulchritudine et vita detraxeris, quantum acrius indulseris voluptati.
-Id fac ne obliviscaris.--Non sum oblitura,� dixi. Tertio post die,
-qu�sivit, inter prandendum, an domi reliqua die futura essem. Respondit
-in animo esse domi manere. Post laudavit domesticam vestem, qua induta
-eram libera et fluxa, e subtilissimo lino.--�Nec ista,� inquit, �invidet
-oculis tuas vestis dotes, nec objicit. Mirifice in ea places: ne mutes.�
-Dixi non mutaturam.
-
-_Tullia._ Qu� cogitabas cum animo tuo, cum amore tuo?
-
-_Octavia._ Non cogitabam adfuturam tam cito mihi tantam felicitatem.
-Nescio quid non absolutum dat in manus Attalici operis mater. �Acu pinge
-qu� desunt, qu� egregia es artifex,� ait. Recessi in cubiculum. Is erat
-dies vigesimus Maii. Sedeo humili in lecto, sericeo strato vellere. In
-variis cogitationum nebulis mihi mens ludebat; dubius inter vigiliam et
-somnum allabitur sopor. Ecce hoc momento intrat Manilia, puerum ad me
-perducens. Affix� humeris alas, et pendens pharetra; arcum l�va,
-sagittam dextra gestabat. Cupidinem dixisses, et vere erat.--�Parens me
-mittit Venus ad te,� ait voce blanda puer, �quod scit a te vinci se
-pulchritudine: vult serviam tibi Amorum regin�.--Non servies,� repono,
-�pulcherrime Amorum; esse si velis ex animo meus, regnabis.--At enim,�
-subjicit Manilia, �dies fabulis vobis perdenda non est. Secede paulum,
-formose Amor.� Ut secessit: �Ego et mater tua mancipio tibi nexuique,
-nata,� inquit, �hunc puerum damus; sed tener est et debili lumbo. Utere,
-sed parca voluptate; sin aliter feceris, defluet, ut solent flores quos
-carpsit gelida hyems.--Depereo,� aio, �puerum misera, et abunde erit
-voluptatis cupid� et amanti, si sciero vere esse meum.--Parce puero,�
-dicebat nutrix; �hac hora satisfactum crede voluptati tu�, si puero
-eripueris virginitatem, quod ejus sine dolore non fiet. Nam illi mentula
-obducta pr�putio est, nec aperiet impune tibi caput regin� su�. Promisit
-se fortiter facturum; quo volueris habere inspira animos, venustatum
-tuarum et voluptatum ostentatione.� Post alas Amori puero demebat. �Nam
-volo te,� dicebat, �constantem esse; nolo ab ejus unquam evoles latere.�
-Tollit pharetram et sagittas. �Nunc,� inquit, �opus sunt alia tibi tela,
-aliis pugnandum armis.--Intelligo,� ait ille, �et esse telum mihi
-sentiet dea mea, quo secum pugnem.� Abiit nutrix, et fores occlusit.
-
-_Tullia._
-
-    Dicite: Io, P�an, et Io bis dicite: P�an!
-      Decidit in casses pr�da petita meos.
-
-_Octavia._ Delibutus gaudio puer exsilit ad me. �Domina, domina,�
-loquit, �me� me nunc pudet �tatis. Quam turpe sit esse puerum, vere
-sentio. Impar ero felicitati me�.--Impar non eris,� repeto, �si
-respondes amori meo, qui tua erit felicitas, tuo amore, qui mea erit.
-Nihil ultra a te mihi opto.--Sed est,� inquit, �aliquando pr�terea
-amatorium. Non bene incipiam tyro, nec graviter perficiam puer.�
-Consedimus in lecto; tum ego osculor: incendia mittebant, non scintillas
-oculi mei. Demisit ille manum in sinum.--�Quid tibi vis?� dicebam;
-�liberius sane agis quam deceat.� Tractat papillas, suaviatur,
-incalescit; non potui quin amplecterer, ita lepide et festive agebat
-omnia. Tunc infert sub stolam dexteram.--�Euge,� inquam, �quid hac
-qu�ris?--Uxorem meam qu�ro,� respondet; �isthic habitat.� Risi:--�Sed
-non patiar id inhonestum,� aio, �si honesta sim.--Tuum quicquam potest
-esse inhonestum?� refert. �Noli maritum tuum repugnans fatigare. Amori
-cede.--Cedam,� aio, �tam bello, tam ingenioso Amori. Tua sum, mi Amor;
-nec amplius mea sum; tibi vivo.� Errabat interea puerilis manus, non
-docta Veneris viam. Paulo supra genua h�sit; post femora pererravit, et
-nates l�ves, Tullia, et molliter tumentes. Nec ultra audebat; pueriliter
-omnia.--�Scis usum,� ego ad illum, �mi Cupido, corporis tui et
-mei?--Videor mihi scire,� infit, �sed pro certo non habeo, an certo
-sciam. Vidi in tabulis pictis Veneris histrioniam.--Dignus eras,�
-subjicio, �pulchriori quam ego sum. Cape qu� voles, utere, fruere; age
-maritum.� Educit e carceribus mentulam. �Quid de hac re tam lepida fieri
-speras?� inquam.--�Quid jubebis id fiet,� reponit. Pr�ludebat,
-inflammescebat. Sensit sibi facem Veneream ardere et turgere libidine.
-Genibus accidit; rogat ignoscam, si quid inepte fecerit nec satis
-urbane. L�va mox resupin� revolvit ad pectus tunicam, et citus manum
-admovet pubi. Primoribus digitis tractat lanuginem, scalpit rimam,
-metitur igneam.--�Dic, sodes, mi amor,� inquam, �quid qu�rit hic sibi
-passerculus?� Nam arrigebat.--�Puto,� respondet, �nidum qu�rere, quem
-teneo manu.--Sine,� repono, �sine hic evolet.--Et ecce,� ait, �evolat;�
-et alacri se cursu feminibus inserit meis divaricatis. Ah! ah! ah!
-ostendebam milvio pullum.
-
-_Tullia._ Per Genium meum! prurit insolitum quid ingeniosa h�c narratio.
-Mira es nugarum artifex:
-
-    In tenui labor, at tenuis non gloria.
-
-_Octavia._ Adhibet anhelans puer pugionem vagin�.
-
-_Tullia._ Mutinum crassum, longum?
-
-_Octavia._ Crassum ut habes pollicem; longum sex pollices. Fidem habe
-mihi: convenimus belle alter alteri.--�A regia aberras voluptatis via,�
-dicebam. Manum porrigo c�co passeri, auspex et dux. Init libidinis viam
-tenebricosam.--�Nunc fortiter percute, mergere, c�de, macta,� subjicio.
-�Sic h�c res agitur.� Tunc adegit ensem suo nisu, excepi meo; peni
-favebam susurro.--�Me l�sum,� inquit, �intus sentio; quid vero id est?�
-Pressit suspirium, et momento subagitare ille, comprimere, concutere.
-Cevebant trepidanti oculi et mens. Ego succutere, contra niti; sed et
-subabant mihi, intra pectus, cordis intim� fibr�. Adulabatur h�c
-cogitatio voluptati, venisse Amorem in amplexus meos. Innectebam ulnis
-incubantis marmoreas nates, et micantibus urgebam suavium alaparum
-velitationibus. Audivi Hymen�um ex fervidis lumborum anfractibus
-cachinnantem, et anhelantem Venerem. Resoluta sum in effluvium; nondum
-puer: nec calida suavia et humida, nec bl�sa murmura, nec spissas
-compressiones, nec innumerabiles in una voluptate voluptates satis tibi,
-mea Tullia, fando explicem. Cogita Psyches cum Cupidine concubitum: is
-fuit meus cum Roberto. Illi ego pro Anima: is ipse meus est Amor. Tandem
-connivere puero oculi, attolli, circumagi, deficere deliquio; patranti
-subsiliebat intro cauda; nova exagitabatur intemperie; intremiscebant
-comprimenti celeres lumbi; extra se ponebatur, inopina mentis vertigine.
-�O domina, o regina,� inquit, �elabor e vita! quid id novi?� aiebat.
-Impingit osculum et momento colliquescit. Postquam perfecit, foveo
-languidum in sinu. Oscula osculis, suspiria miscemus suspiriis.--�Fuit
-tibi quicquam meum dulce, marite dulcissime?� dicebam.--�In hac
-voluptate,� respondet, �omnes sensi voluptates. Vivus es, Octavia, summi
-boni fons.--Velim tibi esse,� inquam, �sic et mihi egomet ero. Recrea
-vero exhaustas vires brevi somno. Qui nos viderit, me Cypridem credet,
-te Cupidinem in matris dormientem gremio.--Non opus illi somno,� reponit
-reversa Manilia. �Basiorum, sine fine, odoros purpureis tuis in labellis
-flores legat. Id illi opus est.� Post egregium par perducit ad matrem.
-Advolat mater in complexus pudore offus�.--�Qu� h�c est,� ait, �moeroris
-species? Te pueri piget, Octavia, tam venusti? Pudet, Roberte, libere
-lusisse in puella tam formosa? Infeliciter cessere h� nupti�? Abfuit
-Hymen�us? Non favit Cupidini Venus?--Quin imo,� reponit Manilia,
-�feliciter acta sunt omnia, qu� fieri oportuit nuptias facientibus.
-Bellissime pr�liatus est in virgine tua Robertus meus; habes generum, et
-hic uxorem.--Bene est,� inquit mater; et repetit adulans suavia.
-�Laudo,� subjicit, �athletas fortes et pugnaces. Cessit utrique
-victoria.--Sane victum me fateor,� refert Robertus; �Martem pugnando
-vinceret.--Sile, tam nugax quam pulcher; sile,� aio, �qui pr�lii refers
-vulnera, sed honesta.--Sed ipse proprio mucrone,� infit puer,
-�vulneratus sum, et tuo balsamo oblitum et curatum vulnus.� Ridebat
-mater; affertur lauta gustatio. Propinavit mater amantibus et salaci�;
-Robertus Junoni regin� su� Semproni�, et Heb� Junonis fili�. Id dices,
-Tullia, a schola ductum, sed et ductum ab amore. Rogavit mater an bene
-haberet.--�Roga Octaviam,� respondet, �nam, me si ex animo amat, bene
-habeo.--Bene habes,� repono, �plurimam places.--Per te, dea, ver� subii
-voluptatis delubrum. Ingressus sum ad vitam, qu� illic condita
-delitescebat.--Et sane,� ait mater, desiisti puer esse, vir factus es:
-vexit te momento Octavia ad virilem �tatem. Male, male illis sit qui
-Verticordiam dictam Venerem, quod ad pessima qu�que hominum convertat
-mentes, mentiuntur! A nugis vertit ad seria; e puellarum et puerorum
-manibus bullas excutit et puppas, concutiendo, et succutiendo.� Tunc
-demisit puerum ad Academicos. �Ut in Venere ante annos venit sagacitas,
-sic veniunt et cani. Nolo puerum,� mater ad me, �ante mensem videas.
-Nolo corrumpi et insenescere in amplexibus tuis; post id temporis,
-cubabit tecum. Gaudiis tuis tota nocte potiore. Sed contumax illi
-spiritus, nec regi facilis; pulcher est, sed etiam ferus. Succensui ante
-hos dies, quod terr� filius, nihili puer, auderet nobilibus, apud
-Academicos, pueris �qualem putare se et gerere.--Erras, Domina,
-respondit; qui carus Octavi� sum, sum jam nobilis, jam comes, jam
-marchio, jam sum et dux et princeps.--Jubeo venerari in Larario
-Superos:--Nullo amplius egeo, dixit, Superum beneficio; superest nihil
-quod ab iis petam, quem amat Octavia.--Hortamur incumbat assiduus et
-solers litteris. Respondet scire se abs te amari, pr�terea velle scire
-nihil; qui sciat tibi se placere satis doctum esse.� Ad h�c ego.--�Facio
-nocentem, mater, et per me veniam consequatur.� Ergo advocatus est domum
-pr�stituta die Robertus. Coenavit nobiscum. Finitis epulis:--�Cubabis,�
-mater ad puerum, �hac nocte cum Octavia. Sed hanc dico legem: caste et
-pudice agitetis noctem. Legem accipis, Octavia?--Accipio,� inquam; �sed
-lex h�c stat in ancipiti.--Interpretem agam,� reponit Robertus.--�Et
-volo agas ut commodum tibi erit,� ait mater, �dum tamen, ut fit,
-interpretando non corrumpas, non aboleas legem.� Coenavimus opipare, et
-magna matri cura in coena optimis muniri dapibus Roberti armamentarium:
-nam a Cerere et Baccho Veneris arma. Procuratis corporibus, itum ad
-quietem.
-
-_Tullia._ Item ad pugnam. Sed disputat de opportuno Veneri tempore
-Cheron�us, ut ne vires infringat. Cum lungo refect� sint somno vires,
-indulgeri posse Veneri ait, experrectis anima et sensibus. Sed stulte
-facere opinor barbatos illos philosophos, qui prurientibus audent
-mentulis leges scribere et cunnis, uno decumbentibus in lecto. Scribant
-et de sistenda coelorum vertigine: nam ut c�ca mentula, sic et surda
-est. Nec illi dantur verba. Socrates aut Zeno qui non riserit, suos si
-inter discipulos arrectas viderit stare mentulas, arrectis auribus, si
-viderit Priapum et Conisalum diva Philosophi� pr�cepta aperto auscultare
-capite? Pr�clarum spectaculum! Ut cyathos numerant pueris nutrices et
-bibere ultra vetant, sic et inepti suas mentulis fututiones et ultra
-vetant. Cur et non leges in medium posuere miseris mortalibus, et
-despuendi et scabendi? Num satis infelix hominum vita s�vis visa
-mentibus, nisi rigid� induerent catast� sensus et animam? Fatuis,
-Octavia, irascor homuncionibus. Nam si audaciam effrontem ademeris et
-gravitatis falsam speciem superbientibus, nihil pr�terea invenies quod
-lix� non sit, et mediastini in lutulenta plebecula. Illis nec genius nec
-ingenium, sed audax stoliditas et irrequieta ignavia.
-
-_Octavia._ Aloisi� maritus, suadente Pelagio, id consilii ab hinc
-quatuor cepit menses, quod sanus laudarit nemo.
-
-_Tullia._ Quid consilii cepit?
-
-_Octavia._ Decima tantum nocte salacem init et libidinosam, reliquas
-coelibes in lecto agit; vidua prurit, cui non vivit maritus. Et
-superstitiosus factus est Caviceus: mecum est infrequentior, nec impune
-tulit. Sitienti si non dederit bibere, cui id muneris erat, probro quis
-verterit sibi dedisse ipsum, aut a quovis cepisse dante, sitientem?
-
-_Tullia._ Marina Genovefa Pimentelia, alieno �re merso opibus clara,
-Federico Mendozio nupsit. Induxit h�c in animum, annis et specie
-florens, semel atque iterum corporis sui singulis facere mensibus copiam
-juveni. Nec movit adolescens amore ardens puell� animum. Quos tulit
-virtus inepta fructus? Scelera peperit. Omnes, intra mensem, uxoris
-ancillas quinque numero corrupit Federicus: utero gerunt. Quid Genovef�
-Lionella mater? �Tu ipsa,� dixit, �lenam egisti infelicibus puellis; tuo
-periere lenocinio. Virtus h�c tua tetrum desinit in scelus: pietatem
-credebas amens, lenocinium erat.� Vim timens sibi Galliena a Luitprando
-marito, subligaculo corpus nocte induebat, ita consuto, ut nulla pervium
-parte esset, nec peti posset. Similiter domum implevit libidinibus
-adulteris. Age nunc, o supina et inconsulta sapientia, illude incaut�
-facilitati! Quos edis ludos pollens dolis? Sed h�c ad mores pertinent,
-qu� hominum figmenta sunt. Natura ad Venerem alii proclives, alii
-segnes. Quorundam vix sedarit taurus famem, ut de Milone Crotoniata
-ferunt; satis aliis est mica panis. Aliis cyathus sitim exstinguit;
-aliis ne quidem triental. Eodem jure, sive edant, sive bibant, omnes
-conseri homines, quid injustius, quid stultius? Ita sunt quibus ad decem
-dies infringit libidinis nervos coitus unus; aliorum vero ardet,
-nocteque dieque, in medullis invicta libido: uno irritatur coitu, non
-mansuescit. H�c pendenda erant ea in trutina, et libranda ab hoc
-examine. �tatis et habitudinis habenda erat ab his pecudibus ratio; sed
-ratione duci non solent. Medici fatentur certas nullas posse induci
-leges. Natur� tamen convenire putant primum valetudinis curam non
-negligi. Bona sine valetudine, vita sepulchrum vit� est. Igitur damnant
-Epicuri sententiam, morosi hominis, ad vitam Venerem non pertinere, nec
-felicitati conducere. Noxiam tamen aiunt pueris et puellis, qui ad
-perfectam �tatem non pervenere, et provect� �tatis senibus, qui jam a
-vita decedunt, si sit frequentior. Uno quoque mense et his et illis
-colenda semel Venus in illa ascendente, et in hac labente �tate. At cum
-floret �tas, vigent nervi, firma sunt latera, ad quartum quintumve
-duellum descendi, sine ulla valetudinis l�sione, potest. Apud
-Laced�monios lege cautum, quisque ut vir ostenderet quinquies se per
-mensem uxori virum esse, quinque militaret uxori congressibus. Nam
-ducebant etiam uxores, qui non adoleverant, nec tamen ab hoc immunes
-vectigali. At enim ignavus est et impius, qui altero quoque die Veneri
-non facit, si nihil ultra lumbis et lateribus exspectet ab annis. Uxorem
-duxisti, o tu quisquis es; debitor factus es uxori: solve, mal� vir
-fidei, solve quod debes. Solve, aut cede bonis, et bonorum potior pars
-uxor. Duriora excogitavit marcescentium Philosophorum amens meditatio,
-sedula stultitia. Ride, Octavia: leges tulit quibus rite et honeste, ah!
-ah! ah! subent et ceveant. Vetant veternosi rapidos cieri motus; vetant
-novas indui figuras. Castam et honestam negant esse posse
-
-      ... ingemente qu� thoro,
-    Juvante verset arte mobilem natem.
-
-O graves et sapientes legislatores! Audisti de mulierum Senatu Rom�?
-Vocabant Senatulum. Clar� nobilitate et usu rerum matron� senatorio
-fungebantur munere. Conveniebant, disceptabant de rebus nostris. Erant
-earum judicia ac si sancita essent jure publico. De lumborum officio, de
-figurarum varietate, de vegeta inertive libidine, consult� venerabiles
-matron� a Messalina Claudii imperatoris et omnium uxore, sic censuerunt:
-�_Quandoquidem constarent intima et extima in homine omnia septenario
-numero, et homo fingeretur coitu; si ad septimum una nocte eatur coitum,
-id jure fieri, nec ultra peti posse. Qui velit mulierem non moveri,
-Venerem mortuam velle: mutuos motus Veneri esse pro anima. Figuram qu�
-cuique commoda esset, probari. Id jus in omni Amoris regione, quod amor
-mutuus constituisset, servari debere. Summum in amore imperium ad
-voluptatis numen pertinere; illius esse leges condere, et conditas
-interpretari._� Id fuit Senatus consultum, Octavia. Itaque plures, una
-nocte, peragebat Messalina viros indefessa. A nullo unquam exegit
-stipendium, quod sponte quisque non inferret. Die facto, quatuor supra
-viginti e myrto et rosis corollas Priapo, Marsy� et aliis ridiculis Diis
-dedicabat victrix: erant singul� parta victoriarum pr�mia. Theodora,
-Sigismundi imperatoris uxor, Messalina altera, lumbos et artus heroum
-su� �tatis frangebat in hac pal�stra: uno hippubinos et lastauros
-hauriebat, vorabat succussu. Sempronia, mater tua, duodecim cum
-Chrysogono confecit vehens curricula, uno spiritu. Pal�stritas tenera
-ego fortes confeci quatuor intra paucas horas. Sed ita est, Octavia,
-hebescit et stupet, post sex septemve pugnas, si acriter pugnatum sit,
-exhausta Venus. Ultra honesta non vivit libido. Similes dicebat
-Victoria, consobrina mea, eas foeminas quas nulla caperet Veneris
-satietas, vinosis illis ganeonibus, quos musto non madidos, quos nulla
-siccos videt dies: ut his in Baccho nulla, sic illis nulla in Venere
-voluptas. Pessim� assuetudinis et hos et illas misere vertigo agit. Ideo
-putres non commoventur; acri attamen hilarescit motu Venus. Ceventis
-concussu, subantis successu, eliciuntur calentes ex utriusque corpore
-igniculi; si absint, friget Venus. Sic superest libido sibi, sic l�ta
-reddita letho.
-
-_Octavia._ Cui bellum videri possit cum marmorea rem habere Phidi�
-Venere? Cui imbellis placebit Venus, et id placebit.
-
-_Tullia._ Nugantur, nescio qui inepti, in umbilico sitam esse et sedem
-habere libidinem. Utrique sane et viro et mulieri, in motitatione,
-subagitatione, frictu, concussu et succussu, vere consistit. Sed sua est
-ars et ratio his commotionibus: ut principio lente surgant, post
-ferveant, demum desidant, ut, pacatis post tempestatem ventis, commoti
-desinunt fluctus. Sunt h�c tua, cujus in agilibus lumbis laus micat
-mirific� mobilitatis. Nec Thais, Octavia, hanc pr�ripuerit tibi laudem.
-Sed quod ad figuras, censeo ego quidem liberam cuique esse figur�
-facultatem, qu� concinnior videbitur. Nemo narrando dixerit figuras
-omnes, nec posuerit ob oculos pingendo. Mutari amat Proteus Amor.
-Rabiosi illi Solones de his sermonem haberi, tabulas pingi inhonestum
-latrant; damnant. Sed de omnibus duelli et pugn� figuris disputari non
-damnant. Quibus itur ad perniciem humani generis, non stomachantur;
-quibus ad procreationem, irascuntur. O feras bestias! malunt interire
-variis artibus humanum genus, quam nasci. Laverniones luctum amant et
-lethum; lucem odere et vitam. Qu� dementia! qu� impotentia! Sapientiores
-Lesbii erant, inter Gr�cos ingeniosissimi. Nam Sappho Lesbia fuit,
-decima Musa. Varias, etiam non suetas, in Venere figuras insculpebant
-nummis, quos publice cudebant. Publicum id erat authoramentum. Vidi ego
-Rom�, in domo Ursin�, nummos duos, alterum ex �re, alterum ex argento,
-in insula Lesbo, ut dicebat, cusos. In altero Sappho nuda, cum nuda
-puella, tribadico confligebat duello. Vir nudus in altero, dextro nixus
-genu, puellam sustentabat nudam, et pilo figebat, divaricatis femoribus
-faventem.
-
-_Octavia._ Ille, genu flexus, Veneri supplex faciebat.
-
-_Tullia._ H�c lumborum nisu petebat coelos, sublata in aera. Per nummum
-oblongum Venereum tuum! Octavia, his ex nummis ars petita talium
-figurarum, ut ex appensis tabulis in �sculapi et Apollinis templis ars
-medica. Hos pr� oculis, mea me si non fallit opinio, habebant, et in
-manibus, Elephantis Milesia, Phil�nis, Hermogenes Tarsensis, qui
-scripsere his de nugis eruditos libellos.
-
-_Octavia._ Aiunt vero Elephantida apud Milesios probam et pudicam fuisse
-matronam; sed quod ingeniosum, inter litteratos, cepisset inimicum, hunc
-impudicum perscripsisse libellum, et matron� nihil tale cogitanti
-adscripsisse supposititium partum.
-
-_Tullia._ Sanus non est, qui cum eruditis exercet inimicitias. Ulcisci
-suas possunt injurias, per omnem �tatum �ternitatem. Quas pingunt
-tabulas, annos ill� ferent quos Zeuxidis et Apellis non tulere; ab annis
-vires capient et dignitatem. Sed et est Italos inter homines divini vir
-ingenii, qui his de ludicris amoena conscripsit Colloquia. Demum, ut ex
-omni terrarum parte itur in coelos, sic ex omnibus muliebris corporis
-partibus et inflexionibus summam itur ad voluptatem, Veneris coelum: non
-una via itur. Labella rosea, papill� nive�, manus lubric�, nates l�ves
-et teretes via sunt ad meliorem partem; et postic� qui Veneri faciunt,
-in anticam veniunt litatum �dem.
-
-_Octavia._ Apage, apage his a spurcitiis. O coenosam libidinem!
-
-_Tullia._ Nec Oceani aqu� eluant, nec Phlegethontis ignes. Non, si terra
-miscebitur Tartaro, satis supplicii scelerati ferent p�dicatores.
-Portentum! Rem ausus est clari vir ingenii, Joannes Casa, pulchro
-libello tam foedam commendare. O tempora! o mores! Nam Italis foecunda
-est facetiarum seges in hac libidine. �Sunt vari� rerum species.� Alii
-puellam qu�runt in puero; alii puerum in puella: alterum in altero
-sexum. Male pereant perditi! �Vir nubit in foeminam; Venus mutatur in
-alteram formam.� Scantinia jam lege id apud Romanos turpitudinis erat
-damnatum. Sed p�derastas mutari post fata aiunt Pithagor�i in scarab�os.
-�Honesti Colei Lanuvini; Cliternini inhonesti.� Vetus id adagium. Male
-pereant qui amoris arma malis his artibus in Amorem converterunt, qui
-Venerem perdidere per Venerem! Cotytto his Dea, Opici his magistri.
-Omnia inter animalia homo solus illudi corpori suo patitur; tantum non
-publice prostat. Audi Plinium: �Uni animantum luctus est datus; uni
-luxuria, et quidem innumerabilibus modis, ac per singula membra.� Et
-alio in loco: �In hominum genere diverticula maribus excogitata; omnia
-scelera Natur�.�
-
-_Octavia._ Et crescit novo scelere indignatio mea. Accipe insidias.
-Form� florentis difficilis tuitio.
-
-_Tullia._ De Roberto intelligis?
-
-_Octavia._ Finita, ut dicebam, coena, voluit mater Robertus et ego
-libere colloqueremur. Secessit; consedimus. Tunc ille:--�Ecce me, Dea
-mea, alieni spiritus afflatu contaminatum. Parum abfuit quin reciperem
-me ad te uxor factus.� Vultus dicenti rubore suffunditur. �Amat me
-Joannes Ludovicus Vives. Quintilianum vocant. Amant Academici reliqui;
-nihil pr�terea dicunt in vita esse quod ament. Varium est et dolis aptum
-amoris ingenium. Jacebam pronus in lecto, nocte concubia. Invadit
-Ludovicus; palpabat nates, somno solvor.--O quales optet, dicebat,
-moechus Ganymedi Jupiter! Tales nec in Hyla arsit Hercules, nec in
-Antinoo Adrianus. Tales erudita pr�ferat libido Hebes niveis mammis et
-pectori. O si commodentur Veneri me�! malim quam ipsam
-Venerem.--Suspirium duxit, osculum impegit. Offerebat stuprum; repuli;
-minatus sum conquestum in me intentatam injuriam.--Sed, pupule, adjicit,
-Margaris meos non sprevit �stus, sodalis tui, sub his tectis, Roderici
-marchionis soror, pulchra, nobilis, ingeniosa, litterarum amans,
-sexdecim dea annorum. H�c non sprevit amores meos.--Basium dedit, veniam
-petiit, abscessit.�
-
-_Tullia._ Homo est venustus Ludovicus Vives, urbanus, doctus, nec �tatis
-provect�. Scies quid factum sit cum nobili virgine, et ridebis. Qui odio
-indicto aversi fugiunt � puellis, velint nolint, fugiunt ad pueros.
-Genuit Amori Amor homines et foeminas; genuit sibi. Amore per Amorem
-sati, Amori nascimur. Infunditur Amor cum sanguine in venas. Tolle
-Amorem e rebus, et res e Natura tolles. Amamus vel inviti, ut amamur.
-Hinc fit, ut qui nolint amare quod licet, ament pr�cipites quod amare
-turpe est. Nosti Justinam Gomeziam, magni inter Vestales nominis? Amat
-perdite Alphonsinam Albuquerquiam, Joannam Meneziam, et Antoniam
-Castrensem, eodem in contubernio. Ut amat, amari se non negavit. �H�c
-adyta,� dicebat nudiustertius, �qu� credunt consecrata pudiciti�, pulso
-Amore, pervadit alia sub forma Amor. Obnubimur velo: obnubitur nobiscum
-Amor. Fallit oculos, nec videtur. Vivit in medullis, latet in venis.
-Perfluit venas sanguis, in nostra nec est potestate quin perfluat.
-Incendit Amor venas, nec nostra est in potestate quin inflammante
-calefiant Amore ven�. Quandoquidem ultra non licet, amamus inter nos, et
-amamur. Anim� cibus Amor. Sunt qui sitim ut sedarent, lotium ipsi suum
-biberunt: sunt qui, adurgente fame, sua ipsa membra morsu laniarunt. Non
-dissimiliter, si foemina viro, si vir negatur foemin�, ardebit vir in
-virum, foemina in foeminam. Qui Natura ferebatur Amor in alterum sexum,
-interclusa via suum incestabit. Exoneranda est tibi vesica: vetant?
-meies tamen. Vestes foedabis, si desit matula. Et mulier matula est.
-Micturit tibi amor: scelus est micturire? nihilo tibi minus meiet Amor.
-Quot insaniunt in hac libidine pudiciti�, quam avari aut erroribus ebrii
-probant, Natura non probat! Venustis illis et aureis temporibus, rari
-erant iique affecta �tate, qui hoc profiterentur sapienti� genus. Morum
-habebatur ratio. Rem ridiculam! A sene effoeto et marcido qui
-adolescentis operas et pensum exiget, non sapiet: qui juventa velit
-florentem et viribus pigra mersum videri senect� hyeme, sapiet?� Sed
-perge dicere, Octavia, meliori nata sub sidere.
-
-_Octavia._ �Per oculos tuos, mea sidera!� dicebat Robertus, �cavebo
-diligenter ne quid admittam in me flagitii. Novam mihi nova virtute
-creabo laudem. Tuus merebor videri.�
-
-_Tullia._ Clamant multi nitentibus ad virtutem adolescentibus obicem
-esse consuetudinem cum puellis. N� c�cutientes errant. Vidi quos
-honestarum, ut sumus, usus ad meliorem convertit frugem, cupidinarios,
-aleones. Invenerunt, cum voluptate, veram honestatem. Quod ipsa non
-fecisset per se virtus, hoc fecit auxilio. Placuit virtus qua se
-noverant placituros. Erant corruptissimi in urbe vicina adolescentium
-mores. Damnavit mulcta indicta Senatus meretricias libidines, lenonum
-artes; sed facilius sine aeris quam foeminarum usu vixerint
-adolescentes. Convertunt ingenuas in puellas oculos et amores.
-Excipiebant, parentum jussu, l�to vultu qui ad honesta tenderent;
-contemptui habebant qui mutari nollent. Ingenios� mulieris suadent
-illecebr�, quod Plato non suaderet. Annus nondum, pr�terierat; mutatis
-repente moribus evasere in masculam virtutem, Epicuri de grege porci.
-Pr�lucente spe, quam ocyus concipit qui amat, quo non sequetur virtutem,
-vel ad dumeta ducentem, vel e scopulis vocantem? Alter per alterum
-mitigandus sexus, non alter semovendus ab altero. Pr�euntes sequentur
-viri foeminas, vi Natur� ducti. Si sint bon�, duces erunt ad laudem; si
-mal�, auspices erunt ad turpia. Nunc sequere orationis filum.
-
-_Octavia._ �Enimvero amore emorior,� dicebat Robertus. �Cur tandiu meam
-mihi invidet Sempronia felicitatem?� Audiit mater.--�Non equidem
-invideo,� reponit, �sed delectatur mora Venus. Amoris voluptates mora
-crescunt. Volo vobiscum liberaliter agere. Ite cubitum, ite.� Et
-subrisit.
-
-_Tullia._ Intelligo. �Ite ad coitum,� dixit; �ite ad vitam.� Classicum
-canit ad pugnam.
-
-_Octavia._ Utrumque osculata est. Dein duxit Manilia ad pugilatum. Veste
-exuit, nudam collocat in lecto. Insilit Robertus. �En mihi,� loquit
-amplexans, �summum bonum, omne bonum.--Et bene sit,� ait Manilia,
-�beatis amantibus! Nec hos exstinguo cereos, Roberte; triumpho non
-deerit tuo lux qu� debetur.--Et sane,� reponit Robertus, �tenerum
-formos� puell� corpus currus est triumphalis Amoris. Hoc ego tuo vectus
-curru, Octavia, ibo tenebricosum istud per iter� (pubem vellicabat),
-�ibo ad gloriam.� Uterum, femina, pectus pererrabat inspectans curiose.
-Demum intumuit puero nervus. �Fave,� inquit, �fave, Venus mea.� Suavium
-dedit.--�Favebo,� inquam, �et ut voles favebo. Servire tibi instar regni
-erit. Qualem me cupies, talem habebis.--O nugacem!� clamat advolans
-Manilia; �facto opus est, non dicto. Volo utrique pr�stare operam, et
-ope mea voluptati vestr� accrescere delicias novas. Belle arrigis,
-Roberte; agedum, candidum hoc in Octavi� pectus libidines et te
-effunde.--O mater,� respondeo, �vis huic me� adesse ignomini�? Abi,
-amabo.--Te ineptam!� refert, �non fidis nutrici, alumna? Pugna, Roberte,
-sed heroica pugna fortitudine heroidi tu� incomparabili.� Dicente
-Manilia, supervolat Robertus; balista ferit uterum: at exerrantem et
-resilientem intercipit caudam Manilia, officiosam insinuans manum.
-�Veni, fugitiva, tuum id in ergastulum Dion�um: huc te vocant,� dicebat,
-�quas domin� debes oper�.� Post impacta in pueri lumbos manu, impellit:
-momento voro puerum, absorbeo surgentem. Vetat commoveri me Manilia.
-�Tolle id femur l�vum, Octavia,� inquit, �contende alterum.� Fit. �Tu,
-Roberte, leni et spissa concute amores tuos subagitatione. At tu,
-Octavia, osculare, nec move.� Fit. �Cum senseritis alter et alter,�
-adjicit, �e libidinis vena exsilire vobis prurientes salaci� spumas, tu,
-Octavia, mitte suspirium; tu, Roberte, morsiunculis Octaviam pete.�
-Subagitat ille vegeta, sed molli et lenta concussione. Amplector,
-osculor, nec moveo. O bona Venus! o bona Tullia! sentio me remitti.
-Suspirium mitto. �Nunc, nunc, Roberte,� ingeminat nutrix lena, �fave,
-fave Octavi�. Rapidi tibi ferveant lumbi.� Ille urgere, permolere. Mox
-collum appetit dente, cutem carpsit; gemitum dedi. �Nunc, nunc,� repetit
-Manilia, �crissanti fave Roberto succussu. Tolle lumbos, succute pernix.
-Bene est, alumna. Non ita, puto, lumborum placuit flexibilitate et
-mobilitate Lais.� Coepit colliquescere dulcis puer, et ego intimos
-amoris sentio mihi sinus liquido exundare incendio. Nec lateribus
-peperci, nec anim�. Celeriori nunquam itum cursu ad Veneris metam.
-Altera manu Manilia mulcebat mihi nates, altera Roberto. Apprehensa
-identidem summis digitis cadurda stringebat, comprimebat, et incubantis
-testiculos, molli emulgens compressione, exprimebat. Defecit puer; et
-refugit nutrix, plaudens manibus, acta fabula. Basiationes projecto
-propter latus meum puero ingerebam innumerabiles.--�Ut me amas?�
-dicebam. �Ut me� tibi Veneris dona placuerunt? Nunquid piget? Nunquid
-mei piget?--Interroga, domina,� respondet, �an pigeat in coelis fuisse
-cum Jove et Junone, et magnis Diis.--Nam,� repono, �ruunt homines in
-amplexus puellarum pr�cipites, postea piget.--Non tu puella es,� inquit,
-�ut puell� sunt h� nostr�. Dea es voluptatis. In te si me ceperit
-satietas, et ceperit felicitatis in coelis, et Deorum epulis�.
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                 (Desunt folia aliquot in codice m. s.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-...--�Insomnem egi noctem. Perstrepebat contignatio vi concussa:
-cubiculi timui casum. Fabulam egitis, nec dubito; h�c tibi Diana
-sagittifer fuit Apollo. Configebat tibi, noli erubescere, Octavia mea,
-configebat tuum Pythonem. Hodie mane, cum vale abiens dixit, junxi
-pectori pectus, nullo Dian� tu� exsurgere sinum mammarum tumore sensi,
-nullo vidi. Et foemineo suavius dedit suavium. Non is vividus et micans
-oris color, qui heri erat; impallescebat nocturno labore.--Erras,
-Eleonora, repono. Virum non habui in viduo thoro. Sed lucta, et pudet
-fateri, lusimus Cupidinea, Sappho et Andromede. O videres, Eleonora,
-nascentes mammarum orbes! arderes. O videres non vere cunnum, sed
-cunniculum! fureres. Placui maritus, placuit uxor, tribadico furore et
-sudore.�
-
-_Tullia._ Erat Enemonda forma excellens, Fernando Portio soror. Et
-Enemond� erat amica Francisca Bellina, etiam forma pr�stans. Nesciebant
-inter se qu� magis amaret, qu� magis amaretur. Cubabant frequenter una
-in domo Fernandi. Secretis petebat, quales amat Venus, insidiis,
-Franciscam Fernandus; se peti sciebat puella, et gratulabatur su� form�.
-Surrexerat impatiens libidinis, surgente Aurora, e lecto adolescens;
-frigido aeris halitu mitigabat ignes, in pergula. Tremula strepebat
-argutatione, proximo in cubiculo, sororis lectus. Patebat vero ostium:
-hanc amanti commodarat puellarum negligentiam Venus favens. Intrat, nec
-vident libidine c�c�, libidine ebri�. Superequitabat Francisca;
-Enemondam impellebat ad cursum, nuda nudam. �Ambiunt,� dicebat
-Francisca, �meam quotidie pudicitiam nobiliores et salaciores mentul�.
-Pulchriorem ex iis, amica, legam ego, sed tibi. Sic volo indulgere genio
-tuo, et meo.� Dicens, subagitabat acerrime. Conjicit Fernandus se in
-lectum nudus. Territ� puell�, nec fugere aus� sunt; amplexu Franciscam
-ligat cursu fessam, osculatur.--�Audes tu, improba, vitiare sororem
-meam,� ait, �tam sanctam, tam castam? Poenas dabis. Domus ulciscar me�
-injurias. Patiere furores meos, ut illa tuos.--Frater mi, frater mi,�
-respondit Enemonda, �ignosce amantibus; noli nos traduci ludibrio.--Nemo
-sciet,� inquit; �faveat h�c mihi cunno, favebo ego utrique lingua. Nemo
-sciet.�
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia..._ Nudos pingi vetant novi sapientes, novi Catones, qui, si e
-coelo ceciderunt, sane e coelo Lun� ceciderunt.
-
-_Tullia._ Quo quisque est inter homines stolidior et vecordior, eo et
-superbior est. In eis si judicium qu�res, si eruditionem, operam
-luseris. Nam Natur� rerum parens finxit nudos. Nec sartor, nec cerdo
-Deus. Propulsandis aeris et tempestatum injuriis inventus vestium usus,
-non quod quicquam corporibus desit nostris ad pulchritudinis laudem; non
-quod quicquam inhonestum et turpe e tanti molitoris manibus exierit,
-quod tegi deceat. Consistit corporum pulchritudo in recta membrorum
-compositione; nulla est, Hercle! in vestium ornatu. �tern� mentis
-maximum est opus corpus humanum. Quis neget? Hoc se uno ars conditoris
-maxime jactat specimine. Qui tegit, damnat. Si videri noluisset, deerat
-facultas? Deerat ars? Expectasset, putas, tam mirabili perficiendo
-operi, artes nostras et curas? Insanit qui sic obloquitur. Maxima pars
-orbis terrarum alit nudos, ut creat. Et sunt plag� in quibus usum vetat
-vestium coeli et aeris torrens �stus. Videant hi lynces. Regnantis vis
-Natur� nudos ostentat hominum artus et lumbos. Nulla illi pudenda
-membra, iis in regionibus, partes turpes null�; nudum esse probro non
-est. Volet et eadem vis Natur� in aliis abscondi terris, ut propudia, et
-tegi, qu�dam ut sua scelera, nullius tenax consilii? Volet, si videantur
-probro esse? Viderint hi lynces. Gr�ci, artibus et ingenio clari,
-pingebant nudos heroas, et heroidas nudas. Alexandri vidi Rom� statuam,
-Praxitelis opus: Hercule satus altero sustinet brachio leonis exuvias,
-cetera nudus. Qui videt picta in tabula Carolum Imperatorem, Alexandro
-�mulum, vultum principis et manus videt, nihil pr�terea videt, quod sit
-principis. H� sunt vestium pictur�, non hominum. Inepte dixerit te
-vidisse, Octavia, qui nunquam viderit nudam. Ita sua excidere a
-dignitate sculptura et pictura. Nunc sunt sculptores et pictores
-scientiarum et artium rudes, si unum aut alterum demas; nebulones,
-ebriosi, nullius artis in arte sua. Pictura descivit a pictura, ars ab
-arte. Sed periculum est, aiunt, si nudos nudasve pingant, id ne sit
-pr�stigiosum quoddam ad flagitia incentivum. Nug�! Qui degunt, ex
-nostris hominibus, in India et America, ubi libere patent puellarum
-partes, nulla tamen moventur libidine. Visu assuescunt, et hebescit
-assuetudine libido. Crede mihi, Octavia. Avaris nos tuemur ips� curis,
-oculis negamus dotes nostras sollicit�, et id maxime hominum corda
-inflammat. Majora opinione concipiunt, quam postea vident. Postquam
-copiam nostri fecimus, non ita ardent. Obsolescunt momento venustates,
-quas nudiustertius adorabant non visas. Vetat lex? illecebras vetitis
-addit. Castiores essent plerique omnes, si liberiores. Fluat, ut aqua in
-rivis, vinum: ebriosos vix investigabis, unum alterumve. Ambulent nud�:
-se tot, ut fit, non inflammabit nequitiis Amor. Quibus sunt virgines
-nud� in tabulis pictis, hoc non tanguntur visu, non moventur, marmorei
-usu facti diuturno. Stulti illi sapientes rem ex sua pr�judicant
-conscientia. Pron� ad terram mentes ad qu�que se sentiunt flagitia
-proclives. Nec studio bonarum artium, qu� in eis nulla sunt, natur�
-malignitas aut corrigitur, aut temperatur. Bonis et doctis ali�..
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-..... �Accipis?--Legem quidem accipio,� respondet subridens, �omen non
-capio; nam te amicam, soror, non inimicam, capere volo. Ad quam flexit
-me scurrilitatem amentia pueri, flagitium vocas. Ludus est. Ut ut sit,
-accipio legem. Sed iram averte omnem a puero; in me converte.--Videro,�
-reponit Juditha. �Consobrino natus e concubina, venusta puella, odio
-mihi esse non debet; nec aheneum mihi pectus. Id unum jubeo, jubenti ut
-pr�stes obsequium, mihi, quicquid tandem in mentem venerit.--Pr�stabo,�
-inquit Lucia.--�Curabo omnia,� subjicit Juditha; �nec tibi time a
-marito. Sylvas amat, non nuptias. Impigro venatori Cephalo non multus,
-scio, Procris su� usus. Fibulam volo induas.� Uberes ad rem manarunt ex
-puell� oculis fletus, et mitescere sibi sensit Juditha ferum animum.
-Dejicit, lymphata, lintea. Ut vero apertas vidit opimas juvenilis
-corporis venustates: �O Venus aurea!� exclamat; nec plura. Post paulo
-vocem recepit. �Sospitabit miser� Juno,� ait.--�Ignosce, soror,� dicebat
-Lucia, �linque meo me sexui. Qu� foemina sum, nisi cum fibul� visum
-erit, foemina non ero? Ignosce, bona soror.� Abscesserat Mancia, et
-puer.--�Quam bella es cum tuo moerore, Lucia soror mea, et Hebes soror!�
-ait Juditha. �Vis mea esse? Si eris, et mea non ero.--Volo,� reponit
-Lucia, �sed infelicitatem meam novi et tuam duritiem.� Osculum flenti
-fixit Juditha.--�Molliisti,� inquit, �saxeum pectus. Hac ex caute non
-igniculos procudisti, sed amoris incendia.� Impegit osculum, et novos
-hausit calores. �Hoc solum rogo,� subjicit, �ut me ames, et Joannem
-habeas odio. Servi mihi servitutem: servitute hac tibi emeris regnum.�
-Promisit Lucia se facturam qu�cunque vellet fieri. �Et hac tecum nocte
-cubabo,� ait Juditha. �Vir tibi ero nov� nupt�.�
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Et tota nocte puell� lectum suis implevit furoribus; mille
-millies suavia dedit, subagitavit indefessa, et incestis vexavit tenera
-membra manuum deliriis; sub lucem excessit. Sequentibus diebus, Joanni
-non visa est irasci, sed misero vetitum ad dominam ire. Igitur dolore
-conficiebatur, et peribat. Convenit Manciam. �O Mancia,� inquit,
-�insaniebam; verum te amo.� Veniunt in amplexus, et hi via fuere Joanni
-ad Luci� complexus. �Me, Mancia, mea lux, ira enecat, emorior. Me igitur
-ingrata illa et perfida pessumdederit, et peribo inultus? Non peribo si
-voles, vivam tibi.--Favebo,� reponit Mancia, �sed quid agitas consilii?
-quid paras?--Volo superbam habere in potestate, calcare male in
-luto.--Non satis intelligo,� inquit Mancia, �quid id sit quod excogitas.
-Vis forte calcare in lecto, non in luto?--Malim,� reponit Joannes, �cum
-Tisiphone, cui lutea inter inguina Stygius hiat bufo, concumbere, cum
-Charonte rem habere.--Jura ergo,� ait illa.--�Juro,� infit, �per omnes
-Deos, per omnes Deas, per te etiam juro, qu� dea mihi eris maxima, si
-faveris.--Favebo, nec dubites. Operam laudabis meam fidelem et
-industriam. Scio; si quid in te est animi, per Venerem! odisse heram
-audebis, qu� te temnit tam male animata.�
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                            (Desunt qu�dam.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-.....--�Artem elusi arte, hera. Obliqua mihi eundum erat via ad
-felicitatem.--Ingeniose, mel meum,� reponit Lucia; �me quidem amat
-Juditha et excruciat, quam odi, scelesto amore. Furit, sed operam
-perdit. Colubris potius velim bene.� Arrigebat incensa tentigine puer,
-arrigebat liberaliter. Vidit Lucia devoranti oculo. �Fugit anima mea a
-me, mi anime,� inquit, �fugit ad te;� osculis puerum petebat.--�Et ego
-emorior, domina; in tuto sumus,� ait Joannes. Rubore offusus est puell�
-vultus; coepit intremiscere et pavere.--�Exige a te,� infit Joannes,
-�pudorem hunc ridiculum. Patere id monstri pilo configam.� Subrisit
-Lucia. Finge tibi cum Adonide Venerem.     .     .
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia..._ Nupsit Margaris, ante hos dies, comiti Emanueli, divin�
-indolis et form� puella. Digna erat quam amaret Robertus, et ignovissem,
-puto, si amasset.
-
-_Tullia._ Et si l�si scirent ignoscere Amores.
-
-_Octavia._ Incredibili superat sagacitate et solertia matronas omnes,
-vel �tate provectiores et �quales pulchritudine, vel celeberrimas forma.
-Sed ea est humanitas, affabilitas, bonitas, in magna fortuna, in eo
-splendore, ut omnium ore laudetur. Has, Hercle! Ludovicus Vives, dicendo
-et docendo virtutes, ut et primas patrando voluptates, instillavit
-tener�. O natam feliciter, vestris sub stellis, o Apollo! o Venus!
-Margaridi et Roderico multus litterarum amor; et favit genio et ingenio,
-magna cum cura, Catharis Herrera mater. Erudiendos credidit hominum
-nostrorum longe doctissimo Ludovico. Placuit pr�ceptori vehementer
-puella, et efflictim amavit. Pudebat virum magnum, sed et juvabat; et
-nolebat et volebat. Quid faceret? Amant etiam qui nolunt, immo quas
-nolunt: libera non est amoris optio. Aberat mater; timebat nihil nat�,
-nec a Ludovico cavebat. Solam domi reliquerat soli, et in ea regnabat
-domo venerabilis vir miraculo litterarum. De humani corporis structura
-forte edisserebat; incidit ut de corde doceret. �H�c est,� dicebat,
-�hominibus mirabilis omnium sedes affectuum; hic amor nascitur, hic
-odium. Hinc originem ducunt mala et bona; hinc strages et c�des, quibus
-humanum, ante diem, genus vi perit illata; hinc sexuum, per amorem,
-affinitas, qua crescit et propagando sobolescit. Pr�stare putas amorem
-odio, Margari?--Nec sane odii,� respondet, �ad hanc diem, nec amoris agi
-me sensi malesuadis consiliis, qu� bona et pura sum.--Sed ad eam,�
-refert Ludovicus, �pervenisti �tatem, in qua profecto c�co incalescunt
-igne ven� bene valentibus. Atqui optime vales. Et amas, noli erubescere,
-Emanuelem comitem, adolescentem suavissimum. Amas, Margari, amas, et
-gaudeo.--Amo,� reponit, �quem mihi mater optima legit maritum; si negem,
-mentiar, quod alienissimum a moribus, quos infudisti, meis.--Enimvero,�
-subjicit Ludovicus, �amabis pr�terea nihil, odio me habebis?--Non
-habebo,� ait illa, �et amo te vehementer; ingrata sim, ni amem.--Ergo si
-et ego te tam pulchram, tam ingeniosam vehementer amem,� infit
-Ludovicus, �probro non vertes?--Non vertam,� respondet, �gratias agam,
-et olim, faveant Superi! referam diligenter.� Dum diceret, supervenit
-Rodericus; mutat sermonem Ludovicus.--�Affectuum (passiones vulgo
-vocant),� inquit, �in corde qu�dam velut est officina, et in medio
-cerebro mens sedem habet. Pars est compacta; glandulam pinealem dicunt.
-Omnia mirabiliter. Evolant perpetuo illuc e corde subtiliores sanguinis
-scintill�: spiritus vocant, et sensuum ope et opera, ut e re est,
-consulta mente agitant et movent. Quos temperat mens affectus, probat
-virtus et honestas; rebellantes et perduelles damnat virtus et honestas.
-Quis damnet bonus, odio haberi a quibus injuriis afficimur et
-contumeliis? quis non laudet, laudari et amari, a quibus amamur et
-augemur beneficiis?--Intelligo,� reponit Margaris subridens; �nec erit
-quod merito jure ingrati unquam animi vitio insimuler, si mea me spes
-non fallit.� Postera die cordis et cerebri, atque pectoris extima et
-intima, velut ob oculos erudit� puell�, longa narratione, posuit.--�Sed,
-qu� tam prope abes a nuptiis,� inquit, �divina Margari, tua, per
-Venerem! interest, situm, figuram, et munus partium nosse, quarum
-pr�cipuus et suavissimus in sacris Hymen�i usus mortales �quat
-Immortalibus. Nam et viri et foemin�, voluptate, quasi mercede objecta,
-impelluntur ad nuptias.� Libere exsequutus est, prurienti sermone,
-pruriginosam hostiam. In propatulo vidit nudum Margaris Hymen�um et
-arsit. Urebatur puell� pectus nova libidine. Agnovit Ludovicus virginis
-amentiam, et ipse insaniit. �Qui tibi,� dicebat, �heros heroidi
-virginitatem eripiet, excutiet, n�, Margari, Jove mihi videbitur
-beatior. Quo pretio veniisti, Dea, mortali? Qu� merces in terris tanti
-boni? Me infelicem!--Melius Dii et ego,� refert illa, �favebunt Superi,
-et favebo.--Fave tu, Margari,� ait Ludovicus; �si faveris, favebunt
-Superi, vel nolentes.� Erubuit virgo, et obmutuit. �Nempe, qu� nequidem
-vis verbum dare, quid a te sperem miser?� subjicit Ludovicus.--�Verba
-non dabo,� reponit Margaris; �sed quid vis me facere?� O forma! o
-juvent� flos! suspirium misit.--�Me Superis �quas,� infit Ludovicus.
-Silebat puella, et oculos tenebat solo fixos. Eburneos tegebat humeros
-amiculum bombycinum aurea innexum fibula; pr�ter indusium interius,
-nihil erat vestimenti. Liberum pectus, libera ad mammas via. Veneris
-oestro percitus, et hanc et illam prehendit impotens parvam, marmoream,
-micantem: hymen�o libat basio.--�Quid id vero est?� ingemit virgo; et
-uberes rigarunt lacrym� ora.--�At enim odio tibi sum, dea mea,� dicebat
-Ludovicus.--�Non es,� respondet, �sed nolo dare.--Non tamen pugnabas,�
-subjicit Ludovicus.--�Nolo etiam negare,� ait illa.--�Quid tibi vis,
-cara virgo?� dicebat Ludovicus; �nec dare vis, nec negare; negas sane,
-si nec vis dare.� Et �stuantibus verbis calidas miscebat
-basiationes.--�Nam si dederim,� inquit Margaris, �meretricium id erit
-obsequium; si negaverim, improbe ingrata sim.--Intelligo, intelligo,�
-exclamat Ludovicus; �vis, si vir sim, vim inferam; non vis, qu� casta
-es, vitium offeram.--Ad hanc diem,� reponit Margaris, �ne turpis quidem
-cogitationis umbra animum meum attigit. Non puriores solis radii, quam
-mihi mens et anima.--Scio,� ait Ludovicus, �purissima es puritas.�
-Dicens amiculum et castulam, solutis fibulis, amovet; male pudorem, qu�
-supererat, tuebatur interula linea, nubecula. Flebat Margaris: nihil
-contra conabatur. Erat in angulo lectus, humilis, unius capax, sericeo
-opertus vellere nigro. Abigit illuc, pedo minax Venereo, oviculam
-intremiscentem Ludovicus. Dian� carior non ita fuit pastor ille ab
-Amphryso.--�Ergo sede in lecto, dea mea,� ait. Sedit. Post collocat
-resupinam in mediis castris (sic thorum vocabat); �nam hoc modo bellum
-geritur, conseritur pugna,� dicebat.--�Me miseram!� ait Margaris. �Parce
-pudiciti�; si amas, parce pudori. Quid feci infelix? Quid tu vero non
-facies? Vere perii.--Faciam sane,� respondet Ludovicus, �Superum ut
-invenias vitam in amplexibus meis, ego in tuis.� Interim revolverat
-interulam ad summum pectus. Patuere sexcent� venustates, apparuere
-libidine furenti mille Veneres. Ad miraculum pectus, alvus, femina,
-pulchra qu�que. Intumescebat molliter libidinis agger. Rimam, qua iter
-ad coelos, non videres: lineam diceres Apellis ductam penicillo, qua
-Protogenem vicit. �Nunc cernendum bello,� ait Ludovicus, �cui dederint
-Amores imperium hujus arcis. Et ecce produco e castris meas omnes
-copias.� Demittit subligaculum, et arma intentat virilia pr�trepid�
-virgini: scilicet arrigebat magnifice ad pollices novem; sed
-crassitudine exsuperat.--�O mater!� exclamat Margaris, �me putasses,
-cara mater, huic fati obnoxiam indignationi? Me consceleratam! Jam nulla
-sum.--Nug�! mer� nug�!� inquit Ludovicus. �Macte animo, dea; laudabis,
-scio, et triumphabis, gaudio delibuta summo.� Miratur femina, potiorem
-et sacram libidinis partem. Attrectat pubem, crispam, sericeam, quam
-videbatur ipsa sibi Venus suis nevisse manibus. Discidit bibentibus
-Venerem oculis; diducit cadurda, igneam tentat solers rimam micanti
-digito. �Suo sub purpureo flore,� inquit, �recubantem video pulchram
-virginitatem. Euge, virginitas! Quid enim vero sedes istic, iners et
-otiosa? Apage, inter ineptos laus inepta! Quid heram fatigas meam,
-hostis generis humani, violatrix perpetuitatis, fraudatrix amorum?
-Moriere, c�sam mactabo.� Nec mora: effusus in gremium puell�, nervos
-contendit, spiculum vi mittit. Diffinditur tenera et delicata; infremit,
-suspiriumque dat altum et clamorem sonorum. Nam irrumpit impetu, non
-leni irrepit illapsu in adyta Cupidinis fervidus Hymen�us. L�ta gestit
-intro Cotytto, et salaciam movet. Quid plura? Virgo c�ditur pulchra,
-reviviscit pulchrior mulier: facta est uxor. Subagitabat acerrime
-Ludovicus; illa nec commovebatur, nec quicquam conabatur. Diutius tamen
-temperare non potuit sibi a favore. Subinde mittit gemitus, sed quales
-amat cevens Amor, crebros, anhelos; patrantes attollit oculos, et
-marmoreas vibrat nates amens. �Deficio,� inquit; �quid id est
-intemperiarum? exeo ex me.� Dum dicit, longo resolvitur effluvio. Sensit
-resolvi Ludovicus, et favit. Venus bona! cum cogito, mea Tullia, tot
-voluptates, accenduntur c�co mihi �stu intim� medull�. Nunquid et tibi?
-
-_Tullia._ Insanio, inepta; perge dicere. Places mirifice hac fabula.
-
-_Octavia._ Concussiones redintegrat spissas et rapidas, indulgens l�to
-operi maritus. At post paulo colliquescit ipse, et delinificis libidinis
-rivis puellam mulcet in abdita pruritus vena. Furit Margaris;
-restagnanti mergitur pudor omnis voluptate. Osculatur, amplectitur; hac
-illac brachia, crura, tibias, lumbos jactat impotens: sic solent quos
-adurit febris in lecto �gros. Nam, qui cevent et subant amantes in lecto
-sani, ardent et febri, o Amor! sed tua irrequieta et tamen placida. Uno
-omnia verbo, Tullia. Voluptatem alteri creavit alter, qu� summa est
-etiam Jovi et Junoni Diis summis. Optime Ludovico cessit: non melios
-Senec� navanti Agrippin� operam, non melius Nasoni Juliam Augusti
-subigenti. Quid rides? immo non melius unquam Lampridio tibi anhelanti
-et sudanti.--�Hoc pr�ludio initiata es, Margari, nuptialibus sacris,�
-dicebat Ludovicus. �Nam crastina die, pactis nuptiis, confliget Manuel
-tecum, nova nupta, vero duello. Nunc sane hominem tulisti, cara Margari;
-asellum vero feres. Adolescentem, cetera optimum et suavissimum, vocare
-equidem solitus est Onosandrum Rodericus patruus. Arrigenti increscit
-mutinus ad pollices quatuor supra decem, monstrum! et intumescit ut
-mulis videmus.--Monstrum scio,� ait Margaris, �et monuit periculi
-Justina. Cruciabor, sed et dixit successuram cruci duplo majorem
-voluptatem. Videbo.--Et bene se res habebunt,� reponit Ludovicus, �nam
-habilissimum tibi corpus. Sed animo fer forti et constanti ferendum
-quicquid erit.--Et feram,� ait, �nam sororem Justina esse dixit sibi
-exilem et gracilem, nupsisse tamen viro membrosiori� (ut dicere solita
-es, Tullia) ��quo et equo. Sed tu mihi, Ludovice, mirifice placuisti;
-non ita placebit Manuel, ne dubites.--Et places unice mihi, regina mea,�
-refert Ludovicus. �Nihil pr�terea habeo in vita quod cupiam, si te
-habeo.--Habebis, dum vixero,� reponit Margaris; �pr�occupasti amores
-meos: auferet nullus homo, nulla �tas.--O me beatum!� ait ille. �Absint
-bona omnia, desit favens fortun� aura: adsis tu sola, mihi satis erit
-opum, satis bonorum.� Suaviis dicens lacessebat repetitis puellam;
-pugnabat et redditis puella basiis. Concurrebant et hinc et illinc
-resurgentes ad libidinem animi. �At enim volo qualis esse debeas mihi,
-qualis marito,� ait Ludovicus, �nescia ne sis, Venus mea, felicitas mea.
-Coronis id erit aurea monitum multifari� eruditionis. Principio, suasum
-habeas tuo in te repositam esse, marito suam felicitatem; tuam tibi in
-me. Si suasum habebis, feres mariti amorem; optabis, ardebis meum.
-Libera sint inter nos voluptatum commercia, joci, lusus, libidines.
-Exige pudorem cum mecum eris, pelle metum. Sed colludenti cum marito
-summa sit pudoris, qualem matronas decet, cura; sciat pudere te
-patienti�, pudere obsequii. Pudeat atque adeo et mariti. Metu et pudore
-coerce motos sensus, et frena libidines. Sentiat cui omnia in te fera
-licent connubii lege, vere nihil per te licere. Sed si me amas, non
-sines, prima alterave nocte, cupidum beari juvenem pleno gaudio: id mihi
-erit instar pleni gaudii.� Addidit et alia multa, et basiationes
-innumerabiles. Incaluere. �Viden,� dixit, �mea Margari?� penem jactabat
-rigide tensum. Offusus est rubore puell� vultus, et quid subrisit
-pruriginosum. �Eloquere, Hercle! quid judicet amic� mens Margaridis de
-amica fieri mentula? Eloquere, sed libere, sed meretricie.--Volo,�
-reponit cachinnans, �qu� coram puella tua tam insolenter gerit se, et
-pudori facit injuriam virgineo lasciviens, tenebricosum trudi in
-carcerem.� Tollit cachinnum.--�Enim vero trudetur,� reponit Ludovicus.
-Acquiescit ultro pulchra mentula sententi�, amore poen�. �Veni in
-carcerem, superba mentula, veni, serva poen�.� Volens subit illa suoque
-nisu in c�cum c�ci amoris carcerem. Cetera quis nescit? Lassi requievere
-ambo.--�Moriar,� dicebat libidine Margaris amens, �ni te ipso plus Amore
-amem! Nempe tam pulchra in rerum natura edocuisti, quo laudatior fierem;
-et nunc usum edoces vit�, usum mei, quo sim beatior. Nollem participem
-fieri unquam Manuelem tu� voluptatis, si quam a me cepisti. Uni vellem
-addici tibi, nulli pr�terea homini. Sed omnium qu� mandasti, faciam
-scias fuisse memorem.� Rem facete inficetam! Cum perducta est ad
-genialem thalamum, dixit caput sibi dolere.--�Sane,� refert mater
-ridens, �et dolebit ante horam, mea ni me spes fallit, pars ludicra vero
-dolore. Nam quid fictum pr�texis dolorem amenti� tu�, nata? Petiisti a
-marito hanc condonet timori tuo noctem? Te stultam! sed enim quid times,
-vecors? Discindet, non occidet. Junior eram quam es, quum passa sum
-graviora quam feres. Duodecimum non excesseram annum; bene habui.
-Obsequere marito, bene habebis.� His dictis, reliquit nudam in lecto.
-Sed sericeum induerat sibi subligar, et ab omni consuerat parte, ne qua
-ad se via esset hymen�o. Venit Manuel, osculum dedit indignanti:
-manabant lacrym�.--�Quid fles, mea libido?� ait. �Invides mihi meam
-felicitatem?� Jubet servos abscedere, cereos vetat exstingui; post
-expansis puellam ulnis complectitur resupinam. Pugnat illa et refugit.
-Arrigebat exutis adolescens vestibus; vidit puella, vidit et lethum.
-Horruit. �Nam intimos,� dicebat apud se sibi, �transadegisset vulv�
-sinus; perfregisset viscera! sed in tuto sum.� Subinde attrectat Manuel
-mammas, quales optasset sibi Venus e concha nascens. Repugnabat. Post
-interfemineum et femina petit: loricata invenit. Miratur, indignatur,
-subirascitur. Quid faceret? consilium capit ab ira.--�Quid vero sperabas
-opis ab hoc,� ait, �genere munimenti?� Et momento perfringit; nec vi
-multa opus: fefellerat Justina domin� ineptam malevolentiam. Conqueri
-Margaris, et succensere; conscendit Manuel.--�Quid me vexas,� aiebat
-illa; �vitam adimes priusquam pudicitiam.� Pugnis petebat anhelantem;
-nihilo tamen minus urgebat opus, amantis furore. Et aperuerat, post
-concertationem, ad summum bonum viam: prope aberat a victoria. Mentis
-impos illa, cum sensit deficere vires, unguibus impactis impetum facit
-in ora incubantis, et foedat vulnere. Tunc ad rixam et ad iras ventum.
-Exscendit e puell� veredo indignans adolescens; fugit e lecto puella.
-Alter alteri infensus. Audiit mater et accurrit ira s�vientibus. Vidit
-in angulo sub aul�o latitantem natam, et ad thori interius latus
-inspectantem in speculo l�sam faciem generum, et frigida lavantem. �Bona
-Venus!� exclamat, �qu� h�c est hymen�i facies? qu� sunt intemperi�?
-Siccine, o fili! o nata! nuptias facitis, et amatis alter alterum? Quid
-video?--Non uxorem dedisti, dulcis mater,� refert Manuel, �tigridem
-dedisti. O Hymen! qua fati libidine, qu� ante horam puellarum flos erat
-delibutus, mutata repente est in s�vam tigridem? Certe nullo meo facto.
-Vide, mater, quibus faciem notis inscripsit.� Excandescit
-matrona:--�Agedum, excetra,� ait; �ubi natam deposuisti meam, dulcem,
-obsequentem, bonam? Certe non es. Sed impune non feres; poenas
-dabis.--Nat� ignosce, mater,� inquit Manuel; �ignosco ego uxori vir.
-Malim emori, quam ab ea si quicquam exegeris poen�, qu� anima mea est,
-quam perdite amo, vel ingratam.--Quid vero ais, improba et vesana?�
-refert mater. �Quid respondes?--Peccasse fateor, mater, et vehementer
-poenitet,� infit Margaris. �Veniam peto supplex. Ignoscite huic furori,
-qui meus non fuit, sed fati.--Et ignosco,� subjicit Manuel. �Sed quis
-ego sum qui ignosco regin� me�? Si vero quid ego deliqui in te, nollem
-dictum, nollem factum.� Fregit protervam liberalis sermo Margaridis
-contumaciam.--�Sine, mater,� inquit, �reconcilier cum marito mea opera,
-non tua. Placabo, spero; redibo in gratiam. Abi, amabo, cara mater. Vis
-prostem nuda oculis tuis? Obsequar jussis tuis, obsequar mariti aut
-libidini, aut amori.--Ergo exeo, nata,� reponit mater. �At tuo vide
-fungare officio, ut conjugem juvat, ut honestam decet.� Illico in
-complexum mariti, ut erat nuda, volat ingenu� puella indolis. Osculatur,
-veniam petit.--�Agedum,� inquit, �quam voles ultionem cape a rea,
-dulcissime Manuel; nullam deprecor.� Fovet ille suspirantem in
-sinu.--�Quam vero,� ait, �si melior sim quam fuisti, capere velim,
-pr�ter oscula et florem juvent�?� Demum sistit ad marginem lecti amantem
-et amentem. Omnes legit oculis omnium venustates membrorum. Laudat,
-miratur, stupet. Invenisset in una Zeuxis, quam in pluribus qu�siit,
-summam pulchritudinem, et Venere dignam. Attrectat mammas, pectus,
-femora. Lubrica nates manu tentat, et bonam partem. Consentiebat
-Margaris; nihil negabat, et tantum non dabat. Incalescit aspectu
-adolescens, incenditur tactu. Omnia delectant et gaudiis implent, qu�
-qualia sint non assequatur excogitando qui non amat aut non amavit.
-Surgit interim mentula ad pr�cipitanda gaudia. Mor� impatiens,
-exsiliebat, subsiliebat. Admoverat Manuel puell� l�vam: impalluit, et
-gemitum misit. �H�c te assurgens, ut vides, suavissima Margari, et
-inflammescens,� ait Manuel, �de meo in te amore, cui nihil potest adjici
-quo major fiat, mox, mox, hera mea, faciet certiorem in intimis
-pr�cordiis. Depluet omnes tibi voluptates: post paulo amabis, nec
-dubites, et Venerem et me. Certe hac somnum nocte non videbis, sed Jovem
-videbis. Multam ad lucem saltabimus hilari tripudio, cum Venere et
-Hymen�o, choream ducente Priapo. Res vero agetur intro festiva in spel�o
-insontis vulv� (medium induerat digitum). �At, cara Margaris, cor meum,
-lux mea, mitte te in lectum et compone duello. Fave Veneri, tibi ut
-faveat.� Erubuit virgo et suspirium dedit. Momento resupinam occupat,
-telum vibrans quale Omphalem Hercules, contentis, ut maxime potuit,
-nervis, in teneram adigit. Nec compages resistit, vi arietis disrupta
-est impacti. Alte infixum est telum, et h�sit. Clamorem edidit virgo.
-Erat ad thalami fores mater: ut audiit, ut sibi placuit! �Perge, mi
-gener, perge,� inclamat alta voce. �Ulciscere injurias. Nulla te tangat
-miseratio; scias te maritum, sentiat se uxorem.� Repetit Manuel hoc
-animosior classico pugnam; repetit et vociferationem puella. Demum in
-misell� viscera, diro fulminans nisu, telum abdidit.--�O mater!� clamat
-Margaris, �o mater! fer opem. Ecce emorior, mater!� Nequicquam fletibus
-miscebat querelas. Amoris fervebat opus adolescenti; fervebant
-motitatione celeri et spissa crispantes et ceventes nates. Ejulabat
-puella. Manabant ex oculis lacrymarum rivi. Comprimitur, permolitur
-egregie. Subinde sensit e subagitantis mobilibus lumbis ferri impetu in
-sitientem vulv� lacum torrentes libidinis rivos. Summa vi irruens adigit
-ille altius telum; incusso contremuit vulnere puella. Gemendo vocem
-sustulit; nec hilum mota est ad libidinem. Defecit adolescens. Intrat
-cum Justina ancilla mater: senserat resedisse furores; silebat Margaris,
-lectus non perstrepebat, silebat. �Nunc agnosco, Margari,� ait, �prolem
-meam. Reddidisti mihi natam, cum uxorem viro: gaudeo.--O mater!� inquit
-Margaris, �virum non dedisti. Hominem putabas, mater, cui noveras partem
-esse aselli?� Risit mater, risit et Manuel.--�Et h�c aselli pars,�
-respondet Catharis, �apte, nata, convenit puell� parti. Spera: caro
-emenda tibi erat (sic Amores voluere) voluptas summa.� Tunc duas virgini
-dedit nuces saccharo conditas, quatuor Manueli. �Nam tibi, mi gener,�
-inquit, �reficiend� vires; et nervis opus habes.� Componebat interim
-lintea disjecta et turbata. Justina ingemiscit.--�Quid ingemis?� ait
-Catharis. �Qu� h�c est pernicies?--Vide, domina,� inquit Justina,
-�crudelem virginis tu� c�dem.� Multo videt sanguine conspersum
-linteum.--�In virgine rubra,� inquit, �video virginem meam castam et
-puram. Et melius in c�s� virginitatis strage natam agnosco.--O mater,�
-ait Margaris, �pollicita eras nuptias, et mihi et tibi sperabas nuptias:
-laniena fuit.� Osculum dedit mater.--�Forti,� ait, �sis animo, et eris,
-qu� memor officii eris. Et tu, mi gener, fortiter feri, et feries
-fortiter, qui amas et juvenili polles robore.� Post exiit. Complexu
-puellam fovet Manuel.--�Da veniam, hera,� inquit. �Pugnandum sic fuit
-heroi tuo, tecum heroide sua, et in castris tuis pugnanti.--Et do,�
-respondet. �Dolorem intulisti per amorem. Non ita, si minus amares,
-graviter pr�liatus esses. Sed et habeo quo me consoler:
-
-    �Referemus ambo nocturni vulnera pr�lii.�
-
---�Coiverant ante in nobis,� respondet Manuel, �animi quam corpora. Sed,
-uxor mea dulcissima, si me amas.....--Dubitas te amari?� interrumpit
-Margaris, �marite suavissime? Si dubitas, enecas.--Enimvero, si me amas,
-quicquid voluero,� reponit, �accommoda desideria tua meis libidinibus:
-accommoda et corpus istud Dion�um, pulchrum, vegetum.--Faciam,�
-respondet, �et gratificabor voluptati tu�.� Sic ictum foedus.
-
-_Tullia._ Per Venerem Adonidi subantem! sedes est Amori regia genialis
-lectus, in quo vir et mulier cubant. Regnat in ea sede summo Amor
-imperio. Nam, cum arrectam intercepit manu mentulam, et pro sceptro
-candentem jactat, et minio rubentem, omnia parent; etiam dissidentium
-corda parent.
-
-_Octavia._ Roseis in labellis legebat suavians odoros Manuel ambrosi�
-rores. Sic, in Hymetti montis, thymo et floribus circumvolitantes legunt
-apicul� mel et favos, coelestia dona. Exsugebat mammarum suaveolentia
-fraga. Marmoreas et micantes levibus mulcebat alapis nates. Cunnum,
-inducto indice, sollicitabat subactum, et pavido indicebat bellum. Novos
-ebibebat ignes. Ignescere coepit et Margaris. Intumescit generosa
-mentula, et subsultat. Impulit in puellam, ac si eburnea esset, rigidam;
-ac si fulmen e coelo missum, candentem. Risit Margaris, animos capiens
-ab insultu.--�Ergo null� tecum, mi vir, induci�?
-
-    �Bella mihi, video, bella parantur, ait.�
-
---�Amore ardeo,� inquit Manuel; �compara te pugn�, Amazon mea
-Penthesilea, aperi Venereum campum. Dubitet Venus cui laurea debeatur:
-sit inter te et me in suspenso et in incerto victoria.� Insilierat in
-puellam: primo alterove concussu immerserat mentulam in Hymen�i venam.
-�Hic,� ait, �cibus est Dearum; bene est, vorasti; coenabit opipare
-jejuna, et famem sedabit Dearum cibo.� Subagitat, nec Margaridi male
-erat. Se etiam momento sensit moveri ad libidinem. Dat suspirium
-venienti prurigini, et osculum ceventi Manueli. Ille concutit, et vi
-urget. Mox largo deficit puella effluvio, �gre animam reciprocans sub
-acri equisone, dum currit ad metas. Deficit et post paulo Manuel,
-Venereo irrorans opobalsamo. Repente mutata est in aliam Margaris:
-lumbos sustulit, osculatur; amplexatur; iterum diffluit libidine; mirata
-est se tam cito et tam longe e pudicitia descivisse. Fraudem factam sibi
-credidit; Veneris cunnum sibi inscienti cum suo esse commutatum
-credidit, non suo his esse usam in ludis credidit. Nesciebat se tam
-salacem: nam, intra novem horas, decem peregit suo in agone cursus,
-indefessa. Ab ea nocte libidine furit. Qu�renti Ludovico ut marito tam
-mirabiliter mutoniato sufficeret, respondit sibi quidem maritum non
-sufficere. Itaque nullam noctem, nullam diem coelibem duxit. Noctu
-Manuelem, diu Ludovicum bellando confecit exsangues. Ante duos tantum
-dies coepit Veneris pigere; matrem rogavit liceret, seorsim a viro,
-aliquot per noctes cubare viduam. Tam forti athlet� negavit esse se
-parem. Obtinuit mater. Nuptiis (nam mater retulit) male dicit; virginum
-innocenti� et quieti bene dicit. Ride, Tullia: per innumeras fututiones
-ad pudicitiam rediit.
-
-_Tullia._ Commoda via! ah! ah!
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                            (Desunt multa.)
-
-.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-.....�Et hic me error,� dicebat, �impulit in amorem. Credebam bonam,
-ursa est; castam, lupa est.� Mutata igitur mente, etiam mutavit amores.
-Suis Joannem reliquit intemperiis procacem, libidinosam, impudentem; ad
-Clementiam convertit animum et amorem, bonam, honestam, ingeniosam.
-Placuit excellenti matron� pr�stans juvenis. Sed volebat amorem
-Clementia, voluptatem nolebat. Volebat diligi, nolebat subigi. Contabes
-cebat Padillius mentis �gritudine, et ferebat moleste Clementia amantem
-perire; solabatur, ut poterat, dictis et officiis. �Si me amas,�
-inquiebat, �scelere non contaminabis. Amasti quod bona essem, quod
-casta; non amabis, si bonus es, cum malam scies et impuram mutatis
-moribus. Antepono sane honestatem caduc� huic vit�; non vivo, si honesta
-non vivam: satius est mori. At tu (quod alii vulgo non solent homines
-stulti et spurcitiis inquinati), ama ingenium meum, ama mores.� Dictis
-miscebat oscula, sed sicca, sed frigida, qualia Philist�a Socrati
-fratri.--�Vis me mori,� reponebat Padillius, �s�v� probitatis tu�
-victimam? Cadam lubens. Nam quid honestatem pr�texis crud� s�viti�?
-Scilicet putas amantem honeste posse occidi?� Cum nihil proficeret
-precibus et querelis, incidit in morbum. Judicavere arioli medici
-lethalem. Abdita causa, dubii quibus opi essent remediis, imprecabantur
-Jabalum arti su� nugatori�. Flebat Remundus cognatum tam pr�clari meriti
-in ipso exstingui juventutis flore; flebat Clementia, qu� se sciebat
-juveni intulisse lethum. Vult Remundus �gram invisat: nam de Clementia,
-dum vi morbi conflictatur, obmurmuraverat nescio quid, ac si haberet
-quod cum illa communicatum vellet. Ut videt coram adstantem et lacrymis
-rigantem ora, subrisit moriens. E cubiculo jubet excedere qui
-convenerant.--�Non tanti sum,� inquit, �divina Clementia; quid mittis
-fletus? obsequor volenti. Jussisti mori, et ecce morior.--Non jussi,�
-respondet illa; �immo, si quid est mihi in te imperii, jubeo vivas. Si
-non vixeris, vit� miseram t�debit. Curram ad mortem. Fugiens e vita
-sequar fugientem me. Vive, mi Padilli, si mortem me non vis oppetere,
-qu� tua, ut dicebas, vita sum, mi amor. Habebis faciliorem: erit quod me
-laudes, et vitam.� Osculum impegit; et eripuit fatis. Repente recreat�
-�gri vires, et vis morbi contusa. Recepit pristinam valetudinem, et
-paucos post dies stetit in pedes. L�tabatur Clementia et
-gratulabatur.--�At enim,� dicebat Padillius, �promissa vita, revocasti
-ab Styge, nec hactenus vitam vidi. Scis quo me pretio redemeris a
-desperatione. Non amore lucis lucem video: objecisti spem meliorem.�
-Rogabat miseresceret, aut morti redderet. Eludebat illa et vana spe
-lactabat cupientem. Aberat Remundus ab octo diebus, et contigit a Carolo
-imperatore evocari Padillium. Legioni pr�fecerat imperator optimus
-maximus juvenem generosi et ortus et animi, quam in Italiam mittebat.
-Antequam proficiscitur, convenit Clementiam: solam in cubiculo invenit,
-et volentem nolentem opprimit. Conflictus acer et quater repetitus; nox
-diremit duellum. Vide, Octavia, quid honesta in muliere virtus possit,
-et laudis amor. Postquam exiit Padillius, poenituit facti. Delictum
-vidit, quo corpus et animam inquinarat, et exhorruit. �Quid feci
-scelesta? quid passa sum infelix?� dicebat cum animo suo. �V� mihi! qu�
-a sublimi honoris gradu, in quo lucebam, dejeci me pr�cipitem, cum
-alien� subjeci libidini! V� impurat�! Audebo coelum suspicere? Audebo
-lucem videre sceleris mei consciam, et velle videri? Quo fugiam? Sed me
-misera non fugiam! Ero ipsa mihi et contumelia et supplicium, quocumque
-iero. O numen, honestas, meum! qui me ferre potero, non ferendum
-catharma? mortem facilius feram. Moriendum est.� Morti se damnat.
-Reliquo die abstinuit cibo, et noctem egit insomnem, collacrymans,
-gemens, ejulans. Postera die venit Padillius: sedebat in angulo
-Clementia; flebat, pugno tundebat pectus. �Mittite, o Superi! dirum hoc
-in caput,� dicebat, �trisulca fulmina. Levate aspectu luridi monstri
-coelum atque terras.� Ut prope factus est Padillius, siluit et turbatum
-continuit pectus.--�Quid vero,� inquit ille, �video infelix? Reddidisti
-vitam ut tolleres, o vita mea Clementia? Qu� h�c est mutat� mentis
-malesana libido?� Voluit et verbis oscula addere. Torve respexit
-Clementia et indignans repulit.--�Me incestasti nequitiis tuis,
-venefice,� inquit, �et vivere vis? Emori satius est.--Si morieris,�
-reponit Padillius, �habebis comitem: ne dubites. Ergo, sic illudebas
-credulo? Revocabas a morte, scilicet, ut crudeliori morte perderes? At
-vide, spes mea, ad saniorem ni redieris sententiam, ni cesses perniciem
-in te quamcunque moliri, tuis ecce ego in oculis hoc me pugione
-confodio.� Nudaverat pugionem. Metu perculsa Clementia:--�Cave, cave,�
-inquit, �mi Padilli, tale in te quicquam cogites: vivam. Et bona
-promitto fide; sed nec tu negabis mihi quod etiam flagito; ne
-neges.--Non negabo,� ait Padillius.--�Promitte vero,� refert, �et jura
-te non negaturum.--Promitto,� refert, �et juro per Deos et Deas omnes.
-Si fidem fefellero, iratam te habeam, dea mea; nam malim habere iratos
-Deos et Deas omnes.--Volo deinceps,� reponit Clementia, �amemus alter
-alterum affectu fraterno, honesto amore.� H�sit Padillius et �gre tulit.
-�At enim,� adjicit Clementia, �nisi et tu volueris, me letho das,
-crudelis. Nam haudquaquam me amas, si negas, sed voluptatem tuam,
-improbus. Nequicquam contra contenderis.--Te sospitem volo,� refert
-Padillius, �o digna omni laude matrona! Quandoquidem sic jubes, regina
-mea, obsequor; legem accipio.� Ut, pulsis nubibus, gratior solis redit
-facies coelo sereno, sic, luctu deterso, risit in Clementi� vultu
-venustas amoenior. Pransit libere et hilare cum fratre qui fuerat amans.
-Invasere tamen innumer� �gritudines puellam, postquam abiit in Italiam
-Padillius. Subinde gemitus edebat, et fletus mittebat. Pudebat delicti,
-pudebat et vit�. At fidei quam juveni dederat memor, in se nihil ultro
-tentabat. Quatuor post menses nuntius allatus est in pr�lio ad Papiam
-esse interfectum, in quo Franciscus rex captus est. Tunc cessit
-desperationi omnis puell� constantia. Contabuit intra paucos menses
-immiti dolore; et demum, inedia consumpta, misere extincta est.
-Expostulanti Remundo cur ultro relinqueret vitam, relinqueret maritum a
-quo non nesciret se tantopere amari, momento antequam spiritum
-exhalaret: �Indigna sum,� respondit, �tam bono marito; tu dignus es
-honestiori uxore. Deliqui infelix in te et in me; ulta sum vindex
-injurias tuas et meas: in hoc equidem laudanda, quod, cum amorem novi me
-tuum non mereri, morti sceleratam adjudicavi. Miserere et ignosce.� Sub
-h�c defecit in mariti complexibus. In culpa, Octavia, foeminam vides; in
-poenitentia, heroinam.
-
-_Octavia._ Jocaris, Tullia, serio non loqueris. Quis heroida ausit
-vocare furentem puellam, quam c�cus extra se desperationis turbo
-arripuerat? �Quisque suos patimur manes.� Non duxere volentem fata,
-nolentem traxere.
-
-_Tullia._ Et etiam desperationi sua laus: cum de se et de Republica
-desperare coepit Cato, manus sibi intulit. Et Catonem Stoici pro
-fortitudinis heroic� sacro numine coluerunt. Cum desperavit Clementia se
-honoris posse diutius culmen, in quo sedebat, tenere, contabuit. Digna
-est, meo quidem judicio, quam honest� ut nos sumus colant pellices, quam
-venerentur pro meretrici� virtutis numine.
-
-_Octavia._ Et timebat a marito sibi, si rescisset, et metus animos
-dedit. Currerem ego ad mortem: ferro aperirem anim� viam infamiam
-fugienti.
-
-_Tullia._ Malim ego meis, quam mariti, perire manibus. O hominum
-inhumanitatem! Arrogant sibi omnia, nobis negant. Probro sibi putant
-verti (qu� insania!) nostr� si libidini ignoverint, uxori si
-pepercerint, cui parcerent leones. Cum captus est a Borbonio et Lanoyo
-Franciscus rex, fusis in pugna Papiensi copiis, lacrymis sinum,
-questibus coelum implevit puellarum longe pulcherrima Francisca Foxia.
-Rem narrabo, Octavia mea, scitu dignam et miseratione. Principi Mars
-militabat, Princeps Veneri; fortis imperator Marti, fortissimus miles
-Veneri. Amabat cingi sibi caput lauro et myrto. Erat, inter aulicos, vir
-summo in Armorica loco natus, Joannes Castrobriandus, cui uxor forma
-divina. Noverat Regis mores, et mulierum ingenium. Expostulabant amici,
-quod illis, quod Aul� toti uxoris negaret adspectum, ac si solem
-negaret. Puella, viginti nata annos, unico mater partu, �tatem non
-l�serat: si vidisses, virginem dixisses. Causabatur animum uxori non
-esse ex Armorica excedere, unum ne quidem passum. Scribebat veniret, et
-Rex in hoc totus erat. Nequicquam omnia. Et subirasci uxori simulabat
-doli artifex. Dum forte it cubitum, excidit negligenti pars annuli aurei
-media. Vidit qui a cubiculo erat, collectam hero restituit.--�Mallem,�
-inquit herus, �jacturam centum talentorum fecisse.� Suspicione
-assequutus est acris Rex ingenii quid id rei esset. Corrupto cubiculario
-spe et pretio, ea arte et cura fingitur similis, ut discrimen
-intercederet nullum, et capi etiam a marito altera posset pro altera.
-Mittitur uxori, ac paucos post dies, appellit Lutetiam l�ta, et mariti
-petit amplexus. Stupet, et tantum non excandescit, quod dict� oblita
-legis advenisset non advocata. Stupet et illa, et dimidium annulum
-promit.--�Aliud qu�ris autoramentum a me?� inquit. �Jussisti, cum
-mitteres, proficiscerer ad te. Absque commeatu non veni. Accepi, et
-convenit h�c pars optime, quam mihi servavi, annuli parti.� Sensit ille
-sibi fraudem factam, et pressit dolorem, ne fabula fieret. Postera die,
-Ludovica, Regis mater, accersit ad se puellam: favebat ultro gnati
-cupidinibus. �Nam,� dixit, �excellis forma et ingenio. Quid latebas in
-regni angulo, mirabilis foemina? Deerat Aul� id sidus.� Paucis omnia:
-Regi mirifice placuit puella, et puell� Rex; amantibus propere cessit.
-Etiam non regnanti et in throno non sedenti omnia cedunt Amori; cedet et
-regnanti tetrica Minerv� virginitas. �gre videbatur ferre maritus,
-obmurmurabat, minitabatur. Igitur percussa metu uxor non vivebat.
-Abditum animadvertit dolorem Rex amans; abductam locat in tuto. Sic
-ducebant festos dies alter in alterius sinu; sed Mars, sanguinis avidus,
-placid� hanc invidit Veneri laudem. Paucos post menses Mediolanensibus
-Rex infert bellum, animosior quam prudentior; cecidit pr�ceps e summa
-felicitate, capto ad Papiam et in Hispaniam perducto, miserabilis
-puella. Quid consilii caperet, ad foedam reducta inopiam? Cepit a
-desperatione. Perituram egerunt Eumenides ad maritum; nam intervenerant
-affines placando. Non Gallus, sed Scytha recepit in domum pallidam et
-moerentem, non in gratiam: ac si non uxorem reciperet, sed veneficam et
-strygem. Cum nata et ancilla includit cubiculo: nihil infelici pr�terea
-cum mortalibus ullis usus aut commercii. Decessit vero e vita nata
-infans, et secum abstulit moriens quicquid reliquum supererat
-humanitatis in gladiatoris pectore. Nondum decem transierant dies, cum
-intrat ira furens. �Scis, adultera,� intonat, �quas mihi inflixeris
-infami� notas immerenti. Damnasti ipsa te morti cum deliquisti. T�deat,
-hercle! te vit�, qu�, honore amisso, jamdudum vivere desiisti. Nam vita
-vera est bonis honos. Moriendum est. Parata ecce supplicio sunt omnia;
-ipsa eris? Aude generosa cohonestare morte vitam, quam flagitiis
-conscelerasti. Nec me flectere precando posse putes: Acheronta prius
-moveris.� Satellites duo et chirurgus carnifex aderant impio. Vociferans
-educitur e lecto puella; et nequicquam Superum hominumque obtestans opem
-et fidem, solutis brachiorum et crurum venis, crudeliter morti datur.
-Meliori digna aut fato aut marito, sic periit. Et hi sibi vertunt laudi
-nequissimi lanii, quod in ursis et pardis, si fieret, probro verterent
-hominum belluarumque communi parenti Natur�. Satis equidem, mea
-sententia, generos� esset supplicii puell� poenam meruisse et sumi
-potuisse. Sed dum colloquimur et confabulamur, cara Octavia, dies
-consumpta est. Crastina, si vacabis, plura. Vale, corculum, et me ama si
-beatam velis.
-
-_Octavia._ Nulla unquam Amor nocte tot attulit mihi voluptates
-indulgens, ut hac tu die, cognata, his tuis fabulis. Tecum, per sicca
-Minerv� cadurda! malim esse sic loquente tota die, quam ipso cum Amore
-tota nocte cevente. Vale, cognata.
-
-_Tullia._ Lepidum caput! Vale, cognata. Si non valeas, nulla sim! Vale.
-
-_Octavia._ Vale et tu, Cotytto mea. Qu� si ingeniosa non fuisses, silex
-essem. Vitam a parentibus accepi, a te ingenium. Lutum est sine ingenio
-puella.
-
-_Tullia._ Sua si non surgat ab humilitate, fervido animi conatu, dic,
-Octavia, quid foemina abjectius, miserius, inquinatius? Matula est vit�
-particeps immeienti concubino. Quid pr�terea? O sordes! o dedecus! Nunc
-vale, et osculum da.
-
-
-
-
-                           COLLOQUIORUM FINIS
-
-
-
-
-                                APPENDIX
-
-
-
-
-
-(_Sequitur in Autographo Meursii De Laudibus Aloisi� Poemation: nec
-ausim dicere deesse nihil._)
-
-                                  ----
-
-                            DAN. HE*** B***
-
-
-
-                     POEMATION DE LAUDIBUS ALOISI�
-
-
-                                  ----
-
-
-    Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti
-    Unica laus! �tas talem non jactat avorum.
-    Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:
-    Te peterent Mus� amplexu: te l�tus Apollo
-    Ambiret mirans, interque Heroidas, unam
-    Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.
-    Hos audax potuisti animos afflare Pudori
-    Virgineo, et stabili timidum componere bello?
-    Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget
-    Hostem insultantem verbis, et dira minantem.
-    Delicias tam culti operis mirata Dione
-    Decipitur, laudesque novas spe concipit �gra.
-    �Ite citi, ite mei, sed penna,� dixit, �Amores,
-    �Pr�pete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;
-    �Ad virides ripas festis celebrate puellam
-    �Lusibus, et dur� laudes inscribite cauti.
-    �Nostra vel ahenas animas incendere tela
-    �Illa missa manu poterunt; et vincula virtus
-    �Induet, et currus nostros captiva sequetur.
-    �O! nunc florenti qu� surgis odoreas regno,
-    �Te veneror, tener� donum immortale puell�!�
-
-    Non tulit hos animos secum indignata Minerva,
-    Subridensque novas movet iras:--�Improba,� dixit,
-    �Hostiles sunt insidi�, Venus improba; vanas
-    �Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.
-    �An dubitas? Sunt insidi�: tibi nectere pura
-    �Hos est ausa dolos impur� virgo pudoris
-    �Ill�si; premit ense minax, et cominus instat.
-    �Insequitur victrix tua te ad spel�a subantem,
-    �Et spoliis acer bello inclarescet opimis.
-    �Ingeniosa tuis sub signis militat in te;
-    �Qua melius mentes foedis dimoverit arte
-    �A vitiis, a te vitiorum gurgite c�co?
-    �Insan� ante oculos, bene sana, libidinis �stus,
-    �Et scelera exponit putri manantia tabo,
-    �Sordesque Auge� ex stabulis coenoque fluenti,
-    �Et quos ausa furis scelerata in nocte furores.�
-
-    Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.
-    --�Nos postquam,� dixit, �nudas videre sub Ida
-    �Excit� Dryades, et lecto judice vici,
-    �Omnes una tuli crudelis Palladis iras.
-    �Quare odiis, non �qua movens, insurgis iniquis?
-    �Nam qu� culpa Deas forma si vincimus omnes?
-    �Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto
-    �Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes
-    �Intentare minas? Speras excindere regna
-    �Posse mea, et l�tos interturbare triumphos?
-    �Non facies.� Blande subrisit tetrica Pallas:
-    --�Sed faciet pr�stans,� infit, �virtute puella.
-    �Eruet h�c �tas, et luctus invehet ultrix.
-    �Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores
-    �Fidenti eripiet: fugies sub Tartara moerens.�
-
-    O coelo, salve, nova lux qu� surgis Ibero!
-    Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,
-    Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:
-    Risusque et cantus, cum luce, per �thera late
-    Diffundit circum; suaves exhalat odores
-    Flora tibi, sidusque novum nova sidera coeli
-    Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris
-    Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.
-    O non herois, sed vere nobilis heros!
-    Quod Natura negat, sexum deponere visa es:
-    Namque ultra egrediens, animos curasque viriles
-    Induis, et tete ponens generosa relinquis.
-    Indigetem superis missam feliciter oris
-    Quis neget, et Phoebi coelesti germine cretam?
-    O coelo, salve, nova lux qu� surgis Ibero!
-
-
-
-
-
-
-
-
-                         TUBERONIS GENETHLIACON
-
-
-                          _Versibus senariis._
-
-                                  ----
-
-
-    Quate, feriata Musa, rauca cymbala,
-    Raucosque ab usto pectore excrea modos;
-    Certent cananti gracculi et ran� tibi,
-    Nec h�, nec illi rancidos vincant sonos.
-    Et comice larvam indue, et risum move:
-    Tubero est canendus; quid moraris? incipe.
-
-    Cum parturiret fessa mater pondere:
-    �Lucina Juno, fer bonam favens opem!�
-    Clamat. Gementis luridum in vultum exspuit
-    Aversa Juno, gannit et retro fugit.
-    Laverna venit: �H� me� partes erunt,�
-    Dixit renidens, et manus lavit Styge.
-    Obstetricatur, ac cadentem suscipit
-    De matre. Prima vagienti basia
-    Impingit, ebria gaudio et spe pr�scia.
-    Venit Cotytto usquequaque pruriens;
-    Venit loquendi filius Mai� artifex,
-    Catusque technas fingere, et c�cos dolos;
-    Et hac et illac pervolant species vag�:
-    Simulatio, Fraus, Sanna, Spes, Perjurium.
-    Levibus micantes increpat alapis nates
-    Procax Laverna; ringit, et plaudit sibi.
-    �Io triumphe!� clamat, et, saliens, citos
-    Tollit cachinnos. �O meum, puer, decus,
-    �O gloria,� inquit, �ominer quid non tibi?
-    �Versutiorem nulle proferet dies.
-    �Seu moliend� non timentibus neci,
-    �Seu invehend� pr�petim calumni�
-    �Appellas animum, lauream nemo auferet,
-    �O laureatum nobilis verp� caput!
-    �Cedant Sinones et Phrynonides futiles,
-    �Cedat et Ulysses, Sysiphus et cedat vafer;
-    �Arx tu mihi eris, unde, cum opus sit, petam
-    �Mea tela, fraudes, et tuas dotes, dolos.
-    �Sed sanctiorem moribus solers dabo
-    �Nusquam videri. Falle: sic tuto potes.
-    �Compone vultum, nam interest mores minus.
-    �Quis ibit ad te per tuas Symplegadas?
-    �Respectum habere credulus jactat? sapit?
-    �Non sapit. Obliquas annulus Gygis vias
-    �Non sic docebat, ut magnus te condocet
-    �Amor latendi. Quis fies, nemo sciet.
-    �O te, Lavern�, puppe, dignum amplexibus!
-    �Assiduus aris cultor, et templis frequens
-    �Spectator aderis, et simul spectaculum.
-    �Erit sed intus numen Ambitio furens,
-    �Et Livor ater, ultionis et coquens
-    �Rabies medullas, et putens auri Fames.
-    �Colant inepti quod decet, tu quod juvat,
-    �Juvenis subunct� naris, et dolis senex.
-    �Quid non tibi optem? quid quidem non ominer?
-    �Superes meis me versipellis artibus,
-    �Laverniones inter Heros unicus.
-    �Meumque numen sedeat in sinu tuo,
-    �In te Laverna me petam et peti velim.�
-    Hiec sternuit; pedit puer: ita omen capit.
-
-    Ridet Cotytto, plaudit et teretes manus.
-    Vultus lepore vivido floret nitens,
-    Oculi procaces excitent salaciam,
-    Vel dormientem, vel gravi stupidam situ.
-    Nud� papill�, nuda sunt et brachia,
-    Et femora ficta vivo e marmore et nive
-    Viva. Sed alvi qua latet timide abdita
-    Sexus honestas, sericum partem igneam
-    Male tuetur; lucidam nubem putes.
-    Animi libido suasit; amens improbe
-    Rapidis fatigat agiles artus motibus;
-    OEstroque c�co percita, ultro diffluit
-    Resoluta, et alba tabe conspuit femora.
-    --�Pulcher puelle,� dixit, �o gaudii apex,
-    �Cert�que spei, laudis et cumulus me�!
-    �Tu Bapta sacris arrigens stabis meis:
-    �Tu pr�eris ardens incita tentigine,
-    �Patieris et ages fortia unus fortiter,
-    �Cin�dus et pedico longe acerrimus.
-    �Munificam habebis, per libidines meas!
-    �Me quoque. Subando nulla fregerit tuam
-    �Veneris repugnans fervid� salacitas,
-    �Antica seu postica tecum misceat
-    �Pr�lia. Stupebit et lumbos tibi invidens
-    �Semper recentes, semper et votis pares
-    �Tuisque meisque, Lampsaceno cultus solo.
-    �Aciem retundet parma nulla spiculi;
-    �Stricti timebit olim acinacis minas
-    �Senio sepulta Pyrrha, nec parces seni.
-    �Surges in arma bile salsa turgidus
-    �Penem, nec ulla vires hauserit Venus:
-    �Fessis virescet artubus robur novum.
-    �Nec parce lumbis; ipsa ven� spiritus
-    �Haust� refundam, virus et dulce ingeram.
-    �Nec, Hercle! parces, probe novi indolem.
-    �Tibi figuras induet miras Venus;
-    �Nec impotenti se negabit impotens,
-    �Vag� negabit et nihil libidini.
-    �Fellabis, irrumabis, applaudam videns;
-    �Fellaberis vicissim, et irrumaberis.
-    �Cibo voluptas scelere crescet addito:
-    �Erit �stuanti dulcior quo turpior.
-    �Sed qui sinistr� dixerim nequitias
-    �Manus? Ut scelesta ludet! ut pro conjuge
-    �Pr�sto erit! inanem ut sicca pugnam conseret!
-    �Sed h�c sub umbra. Te superfusa teges
-    �Tuasque furias nocte; livor perspicax
-    �Istis hebescet artibus lusus malis.
-    �Frontem pudore pinge solers, non tuo.
-    �Pinges, et ecce gaudeo pictam bene,
-    �Et mentietur te probum vultus pudens,
-    �Et mentienti plebs dabit vecors fidem.
-    �Quid non tibi optem? Quid quidem non ominer?�
-
-    Silet; puellus arrigit: ita omen capit.
-
-    --�Meas tibi omnes ingeram plenis opes
-    �Manibus, Stygis spes, o puelle,� subjicit
-    Virgam coruscans auream Cyllenius.
-    �Linam dolosis dulce labris toxicum;
-    �Bibent loquentem; tinget et pr�cordia
-    �Cupidas per aures lapsa pestis intima.
-    �Inflexione vocis, usus ut feret,
-    �Apte cadentis, et miris ambagibus,
-    �Facies loquendo, qu� tibi sententia
-    �Stet fixa menti, nullus ut intelligat:
-    �Mellitus ore, corde amaro felleus.
-    �Mentem Solones et suam belle minus
-    �Tenebricoso volverint silentio.
-    �Salus malorum, sed bonis eris scopus;
-    �Tibi damna, luctus et neces erunt malo.
-    �Fraudes peritus nectere, ut fidens virum
-    �Simulabis ater candidum! Misto virus
-    �Ut temperabis melle! Sparsis et rosis
-    �Suavique florum rore, ut aspidem teges!
-    �Et �stuabis interim pecuni�
-    �Amore turpi, nec sitim sedaverit
-    �Pretiosa late et nota tempestas Tagi.
-    �Auspex sed artes ipse suggeram novas.
-    �Ibis dolosi furva per compendia,
-    �Sed tuta, lucri, me duce, ad summas opes;
-    �Quid juverit ille Jupiter tibi verterit.
-    �Ad genua supplex accides serviliter;
-    �Adblandiere, mimum agens scurriliter.
-    �Nil turpe duces quod modo lucro cadat;
-    �Relligio in arca, Numen in nummis erit;
-    �Fortuna socors ruet in amplexus tuos:
-    �Lenocinabor, teque viso pruriet.
-    �Nec deeris ipse tu tibi falsa artifex
-    �Miscere veris, seriis ludibria;
-    �Sic perspicaces in tuas plagas cadent,
-    �Etiam volentes, per meas pr�stigias.
-    �Habebis in te quod probem, quod �muler,
-    �Sycophanta, leno, furcifer, foetus dolis!�
-
-    Ungues adunci pruriunt puero: capit
-    Sic omen ille. Gaudet Atlantis nepos;
-    Strepit Laverna rancidum quid succinens;
-    Mollis Cotytto flexiles lumbos agit.
-
-
-
-
-
-                                PARISIIS
-
-                               _Ex typis_
-
-                            CAROLI UNSINGER
-
-                           Rue du Bac, n� 83
-
-
-
-
-                         Note de transcription
-
-
-Pour la pr�paration de cette transcription ont �t� consult�s aussi
-l'�dition originale du 1660[?] _Aloisi� Sige� Toletan�: Satyra sotadica
-de arcanis amoris et Veneris (Pars altera: Veneres)/Aloisia Hispanice
-scripsit; Latinitate donavit Ioannes Meursius. V.C._; l'edition du 1751
-_Joannis Meursii eleganti� latini sermonis: Petri Aretini
-Pornodidascalus seu, de astu nefario horrendisque dolis, quibus impudic�
-mulieres iuventuti incaut� insidiantur, dialogus_ et celui publi� �
-Londres en 1781: _Joannis Meursii Eleganti� latini sermonis seu Aloisia
-Sig�a Toletana De arcanis Amoris & Veneris, adjunctis Fragmentis
-quibusdam Eroticis, Nova Editio emendatior, Pars I et II_.
-
-Les erreurs d'impression suivants ont �t� corrig�es:
-
-  - *p. X, note (I):* _Eclaircissements sur le � Meursius.�_ -->
-    _Eclaircissements sur le �Satyre Sotadique de Nicolas Chorier,
-    connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius.�_ [dans le livre "La
-    Curiosit� litt�raire et bibliographique. Articles litt�raires.
-    Reproduction, extraits et analyses d'ouvrages curieux. Notices de
-    livres rares. Anecdotes, etc. Troisi�me s�rie, Isidore Lisieux,
-    Paris (1882), p. 177"]
-  - *p. XII, note (I):* _les Dialogues de Luis_a --> _les Dialogues de
-    Luisa_ [_a_ italique]
-  - *p. XXI, l. -8:* qni Jovem non timebant. --> qui Jovem non timebant.
-  - *p. XXII, l. 16-17:* Machiavellum Florentinnm --> Machiavellum
-    Florentinum
-  - *p. XXIII, l. 17:* triumphati nvirtuti --> triumphanti virtuti
-  - *p. 15, l. -3:* Totam me jam ocupas --> Totam me jam occupas
-  - *p. 32, l. 14:* Osculum impinge mibi --> Osculum impinge mihi
-  - *p. 58, l. -1:* quas imperas, deshonestat --> quas imperas,
-    dehonestat
-  - *p. 81, l. 4:* patientiam comparabant Aderat. Virginensis marito -->
-    patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito
-  - *p. 90, l. -1:* !lle, ut pueri solent, --> Ille, ut pueri solent,
-  - *p. 122, l. -9:* Moves me ab libidinem --> Moves me ad libidinem
-  - *p. 130, l. 7:* sin nimus, videris --> sin minus, videris
-  - *p. 133, l. -2:* intra pauco dies --> intra paucos dies
-  - *p. 163, l. -2:* nu!la impatientiam libidinis solata est --> nulla
-    impatientiam libidinis solata est
-  - *p. 176, l. -10:* Tibi dixeris h�c. --> Tibi dixerit h�c.
-  - *p. 201, l. 6:* Sic enim immortalitem --> Sic enim immortalitatem
-  - *p. 202, l. 11:* nov� impregnationis --> nov� impr�gnationis
-  - *p. 229, l. -3-2:*  Post ef-effundit --> Post effundit
-  - *p. 236, l. 6:* Callypiges --> Callipyges
-  - *p. 242, l. -10:* Potsquam --> Postquam
-  - *p. 249, l. -8:* libididinem --> libidinem
-  - *p. 258, l. 16:* quiquid --> quidquid
-  - *p. 261, l. 1-2:* so rore --> sorore
-  - *p. 263, l. -3:* Vel perspicassimas fugiunt --> Vel perspicacissimas
-    fugiunt
-  - *p. 274, l. 3:* Tullia, mea --> Tullia mea
-  - *p. 287, l. 13-14:* oppor-portuno --> opportuno
-  - *p. 314, l. -6:* Nihil pr�tera habeo --> Nihil pr�terea habeo
-  - *p. 323, l. 9:* et vi urget, Mox --> et vi urget. Mox
-  - *p. 340, l. -5:* Stricti timebit o lim --> Stricti timebit olim
-
-Latin douteuse:
-
-  - *p. XV, l. -1* brevis gaudii aut spe aut gusto --> gustu
-    [_gustum_=entr�e de table, _gustus_=d�gustation] [l'edition 1660 a
-    _gustu_]
-  - *p. XXIII, l. 5:* Non ocyus [_ainsi l'edition 1781_] --> Non ocius
-  - *p. 221, l. 6-7* hymen�um iceamus [_frappons le marriage_? L'edition
-    du 1781 a _inceamus_. Plus v�ritablement: _ineamus_ ou _cieamus_]
-
-Erreurs de grec (accents et erreurs typographiques): dans cette
-transcription ont �t� signal�s les le�ons qui semblent le plus
-probables:
-
-  - *p. 14 l. -2:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL
-    LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI
-    U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-    U+03bd~} --> {~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH PSILI U+1f30~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH
-    PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}
-  - *p. 15 l. 2:* {~GREEK CAPITAL LETTER EPSILON U+0395~}{~GREEK SMALL
-    LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-    U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} --> {~GREEK CAPITAL
-    LETTER EPSILON WITH PSILI U+1f18~}{~GREEK SMALL LETTER SIGMA
-    U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-    WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ALPHA U+03b1~}
-  - *p. 23 l. -2:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA
-    U+1f79~} {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON U+03c5~} {~GREEK SMALL
-    LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK
-    SMALL LETTER EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-    U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} --> {~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON WITH VARIA U+1f78~} {~GREEK SMALL LETTER TAU
-    U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    UPSILON WITH PERISPOMENI U+1fe6~} {~GREEK SMALL LETTER KAPPA
-    U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL
-    LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL
-    LETTER EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}
-  - *p. 29 l. 6:* {~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL
-    LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-    U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER MU
-    U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI
-    U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-    WITH PSILI U+1f00~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK
-    SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH PSILI
-    U+1f20~} --> {~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ETA U+03b7~} {~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-    U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}, {~GREEK SMALL
-    LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ETA WITH OXIA U+1f75~}
-  - *p. 29 l. 7:* {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-    U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    FINAL SIGMA U+03c2~} --> {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER UPSILON WITH OXIA U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-    U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    FINAL SIGMA U+03c2~}
-  - *p. 29 l. 7:* {~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER PSI U+03c8~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ETA U+03b7~} --> {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK
-    SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER PHI
-    U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}
-  - *p. 29 l. 8:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-    U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} --> veritablement
-    {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA
-    U+03c2~}, mais peut-�tre aussi _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH
-    PSILI AND OXIA U+1f04~}{~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK
-    SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA
-    U+03c2~}_, _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA
-    U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}_ ou
-    _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER
-    PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER
-    DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK
-    SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}_
-
-Les �ditions du 1660 et du 1781 ont aussi plusieurs erreurs dans le grec
-et sont pas des bonnes r�f�rences.
-
-Dans la transcription a �t� pr�serv� l'usage (fran�ais) des guillemets
-pour le discours directe, en particulier r�p�tant un guillemet � de
-rappel au d�but de chaque nouveau paragraphe. Le texte orignal a,
-cependant, plusieurs erreurs d'ouverture et de fermeture des guillemets:
-
-  - *p. XXV, l. 11*: --�Pergam,� --> --�Pergam,�
-  - *p. 49, l. 15-16:* �Anima, Venus mea,� dicebat, �quam me --> �Anima,
-    Venus mea,� dicebat, �quam me
-  - *p. 58, l. 6-7:* veredum hunc tuum� (cunnum ostendebat) �septem
-    decursionibus subigere. --> veredum hunc tuum� (cunnum ostendebat)
-    �septem decursionibus subigere.
-  - *p. 87, l. 15:* --�Nunc meum agnosco,� --> --�Nunc meum agnosco,�
-  - *p. 88, l. -13:* --�Memor ero promissi,� --> --�Memor ero promissi,�
-  - *p. 110, l. 12:* �loquere. �--Conabor,� --> �loquere.--Conabor,�
-  - *p. 112, l. 9-10:* Sub h�c, mater:--�Nata, --> Sub h�c,
-    mater:--�Nata,
-  - *p. 112, l. -11:* �Ego sane,� dicebat, �huic rei assuevi --> �Ego
-    sane,� dicebat, �huic rei assuevi,
-  - *p. 122, l. 14-15:* inquit, ��agedum.--�Quid agam?� --> inquit,
-    �agedum.--Quid agam?�
-  - *p. 141, l. 7:* --�Momento faxo,� inquit, �dolorem --> --�Momento
-    faxo,� inquit, �dolorem
-  - *p. 156, l. -10-9:* �tuaque interest sciri, Rangoni.--�Quid vero
-    istud est?� --> �tuaque interest sciri, Rangoni.--Quid vero istud
-    est?�
-  - *p. 167, l. 4:* cito fiet.� --> cito fiet.�
-  - *p. 195, l. -5:* �Nulli cedebam,� adjicit, �ex --> �Nulli cedebam,�
-    adjicit, �ex
-  - *p. 279, derni�re ligne:* --�Robertum,� reponit, �volo tibi -->
-    --�Robertum,� reponit, �volo tibi
-  - *p. 305, l. 10:* --�Curabo omnia,� subjicit Juditha; �nec -->
-    --�Curabo omnia,� subjicit Juditha; �nec
-  - *p. 315, l. 5:* qualis marito,� ait Ludovicus, �nescia --> qualis
-    marito,� ait Ludovicus, �nescia
-  - *p. 318, l. -7-6:* --Ergo exeo, nata, �reponit mater. �At tuo -->
-    --Ergo exeo, nata,� reponit mater. �At tuo
-  - *p. 321, l. -5:* �--Coiverant ante in nobis,� --> --�Coiverant ante
-    in nobis,�
-  - *p. 339, l. 4:* �O gloria,� --> �O gloria,�
-
-
-
-
-*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
-
-                     A Word from Project Gutenberg
-
-
-We will update this book if we find any errors.
-
-This book can be found under: http://www.gutenberg.org/ebooks/42212
-
-Creating the works from public domain print editions means that no one
-owns a United States copyright in these works, so the Foundation (and
-you!) can copy and distribute it in the United States without permission
-and without paying copyright royalties.  Special rules, set forth in the
-General Terms of Use part of this license, apply to copying and
-distributing Project Gutenberg(tm) electronic works to protect the
-Project Gutenberg(tm) concept and trademark. Project Gutenberg is a
-registered trademark, and may not be used if you charge for the eBooks,
-unless you receive specific permission. If you do not charge anything
-for copies of this eBook, complying with the rules is very easy. You may
-use this eBook for nearly any purpose such as creation of derivative
-works, reports, performances and research. They may be modified and
-printed and given away - you may do practically _anything_ with public
-domain eBooks.  Redistribution is subject to the trademark license,
-especially commercial redistribution.
-
-
-
-                   The Full Project Gutenberg License
-
-
-_Please read this before you distribute or use this work._
-
-To protect the Project Gutenberg(tm) mission of promoting the free
-distribution of electronic works, by using or distributing this work (or
-any other work associated in any way with the phrase "Project
-Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
-Gutenberg(tm) License available with this file or online at
-http://www.gutenberg.org/license.
-
-
- Section 1. General Terms of Use & Redistributing Project Gutenberg(tm)
-                            electronic works
-
-
-*1.A.* By reading or using any part of this Project Gutenberg(tm)
-electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
-and accept all the terms of this license and intellectual property
-(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all the
-terms of this agreement, you must cease using and return or destroy all
-copies of Project Gutenberg(tm) electronic works in your possession. If
-you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
-Gutenberg(tm) electronic work and you do not agree to be bound by the
-terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
-entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
-
-*1.B.* "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
-used on or associated in any way with an electronic work by people who
-agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few things
-that you can do with most Project Gutenberg(tm) electronic works even
-without complying with the full terms of this agreement. See paragraph
-1.C below. There are a lot of things you can do with Project
-Gutenberg(tm) electronic works if you follow the terms of this agreement
-and help preserve free future access to Project Gutenberg(tm) electronic
-works. See paragraph 1.E below.
-
-*1.C.* The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the
-Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of
-Project Gutenberg(tm) electronic works. Nearly all the individual works
-in the collection are in the public domain in the United States. If an
-individual work is in the public domain in the United States and you are
-located in the United States, we do not claim a right to prevent you
-from copying, distributing, performing, displaying or creating
-derivative works based on the work as long as all references to Project
-Gutenberg are removed. Of course, we hope that you will support the
-Project Gutenberg(tm) mission of promoting free access to electronic
-works by freely sharing Project Gutenberg(tm) works in compliance with
-the terms of this agreement for keeping the Project Gutenberg(tm) name
-associated with the work. You can easily comply with the terms of this
-agreement by keeping this work in the same format with its attached full
-Project Gutenberg(tm) License when you share it without charge with
-others.
-
-
-*1.D.* The copyright laws of the place where you are located also govern
-what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
-a constant state of change. If you are outside the United States, check
-the laws of your country in addition to the terms of this agreement
-before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
-creating derivative works based on this work or any other Project
-Gutenberg(tm) work.  The Foundation makes no representations concerning
-the copyright status of any work in any country outside the United
-States.
-
-*1.E.* Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
-
-*1.E.1.* The following sentence, with active links to, or other
-immediate access to, the full Project Gutenberg(tm) License must appear
-prominently whenever any copy of a Project Gutenberg(tm) work (any work
-on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the
-phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed,
-performed, viewed, copied or distributed:
-
-    This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
-    almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away
-    or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License
-    included with this eBook or online at http://www.gutenberg.org
-
-*1.E.2.* If an individual Project Gutenberg(tm) electronic work is
-derived from the public domain (does not contain a notice indicating
-that it is posted with permission of the copyright holder), the work can
-be copied and distributed to anyone in the United States without paying
-any fees or charges. If you are redistributing or providing access to a
-work with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on
-the work, you must comply either with the requirements of paragraphs
-1.E.1 through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
-Project Gutenberg(tm) trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
-1.E.9.
-
-*1.E.3.* If an individual Project Gutenberg(tm) electronic work is
-posted with the permission of the copyright holder, your use and
-distribution must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and
-any additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
-will be linked to the Project Gutenberg(tm) License for all works posted
-with the permission of the copyright holder found at the beginning of
-this work.
-
-*1.E.4.* Do not unlink or detach or remove the full Project
-Gutenberg(tm) License terms from this work, or any files containing a
-part of this work or any other work associated with Project
-Gutenberg(tm).
-
-*1.E.5.* Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
-electronic work, or any part of this electronic work, without
-prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
-active links or immediate access to the full terms of the Project
-Gutenberg(tm) License.
-
-*1.E.6.* You may convert to and distribute this work in any binary,
-compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
-word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
-distribute copies of a Project Gutenberg(tm) work in a format other than
-"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
-posted on the official Project Gutenberg(tm) web site
-(http://www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or
-expense to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a
-means of obtaining a copy upon request, of the work in its original
-"Plain Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include
-the full Project Gutenberg(tm) License as specified in paragraph 1.E.1.
-
-*1.E.7.* Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
-performing, copying or distributing any Project Gutenberg(tm) works
-unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
-
-*1.E.8.* You may charge a reasonable fee for copies of or providing
-access to or distributing Project Gutenberg(tm) electronic works
-provided that
-
-  - You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
-    the use of Project Gutenberg(tm) works calculated using the method
-    you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed
-    to the owner of the Project Gutenberg(tm) trademark, but he has
-    agreed to donate royalties under this paragraph to the Project
-    Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid
-    within 60 days following each date on which you prepare (or are
-    legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty
-    payments should be clearly marked as such and sent to the Project
-    Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in
-    Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg
-    Literary Archive Foundation."
-
-  - You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
-    you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
-    does not agree to the terms of the full Project Gutenberg(tm)
-    License. You must require such a user to return or destroy all
-    copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
-    all use of and all access to other copies of Project Gutenberg(tm)
-    works.
-
-  - You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
-    any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
-    electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
-    receipt of the work.
-
-  - You comply with all other terms of this agreement for free
-    distribution of Project Gutenberg(tm) works.
-
-
-*1.E.9.* If you wish to charge a fee or distribute a Project
-Gutenberg(tm) electronic work or group of works on different terms than
-are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
-from both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
-Hart, the owner of the Project Gutenberg(tm) trademark. Contact the
-Foundation as set forth in Section 3. below.
-
-*1.F.*
-
-*1.F.1.* Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
-effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
-public domain works in creating the Project Gutenberg(tm) collection.
-Despite these efforts, Project Gutenberg(tm) electronic works, and the
-medium on which they may be stored, may contain "Defects," such as, but
-not limited to, incomplete, inaccurate or corrupt data, transcription
-errors, a copyright or other intellectual property infringement, a
-defective or damaged disk or other medium, a computer virus, or computer
-codes that damage or cannot be read by your equipment.
-
-*1.F.2.* LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
-of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
-Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
-Gutenberg(tm) trademark, and any other party distributing a Project
-Gutenberg(tm) electronic work under this agreement, disclaim all
-liability to you for damages, costs and expenses, including legal fees.
-YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT LIABILITY,
-BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE PROVIDED IN
-PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE TRADEMARK OWNER, AND
-ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE LIABLE TO YOU FOR
-ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR INCIDENTAL DAMAGES
-EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH DAMAGE.
-
-*1.F.3.* LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
-defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
-receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
-written explanation to the person you received the work from. If you
-received the work on a physical medium, you must return the medium with
-your written explanation. The person or entity that provided you with
-the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
-refund. If you received the work electronically, the person or entity
-providing it to you may choose to give you a second opportunity to
-receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
-is also defective, you may demand a refund in writing without further
-opportunities to fix the problem.
-
-*1.F.4.* Except for the limited right of replacement or refund set forth
-in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS,' WITH NO OTHER
-WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
-WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
-
-*1.F.5.* Some states do not allow disclaimers of certain implied
-warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
-If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
-law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
-interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
-the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
-provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
-
-*1.F.6.* INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
-trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
-providing copies of Project Gutenberg(tm) electronic works in accordance
-with this agreement, and any volunteers associated with the production,
-promotion and distribution of Project Gutenberg(tm) electronic works,
-harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
-that arise directly or indirectly from any of the following which you do
-or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg(tm)
-work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
-Project Gutenberg(tm) work, and (c) any Defect you cause.
-
-
-   Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg(tm)
-
-
-Project Gutenberg(tm) is synonymous with the free distribution of
-electronic works in formats readable by the widest variety of computers
-including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
-because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
-people in all walks of life.
-
-Volunteers and financial support to provide volunteers with the
-assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg(tm)'s
-goals and ensuring that the Project Gutenberg(tm) collection will remain
-freely available for generations to come. In 2001, the Project Gutenberg
-Literary Archive Foundation was created to provide a secure and
-permanent future for Project Gutenberg(tm) and future generations. To
-learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and
-how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 and the
-Foundation web page at http://www.pglaf.org .
-
-
-  Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
-                               Foundation
-
-
-The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
-501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the state
-of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal Revenue
-Service. The Foundation's EIN or federal tax identification number is
-64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
-http://www.gutenberg.org/fundraising/pglaf . Contributions to the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation are tax deductible to the
-full extent permitted by U.S.  federal laws and your state's laws.
-
-The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr.
-S. Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
-throughout numerous locations. Its business office is located at 809
-North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
-business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
-information can be found at the Foundation's web site and official page
-at http://www.pglaf.org
-
-For additional contact information:
-
-    Dr. Gregory B. Newby
-    Chief Executive and Director
-    gbnewby@pglaf.org
-
-
-Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary
-                           Archive Foundation
-
-
-Project Gutenberg(tm) depends upon and cannot survive without wide
-spread public support and donations to carry out its mission of
-increasing the number of public domain and licensed works that can be
-freely distributed in machine readable form accessible by the widest
-array of equipment including outdated equipment. Many small donations
-($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
-status with the IRS.
-
-The Foundation is committed to complying with the laws regulating
-charities and charitable donations in all 50 states of the United
-States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
-considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
-with these requirements. We do not solicit donations in locations where
-we have not received written confirmation of compliance. To SEND
-DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state
-visit http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-While we cannot and do not solicit contributions from states where we
-have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
-against accepting unsolicited donations from donors in such states who
-approach us with offers to donate.
-
-International donations are gratefully accepted, but we cannot make any
-statements concerning tax treatment of donations received from outside
-the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
-
-Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
-methods and addresses. Donations are accepted in a number of other ways
-including checks, online payments and credit card donations. To donate,
-please visit: http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-
- Section 5. General Information About Project Gutenberg(tm) electronic
-                                 works.
-
-
-Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg(tm)
-concept of a library of electronic works that could be freely shared
-with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
-Gutenberg(tm) eBooks with only a loose network of volunteer support.
-
-Project Gutenberg(tm) eBooks are often created from several printed
-editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. unless
-a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily keep eBooks
-in compliance with any particular paper edition.
-
-Each eBook is in a subdirectory of the same number as the eBook's eBook
-number, often in several formats including plain vanilla ASCII,
-compressed (zipped), HTML and others.
-
-Corrected _editions_ of our eBooks replace the old file and take over
-the old filename and etext number. The replaced older file is renamed.
-_Versions_ based on separate sources are treated as new eBooks receiving
-new filenames and etext numbers.
-
-Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
-
-    http://www.gutenberg.org
-
-This Web site includes information about Project Gutenberg(tm),
-including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
-Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
-subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/42212-8.zip b/42212-8.zip
deleted file mode 100644
index 3e2c69a..0000000
--- a/42212-8.zip
+++ /dev/null
diff --git a/42212-h.zip b/42212-h.zip
deleted file mode 100644
index 91a5721..0000000
--- a/42212-h.zip
+++ /dev/null
diff --git a/42212-h/42212-h.htm b/42212-h/42212-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..e1e3778
--- /dev/null
+++ b/42212-h/42212-h.htm
@@ -0,0 +1,3749 @@
+<?xml version='1.0' encoding='utf-8'?>
+<!DOCTYPE html PUBLIC '-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN'
+    'http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd'>
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="en" lang="en">
+<head>
+  <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" />
+  <style type="text/css">
+  /*<![CDATA[*/
+  /* 
+  Project Gutenberg common docutils stylesheet.
+
+  This stylesheet contains styles common to HTML and EPUB.  Put styles
+  that are specific to HTML and EPUB into their relative stylesheets.
+
+  :Author: Marcello Perathoner (webmaster@gutenberg.org)
+  :Copyright: This stylesheet has been placed in the public domain.
+
+  This stylesheet is based on:
+
+  :Author: David Goodger (goodger@python.org)
+  :Copyright: This stylesheet has been placed in the public domain.
+
+  Default cascading style sheet for the HTML output of Docutils.
+
+  */
+
+  /* ADE 1.7.2 chokes on !important and throws all css out. */
+
+  /* FONTS */
+
+  .italics    { font-style: italic }
+  .no-italics { font-style: normal }
+
+  .bold       { font-weight: bold }
+  .no-bold    { font-weight: normal }
+
+  .small-caps { } /* Epub needs italics */
+  .gesperrt   { } /* Epub needs italics */
+  .antiqua    { font-style: italic } /* what else can we do ? */
+  .monospaced { font-family: monospace }
+
+  .smaller    { font-size: smaller }
+  .larger     { font-size: larger }
+
+  .xx-small   { font-size: xx-small }
+  .x-small    { font-size: x-small }
+  .small      { font-size: small }
+  .medium     { font-size: medium }
+  .large      { font-size: large }
+  .x-large    { font-size: x-large }
+  .xx-large   { font-size: xx-large }
+
+  .text-transform-uppercase { text-transform: uppercase }
+  .text-transform-lowercase { text-transform: lowercase }
+  .text-transform-none      { text-transform: none }
+
+  .red        { color: red }
+  .green      { color: green }
+  .blue       { color: blue }
+  .yellow     { color: yellow }
+  .white      { color: white }
+  .gray       { color: gray }
+  .black      { color: black }
+
+  /* ALIGN */
+
+  .left       { text-align: left }
+  .justify    { text-align: justify }
+  .center     { text-align: center; text-indent: 0 }
+  .centerleft { text-align: center; text-indent: 0 }
+  .right      { text-align: right;  text-indent: 0 }
+
+  /* LINE HEIGHT */
+
+  body        { line-height: 1.5 }
+  p           { margin: 0; 
+              text-indent: 2em }
+
+  /* PAGINATION */
+
+  .title, .subtitle     { page-break-after:  avoid }
+
+  .container, .title, .subtitle, #pg-header            
+                      { page-break-inside: avoid }
+
+  /* SECTIONS */
+
+  body         { text-align: justify }
+
+  p.pfirst, p.noindent { 
+    text-indent: 0 
+  }
+
+  .boxed         { border: 1px solid black; padding: 1em }
+  .topic, .note  { margin: 5% 0; border: 1px solid black; padding: 1em }
+  div.section    { clear: both }
+
+  div.line-block       { margin: 1.5em 0 }  /* same leading as p */
+  div.line-block.inner { margin: 0 0 0 10% }
+  div.line             { margin-left: 20%; text-indent: -20%; }
+  .line-block.noindent div.line { margin-left: 0; text-indent: 0; }
+
+  hr.docutils          { margin: 1.5em 40%; border: none; border-bottom: 1px solid black; }
+  div.transition       { margin: 1.5em 0 }
+
+  .vfill, .vspace      { border: 0px solid white }
+
+  .title               { margin: 1.5em 0 }
+  .title.with-subtitle { margin-bottom: 0 }
+  .subtitle            { margin: 1.5em 0 }
+
+  /* header font style */
+  /* http://dev.w3.org/csswg/css3-fonts/#propdef-font-size */
+
+  h1.title                        { font-size: 200%; }  /* for book title only */
+  h2.title, p.subtitle.level-1    { font-size: 150%; margin-top: 4.5em;  margin-bottom: 2em }
+  h3.title, p.subtitle.level-2    { font-size: 120%; margin-top: 2.25em; margin-bottom: 1.25em }
+  h4.title, p.subtitle.level-3    { font-size: 100%; margin-top: 1.5em;  margin-bottom: 1.5em;  font-weight: bold; }
+  h5.title, p.subtitle.level-4    { font-size:  89%; margin-top: 1.87em; margin-bottom: 1.69em; font-style: italic; }
+  h6.title, p.subtitle.level-5    { font-size:  60%; margin-top: 3.5em;  margin-bottom: 2.5em }
+
+  /* title page */
+
+  h1.title, p.subtitle.level-1,
+  h2.title, p.subtitle.level-2    { text-align: center }
+
+  #pg-header,
+  h1.document-title               { margin: 10% 0 5% 0 }
+  p.document-subtitle             { margin:  0  0 5% 0 }
+
+  /* PG header and footer */
+  #pg-machine-header { }
+  #pg-produced-by { }
+
+  li.toc-entry            { list-style-type: none }
+  ul.open li, ol.open li  { margin-bottom: 1.5em }
+
+  .attribution            { margin-top: 1.5em }
+
+  .example-rendered { 
+    margin: 1em 5%; border: 1px dotted red;  padding: 1em; background-color: #ffd }
+  .literal-block.example-source   { 
+    margin: 1em 5%; border: 1px dotted blue; padding: 1em; background-color: #eef }
+
+  /* DROPCAPS */
+
+  /* BLOCKQUOTES */
+
+  blockquote { margin: 1.5em 10% }
+
+  blockquote.epigraph { }
+
+  blockquote.highlights { }
+
+  div.local-contents { margin: 1.5em 10% }
+
+  div.abstract { margin: 3em   10% }
+  div.image    { margin: 1.5em  0  }
+  div.caption  { margin: 1.5em  0 }
+  div.legend   { margin: 1.5em  0 }
+
+  .hidden { display: none }
+
+  .invisible { visibility: hidden; color: white } /* white: mozilla print bug */
+
+  a.toc-backref {
+  text-decoration: none ;
+  color: black }
+
+  dl.docutils dd {
+  margin-bottom: 0.5em }
+
+  div.figure { margin-top: 3em; margin-bottom: 3em }
+
+  img { max-width: 100% }
+
+  div.footer, div.header {
+  clear: both;
+  font-size: smaller }
+
+  div.sidebar {
+  margin: 0 0 0.5em 1em ;
+  border: medium outset ;
+  padding: 1em ;
+  background-color: #ffffee ;
+  width: 40% ;
+  float: right ;
+  clear: right }
+
+  div.sidebar p.rubric {
+  font-family: sans-serif ;
+  font-size: medium }
+
+  ol.simple, ul.simple { margin: 1.5em 0 }
+
+  ol.toc-list,    ul.toc-list    { padding-left:  0  }
+  ol ol.toc-list, ul ul.toc-list { padding-left:  5% }
+
+  ol.arabic {
+  list-style: decimal }
+
+  ol.loweralpha {
+  list-style: lower-alpha }
+
+  ol.upperalpha {
+  list-style: upper-alpha }
+
+  ol.lowerroman {
+  list-style: lower-roman }
+
+  ol.upperroman {
+  list-style: upper-roman }
+
+  p.credits {
+  font-style: italic ;
+  font-size: smaller }
+
+  p.label {
+  white-space: nowrap }
+
+  p.rubric {
+  font-weight: bold ;
+  font-size: larger ;
+  color: maroon ;
+  text-align: center }
+
+  p.sidebar-title {
+  font-family: sans-serif ;
+  font-weight: bold ;
+  font-size: larger }
+
+  p.sidebar-subtitle {
+  font-family: sans-serif ;
+  font-weight: bold }
+
+  p.topic-title, p.admonition-title {
+  font-weight: bold }
+
+  pre.address {
+  margin-bottom: 0 ;
+  margin-top: 0 ;
+  font: inherit }
+
+  .literal-block, .doctest-block {
+  margin-left: 2em ;
+  margin-right: 2em; }
+
+  span.classifier {
+  font-family: sans-serif ;
+  font-style: oblique }
+
+  span.classifier-delimiter {
+  font-family: sans-serif ;
+  font-weight: bold }
+
+  span.interpreted {
+  font-family: sans-serif }
+
+  span.option {
+  white-space: nowrap }
+
+  span.pre {
+  white-space: pre }
+
+  span.problematic {
+  color: red }
+
+  span.section-subtitle {
+  /* font-size relative to parent (h1..h6 element) */
+  font-size: 100% }
+
+  table { margin-top: 1.5em; margin-bottom: 1.5em; border-spacing: 0 }
+  table.align-left, table.align-right { margin-top: 0 }
+
+  table.table                { border-collapse: collapse; }
+
+  table.table.hrules-table thead          { border: 1px solid black; border-width: 2px 0 0 }
+  table.table.hrules-table tbody          { border: 1px solid black; border-width: 2px 0 }
+  table.table.hrules-rows  tr             { border: 1px solid black; border-width: 0 0 1px }
+  table.table.hrules-rows  tr.last        { border-width: 0 }
+  table.table.hrules-rows  td, 
+  table.table.hrules-rows  th             { padding: 1ex 1em; vertical-align: middle }
+
+  table.table tr             { border-width: 0 }
+  table.table td, 
+  table.table th             { padding: 0.5ex 1em }
+  table.table tr.first td    { padding-top: 1ex }
+  table.table tr.last td     { padding-bottom: 1ex }
+  table.table tr.first th    { padding-top: 1ex }
+  table.table tr.last th     { padding-bottom: 1ex }
+
+
+  table.citation {
+  border-left: solid 1px gray;
+  margin-left: 1px }
+
+  table.docinfo {
+  margin: 3em 4em }
+
+  table.docutils { }
+
+  div.footnote-group          { margin: 1em 0 }
+  table.footnote td.label     { width: 2em; text-align: right; padding-left: 0 }
+
+  table.docutils td, table.docutils th,
+  table.docinfo td, table.docinfo th {
+  padding: 0 0.5em;
+  vertical-align: top }
+
+  table.docutils th.field-name, table.docinfo th.docinfo-name {
+  font-weight: bold ;
+  text-align: left ;
+  white-space: nowrap ;
+  padding-left: 0 }
+
+  /* used to remove borders from tables and images */
+  .borderless, table.borderless td, table.borderless th {
+  border: 0 }
+
+  table.borderless td, table.borderless th {
+  /* Override padding for "table.docutils td" with "!important".
+     The right padding separates the table cells. */
+  padding: 0 0.5em 0 0 } /* FIXME: was !important */
+
+  h1 tt.docutils, h2 tt.docutils, h3 tt.docutils,
+  h4 tt.docutils, h5 tt.docutils, h6 tt.docutils {
+  font-size: 100% }
+
+  ul.auto-toc {
+  list-style-type: none }
+  /*]]>*/
+  </style>
+  <style type="text/css">
+  /*<![CDATA[*/
+  /* 
+  Project Gutenberg HTML docutils stylesheet.
+
+  This stylesheet contains styles specific to HTML.
+  */
+
+  /* FONTS */
+
+  /* em                { font-style: normal }
+  strong            { font-weight: normal } */
+
+  .small-caps       { font-variant: small-caps }
+  .gesperrt         { letter-spacing: 0.1em }
+
+  /* ALIGN */
+
+  .align-left       { clear: left;
+                    float: left;
+                    margin-right: 1em }
+
+  .align-right      { clear: right;
+                    float: right;
+                    margin-left: 1em }
+
+  .align-center     { margin-left: auto;
+                    margin-right: auto }
+
+  div.shrinkwrap    { display: table; }
+
+  /* SECTIONS */
+
+  body              { margin: 5% 10% 5% 10% }
+
+  /* compact list items containing just one p */
+  li p.pfirst       { margin-top: 0; margin-bottom: 0 } 
+
+  .first            { margin-top: 0 !important; 
+                    text-indent: 0 !important } 
+  .last             { margin-bottom: 0 !important }
+
+  span.dropcap      { float: left; margin: 0 0.1em 0 0; line-height: 1 }
+  img.dropcap       { float: left; margin: 0 0.5em 0 0; max-width: 25% }
+  span.dropspan     { font-variant: small-caps }
+
+  .no-page-break    { page-break-before: avoid !important }
+
+  /* PAGINATION */
+
+  @media screen {
+   .coverpage, .frontispiece, .titlepage, .verso, .dedication, .plainpage
+                       { margin: 10% 0; }
+
+   div.clearpage, div.cleardoublepage
+                       { margin: 10% 0; border: none; border-top: 1px solid gray; }
+
+   .vfill              { margin:  5% 10% }
+  }
+
+  @media print {
+   div.clearpage       { page-break-before: always; padding-top: 10% }
+   div.cleardoublepage { page-break-before: right;  padding-top: 10%  }
+
+   .vfill              { margin-top: 20% }
+   h2.title            { margin-top: 20% }
+  }
+
+  /*]]>*/
+  </style>
+  <title>Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris</title>
+  <style type="text/css">
+  /*<![CDATA[*/
+  .pageno       { position: absolute; right: 95%; font: medium sans-serif; text-indent: 0 }
+  .pageno:after { color: gray; content: '[' attr(title) ']' }
+  .lineno       { position: absolute; left:  95%; font: medium sans-serif; text-indent: 0 }
+  .lineno:after { color: gray; content: '[' attr(title) ']' }
+  .toc-pageref  { float: right }
+  pre           { font-family: monospace; font-size: 0.9em; white-space: pre-wrap }
+  /*]]>*/
+  </style>
+</head>
+<body>
+<div>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 42212 ***</div>
+  <div class="document" id="satyra-sotadica-de-arcanis-amoris-et-veneris">
+    <h1 class="center document-title level-1 pfirst title"><span class="x-large">Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris</span></h1><!-- this is the default PG-RST stylesheet -->
+    <!-- figure and image styles for non-image formats -->
+    <!-- default transition -->
+    <!-- default attribution -->
+    <!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
+    <!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
+    <!-- doppio frontespizio eliminato, era qui -->
+    <div class="align-None container titlepage">
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="pageno target" id="page-i" title="I"></span><span class="x-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>SATYRA SOTADICA</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="align-None container verso">
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="pageno target" id="page-ii" title="II"></span><em class="italics">Hujus editionis</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">exemplaria centum impressa sunt</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">in charta Hollandica</em>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div><!--  -->
+    <div class="align-None container frontispiece">
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="pageno target" id="page-iii" title="III"></span><span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>TOLETANÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="x-large">SATYRA SOTADICA</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="italics large">De arcanis Amoris et Veneris</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="small-caps">Aloisia</span> <span>Hispanice scripsit</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>Latinitate donavit Joannes</span> <span class="small-caps">Meursius</span><span>.</span>
+        </div>
+        <div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 6em" alt="~~~~~~~~" src="images/serps007.png" /></div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>Re vera auctore</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="large">NICOLAO CHORIER</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="align-center block figure" style="width: 25%"><img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt="[[SCIENTIA DUCE]]" src="images/scientia.png" /></div>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="large">PARISIIS</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">Cura et studio</em> <span>ISIDORI LISEUX,</span> <em class="italics">editoris</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>Rue Bonaparte, nº 25</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">Venit apud</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>THEOPHILUM BELIN, BIBLIOPOLAM</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>Quai Voltaire, nº 29</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>1885</span>
+        </div>
+      </div>
+    </div>
+    <div class="clearpage"></div>
+    <div class="mainmatter"></div>
+    <p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-iv" title="IV"></span> <span class="pageno target" id="page-v" title="V"></span></p>
+    <div class="level-2 section" id="frons009-notice">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons009.png" /> <span>NOTICE</span></h2>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="small">SUR</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>NICOLAS CHORIER</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 5em" alt="~~~~~~" src="images/serps009.png" /></div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="L" src="images/ini009.png" /><span>'auteur de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, Nicolas Chorier, né à Vienne (Dauphiné) en 1612, reçu docteur en droit en 1639, exerçait la profession d'avocat à la Cour des Aides de sa ville natale. D'un esprit cultivé, ami passionné des lettres, Latiniste de premier ordre, il ne consacrait aux affaires du barreau qu'une assez faible partie de son temps. Au sortir de l'Académie des Jésuites et pendant le cours de ses études de droit, il s'était déjà essayé dans les genres les plus divers, tant en Français qu'en Latin: sylves, élégies, odes, épopées, tragédies, tragi-comédies. La composition de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, le premier jet du moins, car il dut retoucher souvent cette œuvre</span> <span class="pageno target" id="page-vi" title="VI"></span><span>capitale, remonte très probablement à cette époque. «J'écrivais alors,» nous dit-il dans ses</span> <em class="italics">Mémoires</em><a class="footnote-reference" href="#id2" id="id1" name="id1"><sup>1</sup></a><span>, c'est-à-dire avant d'être avocat, «des Epîtres, des Discours, la Vie de Pierre de Villars, évêque de Vienne, une dissertation politique sur l'Alliance de la France avec l'Empire Ottoman; l'</span><em class="italics">Eucharisticon</em><span>, l'</span><em class="italics">Alithium</em><span>, et deux Satires, l'une Ménippée, l'autre Sotadique.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>En 1640, il publia sous le titre de</span> <em class="italics">Doremation</em> <span>son premier livre, un Éloge de quatre archevêques de Vienne, de la maison de Villars, bientôt suivi d'un traité moral:</span> <em class="italics">Sentiments de l'honnête homme</em> <span>(1641), du</span> <em class="italics">Magistratus causarumque patroni veri ac perfecti icon absolutissima</em> <span>(</span><em class="italics">Type absolu du magistrat et du véritable et parfait avocat</em><span>), qui était un portrait idéalisé de Pierre de Boissat, bailli de Vienne (1646), et de la</span> <em class="italics">Philosophie de l'honnête homme</em><span>, autre traité moral, dédié au chancelier Séguier (1647). Chorier méditait dès lors sa grande</span> <em class="italics">Histoire du Dauphiné</em> <span>et il en rassemblait de toutes parts les matériaux; il la fit précéder d'un ouvrage plein d'érudition: les</span> <em class="italics">Recherches du sieur Chorier sur les Antiquités de la ville de Vienne, métropole des Allobroges</em> <span>(1658), qui accrut sa réputation de</span> <span class="pageno target" id="page-vii" title="VII"></span><span>savant. Il était entouré de la considération générale, ses travaux l'avaient mis en relation avec presque tous les lettrés de l'époque, son cabinet d'avocat lui rapportait des émoluments considérables, lorsque la suppression de la Cour des Aides de Vienne vint menacer sa fortune. Réduit aux maigres affaires d'un bailliage, il n'aurait pu gagner sa vie; il résolut donc de se transporter à Grenoble avec toute sa famille, et de s'y créer une nouvelle patrie. C'est à cette époque même (1659-1660) qu'il fit imprimer, à quelques exemplaires seulement, pour ses amis, la première édition de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>. Le livre fut imprimé à Lyon</span><a class="footnote-reference" href="#id4" id="id3" name="id3"><sup>2</sup></a><span>.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>A Grenoble, Chorier ne tarda pas à conquérir une situation tout au moins équivalente à celle qu'il venait de quitter. Son</span> <em class="italics">Histoire générale du Dauphiné</em><span>, dont il publia le premier volume en 1661, fut si bien accueillie, que les États, réunis cette année même, lui votèrent un don de cinq cents louis, somme qu'il ne reçut pas, à la vérité, le Parlement ayant refusé de l'ordonnancer, mais qui n'en témoigne pas moins de la</span> <span class="pageno target" id="page-viii" title="VIII"></span><span>bonne volonté de ses concitoyens à son égard. En 1666, Du Gué de Bagnols fut nommé intendant de Lyon; c'était un haut et puissant personnage. Beau-frère du chancelier Le Tellier</span><a class="footnote-reference" href="#id6" id="id5" name="id5"><sup>3</sup></a><span>, oncle de Louvois, père de M</span><sup class="superscript">me</sup> <span>de Coulanges, l'aimable correspondante de M</span><sup class="superscript">me</sup> <span>de Sévigné et l'amie de M</span><sup class="superscript">me</sup> <span>de Maintenon, Du Gué avait de grands appuis à la Cour; il devint l'ami et le protecteur de Chorier dans des circonstances fort honorables pour le jurisconsulte Dauphinois. L'intendant de Lyon avait ordre de poursuivre dans sa Généralité, composée des quatre provinces de Lyonnais, Beaujolais, Forez et Dauphiné, la grande enquête commencée par toute la France, dès 1661, sur les usurpations de titres de noblesse; il choisit Chorier pour remplir l'office de Procureur du Roi près de la commission qu'il présidait. En cette qualité, Chorier était chargé de faire les informations, d'examiner les dossiers et de requérir; un grand nombre de nobles durent comparaître. L'enquête ne se termina qu'en 1670, après que les assises se furent tenues successivement à Grenoble, à Vienne et à Lyon. Cette recherche des usurpations de titres nobiliaires était délicate;</span> <span class="pageno target" id="page-ix" title="IX"></span><span>bien des amours-propres se trouvaient froissés par cette sorte d'inquisition royale; on cherchait à y échapper par tous les moyens, dont le plus simple était de corrompre les juges. Guy-Allard, secrétaire de la commission, et quelques autres agents inférieurs, en furent ignominieusement chassés pour s'être laissé séduire et avoir prêté la main à la falsification de certains dossiers. Chorier suivit partout le commissaire et déploya près de lui un zèle et une intégrité que Du Gué de Bagnols se plut à reconnaître: telle fut l'origine de leur étroite intimité, de la protection constante accordée par l'intendant de Lyon à l'homme qui l'avait le mieux secondé dans ces longues et difficiles investigations.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Chorier n'en poursuivait pas moins la composition des ouvrages qu'il avait entrepris; en 1669 il fit imprimer l'</span><em class="italics">Histoire de la maison de Sassenage</em><span>; en 1671, l'</span><em class="italics">État politique du Dauphiné</em><span>; en 1672, la seconde partie de l'</span><em class="italics">Histoire générale du Dauphiné</em><span>; en 1680, la</span> <em class="italics">Vie de Boissat</em> <span>(en Latin), qu'il dédia à Du Gué de Bagnols. C'était au même personnage, mais sans le nommer expressément, qu'il avait dédié deux ans auparavant (1678) une seconde édition, plus complète, de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>. La première, celle de Lyon, 1660, ne contenait que six dialogues:</span> <em class="italics">Velitatio</em><span>,</span> <em class="italics">Tribadicon</em><span>,</span> <em class="italics">Fabrica</em><span>,</span> <span class="pageno target" id="page-x" title="X"></span><em class="italics">Duellum</em><span>,</span> <em class="italics">Libidines</em><span>,</span> <em class="italics">Veneres</em><span>; il en ajouta un septième, intitulé</span> <em class="italics">Fescennini</em><span>, qui affecte de n'être qu'une suite de fragments, soit que l'auteur l'ait ainsi voulu, soit que l'imprimeur n'ait eu en sa possession qu'un manuscrit plein de lacunes. Chorier n'en a pas moins mis sa marque à cette édition, tant par sa longue épître:</span> <em class="italics">Summo viro Aloisia ex Elysiis hortis</em><span>, où il parle beaucoup de lui-même et de son protecteur Du Gué, que par l'adjonction de deux pièces de vers Latins dont il a toujours avoué la paternité</span><a class="footnote-reference" href="#id8" id="id7" name="id7"><sup>4</sup></a><span>. Par une bizarrerie qu'on ne s'explique pas bien au premier abord, la scène qui, dans les six premiers dialogues, est placée à Rome, se trouve, dans le septième, transportée en Espagne, et les interlocutrices, Tullia et Octavia, tout en restant les mêmes, sont devenues Espagnoles, d'Italiennes qu'elles étaient. Ce changement est une conséquence de l'attribution que Chorier avait fait de l'ouvrage à Luisa Sigea, de Tolède (</span><em class="italics">Aloisia Hispanice scripsit, Latinitate donavit Joannes Meursius</em><span>), attribution à laquelle</span> <span class="pageno target" id="page-xi" title="XI"></span><span>il ne songeait sans doute aucunement en composant cette satire Sotadique, et que plus tard il entreprit de justifier.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Chorier mourut en 1692; il laissait manuscrits une grande quantité d'ouvrages, parmi lesquels on a imprimé depuis son</span> <em class="italics">Nobiliaire du Dauphiné</em> <span>(1697, 4 vol. in-4º); ses</span> <em class="italics">Mémoires</em><span>, en Latin (</span><em class="italics">Nicolai Chorerii, Viennensis jurisconsulti, Adversariorum de Vita et rebus suis libri III</em><span>) dont le texte a paru dans le</span> <em class="italics">Bulletin de la Société de statistique du département de l'Isère</em> <span>(1844); sa</span> <em class="italics">Vie d'Artus Prunier de Saint-André</em> <span>(Paris, Alph. Picard, 1880, in-8º).</span></p>
+      <p class="pnext"><span>En réimprimant l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, on s'est proposé de donner de ce chef-d'œuvre le texte le plus soigné qui ait paru jusqu'ici. La première édition faite par Chorier en 1660 est elle-même très fautive: encore les éditeurs du</span> <span class="small-caps">XVIII</span><sup class="superscript">e</sup> <span>siècle ne l'ont-ils pas connue, et n'ont-ils pas pu profiter de l'</span><em class="italics">Errata</em> <span>où Chorier avait corrigé bon nombre de fautes d'impression. Ils ont altéré beaucoup d'endroits, qu'ils comprenaient mal, et au Latin de Chorier substitué le leur; une ponctuation défectueuse, le manque de guillemets, etc., rendent, de plus, ces diverses éditions d'une lecture assez malaisée. Les amateurs seront heureux d'avoir enfin de ce livre de chevet un</span> <span class="pageno target" id="page-xii" title="XII"></span><span>texte correct, clarifié, et d'une belle exécution typographique. Ils y trouveront l'œuvre tout entière, telle que l'auteur l'a donnée lui-même, c'est-à-dire les six dialogues de l'édition originale, complétés par le septième de l'édition de 1678, et les trois pièces qui l'accompagnaient: l'épître</span> <em class="italics">Summo viro</em> <span>et les deux petits poèmes Latins,</span> <em class="italics">De Laudibus Aloisiæ</em> <span>et</span> <em class="italics">Tuberonis Genethliacon</em><span>. Quant aux autres morceaux de prose ou de vers, insérés généralement à la suite de l'</span><em class="italics">Aloisia</em> <span>dans les éditions modernes: le</span> <em class="italics">Fututor effœtus</em><span>, la</span> <em class="italics">Formica</em> <span>de Giovanni della Casa, les</span> <em class="italics">Diversorum veterum Poetarum in Priapum lusus</em><span>, les Lettres d'Antoine à Soranus et de Soranus à Antoine sur les dérèglements de Cléopâtre, le Discours d'Héliogabale aux courtisanes Romaines, les fragments de Sénèque, de Procope et d'Arnobe, ils sont entièrement étrangers à Chorier et nous n'avions pas à en tenir compte</span><a class="footnote-reference" href="#id10" id="id9" name="id9"><sup>5</sup></a><span>.</span></p><!--  -->
+      <blockquote>
+        <div>
+          <p class="pfirst"><span>Paris, Mars 1885.</span></p>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <div class="level-3 section" id="id11">
+        <h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span>Notes</span></h3>
+        <div class="container footnotes">
+          <div class="footnote-group">
+            <table class="docutils footnote" frame="void" id="id2" rules="none">
+              <colgroup>
+                <col class="label" />
+                <col />
+              </colgroup>
+              <tbody valign="top">
+                <tr>
+                  <td class="label"><a class="fn-backref" href="#id1">[<span>1</span>]</a></td>
+                  <td>
+                    <p class="first last pfirst"><span>V. la</span> <em class="italics">Curiosité littéraire et bibliographique</em><span>, III</span><sup class="superscript">e</sup> <span>et IV</span><sup class="superscript">e</sup> <span>Séries (Paris, Liseux, 1880-83).</span></p>
+                  </td>
+                </tr>
+              </tbody>
+            </table>
+            <table class="docutils footnote" frame="void" id="id4" rules="none">
+              <colgroup>
+                <col class="label" />
+                <col />
+              </colgroup>
+              <tbody valign="top">
+                <tr>
+                  <td class="label"><a class="fn-backref" href="#id3">[<span>2</span>]</a></td>
+                  <td>
+                    <p class="first last pfirst"><span>Sur cette édition originale, ignorée de Brunet et que les auteurs du</span> <em class="italics">Supplément</em> <span>au</span> <em class="italics">Manuel du Libraire</em> <span>ont mentionnée sans en reconnaître l'importance, voir une Notice dans la II</span><sup class="superscript">e</sup> <span>Série de la</span> <em class="italics">Curiosité littéraire et bibliographique</em><span>.</span></p>
+                  </td>
+                </tr>
+              </tbody>
+            </table>
+            <table class="docutils footnote" frame="void" id="id6" rules="none">
+              <colgroup>
+                <col class="label" />
+                <col />
+              </colgroup>
+              <tbody valign="top">
+                <tr>
+                  <td class="label"><a class="fn-backref" href="#id5">[<span>3</span>]</a></td>
+                  <td>
+                    <p class="first last pfirst"><span>Le Tellier et Du Gué de Bagnols avaient épousé les deux sœurs.</span></p>
+                  </td>
+                </tr>
+              </tbody>
+            </table>
+            <table class="docutils footnote" frame="void" id="id8" rules="none">
+              <colgroup>
+                <col class="label" />
+                <col />
+              </colgroup>
+              <tbody valign="top">
+                <tr>
+                  <td class="label"><a class="fn-backref" href="#id7">[<span>4</span>]</a></td>
+                  <td>
+                    <p class="first last pfirst"><span>Sur l'énigmatique Épître:</span> <em class="italics">Summo viro</em> <span>et les pièces de vers Latins:</span> <em class="italics">De laudibus Aloisiæ</em> <span>et</span> <em class="italics">Tuberonis Genethliacon</em><span>, dont la dernière renferme de curieuses allusions à un épisode de la vie de Chorier, voir dans la III</span><sup class="superscript">e</sup> <span>Série de la</span> <em class="italics">Curiosité littéraire</em> <span class="target" id="l-article-intitule">l'article intitulé:</span> <em class="italics">Eclaircissements sur le «Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius.»</em></p>
+                  </td>
+                </tr>
+              </tbody>
+            </table>
+            <table class="docutils footnote" frame="void" id="id10" rules="none">
+              <colgroup>
+                <col class="label" />
+                <col />
+              </colgroup>
+              <tbody valign="top">
+                <tr>
+                  <td class="label"><a class="fn-backref" href="#id9">[<span>5</span>]</a></td>
+                  <td>
+                    <p class="first last pfirst"><span>De très médiocres imitations Françaises de l'</span><em class="italics">Aloisia</em> <span>ont été faites sous divers titres dès la fin du</span> <span class="small-caps">XVII</span><sup class="superscript">e</sup> <span>siècle, et fréquemment réimprimées depuis; il n'en existe qu'une seule</span> <span class="target" id="bonne-traduction">bonne traduction:</span> <em class="italics">les Dialogues de Luisa Sigea, ou Satire Sotadique de Nicolas Chorier</em> <span>(Paris, Liseux, 1881, édition mixte, 4 vol. petit in-18), et</span> <em class="italics">les Dialogues de Luisa Sigea sur les arcanes de l'Amour et de Vénus</em> <span>(texte Latin et traduction complète, Paris, Liseux, 1882, 4 vol. in-8º, imprimés à cent exemplaires).</span></p>
+                  </td>
+                </tr>
+              </tbody>
+            </table>
+          </div>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="clearpage"></div>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="pageno target" id="page-xiii" title="XIII"></span><span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>TOLETANÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="large">SATYRA SOTADICA</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="small">DE</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>ARCANIS AMORIS</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>ET VENERIS</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="vfill"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 3em" alt="~~~~~~" src="images/serps017.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="small-caps">Aloisia</span> <em class="italics">Hispanice scripsit</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">Latinitate donavit</em> <span class="small-caps">Ioannes</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="small-caps">MEVRSIVS</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="small">V. C.</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="clearpage"></div>
+      <p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-xiv" title="XIV"></span> <span class="pageno target" id="page-xv" title="XV"></span></p>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons019-monitum-lectori">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons009.png" /> <span>MONITUM LECTORI</span></h2>
+      <p class="center pfirst"><span>——————</span></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="V" src="images/ini019.png" /><span>ivebat ante annos centum et triginta Aloisia Sigea, Hispana, Toleti nata. Ingenio, eruditione, forma præstitit, et omnibus virtutum dotibus quæ laudari solent plurimum et ingenuas maxime decent, excelluit. Sed non in abjecta et stupida animi demissione, non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum studio virtutem sibi positam habebat: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis æternam sibi parere famam, ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id demum optimum putabat et prædicabat; quod tamen pleræque fœminæ omnes per ignaviam negligunt, homines multi per socordiam stultam et furentem contemnunt. Quamobrem veri amans, libere malas insectabatur; quæ sentiret, ultro faciebat palam, et velut quandam morum e curuli sella Censuram exercebat, quam suspicerent omnes, et cujus ob os ora obverterent sua. Se imprimis nobilium mulierum flagitiosis fœdisque voluptatibus infensam ostendebat, et quo, injecto saltem pudore, ad meliorem revocaret frugem nihil non agebat. Pati non poterat, ut dicebat, specie prælucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii aut spe aut</span> <span class="target" id="gustu">gustu</span> <span class="pageno target" id="page-xvi" title="XVI"></span><span>velut emotas mente, in ludibria ipsas se vertere. Addebat, ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos mortalium, sic Vitiis esse ignominiosum. Quæ meretricie viverent, ideo voluit e fornicibus suis in quibus latebant in scenam humanæ vitæ nudas educere, quæ essent documento impune non peccari, mulieres quasdam superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam quas Tulliam, Octaviam, Semproniam, Victoriam vocat, eæ fuerunt Ducum, Marchionum, Comitum aut uxores aut natæ. Nihil de his enarrat quod vere factum non sit, et ut erat a mendacio et ab omni dissimulationis specie alienissima, liberiori omnia sermone executa est, qui solus conveniebat. Satyram Sotadicam inscripsit opus, quod Colloquiis septem complexa est, ac Eleonoræ Marguaridæ Roderici marchionis uxori, sodali suæ, dedicavit, qua jubente susceperat, qua urgente, ut in quadam epistola ad illam data, loquitur, intra mensem absolverat. De Sotade nihil est quod dicam; rerum amatoriarum scriptorem fuisse liberrimum fugit neminem. Sed fœminam ad scribendum his de rebus animum appulisse, non mirum videri debet: nam Elephantis puella, et aliæ quædam, hoc fuere scriptionis genere celebres. Præterea aptiores sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint cordatæ et non fatuæ procacitatis; siquidem libidinum ipsæ sunt campus in quo nascuntur omnes, in quo vigent, et, ut verbo dicam, in quo oriuntur et occidunt gaudia illecebrosa, et amœniores joci. Forte nec tam dura fuit ut ullo nollet voluptatis sensu emollire sibi mentem ad carpenda vitæ dulcia, et pars etiam puto fabularum ipsa suarum fuit non pœnitenda. Hispanice scripsit; vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud Batavos Academicæ lumen clarissimum, adolescens, et vix ex ephebo egressus, Latinitate donavit; etiam de suo adjecit quædam quæ Aloisiæ vix persuaserim mihi</span> <span class="pageno target" id="page-xvii" title="XVII"></span><span>venisse in mentem. Sed periit liber Aloisiæ; manuscripta Meursii hæc tantum lucubratio, aut si mavis commentatio, pervenit ad me: nihil ausim pro certo affirmare. Quicquid id est, non infelicis ingenii, non proletariæ eruditionis partus sunt hæc Colloquia, quæ nec fastidium legenti creent, nec stomachum vere Sapienti moveant. Quinque priora, quæ faustis avibus in manus nostras delata sunt, luci damus, quibus utique carere huic ætati bonis litteris amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ durum. Duo, quæ supersunt, hæc aiunt longe, et arte et procacitate ingeniosa, antecellere. Sextum figuras objicit ob oculos, non tantum describit. Septimum fabellis et narratiunculis, quæ ad hanc rem pertinent, mirabiliter recreat, et hoc velut cibo Attico sale condito pascit animos, cujus nulla unquam capit satietas. Et propediem juris publici fient meo itidem munere. Nam invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi præcepta, quis ægre molesteque non ferat saxeus et veternosus? Bonos utique mores Orator laudet Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci: a qua plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus. Medicamentis vires addit dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria format solers Medicus: hæc Aloisiæ fuit cogitatio, et omne sibi punctum videbatur tulisse, quæ tam ingeniose, tam facete utile dulci miscuisset. Vale.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul021.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons022-de-aloisia-sigaea-toletana">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-xviii" title="XVIII"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons022.png" /> <span class="small-caps">De Aloisia Sigæa Toletana</span></h2>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="x-large">JOANNIS VASÆI</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">Hisp. Chron. Cap. 9.</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="xx-large">TESTIMONIUM</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="align-None container margin transition">
+        <p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><span>Ut omnes alias Latinis litteris tinctas silentio præteream, dabit Hispania Aloisiam Sigæam Toletanam, sed in aula Lusitana per multos jam annos educatam: quinque linguarum adeo peritam, ut non immerito Paulus tertius, Pontifex Maximus, litteras illius ad se scriptas Latine, Græce, Hebraice, Syriace, atque Arabice laudibus sit prosecutus, admiratus tam multiplicem ingenii fructum, et donum tam multiplicis linguarum scientiæ, in viris quoque rarum, nedum in fœminis: sic enim sonant verba Diplomatis. Debetur hæc laus optimo patri, et viro doctissimo Didaco Sigæo. Nec in ea solum hanc operam posuit, sed alteram quoque filiam Angelam, Græce, Latineque, pro ætate et sexu non mediocriter eruditam, tam exacta Musices scientia curavit perdocendam, ut vel cum præstantissimis hujus artis professoribus contendere posse putem.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 2em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 4em" alt="~~~~~~" src="images/serps022.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons023-summo-viro">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-xix" title="XIX"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons023.png" /> <span class="xx-large">SUMMO VIRO</span></h2>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="larger">ALOISIA</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>EX ELYSIIS HORTIS</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="larger">S. D.</span>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="align-None container margin transition">
+        <p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="V" src="images/ini023.png" /><span>ernant et florent,</span> <span class="small-caps">VIR SUMME</span><span>, per anni tempestates omnes, Elysiis in campis amœni et ridentes horti: parens felicis et uberis soli æquor adeo hortus unus est nitens et suaveolens. Non noti mortalibus generis flores, rosæ et herbæ spirant ambrosios odores, qui beatis Manibus tenui pro anima sunt. Læta semper cœli facies, lætus sol, puri lucis ignes: non concreta nimbis dies, non cœno lux oblita. Qualis ipse sibi sol in se est, talis est semper et nobis, nitidus et coruscans: cum radiis continuo depluit fluxu e supero orbe delicias et festivos jocos. Patulæ in lucis arbores, quas vester non insevit, non vidit Vertumnus, non longo salutant intervallo sidera, et æstus temperant. Nectare</span> <span class="pageno target" id="page-xx" title="XX"></span><span>fontes scatent, et aerio fluunt melle rivi. Voluptates, sed veræ, sed honestæ, et veræ quia honestæ, aera hunc nostrum percursant innumerabiles, ut vestrum illum tenebricosum leves atomi, rerum cæca principia. His in plagis nulla a furentis libidine fortunæ pendet felicitas, qui felicitatis apex est arduus veræ et constantis. His vero in locis centum jam abhinc annos lætam et fortunatam læta et beata agito vitam. Undique et undequaque delectant et juvant omnia. Sane ultra nihil esse putabam, quod irrequietæ vellem mentis correpta, ut olim fiebat, vertigine concupiscere. Attamen erat. Miraberis,</span> <span class="small-caps">VIR MAGNE</span><span>: tot inter gaudia Satyram Sotadicam tibi meam placuisse, et id mihi gaudium fuit longe maximum, et omnium cumulus. Esse acceptam tanto viro mihi gratulor et triumpho. Illum ingenii mei partum fovisti in sinu nudum et ægrum: paterno complectens tutatus es amore, quem videbar abjecisse et abdicasse.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Confabulabamur ego, et animæ magnæ, Lucilius, Varro, Horatius, Ovidius, Persius, Juvenalis, Sulpicia, Petronius, Boccacius, Petrus Aretinus, Bernius, Rabelesius, Rapinus, Barclajus et Boccalinus, sub umbrosa ulmo. Nam vobis cibus sunt, quo enutriuntur corpora vestra, mortalibus far et vinum; nobis vero collocutiones immortalibus mutuæ, quibus pascimur, dapes et cupediæ. Maia gnatum videmus cito advolare ad nos cursu. Lectum animas venerat quibus altera, his diebus, fato corpora debebantur. Ut prope factus est, et oculos et vocem ad me convertit: «Euge, Aloisia,» inquit, «euge.—Atenim hanc evocas ad superas auras,» interpellat commotior Petronius, «quæ nudiustertius huc demissa non ita longe distat a vita? Me præteris qui mille ante annos exulo? O fatui injuriam fati!—Ego vero,» ait Horatius, «eruditæ et ingeniosæ meæ nugæ adblandiri solitæ erant maximo, qui unquam</span> <span class="pageno target" id="page-xxi" title="XXI"></span><span>fuit, rerum moderatori: et audio in Celtico solo imperare alterum Augustum. Redde me, Mercuri, Principi meo, redde Horatium Deo suo.—Nam,» adjicit Lucilius, «magna desunt ingenia magni Principis laudi.—Tu,» ait Persius, «secuisti, Lucili, et Mutios et Lupos, et Urbem totam. Tu vafer omne tangebas, Flacce, vitium ridenti amico, et dimissus circum præcordia ludebas. Ut ringeres, Lucili, ut obgannires, Horati! In illa Celtarum Roma scripturiunt omnes: unus aut alter scribit. Cantillant balba de nare rancidulum quid: unus aut alter heroice canit Heroi. Fugient, si velis, hi Lemures. Restituetur Musis suus honos, si nobis vita.—Sed et sexus mei,» subdit Sulpicia, «illecebrosa amat decora; et sexui meo decus fui, et sum. Juvenem non fallit Heroa in ingenio pulchræ puellæ multo majorem elucere pulchritudinis partem. Placebo, laudabit, si viderit decimam Musam. Et, si laudaverit, provocabo ad cantum novem sorores. Raucæ silebunt fulgentis aulæ cornices, et garrulæ picæ.—In pravos ætatis meæ mores,» inquit Varro, «Satyricam commovi bilem. Menippæum strinxi stylum, doctissimus Romanorum. Nullius peperci vitiis, sed nullius animum læsi: arte temperavi industria acerbam medicinam, sed salubrem. O si!...»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Plura volentem interrupit succensens Aretinus:—«Dum essem in humanis,» ait, «audiebam Flagellum Principum. Timuere Aretinum,</span> <span class="target" id="qui-jovem-non-timebant">qui Jovem non timebant.</span><span>—Apage, lavernio,» refert Bernius, «qui indoctis tuis et insulsis scurrilitatibus non tam notasti mores, quam corrupisti; qui, si scarabæi non nascerentur, nequidem natus esses. Ego vero Procerum ulcera acri tabo fluentia lavi aceto, sed roseo, sed odoro. Perfricui sale, sed Attico. Medicinam feci sanus. O si!...—Enimvero in nugis et tu et ille,» infit Boccalinus,</span> <span class="pageno target" id="page-xxii" title="XXII"></span><span>fuistis toti. Reges mihi et regna solerti ludus fuerunt ludenti, ut solent esse fortunæ. Per me saltarunt libere, cachinnos edidere altos et sonoros, et tetricum posuere supercilium Politicæ artes, et, ut loqui solebas, Persi, ærumnosi Solones. Effusi sunt et ipsi in cachinnos sonantes.—Cui non lecta Satyra Menippæa mea?» reponit Rapinus. «Cui non placuit? Malæ causæ dum personam detraho, qua superbiebat, bonæ opi fui. Novum instruxit Minerva mea armamentarium pugnanti Marti Gallico. Ex hoc sumpsit tela, quibus perduellium prosterneret animos, ut pectora et urbes aliis perfringebat fulminans Heros.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Atenim quid vobis vultis, cari Manes?» infit Mercurius indignans. «Exspectatis compescam ego motus hos insanos delinificæ virgæ minis? Nam evocat Jupiter Alexandrum Macedonem et</span> <span class="target" id="machiavellum-florentinum">Machiavellum Florentinum</span><span>, nescio quid magni parans. Omnia scilicet in terris improba et felici ille temeritate, dolis hic malis et cæcis artibus susque deque miscebunt, furentes una et fallentes. Non eo sunt in statu res humanæ, cui pro merito debeatur Horatius aut Varro. Toti sunt qui laudantur in gerris; toti in fabulis qui ingeniosi audiunt, et ipsi Æsopicæ fabulæ loquentium et disserentium bestiarum. Qui lucubrationum laude prædicantur, striges sunt. Florere jactitant per se ambitiosi ingenuas disciplinas; marcescunt excisæ. Se tamen amant homines nihili, invicem se mirantur: muli mulos alternis scabunt. Videntur sibi esse belli (loqui sic solebas, Varro), festivi, saperdæ, cum sint Κάπροι. Iniqui judices, nihil habent in pretio præter somnia sua nullius pretii. Tibi tamen, Aloisia, nulla irascitur in terris livoris malignitas. Satyræ Sotadicæ qui plausus negant, blando favent murmure. Eruditi osculantur, boni gaudent, quod demum</span> <span class="pageno target" id="page-xxiii" title="XXIII"></span><span>inveneris viam floribus consitam, qua iretur ad virtutem. Nam mira opifex libero sermone bonos optime condoces mores, et malis suades exemplis; obliqua ad honestatem ducis via ingenuo delinitas ludo mentes.</span> <span class="target" id="non-ocius">Non ocius</span> <span>alii recta irent. Compendiaria hæc est.—Id mihi quidem, cum animum ad scribendum appuli,» respondeo, «fuit, Mercuri, propositum. Produxi ab intimis Amoris et Veneris arcanis, quos libido fervens infundit furores insanientibus malis. Palam feci quæ fieri solent stulta et fœda, hoc ut spectaculo a faciendo deterrerem quibus honor curæ esset, pudorem libidinosis injicerem, odium libidinum incuterem. Non sum, ut alii bene multi, excogitando assecuta quæ contaminatos et temulentos fieri possent inter amantes. Quæ vere facta nossem, scripto mandavi. Quasi per pompam traduxi spurca ludibria. Ope mea, forti et fideli, de scelerata Venere</span> <span class="target" id="triumphanti-virtuti">triumphanti virtuti</span> <span>ferculum id fuit opimum. Nam proba fuit vita et pudici mihi mores. Scis, Mercuri.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Scio,» respondet.—«Et nos omnes pariter scimus,» succinunt stridulo tinnitu circumvolitantes Manes.—«Nec, per hanc barbam meam! me fallit.» Dicens, barbam longam, hircinam Aretinus læva mulcebat. «Egregiis famam compararas tibi studiis incredibilis honestatis. Lusitanorum Regi præstans de te erat opinio, adeoque Italiæ toti, et terrarum capiti Romæ. Audieram de tuis Colloquiis.» Tacere jussit Mercurius:—«Noli,» inquit, «laudare virginem, leno! Operam non dabas instituendis bonis moribus: opus difficile, nec tuum. Probrosas scurrilium facetiarum ineptias venditabas Osco sermone. Ingeniose desipiebas balatro amens. Meliores habet Aloisia laudatores. Nam tuis habent in Colloquiis, Aloisia, Italæ et Gallicæ Musæ, quos non habent in suis cum Apolline,</span> <span class="pageno target" id="page-xxiv" title="XXIV"></span><span>meros Nectaris succos. Te eruditi et ingeniosi trans et cis Alpes suam volunt, amant et colunt:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Te legit omnis ibi juvenisque, senexque, puerque.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»Verum tibi sit unus pro omnibus. Procum habes, cujus sit amor vel præstantissimæ virtuti pro præstantissima laude. Placet sibi in tuis scriptis ut in dulcissima voluptate. Excellit ingenio, excellit et dignitate. Sinceriorem certe non viderunt Celticæ stellæ. Splendidis cumulatiorem dotibus non habet Sequana fluviorum princeps.—Erat mihi patronus in aula Domitiani,» reponit Sulpicia, «Plinius Secundus, vir in ætate corruptissima integerrimus, cum canerem:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Dic mihi, Calliope, quidnam pater ille Deorum</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Cogitat? An terras et patria sæcula mutat?</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Quasque dedit quondam morientibus eripit artes?</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»Indignationem meam autoritate armavit sua vir sanctus. Illo ducente invenit delitescentem, cum Caleno meo, me gloria, sub injustitia et inclementia vecordis sæculi. Et obstetricatus est Valerius Martialis nascenti famæ.—Solus nemo unquam aperuit sibi,» infit Ovidius, «honoris difficilem aditum. Facilius multo est et proclivius laudem promereri, et laude dignum videri, quam laudari. Me Fabius Maximus,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»... Romanæ gloria prima togæ,</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»Augusto familiaris, habuit familiarem. Maximo commendante, non ausus est perstrepere raucus livor. Sidera nosse et syrtes, et navigationis callere artem,</span> <span class="pageno target" id="page-xxv" title="XXV"></span><span>id haudquaquam navigantibus satis est, ni adspiraverit velis favens aura. Ita nec pergentibus ad gloriam bonæ sufficiant artes, non ingenium, non eruditio, ni etiam opportuno impulerit flatu cymbam favens aura.—Fateor,» aio ego, «parum mihi meriti, at famæ multum fuit. Gratiæ multum fuit apud optimum quemque. Nascenti nimirum risit stella tua, Mercuri. Si placui et vigui, tuum est. Sed amabo, perge dicere, care Mercuri, de illo nominis mei patrono, et commentationum tutore.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="target" id="pergam">—«Pergam,»</span> <span>reponit, «et suave erit. Vis primum dicam de fortunæ bonis? Natus est clara et nobili stirpe in magnis opibus, et Leucotetiæ, quæ mater urbium, ut loquitur Ammianus. Vis de animi bonis? Suæ solus genti sit ipse satis ornamenti, vel deessent cætera ornamenta omnia quæ abundant. Nam, ab ineunte ætate, liberalibus singularem dedit operam disciplinis, acie pollens ingenii et proba solertia. Buleutis Celticis adscitus adolescens, civium salute, honore et fortunis habuit nihil antiquius. Nullus gratiæ in judiciis apud illum locus, nullus odio, nullus sævienti iræ. Sunt qui alteri non gauderent bene fecisse, nisi se scirent alteri male fecisse. Scopus est illis male facere, et interdum ad scopum via bene facere. Qualem optaret sibi æterni numinis mentem, talis illi mens erga reliquos homines. Sic aliis Deus erat hominibus homo, ut bene multi his constituti in dignitatibus, aut prædæ aut sanguinis avidi, videntur lupi, prostituta ad infamiam fama. Ad sublimiores promotus honorum gradus, animum non mutavit. Nunc adsidet Buleuta Regi, Regum Celtico Jovi. Igitur, difficillimis admotus negotiis, visus est major. Gloriosum est quam plurimis honorum luce fulgentibus, non omnino negotiis esse impares: huic, invenisse nulla quæ ingenio</span> <span class="pageno target" id="page-xxvi" title="XXVI"></span><span>usu rerum confirmato et politicæ dexteritati paria essent.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>»Patrono huic tuo, Aloisia, in proclivi expedita et aperta sunt, quæ aliis plerisque in arduo, obscura et impedita, pecudibus superbis. Descenditur illi ad res difficiliores genii præstantia, ut aliis, nitenti gressu, adscendendum opacitate ingenii. Nec supercilio terrorem incutit adeuntibus, nec inani insultat fastu trepidis. Vere homo, hominibus se præstat humanum. Nam qui, præter se, nihil amant, nihil æstimant, belluas dixeris, non homines. Oblitus humanitatem jam bellua est, quandoquidem hominem exuit. Non vultus, sed mores faciunt hominem. Credulos et fidentes non ludit verborum præstigiis, non conjicit adulans in errorem. Pereant, pereant fraudum improbi artifices! Osculis petunt, quos et insidiis petunt. Amplectuntur, laudant, quibus perniciem moliuntur. Mens huic viro, ut frons, aperta. Suis de rebus nihil vult latere securus et constans, præter benefacta. Ostendit se factis, non verbis ostentat, inanique simulatione. At enim optantem et allaborantem suis finxere manibus Virtutes et Musæ. Instillarunt affectus, quos non puderet Virtutes et Musas suos fateri et agnoscere. Subcisivas non corrupit horas turpi otio. Sane quæ libidinibus et nugis pars vitæ datur, de vita expungitur; vitæ perit. Accersit ad se amicas Musas. Conveniunt: læta et beata cum iis ducit commercia. Hoc cœlos et terras auspicio peragrat, philosophico pernix volatu. Omnia ætatum et temporum indefessus pervolat animo intervalla, historiæ fido ductu. Sic hac in nostra natus, per omnes unus vivit ætates: sic quos oculis non vidit, celebres laude heroas habet in familiarium numero. Miscet et cantus cum Pegasidibus puellis. Lepida erudito ore fundit carmina, respondent alternis Musæ. Nugæ etiam illi,</span> <span class="pageno target" id="page-xxvii" title="XXVII"></span><span>nec nugæ sunt. Boni igitur omnes amant, cui nihil nisi boni et honesti cordi est. Colunt et prædicant uno consensu, uno concentu Leucotetii, Unelli, Ergosiavi, et Alpini Ariobriges. Humaniorem hactenus non viderant, nec commodis suis opportuniorem. Hunc ad se missum esse virum, quem a vera honoris via nulla averterit unquam lucri fames, nulla pravi affectus insania, gaudent, sed puro, sed sincero gaudio.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>»Gratuleris et tibi, Aule Persi: obvolvisti ipse te cæca nocte: videri nolebas. Altam versibus et versuum sensibus superfudisti caliginem. Nolebas intelligi, forte et tu non intelligebas. Non fecerunt venientem at te nox et caligo, ut exerraret. Venit: discussit noctem et caliginem. Te proxime videt. Perspectum id omne habet, ut tute loqueris,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Quod latet arcana non enarrabile fibra.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»Eripuit tibi te neganti conspectum. Latebas intra te, ne te curiosa et erudita inveniret sagacitas. Eras ipse involucrum tibi. Quis vero fuit furor ille tuus?—Nulla,» exclamo ego, «deleat unquam Mæcenatis mei memoriam oblivio! Supremus sit illi dies qui soli erit et cœlis!—Vivat tanti viri nomen,» subjicit Persius, «in ea luce quam fugi! Effundat id in caput suos omnes gloria immortalis radios! Obsolescat nunquam celsæ virtutis honos! Favet virtuti: faveant et illi virtutes! referant laudantes et plaudentes gratias quas habent!» Subridet Mercurius et caduceum movet.—«Audite, pii Manes,» inquit. «Diuturnior est vita quæ suis cuique venit a benefactis: nam et verior est. Non ita diuturna quæ venit a parentibus. Jupiter rerum arbiter, cujus</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur,</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»duris hanc statuit Parcarum legibus legem: corpora</span> <span class="pageno target" id="page-xxviii" title="XXVIII"></span><span>quidem dedant neci; gloriam et laudem letho eximant. Instabili non subest rerum mutationi virtus, nec virtutis merces.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Cum diceret, perculit aures dissipatus longe rumor, et confusæ convenientium voces. «Ecce, ecce,» pergit dicere Mercurius, «venit ad vos humanitate clarus in Musas, ortu clarissimus, Furbinus Oppedius. Eruditionem, florens dum manebat vita, maximum duxit esse mortalium bonum Oppedius. Principem debet inter vos locum tenere. Ingenuis favit disciplinis, ex animo favit, apud leves et turbidos Salyes togæ princeps. Sed enim et acceptissima fuisti Oppedio, Aloisia.» Audiit ille:—«Libros bono numero collegi,» reponit. «Et in tuis, Aloisia, scriptis magna cum voluptate conquiescebam. Eruditos, quotquot voluere, in clientelam et fidem meam suscepi: suscipite et vos, pii Manes, in fidem vestram me. Sed te, Aloisia, commendarat mihi tum adprobantis testimonium famæ, quum hominum ingeniosorum et doctorum de te judicium. Eras mihi amœnum et florens diverticulum a politicis curis.—Raros esse,» respondeo, «altero sub cœlo, Barclajus et Boccalinus conqueruntur, qui sui putent esse pensi in lucentibus dignitatum positi gradibus, litteris et litteratis fera subigere invidiæ odia. Lætor igitur vehementer, nove hospes, meum tibi quicquam dulce et gratum tanto viro fuisse.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Et jure conquerimur,» refert Barclajus. «Enimvero mihi multa intercedebat cum Peyreskio amoris necessitudo. Meis delectabatur commentationibus et moribus. At plurimum Argenidis oblectabatur historia. Commendavi regiam virginem longe commendatissimo in litterarum Republica viro. Edit ille in lucem, vult vivere nobilem ingenii mei partum. Vide temporum iniquitatem, summe Furbine; hominum malignam</span> <span class="pageno target" id="page-xxix" title="XXIX"></span><span>vide stoliditatem. Non placuit varicosis Magnatum ingeniis liberalis Argenidis forma: non placebat stola Romana. Non amarunt in Latio natam pulchritudinem. Bibliopola magno, quod sumptus quos fecerat in ornanda et comenda, nullus inveniretur emptor qui refunderet, succensebat pudore offusæ. Piper et thus minabatur. Erat Argenis toga cordyllis et pænula olivis futura, ni Marcassi opem obtestaretur, non magni viri, non ingenio sublimis, non doctrina locupletis. Commendavit litteratorum plebi plebeius, nec nobilis scriptor. Rem ridiculam! Principibus viris placuit Argenis, postquam ineptis et fatuis placuisset. Quos graves putant et summos esse viros, interdum noxæ sunt viles et stulti. Si nudos, detracta opinionis larva, contempleris, homines non credes; aut nihili homines credes.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Melius tecum, Aloisia,» inquit Oppedius, «fatui actum benevolentia fati. Nam inepti et ignavi illaudatam reliquerunt: magnæ et excellentes mentes laudarunt, foverunt. Sunt immo qui ex animo amant, et tamen obloquuntur. Secum ipse laudat Tubero: vafer, vappa, in perniciem famæ suæ et bonorum ingeniosus, qui et fruitur Dis iratis, Tubero. Coram et palam illaudatam temnit. Bene sensit et male dicit, simulator improbus. Sed non tulit impune.—Feriit indignans æther sacro fulgure vanum et perfidiosum caput,» inquit Mercurius. «Ignominia merserunt nequam nebulonem ulciscentes Musæ. Adfui nascenti Tuberoni,» adjicit, «cum Laverna et Cotytto; et cum pœnas dedit, adfui exsultabundus: colaphos ipse impegi.—Magni sane viri, sublimes animæ,» refert Oppedius, «ut viderunt, laudibus cumularunt: deperiere.—Jure fit,» reponit Mercurius, «ut qui auro, non meritis, emerunt dignitates, id solum plurimi faciant quod auro venit,</span> <span class="pageno target" id="page-xxx" title="XXX"></span><span>non quod ingenio. Ne quidem, paucos si exceperis magno e numero, primora labra Pegaseio latici admoverunt. Igitur probro sibi verti putant, quæ laudes conferuntur in litteratos. Velles amarent Parnassum, e cujus vident arce cudi tela, quibus petantur ut feræ bestiæ?»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Erant in Neapolitano Prætorio, meo tempore,» reponit Boccacius, «tres excetræ: Romulus, Elpinus, Valens, vaferrimi conflandis fraudibus et calumniis triumviri. Romulus cohortem duxerat, lepusculo timidior, cerva fugacior. Elpinus sacerdotem induerat: pessimum nebulonem non exuerat. At Valens, ætate provectior, in re augenda per fas et nefas totus erat. Astutam vapido sub pectore servabat vulpeculam; dulce de labris loquebatur, corde vivebat noxio. Accidit, volentibus Diis, calumniatorem insurgere in me nescio quem de lutulenta plebecula, egenum, mente captum, effrontem, Satyrum. Me insimulat criminis, me rerum repetundarum, Mercuri! me peculatus, o Musæ! me! Indignabantur boni, gratulabantur sibi tres hi laverniones. Exsultabant prurienti amentia. Celebritatem nominis sperabant sibi, qualem qui Ephesinum Dianæ templum subjectis flammis corrupit, qualem qui Vestalem vivam defodit insontem. Boni concupiscunt sibi gloriam, mali famam. Dire minitabantur. Dicebant sancti et probi cognitores e re sua esse me male haberi, et ignominia Boccacium mergi vel immerentem. Urgebant calumniatorem adhiberet accusationi acta, ut loquuntur, produceret testimonia, subornaret testes, acta confingeret. Volebant non veritati opem adesse, sed innocentiæ deesse, veritatem opprimi, obrui innocentem.—Abeat hic in malam crucem nugator! dicebat Romulus. Ausus est, quem voluit nostrum, pediculosis illis fabulis, quas misit in lucem, contaminare. Mihi</span> <span class="pageno target" id="page-xxxi" title="XXXI"></span><span>quidem librorum hi scriptores odio sunt. Nam pilum mittere, ferro pugnare, hostem ferire didici, non legere; fortiter facere, non sapienter loqui. Omnia non emerim Musarum dona teruncio.—Nam qui doctrina vigent, grunniebat Elpinus, nos flocci non faciunt: nimirum pretium in nobis nostrum inveniri debere contendunt. Auro nos perduxerunt Regis diplomata, qui plumbei eramus, aut ahenei. Aureos ideo stulti e plebe credunt: eruditi, malum! aheneos vident esse aut plumbeos; et irrident. Simulata pietate, affecto ire ad gloriam. Fallaci vultum larva improbum tegi. Stupet et veneratur jejuna plebecula, ac si jam viverem cum Jove. Pestes hominum, eruditi perspectam habent in intimis fibris mentem; contaminatam sceleratis cupiditatibus vident et oderunt. Pereant hi lynces sua cum perspicacitate! Malo noctuam Minervæ mihi, quam Minervam.—Erumpebat Valens in cachinnos.—Non ita odi litteras ac tu, dicebat. Nam fuit mihi non ineruditus pater. Qua valebat gratia, derivavit in domum meam quicquid habet ornamenti et decoris. Sed supina superbiunt interdum contumacia viri docti. Quod velis nolunt; quod nolis volunt. Cui non doleat? Haud libenter ego tulerim. Audivi qui, orando causas, captiosis dictorum præstigiis me in curuli sedentem impeteret; qui sordes ultro objiceret insultans. Sed ea malignitatem arte effutiebat, ut ne quidem hiscere auderem. Impune oblatrabat furi, quia ingeniose. Pereant ingenio suo liberius evagante, et nostro severius ulciscente! Et Rempublicam persuasum habeo, plurimum a litteris capere detrimenti. Nec sunt utiles sibi litterati, nec rei apti faciendæ. Legunt, commentantur, scribunt: quid id est præ nummis? Non emerim tribus assibus trecentos Aristoteles, nec teruncio mille Petrarchas. Malim mihi auro plenam esse</span> <span class="pageno target" id="page-xxxii" title="XXXII"></span><span>crumenam, quam doctrina cerebri sinus. Philosophis et Oratoribus, mea sententia, antestant longe sartores, cerdones, pistores. Deturbaverim libens e civitate mea id genus otiosorum, si legislator fiam, et in tres classes distinxerim cives. Primas tenebunt sedes Magistratus, ut nos sumus; secundas Sacerdotes, ut tu es, Elpine; inferiorem locum agricolæ et opifices.—Ineptum istud, respondebat Elpinus. Ineptum te legislatorem! Nam primo sunt in loco Sacerdotes. Quis dubitet, nisi amens et impius?—Accepi, reponebat Valens, jureconsultum, nescio quem, magni nominis, nam nimis curiosus nunquam fui, dicere Magistratus omnes Themidis esse Sacerdotes. Ergo qui sunt et Magistratus et Sacerdotes, ut tu es, Elpine, præstant Sacerdotibus. Sed oriatur nulla inter nos rixa, nulla contentio, nulla animi læsio. De Boccacio fieri quicquid jusseris, et id ego fieri jubeo. Innocens scilicet erit quem oderimus? Meo damnare calculo, vel frugi, vel innocentem, vel sanctum certum est. Et blandiens nummi refulget spes?</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Tros Rutulusve fuat, nullo discrimine habebo,</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»ut quidam inquit poeta magnus, puto, Donatus. Nam alium non memini me legere. Dein id erit quod judicaverimus, non quod vere est. Res judicata facit de albo nigrum, de nigro album. O cœleste, per Ditem et Plutum, numina mea, prudentiæ juris effatum! Nam quid commodius et opportunius? O utile nobis, non ita sapientibus, ex arcana sapientia oraculum!—</span></p>
+      <p class="pnext"><span>»Quid plura, sancti Manes? Regi Roberto (cui non dictus Robertus Rex?) re intellecta, non potuit continere se placidissimus Princeps, quin sacro conciperet</span> <span class="pageno target" id="page-xxxiii" title="XXXIII"></span><span>iram pectore dignam se optimo, maximo, dignam Deo optimo maximo. Nec mora: verbis castigat amaris excitos ad se. Dein sublimi e sede, quam dehonestabant, agit fulminatrici manu præcipites: abdicat magistratu, quem incestabant. Romulum Thrasonem, ne fabulæ quid deesset ridiculi, et tamen duri, lixis exercitus, quem coegerat in Insubres, præfecit moderatorem, et calonibus. Nosocomio incurabilium abdit Elpinum; Valentem vero avarum et prædæ inhiantem Judæo Manassi, Portorii apud Calabros redemptori, sufficit.—O infelicitatem temporum meorum! ingemebat cœlo dignus Princeps. Boni et honesti vocabantur ad Judices: in lupos incidebant et leones. Discant hoc reliqui exemplo justitiam! Suos discant mores in sacraria Justitiæ non inducere. Dignum quidem fortitudine, qua se jactat amens Romulus, munus cepit. Lixis et calonibus ducem præfeci. In impedimentis exercitus, impedimentum ipse, Martem aget; insultabit Alexandro. Elpinum detrusi in Nosocomium incurabilium: nam quis ægrum ira, avaritia, superbia curarit unquam belluæ animum vel homo vel Deus? Nulla mansuescunt arte his in verbis animarum morbi. Sed mortuo suffeci Judæo Valentem. Conquerentur, scio, Calabri Judæum decessisse Judæo, forte et Arabem e Mahometis secta missum conquerentur: videbimus.—Sic acta est fabula, quibus ferocire, nocere, pessumdare ludus erat.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span>—«Belle, belle!» exclamat Oppedius. «Nam is non fui de quo quicquam litterati queri possint agitasse unquam animo consilii, quod Musis injuriosum videretur.—Nomen igitur tuum et decus,» infit Mercurius, «commendabunt litteratæ immortalitati. Sempiternum per ævum volitabis vivus, ut gloriabatur de se moriens Ennius, per ora virum. Sed me vocant jussa Jovis.</span> <span class="pageno target" id="page-xxxiv" title="XXXIV"></span><span>Valete, cari Manes. Fruimini læti et securo in otio, Elysii campi deliciis, et vobis fruimini alter altero. Vetant quæ habeo in mandatis esse vobiscum diutius.» Tunc celeri raptus alarum remigio evolavit.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Superest vero mihi,</span> <span class="small-caps">VIR SUMME</span><span>, ut paucis de me dicam, quo sim notior tibi, quam esse possum, si non dixerim. Vivebam ante annos centum in Hispania, Toleti nata. Ingenio, eruditione, forma præstiti, et omnibus excellui virtutum dotibus, quæ ingenuas decent. Non in abjecta animi demissione, non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum studio virtutem mihi positam habebam: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis pulchram mihi et æternam parere famam, ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id demum optimum putabam, laudabile prædicabam: quod tamen fœminæ pleræque omnes per ignaviam negligunt; homines multi, per socordiam stultam et furentem, contemnunt. Quamobrem veri amans libere malos insectabar; quæ sentirem de flagitiosis et impuratis ultro intonabam. Velut quadam in curuli sedens sella, morum Censuram exercebam, plaudente e cœlo Pudicitia. Me suspiciebant omnes, et ob os ora obvertebant sua. Nobilium imprimis fœminarum spurcis infensa libidinibus infremebam: quo injecto saltem pudore ad meliorem revocarem frugem, nihil non agebam: pati non poteram specie prælucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii aut spe aut gustu, velut emotas mente, ipsas in ludibria se vertere. Dicebam, ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos mortalium, sic Vitiis esse ignominiosum. Quæ meretricie viverent, ideo volui e fornicibus suis, in quibus latebant, in scenam humanæ vitæ nudas educere, quæ essent documento impune non peccari, mulieres quasdam superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam, quas Tulliam, Octaviam,</span> <span class="pageno target" id="page-xxxv" title="XXXV"></span><span>Semproniam, Eleonoram, Isabellam voco, eæ fuerunt Ducum, Marchionum, Comitum aut uxores aut sorores. De his enarro nihil quod vere non factum sit, et ut eram a mendacio et ab omni dissimulationis et simulationis specie alienissima, liberiori omnia sermone exsecuta sum, qui solus conveniebat.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Satyram Sotadicam inscripsi opus, quod Colloquiis sex complexa sum, et infra mensem absolvi. De Sotade nihil est quod dicam. Rerum amatoriarum scriptorem fuisse liberrimum, neminem fugit. Sed puellam ad scribendum his de rebus animum appulisse, post Elephantidem et Philænim, nihil mirum videri debet. Fuerunt et aliæ hoc scriptionis genere celebres. Et sane aptiores sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint cordatæ, si quæ non fatuæ procacitatis. Libidinum ipsæ sunt campus in quo nascuntur omnes, in quo efflorescunt, in quo vigent, oriuntur et occidunt. Hispanice scripsi: vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud Batavos Academiæ clarissimum lumen, Latinitate donavit adolescens; etiam adjecit, quæ mihi sane non venerant in mentem. Sed liber periit meus Hispanice scriptus, Meursii superest commentatio, non infelicis ingenii, non proletariæ eruditionis partus, quæ nec fastidium legenti creet, nec stomachum moveat Sapienti. Attico sale condita omnia. Invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi præcepta huic ætati tuæ bonis litteris amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ ingeniis durum. Quis ægre molesteque non ferret? Bonos utique mores laudet Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci; a qua plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus. Medicamentis vires addit, dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria format solers Medicus.</span> <span class="pageno target" id="page-xxxvi" title="XXXVI"></span><span>Hæc mea fuit cogitatio. Omne mihi visa sum punctum tulisse, quæ ingeniose, quæ facete utile dulci miscuissem. Dura tamen amori silex fui: pectus nullo fixi telo. Inaccessa libidini malæ, sanctam constanter duxi vitam. Severiori virtuti assidua hæsi comes. Mores laudarunt boni, reveriti sunt mali. Et his et illis eram acceptissima. Ut Regibus, et principibus in Republica viris, sic et plebi placui miranti. Me et litterati coluerunt, litterarum, ut dicebant, bono natam. Cave de pura et proba,</span> <span class="small-caps">VIR BONE ET SANCTE</span><span>, hac judices ex libertate loquendi quæ sentirem. Fœdas depinxi rerum species, non amavi. Depinxi, quia odio habebam. Inique feceris, si velis has, adversus Aloisiam tuam, pictas tabulas testimonia esse, et Tulliam, Octaviam, testes. Humanius age. Famam consule; gloriam consule nominis mei, quæ nulla obsolevit annorum injuria. Uni judicium accommoda. Vale.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul040.png" /></p>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons041-aloisiae-sigeae">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-1" title="1"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons041.png" /> <span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span></h2>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span class="large">TOLETANÆ</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span class="x-large">SATYRA SOTADICA</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <em class="italics">De arcanis Amoris et Veneris</em>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 12em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps041.png" /></div>
+      </div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="colloquium-primum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span>COLLOQUIUM PRIMUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="velitatio"><span>VELITATIO</span></p>
+      <p class="center pfirst"><em class="italics">Tullia, Octavia.</em></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini041.png" /><span class="small-caps">ullia.</span> <span>Dulce est, cognata mihi luce dulcior, tuas tandem cum Caviceo pactas esse nuptias: ejus enim in amplexibus, crede mihi, quæ te nox mulierem faciet, omnium longe maximam voluptatem tibi allatura est; te modo, ut digna est hæc forma tua cœlestis, fortunet Venus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dixit hodie mane mihi mater, postridie</span> <span class="pageno target" id="page-2" title="2"></span><span>hujus diei nupturam me Caviceo. Et domi video, quæ ad ejus rei pompam pertinent, magna apparari cura: lectum, cubilum, et cetera alia. Hæc vero plane in mentem meam gaudii minus quam timoris injiciunt; nam, quæ tandem illa, de qua loqueris, possit esse voluptas, cognata omni mihi voluptate gratior, nec scio, nec etiam opinione concipio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te ejus ætatis, et tam teneram (nam annum vix decimum quintum attigisti), mirum minime videri debet id nescire, quod ego ætate provectior cum nupsi, penitus ignorabam quid esset, quod pollicebatur Pomponia delicii, jam per tres annos experta, ac tantopere prædicabat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed, te de ea re prorsus scivisse nihil (patere me liberius loqui in hoc plenæ libertatis confinio, in quo nunc sum), id profecto vehementer miror. Nam si non usus, quem certe nullum habebas, tamen multa tua eruditio adyta hæc tibi aperuisse debuit. Te sæpe audio summis laudibus tolli in cœlum, quod litteris Latinis Græcisque, ac liberalibus fere omnibus disciplinis ingenium ita imbueris, ut superesse nihil videatur quod nescias.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Multus in hoc fuit pater meus, ut, quo studio formosarum et venustarum aliæ pleræque omnes famam ambiunt, ego eruditæ virginis laudem persuasum haberem esse mihi comparandam. Et aiunt qui adulari quam vera dicere satius habent, non omnino operam lusisse.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aiunt etiam qui nolunt adulari, vix pudicitiæ laudem, vix honestos mores retinuisse, quæ</span> <span class="pageno target" id="page-3" title="3"></span><span>ex nostris eruditiores habitæ sunt, cum id decus ceperunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Pudicam negarent me, quam fatentur eruditam?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec ullam potius ob rem admirationem omnium es consecuta, quam quod bonis castisque moribus tuis eruditio non obfuerit; magnam avem contra lucem attulerit. Qui vero fieri potuit, ut, quæ virgines ducuntur, Musæ virginum laudi infestæ crederentur? Ut, quæ animorum sunt velut quædam faces, quibus ad magna et laudabilia omnes similiter fœminæ hominesque accendimur, eædem contaminare animos dicerentur? Sane dum nobis homines, per malignitatem quamdam arrogantem et stultam, eas opes invident quibus ipsi superbiunt, maledicta invidiæ miscuere. Aconita ac venena omnia non minus homines fugiunt, quam nos fugimus, quas vocant sequiorem sexum, quia quæ nobis adimere pestis animam potest, et illis etiam potest. Si nobis eruditio est pro veneno et pro peste, ut obtrectant, quomodo rem tam malam, ut hominibus prosit (nam sibi prodesse non negant) naturam continget momento mutare? Suo si ingenio nobis est eruditio velut fons quidam omnium malorum et flagitiorum, quomodo ex eodem fonte bibent illi nectareos latices ad immortalem gloriam: nos vero infelices et miseræ Stygia quasi fluenta, quæ pectori sulphurea sint incentiva eas ad libidines, ad quas ipsi nos rapiunt imperio, aut ducunt exemplo? Nam, te sic loqui memini, cum de ea re sermonem ante hos dies cum Caviceo meo haberes. Decorum sane</span> <span class="pageno target" id="page-4" title="4"></span><span>tibi est hanc ad usque diem servasse illæsam honestatis famam, cum ea pulchritudine, qua accendis etiam frigidiores, cum ea eruditione, qua etiam capis quos pulchritudo non tangeret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ sic loqueris, quæ scis amore inflammari hominum corda, non ita profecto rudis es ut putabam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nesciam ego penitus quod Cavicei oculi, frons, vultus denique totus, toties dixere mihi, ut etiam ipse taceret? Enimvero, dum ante octo dies liberius mecum agit, ad oscula mea ferri insueto impetu certe mirata sum; nec quid sibi vellet hic impetus, hic æstus, satis noveram.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Aberat mater? sola eras? ab eo tibi timebatur nihil?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aberat mater; quid autem ab eo timeretur? ego certe nihil timebam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil ultra basia rogavit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At ea quidem ab invita sumpsit, linguam micantem intra labia mea primora vibrans vesanus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quis tibi tunc sensus erat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fatebor: me nescio quis æstus invasit hactenus inexpertus: totis artubus concepi ignem. Credidit mihi vultum esse pudore suffusum; sustinuit aliquantisper amentiam, et petulantem manum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Perge.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Manus eas furaces oderim semper, ita me demum excruciatam, fatigatamque incendio impleverunt!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Rem bellam!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid hoc est? alteram alteramve papillam,</span> <span class="pageno target" id="page-5" title="5"></span><span>demissa in sinum manu, prehendit, et cum duriusculam alteram, alteramve attrectaret, impressis digitis, reluctantem ecce me prostravit resupinam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Erubescis; res peracta est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Admota ad pectus læva manu (ut gesta res est refero), conatus facile meos omnes frangebat: dextram vero sub stolam misit. Pudet, pudet dicere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Excute pudorem illum deridiculum, cogita tibi dicere quæ mihi loqueris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Mox evoluta supra genua stola, attrectavit femina. O! vidisses oculos scintillantes!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te hoc temporis momento utcunque beatam!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Inducta altius manu, locum eum invasit, qui nos, ut loquuntur, ab altero sexu distinguit, et e quo equidem mihi, uno abhinc anno, copia sanguinis, unoquoque mense, manare solet per dies aliquot.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Euge, Cavici, ah, ah, ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O scelus hominis! «Hæc pars,» inquit, «me mox summo beabit gaudio. Patere, Octavia mea.» Ego ad eos sermones parum a deliquio abfui.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tum, quid ille?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Illa mihi pars, vix crederes, minima rima patet.....</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed ignea, sed micanti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>In eam digitum immittit, quem cum locus ille ægerrime caperet, non carui aliquo sensu urentis</span> <span class="pageno target" id="page-6" title="6"></span><span>doloris. Ille vero: «Habeo virginem,» inquit, et dicto citius apertis mihi per vim femoribus quæ ut poteram obstringebam enixissime, in me resupinam se projicit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Siles? nihil præter digitum in eam partem induxit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sensi... sed quæ mea est impudentia, quæ dicere pergo!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et eadem ego, quam tanti facis, passa sum, quæ tu. Nihil audentius sponso, quem mora omnis lacerat mirum in modum, donec sponsæ eum florem discerpserit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sensi mea mox inter femora pondus aliquod obdurum et fervidum. Ille me vi petere; vehementi impulsu eam rem in corpus meum et in eam rimam adigere. Sed ego, collectis viribus, in alterum me latus conjeci, et læva inter utrumque corpus insinuata, eam appuli illum in locum, in quo pugna tam sæva pugnabatur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Potuisti una manu tam validam catapultam evertere?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Potui. «O nequam hominem!» dicebam, «quid me tam dire vexas? Ignosce, si me amas: quo delicto id supplicii merui?» Et lacrymæ manabant ex oculis: sed enim ea erat mens mea in perturbatione, ut nequidem hiscere auderem, aut opem clamore misso obtestari.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec ideo tamen sua te hasta transfixit Caviceus, vallumque tuum istud subiit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Injeci manum, arreptamque averti; sed rem miseram! sensi protinus me velut imbre ad</span> <span class="pageno target" id="page-7" title="7"></span><span>ignem temperato perflui, nudamque, ut eram ad usque umbilicum, irrigari. Admovi iterum manum; sed cum in eum liquorem, quo ille me furor insperserat, incidissem, quasi viscatum, refugit manus metu et horrore.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Igitur nec ille victor, nec tu victrix, quum parum abfuerit, quin vera sit potitus victoria.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ab eo die multo acceptior Caviceus. Et cupidine impotenti nescio qua furit animus. Quid cupiam nescio, nec dicere possim. Illud tantum scio mihi omnium mortalium Caviceum esse longe gratissimum; ab eo uno exspecto voluptatem summam, quam non intelligo, quæ qualisve futura sit nescio. Cupio nihil et cupio tamen.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nacta me es quæ in his cogitationum tuarum ambagibus tibi sim pro Œdipo. De Biblide quæ scripsit Amoris magister et interpres Naso, belle tibi utique conveniunt:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Illa quidem primo nullos intelligit ignes,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Nec peccare putat, quod sæpius oscula jungat...</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Sed nondum manifesta, sibi nullumque sub illo</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Igne facit votum; veruntamen æstuat intus.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Spes tamen obscœnas animo dimittere non est</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ausa suo vigilans: placida resoluta quiete</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Sæpe videt quod amat, visa est quoque jungere fratri</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Corpus, et erubuit quamvis sopita jacebat.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Somnus abit, silet illa diu, repetitque quietis</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ipsa suæ speciem, dubiaque ita mente profatur:</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>«Me miseram! tacitæ quid vult sibi noctis imago?</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Quam nolim rata sit! Cur hæc ego somnia vidi?»</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Pudet somni: amatur tamen; et dum in imagine</span> <span class="pageno target" id="page-8" title="8"></span><span>voluptatis ludit animus, gaudio colliquescunt summo sensus. Erubescis? Habeo confitentem, viderisque mihi dicere:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Dummodo tale nihil vigilans committere tentem,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Sæpe licet simili redeat sub imagine somnus!</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Testis abest somno; nec abest imitata voluptas.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Proh Venus, et tenera volucer cum matre Cupido!</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Contigit! Ut jacui totis resoluta medullis!</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ut meminisse juvat! quamvis brevis illa voluptas,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Noxque fuit præceps, et cœptis invida nostris.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Haud inficias ibo: obversatur mihi ob oculos, diu noctuque, Caviceus, mentemque totam spes occupat incredibilis voluptatis. Et sane similem optavi sæpe Caviceo opportunitatem, ab ea die, quam rudis et imprudens misere perdidi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid tum factura esses?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ipsa tibi potes dicere. Jam ego doctior essem, et ille beatior. Nondum me composueram, vestem vix deduxeram ad pedes: ille indusium condiderat, quod de femoralibus excesserat; ecce intervenit mater.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Væ tibi! nam novi mulieris mores, et severitatem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil tamen molestius locuta est vel Caviceo, vel mihi. Petiit subridens quos inter nos sereremus sermones? uter amantior esset? «Nam amari quis sit dignior, id non quæro,» inquit; «tu es, Cavici, nec tu, Octavia, puto, contra contenderis. Velim tamen, quandoquidem vos brevi</span> <span class="pageno target" id="page-9" title="9"></span><span>junget Hymenæus (quod precor faustis avibus fiat), tu Cavici, Octaviam meam, et tuam, non pro merito, quod in ea est permediocre, ames, sed pro generosa tua indole. Annos uterque felicissimos in ea conjunctione animorum agitabitis.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed post, postquam Caviceus abiit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cœpit interrogare quid id esset, quod suis ipsa oculis de utroque viderat. Ego excusare culpam; urgere mater verum faterer. Queror ab eo me fere oppressam; quid vellet, quid quæreret me nescire; me quidem non peccasse, quod scirem. Pergit quærere, et sciscitari an corporis mei integritatem violarit: nego. Monet in posterum ab eo caveam, minas addit ni fecero. «Nam,» inquit, «ante multos dies illi jungenda es, nata; sed pro certo habe, si de te, ante id tempus, solidam voluptatem ceperit, aut penitus discessurum: aut si constantiæ laudem maluerit, te tamen contemptui habiturum. Quarum rerum infelicior utraque plane est, quam ut puella generosa æquo animo ferat, mortem ipsam æquiori ferat.» Ab eoque die solerti cura mater invigilavit, me ut Caviceus nunquam inveniret solam. Nec cum sola est collocutus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sane, cui in prima adolescentia (at adolescens valde est Caviceus), frui contigit usura amati corporis, re patrata, quod Stagyritem non fugit, eam plerumque odio habet quam insano antehac amore deperibat. At vero, Octavia, ingenuitatem tuam admodum laudo, et quam ego tecum etiam</span> <span class="pageno target" id="page-10" title="10"></span><span>ingenue agam, faciam ne dubites. Petiit a me ipsa mater tua, ut arcana hæc reconditiora nuptiarum ostendam tibi omnia, doceamque qualis esse debeas marito tuo, qualis maritus circa res hujusmodi, ob quas homines inflammantur, futurus sit. Hac nocte, quo liberiori omnia condoceam sermone, una meo in lecto decumbemus, quem dulcissimum mihi Veneris stadium vocare apte possim. Postera concubinum experieris jucundiorem, quam ego fuerim concubina.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Rides, Tullia; apage ab his dictis, quæ amori in te meo injuriam faciunt, quam tuus non ferat, si ex animo me amas.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul050.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons051-colloquium-secundum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-11" title="11"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons051.png" /> <span>COLLOQUIUM SECUNDUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="tribadicon"><span>TRIBADICON</span></p>
+      <p class="center pfirst"><span>——</span></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini051.png" /><span class="small-caps">ctavia.</span> <span>Habet nunc idem nos lectus tuus, in quo voluisti me sæpe, non solummodo tecum, sed etiam in amplexibus tuis noctes ducere, cum Callias abfuit maritus tuus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Duxi interdum insomnes, quod, tuo amore per omnes venas misso, quo me macerabam, velut incendio urerer.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Me amabas? nec etiam amas?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Amo, cognata, et misere pereo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Peris tu vero, quam vita mea servari malim incolumem? Quæ hæc est ægritudo animi? Nam te corpore bene quidem valere, omnia faciunt ne dubitem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut tu Caviceum, sic te ego.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aperte loquere: quæ est ista verborum caligo?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed primum a te tam venusta, tam formosa,</span> <span class="pageno target" id="page-12" title="12"></span><span>tam tenera, abige etiam procul a te quicquid id est pudoris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cum nudam me voluisti ingredi lectum tuum (et obsequuta sum), ut ingressuram me dixisti cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis pudorem procul a me omnem abegi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nam Lydorum dixit olim Regina: «Exui tunicam simul et deponi pudorem.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Te hortante vici timiditatem meam, te duce vici me.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Da mihi suavium, suavissima virgo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quidni? quot voles et quod voles.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O speciem oris divinam! O luce lucidiores oculos! O formam Veneream!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et operimenta dejicis? jam nescio quid timerem, quod tibi imprecor, si Tullia non esses. Ecce me nudam habes, quid præterea?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O Dii! personam agere Cavicei, dedissetis ut vellem, posse!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid istud est? Ambas papillas meas, ut tu nunc, prehendet Caviceus? Oscula osculis tam frequentia miscebit? Labia, collum, mammas morsibus his petet?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Isthæc, corculum, præludia erant ad pugnam, et promulsidaria ad plenas Dionæas epulas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Apage, corpus totum manu pererras; inferius demittis manum. Quid femora attrectas mea? Ah! ah! ah! Tullia. Quid eam, amabo, partem vellicas? Nec oculorum ab eo loco dimoves aciem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cum voluptate conspicio curiosa istum Veneris campum, non latum, non spatiosum quidem,</span> <span class="pageno target" id="page-13" title="13"></span><span>sed amœnissimis deliciis plenum, in quo Martis tui vires hauriet inexhausta Venus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sana non es, Tullia. O si Caviceus esses, jam ego in tuto non essem: nam sedens quid jacentem per omnia membra adversam aversamque oculis lustras? Est nihil in me quod pulchritudinem tuam superet: ipsa te tuere, si quid tueri velis, quod et possis amare et debeas laudare.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Fatua sim, non modesta, si me negem pulchritudine aliqua præditam; nam et floret ætas, sextum supra vicesimum vix complevi annum. Partu uno a me Callias pater est. Si quæ in tuos sensus ex me voluptas dilabi potest, fruere, Octavia, nihil moror.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec etiam ego. De me gaudii, quicquid capere poteris, id capias, per me licet. Sed scio tibi a virgine, ut sum, nullam venire posse voluptatem, nec etiam a te mihi, quamquam vere sis velut leporum et venustatum omnium mirabilis hortus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hortum quidem habes, in quo Caviceus suavissimis fructibus libidinem suam libidinosam pascet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Hortum non habeo, quem etiam non habeas iisdem fructibus uberem. Hortum vero quid vocas? ubi situs? qui sunt hi fructus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Percipio nequitias tuas: hortum certe tuum, quæ de meo objicis, tam nosti, quam ego meum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Eo forte vocas vocabulo partem eam quam dextra tua expansa occludis, quam digitis</span> <span class="pageno target" id="page-14" title="14"></span><span>vexas, quam summis unguiculis sollicitas mihi ad pruritum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ista est, cognata, cujus usum inepta nescis; sed faxo scias.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Si scirem extra nuptias, nec proba essem, nec amore tuo digna, tam dissimilis tibi. Verum, quis futurus sit usus ille, edoce. At enim repone te in lectum: nam sedendo, ut facis, et tibi et mihi creas molestiam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Faciam tibi satis. Nunc arrige aures: tam sane arrexerit Caviceus facile et frequenter, ut tu aures ad hunc sermonem arriges. Faxit Venus! omen cape, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Capio omen. Cachinnos edis? Quid latet, sub his verbis, nequitiæ, sane non video.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>At senties quid hoc sub omine deliciarum optetur horto tuo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Surdæ loqueris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Faxit Venus audias atque intelligas! Hortus ille tuus, quem nec verna nec hiberna tempestate flores fructusque Venerei deficiant, velim, locus is est, cognata, quem sub inferioris ventris tumore lanugo obnubit, tibi quidem mollior; pubem vocant. Hæc documento est esse viro aptam et Veneri maturam virginitatem, in ea puella in qua exorta primum efflorescit. Cymbam, navim, concham, saltum, clitorium, portam, ostium, porcum, interfemineum, lanuvium, virginal, vaginam, facandrum, vomerem, agrum, sulcum, larvam, annulum Latini dixere; Græcis vero est</span> <span class="target" id="id12">αἰδοῖον</span> <span>et δέλτα et χοῖρος et ἐσχάρα. Julia Augusti filia dicebat, ideo se Agrippæ</span> <span class="pageno target" id="page-15" title="15"></span><span>marito parere quam simillimos liberos, quod nunquam nisi plena navi vectores tolleret.</span> <span class="target" id="id13">Ἐσχάρα</span> <span>focus et caminus est; χοῖρος porcus; δέλτα littera apud Græcos est hoc nomine, sed ejus litteræ figura ab horti nostri forma oppido differt. Volo te, cognata, evadere ex amplexibus meis hac nocte doctiorem, quam si somniaveris in Parnasso, ut etiam possis Græce concumbere: audivisti de Juvenale.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Malim esse docta, ut tu es, cognata, quam satiari voluptatibus. Cum te video tam juvenem et tam doctam, opto te fieri Caviceum. Quam læto tibi animo omnes corporis dotes prosternerem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Amplexare me, cara virgo, amore tuo furentem. Qua licet, oculis et amplexibus, meas patere nequitias. Nihil inde Caviceo deperibit, nec tibi. O vanos conatus meos, quicquid aggrediar misera! Quam efflictim te depereo!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Solare amorem tuum, et illam mentis impotentiam sequere. Quæ voles, maxime volo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ergo hortum tuum istum dono da mihi, ut ejus sim domina: non utilis tamen, quæ nec clavim habeo qua fores aperiam, nec malleum quo pulsem, nec pedem quo subintrem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dono do profecto, quæ tota sum tua. Habeam aliquid quod juris tui non sit? Obvertis te in me: quid hoc est rei?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec refuge, amabo, aperi femora.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>En.</span> <span class="target" id="totam-me-jam-occupas">Totam me jam occupas</span><span>: os ore premis, pectus pectore, uterum utero: amplectar etiam te, cum me amplecteris.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-16" title="16"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tolle altius crura, superinjice femoribus meis femora. Artifex tibi sum ego Veneris novæ, quæ nova es. Quam excellenter pares! Non ita egregie possim imperare, ut tu obsequeris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! Tullia mea, hera mea, domina mea, ut me pulsas, ut te agitas! Velim extinctos cereos illos, pudet lucem testem habere patientiæ meæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Age intente quod agis. Ut ego adsilio, tu subsili; exagita crissantes nates, ut agito, et in aera mitte, ut poteris altius. Times te anima deficiat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sane me rapidis his fatigas concussionibus; opprimis me; vim tam efferatam ab alia paterer?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tene, amplectere, Octavia, excipe... En, en fluit; furit pectus, ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Hortus mihi tuus hortum meum incendit; abscede.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea sponsa! mea conjux!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O utinam mihi vir esses! quam amantem haberes uxorem! quam amatum haberem virum! Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti, quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti in me, Tullia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nempe perfeci opus; et Venereum virus ex cæca navis meæ sentina projecit in cymbam virgineam tuam amor cæco impetu. At in imis præcordiis, major unquam permovit sensus tuos voluptas?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea</span> <span class="pageno target" id="page-17" title="17"></span><span>re quam fecisti, animadverti me percepisse voluptatem. Commotior paululum fui, cum te commotissimam sensi, et ex ardore tuo scintillæ aliquot in eam partem, quam obruebas tuis crebris subsultibus, inciderunt. Sed de incendio potius monuerunt, quam incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam morbus tuus aliarum fœminarum mentem invadit, ut puellas ament et petant?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Amant et petunt, nisi quæ sunt stolidæ et saxeæ. Nam quid gratius puella nitida et polita, ut tu nitida et polita es? Sic Iphim nondum puerum Ianthe urebat:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Vixque tenens lachrymas: «Quis me manet exitus?» inquit,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>«Cognita quam nulli, quam prodigiosa, novæque</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Perdere debuerant; si non et perdere vellent,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Naturale malum saltem de more dedissent.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»At non vult natura potentior omnibus istis,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Quæ mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Pronuba quid Juno, quid ad hæc, Hymenæe, venitis</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>»Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambæ?»</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-18" title="18"></span><span>Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissimæ sumus pleræque omnes. Audis Quartillam Petronianam? «Junonem meam iratam habeam, si unquam meminerim virginem fuisse: nam et infans cum paribus inquinata sum, et subinde prodeuntibus annis majoribus me pueris applicui, donec ad hanc ætatem pervenerim.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Hactenus, Tullia, et probe nosti, non corporis tantum, sed et puræ mentis agito. Stolidam voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me libidine tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse mihi diem, etiam ultro æstui meo gratulor Venereo; nam, opinor equidem, si cubent nobiscum viri, solidam nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci posse voluptatem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Recte judicas et senties postera nocte: fortunet te Lampsacenum ferculum! Sed tumor ventris, imprægnatio, partus, consequi solent hominum liberiores nobiscum lusus, et «turgentis verbera caudæ.» Extra nuptias periculis et infortuniis infesta, quæ puellas ad plenum coitum vocat et impellit Venus. Sub Hymenæo libera et læta; e contrario omnia. Quo flammeo obnubunt novæ nuptæ caput, obnubunt et omnia libidinis suæ facinora; hoc velo perspicaces legum et vulgi oculos feliciter fallunt. Igitur, Octavia, alia via virginibus, et cœlibem ducentibus vitam, eundum fuit ad voluptatem, ad quam vides omnia animantum sæcla, ut Lucretius loquitur, impetu ferri, quem nulla nisi ipsa vis Veneris emolliat. Itaque virginem amari a virgine nihil mirum: quandoquidem</span> <span class="pageno target" id="page-19" title="19"></span><span>et maximi Heroum invenerunt olim suo in sexu incentiva libidinis suæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etenim virgo non es, quæ virum experta es; plena tibi liberum est voluptate potiri. Qui fieri potest ut me ames? ut ea via Venerem quæras, qua Venus aberrat semper a Venere?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Primum, Pomponia mea (nihil enim ex rebus meis volo te lateat), cum familiariores altera alteri a crepundiis essemus, ante hos annos, sic cœpit mecum colluctari ingeniosa, sed procax; libidinosa, ut nulla magis, sed cauta ut etiam nulla magis. Abhorrebat a principio ab ea re animus meus: paulatim assuevi huic, ut loquebar, molestiæ; et exemplo præibat Pomponia, usuram corporis sui non modo accommodans petulantiæ meæ, sed et ipsa jubens, dulcissima mihi pellex, et sibi lena. Demum factum est longo hujus voluptatis usu, ut ab ea me vix queam abstinere; sed ubi fulgetris tuis innumeris cor meum perculisti, Octavia mea, amore tuo ita exarsi, ita exardeo, ut omnia, imo Calliam meum, præ te habeam despectui, et in amplexibus tuis mihi credam repositam voluptatem omnem. Noli præterea me putare proterviorem. Nam hic mos ubique fere terrarum inolevit. Italæ, Hispanæ, Gallæ fœminæ invicem amant altera alteram; et si pudor absit, omnes confestim, altera in alteram, ruant prurientes. Lesbiis præsertim olim id sceleris familiare, quod Sapphus nomen commendavit, atque adeo nobilitavit. Illius lumbos Andromeda, Athis, Anactorie, Mnais, et Girino amasiæ, quam sæpe fatigarunt! Ejus generis heroidas Græci Tribadas</span> <span class="pageno target" id="page-20" title="20"></span><span>vocant; Latini Frictrices et Subagitatrices. Philænis vero, quod huic voluptati indulgeret perditissime, invenisse credita est, et usu suo, quæ scilicet magni nominis erat, inauditæ ad suam ætatem voluptatis usum fœminis puellisque apud suos suasisse. Tribadas dixerunt quod tererent ac tererentur; frictrices a corporum frictione; subagitatrices a motu concitatiori. Quid plura? Octavia mea, agere et pati mulieris est non inficetæ, ac cui cor salit sub pectore.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Hercle! mira narras, sed jucunda æque ac ridicula. Tu igitur jam audies et tribas et frictrix et subagitatrix: quam me vero dices?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cypridem meam mollem, mellitam, auream. At enim nihil admovi quo fieres minus integra, quo perfringerem ostiolum istud tuum, quo delibarem virginitatem istam tuam florentem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quo potuisses, scilicet?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Milesiacæ compingebant sibi e corio veretra octo digitos longa, et pro modo crassa. Aristophanes author est his uti solitas fœminas sui ævi; ac hodie quoque Italis, Hispanisve maxime, sicut et Asiaticis mulieribus, id instrumentum mundi muliebris et pretiosioris supellectilis præcipua pars est: magno in pretio habetur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non intelligo id quid sit, cuive usui.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Olim intelliges; sed ad alia nostra deflectat confabulatio.</span></p>
+      <p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps060.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons061-colloquium-tertium">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-21" title="21"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons061.png" /> <span>COLLOQUIUM TERTIUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="fabrica"><span>FABRICA</span></p>
+      <p class="center pfirst"><span>——</span></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini061.png" /><span class="small-caps">ctavia.</span> <span>Ah! ah! ah! Tullia, ut tu in me prosiliisti! O si te hominem fecissent Dii!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Eodem omnino modo prosiliet in te, divaricatis femoribus jacentem, vir tuus. Os occupabit osculis, papillas illas sororiantes exsuget, pectus premet pectore, totam opprimet, concutiet, sed multo et validius quam ego potui, qui et validior multo et vegetior. Motus ciebit quo lectus, in quo cubabis, contremiscet, ipsiusque adeo cubiculi contignatio. Nam qua prima nocte vim intulit pudicitiæ meæ Callias, eo impetu et corporis viriumque nisu in me furebat ruebatque, ut contremere lectus meus audiretur ab iis, qui in proximo cubiculo pervigilium Veneris meæ celebrabant. Vide, amabo, quid de me in hoc certamine sit factum, a quo tamen victoriæ laudem retuli.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid de me fiet, si tam rudem nacta</span> <span class="pageno target" id="page-22" title="22"></span><span>fuero athletam? Nam tu annis major et corpore habilior, quam nunc sum, eras, cum tradita es Calliæ fruenda: profecto video multam mihi crucem paratam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Haud negem, Octavia, multum tibi laboris ferendum; et si negem, illuserim profecto inscitiæ tuæ. Sic se res habebit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Doce diligenter omnia quæ me scire convenit. Quis hic dolor futurus est? quam acer, et quam diuturnus? Malim certe ego momento acriorem, quam mediocriorem et diuturniorem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.</span>
+            </div>
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>Omne in amore malum, si patiare, leve est.</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Patiar certe, et spero forti constantique animo: nam quid facerem? Verum, age, quid patiar?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Eam corporis nostri partem, de qua jam colloquutæ sumus, vulgo etiam</span> <em class="italics">vulvam</em><span>,</span> <em class="italics">cunnum</em><span>,</span> <em class="italics">fregnam</em><span>,</span> <em class="italics">ficum</em><span>,</span> <em class="italics">potam</em><span>, Latini et nostri homines appellant;</span> <em class="italics">vulvam</em> <span>quasi valvam dicere voluissent;</span> <em class="italics">cunnum</em> <span>a cuneo, quod vi multa enitendum sit in eam primis in congressibus; aut a Græco verbo κυνός, quasi, qui fœtor in ore canis esse solet, idem etiam plerumque in hoc infimo corporis nostri ore esse soleat; aut a Græco κόννος, quæ vox barbam sonat, quia hac in parte nos barbatas inepti jocantur, lanuginem quæ pubem nobis circumvestit barbam vocitantes; aut potius</span> <span class="target" id="id14">ἀπὸ τοῦ κόννειν</span><span>, quod intelligere significat: sicut enim a</span> <em class="italics">mente mentulam</em> <span>dixerunt,</span> <span class="pageno target" id="page-23" title="23"></span><span>sic etiam</span> <em class="italics">cunnum</em> <span>ab intelligentia. Nimirum et mentulam sicut se ipsa regit, ut mente prædita esse videatur, mentis quæ in capite sedet imperiis parum obsequens: ita hic et per se agit, et per se intelligit, in rationis leges rebellionem movens, quæ solo possit non mentis, sed mentulæ beneficio componi. Nos honestiori appellatione pudendum appellamus; cujus labra quibus occluditur, cadurda dici apud veterem grammaticum legi. In hanc primum partem totis viribus torquebit immanem hastam suam Caviceus; hoc momento magnos tibi cruciatus dabit, mox et majora gaudia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cito citius doloris oblivionem gaudia afferent!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vides mirabilem ejus fabricam. Primo quodam tumore, quem lanugo tibi mollis tegit, protuberat; nec credas intra femina ob turpitudinem, quæ sane illi nulla est, conditam, sed ad usum repositam. Tumorem illum monticulum Veneris vocitant: quem qui semel inscenderit, Octavia mea, Parnasso, Olympo, montibus sacris anteponat semper.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Inscensorem habeam, æque ac es, jucundum! Non erit quod Parnasso Apollinem suum, Olympo Jovem invideam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Duæ sunt rimæ, altera sub altera, quibus monticulus hic ad plenum dehiscit coitum. Priorem magnam vocant, altera interior est. Illa partui opportuna; nos enim, Octavia, velut quædam officinæ sumus generi humano excudendo. Si angustior esset, dum fœtus in vitales auras editur, distendi non posset absque horribili cruciatu: et distendi et</span> <span class="pageno target" id="page-24" title="24"></span><span>dilatari necesse est. Adolescentiores, cum primum attingendi hujus loci potestas datur, æque intus patere puellas fœminasque putant, ac exteriori hoc patent ostio, et vidi qui horrerent ridiculosi. Interior autem minor est; labra vero quæ latera tegunt majoris rimæ, cadurda dixi vocitari. Alæ sunt intra reconditiorem illam rimam, mihi quidem prominentiores: nymphis his nomen est. Sed sub alis in virginibus, qualis tu es, exsurgunt quatuor velut valvulæ. Occludunt eæ ad uterum iter, quod primis in congressibus, sine vi et conatu multo, vir non aperiat libidini suæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Præsentisco, in eo conatu omnis erit doloris, de quo narrasti, acerbitas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sine institutam absolvam descriptionem: ut sunt simul junctæ hæ membranulæ quatuor in canaliculum desinunt, quasi caryophylli est. At non transversam, quasi obductæ, tenent uteri viam: versus exterius horti ostium objiciunt se erectæ; interdum vero aliquantisper sursum versus dehiscunt; hac scilicet demittuntur via, qua a corpore nostro excreta expellit foras vis naturæ. Sed de clitoride me fugit dicere: speciem penis refert membranosum corpus in extrema fere pube. Ac si penis esset, obdurescit tentigine; improba adeo titillatione fœminas inflammat vividioris paulo naturæ, ut adhibita manu, si irritentur ad Venerem, plerumque non exspectato conscensore ipsæ sponte colliquescant. Profecto dum me Callias nequitiis suis conscelerat, dum demulcet, dum attrectat, idipsum sæpe sæpius experta sum. Intra ipsius manus, in his locis liberius</span> <span class="pageno target" id="page-25" title="25"></span><span>ludentes, copiosus decidit ex horto meo roscidus humor. Hinc illi in me jocorum larga seges, et facetiarum campus. Sed quid facerem? in cachinnos erumpit, rideo ego. Petulantiam ejus increpo, increpat libidinem meam; ludus sumus alter alteri: et dum ludimus verbis, re prosilit in me, sternit volentem nolentemque, init jacentem, et quod humoris hortum meum amisisse jocatur, vi magna refundit e suo, nihil ut querar per ejus culpam mihi periisse.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Beatam vivitis ambo vitam, et deliciis plenam; alter alteri estis oppido satis ampla felicitas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Demum, quod ab horti ingressu ad summum hortum interjacet itineris, vaginam appellant, in quam se penis, dum concutitur mulier, induit. Uteri modo collum, modo cervicem, modo sinum pudoris medici vocant. Amplexatur vero, constringit, exsugitque virile membrum, quod in eam vaginam impellitur, et inseritur. Hic est, Octavia, velut tubus, per quem genus humanum ab alta nihili caligine transit in vitæ lucem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Rem ita depingis, ut videar mihi ea etiam omnia quæ indita latent in imis meis visceribus, quasi ob oculos posita.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tibi quidem, cognata, hæc interior rima, quique eam consequitur sinus, minus patent quam mihi. Age, hæc omnia defixo obtutu introspiscere libido est: aperi crura quam maxime, quod tibi commodum fuerit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aperta habes: quid mihi tunc cum his</span> <span class="pageno target" id="page-26" title="26"></span><span>oculis tuis emissitiis? Diducis digitis hæc utrinque labra: quid intro vides?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dulcis virgo! video florem, quem qui videret, floribus præferat odoribusque cunctis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! Tullia, contine, amabo, lascivam manum; retrahe hunc maleficum digitum, quem intromittis; mihi vere dolorem, dum altius agis, inflixisti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Misereor tui, o concham pretiosam, Veneri concipiendæ meliorem quam hæc fuit concha, e qua aiunt ortam Venerem! Bonis avibus natum Caviceum, cui hic nova nascetur in hac concha Venus!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Enim vero dicis miserere mei te.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scilicet te video excarnificandam miseris modis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Qui fiet? quid miraris?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut parvo tuus ostio hortus apertus est, ut difficilem ostendit ingressum, timeo ne Caviceo etiam labor incumbat, quem molestiorem habeat quam gratiorem, ut sit etiam gratissimus. Vidisti ejus catapultam, qua est castrum istud tuum diverberaturus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non vidi: sed ecastor sensi, qualem fingunt Herculis clavam, crassam, rigidam, et bene longam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dixit probe mater mutoniatum esse, vehementer gaudet; mentulatiorem in hac urbe nostra hominem esse putat neminem. Respondi hæc jactanti, Calliæ viro meo machæram esse latos octo digitos longam: nihili eum esse hominem ad Caviceum</span> <span class="pageno target" id="page-27" title="27"></span><span>reposuit. Se quidem dolere sortem tuam et invidere: eam gratulari tibi multum; Caviceo penem esse ait longum digitos undecim, crassum vero ut brachium habes, qua cum manu committitur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O monstrum! Et hanc omnem molem in corpus meum vi trudet? Pati potero? Jam cor dolet, cum venit in mentem quantæ me miseram ærumnæ maneant.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ne tamen desponde animum. Longitudine cedit Callias Caviceo: Caviceus profecto crassitudine Calliam non vincit. Nam brachium hoc meum vides?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Video ædepol. Cæca sim ni videam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>In hunc modum illi mentula turgescit, cum irascitur ea in me: nunc tamen hæc machæra bene convenit in vaginam meam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quæ tandem illa est vagina tua victrix, fulminatrix, velim scire.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non tam discrepant pulices a pullis, quam a mea hæc tua. En inspice, intuere, explora.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Projice te in lectum, et statue supinam: nam videre probe nequeo cum sedes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Jaceo, intuere omnia diligenter. Utile id tibi, et mihi dulce.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Chasma video: quale Curtium mersit et absorpsit armis onustum, equo vectum, video! Admovebo manum, diducam latera: manum etiam totam libere mittere intro possim, si velim. Digitum meum, quippe qui Venereus est, indere libet, qui campum hunc omnem quantus est pererret, de eoque nuntiet mihi quam latus, quam altus, quam</span> <span class="pageno target" id="page-28" title="28"></span><span>mentulæ commodus. Euge, ipsi imo Priapo conveniat, ah! ah! ah! vel si quis Priapo mentulatior. Verum et nares afflat meas spiritus teter:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>... Talis sese halitus atris</span>
+              </div>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Faucibus effundens nares contingit odore.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Quam male olentes hic tuus hortus fert flores! Ex his pigeat Venerem sertum fieri sibi, aut coronam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Faceta es, cara virgo, et salse loqueris. Tu autem, qualis nunc sum, et intra paucos menses eris postquam pepereris; et patebis immensum, ut patere me vides; et hiabit infima hæc uteri sedes, ut hiat mihi; et quæ nunc hac parte tam pura es spiritu, quam es ore, nocenti perflabis nares meas odore, manumque, si te contigerit, inficies. Hæc sunt nuptiarum incommoda, hæc sunt voluptatum nostrarum accessiones. Sic, ne dubites, fiet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Id quomodo fiet? cupio scire.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Postquam hominis membrum illud in suam excrevit magnitudinem, penetrat se eo furore in corpus nostrum, ut omnem locum conspurcet, contaminet, polluat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed promissorum te non capiat oblivio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelligo quid quæras, adsum. Partem eam tamen virilem, tam efferam, tam impotentem, variis laudibus prædicant quæ amant, quæ expertæ sunt; ulla nec est experta quin amet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Amabo igitur vehementer, cum experta fuero.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Præclare.</span> <span class="pageno target" id="page-29" title="29"></span><em class="italics">Veretrum, mentulam, penem, phallum, taurum, machæram, pessulum, peculium, vasa, vasculum, pomum, nervum, hastam, trabem, palum, mutonem, verpum, coleos, scapum, caulem, virgam, pilum, fascinum, caudam, mutinum, noctuinum, columnam</em><span>, appellatione partim propria, partim translata vocant Latini. Græci varia etiam vocabula: nam φλέψ, καυλός,</span> <span class="target" id="id15">γονίμη οὐρά, κριθή</span><span>, πέος, σάθη, ἔμβολον, στῆμα, σύριγξ, κάπρος,</span> <span class="target" id="id16">τύλος</span><span>, κωλῆ,</span> <span class="target" id="id17">ῥάφη</span><span>, ἀναγκαῖον dicitur et</span> <span class="target" id="id18">ῥαφίδος</span><span>. Extra rei Veneræ usum, iners et pendulus jacet homini nervus; ad eam vero rem arrigitur, intumescit, furit, in eam crescit magnitudinem, quæ nobis primum incutiat vehementem metum, mox quidem acrem virginibus dolorem ferat, ac post devirginitatis summam voluptatem, quæ et metum et dolorem longe superet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>De voluptate nescio, nec de dolore scire velim: utique de metu sentio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Subtus et ad radicem ejus vasculum cohæret, scrotum vocant, pilis multis, crispis, duriusculis obnuptum et opertum. In eo virilitatis testes, iidemque nobis amoris erga nos hominum benefici testes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non vidi, non audivi de his testibus: expedi quid rei sit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Globuli sunt duo non adeo parvi, non exacte rotundi, admodum duri; et quo duriores, eo aptiores ad libidinem. Quod duo numero sint, didymos ob eam rem Græci appellant, et id nomen magni viri tulerunt multi. Fuerunt quibus unum præterea naturæ adjecit munificentia, ut tres haberent. Hoc in numero Agathocles fuit Syracusanorum tyrannus, quem idcirco Τριόρχιν nominarunt. Nota</span> <span class="pageno target" id="page-30" title="30"></span><span>est eo nomine apud nos Coleonum gens nobilis, quæ Bartholomæum illum Coleonem Imperatorem summum in Italicis bellis tulit. Omnes in ea viri fere tribus testibus ad Veneris duella, ut præstantibus animis ad Martis certamina, vigent. Fortunatæ quas uxores habent! nam in testium anfractibus ambrosii illius roris velut officina est, qui nos tam amicabiliter demulcet, et vulnera quæ penetrando in corpus nostrum mutinus fecit, mirabiliter curat, diu ne doleant; cui debeo pupulam meam; cui debeo omnia gaudia mea; cui se fert acceptum genus humanum. Semen vulgo vocant et sperma, alterum Latinæ, alterum Græcæ originis. In sulcos enim fœmineos projectus, mox in hominem fingitur. Omnium animalium homo maximam seminis copiam emittit: quibus autem tres fabri in eam rem laborant, ut etiam Fulvio Pomponiæ meæ fratri, sane eorum opera fœminas abundantiori imbre proluunt, quam quibus solum duo; et res, ut loquor, sic est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Forte et tres Caviceo insunt, ita me ejusmodi roris pluvia totam ad usque fere umbilicum aspersit, indusium madefecit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vegetum juvenem et tuæ Veneris cupidum, cognata, turpe esset exsiccatis tibi vasis litare, Venerique tuæ. Reliqua persequar. Liquor hic spumosus, albus, viscidus, veretri sputum, ab eo loco in quo excoctus, perfertur ad summum virgæ caput, moxque propellitur tanto impetu, ut tres etiam pedes longe a se evomat, qui ejaculatur. Igitur cum opus ad finem venit, post multas concussiones, tam rapide in imum uterum projicitur, ut</span> <span class="pageno target" id="page-31" title="31"></span><span>quibus sensus fœminis non penitus torpescit, impeti, et igneo se intro imbre rigari magna sentiant cum voluptatis titillatione. Verba desunt, Octavia, quibus apte satis eam voluptatem depingam; tute tibi dixeris intra paucas horas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Scilicet ex summo virgæ capite fluant hi lactei rivi? Priapo quidem caput esse non negem, qui quod mentulatissimus esset, Lampsacenos inter homines esse desiit nempe ut Deabus proximus esset, ut audivi a te; sed illi hominum membro caput etiam esse nesciebam, quæ homini cuilibet duo esse capita, inepta, nesciebam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et fuerint profecto beati, fortunatique, ac summa inter Heroas gloria, quibus etiam fuerint tres penes! Extremam penis partem in oblongum effictam, vocant caput, balanum, et glandem; quam si summis digitis compresseris, tantum abest ut dolore afficias ullo, quin imo dulciori pruritu affeceris. Nec ulla faciliori breviorique via ad Venerem tuam, cum œstro percita ardebis, Caviceum abduxeris ex alienissimis etiam ab hac cogitatione cupiditatibus. Et operitur pileolo id Priapi caput, præputium nominant; quem vix superbus ille deponat noctuinus, nisi ut te salutet, apertoque capite dominæ aulam subeat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Mirifica es: te audiendo nulla unquam me capiet satietas; ita, o utinam! nec Calliam tecum dormientem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Connivent jam mihi mei oculi somno, quæ longæ vigiliæ sum valde impatiens. Ideoque sic loqueris, ut loquuta es, quod animadvertisti me</span> <span class="pageno target" id="page-32" title="32"></span><span>somniculosam eloqui, quem tecum habeo, his de rebus sermonem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Noli somnum tenere, amabo; admitte, qui tibi jucunde blanditur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Per Venerem tuam et meam, atque adeo Cavicei! opus est tibi magis somnus quam mihi: nam proxima nocte nec eum videbis, inter Cavicei complexus, oscula, compressiones, subagitationes, furores. Refice corpus tam tenerum, tam molle: ad id certamen te para fortiter ineundum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Faciam uti vis; verum me major tuæ valetudinis cura tenet quam meæ. Obdormisce jam, nequidem verbum mittam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span class="target" id="osculum-impinge-mihi">Osculum impinge mihi</span><span>: id mihi viaticum erit ad quietem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tibi et os, et labra, corpusque totum dedo; quos volueris ex me fructus cape, tua sum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O basia quæ Jupiter invideat mihi! o gratos complexus! o illecebrosos tactus! Permitte ut, composito intra papillas tuas ore, manu altera ad hortum tuum missa, altera ad nates illas duras et compactas affixa, sic obdormiscam, ut Mars cum Cypride sua dormire solet. Quum somno soluta fuero, qua fide cœpi, quæ supersunt repetito sermone eloqui pergam, dulcis virgo, hera mea.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Loquacior es quam e re sit; tace et obdormi; age quod agis.</span></p>
+      <p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps072.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons073-colloquium-quartum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-33" title="33"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons073.png" /> <span>COLLOQUIUM QUARTUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="duellum"><span>DUELLUM</span></p>
+      <p class="center pfirst"><span>——</span></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini073.png" /><span class="small-caps">ullia.</span> <span>Non possum dicere quam optime recreata sim hoc tam longo somno, qui septem per horas continuas artus meos occupavit: tu vero, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ego vero ab hora evigilo, quam somnii horrenda species e somno excitavit paventem trepidantemque.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Narra somnium, si lubet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Videbar mihi cum Caviceo esse, Tullia, sub salicum ramis, qui nos ab æstu solis tuebantur, in opaca et viridi Padi ripa deambulare. Suavissimis deliniebat aures animumque meum questibus suis Caviceus, quos præ amore fundebat: suavium petebat, negabam; suadebas darem, dedi; cepit. Cum præterea in sinum meum manum alteram demitteret, altero brachio complecteretur, tua ope, tua opera ab ejus me vix complexu explicui. Exsoluta</span> <span class="pageno target" id="page-34" title="34"></span><span>in fugam me dedi, sequebatur; at cum jam esset comprehensurus, os obverto... Hem! Tullia, quid monstri video?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Lupi invaserant in Caviceum, lacerabant amores tuos? an se gladio transfixerat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bona verba! potius ipse sua me machæra transfigat!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Faceti oris, salsi animi puellam!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Video in fœdissimum animal mutatum, Satyris, quales in pictis tabulis videmus, quam simillimum, sui dissimillimum. Horrebat pilis totum corpus, in capite duplex ad frontem excreverat hircinum cornu, in longum finiebat acumen. Aures vero, frons, oculi, nasus, vultusque totus Cavicei erat. Pilulum intentabat mihi longius, crassiusque duplo, quam homini est sub Veneris signis merenti: cætera in hircum desinebant. Ruebat in me, stuprum poscebat, ori os admovebat. Quid plura? tam insolens rei facies me terret. Quid vero id mihi mali portendat? tu tam docta potes dicere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et possum dicere, cognata, et dicam suo tempore: nam inpræsentiarum nihil interest tua scire.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec me sciendi cupiditate sinas diutius torqueri, hera mea, sponse mi,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>... fuit si tibi quicquam dulce meum.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dulces alieni amoris fructus, florenti tibi et teneræ: at Caviceo, non dolorem, sed injuriam violati thori, portendit insomnium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Absit longe a me hæc ignominia!</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-35" title="35"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Eos homines quorum uxores, non honesta Venere, ab aliis hominibus per libidinem se subigi patiantur, hircorum et cornutorum numero cedere vulgo aiunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audivi ut dicis. Igitur in eam ego perfidiam lapsura sum? Mei corporis non uni solum Caviceo usum dabo? Mortem ante oppetam, quam id admittam in me flagitii! An te alienæ etiam libidini subjecisti? absit me credere: absit etiam de me quidquam simile speres.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Confabulabimur de his, cara virgo, aptiore tempore, postquam deposueris virginitatem, et te Caviceus per aliquot menses diu noctuque conculcaverit, permoluerit, protriverit. Alio tempore, et scio, alia mens erit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Mutasse te mentem omnino oportet, nec in ea nunc esse sententia, in qua eras cum nupsisti Calliæ, quæ fers id de me judicii.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quis probro vertat invictam necessitatem, si in eam te fata amentiam agant, si me egerint, a qua ne Minerva quidem se expediat? Sed de Caviceo vidisti aliud nihil in somniis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Penitus nihil; et pervigil facta, altiori dum teneris sopore, quæcunque ex amoris arcanis dicendo retexuisti, hactenus cum animo meo revolvebam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc tela texitur Caviceo tuo, non matri quæ te erudiendam mihi dedit. Quo doctior e complexu meo in Cavicei transibis amplexus, eo gratiores ex tua Venere capiet fructus. Sed qui sint ii fructus omnes aves scire, et aveo dicere ego, quorum post</span> <span class="pageno target" id="page-36" title="36"></span><span>hanc noctem incredibilem senties suavitatem. Jam nosti in corpus tuum, qua rimas agit has duas, quas descripsi, inter femina tua tradendum illud pilum, quod te perfodiat ad septimam usque costam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Rides, Tullia. Qui fieri id possit? Per ludibrium narras.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quidquid id est, machæram illam suam, qua vir est, impinget in eam corporis tui partem, qua fœmina es. Sexus sexui commiscebitur, ut videri jam unus possitis in ea conjunctione, qui duo vere estis. Hoc quidem modo ea res tibi agetur omnis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cupio, metuo scire; opto in amplexus Cavicei venire, metuo mihi cum venero.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Principio, injectis brachiis, quasi vinculis, ita ut elabi non possis, nudus nudam arctissime constringet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Narra vero, soror, de Callia, ut jure suo tecum usus sit, cum data illi uxor es: nam de Caviceo nihil habes certi dicere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Satisfaciam desiderio tuo, et lapidea esses, si ex eo ludo quem lusit mecum Callias, cum virginitatem mihi excussit, quis etiam tibi lusus ludendus sit cum Caviceo minime perspiceres. Ac, nullo unquam tempore, tam gratæ noctis joci ex memoria mea excident.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Stertunt etiamnum omnes domi; Sol, naturæ oculus, dierum pater, gravem videtur aperire oculum in terras; mortalium oculi silenti somno et molli natant in quiete; profundum ubique silentium. Tuta nobis omnia colloquentibus et colludentibus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Utique. Postquam me collocasset nudam</span> <span class="pageno target" id="page-37" title="37"></span><span>in lecto mater, sudarium ad caput meum pulvino subjecit; osculum Calliæ tulit et mihi; Calliam jussit, ut, se coram, suavium mihi jacenti et multo rubore suffusæ daret; abiit, fores cubiculi occlusit, et clavem abstulit secum in cubiculum suum, in quo e nostris affinibus multi, et in eo numero Pomponia mea.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Illam dicis quæ tibi, ut ætate proxima, ita familiaritate intima, sodalium tuarum tibi semper fuit carissima.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Si venustatem, si lepores, si ingenium nosceris mulieris, amares Pomponiam æque ac amo. Paucos ante menses nupserat Lucretio juveni, animi dotibus corporisque donis præstanti. De re hac omni plane certiorem fecerat; docuerat quid primis in conflictibus ferendum mihi esset, quid me facere deceret, quid loqui. Demum fecerat, ut nequidem minutissima quæ ad Venerem pertineant nescirem: multis has nostras voluptates commendarat, quæ, per Junonem meam! alias omnes longo intervallo prægrediuntur. Igitur, parata instructaque, parem meum expectabam, non inferior animo si, inferior viribus, abiisset modo pudor.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed cui rei id sudarium ad tuum cervical?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Videbis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nudam sane decubuisse te illa nocte cum Callia non miror, quæ sciam matrem meam, noctes omnes, nudam cum patre cubare.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ardorem illum tuum noscendi quæ te utique nosse multum interest, parumper sustine.</span> <span class="pageno target" id="page-38" title="38"></span><span>Audies a me omnia, suo quæque ordine. Ut secessit mater, et me soli sibi vidit Callias in hac Veneris area commissam, vestimenta tanta abjecit festinatione, ut mihi, priusquam exutum vestibus crederem, nudus adstiterit ad interius spondæ latus. Lucebat cubiculum quasi medio die, cereis candelis hac illacque distributis. Vidi corpus egregium, candidum, succi plenum. Cum vero, pudorem similans, dejicerem oculos, vidi illi egregie etiam et magnifice pendere penem; identidem penis caput sustollebat, quasi mihi, honoris causa, minister voluptatis meæ assurgeret. Mox dejicit tegumenta quæ me in lecto involvebant; nam Junio mense ineunte nuptias fecimus; nudam prostituit oculis suis. Ego manu altera papillas, altera hortum meum ab eo tueri et ab luce eximere; ille manum alteram et alteram vi amovere, papillas attrectare, et sulcum expansa dextera occupare in quem mox aratrum erat immissurus. Interim omnem venustatum harum florem in unoquoque membro corporis intenta oculorum acie pererrabat; basiis oculos, os, genas, collum, papillas, ventrem crebris premebat. Dehinc medium induxit digitum meum in hortum, eo consilio (nam ipse postea non negavit in pleno complexu) ut de virginitate mea certior fieret, habiturus scilicet digito fidem, quam pilum, ut erat magnum et crassum, facere vere posse non putabat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vide hominis malignitatem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec, quod ad hanc rem pertinet, differt homo ab homine. Curiosi sunt omnes æque ac unus: tu ipsa experta es a Caviceo. Condonanda est illis,</span> <span class="pageno target" id="page-39" title="39"></span><span>qualis qualis est, hujuscemodi suspicio. Certe castæ puellæ mens multo gaudio cumulatur cum videt inveniri in se incorruptum florem, ac maritum id etiam ipsum mirifice delectat, cum invenit: nam, ut verum fatear, cara virgo, quæ sunt veræ virgines, ut tu es, ut ego eram, virginitatis certissimam habent semper in ea parte, in qua residet, probationem. Flos ille pudoris, quem Hymenem, quem Eugium vocavere Veteres, virginem monstrat in qua se ostendit: etenim a qua abfuerit puella, ita ut percipi non possit ab ea, etiam longe abest virgo; si hominem non est passa, illi tamen fuit libido sua, procul dubio, pro homine: virgo virginitatem eripuit sibi, vim a se passa est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fecisti ut intelligam quomodo ipsa se virgo devirginet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Adjiciam alia bene multa; sed suo ordine. Quum tam parvo aditu id mihi ostium patere sensisset Callias, ut homini hac iter probe intelligeret nondum fuisse, projecit se in lectum, me complexus, aggressus est suavissimis verbis compellare, suavissimis jocis incendere ad Venerem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Obmutueras, stipes eras, saxum eras? quæ tam lepida, tam faceta, tam ingeniosa es.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Æstuanti ex pectore ducta suspiria pro verbis erant; repellebam, revocabam; fugiebam, accedebam; pudor mihi restinguebat libidinem, et inflammabat:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>... Irritaturque retenta,</span>
+              </div>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Et crescit rabies...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-40" title="40"></span><span>Sensit Callias ignescere me vel invitam. «Agedum, Tullia mea,» inquit, «noli invidere felicitati meæ, quæ a te tota pendet, quæ in te tota est. Hortum tuum amœnissimum sine, domina mea, subeam: hoc, quod in te est, Veneris et Cupidinis domicilium, aperi ipsa tu mihi. En clavim.» Sic loquebatur subridens, et manum meam lævam peni admovebat; petebat apprehenderem, negabam: «Quid times?» aiebat, «si precibus meis obsequeris in gratiam meam, quæ tota mea es, et quod multo satius est, quæ vis esse?—Volo equidem tua esse,» repono, «sed is noli fœditatibus pollui, ut digna sim laudibus tuis. Quis hic amor tuus, si me amasti, ut contamines? odio similior hic est amor tuus, quam amori. Te capiat mei misericordia, tangant animum tuum hæ lacrymæ.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Lacrymas fundebas?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Lacrymulæ cadebant quædam ex oculis:—«Etenim,» inquit, «Tullia, si me amas, cum pudore hoc tuo importuno per hanc noctem facias inducias. Nuda nudo audes amplius pudicitiam tuam commendare? Deinceps magis nunquam pudica eris, quam cum ostendes nulli prorsus per te pudicitiæ locum esse, in hoc geniali nostro thoro, quæ tuo officio, quæ voluptati meæ adversetur. Nam voluptas tibi mea pro officio omnino esse debet. Omnibus præterea sis nive frigidior velim, mihi passere salacior. Igitur, quod a te peto pro jure meo, id volo ultro citroque facias.» Interim mirabilem in modum salax illi cauda creverat, et inquieta femur meum alterum verberabat.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-41" title="41"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Heu, metuo tibi, contremisco ad tua vulnera.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ad ineptias abis, nugax; audi rem seriam serio, ut debes, si sapis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec plura: inserto intra femora mea femore, primum quasi cuneo injecto, sic viam toti corpori intra femina mea fecit. Ascendit in me, et pectus pectore compressit; tunc quid negem? me vehementi metu perculit novum hoc et inusitatum pondus. Ille manu altera temperans Priapi amentiam, foribus meis balistam applicuit, virginea inter cadurda Priapi caput indidit, et mox facto impetu, quasi ex alto irruens, impulit se in me magno nisu. Attamen profecit nihil, quod compactior esset munimenti agger, validissimum vallum. Prima secundave concussione, ne unguem quidem latum in castra se penetravit; ad tertiam vero quartamve, exhalato spiritu sensi Priapum defecisse, et esse resolutum. Priapi spiritus utique est semen illud, et proli et voluptati sacrum. Id reducta quasi cataracta in meum ostium pleno ore evomuit. Hæc velut velitatio quædam fuit, non justa pugna; nihilominus sensi etiam tum ad vehementes illas concussiones acrem in illa parte dolorem, ob difficultatem aditus, pilo fortiter adducto.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Continuisti vocem ne erumperet in clamores?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sustuli quidem clamorem, eumque satis altum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed cum citius absolutum fuerit opus,</span> <span class="pageno target" id="page-42" title="42"></span><span>quam bene institutum sentires, num clamasti ex composito?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Repressi continuo vocem, continuoque desiliens Callias, alacer et ridens, secundum corpus meum projecit corpus. Sed uno femore superimposito femori meo, caudam salacem ita statuit, ut ad umbilicum fere meum pertingeret, et identidem guttatim stillans totum id spatium complueret. Tunc sudarium (nam ita jusserat mater) cepi, quod sub pulvino meo miserat; et primum Calliæ mentulam detersi, dehinc hortum meum, et uterum totum quem irrigarat; ac cum detergerem Calliam, osculabatur me, ardentissime furebat, novas iras intentabat. Sed ex eo liquore, quem infuderat intra latera virginalis mei, magna pars defluxerat in lintea, notisque infecerat, quas non eluerem. Ex eo tam abundanti profluvio multa facetiarum postera luce argumenta cepit, sicut ex cruore virgineo, cujus venæ per lintea tota ductæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed dixisti tunc non alte tibi infixum fuisse Calliæ mucronem?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Velis tibi altius infigi? et mihi quidem post infixus est, et ex eo vulnere vis sanguinis. Hanc enim post velitationem paululum requievit Callias. «Moriar, mea Tullia,» dicebat, «ni te plus oculis amem, plus vita; nihil unquam pulchrius videri potest inter mortales. Dea es, an fœmina? Quam tibi turgent ubera mediocri tumore, quam dura, quam a se apto intervallo dissita!» Ea vero manu tractabat, dein osculis impetebat papillas, ore apprehendebat, leniter mordicabat, labiis sugebat. Id me</span> <span class="pageno target" id="page-43" title="43"></span><span>sane, ultra quam putassem, permovebat ad libidinem, æstu inflammabat, qui me totam urebat. Tunc et manum inter femina mea demittebat, digitis ludebat in lanugine pubis; mox labia cunni comprimebat, digitis dehinc diducebat, digitos intro unum post alium inserebat, totum in me Veneris œstrum ingerebat.—«Averte,» dicebam, «hanc tuam incendiariam manum, secede, quid me vexas?» Ille exsultare, quod faterer me incendi. Lævam manum meam arripit:—«Veneream hanc tibi facem incendo,» inquit, «quæ incendium illud quod excitat, restinguat.» Jubet eam facem capiam; jam audacior facta, quia cupidior, capio. Vix eam manu complecti poteram. Horrui duram, rigidam, ardentem. «Hoc,» inquit, «sum diffusurus cuneo hoc ostium tuum tam compactum et angustum. Macte animo, mea Nympha, in eam spem te potiundam mater tradidit mihi: si, cum revertetur ad nos, te reciperet a me tam integram quam dedit, generum ignaviæ incusaret, generum me negaret sibi, qui tibi maritus non fuissem.—Pati non potero,» repono; «occides me si tam grave pilum intra corpus meum velis totum condere.—Tu te ipsa,» inquit, «dux esto ad prælium, ipsa tu torque tuis manibus id pili quicquid est in scopum illecebrosum, quem ipsi Amor posuit et Venus.» Rogat ne elabi sinam e manu mea: obsequor. Conscendit iterum; ego ostio meo applico quod subingrediatur auspiciis meis; e femoribus meis alterum intra quæ se conjecerat, in altum tollit, manu supposita altera; pilum ostio admoveo; pulsare</span> <span class="pageno target" id="page-44" title="44"></span><span>ille magno nisu cœpit. Conquassationes forti animo, etiam vehementissimas aliquot, fero. Pilum primoribus digitis tribus, ne a recta via exerret quæ in hortum ducit, contineo firmum et stabile. Mox nervosius furere cœpit Callias, tantoque impetu contorsit in me pilum, ut per vim penetraverit se in uterum meum duos digitos latos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Abfuit omnis doloris sensus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sensi difficillimum toleratu. «Me necas, Callia,» aio, vociferor miserabili voce; jam non clamor, sed ejulatio fuit. Nec præterea movebatur. Ego telum traho; subirasci ille, et increpare turpem et insolentem, ut loquebatur, licentiam. Demum restituere pilum cogor in eum locum a quo diverteram. Sed illico lacteum imbrem, dulce lenimentum vulneri quod intulerat, defluere ex eo tubo sensi in hortum meum. Resoluta est, et elanguit pars illa effræna et impotens. Datæ mihi breves induciæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Imber ille in intimum hortum tuum defluxit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Haudquaquam, dulcis virgo, ne guttula quidem. Extima ora hoc solum rore inspersa est. Ubi exscendit Callias, petit ut se abstergam; mox conqueritur de me:—«Si me amares, Tullia,» dicebat, «non negares, ut facis, misero, qui amore tuo ardeo, veros amoris tui fructus.—Amo te,» respondeo, «et perdito amore; sed miseram quæ me vis facere in hac laniena?—Nescis,» subjicit, «istam corporis partem non jam esse tuam, sed pleno et indubitato jure meam? quid me prohibes rebus meis libere frui? An decet bonis instructam</span> <span class="pageno target" id="page-45" title="45"></span><span>litteris, ut tu es, mea conjux, meæ deliciæ, sui muneris adeo esse negligentem? Nam tui muneris est mecum non contendere de his Veneris muneribus.—Ah! Callia,» replico; «etenim, si nosces quam molestus ille sit dolor quem infligis mihi, te misereret Tulliæ, si Tulliam amas.—Decorus et honestus tibi est hic dolor,» subjicit; «quo acrior tibi videtur, eo honestior videberis; sed diuturnum non erit quod dolet, id vero solum erit diuturnum quod te in posterum quam maxime delectet. Demum vitio tibi vertetur, quod tantam copiam prolifici seminis intra sulcum non exceperis, quo scilicet pater fieri potui. Crimen id est, crede mihi, quo scelestius nullum: ipsa necas liberos tuos et meos antequam nati sint, animam adimis quam non habent. Scelerata est et flagitiosa impatientia tua.» Ad hæc ego:—«Tecum, dulcissime conjux, nolim de hac re movere controversiam; me ream fateor: ignosce, obsequentiorem habebis, feram omnem ærumnam immoto animo et corpore, ut tibi gratificer.—Nam, quæ tua illa est protervia, pupula mea,» inquit, «ut quæ omnes in omni conditione, etiam te multo juniores quæ nuptum eunt, quotidie patiuntur, effugere posse arbitreris? Liberam te nihil præstare potest ab hoc stipendio. Docta es litteris Græcis Latinisque, et te habes ac si esses e stolidarum et ineptarum numero.» Tunc ego ridens:—«Dea pertunda, opem fer! quidquid jusseris me esse, ut libidini tuæ anciller, constanter ero; sed video quidem me mox pertusam fore, si Pertunda</span> <span class="pageno target" id="page-46" title="46"></span><span>aderit.» Risit vehementer Callias, ita ut risum e proximo cubiculo audiret mea Pomponia; et sedato risu:—«Nunc,» ait, «para te ad proximum hunc conatum; insanire in te incipit mentula mea mihi. Cum me effudero in amatum istud pectus, brachiis amplectere me, nulla res complexum tuum solvat; fac omnino quod jubeo, si me vis maritum: quod rogo, quod peto, si amantem. Quinetiam tolle quam altissime poteris crura, ita ut lepidissimi pedes admotis calcibus politissimas tibi nates exosculentur.» Promitto me facturam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et stetisti promissis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>«Macte animo,» inquit, «oppeterem ipse pro te lethum, et impatientia tua amori meo pugnat? Hoc in conflictu amorem mihi tuum testari, et maxime potes, et omnino debes.—Venerem mihi malim habere iratam, quam te,» inquam. Interclusit mihi os osculis, et rursus alacriter conscendit. Tollo quam altissime femora, amplexor quam arctissime; tunc ad portam lanuvii admovit facem, interius diducit digitis vulvæ labia, mittit intro caput, mox totis viribus incumbit in me, et in semihulcam meam corporis partem hastam impulit. Ad primos concussus infixus est mucro: sensi enim multo altius ingressum quam antea fuerat. Discerpi me credidi, in longam ejulationem erupi, et eruperunt ex oculis meis uberes lacrymæ. Paulisper restitit Callias, et:—«Hanc tibi moram concedo, Tullia mea,» inquit; «ecce medium fere itineris confeci spatium: vide tu ipsa.» Manum meam illuc adduxit; periculum ipsa facerem,</span> <span class="pageno target" id="page-47" title="47"></span><span>an mentiretur, monet: quod superexstabat nullo fere labore trudi posse, si faveam. Superexstabat media admodum veretri pars, sed ea crassior. Tunc vibrat linguam in os meum, et eodem temporis puncto pilum adigit in perniciem meam. Ejulo, vociferor, manant ex oculis lacrymarum rivi:—«Hei mihi!» dicebam, «me necas, tempera parumper tibi ab hoc impetu tam sævo, tam fero.» Nec tamen amplexus solvebam, nec projeci femora. Aditum ingredienti hoc corporis mei situ expediebam. Ultimo tandem conatu perfecit, ut totus intra vallum meum subiret hostis, sed concussu qualem sustinueram nullum. Contremuit ad hunc impetum lectus, ita ut disjectum crederent in contiguo cubiculo. Clamorem tunc sustuli, qualem tolleret qui intra viscera hastæ summum mucronem excepisset.—«Mea es,» inquit, «e castissima virgine castissima mulier. Cæterum nihil quod timeas amplius habes, aperta est tibi et mihi via, qua eamus ambo ad voluptatem.» His dictis subagitare cœpit, nec amplius dolebat, quod quidem me provocaret ad querelas. Momento sensit libidinis æstrum adventare: «Tullia,» inquit, «mox horto tuo intimo Veneream aquam irroro, osculum figo cum primum defluet.» Vix dixerat, osculum dedit; ex imis me sensi præcordiis irrigari calido et copioso sanguine; sed si levem titillationem exceperis, nihil omnino in ea re fuit quo delectarer. Ille basiis crebris, subagitationibus, murmure suo testabatur mirifica se perfusum voluptate, quam in eo loco nactus erat, quo penetraverat caudam suam salacem. Opere</span> <span class="pageno target" id="page-48" title="48"></span><span>perfecto, non tamen desiliit de equo: «Compensabo nunc jacturis meis,» inquit, «hoc lucrum, Tullia mea dulcissima; quandoquidem arcem pudicitiæ tuæ obtineo, faciam quod victores solent.» Ego ad eum:—«Quid solent victores? amabo, mi Callia, qui me victam habes in potestate; mancipium si volueris ad obsequium, liberam si volueris ad honorem.—Arcem cui eripiendæ tot labores insumpsi, tantum sanguinis effudi, tam cito ac putabas non deseram tibi vacuam: volo scias me vicisse, et agnoscat imperium victricis mentulæ diffractus et laniatus tibi cunnus.—Sane,» aio, «laniatus non dubito quin sit, et misere laceratus, e cujus ore tam parvo fecisti antrum tam amplum; me miseram! jam me sentio porta patentiorem.—Etenim, quo minus pateres,» inquit, «ego eo magis paterer.» His dictis sensi intra viscera mea succrescere mentulam Calliæ, quæ tabe projecta flaccida et elanguida paulo ante pars minima sui esse videbatur. Jubet bono sim animo, ut bene valeam quærit; nihil mihi quod præterea doleat superesse respondeo. Gaudio se ob id multo capi ait, et impingit suavium.—«Sed tu, ut voluptatis meæ particeps fuisti?—Nullius particeps fui,» refero; «quis potuit inesse in hoc sævo conatu tuo, quis voluptatis gustus esse potuit?—Mutabis modo sermonem, Tullia, et fateberis Venere nihil esse inter mortales dulcius,» subjicit; «sed et hunc etiam mihi laborem concede: ut agito ego nates deorsum, tolle sursum, et agita quam vehementissime poteris;</span> <span class="pageno target" id="page-49" title="49"></span><span>poteris autem, si quæ alia, juvenis, vegeto corpore, viridi et robusto.» Nego motus, qui mihi sit tam insolens, nosse rationem; ille jubet, propellam sursum versus hunc corporis truncum: propello; jubet rem repeti violento impetu: obsequor. Quid plura? mobiliores mihi nates effecit quam ipse haberet. Ut me videt satis doctam, rogat ut ne meis lateribus parcam; concutit vehementer: resilio vehementius ego; subsultibus conquatio subigentem. Totis me viribus urgebat: ita totis ego viribus recutiebam in me ruentem. Subabam ego, cevebat ille; et crissantibus inguinibus mixti videbamur minari cubiculo ruinam: contremebat certe lectus cum tanto strepitu, ut is longe lateque exaudiretur dissipatus strepitus.</span> <span class="target" id="anima-venus-mea-dicebat-quam-me">«Anima, Venus mea,» dicebat, «quam me</span> <span>felicem facis! quis me mortalium beatior? En, en, anima mea, colliquesco; advenit summa voluptas.—Sentio,» inquam, «hei mihi! quid hoc est quod sentio, mi Callia?»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Me enecas hoc sermone, in exspectatione tantæ voluptatis ecce emorior.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Compressit me arctius Callias; promovit in uterum meum ea vi caudam ardentem, ut etiam videretur velle se totum in corpus meum immergere: defluxit tunc in me deliciosus imber, et simul sentio etiam me liquescere, sed tanta et tam incredibili cum voluptate, ut nulla amplius in hoc Veneris furore habita honestatis ratione, urgerem ipsa Calliam, subsultibus crebris fatigarem, rogarem ut properaret; ita defecimus, resolutis quasi artubus, ambo eodem temporis puncto. Et puto, si Venus</span> <span class="pageno target" id="page-50" title="50"></span><span>ipsa confligentibus agonotheta adstitisset, cui lauream concederet fuisse dubitaturam. Animam, quam in hoc cursu reciprocando pene ademerat longa pugnæ contentio, vix receperamus, cum audivimus, clavi ad seram admota, portam patefieri, et simul mater et Pomponia lætæ se in cubiculum proripiunt; seram post se claudunt, ne quis ingrederetur una, pessulo obdito.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non quali obdiderat fores tuas Callias, hem! hem! hem! Et mater et Pomponia de eo sibi habendo nunquid altera in alteram collitigassent? hem! hem! hem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Salsam te, quæ intra paucas horas pessulo obdi fores tuas senties bilibri!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Est hic, est animus pili contemptor, et illum</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Qui cunno bene credat emi quo tendit amorem.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Sic immutasti ipsa Virgiliana hæc duo carmina. Emam, equidem, meo puro puto amorem Cavicei, et hujusmodi oblectamenta. Persequere filum narrationis tuæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tegumentis, quæ ad pedes dejecerat a principio Callias, ocius obductis, diligenter corpus operui Calliæ, meumque, ne hoc visu oculi matris offenderentur: nam de Pomponia minor cura, cui tam sum nota quam tu mihi. Mater accurrit in complexum Calliæ: «Mi fili, ut probe militasti? Victorem te, vociferationes Tulliæ meæ testificatæ sunt; de tua victoria tibi gratulor et Tulliæ. Si</span> <span class="pageno target" id="page-51" title="51"></span><span>non vicisses, nupta vidua esset.» Pomponia vero injectis ulnis amplexabatur me, et lacrymis irrorabat ora:—«Quam te dire habuit hic lanio!» inquiebat summissa voce. «Cum te audirem, soror, ejulantem, maledictis insectata sum inconsultam nebulonis libidinem. Ut se vero res habent?—Optime,» inquam; «difficillima tandem via ad delectationem veni, quam quærebam. Per lethi medios cruciatus ad vitæ perveni plena et summa gaudia.—Mulier facta es?» subjicit. Ego vero:—«Facta sum, et cum gaudia reputo mecum, quæ jam semel cepi ab virginitate cæsa, miror tam nullo pretio tot bona vænire. Diem malim deinceps absque solis luce, quam noctem absque Veneris usu.—Bene est, abunde est,» inquit, «et sane his quæ non fruitur puella Veneris donis, vivam puto vita non frui.» Et continuo ad Calliam accurrit, eique suavium dedit, Imperatorem suum vocans, cujus sub signis Venus tam citum de virgine tam pura et tam inimica triumphum egerit, hostibus cæsis Eugio, Nymphis, Hymene. Scis Pomponiam litterarum studiis esse imbutam. Mater aromatites vinum in argenteo scypho bene grandi Calliæ dedit bibere.—«Hoc,» inquit, «recreabit pectus tuum, et reficiet vires, fili; sed si me credis, dabis te quieti. Satis gloriæ hac nocte partum habes, qui virginitatem Tulliæ occisione delevisti.» Me autem conditas nuces tres quas attulit edere jussit, et ad aurem insusurravit obtinerem a marito, ut per horas aliquot requiesceret; opus illius valetudini esse somnum, et ab hac palæstra quietem.</span> <span class="pageno target" id="page-52" title="52"></span><span>Post utraque abiit; Pomponia precata est, cum valediceret Calliæ, novos animos, novam alacritatem, mihi patientiam laboris et invictum robur. Interea, dum mater et Pomponia loquebantur, materque componebat lintea et tegumenta, Callias subtus, protensa adversum me manu, mammas, ventrem, totumque, in quo pugnaverat tam fortiter, Veneris campum pererrabat. Itaque restitutis momento temporis viribus, cum Pomponiam recedentem revocasset:—«Volo testis sis, ipsa tu soror,» inquit, «quam dire habeam dominam meam, sororem tuam, ego nebulo,» et ea inspectante adsilit in me, telumque suum immane in uteri mei ulcus impressit. Recruduerunt ad vivum vulnera quæ fecerat, et acutissimo dolore puncta infremui:—«Ah! Pomponia mea, opi sis!» clamo, «advola!» Ille vero horribilibus concussionibus agitare me et lectum quatere. Ad hæc Pomponia materve cachinnantes proripuerunt se foras festinæ. Post aliquot succussus, eosque vehementes, evanuit dolor omnis acerrimaque successit titillatio, qualem non cogitaram. Nates motito, superequitantem Calliam imitata. Ad eum motum quem ciebam jam ultro, suavio dato gratias mihi egit, quod rem facerem sibi gratissimam. Hic cursus paulo longior fuit quam alii fuerant. Demum me semine prolui in intimo utero sensi, et simul excerni ex me nescio quid, quo dulcissima velut prurigine titillarer. Ad hoc gaudium nihil accedere posse nuntiarunt omnes mihi mei sensus, quo majus et jucundius fieret. Re patrata eduxit e concha mea fascinum jam capite summisso</span> <span class="pageno target" id="page-53" title="53"></span><span>inglorium. Volui sudario detergere:—«Nihil opus est,» inquit Callias, «æque mihi sicca et pura est mentula, ac si in hac voluptatis palude non natasset.» Protinus attrectavit manu cymbam; digitum imo medium immisit intro; siccam invenit vulvam, non temulentam. «Faveant Superi!» inquit Callias, «ex hoc congressu, procul dubio, anima mea, utero concepisti. Meum tuumque semen matrix illa tua quæ mihi liberos debet, omne imbibit. Fatere, cor meum, num, quam cepisti, prætergressa tibi visa est voluptas omnem voluptatem, qua unquam sis per vitam tuam perfusa?—Fateor,» inquam; «sed quod præcipue tam incredibilis mihi oblectamenti titillationem intulit, cogitatio fuit, quæ me etiam sola plurimum delectare possit, abs te illam mihi venire, e tuo corpore in corpus meum illas fluere delicias.» Osculatus est, et:—«Quiesce,» inquit, «paululum, mea Tullia, donec excitem te ad nova prælia, et novis gaudiis impleam tibi tuam navim.» Fatigatos invasit amicus sopor, tresque continuas per horas tenuit et juvit. Solutus Callias impegit mihi basia multa, nec ideo excitavit dormientem: ita me altus oppresserat sopor. Revolvit rursus operimenta ad pedes; vidit resupinam, et distractis cruribus ostentantem circum in quo jam quinquies decurrerat fervidis rotis. Miratur venustatem corporis, cerei enim nondum defecerant; et ridens tuetur cymbæ compagem solutam. Tunc, incensus hoc spectaculo, irruit in me; mentulam intumescentem protrudit in sinum pudoris mei, et</span> <span class="pageno target" id="page-54" title="54"></span><span>excitata aperui oculos.—«Bene est,» inquit, «vivis, uxor; timebam ne rem haberem cum mortua, quod de Periandro narrant Corinthiorum tyranno.—Senties me vivere,» repono.—«Fac sentiam, nihil unquam feceris gratius,» inquit osculans.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid fecisti ut te vivere sentiret? Sane conjectura assequor quid feceris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid illud est tua vero sententia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tuo agitata es motu, quam potuisti vehementissimo?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dicis. Vibratis in aera natibus, continuo meo motu tam apte Calliæ motui respondi, ut cum deorsum impelleret in meas fores pessulum, ego sursum propellerem. Ita pubes pubi, pecten pectini pugnabat ea contentione, ut si seminis ad summum capitis verticem fontem habuisset Callias, ex eo potuissem nihilominus excire.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Longa fuit hæc concertatio?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Si tempore metiris, dodrantem; si deliciis, duo sæcula.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Contingant mihi sæpe hæc voluptatis sæcula!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quibus scilicet æternitatem suam omnia accepto ferunt sæcula animantum. Intemperanti fessa agitatione, laborem diutius ferre non potui: «Victam me fateor,» inquam, «sine paulisper spiritus colligam.—Dedis te, arma ponis, Tullia?» subjicit; «o te ignavam! Agedum, revoca animum.—Pacem peto,» repono, «aut breves inducias. Plus viribus et artubus vales, non quidem</span> <span class="pageno target" id="page-55" title="55"></span><span>animo, ne putes.» Cum dicerem, ipse superincumbens</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Intorquet summis innixus viribus hastam.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Implet fœcundo rore uterum, distillat etiam mihi album virus. Voluptatem magnitudini impares ambo, alter in alterius amplexu sumus resoluti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil amplius tibi pars ea, belli intestini sedes, indoluit? Quæro curiosius: nam, ut spe Veneris uror, sic doloris metu ægra sum. Pendeo</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Spemque metumque inter...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Apage, inepta, nihil ærumnæ præ gaudiis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Credam jam tibi, puto, et mihi ardentissime cunnus prurit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scalpere interim potes. Scalpam ego, quid vetat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Narrationibus tuis incendisti me totam. Ah! ah! quid agis? Me in furorem rapis; abstrahe adulterum digitum, amabo, soror. Quid tibi præterea a Callia usque ad lucem?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tandem stupidissimo somno correptus est per duas continuas horas; haudquaquam ego obdormiscere, cum maxime vellem, potui. Ardebant etiam nunc cerei, venit in mentem aperiendæ, quæ in hortum respiciebat, fenestræ. Surrexi nuda, aperui, nec Callias suscitatus est a somno. Restinxi cereos, et cum me mittendæ urinæ desiderium premeret, captam in manibus matulam subjicio rimæ meæ. Dilabens lotium ussit me acri dolore, ut vix</span> <span class="pageno target" id="page-56" title="56"></span><span>ferre possem. Cum misissem suspirium, somnum Calliæ abstulit gementis vox: vidit, nec movit, defixit in me oculorum aciem, nec somno esse solutum percepi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Rem mirabilem refers; ægre tibi lotium missum est?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ita me diviserat Callias, ut fissa latum ad minus digitum rima interiori, qua ad summum bonum itur, protritis discerptisque floris mei foliis, calyculoque disrupto in quo mea latebat virginitas, crudeles intus lacerationes superessent. Itaque acerba erat hæc ærumna, quam urina laceræ vulvæ inurebat, ac si tu vulneri, quod tibi ferro forte inflixeris, sal aceto dilutum infundas. Effluebat ex intervallo, non continuo fluxu fugiebat urina. Cum modo sustinerem deciduæ impetum, modo laxarem, inopinam his verbis aggressus est Callias: «Etiamnum dolet, mea Tullia?» Ego matulam subito deposui pudore offusa.—«Putabam te dormire,» aio, «cor meum; ignosce imprudentiæ meæ et impudentiæ; pudet re turpi offendisse oculos tuos. Quid! me vidisti hac cum matula colloquentem?—Vocas rem turpem,» inquit, «quæ cum necessaria sit, turpis esse non potest.» Denique me in lectum misi, postquam sudario exsiccassem pudenda suspensa manu. Intra ulnas totam, intraque femora sua suscepit Callias. Mox oscula ori impressit, nates altera, alteraque manu leniter verberabat. Rogavit ego hortarer ipsa, admota manu, mentulam ad novam pugnam; illud sibi præstarem officium: nec negavi. Intumuit illico intra manum meam, et ridens</span> <span class="pageno target" id="page-57" title="57"></span><span>Callias accensam mentulam rigidamque in umbilicum meum iterum atque iterum torsit: «Quid tu,» inquam, «vis etiam, qui tam sævus es, per medium ventrem adacta hasta viam tibi aperire ad libidinem? Vis tam sim pertusa quam Danaidum urcei?» Risit ad dictum Callias, et supposita manu femur meum sinistrum semisupinæ, ut eram, in latus suum dextrum sustulit. «Nunc te volo inire nova figura,» inquit, «semisupinam, et in latus recumbentem.» Mentulam ad ostium applicuit horti mei, et impetu infixit. Cum tota non subiret: «Rudis es,» ait, «ad hæc opera, Tullia mea; patere te doceri.» Respondeo a nullo potuisse melius hanc me artem edoceri, pergeret, me docilem habituram discipulam. Jubet pubem pubi conjungerem, mihi cunnus oscularetur proximum mentulæ caput, sic aditum fore facilem ad intima, modo altissime femur, quod ejus lateri superjeceram, tollerem. Obsequuta sum, et uno concussu immersit totam in vulvam meam, et usque coleos, mentulam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec demum dolebat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Confricatio frequens sensum omnem doloris obtudit. Voluit scrotum sibi molliter tenerem; adhibuit testibus meam manum molliter, et primoribus digitis utrumque compressi, et illico vivida vis seminis exsiliit in sentinam navis meæ, mihique per libidinem effluvium movit; utrique capta de utroque voluptas summa. Jam ad multam lucem, in his lusibus, processeramus, et promiserat mater visuram nos summo mane; dum serimus varios</span> <span class="pageno target" id="page-58" title="58"></span><span>sermones, dum miscemus oscula, dum inguina fovemus inguinibus, vox pervenit ad nos accedentis. «Veniat quantumlibet!» inquit Callias, «non faciet tamen quin amplexibus tuis exsaturem libidinem meam. Est constitutum mihi, voluptas mea,</span> <span class="target" id="veredum-hunc-tuum-cunnum-ostendebat-septem-decursionibus-subigere">veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem decursionibus subigere.</span> <span>Sex peregi: superest septima, quæ me ad satietatem ferat.» Ut sensit matrem foribus proximam, conscendit rursus, et cum insereret seræ clavim: «Et ego,» inquit, «hanc meam clavim mitto in seram tuam.» Subagitare cœpit et mobiles mihi nates optare. Interea ingressa mater, contremere miratur lectum; ego verbis perstrepere, et suspiriis præ pudore.—«Quid est quod video, nata?» inquit, «nox tibi tota non suffecit, nec tibi, Callia, ad fruendam Tulliam?—Ignosce, mater,» respondeo, «malim mortem, quam me visam a te in tanta turpitudine.—Felicitati Tulliæ meæ allaboro in ipsa Tullia,» subjicit Callias. Immanius concutiebat; tunc mater:—«Obsequere marito tuo, nata, nec te utique obsequii pudeat, quod officii pars est maxima nuptæ; abeo mox reversura: interim alacres explete alter alterius cupiditatem.» Egressa matre, Callias jubet subsultus objicere concussibus suis rapidos et frequentes. Jactitare nates cœpi, sursumque deorsumque ferri, ut facturus impetu impressionem abscedebat, ut faciens irruebat. Laudabat animos, mirabatur mobilitatem: «At ego volo,» inquam, «laudes in te meum amorem, qui me his commotionibus,</span> <span class="target" id="quas-imperas-dehonestat">quas imperas, dehonestat</span><span>. Laudes obsequium</span> <span class="pageno target" id="page-59" title="59"></span><span>etiam ad turpia. At vero; ecce, mi Callia! mihi ecce defluunt libidine venæ omnes; urge opus!» Ille ardentius operam mihi navare:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Itque reditque viam toties...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Sed, ut si esset exhaustus in eo humoris fons, ex ejus nihil manabat tubo. Osculans et vellicans excitabat, ut properanti adessem, et cursu, quam possem velocissimo, deferrem ad optatam Venerem. Ego subsilio, crebrisve subsultibus cieo Cupidineum imbrem in impluvium meum, et longo post me intervallo pervenit ad metas. Postquam in amplexu meo artus fessos recreavit, exsurrexit e lecto, servisque vocatis induit vestes, et basio dato veniam petiit ignaviæ suæ. Sic loquebatur: «Condones mihi,» inquit, «enervatam hanc mollitiem, qui tam pauca itinera percurri in tam pulchro stadio.» Hæc cum diceret, reversa est mater, meaque cum matre Sole gratior apparuit Pomponia oculis meis, altera oculorum meorum lux. Jusculi infusis plurimis ovorum vitellis scutellam, illa et illa adferebant. Mater Calliæ, Pomponia mihi obtulit; ego hausi hilare. Negabat Callias se egere; exsorbuit tamen. Postea mater jussit requiescerem: «Nam scio,» inquit, «te tantum itineris hac nocte confecisse, ut periculum sit ne in morbum incidas, corpus tuum delicatum ni diligenter cures.—Septem omnino milliaria percurrimus,» adjicit Callias; «fessam esse plurimum verisimile est, quæ me toto itinere vexit summa celeritate.—De his postea loquemur,» refert Pomponia; «tu interim quiete</span> <span class="pageno target" id="page-60" title="60"></span><span>et somno refice fatigata membra nocturno labore.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Video, soror, in ea narratione, picturam omnium quæ jam virginali meo, puto, imminent. Sed si bene præsagit animus, quam tu tulisti, feram molestiora: majores etiam, quam cepisti, capiam voluptates. Nam inferius illud gurgustiolum minori mihi, quam patebat tibi, hiatu patet: eo mihi molestior vis inferenda; at protensiori tres digitos mentula, quam Calliæ sit, rem aget Caviceus: et eo mihi dulciores Veneris fructus, quanto altius in penetralia Veneris Venerem inferet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil ultra tibi optare debeam ad perfectam felicitatem, soror mea, quam ut faveat tibi Venus æque ac mihi. Nunc e lecto surgamus, dulcis virgo; cras surges tam pulchra fœmina, quam es hodie pulchra virgo: te puto ad eam pugnam, quæ tibi depugnanda est, satis comparatam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sum; ita me Venus amet! Imo volo constantiam commendari meam: sine fletu, sine clamore, deliberato animo omnia feram.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cave istud feceris, corculum: graviter ipse ferret Caviceus si tam constanter ferres; silentium tibi tuum probro verteretur; marito non solet parva fieri laudis accessio, dum virgo vim patitur, ex clamoribus, ex fletibus oppressæ. Dicunt esse eos ejulatus virginitatis, dum conciditur, pereuntis vocem. Quæ ex eo consequantur opiniones, tecum ipsa vide.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Recte mones.</span></p>
+      <p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps100.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons101-colloquium-quintum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-61" title="61"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons101.png" /> <span>COLLOQUIUM QUINTUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="libidines"><span>LIBIDINES</span></p>
+      <p class="center pfirst"><span>——</span></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini101.png" /><span class="small-caps">ullia.</span> <span>Nulla mihi dies gratior unquam fuit, quam hæc nox erit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Libero sermone confabulabimur. Complectar te, cognata, in cujus quidem amplexibus omnes mei solent sensus et cogitationes gratissime conquiescere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>At vero, in tuis, puto, complexibus non ita quievit Caviceus. Sed enim in eo, quem innumeris tuis illecebris excitasti, rapido motu, utrique quies et voluptatis cumulus summus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quæ præsagieras gaudia, inveni; ad eam delectationem nullo opere perveni, quæ omnium utique superat rerum pretium, quæ mortales inserit immortalibus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil vero, occlusis cubiculi nostri foribus,</span> <span class="pageno target" id="page-62" title="62"></span><span>quominus jucundo, quem aures jam dudum expetunt, cibo pascar, impedit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Intelligo, cognata: vis quam pollicita sum, me narrationem aggredi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scilicet, quid dulcius mihi queat accidere, quam participem fieri voluptatum, quibus ingurgitata es? Nam sermone hoc tuo partem infundes in animum meum, quæ nihil e cumulo tuo detrahat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vellem etiam ita et in corpus tuum fundi per me posse Cupidineos illos fluctus, qui cymbam meam ad veri boni portum per hos quindecim dies detulere; et ex animo loquor.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam altum, quam crassum infixit in navim tuam malum ad eam navigationem Caviceus! Quam impar tibi visa est navis tam parva arbori tam immensæ!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Rides sane: convenit belle mihi cum Caviceo. Quod perfregit mihi vallum, victori ademit victoriam: ecce exhaustis fugit viribus. Cum jam languidiorem vidit parens mea, id dedit consilii ut ad patruum iret; prætexit itineri officium, sed, verum ut fatear, cognata, jam fractæ vires vera causa fuere, nec me latet. Hæc, quæ mensis unius erit, reparabit virium robur, absentia: prudens profecto consilium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid hoc est? tam tenera, tam delicata, ad primos non periisti Cavicei concussus? Quid audio? Quæ tam cito talem peregeris, jam facta es athleta. O victricem et laureatam concham!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Abi, improba manus, quæ procaci tactu adulteras novam nuptam.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-63" title="63"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Patere, inepta. Quid times hoc in meo lecto, quem libidine et incendio imples? Ea cereos illos qui lucent extingui nolui mente, ut omnem pulchritudinis tuæ florem delibem oculis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere lex debet amicitiæ? Si patior ultro quæ olim a te pathica sum pati solita, nunquid Caviceo fecero injuriam?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid hi sibi cachinni?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Novum antrum hausit rimulam illam tuam, in qua sedebat virginitas. Quam immane patet! Quid objicies deinceps mihi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse tibi, aut velim, aut debeam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Aperi femina.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Obsequor.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam differt hæc mulieris pars a virginis parte! Ecce divisa cadurda: o hiatum! manum etiam inducere possim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Eh! eh! eh! moves me nimis ad libidinem, remitti me sentio, ni cesses. Vis in manu tua fiam adultera, quæ mori malim, quam in vetito hominis amplexu pollui?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Postea videbimus. Sed nunc agam quod ago. Quis hominum complere possit hanc fossam, unum præter Caviceum? Longe laxior es non solum quam ego, sed imo quam mulieri conveniens sit, ut homini conveniat non portentoso. Sum ego stricta præ te, quæ tandiu homines passa sum, quæ tot sum effusa sub congressibus, e cujus cymba partus</span> <span class="pageno target" id="page-64" title="64"></span><span>invectus est in vitæ portum. Timeo, cognata, ne quæ hunc in modum discissa es, omnibus præterea hominibus inutilis facta sis ad Venerem. Quod pumilio una in navi regia, si naviget solus, id in te fuerit alterius hominis mentula.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil mea interest, me modo suis semper voluptatibus habeat commodam Caviceus, et, ut nudiustertius loquebaris, ejus probe machæra conveniat in vaginam meam. Hoc sibi usuique suo perfodit stadium, non aliis. Quod mirere, cum me ultimum compressit, tam arcte intro aiebat sibi vinciri mentulam, ac si manibus premerem, et ita hoc compressu exsugi, ut præ voluptate se diceret emori.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tu vero quid?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ego spissis basiis animos dabam, et molli crispantium clunium motitatione opi eram ad metam eunti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed quam cupio, instituis a calce narrationem: hanc volo a capite ordiaris. Scio te hos per dies probe dolatam, si ex felicissimis alia fuit unquam. Sed nunc omnia minutissima vel momenta, ab hora qua nupsisti ad hanc usque diem, curioso refer sermone, pupula mea.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Faciam tibi satis: pruriginosa descriptione per aures in animum tuum stillabo voluptates, quas in corpus meum depluit Hymenæus.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Tuo de lecto nondum surrexeram, et jam consanguinei, cognati et affines Cavicei mei ad Lares nostros convenerant. Meministi? Ut ingressæ sumus paternam domum, venit obviam Caviceus alacri ore,</span> <span class="pageno target" id="page-65" title="65"></span><span>lætisque et micantibus oculis utrique impegit osculum, et ad me renidens:—«Ades, mea aurora,» inquit, «ades, mea felicitas. Noluit ad vos irem mater, hæ dedissent mihi pœnas nates» (demissa manu verberabat), «castigassem pigritiam. Scis te mihi esse Solem, non pro Sole; illucescas modo mihi, suum cœlo non invideam Solem.» Sub hæc salutantium nos turba circumvenit, mox dotales conscriptæ sunt tabulæ, et solemnia nuptiarum, ex more, peracta, et juris formulis, ut loquebantur: nihil ut superesset ad nuptiarum sacra, nisi victima.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Victimam appellas virginitatem tuam, sine cujus jucunda et læta utrique occisione nuptiarum sacra nec sacra sunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>His actis Caviceus egoque, domi, solutis concionibus, relicti sumus. Cœpit ipse rogare sua esse vellem; respondeo me equidem maxime velle, quæ jam mea non essem. Fervidissimis basiis labia onerabat, urgebat, ignescebat, ignem per viscera mea inferebat. In eo tota eram, jam apud me non eram. Ancilla una atque altera comites datæ lateri meo hærebant, avertebant autem oculos retro ut pudicas decebat. Tunc Caviceus: «Jube exeant hæ ancillæ,» inquit, «anima mea, spes mea; hoc nuptiarum nostrarum festo die, quid tibi mihique cum illis?—Absit in eam me impudentiam cadere!» repono, «quid de me judicares? quid mater, quid domesticorum familia?» Præclusit novis suaviis os dicenti, ac demum sensi vibrari in me arma virilia. Sed ecce revertitur ad nos eodem temporis puncto mater: «Ut habes uxorem hanc</span> <span class="pageno target" id="page-66" title="66"></span><span>tuam, Cavici?» inquit, «ut amas?—Efflictim,» ait, «et perdite amo; nihil amori meo adjicere ipse ne quidem Amor possit, quo ardentior fiat. Sed per Deos Deasque omnes nuptiarum Præsides et Antistites! permitte me, mater, virum esse, et quæ vis ut habeam uxorem tam elegantem, tam pulchram, permitte me virum esse.—Adde,» subjicit mater, «et tam teneram. Te cura tangat teneritudinis ejus, nam quam impar sit pugnæ quæ mox alterum alteri committet, annos vix quindecim nata, reputa, fili, cum animo tuo.» Dehinc moræ impatiens Caviceus:—«Mei te misereat, mater,» inquit, «absumi me sentio cæco incendio, quod sola exstinguere possit uxor mea uxoria medicina. Da mihi nunc fruendam; si negas, furaris mihi quod meum est; sis mei mihi boni liberalis.» Subrisit illa:—«Sed enimvero,» inquit, «isti libidinis tuæ impetus intempestivi sunt, non præstabiles affectus. Ad noctem differ, quod dilatum gratius fiet. Mora dulcescunt amoris fructus, ut reliqua meliorum tempestatum dona. Quam intempestivæ sint hæ preces, mi fili, ipse videris; vellem sane indulgere posse quod petis: nec hora, nec locus huic rei apta sunt. Non morabor voluptatem tuam, sed ad noctem usque moderare tibi.—Ah! mater,» reponit Caviceus, «miserere generi tui, sane Octavia ipsa non negat vulneri mederi quod impressit cordi.—Audin, tu?» inquit conversa ad me mater, «vis mederi huic morbo? vis ipsa esse medicina?»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quidni velles? nimirum sapis.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-67" title="67"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Offusus est mihi rubore vultus, qui pro sermone fuit; obmutui.—«Taces, nata?» inquit, «nam et consentis. Secede igitur tantisper, est quod tua refert maritum tuum monere; ingredere in id cubiculum interius.» Secessi passus duos tresve, et arrectis auribus in eo tota fui eorum quæ dicturi essent, ne quid me fugeret. Tunc mater ad Caviceum: «Nec tempus nec locum nuptiis faciendis apta esse dixi, fili, haud ipse negaveris: mox enim ex affinibus nostris, qui nobiscum accubituri sunt ad prandium, advenient; lecti in hoc cubiculo nulli. Nihilo tamen minus ecce tibi trado Octaviam, sed ea lege ut libidini semel tuæ pareat, hoc temporis momento. Proxima nocte frueris ejus amplexibus ad satietatem. Verum hac hora novi te et operam et oleum perditurum, cum non sit ubi eam commodo ad Venerem corporis situ loces. Demum parce ætati tuæ puellæ, nam dicunt esse te æquo membrosiorem et equo. Taurum paulo post, quantus ille sit, facile feret si sensim sine sensu assuefieri velis oneri, nec primo conatu disrumpi. Vi minus quam arte juvabit ramum illum tuum ejus in hortum adigi et inseri.» Hæc ridens: dehinc me vocat, et adhinnientem mihi videbar audire Caviceum.—«Tua non es, nata,» inquit, «mariti es, petiit sibi per momenta aliquot te tradi. Quam in omnem vitam cessit Hymen, nec ego nec tu negare possumus. Precibus acquievi, quæ tibi pro lege sunt. At volo semel tantum ejus obsequaris libidini: cum perfeceris, eripe te foras; si secus feceris, iratam me habebis.»</span> <span class="pageno target" id="page-68" title="68"></span><span>Promitto facturam:—«Verum,» inquit, «verte te in omnes quos voluerit concumbendi modos, ac maxime cave ne per culpam tuam tubi maritalis imber dispereat tibi. Ita te adsilienti præbe, ut qua te via petet, tuum in uterum decidat. Vide faxis, nata.» His dictis osculata me ad Caviceum duxit, et una inclusit.—«Hoc proximo in cubiculo,» inquit, «exspecto, Cavici, dum iter illud peregeris, ad quod te admittit Octavia in ipsa Octavia.» Secessit misso cachinno, sed momento reversa:—«Oblita eram,» inquit, «quod maxime factum oportuit...» Sed jam me sedere jusserat Caviceus in sella parieti affixa. Sub pedibus ad hæc divaricatis, elatisque femoribus, sellas supposuerat. Nuda eram ad umbilicum, ipseque arma virilia eduxerat. Ut vidit mater:—«Ingeniosa res est amor,» inquit; «quam accommodus hic situs ad Venerem!» Fugit retro Caviceus mentula minitante; respexit mater:—«O monstrum!» inquit, «sed forti esto animo, nata. Bene erit, si bona uti volueris opera tua.» Exscenderam e sella, meque ad honestatem composueram.—«Nolo,» inquit mater, «ex collisione vestium tuarum, quid hoc mane de te sit factum, convivæ nostri conjiciant.» Resolvit vestem, relictoque mihi in ima corporis mei antica posticaque parte interiori indusio: «Nunc,» inquit, «sed memor jussi mei, admitte virum tuum.» Iterum impressit osculum mihi, et aperto itidem mihi sinu:—«Quid condis papillas has tuas sororiantes? nunquid merentur Cavicei oculos et oscula?» Et ad Caviceum conversa:—«Ecce,»</span> <span class="pageno target" id="page-69" title="69"></span><span>ait, «aperta est arena tibi, Cavici; adesto, athleta fortissime.» Post abiit. Lætus festinusque accurrit Caviceus, mihi indusium tollit, manumque procacem parti meæ admovet; dehinc sedere jubet, ut sedebam, utroque ponit sub pede sellam, ita ut cruribus altius sublatis, horti porta ad speratos impetus obversa pateret tota. Dexteram tamen subtus nates insinuavit, paulo magis admovit me ad se.—«Nunc vero porrigis, hera mea,» inquit, «quod me ad veram ducat felicitatis metam.» Læva sustinebat hastæ pondus; tunc procubuit in me.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agedum, quid tu interea?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec negabam, nec ultro dabam. Alterum stupidæ foret, petulantis alterum. Applicuit arietem foribus meis; in rimam priorem, cujus labra diducebat digitis, inseruit mutonis caput. Hic vero hæsit, nec ultra quidquam conatus est:—«Octavia mea dulcissima,» inquit, «complectere me, dextrum femur tuum subleva, et in lumbos meos mitte.—Non intelligo quid velis,» inquam, «quid moliris? te mei pietas capiat!» Sub hæc femur ipse meum subdita manu superinjicit in lumbos suos, situ quo voluerat. Demum adigit in Venereum scopum mentulam, et principio quidem impellit levi concussione, mox fortiori, ac postremum eo nisu, ut summum mihi non dubitarem imminere periculum. Rigida ea erat ac si cornea; igitur, cum minima loci capacitas negaret ingressum, et in intima viam quæreret sibi, et faceret, caligas demisit in pedes, et nudus, ut nuda eram, cominus verberare</span> <span class="pageno target" id="page-70" title="70"></span><span>cœpit vehementer valli mei crepidinem. Tanta vi ruebat, et cuneo illo diffindebat me, ut lacerari me exclamarem. Paululum requievit ab opere:—«Sile, amabo, corculum,» inquit, «ita hæc res agitur: obdura immota.» Iterum subter clunes manum misit, promovitque ad se, quæ videbar in fugam converti. Nec mora: crebris concussibus ita me fatigavit, ut fere animo deficerem. Rapido post impetu hastam impulit, summusque mucro hæsit in summo ulcere; clamorem tollo, quem audivit mater; festina accurrit.—«Heus tu, Cavici,» inquit, «oblitus es pollicitum esse mihi hanc tuam palæstram, quam indulsi tibi, ludum fore, non pugnam?» Cum hæc loqueretur, in sudorem defluxit Venereum Caviceus. Sensi me imbre fervido irrigari; at, ut primum colliquescebat, eo rapidius agebat se, et humor ille viscidus favebat conatui, ut qui contum oleo liniat. Me igitur duos tresve digitos perfodit, eamque seminis copiam plenis laticibus fudit, ut intra viscera mea penetraret, pubemque mihi postea complueret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tu interea eras</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>...fatui puella cunni?</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>nihil movebaris, nec similiter resoluta es?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fatebor, mea Tullia, tunc primum percepi quid sit Venus. Nec omnino tamen exploratas habui omnes harum voluptatum dulcedines. Cum jam deficeret Caviceus, incessit me quasi micturientis pruriens libido; tum et ipsa retro clunes tollo, et illico sensi magna cum voluptate excerni</span> <span class="pageno target" id="page-71" title="71"></span><span>ex me nescio quid, quod mirabiliter me ea in parte demulcebat. Conniventes mihi oculi, crebri anhelitus, vultus mihi ignescere, totum corpus dilabi. «Ah! ah! ah! deficio, Cavici,» exclamo, «siste fugientem animam, desiste ab hac re, quæ tam jucunde enecat!—Euge, Octavia,» inquit, «huic voluptati omnes spiritus adverte, ejice fortiter ex te, quod titillat tam suaviter sensus.» Interea nervum, qui jam elanguebat, demisso intra crura mea capite, sustulit læva manu, et iterum intrusit in ostium meum. Hic demum tactus novos in his locis ignes excitavit. Copiosa ex me titillantis fluit liquoris pluvia, ut mictus potius videretur quam ejectio seminis e locis. Hoc si temporis momento parata fuissent ad pugnam Cavicei arma, per Venerem! gaudio et voluptate ebria irritassem ultro in me ipsa ego. Tam cito curriculum illud a Caviceo piguit esse confectum in stadii mei ora, nec in ipso stadio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ita belle, ita ad vivum rem depingis, ut me, etiam si sim silicernium, movere possis. Osculare me. Vis Lampridium? Sed non vis. Rapis me in furorem; quid velim, quid nolim, nescio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid tibi enim mihique cum Lampridio? Quid vis me velle? quid nolle vis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Insanio, perdix mea, turturilla mea... Eh! eh! mihi tuam manum commoda.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Do propriam, non commodo. Quid postea?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Mea mitte intra femina; expansa vola Veneris aggerem occupa, prehende belli intestini</span> <span class="pageno target" id="page-72" title="72"></span><span>sedem, immitte digitum; mihi vero sis pro marito. Insili in me, subige, subagita. Pulchre omnia!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etenim si tibi essem quod Caviceus mihi! Sed quid umbra ad corpus? Ut admoves pubem pubi! ut committis cunnum cunno! ut hæret pectus pectori!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Diffluo, diffluo... O Lampridi!.. Octavia!... Ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O te libidinosam! Tibi rivus manat e lumbis, e quo vix puellulus Amor enatare possit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Permitte tantisper requiescere ab hac rabie, nam Veneris profluvium rabies est. Sedata tandem hæc est mihi tempestas, reddita membris malacia. Redi ad Caviceum, quem in pugnatione arcis tuæ reliquisti sudore fluentem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Pergam dicere. Verum de Lampridio quid cogitabas? Quid dicebas, æstu furens impotenti? Cur potius non invocabas ad opem operisque partem Calliam tuum, quem amas, qui te deperit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scies: communicabo tecum secretissimas meas cogitationes, lusus, delicias, gaudia. In partem bonorum vocabo te, omnia inter nos dividentur. Memineris somnii, quo qualis vitæ tuæ cursus in conjugio futurus sit, præsagire debuisti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dividere et dividi, tu me docuisti verbum esse in rebus Venereis salacissimi sensus: et vis inter nos omnia dividi? avertat omen Venus!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te insulsam! divideris mecum, ego tecum, divisorem habebimus probum; omnia sic inter nos bona, quasi judicio Veneris Erciscundæ, nostra dividentur. O lusus, o risus, o illecebrosas</span> <span class="pageno target" id="page-73" title="73"></span><span>procacitates! Sed quid obtrectas, nugatrix? Sequere narrationis tuæ filum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Gerræ, gerræ! Scilicet, seria petis, o fœminam gravem et probam? Revocas me ad sermonem, hac tua philosophia, moribus hisce tuis dignum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hoc tuum est delicium. Sed agedum, fac quod facturam te dicis, nec facis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etsi lapsus in paralysim Cavicei nervus peteret summisso capite inducias, minabatur tamen mole et pondere terribilis. Spumas ore agebat, et suo meoque tactus et madidus rore, identidem meam concham osculabatur. Perfecisse me cognovi, placatis meas libidinis fluctibus. Igitur liberior et audacior facta: «Quid ulterius petis,» inquam, «a me, o Domine? obsequuta sum, et me fatigat patientiæ meæ imago. Nihil superest quod præterea optes: sine abeam.» Amplexabatur altero me brachio, altera vero manu vulvam spurcitiis ejus meisque turpem tractabat, identidem offerebat arrepto fascino, non amplius arrecto. Sed ab ejus me tandem expedivi amplexibus, et dum fugienti repugno, sellam pede offendi, quæ in pavimentum dejecta, non mediocrem edidit strepitum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tunc supervenit mater tua, hoc velut classico finiti prælii admonita, et ad lauream tuam vocata.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dicis. «Non queretur mater nos collusisse sicca Venere,» dicebat Caviceus.—«Scio,» reponit mater, «te nobilem esse palæstritam: sed vereor, ut prædixi, ne sicut operam</span> <span class="pageno target" id="page-74" title="74"></span><span>ita et oleum perdideris. Num bonæ fidei homo es? Virginem reddis quam virginem commodavi?» Ingressam vero esse non perceperam, nec item Caviceus, cui nuda adhuc propendebat ante oculos meos mentula.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Haud fugit ad aspectum mater, nam</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Recta veniunt, videntque magnam</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Matronæ quoque mentulam libenter.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Puto equidem, his de nostris rebus subodorata est muliebris curiositatis conjectura, aut etiam ipsa vidit oculis minutissima quæque.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vel quæ sanctiores et castiores, curiosæ sumus omnes harum ineptiarum. Mater mea prima nuptiarum mearum ætate, eaque aurea (sic diem voco qui nocti beatæ illi successit), nihil dulcius antiquiusve habuit, quam ut sibi quæcunque passa essem, enarrarem; et, injectis ad collum ulnis, dum dicerem, oscula figebat ori meo, quæ vix Lampridii vincant suavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Eandem de mea audies dementiam. Effugit in alterum Caviceus cubiculum (ad Caviceum redeo), sublato manu una subligaculo, quod ad pedes defluxerat; post januam occlusit mater:—«At tu,» inquit, «ut lusisti, nata, ut maritum experta es?» Amplexu arctissimo fovebat hæc locuta, osculis premebat.—«Absit a te pudor omnis, nata, puta tibi dicta quæ mihi dixeris, in matre sociam habes ad hæc Hymenæi sacra. Loquere.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dicenti ardebant oculi, venæ turgebant,</span> <span class="pageno target" id="page-75" title="75"></span><span>hiscebat concha, per Venerem meam! Diffluebat ultro remissa. Nec miror: nam id ætatis nonum atque vigesimum annum vix attigit. Anno nupsit decimo tertio; in has te vitæ auras, felici partu, mea Octavia, edidit ineunte decimo quarto. O quali incensa æstuabat pruritu!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Principio nihil respondebam; post, cum cœpit inquirere curiosius:—«Quid quæris, mater?» repono; «obsecuta sum tibi et Caviceo: tibi, nam debebam; Caviceo, nam jussisti.—At ne suspicetur quis has vestras nequitias, emittam,» inquit, «Caviceum ex domo.—Jube vero in inferius conclave descendere, non excedere domo,» inquam; «id multo erit honestius, quam si exegeris e tectis ut extraneum, qui tuus quia tua sum, et quia meus est.» Illico ad eum abiit.—«Sede interim,» ait, «dum redeo.» Demisso ad inferius conclave Caviceo, regreditur; tunc:—«Libere loquere, nata, puella es, ætate non infans, et jam ingenio matrem familias præstare debes. Mulier ego et tu sumus; hoc in quod vocata es uxoris munus, bonæ mentis fons est equidem nobis certissimus; officii nuptialis provincia quædam velut regio est judicii et mentis, in qua turpe est deficere nos judicio et mente, cujuscunque ætatis simus. Ut bona gaudia mariti in corpora nostra, sic bonam mentem in animos eodem tubo, egregii artifices, infundunt.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quis dubitet? et ipsa satis es amplo documento, quæ ante hos dies etiam fandi rudis, hodie</span> <span class="pageno target" id="page-76" title="76"></span><span>tam apte, ingeniose et comiter omnia et agis et loqueris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vix apud nos velut in una sede moratur virginitas et bona mens, duæ pretiosissimæ vitæ res. Qui aperit nobis vulvam, aperit et delitescentem mentem, virilis contus. Forte in hoc, dum nascimur, loco detrusam, mox impulsibus concussibusve suis ex hac infima sede ad superiora agunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Belle dictum, ah! ah! ah! si quæ tibi excussit virginitatem mentula, mentem incussit. Ideo huic nervo affictum mentulæ nomen, quod impressa sit illi facultas a Natura, creandæ in nobis bonæ mentis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Igitur audacior adhortatione matris facta:—«Non alia sum,» inquam, «mater, ac eram ante horam, nisi quod conspurcavit misere Caviceus.—Rapidum Cavicei telum vulnus tuum» (vulvam ostendebat) «non hausit?—Subire non potuit, mater, præ crassitudine,» inquam, «nec ferre ego crudos impetus; igitur erupi in clamorem, discerpi me, cum dire peteret, sentiebam.—Nec tamen intro vallum tuum pervasit, aggeremque perrupit?» subjicit.—«Non potuit,» inquam, «nam cito in humorem furor ille impotens resolutus est.—Age, ostende,» inquit, «indusium tuum.—Ecce, mater,» aio. Ut vidit abundanti imbre conspersum, exclamat:—«O filia! quid video, quam divitem et inexhaustum libidinis fontem habet Caviceus! O te lætam et fortunatam, si hæc seminis copia uterum tuum intimum irrigasset! Hæres fingi ex eo nobis potuit robustior</span> <span class="pageno target" id="page-77" title="77"></span><span>Hercule. Nunc,» inquit, «nuda corpus, nam id volo a tam pulchro corpore abjici tam spurcum indusium.» Quid plura? Sumpto alio vestem indui, eaque arte et diligentia capillos et vestimenta mater emendavit, ut nihil præterea addi ad cultum ac honestatem posset.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Num indusium condidit quod deposueras? Num lustravit oculis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Superstitiosa curiositate expandit. Ego vero erubescebam ad rem.—«Inundationem passa es, filia,» dicebat, «non levem alluvionem: sed apparent nullæ virginitatis læsæ lacrymæ, quid clamabas? Dum conciditur virginitas, sanguineæ ex ejus cæde stillant guttæ, quæ pereunti pro lacrymis sunt. Intelligo, pulsata tantum fuit, non vulnerata. Hac nocte se res meliori successu habebit. Sed ad id muliebris patientiæ stipendium, quod cœpisti mereri, probe te video comparatam.» Demum indusium armario condidit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>De convivio, cui et assedi, nihil habes dicere quod nesciam. Felicis noctis illius, quæ subsecuta est, expone lusus et procacitates.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Mei, Ecastor! conveniendi ad noctem usque Caviceo facultas nulla fuit, ita consanguineæ affinesque e virginum numero adhæserunt mihi, lateri affixæ. Raptim semel suavium tulit inquietæ, Dii boni! quam suave! Nobis alia omnis præclusa erat ad plenam voluptatem spes et via.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Licere amantibus die quod cupiunt, nocturnæ vetant amoris religiones. Sua sunt nocti dona, quæ solem videre non juvat.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-78" title="78"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Moriente die vivere cœpimus; mox solutis hominum fœminarumque importunis concionibus, relicti soli alter in alterius cupiditate emoriebamur. Tu ac Pomponia aderas; tandem utrumque manibus prehensum duxit mater in genialem thalamum: «Hac satis hactenus die laboris tulistis et inquietudinis,» inquit, «reficite animos quiete et corpora somno.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Ite, agite, o juvenes, pariter sudate medullis</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Omnibus inter vos: non murmura vestra columbæ,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Brachia non hederæ, nec vincant oscula conchæ!</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ludite, sed vigiles nolite extinguere lychnos:</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Omnia nocte vident, nil cras meminere lucernæ.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Me paulo ante accerserat in cubiculum mater, in quo delibata et imminuta virginitas mea. Hic, reclusa aurea pyxide, odor suavissimus nares nostras afflavit, aeraque implevit. «Revolve, nata,» inquit, «ad umbilicum vestem, indusiumque.» Obtempero. Nudam videns subrisit: «Es vere pulchra, nata,» subjicit, «et Caviceo digna. Sed hoc suaveolenti unguine facies, ut opera sua minori tuoque labore fere nullo maxime commisceatur tecum. Tuam inunge tibi partem, nullo meliori pacto poteris tuis defungi partibus.» Immitto in pyxidem duos digitos et multo fluentes unguine ad vulvæ refero monticulum.—«Nec vero,» ait, «sic facto opus fuit: intro est mittendum, non ad pubem, circum circa, ut facis, effundendum.» Mox ipsa extimam intimamque inunxit rimam,</span> <span class="pageno target" id="page-79" title="79"></span><span>digitis quam altissime potuit insertis.—«Te multo junior eram, cum nupsi,» inquit, «quam nunc es; si hoc me medicamento Veneri aptiorem non reddidisset matertera, quam per ætatem eram, patrem sane tuum vix passa essem, quem tamen absque summo dolore tuli.» Rem mirabilem! cognata, illico insana prurigo vulvam incendit; et tam ardens me invasit Veneris libido, ut vix temperarim mihi quin maritum ultro adirem, ipsa concubitum peterem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Frequentior est hic usus sub hoc cœlo, cum teneriores fruendæ dantur suis viris virgines.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid plura? Tu me in lecto collocasti, et, ut loquuta es, ultimum morienti virginitati vale dixisti. Cum se vidit solum Caviceus, diligenter occlusit cubiculi fores, meas aperturus; omnesque, ne quis abditus lateret, lustravit angulos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hic ludus testes odit, qui tamen sine testibus non agitur:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Magnis testibus ista res agetur...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et vere acta est. Audierat Caviceus, cum diceret mater num mihi vehementer timerem, respondisse hunc marito meo injuriosum fore timorem, et cum subjiceret, si vellem, rogaturam Caviceum me humanius haberet, etiam reposuisse omnem mihi dolorem voluptati futurum, e quo illi voluptas nasceretur. Procurrit ad me, et injectis collo brachiis, pronus: «Quales,» inquit, «agam tibi gratias, hera mea, pro tanto munere? vis absque conditione</span> <span class="pageno target" id="page-80" title="80"></span><span>tradi mihi, nec frustra erit tibi hæc confidentia; nihil ultra acturum me recipio, cui non consenseris. Sed, ut te novi, consenties felicitati meæ.—Sane,» inquam, «nam qui viribus tuis amorique meo possim pugnare?» Vestimenta jam deposuerat servorum ope, solaque femoralia linea supererant. Sine mora depositis, abjectoque etiam indusio, nudus prosilit in lectum. Arctissimo me ligat complexu nudam, et spississimis basiis præludit proximo certamini. Mammas, uterum, crura, clunes, libidinosis prostituit manibus; omnia pererrat membra fervidus, et miratur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed utilissimam nuptiis partem præterierat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ultimum aggressus est eam. Ad suavem quem exspirabat odorem: «Non hæc tua lætissima specus exhalat mephitim,» inquit, «nec mirum, quæ tot bona continet bene olere. Rosea tota es et myrtea. Sed scio,» inquit, «mollire viam mihi in hoc gaudii tui meique campo, in animo habuit mater, et ego artem arte juvabo. Hoc tuam modo diffisurus sum conto partem» (mentulam ostendebat, rectam, crassam, longam): «ut facilius se penetret in venam hanc, cum impulero, etiam unguento mulcebo quod paravi.» Unxit, et intentans delibutam: «Nunc, domina,» inquit, «compone te ad Cupidineos hos insultus.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ferant opem Virginensis Dea, Subigus Deus, Dea Prema, Deaque Pertunda, amica novis nuptiis numina!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Unus pro omnibus fuit Caviceus.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-81" title="81"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hi ad genialem lectum Hymenæi conveniebant jussu indigetes. Cum Paranymphi discessissent, novam nuptam ope sua ad fortem et invictam</span> <span class="target" id="patientiam-comparabant-aderat-virginensis-marito">patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito</span> <span>solventi zonam nuptæ Herculeo obstrictam nodo; Subigus, cum soluta zona in apertum corporis campum pugnaturus conscenderet; Prema, cum uxorem comprimeret, faciebat ea ne se subduceret; et Pertunda ut se pertundi et pilo transfigi pateretur, nec, cum diffindi sentiret sibi tenerum corpus, pilum excuteret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Conatus facile omnes meos elusisset robustus, vegetus, quem quartus supra vigesimum annus ad hanc pugnam faciebat novum Herculem. Ipse me quo situ voluit, ad eam rem componit; non reluctantem manu resupinam altera statuit, altera aperuit femina. Post se invergit in me, et intra divaricata crura pronum conjicit. Novum hoc me terruit pondus: «Animo,» ait, «firma sis, et immota corpore, hera mea.—Non commovebor,» inquam, «sed amabo...» Sermonem interrupit cruda sævitia, nam eodem temporis momento, adactam summa vi mentulam in vulvam impulerat. Hæc dehiscens sponte summum voraverat caput; toto post suo pondere irruit, et obsistentem loci compagem cœpit solvere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scilicet:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Irritat virtutem animi, confringere ut arcta</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Naturæ primus portarum claustra potessit.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Discerpebatur misere infelix vulva; manum</span> <span class="pageno target" id="page-82" title="82"></span><span>meam, interprete dolore, in auxilium rogabat mitti; missaque est ab impatientia mea. Amplius tenere vocem non potui, infixamque visceribus hastam e vulnere conata sum trahere. At osculatus me Caviceus:—«Flecti me non sinam, anima mea,» inquit; «averte manum illam tuam turbatricem: minimum tibi mihique laboris ad perfectum opus superest.» Interim sustinebam impetum, manuque injecta, ne ultra proriperet se mentula, impediebam; sed illico: «Hei! hei! corculum!» ait, «preme mihi hunc nervum quem tenes, liga arctis digitorum vinculis.» Comprimo vehementer, et eodem temporis momento depluit ros fervidus in hortum meum, nam media omnino mentulæ pars me implebat. Nec propterea subagitabat me, ut antea: ab omni se motu abstinebat, et semen profudit ita in campum meum, ut ne gutta quidem, aut stilla, ex viæ regiæ recta regione errarit. Sub hoc elanguere in manu et in vulva salax cauda cœpit. Madida, spumosa, veternosa versa est in fugam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Lucebant tunc cerei in cubiculo vestro?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ac si dies nobis luceret, ita liquido omnia patebant. «Perfeci, Dea mea,» inquit Caviceus; «quo vero voluptatis me beasti cumulo! nunc autem tantisper quiescamus ambo, alter in alterius amplexu.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tibi autem, cognata, voluptatis nullus fuerat sensus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audi rem ineptam: ubi exscendit Caviceus, me cepit furiosæ libidinis æstus, ego eum amplecti, osculis petere, suspiriis excitare; ille mihi</span> <span class="pageno target" id="page-83" title="83"></span><span>et suavia dare, et labia ima vellicare, et digitis in pube et in cadurdis ludere. Subito emitti sentio ex venis meis deliciosum profluvium, ac cum eo humore, quo me proluerat, e claustris uteri magno se impetu projecit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sic flumina quædam ex fonte suo, et originis capite, ingenti ferri dicuntur rapiditate.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Excepit vero hos rivos læva vola Caviceus; qui ad rem hanc inopinam:—«Ego te citius, anima mea, ad libidinis perveneram metas.» Ego velut siderata obmutescere præ pudore, sed manum dimoverat ex eo loco quem hæc Veneris spuma inquinabat.—«Non opinabar te id ætatis,» inquit, «esse Veneri tam aptam. Aliæ in primis congressibus puellæ ne minima quidem tanguntur oblectationis gutta, tu pleno alveo in voluptate natas. Bene est, mea voluptas, bene est.» Cum hæc diceret, eo refert iterum lævam:—«Papæ!» inquit, «profluvium Veneris id non est, sed diluvium; quæ tibi vasa in utero latent, quæ tam copiosum potuerint imbrem continere?» Ego ad hæc:—«Tuus est hic humor, non meus. Effunditur quem intro profudisti: qui egressum negare potui e vasculo meo tam horribiliter diffisso?—Quidquid vero id sit, anima mea,» inquit, «gaudeo vehementer te his gaudiis esse ad satietatem impletam, loquere libere.—Ita est,» inquam; «quod intulisti dum pulsas, id omne malum egregie gaudiis compensasti. Jam hodie mane umbra me quædam attigerat incredibilis voluptatis, sed nihil matutina illa Venus ad nocturnam hanc.» Interea</span> <span class="pageno target" id="page-84" title="84"></span><span>hunc viscum detersi e corpore, ut potui, ad superinjectum linteum, nam sudarium mater oblita erat pulvino subdere.—«Nunc vero,» inquit Caviceus, «alacri esto animo. Volo te in omnes transire voluptatis meæ gustus, et quidquid libidini placuerit meæ, etiam tibi placere.» Petulantis aio esse mulieris sub viro subagitanti subare, et commoveri.—«Nolo te,» inquit, «motitare clunes, et mutuis motibus meis respondere; imo nolo te crura tollere nec ambo simul, nec alterum alterumve, cum super te conscendero. Sed hæc sunt quæ volo: primum divarices et aperias, quam aptissime poteris, femina. Vulvam ostentes mentulæ figendam, et eo corporis situ non mutato ad finem usque libidinem perduci meam patiaris. Sunt et alia de quibus alia te nocte faciam certiorem.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Suus cuique maritus mulieri est legislator: cuique marito sui sunt mores, et cupidines, eoque mulier præstabiliori utitur fato, quo mariti mores diligentiori studio in suos transfuderit. Proba demum ea est mulier, quæ libidinem suam in mariti libidine quæsierit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«Intumescit mihi nervus,» inquit, osculumque dedit in latus recumbenti, papillas molli tactu pressit, concham adhuc roscidam tractavit, mox lævam manum meam mentulæ admovit. Rogavit caperem; cepi. Dein me jubet componi ad congressum; obsequor. Conscendit subito, et mentulam applicat ostio: nulla mora, subiit gurgustiolum id meum rigidus hospes; sed, hausta media parte, ad</span> <span class="pageno target" id="page-85" title="85"></span><span>quinque pollices altos hæsit.—«Nunc,» inquit, «volo, hera mea, numeres omnes concussiones meas. Vide ne pecces in numero.—Cavebo,» inquam, «et morem geram.» Tunc altius impressit mentulam: dum vero concussionum numerum duco, et in ea re figo cogitationem, impetu fregit ostium, et in adyta Veneris irrupit, ad coleos usque, fulminea mentula. Me acerrimus dolor coegit ad ejulationem, injunctique muneris in hac perturbatione tulit oblivionem.—«Me necas, Cavici, me necas!» exclamo; «parce miseræ.—Jam tibi res acta est,» inquit, «ecce me totum, quam longus, quam crassus sum, voluptas mea, vorasti.—Absiste paululum,» inquam, «recede, educe gladii cruenti partem.—Imo altius abdam si possum,» reponit, et dicto citius iterum furiose irruit, et ita pubem pubi conjunxit, ut se in me penetrare velle totum videretur. Tollo tunc vocem:—«Non sentis,» dicebam, «pulsas uteri mei imum fundum? Jam necas, abscede; totum gladium hunc tuum noli immergere in corpus meum!» Recessit ut rogabam, et cum mediam traxisset machæram ex vulnere:—«Quid? dulcis uxor?» infit, «anchora tetigi abyssi fundum?» Mox sensim sine sensu cœpit denuo immittere.—«Adverte,» inquit, «cum primum intro pulsari te senties, libere vocem mitte, abscedam illico. Nam equidem libido est frui bonis tuis, sed hæc me non tenet dementia ut cupiditatem meam velim in sævitiam mutari.» Inducit ad hæc altius mentulam, et cum urgeret:—«Siste,» inquam; «carum sed dirum</span> <span class="pageno target" id="page-86" title="86"></span><span>vulnus infixo mucrone infligis.» Retraxit iterum: «Fugit,» adjicio, «cum telo tuo ex hoc vulnere dolor omnis; profundius, amabo, ne impellas.» Pubi autem meæ et vulvæ quatuor omnino pollices latos superexstabat virile pilum.—«Novi nunc quantam mentulæ meæ partem impune possis excipere. Modo tres pollices superemineat, nullus tibi nocere poterit impetus meus. Accommoda igitur mihi manum, et ut ipsa tibi mihique sit quædam cunni tui accessio. Nam, et nescis, totum venustæ, ut tu es, puellæ, corpus cunnus unus est.» Facio, ut fieri cupiebat: insinuo in eam partem manum; et stricto digitorum complexu arreptam mentulam comprimo. Novas sane concussiones integrat, ac post decimam resolutus est, meque levi movit titillatione dum seminis rivos meam effundit in paludem. Nihil præterea; nam ejeci nihil.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ingenua sane et festiva pascis aures meas narratione. Quot vero in hac secunda coitione numerasti concussus, quot tulisti?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Viginti sane antequam turbaretur numeri ratio; post vero, ut audis, decem. Sed dum exclamo, dum excrucior, dum interfici me queror, alii etiam plures, multo vehementiores, dati fuerunt. Ipsa de eorum numero judica.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agedum. Ut reliqua nocte lusisti?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Toto projectus pectore pectori meo hærebat et incumbebat. Gaudebat adhuc exsugi sibi mentulam; alligatus adhuc brachiorum niveis, ut loqui solet, vinculis, me basiis atterebat, cum proximum</span> <span class="pageno target" id="page-87" title="87"></span><span>cubili nostro ostiolum aperiri audimus, et eodem momento ad spondam lecti apparuit mater. Nam tu abieras, cognata.—«Hem! puto vos,» inquit, «in medio amplexu exspirasse.» Mittit se ad latus meum Caviceus, et offusa ego pudore:—«Ignosce, mater,» inquam. «Hei mihi! quam crudeli et inquieto me homini dedisti!—Macte animo, nata,» inquit, «pensi officiique tui est quodcunque passa fueris. His tibi molestiis creantur dulcia nuptiarum.» Tunc, conversa ad Caviceum:—«Virginem an uxorem perfectam habes tecum, fili?»—Me generum habes,» reponit, «et ego uxorem;» et osculum mihi dedit.—«Bene est,» inquit mater, et similiter Caviceo osculum tulit.</span><span class="target" id="nunc-meum-agnosco">—«Nunc meum agnosco,»</span> <span>inquit, «qui in mea virgine viriliter lusit.» Mox utrique obtulit potionem qua reficeremus vires, nec multo post abiit, exstinctis qui ad interiorem lecti spondam lucebant cereis. Postquam abiit, alligavit me novis amplexibus Caviceus, et aliquot post sermones, quibus me voluit rerum, quas a me aut evitari, aut servari cuperet, fieri certiorem, in longum dilapsi uterque somnum sumus. In primis dixit mirum in modum odio habere fœminei corporis in Veneris palæstris jactationes. Adjecit et alia, quæ non sunt hujus, puto, narrationis. Illucebat jam dies cum, suscitata a somno, cœpi dormientis Cavicei corpus curiosis lustrare oculis. Fateor, cognata, nihil exactius, nihil inter homines pulchrius finxit Natura rerum parens. Jacebat supinus, pectus candidum, plenum, brachia longa, rotunda; venter modice assurgens, femora</span> <span class="pageno target" id="page-88" title="88"></span><span>crassa, robusta; tibiæ nec nimium graciles, rursus nec nimium magnæ; cutis alba, nitida, sine rugis, sine mendis. Statuam marmoream dixisses.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Fugit diligentem illam tuam curiositatem medius Cavicei nervus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etiam in quiete timendus, et media in pace minax; quamvis attonito similis. Dum contemplor, credidi novos in eum spiritus ex oculis meis transiisse et immissos esse. Quasi a domina sua se videri sentiret, commoveri cœpit, et caput attollere; somnum Caviceo abrupit. Finxi ego altum soporem, et conversus ad me Caviceus:—«Dormis, domina?» inquit.—«Cur tu vero,» refero, «solvis mihi tam placidam quietem?—Putabam,» reponit, «cum diem vidi, jam vigilem esse, quæ sol meus es.» Osculum dat, papillas tractat, uterum, et potiorem uteri partem, amatam concham prehendit. Conscendit, fissuræ meæ rigidum admovet contum.</span><span class="target" id="memor-ero-promissi">—«Memor ero promissi,»</span> <span>ait, «ne trepides. Si altius impulero quam ferre poteris, mone.» Tunc in sulcum impressit mentulam, ad id viæ intervallum quod doloris voluptatisque noverat esse mihi confinium. In hoc ultimo hujus noctis labore me diu permoluit, ac innumeris inflammata concussibus ad libidinem, urentique correpta pruritu, non potui continere me quin nates aliquantulum attollerem. Tunc quanto potuit impetu machæram immersit ad usque capulum, nec, ut antea, dolebat; tamen gemitum misi, et, adveniente libidinis œstro, largo proluit plagam, quam intulerat, balsamo. Ex me majorem hactenus se fassus est non cepisse</span> <span class="pageno target" id="page-89" title="89"></span><span>voluptatem. Sic ea nox transacta fuit nobis. Et post brevem collocutionem invasit gratissimus somnus, qui nos ad altam diem tenuit. Quid cætera referam, quæ scis, quæ novisti, et quorum etiam magna pars fuisti?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>At vero ignavum habes cursorem, qui una nocte solida ad tertium tantum pervenerit milliare. Sed molles fluxique omnes sunt plerique quibus appendit inguinum pondus Natura ultra communem hominum modum. Etenim sunt nuptiæ sexui nostro præstantissimum bonum: nam est infesta omnis et ignominiosa Venus quam Hymenæi lex non honestat. At citra Venerem beata vita nulla est. Sed felicitatis nostræ nobis sumus artifices omnes nuptæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Miror, cum res sit tam dulcis Venus, non calere eo semper igne homines. Nam ad carpendos vitæ hos fructus promptiores multo sumus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scilicet ex tua salacitate Caviceique frigiditate præjudicium capis. Amas in tuo nido pippire passerem Catulli. Ex materno sanguine fictam, nihil mirum maternis incendi caloribus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quod matris famam oneret nihil audivi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Aliquot annis ætate provectior, suis ita infecerat nequitiis Lucretiam, Victoriam, et me, ut nobis nihil esset libidinosius. Novem aut decem annos natæ eramus omnes. Sempronia vero mater tua jam duodecimum attigerat. Victoriæ, quam deperibat id ætatulæ, puerum esse se fingebat, me vero alterum; interdum Lucretiam Victoriamque appellabat, ac si amans dominæ loqueretur amatoriis verbis, sollicitabat ad amorem. Se uri querebatur,</span> <span class="pageno target" id="page-90" title="90"></span><span>æstum suum osculis amplexibusque temperaremus, rogabat. Nos vero, quas nullus tangebat Cupidinis sensus, ridebamus, sed osculabamur, sed amplectebamur. Mox manum sub vestem mittebat, liberrimo tactu delibabat pudicitiam. Interdum humi jacere volebat resupinas, revolvebat vestes, et indusio nuda corpora prostituebat oculis suis. Divaricari crura jubebat. Ipsa se similiter nudabat; post insiliebat in nos, quasi vir esset subigebat. Tali matre ortam decet Veneri esse simillimam. Eh! eh! eh! Memini, audi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Credam quæ narras, si docueris qua tandem sit ratione factum, ut quæ ad libidinem sit adeo proclivis, se tamen ab omni turpitudine servarit purissimam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Faciam. Sed audi puerilis amentiæ licentiam. Tres quatuorve menses antequam nuberet patri tuo, contigit nos agere secum pomeridianis horis. Pater materque aberant, et e familiarium numero nutrix relicta ejus erat custodiæ: sed in alia domus parte operam dabat domesticis rebus. Semproniæ erat a pedibus delicatus, lætus Dionæus, annorum puer plus minusve quatuordecim. Admisit puerum in puerilis lusus societatem, et post concursationes, saltationes, et omnis generis nequitias, cœpit sibilis et dicteriis Jocondum petere. Id puero nomen. «O puellam!» dicebat, «nos autem pueri sumus, tu pupula. Videte, sodales, ut modeste se habet. Moriar; hominem non esse, sed virginem puto. Virginem operit virilis vestis. Sexum sane vestemque dehonestat.»</span> <span class="target" id="ille-ut-pueri-solent">Ille, ut pueri solent,</span> <span class="pageno target" id="page-91" title="91"></span><span>primum pudore suffundi, postea se fuga proripere. In fugitivum omnes involavimus. At cum retraxissemus in interiorem lecti spondam:—«Nunc videamus quis quæve sit,» inquit Sempronia. Manum prima intra ejus femoralia infert.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec reluctabatur Jocondus? Ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Apage,» dicebat, «sane virgo non sum, et mox sciam utrum virgines sitis.» Libidinosæ occurrit manui nervus, quem extraxit e carcere. Ut sensit intra manum succrescere:—Hem, quid hoc est;» inquit ad me conversa; «tange etiam tu, Tullia.» Ego, ac Victoria, manus admovimus harum nequitiarum rudes. Sensimus tactu hoc nostro magis magisque turgescere; repetit quoque tactus Sempronia.—«Cum primum,» ait, «tractavi hanc rem, carneam inveni, nunc eburnea facta est. Dic, Joconde, scis tuæ supellectilis usum?—Nunquam expertus sum,» inquit, «juventutem meam. Sed scio tamen.—Doce igitur,» reponit Victoria.—«Docebo sane omnes vos,» inquit, «sed alteram post alteram, et in eo loco» (ostendebat secretam lecti spondam). «Volo autem Semproniam primam edoceri.» Igitur manu Semproniam capit, et in eam ducit voluptatis regionem. Asiaticis stratum erat tapetibus pavimentum: pulvinos binos in humum projicit:—«Nunc sede, domina,» inquit, «et momento post docebo usum tui hujusque membri» (mentulam ostendebat), «et nihil usquam hoc esse usu dulcius fateberis.» Illa se ultro mittit in eum pulvinum; dehinc</span> <span class="pageno target" id="page-92" title="92"></span><span>femoralia solvit Jocondus, et apertis coleis genua flexit inter Semproniæ femora.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Videbas tu?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Videbam, ut tu me:—«Volo tibi, domina,» dicebat, «pilum id figere in uterum.» Hæc dicens, altera manu evertit in alterum pulvinum, quem accommodaverat sustinendo capiti, altera Semproniæ vestem et indusium, quam altissime potuit, replicat ad zonam. Mox effudit se in eam, et primo alterove insultu in ejus fissuram pilum impulit. Tremere visa mihi est Sempronia.—«Eh! eh!» inquit, «dolet, Joconde, sed jucunde dolet.—Vis abscedam?» respondet.—«Nolo vero,» reponit illa. Cœpit Jocondus agitare, et illa singulos ad concussus repetebat:—«Eh! eh!» donec uterque titillatione nova est velut emotus mente.—«Ah! ah!» exclamat Jocondus, «amplectere me, domina, micturio.—Et itidem ego,» reponit Sempronia, «eh! eh! impelle, impelle vehementer; deficio.» Frequentiores integrant concussiones, mutuo insultuum subsultuumve motu.—«Quam apte,» dicebat Jocondus, «sublevas nates! quam ingeniose motitas!—Te vero,» dicebat illa, «sentio vere intro meiere. O rem! o rem!..» Defecit in hæc verba et paulo post adjecit: «delectabilem!» Sic utrique id opus peractum est. Cum exsurrexisset Sempronia, venit in meos amplexus:—«O mirabilem lusum!» inquit, «abeant deinceps pueriles nostræ ineptiæ! unus Jocondus doctus est ludere dulcem et egregium ludum.» Osculum dedit dicenti Jocondus, dedit et mihi Victoriæque, ab</span> <span class="pageno target" id="page-93" title="93"></span><span>ejus ludis similes delicias sperantibus.—«Sed me sentio, quasi si in me multo imbre deplueris, sub indusio meo madidam,» inquit Sempronia. Ad hæc ejus sub vestem manum misit Jocondus.—«Cave, domina,» inquit, «ne indusium tibi tuum inficiatur hoc humore,» et abstersit ipse diligenter. «Etenim, si nutrix materve tua animadverterent hoc Veneris tuo in indusio effluvium, conjicerent te vitiatam fuisse.—Nec a vero aberraret conjectura,» inquit Sempronia.—«Hem! quid audio? Quid fecistis vos?» quærebat Victoria. «Nihil omnino vidi nec æque fui curiosa ac tu, Tullia.—Quod solent parentes vestri facere; quod facient mariti in quorum venietis amplexus,» ait Jocondus; «quod faciam mox, mox ego tibi, id fecimus. Nam eam volo quæ vestram junior est, dum mihi integræ ad irrumpendam Veneris arcem sufficiunt vires. Minor in ætatis provectioris puella difficultas, nec tam improbus labor.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Jam apud me non sum, in stuporem me conjicis, quem fando non explicem. O mater! o quam te memorem, mater!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Ætate mihi, Joconde, cedit Victoria et habitudine corporis,» respondeo; «verum ingenio me longe et pulchritudine superat.—Ambæ,» inquit, «lepidæ estis et forma insignes,» refert Jocondus, «utrique bona mea commodabo. At vero neutri mammæ intumuere: Semproniæ tamen jam niveum pectus ornant, non implent.» In Victoriæ sinum manum intulerat, mox in meum, et paulum excrescentia invenerat mammarum vestigia,</span> <span class="pageno target" id="page-94" title="94"></span><span>non mammarum orbes.—«Sane si in ea corporis summa regione eos non invenis globos, in media tamen invenies lacteam viam quæ te ducat ad cœlum,» inquit Sempronia, faceta et salsa puella. Ad eam conversus Jocondus:—«Osculer,» inquit, «domina, pretiosas illas tuas papillas, quæ me donarunt immortalitate.» Basiis oneratas innumeris ostendit mihi Victoriæque sororiantes, duras, candidas; mox eam projecit in lectum resupinam tractavitque uterum et Veneris fanum. Voluit et nos ipsæ lustraremus oculis, digitisque; dehinc me deturbavit in pulvinum, et nudati corporis aspectu se ad satietatem implevit.—«Accede vero, Victoria,» inquit, «permitte me bonis tuis frui.» Negantem adduxit Sempronia. Mittit sub indusium manum, pudenda prehendit, labia diducit, digitum inserit. Lanugine nondum obnuptus mihi erat hic locus.—«En,» inquit Sempronia, «respice liberius Tulliæ meæ dotes,» et simul vestem indusiumque alte resolvit; «sed tot miraculis, ut es genibus stratus et supplicis in modum, basium inferto,» subjicit. Uterum igitur, et quid mentiar? ipsam etiam libidinis concham, osculo veneratus est. Interea cœpit inter tot amoris incentiva arrigere; se nudam deflectit in Victoriam et in ulcus dehiscens trusit impetu rigidum pilum. Sustulit vocem Victoria:—«Apage, apage,» dicebat, «non patiar;» sed post quintam sextamve impressionem telum omnino hausit, et Veneri hæc est pleno coitu initiata.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-95" title="95"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non secesseras tu et mater, dum devirginabatur Victoria?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cum vidimus tam parvo conatu in intima penetrasse Jocondum, prosecuti sumus plausibus procurrentem admissis equis ad metas, et de Victoria in Victoria triumphantem. Profudit maritalem rorem in puellæ sulcum, quam nullus tamen perfectæ beavit voluptatis gustus. Re patrata sudario extersit Victoriæ campum, quæ, se cum erexisset in pedes:—«Exit,» inquit, «e fissura mea, nescio quis humor, quem sensi e tuo corpore in meum fluxisse.» Sustulit dicenti indusium Jocondus, et sudario leviter admoto iterum detersit; album vidimus liquorem sanguine mixtum. Tunc injectis brachiis alligavit pectori suo Victoriæ pectus. Conquerentem dire se habitam solatus est. Sudarium postea explicuit cruore et Venereo sudore tinctum:—«Etiam te virginem fuisse fateretur Apella Judæus,» inquit.—«Nunquid et ego fui,» reponit Sempronia, «serve ultra servitutis nequitias nequam?—Imo et tu fuisti, domina,»—respondit Jocondus; «sed quia per ætatem eras, quam Victoria, paulo apertior, ideo tam apertis virginitatis cæsæ notis meum non decorasti triumphum. Nam opima, quibus hæc contingunt, referre se putant spolia, et eo beatiores quo difficilius et diutius anhelarint. Gustum voluptatis labor acuit.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Miseret me tui, quæ his deliciis interea, quibus jam mater mea et Victoria ingurgitatæ sint, tandiu abstines.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Puer delicatus et tener, attritus lassitudine,</span> <span class="pageno target" id="page-96" title="96"></span><span>deliquescebat, sicut et libidine. Ego ad eum:—«Jam langues, jam deficis, Joconde? num sufficient tibi vires ad amplexus meos? Abibo ego vidua ex his nuptiis?» Risit Sempronia.—«Non abibis sane,» inquit; «ecce vadem me habes, Joconde; sed gustatione recreandus es, qui nos tuis bonis ditas munificus. Perge ad nutricem, roga gustationem afferri mihi et sodalibus.» Paret; ac paulo post placentam saccharo conditam puer ingentem attulit, et in lagena optimum vinum. Ego primo puero non exiguam do partem placentæ: non edit, sed voravit, vini cyathum etiam do bibere.—«Tibi edit, tibi bibit Jocondus,» inquit Sempronia. «Cura ipsius corpus qui mox in tuum non notas fundat delicias.» Semproniæ, et ipsi etiam Victoriæ eadem Jocondi cura. Igitur refectus potu et cibo vires sibi dixit omnino esse restitutas, quas in earum vulvis reliquerat. Illico in amplexus meos et oscula advolat: projicit in pulvinos male repugnantem, Sempronia ridente. Quid plura? Summa se satiavit intra femina mea voluptate.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Igitur facilem habuit in te aditum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>An te fallit nos Italas laxiores esse plerasque omnes in tenera juventute?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sane me ac te jure exceperis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nugæ! Nupsimus ambæ prodigiosis mentulis. Priapo ad Deos sublato, si Lampsacena tellus duos tales præterea viros, ac sunt Callias et Caviceus, tulisset, non desiderassent pruriginosæ nurus</span> <span class="pageno target" id="page-97" title="97"></span><span>exstinctum Priapum, cujus hic magnificus sermo:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Hæc est commoditas in nostro maxima pene,</span>
+            </div>
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>Laxa quod esse mihi fœmina nulla potest.</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Strictæ visæ sumus quibus nulla potuit videri laxa fœmina. Nam postquam traditæ sunt Sempronia et Victoria viris suis, quanquam bene mentulatis, et ætate, quam est Jocondus, multo provectioribus, a primo congressu in ima viscera telum condidere, pleni coitus absoluta cepere gaudia. Ita est, cognata, hiant, hiant Veneris ostia antica deformem in modum Italis Hispanisve fœminis: putes non hominibus tantum, sed etiam mulis natas. Verum in nobis Jocondus jam semiaperuerat maritis nostris ad hæc gaudia viam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Hoc cogitabam; et ne difficilior esset ineuntibus, aditum patefecisse.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Falleris: nam nec medii digiti mei longitudinem, nec pollicis crassitudinem pueri mentula superabat in ea ætate. Omnes vero maritis nupsimus egregie mutoniatis; Victoriæ tamen et Semproniæ maritos, licet probe ad eam rem comparatos, fatendum est nec cum Callia posse, nec cum Caviceo comparari. Dicunt Medici naturæ eos modum excedere, qui arrigunt ultra septem octove transversos pollices: est mensura communior, si longitudinem quæris; sed crassitudo magnitudini respondere debet. Aiunt vaginæ voraginem et altitudinem ad os usque matricis extendi in coitu per septem octove pollices; ulterius absque aliqua mulieris incommoditate</span> <span class="pageno target" id="page-98" title="98"></span><span>aut etiam ærumna posse negant. Ita fiunt, si crassitudine nimia nervus intumescat, difficiles coitus. Dum dilatatur ad lacerationem vagina, plus hostilitatis in muliebria arcana infert dira mentula, quam pollicebatur amoris. Sed sane quo juniores, eo sumus aptiores cujusque modi hominum peculiis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Putabam matre mea mulierem nunquam et nusquam vixisse sanctiorem. Qua tandem arte factum est, cognata, ut nec pater meus, vir maxime suspicax, nec fama, quæ omnia per urbes, vel reconditissima, rimatur et vulgat, ac si viderit, nihil unquam animadverterint in ea quod non probarint, non laudarint? Nam et eam efflictim deperit parens, et omnes summis laudibus, ut pudicam et probam ut quæ maxime, cumulant.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ pereunt mulieres, aut famæ, quæ vita potior est, jacturam patiuntur, eæ pleræque omnes, sua culpa, in eam incidunt calamitatem. Recte dictum est «esse modum in rebus, esse certos denique fines». Non in rebus consistit laus et vituperium, sed in rerum usu; vafrum et callidum ingenium pro prudenti habetur, et prudentis est se quibusdam veluti limitibus circumsepire. Ab his nulla amoris libido, odii nulla impotentia, quæ nos plerumque obcæcant, animum cautæ et judicio præditæ abducant. Vis bene beateque vivere, Octavia? omnia putes tibi licere, et nihil. Id summum tibi sit præceptum, in ea vitæ conditione, cui te nuptiarum lex addixit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vix ac ne vix quidem, id quid sibi velit percipio: quomodo omnia mihi licere et nulla arbitrer?</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-99" title="99"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ poteris commode, absque mariti tuorumve offensa, id tibi licere omne habeas persuasum; quod certo absque periculo non poteris, id omne vetitum ne dubites. Impræsentiarum imbuenda mihi es veræ solidæve sapientiæ præceptis, quibus in posterum totius vitæ cursum regas. Debeo illis omnes meas voluptates, et servatam incolumem pudicitiæ famam, dum ludo, dum adolescentiæ bonis libere fruor. Illis et tu debebis felicitatem tuam. Ad voluptatem uno spiritu omnes ducimur, uno cursu ferimur malæ et bonæ. Sed malas nulla tangit honoris cura: bonæ existimationis et gloriæ decus voluptati, ipsique adeo vitæ, anteponunt. At bonis non una omnibus via ad gaudia euntibus. Imprudentes et insipientes fere plerasque omnes in medio cursu aut ignominiosa mors, aut spississimæ dedecoris tenebræ intercepere. Alias, quæ se duci student sapientiæ præceptis, comitatur usque ad fornices et cellas laus et interrupti lusæ multitudinis plausus. Igitur non mutandi fines, quod abhorret a recto, sed quærendorum finium mutanda ratio et modus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Qui sunt hi fines, quæ investigandorum ratio? Libenter audiam rem scilicet gratissimam quia utilissimam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Paucis absolvam. A perfectis cum Callia nuptiis mensis vix intercesserat, cum ex meis Calliæque moribus jam bene perspectis, has ego mihi tuli ipsa leges, quas ad hanc diem servavi diligenter. Quos ex iis fructus capio, et tu, si servaveris, capies. Principio adverti animum ad eas res</span> <span class="pageno target" id="page-100" title="100"></span><span>omnes quæ supra, quæ extra, quæ intra. Supra me est religio, quæ rerum politicarum primum obtinet locum, sed in Naturæ ordine nullum. Vidi quid religioni, cui subsum, quid mortalibus reliquis, quid mihi deberem. Primum decet omnino religiosas esse mulieres nuptas, aut videri. Nam quæ religiosa est et esse non videtur, haudquaquam præstat quæ utique religiosa videtur, nec est. Summa nuptæ felicitas ex mariti pendet judicio. Ea beata fortunataque est, quanquam nullius pretii, quam æstimat plurimi maritus; secus deflendæ sortis, quam odit aut despicit maritus, naturæ donis, virtutum dotibus cumulatam. Sed postquam ferventiores illi amoris æstus in nostris amplexibus tepuerunt, mariti, quam opinionem concipiant de nobis, a virtutum numero quæ lucent in nobis metiuntur. Amore suo dignas non judicant, quas bonas non putant. Nos ideo amant, priusquam bonis nostris fruantur, quod pulchræ, quod lepidæ, quod juvenes. Demum cum libero corporum nostrorum visu, tactu, et usu, libidines suas expleverunt, nos amant si æstimant, si bonas credunt, si virtutibus instructas vident. Igitur, Octavia, finge te ad eos mores, aut finge eos mores. Nulla unquam delebit oblivio, nulla res obliterabit quam ceperit de te in his nuptiarum tuarum primis diebus, opinionem Caviceus. In hac vitæ scena, quam induisti personam, belle tibi est sustinenda.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vis me larvatam incedere? Sed deponitur facilius hæc animorum larva, quam sumitur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Consequitur id uxoriæ prudentiæ caput,</span> <span class="pageno target" id="page-101" title="101"></span><span>hoc effatum: Publicos ritus, communes usus, nefas sit floccifacere. Palam vive omnibus, clam et in tuto tibi. Objecto sanctitatis velo vitam tege. Civili vitæ multo utilior est, qui male facta probitatis specie honestat, quam cujus bene facta sub umbra flagitii latent. Honestatem indue, sed quam, cum opus fuerit, non ægre exuas. Jurent qui te viderint in his officiis multam et totam, tuis nihil esse moribus sanctius. Sciant quos beare volueris nihil esse amplexibus dulcius, moribus amœnius, consuetudine liberius. Semproniam æmulare matrem tuam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quæ doces aperta sunt, quæ de matre loqueris incerta et obscura.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Æque est mihi nota ac tu. Ejus furores passa sum, ut tu meos. Hæc institutionis conjugalis capita scias ejus ex moribus atque consiliis esse derivata. «Inter mortales immortalium tibi loco sit maritus,» dicebat mihi, cum nupsi. «Cui cor sapit fœmina, pro certo habeat, esse se mariti voluptatibus natam, reliquos homines omnes suis. Alterum marito debes, alterum tibi. Quidquid exegerit vir tuus tuo ab stipendio, obsequere. Tibi turpe videatur nihil, quod illi dulce videbitur. Omnes te muta, ut Proteus, in figuras, cum jusserit. Cum ludendi liberius tecum libido incesserit, omnia sint honesta tibi, quæ in ludum vocaverit. Ejus ultro servi libensque libidini, serviant tuæ alii.» Sic ego cum Callia, sic cum Lampridio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bene est, jam quid tibi sit cum Lampridio commercii intelligo.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-102" title="102"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Juvat et te scire Veneris meæ reconditiores amœnitates. Calliæ usum corporis mei, qualem cupit, hilariter præsto, imo unde nulla mihi creetur voluptas: Lampridio vero eum qui mihi commodissimus est et jucundissimus. Imperat alter, impero alteri; alterius sum ego, meus est alter; fruitur usu corporis mei alter, ego alterius. Non ita aurum discrepat a plumbo, ac domina differt ab uxore. Longe minori distat intervallo tellus a cœlo, quam felicitas liberæ concubinæ a conditione mulieris nuptæ. Demum felix ac beata eris cum alteram alteri miscueris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ego vero quærerem amantem amens? Ipsa invitarem procum in amplexus meos, inducerem in lectum? Avertat hanc a mente mea impudentiam Venus! Præterea non timerem mihi a justa mariti ira, si in eam caderem contumeliam infelix? Profecto novi ejus animum: si me hujusmodi suspectam haberet licentiæ, nec homines, nec Dii ab ejus me manibus vivam eriperent.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nolo pudorem tuum fatigare: communicabo tecum Herculis mei oscula, libidines, lumbos. Te in ejus amplexus conjiciam, in equum tuum tollam eum ultro manibus meis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Te festivam, ah! ah! ah! sufficient illi latera, scilicet?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O nequam jam ab ingressu cellæ prostibulum! Parem tibi inveniet par meus, si Veneri tuæ sit impar.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Joco dixi quod serio capis. Sed enim narra mihi, mea lena, qua tandem arte tam fidum</span> <span class="pageno target" id="page-103" title="103"></span><span>carumque hospitem comparasti? An dono tibi datus est, an tute in ejus ultro venisti arbitrium et jus? Quibus excæcasti Calliam tuum carminibus? Quæ te tuæ fraudes tot voluptatibus delibutam beant, et a tantis quæ circumveniunt libidines nostras undique periculis, tutam tectamque habent?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quidni dixerim? O scortulum merum et putum! Miranda referam. Paucos post dies quam Sempronia mea, mater tua, nupsisset, erat magna pompa invehenda in Lares Victorii. Id prius sedula opera petiit a matre, sibi ut addiceretur Jocondus, qui sibi esset a pedibus scilicet et a mentula. Nec ægre exorari passus est Victorius.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>A sexto mense elapso duxit Jocondus uxorem, nec e nostris propterea tectis excessit. Et sane, cum ea quæ interdum vidi ipsa, aut audivi, dum una essent et ætatem meam spernerent, curiosius relego, ex iis omnibus in tuam deducor sententiam. Ita est, Tullia, fruebatur matris meæ bonis Jocondus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Loquere, quid times?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quam gnaviter opinione de se concepta abutebatur! Fallacem virtutis speciem! Vidi sæpe colloquentes, colludentes, cum domo abesset pater. Vellicabat matrem meam Jocondus, nec jam a pedibus, sed procuratorem gerens. Nec tamen mammas, quod viderim, aut illam corporis nostri partem appetebat. Forte ingressus cubiculum, in quo mater et ego una eramus: mater attalico opere telam lana pingebat; ego ut pueri solent cum catella, quam aure arreptam tollebam in aera, ludebam. Ille matrem</span> <span class="pageno target" id="page-104" title="104"></span><span>læto vultu aggreditur, manu a sede sublevat, et abducit volentem nolentem a conspectu meo. Credebam exiisse e cubiculo, et gaudebam esse me mihi relictam; sed illico audio lectum gemere, et matris, ac si aliquid moleste pateretur, vocem. Ego arrigo aures metu perculsa, mox et arrecta in pedes advolo. Audiit mater, et antequam propior facta essem accurrit, intra ulnas ridens suspicit, osculis premit; Jocondus vero evanuerat in auras. «Quid tibi,» aio, «dolebat, mater, cum te audivi suspiria mittentem?—Nihil admodum,» inquit; «cum regredior in cubiculum, ictu in hunc lecti pedem incusso fere talum fregi.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sane. Nihil autem percepisti præterea? Nihil de eorum consuetudine subodorata es?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Multa, sed quæ cadant tantum in conjecturam, probationis loco esse non possint. Ea uterque cura effugiebat oculos meos, ut certi nihil unquam assecuta sim. Quod unum probe intellexi, sedulo curavit mater, ut de se optime sentirem, et probissimam mulierum esse nostratium mihi persuaderem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scio: et se ut optimam et sanctissimam tibi commendarem, multis et enixis a me precibus obtestata est. Sed quæ de ejus arcanis palam aperio tibi, non minus reliquis omnibus condita oblivione silebunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Parricida essem, si matris meæ, cui tam cara hactenus fui, famæ non parcerem, quæ vitam pretio superat. At vide quo me dolo ludi voluit.</span> <span class="pageno target" id="page-105" title="105"></span><span>Tres omnino dies, antequam Caviceo dedita sum, hoc me sermone agressa est: «Perendie, nata, Caviceo nubes; hoc tantum intervallo a spurcitiis et sordibus distas hactenus pura et sancta, quia virgo. Cum virginitatem deposueris, virtutes te multæ, ut conspurcatam tabe, fugient, aliqua ni opera forti et præclara, quæ earum deceat severam gravitatem, continueris a fuga. Nihil est cœlestius virgine puella, nihil vilius conscelerata puella.—Quid vis me facere, mater?» repono. «Liceat igitur virginitatem meam per omne vitæ ævum servare intactam, reconde me in Vestalium choros.—Absit,» inquit; «nec res nostræ, nec amor in te meus patietur unquam te vivam consepeliri. Sed obsequere consilio meo. Statue voto concepto te omnem libidinis curam et affectum odio habituram et horrori. Amove mentem tuam, ut et ego amovi semper, ab his spurcitiis, et amittendam pudicitiam sacrificio venerare, amissam sacrificio defle.—Volo,» inquam, «sed ad quod hortaris me sacrificium, mater?—Volo et obsecro,» ait, «Octavia mea,» et dicens osculata est, «volo te ipsam in id vocari sacrificium, manumque tuam et meam his sacris operari utramque. Sed opus est constanti et forti animo.—Non deerit,» inquam, «animus.» Tunc jurejurando adegit sibi ut pollicerer omne id passuram, quod consilii sui esset.—«Cras mane,» inquit, «quandoquidem tam proba, tam bona, tam casta es, nata, quam venusta, quam ingeniosa, quam nitens, postquam in templo spoponderis Superis quod</span> <span class="pageno target" id="page-106" title="106"></span><span>pollicita es mihi, rem exsequemur tibi gloriosam, honestam, et longe utilissimam.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil novi loqueris; rem omnem enarravit, ut gesta est, credulitatem quidem irridens tuam, fortitudinem vehementer collaudans.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Igitur ab hoc me abstineo sermone: quæ scis, amplius scire non potes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Imo volo pergas, si me amas. Rem per summa capita perstrinxit Sempronia, non ita, ut tu, diligenter per singula exsecuta fando est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Primo mane jubet e lecto surgere; post, indutis quæ adpararat pretiosissimis vestimentis, ducit ad Theodorum, ex eorum secta, quæ vultu et horrida barba, passaque canitie, magnam vulgo videntur sibi præferre vitæ sanctitatem. Ut sacris adfuimus, accedit ad me ille: «Habes,» inquit, «filiola, matrem, quæ tibi omnia bona et sana precatur. Nubes intra triduum, purgandus tibi ab omni labe animus, ut te parem et idoneam huic cœlesti dono præstes. Nam pueros edes in lucem, qui si bona es, sedes, e quibus infernæ mentes deturbatæ sunt, obtinebunt; earum autem, si mala es, numero accedent. Quæ tibi erit optio?» Ego rubore offusa tacebam. «Loquere, loquere,» inquit.—«Volo,» respondeo, «et bonam esse me, et illos bonos.—Accede igitur.» Quid plura? Provoluta ejus genibus, effero omnia, quæ vel minimo mihi vitii contagio infecta videbantur. Cum audiit me jam libidinosa pollutam esse licentia, parum affuit quin stomacharetur. Tamen monitam abstinerem ab his rebus jubet bono esse animo, et</span> <span class="pageno target" id="page-107" title="107"></span><span>omnino parere matri quæcunque exigeret a patientia mea. Tunc matrem advocat, et eductum e dextra vestimenti manica fasciculum cordularum, quem non explicuit, matri porrigit.—«Non parces virginis tuæ cuti,» inquit, «nec tu tuæ; quæ sis ipsa exemplo. Si contra feceris, pœnas dabis.» Sub hæc exiimus ambæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hi homines sic illudunt facilitati nostræ, sic regnant.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Verius dixeris: sic nos virorum illudimus credulitati, sic regnamus. Ubi ingressæ sumus interius domus nostræ penetrale, e quo scis prospectum in hortos dari, occludit fores mater: et mihi fasciculum subridens tradit explicandum. Explico, video flagri esse genus e cordulis quinque compactum, quem minutissimi, iique frequentissimi distinguebant nodi. «Hoc te nunc pietatis choragio oportet adornari et elui, nata, sed volo tibi prælucere exemplo,» inquit. «Jussæ sumus, quantis viribus poterimus, inflictis proscindi flagris. Obsequar ego, et obsequeris tu, ut te novi.—Obsequar,» inquam.—«Non adeo firma es,» addit, «ut possis ipsa a te ferre quæ me pati videris; adhibebo tibi operam. Dum carmen summissa voce querulaque accinam, lætari animum meum intra pectus vehementer ne dubites.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nunquid tibi metu tenellum corpus contremiscebat?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Me haudquaquam putabam adeo fortem, et ad pœnas luendas alacrem, ut visa sum mihi et matri. Et vere jactant nihil constantius et fortius</span> <span class="pageno target" id="page-108" title="108"></span><span>esse muliere, si obstinato velit animo ad dolores obdurari.—«Quid terimus tempus, nata?» inquit mater, impresso osculo. «Solve stolam mihi celerius, ut denudentur infames corporis partes omni supplicio dignæ.» Solvi ut jusserat. Ipsa ad medium truncum indusium revolvit interius, et supra lumbos. Tunc se mittit in genua, et hac lanienæ supellectile sumpta in manus:—«Adverte, filia,» inquit, «et ferendi doloris cape exemplum ex me.» Sub hæc, digiti impulsu leniter sonuere fores.—«Novi quis hic sit,» inquit mater, «adest Theodorus sanctissimus mystes, utrique futurus adjuva, et promisit sane se venturum si copiam haberet.» Iterum digito ferit ostium:—«Ille ipse est,» inquit mater, «adest Theodorus, aperi, nata.—Quid, mater, vis te ab eo nudam conspici?» inquam.—«Non scis,» reponit, «mihi esse notissimum? Illi acceptum fero, quicquid in me est non pœnitendi decoris.» Demisit tamen indusium dum aperio. Ingressus ille renidenti vultu cœpit utramque laudare, et potissimum matrem, mihi exemplo præesset se meque digno, hortari. Multa adjecit quæ me eo furore accenderunt, ut peterem ejus me manibus sanctissimis cædi. Nam multo sermone, eoque accurato, probavit omnem, extra flagitium, pudorem flagitium esse; eas demum pudere merito, quæ nudas se hominum oculis, voluptatis et libidinis causa, objiciunt, non quæ pietatis et castigationis. Alterum turpe, alterum honestum: alterum mortalibus quidem, alterum immortalibus placere; tum ejus generis</span> <span class="pageno target" id="page-109" title="109"></span><span>ærumnas magnæ esse utilitatis. Nam illis omnino, velut mirabili quodam lavacro, eluuntur, quas contraxerint et admiserint in se fœminæ, sordes, si quantum nefarii gaudii ex suo corpore inhonestæ ceperint, tantum similiter cruciatus in sensus suos intulerint. Pleraque sic aboleri secretis his suppliciis, quæ profiteri aut mystæ aperire sceleratus pudor vetat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O commoda documenta, si quæ libidinosa est et pudens! Ego sane hæc tua, Theodore, præcepta nihil moror. Perge.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Denique post hos sermones flagrum ipse sumit, provolvit se ad ejus genua mater, itidem et ego. Jubet pone matrem paulum secederem, oculos in eam defigerem, singulosque ictus, quo caderent, tuendo sequerer. Ad matris latus lævum astabat, et cum dixisset illa indulgeret sibi sanctam operam, et quasi carmen occineret, magna vi in ejus nates apertas irruere acerrimi ictus. Contremiscere his inflictis mihi visa est; consequuti sunt leves aliquot ad hos graviores. Demum ita miseram proscidit, ut vibicibus ictuum exaratæ nates, quæ prius candidissimæ erant, viderentur lanienam exsecrari.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil vero querebatur?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nequidem hiscere ausa est; semel elapso gemitu: «Ah! pater,» inquit. Irasci autem ille ad eam vocem:—«Non abibis inulta,» ait, «e manibus meis.» Jubet pronam demisso capite et pectore corpus in humum flectere. Obsequitur, sic nates exporrectæ flagro occurrebant; ac demum per dodrantem integrum ulla absque intermissione</span> <span class="pageno target" id="page-110" title="110"></span><span>cæsa est.—«Nunc satis gaudii animo tuo injectum, surge,» ait Theodorus. Surrexit dejecto ad pedes indusio, stolaque induta, ridens me amplexu suo petiit.—«Nunc tuæ sunt partes, nata; putas animum sufficere tibi ad hunc ludum?» inquit, «nam ludus, non labor.—Ita suppetant mihi, ut animi, sic corporis vires!» repono. «Quid me facto opus est?—Accommoda tuam puellam,» inquit Theodorus, «huic pietati. Spero futuram te fortiorem.» Ego interea conniventibus oculis terram spectabam. «Meam equidem spem non falles,» dicebat;</span> <span class="target" id="loquere-conabor">«loquere.—Conabor,»</span> <span>refero, «opinioni de me tuæ respondere.» Interea defluxerat ad pedes vestis, indusiumque mater revocabat ad lumbos. Ut me nudam sensi, summus vultum meum pudor rubore omni suo offudit.—«Nihil opus est tibi genua flectere, filia,» inquit, «persiste recta, ut es, et immota.» Post adducit ad Theodorum:—«Vis beari?» inquit ille, «vis ad cælestem per dumeta pervenire voluptatem?—Nec animus deest,» respondeo. Post cœpit levissimis sensus meos ictibus irritare, non vexare.—«Poteris, filiola, duriuscula pati?» interrogat.—«Poterit,» inquit mater.—«Potero,» repono et ego. Tunc a lumbis ad ima crura me totam cordularum cruda momenta percurrerunt.—«Satis, satis,» dicebam, «mei te, mater, misereat!—Macte animo,» inquit, «vis ipsa tu peragere id officii quod superest? nam medium hactenus est confectum.—Bene est,» inquit Theodorus, «videamus ut sibi adulabitur. Habe tibi flagrum, filiola, ipsa diverbera</span> <span class="pageno target" id="page-111" title="111"></span><span>imam hanc, quæ sedet in corpore tuo, libidinis aream.» Admota mater manu manui meæ, docet, ut hac illacque vi impellendum sit in eam partem huic contumeliæ apertam et objectam. Adduco ictum magna vi unum atque alterum, post elanguere cœpit dextera.—«Nequeo ipsa ego, mater, sævire in me,» dicebam; «abs te omnia feram.» Moram hac ignavia mea Theodoro feceram. Cedo illi flagrum, tunc feralem illam repetit cantilenam suam, et intermissa verbera mater. Ego lacrymas fundere et ingemiscere: post ad quemlibet ictum nates motitare, mox fugere, ita ut omne cubiculi spatium pererrarem.—«Quid hoc est?» inquit Theodorus, «o segnem te et vecordem!» Nam mater flagrum abjecerat in lectum. «Num vis matre tam forti nata, fortius agere?—Volo,» inquam, «sed cohibete fugam, profecto ego vocem et gemitus cohibebo.—Obsequere igitur, nata,» inquit mater.—«Obsequar uti volueris,» repono. Tæniola utramque mihi ad pugnam manum vincit sericea, nam manibus repugnabam; pronam post projicit in lectum.—«Vide dum vapulas, ne commovearis,» inquit; «si feceris, impuram te et infamem puellas inter impuras et flagitiosas judicabo.—Non commovebor,» respondeo. «Lacerate ut volueritis miseram cutem.—Accede, Theodore, honesta virginem meam hoc tuo beneficio,» mater ad Theodorum. Dum conjectas in vincula manus manibus premit mater et osculis fovet, laniat, scindit verberibus Theodorus.—«Macte, macte,» dicebat mater; «majori te miraberis</span> <span class="pageno target" id="page-112" title="112"></span><span>voluptate perfusam, quo duriori te subjeceris castigationi.» Subito Theodorus:—«Bene est, abunde est; virgineo cruore ecce pudicitiæ libatum et litatum.» Aliquot post ictus ingerit. Dehinc ad matrem flagrum projicit sanguineo imbutum rore.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Notatum, voluisti dicere?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Utcunque de flagro se res habuerit, certe de cute mea male actum.</span> <span class="target" id="sub-haec-mater-nata">Sub hæc, mater:—«Nata,</span> <span>quibus te laudibus veham in cœlum Heroidum unam, quæ talia tam generose perpessa es?» Demum laudata utraque, et a me extorta voti religione ad novas post fœdatam mihi virginitatem ærumnas, exiit e tectis Theodorus. Me, cum abiit, arctissimis brachiorum vinculis junxit pectori suo mater: «Volo nunc eas cubitum, filia,» inquit, «finge tibi caput dolere, quod sanum est, ut tenellos artus recrees, corpusque reficias, quod hæc, quam heroico superasti conatu, tam dire vexavit laniena.» In lectum collocat, fovet vires delicatissimis cibis.</span> <span class="target" id="ego-sane-dicebat-huic-rei-assuevi">«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,</span> <span>nihilque mihi ex hac re, quod me incommodo afficiat, creatur damni.» Frigida vero aqua rosaceo unguento delibuta nates lavit, duobus in locis vulneratas et læsas ad vivum. «Obdormi nunc, post duas horas revertar.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scis quo ierit? quid fecerit dum dormis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non, per Venerem! Nec tamen somnum vidi nisi post horam: nam incensæ mihi nates pruriebant, sed titillatio quædam leniebat dolorem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O si tunc junxisset Caviceum tibi sors</span> <span class="pageno target" id="page-113" title="113"></span><span>bona! Nam et mater tua Jocondum, cui cœlibes noctes aliquot jusserat, accersitum misit. Nec diu præstolata est. Extemplo, qui se ad complexum heræ acciri noverat, advolavit. Eo in cubiculo cæco quod contiguum illi est, in quo jacebas, invenit residem. Jacebat et ipsa in lectulo; illico basiis, tactibus, vellicationibus excitat mentulam ad pugnam. Momento expergefit illa; e concha exsilit sua, in concham Semproniæ insilit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Qui scis? Quis te hæc in arcana alienæ voluptatis vocavit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ipsa me postridie ejus diei convenit, ac rem omnem enarravit. Ter intra horam immissa fortiter hasta perfodit jacentem Jocondus, ter pleno ipse tubo pluit in ejus alveum. Ipsa vero septies e libidinosi lumbi anfractibus humidas stillavit delicias. Abs te ne subantis vox exaudita sit timuit, dum frequens in ipso Veneris deliquio repetit: «Morior, urge, urge, cor liquescit, cor liquescit!»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At verum sane istud est. Audire etenim mihi visa sum nescio quid in proximo murmuris. Sed in mentem non venit, quod id esset, quærere. Præterea a sex tantum mensibus duxit uxorem Jocondus, puellam formosam, teneram, procacem, avi mei e concubina naturalem natam sedecim annorum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Adde probam, timidam, obsequentem, et cui omnem infregit ad gaudia audaciam materna labes.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-114" title="114"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audivi nimirum parentem meam improperantem natales. «Iter matris,» dicebat, «impuro creta sanguine facile sequitur nata.» Respondebat illa lacrymis et fletuum eloquenti sermone.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Erat infelix Julia apud Vestales vestras, quibus Theresia præest, amita tua, quum Jocondus, qui jam per quindecim annos Sempronianum fundum ligone excoluerat suo, mercedem laborum petere cœpit, et precibus querelas miscere. «Tuus sum sane,» ejus hi erant sermones, «sed hactenus, domina, quid muneris accepi a te, quo honeste possim esse tuus et credi? Quæ te constituendæ fortunæ meæ tetigit cura? Pauper, nullus, de locupleti domina queror. Te si rapiant mihi fata (sed ima prius dehiscat mihi terra!), quid de me, quem efflictim dicis tu amare, misero fiet?—Abeant ineptæ illæ cogitationes, inconsulti timores ex animo tuo,» reponit Sempronia. «Pulchram profecto puellam decretum mihi dudum est connubio tibi jungere; constitutum et amplissimam dotem de mea pecunia dare. Sunt penes me, quæ nescit maritus, sex millia nummorum aureorum: hæc habes jam, si vis, in numerato.—Jube me in crucem agi,» inquit Jocondus, «si unquam tuorum immemor fuerim beneficiorum. Omnem conditionem, quam volueris, accipiam libens.—Nosti Juliam,» adjicit Sempronia, «quam educandam suscepit Theresia; hanc tibi conjugem addico. Non ita pura pupilla tibi est ac puella tam elegans.—Ah! domina,» refert Jocondus, «quas tibi non haberem gratias ob tam cœleste</span> <span class="pageno target" id="page-115" title="115"></span><span>donum!» Quid plura? Leges dictæ sunt; Julia Jocondo nuptui data.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Jam aliquot ab annis procuratorem agebat in domo e Jocondo Gonsalius. Illi urbanarum rusticarumque rerum potestas summa. Ejus sedula et fidelis cura semper parenti meo laudata. Non miror, cui tam multa nostra debet domus, Juliam esse concessam mercedem præteritæ servitutis, pretium futuræ. Quæ vero indictæ sunt leges?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc millia sex nummorum quatuor intra annos solvenda iri; interea apud Guelisium mercatorem deposita; tunc demum Gonsalio numeranda, si steterit promissis, de quibus chirographo convenit, sed fructus per id tempus percepturum. Conditionum summa hæc fuere capita: primum acturum semper cum uxore sua Julia ut agi Sempronia voluerit, nec uxoris loco habiturum si noluerit haberi; quæcunque aut verbo aut scripto significaverit, impigre et alacriter daturum effectui; res domini et dominæ, ut eis erit commodissimum, curaturum; iisdem sub tectis habitaturum, in ea domus amplissima parte quæ incolenda assignaretur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nupta, nec nupta est Julia; maritus, nec maritus Jocondus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vere: nam pactis inter eos nuptiis, prima nocte qua una cubuerunt, noluit Sempronia cum Julia Jocondum ultra duas fututiones jure mariti uti: adacto ad jusjurandum, ut mentiendi potestatem adimeret. Dum loquitur, dum adulatur, dum mira pollicetur, eo et Jocondum incendit æstu, ut impigre subagitaretur ab eo tribus continuis fututionibus.</span> <span class="pageno target" id="page-116" title="116"></span><span>Post exsanguem demisit ad Juliam, iterum extorto juramento, se duo curricula in ejus stadio non excessurum; et sane ea nocte tantum devirginata est. Postera die sciscitatur curiose ut se res haberent a nova nupta, an vere nupta sit, et facta in mariti amplexibus mulier. Erubescens illa conniventibus oculis pudorem testabatur, et silebat; post fassa est se virum esse bis expertam. Sequenti nocte bis iterum comprimi voluit, et ineunte luce, cingulo pudicitiæ illi lumbi ligati sunt, et ostium Veneris pendente a cingulo cataracta obductum, nec nisi post octo dies copia fruendæ data. Rem miram! ab ea nocte hunc ad usque diem, quinto tantum supra decimum coitu virum sensit, et se esse nuptam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audivi de cingulo pudicitiæ, cum Julia, ante hos dies, nescio quid sermonis esse matri meæ. Quæ vero hujus cinguli ratio esse possit, quæ pudicas reddat, me latet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Disces. Postridie, cum surgeret Julia, accessit Jocondus. Zonam illam, testibus amotis, explicat. Illa ridens:—«Quid hoc sibi vult,» inquit, «in quo aurum lucere video, quod affers?—Hoc te nunc cingi juvat,» ait ille, «pudicitiæ cingulo, et muniri adversus maternam labem. Cingulum pudicitiæ vocant; hoc ante te plures annos Sempronia gessit, hera mea, et tu geres; ita egregiam sibi adepta est famam, quam etiam spero te tibi comparaturam.» Cataracta aurea quatuor pendet catenulis chalybeis, villoso sericeo panno indutis, quæ cum cingulo eadem arte committuntur ejusdem metalli. Duæ ab altero latere,</span> <span class="pageno target" id="page-117" title="117"></span><span>duæ itidem ab altero, cataractam a tergo et a fronte sustinent in eam immissæ. Retro supra lumbos cingulum connectitur sera, cui tenuissima est clavis accommodata. Cataracta alta sex digitos plus minus, lata tres, sic a perinæo pertingit ad summæ exterioris rimæ oram, et id spatium omne quod intercedit, utrumque inter femur tegit, infimumque uterum. Tribus radiis distincta apertis exitum lotio præbet, aditum vel summis digitis negat. Sic velut thorace adversus extraneas mentulas illa pars munitur, cujus usum, cum vult, facilem habet cui Hymenæi lege adjudicatus est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid secum nova nupta?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quod ipsa tecum post aliquot dies, nam et tibi fingitur id supellectilis genus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nesciebam quid meditaretur Caviceus cum diceret de cingulo pudicitiæ, esse virtuti honestarum mulierum longe utilissimum amicum, et rogaret num induere id vellem, ac mater id consilii daret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Quid me opus facto est?» inquit Julia, cum dejiceret lecti operimenta vir ejus.—«Immitte,» ait, «pedem alterum intra catenulas has duas, alterum intra has.» Immisso utroque cingulum ad superiora retraxit, cataractam rimæ opponit, cingulo pectus imum paulo supra lumbos devincit, seram immissa clavi occludit: «Nunc in tuto est tibi pudicitia,» ait; «bene est; an ægre feres?—Non equidem,» inquit. Mox surgere nudam jubet, e lecto demittere se, ambulare. Ut jussa erat, surgit, exsilit e lecto, progreditur aliquot passus, ait se non ita commode ut prius ambulare,</span> <span class="pageno target" id="page-118" title="118"></span><span>divaricatis cruribus sibi ob cataractæ amplitudinem.—«Assuefies,» ait ille; «molestum nihil mirum id sit quod novi pateris.» Mox jubet pronam humi demisso corpore procumbere. Procumbentis dorsum, clunes miratur, nam ad amussim dicitur Natura ejus corpus expoliisse et effinxisse. Tentat utrum digitum, quidve simile in ejus rimam induci possit; illato digito negari sentit ingressum. «Tuta sunt omnia,» inquit. Repente ad Semproniam se proripit: «Nunc, domina,» ait, «accipe duas claves, sed prius istam» (mentulam ostendit), «nam rumpor.—In bonam accipiam partem,» refert Sempronia. Ipsa revolvit vestem et indusium, resupinamque sternit se in proximum lectulum. Impellit ille veretrum, et admissis equis feruntur impetu ambo ad summam quam cepere voluptatem. Re patrata:—«Jam clavem reddo tibi tuam seræ meæ tam aptam, cede alteram,» ait Sempronia.—«Ecce habes,» reponit Jocondus, «sume.—Nunc accipe,» adjicit Sempronia, «quæ sit animi mei sententia. Volo cum Julia rem tantum habeas liberorum creandorum causa, omnes vero voluptates tuas mecum expleas; volo cum ea vere te maritum esse, mecum procum et amantem. Ideo tibi hanc tantum clavem reddam quindecima quaque nocte, cum prius tamen hortum meum rore demulseris tuo semel atque iterum: nolo enim Juliam nosse quid in his rebus possis, quam sint tibi firma latera, robusti artus. Volo autem eam esse in opinione, sic maritos omnes se cum uxoribus habere. Orabo Theresiam, amitam meam,</span> <span class="pageno target" id="page-119" title="119"></span><span>ejus interea ignes sermonibus et castigationibus identidem aut sopiat, aut exstinguat. Si, ut hactenus fecisti, me amabis, mihi obsequeris, si mea voluptas una, et fidelis, te mecum esse non piguerit, habebis patronam ultra vota tua beneficam: sin minus, hostem infestam. Scis aut amare, aut odisse mulieres: nihil esse tertium.—Accipio legem,» inquit; «quis me beatior esse possit inter mortales, quem voluptatibus cumulat pulcherrima mulierum, ut optima, quem liberis donabit vere meis lepidissima conjux? Eam vero tibi mancipio do, et dedo; nec, si volueris, cum ea cubabo, ne scilicet contactu meo vegeta, florens, valetudine pollens ad libidinem inflammetur.—Absit hæc a lecto geniali vestro injuria!» reponit Sempronia; «cum senseris ardere, fac sciam: Theresiæ, quæ omnino pendet a nutu meo, ope restinguentur incendia. Ad Venerem meam hæc sit tibi volo incentivum, ut modo fuit.» Ita invidet uxori maritum, Jocondumque vult proprium habere, stabili velut connubio junctum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Invidit etiam tibi, puto.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Invidit; et, quominus quererer me ab ea lusam, Lampridium substituit Jocondo. Ex Anachoretarum numero fuit Lampridius, qui omnem etiam hominum aspectum fugiunt; sed cum se nullius adhuc vinculis innodasset, accepto commeatu, transfuga patriam repetiit Penatesque. Illi ingentium bonorum cumulus; sed inter cives ob mutatam vitæ conditionem læsa fama. Igitur licet bono, nobili, diviti, et adolescenti, frustra illi nuptiæ</span> <span class="pageno target" id="page-120" title="120"></span><span>tentatæ cum Lucidia primum, et postea cum Livia, nobilibus puellis. Hac affectus injuria, quæ maxime pupugit animum, abjecit omnem conjugii spem et votum. Affinitate conjunctum et amicitia hospitio acceperat, qui solum fere exilii causa verterat, pater tuus. Cum ædes vestras frequento, cum eo mihi verba plura, ac sensim sine sensu in id adductus est, ut ingenio meo faveret, fortunatum diceret Calliam; se vero, si talem sors bona amicam daret, Superis suas non invisurum felicitates. Sempronia, ut nascenti amori gratia et suavi sermone atque illecebris obstetricarem, suadet. «Nam, si Lampridium,» dicebat, «tuo amore incenderis, nulla res eum unquam abs te avellet, sola mors eripiet tibi. Novi hominis constantiam, et animum; odio vero affines omnes et consanguineos prosequitur: certo certius ejus in tuam domum fortunam omnem derivabis.» Quid plura? quæ se scit mulier amari, vix ac ne vix quidem illum non amabit a quo amatur. Amabam Lampridium, et paulo post in has convenimus conditiones, navante ad hoc sedulam Sempronia operam: se daturum Calliæ omnium bonorum suorum partem publico instrumento, ac constitutum iri, si absque testamento moriatur, eundem dici sibi heredem: me vero chirographo mea manu scripto omnem illi in me potestatem daturam, ne tamen quicquam promissuram ante transactionem hanc cum Callia pactam: quod paulo post, consentientibus quorum intererat, et plaudente Sempronia, scripto mandatum. Eadem die, antequam Laribus vestris valediceret, conveni Semproniam,</span> <span class="pageno target" id="page-121" title="121"></span><span>ornatu cultuque eo nitens qui formæ meæ novas Veneres adderet. Affuit Lampridius, qui meis mox genibus advolutus: «Te Deam veneror,» inquit; «certe mihi semper Dea eris: patere mortalem divina tua frui pulchritudine; meis steti promissis, sta et tuis.—Stabit,» reponit Sempronia, «vivite felices ambo, qui alter alteri satis ampla eritis felicitas, vestra si bona noritis. Interim agite res vestras.» Dicens exiit, occluditque fores.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid tunc Lampridius?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Surgit in pedes, osculatur, mammas tractat, et pugnantem ut quæ vinci vellet projicit in lectum, revolvit vestem et indusium, et dexteram demittit intra femina. «Linque, linque, apage, apage,» dicebam, «perdis me, ausim postea tollere oculos, cœlum suspicere? Quid me dehonestas?» Ille osculis vocem præcludebat. Mox vi impellit hastam; vorat eam uno succussu adactam pruriens vulva, et quo penetrat intus momento, pluvio semine multo me sentio irrigari: copiosiori nunquam imbre depluerat in hortum meum benefica Venus. Emorior etiam præ gaudio, Octavia mea, cum memini ejus horæ, quæ vitæ meæ dies omnes longe bonis suis superavit. Nec præterea defecit: novos concussus integrat; dilabor iterum atque iterum in effluvium. Tandem ejecit in sulcum, tam firmo ligone tandiu proscissum, libidinosis excretum e lumbis rivum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Habes profecto Herculem, ut dicere soles, non quales sunt reliqui homines.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Post secundam ejaculationem eosdem</span> <span class="pageno target" id="page-122" title="122"></span><span>concussus repetit. Scilicet, ingenue fateor, fututiones fututionibus continuat. Semel, ut jam audiisti a me, duas in me Callias iteraverat uno cursu; hic tres, quo pervenisse paucos præterea puto Veneri caros. Eodem momento me cepit acerrimus pruritus: effusi sunt omnes mihi sensus in Venerem. Nescio quid servaveram huc usque pudoris, obstinato animo: hoc momento me mei etiam cepit oblivio. Ex humili lecti sponda pendebant mihi pedes, et me vehemens incessit succutiendi equitantis furor: innitor pedibus; uterum tollo et lumbos quam altissime possum, obviam eo ruenti. Tunc suavium dat, manum sub nates mittit:—«Nunc me gratum esse tibi sentio, domina,»</span> <span class="target" id="inquit-agedum-quid-agam">inquit, «agedum.—Quid agam?»</span> <span>repono, «insanio.» Eodem momento connivent oculi patrantes, anima me reciprocando deficit, rabida titillatione sentio largum liquescere in humorem. Advertit Lampridius, pulsat, impellit, agitat: mox et ipse fervido me ferit seminis ictu. Sic alter in alterius amplexu deficimus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span class="target" id="moves-me-ad-libidinem">Moves me ad libidinem</span><span>: Vestam hac tua fabula salaciorem redderes quam sint passeres Veneri sacri.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Recedens Lampridius suavium tulit resupinæ:—«Pugnam,» inquit, «post paulo iterabimus; quale demum ferres judicium de me, si cum tam præstanti, ut tu es, pari, ignavum me præstarem pugilem?» Ego vero, ut exsurgere e lecto volui, percepi me deficere lassitudine; nam illius</span> <span class="pageno target" id="page-123" title="123"></span><span>ope, ut erigerer in pedes, opus habui; nec facere potui, quicquid conata sim, quin dilaberer in lecti spondam.—«Hei mihi!» exclamo, «vires omnes infregisti mihi impotenti hac vesania tua, Lampridi; quid faciam? haudquaquam me potero ferre in domum.—Recrea corpus quiete, Diva mea,» inquit ille, «et si potes, modico somno; ego sane alacer et lætus sum: quidni sim, qui in te, cœlestis pulchritudinis fœmina, explevi libidinem meam, quæ Venere potior es? Interim abeo, quiesce.» Cum hæc loqueretur, advenit Sempronia ridens, et cantillans nescio quid liberi et pinguis.—«Ut fœdus inter vos feriistis?» inquit, «ut vestris vos bonis ingurgitastis, ut se res habent?—Ego vero,» inquam, «perii,» expressis lacrymulis aliquot invite manantibus.—«Quid fles, Domina?» ait Lampridius, «tuus sum, ulciscere ut volueris petulantem, qui tuis se deliciis immersit.—Apage,» reponit; «ut satisfecit voluptati tuæ? ut gratam invenisti, et aptam libidini?—Nemo,» inquit, «unquam fuit homo me beatior: omnes quas mente concepi, quæ vix opinione excogitari possunt, in ea inveni voluptates.—Tu vero, Tullia, loquere;» ait Sempronia ad me, «ut tuis sensibus satisfactum? ut placuit tibi Lampridius?—Placuit sane,» respondeo, «ut præterea nihil optari melius aut dulcius queat; sed, me miseram! rupit artus meos lassitudine, ut vix tres passus ambulare possim, ita fatiscunt mihi lumbi.—Te miseram! ah! ah!» reponit Sempronia; «sed abi, Lampridi.—Abeo,» ait,</span> <span class="pageno target" id="page-124" title="124"></span><span>«si veniam indulserit Tullia mihi, si amare me professa te teste fuerit.—Et do veniam,» inquam, «et te perdite amo, qui me honore summo pudicitiæ quo superbiebam, hanc me deturbasti in turpitudinem, quæ me pudore obruit.» Dehinc osculatus me, excessit: excedentem vero insequuta est Sempronia.—«Paucis te volo,» inquit, «siste gradum, nec quæ tu aut ego dixerimus, ad Tulliæ aures ire poterunt. Dic libere, reperisti in ea quas sperabas delectationes?—Majores multo,» inquit, «quam pollicitus eram mihi. Forma Tulliæ divina, divinum eloquium, divina dona: quas tibi reddam gratias pro tanto munere, quo vehor in cœlum? Sed, amabo, obtine ut, antequam exeat dies, satiari me permittat suo concubitu.—Nec te satiari juvat,» refert Sempronia, «nec ejus e re est ut te ejus, aut illam tui, ulla unquam capiat satietas.—Inepte loquutus sum,» ait, «sed intelligis quæ mea debuerit esse oratio.—Servabo hanc tibi in hoc cubiculo ad crepusculum usque,» inquit Sempronia, «nam cœnabit nobiscum vir ejus: cras translato in eorum domum hospite, liberius ages cum ea, quod faustum felixque utrique sit; abi et cura corpus.—Curabo,» inquit, et abiit. Reversa ad me Sempronia refert quid sibi cum Lampridio fuisset sermonis, quid mihi cum eo rei fuisset rogat itidem. Refero, me gravissima queror premi defatigatione.—«Reficiam extemplo vires tibi,» inquit, «hoc labore exhaustas; recreabuntur lauta gustatione, et leni quiete; sine irrepat tibi somnus, dum ad Calliam,</span> <span class="pageno target" id="page-125" title="125"></span><span>qui te ad se vocat, eo, et ut opinor, ad conflictum: tibi dolere caput dicam.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Calliam forte vocabat, qui Jocondus erat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Rure agebat hac die Jocondus ad villicos missus. Vix videram somnum, cum ad fores nescio quid audio strepitus; reclusis, video lautissimam afferri gustationem.—«Surge,» inquit Sempronia, «cibo hic tibi repellendus capitis dolor. Agedum.» Edi, bibi hilariter, ac illico restitutæ mihi vires. Desilio de lecto, complector Semproniam meam; mihi sortem gratulor. Post duas omnino horas, ecce Lampridium, qui humanissimam impertit nobis salutem; aderant enim e domesticis quidam. At enim ubi recessere servi, effusus est in meas laudes et gratiarum actiones; sed abrupit sermonem Sempronia:—«Jam is est,» inquit, «excogitandus nobis modus et ratio bene et secure vivendi; cavete ne lædantur Calliæ oculi: quæ pestis in utriusque immineret caput, si quid subodoraretur de rebus vestris!—Nihil prorsus ab eo timeo,» inquit Lampridius, «nec dominæ meæ, ut sit hominum perspicacissimus, si quidem velit illa ex præscripto meo vivere.—Volo maxime,» aio, «tuo regi arbitrio: ab hoc tempore habebis addictissimam Tulliæ animam.—Principio,» inquit, «novi Calliæ ingenium: nec bonus est, nec malus, sed qui aut bonus, aut malus fingi facile queat. Post paucos dies, polliceor tibi, Domina, futurum mihi et amicissimum et familiarissimum. Expiscabor etiam intimas mentis cogitationes: cætera committe industriæ meæ. In id maxime incumbe,</span> <span class="pageno target" id="page-126" title="126"></span><span>tuis ut ne ex oculis, ore, gestu quicquam percipiat, quod amorem mutuum nostrum aut testificetur aut significet. Ego variorum, et imo duriorum, ero in te consiliorum author, cum e re tua meaque videro, quæ tibi saluti sint, aut sospitent amores nostros. Quam egeris in hac fabula personam, ex illa vitæ nostræ salus et felicitas omnis pendebit.—Nihil,» respondeo, «mihi a me tibique timeas. Prudentissimam et obsequentissimam habebis.—Obsequentissimam?» inquit, «nunc sciero: peto osculum.—Dabo,» inquam.—«Peto suavium, non osculum,» ait.—«Dabo,» aio.—«Peto complexum,» inquit.—«Dabo complexum,» inquam.—«Peto plenum gaudium.» Tacebam ego.—«Obmutescis, Domina?» ait, «negas mihi hanc beatitudinem?—Utere jure tuo, inepte,» reponit Sempronia; «vis ipsa te suum tollat in equum? Huic insistam ostii limini, nam qui sciunt, hic te esse, domestici, ut mali sunt et protervi, mirarentur solum cum Tullia esse relictum.» Urgebat interea paterer in amplexu meo liberari se amoris æstu, et ubi paulo secretius abesse a Semproniæ conspectu vidit:—«Quid vereris? excubias agit Sempronia.» Vi igitur impellit in lectum, et collocatam commodo corporis situ petit, meam mentulæ manum admovet, capiam rogat.—«Quid vero tu,» dicebam, «ad hanc me cogis fœditatem?» Retraxi manum; conscendit in me stratam et, detectis inguinibus, exspectantem teli mucronem in parma mea, non alba, non ingloria. Demittit femoralia, mox procumbit in pectus meum,</span> <span class="pageno target" id="page-127" title="127"></span><span>utero uterum pressit, et telum infixit.—«Nunc ostendes me abs te amari,» inquit.—«Dubitas,» refero, «qui prostitutam me habes omni libidini tuæ, te amari?—Fungere igitur generose et fortiter partibus tuis.—Fungar,» repeto. Tunc vehementissime cœpit concutere; ego succutere, nates tollere crispantes, motitare flexibiliter lumbos. Primus titillationem præsentit advenientis gaudii, at omni nisu et agitatione pervivaci exorienti favi libidini; post, intro sensi in lumbis aperiri mihi Veneris fontem:—«Ah, ah,» inquam, «quid me vexas? age, age, deficio!» Hoc exiit temporis puncto ex me in me Venerei roris dulce coeunti donum.—«Agite, agite,» sub hæc Sempronia; «ecce audio venientem Calliam ad nos.» Dejicio equitantem re nondum bene patrata, nam cum exiit e concha mentula, uterum fervidis polluit guttis stillans. Momento post:—«Nihil est, nihil est,» inquit Sempronia, «nescio quæ meis vox auribus illusit.» Dicto citius in me resilit Lampridius, adigit iterum hastam, novum aggreditur prælium. «Me necas,» dicebam, «secede paulum; me in animæ ducis deliquium, vocabo Semproniam.» Interim ille imperterritus rapidis subagitabat concussibus; novos excitat æstus in me, stillat abundans mihi ex abdito intra lumbos Veneris fonte virus; demulcet iterum me pruriginoso semine, et ni progressa ad nos Sempronia diremisset pugnam, ad tertium processisset effluvium inexhausta illi libido.—«Satis est ludorum,» inquit, «timeo non hominum, sed fortunæ insidias.» Exscendimus uterque e lecto, et magna</span> <span class="pageno target" id="page-128" title="128"></span><span>cavit cura Sempronia, ne quid in vestium attritu, capillorum confusione, corporis ornatu, exprobraret mihi meam licentiam. «Tam velox tibi sit veredum, Lampridi,» inquit Sempronia, «quam bonus et egregius cursor es!—Habeo,» inquit, «non cursor, sed servus, et ex animo servus, quæ me ad summum vexit voluptatis cumulum, patronam non veredum.» Igitur nuptiæ primum nobis factæ sunt apud Semproniam, et sub ejus oculis, quæ amores nostros nascentes velut sinu suo fovit. Acceptum illi refero Lampridium meum, qui et tuus erit, juvenem, comem, urbanum, vegetum, fortem, quem nec Hercules in hoc certamine viribus et lateribus superet, illi cedat Æneas pectore et armis: nam amplum illi et firmum pectus, et bene compacti ad laborem armi, quorum victoria sumus et triumphus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Perge dicere, amabo, mea Tullia, de his rebus vestris, quarum me mirifice delectat narratio; saltem præcipua deliba capita, et qualis in te fuerit primis diebus, eloquere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Rides, inepta: illi summa dies non dissimilis primæ; æque calet, æque ardet, æque in amorem meum furit. Cœnavimus illa prima die ambo, cum parentibus tuis, vestris sub tectis, cœnavit et Callias; quos inter se severint sermones abs re dixerim. Revertimur domum. Multa de Lampridio loquitur Callias: multam inesse humanitatem, ad ejus se intimam proclivi ferri via amicitiam, honestum, et moderatum, et multi ingenii adolescentem videri. Bacchum sequitur Venus. Dum videt vestem me deponere, et eductos intumescere mammarum globos</span> <span class="pageno target" id="page-129" title="129"></span><span>(nam multa nox quietem indicebat), antequam me mitterem in lectum, manu captam inducit in musæolum illud geniale, nostro lecto proximum. «Hic erit locus,» inquit, «et Veneri sacer et Musis.» Tollit altera manu stolam et indusium, altera mentulam longam, gravem et si unquam alias rigidam et contentam admovet cryptæ meæ. «Protende adversus me lumbos, Tullia mea,» inquit. Projicio. Tunc impetu facto trudit in vulvam, occupat totam loci capacitatem, agitat ille delicias suas frequenti motu, et irritat ad novos pruritus; motito similiter lumbos, crebro et frequenti succussu; utramque mihi clunem utraque manu comprehendit, deducit, reducit magna vi ad se. Primam me urunt ignei advenientes Veneris stimuli, semen mitto; consequitur rabiem meam Callias: «Jam diffluunt mihi venæ, age, age!» Motitationes integro excitatiores ad ultimos usque seminis spiritus; mihi vulva ad plenam voluptatem egregie, maritali exhausto tubo, operata est, comprimendo et exsugendo caram mentulam. «Nunc volo,» re patrata inquit Callias, «mecum de nostris imposterum rebus alacriter convenias, Domina: nam domina semper eris mihi.—Volo equidem,» respondeo, «quidquid volueris me velle; quod nolle jusseris id utique nolo. Scelus sit mihi et flagitium non eadem per omne vitæ tempus sentire ac tu senties! Quid cupis, Domine, præstari tibi a servitute mea?—Equidem,» inquit, «persuasum mihi est te esse honestissimam, et pudicissimam, quamquam vulgo dicunt non admodum castas esse quæ sunt litteratæ;</span> <span class="pageno target" id="page-130" title="130"></span><span>timeo tamen virtuti tuæ, nisi tu illi, nisi ego opi fuerimus.—Quæ res, quæ mea culpa hanc injecit cogitationem in animum tuum, anime mi?» inquam, «quæ de me tua est opinio? Nec tamen deprecari velim quidquid ceperis consilii.—Volo,» inquit, «induere tibi cingulum pudicitiæ; si pudica es, non detrectabis;</span> <span class="target" id="sin-minus-videris">sin minus, videris</span> <span>ipsa num merito movear ad id quod meditor.—Quod volueris,» refero, «induam, et qualecunque sit, læta feram; quæ tibi sum nata, tibi etiam uni ex animo fœmina ero et præclusa omnibus reliquis, quos aut sperno, aut odi: nec alloquar Lampridium, imo nec respiciam.—Non faxis,» inquit, «imo volo te cum eo familiariter sed honeste agere; nec ille, nec ego habeamus de te conquerendi causam, ille si durius eum habeas, ego si liberius; sed veniet a pudicitiæ cingulo liberioris cum eo consuetudinis tibi usus, cum Lampridio mihi omnis securitas.» Tunc vitta sericea, qua supra lumbos involvit corpus meum, dimetitur ad crassitudinem corporis quæ futura sit cinguli amplitudo; dein ab inguinibus meis ad lumbos, id etiam alia vitta definit spatium. Hoc facto: «In hoc etiam curabo,» ait, «palam fieri tibi quanti te æstimem; erunt catenulæ quæ villoso panno sericeo involventur aureæ, erit cataracta aurea, craticula aurea, lapillis pretiosis exterius distincta, et faber aurarius hujus nostræ urbis præstantissimus, mihique multis obligatus beneficiis, in id incumbet, ut præcellens sit artis suæ specimen; etiam honestabo te, dum videbor facere injuriam.» Quæro, quanto tempore perfici id</span> <span class="pageno target" id="page-131" title="131"></span><span>cingulum possit; respondet, intra quindecim dies absolutum iri, interea petere ne irretiri Lampridium ullo mecum feram commercio sermonis, postea ut animo insederit me cum eo gesturam. Ivimus cubitum, ac ea nocte ter iniit me, ter plenos libidinis gurgites evomuit in cymbam meam, magna cum utriusque voluptate.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Te Veneri caram, cujus hortum, intra tantillum temporis, irroravit novem continuis coitibus Venus! Et potuisti ad hæc curricula impigre desultori inservire?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Potui sane, et etiam incitato cursu ad postremum coitum, cum Cupidineus imber e stillicidio decidere maritali negare velle videretur, ita commovi, agitavi, succussi, ut vel invitus magna stillarit copia. Me convenit sequenti luce Sempronia; refero omnia hæc Lampridio, ille qui paulo post advenit,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>... Nostris novus incola terris.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil autem rei tecum habuit illa die?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec nisi post decimum diem; per id tempus nullus cum eo mihi familiaris sermo, cum videremus defixos Calliæ in nos esse oculos, et ejus jussu etiam servorum:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>... Lingua mali pars pessima servi.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Nosti hujus generis vecordiam et malignitatem. Osculare vero tu me, nam in tuo vultu nescio quid video lineamentorum nobilis Galli, qui in me Romæ</span> <span class="pageno target" id="page-132" title="132"></span><span>anno proxime præterito explosit militariter catapultam suam, spectante et procurante Lampridio; nam tres adjuvæ qui eum comitati fuerunt et in me fodienda desudarunt, etsi firmi et robusti, haudquaquam me tam egregie oblectarunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid portenti audio? Quatuor tu homines peregisti, tam tenera, tam venusta? Tibi sub hoc cursorum numero lumbi non disrupti?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scies alias; sed vis orationis me cursum tenere quam institui?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Volo et rogo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Postridie, cum ingressus est domum nostram Lampridius, dixit se velle ire Callias in prædium nostrum Anconitanum rusticatum; nosti amœnitates, magnificentiam villæ. Cum diceret inter cœnam, respondit Lampridius se comitaturum libenter, si commodum illi foret: «Aperto enim,» inquit, «æris æquore plurimum delector. At cum tecum fuero,» reponit Lampridius, «nihil mihi rure poterit esse dulcius.» Septem continuos dies simul convixere, et ita Calliam cœpit Lampridii consuetudo, ut protinus omnes illi aperuerit animi sensus, et cogitationum arcana. Laudavit ingenium meum Callias, mores, urbanitatem; dixit præcipue me castitatis laude inter omnes mulieres lucere.—«Sed non ita facilis es,» ait Lampridius, «ut etiam si nolit caste vivere, quod futurum non spero, id tamen non egeris, ut pollui non possit. Confidendum sane sua de pudicitia uxori, dein ancillis, sed potissimum seræ; decipere potest uxor, corrumpi servi, nec corrumpi, nec decipi sera.—In tua</span> <span class="pageno target" id="page-133" title="133"></span><span>sum quidem sententia,» inquit Callias, «ut fabricatur Stephanus aurifex craticulam quæ arci Tulliæ meæ extimum sit velut propugnaculum.—Sapienter huic tu rei curas tuas,» reponit Lampridius, «adjecisti; nam, verum ut fatear, æterno volo tecum et præopto jungi amicitiæ nexu; at, ut sumus omnes suspicaces, timebam ne si cum uxore tua agerem liberius, quod vix aliter fieri potest, id te in suspicionem abduceret, quæ tibi molesta, mihi infesta esset. Cum vero sera occluseris, nihil admodum erit quod timeas, quod suspiceris. Interim liceat per te mihi cras urbem repetere, postridie reversuro. Nam ex Venetiis datæ ad me litteræ crastina die afferentur a tabellione, eæ ad negotium magni momenti quod mihi explicent, magnopere conducant; ego vero cum res meas curo, tuas ago.» Sic post decimam diem venit rogatus a Callia, ut Stephanum urgeret, data ad eum et ad me epistola: «Nam ut scias,» inquit, «me mihi persuasisse te me esse alterum, rem secretissimam tibi commendo: nolit uxor ab ullo mortalium sciri de ejus me moribus dubitare, qui mihi liquido debent esse perspecti.» Ut ingressus est meum cubiculum, invenit me cinctam sodalium mearum corona, et in his lucebat forma et decore Sempronia. Salutat omnes humanissime, et redditis Calliæ litteris, catenulas aureas, opusque totum, intra tres quatuorve dies absolutum iri dixit. Reversus Lampridius, me cum Sempronia nactus solam:—«Bene est, Domina,» inquit, «</span><span class="target" id="intra-paucos-dies">intra paucos dies</span> <span>vinculum fingitur tibi, et aurea porta pretiosis</span> <span class="pageno target" id="page-134" title="134"></span><span>distincta lapillis, horto tuo, quam pudicitia tua ipsa superbiat obduci suæ, ita lucet, ita diti fulget pretio.» Rem dehinc objicit nobis ob oculos diligenti pictura. «Sed,» inquit, «clavis non cusa est, et hujus figuram, dum fabrum variis ludo sermonibus, ceræ huic felici providentia impressi. Cæterum, ut optasti, Sempronia, felicem ambo ducemus vitæ cursum.» Post enarrat qua arte, quove pacto in intimam se Calliæ amicitiam insinuarit, ita ut nihil jam eorum animis possit esse conjunctius.—«Te fortunatum,» inquit Sempronia, «hac duplici conjunctione, qua nihil est in vita beatius, animorum cum Callia, corporum cum Tullia! Felix amicus, felix amans, utriusque plena auctus es possessione, quæ possideri potest absque sollicitudine. Quæ tibi vero dulcior videtur esse conjunctio?—Dubitas?» ait; «respondeat ipsa Tullia.—Vana sim et inepta,» repono, «si quidquid meum putem vere dulce, et in me veræ voluptatis gustum invenire Lampridium posse.—Inveni,» subjicit, «et mens sit mihi saxea, cor aheneum, si extra amplexus tuos majores voluptatum fructus a Venere capere me posse arbitrer!—Abrumpamus,» inquit Sempronia, «urbanitatis vestræ hos sales, cœna nos expectat; ego vero cubabo tecum, Tullia, nam abest maritus meus.—Quid me igitur,» ait Lampridius, «factum vultis?—Nolo autem,» reponit Sempronia, «vexare animos tuos; omnia bene se habebunt.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et cubavit tecum Sempronia, Lampridius</span> <span class="pageno target" id="page-135" title="135"></span><span>inter utramque? Utrique forte insudavit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nequaquam. Nam cum summa nox somnum suasit post cœnam, deductus est in cubiculum suum Lampridius, sed ipsa induerat vinculum pudicitiæ Sempronia, clavimque abstulerat secum Victorius, dum Veronam petit dicæ causa, socio ad iter adjuncto sibi Jocondo. Prima vigilia, ut constitutum inter nos, venit Lampridius, et in lectum se conjicit ab inferiori sponda; hac parte jacebam: «Quid tibi vis? quis est?» inquam.—«Tuus sum, Domina.» Osculum infert, et momento temporis conscendit in me nudam. «Nunc demum,» aiebat, «fruar omni pulchritudine tua.» Libere et libidinose vulvam manu investigat, et confestim telo obduro suo configit æstu incensam, primo ab ejus contactu, quem Veneri Mars afflat subigus. Denique, ut uno verbo ejus comprehendam noctis libidines et bona, ad duodecimum cursum veredum meum egit uno fere spiritu.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O Venus! quid audio? Vix una Caviceus nocte tertium peregit concubitum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Septimum semel atque iterum confecit Callias cursum equitans in veredo meo; octo novemque cum Sempronia Jocondus. Sed nihil admodum est quod mirere de Lampridio: inexhaustus illi latet in lumbis Veneris fons. Nocte tu proxime sequenti fateberis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dormiebat interea mater mea, et particeps ludorum et jocorum facta est?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Anteacta nocte optime dedolata fuerat. Sex fututionum prurienti impetu eam Victorius illa</span> <span class="pageno target" id="page-136" title="136"></span><span>nocte pulsaverat, ter vero pomeridianis horis ipsam Jocondus impleverat bonis suis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At vero, quid interea factum de infelici Julia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dicam cum sciero quid de felici Octavia factum sit post ereptam virginitatem. Nam timeo tibi a Theodoro.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Recte memoras, ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Rides? Evanuerunt promissa, et oppressæ virginitati nullus honos, ut loquebaris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non abierunt quidem in auras, sed incentivum factus est dolor pruriginosæ libidini, et accessio non pœnitenda dulcissimæ voluptatis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut voluptatis confinium est dolor, ita et doloris voluptas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Post tertium diem quam mecum cubaret Caviceus, admonuit de proposito et sponsione in manibus Theodori facta, mater. «Debes exsequias virginitati tuæ,» inquit, «parentandum illi est, quæ tam laudabilis et commendanda ad hanc usque ætatem tibi comes fuit.—Memini, mater,» repono, «et hoc cui me obligavi solvam nomen, cum volueris.» Quid plura? Convenimus Theodorum, qui jubet pomeridianis horis, cum primum sol inclinaverit ad occasum, reverti. Obsequimur; inducit me in sacellum interius ædis, et occlusis foribus, pessulo obdito: «Nihil est,» inquit, «quod timeas, filia, ab aliorum oculis tibi, nam antistes præsum huic loco; secure agemus omnia.» Tunc sermonem instituit ad firmandum et obdurandum animum. Obstipo capite dum loquebatur,</span> <span class="pageno target" id="page-137" title="137"></span><span>et defixis in humum oculis, eo me ita sermone ad dura omnia comparavit, ut si mori me jussisset, alacri animo lethum oppetiissem: vide, Tullia mea, qua mens mihi arte fascinata est. Postquam me probe ad omnia quæ vellet vidit comparatam: «Etiam tibi,» inquit, «præibit mater exemplo, in hoc severæ sanctitatis stadio.—Nihil admodum opus est,» inquam, «sed quæ neci virginitatis meæ tam excellentis ultro consensi, in me convertere iram tuam, vir sancte.—Non patiar,» inquit mater, «te solam pati has ærumnas, nam etiam ego huic occisioni consensi.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Egregiam vero pugnam!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Bene est,» inquit Theodorus; «cui autem generosius vigeat pectus mox experiar; præsto sis, Sempronia.—Commoda mihi tuam opem, nata,» inquit mater, «ut citius hoc defungar virtutis officio.» Solvo illi subteriorem vestem, cycladem et stolam; tollit ipsa indusium ad summos lumbos, et genibus ante aram flexis: «Noli parcere impuræ cuti, vir sancte,» inquit, «libidinis meæ campum lustra verberibus.—Cedo igitur illam pietatis supellectilem,» refert Theodorus.—«At vero, ex assuto cycladi sacculo oblita sum,» ait illa, «educere.» Igitur dum vestigat, dum in latus demittit corpus et vergit in lævam, curiosissimis omnem imam corporis structuram luminibus sum contemplata: illi candidissimæ nates, in tumorem Veneri commodissimum elatæ; crura crassa, polita. Nihil accuratius effinxisse Natura videtur, nihil pulchrius.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-138" title="138"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>De ejus parte nihil dicis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Pone stabam, ita videndæ vix copia fuit; vidi tamen. Accepto in manibus flagro, alacrem jubet esse Theodorus: tunc obmurmurans concepta nescio quæ verba, ac si næniam præcineret, verberibus onerat lumbos, nates et crura aversa. Parvas vero indulgens inducias: «Flecte corpus, et demitte quam humillime poteris,» ait, «ut etiam, quo loco pollui te nuptiarum lex patitur, castigationem excipias quam mereris.» Recurvati lumbi exprompsere altius clunes, et interfemineum prodidere; conjeci in eam rem oculos: pilis obsitus locus subnigris, crispis, non admodum longis; rima aperta, longa, rubicunda. Huic decidit momento grandinosa flagellatio in flagrionem cunnum.—«Hei! hei! hei! deficio, siste tantisper,» inquit, «acrius feris quam ferre possim.—Insanis, Sempronia,» reponit Theodorus. Sub hæc verberationem durissimam integrat; in lacrymas illa effusa est et gemitus, immoto tamen situ corporis: «Erige nunc vero pectus,» ait Theodorus. Obtemperat, et illico evoluto supra umbilicum indusio detegit ventrem, crura, anticamque corporis faciem. Mirabar ego attonita, cum mutato loco transit dexterum miseræ latus lanio beatus ille...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Imo laniandus carnifex! Quid præterea quærebat in quod acueret efferam illam crudelitatem?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audi... et eam partem tuetur ille limis oculis. At cum apertam et paratam vidit, nec mora, cœpit flagris cædere acerrime, tres quatuorve pollices infra umbilicum primis verberum momentis.</span> <span class="pageno target" id="page-139" title="139"></span><span>—«Altius vapula,» inquit illa, gemitu edito. Direxit ad hæc ictuum tempestatem subtus alvum ad femina et interfemineum, ita ut hoc cruciatu misere angi testarentur lacrymæ manantes ubertim ex oculis. Demum rediit post eam hyemem serena miseræ tempestas, hic desiit verberum imber; humum osculatur, et vestibus adornatis, ad me respicit:—«Nunc, nata,» inquit, «tuæ partes agentur; transi in hæc quæ desero fortitudinis castra.» Solvit mihi vestem; quæ cum defluxisset ad pedes, indusium altissime mihi circumquaque revolvit, ita ut nuda oculis Theodori, et lanienæ, antica posticaque corporis membra objiceret. «Habebis te,» inquit, «fortiter, nata; quæ succedant momentaneis his ærumnis et interiori in pectore enascantur gaudia, ipsa senties, nec ego fando exsequar; nunc mitte te in genua.—Quam vellem,» inquam, «hoc officio ipsa fungerere, in eluenda me, mater! quæ mihi inflixeris verbera, feram sane ut tu tulisti, constanter et fortiter.—Id quidem fieri non potest,» reponit; «Theodori juris es ut sum ego, sed vis vinciri tibi manus?—Volo,» inquam, et ut volebam devinctæ mihi sunt, eo modo ut earum ope non uterer etiamsi eniterer.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Pascebantur interea flore pulchritudinis tuæ Theodori oculi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Imo admoto ad aures ore, insusurravit agere et pati fortia, generosi animi esse.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sic agere et pati fortia, dixit Livius, Romanum est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Volo experiri utrum matrem fortitudine</span> <span class="pageno target" id="page-140" title="140"></span><span>superes,» Theodorus ad me; «si obmutueris, palmam feres.» Post expansa vola alteram alteramque mihi clunem fovet; strictis dehinc duorum digitorum unguibus summam cutem tanquam forcipe apprehendit, et vehementer vulsit; tamen obmutui retenta anima, et exstincto imo in pectore gemitu. Dehinc e lanugine pubis, tres quatuorve pilos, postquam pubem totam ad perinæum usque manu obtexisset ardenti et fervida, summis itidem unguibus arripuit, et simul momento avulsit; nec propterea me tangi testata sum doloris sensu.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Fortis es, Octavia. Quid Cato ad te? Eodem autem supplicii genere appetita est mater tua?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Evolve vestes, Sempronia,» ad eam Theodorus, «revela excetram illam tuam,» inquit. Dicto citius nudas admovet clunes. Ille adfigit ungues; intremuit, et femur alterum tulit in altum, dolore victa; nihil tamen locuta est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc prima fabulæ pars; altera est quam exspecto de barbato Cincinnato.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Replicat vestem et indusium qua pars bona latet; objicit uterum pulchrum, politum, niveum Theodoro; Venereum campum lana vestitum, ut dicebam, spissa, crispa, venefica aperit. Ille aliquot intercipit pilos, una omnes vellicat, post, vi impressa, divellit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O rem ridiculam, et ludo prægnantem non inficeto!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Infrendere illa præ dolore, nec ideo verbum aut gemitum emisit.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-141" title="141"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Expedi tandem hanc narrationem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vapulavi, flagro proscissa sum, nec elapsum mihi ex ore verbum aut e pectore gemitus, qui ignaviam exprobraret: post Penates repetimus. Ah! ah! ah! jam attingebam ostii limina, cum mater ad me: «Ut te habes, nata?—Doleo, mater,» respondeo.</span><span class="target" id="momento-faxo-inquit-dolorem">—«Momento faxo,» inquit, «dolorem</span> <span>excipiat voluptas deliciis affluens; mihi quidem, mihi sentio nates et femora veluti formicis pererrari; num tibi idem quasi æstuantis impetiginis ardor?—Plane ita est,» inquam, «subsultant mihi sub cute innumeri obtusæ cujusdam ægritudinis pruritus, potius quam acumina, et incendi me sentio.—Vertentur hæc omnia,» reponit, «qualiacumque tandem sint, in gaudii inexhausti fontem,» et me induxit in cubiculum meum. «Projice te in lectum,» inquit, «finge animi ægritudinem quam non habes, mox mitto ad te Caviceum tuum, sed volo ludi hujus qui vos committet, postea abs te reddi rationem.» Paulo postquam abiit, venit ad me Caviceus. Projectam in lecto amplectitur, suaviis mulcet, tactu irritat ad gaudium:—«Audio,» inquit, «tibi male esse?—Et pessime est,» repono; «nam audio te mihi subirasci. Quid vero erroris aut delicti admisi in me?—Pura es sane ab omni in me delicto, corculum,» inquit, «me gaudiis hactenus cumulasti summis, summam tuis in amplexibus inveni felicitatem; si de te conqueror, nihili sim, in qua scilicet omnes delicias, omnes amorum cupiditates nacta est mea mentula.» Hæc fatus educit e medio</span> <span class="pageno target" id="page-142" title="142"></span><span>femore mentulam, manum adhibere rogat turgescenti, et momento post adsilit in lectum, et demissis femoralibus, detectoque ad zonam usque mihi utero, provolvit se in me; infixit protinus hastam, ac illico ad primum concussum, profluit mihi largus abundans e lumbis Veneris imber. Moriar, mea Tullia, si unquam ea sit visa res sensibus meis gratior! Uno verbo omnia: hac coitione, ter mihi litatum est Veneri, continua titillatione, aperto mihi ad opus gaudii summi gurgite. Cum vero Caviceus ad metam pervenit, libidinem in me meam aqua sua pluvia non restinxit, incendit novam, et cum exscendisset, uri me patrantes ocelli docuere. Manum admovit horto meo: hoc tactu soluta sum inani Veneris imagine.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Rem mirifice narras, nihil tamen novi in his rebus. Nam verberibus incussis eliciuntur ex omni corporis parte quæ conducere solet ad Venerem, infinitæ spirituum alacriorum, vegetiorum, igniculis fervidiorum compactis velut cohortes, quæ dehinc in locos nostros, in vulvam, in spermatica vasa, quod consentanea sint, sponte advolant: hinc pruritus, et inflammatæ Veneris libido. En quod tibi pro miraculo queat esse: dux nostra Leonora, tam celebri stemmate clara, tanta fulgens pulchritudine, tot animi corporisque dotibus præcellens, verberibus debet fœcunditatem. Dux maritus deperibat puellam, nullam tamen ex ea procreabat sobolem, quod ægerrime ferebat. Tentata quæ ars aut industria ostentant omnia, nullus experimentis locus negatur; lusa ars et industria, profuit nihil. Tandem</span> <span class="pageno target" id="page-143" title="143"></span><span>ex Arabis responso, cæsa ut tu es virgis Leonora parentis suæ manu. Ad hanc diem nullam ex Venere ceperat voluptatem; hoc vero temporis momento, cum primum ad eam explosit Dux catapultam, vehementissime mota est. Lacessiti iterum verberibus lumbi, clunes et femora ad Venerem incensi, post aliquot dies; tunc parum abfuit, quin sub marito subagitante deficeret, præ voluptate in effluvium mirabile soluta est. Tandem parvo temporis interjecto spatio perpessa idem incentivi genus, magna cum voluptate maritum excepit, et rigidæ caudæ salaces ictus. Imprægnata est uteroque gerit. Sed et audio esse nostros inter homines Alphonsum marchionem, quem verbera excitant ad pugnam, alioquin imbellem et ignavum. Virgis cædi sibi nates jubet, vapulat egregie, prostat interim illi uxor resupina in lecto; dum vapulat arrigit, et quo acriores ictus, eo tentigo vehementior. Cum parata sibi videt arma, aggreditur jacentem, et rapidissimos ciens in substratam motus, perfundit in subantem cœlestia Veneris dona, et omnes quæ ex Venere capi possunt capit voluptates.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed vero si experta ipsa esses, quam non putem fore tibi admirationem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non experta quidem sum; sed experiar et etiam sequenti nocte proxima. Nam volo te frui Lampridii mei amplexibus, qui jam per octo dies rure detentus cum Callia ferias a Venere agit; sed dedit ad me literas, quibus se crastina die monet adfuturum, Calliam velle ad se eam ego, quum negotia</span> <span class="pageno target" id="page-144" title="144"></span><span>nescio quæ illic habet a quibus se nondum expedire possit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Videbimus. Sed oblita es de Juliæ nuptiis, cum devirginata est, referre quæ a matre accepisti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc sane sunt. Scis nuptias velut clandestinas fuisse; aberat pater tuus, acciti ex affinibus nulli, intro res acta est, ut in fabulis Veterum legitur, nullis inspectantibus. Nam antequam Sempronia novam duceret nuptam ad genialem thorum, taurum passuram, implevit mollem animum malignis consiliis. Quæ dixerit, quæ jusserit dici fierive, quæ utique et dixit et fecit inepta, intelliges. Ascenderat in cubiculum Juliæ Jocondus, nam illic res patranda erat, et exhaustis a Semproniæ viribus arma interrogabat virilia, an satis esset ad pugnam animi. Advenit demum Sempronia, et Juliam nexui tradidit.—«Enimvero,» inquit, «volo vestibus nudari a me Juliam, Joconde, tibi.» Denudat suis manibus puellam relicto indusio, vix tuentem pudorem ab oculis Jocondi. Mox abiit Sempronia: «Vos vobis relinquo,» inquit, «agite res vestras.» In proximum secessit cubiculum, e quo in id prospectus patens datur; nam ostium hiscebat ut et Juliæ. Illico advolvitur genibus Jocondi Julia, id scilicet edocta. «Facilis tibi ero,» inquit, «et omnibus tuis voluptatibus obsequens dum vixero. Si secus contigerit, plecte sontem.» Osculatur ille, et erigit puellam.—«Exue autem indusium,» inquit, «corculum.» Sed cum vidit ad hæc vultum rubore suffundi, ipse erubescentem et pavidam exspoliat.</span> <span class="pageno target" id="page-145" title="145"></span><span>Ubi defluxit ad pedes indusium, evertit in lecti latus resupinam, mammas parvas, duras, orbiculatas, candidas, sororiantes, manibus terit, et osculis premit; post pectus, ventrem, crura oculis legit, ac demum cogitationem et obtutum in Veneris hortulum defigit. Ut sibi eam partem tractari, premi, diduci labia, digitum immitti sentit rudis puella: «Eh! eh! eh!» clamabat, miscens clamori gemitus et suspiria.—«Nunc,» inquit Jocondus lectum ostendens, «colloca te in hoc duelli nostri campo. O venusta membra quæ me cupidine inflammant!» Illa obtemperans mittit se in lectum; hoc aspectu ignescere cœpit et turgescere salax cauda; igitur ad latus puellæ fudit se Jocondus: momento Julia pulvinum suis subjecit natibus non rogata, femina quam potuit latissime aperuit et, quod rideas, ipsa ultro injecit manum in viri penem. Ille in risum erupit.—«Quid hæc novæ Veneris facies indicat mihi?» ait. «Agedum!» et dicto citius intra puellæ femina se mittit pronus; illa clavum manu non amittebat, ac ipsa dirigebat in se ruentis mentulæ cursum, in fissuram suam ultro pilum figens; post tollit crura altius, ita ut talis pertingeret nates. Sic ad Venerem ipsa se composuit. Etenim cum sensit summum mentulæ caput intra cadurda esse immissum:—«Amove nunc manum,» inquit Jocondus, «cætera ego peregero.» Ambas illico manus Julia in superequitantis lumbos injicit, et arctissimo amplexu; sed Jocondus, cujus mentula tentigine rumpebatur, totis viribus torsit in intima contum, vi sibi viam aperiens,</span> <span class="pageno target" id="page-146" title="146"></span><span>quo nulli hactenus libidini fuerat. Illa clamorem misit, nec tamen situm mutavit corporis, et tertio quartove concussu in abditiora Veneris adyta intrusit se fervida felixque mentula.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Agnovit in virgine illæsum pudicitiæ decus Jocondus? Sensit nullis inquinatam fuisse amplexibus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agnovit ut nostri homines solent, quibus in primis coitionibus plerumque de virginitate virginibus fides.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Verebar ut quæ se ipsa patrandæ rei accommodasset, id ei fraudi esset.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intellexit facile Jocondus manasse has artes a Sempronia; ac postquam primo hoc concubitu uxorem Juliam sacrasset:—«Quid vero,» inquit, «Julia mea, te tam doctam judicasset? Profecto me in admirationem ingenii tui traxisti, cum mea arma ipsa in te fixisti, quibus lethum pudicitiæ tuæ conscisceres, cum me es amplexata, cum vibrasti clunes tam frequenti motu, crispantibus, crissantibus lumbis; cum voluptatem testata es suspiriis ignitisque tuis eheu! eheu!» Illa vero silebat: «Age, age, eloquere quæ tegis hoc silentio tuo,» aiebat Jocondus.—«Non ausim,» inquit Julia, «sed hæc omnia, ut accepi, fieri debent, et solent etiam a pudicissimis, ut ego sum.—Quis vero,» reponit Jocondus, «dixit fieri solere?—Noli,» refert Julia, «extorquere id a me ut fatear.—Volo vero dicas,» adjicit ille; «ni dixeris, non ita judicabo puram, ut ais esse.—Sed, amabo, ne alteri unquam dixeris,» ait Julia,</span> <span class="pageno target" id="page-147" title="147"></span><span>«quæ me tibi vis dicere. Monuit Sempronia, talem me præstare tibi, ex officio et munere meo esse, et sacramento adegit pollicerer me facturam.—Bene est,» inquit Jocondus. «Cave vero tu ne subodoretur te mihi id secreti revelasse.» Interea omnia et audiebat et videbat Sempronia, quod utrumque fallebat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Qua spe illusit puellæ credulitati tam maligno consilio?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nempe sperabat inde futurum ut puellæ mores tanquam liberiores suspecti Jocondo fierent, sed de his neutri ne verbum quidem fecit hactenus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At enim quam institueras non perfecisti narrationem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut omnino implevit puellæ vulvam crassa et obdura mentula, in eam ad coleos usque inducta:—«Me crucias,» ingemuit Julia, «parce! parce!» Ille interim crebris subagitationibus urgebat; dum vehementiores se in concussiones fundit: «Oh! oh!» inquit Julia, «præ voluptate morior; perge, perge, preme, impete fortiter, adige altius telum!»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scilicet id consilii dederat Sempronia: «Cum primum te, Julia, aliqua tangi titillatione in illis locis senseris, testare majorem etiam sentire quam vero senties, voluptatem. Urge maritum verbis, osculis, suspiriis, motitationibus. Sin minus, stupidam te et saxeam credat, quod nolim, qui meus est in te amor, accidere.» Igitur ad primam pruriginem, puella intacta et cujus in locis</span> <span class="pageno target" id="page-148" title="148"></span><span>ingens seminis genialis ardebat vis, cœpit nates vibrare, succutere quanto poterat impulsu Jocondum, quem incredibili voluptate perfudit. Nec sane Juliæ minor delectatio; nam per longas concitatasque motitationes, tandem in profluvium Veneris dilabi se sentit: «Hei! hei! hei!» exclamat, «quid hoc est rei? Quid sentio? deficio.» Hæc dicens obmutuit, velut mota mente ingemiscens, contremiscens. Manum Jocondus vulvæ languentis admovet, et extracto, ita ut caput tantum intro lateret, pene, invenit infectum liquido Veneris contagio, nec adhuc ipse evomuerat in vulvæ Juliæ sinum libidinis suæ virus. Tunc impellit hastam, concutit, premit, nec illa movebatur; substitit tantisper ille.—«Quid vero is sibi vult stupor tuus, Julia?» inquit, suaviis labia rosea lacessens.—«Sane deficio,» respondit, «me voluptate tanta implevisti, ut ad cumulum felicitatis meæ nihil addi præterea posse arbitrer, præterea nihil.» Integrat ille concussiones. «Jam apud me non sum,» aiebat illa, «ita me hæ confricationes ad Superos tollunt!» Et ipsa demum commoveri denuo cœpit, et subare, subsultare, donec se fervido rore intro sentit irrigari: «Ah! ah! ah!» exclamabat, «quid etiam istud est?» Utraque Jocondus manu ad se admovebat puellæ nates, præsto illa uterum et lumbos altissime sustulit; interim exstillabat in ejus concham igneus Jocondi tubus. In eam imo versa est amentiam, ut, cum deplueret prolificus humor stillatim, manu injecta virile telum caperet, exprimeret, emulgeret, ne quid omnino sibi ex tam dulci deperiret</span> <span class="pageno target" id="page-149" title="149"></span><span>munere; testiculis Jocondi molliter compressis, quasi foveret, penem egregie emunxit, ut ne guttula quidem exciderit, cum eductus est e vagina.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tam longo certamine non fracti sunt delicatæ puellæ artus? Sed vires amor, et amoris comes voluptas suppetebat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Uno præterea concubitu ad lucem recreata est Julia; is vero primus duorum triumve loco fuit. Alter, ut ipsa fassa est, minorem in ejus venas voluptatis sensum infudit: nam post sextam septimamque decussionem, recluso rivo ex Jocondi lumbis Venereum virus, cum primum Julia exorienti inciperet pruritu æstuare, depluit, nec ad Veneris metas perducta est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nocte tamen sequenti, ut refers, bis in ejus effusus est complexus Jocondus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed soluto prius beatæ matris tuæ vulvæ stipendio ei meret; itaque integris non est potita mariti lumbis, nisi bis alterum abhinc mensem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nam expresso a matre prioribus amplexibus Veneris succo, quod superest, fæx tibi videtur et lutum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Mense altero post nuptias, dum ludit cum Sempronia Jocondus: «Vis me patrem fieri, Domina?» ait.—«Volo,» respondet illa.—«Qui vero potero,» reponit, «ni per te liceat semine fervido et vivido impleri Juliæ arvum? Permitte me ter eam inire, et integros volvere Cupidinis fluctus in ejus intimum sinum. Et sane misera sævos satis, et scio, labores exantlavit: nam scio quam male exceperit insontem Theresia amita tua,</span> <span class="pageno target" id="page-150" title="150"></span><span>quod libidinosiorem putes quam est.—Permitto,» inquit Sempronia, «sed ea tamen conditione, prægnans tibi fiat; quod fingetur in lumbis tuis semen his octo sequentibus diebus, volo tribus coitibus una nocte in eam effundas, colliquescens in Diones tuæ amplexibus.» Igitur octava, ab ea die, nocte, soluto pudicitiæ vinculo, reducta cataracta a puellæ ostio, libere inspersit puellæ hortum fertili imbre. Atque ex his temporibus putat Sempronia utero Juliam concepisse: nam aliquæ imprægnationis notæ in puellæ ore et nausea apparent.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Moriar, ni pessime Theresiam oderim, quæ indigno cruciatu tam liberalem et ingenuam puellam vexaverit!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Moriar itidem ego, ni adversus matrem tuam sævitiam illam vitio verterim! Nam ut sibi persuasit ipsa, puellam uri libidine Veneris et cupiditate, Theresiam convenit. Significat se timere pudicitiæ Juliæ, quod minus pudicam præsentiscat; opus illi esse severiori medicina, qua nimirum in bonæ matrisfamilias officiis contineatur; cavere oportere ab adolescentiæ æstu et insidiis. Rogat mitti ad se Theresia, mittitur; sed prius exsoluto e lumbis pudicitiæ vinculo, quod custodiendum Semproniæ datur. Suscipit Theresia alumnam alacri vultu, dat epistolam ad Jocondum, petit eam sibi relinqui per tres dies: velle se puellæ, quam aluit, quam edocuit, aspectu ad satietatem frui, qua tandiu caruerit. Post multos sermones petit a Julia, num velit probare se esse et esse vere purissimam. Respondet illa, velle.—«Igitur,» inquit, «his tribus diebus jejunio macerabis</span> <span class="pageno target" id="page-151" title="151"></span><span>corpus, et flagris a me cædi cupies.—Faciam quod volueris,» reponit Julia, «pensi esse mei quidquid jusseris ducam.» Itaque prima die vapulavit, sed leniuscule, secunda acerrime, tertia non ita dire, atque sic emendata remissa est domum cum sol occideret. Aberat domo Sempronia, aderat Jocondus, qui ut lepidam advenisse sibi uxorem vidit, in ejus advolavit amplexus. Renidens illa: «Regredior,» inquit, «ut castam decet, tui avidissima.» Post brevem collocutionem inducit eam in thalamum suum; enarrabat illa quæ sibi contigerint omnia. Deflet infelicis sortem Jocondus, solatur, spondet se in posterum illi diligentiori cura invigilaturum, ne quid deinceps detrimenti aut ærumnæ patiatur. Post suaviatur, et missa sub stola manu gaudet pudicitiam non esse occlusam vinculo desideriis suis. Projicit resupinam in lectum, et plenis coitibus tribus, trium dierum ab ejus animo obliterat memoriam et perpessi doloris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nescit mater, nihil subirata est Jocondo?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil sane; ne quidem suspicione assecuta est. Nam paulo antequam ingrederetur domum evaserat Jocondus, ac postea regressus salutavit uxorem ac si non vidisset hos tres ante dies.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Matrem sane insalutatam non reliquit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Esse dixit Juliæ, quod secum communicaret Jocondus de negotio quod illi confiderat expediendum. Egressi uterque cubiculum petunt Victorii, jussa interim Julia dum reverteretur maritum exspectare.—«Tu putas,» inquit Jocondus, «velle me Julia mea amplexus tuis anteponere?</span> <span class="pageno target" id="page-152" title="152"></span><span>Volo in te perfundere quidquid in me libidinis est.» Osculatur, tractat, arrigit; tollit ipsa vestes et indusium, ut solet, amplectitur ante se stantem, telum vibrantem, et recidens in lectum pugnam molitur. Uno ille impetu infligit in vulvam mucronem teli. Quid plura? Res peragitur; post revertitur ad uxorem Jocondus cum Sempronia. Sedebat in lecto Julia, quam aggreditur sermone Jocondus:—«Volo, Julia, hæc domina nostra noverit qualis sis, quam casta et pudica. Volo etiam ab ejus manibus pudicitiæ vinculum hoc induas; testem habebis pudicitiæ tuæ opportunam tibi et mihi.» Laudavit Juliæ virtutem Sempronia, ac animi in hac obeunda re alacritatem. Juliæ vero pars ludicra in vincula missa est. De tua vero, Octavia, nocte proxima experiar an sit ludis tam apta omnibus quæ Venus novit, quam Veneri forma et venustate similis es.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Faciam, spero, ne tu diutius dubites, ac magna cum sua voluptate sentiet Lampridius me fontem esse dulcissimi gaudii.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul192.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons193-colloquium-sextum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-153" title="153"></span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons193.png" /> <span>COLLOQUIUM SEXTUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="veneres"><span>VENERES</span></p>
+      <p class="center pfirst"><em class="italics">Octavia, Tullia, Lampridius, Rangonius.</em></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini193.png" /><span class="small-caps">ctavia.</span> <span>Voluptates hujus noctis quam suaves futuræ sint, persuasisti intimis medullarum mearum sensibus, pruriginosa hac tua oratione.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>At enim duplo majores capies quam potui polliceri libidini tuæ procaci, quidquid pollicita sim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Scilicet aderit cum Rangonio Lampridius, et nobis ambo militabunt?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tibi sane uterque pugnabit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Apage! Paucas post horas rumperent veredum meum equisones hi tam acres.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Apage, inepta tu! Una belle sufficies duobus; et experta fatebere etiam præ te Heroas esse nihili.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non faciam, cognata, non faciam. Putas me tam salacem? Ego voluptatibus tota nocte perfunderer?</span> <span class="pageno target" id="page-154" title="154"></span><span>Dearum cibo ingurgitarer? Tu nihil gustares oblectamenti? Apage, apage, non faciam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Utcunque se res habebit, feres; tu facies, tu facies. Vide: «superanda tibi omnis Veneris fortuna ferendo est.» Vide.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O! o! fores obduxisti tuas cataracta illa improba? Quid de me futurum speras, si in partem non venies laboris? Quum mihi tam bene cupias, male habebo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Macte animo; peregi ego quatuor, times duos?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed duo illi viribus præstant, et inexhausto libidinis rivo superant. Ais Lampridium in stadio tuo duodecim solitum esse conficere curricula. De Rangonio loqueris quæ non longe absint a portento. Non sufficeret Cotytto duobus una.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Narravit de Rangonio quæ superant omnem futuentium fidem Lampridius. Scis esse familiarissimos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quæ narravit? Nunquid etiam venit tecum in certamen?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cum esset nudiustertius ingressus hanc urbem nostram, adduxit hospitem ad nos Lampridius non dedignante Callia. Vide humanitatem: etiam amore meo inflammat; dein insana furentem cupidine ostentatione promissorum solatur. Brevi felicitatis summæ qua frueretur, ut loqui solet, dicit fore participem. Bene sperare jubet. Paciscitur, inconsulta me, Venerem meam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec subirata es?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Dic ipsa tibi. Irata sum, et iram acerbe</span> <span class="pageno target" id="page-155" title="155"></span><span>testata. At ille, ut animi motus componeret: «Ignosce,» inquit, «Domina mea, Regina mea, Dea mea, facilitati meæ. Scio, per te non stabit quin exsolvam fidem meam. Vidit te Rangonius, et misere perit. Videram ejus cognatam Neapoli, et misere peribam. Ejus se finxit amore incendi ut meo faveret. Convenit cum ea: induxit me in puellæ cubiculum: nocte fruor cupita Venere, dum se credit Laura (id ei nomen) Rangonii indulgere amplexibus. Num debui tanti esse memor beneficii? Ignosce, Regina mea; dum sequor officium, eam in offensam inopinus incidi.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid tu ad hæc?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Emolliit durum animum vox amantis.—«Quid me vis facere?» repono. «Num te pudet me in id devolvi dedecoris, quæ tua sum?—Sed enim,» inquit, «huic uni tantum culpæ succumbe; sine te amore Rangonii et Lampridii tui precibus flecti. Nihil tibi a me time in posterum, nihil continget quod gratum, quod honestum non sit.» Consensi, sed:—«Lampridi,» inquam, «nosti Octaviam?»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut tu Lampridio, est quod ego succenseam tibi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tace, inepta. Aperui mentem: scilicet de te in ejus amplexu mittenda. «Quam te bearem!» dixi.—«Sed ego et Rangonius interim,» reponit, «rumpimur tentigine. Si differri velis id gaudium ad tenebras, resolvemur uterque ad speciem ecce tuam quæ nos urit. Concede saltem unam utrique felicitatem.—Quid honoris,» refero, «accedet</span> <span class="pageno target" id="page-156" title="156"></span><span>nomini tuo, si me dehonestaveris alieno concubitu? Tu quidem utere jure tuo.» Exorari ea demum conditione me sum passa, scilicet ut Rangonio ad cursum unum aperirem stadium meum et Cupidineum agonem, ultra nihil datura. Velle integrum nec exhaustum in sulcum tuum agi utrumque.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut venient integri ex tuis amplexibus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc res in hortis nostris agebatur, in quos prospectus nullus nisi e cubiculo meo; clausa vero et tuta omnia. Exspectans quid proficeret sodalis, non longe deambulabat Rangonius, spectabatque identidem me ignescentibus oculis. Tunc ad eum Lampridius: «Immortales pro cœlesti munere redde gratias Tulliæ,» inquit, «et ad summum bonum veni.» Ita sum a natura comparata ut ab omni longissime absim impudentia. Ubi propior factus, erubui: ille vero osculum dedit. Impudentiam ipse suam accusavit, et excusavit. Dum loquitur, specum illam frigoris captandi causa ad horti angulum structam jam intraveramus, et nobiscum Lampridius.—«Est quod te scire velim, Domina,» ad me Lampridius,</span> <span class="target" id="tuaque-interest-sciri-rangoni-quid-vero-istud-est">«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid vero istud est?»</span> <span>ait Rangonius.—«Suspiriis, osculis,» reponit Lampridius, «et crispantis lumbi furoribus loquetur mox ipsa tibi Tullia.—Te immo Venus perdat,» refero, «nugarum artifex solers!» Me manu extra specum extrahit:—«Ignosce, Rangoni,» ait, «mox reddam æque tibi puram ac nunc est. Nolo eam ab oculis tuis fugere, quæ oculorum tuorum meorumque lux est. Paucis volo.» Tunc ad me:—«Nescis,</span> <span class="pageno target" id="page-157" title="157"></span><span>Tullia, quem habitura sis equisonem. Neminem unquam mortalium fassæ sunt puellæ et Romæ et Venetiis, quibuscum rem habuit, tam abundanti Venerei imbris copia muliebres sulcos irrigasse ac Rangonium. Quod Hieronymo Mercuriali, postquam omnia quæ de eo dicebantur diligenter exploravit, pro miraculo fuit, non tantum stupori.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Interea quid Rangonius cum œstro, cum furore, cum mentula sua?... Ah! ah! audio nescio quid strepitus; veniunt. Ut timeo! ut pudet!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>O Hymen, o Hymenæe! Hymen ades, o Hymenæe!</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Ecce Lampridium. Quid vero solus, Lampridi? Quid de sodali actum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Apud Mendozam, urbi præfectum, virum bonum et comem cœnavimus. Detinet Rangonium multa super ejus rebus, parentibus et affinibus rogitans, et seria, ut est ingeniosæ urbanitatis, ridiculis miscens. Ipse secessi amoris æstu, qui me, dum de vobis cogito, cepit, in rabiem versus: quam Octavia curet, si me velit sanum et suum. Quid taces, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Pudore, Tullia mea, sepulta mihi mens audaciam adimit, verba negat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Osculum etiam negas? Me miserum!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agedum, Octavia, quid refugis? Lectus hic vix nos quatuor, cum venerit Rangonius, stipatos</span> <span class="pageno target" id="page-158" title="158"></span><span>capiet: nulli præterea locus, ne quidem pudori. Projice hanc a te amentiam, fatua.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid me, fatua tu, dejectis operimentis nudam aperis Lampridii oculis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Quam venusta, quam tenera membra!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Volo, Octavia, te putes me esse alteram. Rumpitur Lampridius; num te miserebit miselli?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Fave, Tullia, fac patiatur Octavia se amari, et pulchritudinis juventutisque suæ florem me legere. O corpus Venereum!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Abi, abi: jam vociferor si ultra tentes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ te tenent intemperiæ? Sana es? Jam per Deam Pertundam! si amicum nolueris Lampridium, habebis me inimicam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Interim et mammas, et pectus, et omnia corporis membra manu Lampridius ille tuus impudica conscelerat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Quam apte hiat tibi Veneris concha! quam commodo situ pars prostat ludicra! quam molli obnupta lanugine!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Eh! eh! quid agis? Jam me occupas totam. Quid propudiosa faciam post id flagitium?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Amplectere Octaviam, Lampridi; tu Lampridium, Octavia. Nonnullæ erunt meæ partes in hac fabula: manu hac virile spiculum dirigam in fœmineum scopum. Bene est, intro haustum est totum: ut bene altera pars alteri convenit! Nunc lateri ne parcas, Lampridi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid vis? ut me opprimis! ut agitas! ut</span> <span class="pageno target" id="page-159" title="159"></span><span>pulsas! Tolle manum, Tullia; quid me vellicas? Oh! oh! oh!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tolle tu nates. Tolle, inquam, tolle altius. Succussus itera spissos, crebros, vehementes. Belle! belle!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Si te transfigi gaudes, Octavia, fige osculum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Gaudeo!... gaudeo!... morior! Ah! ah! Facione satis voluptati tuæ, quæ mihi est summa voluptas? Vis succutiam vehementius? Faciam ut maxime potero.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Fac igitur, nihil nugis opus. Mirabiliter! Quam mobiles, quam leves tibi lumbi! Tractabo interim, Lampridi, pruriginosos tibi globulos; sollicitabo leni tactu ad officium et spumam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Ut me beatis utraque! ut voluptatem meam pascitis, tu tuo nectare, Tullia! tu tua ambrosia, Octavia! En! en! Nunc, nunc, Octavia, tolle, tolle lumbos. Acriter, acriter!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Langues, Octavia, langues?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sentio!... sentio!... Ut fervida urina hæc! ut rapido fertur impetu! Osculare, osculare. Jam et diffluo ego... Distillant mihi Veneris venæ. O! o! sentio Jovis cum Junone concubitum. E cœlo venit hæc voluptas. O! o! fundum!... deficio!... fundum!... deficio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid garris balbutiens? Fundum alvei tui tetigit Lampridii anchora?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tetigisse credidi. Sed jam deficit Lampridius, abit, anchoram solvit. Patere tamen, Lampridi, te osculer iterum atque iterum; te basiationes</span> <span class="pageno target" id="page-160" title="160"></span><span>meæ vorent antequam exscendas ex veredo meo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vis forte, salax, novam ad pugnam exsanguem nervum et viribus defectum excitare? Non ita erit. Ad Rangonium redi, ne quid de te nobisque suspicetur parum pudici.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Revertar, ut suades, ad sodalem. Hanc fingam tantulam egisse moram cum præfecti consobrino Frederico.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed quam bene te habuit Octavia? Ut voluptati visa est apta?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>In ea inveni omnino nihil quod ad te proxime non accedat, Tullia mea, quod meram putamque Venerem non sapiat. Sed de his postea. Valete.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quas vero reddam tibi gratias, Tullia! Nunc vere scio quid sit Venus, ita me libidine implevit. Pili præcipue titillavit longitudo, nam crassitudine Cavicei longe cedit temoni. Vere omnia gustavi Veneris bona.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ dicebam de Lampridio invenisse te vera, oppido gaudeo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vidisti ut de thoro lætus desiliit, ut osculum dedit, molles natibus impegit alapas? Te beatam, cui ludere ejus in amplexibus cum libet, licet! Sed te etiam incredibili num affecit Rangonius voluptate?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ad eam igitur, quam institueram, narrationem redeo; nam et velle videris, et gratissimus mihi quoque hic sermo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quo me scilicet in meliorem vocabis deliciarum tuarum partem.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-161" title="161"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut inter animalia homo, sic inter homines Rangonius abundat seminis copia. «Moneo,» dicebat Lampridius, «ut opportuno cures corporis situ, nihil tibi depereat. Nam pro summa mihi est voluptate summa te perfundi.» Sub hæc abscessit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid postea?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Citato venit ad me cursu Rangonius. «Nihil te,» inquit, «libidini meæ eripiet.» Manu prehendit; ad angulum, ubi, ut scis, thorus, trahit volentem nolentem. Alteram mittit in sinum manum; Veneris sedem altera detegit reductis ad zonam usque vestimentis. Mox solvit ipse subligaculum sibi, apertis coleis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fuscinam vidisti, cum fuit in procinctu, magnam, rigidam, Heroe et te dignam?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Qualis est fere Lampridii, adeo nullo, quod perceperim, differunt discrimine. Undecim duodecimve pollices latos in longitudinem fusa.—«Jam jam remittor,» dicebat; «commoda amori meo amorem tuum, Domina.» Sensim interim sine sensu dilabi me in thorum passa sum. Ille effudit se in resupinam, et primum, levi excitavit unguium impressione in pube igniculos, et proxime in eo, quod perinæum monui vocari interstitio, ubi ardentiores Veneris prurientis faces.—«Age, age.» dicebam, «abscede; illudis mihi. Quid me incendis jam tuo amore inflammatam?—Ergo accipe,» ait, «quicquid id est amoris mei,» et momento impellit in libidinis venam spiculum. Ut sensi:—«Male,» exclamo, «male me habes malus.» Audiit Lampridius, et accurrens;—«Cave, Tullia,»</span> <span class="pageno target" id="page-162" title="162"></span><span>inquit «ne e proximo vico secundum hunc murum tua vox exaudiatur. Cui non cognita honesto? Contine vocem, lumbos non contine.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vidit pugnantes in hac palæstra, et continere ipse potuit a risu, ab eoque furore, qualem nuda movet Venus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vidit, et cum insistere lævum mihi pedem humi videret:—«Volo utrique,» adjicit, «amicæ curæ officium impendere.» Sellam subjicit; altiusque hoc pacto sese in uterum penetravit impressa mentula. Aperta manu ridens alapam inflixit natibus Rangonii, et exiit e cella.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! ridiculum spectaculum! ridiculi vos uterque, tu et Rangonius!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tantisper substitit immotus.—«Amplectere me,» ait, «regina mea,» nam elanguebant artus desides: complector. «Ante tres menses,» subjicit, «nulla me vidit Venus,</span> <span class="target" id="nulla-impatientiam-libidinis-solata-est">nulla impatientiam libidinis solata est</span> <span>puella dulci effluvio. Sed, ut scias, vix inveneris, qui, ut ego, tam abundanti hortum tuum irriget salsa pluvia.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Impresso calcare, poterat et poteras cursum sustinere?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cœpit vehementius subigere, ad sextam septimamve concussionem fervido me intus imbre diluere. Stillantis vis veretri tantum mihi iis in locis concitavit pruritum, ut temperare non potuerim quin motus cierem fervidos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ne scilicet quam Lampridius marmoream</span> <span class="pageno target" id="page-163" title="163"></span><span>a candore vocat, saxeam crederet Rangonius, si stuperes frigida et hebes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>«Video cœlos,» dicebam amens, «video cœlos apertos;» et illico semen emisi recluso fonte. Sensit me resolvi: concitatiori æstuans opi fuit subagitatione. Mistum est semini semen; nam et ipse resolutus est. Sed quater ego largo fluctu remissa sum, cum, continua ille ignitæ libidinis ejaculatione, omnes meis in lumbis omnium prurituum irritat nequitias. Tandem palæstræ finis datus. Fateor, Octavia: tanta nunquam deciduæ vis voluptatis uno concubitu genitalis arvi furores restinxit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Satiavit te voluptate? Si pugil præterea adfuisset novus, certamen refugisses? Nec te Lampridius iniit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sane nova voluptas mihi propior fuisset ærumnæ, quam gaudio. Nam exundanti restagnans semine uterus, quod imbiberat, nihil præterea gaudii aut petebat, aut pollicebatur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dicunt omne esse animal post coitum triste.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Immo alacri vultu, lætis dictis, significavit Rangonius multo se gaudere gaudio quod bonis libere meis esset potitus. Lampridium vocat; sed ejus me ex ulnis expedio, et utrique eripio, ne ultro citroque iterum cogerer Venerem pati, Lampridii gratificandi causa. Veloci prius in ædes me recepi cursu, quam fere animadverterunt. Interim, Octavia, nequidem Venereæ tabis guttulam e Rangonii tubo in concham effusæ meam sensi defluxisse.</span> <span class="pageno target" id="page-164" title="164"></span><span>Quid id sibi velit nescio. Sed si hoc me imprægnatam esse scirem concubitu, ut Calliam meum amo, mærore conficerer.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At enim vero, præ quartumviratu tuo, quid istud?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelligo. Vis illam meam renarrem Romanam militiam?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Volo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Inciderat in morbum, quem ab initio longum fore et lethalem Medici judicaverant, Callias, dum Romæ agit litis difficillimæ dirimendæ caussa cum Ortobono cognato meo. Ea me res vocaverat Romam; et bonæ valetudini, si tandem restitutus est Callias, meæ opi curiosæ et amanti id debet, nec negat. Ut primum convalescere cœpit et omnis abscessit periculi metus, cupiditas cœpit exhilarandi animi per continuos tres menses mœrore confecti et consepulti. Ventitabat domum e proxima vicinia mulier non admodum ætatis provectæ, ex Ursina gente. Familiarissima cum illa mihi intererat necessitudo, et mecum sæpe cubabat, solatium unicum ægro animo. Una nocte cum serimus sermones, facetiasque miscemus, fateor ad intermissæ Veneris ludum converti interdum cogitationes meas. Ut interrogabat, hos ignes respondeo, quos sentirem in venis meis reviviscere, nullius posse virtutis restingui constantia et pudore. Ad hæc matrona elegantis et liberalis consuetudinis, si alia ulla:—«Volo te abdicatæ Veneris crastina luce satiari donis ad usque fastidium; et, si fatua non es, voles. Nihil propterea,» inquit, «aut famæ detrahetur,</span> <span class="pageno target" id="page-165" title="165"></span><span>aut honori. Id solum volo liberæ te meæ permittas potestati.—Permitto,» refero, «quid timeam quæ te vadem habeo, ducem sequor et auspicem?» Mane facto curare jubet, sed modico prandio, corpus; nec cibis impleri. Pectus, mammas, ventrem, femina, nates lavat ipsa suaveolentibus aquis, et myrteo oleo Veneris typum. Candida induit stola e serico. Obscurari me credidi pellucida quadam nebula, potius quam veste tegi. Post curru una invehimur in villam suburbanam et amœnissimos hortos. Et Flora illic et Venus per omnem liberæ et hilares ludunt et rident anni tempestatem, et omnis tempestas perpetuum ver. Postquam intrantes admisere superbissimæ ædes, inducit me in conclave interius, ubi perpetuo lux condita crepusculo pudori favebat simul et impudentiæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Libidinosæ petulantiæ apta sedes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Occurrit modesto ore et cultu matrona anus.—«Faciam,» inquit ad Ursinam conversa, «ut hæc tua puella gratias agat tibi plurimas, voluptatibus ebria paucas post horas.» Hæc dicens prehendit manu. Mox abiit Ursina, ostioque clauso, intro anus cunctantem ducit. «Principio accipe, nata,» inquit, «tibi quid exspectandum, quid ferendum. Amplius tua non es, sed athletarum quatuor, quos paravi agoni tuo. Gallus unus est, Germanus alter, alii Florentia orti duo. Nam amat Florentinos domina mea. Omnes ab anno notissimi, alter alteri amicissimi, et, quod præstat, ortu nobiles.—Apage,» refero, «me occident tot palæstritæ. Te misereat mei, mater. Unus sufficiet,</span> <span class="pageno target" id="page-166" title="166"></span><span>fac duellum sit, non pugna; dimitte alios.» Risit illa, et dum loquor, adsunt coram præsto omnes.—«Delige,» ait anus, «quem velis excipere primum; ordinem pugnæ cuique suum ipsa constitue: nam quo jusseris, ad pugnam venient et amplexus.» Ego manum porrigo Gallo; illi Turriano cognomen. Huic vero Aloisium, Aloisio Conradum, Conrado Fabricium volo succedere ex ordine. Aloisius ac Fabricius Florentini; Germanus Conradus. Tunc matrona classicum cecinit.—«O juvenes,» inquit, «docete hanc tam venustam, tam teneram puellam, qualis apud ingeniosos, ut estis, in fœmineo corpore sit libidinis usus. Qui fortius in Venereo campo militaverit, pilum melius intorserit, annulum hunc consequuturus est virtutis suæ præmium, et victoriæ bravium.» Annulum ostendit aureum adamante incluso micantem, Ursinæ donum, quo alacrius insurgerent ad prælium. «Alter alterius cursus numerate,» subjicit, «sed etiam cavebo ne per errorem conturbetur numerus. Abite nunc, et agite res vestras.» Sub hæc excessit e conclavi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nunquid timebas, quatuor scilicet hastis appetita circumquaque erectis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelliges. Manum osculatur Turrianus mihi, simulque recta in cubiculi angulum sipario obductum deducit. Thorus pedem vix unum eminebat, et lucebat tremulo lychnus lumine, ac si esset jam libidinis sibi nostræ conscius. Tunc tollit Fabricius vocem.—«Heus! tu, amice,» ait, «expedi negotium illud tuum, nam et nos rumpimur.</span> <span class="pageno target" id="page-167" title="167"></span><span>Primum haudquaquam tibi locum invidemus, sed expedi.—Fraus aberit,» respondet Turrianus; «quod tam magna cum voluptate fiet, ne dubites,</span> <span class="target" id="cito-fiet">cito fiet.»</span> <span>Ego summo offusa pudore, qui congenitus est mihi, nec simulans, mea non eram. Rogat in lectum demitterem ultro me: non audiebam. Impulsu molli dejicit, fere repugnantem, et jam sub vestem alteram miserat manum. Audivere alii præcipitantius concidentem, et risum sustulere; ego gemitum. «Quid istud est?» aio, «quam, mehercle, quæ hactenus ulla absque labe pura et casta egi vitam, quam vero judicabitis?—Ineptum hunc,» reponit Turrianus, «pudorem expelle ex animo. Non prima perducta es nostros in amplexus: passæ sunt ex optimatum mulierum numero pulchriores furores nostros, ut tu patieris. Honestandi lupanaris, ornandæ libidinis invenimus rationem. Nemo vitio tibi verterit quod nemo sciet, quod tu ipsa, dum peragimus, dum patramus lascivi, sed honesti, tibi dices proxime accedere ad virtutem.—At expedi, Turriane,» clamabat Fabricius; «hac nos mora enecas.—Obsequor,» refert, et eodem temporis puncto demissis femoralibus mentulam aperit, et incumbit in me; impellit in hiantem concham, compressione æstuanti urget, vehementi concutit nisu. Et cum non commoverer:—«Saltem nunc, Domina, cum ad finem operis propero,» inquit, «Veneri fave.» Ego tremulo succussu faveo currenti, et post paulo turgentis mentulæ rore sentio intimam libidinis conspergi aream. Nullus tunc pudori locus,</span> <span class="pageno target" id="page-168" title="168"></span><span>nulla honestatis ratio, nulla immo mei recordatio; colliquescere etiam cœpi. Sed jam attigerat metas; vix ego sub eo perfeci. Accurrit Conradus vir bonus, sed incultus:—«Quod pace tua fiat, Domina,» inquit, «verbis abstinebo, re colloquar tecum.» Nec plura: pilum rigidum, crassum torquet nervosus in viscera, et ad quartam quintamve concussionem fervido me semine movet ad novam emittendi e lumbis Venerei gari pruriginem.—«Quare mutato ordine occupasti,» inquam, «Conrade, locum qui Aloisii erat?—Ita conventum inter nos,» refert. «Venient ad te ambo simul, etiam simul, puto, inibunt: nam stultos nos judicant, Gallos et Germanos, qui odio habeamus scire ubi sita sit vera voluptas.» Excessit Conradus, ecce advolant Aloisius, Fabriciusque.—«Tolle crura,» ait Aloisius, machæram intentans. Tollo; tunc effundit se in pectus meum, et immergit in ulcus insanabile machæram. Utramque mihi Aloisius tibiam sustollit; et sub poplitibus altera et altera missa manu agitat ipse lumbos mihi nullo meo labore. Procax ridiculæ motitationis genus! Incendi me dixi: sed dicto citius restagnans Veneris spuma restinxit incendium. Surgente Aloisio, novam se Fabricius accingit ad pugnam. Rubicunda illi et minitabunda turgebat mentula.—«Amabo, Domina, obverte te in faciem,» ait.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Scio quid dein.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Obvertor ut volebat, quæ sciebam id mihi esse in lege per eorum voluptatem ad meam ire. At enim, ut nates vidit, quæ candore suo ebur et nivem</span> <span class="pageno target" id="page-169" title="169"></span><span>obscurarent: «O te pulchram!» ait. «Sed erige te in genua, demisso superiori corporis trunco.» Ambæ patebant viæ quæ ad utramque ducunt Venerem: probam et castam alteram, scelestam alteram et inquinatam.—«Qua petes?» ait Aloisius.—«Qua tu,» respondet Fabricius. «Postea viderim.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sic minatus est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et petiit qua debebat et juvabat; trusit in intimam vulvam rapidum et igneum telum, mammam utramque cepit manu utraque, post agitare cœpit, et momento dulcis profluere rivus in mollem Veneris sinum. Et ego etiam miris deliniri deliciis: præ voluptate parum abfuit quin deficerem, ea me seminis copia excreti ex Fabricii lumbis implevit et demulsit, ea copia excreti e meis exhausit mihi vires. Hoc uno concubitu plus amisi virium quam prioribus tribus. Ita res acta est; et hic primus fabulæ actus scenis constans quatuor.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quam de Fabricio hunc petente corporis situm conceperam, ut dicere aggressa es, fefellit me opinio. Num fallere solent Florentini Venerem. Delectari aiunt puerorum consuetudine, carasque illis esse puellas quæ se in pueros mutari velint, et puerile præstare officium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Experta sum ego, et quid in his possint rebus documento ipsa tibi ero. Denique, nam curiosius singulis hærere dicendo nihil interest, eodem ordine Turrianus Conradusque admissis equis in agonem meum descenderunt. Cum procederet ad me Aloisius, supervenit anus: Aloisium Fabriciumque</span> <span class="pageno target" id="page-170" title="170"></span><span>monet, caveant obscœno ne possim pollutam me queri esse concubitu. Licere quidem intra corpus meum vomerem imprimere quo sulco velint, semen tamen mittere non item licere. Si contra fecerint, Ursinam habituros iratam, et in bonam mentem peccaturos; vulvæ soli rependi debere hoc amoris tributum. Me etiam dictis aggreditur, et animo essem bono ad ignotos adsultus hortata est. Tunc sortiuntur inter se, laus cui prius contingat fodiendæ melioris hujus partis: sic loquebantur. Illaudabilis voluptatis licentia omnem apud malos et olidos cinædos superat veræ laudis suavitatem. Ego vero:—«Non patiar, inducias peto,» inquam, «non longas.» Igitur recta via ivere ad castam Venerem. Octo se hoc modo hæ habuere fututiones. Turrianus mihi admodum cordi erat; in animo erat dono illi primitias ignoti obsequii dare, et me ab amato juvene hac etiam parte devirginari.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Florentinis non uno in loco mulieribus sita, nec una virginitas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed contumeliam id esse, non donum, respondit Turrianus, et querelas miscuit.—«Quem me esse putas,» ait, «Domina? Absit hæc meis ab libidinibus amentia, a cogitationibus infamia, a consuetudine ignominia! Nulla mihi esse cara voluptas queat quæ tibi voluptas non sit. Unum rogo ne dedigneris mihi gratificari.—Quod voles, quidquid id demum sit,» refero, «volo. Sed roges nolo, capias volo.—Liceat oculis meis divinæ pulchritudinis tuæ libero frui aspectu.» Depono vestes ipsa ultro, nec difficile opus; nam</span> <span class="pageno target" id="page-171" title="171"></span><span>præter indusium et stolam nihil erat. Indusium ipse sua dejicit ad pedes manu. Ut nudam videt, basiis terit igneis, tactibus lustrat membra omnia liberioribus. Dehinc turgentem, et gravem mole caudam protrudit in vulvam, inguina inguinibus miscet. Sequitur Conradus; Conrado succedunt Aloisius et Fabricius. Novum belli genus. Nudam ut conspexere, exultare et plaudere. Post pulvinum thoro transversum natibus subjicit Aloisius:—«Nunc obverte pronam te in faciem, et nates objice oculis et amoribus nostris has pretiosas.—Quid vero vultis?» dicebam. «Parcite paventi. Obliti estis esse me puellam, non puerum.—Apage,» refert Fabricius, «quod nulla negare ausa est e tot præstantibus inter Romanas puellas et ingenii et formæ dotibus, tu ingeniosa et formosa audes negare?—Sed hanc rem horret animus,» repono, «ferre non potero, conficietis huic bello inassuetam.—Ferre poteris,» subjicit Aloisius. «Multo juniores hoc corporis usu apud nostros homines inclarescunt. Pluris constitit tibi anticæ virginitatis occisio.» Cum proficerem nihil, parui furentibus. Tunc pronus inclinat se in nates Aloisius, pilum postico admovet, pulsat, percutit; post summo nisu irrumpit. Ego gemitum misi: sed illico extractum ex ulcere telum condidit in vulvam, et multo semine depluit in lubricum uteri sulcum. Aggreditur, re peracta, eodem modo Fabricius. Rapido vibrat hastam puram impetu, totamque brevi in viscera abdidit. It reditque aliquandiu repetita via; et quod fieri posse non putabam, etiam invasit me</span> <span class="pageno target" id="page-172" title="172"></span><span>nescio cujus pruriginis rabies, ut huic me assuefieri rei posse, si velim, non dubitem. Sed absit Calliam hæc transversum agat vecordia! Nec tamen abusus ultra modum est patentia mea ad contumeliam; suavissimam profudit voluptatem in uteri intimos sensus, nihilque quo oblectari possem, hæc nebulonis turbavit intemperantia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>De Callia vero dic, amabo, nunquam hac tibi improbus parte illusit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Fatebor, mea Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fatebor itidem ego, mea Tullia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Alterum post mensem quam nupsi, pomeridianis horis cum esset Callias mecum, voluit nudari, voluit etiam interius deponi indusium. At.., at, sile.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! video venientes ad nos athletas nostros.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Audio loquentes. Macte virtute, Octavia! jam tibi ludendus egregius ludus. Macte animo! Ut tibi bibet sitiens vulva nectareos calices!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Contremisco.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quod bene vertat, Rangoni! ecce in venustissimæ puellæ, si quæ alia, complexus conjicio. Amore digniorem tuo nusquam invenies; mox fateberis voluptate ebrius: pro certo habeo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Habet, Octavia, tibi gratias Rangonius, et mox referet subigendo, ut meretur, veredum tuum egregie.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Novi felicitati meæ adjici præterea nihil posse. Tu vero, Octavia, quid mœrens stupes? Num scis te debere pervigilium Veneri?</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-173" title="173"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Apage, apage! Ex lecto projiciam me, abstine, clamoribus implebo domum. Abstine! Quid me vexas, proterve? Quid me basiis his adulteris, tactibus his nequissimis inquinas?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>O te pulchram! O divinam, si tam es indulgens, et mitis, quam pulchra!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quo fugis? Non sapis, Octavia. Age vero, Rangoni, siste fugitivam fixo stipite. Agedum!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Quid sibi vult hæc rixa? unde hæc altercatio?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Misereat te mei, Lampridi!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Scilicet! Te negas summo gaudio, et miserear tibi? Quid hic misericordiæ locus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vides ut me male habent et hæc, tua Tullia, et hic, nescio quis, sodalis tuus. Sed me infelicem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Bene se res habet. Nunc excute illud, Octavia, illud pondus quod intra viscera tua furit. Sed abscede, Lampridi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Cur vero hoc pasci oculos et mentem voluptatis spectaculo invides?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! ah! ut sævus es!... Nunc vero, nunc quod voles, et ut voles, nunc faciam, Rangoni. Omni, omni cupiditati tuæ parebo, omni. Sustine tantisper, ut aptiori me situ voluptati tuæ accommodem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quippe dum insanis intemperans, alterum e thori sponda femur projeceras.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Perfice, Rangoni; nihil te moretur. Sustentabo ego manibus meis, et tollam marmoream hanc columnam.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-174" title="174"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sine, inepte, sine. Quid mihi calcem unguibus scalpis? Eh! eh! Et tu, Rangoni, ut iteras concussiones has rapidas tuas! Jam, jam emorior.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Agedum, Rangoni, agedum, festina. Tractabo ego hos tuos tibi testiculos, deliciarum fontem. Vides deficientem pellicem hanc? Depluant cito citius vitalem balsamum emorienti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Ecce ut momento flammescit mihi amoris vena, et Veneres stillat Veneri meæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil artubus meis parcas. Ecce... Ut tibi placuit hic succussus? Et hic alter? Et hic? Ah! Quid sentio?... Ut pruriginosos mihi locos fervido mulces... ah! ah!... rore... ah! ah! quam abundanti!... ah! ah! quam suavi! Ut vitam infundis, et adimis, vitæ necisque arbiter!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et tu scilicet pumice es aridior. Clausi sunt tui tibi Veneris rivi, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tace. Eh! eh! Quiesce. Tace. Bene omnia. Hem! hem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Incita cursum, Rangoni, præsto sis. Acriori calcare obstetricare exorienti puellæ tuæ libidini. Bene est, bene!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Oh! Hoc me fere concussu oppressisti, et hoc etiam. Quievit paululum hæc mihi rabies, qua me incenderas. Et tibi adhuc distillat lubricus nervus in venam meam? Sentio!... sentio!... Nullus dabitur finis? Quam immingis suaviter! Me implebis, puto, semine hoc fervido, et e puella Venerei sali gurgitem facies.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Interea disrumpor. Festina ad metas,</span> <span class="pageno target" id="page-175" title="175"></span><span>Rangoni. Me miserum reddit tantæ tuæ felicitatis cumulus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Importunum te, Lampridi! Deficio, deficio iterum. Sed me, Rangoni, enecas languentem, quod langues. Tam cito abis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tam cito? Quæ tua est amentia? Per Venerem! Huic vix Jovis conferri congressus queat, quo Herculem in Alcmena genuit. Sed ecce ut rigidus, ut igneus, ut superbus Lampridio micat nervus! Excipe.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Si hunc igneum et rigidum rimæ igneæ huic...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et concussu hoc rapido perfecisti orationem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At vero, Lampridi, fave, fave.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Fave etiam tu, Octavia; fave, Tullia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid vis utramque facere?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Volo, dum papillas Octaviæ pertracto, molli ipsa et spissa nates vibret motitatione. Tua interim, Tullia, lubrico mihi scrotum et testiculos frictu sollicitet læva illa pruriginosa ad plenum gaudium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sustine partes tuas, inepte. Fungemur utraque nostris præclarissime.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dire me exagitas, Lampridi. Sed impune non feres. Concussibus his respondebunt succussus mei acriores. En, en, en. Placeo?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Egregium te vere ostendis bellatorem, Lampridi. Ut apte pugione ad capulum impresso, non mortem sed delicias exspirantis simili infers Octaviæ! Videris animam agere velle, Octavia, dum</span> <span class="pageno target" id="page-176" title="176"></span><span>totum se intra viscera tua agere videtur velle Cupidineus hic heros.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Importunam loquacitatem! Quid animum meum a tam grato immensæ voluptatis sensu avocas? Sed..., sed... intro me urit liquida vividi vis ignis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>E face, quam quatit intro tibi amor Lampridi, stabilis in penetrali tuo. Te interim, mi Lampridi, volo osculari.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>O dulcis delectationi meæ accessio suavium! Admove etiam eburneos mammarum orbes, ut osculer. Nunc... nunc, Octavia, Tullia, fugiunt mihi libidi... libidinis rivi!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sentio, sentio profluentes in stagnum meum. Perge. Oh! oh! perge. Et ego, et ego!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et tu, et tu, in effluvium solveris. Opi este alter alteri. Bene est, per Subigum Deum! Bene est. Interim quid cogitas tecum, Rangoni, mutus et iners?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span class="target" id="tibi-dixerit-haec">Tibi dixerit hæc.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ostendis mentulam. Ut momento crevit in duellum! Mirificus es bellator. Nullus ut video quietis misellæ dabitur gustus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Omnibus una quies operum, labor omnibus idem.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Ecce nunc occupa, Rangoni, vacuum tibi campum, non Martium, sed Venereum, in quem velit Mars descendere. Ita me gaudio cumulavit!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Me etiamnum fugis aversa, Dea mea?</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-177" title="177"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non fugio; sed breves indulgeri peto inducias.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Mutata figura excita cadentem libidinem, nam effœta langues. Sic condiri voluptas debet, ut voluptatem sine fine voluptas creet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed vide ut urget Rangonius, et victam vexat inglorius!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Exspectabo tamen. Quid vis fieri, Tullia? Da clinopalæ leges, agonotheta a Venere secunda.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vides me, Octavia, ut nates tollo in genua, reliquo summisso corpore? Projice vero te resupinam meos in lumbos, ut dorsum dorso, nates natibus conjunctæ hæreant. Apertis dehinc femoribus, summis plantis, quo graviori minus premar onere, ut poteris innitere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Impar procul dubio eris ponderi cum procubuerit indiges hic in me. Obsequar tamen jubenti fututricum Reginæ, ne cadam in crimen.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Obruere nolet me Rangonius: scio. Sustentabit corporis pondus, nec ars deerit, nec modus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Favebo utrique, ut potero maxime. O illecebrosam figuram! Protinus jaculum divinam in hanc pulchritudinem id informe condo. In bonam rogo accipias partem, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Propera, mi rex; exorientem sentio in imis lumbis titillationem novam. Itane, Tullia? Nugæ! nugæ!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Motita nates, Octavia, ut ego motito. Agita pari motu: gratissimum illi et tibi. Egregie!</span> <span class="pageno target" id="page-178" title="178"></span><span>egregie! Ut fervent tibi crispantes lumborum nequitiæ!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Sursum deorsum, Octavia, rapida fuga enitere; et tu, Tullia. Opus opere vestro pernici properate. Agite, agite!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Æstuantes has et effrenas compressiones intelligo; exsilientis deliciosi fluctus e lumborum lacu sermonem intelligo. Vibra nates sursum versus, Octavia, et ego anhelanti opi fuero.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tullia! Tullia!... Me, Rangoni, rapis in furorem. Haud possum, quin clamem, continere insaniam meam. Stillatim sentio decidentem... Ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Pluviam...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quam Danæ Acrisio nata aureæ præferat Jovis sui. Imple, Tullia, imple!...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ meæ sunt partes, et impleo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bis jam, bis tu, Rangoni. Eh! eh!... et tertium ipsa ego. Ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ter scilicet ipsa e peculio tuo Veneri votum solvisti libens merito.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Salsiores salacioresque sane hæc urbs non habet puellas, quam estis ambæ. Gratior nullus esse queat coitus, quam hic fuit, etiam cum nudis Gratiis. Moriar si ingeniosiorem ad suavissimam parandam voluptatem noverit figuram Venus ipsa, gaudiorum indagatrix et inventrix!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Vis etiam mecum, Octavia, rem experiri? Interim ne mutes, Tullia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Volo, et vult Octavia. Sed fatiscent mihi lassitudine artus, timeo, ante absolutum opus.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-179" title="179"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut durus es! Ut durus tibi nervus quem in mollem libidinis caltham protrusisti!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Paulo, mi Lampridi, ruis vehementius quam defessa ferre possim. Perfice actutum, propera; deficiunt poplites, decido in latus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Venus te male perdat, Tullia! quæ tam bonam perdidisti fututionem, aut turbasti. Effero, effero lumbos, Lampridi; apertæ tibi sunt deliciæ meæ omnes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Mucronem summum hastæ volo in summa fissuræ ora, et in molli cadurdorum frictu ludere. Condona mihi hanc libidinem, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Condonat. Negas, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Do illi, negat mihi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Prehendam læva hac ego manu frameam, Lampridi, qua depugnas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Ah! domina, strictis his digitorum vinculis, quam perducis in lætum libidinum campum, dum ligas, duplo majorem mentula capiet voluptatem, duplici hoc cunno: tuo quem finxit tibi, Octavia, parens Natura; tuo quem hac subtilitate fingis mihi, Tullia, in manu industria.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Agite, agite uterque. Bene quidem mihi est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Quid vis, domina? Jam exsilit, jam furit æstuosa Veneris spuma. Age, age, age!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vora ecce, Octavia, igneum hunc ramicem. Et momento vorasti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Lampridi, Lampridi, fac, fac! Rapior in Veneris cœlum. Adige, ah! adige, ah! adige.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Ecce superest, sentis? quo irrorem</span> <span class="pageno target" id="page-180" title="180"></span><span>hunc juventutis tuæ florem. Ecce nectar invergo tibi, libidinis meæ victimæ, Priapi et Veneris sacerdos. Ecce... ecce!...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Perfecisti tu quoque, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Perfeci. Complectere me, Lampridi, fige osculum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te procacem et libidinosam pellicem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed meos mihi paulatim irrepit in artus nescio quæ lassitudo, quæ ignavo me torpore hebetat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Quiesces, mea Venus, postquam satiaveris me deliciarum tuarum fructu. Accipe etiam, si juvat, hanc in bonam partem fututionem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Abeas tu, si de mala unquam cogites, in malam crucem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Omnes, per Subigum! venustæ, ut est Octavia, puellæ partes bonæ sunt: nam aiunt totum pulchræ mulieris corpus cunnum esse unum. Sed, missis his nugis, transeamus ad seria. Porrige, Venus mea, porrige.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quo vis se situ componat, lætiori ut fruare concubitu? Sed venit in mentem. Erigam me in pedes, et resupinæ Octaviæ tibiam dextram quo potero altius tollam, ita ut calcibus lecti feriat cœlum. Alterum femur extendes, Octavia, qua contentione poteris. Sic aditus cunni strictior fiet, et eo jucundior ineunti. Agedum, tolle femur, Octavia. Præsto sis, Rangoni; conscende, admove calcar.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dicto citius factum. Quam hunc athletam, Tullia, habes obsequentem in hac palæstra! Agitas vero sursum deorsum, mea Tullia, vehementius</span> <span class="pageno target" id="page-181" title="181"></span><span>quam ferre possim. Luxabis, timeo, femoris compagem, ni caveas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Mirum profecto ludum ludis, Tullia. Nec quicquam opus est, Octavia, moveas lumbos: sola sufficit Tullia motus omnes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nullæ hic fere meæ sunt partes, præter patientiam quam libidini tuæ præsto. Cætera Tulliæ debes. Sed jam me ferit in intima voluptatum penu fervida vis. Oh! eh! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>At tu, Octavia, continua hac motitatione non incalescis ad summas delicias? Sed connivent tibi patrantes oculi. Resolveris, resolveris, video.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ita est, ita est. Agitur res intro. Ah! ah! Sustine tantisper, Rangoni, res agitur. Ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Deliciosum, æque ac tu es, scortillum Venus nunquam vidit. Mihi totam comedisti mentulam. Ut exilis, ut inanis redit ad me! Commodavi crassam, purpuream, fervidam. Redde commodatam, proterva. Quam reddis mea non est: non agnosco.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ulciscere sodalem hunc tuum cui hæc facta est injuria, Lampridi: nam vidi bibisse te medicati vini cyathum. Restitutæ sunt vires, et succrevit tibi torrens Veneris fons.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Bibi equidem, et cum vino hausi novos ignes, et sentiet mox Octavia tua.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Per ludum, per procacitatis vestræ intemperiem, interficietis me puto.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Abjice hos metus: qua infertur vita omni animantum sæclo, qui infert vitam, ne dubites, Octavia, non inferet lethum nervus. Tolle, Rangoni,</span> <span class="pageno target" id="page-182" title="182"></span><span>hanc tuam victricem Heroida in humeros tuos pronam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Cum sustulero, quid fiet?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tolle modo. Tu, Octavia, exili e sponda.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Fatiscunt mihi lumbi. Elephantem putatis esse me, non puellam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Delicata es, et delicate agis. Obsequere, corripe ineptam, Rangoni. Hæc tibi, Lampridi, paratur machina.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Exspecta, Rangoni, paulisper. In tuos me humeros conjiciam ultro.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Facto opus est, non dicto. Vide ut arrigit Lampridius. Facem conde ardentem in laternam tuam. Opportune, opportune!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Evolasti in veredum illum, Octavia, festivissime.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nunc, Rangoni, virginis brachia illega brachiis tuis. Aperi femora, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Aperi, dea mea, hera mea Venerea, horti Venerei tui amœnitates.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Aperi ipse tu; seræ admove clavim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Timebam sane nescio quid turpiusculi, ne qua non decet proscindi me velles.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Huic bonæ et amicæ volumus parti indulgere concussus et amores nostros. Sed festina, Lampridi, age quod agis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Postquam me misero intra Octaviæ femina, tu, Tullia, subleva utrumque, facilius ut possim dehiscenti spiculum vulvæ induere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam cito jussisti, tam cito actum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Istud, per meam fidem! sine magno meo</span> <span class="pageno target" id="page-183" title="183"></span><span>non fiet incommodo: uteri mei cutis ita distenditur ut jam findatur. Sed interea ægre subit, quod trudis, Lampridi, pilum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi. Non ibo recto tramite ad intimam Veneris sedem. Inflectitur paululum subintranti via, dum ima inflectitur corporis compages.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bene, bene!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Levi motitatione agitabo tibi, Octavia, eburnea femora, et opi ero insudanti Lampridio. At vero, ut fervent tibi rapidi concussus, Lampridi! Vectorem forte et vecturam projicies præcipites. Age moderatius.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid moraris properantem? Tibi... Ah!... Quid sistis currentem? Ah! ah!... Tibi male sit!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et tam cito tibi fluunt Veneris stillæ! Ut te amat Venus! Lenius vero inflammescit tibi, Lampridi, lubrica seminis vena? Fascinavit hic rigidæ mentulæ opes cunnus Jove dignus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Falleris, falleris! Nugaris. Oh! depluit!... deficio!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Et excipe has aliquot Cupidinei balsami... ah! ah! ah!... guttas, quæ deficientem deliquio solvant.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Concute, excute. Nihil, quod depereat Octaviæ meæ, extracto tubo, restet liquoris. Exsuge, Octavia, cadurdorum labiis, exsuge divinum mel.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Acta res est. Hæc me profecto fututio mirifice refecit libidinibus suis. Implevit gaudio, non vires exhausit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nunc depone, Rangoni, pretiosum onus.</span> <span class="pageno target" id="page-184" title="184"></span><span>Sinite autem, post tot pugnas, defessos amicæ vestræ tam venustæ artus paulisper quiete recreari. Videte ut pedibus vix suis ambulare potest. Debilitastis, improbi, puellæ teneræ poplitum nervos nervis vestris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Amabo, Rangoni, projice me in thori culcitram. Ego non conscenderim sola.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil hac lassitudinis simulatione proficis. Constitutum est his palæstritis decem pascere fututionibus amorem suum in te. Non prius ex eorum te explicabis amplexibus, pactis induciis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Humanius agite mecum, Heroes mei. Si me vultis ad vigesimam coitionem perducere, emoriar. Humanius agite, Hercules mei.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hac nocte, velis nolis, perages fututiones viginti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Monstrum! loqueris portenta.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Septem tibi hactenus pugnatæ sunt pugnæ. Manent te tres quæ desunt ad decem. Postea ego et tu secedemus in proximum cubiculum, ubi refici te et curari corpus id mihi erit curæ. Redintegratio prælii erunt hæ induciæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Admove mihi aurem, Tullia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Loquere, loquere, nec summissa voce.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Impudens fuero, si ausim. Admove aures. Prurit mihi horribiliter locus ille; uri sentio. Quid faciam? Ferre non possum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ah! ah! ridiculam, per fututiones vestras, Rangoni et Lampridi, ægritudinem!... Ah! ah! queritur Octavia...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Tace; pugno te impetam; tace.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-185" title="185"></span><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Queritur?... Amabo, mea Tullia, quid queritur?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Uri sibi...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid garris? quid garris?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Partem salacem, salax et procax!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Loquacissima es loquaciorum mulierum. Parum abest quin te oderim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Meministi Lauræ, Lampridi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Memini, et tui memini in me beneficii. Nam ejus in agro arasse taurum meum, beneficium tuum est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Illa scilicet ipsa est quam dedisti, Rangoni, Lampridio fruendam? Imposturam fecisti cupidæ puellæ et credulæ. Novum veræ amicitiæ pignus!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Si quid tibi dulce meum fuit, Rangoni, si me amas, Lampridi, narrate ut se res habuit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Dicat Lampridius; nam facti dux equidem fui; nullæ in hac fabula præterea meæ partes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Romæ eram occidente autumno apud Rangonium. Procacibus me cepit ocellis Laura, attamen casta et virgo. Contabescebam amore; illa deperibat Rangonium. Perceperat se amari et me amare. Nutrici puellæ persuadet se nocte concubia in Lauræ cubiculum admittat. Noverat anus puellæ æstus, et æstuanti omnes pollicetur amoris delicias si obsequatur. Obsequitur. Sed me sibi sufficit Rangonius. Hora, qua convenerat, hærentem cubiculi foribus manu anus ad puellam ducit jacentem in lecto, nam cæca omnia. Prope</span> <span class="pageno target" id="page-186" title="186"></span><span>cubabat in contiguo cubiculo Rangonii mater, a cujus sorore creta Laura. Monet anus nullis esse sermonibus locum inter nos; saltem summissa loqueremur voce, ne audiret hera suspicax. Addit, admoto auribus ore dum loquitur, rem cum virgine lentis concussibus et tacito Marte esse mihi peragendam, ne argutatio quassi lecti dormientem heram excitet a somno.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam sapientem et tetricum habuit hac nocte concubinum Laura! Præripuisti forte gravitatis laudem futuenti Catoni.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Salsa es. Virginem invenio nudam et, depositis momento vestibus, tenero corpori applico latus.—«Scis,» anus ad puellam, «de quibus monuerim te, filia. Fruendus tibi est Rangonii tui amor non absque aliquo doloris sensu, nam crasso, rigido et sævo effervet is amor nervo. Obmutesce tamen, si nolis utrumque perire.» Mox arripit mihi mentulam anus. «Ducam ipsa,» ait obmurmurans, «qua via est ad summum bonum. Tu, Laura, amplectere.» Conscendo. Applicat ultro catapultam; impello: subit fractas fores ad tres digitos latos. Manum amovet anus, et scrotum intra volam capit, digitisque summis leviter scalpit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid vero et secum et tecum Laura?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Altera illi manu nutrix sublevat nates, et ad capulum usque immergo ensem in tenerum virginis corpus. «Ah! ah! ah!» suspirat illa, et illico larga in ejus impluvium e stillicidio meo profluit libidinis pluvia. Alligat me amplexibus, osculis</span> <span class="pageno target" id="page-187" title="187"></span><span>terit, gemitus fundit lenes et suaves uxor facta, ut vidua solet turturilla. Anus officiosa utrique exprimit faventibus digitis mentulam: ne stillæ quidem virgo damnum passa est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>E virginis vero lumbis excretum nihil est ad opus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Sedatus belle est utrique libidinis furor. Sed dum femur alterum post alterum tollit, dum hac et illac exagitat se commotior, pubem pubi compingit elatis natibus, dum adfluentem libidinis excipit rivum suspiriis, commotionibus, procaci susurro, immemor indictæ legis, ecce Rangonii mater.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Timeo, timeo vobis. Loquaces impotentis œstri furores Rangonii matrem excitaverunt e somno?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Rem tenes. Quam perspicax fututricibus ingenium!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>«Quid, Laura, audio strepitus?» clamat matrona. «Sola es?—Solæ sumus,» reponit anus.—«Ostento in somnis viso,» subjicit Laura, «e lecto fere cecidi dum pavida mitto me in fugam.—Tam juvenis etiam deliras?» refert Margaris (id nomen matronæ). «Compone te ad quietem. Nugæ sunt hæc somniorum terriculamenta.—E lecto dejeci me dum sentio laborantem alumnam meam,» addit anus; et e composito hac illac dicens cursitabat perstrepens. Sed pavida me timido fovebat in sinu Laura complexu.—«Perii,» dicebat, «perii, cognate; forte et tu periisti, grave est; sed et tecum peribo, leve est.»</span> <span class="pageno target" id="page-188" title="188"></span><span>Ego vero, ne se perire sentiret, effundor in resupinam, pilum torqueo, Veneris ingero nequitias turgidas, fervidas. Post e cubiculo volentem nolentem anus excludit, nuptiis hilariter factis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Lauræ, ut tibi, Octavia, corpus succi plenum, sororiantes mammæ, sed non, ut tibi, dissitæ inter se. Ac si se ament, osculantur rivalis alteri altera.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc sane conjunctio præstabilis est ad voluptatis cumulum, non ad pulchritudinis laudem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ad voluptatis cumulum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Olim intelliges. Nunc vero id intellige unum: tibi tres deesse coitiones ad voluptatis cumulum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Vide ut jam jam illi gestiat militaturus Priapus in mentula mea! Vide ut arrigo! Sed volo nova via ad rem ire.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nova via? Non, per pruriginem meam! Non ibis nova via.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Peccavi lingua: volui dicere, nova figura.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ tandem erit? Occurrit ultro, vocant Hectoreum equum. Extende te supinum, Rangoni, hastaque illa fulminatrix hostem quærat intenta quem confodiat. Apte! Sed quid tam superbe te jactas, salax cauda?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dabis pœnas, improba, dabis. Quid facere vis me, Tullia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Surge, et aversa intra femina tua Rangonium subjice. Ejus machæra jacentis vaginæ respondeat imminenti. Apte collocasti te. Bene est.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-189" title="189"></span><em class="italics">Rangonius.</em> <span>O dorsum Dionæum! O lumbos eburneos! O incendiarias nates!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ab his abstine maledictis. Cunno male dicit qui natibus cum laude bene dicit. Video quo hæc spectet de natibus cogitatio. Prævaricatricem hanc odi laudationem. At enim sapis, Octavia: voravit tibi rudem mentulam, Rangoni, helluo cunnus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ades, Rangoni! En! en!... Ades, Rangoni, mihi opi! Hic elicit hamus, quem misisti in lacum meum, ex imo alveo summam mihi voluptatem. Ades, Rangoni!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Adsum, Octavia, adsum, adsum. Ades tu? ades tu?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Adsum et ego, et ego, et ego! Ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>O suspiria quæ velit esse sua Venus! Tam cito defecistis ambo? Nimis tibi cito, Octavia: ardet ecce Cupidinea fax quam in te oportuit extinctam, si summa perfundi voluisti dulcedine.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Quo te avertis fugitiva? Illudis mihi? Non vis me perficere? Satius fuit negasse.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ex animo loquor: deficio. Hæc me momento concertatio enervavit, quod intentius innitor poplitum nervis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Somnia! Velitatio fuit, non prælium. Clavam videbaris excussura Herculi, et temporis puncto defectam te viribus simulas? Somnia!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Omnes in me mei sensus stupent velut in se ipsi consepulti. Hæcne vivo? Quod præterea feceris, Lampridi, pudet fateri: ut mortui te corporis usu conscelerabis.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-190" title="190"></span><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Revocabo ad vitam hac vere Mercurii virga, flammescenti Veneris sceptro, ramo aureo. Vide, attrecta. Donabo te immortalitate: Venerea hac apotheosi eveham ad Deas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At!... at!... audin? Lampridi. Pultat nescio quis ad ædium fores inclementius. Quid id sibi vult? Dii, Deæque amorum præsides et antistites male perdant qui ludum turbatum venit tam egregium, quisquis ille sit præstigiator!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Increscit strepitus, ibo. Sed apertæ admisere fores qui ad nos venit citato gressu: in proximo est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Excedite, excedite. In paratum vobis recipite vos cubiculum, ne detis rumoribus locum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Occludite vero gynecæum id vestrum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vale, mi Rangoni. Vale, Lampridi, uterque utraque lux mea: ita me amicabiliter enecastis, suaviter delevistis! Hac vivacior morte vita nulla est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nihil est quod timeamus. Absunt mariti: ne quid servi, feræ suspicaces, de his nostris libidinibus subodorentur, diligenter cavi. Omnia sunt in tuto. Sed nosti Præfecti ingenium: vir est comis, urbanus, voluptatum amans ad famæ usque ludibrium. Noctes interdum insomnes solet exigere inter commessationum plausus, et ludorum insanias, cum adolescentibus quos aut in pretio habet, aut a quibus se vult in pretio haberi. Sermonum liberaliorum, jocorum et facetiarum habet participes quos aut amat, aut æstimat. Sic omnium sibi Ordinum hac morum suavi facilitate amorem conciliavit;</span> <span class="pageno target" id="page-191" title="191"></span><span>nec famam læsit. Per Venerem! homo est vita dignus qui scit vivere. Nam quæ a Venere, a Baccho, a ludicris vita abest, longe a vita abest. Sed vitandus quorundam hominum, qui se solos sapere putant, stultus livor. Nihil extra se, extra insipidos et fatuos mores laudant:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Reliquis iniqui judices, æqui sibi.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Eorum fugiamus oculos, Octavia, fugiamus Harpyas, humano vultu feras volucres, obscœnas, et rapaces. Nam sub censoriæ gravitatis specie pulchra omnia conspurcant, et honesta malefactis suis quæque conscelerant. Honestatis tamen habenda ratio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quem vero honestum vocas vivendi modum? Nam omnium minime conveniunt sententiæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Honestum est honestum videri. Nihil ultra quæ sub sensus cadunt, homines admodum investigant. Indue honestatis speciem. Qui sub ea diligenter latet, honestus vulgo audit. Indulge, sed sub honestatis imagine, libidinibus: honesta nihilo tamen minus eris. Si vero vel latum unguem amoto sipario videberis ab severa insipientium, qui soli sapientes videri volunt, disciplina discedere, maledictis insectabuntur, et velut conclamatæ perfida simulatione ejulabunt se sorti misereri, malevoli et immisericordes. Latent ipsi, incedunt larvati, et in id ut lateant summa cura incumbunt. Lateamus et nos. Orbis universus histrioniam exercet. In spectaculis laudamus aut damnamus, dum agitur comœdia, quæ ab actoribus palam aut fiunt, aut dicuntur</span> <span class="pageno target" id="page-192" title="192"></span><span>in proscenio. De his quæ intro aut fiunt aut dicuntur obducto sipario, nullus sermo. Judiciis in civili hac consuetudine sunt obnoxia quæ ob oculos omnium versantur, non quæ sub velo tegi et navari ludunt. O si videremus libero conspectu relicto sibi solos, et suis, quos indidit Natura, affectibus Magnates hos nostros, et superbos illos nescio quos demissionem animi simulantes, et ficta morum severitate affectantes viam cœlo! O si videremus! Sed ecce Lampridium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Esse aliquid, quod juvet nobiscum communicari a Præfecto, dixerunt, quos e pædagogio ad nos mittit, pueri capillati. Rogat se conveniamus si incommodum non sit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Quid facto opus, mea Tullia? Quid dabis consilii, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quod honestas suadet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Disjungi ab amoribus suis tam lepidis, tam festivis, tam ingeniosis, quis dixerit honestum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Moleste habeo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed parendum. Nam in hoc honoris gradu positi Magnates quod optant jubent, quod rogant imperant. Abite. Osculum da, Lampridi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Abibunt vobiscum deliciæ omnes meæ. Osculum da, Rangoni. O animæ dimidium meæ!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Mihi pro te præsenti erit tam dulce suavium quod aufero. Sed da plenum gaudium, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non dabo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Nec mihi?</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-193" title="193"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Neutri dabit. Cedite tempori, non amori, jocorum et libidinum solertes artifices.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em> <span>Me videat Juno pronuba torvis oculis, ni malim exire e vita, quam a vestris avelli amplexibus!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em> <span>Vobiscum hanc malim noctem ducere, Veneres meæ, quam cum Jove principum tutore omnes vitæ dies.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Excesserunt. Nunc fide humanis rebus, et magnas spes animo concipe! Exspectabat irrequietus infelicis Octaviæ pruritus viginti, plus minus, irrorationes: vix ventum ad octavam. I nunc, et fide humanis rebus!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Lumbi mihi impares huic labori; tu quidem impigris vales et pernicibus. Fortasse ad decimam læta et sana pervenire potui coitionem, nihil ultra passura. Voluptas non est, quod fatigat voluptatem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Interim irrumpentium in vallum tuum Rangonii et Lampridii fregisti impetus, exhausisti vires, ebibisti sudores, tu tam tenera, et lumbi delicati et mollis!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Excussere tamen mihi omnino somnum hæ petulantiæ; etiam si maxime voluerim, haud edormierim. Confabulandum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Venus tibi, sermone saltem libero et libidinoso, ad lucem continuanda. Sed schedion ecce humi video; Lampridio aut Rangonio excidit. Videamus quid in eo scriptum sit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Videamus; da legere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Accipe, lege.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-194" title="194"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Litteræ, nulla exaratæ arte, nullo ordine, puellæ esse se scriptas manu primo visu ipsæ fatentur.</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="center line">
+              <span class="large">LAURA RANGONIO</span>
+            </div>
+            <div class="center line">
+              &nbsp;
+            </div>
+            <div class="center line">
+              <span>FURORI SUO</span>
+            </div>
+          </div>
+          <blockquote>
+            <div>
+              <p class="pfirst"><span>Salutem non ausim tibi dicere quam a te exspecto infelix, quam salvam non cupis. Qua evenit maligni Fati dementia, ut me non conveneris, qua hora pollicitus eras cupidini meæ male sanæ? Interim non vivo, nec mori possum. Vivo tibi, lux mea; morerer tibi, quæ tua sum. Alterum suaviter blanditur ægræ animæ, alterius cogitatio cupidam tui deterret a laqueo. Vitam inter et lethum utriusque teneo confinium. Si venis, regredior ad vitam; si negas, curro ad mortem, nec longa via est. Nam absunt læta omnia; absum etiam ego mihi, cum mihi abes. Irrequieti æstus, trepidi metus, impotentes curæ, vallo velut facto circumveniunt miseram, facto impetu obruunt. Occurrunt, quocumque me vertam, cruces, si non occurris qui me tot malis, mihique furenti eripias. Nam, si me spretam sensero, putabo damnatam ad mortem, et peribo, quæ, a qua die amore tuo inflammata æstuo vesana, perire cœpi. Advola si vis restitutam bonæ menti. Vale.</span></p>
+            </div>
+          </blockquote>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vere acumine et vi ingenii pollet Laura, quæ tam scite scribit. In ejus Venere quot putaverim inveniri Veneres, quæ adeo ingeniosa est!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etiam Rangonium suos admisit in amplexus? putabam uni Lampridio lumbos movisse.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-195" title="195"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>In puellæ medullis hæserat incendium; jam in locis pruriginosus furebat æstus, quos ignota antehac Venus consecraverat sibi ad libidinem. Nocte tota hac illac, ex impotentia amoris, versavit per thorum tenellos artus. Uri se dicebat. Credebat nutrix furere. «Medebor huic tuo morbo, nata,» dicebat. «Sed paulisper tempera tibi ab his ineptiis. Spera bene: qui te conjecit in furorem, sanabit læsam mentem. Ne desperes, amabo. Abeant hæ intemperiæ quæ tibi nocent, me necant!» Mane facto recta volat ad Rangonium anus, refert ut se res habeant; soletur amantem puellam rogat, salvam velit pulchritudinem Jove proco dignam. Perrexerat Rangonii mater ad villam duo distantem ab urbe milliaria prima luce. Quid faceret juvenis? exorari se patitur: sequitur anum quo ducit. Invenit sedentem in thoro puellam capillis, ut Mænadem, passis, suspiriis macerantem molle pectus, tumido lacrymarum imbre oculorum obscurantem soles qui Solem obscurent. Ut videt intrantem, conjicit se, ut erat, seminuda in pedes. «Venisti ad me,» inquit e collo pendens, «venisti ad me, præstigiator, ut mentem adimeres mihi hactenus nullius labis consciæ. Redde me mihi puram: non potes; dono da te mihi proprium et constantem: potes.» Sub hæc, fluxere ex oculis lacrymarum uberes rivi.</span> <span class="target" id="nulli-cedebam-adjicit-ex">«Nulli cedebam,» adjicit, «ex</span> <span>nobilibus quas in pretio sunt. Splendebam honestatis laude; uni tibi, ut gratificarer, cessi. Ab omni, eodem temporis puncto, mea laude cecidi, cum insano ultro tuo me amore accendi. Misereat</span> <span class="pageno target" id="page-196" title="196"></span><span>te mei. Aut fac, si potes, mea sim: sed ut me novi, non poteris. Aut fac meus sis, et ex animo sis: poteris. Sed, ut te novi, noles; quia amplexus tuos Veneri servas Venere dignos.» Quid plura? Onerari se diutius probris non est passus Rangonius. Pax inter eos convenit. Pellicis Deæ afflante numine, magna cum utriusque voluptate sacra Veneri facta.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et sedatum prurientis Lauræ salax œstrum ut et tui furores in Ursinæ villa, honesto lupanari?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Inhonesti vocabuli maligne detorques significationem. Stulte loqueris. Accipe. Lupæ sunt et meretrices quæ, nulla voluptatis habita ratione, pretio merent, aut merere vulgo audiunt, putidæ, e misera et jejuna plebecula. Quocunque protervæ se tulerint, lupanaris secum sordes invehent; ignominiosum ipsæ sunt sibi opprobrium. Verum in alto, ut nos sumus, conditionis gradu positis, turpis hæc non convenit appellatio. Ex cujusque sorte et dignitate quæque æstimanda, ut judicium feras. Lupa et lupanar inventa sunt vocabula ad ignominiam fortunæ, non morum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bellum documentum! Sed, puto, duodecim jam exceperas pila in parma tua, cum has interturbavit Rangonius nequitias tuas, meas moturus. Narrationis tuæ filum abrupit; volo ad finem persequaris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Volo et ego.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Venus Aloisium Fabriciumque male perdat, rebellantes in naturalem voluptatis honestatem nebulones pessimos!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed ingeniosi aiunt in hac re esse nihil</span> <span class="pageno target" id="page-197" title="197"></span><span>quod vituperio admodum dignum sit: nam aversum spelæum esse muliebris partem corporis, ut sunt et manus; igitur haud gravius delinqui quam si viri mentulam uxor manu pertractet. In eo peccari si fœmineum hortum imber non irroret genitalis. Atenim quidquid id sit, Octavia mea, res mihi videtur saltem ridicula, si non turpissima.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>At mihi et ridicula, et fœda. Nam quæ voluptas hæc esse potest, sexum alterum alteri illudere opicis furoribus ardentem? Quis hanc non abominetur infamiam, qui humanitati velit honorem haberi qui debetur? In puella qui tam perverse ludit, venusti sane corporis violat dignitatem. Nescio quo pacto hic invaserit furor nostrorum hominum mentes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Cujusdam constellationis id fieri nequitia dicunt cœli interpretes Astrologi, quæ ultra Alpes pestem suam non æque afflat nascentibus. Hoc maxime Itali Hispanive puerorum puellarumque delectantur munere. Cum petunt a nobis, corollarium; cum a pueris, officium vocant. Oscis populis lusus fuit non inhonestus. Scis quam ingenio Græci præstiterint? Callipygam, pulchris natibus, Venerem coluere, et sororibus callipygis pulcherrimæ puellæ pulchritudinis laudem concessere. Is non oculorum fulgetris, non oris venustati, sed pulchris natibus honos habitus. Sane qui femina non oderit, nates odio non habeat necesse est. Negabis femorum esse radicem, et ab origine potiorem partem?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sed jucundæ visu, gratæ tactu, faciant visui tactuique delicias. Aliud quicquid gaudii qui</span> <span class="pageno target" id="page-198" title="198"></span><span>præterea ceperit, horribile catharma quod auras funestat et aera, eum judicaverim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Bona verba! Quid illi probro verti debeat non video, qui in fictitii hostis simulacrum experitur quid, cum justa conseritur pugna, in figendo pilo possit, quod mox torqueat verum in hostem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quam passa es contumeliam, ludicrum vocas?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Negabis tu de Caviceo? Tuus te rubor, quo offunderis, arguit. Minime es impudens. Quid insultas mihi, nugatrix?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Semel ac iterum, fateor, periculum Caviceus fecit an posset, nec potuit; postea constanter abstinuit. Pomeridianis horis voluit cum nuda cubarem. Suaviantem, blandientem, prurientem nova incessit libido. Supinæ molli tactu palpabat nates—«Subleva, Octavia mea,» ait, «marmoreas has nates genibus innixa. Fave amori meo quem in furorem vertis. Pateat pars utraque, et hæc bona, et hæc postica. Permitte petat æstus meus libidinosus quam optaverit: nihil inde peribit tibi, confide. Rore demulcebo tibi suo intimos Veneris locos; pleno et vero tibi gratificabor coitu. Incipiam opus in sequiori, perficiam in bona. Sic tibi abunde mihique satisfiet.» Parui, et eunti ad Venerem objicit se bivium: regia illa via, abrupta et sentibus obsita hæc. Huic vero admovet catapultam, proficit nihil; colliquescit inter reciprocantes anhelitus et vehementes concussus in sudorem.—«Nihil ex voto ages,» dicebam, «vis qua nec calamo via esse possit, trabem trudere magnam et crassam? Vis</span> <span class="pageno target" id="page-199" title="199"></span><span>disrumpi me? Vis diffindi, et e duobus lacunis unam fieri?—Ita est, Octavia, insanio,» reponit, et momento passerem demittit in patentiorem subtus libidinis nidum. Post aliquot dies idem conatus, idem exitus. Destitit iterum ab incœpto, et qua utrumque juvabat, divisit me.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ mihi hac super re contigere cum Callia, ipsa narras: eadem omnino; nisi quod viæ difficultatem oratione etiam adjuvi, ut difficilior videretur. «Fœmina nupsi tibi,» dicebam, «et fœminæ quæsivisti amplexus. Prolem sperasti ex me et gaudium; sed qua fœmina sum et gaudium tibi et prolem creabis; nec honestatem lædes, nec pudorem meum fatigabis. Si vis liberos, finge tu tibi in hac generis humani officina faber præstans; si vis voluptatem, hic scaturit fons omnium voluptatum quas illecebris et jocis suis procax Venus condire solet. Accede ad hunc fontem. Nec nimis declivis via, nec confragosa, nec item, quam opus sit eundi ad amorem, latior. Actum dixeris potius quam viam. Hac age veredum. Ambulabit, per Venerem! læto passu, nec, ut facit, tam inani labore vexabitur. Quærit ubi deponat onus, et melius inveniet viam si quærat solus, si laxes habenas.» Risit Callias, et:—«En laxo,» ait; «suo se nunc agat ipse ingenio: nam ingeniosa res est mentula, si quæ alia.» Confestim in stabulum recondit se quod apertum sensit sibi, et onus magna cum utriusque voluptate post paulo deposuit. Nec, post hos impetus furientis et cæcæ libidinis, quicquam</span> <span class="pageno target" id="page-200" title="200"></span><span>tentavit Callias quod molestum mihi aut indecorum utrique videri potuerit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>His super nequitiis quandoquidem nobis est sermo, rogo, Tullia mea, aperi, si me amas, veros animi tui sensus, et rem omnem fando explana, ut nata est, ut excepta a salacibus hominibus, ut invaluit, ac qua tandem factum sit ratione ut quosdam ad se pellexerit populos, alios tamen bene multos non attigerit. Advectum e Stgyiis specubus sulphureum hunc opinor ignem, qui puros casti amoris igniculos mixtura sua pestifera inquinaret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Recte judicas. Sic autem se res habuit. Omnes ullo absque discrimine homines,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>...Qua sydus currit utrumque,</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>iisdem moventur affectibus, ex eadem materia et pari membrorum compage. Pariter omnes feruntur ad libidinem. Appellant vero libidinem acrem illam et vehementem cupiditatem, non tam inferendi in alienum corpus et alienos sensus summi gaudii, quam ex alieno corpore capiendi. Amant illas alieni corporis partes ad effrenatam usque impotentiam, quarum ope ex suo aperiunt sibi libidinis rivos, et ex medullis suis salax ille excitur humor quem semen vocant, quod, cum in arvum nostrum profluxit, hominem generat. Eo in effluvio, et nosti, Octavia, felicitatem inveniunt quam quærunt in nobis. Exsiccata Veneris vena, vides ut fastidiant bona nostra, ut basia, amplexus, et alia Veneris dona nihili faciant, et aut in fugam conjecti abeant retro, aut hebetes et</span> <span class="pageno target" id="page-201" title="201"></span><span>lapidei conticescant. Ita, qui vino et cibis ingurgitaverunt se, illis nec vini, nec ciborum cura. Enimvero propensiores nascuntur ad amorem sexus nostri, et incitatiores ad corporum nostrorum usum, qua fœminæ sumus, impellente scilicet Natura rerum parente.</span> <span class="target" id="sic-enim-immortalitatem">Sic enim immortalitatem</span> <span>pollicita est, si sexus misceatur alter alteri. Sed id omne seminis, quod in lumbis virorum mulierumque concoquitur, necessario generationi non debetur. Hæc est, aiunt, sapientiorum sententia. De hoc semine idem volunt fieri judicium quod de plantarum arborumque semine. Frumentum vide ut partim animalium servetur usui, et ab iis absumatur, partim ad sementem. Relicta glande Ceres mortales docuit artem e frumento panis conficiendi, cui id nomen inditum, quod figura Panos imprimeretur. Ea pars ventri data et deliciis: nihilo tamen minus indignari Naturam quis contenderit? Ex aliarum plantarum seminibus, quæ homines nulla necessitas, nulla voluptas jussit legere, sua sponte partem rursus terræ mandat Natura, unde novæ exsurgant plantæ, partem aliam perire ægre non fert. Non dissimiliter, aiebat Socrates, aiebat Plato, hominis procreationi aptum semen stultum est in mente id Naturam habuisse, ut totum impenderetur hominum generationi. Præterea, quid vellet ultro ipsa edocet. Nam in corporibus nostris, Octavia, via est etiam semini qua extra vulvam, dum gerimus utero, mittatur: quæ non esset si uni tantum rei Reginæ Naturæ decreto esset inserviturum. Homines vero, quando libet, et ut libet, remittuntur; sed in nostris tantum amplexibus, et in eam</span> <span class="pageno target" id="page-202" title="202"></span><span>corporis partem, quæ cessit generationi, seminis procul dubio haberent fundendi facultatem, si cudendo homini hæc foret materia uni destinata. Deinde cum fœcundo impleti nobis semine uteri tument, et ad sextum, octavum, nonumque mensem pervenit imprægnatio, cum immo urget languentes partus hora, non negant maritos rem habere nobiscum jure posse, et sane habent. Igitur impendi necessario homini procreando semen deberi, alio nequaquam præterea usui, a vero abhorret. Nam, illo tempore,</span> <span class="target" id="novae-impraegnationis">novæ imprægnationis</span> <span>quæ reliqua spes nisi ad improbitatem fatuo? Ex iis quæ consequantur intelligis, Octavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Intelligo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hinc sane factum ut Medici insertis pessariis, sic loquuntur, ægras ad voluptatem moveant puellas; ex imis locis purulenti seminis pigra fluenta exsolvant. Unde variæ morborum pestes non nuptis. Nec ideo Medicinam damnant, ejusque opi inurunt notam scelestæ ullius licentiæ. Sic contabescentes videmus recreari, et ad vitam revocari morientes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sic bonæ restituta est valetudini Livia cognata tua, menses septem antequam nuberet pallida, velut pædore obsita, exsanguis, et vivum mortis simulacrum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>His rationibus factum, quæ quadam, sed falsa, veritatis specie relucebant, ut quæ primum quorundam delicatiorum erat intemperantia, omnium tandem aliquot in terris facta sit. Mulieres sibi delegere quarum in campum descenderent prolis causa, non amoris; quas prægnantes pro damnatis</span> <span class="pageno target" id="page-203" title="203"></span><span>haberent, a commercio omni suo arcerent, in penetralia domorum abigerent, nec osculis nec amplexibus amplius dignarentur. Injuriæ miseris et criminis loco erat matrem esse. Asiaticos apud Reges sordebat fere sexus noster. Bagoas in deliciis Dario fuit, Alexandrum etiam incendit. Componuntur populi ad exemplum Principum quibus subsunt. Eadem infamia omnes in omnibus vitæ et conditionum gradibus tenebat. Eodem omnes furore ardebant, plebs, magnates, et reges. Philippum, Macedonum regem, hæc insania confodit, Pausaniæ manu quem oppresserat. Hæc Julium Cæsarem Nicomedi regi subjecit, omnibus hominibus in fœminam vertit, ut omnibus mulieribus vir erat. Augustus id dedecus non fugit. Tiberio et Neroni pro laude fuit. Tigillino nupsit Nero, Sporus Neroni. Trajanum, optimum principem, pædagogium comitabatur Orientem totum victoriis peragrantem. Venustorum et formosorum turmam puerorum, quos in complexus suos die nocteque ciebat, pædagogium vocabat. Antinous Adriano pro domina fuit, Plotinæ rivalis, sed felicior. Mortuum luxit Imperator, et qui in vivis esse desierat, retulit in Deos, aris et sacellis consecratis. Antoninum Heliogabalum, Severi nepotem, per «</span><em class="italics">omnia cava corporis</em><span>,» ut loquitur vetus scriptor, Venerem excipere solitum sua tempora pro monstro habuere. Huic etiam Veneri severa Philosophiæ gravitas saltavit, pæderastiæ choro mista. Alcibiades et Phædon cum Socrate dormiebant, si quando alacrem vellent præceptorem. Ab tam sancti viri amoribus duxit originem hæc dicendi in Venereis formula,</span> <span class="pageno target" id="page-204" title="204"></span><span>«</span><em class="italics">Socratica fide diligere</em><span>.» Omnia Socratis facta dictave omnibus Philosophorum sectis sacra. Illi sacellum conditum, et ara erecta. Facta legis vim, dicta oraculi autoritatem habuere. Philosophi ab Herois, nam inter Heroes relatus Socrates, indigetisque sui exemplo non descivere. Lycurgus, qui Laconum legislator, aliquot ante Socratem sæculis, bonum et utilem esse posse civem negavit cui non esset concubinus amicus. Volebat nudas virgines in theatro palam exerceri nudas, ut liberior hic aspectus amoris aciem, quo natura ferente rapiuntur ad nos homines, obtunderet, et in amasios et sodales ardentiorem converteret: nam non ita tangunt assueta. De poetis quid loquar? Anacreonta urebat Bathyllus. Plauti pleræque omnes facetiæ versantur circa hæc. Hujus sunt generis:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Faciam quod pueri solent, conquiniscam ad cistulam;</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Et</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Conveniebatne machæra militis in vaginam tuam?</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Ille imo poeticæ artis apex Maro, qui Parthenius appellatus ab ingenuo et ingenito pudore, Alexandrum dono sibi a Pollione datum amabat, et sub Alexis nomine laudavit. Ovidium idem morbus tentavit: prætulit tamen puellas pueris, quod voluptatem his in lusibus vellet communem, non sibi propriam. Amare se Venerem, ait, «</span><em class="italics">quæ utrimque resolvat</em><span>.» Hinc fieri «</span><em class="italics">quod pueri amore minus tangatur</em><span>». Quum se negligi viderent puellæ ab iis quos</span> <span class="pageno target" id="page-205" title="205"></span><span>amarent, et uxores ab iis in quorum sacra per nuptias venerant, si muliebri tantum mererent stipendio, ad puerile deflexere officium. Eo res adducta vecordiæ, id etiam novis ut prius nuptis extorqueretur, dehinc per puerum ad puellam iretur, uterque utrique uno in corpore sexus confunderetur. Priapus, in Veterum lusu, qui accesserit ad stipitem suum olerum fur, hunc daturum minatur,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Quod virgo prima dat nocte cupido marito,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Alterius loci dum inepta vulnus timet.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Fingit, nam quidlibet audendi æqua fuit semper potestas pictoribus et poetis, Valerius Martialis sibi uxorem obmurmurantem nates etiam esse, quo deterreret a puerorum amore amentem; Junonem hac ait parte placere Jovi; nec tamen se suaderi: aliam esse pueri partem, aliam fœminæ. Utatur uxor parte sua jubet. Sed sedebant in fornicibus pueri puellæve sub titulis et lychnis, illi fœmineo compti mundo sub stola, hæ parum comptæ sub puerorum veste, ore ad puerilem formam composito. Alter venibat sexus sub altero sexu. «Corruperat omnis caro viam suam.» Vide quam fuerit hic usus frequens puerorum puellarumque sexum mentientium. Ecce Ganymedem Junonemque certatim Jovi clunes et illum et hanc porrigentes, bona sua de postico thesauro jactantes. Nec religionis violatæ, qui hæc commentarentur et fabularentur impostores, nec impietatis rei facti, qui crederent aut stulti aut libidinosi. Miseri humunciones quo non irent</span> <span class="pageno target" id="page-206" title="206"></span><span>præeuntibus Diis? Jovi Ganymedes in deliciis, Apollini Hyacinthus, Herculi Hylas:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Cui non dictus Hylas?...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Antistes Majestatis Jupiter, Scientiarum Apollo, Fortitudinis Hercules. Prima mali sedes Asia: nec tamen Africa ab hac peste pura, quæ per contagium mox Græciam et contiguas Europæ partes pervasit. Orpheum in Thracia fæculenti ludi inventorem et suasorem spretæ Ciconum matres,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Inter sacra Deum nocturnique orgia Bacchi,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Discerptum latos juvenem sparsere per agros.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Celtas narrant vetustis illis temporibus, si qui se hoc a morbo præstarent incolumes, ludibrio habuisse: nec munerum, nec honorum participes erant. Qui puros sibi servarent mores effugiebantur ut impurati. Non juvat in publica totius civitatis dementia esse solum sapientem: et quia non juvat, nec etiam decet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quis te inter homines eloquentiores dicendo superet? Quam ingenue, quam ingeniose effers quæ dicis omnia!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Celtarum nomine non ii tantum comprehensi qui trans Alpes in Gallia vivunt; sed omnes ad Occidentem positæ nationes, quarum in numero sunt et Itali et Hispani. Nunc omnium maxime hominum Galli odio insuetæ Veneris flagrant; quos polluit, ultricibus purgant flammis: ferri aciem sufficere non putant ulciscendæ castitati. Mirantur</span> <span class="pageno target" id="page-207" title="207"></span><span>Itali et Hispani; nam satius est de populis sub Mahometis jugo depressis non dicere. Gallos, et qui ad Septentrionem vergunt, stupidi dicunt esse ad voluptatem sensus; sincerum, ut sibi, voluptatis inesse gustum negant. Nimirum nos fœminæ acuimus ipsæ in nos virorum nostrorum ingenia ad voluptatem alio investigandam, quam vix, ac ne vix quidem, inveniunt in nobis plenam et solidam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non intelligo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelliges ut ego. Patentiora sunt nobis Italis, Hispanisve (quis neget?) Veneris ostia. Non Veneri facere, qui peculiatus vasatusque ultra modum non sit, sed dixerit in porticibus amplis jaculo ludere. Quæ facile admittit ineuntem, minuit concha voluptatem. Comprimi, exsugi gaudet mentula; si liberius spatietur, male habet. At in aversa Venere se res commodius habet. Difficilis ingressus irrumpenti mentulæ, et cum irrumpit, locum non implet modo, sed disrumpit. Dehinc nulla stadii capacitas nisi quam velit cursor. Accommodat ultro se hospitium hospiti, musculi ut contenduntur, ut laxantur. Vulva vero cum semel aperta horribili hiatu, ars nulla, mulieris nullus aut situs aut motus, faciet unquam quin laxa, quin aperta horribili hiatu pateat miserabili mentulæ, ad contumeliam concubitus. Hinc amatores turpis delicii apud nos multi; ex adverso, apud Gallos Germanosque pauci. Nam sub septentrionibus non ita fœminæ lati fundi sunt. Frigore restringuntur membra omnia quasi concreta. Ideo cum habeant omnia in legitimo mulierum censu quæ voluptati favent, quid expeterent ultra</span> <span class="pageno target" id="page-208" title="208"></span><span>quod illis in penu est? Sane, qui apud nos peculii laude prædicantur, bene mutoniati, nec pædicantur, nec pædicant. Hæc sunt, Octavia, quæ volebas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Oblita es dicere utrum hanc Venerem probes an abomineris, ut ego, medius fidius! abominor.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Si probem, sana non sim. Vox cœli fulminatrix, vel terra obmutescat, hanc condemnat socordiam. Lucianus argute de utraque edisserit Venere; nullam damnat. Nescias quam judicaverit alteri præstare. Achilles Tatius in</span> <em class="italics">Clitophonte</em> <span>non dissimiliter ambiguo animi sensum condit sermone malignus. Græci ambo. Latinos inter scriptores nullus nec damnat, nec laudat. Quod mirere, legislatorum vetuit nullus: scilicet voluptates, quæ jugulum non peterent, crimini non adscribebant. Bona ego fide agam, non illa Socratica. Omni supplicio, omni contumelia digna postversa Venus. Cogitationes alterius sexus sponte in alterum cadunt. Vim naturali facit propensioni, qui Venerem quærit in puero. Cupido amorem adspirat: quis pædicavit Cupidinem? Nec pædicare se patitur, nec pædicari. Ut primum cœpit in venis amoris libido fervere, sane in fœminarum amplexibus adolescentes præsentiunt, inconsultis, præter se, omnibus, positam esse sibi medicinam, qua sedetur ignea tempestas. Ex ephebo exeuntem accendit hunc puella, hanc puer. Mutuis capiuntur desideriis; alter in alterius cupiditate contabescit. Hic amoris cursus. In adversa hac parte tingit, quæ in tenera mittit pectora Amor spicula. Ut alio deflectat, meditato opus est</span> <span class="pageno target" id="page-209" title="209"></span><span>et multo rerum usu. Non Natura, sed corruptis has afflant furias corrupti mores. Si sequior pars huic efficta esset usui, esset etiam accommoda. Posset nervus salax magno absque labore, absque periculo coeuntium se intro penetrare. Devirginantur etiam ante pubertatem nec satis viripotentes puellæ. Certum est in primis conflictibus dolorem inferri; sed intra paucas evanescit horas is dolor, quem brevi consequitur voluptas summa. Ægrius multo se res habebit, si qua non fert Natura, puella petatur, aut puer. Et acerrimi incutiuntur oppresso cruciatus, ac plerunque, si crassior infindat contus, teterrimi ex ea morbi petulantia enascuntur, quos nulla Æsculapii curet industria. Disruptis musculorum vinculis, contingit postea excrementa effluere etiam invitis. Quo quid turpius? Novi tam diris inde afflictatas fœminas nobiles ægritudinibus enatorum et pullulantium ulcerum, ut sanitati, post duos tresve annos, vix sint restitutæ. Ego quidem ex Aloisii Fabriciique sacris amplexibus non evasi omnino sana. Primum dum pila infigunt, vehementem tuli cruciatum; mox levis ægram solata est titillationis umbra. Postquam vero domum redii, ardentissimus rursus me dolor cepit in ea parte quam laceraverant: incendio torrebar prurienti. Et sane Ursinæ ope ignis hic sacer vix restinctus est. Pereundum erat miseræ neglectis vulneribus. Tu, Octavia, in primis pubertatis diebus tenera et delicata, ut es, non ita cito ad Venerem perduci potuisses. Ut venisti ad plenæ pubertatis annos, omnes fregisti rigidissimi et crassissimi mucronis impetus fere illæsa. Quid vero de te, horreo</span> <span class="pageno target" id="page-210" title="210"></span><span>dicere factum esset, alia si parte tantæ molis catapulta furores suos in corpus tuum impulisset? Nec me movent quæ in causæ defensionem humani generis hi hostes, pædicones et exoleti, adducunt argumenta, ex rerum natura, ex moribus, ex hominum quorundam aut dignitate, aut claritudine. Nemo persuaserit sibi sapiens, humani seminis jacturam, quæ sponte fit, omni flagitii labe carere, aut sane hominem perdere probro verti non debere. Qui semen mittit non in muliebrem sulcum, vult perdere hominem, et perdit qui fingi potuisset: homicida et adulter. Nondum etiam nati enecantur purulentam per hanc voluptatem homines. Vita adimitur quæ negatur. Cum laborat in adytis suis Natura perficiendo semini, generationem spectat, non libidinem. Voluit in mutuos amplexus venire, fœminam quam partus difficultas, virum quem educandorum liberorum cura longe averteret. Ad generationem pellexit, quam nudam et solam refugerent, caris caræ voluptatis illecebris. «Sed in prægnantis arvum quod injicitur semen, quis neget,» aiunt, «perditum iri?» Nugæ! Dicunt Medici novo rursus fœtu augeri posse prægnantem fœminam, si ineatur. Hinc factum narrant, ut quæ partum jam effuderat in lucem, aliquot tamen post dies alio sit partu facta mater: superfœtationem vocant. Quis omnipotenti artifici Naturæ materiam non credat, ex qua scilicet edat opera quæ solet fingere? Quis non fidat Naturæ? Frumentum vero, atque similia, semen non sunt, ut nugantur, sed fructus perfecti, qui suum in se continent semen, cujus vi et facultate</span> <span class="pageno target" id="page-211" title="211"></span><span>renascantur. Bos, aries, gallus gallinaceus, animalia similiter sunt absolutæ perfectionis pro genere suo. Quis ab eorum nos velit esu abhorrere, quod scilicet, quo speciei cujusque suæ perpetuitati provisum, in iis lateat vitale semen? Nulla Naturæ fit injuria: nullam profecto in frumenti et fructuum usu et esu fieri, perspicacissimæ Philosophorum sectæ fassæ sunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bene quidem; sed tecum mores pugnant longo usu comprobati, et magni in omni ætate viri.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nulla temporis diuturnitate mali adipiscentur autoritatem mores quæ bonis debetur. Tam multæ ab orbe condito scelerum facies, cædes, latrocinia, veneficia. Quis propterea aut laudet, aut ferat? Vastari pestilentiis et crudelium contagio morborum civitates et urbes, familias internecione deleri, nihil novi: quis ideo pestes et morbos mala esse negaverit, quod ab origine rerum ad nos usque continua damnorum serie manarint? De rebus per res ipsas judicandum, non per adjuncta. Itaque ut ævi diuturnitas infamiam nequaquam elevat, sic nec vel celeberrimorum virorum laudes flagitii laudi esse possunt. In alto lucentes iis se nebulis obscurarunt, iis se e summo gloriæ gradu deturbarunt furoribus. Enimvero non omnes qui honore et fama florent hæc tetigit tabes. Ab eo se contagio major se numerus servavit incolumem, ne dubites. Quibusdam in terris tenebricosus furit hic æstus; major tamen numerus, si magnates, si plebem, si omnes spectes ordines, sanus viget; horribili huic morbo</span> <span class="pageno target" id="page-212" title="212"></span><span>imperviam tuetur virtutem, et ab omni scelere puram. Demum, ut judices bene et sapienter, de rebus judicandum per res ipsas, non per adjuncta.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non miror Turriani illius tui, qui ab hac se ostendit alienum salacitate, adeo aspectum placuisse oculis tuis, sanctæ scilicet et gravi fœminæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam hic dicendi calor abrupit, repeto narrationem, inepta: nam mones. Proximus successit Aloisio et Fabricio Turrianus. «Quæ indulgentia tua passa est, dea mea, tam pulchrum corpus contaminari, et cœlesti formæ illudi? Vis qui debetur formæ et nobilitati tuæ ultum eam honorem,» inquit, «quem violarunt? Vis utrumque ad aras tuas, dea mea, namque eris mihi semper dea, mea manu ultrici cædam?—Nolo,» respondeo; «sciebam qua lege in hanc palæstram descendi. Usi sunt jure suo. Sed generosam tuam laudo ingenuitatem. Tanto amo te ardentius, quanto ardeo vehementiori in eos odio.» Hæc dicens suavium dedit, Octavia mea, quod illecebris ipsa suis procacioribus videri posset respersisse Venus. Surrexeram e lecto, nuda eram, arrigebat. Nec mora; mammam manu utraque prehendit utramque, et intorquens intra femina spiculum fervidum et durum:—«En,» inquit, «Domina, ut te appetit hoc telum, non quo lethum, sed læta omnia inferam tibi. Sis, precor, dux ipsa cæcutienti mentulæ hoc in cæco itinere, ne aberret a scopo: nam manus meas ab hac felicitate, qua fruuntur, haud dimoverim.» Facio ut fieri volebat. Appuli ego igneum telum ad igneum ostium.</span> <span class="pageno target" id="page-213" title="213"></span><span>Sensit, impellit, et infigit. Vere præstabilior Venus est hominis qui placet aliorum hominum omnium amplexibus, quantumcunque sint illecebrosi et meretricii. Momento, et ad alterum alterumve concussum, resoluta sum incredibili cum titillatione, ita ut parum defuerit quin deficerent poplites mihi. «Siste, aio,» fugientem animam.—Scio qua fugit,» refert subridens. «Tibi scilicet elapsuram per id infimum putas ostium quod teneo; sed ecce occlusum id est aptissime.» Dicens, contentione quadam spiritus summa, faciebat ut incresceret moles turgentis mentulæ. «Et retro repellam fugitivam animam,» adjiciebat; acerrimos etiam motus ciebat. Altius ad vivum persedit mucro. Ea vi sursum dulces ingerebat impetus, deliciosos penetrabat furores, ut, quando certe omne non poterat corpus, saltem cupiditates omnes, desideria, libidines, cogitationes, animumque amentem illac in corpus meum effunderet libidinosis nixibus. Demum, cum sensit liquidi æstus adventantem vesaniam, manus natibus meis subjicit, sublevat in æra. Ego furentes artus arctissimis brachiorum alligo complexibus, et femorum tibiarumque alterno volumine, femora natesque: ita ut ejus ab collo penderem vibrata ex humo. Sic pendebam quasi clavo affixa. Dum in longum labor trahitur, iterum non segnem me solvit Venus in Venerem. Temperare mihi non potui quin exclamarem, acriori amoris œstro percita: «Sentio omnes... sentio Junonis cum Jove concumbentis delicias omnes! Feror in cœlum!—Noli,» respondet Conradus, «mortales</span> <span class="pageno target" id="page-214" title="214"></span><span>nos prius deserere, dea, quam Conradum tuum donis Veneris tuæ satiaveris, tuæ feceris immortalitatis et felicitatis participem.» Eodem temporis puncto exundantis seminis humescenti igne genitale arvum conspersit Turrianus, quem Venus et Amor omnibus suis agebant furoribus in libidinem. Hedera non ita nuci hæret circumvoluta, ut hærebam Turriano brachiorum femorumque amplexu conjuncta. Vix perfecerat, adest Conradus: «Quid? me vultis,» inquit, «solum marcescere? Nam Florentini nebulones illi secessere. Nescio quo malus eos dæmon suos quemque exegerit.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quos ivisse velim in crucem, qui ipsi tibi crux fuere per furores suos!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>In proximum exierant lucum tiliis virentem et ilicibus, puro aere vires recreaturi fessas et languidas, pigri et ignavi. Conradus sedentem in thoro his dictis aggreditur: «Homo Germanus, imposturam, quæ tibi facta est ab improbis, moleste fero. Excandescere scias non minus quam Turrianum. Sed dic quid fieri velis, si quidem cordi tibi est. Taces?» Nam tacebam, et abscesserat Turrianus. «Ego,» inquit, «bona fide tibi aperiam omnia.» Et sub hæc subsultantem sibi egregie mentulam, mihi femina aperuit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et sic tibi aperuit omnia. Igitur nec mora, nec requies! Et tibi Herculeæ fortitudinis Heroidi decimum et quartum imperat laborem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non displicebat Conradus, nec admodum placebat: nec negavi, nec dedi. Quod volebat cepit velut a dormiente; nam ne quidem verbum blandienti</span> <span class="pageno target" id="page-215" title="215"></span><span>reddidi. Fatear, Octavia mea: exhausto, tot in conflictibus, vividi in venis sanguinis calore, torpebam, ac si effœtæ mihi vires senectutis juveni et florenti exprobrassent segnitiem semisepultam. Ille vero novum molitur modum, nec ineptum. In sinistrum sibi humerum tollit dextrum supinæ femur; post transfigit ictum exspectantem, non optantem. Femori dextro supinæ injecerat sinistrum. Adacto in intima telo concutere, subagitare, urgere. Quid plura? Dic ipsa tibi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Post ad pensum tributumque revocati Aloisius et Fabricius, satisne tibi fecerunt ex animi tui sententia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nullus sit dicendi finis, si curiosius velim omnia sermone complecti. Conradus ad sextum; Aloisius Fabriciusque, ad quintum ille, hic ad septimum; Turrianus item ad septimi concubitus voluptatem pervenere. Ita quinque supra viginti duella una sustinui et evasi victrix: fassi sunt omnes laurea mihi frontem cingi a Venere deberi, cui tam feliciter militassem et depugnassem. Tamen, ne dubites, Octavia: me post tot labores exhaustos, post tantum sanguinis amissum, defecerant fere vires. Vix post vigesimum concubitum potui tollere me in pedes; et tamen victoriam tuli.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Lassata viris scilicet, non satiata?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et satiata, et lassata. Turrianus, ut initium pugnæ fecerat, sic finem fecit. Bravio donatus est me jubente. Obtinuit etiam a me, ortu nobilis et pugnator fortis, ut nomen ederem, hospitium edocerem, et me vellem inviseret. Invisit certe postea</span> <span class="pageno target" id="page-216" title="216"></span><span>frequentissime. Sed me tædium Veneris tam grave ceperat, ut tantum per tres continuos menses semel atque iterum admiserim cupidum et inflammatum in amplexus meos, lacrymis, precibus, obtestationibus exorata.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Unde id fastidium?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Lacus facta eram genitalis pluviæ. Vulvæ ligamenta exundans humor diluendo ita solverat, ignem adeo omnem restinxerat, ut ne quidem ulla libidinis per id tempus cogitatio ad libidinem me permoverit. Demum extorqueri a me passa sum, ab amante nitidæ et roseæ juventutis, summum gaudium. Non dedi, nec etiam bene sensi. Verum, hac exacta hebescentis intra fatiscentes lumbos Veneris nausea, ad lusus revocandos et repetendos, qui a nobis procul videbantur abesse, fuimus alter alteri vehiculo. Dicam suo tempore, Octavia, quæ contigere nobis per annum integrum. Læta audies, quæ invidiam; luctuosa, quæ pietatem et dolorem moveant. Raptus est mihi Turrianus Aloisii fraude. Heu! heu! Quæ eum perfidia letho dedit, cur me miseram vitæ reliquit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Revoca animum ab hac recordatione ad amœniora. Dic, Tullia, supersunt etiam Veneris modi præter quos ipsa experta es? Venus bona! Quot te in figuras mutasti, ut placeres!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quot inflexiones, quot corporis conversiones, tot sunt Veneris figuræ. Nec numerus iniri, nec doceri aptior voluptati potest. Quisque a libidine sua, a loco, a tempore, quam indui figuram velit, capit consilium. Sed non idem omnibus amor.</span> <span class="pageno target" id="page-217" title="217"></span><span>Elephantis, Græca puella, quas in usu esse noverat inter libidinosos, pictis tabulis expresserat, ut jam juvaret «pictas opus edere ad tabellas.» Alia est in concubitu modos duodecim molita, quibus gratiori vector in effluvio perfunderetur voluptate. Dicta idcirco Dodecamincanos. Ævo nostro divini vir ingenii, Petrus Aretinus, bene multas in Colloquiis suis expressit satyrico sale; post pictura Titianus et Carraccius, summi pictores. Sed multæ sunt quæ ad effectum venire nequeant, licet, ultra quam excogitari possit, flexibiles sint coeuntium in Veneris sacra artus et lumbi. Profecto plura in mentem meditando et commentando solent cadere, quam vere fieri possint. Ut impotentis animi desideriis nihil impervium, sic nihil cogitationi exsultabundæ et intemperanti difficile. Quo vult, et qua tentat viam, insinuat se; vel in abruptis invenit planam. Non ita corporibus facilia factu omnia, quæ mens aut bona aut mala suadet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Una est via Veneris, si una Venus. Mala sunt et proterva omnia quæ præterea adjecere e suo, dum in furias et ignem ruunt, viri et fœminæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Viam Veneris esse dicunt alii ex Naturæ præscripto, si quadrupedum more prona et projectis lumbis ineatur mulier: nam sic promptius virilem invehi vomerem in muliebrem sulcum et seminis fluctus in arvum genitale:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Quadrupedumque magis ritu plerunque putantur</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Concipere uxores, quia sic loca sumere possunt</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Pectoribus positis, sublatis semina lumbis.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span class="pageno target" id="page-218" title="218"></span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Nec molles opu sunt motus uxoribus hilum,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Nam mulier prohibet se concipere atque repugnat</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Clunibus ipsa viri Venerem si læta retractet,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Atque exossato ciet omni pectore fluctus.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ejicit enim sulcum recta regione viaque</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Vomeris, atque locis avertit seminis ictum.</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Idque sua caussa consuerunt scorta moveri,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Ne complerentur crebro, gravidæque jacerent,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset:</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Conjugibus quod nil nostris opus esse videtur.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Alii communem Veneris usum, et figuram maxime probant, ut in supinam vir procumbat; pectus pectore, ventrem ventre comprimat; pubes pubi colludat, diffindens rigido conto teneram rimam. Hi jubent ciere crebros et acres motus mulierem, dum Veneri facit; illi vetant. Sua cuique opinioni ratio. Sed negant Medici pronæ concubitum naturæ convenire, qui partium generationi insudantium conformationi, ut probant, non convenit. Ego vero, mea Octavia, communem usum unice laudo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quidni laudes? Nam, amabo, quid dulcius cogitando fingi potest, quam resupinam amati corporis blando pondere ad irrequietæ, sed suavis, impatientiæ molles incitari furias? Quid gratius amantis vultu pasci, osculis, suspiriis, et patrantium oculorum incendiis? Quid præstabilius, quam amores suos fovere complexibus, sensibus quidem, quos non ætas, non vitium ullum obtudit? Quid utriusque libidini, utriusque voluptati lætius, concutientis et succutientis lascivis motitationibus? Quid opportunius præ voluptate emorientibus, quam flammescentium</span> <span class="pageno target" id="page-219" title="219"></span><span>suaviorum vivida vi reviviscere? Qui aversa ludit in Venere uni tantum alterive sensui gratificatur: omnibus, qui in adversa.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed in his, Octavia, solet accidere, quod videmus plerumque beatioribus usu venire. Quasi pigeat bonorum, quorum cumulantur copia, videas alios contemptis pulcherrimis uxoribus ad diobolares confugere meretriculas, et in putida sibi plaudere Venere. Alios pretiosarum dapum, opiparæ cœnæ capit satietas et fastidium; Falerno et lautitiis posthabitis, vappa et secundo pane ingurgitant se, velut fame enecti. Inassuetis gaudemus, et in vetita nitimur.</span></p>
+      <p class="pnext"><span>Sed ecce noctem, dum ludis tu, dum loquor ego, insomnem duximus. Paucas intra horas surgendum nobis. Juvabit somno refici, et sane requiete indiges. Ita jucunde, Octavia, dormias, ut vigilasti, faxit Venus!</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul259.png" /></p>
+      <div class="vfill"></div>
+      <p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-220" title="220"></span> <span class="pageno target" id="page-221" title="221"></span></p>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="frons261-colloquium-septimum">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons261.png" /> <span>COLLOQUIUM SEPTIMUM</span></h2>
+      <p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="fescennini"><span>FESCENNINI</span></p>
+      <p class="center pfirst"><em class="italics">Tullia, Octavia.</em></p>
+      <p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini041.png" /><span class="small-caps">ullia.</span> <span>Considamus hic, sub patula ulmo. Vis, Octavia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Maxime; et</span> <span class="target" id="hymenaeum-iceamus">hymenæum iceamus</span><span>.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Belle! Nam nudam te nudiustertius vidit comes Alphonsus, et furere cœpit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nudam me?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te nudam; nam is palam prædicat, Venereus flos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Te pugno petam tam dicacem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ego te oscula tam procacem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Præter Caviceum meum, homo me nudam, per ocellos tuos libidinosos! nemo vidit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nullo scilicet Theodorum habes in numero?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Memini, et pudet. Apage; ut me miris ille sermonum præstigiis, Venus aurea?</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-222" title="222"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Suspicione assequor quid id sit quod silere vis, nec vis. Novi libidines tuas; per testiculos Veneris! novi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta, de Alphonso? Forte steti, in somnis, ob oculos ejus nuda?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelliges, turturilla mea. Qui Octaviæ vidit animum, perspectos exploratosque habuit mores, et animi candorem, num vidit Octaviam nudam? Per Platonis manes! vidit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Scite nugaris. Quam velit Alphonsus dari sibi fruendam intelligo: illam scilicet, quæ animo et mente, non hanc quæ corpore consistit et membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui arriget, si sanus est? Erat in suburbana Eleonoræ villa Alphonsus; convenit et Isabella Menezia, et recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed parum pudica; musto madidas judicasses: placui tamen.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Alphonso tu, Eleonoræ Alphonsus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Odi hominis levitatem, odi amorem; nec ad me transfugam ex Eleonoræ castris velim recipere, si bona sim.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et magni es puella cunni et animi. O egregiam heroidem, et meliori sæculo dignam, aureoque illo quo mentulæ turgebant bilibres! Sed aiunt, quod in cæteris rebus flagitiosum viderit possit, id in amore interdum posse laudabile videri:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Si violandum est jus, fruendæ amicæ gratia,</span>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Violandum est; in cæteris rebus pietatem colas.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-223" title="223"></span><span>Quæ inter amantes jactari vulgo de amantium dolis et inconstantia solent, hæc sunt omnia non amantium, sed amentium somnia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Pulchræ res! Periit Eleonoræ vir abhinc annum, in pugna a Gallis cæsus, et abhinc sex menses ingeniosa, opibus pollens, ætate florens, formosa, deperit Alphonsum. Fassa equidem est, quod amans expetat ab amante, negasse nihil; superesse nihil quod donet amplius, quo beet cupidum juvenem. Laudares? certo scio non laudares, si vellem me optimæ fœminæ, quæ a me sibi nihil timet, rivalem fieri.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Amo in te, Octavia, generosi hoc pectoris robur. Ut vivis perge vivere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Molestum, puto, tibi non erit audire, quæ nostræ ea in confabulatione fuerint dicacitates, facetiæ, lusus, joci; nec mihi erit dicere. Ut consedimus omnes, Eleonora renidens, salax, Venerem spirans, conversa ad Aloisiam: «Agedum,» inquit, «ut tibi placent novæ noctes? Ut colluditis, tuque, tuusque Rodericus, in hoc quo calescitis amoris æstu?» Suffusa rubore puella: subrisit tamen nescio quid molle et subans.—«Erubescis, Aloisia? O pudorem impudentem!» exclamo ego. «Video ejus in oculis vultuque toto meretricios ignes: ceventis murmura ipso audio in silentio pellicis. Quid times, inepta? Ut illic libere agis omnia, istic loquere.—Sane,» reponit Aloisia, «citius pudicitiæ, quæ se ab his sermonum nequitiis puram servet, abstulerit palmam, quam quæ ab omni temperet sibi voluptatum libidine. Casta</span> <span class="pageno target" id="page-224" title="224"></span><span>est, non quæ casta est, sed quæ audit.—Belle! belle!» subjicit Alphonsus; «utcunque vivat, pudica est cujus pudici sermones, tetricum os. Nihil utique magni interest, et pudicos esse mores.—At enim his sub meis tectis,» refert Eleonora, «semper ingeniosis licent, quæ usquam licent.—Vitam non vivit,» repono, «qui timide vivit. Nam timidos et Fortuna repellit, et odit Amor; primus est felicitatis gradus audere per veros amoris gradus ad felicitatem ire.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non omisisti dicere qui sint isti felicitatis gradus? Et hac etiam via venimus ad summum bonum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Omnia inter bonos et honestos bona et honesta,» subjicit Eleonora; «ii vero boni sunt et honesti qui supinam vulgi malignitatem diligenti et sedula a se suisque nugis cura averterint, nec ideo minus a stultis vulgi opinionibus abfuerint. Id credas respondisse tibi Venerem ex imis selectarum libidinum adytis.—Generis nos humani quis neget gaudium esse,» adjicio ego, «et lucem et vitam? Si gaudium, melior gaudii pars in jocis, in salibus; si lux, quanta, quanta est lucis amœnitas, quas varias rerum formas, quæ pulchritudinem nescio magis an fingat quam pingat? Quæ non delectat vita, sub falsa vitæ imagine lethi genus est, nec sane delectat absque multo varioque sensu voluptatum. Sunt voluptates condimentum vitæ: quæ si absint momento, fastidio erit. In nobis igitur læta sint oportet omnia, petulca, procacia. Si quæ est mulier</span> <span class="pageno target" id="page-225" title="225"></span><span>severæ frontis, austeri animi, petat, petat illa ursorum spelæa, ursis digna procis! Quis huic belluæ velit homo cultum honoremve adhibere, a qua nulla permanare possit delectatio? Dein, ut frui voluptatibus dulce est, sic et meminisse fruitionis suave est. Sunt qui in voluptatis aut spe, aut recordatione, summam inveniant voluptatem, qui gratiorem sentiant Venerem dicendo, quam fruendo. Per pruriginosum libidinis tuæ nidum! Aloisia, recordando diuturnæ fiunt voluptates, quæ puncto temporis fluxæ elabuntur; sic ipsæ sibi, dum repetuntur memoria, succrescunt. Vis bene beateque vivere? In Veneris hortis lege poma, decerpe rosas. Eruditæ libidini prospere omnia cedunt. Etiam in voluptatis umbra, veram invenies voluptatem, si velis.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quam multa paucis! quam acute! quam apte!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid? Demum persuaderi se passa est Aloisia. Abjecta omni verecundia, mirabiles effutire, nullo delectu, cœpit omnis generis nugarum nequitias. Subridebat Eleonora, ridebam ego; Isabella vero et Alphonsus cachinnis implebant domum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed risu inepto res ineptior nulla est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Abstinuisses a risu? «Cum primum Roderici pugionem,» dicebat, «adactum in corpus ad capulum usque excepi, omnes in eam partem confugerunt mihi mei illico sensus, omnis animi facultas. In proximo cubiculo affines, bono numero, convenerant, perstrepebant. Rem miram! illinc audiebam. Lucebant cerei, dum subigebar:</span> <span class="pageno target" id="page-226" title="226"></span><span>illinc videbam. Dum perficit Rodericus, dictu mirabile! in cunno tota eram, aut tota cunnus. Si quid in me ingenii (et aiunt nonnihil esse), in eam Cupidinis sedem, id omne, qualecunque est, perpulerat ingeniosa libido.—Quis vero,» subjicio, «neget tecum et tibi ingeniosas esse fututiones, cui tam ingeniosa pars?—Qui me sane,» refert Aloisia, «conventæ opus habuerit, quærat in cunno; illic habito, nec amplis ædibus, crede mihi, Alphonse, nam et credo ego Roderico.—Cum voles, Aloisia, non pigebit,» inquit Alphonsus, «ad has te Lampsacenas ædes convenire, et genio tuo apud te et ingenio frui; si vero locare velis, non deerunt, ita me Venus amet! conductores quovis pretio.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Per Jovis coleum! Aloisia ne ipsa investiget et usquam pruriens Venus facetiorem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Postea, de arte amandi, de forma, de ingenio mulierum, de mellea complexuum inter amantes dulcedine, variæ fabulæ. Vocata Venus adfuit, sed petulans, sed subsiliens. Favit pellex Dea, exlex, suique impatiens, nisi prurientis. Ita et sales et fabellæ meram puramque ciebant Venerem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vivimus ut amemus, et amemur; quæ nec amari se velit, nec amare, jam sepulta est; jam fœtet pœdore et situ squalida.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aliæ pulchræ, aliæ venustæ. Pulchras Natura sua finxit manu; se sua venustæ, per artem et cultum. Illæ suo, hæ velut precario jure regnant. Saxea etiam corda incendunt ad amorem, quæ vere</span> <span class="pageno target" id="page-227" title="227"></span><span>pulchræ.—«De pulchritudine variæ sententiæ,» inquit Alphonsus. «Id tamen fere inter meliores constat, pulchriorem cuique videri, quæ aptius cuique conveniat. Nam, ut non eædem omnibus dapes, sic nec una eademque omnibus hominibus convenit pulchritudo. Quod capita, tot sensus; quot oculi, tot pulchritudines. Sed quæ plurium consensu pulchra appellatur, hæc pluribus oppido convenit creandæ aptior voluptati, aut soboli. Vis uno verbo rem expediam? Cæcas cæci mentulas vocant, quæ sunt perspicacissimæ. Unis fides habenda de delectu. Nam simul, quæ dominis apte suis conveniat, occurrit puella, etiam non monitæ vident; sponte arrigunt: hæc vere pulchra cui maxime arrigitur. Amabat Fridericus, consobrinus ille tuus, Luciam lippam, simam, edentulam; et perdite amabat. Væcordiam objurgabat adolescentis pater.—O pater, o pater, respondebat adolescens, tuere oculis meis, non tuis, Luciam: mutabis sententiam, pater, pulchram dices, et amore meo et omnium dignam.—Nempe Luciæ arrigebat, non ita ceteris, etiam pulchrarum et venustarum laude florentibus. Nam aliis corpus solidum et succi plenum in pretio est; alii vero, quæ paulo habilior sit, pugilem vocant. Sed omnibus olim Græcis placuerunt actæ, crassæ, vegeti et vividi roboris. Et talis Helena erat, quæ inter Græcas perfectæ fuit specimen pulchritudinis. Sed graciles anteponebant Phryges; puellis idcirco suis deducebant cibum, reddebant curatura junceas. Tales Galli</span> <span class="pageno target" id="page-228" title="228"></span><span>amant, non Itali, non Hispani. Atenim corpus habilissimum quadratum est, neque gracile, neque obesum. Nam sicca et exsanguis nihil alienius a sacris tuis, bona Venus! a roscidis suaviis, a tremulo frictu, a lentis concussionibus, ab igneo tuo mictu. Pulchra, sed sicca et macilenta (si pulchra potest esse, quæ sicca et macilenta) vivum est mortuæ Veneris simulacrum. Quis mortuam velit, nisi e pollinctoribus nebulo unus et alter, inire Venerem? quis vero mortuæ simulacrum? Corinthiorum tyrannus Periander, qui et in choro septem Sapientum cum Biante et Thalete saltavit, impresso in frigidæ uxoris sulcum vomere, Veneri fecit funereus sacerdos.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sciebat, ut cor hominibus, sic fœminis cunnum vivere primum, et mori ultimum; hac adhuc parte vivere posse putabat, quæ reliquis omnibus desierat. Nam et cunno, ut suus motus, ita et sua vita: quæ vivacior, quæ longe differt ab aliorum vita membrorum. Sed perge dicere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«Proceri corpus magnæ laudes. Alcmenam, Herculis matrem, commendabat statura alta et procera. Sed optio si detur,» dicebat Alphonsus, «malim breviorem quam longiorem, et laurum arborem quam pinum: quanquam,» adjiciebat,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>«Conveniunt voto longa brevisque meo.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>»Sed quæ magnitudine exsuperant, tibiarum plerumque ac crurum longæ sunt longitudine: superiorum compositio partium non respondet.</span> <span class="pageno target" id="page-229" title="229"></span><span>Quod meo, mecastor! judicio et turpe et ridiculum. Credas» (ride, Tullia) «affixum altis et summis perticis præferri cunnum. Hæc cui risum non moveat cogitatio, quæ quoties fit obviam Magdalis, venit in mentem? Imam ad usque alvum, si nudam videas (nam et vidi) putes breviorem multo esse, quam est; si tibias et crura, longiorem, quæ tamen est longissima. Sed quæ breviores sunt male audiunt. Nam dicunt nescio quid parvis esse in mulieribus minime parvum. Gertrudis etiam apud Pygmæos brevis videretur. Ceterum illi omnia, excepto medio, membra mirabiliter inter se conveniunt.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scio, Octavia, spelæum subtus est altum et latum, non pipilanti passeri nidum. Annos tres nata supra decem, et omni inaccessa libidini, Alphonso Gusmano nupsit. Atqui in primo complexu patentiorem invenit Alphonsus, quam sit ipsa Venus a Marte compressa. Petulans pollicitus erat, virginis ejulatu, cruentam virginitatis et memorabilem cædem sodalibus. Virgo ne suspirium quidem misit, lacrymæ cæsæ virginitatis sanguineæ nullæ. In lata obambulabat area mentula Priapi popa. Quid faceret? Avertit equum, puellam obvertit in faciem; qua non decebat, summo nisu torquet hastam in puellæ viscera: nec se virgo ab ejulatu continuit, cum rumpi sensit.—«Id volebam,» inquit ille, «ut te virginem scirent omnes, uti ego scio.»</span> <span class="target" id="post-effundit">Post effundit</span> <span>resupinam, et intermissum in casto Veneris campo repetit duellum. Subagitat puellam præclarissime</span> <span class="pageno target" id="page-230" title="230"></span><span>contremiscentem, subantem, micturientem: utrique feliciter litatum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«Sed longiorum,» dicebat Alphonsus, «aut nullæ, aut parvæ puellarum vires. Momento, quasi luxatis artubus, in medio fatiscunt cursu. Impresso altius ad vivum calcari, vix, ac ne vix quidem, tantillo obsequuntur motu. Vegetiores aliæ ut tu, et acriores,» addebat.—«Et Martem,» respondet Aloisia, cachinnum tollens, «fatigatura sim, ut Venerem Mars, mecum si venerit in pugnam; veniat, veniat!»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec tu elumbis es, Octavia; et capilli tibi nigri; scintillantes et nigri oculi, subniger vultus, et membrorum color. Nihil habeo præterea dicere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Næ mala es! Mores meos ipsa finxisti. Quid improba objicis quod tuum non sit? Tam similis sum tibi, quam tu mellitæ Veneri. Nihil habeo præterea dicere. Scilicet dicunt libidinosiores esse quibus nigricantibus nitet vertex capillis; si quidem id est, o libidinosas, quibus nigra obnubit sexum lanugo! Nugæ, meræ nugæ! Nam et tu, num flavos habes capillos?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nolo te iratam, quæ testiculus es Veneris lævus. Ita est, Octavia; nulla ex colore certa probatio ad laudem. Ideo suus cuique amor. Alii flavum, alii nigrum, ferrugineum alii malunt. Flavi Aspasiam commendabant capilli, et Atticas puellas. Nam, cum Theseus e puellarum numero, quas in Cretam ad Minotaurum advehebat, amisisset duas, totidem suffecit pueros, quorum tinxit capillos flavo colore, ut propius accederent ad virginum speciem. Tingendorum</span> <span class="pageno target" id="page-231" title="231"></span><span>Venus, Cypri regina, artem, aiunt, invenit, quam etiamnum habent in pretio Italæ mulieres. Hic stultis unice color placet; nudum audent ardenti torrendum caput soli dare. Vide amentiam; illum scilicet capillis quærunt per incendia colorem. Atenim Pindaro et Anacreonti aliter visum; Musas ille nigris dicit esse capillis, hic dominam; ille Thebanus, hic Teius: verisimile est Thebanis æstimatum esse, et Teiis; Teium urbs sita in media Ionia. Qui pluris apud cives suos fiebat, Musis dignum putavit Thebanus olor; et eundem commendavit Teius lyricus in domina, quam vult in illa cantilena formosissimam depingi. At vero ferrugineus inter flavum nigrumque medius est, utriusque particeps, sed nigro quam flavo proximior. Puellam, cui capilli præ nimia cura deciderant, consolatur Naso. Nihil dicit speciosius fuisse:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Nec tamen ater erat, nec erat color aureus illis,</span>
+            </div>
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>Sed quamvis neuter, mistus uterque color.</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Similes ait illis fuisse</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>... quos quondam nuda Dione</span>
+              </div>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Pingitur humenti sustinuisse manu.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>De oculis diserto fudit multa suo ore et acuta Alphonsus. Sed erudita es, Tullia; nihil præ te omnino, quæ etiam soles erudite nugari.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Perfidiosæ, sed deliciosæ, latent amoris insidiæ in oculis. Chryseidi, compendioso Achillis</span> <span class="pageno target" id="page-232" title="232"></span><span>furori, nigelli erant oculi; et Latinitatis deliciæ, Catullus, nescio quam irridet, quod scilicet sit</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Nec bello pede nec nigris ocellis.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Minervæ tamen cæsios laudant oculos Poetæ, quibus libertas summa Diis adfingendi, quæ vulgo æstimari nossent et amari. Sed latos et magnos habent in honore: sydera vocant. Bovinos Græci appellant, quales Junoni, et Veneri, et Harmoniæ Amphiarai uxori. Sui immo parvis non desunt amatores.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut in bello sagittarii, quo certius feriant, semiclusis collimant oculis, ita et parvis nec late apertis Amor certius sagittam mittit, certius ferit. Reginæ Isabellæ ocelli erant, non oculi; sed innumera exsiliebant fulgetra, a quibus quæ tuta spectantium corda? Nemo te vidit unquam, Tullia, quin amarit. Nam, quo minores tibi oculi, eo vivaciores, et incautis infestiores incendiarii. De vultus totiusque corporis colore variæ sententiæ. Sunt qui candidas, sunt qui subfuscas præstare putent. Lacteum eum colorem sane laudant, qualis erat Cydippes,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Candida cum misto sublucent ora rubore.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>In candido colore præcipua dignitas. Lucem verius dixeris, aut certe et luce lucidiorem emanationem; sed pugnaciores subfuscæ, tactuique etiam gratiores. Candidæ non ita annos ferunt, nec diuturniorem clinopales laborem. Diffluunt illico velut solutis lumbis. Cito flaccescunt, et immarcescunt. Illis juventa senectuti vicina, immo mista.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Antonina, Isabellæ soror, lactis et lilii</span> <span class="pageno target" id="page-233" title="233"></span><span>candorem superat candore suo mirabili; Isabella subfusca.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Narrabo (nunquid vis?) cuique quid prima nuptiarum nocte contigerit. Illi molesta Veneris jactatio; huic grata et commoda.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed absolvamus pulchræ mulieris picturam. De ore, labiis, dentibus inter nos fere convenit. Os parvum aiunt esse Amoris miracula fundentis mirabilem sedem. Sed et cui parvum os, eidem etiam puellæ concham esse haud admodum hiantem, et minimo patere ostio inferius hoc Veneris delubrum, omnium hominum opinio est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Falsa tamen; nam conquestus est Fernandus Gusmanus se ita esse deceptum. Duxit Fulviam parvissimi oris laude commendatam: at invenit in ea non ostiolum, quo ingrederetur ad dulcia Veneris enitens, sed patentem specum, qua declivi in paludem quandam Stygiam detrusa est adsilientis mentula.—«O pulchrum,» ait Fernandus osculum figens, «sed tam mendax quam pulchrum os! Fac saltem, Fulvia mea, ceteris in rebus mihi non æque mentiatur, credulo amatori.» Respondit illa:—«Scio sane non esse mentitum, sed quod forte vasa invexeris in ædes meas minutissima. Impingis mihi vitium, quod tuum est.» Risit Fernandus, et perfecit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Optime. Rosea et protuberantia molliter labella, ut sunt tibi, Octavia, arcum dixeris, hac in superiori Venerei cœli regione, basiis prægnantem et pugnantem. Dentes albi, lucidi, micantes, velut pretiosæ circa linguam gemmæ, ex ordine compositæ,</span> <span class="pageno target" id="page-234" title="234"></span><span>tuitioni sunt et ornatui. Nam linguam, flexibilitate et verborum volubilitate, quis non miretur tantæ innumerabilium cogitationum, quæ agitantur animo, varietati sufficere unam, et ut ornatius et melius explicentur, quam excogitando conceptæ sunt? Sed et in suaviis scis, Octavia, et sciunt amantes non deliri, quam mellitas pariat petulca lingua delicias. Nihilo tamen minus, id demum maxime verum, quod cuique pulchrum videatur, cuique vere esse pulchrum. Tibi vero, Octavia, os non parvum, et tamen places. Ita et puellis aliis multis depressa labia, dentes nec bene ordinati, nec eburnei, lingua blæsa rancidulum loquens nescio quid: et tamen placent. Sunt qui et luscas amant; nam et luscus Priapus, et lusca mentula, humani generis procreatrix et voluptas.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut delectat ferventis linguæ assultus, cum se extra valli sepem ipsa impetu evibrat in occursum cupiti suavii! Sane cum osculamur alter alterum, ego et Caviceus, tantum non gaudio emorimur, bilinguem si sentio me, si ille se. Est animorum et spirituum, in summo ore, coitio, cum incredibili voluptate, ut alia est corporum in hoc imo, quæ sexum nectit sexui. Dicebat Eleonora, Sarmatarum regina, basium esse Amoris cibum; in os mitti debere, quo vere pascatur puer, aut pueri ludificari querulæ fami, ut de Tantalo fabulantur. Sic et ludit pruriginosæ spem virginis, qui extimis summæ labiis vulvæ mentulam, vulvæ cibum, appellit, non introrsum impellit incubans. Benevola avertat a me Venus hanc amentiam! Nam amori certa hæc est pestis, et</span> <span class="pageno target" id="page-235" title="235"></span><span>lethalis morbus, pertingi, non intingi optata voluptatis saliva.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sed etiam exsanguis reviviscit amans ad aspectum papillarum. Visu exsurgit ad vitam lætus et florens, si duræ, si candidæ, si parvæ. Præstabant tamen inter Phrygias, tumidæ, et quæ, ut loquitur Naso, pectus omne habebant; sed pulchriores duræ et stantes, quas adstringens, ait alius, una claudet manus. Demum absolutæ est pulchritudinis, inter ingeniosos, qui hanc effinxere tabulam, ac ab omni eam parte beatam jactant, cui has singulorum membrorum dotes, quas eximias putant, uni contulerit alma molitrix rerum vis Natura. Scilicet, ut sint cutis, dentes, ungues candidi; nigri capilli, oculi, supercilia; rubore tincta roseo labra, genæ, et subtus ungues; promissi capilli, longæ manus, et altum corpus; rursus breves dentes, auriculæ, venter: sed frons magna et lata, lati armi, dissidentia aliquanto inter se spatio supercilia; demum gracile corpus, os parvum, modice hiscens ad exspectatum concha rorem; labia, nates, crura crassiuscula; teretes et graciles digiti, item et nasus, et qui certent cum aranearum filis capilli; parvum caput, mammæ, et pedes. Amant et crines ingenio suo flexos, frontem haud latam, quæ radices capillorum retro flexerit, nares paulo inflexas. Suus, Octavia, cuique gustus ratio. Sed gustus ipse sibi ratio est: aliam nemo præterea quæsierit rationis particeps.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Scis præcipuas numerari inter Lucretiæ dotes, marmoreas et tumentes nates; scilicet incubanti</span> <span class="pageno target" id="page-236" title="236"></span><span>dulce pulvinar Cupidini, et eidem humanam procudenti sobolem aptam incudem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Depygem vocat Horatius, cui nates nullo eminent tumore:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Depygis, nasuta, brevi latere, ac pede longo est.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Inclaruere apud Græcos quæ</span> <span class="target" id="callipyges">Callipyges</span> <span>dictæ sunt, a pulchris natibus. Nihil natæ parentibus, locupletes et nobiles nactæ sunt, eo solum nomine, maritos. Nates pro dote habuere; hac satis dote placuerunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Si apto mammæ, altera ab altera, intervallo distent, pluris scio fieri; mihi vero conjunctæ, ut vides, cohærent. Nec ideo minoris Caviceus æstimat. Cum sit et hæc et illa non ignobilis venustatis, alba, dura, dicit, inter lusus et gaudia fescennina, sibi videri minus mirum, alteram alterius amore captam mutuas sibi et continuas figere basiationes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et præterea nihil?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dispeream, ni te meis plus oculis amem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et ego ni te plus meis, et ipsis sole et luna, Naturæ oculis! Sed et est interdum papillarum non pœnitendus in amore usus, dum æstuans furit libido. Subrides: habeo confitentem, Octavia mea; et experta es, anima mea.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Per Veneris concham utramque! pudore suffundi me sentio. Pudet meminisse id mammarum mearum interstitium viam factum esse ad Venerem, tam aut fœdæ aut liberæ mihi libidinis consciam. Pergula est in ædibus nostris, quæ amœnissimas (et nosti) hortorum spectat areas omni florum consitas genere. In ea spatiabamur ego et Caviceus, amplexabatur,</span> <span class="pageno target" id="page-237" title="237"></span><span>suaviabatur, labella appetebat morsiunculis, forebat. Demittit in sinum lævam. «Molior,» infit, «improbum quid. Depone vestes, corculum.» Quid facerem? depono. Defigit in nudum pectus oculos. «Video,» subjicit, «tuas inter papillas dormientem Venerem. Vis excitem?» Projicit, dicens, supinam in torum. Mentulam fervidam, flammescentem (arrigebat præclarissime) interserit mammis. Qui me hinc eximerem impotentiæ? Ferenda erant ultro citroque omnia, et sciebam contingere solitos in amore fatales quosdam et dies et casus, a quibus ipsa ne quidem se expediat virtus. Et cum illo hoste, ut jam manu conserta et utero recusso depugnaram, postulabat dura necessitas ut et mammis pugnarem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hostem mutinum vocas, tam amicum tibi tuisque desideriis cupidineis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Molli manuum nisu utramque conjungens urgebat mammam, quo scilicet lata minus via procurreret sibi nervus ad voluptatem hanc novam. Quid plura? Conspersit attonitam insolenti ridiculæ Veneris imagine, calendi perfudit rore; perfecit. Tunc ille: «Haudquaquam ingratum tibi, columbula mea, fuerit quod mihi amore tuo insanienti longe fuit gratissimum. Num scis, ut hac inferiori hiulca» (digito monstrabat), «hac etiam te esse sublimiori parte fœminam? Igitur et juris mei est, si libido incesserit ex humiliori illo fundo libidinis hos in monticulos tollendæ, id libere facere; unde scilicet Veneri gratior datur prospectus.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Altius quoque se tollet, si summa petet.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-238" title="238"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Irrumare, morigerari ore, Lesbiari, Phœnicissare, et fellare, id scilicet vocas summa petere? Quot, bona Venus, quæve nequissimi nebulones mentulis suis diversoria et stabula quæsierunt in corporibus nostris, et invenerunt! Atenim vero qui frugi et castus fuerit, hac se fœdari rei tam turpis cogitatione exhorrescet. Absit scelus a voluptate, gratior erit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Honestatem qui quærit in voluptate, tenebras et quærat in luce. Libidini nihil inhonestum, cum æstuat et spumosos agit spiritus. Delicias Phædoni faciens et Alcibiadi Socrates, secedebat a Socrate choreas ducente cum tam pulchris amasiis. Qui sunt sapientissimi, non ideo hominem exuerunt et ingenitos abjecerunt humanitatis affectus; nec possent, ut maxime vellent. Sed sensus est humanitatis nullus in homine, sine voluptatis gustu, nisi hebes et corruptus. Is vere est sapiens qui norit dulce esse desipere in loco, et locum et tempus delegerit ad desipiendum. Reliquis sapias semper, et tibi frequenter desipias, ut bene et beate agas. Nam sunt qui amoris incensi œstro, quia sui non sunt juris, dissimulant, Curios et Catones simulant. Palam damnant furiosi, quæ ipsi secum concupiscunt, tremula Veneris gaudia. Prurit et illis mens irrequieta; fatentur ipsi sibi lævo se genio natos, nos dextro et plaudentibus Diis et syderibus. Si sol æternum occidet, quid fiet de Natura rerum parente? Si nulla voluptatis lux riserit mortalibus, quid de homine fiet, qui rerum est summus in Natura apex? Miser et veternosus erit ipse sibi pro sepulcro. Vivus, nec</span> <span class="pageno target" id="page-239" title="239"></span><span>vivus; mortuus, nec mortuus: propior erit morti quam vitæ, in ipsa vita. Demum, qui præstigiosa hæc jactant documenta, num vere dixeris oris infamia laborare?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Belle ludis in vocabulo. Nam et Philosophi hi morticini dicuntur hircum ore mulgere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Mira patrandi facultate pollent, nulla sciendi. In altero omnia læta, in altero multa subtristia. Hic ipse est tuus Theodorus; num nosti, Theodora?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Quid me, fatua, Theodoram vocas, quæ Octavia sum, quæ immo Tullia? Vis narrationem prosequar?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Volo; sed et volo nocturnum illum Antoninæ et Isabellæ pugilatum; rem comicam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Consobrina tua Antonina, non admodum juvenis, nam annos novem supra decem nata, Maphæo nupsit annorum triginta juveni, et invicti roboris. Isabella annorum quindecim, Remundo annorum quinque et viginti, robusto, vegeto, impigro. Candore illa suo nivem obscurat; hæc subnigra Tunetanis certat mulieribus. Dispares illis prima nuptiarum nocte in clinopale vires, sors dispar. Maritis traditæ, Veneri fecerunt dispari laude. Ad quartam ulla sine ægritudine pervenit Antonina concubitus lauream, primo mulier facta; post non voluptas, sed fastidienti animo et corpori molesta lassitudo; postremum sub lucem, cum adacto calcare impelleret equiso alacer, deficit longum passa animi deliquium. Nonus erat cursori in Cupidineo agone impetus. E lecto sub meridiem egressa, visa est ac</span> <span class="pageno target" id="page-240" title="240"></span><span>si e tumulo educeretur, pallida, exsanguis, emortua. At Isabella subfusca, sed cujus putes in venis liquidos ignis perfluere rivos, melius habebat. Tenelli artus illi et lumbi. Omni se tamen nuptiarum labori præstitit parem imperterrita. Indefessi athletæ crudas indefessa sustinuit vires, et fregit. Inertem sorori ridens exprobrabat ignaviam. Insultabat saliens. «Apage,» dicebat, «ego te junior, nec habilior, fortius tamen feci. Vivo, tu vero exstincta es. Vivis? Primo in conflictu, et fateor, non leviter certe vulnerata sum, sed tamen feci hoc ne se jactarit diu vulnere, qui intulerat. Per Junonem! e summa aggeris mei crepidine repugnantem avertit virginitatem in interius vallum victor. Vastavit instar turbinis omnia. Florem pudicitiæ decerptum delevit. At dum redintegrat pugnam, animos dedit irrumpentis proterva audacia. Conatui restiti masculo. Mox victoriam sibi sensit elabi e coleis. Meum ecce Herculem, Amazon nova, feci quod spernerem, victoria obrutum sua et mea. Macte animo, soror.—Quid vis?» reponit Antonina. «Non levem, ut tu, in principio pugnæ, soror, dolorem tuli, sed qui vix ferri posset, acutum, acrem, lacerantem. Dein, renovato sæpius prælio, tam grave stupidæ cujusdam lassitudinis pondus in oppressos incubuit artus, ut crediderim factos esse plumbeos. Aliquot petebam horarum inducias; negavit Alcides insultans. Itaque somnum non vidi.—Nec vidi ego,» refert Isabella. «Quid de somno loqueris? quid quereris? Nihil habet dulcius somnus vanis illis quidem, sed jucundis Veneris imaginibus,</span> <span class="pageno target" id="page-241" title="241"></span><span>quibus fallit. Audes præsenti et colludenti Veneri nobiscum et in nobis, somnum anteponere, quo fallente, videmur nobis a nobis abesse?—Sed et capit omnium rerum fastidiens satietas, etiam qui maxime amant,» replicat Antonina. «Nolim ego, nec tu velis, ingurgitari, sine fine, nectare, Deorum cibo.—Infelicem vero patientiam tuam,» subjicit Isabella, «et voluptatem sterilem! Impleta es bonis hymenæi; nam hæc vera bona sunt, non bonorum umbra. Id forte malum vocabis, soror? Absit! næ fabula fies, si feceris.» Ad hæc Antonina:—«Tecum, soror, nolim contra disputare. Illa es in opinione excellentis ingenii Herois; ei, scio, acceptam refert opinioni perpetuitatem suam humanum genus. Quicquid id est, ad tertiam, quartamve, una nocte, palæstram suffecerint mihi vires. Fortiter faciet juventa mea, et juventæ spiritus, et libido. A quinta cœpi, sub Marte meo effræno, sensim sine sensu male habere nauseans. Me sexta, a me velut alienam, et mente motam, proluit et polluit. Abfuit voluptas, doluit cor, cum venit ad octavam, animam ægre reciprocanti. Me mei ad nonam cepit oblivio; perfecit. Nec gemebam, nec objurgabam. Deliquio animi defeceram. Quid demum actum sit, nosti, soror. Præsagit animus infeliciter cessuras has nuptias. Avertat omen Juno! Innuptam vero nolim me, vel si contingat in medio exstingui opere.—Postquam animum recepisti,» ait Isabella, «dic, soror, ut tecum rediit in gratiam Maphæus? Nam quis ignoscat duorum criminum</span> <span class="pageno target" id="page-242" title="242"></span><span>reo, cæsæ virginitatis et virginis?—Dulcibus dictis,» reponit Antonina, «momento abstulit facti acerbitatem. Rem ridiculam! Quo pacto necem intulisse videbatur, revocavit ad vitam. Semel atque iterum usus est mariti jure; nec ulla insequuta est obsequentem pernicies. Ita est, soror: quæ in amore nocent vulnera, eadem et juvant.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Illa nocte tyrocinium fecit et deposuit. Nam egregiam nunc esse bellatricem scit Jacobus Ximenes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dixeris facilem, nec minus pudicam; huic pudicitia virtus non est, vitium est. Venusti vidit adolescentis misere vexari animum amore suo: miserta est. Vidit torrentem mentulam; audiit opem obtestantem suam, et miserta est. Non tam Antoninæ castæ et teneræ has dixeris esse fututiones, quam Pietatis, pereunte juvene.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non dissimiliter et tu Theodori miserta es, non impudica, sed pia. Honesta sane, impellente virtute, fututio!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Pudet et pœnitet.</span> <span class="target" id="postquam">Postquam</span> <span>abiit in provinciam Tarraconensem Caviceus meus, ante hunc (ut scis) mensem, me Stoicus convenit Theodorus. «Adsum,» inquit, «particeps ægritudinum tuarum. Doleo relictam te viduam, relictam longo mœrori. Nam ut animi, sic et vitæ dimidium tuæ abstulit secum Caviceus. Nimium, heu! nimiumque felix Caviceus!» Sed, ita est, Tullia, pudet et pœnitet.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Perge, perge, ineptis. Amplius nihil habeo</span> <span class="pageno target" id="page-243" title="243"></span><span>quidem quod æque ac ego cognitum non habeas: et times induci me in intima conscientiæ tuæ arcana?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Exciderunt aliquot lacrymæ ex oculis ad Cavicei nomen.—«Dolore meo,» repono, «sicut verius nihil, ita et nihil acerbius. Egeo, nec nego, consolatione, quæ fugientem post Caviceum sistat animam et spiritum.—Sistam ego,» subjicit Theodorus, «et insanos istos componam motus, si vis dicto esse audiens.—Ero, per luctus meos!» refero, «et, ut voles ero; nam honestatis quicquid in me est, curis id omne tuis refero acceptum.—Eris?» reponit, «eris? Sed ex animo? Præceptis, et si res postulet, jussis obtemperabis? Morigera mihi morem geres?—Faciam,» adjicio. Tunc ille:—«Si feceris, bonum factum. Post paulo non senties abesse tibi Caviceum. Non erit quod in absentem desideria mittas, et cupiditates convertas.» Ut iterum contestata sum ejus me obsecuturam voluntati, et pollicita sum servitutem servituram, quam vellet:—«Id primum volo,» inquit, «ut jures præstituram quam spondes obedientiam jussis meis, nec abjecturam.» Quid plura? Sacramento, ut voluit, conceptis verbis, obstrinxi fidem timida. Necti me passa sum religione, adversus religionem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelligo. Cum tenuit jurisjurandi nexu servam factam, pessumdatum est tibi omne jus ingenuitatis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nec mora. Summo extulit se in me imperio: ut perduellem minatus est habiturum, et ulturum perduellionem, ni se jubente obirem omnes</span> <span class="pageno target" id="page-244" title="244"></span><span>ultro servitutis operas. «Hactenus,» ait, «immiti me usa es, in hoc severioris disciplinæ stadio, agonotheta; vapulasti, cæsa es. Sæpe sæpius labores tuos, et constantiæ heroicas vires miratus sum stupens. Nunc facescant dura illa et graviora; quam merebatur castigationem pulchritudo ista cœlestis, insons tulisti; abeant Semproniæ, matris tuæ, doli illi mali, et fraudulenta ludibria! Inter dumeta, et abruptos calles, et spinis obsitos sentes errabas. Quid misera in fata deliquisti? Nunc demum, duce me, viam ingredere facilem et amœnam, qua eas ad felicitatem. Accipe: nos sane homines sumus ut tuus est Caviceus, sed et cautiores quam reliqui, et judicii acrioris, sapientiæ summo sedemus in fastigio. Itaque et nullam famæ jacturam, quæ puella nobiscum luserit indulgens genio, si sapit, timeat; et nullam admisisse flagitii in se labem illaudati credula putet. Omnia, crede mihi, nobis licent, quæ in tuto licent. Decent sapientes, quæ juvant. Ad summam veræ sapientiæ sedem et lucem provecto si gratificeris, deposito pudore, jam non libido id erit, jam non voluptas: pars officii erit, pars boni et æqui.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Acute et argute dicebat. Quid tu ad hæc?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span>&nbsp;</span><span>—«Me tibi quid vis gratificer?» subjicio. «Mortalis puella, obsequar mortali numini?» Nec, per Venerem! Tullia, quo hæc spectaret oratio, assequebar. Tunc ille:—«Ego, quem vides ore tetrico, oculis in lethi mœrore natantibus, veste detrita et lacera, corpore toto tenebricosum,</span> <span class="pageno target" id="page-245" title="245"></span><span>quædam sum venerandæ Philosophiæ machina, quidam superstitiosæ Architectonices ludus. Sed me, si velis, ab hac ultro evolverim machina, novus tibi Mercurius. Alter ero et idem. Vis hanc deponam personam? Depone et tu timores tuos. Redde Octaviam puram et putam Octaviæ. Vide errorum nebulas: ipsa te tibi abscondis, lates tibi, nec percipis. Alia es quam videris tibi. Æmulare tot nobiles fœminas, quæ nobis de se, de existimatione sua, de rebus omnibus, ut tibi de suis oculis, confidunt, hominum generi confidentissimo. Spes omnes suas et gaudia in solertia mirabili nostra reposita habent. Id inter nos longe utilissimum et celeberrimum Philosophiæ effatum: Gaudere quo quisque maxime potuerit, sed clandestino gaudio, et frui vitæ bonis, ut opportunitas cuique dederit, sed in sinu, nec palam, prudentis id esse et docti. Palam vero gaudere, palam frui, insipientis, stulti, et furentis. Qui caute fecerit, laudandus; qui imprudenter, nec lucem fugerit, in eum acerrime advertendum. Venustis, ut tu es, Octavia mea, puellis eundum eadem via ad bonam beatamque vitam. Non cavent tibi a malevolorum insidiis socordes? Pereant quas omnium perire interest ad exemplum! Vivant, vivant quæ, sagaces, quid sit vivere didicere! Vivant sui similes, stultarum dissimiles, et sua arte et aliarum exemplis! Æmulare Semproniam, matrem tuam.» Tunc de matre mea, ut, usa Chrysogoni consiliis et nervis, lætos et felices duceret vitæ dies, narravit.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-246" title="246"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Chrysogonum novi etiam Stoicum, nec esse Theodoro amicissimum mihi id mirum: similitudo utique morum hanc peperit necessitudinem. Non similius ovo ovum, ac Chrysogono Theodorus; sed hic ætate paulo, aiunt, inferior.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Prehenderat manu Chrysogonus matrem, et in ejus ambo intrarant cubiculum, relicto mecum Theodoro.—«Quid putas,» ait Theodorus, «id temporis rei esse Chrysogono cum matre tua? Id omnino quod tibi cum Caviceo, quod mihi mox, mox, erit tecum. Nam (tua te haud fallat opinio) omnium tibi bonorum, virtutum, et, per Genium tuum! laudum fons ero, ut honestæ tu mihi voluptatis. Enimvero qui videri possit inhonestum, quod a te tam proba, tam honesta veniet, qualecunque illud sit, mihi tam frugi, tam venerabili?» Cum hæc diceret, visus est mihi, fateor, mea Tullia, in alium, nescio quem, sed gratiorem, sed venustiorem, commutatus. Hujus aspectu calere cœpi, cujus antea contremiscebam præ metu. Risit ille Venereum et molle quid, risi et ego; risit et Venus, risere Amores. Audaciorem reddidi, facta audacior. «Ecce tibi,» inquit, «novas nuptias. Ecce mihi novam nuptam.» Sub hæc vidi vestem identidem, qua virile latet spiculum, in tumorem exsurgere, subinde sublevari. Nec a cachinno temperare potui.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec a pruritu?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ego sum furore correpta, ut parum abfuerit, nec dissimulem tecum, quin in ejus ultro amplexus volarem, stuprum rogarem. Commotior ille: «Sane,» inquit, «videor mihi conjicere quis</span> <span class="pageno target" id="page-247" title="247"></span><span>sit corporis tui futurus mihi usus, dea mea; haud certo scio. Nam annos quinque supra decem natus, huic me sectæ addixi. Ante annum oculos in mulierem non fixi, et præterea nihil. Audacior essem suasit Chrysogonus, et verbis, et factis: superstitio vetabat, piaculum fuisset pio Stoico. Nullum ab illa die mihi commercium cum muliere, ut nunc tecum est, mulierum formosissima; summo studio puram servavi et intaminatam mentem, et mentulam. Ope et opera mea præposuere collegæ antistitem sibi Chrysogonum. Tanto obligatus beneficio, antequam venimus ad vos, ingenue de rebus suis multa fando explicuit. Dixit in Semproniæ amplexibus invenisse veram felicitatem, quam quærimus cœlestium inanes. Suasit experiar et ego quid autoritas superciliosa, quid sermo blandus, pro me apud te possent adolescentulam et procacem. Et speravit tam juventam tuam, quam absentiam Cavicei, meis lenocituram desideriis et precibus. Cæterum jussit nervis ne parcerem. Nam, ait, incredibilia sperant a lumbis nostris. Id sumus genus hominum, qui Herculei omnes in Venere sumus. Quo quis diuturniores cum Venere exercuit inimicitias, eo intemperantius et fortius, cum in gratiam redit pacta pace, facit. Habebis igitur, Octavia, Venus mea, amatorem qui officio non deerit impar, nec tuæ cupidini; athletam quem sibi optent reginæ.» Dicens osculum impegit.—«Quid vero istud est?» dicebam. «Quid tibi vis? Hæccine est sapientia tua? hæc tetricitas?—Quid immo</span> <span class="pageno target" id="page-248" title="248"></span><span>tibi vis, insulsa?» reponebat; «vis tuum tibi perjurio contaminari spiritum, contemptrix religionum?—Nolo,» inquam.—«Et agam quod ago,» refert, «et bellissime agam. Te præliaturum vita deficiat prius quam vires!» Sub hæc impellit in lectum male repugnantem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Euge!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vestem festinus revolvit resupinæ, dextera trepidanti. «Quam commoda,» ait, «dehiscit tibi rimæ cymba!» Vide, Tullia, œstri furorem. In genua accidit, osculatur...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid osculatur? Ohe! ohe!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«O sacrarium Reginæ Deorum et hominum!» dicebat lambens mediam, «ad limina tua supplex accedo. Te veneror. Osculis interea et ore liceat litare. Audi, bona Venus, et fave.» Tollit se in pedes, dicens, et, o monstrum! Tullia mea, Tullia mea, e carceribus mentulam mittit, mentulam! reginam mentularum! Talem nec ipsa Venus in Marte, nec Lampsacenæ matronæ in Priapo, nec Omphale in Hercule viderunt. Et Cavicei, et Calliæ mentulas, si conferas, caudis leonum crassis et rapidis compares murium exiles caudas. Non mentior.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Huic hominum generi, cum membra decrescunt reliqua, hoc increscit. Ita, cum aliis hominibus lien crescit, reliquæ corporis partes minuuntur.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Theodoro maciem objicis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non negaris de Chrysogono.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Theodori laudem, suos apud Stoicos, nulla ullius laus æquat. Omnes longo post se intervallo</span> <span class="pageno target" id="page-249" title="249"></span><span>reliquit, et mentis et mentulæ gloria. Sed Chrysogonum odi, et non ita æstimat Theodorus. Omnes cogitationes suas, voluptates et gaudia, alter cum altero communicant. Sic dicendo, aiunt, renovant fruitionum grata momenta; sic fluxas et uno caducas momento voluptates, læti et beati per dies noctesve continuant. Væ impurato! matris meæ illudit impotens capiti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Irrumat miseram miser? fellat illa morigerans? Cunnum in se quæri patitur Sempronia ubi non est, et inveniri? Impuri oris et spiritus facta est mulier? De Claudia olim dictum, nobili scorto, Coam esse in triclinio, in lecto Nolanam. Hoc infamabat libidinis genus Nolanas, et Oscas, et Lesbias. Tertia pœna autore</span> <em class="italics">Priapeiorum</em> <span>Ovidio vocatur. Corvos dicunt ore coire, et huic rei hoc alluditur disticho non ineleganti:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Corve salutator, quare fellator haberis,</span>
+            </div>
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>Cum caput intrarit mentula nulla tuum?</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Quæ primum nata est in Lesbo obscœnitas, omnes fere terras et homines pervasit. Pronior ad hanc erat</span> <span class="target" id="libidinem">libidinem</span> <span>Tiberius Augustus natura et ætate. Qui semel usi sunt, perdite amant. Nam ætate provectis non obsequitur mentula, ut, in meliori ætate, vegetis:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Crede mihi, non est mentula quod digitus.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Summa petunt! illic vivit anus mentula; quod negat os alterum, dat os alterum. Exsugi, effœtæ et languenti suave mentulæ. Sed si contus ille pedalis</span> <span class="pageno target" id="page-250" title="250"></span><span>Theodori tui intumuerit, timeo tibi ne buccam offendat, quæ tibi, scilicet, parvissima est: sic etiam illusum pulcherrimis Heroidum. Non se abstinuit ab ore Atalantæ Meleagri voluptas. Pinxit Parrhasius Atalantam Meleagro morigerantem. Eam Tiberius dedicavit tabellam in cubiculo suo, in Larario...</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dedicavit sed libidini, et impudentiæ impotenti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ideo movent tibi stomachum libido et impudentia Chrysogoni in parente tua. Miror delapsam esse ad id contumeliæ. Miror silentium. Mecum de his ne quidem verbum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Omnem turpitudinis modum prætergressa est hæc turpitudo. Venit nudiustertius Chrysogonus ad matrem pomeridianis horis. Silebant et tuta erant omnia. Ut ludit, ut furit: «Hodie mane,» inquit, «novum didici voluptatis genus. E proceribus nostris quidam, nec pœnitens facti, dixit nihil fœdius sibi, nihil impurius videri infima mulieris suæ parte, qua mulier est (et mulierem duxit pulcherrimam); Stymphalidas in illa habitare sentina purulentas: in hac meram Venerem, meros Amores» (ori dabat osculum Chrysogonus.) «Igitur specum fugit illam et odit, quæ exhalat mephitim: purum os amat, et illecebrosum caput. Uni fidit, uni arrigit. Uxor illi tam est ingeniosa quam formosa, sed magis obsequens. Hæc voluptatem agnoscit nullam, quæ non sit mariti; bene sibi est, cum illi; omnibus assentitur mariti libidinibus et paret; ore præstat obsequium. Quid vero tu facies, Sempronia, si rogaverim? Nam si negaveris,</span> <span class="pageno target" id="page-251" title="251"></span><span>negabo et ipse promissi meminisse et fidei datæ. Demum non te fugit pulchrum venustæ fœminæ corpus aliud esse nihil quam vivum quemdam, ut dicere solebat Socrates, libidinum thesaurum, ubi suas homines condant et quærant voluptates, in quem libidinis suæ calidos derivent fluctus. Utrum hoc puro» (osculabatur), «an illo scelesto» (imam digito designabat alvum) «id canali fiat, quid, amabo, interest? Si officii habebis rationem, delectationis, quæ forte nulla erit, non habebis.» Persuasit, cui jubendi jus erat quod ipsa in se constituerat.—«Heus tu,» inquit subridens, ut surgentem exceptura erat mentulam, «quos et quali tibia modos facere me jubes, in his ludis!» Post mucronem spiculi primoribus capit labiis, lingua involvit, novas subeunti sedes delicias mentulæ facit novas. Præsensit illa affluentes gari Venerei impetu rivos; exhorruit, refugitque. Et hæc, quæ supersunt dicenda, æterno potius tegenda erant silentio. O horribile secretum!—«Non vis, puto, intingi me tanto flagitio,» dicebat mater. «Liquidum ego bibam hominem?»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nam in semine homo est.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dixerat, et vestes deciduus imber multa corrupit copia. Ille subirasci:—«Ausa es,» inquit, «insana, tam egregium opus perdere?—Ignosce,» inquit illa, «habebis obsequentiorem; sin minus, ut voles excrucia. Si tibi meum quid erit voluptati, utere; satis erit mihi voluptatis, vel in ipsa nausea.»</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-252" title="252"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Stetit promissis, et liquidos bibit homines? Salsam rem! nam salsa seminis vis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Dixisti. Cubavi cum Eleonora nocte hac proxime acta. Facetiarum nidus Eleonoræ lectus. Quam meretricia dixit et fecit! Osculum dedit et gratulata est ori suo, quod in labellis meis legisset cœleste donum, suavium. «Sed quis scit,» ait, «an malæ sint olim servitura libidini? Vereor ne alio fungantur officio, furente Venere, quam suo. Nupsit Mancia, cognata mea, Marino Neapolitano: sulphureis Stygiisque nequissimarum libidinum incendiis torretur Marino pectus. Fœminam vecors quærit in Mancia etiam supra papillas, qua incipit desinitve fœmina. Buccam petit, quasi in eam puellæ fugerit cunnus, aut ipsa sibi bucca in quadam sit cum cunno societate ad participandos Veneris ludos. Objurgabam, quod hanc sibi sexuique fieri pateretur injuriam.—Quid vis? respondit. Abstinet se Marinus ab hac turpitudine? nihil est quod dicam; occupat oris aream libidinibus suis? occupat, et quæ volebam dicere. Non facit? non est quod queri velim; facit? nec queri possum.—Mariti hoc uno placemus nomine, quod fœminæ sumus. Quæ quacunque petetur, se probabit fœminam, hæc omnium maxime placebit. En, Octavia mea, Alphonsi furores,» addebat Eleonora. «Ante hos dies, postquam bis terve telum misit vere militans, et ori applicuit.—Huic, aio, ostio verberando, Alphonse, ista non est apta catapulta. Furis, et me vis furere.—Te furere velim, me nolim, reponit Alphonsus; nam quod</span> <span class="pageno target" id="page-253" title="253"></span><span>me amas, favori tuo debeo, nullo debeo merito meo. Si furere incipio, honorem, quem tibi debeo, forte obliviscar, qui mori malim, quam tibi non vivere.—His movit durum pectus, flexit ad ludibria. Adsilientem appetii libens, semihiulco suavio, flammescentem nervum. Nihil ultra, nam eo mox sponte reversa est erudita mentula unde aberrarat. Cocytium fas nefasve in media perfecit regione, quod in hac superiori aggressa erat impudens.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Non esset Eleonora Mellioniæ castas imitata iras; non esset, per salacitatem tuam! Huic se ut probro eximeret, ad Tiberium perducta ferro sibi pectus transegit. Maluit adacto gladio viam aperire letho, quam os olidi senis molli alutæ. Castitatis laudem non auro, ut multæ, sed ferro emit. Elvira et Theodosia (puellas nosti) aiunt se in bucca diverticulum spatienti mutino, amico suo, habere; et gaudent. Unde hæc insania? accipe. Finxerat hominem Prometheus; deerat penis: finxit et hanc meliorem partem e puriori luto. Antequam applicaret, fonte lavit. Dein fœmineum corpus finxit; utrique infudit vitam. Sitiit mulier; eidem labra fonti admovit, et bibit: hinc penis cum fœminæ bucca nata affinitas. Narrant Gonsalvum Cordubensem, imperatorem magnum, cum insenuisset, hoc voluptatis delectatum genere; erat et liguritor, provectæ, nam aliud mihi nihil persuaserint, ætatis vitio. Inserviebat vero libidini formosa viginti annorum puella. Cum vellet mediam lambere, se velle dicebat ire in Liguriam; at in Orientem, cum summa petere, et</span> <span class="pageno target" id="page-254" title="254"></span><span>ori illudere. Sic, cum juventa juveret, si puerum (nam et pædico erat acerrimus) prurienti cuperet peni, dicebat Aversam se cogitare, celebrem urbem: ad nullam sane fervet adeo iter hominibus nostris.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Libere loquar. Virtutem plerunque vocant, quod animi non tam constantia est, quam contumax ferocitas; non tam optio, quam illusio; cæcus quidam impetus, non securæ mentis rectum judicium.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut fuit Elisabethæ. Erat Franco centurioni nuptura. Audiit Chrysogonum tuum, nescio quæ portentosa magis quam magna in nuptias stoice nugantem. Mutato consilio, et quasi ipsa in aliam momento esset mutata, omnes extemplo de nuptiis longe egit cogitationes. Nec obstinatam amantis lacrymæ moverunt, nec matris preces, non affinium obtestationes; ad Vestales non suo transiit passu, sed rapido aquilæ volatu. Attamen, unum alterumve post annum, pœnituit. Quo se resque suas non viderat oculo, vidit, se miseram vidit, et beatas vidit quæ venirent in hominum amplexus. Ut spes potiundæ primum centurionem inflammarat, demum desperatio acriori incendit desiderio. Sororis tandem ope, fruendæ habet Elisabethæ copiam; prægnans fit. Inter eos convenit; raptam abducit. Egregiam vero pietatem! Facta est concubina, cui per pietatem noluit uxor dari. Egregiam Chrysogoni laudem! Eripuit marito quam raptori dono daret. Nomini comparando student hi homines apud vulgum; non ita laudi promerendæ apud sapientes et graves viros, quibus non est facile fucum facere. Majorem numerum anteponunt</span> <span class="pageno target" id="page-255" title="255"></span><span>meliori, ægrotarum multitudinem sanis mentibus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Circumfertur de Livia fabula non illepida. Castitatis laude florebat Livia, antequam Alexandro Borgiæ nuberet, et floruit postquam nupsit. Quoniam ille vi morbi decessit e vivis, decessit et illa ex hominum conspectu. Quo clariori fulgeret fama, in tenebras demens Vestalium fugit. Reliquit mortalium nugas cæcis (sic loquebatur); ipsa veras divitias, contemptis divitiis et honoribus, petiit. Viva sepulta est, ducente funus Chrysogono. Sed paucos post menses sensit se reviviscere. Eduxit funeratam Chrysogonus ipse e tumulo. Piæ et probæ primus vitium obtulit et intulit; oppressit tantus vir tantam virtutem. Alterius virtus permista est in vasis Veneris alterius virtuti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Uno verbo, virtus virtutem futuit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Degebat in cœlibe domo juvenis venustus, robustus, membris optime compactis. Operas locaverat hortis colendis. Multa erat cum adolescente Livia adolescens, et hac consuetudine delectabatur. Rumor fuit, sub id tempus, viciniores ædes pestilentia esse afflatas. Diffugere Vestales timidæ; Angela, Brigitta et Livia mansere ædium custodiæ, et cum iis Maxima Vestalis, omnium antistes. Magna in urbe solitudo; turpis rerum facies. Sentiebat Livia se amare Petrum (hortulano id vocabulum), nec pudebat: nec etiam nesciebat juvenis se amari, et triumphabat. Occasio non deerat, sed occasioni locus. Longa non fuit exspectatio. Decidens forte Maxima e summa graduum scala, secum et</span> <span class="pageno target" id="page-256" title="256"></span><span>Brigittam in perniciem traxit præceps casu. Illisæ, vix tandem valetudini bonæ, post longos dies, sunt restitutæ, et recreatæ vires. Interea omnium quæ vellet, libera Liviæ potestas. In Petro magna puellarum spes et confidentia, quod egregiam operam in obsequiis ægrotarum poneret indefessus. Pomeridianis horis urente sole, sodales omnes somnus, quem nocte non viderant, tenebat amicabiliter illapsus. Sola obambulabat in interiori conclavi Livia, multa secum de Petro, de suo amore, de sua infelicitate meditans. Obviam fit Petrus; excipit expansis ulnis advolantem procax Livia. Uterque de utroque cepere voluptatem quæ summa est. Sequenti luce, insidiatur Angelæ Petrus, conscia Livia et participe. Maturæ virginitatis Angela, nam annorum quinque supra viginti, Venerem spirabat et inspirabat, quam oderat. Nec prompta, nec facilis victoria; victa tamen: omnia vincit amor. Bis cum nolente volente conflixit Petrus; at in altero conflictu acriter pugnatum. Peracta re, intervenit Livia: non ausa est suspicere ad eam Angela, pudore effusa, quæ pudorem amiserat; subinde risit nescio quid illecebrosum et petulans. Demum, facta nocte, jussit post cœnam Maxima curarent omnes corpora, somno reficerent. Quid factum? Cum iis medius concubuit Petrus, et sic procurarunt corpora. Cecidit et Brigitta, ut ceciderant; et, quam cum Maxima casus obtriverat, beavit casus cum Petro.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ te etiam fors manet, bona Maxima? Futuere, futuere. Is debetur tibi honestæ matronæ honos.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-257" title="257"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Recreatis utcunque viribus, nihilo tamen minus querebatur Maxima, ingemiscens ad pristinam sibi valetudinem viæ multum superesse. Aderat Livia. «Vis, domina,» inquit, «veloci emetiri cursu quicquid id est viæ?—Velim maxime,» reponit; «quid facto opus?—Primum,» subjicit Livia, «gaude; postea gaude; et postquam omnibus gavisa fueris gaudiis, gaude iterum, et sine fine summo gaude gaudio. Qui luctui datur dies adimitur vitæ.» Persuaderi passa sibi est Maxima; et sua intererat. Qui cœlos Deorum proci sibi optant, non ideo terras oderunt. Commendant illico omnes Petri alacritatem et festivitatem. Cantus suavitate dicunt placere, et saltationis agilitate, tremulaque lumborum actitatione. Jubet advocari; adest, cantillat, placet.—«Nunc salta,» ait Maxima; «nam saltator es eximius et concinnus. Laudant hæ puellæ.—Sed, domina, quem tibi debeo honos obtundit nervos. Non ausim,» reponit Petrus.—«Puta me,» subjicit Maxima, «ex illarum numero unam: proba te.—Et mihi fiet,» refert Petrus, «nec, credo, pœnitebit saltationis: subagitatricem vocant.—Quæ hæc est saltatio, Petre? non novi,» ait Maxima; «cum fugi res mortales, non audieram de ea; forte non erat in usu.—Erat, sed non saltaras,» infit Petrus. «Qualis vero illa sit non audies, non videbis, sed senties. Saltabis et tu mecum mobili lumbo.» Hæc dum dicerentur, evaserant omnes e cubiculo. Erat Maxima annorum triginta, corpore pollucibili, ingenio micanti. Sedebat in lecto; ut se solam vidit, insidias</span> <span class="pageno target" id="page-258" title="258"></span><span>vidit. Quid faceret? Insilit Petrus in sedentem, dat basium, alteram in sinum, alteram mittit manum sub stolam. Obniti illa, repugnare, vocem altius tollere; sed surda et muta circum omnia: improba mentula vim audet impudenter inferre venerabili vulvæ. Ferocientem Maximæ iram prima hæc mitigavit utcunque insitio; flevit tamen, et erupit in ejulatus.—«Quid tu,» dicebat, «homo nihili, ausus es?» Risit ille.—«Per umbilicum Veneris et tuum! cum scies,» dixit, «hunc cui irasceris Petrum virum esse patricium et tibi affinem, detumescent, et scio, iræ tuæ omnes hi fluctus. Sed faciam pacatior sis, antequam scias. Istum exige modo pudorem, qui voluptates enecat tuas et meas. Res acta est; nec facies quin factum sit, quod factum est. Commenda si sapis,</span> <span class="target" id="quidquid">quidquid</span> <span>id est, silentio.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Optime.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Summum post paulo a Maxima cepit gaudium, non extorsit. Pugnavit in medio projecta thoro commodiori situ. Candentem immergit in viscera pugionem Petrus, nec temperavit sibi illa impotens. Spissis terebat basiis subagitantem, fervidis invehebatur succussibus in concutientem. Mox titillantibus prolui se Dionæi fluenti sensit deliciis et ebullientibus amoris rivis. Adstiterunt ad spondam tremuli lecti Livia, Angela et Brigitta, Fescenninos canentes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quis vero is est Petrus?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>De Ponciorum gente, apud Lusitanos nobili et clara. Amabat Rodericus Pontius Margarim</span> <span class="pageno target" id="page-259" title="259"></span><span>Meneziam; Margaris Rodericum pari amore. Aristippus, eadem e philosophorum secta, invidebat Roderico tam pulchram felicitatem. Ardebat miser, sperabat nihil. Quod solent mali, constituit apud animum suum a Roderici avellere puellam amplexibus. Vocanti negat hymenæo; bona multa dolo malo prætexit. Mollem et teneram mentem fascinat præstigiis simulationum. Vestalem induit, Margarim exuit. Eadem invadit febris Rodericum. Ab Aristippo in quam ceciderat ipse scrobem perducitur: huic dat sapientiæ et sectæ nomen. Vide, Tullia, et ride. Annus nondum præterierat; pœnitet facti, plaudente bona mente et amicis; repetit domum et suos. Interea miserant, quibus potestas erat, Margarim in hanc urbem ad Clementiam materteram. Id olim Maximæ nomen, dum viveret.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ah! ah! ah! Non ergo vivit quæ futuit? Ah! ah! Sed sic loquuntur. Bibunt, edunt, futuunt Stoici, et se negant esse in animantum sæculo. Ah! ah! rem lepidam! Se negant vivere</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt quædam in autographo.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia....</em> <span>Nam quam Liviam vocant, illa est Margaris, mutato, ut fieri solet, nomine. Hac fraude recepit Margarim, et abditis puellarum pastinandis et runcandis insudavit hortis, solers et vegetus cunnicola.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sic Theodorus tuo. Nam reliquisti, ad</span> <span class="pageno target" id="page-260" title="260"></span><span>horti irrigui tui ostium, ligonem Priapo dignum olitore lactantem. Quid, otii impatiens, cessas? quid cessas? Admitte.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et admisi. Pertunda Dea, fer opem! Exsultabat gigas mentula. «Putas me juvencam, non puellam,» dicebam. «Quæ posset puella pati? Non patiar.—Macte animo,» reponebat ille, «patiere. Quæ vitulum tulisti, taurum feres. Agedum, dea mea; nihil postea supererit, quod Veneri, quod Junoni invideas.» Dicens incumbit rapido nisu in mollem libidinis sinum. Lenius me vulnerarat Caviceus devirginans. Gemitum dedi.—«Sile,» increpat. Compressi vocem; ille me. O clavam Herculeam! Nam tredecim pollices longa, et crassa ut sibi brachium est: mali loco esse possit in laxa Veneris cymba.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ut cuique brachium puellæ est, pati posse aiunt, sine magno incommodo suo, ejusdem magnitudinis in tubere suo telum. Nosti Clementiam, quæ nudiustertius Remundo marchioni nupsit in nostra vicinia?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Novi: cui et forma elegans et exile corpus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Curta Remundo suppellex; quinque ille pollices non excedit igneus caudex. Ea est crassitudo quæ fidem superet. Qui sciebant male actum iri cum delicata virgine, miserescebant; parem esse posse bellatori negabant, cui portentosa machina. Natæ timebat et mater; sed Remundo magnæ divitiæ, summum ingenium. Clementiæ angusta res domi, et erat matura viro, viginti annos nata. Quid consilii caperet</span> <span class="pageno target" id="page-261" title="261"></span><span>mater? Communicat cum Anna Gusmana,</span> <span class="target" id="sorore">sorore</span><span>, timorem; hæc cum Clementia. «Non te fugit, Clementia mea,» inquit (nam secesserat mater), «quæ tuæ sint futuræ partes, cum Remundo nupseris, id ætatis et ingenii puellam? Sui erit officii, tui et muneris, parte ut tua utatur et abutatur, ut voluerit. Hæ tuæ erunt partes.—Quæ vero erunt,» reponit puella subridens, «suspicor id equidem.—Sed qui tibi jam imminet, Remundus, longo et crasso mulus est ramali. Sua tamen illi Veneris via eundum, per prurientem sexus tui venam, ad plenam voluptatem. Nec id fiet absque diro cruciatu, nec forte fiet. Vide animo tuo, quid tibi animi sit.» Illa timenti similis:—«Scis, matertera mea dulcissima,» inquit, «paupertatem larium nostrorum, et quam sint res angustæ afflictis?—Scio,» reponit Anna, «sed et volo scire, tuaque interest sciam, quam sint tibi angustæ sub stola. Nam suæ si non invenerit Veneri aptam, peribis, et illi et tibi diremetur nuptiarum fœdus. Aiunt vulgo nulla unquam cum fœmina habuisse rem pleno coitu. Patientiam præstare noluerunt, quæ sui erant juris, ceventi et conanti. Tu cogeris.—Et præstabo,» subjicit Clementia, «alacri animo. Sufficiet vires et animos Amor. Amo efflictim; forte lethum non oppetam.—Sed age,» refert Anna, «videam ut tibi Venerei campi æquor patet ad prælium.» Dicens mittebat procacem sub stolam manum.—«Hei, hei! nimio plus,» dicebat puella, «quam honestæ licet, verecundiam fatigas.—O ineptum pudorem!» reponit Anna; ac molli</span> <span class="pageno target" id="page-262" title="262"></span><span>et crispa obnuptam lanugine partem attrectat, cadurda diducit, digitum inducit. Fremere puella, furere non noto pruritu.—«Quid id vero rei est, matertera gratissima?» dicebat; «moves me ad libidinem, quam nescio. Excitas in medullis ignes, quos odi. Desine vexare puram.—Leve id quidem specimen est,» inquit Anna, «licentiæ conjugalis. Sunt artus tibi, et locus ille, qualem fingeret filiabus suis aut optaret Venus, libidinis capax, non hebes. Habebunt se bene et feliciter omnia. Probe es ad pugnam comparata. Fer modo fortiter, nam et fortiter feriet. Tibi utique satius sit laniari in lecto, quam misere vivere in hac hominum luce.» Addit et alia, sed nihil ad rem. Quid te moror, Octavia? Sequenti nocte sex passa est adsultus. Laniata est, nec tamen vocem misit. Tertio penetravit se totum in tenerum corpus Herculeæ clavæ truncus: mulier facta est, belle proluta igneo Veneris imbre. At mane facto carnificinæ imago varia: lintea cruore infecta in eo quem tenuerat loco, cum perfinditur virgo; discissa ipsa, ultra quam alia quævis tulisset constanter. Vix stare in pedes, vix gradum facere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Micturio, per pruritus tuos! cum illius memini voluptatis, qua perfudere sensus meos decidui e Theodori tubo in libidinis mea intima incendiarii rores. Persequar narrationem. Supina ad extimam jacebam thori spondam, non opportuno situ; magna vi truditur incoctus Herois ramus: transadigit nihil contra conantem. At vero superexstabat pollices quatuor: ligabam digitorum complexu;</span> <span class="pageno target" id="page-263" title="263"></span><span>ulterius non subibat. O bona Venus! post diffluere cœpit. Putavi omnes undequaque, quæ sunt, quæ fuerunt eruntque in annis, confluere hanc in meam partem bonam voluptates; omnes convenire Veneres, hæc ut mea esset Venus gratior, lætior et amœnior. Putavi cœlestes dulcedines potiorum deliciarum, quas creat Venus, depluere mea in præcordia e Veneris cœlo. Feriebant liquescentem liquida Amoris fulmina; combibebam calidas guttas ardens in abdita sede. Abscessit jam nihili. Vidi fugitivam mentulam: jam pars sui erat effœta; jam ex heroide pannucea.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Tu de Theodoro triumphabas victrix. Num et de Chrysogono Sempronia parens tua optima?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>O rem, per facetias nostras, non infacetam! Ridebis.—«Vis nunc videamus,» ego ad Theodorum, «ut lætentur Chrysogonus et mater, ut luctentur?—Volo,» inquit, osculum figens. «Nego tamen Chrysogoni felicitatem, ut maxima sit, cum mea conferri posse. Incredibilem inveni, regina mea, dea mea, in complexu tuo, in suaviis nectareis.—Sequere,» repono, «sed suspenso gradu.» Dissilierat ex asseribus unus de summa contignatione, quæ cubiculum operit in quo ludebant. Ea ex rima, apte diducta, facilis in cubiculum adspectus et in genialem parentis lectum. Hic est campus illis Martius et Venereus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span class="target" id="vel-perspicacissimas-fugiunt">Vel perspicacissimas fugiunt</span> <span>sæpe plurima, quæ exitio sunt. Omnia timeas, nihil ut timeas. Periit iisdem petita insidiis Lucia, Manrici Fonsecæ</span> <span class="pageno target" id="page-264" title="264"></span><span>uxor: nam, quæ serva facta est alienæ voluptatis, et sui timoris, num vero periit? Amabat Joannem, qui illi e servis unus, lepidissimum caput. Amabat et una ex ancillis, trucis animi puella. Hæc e superiori cubiculo lateribus strato, laterem movet unum atque alterum. Tabulas e contignatione variis perforat in locis terebello, unde prospiceret in heræ cubiculum. Die, nocte, quod se sperni a Joanne videret, quasi e specula quid in Luciæ fieret cubiculo, unde iras aleret, oculis legebat curiosis amans et amens. Accidit non ita mane evocari ad Luciam Joannem; nam Manricus venatum ierat prima luce, alter Meleager. Audiit excetra, evolat ad speculum: videt Luciam recubantem in lecto, et ita involutam linteo, ut non dubitares quin vellet videri nuda et non videri. Pectus, papillæ, femora, quasi non ex composito, nuda; venter et uteri potior pars latebat. Audi servæ truculentæ tetrum scelus. Procurrit ad Juditham, Manrici sororem, Luciæ dotibus et laudibus infensam; spectare jubet quæ intro fierent. Joannes rogabat dominam miseresceret tam certi amoris, quo urebatur miser. Offerebat vitium, urgebat: illa negabat; pugnabat.—«Te a me vere amari, mi Joannes, sit id tibi operæ pretium. Nunquam vero patiar fœdari me adulteris complexibus: non si reges ament. Quod unum possum, cedo libens. Obtuere ut voles omnes meas dotes; oculi et manus tuæ meis, ut poteris, fruantur solertes bonis. Nihil præterea tenta; operam et oleum perdideris.—Intelligo, domina; quæ tot condonas amori meo,» dicebat Joannes, «omnia negas. Sed et intelligo,</span> <span class="pageno target" id="page-265" title="265"></span><span>perdo operam infelix; saltem opera tua adblandienti perdiderim et oleum.—Faciam si quidem vis,» subjicit Lucia; «ecce lævam meam, utere.» Arrigebat non admodum laute mutoniatus, puer equidem annorum sexdecim. Rogat prehendat mutonem; prehendit ridens.—«Vide,» subjicit, «quam bona et liberalis tibi sim domina: servitutem servio tuæ voluptati.» Papillis ille Luciæ, post bonæ parti dexteram admovet. Corripiens Lucia commulgebat hircum. Nugabatur hic in cadurdis ridicula digitorum micatione, rectus ad lecti interiorem spondam.—«O manus tua alba et teres,» dicebat, «ut mirabili mihi est pro cunno favens! ut te bearem et implerem felicitate! Urge, urge!» Renidens Lucia irrequieto gnavæ ancillabatur mentulæ obsequio. Ad hæc momento in objectum evomit linteum genialis humoris magnam copiam. Nec iners fuit cum pueri dextera Luciæ congressus. In Venereo gurgite anhelanti puellæ medii digiti fervebat opus; subabat amoris œstro percita; eodem se sensit remitti temporis puncto.—«Agedum, agedum!» dicebat æstuans. Os dicenti præclusit puer spissis suaviis. Excreta mobilibus e lumbis albi et præcocti veneni vis, suavi demulsit titillatione castam adulteram. Gaudiis luctus confinium: sic voluit fati inclementia. Exsultare Juditha et superbire.—«Habeo,» inquit, «vincula tibi et catastam, Lucia. Regnabo, servies. Sequere, Mancia» (id servæ nomen). «Recta eamus ad pellicem; ni consenserit, morietur.» Moverunt Manciam ad pietatem hæ minæ, movente amore.—«Non nego, domina,» inquit, «mereri</span> <span class="pageno target" id="page-266" title="266"></span><span>utrumque aliquantum supplicii. Insanæ quicquid id est adolescentiæ ludus fuit, non affectæ vitio et sceleris contagio grave flagitium.—Videbimus,» reponit, «at tu, sequere. Cum vero ingressa fuerim in id pellicis lupanar, obsera diligenter fores; si feceris, magnum a te abegeris infortunium.» Secuta sunt tum tristia et amara, quum læta et dulcia, scitu digna multa. Interim redi tu ad Theodorum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ut pervenimus ad speculam, videmus Chrysogonum lectum versus, qui in angulo erat, divam suam, nam sic loquebatur, manu ducentem.—«Quid, diva mea,» dicebat, «nunc putas esse rei Theodoro cum Octavia?—Scio,» inquit illa, «nam audivi vocem, ac si vim pateretur, ingemiscentis. Puellam docet difficili via ire ad gloriam, et gaudeo.—Haudquaquam,» reponit Chrysogonus; «conto cubitali miseram discindit. Hinc clamor. Conjecissem etiam fidum sodalem in amplexus tuos: amor non admisit cogitationem, qui in te est meus. Marito irascor tuo et invideo, quod gaudiorum habeam participem. Suasi puellam insidiis petat, sciebam repulsam non laturum.» Dicens projecit thoro corpus resupinum. «O cœleste delicium meum!» dicebat, «osculis instilla amanti amoris furores. Irrita nequitias in me tuas ingeniosa et petulans.—Male sit isti vesti detritæ,» respondebat mater, «quæ desideriis negat amatum pectus, quæ vili segmentata centone, Philosophica caligine tot involvit venustates! Discutiam ego has nebulas, quæ te, lucem meam, mihi obscurant. Quam altius potero stolam istam</span> <span class="pageno target" id="page-267" title="267"></span><span>revolvam muliebrem. Male sit sartori! Quo vestes hæ fluxæ et longæ pacto philosophum decent, quæ hominem non decent? Qui vere homo sit, longa mentula decet, non longa vestis.» Assurgentem viri nervum levibus appetit talitris, miscens suavia. «En,» dicebat, «insultantem pudicitiæ salacitatem; en superbam illam imperatricem mentularum! En, ignava et vecors languet. Ecce vero, o veternosa mentula, cunnum qui te provocat ad duellum: læva hac mea feciali bellum indicit.—Denuda pectus, regina mea,» refert Chrysogonus; «et potes, quandoquidem fluido illo præcinxisti artus supparo. Expedi papillarum lacteos orbes; et cycladem, si vis ab omni parte esse beatum, dejice. Pulchrior te pulchra eris, si nuda eris. Ornatior es propriis dotibus, quam ut mundo ornatuve egeas.» Obsequitur: deponit supparum et cycladem; interius supererat indusium. Jussit deponi Chrysogonus: defluxit ad pedes, et purpureo pudore suffusæ sunt genæ honestæ matronæ.—«Quo majori cumules ignominia,» inquit, «quid præterea imperabis, o here, cui vendidisse videor animam?» Corpus mecastor illi pulchrum et nitens.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Scio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Impatiens moræ Chrysogonus: «Exuisti vestes,» inquit; «nunc figuram illam, Sempronia mea, qua nosti tantopere delectari me, indue.» Exsilit in supinum, et sedens observat spiculum candens; divaricatis femoribus vibrat ipsa in se sua manu. Tunc Theodorus.—«Hæc me rei imago,»</span> <span class="pageno target" id="page-268" title="268"></span><span>inquit, «implet amore et furore. Abeamus, Octavia mea, res acturi nostras, non saxei.» Abimus; conjicit in lectum, et opportuniori, quam fueram in prima coitione, collocat situ. «Vide, Octavia, quicquid id est» (pilum librabat læva): «cum videris, non invidebis matri Chrysogonum suum.—At subit,» refero, «curiosa libido. Cedo, emetiar.» Credes, Tullia? Tredecim ad summum mucronem pollices longum, minabatur crucem miseræ, crispanti actitatione.—«Metuo vehementer,» aio, «hæc ut ne trabes, ut longa, ut crassa est, mitti possit in contignationem meam. Experiar; sed, per Venerem! subi, non perfringe; illabere, non irrumpe; lude, non lania.» Ostio admoverat catapultam; jam in oppugnatione erat arcis meæ. Tollo femina, impellit balistam: nec tamen movi. Incumbit totis viribus: nec tamen movi. Disjecta, discissa et perfracta intro sunt omnia. Intimus uteri sinus dire pulsabatur, et, enixa vi adacti caudicis, concreta solvebatur arcis compages. Revello pilum a vulnere: vix ligabam ferocientem digitorum vinculo,</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Tantæ molis erat!...</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>Comprimo actutum, magnoque depluit opobalsami imbre; affectum crudo vulnere læsæ vulvæ sinum suavissime demulsit. Mota ad libidinem, incredibili cum titillatione remissa sum. Nunquam, mecastor, addidit mihi, majori cum voluptate, sitiens vulva Veneream ambrosiam. Ut juvit esse, ut est, bibulam!</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-269" title="269"></span><span>Ego vero, dato osculo, jam inutile excutio pondus; me læta subduco. Barbam viri ridens fervida capio manu.—«Hac displices libidini meæ,» inquam. «Cedo, agedum, hanc demetam longam, hircinam, aheneam barbam;» et admoveo forcipem.—«Cave sit,» exclamat, «nec feceris; si demeteres, et laudem demeres. Ne feceris, fatua. Nam hæc sapientia nostra maxime in barba consistit, non ita in moribus; barbato hac æquamur Jovi et Consentibus Diis. Nam Medioxumi, et plebs deorum imberbis est. Et decet barba viros graves et excellentes. Decet imperatores hæc barbæ longæ et hispidæ dignitas. Vidi olim, Archimandritæ Sandionysiani ostendente vicario, Dionysii Areopagitæ (nam jactitant) Græce scriptas commentationes ab Emanuele Byzantino Imperatore, ad Carolum Calvum missas dono. Depictus est Emanuel in fronte libri, cum conjuge et gnatis. Sed Emanueli longa barba, et ad medium pertingens pectus. Compactus præstanti arte liber gemmis olim et auro opertus erat; probi monachi aurum et gemmas detraxere, barbam Emanueli non detraxere: aurea non erat. Non defuisset, apud Dionysianos, barbæ aureæ suus Dionysius, ut Apollini Syracusis non defuit.» Hæc Theodorus.—«Nec ego,» inquam, «hunc tibi violabo barbæ honorem. Habeto per me salvum, qui pauper et inops tot me bonis locupletasti, tot Veneris bonæ crispantibus opibus.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec capere, inepta, poteras totam felicitatem</span> <span class="pageno target" id="page-270" title="270"></span><span>tuam. Sed arrigit tibi ad undecim pollices Caviceus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nugæ! novem non superat. Quid id ad Chrysogonum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Pertunda mea! Cur tam bellæ non contingere dotes, vel Calliæ, vel Lampridio! Fruerer, fruerer!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Enim vero conferre dicebas ad mulieris pulchritudinem, illi ut modice hiet ad rorem concha. Crassioris igitur nulla mentulæ laus, per quam sua cunno laus servari non potest. Utcunque angustum sit id iter, quo ad voluptatem descenditur; res Veneris gratiores nunquam, quam cum sunt in angustiis. Hinc facete dictum a Joanne principe, qui et mastupratorum princeps, in sua sibi manu qualem vellet invenire cunnum, nec laxum, nec salgama exhalantem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et præterea commendant Veneres, qui non omnino inter femina delitescat conditus; novem decemve distet tantum pollices ab umbilico. Demissa plerisque puellis ita fugit pubes, ut aversa videatur ad Venerem via. Difficiles cum illis concubitus. Non potuit Theodora Aspilcueta, nisi posito pectore et sublatis in genua lumbis, devirginari. Frustra supinæ vir insudarat superfusus: operam luserat, oleum perdiderat. Demum sub elato aliquantum colle subsidat, velut sub promontorio, cymba. Hæc si conveniant, quæ pulchra videtur spectanti, et pulchra sentietur ab ineunte. Sed et interdum laborat vitio, quæ arcta est. Nam audivi jureconsultos dicere mulierem ita arctam, ut mulier</span> <span class="pageno target" id="page-271" title="271"></span><span>fieri non possit (sic loquuntur), sanam non videri. Quibus virginale consertum concretumve fuerit, infausti id esse ominis plerumque solet. De Cornelia ferunt adeo arcta genitalium compage natam esse, ut difficillime mulier facta sit. Necatis Gracchis, infelicior visa est, quam felicior visa erat editis. Quæ de obsignata dixere virgine, ea falsa omnia et perniciosæ ad imposturam artes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Etiam aiunt os superius testem esse inferiori. Cui enim os parvum loquenti, et esse jactitant os parvum futuenti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nugæ! Et nugæ quæ hi garriunt Amoris geometræ: medium cujusque pedem puellæ mensuram aiunt esse ostii, quo scilicet itur ad divæ virginitatis sacrarium. Nugæ! novi cui parvum os, parvus pes; grande et araneosum jacet spelæum atra inter inguina. Certa nulla constat ratio. Hæc constat: cuique uni probe machæræ convenit hæc vagina; ita Natura est comparatum. Si tenuis machæra, comprimit ultro se vagina laxior; si rudis et immanis (Durandaliam aut Flambergiam adhibe), dilatatis hæc vagina fibris excipit gratulantem gratulans hospitem hospes.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Se res sic habet, et experior. Statui certe nihil potest, per Priapi coleos! Si roborascenti terribiles ramo omnibus non sunt apti mulieribus, sunt uni et alteri. Habuit prominentissimi penis domesticum Heliogabalus. Onon vocabat. Apud Pygmæos ad pedum pertingit malleolos. Si nostris ad genua hominibus propenderet, nullum putas fore hujus balistæ usum? Erras. Sed enim multo major est</span> <span class="pageno target" id="page-272" title="272"></span><span>hominum numerus, quibus ultra octo septemve pollices non excurrit: hic communior modus. Quid faceres? nec etiam sunt nihili, et nulla in gratia apud Venerem. Aliqua florent, quibus id non est peculii, et hos commendat Hymenæo sua laus. Dux Ferrandus et Vastius marchio magni sunt nominis viri, nec magnæ tamen mentulæ, qua parte viri sunt. Illis conjuges et liberi. Vastio uxor formosa et ardens bello, liberi venusti et summæ spei. Ea crassa est satis mentula et longa, quæ amantis et amati peculium. Ab eo omnia placent, qui vere placet. Maluerim mea in cymba ab amico infigi aciculam, quam ab alio trabalem clavum. Experior etiam ego, Tullia: nam pulchrum in sinu foveo columbulum Dionæum. Puer, cui fingendo Venus et Gratiæ posuere operam, silente nocte ludit in sinu meo: et penis illi nec longus, nec crassus. A nullo tamen majores cepi voluptates; illi sum voluptatis cumulus, et ille est mihi.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quis ille est? quid narras?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>A matre accepi dono, pulchros delectum inter pueros. Parens illi Manilia, soror nutricis meæ. Quartum supra decimum annum, a die mensis Septembris vigesima, complevit; ephœbus quem forma præferas Phœbo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Vidi formosissimum puerum. Educandum Sempronia dedit Academicis: doctis viris, quæ magna laus est; et probis, quæ plurima.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nihil, Tullia mea, te celabo. Nam cum exsudantia e suis corporibus infundunt in nostra amatores libidinum momenta, dicunt se frui nobis.</span> <span class="pageno target" id="page-273" title="273"></span><span>Ita et ego, cum secretissimas animæ cogitationes in tuam instillo, fruor anima tua et te. O dulcem fruitionem! O delinificam spiritui meo Venerem, in hac animorum conjunctione!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Te credidi, voluptas mea, non alteram esse me, sed unam me. Effudi tuos ante oculos meas omnes libidines, nec puduit. Induxi te in intimas pectoris fibras, nec pœnitet; loquere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Audies suo loco. Postquam de pulchritudine amœna dixisset multa Alphonsus, surrexit in pedes Aloisia:—«Vultis,» inquit, «dicam ego quæ censeo? Os ingenuum, nescium fraudis pectus, cunnum nec dantem, nec negantem, mobiles lumbos, ingeniumve versatile, id veram esse pulchritudinem censeo. Censebit et mecum pruriens Socrates.» Cum diceret et rideremus, pultant ad fores. Dii boni!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Qui pultant?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cum Chrysogono Theodorus. Ut vidi, ut perii. Salutavere Eleonoram. Ad me limis Theodorus respexit oculis, et salutavit connivens. Advolat in amplexum Chrysogoni Alphonsus. Me Theodorus, sermonem de sermone serens, perducit in hortos. Laudat formam et juvenile decus; majorem in me spargit florum copiam, quam in hortis erat.—«Cum te video,» dicebat, «amor meus novos concipit ignes. Te misereat mei. Nam beati et læti Chrysogonus equidem et Eleonora res suas agunt; agamus et nos nostras.—Ut valet Sempronia mater?» repono, «nihil habes ab ea dicere?—Jussit,» ait, «commendem tuam tibi</span> <span class="pageno target" id="page-274" title="274"></span><span>valetudinem. Puerum pectabat et comebat. Næ felices, quæ cum illo tam lepido, tam formoso cubabunt!»</span> <span class="target" id="tullia-mea">Tullia mea</span><span>, hoc me incendit verbum torrente flamma. Sensi intimas uri medullas, et injecto salacine œstro furere mihi Veneris venam; nam ante hos duos menses actos, cum Roberto consuevi. «Exspectat vero mater,» subjicit Theodorus, «e cognatis tuis nescio quam de genere Ponciorum. Robertus rogavit dicerem diligentem esse sibi curam passeris tui, quem commendasti; pipilare uni tibi, et tuum irrequieto quærere sinum volatu. Sed te mei pietas capiat, Octavia. Amore emorior. Quis immunis esse possit qui te viderit, ab hoc vectigali, quod omnipotenti omnes libidini pendimus?» Dum ambulamus, accurrit e familia Eleonoræ servus. Affert litteras. Dicit esse curru ex urbe advectos qui me conventam vellent. Sequor præeuntem, et lego in via litteras. Hæc scribebat mater: «</span><em class="italics">Mitto, nata, amorem tuum pulcherrimum ad te, amores suos. Extorsit id a me precibus et lacrymis. Nostrum vero transfugit in sexum, sumpta stola, sexui nostro nova lux. Puellam credent qui viderint, et laudabunt: velim nec tu sentias puerum esse. Parce tamen pueri artubus. Quicquid id erit, gaudebo te beate agere. Cetera disces a nutrice. Fruere, et me ama.</em><span>» Quæ me gaudia, dicebam apud animum meum, tollent in cælestes! O me felicem, et hoc matris beneficio parem Deabus! Ut vero ingredior interius in conclave, reperio puellam forma divina, comptam, ornatam, in sella sedentem. Sola erat; et vultu mirabiliter</span> <span class="pageno target" id="page-275" title="275"></span><span>ad modestiam composito, salutat prope factam, genibus inflexis, ut nos solemus. Resaluto. Curiosius vultum cœlestem oculis lego: hæreo, puto, nec puto esse Robertum. Quo propior accedo, eo dubito magis. Nam altior longe videbatur, et nescio quid spirabat in vultu virgineum.—«Multi præteriere dies,» ego ad eam, «o Dea, num de cœlo descendisti?» Illa subridet, et in risu Robertum video. Injicit collo brachia, osculatur; osculor et ego: sed quibus, Venus bona! osculis illum ego, ille me! Advolat nutrix:—«Cavete» inquit, «servorum, qui circumvolitant, malignam perspicacitatem. Mandat mater dicas esse e cognatis tuis unam de gente Poncia, et peregre profectam, religionis causa. Reliqua audies quæ habeo in mandatis. Interim, cavete ne quid excidat vobis, quod utrique pesti sit.—Partes meas,» ait Robertus, «belle exsequar in hac fabula.» Colloquentibus ecce superveniunt Aloisia et Isabella, cum Alphonso et Theodoro. Diana Poncia (id attulerat nomen Robertus ex urbe) mirabili gratia salutavit omnes virgineo more. Puellam mirantur; aiunt esse summæ pulchritudinis, non mortale numen.—«Prima luce,» inquit, «ad urbem appuli, et continuandum mihi cras iter etiam summo mane. At dulce fuit cognatæ conspectu et sermone aliquot frui per horas. Hæc mihi voluptas pro viatico erit, et facitis, per humanitatem vestram, duplo major videri ut possit hæc felicitas.» Fraudem nemo suspicatus est; et ne quis suspicioni locus esset, ad Eleonoram dico currere me, tantæ</span> <span class="pageno target" id="page-276" title="276"></span><span>ne diutius visu pulchritudinis careat. Sequitur Theodorus. Ad Eleonoram imus. Obductæ vero cubiculi erant fores. Nondum se ab Chrysogoni expedierat rabiosis compressionibus. Qua seræ inseritur clavis adhibeo oculos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid vides? nam et rides.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Sedebat in sella Eleonora, divaricatis feminibus, revoluta veste. Superequitabat Chrysogonus, et trepidanti subagitabat clune. Inspexit et Theodorus.—«Nunc, o spes mea, misereat meæ te tentiginis, quæ me excruciat. Talis me enecat voluptatis imago.» Ego vero nolebam. Certum erat castam servare me amori meo, et lucidæ nocti.—«Non possum,» refero, «fluor infestat menstruus libidinis sedem. Sufficiet Eleonora tibi et sodali, et jam nunc peregit.» Venit ecce ad nos alacri vultu. Illa ad me:—«Ut tibi, Octavia, risit Venus?—Nec me vidit,» repono, «nec ab octo diebus blandita est ægræ spes amoris. Sed est quod abs te petam, et enixe petam.—Quid id est?» refert, «jam impetrasti. Quid tibi negem, dulcis Octavia?—Bene est,» repono. «Volo commodes mihi veredum tuum et agiles lumbos.—Nugaris, inepta,» inquit. «Quis veredi tibi mei usus, quæ calcar non habes?—Si Theodoro commodaris,» respondeo, «mihi esse commodatum habe persuasum.» Preces miscuit Chrysogonus; rogando vicimus.—«Ergo abite,» ait ridens, «in malam crucem, qui me huic iterum datis permolendam libidini!» Abimus. Theodorus vero his Eleonoram aggreditur verbis complexans:—«Sane</span> <span class="pageno target" id="page-277" title="277"></span><span>cara es Philosophiæ numini sancto, cui hæc contigit una die laus philosophicis duabus mentulis esse opitulatam. Referant tibi et faventes stellæ gratias, quas habemus sapienti tuo et liberali cunno. Continuos, ac qui finem non capiant, voluptatum illi rivos et deliciarum rores Amor depluat, et Venus. Nec finis gaudiorum tibi sit, nec modus!» Dein deturbat in lectum, et in bene unctam Veneris patellam tucetum crassum et succulentum e sua devehit penu incumbens. «Nacta es in me, Domina,» dicebat, «Priapos Lampsacenos tres, Hercules quatuor. Utere: nam tibi non stupent lumbi, et sapit Cherson.—Utar,» respondet Eleonora; et dicenti fascinum immane ut agit in abdita penetralia: «Me enecas, carnifex!» exclamabat Eleonora. Acerrimis ille subagitationibus litabat: mox explosit catapultam. «Non est id Venerem exercere, sed lacerare perditissime,» dicebat Eleonora. «Lethum misisti in corpus meum, non moly plantam.» Advolo ego, amplector, osculor. Exire sodales. Urbem repetunt, stipe, quam ex philosophico instituto rogaverant, collata, læti ultra quam dici possit. Deponit lecto Eleonora fessos artus, et reliquum in lusibus et jocis consumimus diem. Diana, et cum interrogat et cum respondet, mirabiliter satisfecit; pulchritudinem laudabat ejus Alphonsus, laudabat et Eleonora:—«Quid me,» respondet, «qualemcunque ob hanc laudatis pulchritudinem, donum fluxum et caducum? Non laudatis, quod tam excellens nata sit mihi cognata, quæ Virtuti pro virtute ipsi est. Hoc quo</span> <span class="pageno target" id="page-278" title="278"></span><span>me bearunt Superi, præstantius multo donum est.» Reposui pauca, sed apta. Placuit vero vehementer hæc dicens, et novis crevit incendium ignibus. Sed volo, Tullia, hanc ab origine fabulam exsequi, si velis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Ni tuus esset Robertus, meum vellem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nostris eram in hortis cum matre, ante sex menses. Multa de suo in me amore et studio dixit, repetitis a prima pueritia exemplis. «Nunc vero munus concinno tibi,» subjicit subridens, «quod omnium longe rerum superet pretium.» Gratias egi. Paucos post dies, accersit in ædes Robertum. Jubet nobiscum prandere, convertebat nostros in se oculos tot venustatum avidos. Mirabar; nec scienti, nec percipienti mihi gliscebat amor. «Libere colloquere: scio te præstare ingenio.—Quandoquidem, domina, jubes, parum a reverentia quam tibi debeo et ab officio secedam meo, ne inobediens videar, qui sum obsequentissimus, et esse debeo.—Ingeniose respondet,» repono.—«Atenim,» ait, «ingenii quæ credis esse aliquid in me, inspira ex tuo, et erit. Nam in te dextro convenit Jove pulchritudo corporis et præstantia ingenii.—Ergo, Roberte, quæ se suis non probat, pulchra tuis videtur oculis Octavia?» refert mater.—«Videtur, per omnes Deos, per omnes Deas! pulcherrima, et est. Diis amorem, et Deabus invidiam creare possit.—Quid si consentiret amori tuo Octavia,» subjicit mater, «amares?—Amabo,» ait, «quanquam et non consentiat. Nam nihili sum puer: qui tandem fiet</span> <span class="pageno target" id="page-279" title="279"></span><span>ut consentire posset amori meo? Sed locuples est illa et Naturæ, et Fortunæ, et virtutum donis: qui fieri potest ut non amem?—Gratum sane erit,» respondeo, «me abs te amari tam amabili puero. Vis mihi alter esse maritus?—Dedecores mariti nomen,» reponit, «mihi si indideris; servi et vernulæ relinque: studiis erga te meis, ut potero, honestabo.» Finitis epulis rediit ad Academicos, et sensi, cum abiit, aliquam meæ mihi animæ partem deesse. Tunc mater ad me:—«Quid de puero judicas, nata?» Esse respondeo ex Amoribus unum, eumque pulcherrimum, qui ex Veneris gremio evolavit ad nos.—«Num dices,» adjicit mater, «fore beatas quarum in amplexus veniet?—Sane ut futuræ sint infelices,» respondeo, «non video. Hunc sibi reginæ generum velint.» Dein cæcum alebam venis vulnus, Tullia mea. Tandem post mensem, nascenti amori favit mater optima. Jubet venire Robertum; liberam dat confabulandi mecum potestatem. Ingeniosus est Amor, quem fata instillant. Puer per ætatem nec par amori, nec satis aptus, amore arsit, cujus usum nesciebat. Interea contigit matrem diro conflictari meam morbo. Ut bonam recepit valetudinem: «Ingrata sim,» inquit, «Octavia mea, si, quæ ope et opera tua erepta sum letho, tuis in me benefactis non respondeam meis in te. Tanti pretii sum tibi pollicita munus, quod omne pretium superet; meministi?—Memini, mater,» inquam; «et quicquid a te mihi venerit summo erit in pretio.» At illa osculum ferens:</span><span class="target" id="robertum-reponit-volo-tibi">—«Robertum,» reponit, «volo tibi</span> <span class="pageno target" id="page-280" title="280"></span><span>dono dare, quem et Juno optet sibi dari. Erubescis? Novi abs te amari.—Non nego, mater,» refero.—«Hunc tibi educo,» ait, «et servo; volo, dignus ut sit benevolentia tua, excoli diligenter omni virtutum et disciplinarum genere. Hunc tuos in amplexus conjiciam. Sed tener est; de ejus tantum pulchritudine et vita detraxeris, quantum acrius indulseris voluptati. Id fac ne obliviscaris.—Non sum oblitura,» dixi. Tertio post die, quæsivit, inter prandendum, an domi reliqua die futura essem. Respondit in animo esse domi manere. Post laudavit domesticam vestem, qua induta eram libera et fluxa, e subtilissimo lino.—«Nec ista,» inquit, «invidet oculis tuas vestis dotes, nec objicit. Mirifice in ea places: ne mutes.» Dixi non mutaturam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quæ cogitabas cum animo tuo, cum amore tuo?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Non cogitabam adfuturam tam cito mihi tantam felicitatem. Nescio quid non absolutum dat in manus Attalici operis mater. «Acu pinge quæ desunt, quæ egregia es artifex,» ait. Recessi in cubiculum. Is erat dies vigesimus Maii. Sedeo humili in lecto, sericeo strato vellere. In variis cogitationum nebulis mihi mens ludebat; dubius inter vigiliam et somnum allabitur sopor. Ecce hoc momento intrat Manilia, puerum ad me perducens. Affixæ humeris alas, et pendens pharetra; arcum læva, sagittam dextra gestabat. Cupidinem dixisses, et vere erat.—«Parens me mittit Venus ad te,» ait voce blanda puer, «quod scit a te vinci se pulchritudine:</span> <span class="pageno target" id="page-281" title="281"></span><span>vult serviam tibi Amorum reginæ.—Non servies,» repono, «pulcherrime Amorum; esse si velis ex animo meus, regnabis.—At enim,» subjicit Manilia, «dies fabulis vobis perdenda non est. Secede paulum, formose Amor.» Ut secessit: «Ego et mater tua mancipio tibi nexuique, nata,» inquit, «hunc puerum damus; sed tener est et debili lumbo. Utere, sed parca voluptate; sin aliter feceris, defluet, ut solent flores quos carpsit gelida hyems.—Depereo,» aio, «puerum misera, et abunde erit voluptatis cupidæ et amanti, si sciero vere esse meum.—Parce puero,» dicebat nutrix; «hac hora satisfactum crede voluptati tuæ, si puero eripueris virginitatem, quod ejus sine dolore non fiet. Nam illi mentula obducta præputio est, nec aperiet impune tibi caput reginæ suæ. Promisit se fortiter facturum; quo volueris habere inspira animos, venustatum tuarum et voluptatum ostentatione.» Post alas Amori puero demebat. «Nam volo te,» dicebat, «constantem esse; nolo ab ejus unquam evoles latere.» Tollit pharetram et sagittas. «Nunc,» inquit, «opus sunt alia tibi tela, aliis pugnandum armis.—Intelligo,» ait ille, «et esse telum mihi sentiet dea mea, quo secum pugnem.» Abiit nutrix, et fores occlusit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>Dicite: Io, Pæan, et Io bis dicite: Pæan!</span>
+            </div>
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>Decidit in casses præda petita meos.</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Delibutus gaudio puer exsilit ad me. «Domina,</span> <span class="pageno target" id="page-282" title="282"></span><span>domina,» loquit, «meæ me nunc pudet ætatis. Quam turpe sit esse puerum, vere sentio. Impar ero felicitati meæ.—Impar non eris,» repeto, «si respondes amori meo, qui tua erit felicitas, tuo amore, qui mea erit. Nihil ultra a te mihi opto.—Sed est,» inquit, «aliquando præterea amatorium. Non bene incipiam tyro, nec graviter perficiam puer.» Consedimus in lecto; tum ego osculor: incendia mittebant, non scintillas oculi mei. Demisit ille manum in sinum.—«Quid tibi vis?» dicebam; «liberius sane agis quam deceat.» Tractat papillas, suaviatur, incalescit; non potui quin amplecterer, ita lepide et festive agebat omnia. Tunc infert sub stolam dexteram.—«Euge,» inquam, «quid hac quæris?—Uxorem meam quæro,» respondet; «isthic habitat.» Risi:—«Sed non patiar id inhonestum,» aio, «si honesta sim.—Tuum quicquam potest esse inhonestum?» refert. «Noli maritum tuum repugnans fatigare. Amori cede.—Cedam,» aio, «tam bello, tam ingenioso Amori. Tua sum, mi Amor; nec amplius mea sum; tibi vivo.» Errabat interea puerilis manus, non docta Veneris viam. Paulo supra genua hæsit; post femora pererravit, et nates læves, Tullia, et molliter tumentes. Nec ultra audebat; pueriliter omnia.—«Scis usum,» ego ad illum, «mi Cupido, corporis tui et mei?—Videor mihi scire,» infit, «sed pro certo non habeo, an certo sciam. Vidi in tabulis pictis Veneris histrioniam.—Dignus eras,» subjicio, «pulchriori quam ego sum. Cape quæ voles, utere,</span> <span class="pageno target" id="page-283" title="283"></span><span>fruere; age maritum.» Educit e carceribus mentulam. «Quid de hac re tam lepida fieri speras?» inquam.—«Quid jubebis id fiet,» reponit. Præludebat, inflammescebat. Sensit sibi facem Veneream ardere et turgere libidine. Genibus accidit; rogat ignoscam, si quid inepte fecerit nec satis urbane. Læva mox resupinæ revolvit ad pectus tunicam, et citus manum admovet pubi. Primoribus digitis tractat lanuginem, scalpit rimam, metitur igneam.—«Dic, sodes, mi amor,» inquam, «quid quærit hic sibi passerculus?» Nam arrigebat.—«Puto,» respondet, «nidum quærere, quem teneo manu.—Sine,» repono, «sine hic evolet.—Et ecce,» ait, «evolat;» et alacri se cursu feminibus inserit meis divaricatis. Ah! ah! ah! ostendebam milvio pullum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Per Genium meum! prurit insolitum quid ingeniosa hæc narratio. Mira es nugarum artifex:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>In tenui labor, at tenuis non gloria.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Adhibet anhelans puer pugionem vaginæ.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Mutinum crassum, longum?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Crassum ut habes pollicem; longum sex pollices. Fidem habe mihi: convenimus belle alter alteri.—«A regia aberras voluptatis via,» dicebam. Manum porrigo cæco passeri, auspex et dux. Init libidinis viam tenebricosam.—«Nunc fortiter percute, mergere, cæde, macta,» subjicio. «Sic</span> <span class="pageno target" id="page-284" title="284"></span><span>hæc res agitur.» Tunc adegit ensem suo nisu, excepi meo; peni favebam susurro.—«Me læsum,» inquit, «intus sentio; quid vero id est?» Pressit suspirium, et momento subagitare ille, comprimere, concutere. Cevebant trepidanti oculi et mens. Ego succutere, contra niti; sed et subabant mihi, intra pectus, cordis intimæ fibræ. Adulabatur hæc cogitatio voluptati, venisse Amorem in amplexus meos. Innectebam ulnis incubantis marmoreas nates, et micantibus urgebam suavium alaparum velitationibus. Audivi Hymenæum ex fervidis lumborum anfractibus cachinnantem, et anhelantem Venerem. Resoluta sum in effluvium; nondum puer: nec calida suavia et humida, nec blæsa murmura, nec spissas compressiones, nec innumerabiles in una voluptate voluptates satis tibi, mea Tullia, fando explicem. Cogita Psyches cum Cupidine concubitum: is fuit meus cum Roberto. Illi ego pro Anima: is ipse meus est Amor. Tandem connivere puero oculi, attolli, circumagi, deficere deliquio; patranti subsiliebat intro cauda; nova exagitabatur intemperie; intremiscebant comprimenti celeres lumbi; extra se ponebatur, inopina mentis vertigine. «O domina, o regina,» inquit, «elabor e vita! quid id novi?» aiebat. Impingit osculum et momento colliquescit. Postquam perfecit, foveo languidum in sinu. Oscula osculis, suspiria miscemus suspiriis.—«Fuit tibi quicquam meum dulce, marite dulcissime?» dicebam.—«In hac voluptate,» respondet, «omnes sensi voluptates. Vivus es, Octavia, summi boni fons.—Velim tibi esse,» inquam,</span> <span class="pageno target" id="page-285" title="285"></span><span>«sic et mihi egomet ero. Recrea vero exhaustas vires brevi somno. Qui nos viderit, me Cypridem credet, te Cupidinem in matris dormientem gremio.—Non opus illi somno,» reponit reversa Manilia. «Basiorum, sine fine, odoros purpureis tuis in labellis flores legat. Id illi opus est.» Post egregium par perducit ad matrem. Advolat mater in complexus pudore offusæ.—«Quæ hæc est,» ait, «mœroris species? Te pueri piget, Octavia, tam venusti? Pudet, Roberte, libere lusisse in puella tam formosa? Infeliciter cessere hæ nuptiæ? Abfuit Hymenæus? Non favit Cupidini Venus?—Quin imo,» reponit Manilia, «feliciter acta sunt omnia, quæ fieri oportuit nuptias facientibus. Bellissime præliatus est in virgine tua Robertus meus; habes generum, et hic uxorem.—Bene est,» inquit mater; et repetit adulans suavia. «Laudo,» subjicit, «athletas fortes et pugnaces. Cessit utrique victoria.—Sane victum me fateor,» refert Robertus; «Martem pugnando vinceret.—Sile, tam nugax quam pulcher; sile,» aio, «qui prælii refers vulnera, sed honesta.—Sed ipse proprio mucrone,» infit puer, «vulneratus sum, et tuo balsamo oblitum et curatum vulnus.» Ridebat mater; affertur lauta gustatio. Propinavit mater amantibus et salaciæ; Robertus Junoni reginæ suæ Semproniæ, et Hebæ Junonis filiæ. Id dices, Tullia, a schola ductum, sed et ductum ab amore. Rogavit mater an bene haberet.—«Roga Octaviam,» respondet, «nam, me si ex animo amat, bene habeo.—Bene habes,» repono,</span> <span class="pageno target" id="page-286" title="286"></span><span>«plurimam places.—Per te, dea, veræ subii voluptatis delubrum. Ingressus sum ad vitam, quæ illic condita delitescebat.—Et sane,» ait mater, desiisti puer esse, vir factus es: vexit te momento Octavia ad virilem ætatem. Male, male illis sit qui Verticordiam dictam Venerem, quod ad pessima quæque hominum convertat mentes, mentiuntur! A nugis vertit ad seria; e puellarum et puerorum manibus bullas excutit et puppas, concutiendo, et succutiendo.» Tunc demisit puerum ad Academicos. «Ut in Venere ante annos venit sagacitas, sic veniunt et cani. Nolo puerum,» mater ad me, «ante mensem videas. Nolo corrumpi et insenescere in amplexibus tuis; post id temporis, cubabit tecum. Gaudiis tuis tota nocte potiore. Sed contumax illi spiritus, nec regi facilis; pulcher est, sed etiam ferus. Succensui ante hos dies, quod terræ filius, nihili puer, auderet nobilibus, apud Academicos, pueris æqualem putare se et gerere.—Erras, Domina, respondit; qui carus Octaviæ sum, sum jam nobilis, jam comes, jam marchio, jam sum et dux et princeps.—Jubeo venerari in Larario Superos:—Nullo amplius egeo, dixit, Superum beneficio; superest nihil quod ab iis petam, quem amat Octavia.—Hortamur incumbat assiduus et solers litteris. Respondet scire se abs te amari, præterea velle scire nihil; qui sciat tibi se placere satis doctum esse.» Ad hæc ego.—«Facio nocentem, mater, et per me veniam consequatur.» Ergo advocatus est domum præstituta die Robertus. Cœnavit nobiscum.</span> <span class="pageno target" id="page-287" title="287"></span><span>Finitis epulis:—«Cubabis,» mater ad puerum, «hac nocte cum Octavia. Sed hanc dico legem: caste et pudice agitetis noctem. Legem accipis, Octavia?—Accipio,» inquam; «sed lex hæc stat in ancipiti.—Interpretem agam,» reponit Robertus.—«Et volo agas ut commodum tibi erit,» ait mater, «dum tamen, ut fit, interpretando non corrumpas, non aboleas legem.» Cœnavimus opipare, et magna matri cura in cœna optimis muniri dapibus Roberti armamentarium: nam a Cerere et Baccho Veneris arma. Procuratis corporibus, itum ad quietem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Item ad pugnam. Sed disputat de</span> <span class="target" id="opportuno">opportuno</span> <span>Veneri tempore Cheronæus, ut ne vires infringat. Cum lungo refectæ sint somno vires, indulgeri posse Veneri ait, experrectis anima et sensibus. Sed stulte facere opinor barbatos illos philosophos, qui prurientibus audent mentulis leges scribere et cunnis, uno decumbentibus in lecto. Scribant et de sistenda cœlorum vertigine: nam ut cæca mentula, sic et surda est. Nec illi dantur verba. Socrates aut Zeno qui non riserit, suos si inter discipulos arrectas viderit stare mentulas, arrectis auribus, si viderit Priapum et Conisalum diva Philosophiæ præcepta aperto auscultare capite? Præclarum spectaculum! Ut cyathos numerant pueris nutrices et bibere ultra vetant, sic et inepti suas mentulis fututiones et ultra vetant. Cur et non leges in medium posuere miseris mortalibus, et despuendi et scabendi? Num satis infelix hominum vita sævis visa mentibus, nisi rigidæ induerent catastæ sensus</span> <span class="pageno target" id="page-288" title="288"></span><span>et animam? Fatuis, Octavia, irascor homuncionibus. Nam si audaciam effrontem ademeris et gravitatis falsam speciem superbientibus, nihil præterea invenies quod lixæ non sit, et mediastini in lutulenta plebecula. Illis nec genius nec ingenium, sed audax stoliditas et irrequieta ignavia.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aloisiæ maritus, suadente Pelagio, id consilii ab hinc quatuor cepit menses, quod sanus laudarit nemo.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quid consilii cepit?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Decima tantum nocte salacem init et libidinosam, reliquas cœlibes in lecto agit; vidua prurit, cui non vivit maritus. Et superstitiosus factus est Caviceus: mecum est infrequentior, nec impune tulit. Sitienti si non dederit bibere, cui id muneris erat, probro quis verterit sibi dedisse ipsum, aut a quovis cepisse dante, sitientem?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Marina Genovefa Pimentelia, alieno ære merso opibus clara, Federico Mendozio nupsit. Induxit hæc in animum, annis et specie florens, semel atque iterum corporis sui singulis facere mensibus copiam juveni. Nec movit adolescens amore ardens puellæ animum. Quos tulit virtus inepta fructus? Scelera peperit. Omnes, intra mensem, uxoris ancillas quinque numero corrupit Federicus: utero gerunt. Quid Genovefæ Lionella mater? «Tu ipsa,» dixit, «lenam egisti infelicibus puellis; tuo periere lenocinio. Virtus hæc tua tetrum desinit in scelus: pietatem credebas amens, lenocinium erat.» Vim timens sibi Galliena a Luitprando marito, subligaculo corpus nocte induebat, ita consuto, ut</span> <span class="pageno target" id="page-289" title="289"></span><span>nulla pervium parte esset, nec peti posset. Similiter domum implevit libidinibus adulteris. Age nunc, o supina et inconsulta sapientia, illude incautæ facilitati! Quos edis ludos pollens dolis? Sed hæc ad mores pertinent, quæ hominum figmenta sunt. Natura ad Venerem alii proclives, alii segnes. Quorundam vix sedarit taurus famem, ut de Milone Crotoniata ferunt; satis aliis est mica panis. Aliis cyathus sitim exstinguit; aliis ne quidem triental. Eodem jure, sive edant, sive bibant, omnes conseri homines, quid injustius, quid stultius? Ita sunt quibus ad decem dies infringit libidinis nervos coitus unus; aliorum vero ardet, nocteque dieque, in medullis invicta libido: uno irritatur coitu, non mansuescit. Hæc pendenda erant ea in trutina, et libranda ab hoc examine. Ætatis et habitudinis habenda erat ab his pecudibus ratio; sed ratione duci non solent. Medici fatentur certas nullas posse induci leges. Naturæ tamen convenire putant primum valetudinis curam non negligi. Bona sine valetudine, vita sepulchrum vitæ est. Igitur damnant Epicuri sententiam, morosi hominis, ad vitam Venerem non pertinere, nec felicitati conducere. Noxiam tamen aiunt pueris et puellis, qui ad perfectam ætatem non pervenere, et provectæ ætatis senibus, qui jam a vita decedunt, si sit frequentior. Uno quoque mense et his et illis colenda semel Venus in illa ascendente, et in hac labente ætate. At cum floret ætas, vigent nervi, firma sunt latera, ad quartum quintumve duellum descendi, sine ulla valetudinis læsione, potest. Apud Lacedæmonios lege cautum, quisque ut vir ostenderet quinquies</span> <span class="pageno target" id="page-290" title="290"></span><span>se per mensem uxori virum esse, quinque militaret uxori congressibus. Nam ducebant etiam uxores, qui non adoleverant, nec tamen ab hoc immunes vectigali. At enim ignavus est et impius, qui altero quoque die Veneri non facit, si nihil ultra lumbis et lateribus exspectet ab annis. Uxorem duxisti, o tu quisquis es; debitor factus es uxori: solve, malæ vir fidei, solve quod debes. Solve, aut cede bonis, et bonorum potior pars uxor. Duriora excogitavit marcescentium Philosophorum amens meditatio, sedula stultitia. Ride, Octavia: leges tulit quibus rite et honeste, ah! ah! ah! subent et ceveant. Vetant veternosi rapidos cieri motus; vetant novas indui figuras. Castam et honestam negant esse posse</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="inner line-block">
+              <div class="line">
+                <span>... ingemente quæ thoro,</span>
+              </div>
+            </div>
+            <div class="line">
+              <span>Juvante verset arte mobilem natem.</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>O graves et sapientes legislatores! Audisti de mulierum Senatu Romæ? Vocabant Senatulum. Claræ nobilitate et usu rerum matronæ senatorio fungebantur munere. Conveniebant, disceptabant de rebus nostris. Erant earum judicia ac si sancita essent jure publico. De lumborum officio, de figurarum varietate, de vegeta inertive libidine, consultæ venerabiles matronæ a Messalina Claudii imperatoris et omnium uxore, sic censuerunt:</span> <span class="pageno target" id="page-291" title="291"></span><span>«</span><em class="italics">Quandoquidem constarent intima et extima in homine omnia septenario numero, et homo fingeretur coitu; si ad septimum una nocte eatur coitum, id jure fieri, nec ultra peti posse. Qui velit mulierem non moveri, Venerem mortuam velle: mutuos motus Veneri esse pro anima. Figuram quæ cuique commoda esset, probari. Id jus in omni Amoris regione, quod amor mutuus constituisset, servari debere. Summum in amore imperium ad voluptatis numen pertinere; illius esse leges condere, et conditas interpretari.</em><span>» Id fuit Senatus consultum, Octavia. Itaque plures, una nocte, peragebat Messalina viros indefessa. A nullo unquam exegit stipendium, quod sponte quisque non inferret. Die facto, quatuor supra viginti e myrto et rosis corollas Priapo, Marsyæ et aliis ridiculis Diis dedicabat victrix: erant singulæ parta victoriarum præmia. Theodora, Sigismundi imperatoris uxor, Messalina altera, lumbos et artus heroum suæ ætatis frangebat in hac palæstra: uno hippubinos et lastauros hauriebat, vorabat succussu. Sempronia, mater tua, duodecim cum Chrysogono confecit vehens curricula, uno spiritu. Palæstritas tenera ego fortes confeci quatuor intra paucas horas. Sed ita est, Octavia, hebescit et stupet, post sex septemve pugnas, si acriter pugnatum sit, exhausta Venus. Ultra honesta non vivit libido. Similes dicebat Victoria, consobrina mea, eas fœminas quas nulla caperet Veneris satietas, vinosis illis ganeonibus, quos musto non madidos, quos nulla siccos videt dies: ut his in Baccho nulla, sic illis nulla in Venere voluptas. Pessimæ assuetudinis et hos et illas misere vertigo agit. Ideo putres non commoventur; acri attamen hilarescit motu Venus. Ceventis concussu, subantis successu, eliciuntur calentes ex utriusque</span> <span class="pageno target" id="page-292" title="292"></span><span>corpore igniculi; si absint, friget Venus. Sic superest libido sibi, sic læta reddita letho.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Cui bellum videri possit cum marmorea rem habere Phidiæ Venere? Cui imbellis placebit Venus, et id placebit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nugantur, nescio qui inepti, in umbilico sitam esse et sedem habere libidinem. Utrique sane et viro et mulieri, in motitatione, subagitatione, frictu, concussu et succussu, vere consistit. Sed sua est ars et ratio his commotionibus: ut principio lente surgant, post ferveant, demum desidant, ut, pacatis post tempestatem ventis, commoti desinunt fluctus. Sunt hæc tua, cujus in agilibus lumbis laus micat mirificæ mobilitatis. Nec Thais, Octavia, hanc præripuerit tibi laudem. Sed quod ad figuras, censeo ego quidem liberam cuique esse figuræ facultatem, quæ concinnior videbitur. Nemo narrando dixerit figuras omnes, nec posuerit ob oculos pingendo. Mutari amat Proteus Amor. Rabiosi illi Solones de his sermonem haberi, tabulas pingi inhonestum latrant; damnant. Sed de omnibus duelli et pugnæ figuris disputari non damnant. Quibus itur ad perniciem humani generis, non stomachantur; quibus ad procreationem, irascuntur. O feras bestias! malunt interire variis artibus humanum genus, quam nasci. Laverniones luctum amant et lethum; lucem odere et vitam. Quæ dementia! quæ impotentia! Sapientiores Lesbii erant, inter Græcos ingeniosissimi. Nam Sappho Lesbia fuit, decima Musa. Varias, etiam non suetas, in Venere figuras insculpebant nummis, quos publice cudebant.</span> <span class="pageno target" id="page-293" title="293"></span><span>Publicum id erat authoramentum. Vidi ego Romæ, in domo Ursinæ, nummos duos, alterum ex ære, alterum ex argento, in insula Lesbo, ut dicebat, cusos. In altero Sappho nuda, cum nuda puella, tribadico confligebat duello. Vir nudus in altero, dextro nixus genu, puellam sustentabat nudam, et pilo figebat, divaricatis femoribus faventem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ille, genu flexus, Veneri supplex faciebat.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Hæc lumborum nisu petebat cœlos, sublata in aera. Per nummum oblongum Venereum tuum! Octavia, his ex nummis ars petita talium figurarum, ut ex appensis tabulis in Æsculapi et Apollinis templis ars medica. Hos præ oculis, mea me si non fallit opinio, habebant, et in manibus, Elephantis Milesia, Philænis, Hermogenes Tarsensis, qui scripsere his de nugis eruditos libellos.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Aiunt vero Elephantida apud Milesios probam et pudicam fuisse matronam; sed quod ingeniosum, inter litteratos, cepisset inimicum, hunc impudicum perscripsisse libellum, et matronæ nihil tale cogitanti adscripsisse supposititium partum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sanus non est, qui cum eruditis exercet inimicitias. Ulcisci suas possunt injurias, per omnem ætatum æternitatem. Quas pingunt tabulas, annos illæ ferent quos Zeuxidis et Apellis non tulere; ab annis vires capient et dignitatem. Sed et est Italos inter homines divini vir ingenii, qui his de ludicris amœna conscripsit Colloquia. Demum, ut</span> <span class="pageno target" id="page-294" title="294"></span><span>ex omni terrarum parte itur in cœlos, sic ex omnibus muliebris corporis partibus et inflexionibus summam itur ad voluptatem, Veneris cœlum: non una via itur. Labella rosea, papillæ niveæ, manus lubricæ, nates læves et teretes via sunt ad meliorem partem; et posticæ qui Veneri faciunt, in anticam veniunt litatum ædem.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Apage, apage his a spurcitiis. O cœnosam libidinem!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Nec Oceani aquæ eluant, nec Phlegethontis ignes. Non, si terra miscebitur Tartaro, satis supplicii scelerati ferent pædicatores. Portentum! Rem ausus est clari vir ingenii, Joannes Casa, pulchro libello tam fœdam commendare. O tempora! o mores! Nam Italis fœcunda est facetiarum seges in hac libidine. «Sunt variæ rerum species.» Alii puellam quærunt in puero; alii puerum in puella: alterum in altero sexum. Male pereant perditi! «Vir nubit in fœminam; Venus mutatur in alteram formam.» Scantinia jam lege id apud Romanos turpitudinis erat damnatum. Sed pæderastas mutari post fata aiunt Pithagoræi in scarabæos. «Honesti Colei Lanuvini; Cliternini inhonesti.» Vetus id adagium. Male pereant qui amoris arma malis his artibus in Amorem converterunt, qui Venerem perdidere per Venerem! Cotytto his Dea, Opici his magistri. Omnia inter animalia homo solus illudi corpori suo patitur; tantum non publice prostat. Audi Plinium: «Uni animantum luctus est datus; uni luxuria, et quidem innumerabilibus modis, ac per singula membra.» Et alio in loco: «In hominum</span> <span class="pageno target" id="page-295" title="295"></span><span>genere diverticula maribus excogitata; omnia scelera Naturæ.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et crescit novo scelere indignatio mea. Accipe insidias. Formæ florentis difficilis tuitio.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>De Roberto intelligis?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Finita, ut dicebam, cœna, voluit mater Robertus et ego libere colloqueremur. Secessit; consedimus. Tunc ille:—«Ecce me, Dea mea, alieni spiritus afflatu contaminatum. Parum abfuit quin reciperem me ad te uxor factus.» Vultus dicenti rubore suffunditur. «Amat me Joannes Ludovicus Vives. Quintilianum vocant. Amant Academici reliqui; nihil præterea dicunt in vita esse quod ament. Varium est et dolis aptum amoris ingenium. Jacebam pronus in lecto, nocte concubia. Invadit Ludovicus; palpabat nates, somno solvor.—O quales optet, dicebat, mœchus Ganymedi Jupiter! Tales nec in Hyla arsit Hercules, nec in Antinoo Adrianus. Tales erudita præferat libido Hebes niveis mammis et pectori. O si commodentur Veneri meæ! malim quam ipsam Venerem.—Suspirium duxit, osculum impegit. Offerebat stuprum; repuli; minatus sum conquestum in me intentatam injuriam.—Sed, pupule, adjicit, Margaris meos non sprevit æstus, sodalis tui, sub his tectis, Roderici marchionis soror, pulchra, nobilis, ingeniosa, litterarum amans, sexdecim dea annorum. Hæc non sprevit amores meos.—Basium dedit, veniam petiit, abscessit.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Homo est venustus Ludovicus Vives, urbanus, doctus, nec ætatis provectæ. Scies quid factum</span> <span class="pageno target" id="page-296" title="296"></span><span>sit cum nobili virgine, et ridebis. Qui odio indicto aversi fugiunt à puellis, velint nolint, fugiunt ad pueros. Genuit Amori Amor homines et fœminas; genuit sibi. Amore per Amorem sati, Amori nascimur. Infunditur Amor cum sanguine in venas. Tolle Amorem e rebus, et res e Natura tolles. Amamus vel inviti, ut amamur. Hinc fit, ut qui nolint amare quod licet, ament præcipites quod amare turpe est. Nosti Justinam Gomeziam, magni inter Vestales nominis? Amat perdite Alphonsinam Albuquerquiam, Joannam Meneziam, et Antoniam Castrensem, eodem in contubernio. Ut amat, amari se non negavit. «Hæc adyta,» dicebat nudiustertius, «quæ credunt consecrata pudicitiæ, pulso Amore, pervadit alia sub forma Amor. Obnubimur velo: obnubitur nobiscum Amor. Fallit oculos, nec videtur. Vivit in medullis, latet in venis. Perfluit venas sanguis, in nostra nec est potestate quin perfluat. Incendit Amor venas, nec nostra est in potestate quin inflammante calefiant Amore venæ. Quandoquidem ultra non licet, amamus inter nos, et amamur. Animæ cibus Amor. Sunt qui sitim ut sedarent, lotium ipsi suum biberunt: sunt qui, adurgente fame, sua ipsa membra morsu laniarunt. Non dissimiliter, si fœmina viro, si vir negatur fœminæ, ardebit vir in virum, fœmina in fœminam. Qui Natura ferebatur Amor in alterum sexum, interclusa via suum incestabit. Exoneranda est tibi vesica: vetant? meies tamen. Vestes fœdabis, si desit matula. Et mulier matula est. Micturit tibi amor: scelus est micturire? nihilo</span> <span class="pageno target" id="page-297" title="297"></span><span>tibi minus meiet Amor. Quot insaniunt in hac libidine pudicitiæ, quam avari aut erroribus ebrii probant, Natura non probat! Venustis illis et aureis temporibus, rari erant iique affecta ætate, qui hoc profiterentur sapientiæ genus. Morum habebatur ratio. Rem ridiculam! A sene effœto et marcido qui adolescentis operas et pensum exiget, non sapiet: qui juventa velit florentem et viribus pigra mersum videri senectæ hyeme, sapiet?» Sed perge dicere, Octavia, meliori nata sub sidere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«Per oculos tuos, mea sidera!» dicebat Robertus, «cavebo diligenter ne quid admittam in me flagitii. Novam mihi nova virtute creabo laudem. Tuus merebor videri.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Clamant multi nitentibus ad virtutem adolescentibus obicem esse consuetudinem cum puellis. Næ cæcutientes errant. Vidi quos honestarum, ut sumus, usus ad meliorem convertit frugem, cupidinarios, aleones. Invenerunt, cum voluptate, veram honestatem. Quod ipsa non fecisset per se virtus, hoc fecit auxilio. Placuit virtus qua se noverant placituros. Erant corruptissimi in urbe vicina adolescentium mores. Damnavit mulcta indicta Senatus meretricias libidines, lenonum artes; sed facilius sine aeris quam fœminarum usu vixerint adolescentes. Convertunt ingenuas in puellas oculos et amores. Excipiebant, parentum jussu, læto vultu qui ad honesta tenderent; contemptui habebant qui mutari nollent. Ingeniosæ mulieris suadent illecebræ, quod Plato non suaderet. Annus nondum,</span> <span class="pageno target" id="page-298" title="298"></span><span>præterierat; mutatis repente moribus evasere in masculam virtutem, Epicuri de grege porci. Prælucente spe, quam ocyus concipit qui amat, quo non sequetur virtutem, vel ad dumeta ducentem, vel e scopulis vocantem? Alter per alterum mitigandus sexus, non alter semovendus ab altero. Præeuntes sequentur viri fœminas, vi Naturæ ducti. Si sint bonæ, duces erunt ad laudem; si malæ, auspices erunt ad turpia. Nunc sequere orationis filum.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>«Enimvero amore emorior,» dicebat Robertus. «Cur tandiu meam mihi invidet Sempronia felicitatem?» Audiit mater.—«Non equidem invideo,» reponit, «sed delectatur mora Venus. Amoris voluptates mora crescunt. Volo vobiscum liberaliter agere. Ite cubitum, ite.» Et subrisit.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Intelligo. «Ite ad coitum,» dixit; «ite ad vitam.» Classicum canit ad pugnam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Utrumque osculata est. Dein duxit Manilia ad pugilatum. Veste exuit, nudam collocat in lecto. Insilit Robertus. «En mihi,» loquit amplexans, «summum bonum, omne bonum.—Et bene sit,» ait Manilia, «beatis amantibus! Nec hos exstinguo cereos, Roberte; triumpho non deerit tuo lux quæ debetur.—Et sane,» reponit Robertus, «tenerum formosæ puellæ corpus currus est triumphalis Amoris. Hoc ego tuo vectus curru, Octavia, ibo tenebricosum istud per iter» (pubem vellicabat), «ibo ad gloriam.» Uterum, femina, pectus pererrabat inspectans curiose. Demum intumuit puero nervus. «Fave,» inquit, «fave, Venus</span> <span class="pageno target" id="page-299" title="299"></span><span>mea.» Suavium dedit.—«Favebo,» inquam, «et ut voles favebo. Servire tibi instar regni erit. Qualem me cupies, talem habebis.—O nugacem!» clamat advolans Manilia; «facto opus est, non dicto. Volo utrique præstare operam, et ope mea voluptati vestræ accrescere delicias novas. Belle arrigis, Roberte; agedum, candidum hoc in Octaviæ pectus libidines et te effunde.—O mater,» respondeo, «vis huic meæ adesse ignominiæ? Abi, amabo.—Te ineptam!» refert, «non fidis nutrici, alumna? Pugna, Roberte, sed heroica pugna fortitudine heroidi tuæ incomparabili.» Dicente Manilia, supervolat Robertus; balista ferit uterum: at exerrantem et resilientem intercipit caudam Manilia, officiosam insinuans manum. «Veni, fugitiva, tuum id in ergastulum Dionæum: huc te vocant,» dicebat, «quas dominæ debes operæ.» Post impacta in pueri lumbos manu, impellit: momento voro puerum, absorbeo surgentem. Vetat commoveri me Manilia. «Tolle id femur lævum, Octavia,» inquit, «contende alterum.» Fit. «Tu, Roberte, leni et spissa concute amores tuos subagitatione. At tu, Octavia, osculare, nec move.» Fit. «Cum senseritis alter et alter,» adjicit, «e libidinis vena exsilire vobis prurientes salaciæ spumas, tu, Octavia, mitte suspirium; tu, Roberte, morsiunculis Octaviam pete.» Subagitat ille vegeta, sed molli et lenta concussione. Amplector, osculor, nec moveo. O bona Venus! o bona Tullia! sentio me remitti. Suspirium mitto. «Nunc, nunc, Roberte,» ingeminat</span> <span class="pageno target" id="page-300" title="300"></span><span>nutrix lena, «fave, fave Octaviæ. Rapidi tibi ferveant lumbi.» Ille urgere, permolere. Mox collum appetit dente, cutem carpsit; gemitum dedi. «Nunc, nunc,» repetit Manilia, «crissanti fave Roberto succussu. Tolle lumbos, succute pernix. Bene est, alumna. Non ita, puto, lumborum placuit flexibilitate et mobilitate Lais.» Cœpit colliquescere dulcis puer, et ego intimos amoris sentio mihi sinus liquido exundare incendio. Nec lateribus peperci, nec animæ. Celeriori nunquam itum cursu ad Veneris metam. Altera manu Manilia mulcebat mihi nates, altera Roberto. Apprehensa identidem summis digitis cadurda stringebat, comprimebat, et incubantis testiculos, molli emulgens compressione, exprimebat. Defecit puer; et refugit nutrix, plaudens manibus, acta fabula. Basiationes projecto propter latus meum puero ingerebam innumerabiles.—«Ut me amas?» dicebam. «Ut meæ tibi Veneris dona placuerunt? Nunquid piget? Nunquid mei piget?—Interroga, domina,» respondet, «an pigeat in cœlis fuisse cum Jove et Junone, et magnis Diis.—Nam,» repono, «ruunt homines in amplexus puellarum præcipites, postea piget.—Non tu puella es,» inquit, «ut puellæ sunt hæ nostræ. Dea es voluptatis. In te si me ceperit satietas, et ceperit felicitatis in cœlis, et Deorum epulis».</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt folia aliquot in codice m. s.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-301" title="301"></span><span>...—«Insomnem egi noctem. Perstrepebat contignatio vi concussa: cubiculi timui casum. Fabulam egitis, nec dubito; hæc tibi Diana sagittifer fuit Apollo. Configebat tibi, noli erubescere, Octavia mea, configebat tuum Pythonem. Hodie mane, cum vale abiens dixit, junxi pectori pectus, nullo Dianæ tuæ exsurgere sinum mammarum tumore sensi, nullo vidi. Et fœmineo suavius dedit suavium. Non is vividus et micans oris color, qui heri erat; impallescebat nocturno labore.—Erras, Eleonora, repono. Virum non habui in viduo thoro. Sed lucta, et pudet fateri, lusimus Cupidinea, Sappho et Andromede. O videres, Eleonora, nascentes mammarum orbes! arderes. O videres non vere cunnum, sed cunniculum! fureres. Placui maritus, placuit uxor, tribadico furore et sudore.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Erat Enemonda forma excellens, Fernando Portio soror. Et Enemondæ erat amica Francisca Bellina, etiam forma præstans. Nesciebant inter se quæ magis amaret, quæ magis amaretur. Cubabant frequenter una in domo Fernandi. Secretis petebat, quales amat Venus, insidiis, Franciscam Fernandus; se peti sciebat puella, et gratulabatur suæ formæ. Surrexerat impatiens libidinis, surgente Aurora, e lecto adolescens; frigido aeris halitu mitigabat ignes, in pergula. Tremula strepebat argutatione, proximo in cubiculo, sororis lectus. Patebat vero ostium: hanc amanti commodarat puellarum negligentiam Venus favens. Intrat, nec vident libidine cæcæ, libidine ebriæ. Superequitabat Francisca; Enemondam impellebat</span> <span class="pageno target" id="page-302" title="302"></span><span>ad cursum, nuda nudam. «Ambiunt,» dicebat Francisca, «meam quotidie pudicitiam nobiliores et salaciores mentulæ. Pulchriorem ex iis, amica, legam ego, sed tibi. Sic volo indulgere genio tuo, et meo.» Dicens, subagitabat acerrime. Conjicit Fernandus se in lectum nudus. Territæ puellæ, nec fugere ausæ sunt; amplexu Franciscam ligat cursu fessam, osculatur.—«Audes tu, improba, vitiare sororem meam,» ait, «tam sanctam, tam castam? Pœnas dabis. Domus ulciscar meæ injurias. Patiere furores meos, ut illa tuos.—Frater mi, frater mi,» respondit Enemonda, «ignosce amantibus; noli nos traduci ludibrio.—Nemo sciet,» inquit; «faveat hæc mihi cunno, favebo ego utrique lingua. Nemo sciet.»</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt multa in m. s.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia...</em> <span>Nudos pingi vetant novi sapientes, novi Catones, qui, si e cœlo ceciderunt, sane e cœlo Lunæ ceciderunt.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Quo quisque est inter homines stolidior et vecordior, eo et superbior est. In eis si judicium quæres, si eruditionem, operam luseris. Nam Naturæ rerum parens finxit nudos. Nec sartor, nec cerdo Deus. Propulsandis aeris et tempestatum injuriis inventus vestium usus, non quod quicquam corporibus desit nostris ad pulchritudinis laudem; non quod quicquam inhonestum et turpe e tanti molitoris</span> <span class="pageno target" id="page-303" title="303"></span><span>manibus exierit, quod tegi deceat. Consistit corporum pulchritudo in recta membrorum compositione; nulla est, Hercle! in vestium ornatu. Æternæ mentis maximum est opus corpus humanum. Quis neget? Hoc se uno ars conditoris maxime jactat specimine. Qui tegit, damnat. Si videri noluisset, deerat facultas? Deerat ars? Expectasset, putas, tam mirabili perficiendo operi, artes nostras et curas? Insanit qui sic obloquitur. Maxima pars orbis terrarum alit nudos, ut creat. Et sunt plagæ in quibus usum vetat vestium cœli et aeris torrens æstus. Videant hi lynces. Regnantis vis Naturæ nudos ostentat hominum artus et lumbos. Nulla illi pudenda membra, iis in regionibus, partes turpes nullæ; nudum esse probro non est. Volet et eadem vis Naturæ in aliis abscondi terris, ut propudia, et tegi, quædam ut sua scelera, nullius tenax consilii? Volet, si videantur probro esse? Viderint hi lynces. Græci, artibus et ingenio clari, pingebant nudos heroas, et heroidas nudas. Alexandri vidi Romæ statuam, Praxitelis opus: Hercule satus altero sustinet brachio leonis exuvias, cetera nudus. Qui videt picta in tabula Carolum Imperatorem, Alexandro æmulum, vultum principis et manus videt, nihil præterea videt, quod sit principis. Hæ sunt vestium picturæ, non hominum. Inepte dixerit te vidisse, Octavia, qui nunquam viderit nudam. Ita sua excidere a dignitate sculptura et pictura. Nunc sunt sculptores et pictores scientiarum et artium rudes, si unum aut alterum demas; nebulones, ebriosi, nullius artis in arte sua. Pictura descivit a pictura, ars ab arte. Sed</span> <span class="pageno target" id="page-304" title="304"></span><span>periculum est, aiunt, si nudos nudasve pingant, id ne sit præstigiosum quoddam ad flagitia incentivum. Nugæ! Qui degunt, ex nostris hominibus, in India et America, ubi libere patent puellarum partes, nulla tamen moventur libidine. Visu assuescunt, et hebescit assuetudine libido. Crede mihi, Octavia. Avaris nos tuemur ipsæ curis, oculis negamus dotes nostras sollicitæ, et id maxime hominum corda inflammat. Majora opinione concipiunt, quam postea vident. Postquam copiam nostri fecimus, non ita ardent. Obsolescunt momento venustates, quas nudiustertius adorabant non visas. Vetat lex? illecebras vetitis addit. Castiores essent plerique omnes, si liberiores. Fluat, ut aqua in rivis, vinum: ebriosos vix investigabis, unum alterumve. Ambulent nudæ: se tot, ut fit, non inflammabit nequitiis Amor. Quibus sunt virgines nudæ in tabulis pictis, hoc non tanguntur visu, non moventur, marmorei usu facti diuturno. Stulti illi sapientes rem ex sua præjudicant conscientia. Pronæ ad terram mentes ad quæque se sentiunt flagitia proclives. Nec studio bonarum artium, quæ in eis nulla sunt, naturæ malignitas aut corrigitur, aut temperatur. Bonis et doctis aliæ..</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt multa in m. s.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><span>..... «Accipis?—Legem quidem accipio,» respondet subridens, «omen non capio; nam te</span> <span class="pageno target" id="page-305" title="305"></span><span>amicam, soror, non inimicam, capere volo. Ad quam flexit me scurrilitatem amentia pueri, flagitium vocas. Ludus est. Ut ut sit, accipio legem. Sed iram averte omnem a puero; in me converte.—Videro,» reponit Juditha. «Consobrino natus e concubina, venusta puella, odio mihi esse non debet; nec aheneum mihi pectus. Id unum jubeo, jubenti ut præstes obsequium, mihi, quicquid tandem in mentem venerit.—Præstabo,» inquit Lucia.</span><span class="target" id="curabo-omnia-subjicit-juditha-nec">—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec</span> <span>tibi time a marito. Sylvas amat, non nuptias. Impigro venatori Cephalo non multus, scio, Procris suæ usus. Fibulam volo induas.» Uberes ad rem manarunt ex puellæ oculis fletus, et mitescere sibi sensit Juditha ferum animum. Dejicit, lymphata, lintea. Ut vero apertas vidit opimas juvenilis corporis venustates: «O Venus aurea!» exclamat; nec plura. Post paulo vocem recepit. «Sospitabit miseræ Juno,» ait.—«Ignosce, soror,» dicebat Lucia, «linque meo me sexui. Quæ fœmina sum, nisi cum fibulæ visum erit, fœmina non ero? Ignosce, bona soror.» Abscesserat Mancia, et puer.—«Quam bella es cum tuo mœrore, Lucia soror mea, et Hebes soror!» ait Juditha. «Vis mea esse? Si eris, et mea non ero.—Volo,» reponit Lucia, «sed infelicitatem meam novi et tuam duritiem.» Osculum flenti fixit Juditha.—«Molliisti,» inquit, «saxeum pectus. Hac ex caute non igniculos procudisti, sed amoris incendia.» Impegit osculum, et novos hausit calores. «Hoc solum rogo,» subjicit, «ut me ames, et Joannem</span> <span class="pageno target" id="page-306" title="306"></span><span>habeas odio. Servi mihi servitutem: servitute hac tibi emeris regnum.» Promisit Lucia se facturam quæcunque vellet fieri. «Et hac tecum nocte cubabo,» ait Juditha. «Vir tibi ero novæ nuptæ.»</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Ah! ah! ah!</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et tota nocte puellæ lectum suis implevit furoribus; mille millies suavia dedit, subagitavit indefessa, et incestis vexavit tenera membra manuum deliriis; sub lucem excessit. Sequentibus diebus, Joanni non visa est irasci, sed misero vetitum ad dominam ire. Igitur dolore conficiebatur, et peribat. Convenit Manciam. «O Mancia,» inquit, «insaniebam; verum te amo.» Veniunt in amplexus, et hi via fuere Joanni ad Luciæ complexus. «Me, Mancia, mea lux, ira enecat, emorior. Me igitur ingrata illa et perfida pessumdederit, et peribo inultus? Non peribo si voles, vivam tibi.—Favebo,» reponit Mancia, «sed quid agitas consilii? quid paras?—Volo superbam habere in potestate, calcare male in luto.—Non satis intelligo,» inquit Mancia, «quid id sit quod excogitas. Vis forte calcare in lecto, non in luto?—Malim,» reponit Joannes, «cum Tisiphone, cui lutea inter inguina Stygius hiat bufo, concumbere, cum Charonte rem habere.—Jura ergo,» ait illa.—«Juro,» infit, «per omnes Deos, per omnes Deas, per te etiam juro, quæ dea mihi eris maxima, si faveris.—Favebo, nec dubites. Operam laudabis meam fidelem et industriam. Scio; si quid in te est animi, per Venerem! odisse</span> <span class="pageno target" id="page-307" title="307"></span><span>heram audebis, quæ te temnit tam male animata.»</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt quædam.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><span>.....—«Artem elusi arte, hera. Obliqua mihi eundum erat via ad felicitatem.—Ingeniose, mel meum,» reponit Lucia; «me quidem amat Juditha et excruciat, quam odi, scelesto amore. Furit, sed operam perdit. Colubris potius velim bene.» Arrigebat incensa tentigine puer, arrigebat liberaliter. Vidit Lucia devoranti oculo. «Fugit anima mea a me, mi anime,» inquit, «fugit ad te;» osculis puerum petebat.—«Et ego emorior, domina; in tuto sumus,» ait Joannes. Rubore offusus est puellæ vultus; cœpit intremiscere et pavere.—«Exige a te,» infit Joannes, «pudorem hunc ridiculum. Patere id monstri pilo configam.» Subrisit Lucia. Finge tibi cum Adonide Venerem</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt multa in m. s.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><em class="italics">Octavia...</em> <span>Nupsit Margaris, ante hos dies, comiti Emanueli, divinæ indolis et formæ puella. Digna erat quam amaret Robertus, et ignovissem, puto, si amasset.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et si læsi scirent ignoscere Amores.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-308" title="308"></span><em class="italics">Octavia.</em> <span>Incredibili superat sagacitate et solertia matronas omnes, vel ætate provectiores et æquales pulchritudine, vel celeberrimas forma. Sed ea est humanitas, affabilitas, bonitas, in magna fortuna, in eo splendore, ut omnium ore laudetur. Has, Hercle! Ludovicus Vives, dicendo et docendo virtutes, ut et primas patrando voluptates, instillavit teneræ. O natam feliciter, vestris sub stellis, o Apollo! o Venus! Margaridi et Roderico multus litterarum amor; et favit genio et ingenio, magna cum cura, Catharis Herrera mater. Erudiendos credidit hominum nostrorum longe doctissimo Ludovico. Placuit præceptori vehementer puella, et efflictim amavit. Pudebat virum magnum, sed et juvabat; et nolebat et volebat. Quid faceret? Amant etiam qui nolunt, immo quas nolunt: libera non est amoris optio. Aberat mater; timebat nihil natæ, nec a Ludovico cavebat. Solam domi reliquerat soli, et in ea regnabat domo venerabilis vir miraculo litterarum. De humani corporis structura forte edisserebat; incidit ut de corde doceret. «Hæc est,» dicebat, «hominibus mirabilis omnium sedes affectuum; hic amor nascitur, hic odium. Hinc originem ducunt mala et bona; hinc strages et cædes, quibus humanum, ante diem, genus vi perit illata; hinc sexuum, per amorem, affinitas, qua crescit et propagando sobolescit. Præstare putas amorem odio, Margari?—Nec sane odii,» respondet, «ad hanc diem, nec amoris agi me sensi malesuadis consiliis, quæ bona et pura sum.—Sed ad eam,» refert Ludovicus, «pervenisti ætatem, in qua profecto cæco incalescunt igne</span> <span class="pageno target" id="page-309" title="309"></span><span>venæ bene valentibus. Atqui optime vales. Et amas, noli erubescere, Emanuelem comitem, adolescentem suavissimum. Amas, Margari, amas, et gaudeo.—Amo,» reponit, «quem mihi mater optima legit maritum; si negem, mentiar, quod alienissimum a moribus, quos infudisti, meis.—Enimvero,» subjicit Ludovicus, «amabis præterea nihil, odio me habebis?—Non habebo,» ait illa, «et amo te vehementer; ingrata sim, ni amem.—Ergo si et ego te tam pulchram, tam ingeniosam vehementer amem,» infit Ludovicus, «probro non vertes?—Non vertam,» respondet, «gratias agam, et olim, faveant Superi! referam diligenter.» Dum diceret, supervenit Rodericus; mutat sermonem Ludovicus.—«Affectuum (passiones vulgo vocant),» inquit, «in corde quædam velut est officina, et in medio cerebro mens sedem habet. Pars est compacta; glandulam pinealem dicunt. Omnia mirabiliter. Evolant perpetuo illuc e corde subtiliores sanguinis scintillæ: spiritus vocant, et sensuum ope et opera, ut e re est, consulta mente agitant et movent. Quos temperat mens affectus, probat virtus et honestas; rebellantes et perduelles damnat virtus et honestas. Quis damnet bonus, odio haberi a quibus injuriis afficimur et contumeliis? quis non laudet, laudari et amari, a quibus amamur et augemur beneficiis?—Intelligo,» reponit Margaris subridens; «nec erit quod merito jure ingrati unquam animi vitio insimuler, si mea me spes non fallit.» Postera die cordis et cerebri, atque</span> <span class="pageno target" id="page-310" title="310"></span><span>pectoris extima et intima, velut ob oculos eruditæ puellæ, longa narratione, posuit.—«Sed, quæ tam prope abes a nuptiis,» inquit, «divina Margari, tua, per Venerem! interest, situm, figuram, et munus partium nosse, quarum præcipuus et suavissimus in sacris Hymenæi usus mortales æquat Immortalibus. Nam et viri et fœminæ, voluptate, quasi mercede objecta, impelluntur ad nuptias.» Libere exsequutus est, prurienti sermone, pruriginosam hostiam. In propatulo vidit nudum Margaris Hymenæum et arsit. Urebatur puellæ pectus nova libidine. Agnovit Ludovicus virginis amentiam, et ipse insaniit. «Qui tibi,» dicebat, «heros heroidi virginitatem eripiet, excutiet, næ, Margari, Jove mihi videbitur beatior. Quo pretio veniisti, Dea, mortali? Quæ merces in terris tanti boni? Me infelicem!—Melius Dii et ego,» refert illa, «favebunt Superi, et favebo.—Fave tu, Margari,» ait Ludovicus; «si faveris, favebunt Superi, vel nolentes.» Erubuit virgo, et obmutuit. «Nempe, quæ nequidem vis verbum dare, quid a te sperem miser?» subjicit Ludovicus.—«Verba non dabo,» reponit Margaris; «sed quid vis me facere?» O forma! o juventæ flos! suspirium misit.—«Me Superis æquas,» infit Ludovicus. Silebat puella, et oculos tenebat solo fixos. Eburneos tegebat humeros amiculum bombycinum aurea innexum fibula; præter indusium interius, nihil erat vestimenti. Liberum pectus, libera ad mammas via. Veneris œstro percitus, et hanc et illam prehendit impotens parvam, marmoream,</span> <span class="pageno target" id="page-311" title="311"></span><span>micantem: hymenæo libat basio.—«Quid id vero est?» ingemit virgo; et uberes rigarunt lacrymæ ora.—«At enim odio tibi sum, dea mea,» dicebat Ludovicus.—«Non es,» respondet, «sed nolo dare.—Non tamen pugnabas,» subjicit Ludovicus.—«Nolo etiam negare,» ait illa.—«Quid tibi vis, cara virgo?» dicebat Ludovicus; «nec dare vis, nec negare; negas sane, si nec vis dare.» Et æstuantibus verbis calidas miscebat basiationes.—«Nam si dederim,» inquit Margaris, «meretricium id erit obsequium; si negaverim, improbe ingrata sim.—Intelligo, intelligo,» exclamat Ludovicus; «vis, si vir sim, vim inferam; non vis, quæ casta es, vitium offeram.—Ad hanc diem,» reponit Margaris, «ne turpis quidem cogitationis umbra animum meum attigit. Non puriores solis radii, quam mihi mens et anima.—Scio,» ait Ludovicus, «purissima es puritas.» Dicens amiculum et castulam, solutis fibulis, amovet; male pudorem, quæ supererat, tuebatur interula linea, nubecula. Flebat Margaris: nihil contra conabatur. Erat in angulo lectus, humilis, unius capax, sericeo opertus vellere nigro. Abigit illuc, pedo minax Venereo, oviculam intremiscentem Ludovicus. Dianæ carior non ita fuit pastor ille ab Amphryso.—«Ergo sede in lecto, dea mea,» ait. Sedit. Post collocat resupinam in mediis castris (sic thorum vocabat); «nam hoc modo bellum geritur, conseritur pugna,» dicebat.—«Me miseram!» ait Margaris. «Parce pudicitiæ; si amas, parce pudori. Quid feci infelix? Quid tu</span> <span class="pageno target" id="page-312" title="312"></span><span>vero non facies? Vere perii.—Faciam sane,» respondet Ludovicus, «Superum ut invenias vitam in amplexibus meis, ego in tuis.» Interim revolverat interulam ad summum pectus. Patuere sexcentæ venustates, apparuere libidine furenti mille Veneres. Ad miraculum pectus, alvus, femina, pulchra quæque. Intumescebat molliter libidinis agger. Rimam, qua iter ad cœlos, non videres: lineam diceres Apellis ductam penicillo, qua Protogenem vicit. «Nunc cernendum bello,» ait Ludovicus, «cui dederint Amores imperium hujus arcis. Et ecce produco e castris meas omnes copias.» Demittit subligaculum, et arma intentat virilia prætrepidæ virgini: scilicet arrigebat magnifice ad pollices novem; sed crassitudine exsuperat.—«O mater!» exclamat Margaris, «me putasses, cara mater, huic fati obnoxiam indignationi? Me consceleratam! Jam nulla sum.—Nugæ! meræ nugæ!» inquit Ludovicus. «Macte animo, dea; laudabis, scio, et triumphabis, gaudio delibuta summo.» Miratur femina, potiorem et sacram libidinis partem. Attrectat pubem, crispam, sericeam, quam videbatur ipsa sibi Venus suis nevisse manibus. Discidit bibentibus Venerem oculis; diducit cadurda, igneam tentat solers rimam micanti digito. «Suo sub purpureo flore,» inquit, «recubantem video pulchram virginitatem. Euge, virginitas! Quid enim vero sedes istic, iners et otiosa? Apage, inter ineptos laus inepta! Quid heram fatigas meam, hostis generis humani, violatrix perpetuitatis, fraudatrix amorum? Moriere, cæsam mactabo.» Nec</span> <span class="pageno target" id="page-313" title="313"></span><span>mora: effusus in gremium puellæ, nervos contendit, spiculum vi mittit. Diffinditur tenera et delicata; infremit, suspiriumque dat altum et clamorem sonorum. Nam irrumpit impetu, non leni irrepit illapsu in adyta Cupidinis fervidus Hymenæus. Læta gestit intro Cotytto, et salaciam movet. Quid plura? Virgo cæditur pulchra, reviviscit pulchrior mulier: facta est uxor. Subagitabat acerrime Ludovicus; illa nec commovebatur, nec quicquam conabatur. Diutius tamen temperare non potuit sibi a favore. Subinde mittit gemitus, sed quales amat cevens Amor, crebros, anhelos; patrantes attollit oculos, et marmoreas vibrat nates amens. «Deficio,» inquit; «quid id est intemperiarum? exeo ex me.» Dum dicit, longo resolvitur effluvio. Sensit resolvi Ludovicus, et favit. Venus bona! cum cogito, mea Tullia, tot voluptates, accenduntur cæco mihi æstu intimæ medullæ. Nunquid et tibi?</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Insanio, inepta; perge dicere. Places mirifice hac fabula.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Concussiones redintegrat spissas et rapidas, indulgens læto operi maritus. At post paulo colliquescit ipse, et delinificis libidinis rivis puellam mulcet in abdita pruritus vena. Furit Margaris; restagnanti mergitur pudor omnis voluptate. Osculatur, amplectitur; hac illac brachia, crura, tibias, lumbos jactat impotens: sic solent quos adurit febris in lecto ægros. Nam, qui cevent et subant amantes in lecto sani, ardent et febri, o Amor! sed tua irrequieta et tamen placida. Uno omnia verbo, Tullia. Voluptatem alteri creavit alter, quæ summa est</span> <span class="pageno target" id="page-314" title="314"></span><span>etiam Jovi et Junoni Diis summis. Optime Ludovico cessit: non melios Senecæ navanti Agrippinæ operam, non melius Nasoni Juliam Augusti subigenti. Quid rides? immo non melius unquam Lampridio tibi anhelanti et sudanti.—«Hoc præludio initiata es, Margari, nuptialibus sacris,» dicebat Ludovicus. «Nam crastina die, pactis nuptiis, confliget Manuel tecum, nova nupta, vero duello. Nunc sane hominem tulisti, cara Margari; asellum vero feres. Adolescentem, cetera optimum et suavissimum, vocare equidem solitus est Onosandrum Rodericus patruus. Arrigenti increscit mutinus ad pollices quatuor supra decem, monstrum! et intumescit ut mulis videmus.—Monstrum scio,» ait Margaris, «et monuit periculi Justina. Cruciabor, sed et dixit successuram cruci duplo majorem voluptatem. Videbo.—Et bene se res habebunt,» reponit Ludovicus, «nam habilissimum tibi corpus. Sed animo fer forti et constanti ferendum quicquid erit.—Et feram,» ait, «nam sororem Justina esse dixit sibi exilem et gracilem, nupsisse tamen viro membrosiori» (ut dicere solita es, Tullia) «æquo et equo. Sed tu mihi, Ludovice, mirifice placuisti; non ita placebit Manuel, ne dubites.—Et places unice mihi, regina mea,» refert Ludovicus. «</span><span class="target" id="nihil-praeterea-habeo">Nihil præterea habeo</span> <span>in vita quod cupiam, si te habeo.—Habebis, dum vixero,» reponit Margaris; «præoccupasti amores meos: auferet nullus homo, nulla ætas.—O me beatum!» ait ille. «Absint bona omnia, desit favens fortunæ aura: adsis tu sola, mihi satis erit</span> <span class="pageno target" id="page-315" title="315"></span><span>opum, satis bonorum.» Suaviis dicens lacessebat repetitis puellam; pugnabat et redditis puella basiis. Concurrebant et hinc et illinc resurgentes ad libidinem animi. «At enim volo qualis esse debeas mihi,</span> <span class="target" id="qualis-marito-ait-ludovicus-nescia">qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia</span> <span>ne sis, Venus mea, felicitas mea. Coronis id erit aurea monitum multifariæ eruditionis. Principio, suasum habeas tuo in te repositam esse, marito suam felicitatem; tuam tibi in me. Si suasum habebis, feres mariti amorem; optabis, ardebis meum. Libera sint inter nos voluptatum commercia, joci, lusus, libidines. Exige pudorem cum mecum eris, pelle metum. Sed colludenti cum marito summa sit pudoris, qualem matronas decet, cura; sciat pudere te patientiæ, pudere obsequii. Pudeat atque adeo et mariti. Metu et pudore coerce motos sensus, et frena libidines. Sentiat cui omnia in te fera licent connubii lege, vere nihil per te licere. Sed si me amas, non sines, prima alterave nocte, cupidum beari juvenem pleno gaudio: id mihi erit instar pleni gaudii.» Addidit et alia multa, et basiationes innumerabiles. Incaluere. «Viden,» dixit, «mea Margari?» penem jactabat rigide tensum. Offusus est rubore puellæ vultus, et quid subrisit pruriginosum. «Eloquere, Hercle! quid judicet amicæ mens Margaridis de amica fieri mentula? Eloquere, sed libere, sed meretricie.—Volo,» reponit cachinnans, «quæ coram puella tua tam insolenter gerit se, et pudori facit injuriam virgineo lasciviens, tenebricosum trudi in carcerem.» Tollit cachinnum.—«Enim</span> <span class="pageno target" id="page-316" title="316"></span><span>vero trudetur,» reponit Ludovicus. Acquiescit ultro pulchra mentula sententiæ, amore pœnæ. «Veni in carcerem, superba mentula, veni, serva pœnæ.» Volens subit illa suoque nisu in cæcum cæci amoris carcerem. Cetera quis nescit? Lassi requievere ambo.—«Moriar,» dicebat libidine Margaris amens, «ni te ipso plus Amore amem! Nempe tam pulchra in rerum natura edocuisti, quo laudatior fierem; et nunc usum edoces vitæ, usum mei, quo sim beatior. Nollem participem fieri unquam Manuelem tuæ voluptatis, si quam a me cepisti. Uni vellem addici tibi, nulli præterea homini. Sed omnium quæ mandasti, faciam scias fuisse memorem.» Rem facete inficetam! Cum perducta est ad genialem thalamum, dixit caput sibi dolere.—«Sane,» refert mater ridens, «et dolebit ante horam, mea ni me spes fallit, pars ludicra vero dolore. Nam quid fictum prætexis dolorem amentiæ tuæ, nata? Petiisti a marito hanc condonet timori tuo noctem? Te stultam! sed enim quid times, vecors? Discindet, non occidet. Junior eram quam es, quum passa sum graviora quam feres. Duodecimum non excesseram annum; bene habui. Obsequere marito, bene habebis.» His dictis, reliquit nudam in lecto. Sed sericeum induerat sibi subligar, et ab omni consuerat parte, ne qua ad se via esset hymenæo. Venit Manuel, osculum dedit indignanti: manabant lacrymæ.—«Quid fles, mea libido?» ait. «Invides mihi meam felicitatem?» Jubet servos abscedere, cereos vetat exstingui; post expansis</span> <span class="pageno target" id="page-317" title="317"></span><span>puellam ulnis complectitur resupinam. Pugnat illa et refugit. Arrigebat exutis adolescens vestibus; vidit puella, vidit et lethum. Horruit. «Nam intimos,» dicebat apud se sibi, «transadegisset vulvæ sinus; perfregisset viscera! sed in tuto sum.» Subinde attrectat Manuel mammas, quales optasset sibi Venus e concha nascens. Repugnabat. Post interfemineum et femina petit: loricata invenit. Miratur, indignatur, subirascitur. Quid faceret? consilium capit ab ira.—«Quid vero sperabas opis ab hoc,» ait, «genere munimenti?» Et momento perfringit; nec vi multa opus: fefellerat Justina dominæ ineptam malevolentiam. Conqueri Margaris, et succensere; conscendit Manuel.—«Quid me vexas,» aiebat illa; «vitam adimes priusquam pudicitiam.» Pugnis petebat anhelantem; nihilo tamen minus urgebat opus, amantis furore. Et aperuerat, post concertationem, ad summum bonum viam: prope aberat a victoria. Mentis impos illa, cum sensit deficere vires, unguibus impactis impetum facit in ora incubantis, et fœdat vulnere. Tunc ad rixam et ad iras ventum. Exscendit e puellæ veredo indignans adolescens; fugit e lecto puella. Alter alteri infensus. Audiit mater et accurrit ira sævientibus. Vidit in angulo sub aulæo latitantem natam, et ad thori interius latus inspectantem in speculo læsam faciem generum, et frigida lavantem. «Bona Venus!» exclamat, «quæ hæc est hymenæi facies? quæ sunt intemperiæ? Siccine, o fili! o nata! nuptias facitis, et amatis alter alterum? Quid video?—Non uxorem dedisti, dulcis mater,»</span> <span class="pageno target" id="page-318" title="318"></span><span>refert Manuel, «tigridem dedisti. O Hymen! qua fati libidine, quæ ante horam puellarum flos erat delibutus, mutata repente est in sævam tigridem? Certe nullo meo facto. Vide, mater, quibus faciem notis inscripsit.» Excandescit matrona:—«Agedum, excetra,» ait; «ubi natam deposuisti meam, dulcem, obsequentem, bonam? Certe non es. Sed impune non feres; pœnas dabis.—Natæ ignosce, mater,» inquit Manuel; «ignosco ego uxori vir. Malim emori, quam ab ea si quicquam exegeris pœnæ, quæ anima mea est, quam perdite amo, vel ingratam.—Quid vero ais, improba et vesana?» refert mater. «Quid respondes?—Peccasse fateor, mater, et vehementer pœnitet,» infit Margaris. «Veniam peto supplex. Ignoscite huic furori, qui meus non fuit, sed fati.—Et ignosco,» subjicit Manuel. «Sed quis ego sum qui ignosco reginæ meæ? Si vero quid ego deliqui in te, nollem dictum, nollem factum.» Fregit protervam liberalis sermo Margaridis contumaciam.—«Sine, mater,» inquit, «reconcilier cum marito mea opera, non tua. Placabo, spero; redibo in gratiam. Abi, amabo, cara mater. Vis prostem nuda oculis tuis? Obsequar jussis tuis, obsequar mariti aut libidini, aut amori.</span><span class="target" id="ergo-exeo-nata-reponit-mater-at-tuo">—Ergo exeo, nata,» reponit mater. «At tuo</span> <span>vide fungare officio, ut conjugem juvat, ut honestam decet.» Illico in complexum mariti, ut erat nuda, volat ingenuæ puella indolis. Osculatur, veniam petit.—«Agedum,» inquit, «quam voles ultionem cape a rea, dulcissime Manuel; nullam deprecor.» Fovet ille</span> <span class="pageno target" id="page-319" title="319"></span><span>suspirantem in sinu.—«Quam vero,» ait, «si melior sim quam fuisti, capere velim, præter oscula et florem juventæ?» Demum sistit ad marginem lecti amantem et amentem. Omnes legit oculis omnium venustates membrorum. Laudat, miratur, stupet. Invenisset in una Zeuxis, quam in pluribus quæsiit, summam pulchritudinem, et Venere dignam. Attrectat mammas, pectus, femora. Lubrica nates manu tentat, et bonam partem. Consentiebat Margaris; nihil negabat, et tantum non dabat. Incalescit aspectu adolescens, incenditur tactu. Omnia delectant et gaudiis implent, quæ qualia sint non assequatur excogitando qui non amat aut non amavit. Surgit interim mentula ad præcipitanda gaudia. Moræ impatiens, exsiliebat, subsiliebat. Admoverat Manuel puellæ lævam: impalluit, et gemitum misit. «Hæc te assurgens, ut vides, suavissima Margari, et inflammescens,» ait Manuel, «de meo in te amore, cui nihil potest adjici quo major fiat, mox, mox, hera mea, faciet certiorem in intimis præcordiis. Depluet omnes tibi voluptates: post paulo amabis, nec dubites, et Venerem et me. Certe hac somnum nocte non videbis, sed Jovem videbis. Multam ad lucem saltabimus hilari tripudio, cum Venere et Hymenæo, choream ducente Priapo. Res vero agetur intro festiva in spelæo insontis vulvæ» (medium induerat digitum). «At, cara Margaris, cor meum, lux mea, mitte te in lectum et compone duello. Fave Veneri, tibi ut faveat.» Erubuit virgo et suspirium dedit. Momento resupinam occupat, telum vibrans quale Omphalem</span> <span class="pageno target" id="page-320" title="320"></span><span>Hercules, contentis, ut maxime potuit, nervis, in teneram adigit. Nec compages resistit, vi arietis disrupta est impacti. Alte infixum est telum, et hæsit. Clamorem edidit virgo. Erat ad thalami fores mater: ut audiit, ut sibi placuit! «Perge, mi gener, perge,» inclamat alta voce. «Ulciscere injurias. Nulla te tangat miseratio; scias te maritum, sentiat se uxorem.» Repetit Manuel hoc animosior classico pugnam; repetit et vociferationem puella. Demum in misellæ viscera, diro fulminans nisu, telum abdidit.—«O mater!» clamat Margaris, «o mater! fer opem. Ecce emorior, mater!» Nequicquam fletibus miscebat querelas. Amoris fervebat opus adolescenti; fervebant motitatione celeri et spissa crispantes et ceventes nates. Ejulabat puella. Manabant ex oculis lacrymarum rivi. Comprimitur, permolitur egregie. Subinde sensit e subagitantis mobilibus lumbis ferri impetu in sitientem vulvæ lacum torrentes libidinis rivos. Summa vi irruens adigit ille altius telum; incusso contremuit vulnere puella. Gemendo vocem sustulit; nec hilum mota est ad libidinem. Defecit adolescens. Intrat cum Justina ancilla mater: senserat resedisse furores; silebat Margaris, lectus non perstrepebat, silebat. «Nunc agnosco, Margari,» ait, «prolem meam. Reddidisti mihi natam, cum uxorem viro: gaudeo.—O mater!» inquit Margaris, «virum non dedisti. Hominem putabas, mater, cui noveras partem esse aselli?» Risit mater, risit et Manuel.—«Et hæc aselli pars,» respondet Catharis, «apte, nata, convenit puellæ parti. Spera: caro emenda</span> <span class="pageno target" id="page-321" title="321"></span><span>tibi erat (sic Amores voluere) voluptas summa.» Tunc duas virgini dedit nuces saccharo conditas, quatuor Manueli. «Nam tibi, mi gener,» inquit, «reficiendæ vires; et nervis opus habes.» Componebat interim lintea disjecta et turbata. Justina ingemiscit.—«Quid ingemis?» ait Catharis. «Quæ hæc est pernicies?—Vide, domina,» inquit Justina, «crudelem virginis tuæ cædem.» Multo videt sanguine conspersum linteum.—«In virgine rubra,» inquit, «video virginem meam castam et puram. Et melius in cæsæ virginitatis strage natam agnosco.—O mater,» ait Margaris, «pollicita eras nuptias, et mihi et tibi sperabas nuptias: laniena fuit.» Osculum dedit mater.—«Forti,» ait, «sis animo, et eris, quæ memor officii eris. Et tu, mi gener, fortiter feri, et feries fortiter, qui amas et juvenili polles robore.» Post exiit. Complexu puellam fovet Manuel.—«Da veniam, hera,» inquit. «Pugnandum sic fuit heroi tuo, tecum heroide sua, et in castris tuis pugnanti.—Et do,» respondet. «Dolorem intulisti per amorem. Non ita, si minus amares, graviter præliatus esses. Sed et habeo quo me consoler:</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Referemus ambo nocturni vulnera prælii.»</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span class="target" id="coiverant-ante-in-nobis">—«Coiverant ante in nobis,»</span> <span>respondet Manuel, «animi quam corpora. Sed, uxor mea dulcissima, si me amas.....—Dubitas te amari?» interrumpit Margaris, «marite suavissime? Si dubitas, enecas.—Enimvero, si me amas, quicquid voluero,» reponit,</span> <span class="pageno target" id="page-322" title="322"></span><span>«accommoda desideria tua meis libidinibus: accommoda et corpus istud Dionæum, pulchrum, vegetum.—Faciam,» respondet, «et gratificabor voluptati tuæ.» Sic ictum fœdus.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Per Venerem Adonidi subantem! sedes est Amori regia genialis lectus, in quo vir et mulier cubant. Regnat in ea sede summo Amor imperio. Nam, cum arrectam intercepit manu mentulam, et pro sceptro candentem jactat, et minio rubentem, omnia parent; etiam dissidentium corda parent.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Roseis in labellis legebat suavians odoros Manuel ambrosiæ rores. Sic, in Hymetti montis, thymo et floribus circumvolitantes legunt apiculæ mel et favos, cœlestia dona. Exsugebat mammarum suaveolentia fraga. Marmoreas et micantes levibus mulcebat alapis nates. Cunnum, inducto indice, sollicitabat subactum, et pavido indicebat bellum. Novos ebibebat ignes. Ignescere cœpit et Margaris. Intumescit generosa mentula, et subsultat. Impulit in puellam, ac si eburnea esset, rigidam; ac si fulmen e cœlo missum, candentem. Risit Margaris, animos capiens ab insultu.—«Ergo nullæ tecum, mi vir, induciæ?</span></p>
+      <blockquote>
+        <div>
+          <div class="line-block outermost">
+            <div class="line">
+              <span>»Bella mihi, video, bella parantur, ait.»</span>
+            </div>
+          </div>
+        </div>
+      </blockquote>
+      <p class="pfirst"><span>—«Amore ardeo,» inquit Manuel; «compara te pugnæ, Amazon mea Penthesilea, aperi Venereum campum. Dubitet Venus cui laurea debeatur: sit</span> <span class="pageno target" id="page-323" title="323"></span><span>inter te et me in suspenso et in incerto victoria.» Insilierat in puellam: primo alterove concussu immerserat mentulam in Hymenæi venam. «Hic,» ait, «cibus est Dearum; bene est, vorasti; cœnabit opipare jejuna, et famem sedabit Dearum cibo.» Subagitat, nec Margaridi male erat. Se etiam momento sensit moveri ad libidinem. Dat suspirium venienti prurigini, et osculum ceventi Manueli. Ille concutit,</span> <span class="target" id="et-vi-urget-mox">et vi urget. Mox</span> <span>largo deficit puella effluvio, ægre animam reciprocans sub acri equisone, dum currit ad metas. Deficit et post paulo Manuel, Venereo irrorans opobalsamo. Repente mutata est in aliam Margaris: lumbos sustulit, osculatur; amplexatur; iterum diffluit libidine; mirata est se tam cito et tam longe e pudicitia descivisse. Fraudem factam sibi credidit; Veneris cunnum sibi inscienti cum suo esse commutatum credidit, non suo his esse usam in ludis credidit. Nesciebat se tam salacem: nam, intra novem horas, decem peregit suo in agone cursus, indefessa. Ab ea nocte libidine furit. Quærenti Ludovico ut marito tam mirabiliter mutoniato sufficeret, respondit sibi quidem maritum non sufficere. Itaque nullam noctem, nullam diem cœlibem duxit. Noctu Manuelem, diu Ludovicum bellando confecit exsangues. Ante duos tantum dies cœpit Veneris pigere; matrem rogavit liceret, seorsim a viro, aliquot per noctes cubare viduam. Tam forti athletæ negavit esse se parem. Obtinuit mater. Nuptiis (nam mater retulit) male dicit; virginum innocentiæ et quieti bene dicit. Ride, Tullia: per innumeras fututiones ad pudicitiam rediit.</span></p>
+      <p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-324" title="324"></span><em class="italics">Tullia.</em> <span>Commoda via! ah! ah!</span></p>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>(Desunt multa.)</span>
+        </div>
+        <div class="center line">
+          &nbsp;
+        </div>
+        <div class="center line">
+          <span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>.</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span>
+        </div>
+      </div>
+      <p class="pfirst"><span>.....«Et hic me error,» dicebat, «impulit in amorem. Credebam bonam, ursa est; castam, lupa est.» Mutata igitur mente, etiam mutavit amores. Suis Joannem reliquit intemperiis procacem, libidinosam, impudentem; ad Clementiam convertit animum et amorem, bonam, honestam, ingeniosam. Placuit excellenti matronæ præstans juvenis. Sed volebat amorem Clementia, voluptatem nolebat. Volebat diligi, nolebat subigi. Contabes cebat Padillius mentis ægritudine, et ferebat moleste Clementia amantem perire; solabatur, ut poterat, dictis et officiis. «Si me amas,» inquiebat, «scelere non contaminabis. Amasti quod bona essem, quod casta; non amabis, si bonus es, cum malam scies et impuram mutatis moribus. Antepono sane honestatem caducæ huic vitæ; non vivo, si honesta non vivam: satius est mori. At tu (quod alii vulgo non solent homines stulti et spurcitiis inquinati), ama ingenium meum, ama mores.» Dictis miscebat oscula, sed sicca, sed frigida, qualia Philistæa Socrati fratri.—«Vis me mori,» reponebat Padillius, «sævæ probitatis tuæ victimam? Cadam lubens. Nam quid honestatem prætexis crudæ sævitiæ? Scilicet putas amantem honeste posse occidi?» Cum nihil proficeret precibus et</span> <span class="pageno target" id="page-325" title="325"></span><span>querelis, incidit in morbum. Judicavere arioli medici lethalem. Abdita causa, dubii quibus opi essent remediis, imprecabantur Jabalum arti suæ nugatoriæ. Flebat Remundus cognatum tam præclari meriti in ipso exstingui juventutis flore; flebat Clementia, quæ se sciebat juveni intulisse lethum. Vult Remundus ægram invisat: nam de Clementia, dum vi morbi conflictatur, obmurmuraverat nescio quid, ac si haberet quod cum illa communicatum vellet. Ut videt coram adstantem et lacrymis rigantem ora, subrisit moriens. E cubiculo jubet excedere qui convenerant.—«Non tanti sum,» inquit, «divina Clementia; quid mittis fletus? obsequor volenti. Jussisti mori, et ecce morior.—Non jussi,» respondet illa; «immo, si quid est mihi in te imperii, jubeo vivas. Si non vixeris, vitæ miseram tædebit. Curram ad mortem. Fugiens e vita sequar fugientem me. Vive, mi Padilli, si mortem me non vis oppetere, quæ tua, ut dicebas, vita sum, mi amor. Habebis faciliorem: erit quod me laudes, et vitam.» Osculum impegit; et eripuit fatis. Repente recreatæ ægri vires, et vis morbi contusa. Recepit pristinam valetudinem, et paucos post dies stetit in pedes. Lætabatur Clementia et gratulabatur.—«At enim,» dicebat Padillius, «promissa vita, revocasti ab Styge, nec hactenus vitam vidi. Scis quo me pretio redemeris a desperatione. Non amore lucis lucem video: objecisti spem meliorem.» Rogabat miseresceret, aut morti redderet. Eludebat illa et vana spe lactabat cupientem. Aberat Remundus ab octo diebus, et contigit a Carolo imperatore</span> <span class="pageno target" id="page-326" title="326"></span><span>evocari Padillium. Legioni præfecerat imperator optimus maximus juvenem generosi et ortus et animi, quam in Italiam mittebat. Antequam proficiscitur, convenit Clementiam: solam in cubiculo invenit, et volentem nolentem opprimit. Conflictus acer et quater repetitus; nox diremit duellum. Vide, Octavia, quid honesta in muliere virtus possit, et laudis amor. Postquam exiit Padillius, pœnituit facti. Delictum vidit, quo corpus et animam inquinarat, et exhorruit. «Quid feci scelesta? quid passa sum infelix?» dicebat cum animo suo. «Væ mihi! quæ a sublimi honoris gradu, in quo lucebam, dejeci me præcipitem, cum alienæ subjeci libidini! Væ impuratæ! Audebo cœlum suspicere? Audebo lucem videre sceleris mei consciam, et velle videri? Quo fugiam? Sed me misera non fugiam! Ero ipsa mihi et contumelia et supplicium, quocumque iero. O numen, honestas, meum! qui me ferre potero, non ferendum catharma? mortem facilius feram. Moriendum est.» Morti se damnat. Reliquo die abstinuit cibo, et noctem egit insomnem, collacrymans, gemens, ejulans. Postera die venit Padillius: sedebat in angulo Clementia; flebat, pugno tundebat pectus. «Mittite, o Superi! dirum hoc in caput,» dicebat, «trisulca fulmina. Levate aspectu luridi monstri cœlum atque terras.» Ut prope factus est Padillius, siluit et turbatum continuit pectus.—«Quid vero,» inquit ille, «video infelix? Reddidisti vitam ut tolleres, o vita mea Clementia? Quæ hæc est mutatæ mentis malesana libido?» Voluit et verbis</span> <span class="pageno target" id="page-327" title="327"></span><span>oscula addere. Torve respexit Clementia et indignans repulit.—«Me incestasti nequitiis tuis, venefice,» inquit, «et vivere vis? Emori satius est.—Si morieris,» reponit Padillius, «habebis comitem: ne dubites. Ergo, sic illudebas credulo? Revocabas a morte, scilicet, ut crudeliori morte perderes? At vide, spes mea, ad saniorem ni redieris sententiam, ni cesses perniciem in te quamcunque moliri, tuis ecce ego in oculis hoc me pugione confodio.» Nudaverat pugionem. Metu perculsa Clementia:—«Cave, cave,» inquit, «mi Padilli, tale in te quicquam cogites: vivam. Et bona promitto fide; sed nec tu negabis mihi quod etiam flagito; ne neges.—Non negabo,» ait Padillius.—«Promitte vero,» refert, «et jura te non negaturum.—Promitto,» refert, «et juro per Deos et Deas omnes. Si fidem fefellero, iratam te habeam, dea mea; nam malim habere iratos Deos et Deas omnes.—Volo deinceps,» reponit Clementia, «amemus alter alterum affectu fraterno, honesto amore.» Hæsit Padillius et ægre tulit. «At enim,» adjicit Clementia, «nisi et tu volueris, me letho das, crudelis. Nam haudquaquam me amas, si negas, sed voluptatem tuam, improbus. Nequicquam contra contenderis.—Te sospitem volo,» refert Padillius, «o digna omni laude matrona! Quandoquidem sic jubes, regina mea, obsequor; legem accipio.» Ut, pulsis nubibus, gratior solis redit facies cœlo sereno, sic, luctu deterso, risit in Clementiæ vultu venustas amœnior. Pransit libere et hilare cum fratre qui fuerat amans.</span> <span class="pageno target" id="page-328" title="328"></span><span>Invasere tamen innumeræ ægritudines puellam, postquam abiit in Italiam Padillius. Subinde gemitus edebat, et fletus mittebat. Pudebat delicti, pudebat et vitæ. At fidei quam juveni dederat memor, in se nihil ultro tentabat. Quatuor post menses nuntius allatus est in prælio ad Papiam esse interfectum, in quo Franciscus rex captus est. Tunc cessit desperationi omnis puellæ constantia. Contabuit intra paucos menses immiti dolore; et demum, inedia consumpta, misere extincta est. Expostulanti Remundo cur ultro relinqueret vitam, relinqueret maritum a quo non nesciret se tantopere amari, momento antequam spiritum exhalaret: «Indigna sum,» respondit, «tam bono marito; tu dignus es honestiori uxore. Deliqui infelix in te et in me; ulta sum vindex injurias tuas et meas: in hoc equidem laudanda, quod, cum amorem novi me tuum non mereri, morti sceleratam adjudicavi. Miserere et ignosce.» Sub hæc defecit in mariti complexibus. In culpa, Octavia, fœminam vides; in pœnitentia, heroinam.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Jocaris, Tullia, serio non loqueris. Quis heroida ausit vocare furentem puellam, quam cæcus extra se desperationis turbo arripuerat? «Quisque suos patimur manes.» Non duxere volentem fata, nolentem traxere.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Et etiam desperationi sua laus: cum de se et de Republica desperare cœpit Cato, manus sibi intulit. Et Catonem Stoici pro fortitudinis heroicæ sacro numine coluerunt. Cum desperavit Clementia se honoris posse diutius culmen, in quo sedebat, tenere, contabuit. Digna est, meo quidem judicio,</span> <span class="pageno target" id="page-329" title="329"></span><span>quam honestæ ut nos sumus colant pellices, quam venerentur pro meretriciæ virtutis numine.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Et timebat a marito sibi, si rescisset, et metus animos dedit. Currerem ego ad mortem: ferro aperirem animæ viam infamiam fugienti.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Malim ego meis, quam mariti, perire manibus. O hominum inhumanitatem! Arrogant sibi omnia, nobis negant. Probro sibi putant verti (quæ insania!) nostræ si libidini ignoverint, uxori si pepercerint, cui parcerent leones. Cum captus est a Borbonio et Lanoyo Franciscus rex, fusis in pugna Papiensi copiis, lacrymis sinum, questibus cœlum implevit puellarum longe pulcherrima Francisca Foxia. Rem narrabo, Octavia mea, scitu dignam et miseratione. Principi Mars militabat, Princeps Veneri; fortis imperator Marti, fortissimus miles Veneri. Amabat cingi sibi caput lauro et myrto. Erat, inter aulicos, vir summo in Armorica loco natus, Joannes Castrobriandus, cui uxor forma divina. Noverat Regis mores, et mulierum ingenium. Expostulabant amici, quod illis, quod Aulæ toti uxoris negaret adspectum, ac si solem negaret. Puella, viginti nata annos, unico mater partu, ætatem non læserat: si vidisses, virginem dixisses. Causabatur animum uxori non esse ex Armorica excedere, unum ne quidem passum. Scribebat veniret, et Rex in hoc totus erat. Nequicquam omnia. Et subirasci uxori simulabat doli artifex. Dum forte it cubitum, excidit negligenti pars annuli aurei media. Vidit qui a cubiculo erat, collectam hero restituit.—«Mallem,» inquit herus, «jacturam centum talentorum fecisse.» Suspicione</span> <span class="pageno target" id="page-330" title="330"></span><span>assequutus est acris Rex ingenii quid id rei esset. Corrupto cubiculario spe et pretio, ea arte et cura fingitur similis, ut discrimen intercederet nullum, et capi etiam a marito altera posset pro altera. Mittitur uxori, ac paucos post dies, appellit Lutetiam læta, et mariti petit amplexus. Stupet, et tantum non excandescit, quod dictæ oblita legis advenisset non advocata. Stupet et illa, et dimidium annulum promit.—«Aliud quæris autoramentum a me?» inquit. «Jussisti, cum mitteres, proficiscerer ad te. Absque commeatu non veni. Accepi, et convenit hæc pars optime, quam mihi servavi, annuli parti.» Sensit ille sibi fraudem factam, et pressit dolorem, ne fabula fieret. Postera die, Ludovica, Regis mater, accersit ad se puellam: favebat ultro gnati cupidinibus. «Nam,» dixit, «excellis forma et ingenio. Quid latebas in regni angulo, mirabilis fœmina? Deerat Aulæ id sidus.» Paucis omnia: Regi mirifice placuit puella, et puellæ Rex; amantibus propere cessit. Etiam non regnanti et in throno non sedenti omnia cedunt Amori; cedet et regnanti tetrica Minervæ virginitas. Ægre videbatur ferre maritus, obmurmurabat, minitabatur. Igitur percussa metu uxor non vivebat. Abditum animadvertit dolorem Rex amans; abductam locat in tuto. Sic ducebant festos dies alter in alterius sinu; sed Mars, sanguinis avidus, placidæ hanc invidit Veneri laudem. Paucos post menses Mediolanensibus Rex infert bellum, animosior quam prudentior; cecidit præceps e summa felicitate, capto ad Papiam et in Hispaniam perducto, miserabilis puella. Quid consilii</span> <span class="pageno target" id="page-331" title="331"></span><span>caperet, ad fœdam reducta inopiam? Cepit a desperatione. Perituram egerunt Eumenides ad maritum; nam intervenerant affines placando. Non Gallus, sed Scytha recepit in domum pallidam et mœrentem, non in gratiam: ac si non uxorem reciperet, sed veneficam et strygem. Cum nata et ancilla includit cubiculo: nihil infelici præterea cum mortalibus ullis usus aut commercii. Decessit vero e vita nata infans, et secum abstulit moriens quicquid reliquum supererat humanitatis in gladiatoris pectore. Nondum decem transierant dies, cum intrat ira furens. «Scis, adultera,» intonat, «quas mihi inflixeris infamiæ notas immerenti. Damnasti ipsa te morti cum deliquisti. Tædeat, hercle! te vitæ, quæ, honore amisso, jamdudum vivere desiisti. Nam vita vera est bonis honos. Moriendum est. Parata ecce supplicio sunt omnia; ipsa eris? Aude generosa cohonestare morte vitam, quam flagitiis conscelerasti. Nec me flectere precando posse putes: Acheronta prius moveris.» Satellites duo et chirurgus carnifex aderant impio. Vociferans educitur e lecto puella; et nequicquam Superum hominumque obtestans opem et fidem, solutis brachiorum et crurum venis, crudeliter morti datur. Meliori digna aut fato aut marito, sic periit. Et hi sibi vertunt laudi nequissimi lanii, quod in ursis et pardis, si fieret, probro verterent hominum belluarumque communi parenti Naturæ. Satis equidem, mea sententia, generosæ esset supplicii puellæ pœnam meruisse et sumi potuisse. Sed dum colloquimur et confabulamur, cara Octavia, dies consumpta est.</span> <span class="pageno target" id="page-332" title="332"></span><span>Crastina, si vacabis, plura. Vale, corculum, et me ama si beatam velis.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Nulla unquam Amor nocte tot attulit mihi voluptates indulgens, ut hac tu die, cognata, his tuis fabulis. Tecum, per sicca Minervæ cadurda! malim esse sic loquente tota die, quam ipso cum Amore tota nocte cevente. Vale, cognata.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Lepidum caput! Vale, cognata. Si non valeas, nulla sim! Vale.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em> <span>Vale et tu, Cotytto mea. Quæ si ingeniosa non fuisses, silex essem. Vitam a parentibus accepi, a te ingenium. Lutum est sine ingenio puella.</span></p>
+      <p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em> <span>Sua si non surgat ab humilitate, fervido animi conatu, dic, Octavia, quid fœmina abjectius, miserius, inquinatius? Matula est vitæ particeps immeienti concubino. Quid præterea? O sordes! o dedecus! Nunc vale, et osculum da.</span></p>
+      <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+      <p class="center pfirst"><span class="small">COLLOQUIORUM FINIS</span></p>
+    </div>
+    <div class="level-2 section" id="appendix">
+      <h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-333" title="333"></span><span>APPENDIX</span></h2>
+      <div class="vfill"></div>
+      <div class="cleardoublepage"></div>
+      <p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-334" title="334"></span> <span class="pageno target" id="page-335" title="335"></span></p>
+      <div class="align-center block figure" style="width: 100%"><img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt=" " src="images/frons375.png" /></div>
+      <p class="pfirst"><span class="large">(</span><em class="italics large">Sequitur in Autographo Meursii De Laudibus Aloisiæ Poemation: nec ausim dicere deesse nihil.</em><span class="large">)</span></p>
+      <div class="align-None container margin transition">
+        <p class="center pnext"><span>――――</span></p>
+      </div>
+      <div class="line-block outermost">
+        <div class="center line">
+          <span>DAN. HE</span><sup class="superscript">***</sup> <span>B</span><sup class="superscript">***</sup>
+        </div>
+      </div>
+      <div class="level-3 section" id="poemation-de-laudibus-aloisiae">
+        <h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span>POEMATION DE LAUDIBUS ALOISIÆ</span></h3><!--  -->
+        <div class="align-None container margin transition">
+          <p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
+        </div>
+        <div class="vspace" style="height: 2em"></div><!--  -->
+        <blockquote>
+          <div>
+            <div class="line-block outermost">
+              <div class="line">
+                <span>Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Unica laus! Ætas talem non jactat avorum.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Te peterent Musæ amplexu: te lætus Apollo</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Ambiret mirans, interque Heroidas, unam</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Hos audax potuisti animos afflare Pudori</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Virgineo, et stabili timidum componere bello?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Hostem insultantem verbis, et dira minantem.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Delicias tam culti operis mirata Dione</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Decipitur, laudesque novas spe concipit ægra.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>«Ite citi, ite mei, sed penna,» dixit, «Amores,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Præpete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-336" title="336"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Ad virides ripas festis celebrate puellam</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Lusibus, et duræ laudes inscribite cauti.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nostra vel ahenas animas incendere tela</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Illa missa manu poterunt; et vincula virtus</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Induet, et currus nostros captiva sequetur.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»O! nunc florenti quæ surgis odoreas regno,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Te veneror, teneræ donum immortale puellæ!»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Non tulit hos animos secum indignata Minerva,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Subridensque novas movet iras:—«Improba,» dixit,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>«Hostiles sunt insidiæ, Venus improba; vanas</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»An dubitas? Sunt insidiæ: tibi nectere pura</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Hos est ausa dolos impuræ virgo pudoris</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Illæsi; premit ense minax, et cominus instat.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Insequitur victrix tua te ad spelæa subantem,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et spoliis acer bello inclarescet opimis.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Ingeniosa tuis sub signis militat in te;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Qua melius mentes fœdis dimoverit arte</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»A vitiis, a te vitiorum gurgite cæco?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Insanæ ante oculos, bene sana, libidinis æstus,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et scelera exponit putri manantia tabo,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sordesque Augeæ ex stabulis cœnoque fluenti,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et quos ausa furis scelerata in nocte furores.»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>—«Nos postquam,» dixit, «nudas videre sub Ida</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Excitæ Dryades, et lecto judice vici,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Omnes una tuli crudelis Palladis iras.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quare odiis, non æqua movens, insurgis iniquis?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nam quæ culpa Deas forma si vincimus omnes?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-337" title="337"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Intentare minas? Speras excindere regna</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Posse mea, et lætos interturbare triumphos?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Non facies.» Blande subrisit tetrica Pallas:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>—«Sed faciet præstans,» infit, «virtute puella.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Eruet hæc ætas, et luctus invehet ultrix.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fidenti eripiet: fugies sub Tartara mœrens.»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Risusque et cantus, cum luce, per æthera late</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Diffundit circum; suaves exhalat odores</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Flora tibi, sidusque novum nova sidera cœli</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>O non herois, sed vere nobilis heros!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Quod Natura negat, sexum deponere visa es:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Namque ultra egrediens, animos curasque viriles</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Induis, et tete ponens generosa relinquis.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Indigetem superis missam feliciter oris</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Quis neget, et Phœbi cœlesti germine cretam?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </blockquote>
+        <div class="vspace" style="height: 4em"></div>
+        <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 5em" alt="~~~~~~" src="images/cul377.png" /></p>
+        <div class="clearpage"></div>
+        <div class="align-center block figure" style="width: 100%"><img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt=" " src="images/frons378.png" /></div>
+      </div>
+      <div class="level-3 section" id="tuberonis-genethliacon">
+        <h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-338" title="338"></span><span>TUBERONIS GENETHLIACON</span></h3>
+        <p class="center pfirst"><em class="italics large">Versibus senariis.</em></p>
+        <div class="align-None container margin transition">
+          <p class="center pnext"><span>――――</span></p>
+        </div>
+        <div class="vspace" style="height: 2em"></div><!--  -->
+        <blockquote>
+          <div>
+            <div class="line-block outermost">
+              <div class="line">
+                <span>Quate, feriata Musa, rauca cymbala,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Raucosque ab usto pectore excrea modos;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Certent cananti gracculi et ranæ tibi,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Nec hæ, nec illi rancidos vincant sonos.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Et comice larvam indue, et risum move:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Tubero est canendus; quid moraris? incipe.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Cum parturiret fessa mater pondere:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>«Lucina Juno, fer bonam favens opem!»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Clamat. Gementis luridum in vultum exspuit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Aversa Juno, gannit et retro fugit.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Laverna venit: «Hæ meæ partes erunt,»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Dixit renidens, et manus lavit Styge.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Obstetricatur, ac cadentem suscipit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>De matre. Prima vagienti basia</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Impingit, ebria gaudio et spe præscia.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Venit Cotytto usquequaque pruriens;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Venit loquendi filius Maiæ artifex,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Catusque technas fingere, et cæcos dolos;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Et hac et illac pervolant species vagæ:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Simulatio, Fraus, Sanna, Spes, Perjurium.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Levibus micantes increpat alapis nates</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-339" title="339"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Procax Laverna; ringit, et plaudit sibi.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>«Io triumphe!» clamat, et, saliens, citos</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Tollit cachinnos. «O meum, puer, decus,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="target" id="o-gloria">»O gloria,»</span> <span>inquit, «ominer quid non tibi?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Versutiorem nulle proferet dies.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Seu moliendæ non timentibus neci,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Seu invehendæ præpetim calumniæ</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Appellas animum, lauream nemo auferet,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»O laureatum nobilis verpæ caput!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Cedant Sinones et Phrynonides futiles,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Cedat et Ulysses, Sysiphus et cedat vafer;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Arx tu mihi eris, unde, cum opus sit, petam</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Mea tela, fraudes, et tuas dotes, dolos.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sed sanctiorem moribus solers dabo</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nusquam videri. Falle: sic tuto potes.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Compone vultum, nam interest mores minus.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quis ibit ad te per tuas Symplegadas?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Respectum habere credulus jactat? sapit?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Non sapit. Obliquas annulus Gygis vias</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Non sic docebat, ut magnus te condocet</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Amor latendi. Quis fies, nemo sciet.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»O te, Lavernæ, puppe, dignum amplexibus!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Assiduus aris cultor, et templis frequens</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Spectator aderis, et simul spectaculum.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Erit sed intus numen Ambitio furens,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et Livor ater, ultionis et coquens</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Rabies medullas, et putens auri Fames.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Colant inepti quod decet, tu quod juvat,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Juvenis subunctæ naris, et dolis senex.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quid non tibi optem? quid quidem non ominer?</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Superes meis me versipellis artibus,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Laverniones inter Heros unicus.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Meumque numen sedeat in sinu tuo,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»In te Laverna me petam et peti velim.»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-340" title="340"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Hiec sternuit; pedit puer: ita omen capit.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Ridet Cotytto, plaudit et teretes manus.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Vultus lepore vivido floret nitens,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Oculi procaces excitent salaciam,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Vel dormientem, vel gravi stupidam situ.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Nudæ papillæ, nuda sunt et brachia,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Et femora ficta vivo e marmore et nive</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Viva. Sed alvi qua latet timide abdita</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Sexus honestas, sericum partem igneam</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Male tuetur; lucidam nubem putes.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Animi libido suasit; amens improbe</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Rapidis fatigat agiles artus motibus;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Œstroque cæco percita, ultro diffluit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Resoluta, et alba tabe conspuit femora.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>—«Pulcher puelle,» dixit, «o gaudii apex,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Certæque spei, laudis et cumulus meæ!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tu Bapta sacris arrigens stabis meis:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tu præeris ardens incita tentigine,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Patieris et ages fortia unus fortiter,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Cinædus et pedico longe acerrimus.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Munificam habebis, per libidines meas!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Me quoque. Subando nulla fregerit tuam</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Veneris repugnans fervidæ salacitas,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Antica seu postica tecum misceat</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Prælia. Stupebit et lumbos tibi invidens</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Semper recentes, semper et votis pares</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tuisque meisque, Lampsaceno cultus solo.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Aciem retundet parma nulla spiculi;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»</span><span class="target" id="stricti-timebit-olim">Stricti timebit olim</span> <span>acinacis minas</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Senio sepulta Pyrrha, nec parces seni.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Surges in arma bile salsa turgidus</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Penem, nec ulla vires hauserit Venus:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fessis virescet artubus robur novum.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-341" title="341"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nec parce lumbis; ipsa venæ spiritus</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Haustæ refundam, virus et dulce ingeram.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nec, Hercle! parces, probe novi indolem.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tibi figuras induet miras Venus;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nec impotenti se negabit impotens,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Vagæ negabit et nihil libidini.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fellabis, irrumabis, applaudam videns;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fellaberis vicissim, et irrumaberis.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Cibo voluptas scelere crescet addito:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Erit æstuanti dulcior quo turpior.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sed qui sinistræ dixerim nequitias</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Manus? Ut scelesta ludet! ut pro conjuge</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Præsto erit! inanem ut sicca pugnam conseret!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sed hæc sub umbra. Te superfusa teges</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tuasque furias nocte; livor perspicax</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Istis hebescet artibus lusus malis.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Frontem pudore pinge solers, non tuo.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Pinges, et ecce gaudeo pictam bene,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et mentietur te probum vultus pudens,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et mentienti plebs dabit vecors fidem.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quid non tibi optem? Quid quidem non ominer?»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Silet; puellus arrigit: ita omen capit.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>—«Meas tibi omnes ingeram plenis opes</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Manibus, Stygis spes, o puelle,» subjicit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Virgam coruscans auream Cyllenius.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>«Linam dolosis dulce labris toxicum;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Bibent loquentem; tinget et præcordia</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Cupidas per aures lapsa pestis intima.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Inflexione vocis, usus ut feret,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Apte cadentis, et miris ambagibus,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Facies loquendo, quæ tibi sententia</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Stet fixa menti, nullus ut intelligat:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span class="pageno target" id="page-342" title="342"></span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Mellitus ore, corde amaro felleus.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Mentem Solones et suam belle minus</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tenebricoso volverint silentio.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Salus malorum, sed bonis eris scopus;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Tibi damna, luctus et neces erunt malo.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fraudes peritus nectere, ut fidens virum</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Simulabis ater candidum! Misto virus</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Ut temperabis melle! Sparsis et rosis</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Suavique florum rore, ut aspidem teges!</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Et æstuabis interim pecuniæ</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Amore turpi, nec sitim sedaverit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Pretiosa late et nota tempestas Tagi.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Auspex sed artes ipse suggeram novas.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Ibis dolosi furva per compendia,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sed tuta, lucri, me duce, ad summas opes;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Quid juverit ille Jupiter tibi verterit.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Ad genua supplex accides serviliter;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Adblandiere, mimum agens scurriliter.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nil turpe duces quod modo lucro cadat;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Relligio in arca, Numen in nummis erit;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Fortuna socors ruet in amplexus tuos:</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Lenocinabor, teque viso pruriet.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Nec deeris ipse tu tibi falsa artifex</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Miscere veris, seriis ludibria;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sic perspicaces in tuas plagas cadent,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Etiam volentes, per meas præstigias.</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Habebis in te quod probem, quod æmuler,</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>»Sycophanta, leno, furcifer, fœtus dolis!»</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                &nbsp;
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Ungues adunci pruriunt puero: capit</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Sic omen ille. Gaudet Atlantis nepos;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Strepit Laverna rancidum quid succinens;</span>
+              </div>
+              <div class="line">
+                <span>Mollis Cotytto flexiles lumbos agit.</span>
+              </div>
+            </div>
+          </div>
+        </blockquote>
+        <p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps382.png" /></p>
+        <div class="clearpage"></div>
+        <div class="vfill"></div>
+        <div class="line-block outermost">
+          <div class="center line">
+            <span class="pageno target" id="page-343" title="343"></span><span class="large">PARISIIS</span>
+          </div>
+          <div class="center line">
+            &nbsp;
+          </div>
+          <div class="center line">
+            <span class="small-caps">Ex typis</span>
+          </div>
+          <div class="center line">
+            &nbsp;
+          </div>
+          <div class="center line">
+            <span class="large">CAROLI UNSINGER</span>
+          </div>
+          <div class="center line">
+            &nbsp;
+          </div>
+          <div class="center line">
+            <span>Rue du Bac, nº 83</span>
+          </div>
+        </div>
+        <div class="vfill"></div>
+        <div class="backmatter"></div>
+        <div class="topic">
+          <p class="center centerleft level-3 pfirst title topic-title topic-title first"><span>Note de transcription</span></p>
+          <p class="pfirst"><span>Pour la préparation de cette transcription ont été consultés aussi l'édition originale du 1660[?]</span> <em class="italics">Aloisiæ Sigeæ Toletanæ: Satyra sotadica de arcanis amoris et Veneris (Pars altera: Veneres)/Aloisia Hispanice scripsit; Latinitate donavit Ioannes Meursius. V.C.</em><span>; l'edition du 1751</span> <em class="italics">Joannis Meursii elegantiæ latini sermonis: Petri Aretini Pornodidascalus seu, de astu nefario horrendisque dolis, quibus impudicæ mulieres iuventuti incautæ insidiantur, dialogus</em> <span>et celui publié à Londres en 1781:</span> <em class="italics">Joannis Meursii Elegantiæ latini sermonis seu Aloisia Sigæa Toletana De arcanis Amoris &amp; Veneris, adjunctis Fragmentis quibusdam Eroticis, Nova Editio emendatior, Pars I et II</em><span>.</span></p>
+          <p class="pnext"><span>Les erreurs d'impression suivants ont été corrigées:</span></p>
+          <ul class="simple">
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. X, note (I):</strong> <em class="italics">Eclaircissements sur le » Meursius.»</em> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#l-article-intitule"><em class="italics">Eclaircissements sur le «Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius.»</em></a> <span>[dans le livre "La Curiosité littéraire et bibliographique. Articles littéraires. Reproduction, extraits et analyses d'ouvrages curieux. Notices de livres rares. Anecdotes, etc. Troisième série, Isidore Lisieux, Paris (1882), p. 177"]</span></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XII, note (I):</strong> <em class="italics">les Dialogues de Luis</em><span>a</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#bonne-traduction"><em class="italics">les Dialogues de Luisa</em></a> <span>[</span><em class="italics">a</em> <span>italique]</span></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXI, l. -8:</strong> <span>qni Jovem non timebant.</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#qui-jovem-non-timebant">qui Jovem non timebant.</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXII, l. 16-17:</strong> <span>Machiavellum Florentinnm</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#machiavellum-florentinum">Machiavellum Florentinum</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXIII, l. 17:</strong> <span>triumphati nvirtuti</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#triumphanti-virtuti">triumphanti virtuti</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 15, l. -3:</strong> <span>Totam me jam ocupas</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#totam-me-jam-occupas">Totam me jam occupas</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 32, l. 14:</strong> <span>Osculum impinge mibi</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#osculum-impinge-mihi">Osculum impinge mihi</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 58, l. -1:</strong> <span>quas imperas, deshonestat</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#quas-imperas-dehonestat">quas imperas, dehonestat</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 81, l. 4:</strong> <span>patientiam comparabant Aderat. Virginensis marito</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#patientiam-comparabant-aderat-virginensis-marito">patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 90, l. -1:</strong> <span>!lle, ut pueri solent,</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#ille-ut-pueri-solent">Ille, ut pueri solent,</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 122, l. -9:</strong> <span>Moves me ab libidinem</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#moves-me-ad-libidinem">Moves me ad libidinem</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 130, l. 7:</strong> <span>sin nimus, videris</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#sin-minus-videris">sin minus, videris</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 133, l. -2:</strong> <span>intra pauco dies</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#intra-paucos-dies">intra paucos dies</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 163, l. -2:</strong> <span>nu!la impatientiam libidinis solata est</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#nulla-impatientiam-libidinis-solata-est">nulla impatientiam libidinis solata est</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 176, l. -10:</strong> <span>Tibi dixeris hæc.</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#tibi-dixerit-haec">Tibi dixerit hæc.</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 201, l. 6:</strong> <span>Sic enim immortalitem</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#sic-enim-immortalitatem">Sic enim immortalitatem</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 202, l. 11:</strong> <span>novæ impregnationis</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#novae-impraegnationis">novæ imprægnationis</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 229, l. -3-2:</strong> <span>Post ef-effundit</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#post-effundit">Post effundit</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 236, l. 6:</strong> <span>Callypiges</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#callipyges">Callipyges</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 242, l. -10:</strong> <span>Potsquam</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#postquam">Postquam</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 249, l. -8:</strong> <span>libididinem</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#libidinem">libidinem</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 258, l. 16:</strong> <span>quiquid</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#quidquid">quidquid</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 261, l. 1-2:</strong> <span>so rore</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#sorore">sorore</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 263, l. -3:</strong> <span>Vel perspicassimas fugiunt</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#vel-perspicacissimas-fugiunt">Vel perspicacissimas fugiunt</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 274, l. 3:</strong> <span>Tullia, mea</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#tullia-mea">Tullia mea</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 287, l. 13-14:</strong> <span>oppor-portuno</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#opportuno">opportuno</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 314, l. -6:</strong> <span>Nihil prætera habeo</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#nihil-praeterea-habeo">Nihil præterea habeo</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 323, l. 9:</strong> <span>et vi urget, Mox</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#et-vi-urget-mox">et vi urget. Mox</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 340, l. -5:</strong> <span>Stricti timebit o lim</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#stricti-timebit-olim">Stricti timebit olim</a></p>
+            </li>
+          </ul>
+          <p class="pfirst"><span>Latin douteuse:</span></p>
+          <ul class="simple">
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XV, l. -1</strong> <span>brevis gaudii aut spe aut gusto</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#gustu">gustu</a> <span>[</span><em class="italics">gustum</em><span>=entrée de table,</span> <em class="italics">gustus</em><span>=dégustation] [l'edition 1660 a</span> <em class="italics">gustu</em><span>]</span></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXIII, l. 5:</strong> <span>Non ocyus [</span><em class="italics">ainsi l'edition 1781</em><span>]</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#non-ocius">Non ocius</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 221, l. 6-7</strong> <a class="reference internal" href="#hymenaeum-iceamus">hymenæum iceamus</a> <span>[</span><em class="italics">frappons le marriage</em><span>? L'edition du 1781 a</span> <em class="italics">inceamus</em><span>. Plus véritablement:</span> <em class="italics">ineamus</em> <span>ou</span> <em class="italics">cieamus</em><span>]</span></p>
+            </li>
+          </ul>
+          <p class="pfirst"><span>Erreurs de grec (accents et erreurs typographiques): dans cette transcription ont été signalés les leçons qui semblent le plus probables:</span></p>
+          <ul class="simple">
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 14 l. -2:</strong> <span>αιδοῖον</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id12">αἰδοῖον</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 15 l. 2:</strong> <span>Εσχἀρα</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id13">Ἐσχάρα</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 23 l. -2:</strong> <span>ἀπό του κοννειν</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id14">ἀπὸ τοῦ κόννειν</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 6:</strong> <span>γόνιμη, οὐρἀ, κριθἠ</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id15">γονίμη οὐρά, κριθή</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 7:</strong> <span>τὐλος</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id16">τύλος</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 7:</strong> <span>ραψη</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#id17">ῥάφη</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 8:</strong> <span>ἀφιδος</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <span>veritablement</span> <a class="reference internal" href="#id18">ῥαφίδος</a><span>, mais peut-être aussi</span> <em class="italics">ἄφιδος</em><span>,</span> <em class="italics">ἀφίδος</em> <span>ou</span> <em class="italics">ἀφιδός</em></p>
+            </li>
+          </ul>
+          <p class="pfirst"><span>Les éditions du 1660 et du 1781 ont aussi plusieurs erreurs dans le grec et sont pas des bonnes références.</span></p>
+          <p class="pnext"><span>Dans la transcription a été préservé l'usage (français) des guillemets pour le discours directe, en particulier répétant un guillemet » de rappel au début de chaque nouveau paragraphe. Le texte orignal a, cependant, plusieurs erreurs d'ouverture et de fermeture des guillemets:</span></p>
+          <ul class="simple">
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXV, l. 11</strong><span>: —»Pergam,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#pergam">—«Pergam,»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 49, l. 15-16:</strong> <span>«Anima, Venus mea,» dicebat, »quam me</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#anima-venus-mea-dicebat-quam-me">«Anima, Venus mea,» dicebat, «quam me</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 58, l. 6-7:</strong> <span>veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) »septem decursionibus subigere.</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#veredum-hunc-tuum-cunnum-ostendebat-septem-decursionibus-subigere">veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem decursionibus subigere.</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 87, l. 15:</strong> <span>—»Nunc meum agnosco,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#nunc-meum-agnosco">—«Nunc meum agnosco,»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 88, l. -13:</strong> <span>—»Memor ero promissi,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#memor-ero-promissi">—«Memor ero promissi,»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 110, l. 12:</strong> <span>«loquere. »—Conabor,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#loquere-conabor">«loquere.—Conabor,»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 112, l. 9-10:</strong> <span>Sub hæc, mater:—»Nata,</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#sub-haec-mater-nata">Sub hæc, mater:—«Nata,</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 112, l. -11:</strong> <span>«Ego sane,» dicebat, »huic rei assuevi</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#ego-sane-dicebat-huic-rei-assuevi">«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 122, l. 14-15:</strong> <span>inquit, »«agedum.—«Quid agam?»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#inquit-agedum-quid-agam">inquit, «agedum.—Quid agam?»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 141, l. 7:</strong> <span>—«Momento faxo,» inquit, »dolorem</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#momento-faxo-inquit-dolorem">—«Momento faxo,» inquit, «dolorem</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 156, l. -10-9:</strong> <span>«tuaque interest sciri, Rangoni.—«Quid vero istud est?»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#tuaque-interest-sciri-rangoni-quid-vero-istud-est">«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid vero istud est?»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 167, l. 4:</strong> <span>cito fiet.«</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#cito-fiet">cito fiet.»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 195, l. -5:</strong> <span>«Nulli cedebam,» adjicit, »ex</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#nulli-cedebam-adjicit-ex">«Nulli cedebam,» adjicit, «ex</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 279, dernière ligne:</strong> <span>—«Robertum,» reponit, »volo tibi</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#robertum-reponit-volo-tibi">—«Robertum,» reponit, «volo tibi</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 305, l. 10:</strong> <span>—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; »nec</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#curabo-omnia-subjicit-juditha-nec">—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 315, l. 5:</strong> <span>qualis marito,» ait Ludovicus, »nescia</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#qualis-marito-ait-ludovicus-nescia">qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 318, l. -7-6:</strong> <span>—Ergo exeo, nata, «reponit mater. »At tuo</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#ergo-exeo-nata-reponit-mater-at-tuo">—Ergo exeo, nata,» reponit mater. «At tuo</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 321, l. -5:</strong> <span>»—Coiverant ante in nobis,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#coiverant-ante-in-nobis">—«Coiverant ante in nobis,»</a></p>
+            </li>
+            <li>
+              <p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 339, l. 4:</strong> <span>«O gloria,»</span> <span>—</span><span>&gt;</span> <a class="reference internal" href="#o-gloria">»O gloria,»</a></p>
+            </li>
+          </ul>
+        </div><!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
+        <div class="backmatter"></div>
+        <div class="cleardoublepage"></div>
+      </div>
+    </div>
+  </div>
+<div>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 42212 ***</div>
+</body>
+</html>
diff --git a/42212-h/42212-h.html b/42212-h/42212-h.html
deleted file mode 100644
index e55d538..0000000
--- a/42212-h/42212-h.html
+++ /dev/null
@@ -1,12747 +0,0 @@
-<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
-<!DOCTYPE html PUBLIC '-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN' 'http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd'>
-<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="en" lang="en">
-<head>
-<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" />
-<meta name="generator" content="Docutils 0.8.1: http://docutils.sourceforge.net/" />
-<style type="text/css">
-/* 
-Project Gutenberg common docutils stylesheet.
-
-This stylesheet contains styles common to HTML and EPUB.  Put styles
-that are specific to HTML and EPUB into their relative stylesheets.
-
-:Author: Marcello Perathoner (webmaster@gutenberg.org)
-:Copyright: This stylesheet has been placed in the public domain.
-
-This stylesheet is based on:
-
-  :Author: David Goodger (goodger@python.org)
-  :Copyright: This stylesheet has been placed in the public domain.
-
-  Default cascading style sheet for the HTML output of Docutils.
-
-*/
-
-/* ADE 1.7.2 chokes on !important and throws all css out. */
-
-/* FONTS */
-
-.italics    { font-style: italic }
-.no-italics { font-style: normal }
-
-.bold       { font-weight: bold }
-.no-bold    { font-weight: normal }
-
-.small-caps { } /* Epub needs italics */
-.gesperrt   { } /* Epub needs italics */
-.antiqua    { font-style: italic } /* what else can we do ? */
-.monospaced { font-family: monospace }
-
-.smaller    { font-size: smaller }
-.larger     { font-size: larger }
-
-.xx-small   { font-size: xx-small }
-.x-small    { font-size: x-small }
-.small      { font-size: small }
-.medium     { font-size: medium }
-.large      { font-size: large }
-.x-large    { font-size: x-large }
-.xx-large   { font-size: xx-large }
-
-.text-transform-uppercase { text-transform: uppercase }
-.text-transform-lowercase { text-transform: lowercase }
-.text-transform-none      { text-transform: none }
-
-.red        { color: red }
-.green      { color: green }
-.blue       { color: blue }
-.yellow     { color: yellow }
-.white      { color: white }
-.gray       { color: gray }
-.black      { color: black }
-
-/* ALIGN */
-
-.left       { text-align: left }
-.justify    { text-align: justify }
-.center     { text-align: center; text-indent: 0 }
-.centerleft { text-align: center; text-indent: 0 }
-.right      { text-align: right;  text-indent: 0 }
-
-/* LINE HEIGHT */
-
-body        { line-height: 1.5 }
-p           { margin: 0; 
-	      text-indent: 2em }
-
-/* PAGINATION */
-
-.title, .subtitle     { page-break-after:  avoid }
-
-.container, .title, .subtitle, #pg-header            
-                      { page-break-inside: avoid }
-
-/* SECTIONS */
-
-body         { text-align: justify }
-
-p.pfirst, p.noindent { 
-    text-indent: 0 
-}
-
-.boxed         { border: 1px solid black; padding: 1em }
-.topic, .note  { margin: 5% 0; border: 1px solid black; padding: 1em }
-div.section    { clear: both }
-
-div.line-block       { margin: 1.5em 0 }  /* same leading as p */
-div.line-block.inner { margin: 0 0 0 10% }
-div.line             { margin-left: 20%; text-indent: -20%; }
-.line-block.noindent div.line { margin-left: 0; text-indent: 0; }
-
-hr.docutils          { margin: 1.5em 40%; border: none; border-bottom: 1px solid black; }
-div.transition       { margin: 1.5em 0 }
-
-.vfill, .vspace      { border: 0px solid white }
-
-.title               { margin: 1.5em 0 }
-.title.with-subtitle { margin-bottom: 0 }
-.subtitle            { margin: 1.5em 0 }
-
-/* header font style */
-/* http://dev.w3.org/csswg/css3-fonts/#propdef-font-size */
-
-h1.title                        { font-size: 200%; }  /* for book title only */
-h2.title, p.subtitle.level-1    { font-size: 150%; margin-top: 4.5em;  margin-bottom: 2em }
-h3.title, p.subtitle.level-2    { font-size: 120%; margin-top: 2.25em; margin-bottom: 1.25em }
-h4.title, p.subtitle.level-3    { font-size: 100%; margin-top: 1.5em;  margin-bottom: 1.5em;  font-weight: bold; }
-h5.title, p.subtitle.level-4    { font-size:  89%; margin-top: 1.87em; margin-bottom: 1.69em; font-style: italic; }
-h6.title, p.subtitle.level-5    { font-size:  60%; margin-top: 3.5em;  margin-bottom: 2.5em }
-
-/* title page */
-
-h1.title, p.subtitle.level-1,
-h2.title, p.subtitle.level-2    { text-align: center }
-
-#pg-header,
-h1.document-title               { margin: 10% 0 5% 0 }
-p.document-subtitle             { margin:  0  0 5% 0 }
-
-/* PG header and footer */
-#pg-machine-header { }
-#pg-produced-by { }
-
-li.toc-entry            { list-style-type: none }
-ul.open li, ol.open li  { margin-bottom: 1.5em }
-
-.attribution            { margin-top: 1.5em }
-
-.example-rendered { 
-    margin: 1em 5%; border: 1px dotted red;  padding: 1em; background-color: #ffd }
-.literal-block.example-source   { 
-    margin: 1em 5%; border: 1px dotted blue; padding: 1em; background-color: #eef }
-
-/* DROPCAPS */
-
-/* BLOCKQUOTES */
-
-blockquote { margin: 1.5em 10% }
-
-blockquote.epigraph { }
-
-blockquote.highlights { }
-
-div.local-contents { margin: 1.5em 10% }
-
-div.abstract { margin: 3em   10% }
-div.image    { margin: 1.5em  0  }
-div.caption  { margin: 1.5em  0 }
-div.legend   { margin: 1.5em  0 }
-
-.hidden { display: none }
-
-.invisible { visibility: hidden; color: white } /* white: mozilla print bug */
-
-a.toc-backref {
-  text-decoration: none ;
-  color: black }
-
-dl.docutils dd {
-  margin-bottom: 0.5em }
-
-div.figure { margin-top: 3em; margin-bottom: 3em }
-
-img { max-width: 100% }
-
-div.footer, div.header {
-  clear: both;
-  font-size: smaller }
-
-div.sidebar {
-  margin: 0 0 0.5em 1em ;
-  border: medium outset ;
-  padding: 1em ;
-  background-color: #ffffee ;
-  width: 40% ;
-  float: right ;
-  clear: right }
-
-div.sidebar p.rubric {
-  font-family: sans-serif ;
-  font-size: medium }
-
-ol.simple, ul.simple { margin: 1.5em 0 }
-
-ol.toc-list,    ul.toc-list    { padding-left:  0  }
-ol ol.toc-list, ul ul.toc-list { padding-left:  5% }
-
-ol.arabic {
-  list-style: decimal }
-
-ol.loweralpha {
-  list-style: lower-alpha }
-
-ol.upperalpha {
-  list-style: upper-alpha }
-
-ol.lowerroman {
-  list-style: lower-roman }
-
-ol.upperroman {
-  list-style: upper-roman }
-
-p.credits {
-  font-style: italic ;
-  font-size: smaller }
-
-p.label {
-  white-space: nowrap }
-
-p.rubric {
-  font-weight: bold ;
-  font-size: larger ;
-  color: maroon ;
-  text-align: center }
-
-p.sidebar-title {
-  font-family: sans-serif ;
-  font-weight: bold ;
-  font-size: larger }
-
-p.sidebar-subtitle {
-  font-family: sans-serif ;
-  font-weight: bold }
-
-p.topic-title, p.admonition-title {
-  font-weight: bold }
-
-pre.address {
-  margin-bottom: 0 ;
-  margin-top: 0 ;
-  font: inherit }
-
-.literal-block, .doctest-block {
-  margin-left: 2em ;
-  margin-right: 2em; }
-
-span.classifier {
-  font-family: sans-serif ;
-  font-style: oblique }
-
-span.classifier-delimiter {
-  font-family: sans-serif ;
-  font-weight: bold }
-
-span.interpreted {
-  font-family: sans-serif }
-
-span.option {
-  white-space: nowrap }
-
-span.pre {
-  white-space: pre }
-
-span.problematic {
-  color: red }
-
-span.section-subtitle {
-  /* font-size relative to parent (h1..h6 element) */
-  font-size: 100% }
-
-table { margin-top: 1.5em; margin-bottom: 1.5em; border-spacing: 0 }
-table.align-left, table.align-right { margin-top: 0 }
-
-table.table                { border-collapse: collapse; }
-
-table.table.hrules-table thead          { border: 1px solid black; border-width: 2px 0 0 }
-table.table.hrules-table tbody          { border: 1px solid black; border-width: 2px 0 }
-table.table.hrules-rows  tr             { border: 1px solid black; border-width: 0 0 1px }
-table.table.hrules-rows  tr.last        { border-width: 0 }
-table.table.hrules-rows  td, 
-table.table.hrules-rows  th             { padding: 1ex 1em; vertical-align: middle }
-
-table.table tr             { border-width: 0 }
-table.table td, 
-table.table th             { padding: 0.5ex 1em }
-table.table tr.first td    { padding-top: 1ex }
-table.table tr.last td     { padding-bottom: 1ex }
-table.table tr.first th    { padding-top: 1ex }
-table.table tr.last th     { padding-bottom: 1ex }
-
-
-table.citation {
-  border-left: solid 1px gray;
-  margin-left: 1px }
-
-table.docinfo {
-  margin: 3em 4em }
-
-table.docutils { }
-
-div.footnote-group          { margin: 1em 0 }
-table.footnote td.label     { width: 2em; text-align: right; padding-left: 0 }
-
-table.docutils td, table.docutils th,
-table.docinfo td, table.docinfo th {
-  padding: 0 0.5em;
-  vertical-align: top }
-
-table.docutils th.field-name, table.docinfo th.docinfo-name {
-  font-weight: bold ;
-  text-align: left ;
-  white-space: nowrap ;
-  padding-left: 0 }
-
-/* used to remove borders from tables and images */
-.borderless, table.borderless td, table.borderless th {
-  border: 0 }
-
-table.borderless td, table.borderless th {
-  /* Override padding for "table.docutils td" with "!important".
-     The right padding separates the table cells. */
-  padding: 0 0.5em 0 0 } /* FIXME: was !important */
-
-h1 tt.docutils, h2 tt.docutils, h3 tt.docutils,
-h4 tt.docutils, h5 tt.docutils, h6 tt.docutils {
-  font-size: 100% }
-
-ul.auto-toc {
-  list-style-type: none }
-</style>
-<style type="text/css">
-/* 
-Project Gutenberg HTML docutils stylesheet.
-
-This stylesheet contains styles specific to HTML.
-*/
-
-/* FONTS */
-
-/* em                { font-style: normal }
-strong            { font-weight: normal } */
-
-.small-caps       { font-variant: small-caps }
-.gesperrt         { letter-spacing: 0.1em }
-
-/* ALIGN */
-
-.align-left       { clear: left;
-		    float: left;
-		    margin-right: 1em }
-
-.align-right      { clear: right;
-		    float: right;
-		    margin-left: 1em }
-
-.align-center     { margin-left: auto;
-		    margin-right: auto }
-
-div.shrinkwrap    { display: table; }
-
-/* SECTIONS */
-
-body              { margin: 5% 10% 5% 10% }
-
-/* compact list items containing just one p */
-li p.pfirst       { margin-top: 0; margin-bottom: 0 } 
-
-.first            { margin-top: 0 !important; 
-		    text-indent: 0 !important } 
-.last             { margin-bottom: 0 !important }
-
-span.dropcap      { float: left; margin: 0 0.1em 0 0; line-height: 1 }
-img.dropcap       { float: left; margin: 0 0.5em 0 0; max-width: 25% }
-span.dropspan     { font-variant: small-caps }
-
-.no-page-break    { page-break-before: avoid !important }
-
-/* PAGINATION */
-
-@media screen {
-   .coverpage, .frontispiece, .titlepage, .verso, .dedication, .plainpage
-                       { margin: 10% 0; }
-
-   div.clearpage, div.cleardoublepage
-                       { margin: 10% 0; border: none; border-top: 1px solid gray; }
-
-   .vfill              { margin:  5% 10% }
-}
-
-@media print {
-   div.clearpage       { page-break-before: always; padding-top: 10% }
-   div.cleardoublepage { page-break-before: right;  padding-top: 10%  }
-
-   .vfill              { margin-top: 20% }
-   h2.title            { margin-top: 20% }
-}
-
-</style>
-<title>Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris</title>
-<meta name="PG.Rights" content="Public Domain" />
-<meta name="PG.Title" content="Satyra Sotadica" />
-<meta name="PG.Producer" content="Laurent Vogel" />
-<meta name="PG.Producer" content="Enrico Segre" />
-<meta name="PG.Producer" content="the Online Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net" />
-<link rel="coverpage" href="images/satyra.jpg" />
-<meta name="DC.Creator" content="Nicolas Chorier" />
-<meta name="DC.Created" content="1885" />
-<meta name="PG.Id" content="42212" />
-<meta name="PG.Released" content="2013-02-26" />
-<meta name="DC.Language" content="fr" />
-<meta name="DC.Language" content="la" />
-<meta name="DC.Title" content="Aloisiæ Sigeæ Toletanæ Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris" />
-
-<link href="http://purl.org/dc/terms/" rel="schema.DCTERMS" />
-<link href="http://id.loc.gov/vocabulary/relators" rel="schema.MARCREL" />
-<meta content="Aloisiæ Sigeæ Toletanæ Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris" name="DCTERMS.title" />
-<meta content="test.rst" name="DCTERMS.source" />
-<meta content="fr" scheme="DCTERMS.RFC4646" name="DCTERMS.language" />
-<meta content="la" scheme="DCTERMS.RFC4646" name="DCTERMS.language" />
-<meta content="2013-02-26T18:49:39.708755+00:00" scheme="DCTERMS.W3CDTF" name="DCTERMS.modified" />
-<meta content="Project Gutenberg" name="DCTERMS.publisher" />
-<meta content="Public Domain in the USA." name="DCTERMS.rights" />
-<link href="http://www.gutenberg.org/ebooks/42212" rel="DCTERMS.isFormatOf" />
-<meta content="Nicolas Chorier" name="DCTERMS.creator" />
-<meta content="2013-02-26" scheme="DCTERMS.W3CDTF" name="DCTERMS.created" />
-<meta content="width=device-width" name="viewport" />
-<meta content="EpubMaker 0.3.20a5 by Marcello Perathoner &lt;webmaster@gutenberg.org&gt;" name="generator" />
-<style type="text/css">
-.pageno       { position: absolute; right: 95%; font: medium sans-serif; text-indent: 0 }
-.pageno:after { color: gray; content: '[' attr(title) ']' }
-.lineno       { position: absolute; left:  95%; font: medium sans-serif; text-indent: 0 }
-.lineno:after { color: gray; content: '[' attr(title) ']' }
-.toc-pageref  { float: right }
-pre           { font-family: monospace; font-size: 0.9em; white-space: pre-wrap }
-</style>
-</head>
-<body>
-<div class="document" id="satyra-sotadica-de-arcanis-amoris-et-veneris">
-<h1 class="center document-title level-1 pfirst title"><span class="x-large">Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris</span></h1>
-
-<!-- this is the default PG-RST stylesheet -->
-<!-- figure and image styles for non-image formats -->
-<!-- default transition -->
-<!-- default attribution -->
-<!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
-<!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
-<div class="align-None container language-en pgheader" id="pg-header" xml:lang="en" lang="en">
-<p class="noindent pfirst"><span>This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
-almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
-re-use it under the terms of the </span><a class="reference internal" href="#project-gutenberg-license">Project Gutenberg License</a><span>
-included with this eBook or online at
-</span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/license">http://www.gutenberg.org/license</a><span>.</span></p>
-<p class="noindent pnext"></p>
-<div class="vspace" style="height: 2em">
-</div>
-<div class="align-None container" id="pg-machine-header">
-<p class="noindent pfirst"><span>Title: Aloisiæ Sigeæ Toletanæ Satyra Sotadica de arcanis Amoris et
-<br />       Veneris
-<br />
-<br />Author: Nicolas Chorier
-<br />
-<br />Release Date: February 26, 2013 [EBook #42212]
-<br />
-<br />Language: French and Latin
-<br />
-<br />Character set encoding: UTF-8</span></p>
-</div>
-<div class="vspace" style="height: 2em">
-</div>
-<p class="noindent pfirst" id="pg-start-line"><span>*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK </span><span>SATYRA SOTADICA</span><span> ***</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="noindent pfirst" id="pg-produced-by"><span>Produced by Laurent Vogel, Enrico Segre, and the Online Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 1em">
-</div>
-<p class="noindent pfirst"><span></span></p>
-</div>
-<!--  -->
-<!-- doppio frontespizio eliminato, era qui -->
-<div class="align-None container titlepage">
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="pageno target" id="page-i" title="I"> </span><span class="x-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>SATYRA SOTADICA</span></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="align-None container verso">
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="pageno target" id="page-ii" title="II"> </span><em class="italics">Hujus editionis</em></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><em class="italics">exemplaria centum impressa sunt</em></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><em class="italics">in charta Hollandica</em></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<!--  -->
-<div class="align-None container frontispiece">
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="pageno target" id="page-iii" title="III"> </span><span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span></div>
-<div class="center line"><span>TOLETANÆ</span></div>
-<div class="center line"><span class="x-large">SATYRA SOTADICA</span></div>
-<div class="center line"><span class="italics large">De arcanis Amoris et Veneris</span></div>
-<div class="center line"><span class="small-caps">Aloisia</span><span> Hispanice scripsit</span></div>
-<div class="center line"><span>Latinitate donavit Joannes </span><span class="small-caps">Meursius</span><span>.</span></div>
-<div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 6em" alt="~~~~~~~~" src="images/serps007.png" /></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>Re vera auctore</span></div>
-<div class="center line"><span class="large">NICOLAO CHORIER</span></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="align-center block figure" style="width: 25%">
-<img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt="[[SCIENTIA DUCE]]" src="images/scientia.png" />
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="large">PARISIIS</span></div>
-<div class="center line"><em class="italics">Cura et studio</em><span> ISIDORI LISEUX, </span><em class="italics">editoris</em></div>
-<div class="center line"><span>Rue Bonaparte, nº 25</span></div>
-<div class="center line"><em class="italics">Venit apud</em></div>
-<div class="center line"><span>THEOPHILUM BELIN, BIBLIOPOLAM</span></div>
-<div class="center line"><span>Quai Voltaire, nº 29</span></div>
-<div class="center line"><span>1885</span></div>
-</div>
-</div>
-<div class="clearpage">
-</div>
-<div class="mainmatter">
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-iv" title="IV"> </span><span class="pageno target" id="page-v" title="V"> </span></p>
-<div class="level-2 section" id="frons009-notice">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons009.png" /><span> NOTICE</span></h2>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="small">SUR</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>NICOLAS CHORIER</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 5em" alt="~~~~~~" src="images/serps009.png" /></div>
-<div class="center line"> </div>
-</div>
-<p class="pfirst"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="L" src="images/ini009.png" /><span class="dropspan"></span><span>'auteur de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, Nicolas
-Chorier, né à Vienne (Dauphiné)
-en 1612, reçu docteur en droit en
-1639, exerçait la profession d'avocat
-à la Cour des Aides de sa ville natale. D'un
-esprit cultivé, ami passionné des lettres, Latiniste
-de premier ordre, il ne consacrait aux
-affaires du barreau qu'une assez faible partie
-de son temps. Au sortir de l'Académie des Jésuites
-et pendant le cours de ses études de droit,
-il s'était déjà essayé dans les genres les plus
-divers, tant en Français qu'en Latin: sylves, élégies,
-odes, épopées, tragédies, tragi-comédies.
-La composition de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, le premier jet du
-moins, car il dut retoucher souvent cette œuvre
-</span><span class="pageno target" id="page-vi" title="VI"> </span><span>capitale, remonte très probablement à cette
-époque. «J'écrivais alors,» nous dit-il dans
-ses </span><em class="italics">Mémoires</em><a class="footnote-reference" href="#id2" id="id1"><sup>1</sup></a><span>, c'est-à-dire avant d'être avocat,
-«des Epîtres, des Discours, la Vie de Pierre de
-Villars, évêque de Vienne, une dissertation politique
-sur l'Alliance de la France avec l'Empire
-Ottoman; l'</span><em class="italics">Eucharisticon</em><span>, l'</span><em class="italics">Alithium</em><span>, et deux
-Satires, l'une Ménippée, l'autre Sotadique.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>En 1640, il publia sous le titre de </span><em class="italics">Doremation</em><span>
-son premier livre, un Éloge de quatre
-archevêques de Vienne, de la maison de Villars,
-bientôt suivi d'un traité moral: </span><em class="italics">Sentiments de
-l'honnête homme</em><span> (1641), du </span><em class="italics">Magistratus causarumque
-patroni veri ac perfecti icon absolutissima</em><span>
-(</span><em class="italics">Type absolu du magistrat et du véritable et parfait
-avocat</em><span>), qui était un portrait idéalisé de Pierre
-de Boissat, bailli de Vienne (1646), et de la
-</span><em class="italics">Philosophie de l'honnête homme</em><span>, autre traité moral,
-dédié au chancelier Séguier (1647). Chorier
-méditait dès lors sa grande </span><em class="italics">Histoire du
-Dauphiné</em><span> et il en rassemblait de toutes parts les
-matériaux; il la fit précéder d'un ouvrage plein
-d'érudition: les </span><em class="italics">Recherches du sieur Chorier sur les
-Antiquités de la ville de Vienne, métropole des
-Allobroges</em><span> (1658), qui accrut sa réputation de
-</span><span class="pageno target" id="page-vii" title="VII"> </span><span>savant. Il était entouré de la considération générale,
-ses travaux l'avaient mis en relation avec
-presque tous les lettrés de l'époque, son cabinet
-d'avocat lui rapportait des émoluments considérables,
-lorsque la suppression de la Cour des
-Aides de Vienne vint menacer sa fortune. Réduit
-aux maigres affaires d'un bailliage, il n'aurait
-pu gagner sa vie; il résolut donc de se
-transporter à Grenoble avec toute sa famille, et
-de s'y créer une nouvelle patrie. C'est à cette
-époque même (1659-1660) qu'il fit imprimer,
-à quelques exemplaires seulement, pour ses
-amis, la première édition de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>. Le livre
-fut imprimé à Lyon</span><a class="footnote-reference" href="#id4" id="id3"><sup>2</sup></a><span>.</span></p>
-<p class="pnext"><span>A Grenoble, Chorier ne tarda pas à conquérir
-une situation tout au moins équivalente à
-celle qu'il venait de quitter. Son </span><em class="italics">Histoire générale
-du Dauphiné</em><span>, dont il publia le premier volume en
-1661, fut si bien accueillie, que les États, réunis
-cette année même, lui votèrent un don de
-cinq cents louis, somme qu'il ne reçut pas, à la
-vérité, le Parlement ayant refusé de l'ordonnancer,
-mais qui n'en témoigne pas moins de la
-</span><span class="pageno target" id="page-viii" title="VIII"> </span><span>bonne volonté de ses concitoyens à son égard.
-En 1666, Du Gué de Bagnols fut nommé intendant
-de Lyon; c'était un haut et puissant personnage.
-Beau-frère du chancelier Le Tellier</span><a class="footnote-reference" href="#id6" id="id5"><sup>3</sup></a><span>,
-oncle de Louvois, père de M</span><sup class="superscript">me</sup><span> de Coulanges,
-l'aimable correspondante de M</span><sup class="superscript">me</sup><span> de Sévigné et
-l'amie de M</span><sup class="superscript">me</sup><span> de Maintenon, Du Gué avait de
-grands appuis à la Cour; il devint l'ami et le
-protecteur de Chorier dans des circonstances
-fort honorables pour le jurisconsulte Dauphinois.
-L'intendant de Lyon avait ordre de poursuivre
-dans sa Généralité, composée des quatre
-provinces de Lyonnais, Beaujolais, Forez et
-Dauphiné, la grande enquête commencée par
-toute la France, dès 1661, sur les usurpations
-de titres de noblesse; il choisit Chorier pour
-remplir l'office de Procureur du Roi près de la
-commission qu'il présidait. En cette qualité,
-Chorier était chargé de faire les informations,
-d'examiner les dossiers et de requérir; un grand
-nombre de nobles durent comparaître. L'enquête
-ne se termina qu'en 1670, après que les
-assises se furent tenues successivement à Grenoble,
-à Vienne et à Lyon. Cette recherche des
-usurpations de titres nobiliaires était délicate;
-</span><span class="pageno target" id="page-ix" title="IX"> </span><span>bien des amours-propres se trouvaient froissés
-par cette sorte d'inquisition royale; on cherchait
-à y échapper par tous les moyens, dont le
-plus simple était de corrompre les juges. Guy-Allard,
-secrétaire de la commission, et quelques
-autres agents inférieurs, en furent ignominieusement
-chassés pour s'être laissé séduire et
-avoir prêté la main à la falsification de certains
-dossiers. Chorier suivit partout le commissaire
-et déploya près de lui un zèle et une intégrité
-que Du Gué de Bagnols se plut à reconnaître:
-telle fut l'origine de leur étroite intimité, de la
-protection constante accordée par l'intendant de
-Lyon à l'homme qui l'avait le mieux secondé
-dans ces longues et difficiles investigations.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Chorier n'en poursuivait pas moins la composition
-des ouvrages qu'il avait entrepris; en 1669
-il fit imprimer l'</span><em class="italics">Histoire de la maison de Sassenage</em><span>;
-en 1671, l'</span><em class="italics">État politique du Dauphiné</em><span>; en
-1672, la seconde partie de l'</span><em class="italics">Histoire générale du
-Dauphiné</em><span>; en 1680, la </span><em class="italics">Vie de Boissat</em><span> (en Latin),
-qu'il dédia à Du Gué de Bagnols. C'était au même
-personnage, mais sans le nommer expressément,
-qu'il avait dédié deux ans auparavant (1678)
-une seconde édition, plus complète, de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>.
-La première, celle de Lyon, 1660, ne contenait
-que six dialogues: </span><em class="italics">Velitatio</em><span>, </span><em class="italics">Tribadicon</em><span>, </span><em class="italics">Fabrica</em><span>,
-</span><span class="pageno target" id="page-x" title="X"> </span><em class="italics">Duellum</em><span>, </span><em class="italics">Libidines</em><span>, </span><em class="italics">Veneres</em><span>; il en ajouta
-un septième, intitulé </span><em class="italics">Fescennini</em><span>, qui affecte de
-n'être qu'une suite de fragments, soit que l'auteur
-l'ait ainsi voulu, soit que l'imprimeur n'ait
-eu en sa possession qu'un manuscrit plein de
-lacunes. Chorier n'en a pas moins mis sa
-marque à cette édition, tant par sa longue épître:
-</span><em class="italics">Summo viro Aloisia ex Elysiis hortis</em><span>, où il parle
-beaucoup de lui-même et de son protecteur Du
-Gué, que par l'adjonction de deux pièces de
-vers Latins dont il a toujours avoué la paternité</span><a class="footnote-reference" href="#id8" id="id7"><sup>4</sup></a><span>.
-Par une bizarrerie qu'on ne s'explique
-pas bien au premier abord, la scène qui, dans
-les six premiers dialogues, est placée à Rome,
-se trouve, dans le septième, transportée en
-Espagne, et les interlocutrices, Tullia et Octavia,
-tout en restant les mêmes, sont devenues Espagnoles,
-d'Italiennes qu'elles étaient. Ce changement
-est une conséquence de l'attribution que
-Chorier avait fait de l'ouvrage à Luisa Sigea,
-de Tolède (</span><em class="italics">Aloisia Hispanice scripsit, Latinitate
-donavit Joannes Meursius</em><span>), attribution à laquelle
-</span><span class="pageno target" id="page-xi" title="XI"> </span><span>il ne songeait sans doute aucunement en composant
-cette satire Sotadique, et que plus tard il
-entreprit de justifier.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Chorier mourut en 1692; il laissait manuscrits
-une grande quantité d'ouvrages, parmi
-lesquels on a imprimé depuis son </span><em class="italics">Nobiliaire du
-Dauphiné</em><span> (1697, 4 vol. in-4º); ses </span><em class="italics">Mémoires</em><span>, en
-Latin (</span><em class="italics">Nicolai Chorerii, Viennensis jurisconsulti,
-Adversariorum de Vita et rebus suis libri III</em><span>)
-dont le texte a paru dans le </span><em class="italics">Bulletin de la Société
-de statistique du département de l'Isère</em><span> (1844); sa
-</span><em class="italics">Vie d'Artus Prunier de Saint-André</em><span> (Paris, Alph.
-Picard, 1880, in-8º).</span></p>
-<p class="pnext"><span>En réimprimant l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>, on s'est proposé de
-donner de ce chef-d'œuvre le texte le plus soigné
-qui ait paru jusqu'ici. La première édition
-faite par Chorier en 1660 est elle-même très
-fautive: encore les éditeurs du </span><span class="small-caps">XVIII</span><span></span><sup class="superscript">e</sup><span> siècle ne
-l'ont-ils pas connue, et n'ont-ils pas pu profiter
-de l'</span><em class="italics">Errata</em><span> où Chorier avait corrigé bon nombre
-de fautes d'impression. Ils ont altéré beaucoup
-d'endroits, qu'ils comprenaient mal, et au Latin
-de Chorier substitué le leur; une ponctuation
-défectueuse, le manque de guillemets, etc.,
-rendent, de plus, ces diverses éditions d'une
-lecture assez malaisée. Les amateurs seront
-heureux d'avoir enfin de ce livre de chevet un
-</span><span class="pageno target" id="page-xii" title="XII"> </span><span>texte correct, clarifié, et d'une belle exécution
-typographique. Ils y trouveront l'œuvre tout
-entière, telle que l'auteur l'a donnée lui-même,
-c'est-à-dire les six dialogues de l'édition originale,
-complétés par le septième de l'édition de 1678,
-et les trois pièces qui l'accompagnaient: l'épître
-</span><em class="italics">Summo viro</em><span> et les deux petits poèmes Latins,
-</span><em class="italics">De Laudibus Aloisiæ</em><span> et </span><em class="italics">Tuberonis Genethliacon</em><span>.
-Quant aux autres morceaux de prose ou de vers,
-insérés généralement à la suite de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span> dans
-les éditions modernes: le </span><em class="italics">Fututor effœtus</em><span>, la
-</span><em class="italics">Formica</em><span> de Giovanni della Casa, les </span><em class="italics">Diversorum
-veterum Poetarum in Priapum lusus</em><span>, les Lettres
-d'Antoine à Soranus et de Soranus à Antoine
-sur les dérèglements de Cléopâtre, le Discours
-d'Héliogabale aux courtisanes Romaines, les
-fragments de Sénèque, de Procope et d'Arnobe,
-ils sont entièrement étrangers à Chorier et nous
-n'avions pas à en tenir compte</span><a class="footnote-reference" href="#id10" id="id9"><sup>5</sup></a><span>.</span></p>
-<!--  -->
-<blockquote>
-<div>
-<p class="pfirst"><span>Paris, Mars 1885.</span></p>
-</div>
-</blockquote>
-<div class="level-3 section" id="id11">
-<h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span>Notes</span></h3>
-<div class="container footnotes">
-<div class="footnote-group">
-<table class="docutils footnote" frame="void" id="id2" rules="none">
-<colgroup><col class="label" /><col /></colgroup>
-<tbody valign="top">
-<tr><td class="label"><a class="fn-backref" href="#id1">[<span>1</span>]</a></td><td><p class="first last pfirst"><span>V. la </span><em class="italics">Curiosité littéraire et bibliographique</em><span>, III</span><sup class="superscript">e</sup><span> et IV</span><sup class="superscript">e</sup><span>
-Séries (Paris, Liseux, 1880-83).</span></p>
-</td></tr>
-</tbody>
-</table>
-<table class="docutils footnote" frame="void" id="id4" rules="none">
-<colgroup><col class="label" /><col /></colgroup>
-<tbody valign="top">
-<tr><td class="label"><a class="fn-backref" href="#id3">[<span>2</span>]</a></td><td><p class="first last pfirst"><span>Sur cette édition originale, ignorée de Brunet et que les
-auteurs du </span><em class="italics">Supplément</em><span> au </span><em class="italics">Manuel du Libraire</em><span> ont mentionnée
-sans en reconnaître l'importance, voir une Notice dans la
-II</span><sup class="superscript">e</sup><span> Série de la </span><em class="italics">Curiosité littéraire et bibliographique</em><span>.</span></p>
-</td></tr>
-</tbody>
-</table>
-<table class="docutils footnote" frame="void" id="id6" rules="none">
-<colgroup><col class="label" /><col /></colgroup>
-<tbody valign="top">
-<tr><td class="label"><a class="fn-backref" href="#id5">[<span>3</span>]</a></td><td><p class="first last pfirst"><span>Le Tellier et Du Gué de Bagnols avaient épousé les
-deux sœurs.</span></p>
-</td></tr>
-</tbody>
-</table>
-<table class="docutils footnote" frame="void" id="id8" rules="none">
-<colgroup><col class="label" /><col /></colgroup>
-<tbody valign="top">
-<tr><td class="label"><a class="fn-backref" href="#id7">[<span>4</span>]</a></td><td><p class="first last pfirst"><span>Sur l'énigmatique Épître: </span><em class="italics">Summo viro</em><span> et les pièces de
-vers Latins: </span><em class="italics">De laudibus Aloisiæ</em><span> et </span><em class="italics">Tuberonis Genethliacon</em><span>,
-dont la dernière renferme de curieuses allusions à un épisode
-de la vie de Chorier, voir dans la III</span><sup class="superscript">e</sup><span> Série de la </span><em class="italics">Curiosité
-littéraire</em><span> </span><span class="target" id="l-article-intitule">l'article intitulé:</span><span> </span><em class="italics">Eclaircissements sur le
-«Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de
-Meursius.»</em></p>
-</td></tr>
-</tbody>
-</table>
-<table class="docutils footnote" frame="void" id="id10" rules="none">
-<colgroup><col class="label" /><col /></colgroup>
-<tbody valign="top">
-<tr><td class="label"><a class="fn-backref" href="#id9">[<span>5</span>]</a></td><td><p class="first last pfirst"><span>De très médiocres imitations Françaises de l'</span><em class="italics">Aloisia</em><span>
-ont été faites sous divers titres dès la fin du </span><span class="small-caps">XVII</span><span></span><sup class="superscript">e</sup><span> siècle, et
-fréquemment réimprimées depuis; il n'en existe qu'une
-seule </span><span class="target" id="bonne-traduction">bonne traduction:</span><span> </span><em class="italics">les Dialogues de Luisa Sigea, ou
-Satire Sotadique de Nicolas Chorier</em><span> (Paris, Liseux, 1881,
-édition mixte, 4 vol. petit in-18), et </span><em class="italics">les Dialogues de Luisa
-Sigea sur les arcanes de l'Amour et de Vénus</em><span> (texte
-Latin et traduction complète, Paris, Liseux, 1882, 4 vol.
-in-8º, imprimés à cent exemplaires).</span></p>
-</td></tr>
-</tbody>
-</table>
-</div>
-</div>
-</div>
-<div class="clearpage">
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="pageno target" id="page-xiii" title="XIII"> </span><span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>TOLETANÆ</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="large">SATYRA SOTADICA</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="small">DE</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>ARCANIS AMORIS</span></div>
-<div class="center line"><span>ET VENERIS</span></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 3em" alt="~~~~~~" src="images/serps017.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="small-caps">Aloisia</span><span> </span><em class="italics">Hispanice scripsit</em></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><em class="italics">Latinitate donavit</em><span> </span><span class="small-caps">Ioannes</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="small-caps">MEVRSIVS</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="small">V. C.</span></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="clearpage">
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-xiv" title="XIV"> </span><span class="pageno target" id="page-xv" title="XV"> </span></p>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons019-monitum-lectori">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons009.png" /><span> MONITUM LECTORI</span></h2>
-<p class="center pfirst"><span>——————</span></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="V" src="images/ini019.png" /><span class="dropspan"></span><span>ivebat ante annos centum et triginta
-Aloisia Sigea, Hispana, Toleti nata. Ingenio,
-eruditione, forma præstitit, et omnibus
-virtutum dotibus quæ laudari solent
-plurimum et ingenuas maxime decent,
-excelluit. Sed non in abjecta et stupida animi demissione,
-non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum
-studio virtutem sibi positam habebat: liberalibus navare
-operam disciplinis, scriptis æternam sibi parere famam,
-ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere
-opes, id demum optimum putabat et prædicabat; quod
-tamen pleræque fœminæ omnes per ignaviam negligunt,
-homines multi per socordiam stultam et furentem contemnunt.
-Quamobrem veri amans, libere malas insectabatur;
-quæ sentiret, ultro faciebat palam, et velut quandam
-morum e curuli sella Censuram exercebat, quam
-suspicerent omnes, et cujus ob os ora obverterent
-sua. Se imprimis nobilium mulierum flagitiosis fœdisque
-voluptatibus infensam ostendebat, et quo, injecto saltem
-pudore, ad meliorem revocaret frugem nihil non agebat.
-Pati non poterat, ut dicebat, specie prælucentes, nobilitate
-commendabiles, brevis gaudii aut spe aut </span><span class="target" id="gustu">gustu</span><span>
-</span><span class="pageno target" id="page-xvi" title="XVI"> </span><span>velut emotas mente, in ludibria ipsas se vertere. Addebat,
-ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob
-oculos mortalium, sic Vitiis esse ignominiosum. Quæ
-meretricie viverent, ideo voluit e fornicibus suis in
-quibus latebant in scenam humanæ vitæ nudas educere,
-quæ essent documento impune non peccari, mulieres
-quasdam superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine.
-Nam quas Tulliam, Octaviam, Semproniam, Victoriam
-vocat, eæ fuerunt Ducum, Marchionum, Comitum aut
-uxores aut natæ. Nihil de his enarrat quod vere factum
-non sit, et ut erat a mendacio et ab omni dissimulationis
-specie alienissima, liberiori omnia sermone executa
-est, qui solus conveniebat. Satyram Sotadicam inscripsit
-opus, quod Colloquiis septem complexa est, ac Eleonoræ
-Marguaridæ Roderici marchionis uxori, sodali suæ, dedicavit,
-qua jubente susceperat, qua urgente, ut in quadam
-epistola ad illam data, loquitur, intra mensem absolverat.
-De Sotade nihil est quod dicam; rerum amatoriarum
-scriptorem fuisse liberrimum fugit neminem. Sed fœminam
-ad scribendum his de rebus animum appulisse, non
-mirum videri debet: nam Elephantis puella, et aliæ
-quædam, hoc fuere scriptionis genere celebres. Præterea
-aptiores sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint
-cordatæ et non fatuæ procacitatis; siquidem libidinum
-ipsæ sunt campus in quo nascuntur omnes, in quo vigent,
-et, ut verbo dicam, in quo oriuntur et occidunt
-gaudia illecebrosa, et amœniores joci. Forte nec tam
-dura fuit ut ullo nollet voluptatis sensu emollire sibi
-mentem ad carpenda vitæ dulcia, et pars etiam puto fabularum
-ipsa suarum fuit non pœnitenda. Hispanice
-scripsit; vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud
-Batavos Academicæ lumen clarissimum, adolescens, et
-vix ex ephebo egressus, Latinitate donavit; etiam de suo
-adjecit quædam quæ Aloisiæ vix persuaserim mihi
-</span><span class="pageno target" id="page-xvii" title="XVII"> </span><span>venisse in mentem. Sed periit liber Aloisiæ; manuscripta
-Meursii hæc tantum lucubratio, aut si mavis commentatio,
-pervenit ad me: nihil ausim pro certo affirmare.
-Quicquid id est, non infelicis ingenii, non proletariæ
-eruditionis partus sunt hæc Colloquia, quæ nec fastidium
-legenti creent, nec stomachum vere Sapienti moveant.
-Quinque priora, quæ faustis avibus in manus nostras
-delata sunt, luci damus, quibus utique carere huic ætati
-bonis litteris amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ
-durum. Duo, quæ supersunt, hæc aiunt longe,
-et arte et procacitate ingeniosa, antecellere. Sextum figuras
-objicit ob oculos, non tantum describit. Septimum
-fabellis et narratiunculis, quæ ad hanc rem pertinent,
-mirabiliter recreat, et hoc velut cibo Attico sale condito
-pascit animos, cujus nulla unquam capit satietas. Et propediem
-juris publici fient meo itidem munere. Nam invideri
-tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi
-præcepta, quis ægre molesteque non ferat saxeus et veternosus?
-Bonos utique mores Orator laudet Tullius;
-Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius
-Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet
-qui miscet utile dulci: a qua plerumque aberrat laude
-verbosus Orator, strigosus Philosophus. Medicamentis
-vires addit dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria
-format solers Medicus: hæc Aloisiæ fuit cogitatio, et
-omne sibi punctum videbatur tulisse, quæ tam ingeniose,
-tam facete utile dulci miscuisset. Vale.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul021.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons022-de-aloisia-sigaea-toletana">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-xviii" title="XVIII"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons022.png" /><span> </span><span class="small-caps">De Aloisia Sigæa Toletana</span></h2>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="x-large">JOANNIS VASÆI</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><em class="italics">Hisp. Chron. Cap. 9.</em></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="xx-large">TESTIMONIUM</span></div>
-</div>
-<div class="align-None container margin transition">
-<p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
-</div>
-<p class="pfirst"><span>Ut omnes alias Latinis litteris tinctas silentio præteream,
-dabit Hispania Aloisiam Sigæam Toletanam, sed
-in aula Lusitana per multos jam annos educatam:
-quinque linguarum adeo peritam, ut non immerito Paulus
-tertius, Pontifex Maximus, litteras illius ad se scriptas
-Latine, Græce, Hebraice, Syriace, atque Arabice laudibus
-sit prosecutus, admiratus tam multiplicem ingenii
-fructum, et donum tam multiplicis linguarum scientiæ,
-in viris quoque rarum, nedum in fœminis: sic enim
-sonant verba Diplomatis. Debetur hæc laus optimo patri,
-et viro doctissimo Didaco Sigæo. Nec in ea solum hanc
-operam posuit, sed alteram quoque filiam Angelam,
-Græce, Latineque, pro ætate et sexu non mediocriter
-eruditam, tam exacta Musices scientia curavit perdocendam,
-ut vel cum præstantissimis hujus artis professoribus
-contendere posse putem.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 2em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 4em" alt="~~~~~~" src="images/serps022.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons023-summo-viro">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-xix" title="XIX"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons023.png" /><span> </span><span class="xx-large">SUMMO VIRO</span></h2>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="larger">ALOISIA</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>EX ELYSIIS HORTIS</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="larger">S. D.</span></div>
-</div>
-<div class="align-None container margin transition">
-<p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
-</div>
-<p class="pfirst"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="V" src="images/ini023.png" /><span class="dropspan"></span><span>ernant et florent, </span><span class="small-caps">VIR SUMME</span><span>, per anni
-tempestates omnes, Elysiis in campis
-amœni et ridentes horti: parens felicis et
-uberis soli æquor adeo hortus unus est
-nitens et suaveolens. Non noti mortalibus
-generis flores, rosæ et herbæ spirant ambrosios odores,
-qui beatis Manibus tenui pro anima sunt. Læta
-semper cœli facies, lætus sol, puri lucis ignes: non concreta
-nimbis dies, non cœno lux oblita. Qualis ipse sibi
-sol in se est, talis est semper et nobis, nitidus et coruscans:
-cum radiis continuo depluit fluxu e supero orbe
-delicias et festivos jocos. Patulæ in lucis arbores, quas
-vester non insevit, non vidit Vertumnus, non longo salutant
-intervallo sidera, et æstus temperant. Nectare
-</span><span class="pageno target" id="page-xx" title="XX"> </span><span>fontes scatent, et aerio fluunt melle rivi. Voluptates, sed
-veræ, sed honestæ, et veræ quia honestæ, aera hunc nostrum
-percursant innumerabiles, ut vestrum illum tenebricosum
-leves atomi, rerum cæca principia. His in plagis
-nulla a furentis libidine fortunæ pendet felicitas, qui felicitatis
-apex est arduus veræ et constantis. His vero in
-locis centum jam abhinc annos lætam et fortunatam
-læta et beata agito vitam. Undique et undequaque delectant
-et juvant omnia. Sane ultra nihil esse putabam,
-quod irrequietæ vellem mentis correpta, ut olim fiebat,
-vertigine concupiscere. Attamen erat. Miraberis, </span><span class="small-caps">VIR
-MAGNE</span><span>: tot inter gaudia Satyram Sotadicam tibi meam
-placuisse, et id mihi gaudium fuit longe maximum, et
-omnium cumulus. Esse acceptam tanto viro mihi gratulor
-et triumpho. Illum ingenii mei partum fovisti in sinu
-nudum et ægrum: paterno complectens tutatus es
-amore, quem videbar abjecisse et abdicasse.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Confabulabamur ego, et animæ magnæ, Lucilius,
-Varro, Horatius, Ovidius, Persius, Juvenalis, Sulpicia,
-Petronius, Boccacius, Petrus Aretinus, Bernius, Rabelesius,
-Rapinus, Barclajus et Boccalinus, sub umbrosa
-ulmo. Nam vobis cibus sunt, quo enutriuntur corpora
-vestra, mortalibus far et vinum; nobis vero collocutiones
-immortalibus mutuæ, quibus pascimur, dapes
-et cupediæ. Maia gnatum videmus cito advolare ad nos
-cursu. Lectum animas venerat quibus altera, his diebus,
-fato corpora debebantur. Ut prope factus est, et oculos
-et vocem ad me convertit: «Euge, Aloisia,» inquit,
-«euge.—Atenim hanc evocas ad superas auras,» interpellat
-commotior Petronius, «quæ nudiustertius huc
-demissa non ita longe distat a vita? Me præteris qui
-mille ante annos exulo? O fatui injuriam fati!—Ego
-vero,» ait Horatius, «eruditæ et ingeniosæ meæ
-nugæ adblandiri solitæ erant maximo, qui unquam
-</span><span class="pageno target" id="page-xxi" title="XXI"> </span><span>fuit, rerum moderatori: et audio in Celtico solo imperare
-alterum Augustum. Redde me, Mercuri, Principi
-meo, redde Horatium Deo suo.—Nam,» adjicit
-Lucilius, «magna desunt ingenia magni Principis laudi.—Tu,»
-ait Persius, «secuisti, Lucili, et Mutios et
-Lupos, et Urbem totam. Tu vafer omne tangebas,
-Flacce, vitium ridenti amico, et dimissus circum præcordia
-ludebas. Ut ringeres, Lucili, ut obgannires,
-Horati! In illa Celtarum Roma scripturiunt omnes:
-unus aut alter scribit. Cantillant balba de nare rancidulum
-quid: unus aut alter heroice canit Heroi. Fugient,
-si velis, hi Lemures. Restituetur Musis suus honos, si
-nobis vita.—Sed et sexus mei,» subdit Sulpicia,
-«illecebrosa amat decora; et sexui meo decus fui, et
-sum. Juvenem non fallit Heroa in ingenio pulchræ
-puellæ multo majorem elucere pulchritudinis partem.
-Placebo, laudabit, si viderit decimam Musam. Et, si
-laudaverit, provocabo ad cantum novem sorores.
-Raucæ silebunt fulgentis aulæ cornices, et garrulæ
-picæ.—In pravos ætatis meæ mores,» inquit Varro,
-«Satyricam commovi bilem. Menippæum strinxi stylum,
-doctissimus Romanorum. Nullius peperci vitiis, sed
-nullius animum læsi: arte temperavi industria acerbam
-medicinam, sed salubrem. O si!...»</span></p>
-<p class="pnext"><span>Plura volentem interrupit succensens Aretinus:—«Dum
-essem in humanis,» ait, «audiebam Flagellum
-Principum. Timuere Aretinum, </span><span class="target" id="qui-jovem-non-timebant">qui Jovem non timebant.</span><span>—Apage,
-lavernio,» refert Bernius, «qui indoctis
-tuis et insulsis scurrilitatibus non tam notasti mores,
-quam corrupisti; qui, si scarabæi non nascerentur, nequidem
-natus esses. Ego vero Procerum ulcera acri
-tabo fluentia lavi aceto, sed roseo, sed odoro. Perfricui
-sale, sed Attico. Medicinam feci sanus. O si!...—Enimvero
-in nugis et tu et ille,» infit Boccalinus,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxii" title="XXII"> </span><span>fuistis toti. Reges mihi et regna solerti ludus fuerunt
-ludenti, ut solent esse fortunæ. Per me saltarunt
-libere, cachinnos edidere altos et sonoros, et tetricum
-posuere supercilium Politicæ artes, et, ut loqui solebas,
-Persi, ærumnosi Solones. Effusi sunt et ipsi in
-cachinnos sonantes.—Cui non lecta Satyra Menippæa
-mea?» reponit Rapinus. «Cui non placuit? Malæ causæ
-dum personam detraho, qua superbiebat, bonæ opi
-fui. Novum instruxit Minerva mea armamentarium
-pugnanti Marti Gallico. Ex hoc sumpsit tela, quibus
-perduellium prosterneret animos, ut pectora et urbes
-aliis perfringebat fulminans Heros.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Atenim quid vobis vultis, cari Manes?» infit
-Mercurius indignans. «Exspectatis compescam ego
-motus hos insanos delinificæ virgæ minis? Nam evocat
-Jupiter Alexandrum Macedonem et </span><span class="target" id="machiavellum-florentinum">Machiavellum
-Florentinum</span><span>, nescio quid magni parans. Omnia scilicet
-in terris improba et felici ille temeritate, dolis hic
-malis et cæcis artibus susque deque miscebunt, furentes
-una et fallentes. Non eo sunt in statu res humanæ,
-cui pro merito debeatur Horatius aut Varro. Toti
-sunt qui laudantur in gerris; toti in fabulis qui ingeniosi
-audiunt, et ipsi Æsopicæ fabulæ loquentium et
-disserentium bestiarum. Qui lucubrationum laude
-prædicantur, striges sunt. Florere jactitant per se ambitiosi
-ingenuas disciplinas; marcescunt excisæ. Se
-tamen amant homines nihili, invicem se mirantur:
-muli mulos alternis scabunt. Videntur sibi esse
-belli (loqui sic solebas, Varro), festivi, saperdæ, cum
-sint Κάπροι. Iniqui judices, nihil habent in pretio
-præter somnia sua nullius pretii. Tibi tamen, Aloisia,
-nulla irascitur in terris livoris malignitas. Satyræ
-Sotadicæ qui plausus negant, blando favent murmure.
-Eruditi osculantur, boni gaudent, quod demum
-</span><span class="pageno target" id="page-xxiii" title="XXIII"> </span><span>inveneris viam floribus consitam, qua iretur ad virtutem.
-Nam mira opifex libero sermone bonos optime condoces
-mores, et malis suades exemplis; obliqua ad
-honestatem ducis via ingenuo delinitas ludo mentes.
-</span><span class="target" id="non-ocius">Non ocius</span><span> alii recta irent. Compendiaria hæc est.—Id
-mihi quidem, cum animum ad scribendum appuli,»
-respondeo, «fuit, Mercuri, propositum. Produxi ab intimis
-Amoris et Veneris arcanis, quos libido fervens
-infundit furores insanientibus malis. Palam feci quæ
-fieri solent stulta et fœda, hoc ut spectaculo a faciendo
-deterrerem quibus honor curæ esset, pudorem libidinosis
-injicerem, odium libidinum incuterem. Non
-sum, ut alii bene multi, excogitando assecuta quæ contaminatos
-et temulentos fieri possent inter amantes.
-Quæ vere facta nossem, scripto mandavi. Quasi per
-pompam traduxi spurca ludibria. Ope mea, forti et
-fideli, de scelerata Venere </span><span class="target" id="triumphanti-virtuti">triumphanti virtuti</span><span> ferculum
-id fuit opimum. Nam proba fuit vita et pudici mihi
-mores. Scis, Mercuri.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Scio,» respondet.—«Et nos omnes pariter
-scimus,» succinunt stridulo tinnitu circumvolitantes
-Manes.—«Nec, per hanc barbam meam! me fallit.»
-Dicens, barbam longam, hircinam Aretinus læva mulcebat.
-«Egregiis famam compararas tibi studiis incredibilis
-honestatis. Lusitanorum Regi præstans de te erat
-opinio, adeoque Italiæ toti, et terrarum capiti Romæ.
-Audieram de tuis Colloquiis.» Tacere jussit Mercurius:—«Noli,»
-inquit, «laudare virginem, leno!
-Operam non dabas instituendis bonis moribus: opus
-difficile, nec tuum. Probrosas scurrilium facetiarum
-ineptias venditabas Osco sermone. Ingeniose desipiebas
-balatro amens. Meliores habet Aloisia laudatores.
-Nam tuis habent in Colloquiis, Aloisia, Italæ et Gallicæ
-Musæ, quos non habent in suis cum Apolline,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxiv" title="XXIV"> </span><span>meros Nectaris succos. Te eruditi et ingeniosi trans et
-cis Alpes suam volunt, amant et colunt:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Te legit omnis ibi juvenisque, senexque, puerque.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»Verum tibi sit unus pro omnibus. Procum habes, cujus
-sit amor vel præstantissimæ virtuti pro præstantissima
-laude. Placet sibi in tuis scriptis ut in dulcissima
-voluptate. Excellit ingenio, excellit et dignitate. Sinceriorem
-certe non viderunt Celticæ stellæ. Splendidis
-cumulatiorem dotibus non habet Sequana fluviorum
-princeps.—Erat mihi patronus in aula Domitiani,»
-reponit Sulpicia, «Plinius Secundus, vir in
-ætate corruptissima integerrimus, cum canerem:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Dic mihi, Calliope, quidnam pater ille Deorum</span></div>
-<div class="line"><span>»Cogitat? An terras et patria sæcula mutat?</span></div>
-<div class="line"><span>»Quasque dedit quondam morientibus eripit artes?</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»Indignationem meam autoritate armavit sua vir sanctus.
-Illo ducente invenit delitescentem, cum Caleno
-meo, me gloria, sub injustitia et inclementia vecordis
-sæculi. Et obstetricatus est Valerius Martialis nascenti
-famæ.—Solus nemo unquam aperuit sibi,» infit
-Ovidius, «honoris difficilem aditum. Facilius multo
-est et proclivius laudem promereri, et laude dignum
-videri, quam laudari. Me Fabius Maximus,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»... Romanæ gloria prima togæ,</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»Augusto familiaris, habuit familiarem. Maximo commendante,
-non ausus est perstrepere raucus livor.
-Sidera nosse et syrtes, et navigationis callere artem,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxv" title="XXV"> </span><span>id haudquaquam navigantibus satis est, ni adspiraverit
-velis favens aura. Ita nec pergentibus ad gloriam bonæ
-sufficiant artes, non ingenium, non eruditio, ni etiam
-opportuno impulerit flatu cymbam favens aura.—Fateor,»
-aio ego, «parum mihi meriti, at famæ multum
-fuit. Gratiæ multum fuit apud optimum quemque.
-Nascenti nimirum risit stella tua, Mercuri. Si placui et
-vigui, tuum est. Sed amabo, perge dicere, care Mercuri,
-de illo nominis mei patrono, et commentationum
-tutore.»</span></p>
-<p class="pnext"><span class="target" id="pergam">—«Pergam,»</span><span> reponit, «et suave erit. Vis primum
-dicam de fortunæ bonis? Natus est clara et nobili
-stirpe in magnis opibus, et Leucotetiæ, quæ mater
-urbium, ut loquitur Ammianus. Vis de animi bonis?
-Suæ solus genti sit ipse satis ornamenti, vel deessent
-cætera ornamenta omnia quæ abundant. Nam, ab
-ineunte ætate, liberalibus singularem dedit operam
-disciplinis, acie pollens ingenii et proba solertia. Buleutis
-Celticis adscitus adolescens, civium salute, honore
-et fortunis habuit nihil antiquius. Nullus gratiæ in
-judiciis apud illum locus, nullus odio, nullus sævienti
-iræ. Sunt qui alteri non gauderent bene fecisse, nisi
-se scirent alteri male fecisse. Scopus est illis male
-facere, et interdum ad scopum via bene facere. Qualem
-optaret sibi æterni numinis mentem, talis illi
-mens erga reliquos homines. Sic aliis Deus erat hominibus
-homo, ut bene multi his constituti in dignitatibus,
-aut prædæ aut sanguinis avidi, videntur lupi,
-prostituta ad infamiam fama. Ad sublimiores promotus
-honorum gradus, animum non mutavit. Nunc adsidet
-Buleuta Regi, Regum Celtico Jovi. Igitur, difficillimis
-admotus negotiis, visus est major. Gloriosum est quam
-plurimis honorum luce fulgentibus, non omnino negotiis
-esse impares: huic, invenisse nulla quæ ingenio
-</span><span class="pageno target" id="page-xxvi" title="XXVI"> </span><span>usu rerum confirmato et politicæ dexteritati paria
-essent.</span></p>
-<p class="pnext"><span>»Patrono huic tuo, Aloisia, in proclivi expedita et
-aperta sunt, quæ aliis plerisque in arduo, obscura et
-impedita, pecudibus superbis. Descenditur illi ad res
-difficiliores genii præstantia, ut aliis, nitenti gressu,
-adscendendum opacitate ingenii. Nec supercilio terrorem
-incutit adeuntibus, nec inani insultat fastu trepidis.
-Vere homo, hominibus se præstat humanum. Nam
-qui, præter se, nihil amant, nihil æstimant, belluas
-dixeris, non homines. Oblitus humanitatem jam bellua
-est, quandoquidem hominem exuit. Non vultus,
-sed mores faciunt hominem. Credulos et fidentes
-non ludit verborum præstigiis, non conjicit adulans in
-errorem. Pereant, pereant fraudum improbi artifices!
-Osculis petunt, quos et insidiis petunt. Amplectuntur,
-laudant, quibus perniciem moliuntur. Mens huic viro,
-ut frons, aperta. Suis de rebus nihil vult latere securus
-et constans, præter benefacta. Ostendit se factis, non
-verbis ostentat, inanique simulatione. At enim optantem
-et allaborantem suis finxere manibus Virtutes et
-Musæ. Instillarunt affectus, quos non puderet Virtutes
-et Musas suos fateri et agnoscere. Subcisivas non corrupit
-horas turpi otio. Sane quæ libidinibus et nugis pars
-vitæ datur, de vita expungitur; vitæ perit. Accersit ad
-se amicas Musas. Conveniunt: læta et beata cum iis
-ducit commercia. Hoc cœlos et terras auspicio peragrat,
-philosophico pernix volatu. Omnia ætatum et
-temporum indefessus pervolat animo intervalla, historiæ
-fido ductu. Sic hac in nostra natus, per omnes unus
-vivit ætates: sic quos oculis non vidit, celebres laude
-heroas habet in familiarium numero. Miscet et cantus
-cum Pegasidibus puellis. Lepida erudito ore fundit
-carmina, respondent alternis Musæ. Nugæ etiam illi,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxvii" title="XXVII"> </span><span>nec nugæ sunt. Boni igitur omnes amant, cui nihil
-nisi boni et honesti cordi est. Colunt et prædicant uno
-consensu, uno concentu Leucotetii, Unelli, Ergosiavi,
-et Alpini Ariobriges. Humaniorem hactenus non viderant,
-nec commodis suis opportuniorem. Hunc ad
-se missum esse virum, quem a vera honoris via nulla
-averterit unquam lucri fames, nulla pravi affectus insania,
-gaudent, sed puro, sed sincero gaudio.</span></p>
-<p class="pnext"><span>»Gratuleris et tibi, Aule Persi: obvolvisti ipse te
-cæca nocte: videri nolebas. Altam versibus et versuum
-sensibus superfudisti caliginem. Nolebas intelligi,
-forte et tu non intelligebas. Non fecerunt venientem
-at te nox et caligo, ut exerraret. Venit: discussit
-noctem et caliginem. Te proxime videt. Perspectum id
-omne habet, ut tute loqueris,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Quod latet arcana non enarrabile fibra.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»Eripuit tibi te neganti conspectum. Latebas intra te,
-ne te curiosa et erudita inveniret sagacitas. Eras ipse
-involucrum tibi. Quis vero fuit furor ille tuus?—Nulla,»
-exclamo ego, «deleat unquam Mæcenatis mei memoriam
-oblivio! Supremus sit illi dies qui soli erit et
-cœlis!—Vivat tanti viri nomen,» subjicit Persius,
-«in ea luce quam fugi! Effundat id in caput suos omnes
-gloria immortalis radios! Obsolescat nunquam celsæ
-virtutis honos! Favet virtuti: faveant et illi virtutes!
-referant laudantes et plaudentes gratias quas habent!»
-Subridet Mercurius et caduceum movet.—«Audite, pii
-Manes,» inquit. «Diuturnior est vita quæ suis cuique
-venit a benefactis: nam et verior est. Non ita diuturna
-quæ venit a parentibus. Jupiter rerum arbiter, cujus</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur,</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»duris hanc statuit Parcarum legibus legem: corpora
-</span><span class="pageno target" id="page-xxviii" title="XXVIII"> </span><span>quidem dedant neci; gloriam et laudem letho eximant.
-Instabili non subest rerum mutationi virtus, nec virtutis
-merces.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>Cum diceret, perculit aures dissipatus longe rumor, et
-confusæ convenientium voces. «Ecce, ecce,» pergit
-dicere Mercurius, «venit ad vos humanitate clarus in
-Musas, ortu clarissimus, Furbinus Oppedius. Eruditionem,
-florens dum manebat vita, maximum duxit
-esse mortalium bonum Oppedius. Principem debet
-inter vos locum tenere. Ingenuis favit disciplinis, ex
-animo favit, apud leves et turbidos Salyes togæ princeps.
-Sed enim et acceptissima fuisti Oppedio, Aloisia.»
-Audiit ille:—«Libros bono numero collegi,» reponit.
-«Et in tuis, Aloisia, scriptis magna cum voluptate
-conquiescebam. Eruditos, quotquot voluere, in clientelam
-et fidem meam suscepi: suscipite et vos, pii Manes,
-in fidem vestram me. Sed te, Aloisia, commendarat
-mihi tum adprobantis testimonium famæ, quum hominum
-ingeniosorum et doctorum de te judicium. Eras
-mihi amœnum et florens diverticulum a politicis curis.—Raros
-esse,» respondeo, «altero sub cœlo, Barclajus
-et Boccalinus conqueruntur, qui sui putent esse
-pensi in lucentibus dignitatum positi gradibus, litteris
-et litteratis fera subigere invidiæ odia. Lætor igitur
-vehementer, nove hospes, meum tibi quicquam dulce
-et gratum tanto viro fuisse.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Et jure conquerimur,» refert Barclajus. «Enimvero
-mihi multa intercedebat cum Peyreskio amoris
-necessitudo. Meis delectabatur commentationibus et
-moribus. At plurimum Argenidis oblectabatur historia.
-Commendavi regiam virginem longe commendatissimo
-in litterarum Republica viro. Edit ille in lucem,
-vult vivere nobilem ingenii mei partum. Vide temporum
-iniquitatem, summe Furbine; hominum malignam
-</span><span class="pageno target" id="page-xxix" title="XXIX"> </span><span>vide stoliditatem. Non placuit varicosis Magnatum ingeniis
-liberalis Argenidis forma: non placebat stola
-Romana. Non amarunt in Latio natam pulchritudinem.
-Bibliopola magno, quod sumptus quos fecerat in ornanda
-et comenda, nullus inveniretur emptor qui
-refunderet, succensebat pudore offusæ. Piper et thus
-minabatur. Erat Argenis toga cordyllis et pænula olivis
-futura, ni Marcassi opem obtestaretur, non magni
-viri, non ingenio sublimis, non doctrina locupletis.
-Commendavit litteratorum plebi plebeius, nec nobilis
-scriptor. Rem ridiculam! Principibus viris placuit
-Argenis, postquam ineptis et fatuis placuisset. Quos
-graves putant et summos esse viros, interdum noxæ
-sunt viles et stulti. Si nudos, detracta opinionis larva,
-contempleris, homines non credes; aut nihili homines
-credes.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Melius tecum, Aloisia,» inquit Oppedius, «fatui
-actum benevolentia fati. Nam inepti et ignavi illaudatam
-reliquerunt: magnæ et excellentes mentes laudarunt,
-foverunt. Sunt immo qui ex animo amant, et
-tamen obloquuntur. Secum ipse laudat Tubero: vafer,
-vappa, in perniciem famæ suæ et bonorum ingeniosus,
-qui et fruitur Dis iratis, Tubero. Coram et palam
-illaudatam temnit. Bene sensit et male dicit, simulator
-improbus. Sed non tulit impune.—Feriit indignans
-æther sacro fulgure vanum et perfidiosum caput,» inquit
-Mercurius. «Ignominia merserunt nequam nebulonem
-ulciscentes Musæ. Adfui nascenti Tuberoni,»
-adjicit, «cum Laverna et Cotytto; et cum pœnas dedit,
-adfui exsultabundus: colaphos ipse impegi.—Magni
-sane viri, sublimes animæ,» refert Oppedius, «ut viderunt,
-laudibus cumularunt: deperiere.—Jure fit,»
-reponit Mercurius, «ut qui auro, non meritis, emerunt
-dignitates, id solum plurimi faciant quod auro venit,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxx" title="XXX"> </span><span>non quod ingenio. Ne quidem, paucos si exceperis
-magno e numero, primora labra Pegaseio latici admoverunt.
-Igitur probro sibi verti putant, quæ laudes conferuntur
-in litteratos. Velles amarent Parnassum, e
-cujus vident arce cudi tela, quibus petantur ut feræ bestiæ?»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Erant in Neapolitano Prætorio, meo tempore,»
-reponit Boccacius, «tres excetræ: Romulus, Elpinus,
-Valens, vaferrimi conflandis fraudibus et calumniis
-triumviri. Romulus cohortem duxerat, lepusculo timidior,
-cerva fugacior. Elpinus sacerdotem induerat:
-pessimum nebulonem non exuerat. At Valens, ætate
-provectior, in re augenda per fas et nefas totus erat.
-Astutam vapido sub pectore servabat vulpeculam; dulce
-de labris loquebatur, corde vivebat noxio. Accidit, volentibus
-Diis, calumniatorem insurgere in me nescio
-quem de lutulenta plebecula, egenum, mente captum,
-effrontem, Satyrum. Me insimulat criminis, me rerum
-repetundarum, Mercuri! me peculatus, o Musæ! me!
-Indignabantur boni, gratulabantur sibi tres hi laverniones.
-Exsultabant prurienti amentia. Celebritatem
-nominis sperabant sibi, qualem qui Ephesinum Dianæ
-templum subjectis flammis corrupit, qualem qui Vestalem
-vivam defodit insontem. Boni concupiscunt sibi
-gloriam, mali famam. Dire minitabantur. Dicebant
-sancti et probi cognitores e re sua esse me male haberi,
-et ignominia Boccacium mergi vel immerentem. Urgebant
-calumniatorem adhiberet accusationi acta, ut loquuntur,
-produceret testimonia, subornaret testes, acta
-confingeret. Volebant non veritati opem adesse, sed
-innocentiæ deesse, veritatem opprimi, obrui innocentem.—Abeat
-hic in malam crucem nugator! dicebat
-Romulus. Ausus est, quem voluit nostrum, pediculosis
-illis fabulis, quas misit in lucem, contaminare. Mihi
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxi" title="XXXI"> </span><span>quidem librorum hi scriptores odio sunt. Nam pilum
-mittere, ferro pugnare, hostem ferire didici, non
-legere; fortiter facere, non sapienter loqui. Omnia non
-emerim Musarum dona teruncio.—Nam qui doctrina
-vigent, grunniebat Elpinus, nos flocci non faciunt: nimirum
-pretium in nobis nostrum inveniri debere contendunt.
-Auro nos perduxerunt Regis diplomata, qui
-plumbei eramus, aut ahenei. Aureos ideo stulti e plebe
-credunt: eruditi, malum! aheneos vident esse aut
-plumbeos; et irrident. Simulata pietate, affecto ire ad
-gloriam. Fallaci vultum larva improbum tegi. Stupet et
-veneratur jejuna plebecula, ac si jam viverem cum Jove.
-Pestes hominum, eruditi perspectam habent in intimis
-fibris mentem; contaminatam sceleratis cupiditatibus
-vident et oderunt. Pereant hi lynces sua cum perspicacitate!
-Malo noctuam Minervæ mihi, quam Minervam.—Erumpebat
-Valens in cachinnos.—Non ita odi litteras
-ac tu, dicebat. Nam fuit mihi non ineruditus pater.
-Qua valebat gratia, derivavit in domum meam
-quicquid habet ornamenti et decoris. Sed supina superbiunt
-interdum contumacia viri docti. Quod velis nolunt;
-quod nolis volunt. Cui non doleat? Haud libenter
-ego tulerim. Audivi qui, orando causas, captiosis
-dictorum præstigiis me in curuli sedentem impeteret;
-qui sordes ultro objiceret insultans. Sed ea malignitatem
-arte effutiebat, ut ne quidem hiscere auderem.
-Impune oblatrabat furi, quia ingeniose. Pereant ingenio
-suo liberius evagante, et nostro severius ulciscente!
-Et Rempublicam persuasum habeo, plurimum
-a litteris capere detrimenti. Nec sunt utiles sibi
-litterati, nec rei apti faciendæ. Legunt, commentantur,
-scribunt: quid id est præ nummis? Non emerim
-tribus assibus trecentos Aristoteles, nec teruncio
-mille Petrarchas. Malim mihi auro plenam esse
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxii" title="XXXII"> </span><span>crumenam, quam doctrina cerebri sinus. Philosophis
-et Oratoribus, mea sententia, antestant longe sartores,
-cerdones, pistores. Deturbaverim libens e civitate
-mea id genus otiosorum, si legislator fiam, et in
-tres classes distinxerim cives. Primas tenebunt sedes
-Magistratus, ut nos sumus; secundas Sacerdotes, ut tu
-es, Elpine; inferiorem locum agricolæ et opifices.—Ineptum
-istud, respondebat Elpinus. Ineptum te legislatorem!
-Nam primo sunt in loco Sacerdotes. Quis
-dubitet, nisi amens et impius?—Accepi, reponebat
-Valens, jureconsultum, nescio quem, magni nominis,
-nam nimis curiosus nunquam fui, dicere Magistratus
-omnes Themidis esse Sacerdotes. Ergo qui sunt et
-Magistratus et Sacerdotes, ut tu es, Elpine, præstant
-Sacerdotibus. Sed oriatur nulla inter nos rixa, nulla
-contentio, nulla animi læsio. De Boccacio fieri quicquid
-jusseris, et id ego fieri jubeo. Innocens scilicet
-erit quem oderimus? Meo damnare calculo, vel frugi,
-vel innocentem, vel sanctum certum est. Et blandiens
-nummi refulget spes?</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Tros Rutulusve fuat, nullo discrimine habebo,</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»ut quidam inquit poeta magnus, puto, Donatus. Nam
-alium non memini me legere. Dein id erit quod judicaverimus,
-non quod vere est. Res judicata facit de albo
-nigrum, de nigro album. O cœleste, per Ditem et
-Plutum, numina mea, prudentiæ juris effatum! Nam
-quid commodius et opportunius? O utile nobis,
-non ita sapientibus, ex arcana sapientia oraculum!—</span></p>
-<p class="pnext"><span>»Quid plura, sancti Manes? Regi Roberto (cui non
-dictus Robertus Rex?) re intellecta, non potuit continere
-se placidissimus Princeps, quin sacro conciperet
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxiii" title="XXXIII"> </span><span>iram pectore dignam se optimo, maximo, dignam Deo
-optimo maximo. Nec mora: verbis castigat amaris
-excitos ad se. Dein sublimi e sede, quam dehonestabant,
-agit fulminatrici manu præcipites: abdicat magistratu,
-quem incestabant. Romulum Thrasonem,
-ne fabulæ quid deesset ridiculi, et tamen duri, lixis
-exercitus, quem coegerat in Insubres, præfecit moderatorem,
-et calonibus. Nosocomio incurabilium abdit
-Elpinum; Valentem vero avarum et prædæ inhiantem
-Judæo Manassi, Portorii apud Calabros redemptori,
-sufficit.—O infelicitatem temporum meorum!
-ingemebat cœlo dignus Princeps. Boni et honesti vocabantur
-ad Judices: in lupos incidebant et leones.
-Discant hoc reliqui exemplo justitiam! Suos discant
-mores in sacraria Justitiæ non inducere. Dignum
-quidem fortitudine, qua se jactat amens Romulus, munus
-cepit. Lixis et calonibus ducem præfeci. In impedimentis
-exercitus, impedimentum ipse, Martem aget;
-insultabit Alexandro. Elpinum detrusi in Nosocomium
-incurabilium: nam quis ægrum ira, avaritia, superbia
-curarit unquam belluæ animum vel homo vel Deus?
-Nulla mansuescunt arte his in verbis animarum morbi.
-Sed mortuo suffeci Judæo Valentem. Conquerentur,
-scio, Calabri Judæum decessisse Judæo, forte et Arabem
-e Mahometis secta missum conquerentur: videbimus.—Sic
-acta est fabula, quibus ferocire, nocere,
-pessumdare ludus erat.»</span></p>
-<p class="pnext"><span>—«Belle, belle!» exclamat Oppedius. «Nam is non
-fui de quo quicquam litterati queri possint agitasse unquam
-animo consilii, quod Musis injuriosum videretur.—Nomen
-igitur tuum et decus,» infit Mercurius,
-«commendabunt litteratæ immortalitati. Sempiternum
-per ævum volitabis vivus, ut gloriabatur de se moriens
-Ennius, per ora virum. Sed me vocant jussa Jovis.
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxiv" title="XXXIV"> </span><span>Valete, cari Manes. Fruimini læti et securo in otio,
-Elysii campi deliciis, et vobis fruimini alter altero.
-Vetant quæ habeo in mandatis esse vobiscum diutius.»
-Tunc celeri raptus alarum remigio evolavit.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Superest vero mihi, </span><span class="small-caps">VIR SUMME</span><span>, ut paucis de me
-dicam, quo sim notior tibi, quam esse possum, si non
-dixerim. Vivebam ante annos centum in Hispania, Toleti
-nata. Ingenio, eruditione, forma præstiti, et omnibus
-excellui virtutum dotibus, quæ ingenuas decent. Non in
-abjecta animi demissione, non in sordida rei familiaris
-cura, non in vili nugarum studio virtutem mihi positam
-habebam: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis
-pulchram mihi et æternam parere famam, ad summam
-sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id
-demum optimum putabam, laudabile prædicabam: quod
-tamen fœminæ pleræque omnes per ignaviam negligunt;
-homines multi, per socordiam stultam et furentem, contemnunt.
-Quamobrem veri amans libere malos insectabar;
-quæ sentirem de flagitiosis et impuratis ultro intonabam.
-Velut quadam in curuli sedens sella, morum
-Censuram exercebam, plaudente e cœlo Pudicitia. Me
-suspiciebant omnes, et ob os ora obvertebant sua. Nobilium
-imprimis fœminarum spurcis infensa libidinibus
-infremebam: quo injecto saltem pudore ad meliorem
-revocarem frugem, nihil non agebam: pati non poteram
-specie prælucentes, nobilitate commendabiles, brevis
-gaudii aut spe aut gustu, velut emotas mente, ipsas in
-ludibria se vertere. Dicebam, ut Virtuti honestum et gloriosum
-est nudam sisti ob oculos mortalium, sic Vitiis
-esse ignominiosum. Quæ meretricie viverent, ideo volui
-e fornicibus suis, in quibus latebant, in scenam humanæ
-vitæ nudas educere, quæ essent documento impune non
-peccari, mulieres quasdam superbi nominis et oris, et
-alto cretas sanguine. Nam, quas Tulliam, Octaviam,
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxv" title="XXXV"> </span><span>Semproniam, Eleonoram, Isabellam voco, eæ fuerunt
-Ducum, Marchionum, Comitum aut uxores aut sorores.
-De his enarro nihil quod vere non factum sit, et ut eram
-a mendacio et ab omni dissimulationis et simulationis
-specie alienissima, liberiori omnia sermone exsecuta
-sum, qui solus conveniebat.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Satyram Sotadicam inscripsi opus, quod Colloquiis
-sex complexa sum, et infra mensem absolvi. De Sotade
-nihil est quod dicam. Rerum amatoriarum scriptorem
-fuisse liberrimum, neminem fugit. Sed puellam ad scribendum
-his de rebus animum appulisse, post Elephantidem
-et Philænim, nihil mirum videri debet. Fuerunt
-et aliæ hoc scriptionis genere celebres. Et sane aptiores
-sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint cordatæ,
-si quæ non fatuæ procacitatis. Libidinum ipsæ sunt
-campus in quo nascuntur omnes, in quo efflorescunt, in
-quo vigent, oriuntur et occidunt. Hispanice scripsi:
-vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud Batavos
-Academiæ clarissimum lumen, Latinitate donavit adolescens;
-etiam adjecit, quæ mihi sane non venerant in
-mentem. Sed liber periit meus Hispanice scriptus,
-Meursii superest commentatio, non infelicis ingenii, non
-proletariæ eruditionis partus, quæ nec fastidium legenti
-creet, nec stomachum moveat Sapienti. Attico sale condita
-omnia. Invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam
-utilia bene vivendi præcepta huic ætati tuæ bonis litteris
-amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ ingeniis
-durum. Quis ægre molesteque non ferret? Bonos utique
-mores laudet Tullius; Philosophus doceat Plato:
-melius sane suadebunt Publius Syrus, Laberiusque Mimi.
-Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci; a qua
-plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus.
-Medicamentis vires addit, dum horrorem et
-odium adimit, qui in bellaria format solers Medicus.
-</span><span class="pageno target" id="page-xxxvi" title="XXXVI"> </span><span>Hæc mea fuit cogitatio. Omne mihi visa sum punctum
-tulisse, quæ ingeniose, quæ facete utile dulci miscuissem.
-Dura tamen amori silex fui: pectus nullo fixi telo. Inaccessa
-libidini malæ, sanctam constanter duxi vitam. Severiori
-virtuti assidua hæsi comes. Mores laudarunt boni, reveriti
-sunt mali. Et his et illis eram acceptissima. Ut Regibus, et
-principibus in Republica viris, sic et plebi placui miranti.
-Me et litterati coluerunt, litterarum, ut dicebant, bono
-natam. Cave de pura et proba, </span><span class="small-caps">VIR BONE ET SANCTE</span><span>,
-hac judices ex libertate loquendi quæ sentirem. Fœdas
-depinxi rerum species, non amavi. Depinxi, quia odio
-habebam. Inique feceris, si velis has, adversus Aloisiam
-tuam, pictas tabulas testimonia esse, et Tulliam, Octaviam,
-testes. Humanius age. Famam consule; gloriam
-consule nominis mei, quæ nulla obsolevit annorum injuria.
-Uni judicium accommoda. Vale.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul040.png" /></p>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons041-aloisiae-sigeae">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-1" title="1"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons041.png" /><span> </span><span class="xx-large">ALOISIÆ SIGEÆ</span></h2>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="large">TOLETANÆ</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="x-large">SATYRA SOTADICA</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><em class="italics">De arcanis Amoris et Veneris</em></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><img class="align-middle inline" style="width: 12em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps041.png" /></div>
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="colloquium-primum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span>COLLOQUIUM PRIMUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="velitatio">
-<span>VELITATIO</span></p>
-<p class="center pfirst"><em class="italics">Tullia, Octavia.</em></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini041.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ullia.</span><span> Dulce est, cognata mihi luce
-dulcior, tuas tandem cum Caviceo pactas
-esse nuptias: ejus enim in amplexibus,
-crede mihi, quæ te nox mulierem
-faciet, omnium longe maximam voluptatem tibi
-allatura est; te modo, ut digna est hæc forma tua
-cœlestis, fortunet Venus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dixit hodie mane mihi mater, postridie
-</span><span class="pageno target" id="page-2" title="2"> </span><span>hujus diei nupturam me Caviceo. Et domi video,
-quæ ad ejus rei pompam pertinent, magna apparari
-cura: lectum, cubilum, et cetera alia. Hæc vero
-plane in mentem meam gaudii minus quam timoris
-injiciunt; nam, quæ tandem illa, de qua loqueris,
-possit esse voluptas, cognata omni mihi voluptate
-gratior, nec scio, nec etiam opinione concipio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te ejus ætatis, et tam teneram (nam
-annum vix decimum quintum attigisti), mirum minime
-videri debet id nescire, quod ego ætate provectior
-cum nupsi, penitus ignorabam quid esset,
-quod pollicebatur Pomponia delicii, jam per tres
-annos experta, ac tantopere prædicabat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed, te de ea re prorsus scivisse nihil
-(patere me liberius loqui in hoc plenæ libertatis confinio,
-in quo nunc sum), id profecto vehementer
-miror. Nam si non usus, quem certe nullum habebas,
-tamen multa tua eruditio adyta hæc tibi aperuisse
-debuit. Te sæpe audio summis laudibus tolli
-in cœlum, quod litteris Latinis Græcisque, ac liberalibus
-fere omnibus disciplinis ingenium ita imbueris,
-ut superesse nihil videatur quod nescias.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Multus in hoc fuit pater meus, ut, quo
-studio formosarum et venustarum aliæ pleræque
-omnes famam ambiunt, ego eruditæ virginis laudem
-persuasum haberem esse mihi comparandam. Et
-aiunt qui adulari quam vera dicere satius habent,
-non omnino operam lusisse.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aiunt etiam qui nolunt adulari, vix pudicitiæ
-laudem, vix honestos mores retinuisse, quæ
-</span><span class="pageno target" id="page-3" title="3"> </span><span>ex nostris eruditiores habitæ sunt, cum id decus
-ceperunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Pudicam negarent me, quam fatentur eruditam?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec ullam potius ob rem admirationem
-omnium es consecuta, quam quod bonis castisque
-moribus tuis eruditio non obfuerit; magnam avem
-contra lucem attulerit. Qui vero fieri potuit, ut,
-quæ virgines ducuntur, Musæ virginum laudi infestæ
-crederentur? Ut, quæ animorum sunt velut quædam
-faces, quibus ad magna et laudabilia omnes
-similiter fœminæ hominesque accendimur, eædem
-contaminare animos dicerentur? Sane dum nobis
-homines, per malignitatem quamdam arrogantem et
-stultam, eas opes invident quibus ipsi superbiunt,
-maledicta invidiæ miscuere. Aconita ac venena
-omnia non minus homines fugiunt, quam nos fugimus,
-quas vocant sequiorem sexum, quia quæ nobis
-adimere pestis animam potest, et illis etiam potest.
-Si nobis eruditio est pro veneno et pro peste, ut
-obtrectant, quomodo rem tam malam, ut hominibus
-prosit (nam sibi prodesse non negant) naturam continget
-momento mutare? Suo si ingenio nobis est
-eruditio velut fons quidam omnium malorum et flagitiorum,
-quomodo ex eodem fonte bibent illi nectareos
-latices ad immortalem gloriam: nos vero
-infelices et miseræ Stygia quasi fluenta, quæ pectori
-sulphurea sint incentiva eas ad libidines, ad quas
-ipsi nos rapiunt imperio, aut ducunt exemplo? Nam,
-te sic loqui memini, cum de ea re sermonem ante
-hos dies cum Caviceo meo haberes. Decorum sane
-</span><span class="pageno target" id="page-4" title="4"> </span><span>tibi est hanc ad usque diem servasse illæsam honestatis
-famam, cum ea pulchritudine, qua accendis
-etiam frigidiores, cum ea eruditione, qua etiam capis
-quos pulchritudo non tangeret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ sic loqueris, quæ scis amore inflammari
-hominum corda, non ita profecto rudis es ut
-putabam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nesciam ego penitus quod Cavicei oculi,
-frons, vultus denique totus, toties dixere mihi, ut
-etiam ipse taceret? Enimvero, dum ante octo dies
-liberius mecum agit, ad oscula mea ferri insueto
-impetu certe mirata sum; nec quid sibi vellet hic
-impetus, hic æstus, satis noveram.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Aberat mater? sola eras? ab eo tibi timebatur
-nihil?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aberat mater; quid autem ab eo timeretur?
-ego certe nihil timebam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil ultra basia rogavit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At ea quidem ab invita sumpsit, linguam
-micantem intra labia mea primora vibrans vesanus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quis tibi tunc sensus erat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fatebor: me nescio quis æstus invasit
-hactenus inexpertus: totis artubus concepi ignem.
-Credidit mihi vultum esse pudore suffusum; sustinuit
-aliquantisper amentiam, et petulantem manum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Perge.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Manus eas furaces oderim semper, ita me
-demum excruciatam, fatigatamque incendio impleverunt!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Rem bellam!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid hoc est? alteram alteramve papillam,
-</span><span class="pageno target" id="page-5" title="5"> </span><span>demissa in sinum manu, prehendit, et cum
-duriusculam alteram, alteramve attrectaret, impressis
-digitis, reluctantem ecce me prostravit resupinam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Erubescis; res peracta est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Admota ad pectus læva manu (ut gesta
-res est refero), conatus facile meos omnes frangebat:
-dextram vero sub stolam misit. Pudet, pudet
-dicere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Excute pudorem illum deridiculum, cogita
-tibi dicere quæ mihi loqueris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Mox evoluta supra genua stola, attrectavit
-femina. O! vidisses oculos scintillantes!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te hoc temporis momento utcunque
-beatam!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Inducta altius manu, locum eum invasit,
-qui nos, ut loquuntur, ab altero sexu distinguit, et
-e quo equidem mihi, uno abhinc anno, copia sanguinis,
-unoquoque mense, manare solet per dies
-aliquot.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Euge, Cavici, ah, ah, ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O scelus hominis! «Hæc pars,» inquit,
-«me mox summo beabit gaudio. Patere, Octavia
-mea.» Ego ad eos sermones parum a deliquio
-abfui.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tum, quid ille?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Illa mihi pars, vix crederes, minima rima
-patet.....</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed ignea, sed micanti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> In eam digitum immittit, quem cum locus
-ille ægerrime caperet, non carui aliquo sensu urentis
-</span><span class="pageno target" id="page-6" title="6"> </span><span>doloris. Ille vero: «Habeo virginem,» inquit,
-et dicto citius apertis mihi per vim femoribus quæ
-ut poteram obstringebam enixissime, in me resupinam
-se projicit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Siles? nihil præter digitum in eam partem
-induxit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sensi... sed quæ mea est impudentia,
-quæ dicere pergo!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et eadem ego, quam tanti facis, passa
-sum, quæ tu. Nihil audentius sponso, quem mora
-omnis lacerat mirum in modum, donec sponsæ eum
-florem discerpserit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sensi mea mox inter femora pondus aliquod
-obdurum et fervidum. Ille me vi petere; vehementi
-impulsu eam rem in corpus meum et in eam
-rimam adigere. Sed ego, collectis viribus, in alterum
-me latus conjeci, et læva inter utrumque corpus
-insinuata, eam appuli illum in locum, in quo
-pugna tam sæva pugnabatur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Potuisti una manu tam validam catapultam
-evertere?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Potui. «O nequam hominem!» dicebam,
-«quid me tam dire vexas? Ignosce, si me
-amas: quo delicto id supplicii merui?» Et lacrymæ
-manabant ex oculis: sed enim ea erat
-mens mea in perturbatione, ut nequidem hiscere
-auderem, aut opem clamore misso obtestari.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec ideo tamen sua te hasta transfixit
-Caviceus, vallumque tuum istud subiit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Injeci manum, arreptamque averti; sed
-rem miseram! sensi protinus me velut imbre ad
-</span><span class="pageno target" id="page-7" title="7"> </span><span>ignem temperato perflui, nudamque, ut eram ad
-usque umbilicum, irrigari. Admovi iterum manum;
-sed cum in eum liquorem, quo ille me furor insperserat,
-incidissem, quasi viscatum, refugit manus
-metu et horrore.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Igitur nec ille victor, nec tu victrix, quum
-parum abfuerit, quin vera sit potitus victoria.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ab eo die multo acceptior Caviceus. Et
-cupidine impotenti nescio qua furit animus. Quid
-cupiam nescio, nec dicere possim. Illud tantum scio
-mihi omnium mortalium Caviceum esse longe gratissimum;
-ab eo uno exspecto voluptatem summam,
-quam non intelligo, quæ qualisve futura sit nescio.
-Cupio nihil et cupio tamen.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nacta me es quæ in his cogitationum
-tuarum ambagibus tibi sim pro Œdipo. De Biblide
-quæ scripsit Amoris magister et interpres Naso,
-belle tibi utique conveniunt:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Illa quidem primo nullos intelligit ignes,</span></div>
-<div class="line"><span>Nec peccare putat, quod sæpius oscula jungat...</span></div>
-<div class="line"><span>Sed nondum manifesta, sibi nullumque sub illo</span></div>
-<div class="line"><span>Igne facit votum; veruntamen æstuat intus.</span></div>
-<div class="line"><span>Spes tamen obscœnas animo dimittere non est</span></div>
-<div class="line"><span>Ausa suo vigilans: placida resoluta quiete</span></div>
-<div class="line"><span>Sæpe videt quod amat, visa est quoque jungere fratri</span></div>
-<div class="line"><span>Corpus, et erubuit quamvis sopita jacebat.</span></div>
-<div class="line"><span>Somnus abit, silet illa diu, repetitque quietis</span></div>
-<div class="line"><span>Ipsa suæ speciem, dubiaque ita mente profatur:</span></div>
-<div class="line"><span>«Me miseram! tacitæ quid vult sibi noctis imago?</span></div>
-<div class="line"><span>»Quam nolim rata sit! Cur hæc ego somnia vidi?»</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Pudet somni: amatur tamen; et dum in imagine
-</span><span class="pageno target" id="page-8" title="8"> </span><span>voluptatis ludit animus, gaudio colliquescunt summo
-sensus. Erubescis? Habeo confitentem, viderisque
-mihi dicere:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Dummodo tale nihil vigilans committere tentem,</span></div>
-<div class="line"><span>Sæpe licet simili redeat sub imagine somnus!</span></div>
-<div class="line"><span>Testis abest somno; nec abest imitata voluptas.</span></div>
-<div class="line"><span>Proh Venus, et tenera volucer cum matre Cupido!</span></div>
-<div class="line"><span>Gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido</span></div>
-<div class="line"><span>Contigit! Ut jacui totis resoluta medullis!</span></div>
-<div class="line"><span>Ut meminisse juvat! quamvis brevis illa voluptas,</span></div>
-<div class="line"><span>Noxque fuit præceps, et cœptis invida nostris.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Haud inficias ibo: obversatur mihi ob
-oculos, diu noctuque, Caviceus, mentemque totam
-spes occupat incredibilis voluptatis. Et sane similem
-optavi sæpe Caviceo opportunitatem, ab ea die,
-quam rudis et imprudens misere perdidi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid tum factura esses?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ipsa tibi potes dicere. Jam ego doctior
-essem, et ille beatior. Nondum me composueram,
-vestem vix deduxeram ad pedes: ille indusium condiderat,
-quod de femoralibus excesserat; ecce intervenit
-mater.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Væ tibi! nam novi mulieris mores, et severitatem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil tamen molestius locuta est vel Caviceo,
-vel mihi. Petiit subridens quos inter nos
-sereremus sermones? uter amantior esset? «Nam
-amari quis sit dignior, id non quæro,» inquit;
-«tu es, Cavici, nec tu, Octavia, puto, contra contenderis.
-Velim tamen, quandoquidem vos brevi
-</span><span class="pageno target" id="page-9" title="9"> </span><span>junget Hymenæus (quod precor faustis avibus
-fiat), tu Cavici, Octaviam meam, et tuam, non
-pro merito, quod in ea est permediocre, ames,
-sed pro generosa tua indole. Annos uterque
-felicissimos in ea conjunctione animorum agitabitis.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed post, postquam Caviceus abiit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cœpit interrogare quid id esset, quod
-suis ipsa oculis de utroque viderat. Ego excusare
-culpam; urgere mater verum faterer. Queror ab eo
-me fere oppressam; quid vellet, quid quæreret me
-nescire; me quidem non peccasse, quod scirem.
-Pergit quærere, et sciscitari an corporis mei integritatem
-violarit: nego. Monet in posterum ab eo
-caveam, minas addit ni fecero. «Nam,» inquit,
-«ante multos dies illi jungenda es, nata; sed pro
-certo habe, si de te, ante id tempus, solidam voluptatem
-ceperit, aut penitus discessurum: aut si
-constantiæ laudem maluerit, te tamen contemptui
-habiturum. Quarum rerum infelicior utraque
-plane est, quam ut puella generosa æquo animo
-ferat, mortem ipsam æquiori ferat.» Ab eoque
-die solerti cura mater invigilavit, me ut Caviceus
-nunquam inveniret solam. Nec cum sola est collocutus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sane, cui in prima adolescentia (at adolescens
-valde est Caviceus), frui contigit usura amati
-corporis, re patrata, quod Stagyritem non fugit,
-eam plerumque odio habet quam insano antehac
-amore deperibat. At vero, Octavia, ingenuitatem
-tuam admodum laudo, et quam ego tecum etiam
-</span><span class="pageno target" id="page-10" title="10"> </span><span>ingenue agam, faciam ne dubites. Petiit a me ipsa
-mater tua, ut arcana hæc reconditiora nuptiarum
-ostendam tibi omnia, doceamque qualis esse debeas
-marito tuo, qualis maritus circa res hujusmodi, ob
-quas homines inflammantur, futurus sit. Hac nocte,
-quo liberiori omnia condoceam sermone, una meo
-in lecto decumbemus, quem dulcissimum mihi
-Veneris stadium vocare apte possim. Postera concubinum
-experieris jucundiorem, quam ego fuerim
-concubina.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Rides, Tullia; apage ab his dictis, quæ
-amori in te meo injuriam faciunt, quam tuus non
-ferat, si ex animo me amas.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul050.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons051-colloquium-secundum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-11" title="11"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons051.png" /><span> COLLOQUIUM SECUNDUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="tribadicon">
-<span>TRIBADICON</span></p>
-<p class="center pfirst"><span>——</span></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini051.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ctavia.</span><span> Habet nunc idem nos lectus
-tuus, in quo voluisti me sæpe, non
-solummodo tecum, sed etiam in amplexibus
-tuis noctes ducere, cum Callias
-abfuit maritus tuus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Duxi interdum insomnes, quod, tuo amore
-per omnes venas misso, quo me macerabam, velut
-incendio urerer.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Me amabas? nec etiam amas?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Amo, cognata, et misere pereo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Peris tu vero, quam vita mea servari
-malim incolumem? Quæ hæc est ægritudo animi?
-Nam te corpore bene quidem valere, omnia faciunt
-ne dubitem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut tu Caviceum, sic te ego.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aperte loquere: quæ est ista verborum
-caligo?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed primum a te tam venusta, tam formosa,
-</span><span class="pageno target" id="page-12" title="12"> </span><span>tam tenera, abige etiam procul a te quicquid
-id est pudoris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cum nudam me voluisti ingredi lectum
-tuum (et obsequuta sum), ut ingressuram me dixisti
-cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis pudorem
-procul a me omnem abegi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nam Lydorum dixit olim Regina: «Exui
-tunicam simul et deponi pudorem.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Te hortante vici timiditatem meam, te
-duce vici me.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Da mihi suavium, suavissima virgo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quidni? quot voles et quod voles.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O speciem oris divinam! O luce lucidiores
-oculos! O formam Veneream!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et operimenta dejicis? jam nescio quid
-timerem, quod tibi imprecor, si Tullia non esses.
-Ecce me nudam habes, quid præterea?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O Dii! personam agere Cavicei, dedissetis
-ut vellem, posse!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid istud est? Ambas papillas meas, ut
-tu nunc, prehendet Caviceus? Oscula osculis tam
-frequentia miscebit? Labia, collum, mammas morsibus
-his petet?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Isthæc, corculum, præludia erant ad pugnam,
-et promulsidaria ad plenas Dionæas epulas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Apage, corpus totum manu pererras; inferius
-demittis manum. Quid femora attrectas mea?
-Ah! ah! ah! Tullia. Quid eam, amabo, partem vellicas?
-Nec oculorum ab eo loco dimoves aciem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cum voluptate conspicio curiosa istum
-Veneris campum, non latum, non spatiosum quidem,
-</span><span class="pageno target" id="page-13" title="13"> </span><span>sed amœnissimis deliciis plenum, in quo Martis
-tui vires hauriet inexhausta Venus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sana non es, Tullia. O si Caviceus
-esses, jam ego in tuto non essem: nam sedens
-quid jacentem per omnia membra adversam aversamque
-oculis lustras? Est nihil in me quod pulchritudinem
-tuam superet: ipsa te tuere, si quid
-tueri velis, quod et possis amare et debeas laudare.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Fatua sim, non modesta, si me negem
-pulchritudine aliqua præditam; nam et floret ætas,
-sextum supra vicesimum vix complevi annum.
-Partu uno a me Callias pater est. Si quæ in tuos
-sensus ex me voluptas dilabi potest, fruere, Octavia,
-nihil moror.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec etiam ego. De me gaudii, quicquid
-capere poteris, id capias, per me licet. Sed scio tibi
-a virgine, ut sum, nullam venire posse voluptatem,
-nec etiam a te mihi, quamquam vere sis velut leporum
-et venustatum omnium mirabilis hortus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hortum quidem habes, in quo Caviceus
-suavissimis fructibus libidinem suam libidinosam
-pascet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Hortum non habeo, quem etiam non
-habeas iisdem fructibus uberem. Hortum vero quid
-vocas? ubi situs? qui sunt hi fructus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Percipio nequitias tuas: hortum certe
-tuum, quæ de meo objicis, tam nosti, quam ego
-meum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Eo forte vocas vocabulo partem eam
-quam dextra tua expansa occludis, quam digitis
-</span><span class="pageno target" id="page-14" title="14"> </span><span>vexas, quam summis unguiculis sollicitas mihi ad
-pruritum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ista est, cognata, cujus usum inepta nescis;
-sed faxo scias.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Si scirem extra nuptias, nec proba essem,
-nec amore tuo digna, tam dissimilis tibi. Verum,
-quis futurus sit usus ille, edoce. At enim repone te
-in lectum: nam sedendo, ut facis, et tibi et mihi
-creas molestiam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Faciam tibi satis. Nunc arrige aures: tam
-sane arrexerit Caviceus facile et frequenter, ut tu
-aures ad hunc sermonem arriges. Faxit Venus! omen
-cape, Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Capio omen. Cachinnos edis? Quid latet,
-sub his verbis, nequitiæ, sane non video.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> At senties quid hoc sub omine deliciarum
-optetur horto tuo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Surdæ loqueris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Faxit Venus audias atque intelligas! Hortus
-ille tuus, quem nec verna nec hiberna tempestate
-flores fructusque Venerei deficiant, velim, locus is est,
-cognata, quem sub inferioris ventris tumore lanugo
-obnubit, tibi quidem mollior; pubem vocant. Hæc
-documento est esse viro aptam et Veneri maturam
-virginitatem, in ea puella in qua exorta primum
-efflorescit. Cymbam, navim, concham, saltum, clitorium,
-portam, ostium, porcum, interfemineum,
-lanuvium, virginal, vaginam, facandrum, vomerem,
-agrum, sulcum, larvam, annulum Latini dixere;
-Græcis vero est </span><span class="target" id="id12">αἰδοῖον</span><span> et δέλτα et χοῖρος et
-ἐσχάρα. Julia Augusti filia dicebat, ideo se Agrippæ
-</span><span class="pageno target" id="page-15" title="15"> </span><span>marito parere quam simillimos liberos, quod nunquam
-nisi plena navi vectores tolleret. </span><span class="target" id="id13">Ἐσχάρα</span><span> focus
-et caminus est; χοῖρος porcus; δέλτα littera apud
-Græcos est hoc nomine, sed ejus litteræ figura ab
-horti nostri forma oppido differt. Volo te, cognata,
-evadere ex amplexibus meis hac nocte doctiorem,
-quam si somniaveris in Parnasso, ut etiam possis
-Græce concumbere: audivisti de Juvenale.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Malim esse docta, ut tu es, cognata,
-quam satiari voluptatibus. Cum te video tam juvenem
-et tam doctam, opto te fieri Caviceum. Quam
-læto tibi animo omnes corporis dotes prosternerem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Amplexare me, cara virgo, amore tuo furentem.
-Qua licet, oculis et amplexibus, meas patere
-nequitias. Nihil inde Caviceo deperibit, nec tibi. O
-vanos conatus meos, quicquid aggrediar misera!
-Quam efflictim te depereo!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Solare amorem tuum, et illam mentis
-impotentiam sequere. Quæ voles, maxime volo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ergo hortum tuum istum dono da mihi, ut
-ejus sim domina: non utilis tamen, quæ nec clavim
-habeo qua fores aperiam, nec malleum quo pulsem,
-nec pedem quo subintrem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dono do profecto, quæ tota sum tua.
-Habeam aliquid quod juris tui non sit? Obvertis te
-in me: quid hoc est rei?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec refuge, amabo, aperi femora.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> En. </span><span class="target" id="totam-me-jam-occupas">Totam me jam occupas</span><span>: os ore premis,
-pectus pectore, uterum utero: amplectar etiam
-te, cum me amplecteris.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-16" title="16"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Tolle altius crura, superinjice femoribus
-meis femora. Artifex tibi sum ego Veneris novæ, quæ
-nova es. Quam excellenter pares! Non ita egregie
-possim imperare, ut tu obsequeris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! Tullia mea, hera mea, domina
-mea, ut me pulsas, ut te agitas! Velim extinctos
-cereos illos, pudet lucem testem habere patientiæ
-meæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Age intente quod agis. Ut ego adsilio, tu
-subsili; exagita crissantes nates, ut agito, et in aera
-mitte, ut poteris altius. Times te anima deficiat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sane me rapidis his fatigas concussionibus;
-opprimis me; vim tam efferatam ab alia
-paterer?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tene, amplectere, Octavia, excipe... En,
-en fluit; furit pectus, ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Hortus mihi tuus hortum meum incendit;
-abscede.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea
-sponsa! mea conjux!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O utinam mihi vir esses! quam amantem
-haberes uxorem! quam amatum haberem virum!
-Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti,
-quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti
-in me, Tullia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nempe perfeci opus; et Venereum virus
-ex cæca navis meæ sentina projecit in cymbam virgineam
-tuam amor cæco impetu. At in imis præcordiis,
-major unquam permovit sensus tuos voluptas?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea
-</span><span class="pageno target" id="page-17" title="17"> </span><span>re quam fecisti, animadverti me percepisse voluptatem.
-Commotior paululum fui, cum te commotissimam
-sensi, et ex ardore tuo scintillæ aliquot in
-eam partem, quam obruebas tuis crebris subsultibus,
-inciderunt. Sed de incendio potius monuerunt, quam
-incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam
-morbus tuus aliarum fœminarum mentem invadit,
-ut puellas ament et petant?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Amant et petunt, nisi quæ sunt stolidæ et
-saxeæ. Nam quid gratius puella nitida et polita, ut tu
-nitida et polita es? Sic Iphim nondum puerum Ianthe
-urebat:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget</span></div>
-<div class="line"><span>Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.</span></div>
-<div class="line"><span>Vixque tenens lachrymas: «Quis me manet exitus?» inquit,</span></div>
-<div class="line"><span>«Cognita quam nulli, quam prodigiosa, novæque</span></div>
-<div class="line"><span>»Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,</span></div>
-<div class="line"><span>»Perdere debuerant; si non et perdere vellent,</span></div>
-<div class="line"><span>»Naturale malum saltem de more dedissent.</span></div>
-<div class="line"><span>»Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,</span></div>
-<div class="line"><span>»Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,</span></div>
-<div class="line"><span>»Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.</span></div>
-<div class="line"><span>»Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.</span></div>
-<div class="line"><span>»Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;</span></div>
-<div class="line"><span>»At non vult natura potentior omnibus istis,</span></div>
-<div class="line"><span>»Quæ mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,</span></div>
-<div class="line"><span>»Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:</span></div>
-<div class="line"><span>»Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.</span></div>
-<div class="line"><span>»Pronuba quid Juno, quid ad hæc, Hymenæe, venitis</span></div>
-<div class="line"><span>»Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambæ?»</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-18" title="18"> </span><span>Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissimæ
-sumus pleræque omnes. Audis Quartillam
-Petronianam? «Junonem meam iratam habeam, si
-unquam meminerim virginem fuisse: nam et
-infans cum paribus inquinata sum, et subinde prodeuntibus
-annis majoribus me pueris applicui,
-donec ad hanc ætatem pervenerim.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Hactenus, Tullia, et probe nosti, non
-corporis tantum, sed et puræ mentis agito. Stolidam
-voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me libidine
-tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse
-mihi diem, etiam ultro æstui meo gratulor Venereo;
-nam, opinor equidem, si cubent nobiscum viri, solidam
-nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci
-posse voluptatem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Recte judicas et senties postera nocte: fortunet
-te Lampsacenum ferculum! Sed tumor ventris,
-imprægnatio, partus, consequi solent hominum liberiores
-nobiscum lusus, et «turgentis verbera caudæ.»
-Extra nuptias periculis et infortuniis infesta, quæ
-puellas ad plenum coitum vocat et impellit Venus.
-Sub Hymenæo libera et læta; e contrario omnia. Quo
-flammeo obnubunt novæ nuptæ caput, obnubunt et
-omnia libidinis suæ facinora; hoc velo perspicaces
-legum et vulgi oculos feliciter fallunt. Igitur, Octavia,
-alia via virginibus, et cœlibem ducentibus vitam,
-eundum fuit ad voluptatem, ad quam vides omnia
-animantum sæcla, ut Lucretius loquitur, impetu
-ferri, quem nulla nisi ipsa vis Veneris emolliat. Itaque
-virginem amari a virgine nihil mirum: quandoquidem
-</span><span class="pageno target" id="page-19" title="19"> </span><span>et maximi Heroum invenerunt olim suo in sexu
-incentiva libidinis suæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etenim virgo non es, quæ virum experta
-es; plena tibi liberum est voluptate potiri. Qui fieri
-potest ut me ames? ut ea via Venerem quæras, qua
-Venus aberrat semper a Venere?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Primum, Pomponia mea (nihil enim ex
-rebus meis volo te lateat), cum familiariores altera
-alteri a crepundiis essemus, ante hos annos, sic
-cœpit mecum colluctari ingeniosa, sed procax; libidinosa,
-ut nulla magis, sed cauta ut etiam nulla magis.
-Abhorrebat a principio ab ea re animus meus:
-paulatim assuevi huic, ut loquebar, molestiæ; et
-exemplo præibat Pomponia, usuram corporis sui non
-modo accommodans petulantiæ meæ, sed et ipsa
-jubens, dulcissima mihi pellex, et sibi lena. Demum
-factum est longo hujus voluptatis usu, ut ab ea me
-vix queam abstinere; sed ubi fulgetris tuis innumeris
-cor meum perculisti, Octavia mea, amore tuo
-ita exarsi, ita exardeo, ut omnia, imo Calliam
-meum, præ te habeam despectui, et in amplexibus
-tuis mihi credam repositam voluptatem omnem.
-Noli præterea me putare proterviorem. Nam hic mos
-ubique fere terrarum inolevit. Italæ, Hispanæ, Gallæ
-fœminæ invicem amant altera alteram; et si pudor
-absit, omnes confestim, altera in alteram, ruant
-prurientes. Lesbiis præsertim olim id sceleris familiare,
-quod Sapphus nomen commendavit, atque
-adeo nobilitavit. Illius lumbos Andromeda, Athis,
-Anactorie, Mnais, et Girino amasiæ, quam sæpe
-fatigarunt! Ejus generis heroidas Græci Tribadas
-</span><span class="pageno target" id="page-20" title="20"> </span><span>vocant; Latini Frictrices et Subagitatrices. Philænis
-vero, quod huic voluptati indulgeret perditissime,
-invenisse credita est, et usu suo, quæ scilicet magni
-nominis erat, inauditæ ad suam ætatem voluptatis
-usum fœminis puellisque apud suos suasisse. Tribadas
-dixerunt quod tererent ac tererentur; frictrices
-a corporum frictione; subagitatrices a motu concitatiori.
-Quid plura? Octavia mea, agere et pati mulieris
-est non inficetæ, ac cui cor salit sub pectore.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Hercle! mira narras, sed jucunda æque
-ac ridicula. Tu igitur jam audies et tribas et frictrix
-et subagitatrix: quam me vero dices?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cypridem meam mollem, mellitam, auream.
-At enim nihil admovi quo fieres minus integra,
-quo perfringerem ostiolum istud tuum, quo
-delibarem virginitatem istam tuam florentem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quo potuisses, scilicet?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Milesiacæ compingebant sibi e corio veretra
-octo digitos longa, et pro modo crassa. Aristophanes
-author est his uti solitas fœminas sui ævi; ac
-hodie quoque Italis, Hispanisve maxime, sicut et
-Asiaticis mulieribus, id instrumentum mundi muliebris
-et pretiosioris supellectilis præcipua pars est:
-magno in pretio habetur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non intelligo id quid sit, cuive usui.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Olim intelliges; sed ad alia nostra deflectat
-confabulatio.</span></p>
-<p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps060.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons061-colloquium-tertium">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-21" title="21"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons061.png" /><span> COLLOQUIUM TERTIUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="fabrica">
-<span>FABRICA</span></p>
-<p class="center pfirst"><span>——</span></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini061.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ctavia.</span><span> Ah! ah! ah! Tullia, ut tu in
-me prosiliisti! O si te hominem fecissent
-Dii!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Eodem omnino modo prosiliet
-in te, divaricatis femoribus jacentem, vir tuus.
-Os occupabit osculis, papillas illas sororiantes exsuget,
-pectus premet pectore, totam opprimet, concutiet,
-sed multo et validius quam ego potui, qui et
-validior multo et vegetior. Motus ciebit quo lectus,
-in quo cubabis, contremiscet, ipsiusque adeo cubiculi
-contignatio. Nam qua prima nocte vim intulit
-pudicitiæ meæ Callias, eo impetu et corporis viriumque
-nisu in me furebat ruebatque, ut contremere
-lectus meus audiretur ab iis, qui in proximo cubiculo
-pervigilium Veneris meæ celebrabant. Vide,
-amabo, quid de me in hoc certamine sit factum, a
-quo tamen victoriæ laudem retuli.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid de me fiet, si tam rudem nacta
-</span><span class="pageno target" id="page-22" title="22"> </span><span>fuero athletam? Nam tu annis major et corpore habilior,
-quam nunc sum, eras, cum tradita es Calliæ
-fruenda: profecto video multam mihi crucem paratam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Haud negem, Octavia, multum tibi laboris
-ferendum; et si negem, illuserim profecto inscitiæ
-tuæ. Sic se res habebit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Doce diligenter omnia quæ me scire
-convenit. Quis hic dolor futurus est? quam acer, et
-quam diuturnus? Malim certe ego momento acriorem,
-quam mediocriorem et diuturniorem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.</span></div>
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>Omne in amore malum, si patiare, leve est.</span></div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Patiar certe, et spero forti constantique
-animo: nam quid facerem? Verum, age, quid patiar?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Eam corporis nostri partem, de qua jam
-colloquutæ sumus, vulgo etiam </span><em class="italics">vulvam</em><span>, </span><em class="italics">cunnum</em><span>,
-</span><em class="italics">fregnam</em><span>, </span><em class="italics">ficum</em><span>, </span><em class="italics">potam</em><span>, Latini et nostri homines appellant;
-</span><em class="italics">vulvam</em><span> quasi valvam dicere voluissent;
-</span><em class="italics">cunnum</em><span> a cuneo, quod vi multa enitendum sit in
-eam primis in congressibus; aut a Græco verbo
-κυνός, quasi, qui fœtor in ore canis esse solet, idem
-etiam plerumque in hoc infimo corporis nostri ore
-esse soleat; aut a Græco κόννος, quæ vox barbam
-sonat, quia hac in parte nos barbatas inepti jocantur,
-lanuginem quæ pubem nobis circumvestit barbam
-vocitantes; aut potius </span><span class="target" id="id14">ἀπὸ τοῦ κόννειν</span><span>, quod intelligere
-significat: sicut enim a </span><em class="italics">mente mentulam</em><span> dixerunt,
-</span><span class="pageno target" id="page-23" title="23"> </span><span>sic etiam </span><em class="italics">cunnum</em><span> ab intelligentia. Nimirum
-et mentulam sicut se ipsa regit, ut mente prædita
-esse videatur, mentis quæ in capite sedet imperiis
-parum obsequens: ita hic et per se agit, et per se
-intelligit, in rationis leges rebellionem movens, quæ
-solo possit non mentis, sed mentulæ beneficio
-componi. Nos honestiori appellatione pudendum
-appellamus; cujus labra quibus occluditur, cadurda
-dici apud veterem grammaticum legi. In hanc primum
-partem totis viribus torquebit immanem hastam
-suam Caviceus; hoc momento magnos tibi cruciatus
-dabit, mox et majora gaudia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cito citius doloris oblivionem gaudia
-afferent!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vides mirabilem ejus fabricam. Primo
-quodam tumore, quem lanugo tibi mollis tegit, protuberat;
-nec credas intra femina ob turpitudinem,
-quæ sane illi nulla est, conditam, sed ad usum repositam.
-Tumorem illum monticulum Veneris vocitant:
-quem qui semel inscenderit, Octavia mea, Parnasso,
-Olympo, montibus sacris anteponat semper.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Inscensorem habeam, æque ac es, jucundum!
-Non erit quod Parnasso Apollinem suum,
-Olympo Jovem invideam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Duæ sunt rimæ, altera sub altera, quibus
-monticulus hic ad plenum dehiscit coitum. Priorem
-magnam vocant, altera interior est. Illa partui opportuna;
-nos enim, Octavia, velut quædam officinæ
-sumus generi humano excudendo. Si angustior
-esset, dum fœtus in vitales auras editur, distendi
-non posset absque horribili cruciatu: et distendi et
-</span><span class="pageno target" id="page-24" title="24"> </span><span>dilatari necesse est. Adolescentiores, cum primum
-attingendi hujus loci potestas datur, æque intus patere
-puellas fœminasque putant, ac exteriori hoc patent
-ostio, et vidi qui horrerent ridiculosi. Interior
-autem minor est; labra vero quæ latera tegunt majoris
-rimæ, cadurda dixi vocitari. Alæ sunt intra reconditiorem
-illam rimam, mihi quidem prominentiores:
-nymphis his nomen est. Sed sub alis in
-virginibus, qualis tu es, exsurgunt quatuor velut valvulæ.
-Occludunt eæ ad uterum iter, quod primis in
-congressibus, sine vi et conatu multo, vir non aperiat
-libidini suæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Præsentisco, in eo conatu omnis erit doloris,
-de quo narrasti, acerbitas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sine institutam absolvam descriptionem: ut
-sunt simul junctæ hæ membranulæ quatuor in canaliculum
-desinunt, quasi caryophylli est. At non
-transversam, quasi obductæ, tenent uteri viam: versus
-exterius horti ostium objiciunt se erectæ; interdum
-vero aliquantisper sursum versus dehiscunt;
-hac scilicet demittuntur via, qua a corpore nostro
-excreta expellit foras vis naturæ. Sed de clitoride me
-fugit dicere: speciem penis refert membranosum
-corpus in extrema fere pube. Ac si penis esset,
-obdurescit tentigine; improba adeo titillatione fœminas
-inflammat vividioris paulo naturæ, ut adhibita
-manu, si irritentur ad Venerem, plerumque non
-exspectato conscensore ipsæ sponte colliquescant.
-Profecto dum me Callias nequitiis suis conscelerat,
-dum demulcet, dum attrectat, idipsum sæpe sæpius
-experta sum. Intra ipsius manus, in his locis liberius
-</span><span class="pageno target" id="page-25" title="25"> </span><span>ludentes, copiosus decidit ex horto meo roscidus
-humor. Hinc illi in me jocorum larga seges, et
-facetiarum campus. Sed quid facerem? in cachinnos
-erumpit, rideo ego. Petulantiam ejus increpo, increpat
-libidinem meam; ludus sumus alter alteri: et
-dum ludimus verbis, re prosilit in me, sternit volentem
-nolentemque, init jacentem, et quod humoris
-hortum meum amisisse jocatur, vi magna refundit
-e suo, nihil ut querar per ejus culpam mihi periisse.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Beatam vivitis ambo vitam, et deliciis
-plenam; alter alteri estis oppido satis ampla felicitas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Demum, quod ab horti ingressu ad summum
-hortum interjacet itineris, vaginam appellant,
-in quam se penis, dum concutitur mulier, induit.
-Uteri modo collum, modo cervicem, modo sinum
-pudoris medici vocant. Amplexatur vero, constringit,
-exsugitque virile membrum, quod in eam vaginam
-impellitur, et inseritur. Hic est, Octavia, velut
-tubus, per quem genus humanum ab alta nihili
-caligine transit in vitæ lucem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Rem ita depingis, ut videar mihi ea
-etiam omnia quæ indita latent in imis meis visceribus,
-quasi ob oculos posita.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tibi quidem, cognata, hæc interior rima,
-quique eam consequitur sinus, minus patent quam
-mihi. Age, hæc omnia defixo obtutu introspiscere
-libido est: aperi crura quam maxime, quod tibi
-commodum fuerit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aperta habes: quid mihi tunc cum his
-</span><span class="pageno target" id="page-26" title="26"> </span><span>oculis tuis emissitiis? Diducis digitis hæc utrinque
-labra: quid intro vides?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dulcis virgo! video florem, quem qui
-videret, floribus præferat odoribusque cunctis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! Tullia, contine, amabo, lascivam
-manum; retrahe hunc maleficum digitum, quem
-intromittis; mihi vere dolorem, dum altius agis,
-inflixisti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Misereor tui, o concham pretiosam, Veneri
-concipiendæ meliorem quam hæc fuit concha, e
-qua aiunt ortam Venerem! Bonis avibus natum
-Caviceum, cui hic nova nascetur in hac concha
-Venus!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Enim vero dicis miserere mei te.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scilicet te video excarnificandam miseris
-modis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Qui fiet? quid miraris?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut parvo tuus ostio hortus apertus est,
-ut difficilem ostendit ingressum, timeo ne Caviceo
-etiam labor incumbat, quem molestiorem habeat
-quam gratiorem, ut sit etiam gratissimus. Vidisti
-ejus catapultam, qua est castrum istud tuum diverberaturus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non vidi: sed ecastor sensi, qualem fingunt
-Herculis clavam, crassam, rigidam, et bene
-longam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dixit probe mater mutoniatum esse, vehementer
-gaudet; mentulatiorem in hac urbe nostra
-hominem esse putat neminem. Respondi hæc jactanti,
-Calliæ viro meo machæram esse latos octo
-digitos longam: nihili eum esse hominem ad Caviceum
-</span><span class="pageno target" id="page-27" title="27"> </span><span>reposuit. Se quidem dolere sortem tuam et
-invidere: eam gratulari tibi multum; Caviceo penem
-esse ait longum digitos undecim, crassum vero ut
-brachium habes, qua cum manu committitur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O monstrum! Et hanc omnem molem
-in corpus meum vi trudet? Pati potero? Jam cor
-dolet, cum venit in mentem quantæ me miseram
-ærumnæ maneant.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ne tamen desponde animum. Longitudine
-cedit Callias Caviceo: Caviceus profecto crassitudine
-Calliam non vincit. Nam brachium hoc meum
-vides?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Video ædepol. Cæca sim ni videam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> In hunc modum illi mentula turgescit,
-cum irascitur ea in me: nunc tamen hæc machæra
-bene convenit in vaginam meam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quæ tandem illa est vagina tua victrix,
-fulminatrix, velim scire.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non tam discrepant pulices a pullis, quam
-a mea hæc tua. En inspice, intuere, explora.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Projice te in lectum, et statue supinam:
-nam videre probe nequeo cum sedes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Jaceo, intuere omnia diligenter. Utile id
-tibi, et mihi dulce.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Chasma video: quale Curtium mersit et
-absorpsit armis onustum, equo vectum, video! Admovebo
-manum, diducam latera: manum etiam
-totam libere mittere intro possim, si velim. Digitum
-meum, quippe qui Venereus est, indere libet, qui
-campum hunc omnem quantus est pererret, de
-eoque nuntiet mihi quam latus, quam altus, quam
-</span><span class="pageno target" id="page-28" title="28"> </span><span>mentulæ commodus. Euge, ipsi imo Priapo conveniat,
-ah! ah! ah! vel si quis Priapo mentulatior.
-Verum et nares afflat meas spiritus teter:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>... Talis sese halitus atris</span></div>
-</div>
-<div class="line"><span>Faucibus effundens nares contingit odore.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Quam male olentes hic tuus hortus fert flores! Ex
-his pigeat Venerem sertum fieri sibi, aut coronam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Faceta es, cara virgo, et salse loqueris. Tu
-autem, qualis nunc sum, et intra paucos menses
-eris postquam pepereris; et patebis immensum, ut
-patere me vides; et hiabit infima hæc uteri sedes,
-ut hiat mihi; et quæ nunc hac parte tam pura es
-spiritu, quam es ore, nocenti perflabis nares meas
-odore, manumque, si te contigerit, inficies. Hæc
-sunt nuptiarum incommoda, hæc sunt voluptatum
-nostrarum accessiones. Sic, ne dubites, fiet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Id quomodo fiet? cupio scire.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Postquam hominis membrum illud in
-suam excrevit magnitudinem, penetrat se eo furore
-in corpus nostrum, ut omnem locum conspurcet,
-contaminet, polluat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed promissorum te non capiat oblivio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelligo quid quæras, adsum. Partem
-eam tamen virilem, tam efferam, tam impotentem,
-variis laudibus prædicant quæ amant, quæ expertæ
-sunt; ulla nec est experta quin amet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Amabo igitur vehementer, cum experta
-fuero.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Præclare.
-</span><span class="pageno target" id="page-29" title="29"> </span><em class="italics">Veretrum, mentulam, penem,
-phallum, taurum, machæram, pessulum, peculium,
-vasa, vasculum, pomum, nervum, hastam, trabem,
-palum, mutonem, verpum, coleos, scapum, caulem,
-virgam, pilum, fascinum, caudam, mutinum, noctuinum,
-columnam</em><span>, appellatione partim propria,
-partim translata vocant Latini. Græci varia etiam
-vocabula: nam φλέψ, καυλός, </span><span class="target" id="id15">γονίμη οὐρά, κριθή</span><span>, πέος,
-σάθη, ἔμβολον, στῆμα, σύριγξ, κάπρος, </span><span class="target" id="id16">τύλος</span><span>, κωλῆ, </span><span class="target" id="id17">ῥάφη</span><span>,
-ἀναγκαῖον dicitur et </span><span class="target" id="id18">ῥαφίδος</span><span>. Extra rei Veneræ usum,
-iners et pendulus jacet homini nervus; ad eam vero
-rem arrigitur, intumescit, furit, in eam crescit magnitudinem,
-quæ nobis primum incutiat vehementem
-metum, mox quidem acrem virginibus dolorem
-ferat, ac post devirginitatis summam voluptatem,
-quæ et metum et dolorem longe superet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> De voluptate nescio, nec de dolore scire
-velim: utique de metu sentio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Subtus et ad radicem ejus vasculum cohæret,
-scrotum vocant, pilis multis, crispis, duriusculis
-obnuptum et opertum. In eo virilitatis testes,
-iidemque nobis amoris erga nos hominum benefici
-testes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non vidi, non audivi de his testibus:
-expedi quid rei sit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Globuli sunt duo non adeo parvi, non
-exacte rotundi, admodum duri; et quo duriores, eo
-aptiores ad libidinem. Quod duo numero sint, didymos
-ob eam rem Græci appellant, et id nomen
-magni viri tulerunt multi. Fuerunt quibus unum
-præterea naturæ adjecit munificentia, ut tres haberent.
-Hoc in numero Agathocles fuit Syracusanorum
-tyrannus, quem idcirco Τριόρχιν nominarunt. Nota
-</span><span class="pageno target" id="page-30" title="30"> </span><span>est eo nomine apud nos Coleonum gens nobilis,
-quæ Bartholomæum illum Coleonem Imperatorem
-summum in Italicis bellis tulit. Omnes in ea viri
-fere tribus testibus ad Veneris duella, ut præstantibus
-animis ad Martis certamina, vigent. Fortunatæ quas
-uxores habent! nam in testium anfractibus ambrosii
-illius roris velut officina est, qui nos tam amicabiliter
-demulcet, et vulnera quæ penetrando in corpus
-nostrum mutinus fecit, mirabiliter curat, diu ne doleant;
-cui debeo pupulam meam; cui debeo omnia
-gaudia mea; cui se fert acceptum genus humanum.
-Semen vulgo vocant et sperma, alterum Latinæ,
-alterum Græcæ originis. In sulcos enim fœmineos
-projectus, mox in hominem fingitur. Omnium animalium
-homo maximam seminis copiam emittit:
-quibus autem tres fabri in eam rem laborant, ut etiam
-Fulvio Pomponiæ meæ fratri, sane eorum opera
-fœminas abundantiori imbre proluunt, quam quibus
-solum duo; et res, ut loquor, sic est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Forte et tres Caviceo insunt, ita me
-ejusmodi roris pluvia totam ad usque fere umbilicum
-aspersit, indusium madefecit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vegetum juvenem et tuæ Veneris cupidum,
-cognata, turpe esset exsiccatis tibi vasis
-litare, Venerique tuæ. Reliqua persequar. Liquor
-hic spumosus, albus, viscidus, veretri sputum, ab
-eo loco in quo excoctus, perfertur ad summum
-virgæ caput, moxque propellitur tanto impetu, ut
-tres etiam pedes longe a se evomat, qui ejaculatur.
-Igitur cum opus ad finem venit, post multas concussiones,
-tam rapide in imum uterum projicitur, ut
-</span><span class="pageno target" id="page-31" title="31"> </span><span>quibus sensus fœminis non penitus torpescit, impeti,
-et igneo se intro imbre rigari magna sentiant cum
-voluptatis titillatione. Verba desunt, Octavia, quibus
-apte satis eam voluptatem depingam; tute tibi dixeris
-intra paucas horas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Scilicet ex summo virgæ capite fluant hi
-lactei rivi? Priapo quidem caput esse non negem,
-qui quod mentulatissimus esset, Lampsacenos inter
-homines esse desiit nempe ut Deabus proximus
-esset, ut audivi a te; sed illi hominum membro caput
-etiam esse nesciebam, quæ homini cuilibet duo
-esse capita, inepta, nesciebam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et fuerint profecto beati, fortunatique, ac
-summa inter Heroas gloria, quibus etiam fuerint tres
-penes! Extremam penis partem in oblongum effictam,
-vocant caput, balanum, et glandem; quam si
-summis digitis compresseris, tantum abest ut dolore
-afficias ullo, quin imo dulciori pruritu affeceris. Nec
-ulla faciliori breviorique via ad Venerem tuam, cum
-œstro percita ardebis, Caviceum abduxeris ex alienissimis
-etiam ab hac cogitatione cupiditatibus. Et
-operitur pileolo id Priapi caput, præputium nominant;
-quem vix superbus ille deponat noctuinus,
-nisi ut te salutet, apertoque capite dominæ aulam
-subeat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Mirifica es: te audiendo nulla unquam
-me capiet satietas; ita, o utinam! nec Calliam tecum
-dormientem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Connivent jam mihi mei oculi somno,
-quæ longæ vigiliæ sum valde impatiens. Ideoque
-sic loqueris, ut loquuta es, quod animadvertisti me
-</span><span class="pageno target" id="page-32" title="32"> </span><span>somniculosam eloqui, quem tecum habeo, his de
-rebus sermonem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Noli somnum tenere, amabo; admitte,
-qui tibi jucunde blanditur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Per Venerem tuam et meam, atque adeo
-Cavicei! opus est tibi magis somnus quam mihi:
-nam proxima nocte nec eum videbis, inter Cavicei
-complexus, oscula, compressiones, subagitationes,
-furores. Refice corpus tam tenerum, tam molle: ad
-id certamen te para fortiter ineundum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Faciam uti vis; verum me major tuæ
-valetudinis cura tenet quam meæ. Obdormisce jam,
-nequidem verbum mittam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> </span><span class="target" id="osculum-impinge-mihi">Osculum impinge mihi</span><span>: id mihi viaticum
-erit ad quietem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tibi et os, et labra, corpusque totum
-dedo; quos volueris ex me fructus cape, tua sum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O basia quæ Jupiter invideat mihi! o
-gratos complexus! o illecebrosos tactus! Permitte
-ut, composito intra papillas tuas ore, manu altera
-ad hortum tuum missa, altera ad nates illas duras
-et compactas affixa, sic obdormiscam, ut Mars cum
-Cypride sua dormire solet. Quum somno soluta
-fuero, qua fide cœpi, quæ supersunt repetito sermone
-eloqui pergam, dulcis virgo, hera mea.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Loquacior es quam e re sit; tace et obdormi;
-age quod agis.</span></p>
-<p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps072.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons073-colloquium-quartum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-33" title="33"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons073.png" /><span> COLLOQUIUM QUARTUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="duellum">
-<span>DUELLUM</span></p>
-<p class="center pfirst"><span>——</span></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini073.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ullia.</span><span> Non possum dicere quam optime
-recreata sim hoc tam longo
-somno, qui septem per horas continuas
-artus meos occupavit: tu vero,
-Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ego vero ab hora evigilo, quam somnii
-horrenda species e somno excitavit paventem trepidantemque.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Narra somnium, si lubet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Videbar mihi cum Caviceo esse, Tullia,
-sub salicum ramis, qui nos ab æstu solis tuebantur,
-in opaca et viridi Padi ripa deambulare. Suavissimis
-deliniebat aures animumque meum questibus suis
-Caviceus, quos præ amore fundebat: suavium petebat,
-negabam; suadebas darem, dedi; cepit. Cum
-præterea in sinum meum manum alteram demitteret,
-altero brachio complecteretur, tua ope, tua
-opera ab ejus me vix complexu explicui. Exsoluta
-</span><span class="pageno target" id="page-34" title="34"> </span><span>in fugam me dedi, sequebatur; at cum jam esset
-comprehensurus, os obverto... Hem! Tullia, quid
-monstri video?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Lupi invaserant in Caviceum, lacerabant
-amores tuos? an se gladio transfixerat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bona verba! potius ipse sua me machæra
-transfigat!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Faceti oris, salsi animi puellam!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Video in fœdissimum animal mutatum,
-Satyris, quales in pictis tabulis videmus, quam simillimum,
-sui dissimillimum. Horrebat pilis totum corpus,
-in capite duplex ad frontem excreverat hircinum
-cornu, in longum finiebat acumen. Aures vero,
-frons, oculi, nasus, vultusque totus Cavicei erat.
-Pilulum intentabat mihi longius, crassiusque duplo,
-quam homini est sub Veneris signis merenti: cætera
-in hircum desinebant. Ruebat in me, stuprum poscebat,
-ori os admovebat. Quid plura? tam insolens
-rei facies me terret. Quid vero id mihi mali portendat?
-tu tam docta potes dicere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et possum dicere, cognata, et dicam suo
-tempore: nam inpræsentiarum nihil interest tua
-scire.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec me sciendi cupiditate sinas diutius
-torqueri, hera mea, sponse mi,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>... fuit si tibi quicquam dulce meum.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dulces alieni amoris fructus, florenti tibi
-et teneræ: at Caviceo, non dolorem, sed injuriam
-violati thori, portendit insomnium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Absit longe a me hæc ignominia!</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-35" title="35"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Eos homines quorum uxores, non honesta
-Venere, ab aliis hominibus per libidinem se
-subigi patiantur, hircorum et cornutorum numero
-cedere vulgo aiunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Audivi ut dicis. Igitur in eam ego perfidiam
-lapsura sum? Mei corporis non uni solum Caviceo
-usum dabo? Mortem ante oppetam, quam id
-admittam in me flagitii! An te alienæ etiam libidini
-subjecisti? absit me credere: absit etiam de me
-quidquam simile speres.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Confabulabimur de his, cara virgo, aptiore
-tempore, postquam deposueris virginitatem, et
-te Caviceus per aliquot menses diu noctuque conculcaverit,
-permoluerit, protriverit. Alio tempore, et
-scio, alia mens erit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Mutasse te mentem omnino oportet,
-nec in ea nunc esse sententia, in qua eras cum nupsisti
-Calliæ, quæ fers id de me judicii.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quis probro vertat invictam necessitatem,
-si in eam te fata amentiam agant, si me egerint, a qua
-ne Minerva quidem se expediat? Sed de Caviceo
-vidisti aliud nihil in somniis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Penitus nihil; et pervigil facta, altiori
-dum teneris sopore, quæcunque ex amoris arcanis
-dicendo retexuisti, hactenus cum animo meo revolvebam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc tela texitur Caviceo tuo, non matri quæ
-te erudiendam mihi dedit. Quo doctior e complexu
-meo in Cavicei transibis amplexus, eo gratiores ex
-tua Venere capiet fructus. Sed qui sint ii fructus
-omnes aves scire, et aveo dicere ego, quorum post
-</span><span class="pageno target" id="page-36" title="36"> </span><span>hanc noctem incredibilem senties suavitatem. Jam
-nosti in corpus tuum, qua rimas agit has duas,
-quas descripsi, inter femina tua tradendum illud
-pilum, quod te perfodiat ad septimam usque costam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Rides, Tullia. Qui fieri id possit? Per
-ludibrium narras.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quidquid id est, machæram illam suam,
-qua vir est, impinget in eam corporis tui partem,
-qua fœmina es. Sexus sexui commiscebitur, ut videri
-jam unus possitis in ea conjunctione, qui duo vere
-estis. Hoc quidem modo ea res tibi agetur omnis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cupio, metuo scire; opto in amplexus
-Cavicei venire, metuo mihi cum venero.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Principio, injectis brachiis, quasi vinculis,
-ita ut elabi non possis, nudus nudam arctissime
-constringet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Narra vero, soror, de Callia, ut jure suo
-tecum usus sit, cum data illi uxor es: nam de Caviceo
-nihil habes certi dicere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Satisfaciam desiderio tuo, et lapidea esses,
-si ex eo ludo quem lusit mecum Callias, cum virginitatem
-mihi excussit, quis etiam tibi lusus ludendus
-sit cum Caviceo minime perspiceres. Ac, nullo
-unquam tempore, tam gratæ noctis joci ex memoria
-mea excident.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Stertunt etiamnum omnes domi; Sol,
-naturæ oculus, dierum pater, gravem videtur aperire
-oculum in terras; mortalium oculi silenti somno et
-molli natant in quiete; profundum ubique silentium.
-Tuta nobis omnia colloquentibus et colludentibus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Utique. Postquam me collocasset nudam
-</span><span class="pageno target" id="page-37" title="37"> </span><span>in lecto mater, sudarium ad caput meum pulvino
-subjecit; osculum Calliæ tulit et mihi; Calliam jussit,
-ut, se coram, suavium mihi jacenti et multo rubore
-suffusæ daret; abiit, fores cubiculi occlusit, et
-clavem abstulit secum in cubiculum suum, in quo e
-nostris affinibus multi, et in eo numero Pomponia
-mea.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Illam dicis quæ tibi, ut ætate proxima,
-ita familiaritate intima, sodalium tuarum tibi semper
-fuit carissima.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Si venustatem, si lepores, si ingenium
-nosceris mulieris, amares Pomponiam æque ac amo.
-Paucos ante menses nupserat Lucretio juveni, animi
-dotibus corporisque donis præstanti. De re hac omni
-plane certiorem fecerat; docuerat quid primis in conflictibus
-ferendum mihi esset, quid me facere deceret,
-quid loqui. Demum fecerat, ut nequidem minutissima
-quæ ad Venerem pertineant nescirem: multis
-has nostras voluptates commendarat, quæ, per Junonem
-meam! alias omnes longo intervallo prægrediuntur.
-Igitur, parata instructaque, parem meum
-expectabam, non inferior animo si, inferior viribus,
-abiisset modo pudor.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed cui rei id sudarium ad tuum
-cervical?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Videbis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nudam sane decubuisse te illa nocte
-cum Callia non miror, quæ sciam matrem meam,
-noctes omnes, nudam cum patre cubare.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ardorem illum tuum noscendi quæ te
-utique nosse multum interest, parumper sustine.
-</span><span class="pageno target" id="page-38" title="38"> </span><span>Audies a me omnia, suo quæque ordine. Ut secessit
-mater, et me soli sibi vidit Callias in hac Veneris
-area commissam, vestimenta tanta abjecit festinatione,
-ut mihi, priusquam exutum vestibus crederem,
-nudus adstiterit ad interius spondæ latus.
-Lucebat cubiculum quasi medio die, cereis candelis
-hac illacque distributis. Vidi corpus egregium, candidum,
-succi plenum. Cum vero, pudorem similans,
-dejicerem oculos, vidi illi egregie etiam et magnifice
-pendere penem; identidem penis caput sustollebat,
-quasi mihi, honoris causa, minister voluptatis meæ
-assurgeret. Mox dejicit tegumenta quæ me in lecto
-involvebant; nam Junio mense ineunte nuptias fecimus;
-nudam prostituit oculis suis. Ego manu altera
-papillas, altera hortum meum ab eo tueri et ab luce
-eximere; ille manum alteram et alteram vi amovere,
-papillas attrectare, et sulcum expansa dextera occupare
-in quem mox aratrum erat immissurus. Interim
-omnem venustatum harum florem in unoquoque
-membro corporis intenta oculorum acie pererrabat;
-basiis oculos, os, genas, collum, papillas, ventrem
-crebris premebat. Dehinc medium induxit digitum
-meum in hortum, eo consilio (nam ipse postea non
-negavit in pleno complexu) ut de virginitate mea
-certior fieret, habiturus scilicet digito fidem, quam
-pilum, ut erat magnum et crassum, facere vere posse
-non putabat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vide hominis malignitatem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec, quod ad hanc rem pertinet, differt
-homo ab homine. Curiosi sunt omnes æque ac unus:
-tu ipsa experta es a Caviceo. Condonanda est illis,
-</span><span class="pageno target" id="page-39" title="39"> </span><span>qualis qualis est, hujuscemodi suspicio. Certe castæ
-puellæ mens multo gaudio cumulatur cum videt inveniri
-in se incorruptum florem, ac maritum id etiam
-ipsum mirifice delectat, cum invenit: nam, ut verum
-fatear, cara virgo, quæ sunt veræ virgines, ut tu es,
-ut ego eram, virginitatis certissimam habent semper
-in ea parte, in qua residet, probationem. Flos ille
-pudoris, quem Hymenem, quem Eugium vocavere
-Veteres, virginem monstrat in qua se ostendit:
-etenim a qua abfuerit puella, ita ut percipi non possit
-ab ea, etiam longe abest virgo; si hominem non est
-passa, illi tamen fuit libido sua, procul dubio, pro
-homine: virgo virginitatem eripuit sibi, vim a se
-passa est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fecisti ut intelligam quomodo ipsa se
-virgo devirginet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Adjiciam alia bene multa; sed suo ordine.
-Quum tam parvo aditu id mihi ostium patere sensisset
-Callias, ut homini hac iter probe intelligeret
-nondum fuisse, projecit se in lectum, me complexus,
-aggressus est suavissimis verbis compellare, suavissimis
-jocis incendere ad Venerem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Obmutueras, stipes eras, saxum eras?
-quæ tam lepida, tam faceta, tam ingeniosa es.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Æstuanti ex pectore ducta suspiria pro
-verbis erant; repellebam, revocabam; fugiebam,
-accedebam; pudor mihi restinguebat libidinem, et
-inflammabat:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>... Irritaturque retenta,</span></div>
-</div>
-<div class="line"><span>Et crescit rabies...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-40" title="40"> </span><span>Sensit Callias ignescere me vel invitam. «Agedum,
-Tullia mea,» inquit, «noli invidere felicitati meæ,
-quæ a te tota pendet, quæ in te tota est. Hortum
-tuum amœnissimum sine, domina mea, subeam:
-hoc, quod in te est, Veneris et Cupidinis domicilium,
-aperi ipsa tu mihi. En clavim.» Sic loquebatur
-subridens, et manum meam lævam peni
-admovebat; petebat apprehenderem, negabam:
-«Quid times?» aiebat, «si precibus meis obsequeris
-in gratiam meam, quæ tota mea es, et quod multo
-satius est, quæ vis esse?—Volo equidem tua
-esse,» repono, «sed is noli fœditatibus pollui, ut
-digna sim laudibus tuis. Quis hic amor tuus, si me
-amasti, ut contamines? odio similior hic est amor
-tuus, quam amori. Te capiat mei misericordia,
-tangant animum tuum hæ lacrymæ.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Lacrymas fundebas?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Lacrymulæ cadebant quædam ex oculis:—«Etenim,»
-inquit, «Tullia, si me amas, cum
-pudore hoc tuo importuno per hanc noctem facias
-inducias. Nuda nudo audes amplius pudicitiam
-tuam commendare? Deinceps magis nunquam
-pudica eris, quam cum ostendes nulli prorsus per
-te pudicitiæ locum esse, in hoc geniali nostro
-thoro, quæ tuo officio, quæ voluptati meæ adversetur.
-Nam voluptas tibi mea pro officio omnino
-esse debet. Omnibus præterea sis nive frigidior
-velim, mihi passere salacior. Igitur, quod a te
-peto pro jure meo, id volo ultro citroque facias.»
-Interim mirabilem in modum salax illi cauda creverat,
-et inquieta femur meum alterum verberabat.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-41" title="41"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Heu, metuo tibi, contremisco ad tua
-vulnera.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ad ineptias abis, nugax; audi rem seriam
-serio, ut debes, si sapis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec plura: inserto intra femora mea
-femore, primum quasi cuneo injecto, sic viam toti
-corpori intra femina mea fecit. Ascendit in me, et
-pectus pectore compressit; tunc quid negem? me
-vehementi metu perculit novum hoc et inusitatum
-pondus. Ille manu altera temperans Priapi amentiam,
-foribus meis balistam applicuit, virginea inter
-cadurda Priapi caput indidit, et mox facto impetu,
-quasi ex alto irruens, impulit se in me magno nisu.
-Attamen profecit nihil, quod compactior esset munimenti
-agger, validissimum vallum. Prima secundave
-concussione, ne unguem quidem latum in
-castra se penetravit; ad tertiam vero quartamve,
-exhalato spiritu sensi Priapum defecisse, et esse resolutum.
-Priapi spiritus utique est semen illud, et
-proli et voluptati sacrum. Id reducta quasi cataracta
-in meum ostium pleno ore evomuit. Hæc velut
-velitatio quædam fuit, non justa pugna; nihilominus
-sensi etiam tum ad vehementes illas concussiones
-acrem in illa parte dolorem, ob difficultatem aditus,
-pilo fortiter adducto.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Continuisti vocem ne erumperet in clamores?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sustuli quidem clamorem, eumque satis
-altum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed cum citius absolutum fuerit opus,
-</span><span class="pageno target" id="page-42" title="42"> </span><span>quam bene institutum sentires, num clamasti ex
-composito?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Repressi continuo vocem, continuoque
-desiliens Callias, alacer et ridens, secundum corpus
-meum projecit corpus. Sed uno femore superimposito
-femori meo, caudam salacem ita statuit, ut ad
-umbilicum fere meum pertingeret, et identidem
-guttatim stillans totum id spatium complueret. Tunc
-sudarium (nam ita jusserat mater) cepi, quod sub
-pulvino meo miserat; et primum Calliæ mentulam
-detersi, dehinc hortum meum, et uterum totum
-quem irrigarat; ac cum detergerem Calliam, osculabatur
-me, ardentissime furebat, novas iras intentabat.
-Sed ex eo liquore, quem infuderat intra latera
-virginalis mei, magna pars defluxerat in lintea,
-notisque infecerat, quas non eluerem. Ex eo tam
-abundanti profluvio multa facetiarum postera luce
-argumenta cepit, sicut ex cruore virgineo, cujus
-venæ per lintea tota ductæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed dixisti tunc non alte tibi infixum
-fuisse Calliæ mucronem?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Velis tibi altius infigi? et mihi quidem
-post infixus est, et ex eo vulnere vis sanguinis. Hanc
-enim post velitationem paululum requievit Callias.
-«Moriar, mea Tullia,» dicebat, «ni te plus oculis
-amem, plus vita; nihil unquam pulchrius videri
-potest inter mortales. Dea es, an fœmina? Quam
-tibi turgent ubera mediocri tumore, quam dura,
-quam a se apto intervallo dissita!» Ea vero manu
-tractabat, dein osculis impetebat papillas, ore apprehendebat,
-leniter mordicabat, labiis sugebat. Id me
-</span><span class="pageno target" id="page-43" title="43"> </span><span>sane, ultra quam putassem, permovebat ad libidinem,
-æstu inflammabat, qui me totam urebat. Tunc
-et manum inter femina mea demittebat, digitis ludebat
-in lanugine pubis; mox labia cunni comprimebat,
-digitis dehinc diducebat, digitos intro unum
-post alium inserebat, totum in me Veneris œstrum
-ingerebat.—«Averte,» dicebam, «hanc tuam incendiariam
-manum, secede, quid me vexas?»
-Ille exsultare, quod faterer me incendi. Lævam
-manum meam arripit:—«Veneream hanc tibi
-facem incendo,» inquit, «quæ incendium illud
-quod excitat, restinguat.» Jubet eam facem
-capiam; jam audacior facta, quia cupidior, capio.
-Vix eam manu complecti poteram. Horrui duram,
-rigidam, ardentem. «Hoc,» inquit, «sum diffusurus
-cuneo hoc ostium tuum tam compactum et angustum.
-Macte animo, mea Nympha, in eam spem te
-potiundam mater tradidit mihi: si, cum revertetur
-ad nos, te reciperet a me tam integram quam dedit,
-generum ignaviæ incusaret, generum me negaret
-sibi, qui tibi maritus non fuissem.—Pati non
-potero,» repono; «occides me si tam grave pilum
-intra corpus meum velis totum condere.—Tu te
-ipsa,» inquit, «dux esto ad prælium, ipsa tu
-torque tuis manibus id pili quicquid est in scopum
-illecebrosum, quem ipsi Amor posuit et Venus.»
-Rogat ne elabi sinam e manu mea: obsequor.
-Conscendit iterum; ego ostio meo applico quod
-subingrediatur auspiciis meis; e femoribus meis
-alterum intra quæ se conjecerat, in altum tollit,
-manu supposita altera; pilum ostio admoveo; pulsare
-</span><span class="pageno target" id="page-44" title="44"> </span><span>ille magno nisu cœpit. Conquassationes forti
-animo, etiam vehementissimas aliquot, fero. Pilum
-primoribus digitis tribus, ne a recta via exerret quæ
-in hortum ducit, contineo firmum et stabile. Mox
-nervosius furere cœpit Callias, tantoque impetu
-contorsit in me pilum, ut per vim penetraverit se in
-uterum meum duos digitos latos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Abfuit omnis doloris sensus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sensi difficillimum toleratu. «Me necas,
-Callia,» aio, vociferor miserabili voce; jam non clamor,
-sed ejulatio fuit. Nec præterea movebatur. Ego
-telum traho; subirasci ille, et increpare turpem et
-insolentem, ut loquebatur, licentiam. Demum restituere
-pilum cogor in eum locum a quo diverteram.
-Sed illico lacteum imbrem, dulce lenimentum vulneri
-quod intulerat, defluere ex eo tubo sensi in
-hortum meum. Resoluta est, et elanguit pars illa
-effræna et impotens. Datæ mihi breves induciæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Imber ille in intimum hortum tuum
-defluxit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Haudquaquam, dulcis virgo, ne guttula
-quidem. Extima ora hoc solum rore inspersa est.
-Ubi exscendit Callias, petit ut se abstergam; mox
-conqueritur de me:—«Si me amares, Tullia,»
-dicebat, «non negares, ut facis, misero, qui amore
-tuo ardeo, veros amoris tui fructus.—Amo te,»
-respondeo, «et perdito amore; sed miseram quæ
-me vis facere in hac laniena?—Nescis,» subjicit,
-«istam corporis partem non jam esse tuam, sed
-pleno et indubitato jure meam? quid me prohibes
-rebus meis libere frui? An decet bonis instructam
-</span><span class="pageno target" id="page-45" title="45"> </span><span>litteris, ut tu es, mea conjux, meæ deliciæ, sui
-muneris adeo esse negligentem? Nam tui muneris
-est mecum non contendere de his Veneris muneribus.—Ah!
-Callia,» replico; «etenim, si
-nosces quam molestus ille sit dolor quem infligis
-mihi, te misereret Tulliæ, si Tulliam amas.—Decorus
-et honestus tibi est hic dolor,» subjicit;
-«quo acrior tibi videtur, eo honestior videberis;
-sed diuturnum non erit quod dolet, id vero solum
-erit diuturnum quod te in posterum quam maxime
-delectet. Demum vitio tibi vertetur, quod tantam
-copiam prolifici seminis intra sulcum non exceperis,
-quo scilicet pater fieri potui. Crimen id est,
-crede mihi, quo scelestius nullum: ipsa necas
-liberos tuos et meos antequam nati sint, animam
-adimis quam non habent. Scelerata est et flagitiosa
-impatientia tua.» Ad hæc ego:—«Tecum,
-dulcissime conjux, nolim de hac re movere controversiam;
-me ream fateor: ignosce, obsequentiorem
-habebis, feram omnem ærumnam immoto
-animo et corpore, ut tibi gratificer.—Nam, quæ
-tua illa est protervia, pupula mea,» inquit, «ut
-quæ omnes in omni conditione, etiam te multo
-juniores quæ nuptum eunt, quotidie patiuntur,
-effugere posse arbitreris? Liberam te nihil præstare
-potest ab hoc stipendio. Docta es litteris
-Græcis Latinisque, et te habes ac si esses e stolidarum
-et ineptarum numero.» Tunc ego ridens:—«Dea
-pertunda, opem fer! quidquid jusseris me
-esse, ut libidini tuæ anciller, constanter ero; sed
-video quidem me mox pertusam fore, si Pertunda
-</span><span class="pageno target" id="page-46" title="46"> </span><span>aderit.» Risit vehementer Callias, ita ut risum e
-proximo cubiculo audiret mea Pomponia; et sedato
-risu:—«Nunc,» ait, «para te ad proximum hunc
-conatum; insanire in te incipit mentula mea mihi.
-Cum me effudero in amatum istud pectus, brachiis
-amplectere me, nulla res complexum tuum
-solvat; fac omnino quod jubeo, si me vis maritum:
-quod rogo, quod peto, si amantem. Quinetiam
-tolle quam altissime poteris crura, ita ut
-lepidissimi pedes admotis calcibus politissimas
-tibi nates exosculentur.» Promitto me facturam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et stetisti promissis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> «Macte animo,» inquit, «oppeterem
-ipse pro te lethum, et impatientia tua amori meo
-pugnat? Hoc in conflictu amorem mihi tuum testari,
-et maxime potes, et omnino debes.—Venerem
-mihi malim habere iratam, quam te,»
-inquam. Interclusit mihi os osculis, et rursus alacriter
-conscendit. Tollo quam altissime femora,
-amplexor quam arctissime; tunc ad portam lanuvii
-admovit facem, interius diducit digitis vulvæ labia,
-mittit intro caput, mox totis viribus incumbit in me,
-et in semihulcam meam corporis partem hastam
-impulit. Ad primos concussus infixus est mucro:
-sensi enim multo altius ingressum quam antea fuerat.
-Discerpi me credidi, in longam ejulationem erupi,
-et eruperunt ex oculis meis uberes lacrymæ.
-Paulisper restitit Callias, et:—«Hanc tibi moram
-concedo, Tullia mea,» inquit; «ecce medium
-fere itineris confeci spatium: vide tu ipsa.»
-Manum meam illuc adduxit; periculum ipsa facerem,
-</span><span class="pageno target" id="page-47" title="47"> </span><span>an mentiretur, monet: quod superexstabat nullo
-fere labore trudi posse, si faveam. Superexstabat
-media admodum veretri pars, sed ea crassior. Tunc
-vibrat linguam in os meum, et eodem temporis
-puncto pilum adigit in perniciem meam. Ejulo,
-vociferor, manant ex oculis lacrymarum rivi:—«Hei
-mihi!» dicebam, «me necas, tempera parumper
-tibi ab hoc impetu tam sævo, tam fero.»
-Nec tamen amplexus solvebam, nec projeci femora.
-Aditum ingredienti hoc corporis mei situ expediebam.
-Ultimo tandem conatu perfecit, ut totus intra
-vallum meum subiret hostis, sed concussu qualem
-sustinueram nullum. Contremuit ad hunc impetum
-lectus, ita ut disjectum crederent in contiguo cubiculo.
-Clamorem tunc sustuli, qualem tolleret qui
-intra viscera hastæ summum mucronem excepisset.—«Mea
-es,» inquit, «e castissima virgine castissima
-mulier. Cæterum nihil quod timeas amplius
-habes, aperta est tibi et mihi via, qua eamus ambo
-ad voluptatem.» His dictis subagitare cœpit, nec
-amplius dolebat, quod quidem me provocaret ad
-querelas. Momento sensit libidinis æstrum adventare:
-«Tullia,» inquit, «mox horto tuo intimo
-Veneream aquam irroro, osculum figo cum primum
-defluet.» Vix dixerat, osculum dedit; ex
-imis me sensi præcordiis irrigari calido et copioso
-sanguine; sed si levem titillationem exceperis, nihil
-omnino in ea re fuit quo delectarer. Ille basiis crebris,
-subagitationibus, murmure suo testabatur mirifica
-se perfusum voluptate, quam in eo loco nactus
-erat, quo penetraverat caudam suam salacem. Opere
-</span><span class="pageno target" id="page-48" title="48"> </span><span>perfecto, non tamen desiliit de equo: «Compensabo
-nunc jacturis meis,» inquit, «hoc lucrum,
-Tullia mea dulcissima; quandoquidem arcem
-pudicitiæ tuæ obtineo, faciam quod victores solent.»
-Ego ad eum:—«Quid solent victores?
-amabo, mi Callia, qui me victam habes in potestate;
-mancipium si volueris ad obsequium, liberam
-si volueris ad honorem.—Arcem cui eripiendæ
-tot labores insumpsi, tantum sanguinis
-effudi, tam cito ac putabas non deseram tibi vacuam:
-volo scias me vicisse, et agnoscat imperium
-victricis mentulæ diffractus et laniatus tibi
-cunnus.—Sane,» aio, «laniatus non dubito
-quin sit, et misere laceratus, e cujus ore tam
-parvo fecisti antrum tam amplum; me miseram!
-jam me sentio porta patentiorem.—Etenim, quo
-minus pateres,» inquit, «ego eo magis paterer.»
-His dictis sensi intra viscera mea succrescere mentulam
-Calliæ, quæ tabe projecta flaccida et elanguida
-paulo ante pars minima sui esse videbatur. Jubet
-bono sim animo, ut bene valeam quærit; nihil mihi
-quod præterea doleat superesse respondeo. Gaudio
-se ob id multo capi ait, et impingit suavium.—«Sed
-tu, ut voluptatis meæ particeps fuisti?—Nullius
-particeps fui,» refero; «quis potuit
-inesse in hoc sævo conatu tuo, quis voluptatis
-gustus esse potuit?—Mutabis modo sermonem,
-Tullia, et fateberis Venere nihil esse inter mortales
-dulcius,» subjicit; «sed et hunc etiam mihi laborem
-concede: ut agito ego nates deorsum, tolle
-sursum, et agita quam vehementissime poteris;
-</span><span class="pageno target" id="page-49" title="49"> </span><span>poteris autem, si quæ alia, juvenis, vegeto corpore,
-viridi et robusto.» Nego motus, qui mihi
-sit tam insolens, nosse rationem; ille jubet, propellam
-sursum versus hunc corporis truncum: propello;
-jubet rem repeti violento impetu: obsequor.
-Quid plura? mobiliores mihi nates effecit quam ipse
-haberet. Ut me videt satis doctam, rogat ut ne meis
-lateribus parcam; concutit vehementer: resilio vehementius
-ego; subsultibus conquatio subigentem.
-Totis me viribus urgebat: ita totis ego viribus recutiebam
-in me ruentem. Subabam ego, cevebat ille;
-et crissantibus inguinibus mixti videbamur minari
-cubiculo ruinam: contremebat certe lectus cum
-tanto strepitu, ut is longe lateque exaudiretur dissipatus
-strepitus. </span><span class="target" id="anima-venus-mea-dicebat-quam-me">«Anima, Venus mea,» dicebat,
-«quam me</span><span> felicem facis! quis me mortalium beatior?
-En, en, anima mea, colliquesco; advenit
-summa voluptas.—Sentio,» inquam, «hei
-mihi! quid hoc est quod sentio, mi Callia?»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Me enecas hoc sermone, in exspectatione
-tantæ voluptatis ecce emorior.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Compressit me arctius Callias; promovit
-in uterum meum ea vi caudam ardentem, ut etiam
-videretur velle se totum in corpus meum immergere:
-defluxit tunc in me deliciosus imber, et simul
-sentio etiam me liquescere, sed tanta et tam incredibili
-cum voluptate, ut nulla amplius in hoc Veneris
-furore habita honestatis ratione, urgerem ipsa
-Calliam, subsultibus crebris fatigarem, rogarem ut
-properaret; ita defecimus, resolutis quasi artubus,
-ambo eodem temporis puncto. Et puto, si Venus
-</span><span class="pageno target" id="page-50" title="50"> </span><span>ipsa confligentibus agonotheta adstitisset, cui lauream
-concederet fuisse dubitaturam. Animam, quam
-in hoc cursu reciprocando pene ademerat longa
-pugnæ contentio, vix receperamus, cum audivimus,
-clavi ad seram admota, portam patefieri, et simul
-mater et Pomponia lætæ se in cubiculum proripiunt;
-seram post se claudunt, ne quis ingrederetur
-una, pessulo obdito.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non quali obdiderat fores tuas Callias,
-hem! hem! hem! Et mater et Pomponia de eo sibi
-habendo nunquid altera in alteram collitigassent?
-hem! hem! hem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Salsam te, quæ intra paucas horas pessulo
-obdi fores tuas senties bilibri!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Est hic, est animus pili contemptor, et illum</span></div>
-<div class="line"><span>Qui cunno bene credat emi quo tendit amorem.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Sic immutasti ipsa Virgiliana hæc duo carmina.
-Emam, equidem, meo puro puto amorem Cavicei,
-et hujusmodi oblectamenta. Persequere filum narrationis
-tuæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tegumentis, quæ ad pedes dejecerat a
-principio Callias, ocius obductis, diligenter corpus
-operui Calliæ, meumque, ne hoc visu oculi matris
-offenderentur: nam de Pomponia minor cura, cui
-tam sum nota quam tu mihi. Mater accurrit in complexum
-Calliæ: «Mi fili, ut probe militasti? Victorem
-te, vociferationes Tulliæ meæ testificatæ
-sunt; de tua victoria tibi gratulor et Tulliæ. Si
-</span><span class="pageno target" id="page-51" title="51"> </span><span>non vicisses, nupta vidua esset.» Pomponia vero
-injectis ulnis amplexabatur me, et lacrymis irrorabat
-ora:—«Quam te dire habuit hic lanio!» inquiebat
-summissa voce. «Cum te audirem, soror, ejulantem,
-maledictis insectata sum inconsultam
-nebulonis libidinem. Ut se vero res habent?—Optime,»
-inquam; «difficillima tandem via ad
-delectationem veni, quam quærebam. Per lethi
-medios cruciatus ad vitæ perveni plena et summa
-gaudia.—Mulier facta es?» subjicit. Ego vero:—«Facta
-sum, et cum gaudia reputo mecum, quæ
-jam semel cepi ab virginitate cæsa, miror tam
-nullo pretio tot bona vænire. Diem malim deinceps
-absque solis luce, quam noctem absque Veneris
-usu.—Bene est, abunde est,» inquit, «et
-sane his quæ non fruitur puella Veneris donis,
-vivam puto vita non frui.» Et continuo ad
-Calliam accurrit, eique suavium dedit, Imperatorem
-suum vocans, cujus sub signis Venus tam citum de
-virgine tam pura et tam inimica triumphum egerit,
-hostibus cæsis Eugio, Nymphis, Hymene. Scis
-Pomponiam litterarum studiis esse imbutam. Mater
-aromatites vinum in argenteo scypho bene grandi
-Calliæ dedit bibere.—«Hoc,» inquit, «recreabit
-pectus tuum, et reficiet vires, fili; sed si me credis,
-dabis te quieti. Satis gloriæ hac nocte partum
-habes, qui virginitatem Tulliæ occisione delevisti.»
-Me autem conditas nuces tres quas attulit
-edere jussit, et ad aurem insusurravit obtinerem a
-marito, ut per horas aliquot requiesceret; opus illius
-valetudini esse somnum, et ab hac palæstra quietem.
-</span><span class="pageno target" id="page-52" title="52"> </span><span>Post utraque abiit; Pomponia precata est, cum valediceret
-Calliæ, novos animos, novam alacritatem,
-mihi patientiam laboris et invictum robur. Interea,
-dum mater et Pomponia loquebantur, materque
-componebat lintea et tegumenta, Callias subtus,
-protensa adversum me manu, mammas, ventrem,
-totumque, in quo pugnaverat tam fortiter, Veneris
-campum pererrabat. Itaque restitutis momento temporis
-viribus, cum Pomponiam recedentem revocasset:—«Volo
-testis sis, ipsa tu soror,» inquit,
-«quam dire habeam dominam meam, sororem
-tuam, ego nebulo,» et ea inspectante adsilit in
-me, telumque suum immane in uteri mei ulcus impressit.
-Recruduerunt ad vivum vulnera quæ fecerat,
-et acutissimo dolore puncta infremui:—«Ah!
-Pomponia mea, opi sis!» clamo, «advola!» Ille
-vero horribilibus concussionibus agitare me et lectum
-quatere. Ad hæc Pomponia materve cachinnantes
-proripuerunt se foras festinæ. Post aliquot
-succussus, eosque vehementes, evanuit dolor omnis
-acerrimaque successit titillatio, qualem non cogitaram.
-Nates motito, superequitantem Calliam imitata.
-Ad eum motum quem ciebam jam ultro, suavio
-dato gratias mihi egit, quod rem facerem sibi gratissimam.
-Hic cursus paulo longior fuit quam alii fuerant.
-Demum me semine prolui in intimo utero
-sensi, et simul excerni ex me nescio quid, quo dulcissima
-velut prurigine titillarer. Ad hoc gaudium
-nihil accedere posse nuntiarunt omnes mihi mei
-sensus, quo majus et jucundius fieret. Re patrata
-eduxit e concha mea fascinum jam capite summisso
-</span><span class="pageno target" id="page-53" title="53"> </span><span>inglorium. Volui sudario detergere:—«Nihil
-opus est,» inquit Callias, «æque mihi sicca et
-pura est mentula, ac si in hac voluptatis palude
-non natasset.» Protinus attrectavit manu cymbam;
-digitum imo medium immisit intro; siccam
-invenit vulvam, non temulentam. «Faveant Superi!»
-inquit Callias, «ex hoc congressu, procul
-dubio, anima mea, utero concepisti. Meum
-tuumque semen matrix illa tua quæ mihi liberos
-debet, omne imbibit. Fatere, cor meum, num,
-quam cepisti, prætergressa tibi visa est voluptas
-omnem voluptatem, qua unquam sis per vitam
-tuam perfusa?—Fateor,» inquam; «sed quod
-præcipue tam incredibilis mihi oblectamenti titillationem
-intulit, cogitatio fuit, quæ me etiam sola
-plurimum delectare possit, abs te illam mihi venire,
-e tuo corpore in corpus meum illas fluere
-delicias.» Osculatus est, et:—«Quiesce,»
-inquit, «paululum, mea Tullia, donec excitem te
-ad nova prælia, et novis gaudiis impleam tibi tuam
-navim.» Fatigatos invasit amicus sopor, tresque
-continuas per horas tenuit et juvit. Solutus Callias
-impegit mihi basia multa, nec ideo excitavit dormientem:
-ita me altus oppresserat sopor. Revolvit
-rursus operimenta ad pedes; vidit resupinam, et
-distractis cruribus ostentantem circum in quo jam
-quinquies decurrerat fervidis rotis. Miratur venustatem
-corporis, cerei enim nondum defecerant; et
-ridens tuetur cymbæ compagem solutam. Tunc,
-incensus hoc spectaculo, irruit in me; mentulam
-intumescentem protrudit in sinum pudoris mei, et
-</span><span class="pageno target" id="page-54" title="54"> </span><span>excitata aperui oculos.—«Bene est,» inquit,
-«vivis, uxor; timebam ne rem haberem cum mortua,
-quod de Periandro narrant Corinthiorum
-tyranno.—Senties me vivere,» repono.—«Fac
-sentiam, nihil unquam feceris gratius,» inquit
-osculans.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid fecisti ut te vivere sentiret? Sane
-conjectura assequor quid feceris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid illud est tua vero sententia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tuo agitata es motu, quam potuisti vehementissimo?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dicis. Vibratis in aera natibus, continuo
-meo motu tam apte Calliæ motui respondi, ut cum
-deorsum impelleret in meas fores pessulum, ego
-sursum propellerem. Ita pubes pubi, pecten pectini
-pugnabat ea contentione, ut si seminis ad summum
-capitis verticem fontem habuisset Callias, ex eo
-potuissem nihilominus excire.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Longa fuit hæc concertatio?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Si tempore metiris, dodrantem; si deliciis,
-duo sæcula.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Contingant mihi sæpe hæc voluptatis sæcula!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quibus scilicet æternitatem suam omnia
-accepto ferunt sæcula animantum. Intemperanti
-fessa agitatione, laborem diutius ferre non potui:
-«Victam me fateor,» inquam, «sine paulisper
-spiritus colligam.—Dedis te, arma ponis, Tullia?»
-subjicit; «o te ignavam! Agedum, revoca
-animum.—Pacem peto,» repono, «aut breves
-inducias. Plus viribus et artubus vales, non quidem
-</span><span class="pageno target" id="page-55" title="55"> </span><span>animo, ne putes.» Cum dicerem, ipse superincumbens</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Intorquet summis innixus viribus hastam.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Implet fœcundo rore uterum, distillat etiam mihi album
-virus. Voluptatem magnitudini impares ambo,
-alter in alterius amplexu sumus resoluti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil amplius tibi pars ea, belli intestini
-sedes, indoluit? Quæro curiosius: nam, ut spe Veneris
-uror, sic doloris metu ægra sum. Pendeo</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Spemque metumque inter...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em><span> Apage, inepta, nihil ærumnæ præ gaudiis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Credam jam tibi, puto, et mihi ardentissime
-cunnus prurit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scalpere interim potes. Scalpam ego, quid
-vetat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Narrationibus tuis incendisti me totam.
-Ah! ah! quid agis? Me in furorem rapis; abstrahe
-adulterum digitum, amabo, soror. Quid tibi præterea
-a Callia usque ad lucem?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tandem stupidissimo somno correptus est
-per duas continuas horas; haudquaquam ego obdormiscere,
-cum maxime vellem, potui. Ardebant
-etiam nunc cerei, venit in mentem aperiendæ, quæ
-in hortum respiciebat, fenestræ. Surrexi nuda, aperui,
-nec Callias suscitatus est a somno. Restinxi
-cereos, et cum me mittendæ urinæ desiderium premeret,
-captam in manibus matulam subjicio rimæ
-meæ. Dilabens lotium ussit me acri dolore, ut vix
-</span><span class="pageno target" id="page-56" title="56"> </span><span>ferre possem. Cum misissem suspirium, somnum
-Calliæ abstulit gementis vox: vidit, nec movit, defixit
-in me oculorum aciem, nec somno esse solutum
-percepi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Rem mirabilem refers; ægre tibi lotium
-missum est?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ita me diviserat Callias, ut fissa latum ad
-minus digitum rima interiori, qua ad summum bonum
-itur, protritis discerptisque floris mei foliis,
-calyculoque disrupto in quo mea latebat virginitas,
-crudeles intus lacerationes superessent. Itaque acerba
-erat hæc ærumna, quam urina laceræ vulvæ
-inurebat, ac si tu vulneri, quod tibi ferro forte inflixeris,
-sal aceto dilutum infundas. Effluebat ex intervallo,
-non continuo fluxu fugiebat urina. Cum modo
-sustinerem deciduæ impetum, modo laxarem, inopinam
-his verbis aggressus est Callias: «Etiamnum
-dolet, mea Tullia?» Ego matulam subito deposui
-pudore offusa.—«Putabam te dormire,» aio, «cor
-meum; ignosce imprudentiæ meæ et impudentiæ;
-pudet re turpi offendisse oculos tuos. Quid! me
-vidisti hac cum matula colloquentem?—Vocas
-rem turpem,» inquit, «quæ cum necessaria sit,
-turpis esse non potest.» Denique me in lectum
-misi, postquam sudario exsiccassem pudenda suspensa
-manu. Intra ulnas totam, intraque femora sua
-suscepit Callias. Mox oscula ori impressit, nates altera,
-alteraque manu leniter verberabat. Rogavit ego
-hortarer ipsa, admota manu, mentulam ad novam
-pugnam; illud sibi præstarem officium: nec negavi.
-Intumuit illico intra manum meam, et ridens
-</span><span class="pageno target" id="page-57" title="57"> </span><span>Callias accensam mentulam rigidamque in umbilicum
-meum iterum atque iterum torsit: «Quid tu,»
-inquam, «vis etiam, qui tam sævus es, per medium
-ventrem adacta hasta viam tibi aperire ad libidinem?
-Vis tam sim pertusa quam Danaidum urcei?»
-Risit ad dictum Callias, et supposita manu
-femur meum sinistrum semisupinæ, ut eram, in
-latus suum dextrum sustulit. «Nunc te volo inire
-nova figura,» inquit, «semisupinam, et in latus
-recumbentem.» Mentulam ad ostium applicuit
-horti mei, et impetu infixit. Cum tota non subiret:
-«Rudis es,» ait, «ad hæc opera, Tullia mea; patere
-te doceri.» Respondeo a nullo potuisse melius
-hanc me artem edoceri, pergeret, me docilem
-habituram discipulam. Jubet pubem pubi conjungerem,
-mihi cunnus oscularetur proximum mentulæ
-caput, sic aditum fore facilem ad intima, modo
-altissime femur, quod ejus lateri superjeceram, tollerem.
-Obsequuta sum, et uno concussu immersit
-totam in vulvam meam, et usque coleos, mentulam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec demum dolebat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Confricatio frequens sensum omnem doloris
-obtudit. Voluit scrotum sibi molliter tenerem;
-adhibuit testibus meam manum molliter, et primoribus
-digitis utrumque compressi, et illico vivida
-vis seminis exsiliit in sentinam navis meæ, mihique
-per libidinem effluvium movit; utrique capta de
-utroque voluptas summa. Jam ad multam lucem,
-in his lusibus, processeramus, et promiserat mater
-visuram nos summo mane; dum serimus varios
-</span><span class="pageno target" id="page-58" title="58"> </span><span>sermones, dum miscemus oscula, dum inguina fovemus
-inguinibus, vox pervenit ad nos accedentis.
-«Veniat quantumlibet!» inquit Callias, «non faciet
-tamen quin amplexibus tuis exsaturem libidinem
-meam. Est constitutum mihi, voluptas mea,
-</span><span class="target" id="veredum-hunc-tuum-cunnum-ostendebat-septem-decursionibus-subigere">veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem
-decursionibus subigere.</span><span> Sex peregi: superest
-septima, quæ me ad satietatem ferat.» Ut sensit
-matrem foribus proximam, conscendit rursus, et
-cum insereret seræ clavim: «Et ego,» inquit,
-«hanc meam clavim mitto in seram tuam.» Subagitare
-cœpit et mobiles mihi nates optare. Interea
-ingressa mater, contremere miratur lectum; ego
-verbis perstrepere, et suspiriis præ pudore.—«Quid
-est quod video, nata?» inquit, «nox tibi
-tota non suffecit, nec tibi, Callia, ad fruendam
-Tulliam?—Ignosce, mater,» respondeo, «malim
-mortem, quam me visam a te in tanta turpitudine.—Felicitati
-Tulliæ meæ allaboro in ipsa
-Tullia,» subjicit Callias. Immanius concutiebat;
-tunc mater:—«Obsequere marito tuo, nata, nec te
-utique obsequii pudeat, quod officii pars est maxima
-nuptæ; abeo mox reversura: interim alacres
-explete alter alterius cupiditatem.» Egressa matre,
-Callias jubet subsultus objicere concussibus suis rapidos
-et frequentes. Jactitare nates cœpi, sursumque
-deorsumque ferri, ut facturus impetu impressionem
-abscedebat, ut faciens irruebat. Laudabat animos, mirabatur
-mobilitatem: «At ego volo,» inquam,
-«laudes in te meum amorem, qui me his commotionibus,
-</span><span class="target" id="quas-imperas-dehonestat">quas imperas, dehonestat</span><span>. Laudes obsequium
-</span><span class="pageno target" id="page-59" title="59"> </span><span>etiam ad turpia. At vero; ecce, mi Callia!
-mihi ecce defluunt libidine venæ omnes; urge
-opus!» Ille ardentius operam mihi navare:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Itque reditque viam toties...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Sed, ut si esset exhaustus in eo humoris fons, ex
-ejus nihil manabat tubo. Osculans et vellicans excitabat,
-ut properanti adessem, et cursu, quam possem
-velocissimo, deferrem ad optatam Venerem.
-Ego subsilio, crebrisve subsultibus cieo Cupidineum
-imbrem in impluvium meum, et longo post me
-intervallo pervenit ad metas. Postquam in amplexu
-meo artus fessos recreavit, exsurrexit e lecto, servisque
-vocatis induit vestes, et basio dato veniam
-petiit ignaviæ suæ. Sic loquebatur: «Condones
-mihi,» inquit, «enervatam hanc mollitiem, qui
-tam pauca itinera percurri in tam pulchro stadio.»
-Hæc cum diceret, reversa est mater, meaque cum
-matre Sole gratior apparuit Pomponia oculis meis,
-altera oculorum meorum lux. Jusculi infusis plurimis
-ovorum vitellis scutellam, illa et illa adferebant.
-Mater Calliæ, Pomponia mihi obtulit; ego hausi
-hilare. Negabat Callias se egere; exsorbuit tamen.
-Postea mater jussit requiescerem: «Nam scio,»
-inquit, «te tantum itineris hac nocte confecisse, ut
-periculum sit ne in morbum incidas, corpus tuum
-delicatum ni diligenter cures.—Septem omnino
-milliaria percurrimus,» adjicit Callias; «fessam
-esse plurimum verisimile est, quæ me toto itinere
-vexit summa celeritate.—De his postea loquemur,»
-refert Pomponia; «tu interim quiete
-</span><span class="pageno target" id="page-60" title="60"> </span><span>et somno refice fatigata membra nocturno labore.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Video, soror, in ea narratione, picturam
-omnium quæ jam virginali meo, puto, imminent.
-Sed si bene præsagit animus, quam tu tulisti, feram
-molestiora: majores etiam, quam cepisti, capiam
-voluptates. Nam inferius illud gurgustiolum minori
-mihi, quam patebat tibi, hiatu patet: eo mihi
-molestior vis inferenda; at protensiori tres digitos
-mentula, quam Calliæ sit, rem aget Caviceus: et eo
-mihi dulciores Veneris fructus, quanto altius in penetralia
-Veneris Venerem inferet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil ultra tibi optare debeam ad perfectam
-felicitatem, soror mea, quam ut faveat tibi
-Venus æque ac mihi. Nunc e lecto surgamus, dulcis
-virgo; cras surges tam pulchra fœmina, quam
-es hodie pulchra virgo: te puto ad eam pugnam,
-quæ tibi depugnanda est, satis comparatam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sum; ita me Venus amet! Imo volo constantiam
-commendari meam: sine fletu, sine clamore,
-deliberato animo omnia feram.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cave istud feceris, corculum: graviter
-ipse ferret Caviceus si tam constanter ferres; silentium
-tibi tuum probro verteretur; marito non solet
-parva fieri laudis accessio, dum virgo vim patitur,
-ex clamoribus, ex fletibus oppressæ. Dicunt esse
-eos ejulatus virginitatis, dum conciditur, pereuntis
-vocem. Quæ ex eo consequantur opiniones, tecum
-ipsa vide.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Recte mones.</span></p>
-<p class="center pnext"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps100.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons101-colloquium-quintum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-61" title="61"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons101.png" /><span> COLLOQUIUM QUINTUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="libidines">
-<span>LIBIDINES</span></p>
-<p class="center pfirst"><span>——</span></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini101.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ullia.</span><span> Nulla mihi dies gratior unquam
-fuit, quam hæc nox erit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Libero sermone confabulabimur.
-Complectar te, cognata, in
-cujus quidem amplexibus omnes mei solent sensus
-et cogitationes gratissime conquiescere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> At vero, in tuis, puto, complexibus non
-ita quievit Caviceus. Sed enim in eo, quem innumeris
-tuis illecebris excitasti, rapido motu, utrique
-quies et voluptatis cumulus summus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quæ præsagieras gaudia, inveni; ad eam
-delectationem nullo opere perveni, quæ omnium
-utique superat rerum pretium, quæ mortales inserit
-immortalibus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil vero, occlusis cubiculi nostri foribus,
-</span><span class="pageno target" id="page-62" title="62"> </span><span>quominus jucundo, quem aures jam dudum expetunt,
-cibo pascar, impedit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Intelligo, cognata: vis quam pollicita
-sum, me narrationem aggredi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scilicet, quid dulcius mihi queat accidere,
-quam participem fieri voluptatum, quibus ingurgitata
-es? Nam sermone hoc tuo partem infundes in
-animum meum, quæ nihil e cumulo tuo detrahat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vellem etiam ita et in corpus tuum fundi
-per me posse Cupidineos illos fluctus, qui cymbam
-meam ad veri boni portum per hos quindecim dies
-detulere; et ex animo loquor.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam altum, quam crassum infixit in
-navim tuam malum ad eam navigationem Caviceus!
-Quam impar tibi visa est navis tam parva arbori tam
-immensæ!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Rides sane: convenit belle mihi cum
-Caviceo. Quod perfregit mihi vallum, victori ademit
-victoriam: ecce exhaustis fugit viribus. Cum jam
-languidiorem vidit parens mea, id dedit consilii ut
-ad patruum iret; prætexit itineri officium, sed,
-verum ut fatear, cognata, jam fractæ vires vera
-causa fuere, nec me latet. Hæc, quæ mensis unius
-erit, reparabit virium robur, absentia: prudens profecto
-consilium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid hoc est? tam tenera, tam delicata,
-ad primos non periisti Cavicei concussus? Quid
-audio? Quæ tam cito talem peregeris, jam facta es
-athleta. O victricem et laureatam concham!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Abi, improba manus, quæ procaci tactu
-adulteras novam nuptam.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-63" title="63"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Patere, inepta. Quid times hoc in meo
-lecto, quem libidine et incendio imples? Ea cereos
-illos qui lucent extingui nolui mente, ut omnem
-pulchritudinis tuæ florem delibem oculis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere
-lex debet amicitiæ? Si patior ultro quæ olim a te
-pathica sum pati solita, nunquid Caviceo fecero
-injuriam?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid hi sibi cachinni?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Novum antrum hausit rimulam illam
-tuam, in qua sedebat virginitas. Quam immane
-patet! Quid objicies deinceps mihi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse
-tibi, aut velim, aut debeam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Aperi femina.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Obsequor.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam differt hæc mulieris pars a virginis
-parte! Ecce divisa cadurda: o hiatum! manum etiam
-inducere possim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Eh! eh! eh! moves me nimis ad libidinem,
-remitti me sentio, ni cesses. Vis in manu tua
-fiam adultera, quæ mori malim, quam in vetito
-hominis amplexu pollui?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Postea videbimus. Sed nunc agam quod
-ago. Quis hominum complere possit hanc fossam,
-unum præter Caviceum? Longe laxior es non solum
-quam ego, sed imo quam mulieri conveniens sit, ut
-homini conveniat non portentoso. Sum ego stricta
-præ te, quæ tandiu homines passa sum, quæ tot
-sum effusa sub congressibus, e cujus cymba partus
-</span><span class="pageno target" id="page-64" title="64"> </span><span>invectus est in vitæ portum. Timeo, cognata, ne
-quæ hunc in modum discissa es, omnibus præterea
-hominibus inutilis facta sis ad Venerem. Quod pumilio
-una in navi regia, si naviget solus, id in te
-fuerit alterius hominis mentula.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil mea interest, me modo suis semper
-voluptatibus habeat commodam Caviceus, et, ut
-nudiustertius loquebaris, ejus probe machæra conveniat
-in vaginam meam. Hoc sibi usuique suo
-perfodit stadium, non aliis. Quod mirere, cum me
-ultimum compressit, tam arcte intro aiebat sibi
-vinciri mentulam, ac si manibus premerem, et ita
-hoc compressu exsugi, ut præ voluptate se diceret
-emori.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tu vero quid?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ego spissis basiis animos dabam, et molli
-crispantium clunium motitatione opi eram ad metam
-eunti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed quam cupio, instituis a calce narrationem:
-hanc volo a capite ordiaris. Scio te hos
-per dies probe dolatam, si ex felicissimis alia fuit
-unquam. Sed nunc omnia minutissima vel momenta,
-ab hora qua nupsisti ad hanc usque diem, curioso
-refer sermone, pupula mea.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Faciam tibi satis: pruriginosa descriptione
-per aures in animum tuum stillabo voluptates,
-quas in corpus meum depluit Hymenæus.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Tuo de lecto nondum surrexeram, et jam consanguinei,
-cognati et affines Cavicei mei ad Lares nostros
-convenerant. Meministi? Ut ingressæ sumus
-paternam domum, venit obviam Caviceus alacri ore,
-</span><span class="pageno target" id="page-65" title="65"> </span><span>lætisque et micantibus oculis utrique impegit osculum,
-et ad me renidens:—«Ades, mea aurora,»
-inquit, «ades, mea felicitas. Noluit ad vos irem
-mater, hæ dedissent mihi pœnas nates» (demissa
-manu verberabat), «castigassem pigritiam. Scis te
-mihi esse Solem, non pro Sole; illucescas modo
-mihi, suum cœlo non invideam Solem.» Sub
-hæc salutantium nos turba circumvenit, mox dotales
-conscriptæ sunt tabulæ, et solemnia nuptiarum, ex
-more, peracta, et juris formulis, ut loquebantur:
-nihil ut superesset ad nuptiarum sacra, nisi victima.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Victimam appellas virginitatem tuam, sine
-cujus jucunda et læta utrique occisione nuptiarum
-sacra nec sacra sunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> His actis Caviceus egoque, domi, solutis
-concionibus, relicti sumus. Cœpit ipse rogare sua
-esse vellem; respondeo me equidem maxime velle,
-quæ jam mea non essem. Fervidissimis basiis labia
-onerabat, urgebat, ignescebat, ignem per viscera
-mea inferebat. In eo tota eram, jam apud me non
-eram. Ancilla una atque altera comites datæ lateri
-meo hærebant, avertebant autem oculos retro ut
-pudicas decebat. Tunc Caviceus: «Jube exeant hæ
-ancillæ,» inquit, «anima mea, spes mea; hoc nuptiarum
-nostrarum festo die, quid tibi mihique
-cum illis?—Absit in eam me impudentiam cadere!»
-repono, «quid de me judicares? quid
-mater, quid domesticorum familia?» Præclusit
-novis suaviis os dicenti, ac demum sensi vibrari in
-me arma virilia. Sed ecce revertitur ad nos eodem
-temporis puncto mater: «Ut habes uxorem hanc
-</span><span class="pageno target" id="page-66" title="66"> </span><span>tuam, Cavici?» inquit, «ut amas?—Efflictim,»
-ait, «et perdite amo; nihil amori meo adjicere ipse
-ne quidem Amor possit, quo ardentior fiat. Sed
-per Deos Deasque omnes nuptiarum Præsides et
-Antistites! permitte me, mater, virum esse, et quæ
-vis ut habeam uxorem tam elegantem, tam pulchram,
-permitte me virum esse.—Adde,» subjicit
-mater, «et tam teneram. Te cura tangat teneritudinis
-ejus, nam quam impar sit pugnæ quæ
-mox alterum alteri committet, annos vix quindecim
-nata, reputa, fili, cum animo tuo.» Dehinc
-moræ impatiens Caviceus:—«Mei te misereat,
-mater,» inquit, «absumi me sentio cæco incendio,
-quod sola exstinguere possit uxor mea uxoria
-medicina. Da mihi nunc fruendam; si negas,
-furaris mihi quod meum est; sis mei mihi boni
-liberalis.» Subrisit illa:—«Sed enimvero,» inquit,
-«isti libidinis tuæ impetus intempestivi sunt, non
-præstabiles affectus. Ad noctem differ, quod dilatum
-gratius fiet. Mora dulcescunt amoris fructus,
-ut reliqua meliorum tempestatum dona. Quam
-intempestivæ sint hæ preces, mi fili, ipse videris;
-vellem sane indulgere posse quod petis: nec hora,
-nec locus huic rei apta sunt. Non morabor voluptatem
-tuam, sed ad noctem usque moderare tibi.—Ah!
-mater,» reponit Caviceus, «miserere
-generi tui, sane Octavia ipsa non negat vulneri
-mederi quod impressit cordi.—Audin, tu?»
-inquit conversa ad me mater, «vis mederi huic
-morbo? vis ipsa esse medicina?»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quidni velles? nimirum sapis.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-67" title="67"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Offusus est mihi rubore vultus, qui pro
-sermone fuit; obmutui.—«Taces, nata?» inquit,
-«nam et consentis. Secede igitur tantisper, est quod
-tua refert maritum tuum monere; ingredere in id
-cubiculum interius.» Secessi passus duos tresve,
-et arrectis auribus in eo tota fui eorum quæ dicturi
-essent, ne quid me fugeret. Tunc mater ad Caviceum:
-«Nec tempus nec locum nuptiis faciendis
-apta esse dixi, fili, haud ipse negaveris: mox
-enim ex affinibus nostris, qui nobiscum accubituri
-sunt ad prandium, advenient; lecti in hoc
-cubiculo nulli. Nihilo tamen minus ecce tibi trado
-Octaviam, sed ea lege ut libidini semel tuæ pareat,
-hoc temporis momento. Proxima nocte frueris
-ejus amplexibus ad satietatem. Verum hac hora
-novi te et operam et oleum perditurum, cum non
-sit ubi eam commodo ad Venerem corporis situ
-loces. Demum parce ætati tuæ puellæ, nam dicunt
-esse te æquo membrosiorem et equo. Taurum
-paulo post, quantus ille sit, facile feret si sensim
-sine sensu assuefieri velis oneri, nec primo conatu
-disrumpi. Vi minus quam arte juvabit ramum
-illum tuum ejus in hortum adigi et inseri.» Hæc
-ridens: dehinc me vocat, et adhinnientem mihi
-videbar audire Caviceum.—«Tua non es, nata,»
-inquit, «mariti es, petiit sibi per momenta aliquot
-te tradi. Quam in omnem vitam cessit Hymen,
-nec ego nec tu negare possumus. Precibus
-acquievi, quæ tibi pro lege sunt. At volo semel
-tantum ejus obsequaris libidini: cum perfeceris,
-eripe te foras; si secus feceris, iratam me habebis.»
-</span><span class="pageno target" id="page-68" title="68"> </span><span>Promitto facturam:—«Verum,» inquit, «verte te
-in omnes quos voluerit concumbendi modos, ac
-maxime cave ne per culpam tuam tubi maritalis
-imber dispereat tibi. Ita te adsilienti præbe, ut
-qua te via petet, tuum in uterum decidat. Vide
-faxis, nata.» His dictis osculata me ad Caviceum
-duxit, et una inclusit.—«Hoc proximo in cubiculo,»
-inquit, «exspecto, Cavici, dum iter illud
-peregeris, ad quod te admittit Octavia in ipsa
-Octavia.» Secessit misso cachinno, sed momento
-reversa:—«Oblita eram,» inquit, «quod maxime
-factum oportuit...» Sed jam me sedere jusserat
-Caviceus in sella parieti affixa. Sub pedibus ad hæc
-divaricatis, elatisque femoribus, sellas supposuerat.
-Nuda eram ad umbilicum, ipseque arma virilia
-eduxerat. Ut vidit mater:—«Ingeniosa res est
-amor,» inquit; «quam accommodus hic situs ad
-Venerem!» Fugit retro Caviceus mentula minitante;
-respexit mater:—«O monstrum!» inquit,
-«sed forti esto animo, nata. Bene erit, si bona uti
-volueris opera tua.» Exscenderam e sella, meque
-ad honestatem composueram.—«Nolo,» inquit
-mater, «ex collisione vestium tuarum, quid hoc
-mane de te sit factum, convivæ nostri conjiciant.»
-Resolvit vestem, relictoque mihi in ima corporis
-mei antica posticaque parte interiori indusio:
-«Nunc,» inquit, «sed memor jussi mei, admitte
-virum tuum.» Iterum impressit osculum mihi, et
-aperto itidem mihi sinu:—«Quid condis papillas
-has tuas sororiantes? nunquid merentur Cavicei
-oculos et oscula?» Et ad Caviceum conversa:—«Ecce,»
-</span><span class="pageno target" id="page-69" title="69"> </span><span>ait, «aperta est arena tibi, Cavici;
-adesto, athleta fortissime.» Post abiit. Lætus
-festinusque accurrit Caviceus, mihi indusium tollit,
-manumque procacem parti meæ admovet; dehinc
-sedere jubet, ut sedebam, utroque ponit sub pede
-sellam, ita ut cruribus altius sublatis, horti porta ad
-speratos impetus obversa pateret tota. Dexteram
-tamen subtus nates insinuavit, paulo magis admovit
-me ad se.—«Nunc vero porrigis, hera mea,»
-inquit, «quod me ad veram ducat felicitatis
-metam.» Læva sustinebat hastæ pondus; tunc
-procubuit in me.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agedum, quid tu interea?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec negabam, nec ultro dabam. Alterum
-stupidæ foret, petulantis alterum. Applicuit arietem
-foribus meis; in rimam priorem, cujus labra
-diducebat digitis, inseruit mutonis caput. Hic vero
-hæsit, nec ultra quidquam conatus est:—«Octavia
-mea dulcissima,» inquit, «complectere me,
-dextrum femur tuum subleva, et in lumbos meos
-mitte.—Non intelligo quid velis,» inquam,
-«quid moliris? te mei pietas capiat!» Sub hæc
-femur ipse meum subdita manu superinjicit in lumbos
-suos, situ quo voluerat. Demum adigit in Venereum
-scopum mentulam, et principio quidem impellit
-levi concussione, mox fortiori, ac postremum
-eo nisu, ut summum mihi non dubitarem imminere
-periculum. Rigida ea erat ac si cornea; igitur, cum
-minima loci capacitas negaret ingressum, et in
-intima viam quæreret sibi, et faceret, caligas demisit
-in pedes, et nudus, ut nuda eram, cominus verberare
-</span><span class="pageno target" id="page-70" title="70"> </span><span>cœpit vehementer valli mei crepidinem. Tanta
-vi ruebat, et cuneo illo diffindebat me, ut lacerari
-me exclamarem. Paululum requievit ab opere:—«Sile,
-amabo, corculum,» inquit, «ita hæc res
-agitur: obdura immota.» Iterum subter clunes
-manum misit, promovitque ad se, quæ videbar in
-fugam converti. Nec mora: crebris concussibus ita
-me fatigavit, ut fere animo deficerem. Rapido post
-impetu hastam impulit, summusque mucro hæsit
-in summo ulcere; clamorem tollo, quem audivit
-mater; festina accurrit.—«Heus tu, Cavici,»
-inquit, «oblitus es pollicitum esse mihi hanc tuam
-palæstram, quam indulsi tibi, ludum fore, non
-pugnam?» Cum hæc loqueretur, in sudorem defluxit
-Venereum Caviceus. Sensi me imbre fervido
-irrigari; at, ut primum colliquescebat, eo rapidius
-agebat se, et humor ille viscidus favebat conatui, ut
-qui contum oleo liniat. Me igitur duos tresve digitos
-perfodit, eamque seminis copiam plenis laticibus
-fudit, ut intra viscera mea penetraret, pubemque
-mihi postea complueret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tu interea eras</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>...fatui puella cunni?</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>nihil movebaris, nec similiter resoluta es?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fatebor, mea Tullia, tunc primum percepi
-quid sit Venus. Nec omnino tamen exploratas
-habui omnes harum voluptatum dulcedines. Cum
-jam deficeret Caviceus, incessit me quasi micturientis
-pruriens libido; tum et ipsa retro clunes
-tollo, et illico sensi magna cum voluptate excerni
-</span><span class="pageno target" id="page-71" title="71"> </span><span>ex me nescio quid, quod mirabiliter me ea in parte
-demulcebat. Conniventes mihi oculi, crebri anhelitus,
-vultus mihi ignescere, totum corpus dilabi.
-«Ah! ah! ah! deficio, Cavici,» exclamo, «siste
-fugientem animam, desiste ab hac re, quæ tam
-jucunde enecat!—Euge, Octavia,» inquit,
-«huic voluptati omnes spiritus adverte, ejice fortiter
-ex te, quod titillat tam suaviter sensus.»
-Interea nervum, qui jam elanguebat, demisso intra
-crura mea capite, sustulit læva manu, et iterum
-intrusit in ostium meum. Hic demum tactus novos
-in his locis ignes excitavit. Copiosa ex me titillantis
-fluit liquoris pluvia, ut mictus potius videretur
-quam ejectio seminis e locis. Hoc si temporis momento
-parata fuissent ad pugnam Cavicei arma, per
-Venerem! gaudio et voluptate ebria irritassem ultro
-in me ipsa ego. Tam cito curriculum illud a Caviceo
-piguit esse confectum in stadii mei ora, nec in ipso
-stadio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ita belle, ita ad vivum rem depingis, ut
-me, etiam si sim silicernium, movere possis. Osculare
-me. Vis Lampridium? Sed non vis. Rapis me
-in furorem; quid velim, quid nolim, nescio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid tibi enim mihique cum Lampridio?
-Quid vis me velle? quid nolle vis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Insanio, perdix mea, turturilla mea...
-Eh! eh! mihi tuam manum commoda.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Do propriam, non commodo. Quid
-postea?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Mea mitte intra femina; expansa vola
-Veneris aggerem occupa, prehende belli intestini
-</span><span class="pageno target" id="page-72" title="72"> </span><span>sedem, immitte digitum; mihi vero sis pro marito.
-Insili in me, subige, subagita. Pulchre omnia!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etenim si tibi essem quod Caviceus
-mihi! Sed quid umbra ad corpus? Ut admoves
-pubem pubi! ut committis cunnum cunno! ut hæret
-pectus pectori!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Diffluo, diffluo... O Lampridi!.. Octavia!...
-Ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O te libidinosam! Tibi rivus manat e
-lumbis, e quo vix puellulus Amor enatare possit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Permitte tantisper requiescere ab hac rabie,
-nam Veneris profluvium rabies est. Sedata tandem
-hæc est mihi tempestas, reddita membris malacia.
-Redi ad Caviceum, quem in pugnatione arcis tuæ
-reliquisti sudore fluentem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Pergam dicere. Verum de Lampridio
-quid cogitabas? Quid dicebas, æstu furens impotenti?
-Cur potius non invocabas ad opem operisque
-partem Calliam tuum, quem amas, qui te deperit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scies: communicabo tecum secretissimas
-meas cogitationes, lusus, delicias, gaudia. In partem
-bonorum vocabo te, omnia inter nos dividentur.
-Memineris somnii, quo qualis vitæ tuæ cursus in
-conjugio futurus sit, præsagire debuisti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dividere et dividi, tu me docuisti verbum
-esse in rebus Venereis salacissimi sensus: et vis
-inter nos omnia dividi? avertat omen Venus!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te insulsam! divideris mecum, ego
-tecum, divisorem habebimus probum; omnia sic
-inter nos bona, quasi judicio Veneris Erciscundæ,
-nostra dividentur. O lusus, o risus, o illecebrosas
-</span><span class="pageno target" id="page-73" title="73"> </span><span>procacitates! Sed quid obtrectas, nugatrix? Sequere
-narrationis tuæ filum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Gerræ, gerræ! Scilicet, seria petis, o
-fœminam gravem et probam? Revocas me ad sermonem,
-hac tua philosophia, moribus hisce tuis
-dignum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hoc tuum est delicium. Sed agedum, fac
-quod facturam te dicis, nec facis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etsi lapsus in paralysim Cavicei nervus
-peteret summisso capite inducias, minabatur tamen
-mole et pondere terribilis. Spumas ore agebat, et
-suo meoque tactus et madidus rore, identidem
-meam concham osculabatur. Perfecisse me cognovi,
-placatis meas libidinis fluctibus. Igitur liberior et
-audacior facta: «Quid ulterius petis,» inquam,
-«a me, o Domine? obsequuta sum, et me fatigat
-patientiæ meæ imago. Nihil superest quod præterea
-optes: sine abeam.» Amplexabatur altero
-me brachio, altera vero manu vulvam spurcitiis ejus
-meisque turpem tractabat, identidem offerebat arrepto
-fascino, non amplius arrecto. Sed ab ejus me
-tandem expedivi amplexibus, et dum fugienti repugno,
-sellam pede offendi, quæ in pavimentum
-dejecta, non mediocrem edidit strepitum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tunc supervenit mater tua, hoc velut
-classico finiti prælii admonita, et ad lauream tuam
-vocata.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dicis. «Non queretur mater nos collusisse
-sicca Venere,» dicebat Caviceus.—«Scio,»
-reponit mater, «te nobilem esse palæstritam:
-sed vereor, ut prædixi, ne sicut operam
-</span><span class="pageno target" id="page-74" title="74"> </span><span>ita et oleum perdideris. Num bonæ fidei homo
-es? Virginem reddis quam virginem commodavi?»
-Ingressam vero esse non perceperam, nec item Caviceus,
-cui nuda adhuc propendebat ante oculos
-meos mentula.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Haud fugit ad aspectum mater, nam</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Recta veniunt, videntque magnam</span></div>
-<div class="line"><span>Matronæ quoque mentulam libenter.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Puto equidem, his de nostris rebus
-subodorata est muliebris curiositatis conjectura, aut
-etiam ipsa vidit oculis minutissima quæque.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vel quæ sanctiores et castiores, curiosæ
-sumus omnes harum ineptiarum. Mater mea prima
-nuptiarum mearum ætate, eaque aurea (sic diem voco
-qui nocti beatæ illi successit), nihil dulcius antiquiusve
-habuit, quam ut sibi quæcunque passa
-essem, enarrarem; et, injectis ad collum ulnis,
-dum dicerem, oscula figebat ori meo, quæ vix
-Lampridii vincant suavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Eandem de mea audies dementiam. Effugit
-in alterum Caviceus cubiculum (ad Caviceum
-redeo), sublato manu una subligaculo, quod ad
-pedes defluxerat; post januam occlusit mater:—«At
-tu,» inquit, «ut lusisti, nata, ut maritum
-experta es?» Amplexu arctissimo fovebat hæc
-locuta, osculis premebat.—«Absit a te pudor
-omnis, nata, puta tibi dicta quæ mihi dixeris, in
-matre sociam habes ad hæc Hymenæi sacra.
-Loquere.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dicenti ardebant oculi, venæ turgebant,
-</span><span class="pageno target" id="page-75" title="75"> </span><span>hiscebat concha, per Venerem meam! Diffluebat
-ultro remissa. Nec miror: nam id ætatis nonum atque
-vigesimum annum vix attigit. Anno nupsit decimo
-tertio; in has te vitæ auras, felici partu, mea Octavia,
-edidit ineunte decimo quarto. O quali incensa
-æstuabat pruritu!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Principio nihil respondebam; post, cum
-cœpit inquirere curiosius:—«Quid quæris,
-mater?» repono; «obsecuta sum tibi et Caviceo:
-tibi, nam debebam; Caviceo, nam jussisti.—At
-ne suspicetur quis has vestras nequitias, emittam,»
-inquit, «Caviceum ex domo.—Jube vero in
-inferius conclave descendere, non excedere
-domo,» inquam; «id multo erit honestius, quam
-si exegeris e tectis ut extraneum, qui tuus quia
-tua sum, et quia meus est.» Illico ad eum abiit.—«Sede
-interim,» ait, «dum redeo.» Demisso
-ad inferius conclave Caviceo, regreditur; tunc:—«Libere
-loquere, nata, puella es, ætate non infans,
-et jam ingenio matrem familias præstare debes.
-Mulier ego et tu sumus; hoc in quod vocata es
-uxoris munus, bonæ mentis fons est equidem
-nobis certissimus; officii nuptialis provincia quædam
-velut regio est judicii et mentis, in qua
-turpe est deficere nos judicio et mente, cujuscunque
-ætatis simus. Ut bona gaudia mariti in
-corpora nostra, sic bonam mentem in animos
-eodem tubo, egregii artifices, infundunt.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quis dubitet? et ipsa satis es amplo documento,
-quæ ante hos dies etiam fandi rudis, hodie
-</span><span class="pageno target" id="page-76" title="76"> </span><span>tam apte, ingeniose et comiter omnia et agis et
-loqueris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vix apud nos velut in una sede moratur
-virginitas et bona mens, duæ pretiosissimæ vitæ
-res. Qui aperit nobis vulvam, aperit et delitescentem
-mentem, virilis contus. Forte in hoc, dum
-nascimur, loco detrusam, mox impulsibus concussibusve
-suis ex hac infima sede ad superiora agunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Belle dictum, ah! ah! ah! si quæ tibi
-excussit virginitatem mentula, mentem incussit. Ideo
-huic nervo affictum mentulæ nomen, quod impressa
-sit illi facultas a Natura, creandæ in nobis bonæ
-mentis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Igitur audacior adhortatione matris facta:—«Non
-alia sum,» inquam, «mater, ac eram
-ante horam, nisi quod conspurcavit misere Caviceus.—Rapidum
-Cavicei telum vulnus tuum»
-(vulvam ostendebat) «non hausit?—Subire non
-potuit, mater, præ crassitudine,» inquam, «nec
-ferre ego crudos impetus; igitur erupi in clamorem,
-discerpi me, cum dire peteret, sentiebam.—Nec
-tamen intro vallum tuum pervasit, aggeremque
-perrupit?» subjicit.—«Non potuit,» inquam,
-«nam cito in humorem furor ille impotens
-resolutus est.—Age, ostende,» inquit, «indusium
-tuum.—Ecce, mater,» aio. Ut vidit abundanti
-imbre conspersum, exclamat:—«O filia!
-quid video, quam divitem et inexhaustum libidinis
-fontem habet Caviceus! O te lætam et fortunatam,
-si hæc seminis copia uterum tuum intimum irrigasset!
-Hæres fingi ex eo nobis potuit robustior
-</span><span class="pageno target" id="page-77" title="77"> </span><span>Hercule. Nunc,» inquit, «nuda corpus, nam id
-volo a tam pulchro corpore abjici tam spurcum
-indusium.» Quid plura? Sumpto alio vestem
-indui, eaque arte et diligentia capillos et vestimenta
-mater emendavit, ut nihil præterea addi ad cultum
-ac honestatem posset.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Num indusium condidit quod deposueras?
-Num lustravit oculis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Superstitiosa curiositate expandit. Ego
-vero erubescebam ad rem.—«Inundationem passa
-es, filia,» dicebat, «non levem alluvionem: sed
-apparent nullæ virginitatis læsæ lacrymæ, quid
-clamabas? Dum conciditur virginitas, sanguineæ
-ex ejus cæde stillant guttæ, quæ pereunti pro
-lacrymis sunt. Intelligo, pulsata tantum fuit, non
-vulnerata. Hac nocte se res meliori successu habebit.
-Sed ad id muliebris patientiæ stipendium,
-quod cœpisti mereri, probe te video comparatam.»
-Demum indusium armario condidit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> De convivio, cui et assedi, nihil habes
-dicere quod nesciam. Felicis noctis illius, quæ subsecuta
-est, expone lusus et procacitates.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Mei, Ecastor! conveniendi ad noctem
-usque Caviceo facultas nulla fuit, ita consanguineæ
-affinesque e virginum numero adhæserunt mihi,
-lateri affixæ. Raptim semel suavium tulit inquietæ,
-Dii boni! quam suave! Nobis alia omnis præclusa
-erat ad plenam voluptatem spes et via.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Licere amantibus die quod cupiunt, nocturnæ
-vetant amoris religiones. Sua sunt nocti dona,
-quæ solem videre non juvat.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-78" title="78"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Moriente die vivere cœpimus; mox solutis
-hominum fœminarumque importunis concionibus,
-relicti soli alter in alterius cupiditate emoriebamur.
-Tu ac Pomponia aderas; tandem utrumque
-manibus prehensum duxit mater in genialem thalamum:
-«Hac satis hactenus die laboris tulistis et
-inquietudinis,» inquit, «reficite animos quiete et
-corpora somno.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Ite, agite, o juvenes, pariter sudate medullis</span></div>
-<div class="line"><span>Omnibus inter vos: non murmura vestra columbæ,</span></div>
-<div class="line"><span>Brachia non hederæ, nec vincant oscula conchæ!</span></div>
-<div class="line"><span>Ludite, sed vigiles nolite extinguere lychnos:</span></div>
-<div class="line"><span>Omnia nocte vident, nil cras meminere lucernæ.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Me paulo ante accerserat in cubiculum
-mater, in quo delibata et imminuta virginitas mea.
-Hic, reclusa aurea pyxide, odor suavissimus nares
-nostras afflavit, aeraque implevit. «Revolve, nata,»
-inquit, «ad umbilicum vestem, indusiumque.»
-Obtempero. Nudam videns subrisit: «Es vere pulchra,
-nata,» subjicit, «et Caviceo digna. Sed hoc
-suaveolenti unguine facies, ut opera sua minori
-tuoque labore fere nullo maxime commisceatur
-tecum. Tuam inunge tibi partem, nullo meliori
-pacto poteris tuis defungi partibus.» Immitto in
-pyxidem duos digitos et multo fluentes unguine ad
-vulvæ refero monticulum.—«Nec vero,» ait, «sic
-facto opus fuit: intro est mittendum, non ad
-pubem, circum circa, ut facis, effundendum.»
-Mox ipsa extimam intimamque inunxit rimam,
-</span><span class="pageno target" id="page-79" title="79"> </span><span>digitis quam altissime potuit insertis.—«Te multo
-junior eram, cum nupsi,» inquit, «quam nunc
-es; si hoc me medicamento Veneri aptiorem non
-reddidisset matertera, quam per ætatem eram, patrem
-sane tuum vix passa essem, quem tamen
-absque summo dolore tuli.» Rem mirabilem!
-cognata, illico insana prurigo vulvam incendit; et
-tam ardens me invasit Veneris libido, ut vix temperarim
-mihi quin maritum ultro adirem, ipsa concubitum
-peterem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Frequentior est hic usus sub hoc cœlo,
-cum teneriores fruendæ dantur suis viris virgines.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid plura? Tu me in lecto collocasti,
-et, ut loquuta es, ultimum morienti virginitati vale
-dixisti. Cum se vidit solum Caviceus, diligenter
-occlusit cubiculi fores, meas aperturus; omnesque,
-ne quis abditus lateret, lustravit angulos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hic ludus testes odit, qui tamen sine testibus
-non agitur:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Magnis testibus ista res agetur...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et vere acta est. Audierat Caviceus, cum
-diceret mater num mihi vehementer timerem, respondisse
-hunc marito meo injuriosum fore timorem,
-et cum subjiceret, si vellem, rogaturam Caviceum
-me humanius haberet, etiam reposuisse omnem mihi
-dolorem voluptati futurum, e quo illi voluptas nasceretur.
-Procurrit ad me, et injectis collo brachiis,
-pronus: «Quales,» inquit, «agam tibi gratias,
-hera mea, pro tanto munere? vis absque conditione
-</span><span class="pageno target" id="page-80" title="80"> </span><span>tradi mihi, nec frustra erit tibi hæc confidentia;
-nihil ultra acturum me recipio, cui non
-consenseris. Sed, ut te novi, consenties felicitati
-meæ.—Sane,» inquam, «nam qui viribus tuis
-amorique meo possim pugnare?» Vestimenta jam
-deposuerat servorum ope, solaque femoralia linea
-supererant. Sine mora depositis, abjectoque etiam
-indusio, nudus prosilit in lectum. Arctissimo me
-ligat complexu nudam, et spississimis basiis præludit
-proximo certamini. Mammas, uterum, crura, clunes,
-libidinosis prostituit manibus; omnia pererrat membra
-fervidus, et miratur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed utilissimam nuptiis partem præterierat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ultimum aggressus est eam. Ad suavem
-quem exspirabat odorem: «Non hæc tua lætissima
-specus exhalat mephitim,» inquit, «nec mirum,
-quæ tot bona continet bene olere. Rosea tota es
-et myrtea. Sed scio,» inquit, «mollire viam
-mihi in hoc gaudii tui meique campo, in animo
-habuit mater, et ego artem arte juvabo. Hoc
-tuam modo diffisurus sum conto partem» (mentulam
-ostendebat, rectam, crassam, longam): «ut
-facilius se penetret in venam hanc, cum impulero,
-etiam unguento mulcebo quod paravi.» Unxit,
-et intentans delibutam: «Nunc, domina,» inquit,
-«compone te ad Cupidineos hos insultus.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ferant opem Virginensis Dea, Subigus
-Deus, Dea Prema, Deaque Pertunda, amica novis
-nuptiis numina!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Unus pro omnibus fuit Caviceus.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-81" title="81"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Hi ad genialem lectum Hymenæi conveniebant
-jussu indigetes. Cum Paranymphi discessissent,
-novam nuptam ope sua ad fortem et invictam
-</span><span class="target" id="patientiam-comparabant-aderat-virginensis-marito">patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito</span><span>
-solventi zonam nuptæ Herculeo obstrictam nodo;
-Subigus, cum soluta zona in apertum corporis campum
-pugnaturus conscenderet; Prema, cum uxorem
-comprimeret, faciebat ea ne se subduceret; et Pertunda
-ut se pertundi et pilo transfigi pateretur, nec,
-cum diffindi sentiret sibi tenerum corpus, pilum
-excuteret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Conatus facile omnes meos elusisset robustus,
-vegetus, quem quartus supra vigesimum
-annus ad hanc pugnam faciebat novum Herculem.
-Ipse me quo situ voluit, ad eam rem componit; non
-reluctantem manu resupinam altera statuit, altera
-aperuit femina. Post se invergit in me, et intra divaricata
-crura pronum conjicit. Novum hoc me terruit
-pondus: «Animo,» ait, «firma sis, et immota
-corpore, hera mea.—Non commovebor,» inquam,
-«sed amabo...» Sermonem interrupit
-cruda sævitia, nam eodem temporis momento,
-adactam summa vi mentulam in vulvam impulerat.
-Hæc dehiscens sponte summum voraverat caput;
-toto post suo pondere irruit, et obsistentem loci
-compagem cœpit solvere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scilicet:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Irritat virtutem animi, confringere ut arcta</span></div>
-<div class="line"><span>Naturæ primus portarum claustra potessit.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Discerpebatur misere infelix vulva; manum
-</span><span class="pageno target" id="page-82" title="82"> </span><span>meam, interprete dolore, in auxilium rogabat
-mitti; missaque est ab impatientia mea. Amplius
-tenere vocem non potui, infixamque visceribus hastam
-e vulnere conata sum trahere. At osculatus me
-Caviceus:—«Flecti me non sinam, anima mea,»
-inquit; «averte manum illam tuam turbatricem:
-minimum tibi mihique laboris ad perfectum opus
-superest.» Interim sustinebam impetum, manuque
-injecta, ne ultra proriperet se mentula, impediebam;
-sed illico: «Hei! hei! corculum!» ait,
-«preme mihi hunc nervum quem tenes, liga arctis
-digitorum vinculis.» Comprimo vehementer, et
-eodem temporis momento depluit ros fervidus in
-hortum meum, nam media omnino mentulæ pars
-me implebat. Nec propterea subagitabat me, ut
-antea: ab omni se motu abstinebat, et semen profudit
-ita in campum meum, ut ne gutta quidem, aut
-stilla, ex viæ regiæ recta regione errarit. Sub hoc
-elanguere in manu et in vulva salax cauda cœpit.
-Madida, spumosa, veternosa versa est in fugam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Lucebant tunc cerei in cubiculo vestro?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ac si dies nobis luceret, ita liquido omnia
-patebant. «Perfeci, Dea mea,» inquit Caviceus;
-«quo vero voluptatis me beasti cumulo! nunc autem
-tantisper quiescamus ambo, alter in alterius amplexu.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tibi autem, cognata, voluptatis nullus fuerat
-sensus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Audi rem ineptam: ubi exscendit Caviceus,
-me cepit furiosæ libidinis æstus, ego eum
-amplecti, osculis petere, suspiriis excitare; ille mihi
-</span><span class="pageno target" id="page-83" title="83"> </span><span>et suavia dare, et labia ima vellicare, et digitis in
-pube et in cadurdis ludere. Subito emitti sentio ex
-venis meis deliciosum profluvium, ac cum eo
-humore, quo me proluerat, e claustris uteri magno
-se impetu projecit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sic flumina quædam ex fonte suo, et originis
-capite, ingenti ferri dicuntur rapiditate.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Excepit vero hos rivos læva vola Caviceus;
-qui ad rem hanc inopinam:—«Ego te
-citius, anima mea, ad libidinis perveneram metas.»
-Ego velut siderata obmutescere præ pudore, sed
-manum dimoverat ex eo loco quem hæc Veneris
-spuma inquinabat.—«Non opinabar te id ætatis,»
-inquit, «esse Veneri tam aptam. Aliæ in primis
-congressibus puellæ ne minima quidem tanguntur
-oblectationis gutta, tu pleno alveo in voluptate
-natas. Bene est, mea voluptas, bene est.» Cum
-hæc diceret, eo refert iterum lævam:—«Papæ!»
-inquit, «profluvium Veneris id non est, sed diluvium;
-quæ tibi vasa in utero latent, quæ tam
-copiosum potuerint imbrem continere?» Ego ad
-hæc:—«Tuus est hic humor, non meus. Effunditur
-quem intro profudisti: qui egressum negare
-potui e vasculo meo tam horribiliter diffisso?—Quidquid
-vero id sit, anima mea,» inquit, «gaudeo
-vehementer te his gaudiis esse ad satietatem impletam,
-loquere libere.—Ita est,» inquam;
-«quod intulisti dum pulsas, id omne malum egregie
-gaudiis compensasti. Jam hodie mane umbra me
-quædam attigerat incredibilis voluptatis, sed nihil
-matutina illa Venus ad nocturnam hanc.» Interea
-</span><span class="pageno target" id="page-84" title="84"> </span><span>hunc viscum detersi e corpore, ut potui, ad superinjectum
-linteum, nam sudarium mater oblita erat
-pulvino subdere.—«Nunc vero,» inquit Caviceus,
-«alacri esto animo. Volo te in omnes transire
-voluptatis meæ gustus, et quidquid libidini placuerit
-meæ, etiam tibi placere.» Petulantis aio esse
-mulieris sub viro subagitanti subare, et commoveri.—«Nolo
-te,» inquit, «motitare clunes, et mutuis
-motibus meis respondere; imo nolo te crura
-tollere nec ambo simul, nec alterum alterumve,
-cum super te conscendero. Sed hæc sunt quæ
-volo: primum divarices et aperias, quam aptissime
-poteris, femina. Vulvam ostentes
-mentulæ figendam, et eo corporis situ non mutato
-ad finem usque libidinem perduci meam patiaris.
-Sunt et alia de quibus alia te nocte faciam certiorem.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Suus cuique maritus mulieri est legislator:
-cuique marito sui sunt mores, et cupidines,
-eoque mulier præstabiliori utitur fato, quo mariti
-mores diligentiori studio in suos transfuderit. Proba
-demum ea est mulier, quæ libidinem suam in mariti
-libidine quæsierit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «Intumescit mihi nervus,» inquit, osculumque
-dedit in latus recumbenti, papillas molli
-tactu pressit, concham adhuc roscidam tractavit, mox
-lævam manum meam mentulæ admovit. Rogavit
-caperem; cepi. Dein me jubet componi ad congressum;
-obsequor. Conscendit subito, et mentulam
-applicat ostio: nulla mora, subiit gurgustiolum id
-meum rigidus hospes; sed, hausta media parte, ad
-</span><span class="pageno target" id="page-85" title="85"> </span><span>quinque pollices altos hæsit.—«Nunc,» inquit,
-«volo, hera mea, numeres omnes concussiones
-meas. Vide ne pecces in numero.—Cavebo,»
-inquam, «et morem geram.» Tunc altius impressit
-mentulam: dum vero concussionum numerum
-duco, et in ea re figo cogitationem, impetu fregit
-ostium, et in adyta Veneris irrupit, ad coleos usque,
-fulminea mentula. Me acerrimus dolor coegit ad
-ejulationem, injunctique muneris in hac perturbatione
-tulit oblivionem.—«Me necas, Cavici, me necas!»
-exclamo; «parce miseræ.—Jam tibi res acta est,»
-inquit, «ecce me totum, quam longus, quam crassus
-sum, voluptas mea, vorasti.—Absiste paululum,»
-inquam, «recede, educe gladii cruenti
-partem.—Imo altius abdam si possum,» reponit,
-et dicto citius iterum furiose irruit, et ita pubem
-pubi conjunxit, ut se in me penetrare velle totum
-videretur. Tollo tunc vocem:—«Non sentis,»
-dicebam, «pulsas uteri mei imum fundum? Jam
-necas, abscede; totum gladium hunc tuum noli
-immergere in corpus meum!» Recessit ut rogabam,
-et cum mediam traxisset machæram ex
-vulnere:—«Quid? dulcis uxor?» infit, «anchora
-tetigi abyssi fundum?» Mox sensim sine
-sensu cœpit denuo immittere.—«Adverte,»
-inquit, «cum primum intro pulsari te senties, libere
-vocem mitte, abscedam illico. Nam equidem
-libido est frui bonis tuis, sed hæc me non tenet
-dementia ut cupiditatem meam velim in sævitiam
-mutari.» Inducit ad hæc altius mentulam, et cum
-urgeret:—«Siste,» inquam; «carum sed dirum
-</span><span class="pageno target" id="page-86" title="86"> </span><span>vulnus infixo mucrone infligis.» Retraxit iterum:
-«Fugit,» adjicio, «cum telo tuo ex hoc vulnere
-dolor omnis; profundius, amabo, ne impellas.»
-Pubi autem meæ et vulvæ quatuor omnino pollices
-latos superexstabat virile pilum.—«Novi nunc
-quantam mentulæ meæ partem impune possis
-excipere. Modo tres pollices superemineat, nullus
-tibi nocere poterit impetus meus. Accommoda
-igitur mihi manum, et ut ipsa tibi mihique sit
-quædam cunni tui accessio. Nam, et nescis,
-totum venustæ, ut tu es, puellæ, corpus cunnus
-unus est.» Facio, ut fieri cupiebat: insinuo in
-eam partem manum; et stricto digitorum complexu
-arreptam mentulam comprimo. Novas sane concussiones
-integrat, ac post decimam resolutus est,
-meque levi movit titillatione dum seminis rivos
-meam effundit in paludem. Nihil præterea; nam
-ejeci nihil.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ingenua sane et festiva pascis aures meas
-narratione. Quot vero in hac secunda coitione numerasti
-concussus, quot tulisti?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Viginti sane antequam turbaretur numeri
-ratio; post vero, ut audis, decem. Sed dum exclamo,
-dum excrucior, dum interfici me queror, alii
-etiam plures, multo vehementiores, dati fuerunt.
-Ipsa de eorum numero judica.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agedum. Ut reliqua nocte lusisti?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Toto projectus pectore pectori meo hærebat
-et incumbebat. Gaudebat adhuc exsugi sibi mentulam;
-alligatus adhuc brachiorum niveis, ut loqui
-solet, vinculis, me basiis atterebat, cum proximum
-</span><span class="pageno target" id="page-87" title="87"> </span><span>cubili nostro ostiolum aperiri audimus, et eodem
-momento ad spondam lecti apparuit mater. Nam tu
-abieras, cognata.—«Hem! puto vos,» inquit, «in
-medio amplexu exspirasse.» Mittit se ad latus
-meum Caviceus, et offusa ego pudore:—«Ignosce,
-mater,» inquam. «Hei mihi! quam crudeli et inquieto
-me homini dedisti!—Macte animo, nata,»
-inquit, «pensi officiique tui est quodcunque passa
-fueris. His tibi molestiis creantur dulcia nuptiarum.»
-Tunc, conversa ad Caviceum:—«Virginem
-an uxorem perfectam habes tecum, fili?»—Me
-generum habes,» reponit, «et ego uxorem;»
-et osculum mihi dedit.—«Bene est,»
-inquit mater, et similiter Caviceo osculum tulit.</span><span class="target" id="nunc-meum-agnosco">—«Nunc
-meum agnosco,»</span><span> inquit, «qui in mea virgine
-viriliter lusit.» Mox utrique obtulit potionem
-qua reficeremus vires, nec multo post abiit, exstinctis
-qui ad interiorem lecti spondam lucebant cereis.
-Postquam abiit, alligavit me novis amplexibus Caviceus,
-et aliquot post sermones, quibus me voluit
-rerum, quas a me aut evitari, aut servari cuperet,
-fieri certiorem, in longum dilapsi uterque somnum
-sumus. In primis dixit mirum in modum odio habere
-fœminei corporis in Veneris palæstris jactationes.
-Adjecit et alia, quæ non sunt hujus, puto, narrationis.
-Illucebat jam dies cum, suscitata a somno,
-cœpi dormientis Cavicei corpus curiosis lustrare
-oculis. Fateor, cognata, nihil exactius, nihil inter
-homines pulchrius finxit Natura rerum parens. Jacebat
-supinus, pectus candidum, plenum, brachia
-longa, rotunda; venter modice assurgens, femora
-</span><span class="pageno target" id="page-88" title="88"> </span><span>crassa, robusta; tibiæ nec nimium graciles, rursus
-nec nimium magnæ; cutis alba, nitida, sine rugis,
-sine mendis. Statuam marmoream dixisses.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Fugit diligentem illam tuam curiositatem
-medius Cavicei nervus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etiam in quiete timendus, et media in
-pace minax; quamvis attonito similis. Dum contemplor,
-credidi novos in eum spiritus ex oculis
-meis transiisse et immissos esse. Quasi a domina
-sua se videri sentiret, commoveri cœpit, et caput
-attollere; somnum Caviceo abrupit. Finxi ego altum
-soporem, et conversus ad me Caviceus:—«Dormis,
-domina?» inquit.—«Cur tu vero,» refero,
-«solvis mihi tam placidam quietem?—Putabam,»
-reponit, «cum diem vidi, jam vigilem esse, quæ sol
-meus es.» Osculum dat, papillas tractat, uterum,
-et potiorem uteri partem, amatam concham prehendit.
-Conscendit, fissuræ meæ rigidum admovet contum.</span><span class="target" id="memor-ero-promissi">—«Memor
-ero promissi,»</span><span> ait, «ne trepides.
-Si altius impulero quam ferre poteris, mone.»
-Tunc in sulcum impressit mentulam, ad id viæ
-intervallum quod doloris voluptatisque noverat esse
-mihi confinium. In hoc ultimo hujus noctis labore
-me diu permoluit, ac innumeris inflammata concussibus
-ad libidinem, urentique correpta pruritu, non
-potui continere me quin nates aliquantulum attollerem.
-Tunc quanto potuit impetu machæram immersit
-ad usque capulum, nec, ut antea, dolebat;
-tamen gemitum misi, et, adveniente libidinis œstro,
-largo proluit plagam, quam intulerat, balsamo.
-Ex me majorem hactenus se fassus est non cepisse
-</span><span class="pageno target" id="page-89" title="89"> </span><span>voluptatem. Sic ea nox transacta fuit nobis. Et post
-brevem collocutionem invasit gratissimus somnus,
-qui nos ad altam diem tenuit. Quid cætera referam,
-quæ scis, quæ novisti, et quorum etiam magna
-pars fuisti?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> At vero ignavum habes cursorem, qui una
-nocte solida ad tertium tantum pervenerit milliare.
-Sed molles fluxique omnes sunt plerique quibus
-appendit inguinum pondus Natura ultra communem
-hominum modum. Etenim sunt nuptiæ sexui nostro
-præstantissimum bonum: nam est infesta omnis et
-ignominiosa Venus quam Hymenæi lex non honestat.
-At citra Venerem beata vita nulla est. Sed felicitatis
-nostræ nobis sumus artifices omnes nuptæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Miror, cum res sit tam dulcis Venus, non
-calere eo semper igne homines. Nam ad carpendos
-vitæ hos fructus promptiores multo sumus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scilicet ex tua salacitate Caviceique frigiditate
-præjudicium capis. Amas in tuo nido pippire
-passerem Catulli. Ex materno sanguine fictam, nihil
-mirum maternis incendi caloribus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quod matris famam oneret nihil audivi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Aliquot annis ætate provectior, suis ita
-infecerat nequitiis Lucretiam, Victoriam, et me, ut
-nobis nihil esset libidinosius. Novem aut decem
-annos natæ eramus omnes. Sempronia vero mater
-tua jam duodecimum attigerat. Victoriæ, quam
-deperibat id ætatulæ, puerum esse se fingebat, me
-vero alterum; interdum Lucretiam Victoriamque
-appellabat, ac si amans dominæ loqueretur amatoriis
-verbis, sollicitabat ad amorem. Se uri querebatur,
-</span><span class="pageno target" id="page-90" title="90"> </span><span>æstum suum osculis amplexibusque temperaremus,
-rogabat. Nos vero, quas nullus tangebat Cupidinis
-sensus, ridebamus, sed osculabamur, sed amplectebamur.
-Mox manum sub vestem mittebat,
-liberrimo tactu delibabat pudicitiam. Interdum humi
-jacere volebat resupinas, revolvebat vestes, et indusio
-nuda corpora prostituebat oculis suis. Divaricari
-crura jubebat. Ipsa se similiter nudabat; post insiliebat
-in nos, quasi vir esset subigebat. Tali matre
-ortam decet Veneri esse simillimam. Eh! eh! eh!
-Memini, audi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Credam quæ narras, si docueris qua tandem
-sit ratione factum, ut quæ ad libidinem sit adeo
-proclivis, se tamen ab omni turpitudine servarit
-purissimam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Faciam. Sed audi puerilis amentiæ licentiam.
-Tres quatuorve menses antequam nuberet
-patri tuo, contigit nos agere secum pomeridianis
-horis. Pater materque aberant, et e familiarium
-numero nutrix relicta ejus erat custodiæ: sed in
-alia domus parte operam dabat domesticis rebus.
-Semproniæ erat a pedibus delicatus, lætus Dionæus,
-annorum puer plus minusve quatuordecim. Admisit
-puerum in puerilis lusus societatem, et post concursationes,
-saltationes, et omnis generis nequitias,
-cœpit sibilis et dicteriis Jocondum petere. Id puero
-nomen. «O puellam!» dicebat, «nos autem pueri
-sumus, tu pupula. Videte, sodales, ut modeste se
-habet. Moriar; hominem non esse, sed virginem
-puto. Virginem operit virilis vestis. Sexum sane
-vestemque dehonestat.» </span><span class="target" id="ille-ut-pueri-solent">Ille, ut pueri solent,</span><span>
-</span><span class="pageno target" id="page-91" title="91"> </span><span>primum pudore suffundi, postea se fuga proripere.
-In fugitivum omnes involavimus. At cum retraxissemus
-in interiorem lecti spondam:—«Nunc videamus
-quis quæve sit,» inquit Sempronia. Manum
-prima intra ejus femoralia infert.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec reluctabatur Jocondus? Ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span></span><span> </span><span>—«Apage,» dicebat, «sane virgo non
-sum, et mox sciam utrum virgines sitis.» Libidinosæ
-occurrit manui nervus, quem extraxit e carcere.
-Ut sensit intra manum succrescere:—Hem,
-quid hoc est;» inquit ad me conversa; «tange
-etiam tu, Tullia.» Ego, ac Victoria, manus
-admovimus harum nequitiarum rudes. Sensimus tactu
-hoc nostro magis magisque turgescere; repetit quoque
-tactus Sempronia.—«Cum primum,» ait,
-«tractavi hanc rem, carneam inveni, nunc eburnea
-facta est. Dic, Joconde, scis tuæ supellectilis
-usum?—Nunquam expertus sum,» inquit,
-«juventutem meam. Sed scio tamen.—Doce igitur,»
-reponit Victoria.—«Docebo sane omnes
-vos,» inquit, «sed alteram post alteram, et in eo
-loco» (ostendebat secretam lecti spondam). «Volo
-autem Semproniam primam edoceri.» Igitur manu
-Semproniam capit, et in eam ducit voluptatis regionem.
-Asiaticis stratum erat tapetibus pavimentum:
-pulvinos binos in humum projicit:—«Nunc sede,
-domina,» inquit, «et momento post docebo
-usum tui hujusque membri» (mentulam ostendebat),
-«et nihil usquam hoc esse usu dulcius fateberis.»
-Illa se ultro mittit in eum pulvinum; dehinc
-</span><span class="pageno target" id="page-92" title="92"> </span><span>femoralia solvit Jocondus, et apertis coleis genua
-flexit inter Semproniæ femora.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Videbas tu?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Videbam, ut tu me:—«Volo tibi, domina,»
-dicebat, «pilum id figere in uterum.»
-Hæc dicens, altera manu evertit in alterum pulvinum,
-quem accommodaverat sustinendo capiti, altera Semproniæ
-vestem et indusium, quam altissime potuit,
-replicat ad zonam. Mox effudit se in eam, et primo
-alterove insultu in ejus fissuram pilum impulit. Tremere
-visa mihi est Sempronia.—«Eh! eh!» inquit,
-«dolet, Joconde, sed jucunde dolet.—Vis abscedam?»
-respondet.—«Nolo vero,» reponit illa.
-Cœpit Jocondus agitare, et illa singulos ad concussus
-repetebat:—«Eh! eh!» donec uterque titillatione
-nova est velut emotus mente.—«Ah! ah!»
-exclamat Jocondus, «amplectere me, domina, micturio.—Et
-itidem ego,» reponit Sempronia,
-«eh! eh! impelle, impelle vehementer; deficio.»
-Frequentiores integrant concussiones, mutuo insultuum
-subsultuumve motu.—«Quam apte,» dicebat
-Jocondus, «sublevas nates! quam ingeniose motitas!—Te
-vero,» dicebat illa, «sentio vere intro
-meiere. O rem! o rem!..» Defecit in hæc verba
-et paulo post adjecit: «delectabilem!» Sic utrique
-id opus peractum est. Cum exsurrexisset Sempronia,
-venit in meos amplexus:—«O mirabilem
-lusum!» inquit, «abeant deinceps pueriles nostræ
-ineptiæ! unus Jocondus doctus est ludere
-dulcem et egregium ludum.» Osculum dedit
-dicenti Jocondus, dedit et mihi Victoriæque, ab
-</span><span class="pageno target" id="page-93" title="93"> </span><span>ejus ludis similes delicias sperantibus.—«Sed me
-sentio, quasi si in me multo imbre deplueris, sub
-indusio meo madidam,» inquit Sempronia. Ad
-hæc ejus sub vestem manum misit Jocondus.—«Cave,
-domina,» inquit, «ne indusium tibi tuum
-inficiatur hoc humore,» et abstersit ipse diligenter.
-«Etenim, si nutrix materve tua animadverterent
-hoc Veneris tuo in indusio effluvium, conjicerent
-te vitiatam fuisse.—Nec a vero aberraret
-conjectura,» inquit Sempronia.—«Hem! quid
-audio? Quid fecistis vos?» quærebat Victoria.
-«Nihil omnino vidi nec æque fui curiosa ac tu,
-Tullia.—Quod solent parentes vestri facere;
-quod facient mariti in quorum venietis amplexus,»
-ait Jocondus; «quod faciam mox, mox ego tibi, id
-fecimus. Nam eam volo quæ vestram junior est,
-dum mihi integræ ad irrumpendam Veneris arcem
-sufficiunt vires. Minor in ætatis provectioris puella
-difficultas, nec tam improbus labor.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Jam apud me non sum, in stuporem me
-conjicis, quem fando non explicem. O mater! o
-quam te memorem, mater!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span></span><span> </span><span>—«Ætate mihi, Joconde, cedit Victoria
-et habitudine corporis,» respondeo; «verum
-ingenio me longe et pulchritudine superat.—Ambæ,»
-inquit, «lepidæ estis et forma insignes,»
-refert Jocondus, «utrique bona mea commodabo. At
-vero neutri mammæ intumuere: Semproniæ tamen
-jam niveum pectus ornant, non implent.»
-In Victoriæ sinum manum intulerat, mox in meum,
-et paulum excrescentia invenerat mammarum vestigia,
-</span><span class="pageno target" id="page-94" title="94"> </span><span>non mammarum orbes.—«Sane si in ea corporis
-summa regione eos non invenis globos, in
-media tamen invenies lacteam viam quæ te ducat
-ad cœlum,» inquit Sempronia, faceta et salsa
-puella. Ad eam conversus Jocondus:—«Osculer,»
-inquit, «domina, pretiosas illas tuas papillas,
-quæ me donarunt immortalitate.» Basiis
-oneratas innumeris ostendit mihi Victoriæque sororiantes,
-duras, candidas; mox eam projecit in lectum
-resupinam tractavitque uterum et Veneris fanum.
-Voluit et nos ipsæ lustraremus oculis, digitisque;
-dehinc me deturbavit in pulvinum, et nudati corporis
-aspectu se ad satietatem implevit.—«Accede
-vero, Victoria,» inquit, «permitte me bonis tuis
-frui.» Negantem adduxit Sempronia. Mittit sub
-indusium manum, pudenda prehendit, labia diducit,
-digitum inserit. Lanugine nondum obnuptus mihi
-erat hic locus.—«En,» inquit Sempronia, «respice
-liberius Tulliæ meæ dotes,» et simul vestem
-indusiumque alte resolvit; «sed tot miraculis, ut es
-genibus stratus et supplicis in modum, basium
-inferto,» subjicit. Uterum igitur, et quid mentiar?
-ipsam etiam libidinis concham, osculo veneratus est.
-Interea cœpit inter tot amoris incentiva arrigere;
-se nudam deflectit in Victoriam et in ulcus dehiscens
-trusit impetu rigidum pilum. Sustulit vocem
-Victoria:—«Apage, apage,» dicebat, «non patiar;»
-sed post quintam sextamve impressionem
-telum omnino hausit, et Veneri hæc est pleno coitu
-initiata.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-95" title="95"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Non secesseras tu et mater, dum devirginabatur
-Victoria?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cum vidimus tam parvo conatu in intima
-penetrasse Jocondum, prosecuti sumus plausibus
-procurrentem admissis equis ad metas, et de Victoria
-in Victoria triumphantem. Profudit maritalem
-rorem in puellæ sulcum, quam nullus tamen perfectæ
-beavit voluptatis gustus. Re patrata sudario extersit
-Victoriæ campum, quæ, se cum erexisset in
-pedes:—«Exit,» inquit, «e fissura mea, nescio
-quis humor, quem sensi e tuo corpore in
-meum fluxisse.» Sustulit dicenti indusium Jocondus,
-et sudario leviter admoto iterum detersit; album
-vidimus liquorem sanguine mixtum. Tunc injectis
-brachiis alligavit pectori suo Victoriæ pectus. Conquerentem
-dire se habitam solatus est. Sudarium
-postea explicuit cruore et Venereo sudore tinctum:—«Etiam
-te virginem fuisse fateretur Apella Judæus,»
-inquit.—«Nunquid et ego fui,» reponit
-Sempronia, «serve ultra servitutis nequitias
-nequam?—Imo et tu fuisti, domina,»—respondit
-Jocondus; «sed quia per ætatem eras, quam
-Victoria, paulo apertior, ideo tam apertis virginitatis
-cæsæ notis meum non decorasti triumphum.
-Nam opima, quibus hæc contingunt, referre se
-putant spolia, et eo beatiores quo difficilius et
-diutius anhelarint. Gustum voluptatis labor acuit.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Miseret me tui, quæ his deliciis interea,
-quibus jam mater mea et Victoria ingurgitatæ sint,
-tandiu abstines.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Puer delicatus et tener, attritus lassitudine,
-</span><span class="pageno target" id="page-96" title="96"> </span><span>deliquescebat, sicut et libidine. Ego ad eum:—«Jam
-langues, jam deficis, Joconde? num sufficient
-tibi vires ad amplexus meos? Abibo ego
-vidua ex his nuptiis?» Risit Sempronia.—«Non
-abibis sane,» inquit; «ecce vadem me habes,
-Joconde; sed gustatione recreandus es, qui nos
-tuis bonis ditas munificus. Perge ad nutricem,
-roga gustationem afferri mihi et sodalibus.» Paret;
-ac paulo post placentam saccharo conditam puer
-ingentem attulit, et in lagena optimum vinum. Ego
-primo puero non exiguam do partem placentæ:
-non edit, sed voravit, vini cyathum etiam do bibere.—«Tibi
-edit, tibi bibit Jocondus,» inquit Sempronia.
-«Cura ipsius corpus qui mox in tuum non
-notas fundat delicias.» Semproniæ, et ipsi etiam
-Victoriæ eadem Jocondi cura. Igitur refectus potu
-et cibo vires sibi dixit omnino esse restitutas, quas
-in earum vulvis reliquerat. Illico in amplexus meos
-et oscula advolat: projicit in pulvinos male repugnantem,
-Sempronia ridente. Quid plura? Summa
-se satiavit intra femina mea voluptate.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Igitur facilem habuit in te aditum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> An te fallit nos Italas laxiores esse plerasque
-omnes in tenera juventute?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sane me ac te jure exceperis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nugæ! Nupsimus ambæ prodigiosis mentulis.
-Priapo ad Deos sublato, si Lampsacena tellus
-duos tales præterea viros, ac sunt Callias et Caviceus,
-tulisset, non desiderassent pruriginosæ nurus
-</span><span class="pageno target" id="page-97" title="97"> </span><span>exstinctum Priapum, cujus hic magnificus sermo:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Hæc est commoditas in nostro maxima pene,</span></div>
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>Laxa quod esse mihi fœmina nulla potest.</span></div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Strictæ visæ sumus quibus nulla potuit videri laxa
-fœmina. Nam postquam traditæ sunt Sempronia et
-Victoria viris suis, quanquam bene mentulatis, et
-ætate, quam est Jocondus, multo provectioribus, a
-primo congressu in ima viscera telum condidere,
-pleni coitus absoluta cepere gaudia. Ita est, cognata,
-hiant, hiant Veneris ostia antica deformem in modum
-Italis Hispanisve fœminis: putes non hominibus
-tantum, sed etiam mulis natas. Verum in nobis
-Jocondus jam semiaperuerat maritis nostris ad hæc
-gaudia viam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Hoc cogitabam; et ne difficilior esset
-ineuntibus, aditum patefecisse.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Falleris: nam nec medii digiti mei longitudinem,
-nec pollicis crassitudinem pueri mentula
-superabat in ea ætate. Omnes vero maritis nupsimus
-egregie mutoniatis; Victoriæ tamen et Semproniæ
-maritos, licet probe ad eam rem comparatos, fatendum
-est nec cum Callia posse, nec cum Caviceo
-comparari. Dicunt Medici naturæ eos modum excedere,
-qui arrigunt ultra septem octove transversos
-pollices: est mensura communior, si longitudinem
-quæris; sed crassitudo magnitudini respondere debet.
-Aiunt vaginæ voraginem et altitudinem ad os
-usque matricis extendi in coitu per septem octove
-pollices; ulterius absque aliqua mulieris incommoditate
-</span><span class="pageno target" id="page-98" title="98"> </span><span>aut etiam ærumna posse negant. Ita fiunt, si
-crassitudine nimia nervus intumescat, difficiles coitus.
-Dum dilatatur ad lacerationem vagina, plus
-hostilitatis in muliebria arcana infert dira mentula,
-quam pollicebatur amoris. Sed sane quo juniores,
-eo sumus aptiores cujusque modi hominum peculiis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Putabam matre mea mulierem nunquam
-et nusquam vixisse sanctiorem. Qua tandem arte
-factum est, cognata, ut nec pater meus, vir maxime
-suspicax, nec fama, quæ omnia per urbes, vel reconditissima,
-rimatur et vulgat, ac si viderit, nihil unquam
-animadverterint in ea quod non probarint,
-non laudarint? Nam et eam efflictim deperit parens,
-et omnes summis laudibus, ut pudicam et probam
-ut quæ maxime, cumulant.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ pereunt mulieres, aut famæ, quæ
-vita potior est, jacturam patiuntur, eæ pleræque
-omnes, sua culpa, in eam incidunt calamitatem.
-Recte dictum est «esse modum in rebus, esse
-certos denique fines». Non in rebus consistit laus
-et vituperium, sed in rerum usu; vafrum et callidum
-ingenium pro prudenti habetur, et prudentis
-est se quibusdam veluti limitibus circumsepire. Ab
-his nulla amoris libido, odii nulla impotentia, quæ
-nos plerumque obcæcant, animum cautæ et judicio
-præditæ abducant. Vis bene beateque vivere, Octavia?
-omnia putes tibi licere, et nihil. Id summum
-tibi sit præceptum, in ea vitæ conditione, cui te
-nuptiarum lex addixit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vix ac ne vix quidem, id quid sibi velit percipio:
-quomodo omnia mihi licere et nulla arbitrer?</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-99" title="99"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ poteris commode, absque mariti
-tuorumve offensa, id tibi licere omne habeas persuasum;
-quod certo absque periculo non poteris, id
-omne vetitum ne dubites. Impræsentiarum imbuenda
-mihi es veræ solidæve sapientiæ præceptis,
-quibus in posterum totius vitæ cursum regas. Debeo
-illis omnes meas voluptates, et servatam incolumem
-pudicitiæ famam, dum ludo, dum adolescentiæ
-bonis libere fruor. Illis et tu debebis felicitatem
-tuam. Ad voluptatem uno spiritu omnes ducimur,
-uno cursu ferimur malæ et bonæ. Sed malas nulla
-tangit honoris cura: bonæ existimationis et gloriæ
-decus voluptati, ipsique adeo vitæ, anteponunt. At
-bonis non una omnibus via ad gaudia euntibus.
-Imprudentes et insipientes fere plerasque omnes in
-medio cursu aut ignominiosa mors, aut spississimæ
-dedecoris tenebræ intercepere. Alias, quæ se duci
-student sapientiæ præceptis, comitatur usque ad
-fornices et cellas laus et interrupti lusæ multitudinis
-plausus. Igitur non mutandi fines, quod abhorret
-a recto, sed quærendorum finium mutanda ratio et
-modus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Qui sunt hi fines, quæ investigandorum
-ratio? Libenter audiam rem scilicet gratissimam quia
-utilissimam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Paucis absolvam. A perfectis cum Callia
-nuptiis mensis vix intercesserat, cum ex meis
-Calliæque moribus jam bene perspectis, has ego
-mihi tuli ipsa leges, quas ad hanc diem servavi diligenter.
-Quos ex iis fructus capio, et tu, si servaveris,
-capies. Principio adverti animum ad eas res
-</span><span class="pageno target" id="page-100" title="100"> </span><span>omnes quæ supra, quæ extra, quæ intra. Supra me
-est religio, quæ rerum politicarum primum obtinet
-locum, sed in Naturæ ordine nullum. Vidi quid
-religioni, cui subsum, quid mortalibus reliquis, quid
-mihi deberem. Primum decet omnino religiosas
-esse mulieres nuptas, aut videri. Nam quæ religiosa
-est et esse non videtur, haudquaquam præstat quæ
-utique religiosa videtur, nec est. Summa nuptæ felicitas
-ex mariti pendet judicio. Ea beata fortunataque
-est, quanquam nullius pretii, quam æstimat plurimi
-maritus; secus deflendæ sortis, quam odit aut despicit
-maritus, naturæ donis, virtutum dotibus cumulatam.
-Sed postquam ferventiores illi amoris æstus
-in nostris amplexibus tepuerunt, mariti, quam opinionem
-concipiant de nobis, a virtutum numero
-quæ lucent in nobis metiuntur. Amore suo dignas
-non judicant, quas bonas non putant. Nos ideo
-amant, priusquam bonis nostris fruantur, quod pulchræ,
-quod lepidæ, quod juvenes. Demum cum
-libero corporum nostrorum visu, tactu, et usu,
-libidines suas expleverunt, nos amant si æstimant,
-si bonas credunt, si virtutibus instructas vident. Igitur,
-Octavia, finge te ad eos mores, aut finge eos
-mores. Nulla unquam delebit oblivio, nulla res obliterabit
-quam ceperit de te in his nuptiarum tuarum
-primis diebus, opinionem Caviceus. In hac vitæ
-scena, quam induisti personam, belle tibi est sustinenda.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vis me larvatam incedere? Sed deponitur
-facilius hæc animorum larva, quam sumitur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Consequitur id uxoriæ prudentiæ caput,
-</span><span class="pageno target" id="page-101" title="101"> </span><span>hoc effatum: Publicos ritus, communes usus, nefas
-sit floccifacere. Palam vive omnibus, clam et in tuto
-tibi. Objecto sanctitatis velo vitam tege. Civili vitæ
-multo utilior est, qui male facta probitatis specie
-honestat, quam cujus bene facta sub umbra flagitii
-latent. Honestatem indue, sed quam, cum opus
-fuerit, non ægre exuas. Jurent qui te viderint in his
-officiis multam et totam, tuis nihil esse moribus
-sanctius. Sciant quos beare volueris nihil esse amplexibus
-dulcius, moribus amœnius, consuetudine
-liberius. Semproniam æmulare matrem tuam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quæ doces aperta sunt, quæ de matre
-loqueris incerta et obscura.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Æque est mihi nota ac tu. Ejus furores
-passa sum, ut tu meos. Hæc institutionis conjugalis
-capita scias ejus ex moribus atque consiliis esse derivata.
-«Inter mortales immortalium tibi loco sit
-maritus,» dicebat mihi, cum nupsi. «Cui cor
-sapit fœmina, pro certo habeat, esse se mariti
-voluptatibus natam, reliquos homines omnes suis.
-Alterum marito debes, alterum tibi. Quidquid
-exegerit vir tuus tuo ab stipendio, obsequere.
-Tibi turpe videatur nihil, quod illi dulce videbitur.
-Omnes te muta, ut Proteus, in figuras, cum jusserit.
-Cum ludendi liberius tecum libido incesserit,
-omnia sint honesta tibi, quæ in ludum vocaverit.
-Ejus ultro servi libensque libidini, serviant
-tuæ alii.» Sic ego cum Callia, sic cum Lampridio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bene est, jam quid tibi sit cum Lampridio
-commercii intelligo.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-102" title="102"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Juvat et te scire Veneris meæ reconditiores
-amœnitates. Calliæ usum corporis mei, qualem
-cupit, hilariter præsto, imo unde nulla mihi
-creetur voluptas: Lampridio vero eum qui mihi
-commodissimus est et jucundissimus. Imperat alter,
-impero alteri; alterius sum ego, meus est alter;
-fruitur usu corporis mei alter, ego alterius. Non ita
-aurum discrepat a plumbo, ac domina differt ab
-uxore. Longe minori distat intervallo tellus a cœlo,
-quam felicitas liberæ concubinæ a conditione mulieris
-nuptæ. Demum felix ac beata eris cum alteram
-alteri miscueris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ego vero quærerem amantem amens?
-Ipsa invitarem procum in amplexus meos, inducerem
-in lectum? Avertat hanc a mente mea impudentiam
-Venus! Præterea non timerem mihi a justa
-mariti ira, si in eam caderem contumeliam infelix?
-Profecto novi ejus animum: si me hujusmodi suspectam
-haberet licentiæ, nec homines, nec Dii ab
-ejus me manibus vivam eriperent.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nolo pudorem tuum fatigare: communicabo
-tecum Herculis mei oscula, libidines, lumbos.
-Te in ejus amplexus conjiciam, in equum tuum
-tollam eum ultro manibus meis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Te festivam, ah! ah! ah! sufficient illi
-latera, scilicet?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O nequam jam ab ingressu cellæ prostibulum!
-Parem tibi inveniet par meus, si Veneri tuæ
-sit impar.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Joco dixi quod serio capis. Sed enim
-narra mihi, mea lena, qua tandem arte tam fidum
-</span><span class="pageno target" id="page-103" title="103"> </span><span>carumque hospitem comparasti? An dono tibi datus
-est, an tute in ejus ultro venisti arbitrium et jus?
-Quibus excæcasti Calliam tuum carminibus? Quæ
-te tuæ fraudes tot voluptatibus delibutam beant, et
-a tantis quæ circumveniunt libidines nostras undique
-periculis, tutam tectamque habent?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quidni dixerim? O scortulum merum et
-putum! Miranda referam. Paucos post dies quam
-Sempronia mea, mater tua, nupsisset, erat magna
-pompa invehenda in Lares Victorii. Id prius sedula
-opera petiit a matre, sibi ut addiceretur Jocondus,
-qui sibi esset a pedibus scilicet et a mentula. Nec
-ægre exorari passus est Victorius.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> A sexto mense elapso duxit Jocondus
-uxorem, nec e nostris propterea tectis excessit. Et
-sane, cum ea quæ interdum vidi ipsa, aut audivi,
-dum una essent et ætatem meam spernerent, curiosius
-relego, ex iis omnibus in tuam deducor sententiam.
-Ita est, Tullia, fruebatur matris meæ bonis
-Jocondus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Loquere, quid times?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quam gnaviter opinione de se concepta
-abutebatur! Fallacem virtutis speciem! Vidi sæpe
-colloquentes, colludentes, cum domo abesset pater.
-Vellicabat matrem meam Jocondus, nec jam a pedibus,
-sed procuratorem gerens. Nec tamen mammas,
-quod viderim, aut illam corporis nostri partem
-appetebat. Forte ingressus cubiculum, in quo mater
-et ego una eramus: mater attalico opere telam lana
-pingebat; ego ut pueri solent cum catella, quam
-aure arreptam tollebam in aera, ludebam. Ille matrem
-</span><span class="pageno target" id="page-104" title="104"> </span><span>læto vultu aggreditur, manu a sede sublevat, et
-abducit volentem nolentem a conspectu meo. Credebam
-exiisse e cubiculo, et gaudebam esse me
-mihi relictam; sed illico audio lectum gemere, et
-matris, ac si aliquid moleste pateretur, vocem. Ego
-arrigo aures metu perculsa, mox et arrecta in pedes
-advolo. Audiit mater, et antequam propior facta
-essem accurrit, intra ulnas ridens suspicit, osculis
-premit; Jocondus vero evanuerat in auras. «Quid
-tibi,» aio, «dolebat, mater, cum te audivi suspiria
-mittentem?—Nihil admodum,» inquit;
-«cum regredior in cubiculum, ictu in hunc lecti
-pedem incusso fere talum fregi.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sane. Nihil autem percepisti præterea?
-Nihil de eorum consuetudine subodorata es?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Multa, sed quæ cadant tantum in conjecturam,
-probationis loco esse non possint. Ea
-uterque cura effugiebat oculos meos, ut certi nihil
-unquam assecuta sim. Quod unum probe intellexi,
-sedulo curavit mater, ut de se optime sentirem, et
-probissimam mulierum esse nostratium mihi persuaderem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scio: et se ut optimam et sanctissimam
-tibi commendarem, multis et enixis a me precibus
-obtestata est. Sed quæ de ejus arcanis palam aperio
-tibi, non minus reliquis omnibus condita oblivione
-silebunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Parricida essem, si matris meæ, cui tam
-cara hactenus fui, famæ non parcerem, quæ vitam
-pretio superat. At vide quo me dolo ludi voluit.
-</span><span class="pageno target" id="page-105" title="105"> </span><span>Tres omnino dies, antequam Caviceo dedita sum,
-hoc me sermone agressa est: «Perendie, nata,
-Caviceo nubes; hoc tantum intervallo a spurcitiis
-et sordibus distas hactenus pura et sancta, quia
-virgo. Cum virginitatem deposueris, virtutes te
-multæ, ut conspurcatam tabe, fugient, aliqua ni
-opera forti et præclara, quæ earum deceat severam
-gravitatem, continueris a fuga. Nihil est
-cœlestius virgine puella, nihil vilius conscelerata
-puella.—Quid vis me facere, mater?» repono.
-«Liceat igitur virginitatem meam per omne vitæ
-ævum servare intactam, reconde me in Vestalium
-choros.—Absit,» inquit; «nec res nostræ, nec
-amor in te meus patietur unquam te vivam consepeliri.
-Sed obsequere consilio meo. Statue voto
-concepto te omnem libidinis curam et affectum
-odio habituram et horrori. Amove mentem tuam,
-ut et ego amovi semper, ab his spurcitiis, et amittendam
-pudicitiam sacrificio venerare, amissam
-sacrificio defle.—Volo,» inquam, «sed ad quod
-hortaris me sacrificium, mater?—Volo et obsecro,»
-ait, «Octavia mea,» et dicens osculata
-est, «volo te ipsam in id vocari sacrificium, manumque
-tuam et meam his sacris operari utramque.
-Sed opus est constanti et forti animo.—Non
-deerit,» inquam, «animus.» Tunc jurejurando
-adegit sibi ut pollicerer omne id passuram, quod consilii
-sui esset.—«Cras mane,» inquit, «quandoquidem
-tam proba, tam bona, tam casta es, nata,
-quam venusta, quam ingeniosa, quam nitens,
-postquam in templo spoponderis Superis quod
-</span><span class="pageno target" id="page-106" title="106"> </span><span>pollicita es mihi, rem exsequemur tibi gloriosam,
-honestam, et longe utilissimam.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil novi loqueris; rem omnem enarravit,
-ut gesta est, credulitatem quidem irridens tuam,
-fortitudinem vehementer collaudans.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Igitur ab hoc me abstineo sermone: quæ
-scis, amplius scire non potes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Imo volo pergas, si me amas. Rem per
-summa capita perstrinxit Sempronia, non ita, ut tu,
-diligenter per singula exsecuta fando est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Primo mane jubet e lecto surgere; post,
-indutis quæ adpararat pretiosissimis vestimentis,
-ducit ad Theodorum, ex eorum secta, quæ vultu et
-horrida barba, passaque canitie, magnam vulgo videntur
-sibi præferre vitæ sanctitatem. Ut sacris adfuimus,
-accedit ad me ille: «Habes,» inquit, «filiola,
-matrem, quæ tibi omnia bona et sana precatur.
-Nubes intra triduum, purgandus tibi ab
-omni labe animus, ut te parem et idoneam huic
-cœlesti dono præstes. Nam pueros edes in lucem,
-qui si bona es, sedes, e quibus infernæ mentes
-deturbatæ sunt, obtinebunt; earum autem, si
-mala es, numero accedent. Quæ tibi erit optio?»
-Ego rubore offusa tacebam. «Loquere, loquere,»
-inquit.—«Volo,» respondeo, «et bonam esse
-me, et illos bonos.—Accede igitur.» Quid plura?
-Provoluta ejus genibus, effero omnia, quæ vel minimo
-mihi vitii contagio infecta videbantur. Cum
-audiit me jam libidinosa pollutam esse licentia, parum
-affuit quin stomacharetur. Tamen monitam
-abstinerem ab his rebus jubet bono esse animo, et
-</span><span class="pageno target" id="page-107" title="107"> </span><span>omnino parere matri quæcunque exigeret a patientia
-mea. Tunc matrem advocat, et eductum e dextra
-vestimenti manica fasciculum cordularum, quem
-non explicuit, matri porrigit.—«Non parces virginis
-tuæ cuti,» inquit, «nec tu tuæ; quæ sis
-ipsa exemplo. Si contra feceris, pœnas dabis.» Sub
-hæc exiimus ambæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hi homines sic illudunt facilitati nostræ,
-sic regnant.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Verius dixeris: sic nos virorum illudimus
-credulitati, sic regnamus. Ubi ingressæ sumus
-interius domus nostræ penetrale, e quo scis prospectum
-in hortos dari, occludit fores mater: et mihi
-fasciculum subridens tradit explicandum. Explico,
-video flagri esse genus e cordulis quinque compactum,
-quem minutissimi, iique frequentissimi distinguebant
-nodi. «Hoc te nunc pietatis choragio oportet
-adornari et elui, nata, sed volo tibi prælucere
-exemplo,» inquit. «Jussæ sumus, quantis viribus
-poterimus, inflictis proscindi flagris. Obsequar
-ego, et obsequeris tu, ut te novi.—Obsequar,»
-inquam.—«Non adeo firma es,» addit,
-«ut possis ipsa a te ferre quæ me pati videris; adhibebo
-tibi operam. Dum carmen summissa voce
-querulaque accinam, lætari animum meum intra
-pectus vehementer ne dubites.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nunquid tibi metu tenellum corpus contremiscebat?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Me haudquaquam putabam adeo fortem,
-et ad pœnas luendas alacrem, ut visa sum mihi
-et matri. Et vere jactant nihil constantius et fortius
-</span><span class="pageno target" id="page-108" title="108"> </span><span>esse muliere, si obstinato velit animo ad dolores obdurari.—«Quid
-terimus tempus, nata?» inquit
-mater, impresso osculo. «Solve stolam mihi celerius,
-ut denudentur infames corporis partes omni
-supplicio dignæ.» Solvi ut jusserat. Ipsa ad
-medium truncum indusium revolvit interius, et
-supra lumbos. Tunc se mittit in genua, et hac
-lanienæ supellectile sumpta in manus:—«Adverte,
-filia,» inquit, «et ferendi doloris cape
-exemplum ex me.» Sub hæc, digiti impulsu leniter
-sonuere fores.—«Novi quis hic sit,» inquit
-mater, «adest Theodorus sanctissimus mystes,
-utrique futurus adjuva, et promisit sane se venturum
-si copiam haberet.» Iterum digito ferit ostium:—«Ille
-ipse est,» inquit mater, «adest Theodorus,
-aperi, nata.—Quid, mater, vis te ab eo
-nudam conspici?» inquam.—«Non scis,» reponit,
-«mihi esse notissimum? Illi acceptum fero,
-quicquid in me est non pœnitendi decoris.» Demisit
-tamen indusium dum aperio. Ingressus ille
-renidenti vultu cœpit utramque laudare, et potissimum
-matrem, mihi exemplo præesset se meque digno,
-hortari. Multa adjecit quæ me eo furore accenderunt,
-ut peterem ejus me manibus sanctissimis
-cædi. Nam multo sermone, eoque accurato, probavit
-omnem, extra flagitium, pudorem flagitium
-esse; eas demum pudere merito, quæ nudas se hominum
-oculis, voluptatis et libidinis causa, objiciunt,
-non quæ pietatis et castigationis. Alterum
-turpe, alterum honestum: alterum mortalibus quidem,
-alterum immortalibus placere; tum ejus generis
-</span><span class="pageno target" id="page-109" title="109"> </span><span>ærumnas magnæ esse utilitatis. Nam illis omnino,
-velut mirabili quodam lavacro, eluuntur, quas
-contraxerint et admiserint in se fœminæ, sordes, si
-quantum nefarii gaudii ex suo corpore inhonestæ
-ceperint, tantum similiter cruciatus in sensus suos
-intulerint. Pleraque sic aboleri secretis his suppliciis,
-quæ profiteri aut mystæ aperire sceleratus pudor
-vetat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O commoda documenta, si quæ libidinosa
-est et pudens! Ego sane hæc tua, Theodore, præcepta
-nihil moror. Perge.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Denique post hos sermones flagrum ipse
-sumit, provolvit se ad ejus genua mater, itidem et
-ego. Jubet pone matrem paulum secederem, oculos
-in eam defigerem, singulosque ictus, quo caderent,
-tuendo sequerer. Ad matris latus lævum astabat, et
-cum dixisset illa indulgeret sibi sanctam operam, et
-quasi carmen occineret, magna vi in ejus nates apertas
-irruere acerrimi ictus. Contremiscere his inflictis
-mihi visa est; consequuti sunt leves aliquot ad hos
-graviores. Demum ita miseram proscidit, ut vibicibus
-ictuum exaratæ nates, quæ prius candidissimæ
-erant, viderentur lanienam exsecrari.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil vero querebatur?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nequidem hiscere ausa est; semel elapso
-gemitu: «Ah! pater,» inquit. Irasci autem ille ad
-eam vocem:—«Non abibis inulta,» ait, «e manibus
-meis.» Jubet pronam demisso capite et
-pectore corpus in humum flectere. Obsequitur, sic
-nates exporrectæ flagro occurrebant; ac demum
-per dodrantem integrum ulla absque intermissione
-</span><span class="pageno target" id="page-110" title="110"> </span><span>cæsa est.—«Nunc satis gaudii animo tuo injectum,
-surge,» ait Theodorus. Surrexit dejecto ad pedes
-indusio, stolaque induta, ridens me amplexu suo
-petiit.—«Nunc tuæ sunt partes, nata; putas animum
-sufficere tibi ad hunc ludum?» inquit,
-«nam ludus, non labor.—Ita suppetant mihi, ut
-animi, sic corporis vires!» repono. «Quid me
-facto opus est?—Accommoda tuam puellam,»
-inquit Theodorus, «huic pietati. Spero futuram te
-fortiorem.» Ego interea conniventibus oculis terram
-spectabam. «Meam equidem spem non falles,»
-dicebat; </span><span class="target" id="loquere-conabor">«loquere.—Conabor,»</span><span> refero, «opinioni
-de me tuæ respondere.» Interea defluxerat
-ad pedes vestis, indusiumque mater revocabat ad
-lumbos. Ut me nudam sensi, summus vultum
-meum pudor rubore omni suo offudit.—«Nihil
-opus est tibi genua flectere, filia,» inquit, «persiste
-recta, ut es, et immota.» Post adducit ad
-Theodorum:—«Vis beari?» inquit ille, «vis ad
-cælestem per dumeta pervenire voluptatem?—Nec
-animus deest,» respondeo. Post cœpit levissimis
-sensus meos ictibus irritare, non vexare.—«Poteris,
-filiola, duriuscula pati?» interrogat.—«Poterit,»
-inquit mater.—«Potero,» repono et
-ego. Tunc a lumbis ad ima crura me totam cordularum
-cruda momenta percurrerunt.—«Satis, satis,»
-dicebam, «mei te, mater, misereat!—Macte animo,»
-inquit, «vis ipsa tu peragere id officii quod superest?
-nam medium hactenus est confectum.—Bene
-est,» inquit Theodorus, «videamus ut sibi
-adulabitur. Habe tibi flagrum, filiola, ipsa diverbera
-</span><span class="pageno target" id="page-111" title="111"> </span><span>imam hanc, quæ sedet in corpore tuo, libidinis
-aream.» Admota mater manu manui meæ,
-docet, ut hac illacque vi impellendum sit in eam
-partem huic contumeliæ apertam et objectam. Adduco
-ictum magna vi unum atque alterum, post
-elanguere cœpit dextera.—«Nequeo ipsa ego,
-mater, sævire in me,» dicebam; «abs te omnia
-feram.» Moram hac ignavia mea Theodoro feceram.
-Cedo illi flagrum, tunc feralem illam repetit
-cantilenam suam, et intermissa verbera mater. Ego
-lacrymas fundere et ingemiscere: post ad quemlibet
-ictum nates motitare, mox fugere, ita ut omne cubiculi
-spatium pererrarem.—«Quid hoc est?» inquit
-Theodorus, «o segnem te et vecordem!» Nam
-mater flagrum abjecerat in lectum. «Num vis matre
-tam forti nata, fortius agere?—Volo,» inquam,
-«sed cohibete fugam, profecto ego vocem et
-gemitus cohibebo.—Obsequere igitur, nata,»
-inquit mater.—«Obsequar uti volueris,» repono.
-Tæniola utramque mihi ad pugnam manum vincit
-sericea, nam manibus repugnabam; pronam post
-projicit in lectum.—«Vide dum vapulas, ne commovearis,»
-inquit; «si feceris, impuram te et
-infamem puellas inter impuras et flagitiosas judicabo.—Non
-commovebor,» respondeo. «Lacerate
-ut volueritis miseram cutem.—Accede,
-Theodore, honesta virginem meam hoc tuo beneficio,»
-mater ad Theodorum. Dum conjectas in
-vincula manus manibus premit mater et osculis fovet,
-laniat, scindit verberibus Theodorus.—«Macte,
-macte,» dicebat mater; «majori te miraberis
-</span><span class="pageno target" id="page-112" title="112"> </span><span>voluptate perfusam, quo duriori te subjeceris
-castigationi.» Subito Theodorus:—«Bene
-est, abunde est; virgineo cruore ecce pudicitiæ
-libatum et litatum.» Aliquot post ictus ingerit.
-Dehinc ad matrem flagrum projicit sanguineo imbutum
-rore.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Notatum, voluisti dicere?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Utcunque de flagro se res habuerit, certe
-de cute mea male actum. </span><span class="target" id="sub-haec-mater-nata">Sub hæc, mater:—«Nata,</span><span>
-quibus te laudibus veham in cœlum Heroidum
-unam, quæ talia tam generose perpessa
-es?» Demum laudata utraque, et a me extorta voti
-religione ad novas post fœdatam mihi virginitatem
-ærumnas, exiit e tectis Theodorus. Me, cum abiit,
-arctissimis brachiorum vinculis junxit pectori suo
-mater: «Volo nunc eas cubitum, filia,» inquit,
-«finge tibi caput dolere, quod sanum est, ut tenellos
-artus recrees, corpusque reficias, quod hæc,
-quam heroico superasti conatu, tam dire vexavit
-laniena.» In lectum collocat, fovet vires delicatissimis
-cibis. </span><span class="target" id="ego-sane-dicebat-huic-rei-assuevi">«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,</span><span>
-nihilque mihi ex hac re, quod me incommodo
-afficiat, creatur damni.» Frigida vero aqua
-rosaceo unguento delibuta nates lavit, duobus in
-locis vulneratas et læsas ad vivum. «Obdormi nunc,
-post duas horas revertar.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scis quo ierit? quid fecerit dum dormis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non, per Venerem! Nec tamen somnum
-vidi nisi post horam: nam incensæ mihi nates pruriebant,
-sed titillatio quædam leniebat dolorem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O si tunc junxisset Caviceum tibi sors
-</span><span class="pageno target" id="page-113" title="113"> </span><span>bona! Nam et mater tua Jocondum, cui cœlibes
-noctes aliquot jusserat, accersitum misit. Nec diu
-præstolata est. Extemplo, qui se ad complexum
-heræ acciri noverat, advolavit. Eo in cubiculo cæco
-quod contiguum illi est, in quo jacebas, invenit residem.
-Jacebat et ipsa in lectulo; illico basiis, tactibus,
-vellicationibus excitat mentulam ad pugnam.
-Momento expergefit illa; e concha exsilit sua, in
-concham Semproniæ insilit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Qui scis? Quis te hæc in arcana alienæ
-voluptatis vocavit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ipsa me postridie ejus diei convenit, ac
-rem omnem enarravit. Ter intra horam immissa
-fortiter hasta perfodit jacentem Jocondus, ter pleno
-ipse tubo pluit in ejus alveum. Ipsa vero septies
-e libidinosi lumbi anfractibus humidas stillavit delicias.
-Abs te ne subantis vox exaudita sit timuit,
-dum frequens in ipso Veneris deliquio repetit:
-«Morior, urge, urge, cor liquescit, cor liquescit!»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At verum sane istud est. Audire etenim
-mihi visa sum nescio quid in proximo murmuris. Sed
-in mentem non venit, quod id esset, quærere. Præterea
-a sex tantum mensibus duxit uxorem Jocondus,
-puellam formosam, teneram, procacem, avi
-mei e concubina naturalem natam sedecim annorum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Adde probam, timidam, obsequentem, et
-cui omnem infregit ad gaudia audaciam materna
-labes.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-114" title="114"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Audivi nimirum parentem meam improperantem
-natales. «Iter matris,» dicebat, «impuro
-creta sanguine facile sequitur nata.» Respondebat
-illa lacrymis et fletuum eloquenti sermone.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Erat infelix Julia apud Vestales vestras,
-quibus Theresia præest, amita tua, quum Jocondus,
-qui jam per quindecim annos Sempronianum fundum
-ligone excoluerat suo, mercedem laborum
-petere cœpit, et precibus querelas miscere. «Tuus
-sum sane,» ejus hi erant sermones, «sed hactenus,
-domina, quid muneris accepi a te, quo
-honeste possim esse tuus et credi? Quæ te constituendæ
-fortunæ meæ tetigit cura? Pauper, nullus,
-de locupleti domina queror. Te si rapiant mihi
-fata (sed ima prius dehiscat mihi terra!), quid de
-me, quem efflictim dicis tu amare, misero fiet?—Abeant
-ineptæ illæ cogitationes, inconsulti timores
-ex animo tuo,» reponit Sempronia. «Pulchram profecto
-puellam decretum mihi dudum est connubio
-tibi jungere; constitutum et amplissimam dotem
-de mea pecunia dare. Sunt penes me, quæ nescit
-maritus, sex millia nummorum aureorum: hæc
-habes jam, si vis, in numerato.—Jube me in
-crucem agi,» inquit Jocondus, «si unquam tuorum
-immemor fuerim beneficiorum. Omnem conditionem,
-quam volueris, accipiam libens.—Nosti
-Juliam,» adjicit Sempronia, «quam educandam
-suscepit Theresia; hanc tibi conjugem
-addico. Non ita pura pupilla tibi est ac puella tam
-elegans.—Ah! domina,» refert Jocondus,
-«quas tibi non haberem gratias ob tam cœleste
-</span><span class="pageno target" id="page-115" title="115"> </span><span>donum!» Quid plura? Leges dictæ sunt; Julia
-Jocondo nuptui data.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Jam aliquot ab annis procuratorem
-agebat in domo e Jocondo Gonsalius. Illi urbanarum
-rusticarumque rerum potestas summa. Ejus sedula
-et fidelis cura semper parenti meo laudata. Non
-miror, cui tam multa nostra debet domus, Juliam
-esse concessam mercedem præteritæ servitutis, pretium
-futuræ. Quæ vero indictæ sunt leges?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc millia sex nummorum quatuor intra
-annos solvenda iri; interea apud Guelisium mercatorem
-deposita; tunc demum Gonsalio numeranda,
-si steterit promissis, de quibus chirographo convenit,
-sed fructus per id tempus percepturum. Conditionum
-summa hæc fuere capita: primum acturum
-semper cum uxore sua Julia ut agi Sempronia
-voluerit, nec uxoris loco habiturum si noluerit haberi;
-quæcunque aut verbo aut scripto significaverit,
-impigre et alacriter daturum effectui; res
-domini et dominæ, ut eis erit commodissimum,
-curaturum; iisdem sub tectis habitaturum, in ea
-domus amplissima parte quæ incolenda assignaretur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nupta, nec nupta est Julia; maritus, nec
-maritus Jocondus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vere: nam pactis inter eos nuptiis,
-prima nocte qua una cubuerunt, noluit Sempronia
-cum Julia Jocondum ultra duas fututiones jure
-mariti uti: adacto ad jusjurandum, ut mentiendi
-potestatem adimeret. Dum loquitur, dum adulatur,
-dum mira pollicetur, eo et Jocondum incendit æstu,
-ut impigre subagitaretur ab eo tribus continuis fututionibus.
-</span><span class="pageno target" id="page-116" title="116"> </span><span>Post exsanguem demisit ad Juliam, iterum
-extorto juramento, se duo curricula in ejus stadio
-non excessurum; et sane ea nocte tantum devirginata
-est. Postera die sciscitatur curiose ut se res
-haberent a nova nupta, an vere nupta sit, et facta in
-mariti amplexibus mulier. Erubescens illa conniventibus
-oculis pudorem testabatur, et silebat; post
-fassa est se virum esse bis expertam. Sequenti nocte
-bis iterum comprimi voluit, et ineunte luce, cingulo
-pudicitiæ illi lumbi ligati sunt, et ostium Veneris
-pendente a cingulo cataracta obductum, nec nisi
-post octo dies copia fruendæ data. Rem miram! ab
-ea nocte hunc ad usque diem, quinto tantum supra
-decimum coitu virum sensit, et se esse nuptam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Audivi de cingulo pudicitiæ, cum Julia,
-ante hos dies, nescio quid sermonis esse matri meæ.
-Quæ vero hujus cinguli ratio esse possit, quæ pudicas
-reddat, me latet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Disces. Postridie, cum surgeret Julia,
-accessit Jocondus. Zonam illam, testibus amotis,
-explicat. Illa ridens:—«Quid hoc sibi vult,»
-inquit, «in quo aurum lucere video, quod affers?—Hoc
-te nunc cingi juvat,» ait ille, «pudicitiæ
-cingulo, et muniri adversus maternam labem.
-Cingulum pudicitiæ vocant; hoc ante te plures
-annos Sempronia gessit, hera mea, et tu geres;
-ita egregiam sibi adepta est famam, quam etiam
-spero te tibi comparaturam.» Cataracta aurea quatuor
-pendet catenulis chalybeis, villoso sericeo
-panno indutis, quæ cum cingulo eadem arte committuntur
-ejusdem metalli. Duæ ab altero latere,
-</span><span class="pageno target" id="page-117" title="117"> </span><span>duæ itidem ab altero, cataractam a tergo et a fronte
-sustinent in eam immissæ. Retro supra lumbos cingulum
-connectitur sera, cui tenuissima est clavis
-accommodata. Cataracta alta sex digitos plus minus,
-lata tres, sic a perinæo pertingit ad summæ exterioris
-rimæ oram, et id spatium omne quod intercedit,
-utrumque inter femur tegit, infimumque
-uterum. Tribus radiis distincta apertis exitum lotio
-præbet, aditum vel summis digitis negat. Sic velut
-thorace adversus extraneas mentulas illa pars munitur,
-cujus usum, cum vult, facilem habet cui
-Hymenæi lege adjudicatus est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid secum nova nupta?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quod ipsa tecum post aliquot dies, nam
-et tibi fingitur id supellectilis genus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nesciebam quid meditaretur Caviceus
-cum diceret de cingulo pudicitiæ, esse virtuti honestarum
-mulierum longe utilissimum amicum, et rogaret
-num induere id vellem, ac mater id consilii daret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span></span><span> </span><span>—«Quid me opus facto est?» inquit
-Julia, cum dejiceret lecti operimenta vir ejus.—«Immitte,»
-ait, «pedem alterum intra catenulas
-has duas, alterum intra has.» Immisso utroque
-cingulum ad superiora retraxit, cataractam rimæ
-opponit, cingulo pectus imum paulo supra lumbos
-devincit, seram immissa clavi occludit: «Nunc in
-tuto est tibi pudicitia,» ait; «bene est; an ægre
-feres?—Non equidem,» inquit. Mox surgere
-nudam jubet, e lecto demittere se, ambulare. Ut
-jussa erat, surgit, exsilit e lecto, progreditur aliquot
-passus, ait se non ita commode ut prius ambulare,
-</span><span class="pageno target" id="page-118" title="118"> </span><span>divaricatis cruribus sibi ob cataractæ amplitudinem.—«Assuefies,»
-ait ille; «molestum nihil mirum
-id sit quod novi pateris.» Mox jubet pronam
-humi demisso corpore procumbere. Procumbentis
-dorsum, clunes miratur, nam ad amussim dicitur
-Natura ejus corpus expoliisse et effinxisse. Tentat
-utrum digitum, quidve simile in ejus rimam induci
-possit; illato digito negari sentit ingressum. «Tuta
-sunt omnia,» inquit. Repente ad Semproniam se
-proripit: «Nunc, domina,» ait, «accipe duas
-claves, sed prius istam» (mentulam ostendit),
-«nam rumpor.—In bonam accipiam partem,»
-refert Sempronia. Ipsa revolvit vestem et indusium,
-resupinamque sternit se in proximum lectulum.
-Impellit ille veretrum, et admissis equis feruntur
-impetu ambo ad summam quam cepere voluptatem.
-Re patrata:—«Jam clavem reddo tibi tuam seræ
-meæ tam aptam, cede alteram,» ait Sempronia.—«Ecce
-habes,» reponit Jocondus, «sume.—Nunc
-accipe,» adjicit Sempronia, «quæ sit
-animi mei sententia. Volo cum Julia rem tantum
-habeas liberorum creandorum causa, omnes vero
-voluptates tuas mecum expleas; volo cum ea vere
-te maritum esse, mecum procum et amantem.
-Ideo tibi hanc tantum clavem reddam quindecima
-quaque nocte, cum prius tamen hortum meum
-rore demulseris tuo semel atque iterum: nolo
-enim Juliam nosse quid in his rebus possis, quam
-sint tibi firma latera, robusti artus. Volo autem
-eam esse in opinione, sic maritos omnes se cum
-uxoribus habere. Orabo Theresiam, amitam meam,
-</span><span class="pageno target" id="page-119" title="119"> </span><span>ejus interea ignes sermonibus et castigationibus
-identidem aut sopiat, aut exstinguat. Si, ut hactenus
-fecisti, me amabis, mihi obsequeris, si mea
-voluptas una, et fidelis, te mecum esse non piguerit,
-habebis patronam ultra vota tua beneficam:
-sin minus, hostem infestam. Scis aut amare, aut
-odisse mulieres: nihil esse tertium.—Accipio
-legem,» inquit; «quis me beatior esse possit
-inter mortales, quem voluptatibus cumulat pulcherrima
-mulierum, ut optima, quem liberis donabit
-vere meis lepidissima conjux? Eam vero tibi mancipio
-do, et dedo; nec, si volueris, cum ea cubabo,
-ne scilicet contactu meo vegeta, florens, valetudine
-pollens ad libidinem inflammetur.—Absit
-hæc a lecto geniali vestro injuria!» reponit Sempronia;
-«cum senseris ardere, fac sciam: Theresiæ,
-quæ omnino pendet a nutu meo, ope restinguentur
-incendia. Ad Venerem meam hæc sit tibi volo incentivum,
-ut modo fuit.» Ita invidet uxori maritum,
-Jocondumque vult proprium habere, stabili
-velut connubio junctum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Invidit etiam tibi, puto.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Invidit; et, quominus quererer me ab ea
-lusam, Lampridium substituit Jocondo. Ex Anachoretarum
-numero fuit Lampridius, qui omnem etiam
-hominum aspectum fugiunt; sed cum se nullius
-adhuc vinculis innodasset, accepto commeatu, transfuga
-patriam repetiit Penatesque. Illi ingentium bonorum
-cumulus; sed inter cives ob mutatam
-vitæ conditionem læsa fama. Igitur licet bono,
-nobili, diviti, et adolescenti, frustra illi nuptiæ
-</span><span class="pageno target" id="page-120" title="120"> </span><span>tentatæ cum Lucidia primum, et postea cum Livia,
-nobilibus puellis. Hac affectus injuria, quæ maxime
-pupugit animum, abjecit omnem conjugii spem et
-votum. Affinitate conjunctum et amicitia hospitio
-acceperat, qui solum fere exilii causa verterat, pater
-tuus. Cum ædes vestras frequento, cum eo mihi
-verba plura, ac sensim sine sensu in id adductus est,
-ut ingenio meo faveret, fortunatum diceret Calliam;
-se vero, si talem sors bona amicam daret, Superis
-suas non invisurum felicitates. Sempronia, ut nascenti
-amori gratia et suavi sermone atque illecebris
-obstetricarem, suadet. «Nam, si Lampridium,»
-dicebat, «tuo amore incenderis, nulla res eum unquam
-abs te avellet, sola mors eripiet tibi. Novi
-hominis constantiam, et animum; odio vero
-affines omnes et consanguineos prosequitur:
-certo certius ejus in tuam domum fortunam omnem
-derivabis.» Quid plura? quæ se scit mulier
-amari, vix ac ne vix quidem illum non amabit a quo
-amatur. Amabam Lampridium, et paulo post in has
-convenimus conditiones, navante ad hoc sedulam
-Sempronia operam: se daturum Calliæ omnium
-bonorum suorum partem publico instrumento, ac
-constitutum iri, si absque testamento moriatur,
-eundem dici sibi heredem: me vero chirographo
-mea manu scripto omnem illi in me potestatem
-daturam, ne tamen quicquam promissuram ante
-transactionem hanc cum Callia pactam: quod paulo
-post, consentientibus quorum intererat, et plaudente
-Sempronia, scripto mandatum. Eadem die, antequam
-Laribus vestris valediceret, conveni Semproniam,
-</span><span class="pageno target" id="page-121" title="121"> </span><span>ornatu cultuque eo nitens qui formæ meæ
-novas Veneres adderet. Affuit Lampridius, qui meis
-mox genibus advolutus: «Te Deam veneror,»
-inquit; «certe mihi semper Dea eris: patere mortalem
-divina tua frui pulchritudine; meis steti
-promissis, sta et tuis.—Stabit,» reponit Sempronia,
-«vivite felices ambo, qui alter alteri satis
-ampla eritis felicitas, vestra si bona noritis. Interim
-agite res vestras.» Dicens exiit, occluditque
-fores.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid tunc Lampridius?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Surgit in pedes, osculatur, mammas tractat,
-et pugnantem ut quæ vinci vellet projicit in lectum,
-revolvit vestem et indusium, et dexteram demittit
-intra femina. «Linque, linque, apage, apage,»
-dicebam, «perdis me, ausim postea tollere oculos,
-cœlum suspicere? Quid me dehonestas?» Ille
-osculis vocem præcludebat. Mox vi impellit hastam;
-vorat eam uno succussu adactam pruriens vulva, et
-quo penetrat intus momento, pluvio semine multo
-me sentio irrigari: copiosiori nunquam imbre depluerat
-in hortum meum benefica Venus. Emorior
-etiam præ gaudio, Octavia mea, cum memini ejus
-horæ, quæ vitæ meæ dies omnes longe bonis suis
-superavit. Nec præterea defecit: novos concussus
-integrat; dilabor iterum atque iterum in effluvium.
-Tandem ejecit in sulcum, tam firmo ligone tandiu
-proscissum, libidinosis excretum e lumbis rivum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Habes profecto Herculem, ut dicere
-soles, non quales sunt reliqui homines.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Post secundam ejaculationem eosdem
-</span><span class="pageno target" id="page-122" title="122"> </span><span>concussus repetit. Scilicet, ingenue fateor, fututiones
-fututionibus continuat. Semel, ut jam audiisti
-a me, duas in me Callias iteraverat uno cursu; hic
-tres, quo pervenisse paucos præterea puto Veneri
-caros. Eodem momento me cepit acerrimus pruritus:
-effusi sunt omnes mihi sensus in Venerem.
-Nescio quid servaveram huc usque pudoris, obstinato
-animo: hoc momento me mei etiam cepit
-oblivio. Ex humili lecti sponda pendebant mihi
-pedes, et me vehemens incessit succutiendi equitantis
-furor: innitor pedibus; uterum tollo et lumbos
-quam altissime possum, obviam eo ruenti. Tunc
-suavium dat, manum sub nates mittit:—«Nunc
-me gratum esse tibi sentio, domina,» </span><span class="target" id="inquit-agedum-quid-agam">inquit,
-«agedum.—Quid agam?»</span><span> repono, «insanio.»
-Eodem momento connivent oculi patrantes, anima
-me reciprocando deficit, rabida titillatione sentio
-largum liquescere in humorem. Advertit Lampridius,
-pulsat, impellit, agitat: mox et ipse fervido me ferit
-seminis ictu. Sic alter in alterius amplexu deficimus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> </span><span class="target" id="moves-me-ad-libidinem">Moves me ad libidinem</span><span>: Vestam hac tua
-fabula salaciorem redderes quam sint passeres Veneri
-sacri.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Recedens Lampridius suavium tulit resupinæ:—«Pugnam,»
-inquit, «post paulo iterabimus;
-quale demum ferres judicium de me, si cum
-tam præstanti, ut tu es, pari, ignavum me præstarem
-pugilem?» Ego vero, ut exsurgere e lecto
-volui, percepi me deficere lassitudine; nam illius
-</span><span class="pageno target" id="page-123" title="123"> </span><span>ope, ut erigerer in pedes, opus habui; nec facere
-potui, quicquid conata sim, quin dilaberer in lecti
-spondam.—«Hei mihi!» exclamo, «vires omnes
-infregisti mihi impotenti hac vesania tua, Lampridi;
-quid faciam? haudquaquam me potero ferre
-in domum.—Recrea corpus quiete, Diva mea,»
-inquit ille, «et si potes, modico somno; ego sane
-alacer et lætus sum: quidni sim, qui in te, cœlestis
-pulchritudinis fœmina, explevi libidinem
-meam, quæ Venere potior es? Interim abeo,
-quiesce.» Cum hæc loqueretur, advenit Sempronia
-ridens, et cantillans nescio quid liberi et pinguis.—«Ut
-fœdus inter vos feriistis?» inquit, «ut
-vestris vos bonis ingurgitastis, ut se res habent?—Ego
-vero,» inquam, «perii,» expressis lacrymulis
-aliquot invite manantibus.—«Quid fles,
-Domina?» ait Lampridius, «tuus sum, ulciscere
-ut volueris petulantem, qui tuis se deliciis immersit.—Apage,»
-reponit; «ut satisfecit voluptati
-tuæ? ut gratam invenisti, et aptam libidini?—Nemo,»
-inquit, «unquam fuit homo me beatior:
-omnes quas mente concepi, quæ vix opinione
-excogitari possunt, in ea inveni voluptates.—Tu
-vero, Tullia, loquere;» ait Sempronia ad
-me, «ut tuis sensibus satisfactum? ut placuit tibi
-Lampridius?—Placuit sane,» respondeo, «ut
-præterea nihil optari melius aut dulcius queat;
-sed, me miseram! rupit artus meos lassitudine,
-ut vix tres passus ambulare possim, ita fatiscunt
-mihi lumbi.—Te miseram! ah! ah!» reponit
-Sempronia; «sed abi, Lampridi.—Abeo,» ait,
-</span><span class="pageno target" id="page-124" title="124"> </span><span>«si veniam indulserit Tullia mihi, si amare me
-professa te teste fuerit.—Et do veniam,» inquam,
-«et te perdite amo, qui me honore summo
-pudicitiæ quo superbiebam, hanc me deturbasti
-in turpitudinem, quæ me pudore obruit.» Dehinc
-osculatus me, excessit: excedentem vero insequuta
-est Sempronia.—«Paucis te volo,» inquit, «siste
-gradum, nec quæ tu aut ego dixerimus, ad Tulliæ
-aures ire poterunt. Dic libere, reperisti in ea
-quas sperabas delectationes?—Majores multo,»
-inquit, «quam pollicitus eram mihi. Forma Tulliæ
-divina, divinum eloquium, divina dona: quas tibi
-reddam gratias pro tanto munere, quo vehor in
-cœlum? Sed, amabo, obtine ut, antequam exeat
-dies, satiari me permittat suo concubitu.—Nec
-te satiari juvat,» refert Sempronia, «nec ejus e
-re est ut te ejus, aut illam tui, ulla unquam capiat
-satietas.—Inepte loquutus sum,» ait, «sed
-intelligis quæ mea debuerit esse oratio.—Servabo
-hanc tibi in hoc cubiculo ad crepusculum
-usque,» inquit Sempronia, «nam cœnabit nobiscum
-vir ejus: cras translato in eorum domum
-hospite, liberius ages cum ea, quod faustum
-felixque utrique sit; abi et cura corpus.—Curabo,»
-inquit, et abiit. Reversa ad me Sempronia
-refert quid sibi cum Lampridio fuisset sermonis,
-quid mihi cum eo rei fuisset rogat itidem. Refero,
-me gravissima queror premi defatigatione.—«Reficiam
-extemplo vires tibi,» inquit, «hoc labore
-exhaustas; recreabuntur lauta gustatione, et leni
-quiete; sine irrepat tibi somnus, dum ad Calliam,
-</span><span class="pageno target" id="page-125" title="125"> </span><span>qui te ad se vocat, eo, et ut opinor, ad conflictum:
-tibi dolere caput dicam.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Calliam forte vocabat, qui Jocondus erat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Rure agebat hac die Jocondus ad villicos
-missus. Vix videram somnum, cum ad fores nescio
-quid audio strepitus; reclusis, video lautissimam
-afferri gustationem.—«Surge,» inquit Sempronia,
-«cibo hic tibi repellendus capitis dolor. Agedum.»
-Edi, bibi hilariter, ac illico restitutæ mihi
-vires. Desilio de lecto, complector Semproniam
-meam; mihi sortem gratulor. Post duas omnino
-horas, ecce Lampridium, qui humanissimam impertit
-nobis salutem; aderant enim e domesticis quidam.
-At enim ubi recessere servi, effusus est in
-meas laudes et gratiarum actiones; sed abrupit sermonem
-Sempronia:—«Jam is est,» inquit,
-«excogitandus nobis modus et ratio bene et secure
-vivendi; cavete ne lædantur Calliæ oculi: quæ
-pestis in utriusque immineret caput, si quid subodoraretur
-de rebus vestris!—Nihil prorsus ab eo
-timeo,» inquit Lampridius, «nec dominæ meæ,
-ut sit hominum perspicacissimus, si quidem velit
-illa ex præscripto meo vivere.—Volo maxime,»
-aio, «tuo regi arbitrio: ab hoc tempore habebis
-addictissimam Tulliæ animam.—Principio,»
-inquit, «novi Calliæ ingenium: nec bonus est, nec
-malus, sed qui aut bonus, aut malus fingi facile
-queat. Post paucos dies, polliceor tibi, Domina,
-futurum mihi et amicissimum et familiarissimum.
-Expiscabor etiam intimas mentis cogitationes:
-cætera committe industriæ meæ. In id maxime incumbe,
-</span><span class="pageno target" id="page-126" title="126"> </span><span>tuis ut ne ex oculis, ore, gestu quicquam
-percipiat, quod amorem mutuum nostrum aut
-testificetur aut significet. Ego variorum, et imo
-duriorum, ero in te consiliorum author, cum e re
-tua meaque videro, quæ tibi saluti sint, aut sospitent
-amores nostros. Quam egeris in hac fabula
-personam, ex illa vitæ nostræ salus et felicitas
-omnis pendebit.—Nihil,» respondeo, «mihi a
-me tibique timeas. Prudentissimam et obsequentissimam
-habebis.—Obsequentissimam?» inquit,
-«nunc sciero: peto osculum.—Dabo,» inquam.—«Peto
-suavium, non osculum,» ait.—«Dabo,»
-aio.—«Peto complexum,» inquit.—«Dabo complexum,»
-inquam.—«Peto plenum gaudium.»
-Tacebam ego.—«Obmutescis, Domina?» ait,
-«negas mihi hanc beatitudinem?—Utere jure
-tuo, inepte,» reponit Sempronia; «vis ipsa te
-suum tollat in equum? Huic insistam ostii limini,
-nam qui sciunt, hic te esse, domestici, ut mali
-sunt et protervi, mirarentur solum cum Tullia
-esse relictum.» Urgebat interea paterer in amplexu
-meo liberari se amoris æstu, et ubi paulo
-secretius abesse a Semproniæ conspectu vidit:—«Quid
-vereris? excubias agit Sempronia.» Vi igitur
-impellit in lectum, et collocatam commodo corporis
-situ petit, meam mentulæ manum admovet, capiam
-rogat.—«Quid vero tu,» dicebam, «ad hanc me
-cogis fœditatem?» Retraxi manum; conscendit
-in me stratam et, detectis inguinibus, exspectantem
-teli mucronem in parma mea, non alba, non ingloria.
-Demittit femoralia, mox procumbit in pectus meum,
-</span><span class="pageno target" id="page-127" title="127"> </span><span>utero uterum pressit, et telum infixit.—«Nunc
-ostendes me abs te amari,» inquit.—«Dubitas,»
-refero, «qui prostitutam me habes omni libidini
-tuæ, te amari?—Fungere igitur generose et
-fortiter partibus tuis.—Fungar,» repeto. Tunc
-vehementissime cœpit concutere; ego succutere,
-nates tollere crispantes, motitare flexibiliter lumbos.
-Primus titillationem præsentit advenientis gaudii, at
-omni nisu et agitatione pervivaci exorienti favi libidini;
-post, intro sensi in lumbis aperiri mihi Veneris
-fontem:—«Ah, ah,» inquam, «quid me vexas?
-age, age, deficio!» Hoc exiit temporis puncto
-ex me in me Venerei roris dulce coeunti donum.—«Agite,
-agite,» sub hæc Sempronia; «ecce audio
-venientem Calliam ad nos.» Dejicio equitantem
-re nondum bene patrata, nam cum exiit e concha
-mentula, uterum fervidis polluit guttis stillans.
-Momento post:—«Nihil est, nihil est,» inquit
-Sempronia, «nescio quæ meis vox auribus illusit.»
-Dicto citius in me resilit Lampridius, adigit iterum
-hastam, novum aggreditur prælium. «Me necas,»
-dicebam, «secede paulum; me in animæ ducis deliquium,
-vocabo Semproniam.» Interim ille imperterritus
-rapidis subagitabat concussibus; novos excitat
-æstus in me, stillat abundans mihi ex abdito intra
-lumbos Veneris fonte virus; demulcet iterum me
-pruriginoso semine, et ni progressa ad nos Sempronia
-diremisset pugnam, ad tertium processisset
-effluvium inexhausta illi libido.—«Satis est ludorum,»
-inquit, «timeo non hominum, sed fortunæ
-insidias.» Exscendimus uterque e lecto, et magna
-</span><span class="pageno target" id="page-128" title="128"> </span><span>cavit cura Sempronia, ne quid in vestium attritu,
-capillorum confusione, corporis ornatu, exprobraret
-mihi meam licentiam. «Tam velox tibi sit veredum,
-Lampridi,» inquit Sempronia, «quam bonus et
-egregius cursor es!—Habeo,» inquit, «non
-cursor, sed servus, et ex animo servus, quæ me
-ad summum vexit voluptatis cumulum, patronam
-non veredum.» Igitur nuptiæ primum nobis factæ
-sunt apud Semproniam, et sub ejus oculis, quæ
-amores nostros nascentes velut sinu suo fovit. Acceptum
-illi refero Lampridium meum, qui et tuus erit,
-juvenem, comem, urbanum, vegetum, fortem, quem
-nec Hercules in hoc certamine viribus et lateribus
-superet, illi cedat Æneas pectore et armis: nam
-amplum illi et firmum pectus, et bene compacti ad
-laborem armi, quorum victoria sumus et triumphus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Perge dicere, amabo, mea Tullia, de his
-rebus vestris, quarum me mirifice delectat narratio;
-saltem præcipua deliba capita, et qualis in te fuerit
-primis diebus, eloquere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Rides, inepta: illi summa dies non dissimilis
-primæ; æque calet, æque ardet, æque in amorem
-meum furit. Cœnavimus illa prima die ambo,
-cum parentibus tuis, vestris sub tectis, cœnavit et
-Callias; quos inter se severint sermones abs re dixerim.
-Revertimur domum. Multa de Lampridio loquitur
-Callias: multam inesse humanitatem, ad ejus
-se intimam proclivi ferri via amicitiam, honestum,
-et moderatum, et multi ingenii adolescentem videri.
-Bacchum sequitur Venus. Dum videt vestem me
-deponere, et eductos intumescere mammarum globos
-</span><span class="pageno target" id="page-129" title="129"> </span><span>(nam multa nox quietem indicebat), antequam
-me mitterem in lectum, manu captam inducit in
-musæolum illud geniale, nostro lecto proximum.
-«Hic erit locus,» inquit, «et Veneri sacer et
-Musis.» Tollit altera manu stolam et indusium,
-altera mentulam longam, gravem et si unquam alias
-rigidam et contentam admovet cryptæ meæ. «Protende
-adversus me lumbos, Tullia mea,» inquit.
-Projicio. Tunc impetu facto trudit in vulvam, occupat
-totam loci capacitatem, agitat ille delicias suas frequenti
-motu, et irritat ad novos pruritus; motito
-similiter lumbos, crebro et frequenti succussu;
-utramque mihi clunem utraque manu comprehendit,
-deducit, reducit magna vi ad se. Primam me urunt
-ignei advenientes Veneris stimuli, semen mitto;
-consequitur rabiem meam Callias: «Jam diffluunt
-mihi venæ, age, age!» Motitationes integro excitatiores
-ad ultimos usque seminis spiritus; mihi
-vulva ad plenam voluptatem egregie, maritali exhausto
-tubo, operata est, comprimendo et exsugendo
-caram mentulam. «Nunc volo,» re patrata inquit
-Callias, «mecum de nostris imposterum rebus alacriter
-convenias, Domina: nam domina semper eris
-mihi.—Volo equidem,» respondeo, «quidquid
-volueris me velle; quod nolle jusseris id utique
-nolo. Scelus sit mihi et flagitium non eadem per
-omne vitæ tempus sentire ac tu senties! Quid
-cupis, Domine, præstari tibi a servitute mea?—Equidem,»
-inquit, «persuasum mihi est te esse
-honestissimam, et pudicissimam, quamquam vulgo
-dicunt non admodum castas esse quæ sunt litteratæ;
-</span><span class="pageno target" id="page-130" title="130"> </span><span>timeo tamen virtuti tuæ, nisi tu illi, nisi ego
-opi fuerimus.—Quæ res, quæ mea culpa hanc injecit
-cogitationem in animum tuum, anime mi?» inquam,
-«quæ de me tua est opinio? Nec tamen deprecari
-velim quidquid ceperis consilii.—Volo,»
-inquit, «induere tibi cingulum pudicitiæ; si pudica
-es, non detrectabis; </span><span class="target" id="sin-minus-videris">sin minus, videris</span><span> ipsa num
-merito movear ad id quod meditor.—Quod volueris,»
-refero, «induam, et qualecunque sit, læta
-feram; quæ tibi sum nata, tibi etiam uni ex animo
-fœmina ero et præclusa omnibus reliquis, quos aut
-sperno, aut odi: nec alloquar Lampridium, imo nec
-respiciam.—Non faxis,» inquit, «imo volo te cum
-eo familiariter sed honeste agere; nec ille, nec ego
-habeamus de te conquerendi causam, ille si durius
-eum habeas, ego si liberius; sed veniet a pudicitiæ
-cingulo liberioris cum eo consuetudinis tibi
-usus, cum Lampridio mihi omnis securitas.» Tunc
-vitta sericea, qua supra lumbos involvit corpus
-meum, dimetitur ad crassitudinem corporis quæ
-futura sit cinguli amplitudo; dein ab inguinibus meis
-ad lumbos, id etiam alia vitta definit spatium. Hoc
-facto: «In hoc etiam curabo,» ait, «palam fieri
-tibi quanti te æstimem; erunt catenulæ quæ villoso
-panno sericeo involventur aureæ, erit cataracta
-aurea, craticula aurea, lapillis pretiosis exterius
-distincta, et faber aurarius hujus nostræ urbis
-præstantissimus, mihique multis obligatus beneficiis,
-in id incumbet, ut præcellens sit artis suæ
-specimen; etiam honestabo te, dum videbor facere
-injuriam.» Quæro, quanto tempore perfici id
-</span><span class="pageno target" id="page-131" title="131"> </span><span>cingulum possit; respondet, intra quindecim dies
-absolutum iri, interea petere ne irretiri Lampridium
-ullo mecum feram commercio sermonis, postea ut
-animo insederit me cum eo gesturam. Ivimus cubitum,
-ac ea nocte ter iniit me, ter plenos libidinis
-gurgites evomuit in cymbam meam, magna cum
-utriusque voluptate.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Te Veneri caram, cujus hortum, intra
-tantillum temporis, irroravit novem continuis coitibus
-Venus! Et potuisti ad hæc curricula impigre
-desultori inservire?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Potui sane, et etiam incitato cursu ad
-postremum coitum, cum Cupidineus imber e stillicidio
-decidere maritali negare velle videretur, ita
-commovi, agitavi, succussi, ut vel invitus magna
-stillarit copia. Me convenit sequenti luce Sempronia;
-refero omnia hæc Lampridio, ille qui paulo
-post advenit,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>... Nostris novus incola terris.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil autem rei tecum habuit illa die?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec nisi post decimum diem; per id tempus
-nullus cum eo mihi familiaris sermo, cum videremus
-defixos Calliæ in nos esse oculos, et ejus
-jussu etiam servorum:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>... Lingua mali pars pessima servi.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Nosti hujus generis vecordiam et malignitatem.
-Osculare vero tu me, nam in tuo vultu nescio quid
-video lineamentorum nobilis Galli, qui in me Romæ
-</span><span class="pageno target" id="page-132" title="132"> </span><span>anno proxime præterito explosit militariter catapultam
-suam, spectante et procurante Lampridio; nam
-tres adjuvæ qui eum comitati fuerunt et in me
-fodienda desudarunt, etsi firmi et robusti, haudquaquam
-me tam egregie oblectarunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid portenti audio? Quatuor tu homines
-peregisti, tam tenera, tam venusta? Tibi sub hoc
-cursorum numero lumbi non disrupti?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scies alias; sed vis orationis me cursum
-tenere quam institui?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Volo et rogo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Postridie, cum ingressus est domum nostram
-Lampridius, dixit se velle ire Callias in prædium
-nostrum Anconitanum rusticatum; nosti amœnitates,
-magnificentiam villæ. Cum diceret inter
-cœnam, respondit Lampridius se comitaturum
-libenter, si commodum illi foret: «Aperto enim,»
-inquit, «æris æquore plurimum delector. At cum
-tecum fuero,» reponit Lampridius, «nihil mihi
-rure poterit esse dulcius.» Septem continuos dies
-simul convixere, et ita Calliam cœpit Lampridii
-consuetudo, ut protinus omnes illi aperuerit animi
-sensus, et cogitationum arcana. Laudavit ingenium
-meum Callias, mores, urbanitatem; dixit præcipue
-me castitatis laude inter omnes mulieres lucere.—«Sed
-non ita facilis es,» ait Lampridius, «ut etiam
-si nolit caste vivere, quod futurum non spero, id
-tamen non egeris, ut pollui non possit. Confidendum
-sane sua de pudicitia uxori, dein ancillis, sed
-potissimum seræ; decipere potest uxor, corrumpi
-servi, nec corrumpi, nec decipi sera.—In tua
-</span><span class="pageno target" id="page-133" title="133"> </span><span>sum quidem sententia,» inquit Callias, «ut fabricatur
-Stephanus aurifex craticulam quæ arci Tulliæ
-meæ extimum sit velut propugnaculum.—Sapienter
-huic tu rei curas tuas,» reponit Lampridius,
-«adjecisti; nam, verum ut fatear, æterno volo
-tecum et præopto jungi amicitiæ nexu; at, ut sumus
-omnes suspicaces, timebam ne si cum uxore
-tua agerem liberius, quod vix aliter fieri potest,
-id te in suspicionem abduceret, quæ tibi molesta,
-mihi infesta esset. Cum vero sera occluseris, nihil
-admodum erit quod timeas, quod suspiceris. Interim
-liceat per te mihi cras urbem repetere, postridie
-reversuro. Nam ex Venetiis datæ ad me litteræ
-crastina die afferentur a tabellione, eæ ad
-negotium magni momenti quod mihi explicent,
-magnopere conducant; ego vero cum res meas
-curo, tuas ago.» Sic post decimam diem venit
-rogatus a Callia, ut Stephanum urgeret, data ad eum
-et ad me epistola: «Nam ut scias,» inquit, «me
-mihi persuasisse te me esse alterum, rem secretissimam
-tibi commendo: nolit uxor ab ullo mortalium
-sciri de ejus me moribus dubitare, qui mihi
-liquido debent esse perspecti.» Ut ingressus est
-meum cubiculum, invenit me cinctam sodalium
-mearum corona, et in his lucebat forma et decore
-Sempronia. Salutat omnes humanissime, et redditis
-Calliæ litteris, catenulas aureas, opusque totum,
-intra tres quatuorve dies absolutum iri dixit. Reversus
-Lampridius, me cum Sempronia nactus solam:—«Bene
-est, Domina,» inquit, «</span><span class="target" id="intra-paucos-dies">intra paucos dies</span><span>
-vinculum fingitur tibi, et aurea porta pretiosis
-</span><span class="pageno target" id="page-134" title="134"> </span><span>distincta lapillis, horto tuo, quam pudicitia tua
-ipsa superbiat obduci suæ, ita lucet, ita diti fulget
-pretio.» Rem dehinc objicit nobis ob oculos
-diligenti pictura. «Sed,» inquit, «clavis non cusa
-est, et hujus figuram, dum fabrum variis ludo
-sermonibus, ceræ huic felici providentia impressi.
-Cæterum, ut optasti, Sempronia, felicem ambo
-ducemus vitæ cursum.» Post enarrat qua arte,
-quove pacto in intimam se Calliæ amicitiam insinuarit,
-ita ut nihil jam eorum animis possit esse
-conjunctius.—«Te fortunatum,» inquit Sempronia,
-«hac duplici conjunctione, qua nihil est in vita
-beatius, animorum cum Callia, corporum cum
-Tullia! Felix amicus, felix amans, utriusque
-plena auctus es possessione, quæ possideri potest
-absque sollicitudine. Quæ tibi vero dulcior
-videtur esse conjunctio?—Dubitas?» ait;
-«respondeat ipsa Tullia.—Vana sim et inepta,»
-repono, «si quidquid meum putem vere dulce,
-et in me veræ voluptatis gustum invenire Lampridium
-posse.—Inveni,» subjicit, «et mens
-sit mihi saxea, cor aheneum, si extra amplexus
-tuos majores voluptatum fructus a Venere capere
-me posse arbitrer!—Abrumpamus,» inquit
-Sempronia, «urbanitatis vestræ hos sales, cœna
-nos expectat; ego vero cubabo tecum, Tullia,
-nam abest maritus meus.—Quid me igitur,»
-ait Lampridius, «factum vultis?—Nolo autem,»
-reponit Sempronia, «vexare animos tuos; omnia
-bene se habebunt.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et cubavit tecum Sempronia, Lampridius
-</span><span class="pageno target" id="page-135" title="135"> </span><span>inter utramque? Utrique forte insudavit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nequaquam. Nam cum summa nox somnum
-suasit post cœnam, deductus est in cubiculum
-suum Lampridius, sed ipsa induerat vinculum pudicitiæ
-Sempronia, clavimque abstulerat secum Victorius,
-dum Veronam petit dicæ causa, socio ad iter
-adjuncto sibi Jocondo. Prima vigilia, ut constitutum
-inter nos, venit Lampridius, et in lectum se
-conjicit ab inferiori sponda; hac parte jacebam:
-«Quid tibi vis? quis est?» inquam.—«Tuus
-sum, Domina.» Osculum infert, et momento
-temporis conscendit in me nudam. «Nunc demum,»
-aiebat, «fruar omni pulchritudine tua.»
-Libere et libidinose vulvam manu investigat, et confestim
-telo obduro suo configit æstu incensam,
-primo ab ejus contactu, quem Veneri Mars afflat
-subigus. Denique, ut uno verbo ejus comprehendam
-noctis libidines et bona, ad duodecimum cursum
-veredum meum egit uno fere spiritu.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O Venus! quid audio? Vix una Caviceus
-nocte tertium peregit concubitum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Septimum semel atque iterum confecit
-Callias cursum equitans in veredo meo; octo novemque
-cum Sempronia Jocondus. Sed nihil admodum
-est quod mirere de Lampridio: inexhaustus
-illi latet in lumbis Veneris fons. Nocte tu proxime
-sequenti fateberis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dormiebat interea mater mea, et particeps
-ludorum et jocorum facta est?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Anteacta nocte optime dedolata fuerat.
-Sex fututionum prurienti impetu eam Victorius illa
-</span><span class="pageno target" id="page-136" title="136"> </span><span>nocte pulsaverat, ter vero pomeridianis horis ipsam
-Jocondus impleverat bonis suis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At vero, quid interea factum de infelici
-Julia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dicam cum sciero quid de felici Octavia
-factum sit post ereptam virginitatem. Nam timeo
-tibi a Theodoro.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Recte memoras, ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Rides? Evanuerunt promissa, et oppressæ
-virginitati nullus honos, ut loquebaris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non abierunt quidem in auras, sed incentivum
-factus est dolor pruriginosæ libidini, et accessio
-non pœnitenda dulcissimæ voluptatis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut voluptatis confinium est dolor, ita et
-doloris voluptas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Post tertium diem quam mecum cubaret
-Caviceus, admonuit de proposito et sponsione in
-manibus Theodori facta, mater. «Debes exsequias
-virginitati tuæ,» inquit, «parentandum illi est,
-quæ tam laudabilis et commendanda ad hanc
-usque ætatem tibi comes fuit.—Memini, mater,»
-repono, «et hoc cui me obligavi solvam
-nomen, cum volueris.» Quid plura? Convenimus
-Theodorum, qui jubet pomeridianis horis,
-cum primum sol inclinaverit ad occasum, reverti.
-Obsequimur; inducit me in sacellum interius ædis,
-et occlusis foribus, pessulo obdito: «Nihil est,»
-inquit, «quod timeas, filia, ab aliorum oculis tibi,
-nam antistes præsum huic loco; secure agemus
-omnia.» Tunc sermonem instituit ad firmandum
-et obdurandum animum. Obstipo capite dum loquebatur,
-</span><span class="pageno target" id="page-137" title="137"> </span><span>et defixis in humum oculis, eo me ita
-sermone ad dura omnia comparavit, ut si mori
-me jussisset, alacri animo lethum oppetiissem: vide,
-Tullia mea, qua mens mihi arte fascinata est. Postquam
-me probe ad omnia quæ vellet vidit comparatam:
-«Etiam tibi,» inquit, «præibit mater exemplo,
-in hoc severæ sanctitatis stadio.—Nihil admodum
-opus est,» inquam, «sed quæ neci virginitatis
-meæ tam excellentis ultro consensi, in me
-convertere iram tuam, vir sancte.—Non patiar,»
-inquit mater, «te solam pati has ærumnas,
-nam etiam ego huic occisioni consensi.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Egregiam vero pugnam!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span></span><span> </span><span>—«Bene est,» inquit Theodorus; «cui
-autem generosius vigeat pectus mox experiar;
-præsto sis, Sempronia.—Commoda mihi tuam
-opem, nata,» inquit mater, «ut citius hoc defungar
-virtutis officio.» Solvo illi subteriorem vestem,
-cycladem et stolam; tollit ipsa indusium ad
-summos lumbos, et genibus ante aram flexis: «Noli
-parcere impuræ cuti, vir sancte,» inquit, «libidinis
-meæ campum lustra verberibus.—Cedo
-igitur illam pietatis supellectilem,» refert Theodorus.—«At
-vero, ex assuto cycladi sacculo
-oblita sum,» ait illa, «educere.» Igitur dum
-vestigat, dum in latus demittit corpus et vergit in
-lævam, curiosissimis omnem imam corporis structuram
-luminibus sum contemplata: illi candidissimæ
-nates, in tumorem Veneri commodissimum elatæ;
-crura crassa, polita. Nihil accuratius effinxisse Natura
-videtur, nihil pulchrius.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-138" title="138"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> De ejus parte nihil dicis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Pone stabam, ita videndæ vix copia fuit;
-vidi tamen. Accepto in manibus flagro, alacrem
-jubet esse Theodorus: tunc obmurmurans concepta
-nescio quæ verba, ac si næniam præcineret, verberibus
-onerat lumbos, nates et crura aversa. Parvas
-vero indulgens inducias: «Flecte corpus, et demitte
-quam humillime poteris,» ait, «ut etiam, quo
-loco pollui te nuptiarum lex patitur, castigationem
-excipias quam mereris.» Recurvati lumbi exprompsere
-altius clunes, et interfemineum prodidere; conjeci
-in eam rem oculos: pilis obsitus locus subnigris,
-crispis, non admodum longis; rima aperta,
-longa, rubicunda. Huic decidit momento grandinosa
-flagellatio in flagrionem cunnum.—«Hei!
-hei! hei! deficio, siste tantisper,» inquit, «acrius
-feris quam ferre possim.—Insanis, Sempronia,»
-reponit Theodorus. Sub hæc verberationem durissimam
-integrat; in lacrymas illa effusa est et gemitus,
-immoto tamen situ corporis: «Erige nunc vero
-pectus,» ait Theodorus. Obtemperat, et illico
-evoluto supra umbilicum indusio detegit ventrem,
-crura, anticamque corporis faciem. Mirabar ego
-attonita, cum mutato loco transit dexterum miseræ
-latus lanio beatus ille...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Imo laniandus carnifex! Quid præterea quærebat
-in quod acueret efferam illam crudelitatem?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Audi... et eam partem tuetur ille limis
-oculis. At cum apertam et paratam vidit, nec mora,
-cœpit flagris cædere acerrime, tres quatuorve pollices
-infra umbilicum primis verberum momentis.
-</span><span class="pageno target" id="page-139" title="139"> </span><span>—«Altius vapula,» inquit illa, gemitu edito. Direxit
-ad hæc ictuum tempestatem subtus alvum ad
-femina et interfemineum, ita ut hoc cruciatu misere
-angi testarentur lacrymæ manantes ubertim ex oculis.
-Demum rediit post eam hyemem serena miseræ
-tempestas, hic desiit verberum imber; humum osculatur,
-et vestibus adornatis, ad me respicit:—«Nunc,
-nata,» inquit, «tuæ partes agentur; transi
-in hæc quæ desero fortitudinis castra.» Solvit
-mihi vestem; quæ cum defluxisset ad pedes, indusium
-altissime mihi circumquaque revolvit, ita ut
-nuda oculis Theodori, et lanienæ, antica posticaque
-corporis membra objiceret. «Habebis te,» inquit,
-«fortiter, nata; quæ succedant momentaneis his
-ærumnis et interiori in pectore enascantur gaudia,
-ipsa senties, nec ego fando exsequar; nunc mitte
-te in genua.—Quam vellem,» inquam, «hoc
-officio ipsa fungerere, in eluenda me, mater! quæ
-mihi inflixeris verbera, feram sane ut tu tulisti,
-constanter et fortiter.—Id quidem fieri non potest,»
-reponit; «Theodori juris es ut sum ego,
-sed vis vinciri tibi manus?—Volo,» inquam, et
-ut volebam devinctæ mihi sunt, eo modo ut earum
-ope non uterer etiamsi eniterer.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Pascebantur interea flore pulchritudinis
-tuæ Theodori oculi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Imo admoto ad aures ore, insusurravit
-agere et pati fortia, generosi animi esse.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sic agere et pati fortia, dixit Livius, Romanum
-est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span></span><span> </span><span>—«Volo experiri utrum matrem fortitudine
-</span><span class="pageno target" id="page-140" title="140"> </span><span>superes,» Theodorus ad me; «si obmutueris,
-palmam feres.» Post expansa vola alteram
-alteramque mihi clunem fovet; strictis dehinc duorum
-digitorum unguibus summam cutem tanquam forcipe
-apprehendit, et vehementer vulsit; tamen
-obmutui retenta anima, et exstincto imo in pectore
-gemitu. Dehinc e lanugine pubis, tres quatuorve
-pilos, postquam pubem totam ad perinæum usque
-manu obtexisset ardenti et fervida, summis itidem
-unguibus arripuit, et simul momento avulsit; nec
-propterea me tangi testata sum doloris sensu.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Fortis es, Octavia. Quid Cato ad te?
-Eodem autem supplicii genere appetita est mater
-tua?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span></span><span> </span><span>—«Evolve vestes, Sempronia,» ad eam
-Theodorus, «revela excetram illam tuam,» inquit.
-Dicto citius nudas admovet clunes. Ille adfigit
-ungues; intremuit, et femur alterum tulit in altum,
-dolore victa; nihil tamen locuta est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc prima fabulæ pars; altera est quam
-exspecto de barbato Cincinnato.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Replicat vestem et indusium qua pars
-bona latet; objicit uterum pulchrum, politum, niveum
-Theodoro; Venereum campum lana vestitum,
-ut dicebam, spissa, crispa, venefica aperit. Ille aliquot
-intercipit pilos, una omnes vellicat, post, vi
-impressa, divellit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O rem ridiculam, et ludo prægnantem non
-inficeto!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Infrendere illa præ dolore, nec ideo verbum
-aut gemitum emisit.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-141" title="141"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Expedi tandem hanc narrationem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vapulavi, flagro proscissa sum, nec elapsum
-mihi ex ore verbum aut e pectore gemitus, qui
-ignaviam exprobraret: post Penates repetimus. Ah!
-ah! ah! jam attingebam ostii limina, cum mater ad
-me: «Ut te habes, nata?—Doleo, mater,» respondeo.</span><span class="target" id="momento-faxo-inquit-dolorem">—«Momento
-faxo,» inquit, «dolorem</span><span>
-excipiat voluptas deliciis affluens; mihi quidem,
-mihi sentio nates et femora veluti formicis pererrari;
-num tibi idem quasi æstuantis impetiginis ardor?—Plane
-ita est,» inquam, «subsultant mihi sub
-cute innumeri obtusæ cujusdam ægritudinis pruritus,
-potius quam acumina, et incendi me sentio.—Vertentur
-hæc omnia,» reponit, «qualiacumque
-tandem sint, in gaudii inexhausti fontem,»
-et me induxit in cubiculum meum.
-«Projice te in lectum,» inquit, «finge animi
-ægritudinem quam non habes, mox mitto ad te
-Caviceum tuum, sed volo ludi hujus qui vos committet,
-postea abs te reddi rationem.» Paulo postquam
-abiit, venit ad me Caviceus. Projectam in
-lecto amplectitur, suaviis mulcet, tactu irritat ad
-gaudium:—«Audio,» inquit, «tibi male esse?—Et
-pessime est,» repono; «nam audio te mihi
-subirasci. Quid vero erroris aut delicti admisi in
-me?—Pura es sane ab omni in me delicto, corculum,»
-inquit, «me gaudiis hactenus cumulasti
-summis, summam tuis in amplexibus inveni felicitatem;
-si de te conqueror, nihili sim, in qua
-scilicet omnes delicias, omnes amorum cupiditates
-nacta est mea mentula.» Hæc fatus educit e medio
-</span><span class="pageno target" id="page-142" title="142"> </span><span>femore mentulam, manum adhibere rogat turgescenti,
-et momento post adsilit in lectum, et demissis
-femoralibus, detectoque ad zonam usque mihi utero,
-provolvit se in me; infixit protinus hastam, ac illico
-ad primum concussum, profluit mihi largus abundans
-e lumbis Veneris imber. Moriar, mea Tullia, si
-unquam ea sit visa res sensibus meis gratior! Uno
-verbo omnia: hac coitione, ter mihi litatum est
-Veneri, continua titillatione, aperto mihi ad opus
-gaudii summi gurgite. Cum vero Caviceus ad metam
-pervenit, libidinem in me meam aqua sua pluvia
-non restinxit, incendit novam, et cum exscendisset,
-uri me patrantes ocelli docuere. Manum admovit
-horto meo: hoc tactu soluta sum inani Veneris
-imagine.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Rem mirifice narras, nihil tamen novi in
-his rebus. Nam verberibus incussis eliciuntur ex
-omni corporis parte quæ conducere solet ad Venerem,
-infinitæ spirituum alacriorum, vegetiorum,
-igniculis fervidiorum compactis velut cohortes, quæ
-dehinc in locos nostros, in vulvam, in spermatica
-vasa, quod consentanea sint, sponte advolant: hinc
-pruritus, et inflammatæ Veneris libido. En quod
-tibi pro miraculo queat esse: dux nostra Leonora,
-tam celebri stemmate clara, tanta fulgens pulchritudine,
-tot animi corporisque dotibus præcellens, verberibus
-debet fœcunditatem. Dux maritus deperibat
-puellam, nullam tamen ex ea procreabat sobolem,
-quod ægerrime ferebat. Tentata quæ ars aut industria
-ostentant omnia, nullus experimentis locus negatur;
-lusa ars et industria, profuit nihil. Tandem
-</span><span class="pageno target" id="page-143" title="143"> </span><span>ex Arabis responso, cæsa ut tu es virgis Leonora
-parentis suæ manu. Ad hanc diem nullam ex Venere
-ceperat voluptatem; hoc vero temporis momento,
-cum primum ad eam explosit Dux catapultam, vehementissime
-mota est. Lacessiti iterum verberibus
-lumbi, clunes et femora ad Venerem incensi, post
-aliquot dies; tunc parum abfuit, quin sub marito
-subagitante deficeret, præ voluptate in effluvium
-mirabile soluta est. Tandem parvo temporis interjecto
-spatio perpessa idem incentivi genus, magna
-cum voluptate maritum excepit, et rigidæ caudæ
-salaces ictus. Imprægnata est uteroque gerit. Sed et
-audio esse nostros inter homines Alphonsum marchionem,
-quem verbera excitant ad pugnam, alioquin
-imbellem et ignavum. Virgis cædi sibi nates
-jubet, vapulat egregie, prostat interim illi uxor resupina
-in lecto; dum vapulat arrigit, et quo acriores
-ictus, eo tentigo vehementior. Cum parata sibi
-videt arma, aggreditur jacentem, et rapidissimos
-ciens in substratam motus, perfundit in subantem
-cœlestia Veneris dona, et omnes quæ ex Venere
-capi possunt capit voluptates.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed vero si experta ipsa esses, quam non
-putem fore tibi admirationem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non experta quidem sum; sed experiar et
-etiam sequenti nocte proxima. Nam volo te frui
-Lampridii mei amplexibus, qui jam per octo dies
-rure detentus cum Callia ferias a Venere agit; sed
-dedit ad me literas, quibus se crastina die monet
-adfuturum, Calliam velle ad se eam ego, quum negotia
-</span><span class="pageno target" id="page-144" title="144"> </span><span>nescio quæ illic habet a quibus se nondum
-expedire possit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Videbimus. Sed oblita es de Juliæ nuptiis,
-cum devirginata est, referre quæ a matre
-accepisti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc sane sunt. Scis nuptias velut clandestinas
-fuisse; aberat pater tuus, acciti ex affinibus
-nulli, intro res acta est, ut in fabulis Veterum legitur,
-nullis inspectantibus. Nam antequam Sempronia
-novam duceret nuptam ad genialem thorum,
-taurum passuram, implevit mollem animum malignis
-consiliis. Quæ dixerit, quæ jusserit dici fierive,
-quæ utique et dixit et fecit inepta, intelliges. Ascenderat
-in cubiculum Juliæ Jocondus, nam illic res
-patranda erat, et exhaustis a Semproniæ viribus
-arma interrogabat virilia, an satis esset ad pugnam
-animi. Advenit demum Sempronia, et Juliam nexui
-tradidit.—«Enimvero,» inquit, «volo vestibus
-nudari a me Juliam, Joconde, tibi.» Denudat
-suis manibus puellam relicto indusio, vix tuentem
-pudorem ab oculis Jocondi. Mox abiit Sempronia:
-«Vos vobis relinquo,» inquit, «agite res vestras.»
-In proximum secessit cubiculum, e quo in id prospectus
-patens datur; nam ostium hiscebat ut et
-Juliæ. Illico advolvitur genibus Jocondi Julia, id
-scilicet edocta. «Facilis tibi ero,» inquit, «et omnibus
-tuis voluptatibus obsequens dum vixero. Si secus
-contigerit, plecte sontem.» Osculatur ille, et
-erigit puellam.—«Exue autem indusium,» inquit,
-«corculum.» Sed cum vidit ad hæc vultum
-rubore suffundi, ipse erubescentem et pavidam exspoliat.
-</span><span class="pageno target" id="page-145" title="145"> </span><span>Ubi defluxit ad pedes indusium, evertit in
-lecti latus resupinam, mammas parvas, duras, orbiculatas,
-candidas, sororiantes, manibus terit, et
-osculis premit; post pectus, ventrem, crura oculis
-legit, ac demum cogitationem et obtutum in Veneris
-hortulum defigit. Ut sibi eam partem tractari,
-premi, diduci labia, digitum immitti sentit rudis
-puella: «Eh! eh! eh!» clamabat, miscens
-clamori gemitus et suspiria.—«Nunc,» inquit
-Jocondus lectum ostendens, «colloca te in hoc
-duelli nostri campo. O venusta membra quæ me
-cupidine inflammant!» Illa obtemperans mittit se
-in lectum; hoc aspectu ignescere cœpit et turgescere
-salax cauda; igitur ad latus puellæ fudit se Jocondus:
-momento Julia pulvinum suis subjecit natibus
-non rogata, femina quam potuit latissime aperuit
-et, quod rideas, ipsa ultro injecit manum in viri
-penem. Ille in risum erupit.—«Quid hæc novæ
-Veneris facies indicat mihi?» ait. «Agedum!»
-et dicto citius intra puellæ femina se mittit pronus;
-illa clavum manu non amittebat, ac ipsa dirigebat
-in se ruentis mentulæ cursum, in fissuram suam
-ultro pilum figens; post tollit crura altius, ita ut
-talis pertingeret nates. Sic ad Venerem ipsa se composuit.
-Etenim cum sensit summum mentulæ caput
-intra cadurda esse immissum:—«Amove nunc
-manum,» inquit Jocondus, «cætera ego peregero.»
-Ambas illico manus Julia in superequitantis
-lumbos injicit, et arctissimo amplexu; sed
-Jocondus, cujus mentula tentigine rumpebatur, totis
-viribus torsit in intima contum, vi sibi viam aperiens,
-</span><span class="pageno target" id="page-146" title="146"> </span><span>quo nulli hactenus libidini fuerat. Illa clamorem
-misit, nec tamen situm mutavit corporis, et
-tertio quartove concussu in abditiora Veneris adyta
-intrusit se fervida felixque mentula.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Agnovit in virgine illæsum pudicitiæ
-decus Jocondus? Sensit nullis inquinatam fuisse
-amplexibus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agnovit ut nostri homines solent, quibus
-in primis coitionibus plerumque de virginitate virginibus
-fides.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Verebar ut quæ se ipsa patrandæ rei accommodasset,
-id ei fraudi esset.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intellexit facile Jocondus manasse has
-artes a Sempronia; ac postquam primo hoc concubitu
-uxorem Juliam sacrasset:—«Quid vero,»
-inquit, «Julia mea, te tam doctam judicasset? Profecto
-me in admirationem ingenii tui traxisti, cum
-mea arma ipsa in te fixisti, quibus lethum pudicitiæ
-tuæ conscisceres, cum me es amplexata,
-cum vibrasti clunes tam frequenti motu, crispantibus,
-crissantibus lumbis; cum voluptatem testata
-es suspiriis ignitisque tuis eheu! eheu!» Illa
-vero silebat: «Age, age, eloquere quæ tegis hoc
-silentio tuo,» aiebat Jocondus.—«Non ausim,»
-inquit Julia, «sed hæc omnia, ut accepi, fieri debent,
-et solent etiam a pudicissimis, ut ego sum.—Quis
-vero,» reponit Jocondus, «dixit fieri
-solere?—Noli,» refert Julia, «extorquere id a
-me ut fatear.—Volo vero dicas,» adjicit ille;
-«ni dixeris, non ita judicabo puram, ut ais esse.—Sed,
-amabo, ne alteri unquam dixeris,» ait Julia,
-</span><span class="pageno target" id="page-147" title="147"> </span><span>«quæ me tibi vis dicere. Monuit Sempronia, talem
-me præstare tibi, ex officio et munere meo esse,
-et sacramento adegit pollicerer me facturam.—Bene
-est,» inquit Jocondus. «Cave vero tu ne
-subodoretur te mihi id secreti revelasse.» Interea
-omnia et audiebat et videbat Sempronia, quod
-utrumque fallebat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Qua spe illusit puellæ credulitati tam maligno
-consilio?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nempe sperabat inde futurum ut puellæ
-mores tanquam liberiores suspecti Jocondo fierent,
-sed de his neutri ne verbum quidem fecit hactenus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At enim quam institueras non perfecisti
-narrationem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut omnino implevit puellæ vulvam crassa
-et obdura mentula, in eam ad coleos usque inducta:—«Me
-crucias,» ingemuit Julia, «parce!
-parce!» Ille interim crebris subagitationibus urgebat;
-dum vehementiores se in concussiones fundit:
-«Oh! oh!» inquit Julia, «præ voluptate
-morior; perge, perge, preme, impete fortiter, adige
-altius telum!»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scilicet id consilii dederat Sempronia:
-«Cum primum te, Julia, aliqua tangi titillatione in
-illis locis senseris, testare majorem etiam sentire
-quam vero senties, voluptatem. Urge maritum
-verbis, osculis, suspiriis, motitationibus. Sin minus,
-stupidam te et saxeam credat, quod nolim,
-qui meus est in te amor, accidere.» Igitur ad
-primam pruriginem, puella intacta et cujus in locis
-</span><span class="pageno target" id="page-148" title="148"> </span><span>ingens seminis genialis ardebat vis, cœpit nates vibrare,
-succutere quanto poterat impulsu Jocondum,
-quem incredibili voluptate perfudit. Nec sane Juliæ
-minor delectatio; nam per longas concitatasque motitationes,
-tandem in profluvium Veneris dilabi se
-sentit: «Hei! hei! hei!» exclamat, «quid hoc est
-rei? Quid sentio? deficio.» Hæc dicens obmutuit,
-velut mota mente ingemiscens, contremiscens.
-Manum Jocondus vulvæ languentis admovet, et
-extracto, ita ut caput tantum intro lateret, pene,
-invenit infectum liquido Veneris contagio, nec adhuc
-ipse evomuerat in vulvæ Juliæ sinum libidinis
-suæ virus. Tunc impellit hastam, concutit, premit,
-nec illa movebatur; substitit tantisper ille.—«Quid
-vero is sibi vult stupor tuus, Julia?» inquit, suaviis
-labia rosea lacessens.—«Sane deficio,» respondit,
-«me voluptate tanta implevisti, ut ad cumulum
-felicitatis meæ nihil addi præterea posse
-arbitrer, præterea nihil.» Integrat ille concussiones.
-«Jam apud me non sum,» aiebat illa, «ita
-me hæ confricationes ad Superos tollunt!» Et
-ipsa demum commoveri denuo cœpit, et subare,
-subsultare, donec se fervido rore intro sentit irrigari:
-«Ah! ah! ah!» exclamabat, «quid etiam
-istud est?» Utraque Jocondus manu ad se admovebat
-puellæ nates, præsto illa uterum et lumbos
-altissime sustulit; interim exstillabat in ejus concham
-igneus Jocondi tubus. In eam imo versa est amentiam,
-ut, cum deplueret prolificus humor stillatim,
-manu injecta virile telum caperet, exprimeret, emulgeret,
-ne quid omnino sibi ex tam dulci deperiret
-</span><span class="pageno target" id="page-149" title="149"> </span><span>munere; testiculis Jocondi molliter compressis,
-quasi foveret, penem egregie emunxit, ut ne guttula
-quidem exciderit, cum eductus est e vagina.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tam longo certamine non fracti sunt delicatæ
-puellæ artus? Sed vires amor, et amoris
-comes voluptas suppetebat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Uno præterea concubitu ad lucem recreata
-est Julia; is vero primus duorum triumve loco fuit.
-Alter, ut ipsa fassa est, minorem in ejus venas voluptatis
-sensum infudit: nam post sextam septimamque
-decussionem, recluso rivo ex Jocondi
-lumbis Venereum virus, cum primum Julia exorienti
-inciperet pruritu æstuare, depluit, nec ad Veneris
-metas perducta est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nocte tamen sequenti, ut refers, bis in
-ejus effusus est complexus Jocondus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed soluto prius beatæ matris tuæ vulvæ
-stipendio ei meret; itaque integris non est potita
-mariti lumbis, nisi bis alterum abhinc mensem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nam expresso a matre prioribus amplexibus
-Veneris succo, quod superest, fæx tibi videtur et
-lutum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Mense altero post nuptias, dum ludit cum
-Sempronia Jocondus: «Vis me patrem fieri, Domina?»
-ait.—«Volo,» respondet illa.—«Qui
-vero potero,» reponit, «ni per te liceat semine
-fervido et vivido impleri Juliæ arvum? Permitte
-me ter eam inire, et integros volvere Cupidinis
-fluctus in ejus intimum sinum. Et sane misera
-sævos satis, et scio, labores exantlavit: nam scio
-quam male exceperit insontem Theresia amita tua,
-</span><span class="pageno target" id="page-150" title="150"> </span><span>quod libidinosiorem putes quam est.—Permitto,»
-inquit Sempronia, «sed ea tamen conditione, prægnans
-tibi fiat; quod fingetur in lumbis tuis semen
-his octo sequentibus diebus, volo tribus coitibus
-una nocte in eam effundas, colliquescens in Diones
-tuæ amplexibus.» Igitur octava, ab ea die,
-nocte, soluto pudicitiæ vinculo, reducta cataracta a
-puellæ ostio, libere inspersit puellæ hortum fertili
-imbre. Atque ex his temporibus putat Sempronia
-utero Juliam concepisse: nam aliquæ imprægnationis
-notæ in puellæ ore et nausea apparent.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Moriar, ni pessime Theresiam oderim,
-quæ indigno cruciatu tam liberalem et ingenuam
-puellam vexaverit!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Moriar itidem ego, ni adversus matrem
-tuam sævitiam illam vitio verterim! Nam ut sibi
-persuasit ipsa, puellam uri libidine Veneris et cupiditate,
-Theresiam convenit. Significat se timere pudicitiæ
-Juliæ, quod minus pudicam præsentiscat; opus
-illi esse severiori medicina, qua nimirum in bonæ
-matrisfamilias officiis contineatur; cavere oportere
-ab adolescentiæ æstu et insidiis. Rogat mitti ad se
-Theresia, mittitur; sed prius exsoluto e lumbis pudicitiæ
-vinculo, quod custodiendum Semproniæ datur.
-Suscipit Theresia alumnam alacri vultu, dat
-epistolam ad Jocondum, petit eam sibi relinqui per
-tres dies: velle se puellæ, quam aluit, quam edocuit,
-aspectu ad satietatem frui, qua tandiu caruerit. Post
-multos sermones petit a Julia, num velit probare se
-esse et esse vere purissimam. Respondet illa, velle.—«Igitur,»
-inquit, «his tribus diebus jejunio macerabis
-</span><span class="pageno target" id="page-151" title="151"> </span><span>corpus, et flagris a me cædi cupies.—Faciam
-quod volueris,» reponit Julia, «pensi esse
-mei quidquid jusseris ducam.» Itaque prima die
-vapulavit, sed leniuscule, secunda acerrime, tertia
-non ita dire, atque sic emendata remissa est domum
-cum sol occideret. Aberat domo Sempronia, aderat
-Jocondus, qui ut lepidam advenisse sibi uxorem vidit,
-in ejus advolavit amplexus. Renidens illa: «Regredior,»
-inquit, «ut castam decet, tui avidissima.»
-Post brevem collocutionem inducit eam in thalamum
-suum; enarrabat illa quæ sibi contigerint omnia.
-Deflet infelicis sortem Jocondus, solatur, spondet
-se in posterum illi diligentiori cura invigilaturum,
-ne quid deinceps detrimenti aut ærumnæ patiatur.
-Post suaviatur, et missa sub stola manu gaudet
-pudicitiam non esse occlusam vinculo desideriis
-suis. Projicit resupinam in lectum, et plenis coitibus
-tribus, trium dierum ab ejus animo obliterat
-memoriam et perpessi doloris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nescit mater, nihil subirata est Jocondo?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil sane; ne quidem suspicione assecuta
-est. Nam paulo antequam ingrederetur domum
-evaserat Jocondus, ac postea regressus salutavit
-uxorem ac si non vidisset hos tres ante dies.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Matrem sane insalutatam non reliquit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Esse dixit Juliæ, quod secum communicaret
-Jocondus de negotio quod illi confiderat
-expediendum. Egressi uterque cubiculum petunt
-Victorii, jussa interim Julia dum reverteretur
-maritum exspectare.—«Tu putas,» inquit Jocondus,
-«velle me Julia mea amplexus tuis anteponere?
-</span><span class="pageno target" id="page-152" title="152"> </span><span>Volo in te perfundere quidquid in me libidinis
-est.» Osculatur, tractat, arrigit; tollit ipsa
-vestes et indusium, ut solet, amplectitur ante se
-stantem, telum vibrantem, et recidens in lectum pugnam
-molitur. Uno ille impetu infligit in vulvam
-mucronem teli. Quid plura? Res peragitur; post
-revertitur ad uxorem Jocondus cum Sempronia.
-Sedebat in lecto Julia, quam aggreditur sermone
-Jocondus:—«Volo, Julia, hæc domina nostra
-noverit qualis sis, quam casta et pudica. Volo
-etiam ab ejus manibus pudicitiæ vinculum hoc
-induas; testem habebis pudicitiæ tuæ opportunam
-tibi et mihi.» Laudavit Juliæ virtutem Sempronia,
-ac animi in hac obeunda re alacritatem. Juliæ
-vero pars ludicra in vincula missa est. De tua vero,
-Octavia, nocte proxima experiar an sit ludis tam
-apta omnibus quæ Venus novit, quam Veneri forma
-et venustate similis es.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Faciam, spero, ne tu diutius dubites, ac
-magna cum sua voluptate sentiet Lampridius me
-fontem esse dulcissimi gaudii.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul192.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons193-colloquium-sextum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><span class="pageno target" id="page-153" title="153"> </span><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons193.png" /><span> COLLOQUIUM SEXTUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="veneres">
-<span>VENERES</span></p>
-<p class="center pfirst"><em class="italics">Octavia, Tullia, Lampridius, Rangonius.</em></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="O" src="images/ini193.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ctavia.</span><span> Voluptates hujus noctis quam
-suaves futuræ sint, persuasisti intimis
-medullarum mearum sensibus, pruriginosa
-hac tua oratione.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> At enim duplo majores capies quam potui
-polliceri libidini tuæ procaci, quidquid pollicita
-sim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Scilicet aderit cum Rangonio Lampridius,
-et nobis ambo militabunt?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tibi sane uterque pugnabit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Apage! Paucas post horas rumperent veredum
-meum equisones hi tam acres.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Apage, inepta tu! Una belle sufficies
-duobus; et experta fatebere etiam præ te Heroas
-esse nihili.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non faciam, cognata, non faciam. Putas
-me tam salacem? Ego voluptatibus tota nocte perfunderer?
-</span><span class="pageno target" id="page-154" title="154"> </span><span>Dearum cibo ingurgitarer? Tu nihil gustares
-oblectamenti? Apage, apage, non faciam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Utcunque se res habebit, feres; tu facies,
-tu facies. Vide: «superanda tibi omnis Veneris
-fortuna ferendo est.» Vide.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O! o! fores obduxisti tuas cataracta illa
-improba? Quid de me futurum speras, si in partem
-non venies laboris? Quum mihi tam bene cupias,
-male habebo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Macte animo; peregi ego quatuor, times
-duos?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed duo illi viribus præstant, et inexhausto
-libidinis rivo superant. Ais Lampridium in
-stadio tuo duodecim solitum esse conficere curricula.
-De Rangonio loqueris quæ non longe absint a
-portento. Non sufficeret Cotytto duobus una.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Narravit de Rangonio quæ superant omnem
-futuentium fidem Lampridius. Scis esse familiarissimos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quæ narravit? Nunquid etiam venit tecum
-in certamen?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cum esset nudiustertius ingressus hanc
-urbem nostram, adduxit hospitem ad nos Lampridius
-non dedignante Callia. Vide humanitatem:
-etiam amore meo inflammat; dein insana furentem
-cupidine ostentatione promissorum solatur. Brevi
-felicitatis summæ qua frueretur, ut loqui solet, dicit
-fore participem. Bene sperare jubet. Paciscitur,
-inconsulta me, Venerem meam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec subirata es?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Dic ipsa tibi. Irata sum, et iram acerbe
-</span><span class="pageno target" id="page-155" title="155"> </span><span>testata. At ille, ut animi motus componeret:
-«Ignosce,» inquit, «Domina mea, Regina mea,
-Dea mea, facilitati meæ. Scio, per te non stabit
-quin exsolvam fidem meam. Vidit te Rangonius,
-et misere perit. Videram ejus cognatam Neapoli,
-et misere peribam. Ejus se finxit amore incendi
-ut meo faveret. Convenit cum ea: induxit me in
-puellæ cubiculum: nocte fruor cupita Venere,
-dum se credit Laura (id ei nomen) Rangonii indulgere
-amplexibus. Num debui tanti esse memor
-beneficii? Ignosce, Regina mea; dum sequor officium,
-eam in offensam inopinus incidi.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid tu ad hæc?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Emolliit durum animum vox amantis.—«Quid
-me vis facere?» repono. «Num te pudet
-me in id devolvi dedecoris, quæ tua sum?—Sed
-enim,» inquit, «huic uni tantum culpæ succumbe;
-sine te amore Rangonii et Lampridii tui
-precibus flecti. Nihil tibi a me time in posterum,
-nihil continget quod gratum, quod honestum non
-sit.» Consensi, sed:—«Lampridi,» inquam,
-«nosti Octaviam?»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut tu Lampridio, est quod ego succenseam
-tibi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tace, inepta. Aperui mentem: scilicet de
-te in ejus amplexu mittenda. «Quam te bearem!»
-dixi.—«Sed ego et Rangonius interim,» reponit,
-«rumpimur tentigine. Si differri velis id gaudium
-ad tenebras, resolvemur uterque ad speciem ecce
-tuam quæ nos urit. Concede saltem unam utrique
-felicitatem.—Quid honoris,» refero, «accedet
-</span><span class="pageno target" id="page-156" title="156"> </span><span>nomini tuo, si me dehonestaveris alieno concubitu?
-Tu quidem utere jure tuo.» Exorari ea demum
-conditione me sum passa, scilicet ut Rangonio
-ad cursum unum aperirem stadium meum et
-Cupidineum agonem, ultra nihil datura. Velle integrum
-nec exhaustum in sulcum tuum agi utrumque.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut venient integri ex tuis amplexibus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc res in hortis nostris agebatur, in
-quos prospectus nullus nisi e cubiculo meo; clausa
-vero et tuta omnia. Exspectans quid proficeret sodalis,
-non longe deambulabat Rangonius, spectabatque
-identidem me ignescentibus oculis. Tunc ad
-eum Lampridius: «Immortales pro cœlesti munere
-redde gratias Tulliæ,» inquit, «et ad summum
-bonum veni.» Ita sum a natura comparata ut ab
-omni longissime absim impudentia. Ubi propior
-factus, erubui: ille vero osculum dedit. Impudentiam
-ipse suam accusavit, et excusavit. Dum loquitur,
-specum illam frigoris captandi causa ad horti
-angulum structam jam intraveramus, et nobiscum
-Lampridius.—«Est quod te scire velim, Domina,»
-ad me Lampridius, </span><span class="target" id="tuaque-interest-sciri-rangoni-quid-vero-istud-est">«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid
-vero istud est?»</span><span> ait Rangonius.—«Suspiriis,
-osculis,» reponit Lampridius, «et crispantis
-lumbi furoribus loquetur mox ipsa tibi
-Tullia.—Te immo Venus perdat,» refero,
-«nugarum artifex solers!» Me manu extra specum
-extrahit:—«Ignosce, Rangoni,» ait, «mox reddam
-æque tibi puram ac nunc est. Nolo eam ab
-oculis tuis fugere, quæ oculorum tuorum meorumque
-lux est. Paucis volo.» Tunc ad me:—«Nescis,
-</span><span class="pageno target" id="page-157" title="157"> </span><span>Tullia, quem habitura sis equisonem. Neminem
-unquam mortalium fassæ sunt puellæ et
-Romæ et Venetiis, quibuscum rem habuit, tam
-abundanti Venerei imbris copia muliebres sulcos
-irrigasse ac Rangonium. Quod Hieronymo Mercuriali,
-postquam omnia quæ de eo dicebantur
-diligenter exploravit, pro miraculo fuit, non tantum
-stupori.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Interea quid Rangonius cum œstro, cum
-furore, cum mentula sua?... Ah! ah! audio nescio
-quid strepitus; veniunt. Ut timeo! ut pudet!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>O Hymen, o Hymenæe! Hymen ades, o Hymenæe!</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Ecce Lampridium. Quid vero solus, Lampridi? Quid
-de sodali actum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Apud Mendozam, urbi præfectum,
-virum bonum et comem cœnavimus. Detinet Rangonium
-multa super ejus rebus, parentibus et affinibus
-rogitans, et seria, ut est ingeniosæ urbanitatis,
-ridiculis miscens. Ipse secessi amoris æstu, qui
-me, dum de vobis cogito, cepit, in rabiem versus:
-quam Octavia curet, si me velit sanum et suum.
-Quid taces, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Pudore, Tullia mea, sepulta mihi mens
-audaciam adimit, verba negat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Osculum etiam negas? Me miserum!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agedum, Octavia, quid refugis? Lectus
-hic vix nos quatuor, cum venerit Rangonius, stipatos
-</span><span class="pageno target" id="page-158" title="158"> </span><span>capiet: nulli præterea locus, ne quidem pudori.
-Projice hanc a te amentiam, fatua.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid me, fatua tu, dejectis operimentis
-nudam aperis Lampridii oculis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Quam venusta, quam tenera membra!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Volo, Octavia, te putes me esse alteram.
-Rumpitur Lampridius; num te miserebit miselli?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Fave, Tullia, fac patiatur Octavia se
-amari, et pulchritudinis juventutisque suæ florem
-me legere. O corpus Venereum!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Abi, abi: jam vociferor si ultra tentes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ te tenent intemperiæ? Sana es? Jam
-per Deam Pertundam! si amicum nolueris Lampridium,
-habebis me inimicam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Interim et mammas, et pectus, et omnia
-corporis membra manu Lampridius ille tuus impudica
-conscelerat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Quam apte hiat tibi Veneris concha!
-quam commodo situ pars prostat ludicra! quam
-molli obnupta lanugine!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Eh! eh! quid agis? Jam me occupas
-totam. Quid propudiosa faciam post id flagitium?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Amplectere Octaviam, Lampridi; tu Lampridium,
-Octavia. Nonnullæ erunt meæ partes in
-hac fabula: manu hac virile spiculum dirigam in
-fœmineum scopum. Bene est, intro haustum est
-totum: ut bene altera pars alteri convenit! Nunc
-lateri ne parcas, Lampridi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid vis? ut me opprimis! ut agitas! ut
-</span><span class="pageno target" id="page-159" title="159"> </span><span>pulsas! Tolle manum, Tullia; quid me vellicas? Oh!
-oh! oh!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tolle tu nates. Tolle, inquam, tolle altius.
-Succussus itera spissos, crebros, vehementes. Belle!
-belle!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Si te transfigi gaudes, Octavia, fige
-osculum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Gaudeo!... gaudeo!... morior! Ah! ah!
-Facione satis voluptati tuæ, quæ mihi est summa
-voluptas? Vis succutiam vehementius? Faciam ut
-maxime potero.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Fac igitur, nihil nugis opus. Mirabiliter!
-Quam mobiles, quam leves tibi lumbi! Tractabo
-interim, Lampridi, pruriginosos tibi globulos; sollicitabo
-leni tactu ad officium et spumam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Ut me beatis utraque! ut voluptatem
-meam pascitis, tu tuo nectare, Tullia! tu tua ambrosia,
-Octavia! En! en! Nunc, nunc, Octavia, tolle,
-tolle lumbos. Acriter, acriter!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Langues, Octavia, langues?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sentio!... sentio!... Ut fervida urina
-hæc! ut rapido fertur impetu! Osculare, osculare.
-Jam et diffluo ego... Distillant mihi Veneris venæ.
-O! o! sentio Jovis cum Junone concubitum. E cœlo
-venit hæc voluptas. O! o! fundum!... deficio!...
-fundum!... deficio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid garris balbutiens? Fundum alvei tui
-tetigit Lampridii anchora?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tetigisse credidi. Sed jam deficit Lampridius,
-abit, anchoram solvit. Patere tamen, Lampridi,
-te osculer iterum atque iterum; te basiationes
-</span><span class="pageno target" id="page-160" title="160"> </span><span>meæ vorent antequam exscendas ex veredo meo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vis forte, salax, novam ad pugnam exsanguem
-nervum et viribus defectum excitare? Non ita
-erit. Ad Rangonium redi, ne quid de te nobisque
-suspicetur parum pudici.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Revertar, ut suades, ad sodalem.
-Hanc fingam tantulam egisse moram cum præfecti
-consobrino Frederico.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed quam bene te habuit Octavia? Ut
-voluptati visa est apta?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> In ea inveni omnino nihil quod ad te
-proxime non accedat, Tullia mea, quod meram
-putamque Venerem non sapiat. Sed de his postea.
-Valete.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quas vero reddam tibi gratias, Tullia!
-Nunc vere scio quid sit Venus, ita me libidine implevit.
-Pili præcipue titillavit longitudo, nam crassitudine
-Cavicei longe cedit temoni. Vere omnia
-gustavi Veneris bona.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ dicebam de Lampridio invenisse te
-vera, oppido gaudeo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vidisti ut de thoro lætus desiliit, ut osculum
-dedit, molles natibus impegit alapas? Te beatam,
-cui ludere ejus in amplexibus cum libet, licet!
-Sed te etiam incredibili num affecit Rangonius
-voluptate?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ad eam igitur, quam institueram, narrationem
-redeo; nam et velle videris, et gratissimus
-mihi quoque hic sermo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quo me scilicet in meliorem vocabis
-deliciarum tuarum partem.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-161" title="161"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut inter animalia homo, sic inter homines
-Rangonius abundat seminis copia. «Moneo,» dicebat
-Lampridius, «ut opportuno cures corporis situ,
-nihil tibi depereat. Nam pro summa mihi est
-voluptate summa te perfundi.» Sub hæc abscessit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid postea?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Citato venit ad me cursu Rangonius.
-«Nihil te,» inquit, «libidini meæ eripiet.» Manu
-prehendit; ad angulum, ubi, ut scis, thorus, trahit
-volentem nolentem. Alteram mittit in sinum manum;
-Veneris sedem altera detegit reductis ad zonam
-usque vestimentis. Mox solvit ipse subligaculum
-sibi, apertis coleis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fuscinam vidisti, cum fuit in procinctu,
-magnam, rigidam, Heroe et te dignam?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Qualis est fere Lampridii, adeo nullo,
-quod perceperim, differunt discrimine. Undecim
-duodecimve pollices latos in longitudinem fusa.—«Jam
-jam remittor,» dicebat; «commoda amori
-meo amorem tuum, Domina.» Sensim interim
-sine sensu dilabi me in thorum passa sum. Ille effudit
-se in resupinam, et primum, levi excitavit unguium
-impressione in pube igniculos, et proxime in
-eo, quod perinæum monui vocari interstitio, ubi
-ardentiores Veneris prurientis faces.—«Age, age.»
-dicebam, «abscede; illudis mihi. Quid me incendis
-jam tuo amore inflammatam?—Ergo accipe,»
-ait, «quicquid id est amoris mei,» et momento
-impellit in libidinis venam spiculum. Ut sensi:—«Male,»
-exclamo, «male me habes malus.» Audiit
-Lampridius, et accurrens;—«Cave, Tullia,»
-</span><span class="pageno target" id="page-162" title="162"> </span><span>inquit «ne e proximo vico secundum hunc murum
-tua vox exaudiatur. Cui non cognita honesto? Contine
-vocem, lumbos non contine.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vidit pugnantes in hac palæstra, et continere
-ipse potuit a risu, ab eoque furore, qualem
-nuda movet Venus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vidit, et cum insistere lævum mihi pedem
-humi videret:—«Volo utrique,» adjicit, «amicæ
-curæ officium impendere.» Sellam subjicit;
-altiusque hoc pacto sese in uterum penetravit impressa
-mentula. Aperta manu ridens alapam inflixit
-natibus Rangonii, et exiit e cella.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! ridiculum spectaculum! ridiculi
-vos uterque, tu et Rangonius!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tantisper substitit immotus.—«Amplectere
-me,» ait, «regina mea,» nam elanguebant
-artus desides: complector. «Ante tres menses,»
-subjicit, «nulla me vidit Venus, </span><span class="target" id="nulla-impatientiam-libidinis-solata-est">nulla
-impatientiam libidinis solata est</span><span> puella dulci
-effluvio. Sed, ut scias, vix inveneris, qui, ut
-ego, tam abundanti hortum tuum irriget salsa
-pluvia.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Impresso calcare, poterat et poteras cursum
-sustinere?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cœpit vehementius subigere, ad sextam
-septimamve concussionem fervido me intus imbre
-diluere. Stillantis vis veretri tantum mihi iis in locis
-concitavit pruritum, ut temperare non potuerim
-quin motus cierem fervidos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ne scilicet quam Lampridius marmoream
-</span><span class="pageno target" id="page-163" title="163"> </span><span>a candore vocat, saxeam crederet Rangonius, si
-stuperes frigida et hebes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> «Video cœlos,» dicebam amens, «video
-cœlos apertos;» et illico semen emisi recluso
-fonte. Sensit me resolvi: concitatiori æstuans
-opi fuit subagitatione. Mistum est semini semen;
-nam et ipse resolutus est. Sed quater ego largo
-fluctu remissa sum, cum, continua ille ignitæ libidinis
-ejaculatione, omnes meis in lumbis omnium
-prurituum irritat nequitias. Tandem palæstræ finis
-datus. Fateor, Octavia: tanta nunquam deciduæ
-vis voluptatis uno concubitu genitalis arvi furores
-restinxit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Satiavit te voluptate? Si pugil præterea
-adfuisset novus, certamen refugisses? Nec te Lampridius
-iniit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sane nova voluptas mihi propior fuisset
-ærumnæ, quam gaudio. Nam exundanti restagnans
-semine uterus, quod imbiberat, nihil præterea gaudii
-aut petebat, aut pollicebatur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dicunt omne esse animal post coitum
-triste.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Immo alacri vultu, lætis dictis, significavit
-Rangonius multo se gaudere gaudio quod bonis
-libere meis esset potitus. Lampridium vocat; sed
-ejus me ex ulnis expedio, et utrique eripio, ne ultro
-citroque iterum cogerer Venerem pati, Lampridii
-gratificandi causa. Veloci prius in ædes me recepi
-cursu, quam fere animadverterunt. Interim, Octavia,
-nequidem Venereæ tabis guttulam e Rangonii
-tubo in concham effusæ meam sensi defluxisse.
-</span><span class="pageno target" id="page-164" title="164"> </span><span>Quid id sibi velit nescio. Sed si hoc me imprægnatam
-esse scirem concubitu, ut Calliam meum amo,
-mærore conficerer.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At enim vero, præ quartumviratu tuo,
-quid istud?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelligo. Vis illam meam renarrem Romanam
-militiam?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Volo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Inciderat in morbum, quem ab initio longum
-fore et lethalem Medici judicaverant, Callias,
-dum Romæ agit litis difficillimæ dirimendæ caussa
-cum Ortobono cognato meo. Ea me res vocaverat
-Romam; et bonæ valetudini, si tandem restitutus
-est Callias, meæ opi curiosæ et amanti id debet,
-nec negat. Ut primum convalescere cœpit et omnis
-abscessit periculi metus, cupiditas cœpit exhilarandi
-animi per continuos tres menses mœrore confecti
-et consepulti. Ventitabat domum e proxima
-vicinia mulier non admodum ætatis provectæ, ex
-Ursina gente. Familiarissima cum illa mihi intererat
-necessitudo, et mecum sæpe cubabat, solatium unicum
-ægro animo. Una nocte cum serimus sermones,
-facetiasque miscemus, fateor ad intermissæ
-Veneris ludum converti interdum cogitationes meas.
-Ut interrogabat, hos ignes respondeo, quos sentirem
-in venis meis reviviscere, nullius posse virtutis
-restingui constantia et pudore. Ad hæc matrona
-elegantis et liberalis consuetudinis, si alia ulla:—«Volo
-te abdicatæ Veneris crastina luce satiari donis
-ad usque fastidium; et, si fatua non es, voles.
-Nihil propterea,» inquit, «aut famæ detrahetur,
-</span><span class="pageno target" id="page-165" title="165"> </span><span>aut honori. Id solum volo liberæ te meæ permittas
-potestati.—Permitto,» refero, «quid timeam
-quæ te vadem habeo, ducem sequor et
-auspicem?» Mane facto curare jubet, sed modico
-prandio, corpus; nec cibis impleri. Pectus, mammas,
-ventrem, femina, nates lavat ipsa suaveolentibus
-aquis, et myrteo oleo Veneris typum. Candida
-induit stola e serico. Obscurari me credidi pellucida
-quadam nebula, potius quam veste tegi. Post curru
-una invehimur in villam suburbanam et amœnissimos
-hortos. Et Flora illic et Venus per omnem liberæ
-et hilares ludunt et rident anni tempestatem, et
-omnis tempestas perpetuum ver. Postquam intrantes
-admisere superbissimæ ædes, inducit me in conclave
-interius, ubi perpetuo lux condita crepusculo
-pudori favebat simul et impudentiæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Libidinosæ petulantiæ apta sedes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Occurrit modesto ore et cultu matrona
-anus.—«Faciam,» inquit ad Ursinam conversa,
-«ut hæc tua puella gratias agat tibi plurimas, voluptatibus
-ebria paucas post horas.» Hæc dicens prehendit
-manu. Mox abiit Ursina, ostioque clauso,
-intro anus cunctantem ducit. «Principio accipe,
-nata,» inquit, «tibi quid exspectandum, quid ferendum.
-Amplius tua non es, sed athletarum quatuor,
-quos paravi agoni tuo. Gallus unus est,
-Germanus alter, alii Florentia orti duo. Nam amat
-Florentinos domina mea. Omnes ab anno notissimi,
-alter alteri amicissimi, et, quod præstat, ortu
-nobiles.—Apage,» refero, «me occident tot palæstritæ.
-Te misereat mei, mater. Unus sufficiet,
-</span><span class="pageno target" id="page-166" title="166"> </span><span>fac duellum sit, non pugna; dimitte alios.» Risit
-illa, et dum loquor, adsunt coram præsto omnes.—«Delige,»
-ait anus, «quem velis excipere primum;
-ordinem pugnæ cuique suum ipsa constitue: nam
-quo jusseris, ad pugnam venient et amplexus.» Ego
-manum porrigo Gallo; illi Turriano cognomen. Huic
-vero Aloisium, Aloisio Conradum, Conrado Fabricium
-volo succedere ex ordine. Aloisius ac Fabricius
-Florentini; Germanus Conradus. Tunc matrona classicum
-cecinit.—«O juvenes,» inquit, «docete
-hanc tam venustam, tam teneram puellam, qualis
-apud ingeniosos, ut estis, in fœmineo corpore
-sit libidinis usus. Qui fortius in Venereo campo
-militaverit, pilum melius intorserit, annulum
-hunc consequuturus est virtutis suæ præmium, et
-victoriæ bravium.» Annulum ostendit aureum
-adamante incluso micantem, Ursinæ donum, quo
-alacrius insurgerent ad prælium. «Alter alterius
-cursus numerate,» subjicit, «sed etiam cavebo ne
-per errorem conturbetur numerus. Abite nunc,
-et agite res vestras.» Sub hæc excessit e conclavi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nunquid timebas, quatuor scilicet hastis
-appetita circumquaque erectis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelliges. Manum osculatur Turrianus
-mihi, simulque recta in cubiculi angulum sipario
-obductum deducit. Thorus pedem vix unum eminebat,
-et lucebat tremulo lychnus lumine, ac si
-esset jam libidinis sibi nostræ conscius. Tunc tollit
-Fabricius vocem.—«Heus! tu, amice,» ait,
-«expedi negotium illud tuum, nam et nos rumpimur.
-</span><span class="pageno target" id="page-167" title="167"> </span><span>Primum haudquaquam tibi locum invidemus,
-sed expedi.—Fraus aberit,» respondet
-Turrianus; «quod tam magna cum voluptate fiet,
-ne dubites, </span><span class="target" id="cito-fiet">cito fiet.»</span><span> Ego summo offusa pudore,
-qui congenitus est mihi, nec simulans, mea
-non eram. Rogat in lectum demitterem ultro me:
-non audiebam. Impulsu molli dejicit, fere repugnantem,
-et jam sub vestem alteram miserat manum.
-Audivere alii præcipitantius concidentem, et
-risum sustulere; ego gemitum. «Quid istud est?»
-aio, «quam, mehercle, quæ hactenus ulla absque
-labe pura et casta egi vitam, quam vero judicabitis?—Ineptum
-hunc,» reponit Turrianus, «pudorem
-expelle ex animo. Non prima perducta es
-nostros in amplexus: passæ sunt ex optimatum
-mulierum numero pulchriores furores nostros, ut
-tu patieris. Honestandi lupanaris, ornandæ libidinis
-invenimus rationem. Nemo vitio tibi verterit
-quod nemo sciet, quod tu ipsa, dum peragimus,
-dum patramus lascivi, sed honesti, tibi dices proxime
-accedere ad virtutem.—At expedi, Turriane,»
-clamabat Fabricius; «hac nos mora enecas.—Obsequor,»
-refert, et eodem temporis
-puncto demissis femoralibus mentulam aperit, et incumbit
-in me; impellit in hiantem concham, compressione
-æstuanti urget, vehementi concutit nisu.
-Et cum non commoverer:—«Saltem nunc, Domina,
-cum ad finem operis propero,» inquit, «Veneri
-fave.» Ego tremulo succussu faveo currenti, et
-post paulo turgentis mentulæ rore sentio intimam
-libidinis conspergi aream. Nullus tunc pudori locus,
-</span><span class="pageno target" id="page-168" title="168"> </span><span>nulla honestatis ratio, nulla immo mei recordatio;
-colliquescere etiam cœpi. Sed jam attigerat metas;
-vix ego sub eo perfeci. Accurrit Conradus vir bonus,
-sed incultus:—«Quod pace tua fiat, Domina,»
-inquit, «verbis abstinebo, re colloquar tecum.»
-Nec plura: pilum rigidum, crassum torquet nervosus
-in viscera, et ad quartam quintamve concussionem
-fervido me semine movet ad novam emittendi
-e lumbis Venerei gari pruriginem.—«Quare mutato
-ordine occupasti,» inquam, «Conrade, locum
-qui Aloisii erat?—Ita conventum inter
-nos,» refert. «Venient ad te ambo simul, etiam
-simul, puto, inibunt: nam stultos nos judicant,
-Gallos et Germanos, qui odio habeamus scire
-ubi sita sit vera voluptas.» Excessit Conradus,
-ecce advolant Aloisius, Fabriciusque.—«Tolle
-crura,» ait Aloisius, machæram intentans.
-Tollo; tunc effundit se in pectus meum, et immergit
-in ulcus insanabile machæram. Utramque mihi
-Aloisius tibiam sustollit; et sub poplitibus altera et
-altera missa manu agitat ipse lumbos mihi nullo meo
-labore. Procax ridiculæ motitationis genus! Incendi
-me dixi: sed dicto citius restagnans Veneris spuma
-restinxit incendium. Surgente Aloisio, novam se
-Fabricius accingit ad pugnam. Rubicunda illi et minitabunda
-turgebat mentula.—«Amabo, Domina,
-obverte te in faciem,» ait.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Scio quid dein.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Obvertor ut volebat, quæ sciebam id mihi
-esse in lege per eorum voluptatem ad meam ire. At
-enim, ut nates vidit, quæ candore suo ebur et nivem
-</span><span class="pageno target" id="page-169" title="169"> </span><span>obscurarent: «O te pulchram!» ait. «Sed
-erige te in genua, demisso superiori corporis
-trunco.» Ambæ patebant viæ quæ ad utramque
-ducunt Venerem: probam et castam alteram, scelestam
-alteram et inquinatam.—«Qua petes?»
-ait Aloisius.—«Qua tu,» respondet Fabricius.
-«Postea viderim.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sic minatus est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et petiit qua debebat et juvabat; trusit in
-intimam vulvam rapidum et igneum telum, mammam
-utramque cepit manu utraque, post agitare cœpit,
-et momento dulcis profluere rivus in mollem Veneris
-sinum. Et ego etiam miris deliniri deliciis: præ
-voluptate parum abfuit quin deficerem, ea me seminis
-copia excreti ex Fabricii lumbis implevit et demulsit,
-ea copia excreti e meis exhausit mihi vires. Hoc
-uno concubitu plus amisi virium quam prioribus
-tribus. Ita res acta est; et hic primus fabulæ actus
-scenis constans quatuor.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quam de Fabricio hunc petente corporis
-situm conceperam, ut dicere aggressa es, fefellit me
-opinio. Num fallere solent Florentini Venerem. Delectari
-aiunt puerorum consuetudine, carasque illis
-esse puellas quæ se in pueros mutari velint, et puerile
-præstare officium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Experta sum ego, et quid in his possint
-rebus documento ipsa tibi ero. Denique, nam curiosius
-singulis hærere dicendo nihil interest, eodem
-ordine Turrianus Conradusque admissis equis in
-agonem meum descenderunt. Cum procederet ad
-me Aloisius, supervenit anus: Aloisium Fabriciumque
-</span><span class="pageno target" id="page-170" title="170"> </span><span>monet, caveant obscœno ne possim pollutam
-me queri esse concubitu. Licere quidem intra corpus
-meum vomerem imprimere quo sulco velint,
-semen tamen mittere non item licere. Si contra fecerint,
-Ursinam habituros iratam, et in bonam mentem
-peccaturos; vulvæ soli rependi debere hoc amoris
-tributum. Me etiam dictis aggreditur, et animo
-essem bono ad ignotos adsultus hortata est. Tunc
-sortiuntur inter se, laus cui prius contingat fodiendæ
-melioris hujus partis: sic loquebantur. Illaudabilis
-voluptatis licentia omnem apud malos et olidos cinædos
-superat veræ laudis suavitatem. Ego vero:—«Non
-patiar, inducias peto,» inquam, «non
-longas.» Igitur recta via ivere ad castam Venerem.
-Octo se hoc modo hæ habuere fututiones. Turrianus
-mihi admodum cordi erat; in animo erat dono
-illi primitias ignoti obsequii dare, et me ab amato
-juvene hac etiam parte devirginari.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Florentinis non uno in loco mulieribus
-sita, nec una virginitas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed contumeliam id esse, non donum,
-respondit Turrianus, et querelas miscuit.—«Quem
-me esse putas,» ait, «Domina? Absit hæc meis
-ab libidinibus amentia, a cogitationibus infamia,
-a consuetudine ignominia! Nulla mihi esse cara
-voluptas queat quæ tibi voluptas non sit. Unum
-rogo ne dedigneris mihi gratificari.—Quod voles,
-quidquid id demum sit,» refero, «volo. Sed
-roges nolo, capias volo.—Liceat oculis meis
-divinæ pulchritudinis tuæ libero frui aspectu.»
-Depono vestes ipsa ultro, nec difficile opus; nam
-</span><span class="pageno target" id="page-171" title="171"> </span><span>præter indusium et stolam nihil erat. Indusium ipse
-sua dejicit ad pedes manu. Ut nudam videt, basiis
-terit igneis, tactibus lustrat membra omnia liberioribus.
-Dehinc turgentem, et gravem mole caudam
-protrudit in vulvam, inguina inguinibus miscet. Sequitur
-Conradus; Conrado succedunt Aloisius et
-Fabricius. Novum belli genus. Nudam ut conspexere,
-exultare et plaudere. Post pulvinum thoro
-transversum natibus subjicit Aloisius:—«Nunc
-obverte pronam te in faciem, et nates objice oculis
-et amoribus nostris has pretiosas.—Quid vero
-vultis?» dicebam. «Parcite paventi. Obliti estis
-esse me puellam, non puerum.—Apage,» refert
-Fabricius, «quod nulla negare ausa est e tot præstantibus
-inter Romanas puellas et ingenii et formæ
-dotibus, tu ingeniosa et formosa audes negare?—Sed
-hanc rem horret animus,» repono,
-«ferre non potero, conficietis huic bello inassuetam.—Ferre
-poteris,» subjicit Aloisius. «Multo juniores
-hoc corporis usu apud nostros homines inclarescunt.
-Pluris constitit tibi anticæ virginitatis
-occisio.» Cum proficerem nihil, parui furentibus.
-Tunc pronus inclinat se in nates Aloisius, pilum
-postico admovet, pulsat, percutit; post summo
-nisu irrumpit. Ego gemitum misi: sed illico extractum
-ex ulcere telum condidit in vulvam, et multo
-semine depluit in lubricum uteri sulcum. Aggreditur,
-re peracta, eodem modo Fabricius. Rapido vibrat
-hastam puram impetu, totamque brevi in
-viscera abdidit. It reditque aliquandiu repetita via;
-et quod fieri posse non putabam, etiam invasit me
-</span><span class="pageno target" id="page-172" title="172"> </span><span>nescio cujus pruriginis rabies, ut huic me assuefieri
-rei posse, si velim, non dubitem. Sed absit Calliam
-hæc transversum agat vecordia! Nec tamen abusus
-ultra modum est patentia mea ad contumeliam; suavissimam
-profudit voluptatem in uteri intimos sensus,
-nihilque quo oblectari possem, hæc nebulonis
-turbavit intemperantia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> De Callia vero dic, amabo, nunquam hac
-tibi improbus parte illusit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Fatebor, mea Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fatebor itidem ego, mea Tullia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Alterum post mensem quam nupsi, pomeridianis
-horis cum esset Callias mecum, voluit nudari,
-voluit etiam interius deponi indusium. At..,
-at, sile.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! video venientes ad nos athletas
-nostros.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Audio loquentes. Macte virtute, Octavia!
-jam tibi ludendus egregius ludus. Macte animo! Ut
-tibi bibet sitiens vulva nectareos calices!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Contremisco.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quod bene vertat, Rangoni! ecce in venustissimæ
-puellæ, si quæ alia, complexus conjicio.
-Amore digniorem tuo nusquam invenies; mox fateberis
-voluptate ebrius: pro certo habeo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Habet, Octavia, tibi gratias Rangonius,
-et mox referet subigendo, ut meretur, veredum
-tuum egregie.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Novi felicitati meæ adjici præterea
-nihil posse. Tu vero, Octavia, quid mœrens stupes?
-Num scis te debere pervigilium Veneri?</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-173" title="173"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Apage, apage! Ex lecto projiciam me,
-abstine, clamoribus implebo domum. Abstine! Quid
-me vexas, proterve? Quid me basiis his adulteris,
-tactibus his nequissimis inquinas?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> O te pulchram! O divinam, si tam es
-indulgens, et mitis, quam pulchra!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quo fugis? Non sapis, Octavia. Age vero,
-Rangoni, siste fugitivam fixo stipite. Agedum!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Quid sibi vult hæc rixa? unde hæc
-altercatio?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Misereat te mei, Lampridi!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Scilicet! Te negas summo gaudio, et
-miserear tibi? Quid hic misericordiæ locus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vides ut me male habent et hæc, tua
-Tullia, et hic, nescio quis, sodalis tuus. Sed me infelicem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Bene se res habet. Nunc excute illud, Octavia,
-illud pondus quod intra viscera tua furit. Sed
-abscede, Lampridi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Cur vero hoc pasci oculos et mentem
-voluptatis spectaculo invides?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! ah! ut sævus es!... Nunc vero,
-nunc quod voles, et ut voles, nunc faciam, Rangoni.
-Omni, omni cupiditati tuæ parebo, omni. Sustine
-tantisper, ut aptiori me situ voluptati tuæ accommodem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quippe dum insanis intemperans, alterum
-e thori sponda femur projeceras.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Perfice, Rangoni; nihil te moretur.
-Sustentabo ego manibus meis, et tollam marmoream
-hanc columnam.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-174" title="174"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Sine, inepte, sine. Quid mihi calcem
-unguibus scalpis? Eh! eh! Et tu, Rangoni, ut iteras
-concussiones has rapidas tuas! Jam, jam emorior.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Agedum, Rangoni, agedum, festina.
-Tractabo ego hos tuos tibi testiculos, deliciarum fontem.
-Vides deficientem pellicem hanc? Depluant
-cito citius vitalem balsamum emorienti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Ecce ut momento flammescit mihi
-amoris vena, et Veneres stillat Veneri meæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil artubus meis parcas. Ecce... Ut tibi
-placuit hic succussus? Et hic alter? Et hic? Ah!
-Quid sentio?... Ut pruriginosos mihi locos fervido
-mulces... ah! ah!... rore... ah! ah! quam abundanti!...
-ah! ah! quam suavi! Ut vitam infundis, et
-adimis, vitæ necisque arbiter!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et tu scilicet pumice es aridior. Clausi
-sunt tui tibi Veneris rivi, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tace. Eh! eh! Quiesce. Tace. Bene
-omnia. Hem! hem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Incita cursum, Rangoni, præsto sis. Acriori
-calcare obstetricare exorienti puellæ tuæ libidini.
-Bene est, bene!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Oh! Hoc me fere concussu oppressisti,
-et hoc etiam. Quievit paululum hæc mihi rabies,
-qua me incenderas. Et tibi adhuc distillat lubricus
-nervus in venam meam? Sentio!... sentio!... Nullus
-dabitur finis? Quam immingis suaviter! Me implebis,
-puto, semine hoc fervido, et e puella Venerei
-sali gurgitem facies.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Interea disrumpor. Festina ad metas,
-</span><span class="pageno target" id="page-175" title="175"> </span><span>Rangoni. Me miserum reddit tantæ tuæ felicitatis
-cumulus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Importunum te, Lampridi! Deficio, deficio
-iterum. Sed me, Rangoni, enecas languentem,
-quod langues. Tam cito abis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tam cito? Quæ tua est amentia? Per
-Venerem! Huic vix Jovis conferri congressus queat,
-quo Herculem in Alcmena genuit. Sed ecce ut rigidus,
-ut igneus, ut superbus Lampridio micat nervus!
-Excipe.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Si hunc igneum et rigidum rimæ
-igneæ huic...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et concussu hoc rapido perfecisti orationem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At vero, Lampridi, fave, fave.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Fave etiam tu, Octavia; fave, Tullia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid vis utramque facere?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Volo, dum papillas Octaviæ pertracto,
-molli ipsa et spissa nates vibret motitatione. Tua
-interim, Tullia, lubrico mihi scrotum et testiculos
-frictu sollicitet læva illa pruriginosa ad plenum gaudium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sustine partes tuas, inepte. Fungemur
-utraque nostris præclarissime.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dire me exagitas, Lampridi. Sed impune
-non feres. Concussibus his respondebunt succussus
-mei acriores. En, en, en. Placeo?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Egregium te vere ostendis bellatorem,
-Lampridi. Ut apte pugione ad capulum impresso,
-non mortem sed delicias exspirantis simili infers Octaviæ!
-Videris animam agere velle, Octavia, dum
-</span><span class="pageno target" id="page-176" title="176"> </span><span>totum se intra viscera tua agere videtur velle Cupidineus
-hic heros.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Importunam loquacitatem! Quid animum
-meum a tam grato immensæ voluptatis sensu
-avocas? Sed..., sed... intro me urit liquida vividi
-vis ignis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> E face, quam quatit intro tibi amor Lampridi,
-stabilis in penetrali tuo. Te interim, mi Lampridi,
-volo osculari.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> O dulcis delectationi meæ accessio
-suavium! Admove etiam eburneos mammarum orbes,
-ut osculer. Nunc... nunc, Octavia, Tullia, fugiunt
-mihi libidi... libidinis rivi!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sentio, sentio profluentes in stagnum
-meum. Perge. Oh! oh! perge. Et ego, et ego!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et tu, et tu, in effluvium solveris. Opi este
-alter alteri. Bene est, per Subigum Deum! Bene est.
-Interim quid cogitas tecum, Rangoni, mutus et
-iners?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> </span><span class="target" id="tibi-dixerit-haec">Tibi dixerit hæc.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ostendis mentulam. Ut momento crevit
-in duellum! Mirificus es bellator. Nullus ut video
-quietis misellæ dabitur gustus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Omnibus una quies operum, labor omnibus idem.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Ecce nunc occupa, Rangoni, vacuum
-tibi campum, non Martium, sed Venereum, in quem
-velit Mars descendere. Ita me gaudio cumulavit!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Me etiamnum fugis aversa, Dea mea?</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-177" title="177"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Non fugio; sed breves indulgeri peto
-inducias.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Mutata figura excita cadentem libidinem,
-nam effœta langues. Sic condiri voluptas debet, ut
-voluptatem sine fine voluptas creet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed vide ut urget Rangonius, et victam
-vexat inglorius!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Exspectabo tamen. Quid vis fieri, Tullia?
-Da clinopalæ leges, agonotheta a Venere secunda.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vides me, Octavia, ut nates tollo in genua,
-reliquo summisso corpore? Projice vero te resupinam
-meos in lumbos, ut dorsum dorso, nates natibus
-conjunctæ hæreant. Apertis dehinc femoribus,
-summis plantis, quo graviori minus premar onere,
-ut poteris innitere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Impar procul dubio eris ponderi cum
-procubuerit indiges hic in me. Obsequar tamen jubenti
-fututricum Reginæ, ne cadam in crimen.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Obruere nolet me Rangonius: scio. Sustentabit
-corporis pondus, nec ars deerit, nec modus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Favebo utrique, ut potero maxime. O
-illecebrosam figuram! Protinus jaculum divinam in
-hanc pulchritudinem id informe condo. In bonam
-rogo accipias partem, Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Propera, mi rex; exorientem sentio in
-imis lumbis titillationem novam. Itane, Tullia? Nugæ!
-nugæ!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Motita nates, Octavia, ut ego motito.
-Agita pari motu: gratissimum illi et tibi. Egregie!
-</span><span class="pageno target" id="page-178" title="178"> </span><span>egregie! Ut fervent tibi crispantes lumborum nequitiæ!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Sursum deorsum, Octavia, rapida
-fuga enitere; et tu, Tullia. Opus opere vestro pernici
-properate. Agite, agite!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Æstuantes has et effrenas compressiones
-intelligo; exsilientis deliciosi fluctus e lumborum
-lacu sermonem intelligo. Vibra nates sursum versus,
-Octavia, et ego anhelanti opi fuero.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tullia! Tullia!... Me, Rangoni, rapis in
-furorem. Haud possum, quin clamem, continere
-insaniam meam. Stillatim sentio decidentem...
-Ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Pluviam...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quam Danæ Acrisio nata aureæ præferat
-Jovis sui. Imple, Tullia, imple!...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ meæ sunt partes, et impleo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bis jam, bis tu, Rangoni. Eh! eh!... et
-tertium ipsa ego. Ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ter scilicet ipsa e peculio tuo Veneri votum
-solvisti libens merito.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Salsiores salacioresque sane hæc urbs
-non habet puellas, quam estis ambæ. Gratior nullus
-esse queat coitus, quam hic fuit, etiam cum nudis
-Gratiis. Moriar si ingeniosiorem ad suavissimam
-parandam voluptatem noverit figuram Venus ipsa,
-gaudiorum indagatrix et inventrix!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Vis etiam mecum, Octavia, rem experiri?
-Interim ne mutes, Tullia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Volo, et vult Octavia. Sed fatiscent mihi
-lassitudine artus, timeo, ante absolutum opus.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-179" title="179"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut durus es! Ut durus tibi nervus quem
-in mollem libidinis caltham protrusisti!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Paulo, mi Lampridi, ruis vehementius
-quam defessa ferre possim. Perfice actutum, propera;
-deficiunt poplites, decido in latus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Venus te male perdat, Tullia! quæ tam
-bonam perdidisti fututionem, aut turbasti. Effero,
-effero lumbos, Lampridi; apertæ tibi sunt deliciæ
-meæ omnes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Mucronem summum hastæ volo in
-summa fissuræ ora, et in molli cadurdorum frictu
-ludere. Condona mihi hanc libidinem, Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Condonat. Negas, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Do illi, negat mihi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Prehendam læva hac ego manu frameam,
-Lampridi, qua depugnas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Ah! domina, strictis his digitorum
-vinculis, quam perducis in lætum libidinum campum,
-dum ligas, duplo majorem mentula capiet voluptatem,
-duplici hoc cunno: tuo quem finxit tibi,
-Octavia, parens Natura; tuo quem hac subtilitate
-fingis mihi, Tullia, in manu industria.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Agite, agite uterque. Bene quidem mihi
-est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Quid vis, domina? Jam exsilit, jam
-furit æstuosa Veneris spuma. Age, age, age!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vora ecce, Octavia, igneum hunc ramicem.
-Et momento vorasti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Lampridi, Lampridi, fac, fac! Rapior in
-Veneris cœlum. Adige, ah! adige, ah! adige.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Ecce superest, sentis? quo irrorem
-</span><span class="pageno target" id="page-180" title="180"> </span><span>hunc juventutis tuæ florem. Ecce nectar invergo tibi,
-libidinis meæ victimæ, Priapi et Veneris sacerdos.
-Ecce... ecce!...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Perfecisti tu quoque, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Perfeci. Complectere me, Lampridi, fige
-osculum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te procacem et libidinosam pellicem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed meos mihi paulatim irrepit in artus
-nescio quæ lassitudo, quæ ignavo me torpore hebetat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Quiesces, mea Venus, postquam satiaveris
-me deliciarum tuarum fructu. Accipe etiam, si
-juvat, hanc in bonam partem fututionem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Abeas tu, si de mala unquam cogites, in
-malam crucem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Omnes, per Subigum! venustæ, ut est
-Octavia, puellæ partes bonæ sunt: nam aiunt totum
-pulchræ mulieris corpus cunnum esse unum. Sed,
-missis his nugis, transeamus ad seria. Porrige, Venus
-mea, porrige.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quo vis se situ componat, lætiori ut
-fruare concubitu? Sed venit in mentem. Erigam me
-in pedes, et resupinæ Octaviæ tibiam dextram quo
-potero altius tollam, ita ut calcibus lecti feriat cœlum.
-Alterum femur extendes, Octavia, qua contentione
-poteris. Sic aditus cunni strictior fiet, et eo
-jucundior ineunti. Agedum, tolle femur, Octavia.
-Præsto sis, Rangoni; conscende, admove calcar.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dicto citius factum. Quam hunc athletam,
-Tullia, habes obsequentem in hac palæstra!
-Agitas vero sursum deorsum, mea Tullia, vehementius
-</span><span class="pageno target" id="page-181" title="181"> </span><span>quam ferre possim. Luxabis, timeo, femoris
-compagem, ni caveas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Mirum profecto ludum ludis, Tullia.
-Nec quicquam opus est, Octavia, moveas lumbos:
-sola sufficit Tullia motus omnes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nullæ hic fere meæ sunt partes, præter
-patientiam quam libidini tuæ præsto. Cætera Tulliæ
-debes. Sed jam me ferit in intima voluptatum penu
-fervida vis. Oh! eh! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> At tu, Octavia, continua hac motitatione
-non incalescis ad summas delicias? Sed connivent
-tibi patrantes oculi. Resolveris, resolveris, video.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ita est, ita est. Agitur res intro. Ah! ah!
-Sustine tantisper, Rangoni, res agitur. Ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Deliciosum, æque ac tu es, scortillum
-Venus nunquam vidit. Mihi totam comedisti mentulam.
-Ut exilis, ut inanis redit ad me! Commodavi
-crassam, purpuream, fervidam. Redde commodatam,
-proterva. Quam reddis mea non est: non
-agnosco.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ulciscere sodalem hunc tuum cui hæc
-facta est injuria, Lampridi: nam vidi bibisse te medicati
-vini cyathum. Restitutæ sunt vires, et succrevit
-tibi torrens Veneris fons.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Bibi equidem, et cum vino hausi
-novos ignes, et sentiet mox Octavia tua.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Per ludum, per procacitatis vestræ intemperiem,
-interficietis me puto.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Abjice hos metus: qua infertur vita omni
-animantum sæclo, qui infert vitam, ne dubites,
-Octavia, non inferet lethum nervus. Tolle, Rangoni,
-</span><span class="pageno target" id="page-182" title="182"> </span><span>hanc tuam victricem Heroida in humeros
-tuos pronam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Cum sustulero, quid fiet?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tolle modo. Tu, Octavia, exili e sponda.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Fatiscunt mihi lumbi. Elephantem putatis
-esse me, non puellam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Delicata es, et delicate agis. Obsequere,
-corripe ineptam, Rangoni. Hæc tibi, Lampridi, paratur
-machina.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Exspecta, Rangoni, paulisper. In tuos me
-humeros conjiciam ultro.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Facto opus est, non dicto. Vide ut arrigit
-Lampridius. Facem conde ardentem in laternam
-tuam. Opportune, opportune!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Evolasti in veredum illum, Octavia,
-festivissime.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nunc, Rangoni, virginis brachia illega
-brachiis tuis. Aperi femora, Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Aperi, dea mea, hera mea Venerea,
-horti Venerei tui amœnitates.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Aperi ipse tu; seræ admove clavim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Timebam sane nescio quid turpiusculi,
-ne qua non decet proscindi me velles.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Huic bonæ et amicæ volumus parti
-indulgere concussus et amores nostros. Sed festina,
-Lampridi, age quod agis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Postquam me misero intra Octaviæ
-femina, tu, Tullia, subleva utrumque, facilius ut
-possim dehiscenti spiculum vulvæ induere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam cito jussisti, tam cito actum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Istud, per meam fidem! sine magno meo
-</span><span class="pageno target" id="page-183" title="183"> </span><span>non fiet incommodo: uteri mei cutis ita distenditur
-ut jam findatur. Sed interea ægre subit, quod trudis,
-Lampridi, pilum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi.
-Non ibo recto tramite ad intimam Veneris sedem.
-Inflectitur paululum subintranti via, dum ima inflectitur
-corporis compages.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bene, bene!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Levi motitatione agitabo tibi, Octavia,
-eburnea femora, et opi ero insudanti Lampridio. At
-vero, ut fervent tibi rapidi concussus, Lampridi!
-Vectorem forte et vecturam projicies præcipites. Age
-moderatius.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid moraris properantem? Tibi... Ah!...
-Quid sistis currentem? Ah! ah!... Tibi male sit!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et tam cito tibi fluunt Veneris stillæ! Ut
-te amat Venus! Lenius vero inflammescit tibi, Lampridi,
-lubrica seminis vena? Fascinavit hic rigidæ
-mentulæ opes cunnus Jove dignus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Falleris, falleris! Nugaris. Oh! depluit!...
-deficio!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Et excipe has aliquot Cupidinei balsami...
-ah! ah! ah!... guttas, quæ deficientem deliquio
-solvant.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Concute, excute. Nihil, quod depereat
-Octaviæ meæ, extracto tubo, restet liquoris. Exsuge,
-Octavia, cadurdorum labiis, exsuge divinum mel.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Acta res est. Hæc me profecto fututio
-mirifice refecit libidinibus suis. Implevit gaudio,
-non vires exhausit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nunc depone, Rangoni, pretiosum onus.
-</span><span class="pageno target" id="page-184" title="184"> </span><span>Sinite autem, post tot pugnas, defessos amicæ vestræ
-tam venustæ artus paulisper quiete recreari.
-Videte ut pedibus vix suis ambulare potest. Debilitastis,
-improbi, puellæ teneræ poplitum nervos nervis
-vestris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Amabo, Rangoni, projice me in thori culcitram.
-Ego non conscenderim sola.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil hac lassitudinis simulatione proficis.
-Constitutum est his palæstritis decem pascere fututionibus
-amorem suum in te. Non prius ex eorum
-te explicabis amplexibus, pactis induciis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Humanius agite mecum, Heroes mei. Si
-me vultis ad vigesimam coitionem perducere, emoriar.
-Humanius agite, Hercules mei.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hac nocte, velis nolis, perages fututiones
-viginti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Monstrum! loqueris portenta.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Septem tibi hactenus pugnatæ sunt pugnæ.
-Manent te tres quæ desunt ad decem. Postea
-ego et tu secedemus in proximum cubiculum, ubi
-refici te et curari corpus id mihi erit curæ. Redintegratio
-prælii erunt hæ induciæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Admove mihi aurem, Tullia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Loquere, loquere, nec summissa voce.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Impudens fuero, si ausim. Admove aures.
-Prurit mihi horribiliter locus ille; uri sentio. Quid
-faciam? Ferre non possum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ah! ah! ridiculam, per fututiones vestras,
-Rangoni et Lampridi, ægritudinem!... Ah! ah! queritur
-Octavia...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Tace; pugno te impetam; tace.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-185" title="185"> </span><em class="italics">Rangonius.</em><span> Queritur?... Amabo, mea Tullia, quid
-queritur?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Uri sibi...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid garris? quid garris?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Partem salacem, salax et procax!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Loquacissima es loquaciorum mulierum.
-Parum abest quin te oderim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Meministi Lauræ, Lampridi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Memini, et tui memini in me beneficii.
-Nam ejus in agro arasse taurum meum, beneficium
-tuum est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Illa scilicet ipsa est quam dedisti, Rangoni,
-Lampridio fruendam? Imposturam fecisti
-cupidæ puellæ et credulæ. Novum veræ amicitiæ
-pignus!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Si quid tibi dulce meum fuit, Rangoni,
-si me amas, Lampridi, narrate ut se res habuit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Dicat Lampridius; nam facti dux
-equidem fui; nullæ in hac fabula præterea meæ
-partes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Romæ eram occidente autumno
-apud Rangonium. Procacibus me cepit ocellis
-Laura, attamen casta et virgo. Contabescebam
-amore; illa deperibat Rangonium. Perceperat se
-amari et me amare. Nutrici puellæ persuadet se
-nocte concubia in Lauræ cubiculum admittat. Noverat
-anus puellæ æstus, et æstuanti omnes pollicetur
-amoris delicias si obsequatur. Obsequitur. Sed
-me sibi sufficit Rangonius. Hora, qua convenerat,
-hærentem cubiculi foribus manu anus ad puellam
-ducit jacentem in lecto, nam cæca omnia. Prope
-</span><span class="pageno target" id="page-186" title="186"> </span><span>cubabat in contiguo cubiculo Rangonii mater, a
-cujus sorore creta Laura. Monet anus nullis esse
-sermonibus locum inter nos; saltem summissa loqueremur
-voce, ne audiret hera suspicax. Addit,
-admoto auribus ore dum loquitur, rem cum virgine
-lentis concussibus et tacito Marte esse mihi peragendam,
-ne argutatio quassi lecti dormientem heram
-excitet a somno.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam sapientem et tetricum habuit hac
-nocte concubinum Laura! Præripuisti forte gravitatis
-laudem futuenti Catoni.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Salsa es. Virginem invenio nudam
-et, depositis momento vestibus, tenero corpori applico
-latus.—«Scis,» anus ad puellam, «de quibus
-monuerim te, filia. Fruendus tibi est Rangonii
-tui amor non absque aliquo doloris sensu, nam
-crasso, rigido et sævo effervet is amor nervo.
-Obmutesce tamen, si nolis utrumque perire.»
-Mox arripit mihi mentulam anus. «Ducam ipsa,»
-ait obmurmurans, «qua via est ad summum bonum.
-Tu, Laura, amplectere.» Conscendo. Applicat
-ultro catapultam; impello: subit fractas fores
-ad tres digitos latos. Manum amovet anus, et
-scrotum intra volam capit, digitisque summis leviter
-scalpit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid vero et secum et tecum Laura?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Altera illi manu nutrix sublevat
-nates, et ad capulum usque immergo ensem in tenerum
-virginis corpus. «Ah! ah! ah!» suspirat illa,
-et illico larga in ejus impluvium e stillicidio meo profluit
-libidinis pluvia. Alligat me amplexibus, osculis
-</span><span class="pageno target" id="page-187" title="187"> </span><span>terit, gemitus fundit lenes et suaves uxor facta, ut
-vidua solet turturilla. Anus officiosa utrique exprimit
-faventibus digitis mentulam: ne stillæ quidem
-virgo damnum passa est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> E virginis vero lumbis excretum nihil est
-ad opus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Sedatus belle est utrique libidinis furor.
-Sed dum femur alterum post alterum tollit,
-dum hac et illac exagitat se commotior, pubem
-pubi compingit elatis natibus, dum adfluentem libidinis
-excipit rivum suspiriis, commotionibus, procaci
-susurro, immemor indictæ legis, ecce Rangonii
-mater.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Timeo, timeo vobis. Loquaces impotentis
-œstri furores Rangonii matrem excitaverunt e
-somno?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Rem tenes. Quam perspicax fututricibus
-ingenium!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> «Quid, Laura, audio strepitus?»
-clamat matrona. «Sola es?—Solæ sumus,» reponit
-anus.—«Ostento in somnis viso,» subjicit
-Laura, «e lecto fere cecidi dum pavida mitto me
-in fugam.—Tam juvenis etiam deliras?» refert
-Margaris (id nomen matronæ). «Compone te ad
-quietem. Nugæ sunt hæc somniorum terriculamenta.—E
-lecto dejeci me dum sentio laborantem
-alumnam meam,» addit anus; et e composito
-hac illac dicens cursitabat perstrepens. Sed pavida
-me timido fovebat in sinu Laura complexu.—«Perii,»
-dicebat, «perii, cognate; forte et tu periisti,
-grave est; sed et tecum peribo, leve est.»
-</span><span class="pageno target" id="page-188" title="188"> </span><span>Ego vero, ne se perire sentiret, effundor in resupinam,
-pilum torqueo, Veneris ingero nequitias turgidas,
-fervidas. Post e cubiculo volentem nolentem
-anus excludit, nuptiis hilariter factis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Lauræ, ut tibi, Octavia, corpus succi
-plenum, sororiantes mammæ, sed non, ut tibi, dissitæ
-inter se. Ac si se ament, osculantur rivalis alteri
-altera.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc sane conjunctio præstabilis est ad
-voluptatis cumulum, non ad pulchritudinis laudem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ad voluptatis cumulum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Olim intelliges. Nunc vero id intellige
-unum: tibi tres deesse coitiones ad voluptatis cumulum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Vide ut jam jam illi gestiat militaturus
-Priapus in mentula mea! Vide ut arrigo! Sed volo
-nova via ad rem ire.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nova via? Non, per pruriginem meam!
-Non ibis nova via.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Peccavi lingua: volui dicere, nova
-figura.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ tandem erit? Occurrit ultro, vocant
-Hectoreum equum. Extende te supinum, Rangoni,
-hastaque illa fulminatrix hostem quærat intenta
-quem confodiat. Apte! Sed quid tam superbe te
-jactas, salax cauda?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dabis pœnas, improba, dabis. Quid
-facere vis me, Tullia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Surge, et aversa intra femina tua Rangonium
-subjice. Ejus machæra jacentis vaginæ respondeat
-imminenti. Apte collocasti te. Bene est.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-189" title="189"> </span><em class="italics">Rangonius.</em><span> O dorsum Dionæum! O lumbos eburneos!
-O incendiarias nates!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ab his abstine maledictis. Cunno male
-dicit qui natibus cum laude bene dicit. Video quo
-hæc spectet de natibus cogitatio. Prævaricatricem
-hanc odi laudationem. At enim sapis, Octavia:
-voravit tibi rudem mentulam, Rangoni, helluo
-cunnus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ades, Rangoni! En! en!... Ades, Rangoni,
-mihi opi! Hic elicit hamus, quem misisti in
-lacum meum, ex imo alveo summam mihi voluptatem.
-Ades, Rangoni!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Adsum, Octavia, adsum, adsum. Ades
-tu? ades tu?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Adsum et ego, et ego, et ego! Ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> O suspiria quæ velit esse sua Venus!
-Tam cito defecistis ambo? Nimis tibi cito, Octavia:
-ardet ecce Cupidinea fax quam in te oportuit extinctam,
-si summa perfundi voluisti dulcedine.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Quo te avertis fugitiva? Illudis mihi?
-Non vis me perficere? Satius fuit negasse.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ex animo loquor: deficio. Hæc me momento
-concertatio enervavit, quod intentius innitor
-poplitum nervis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Somnia! Velitatio fuit, non prælium.
-Clavam videbaris excussura Herculi, et temporis
-puncto defectam te viribus simulas? Somnia!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Omnes in me mei sensus stupent velut
-in se ipsi consepulti. Hæcne vivo? Quod præterea
-feceris, Lampridi, pudet fateri: ut mortui te corporis
-usu conscelerabis.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-190" title="190"> </span><em class="italics">Lampridius.</em><span> Revocabo ad vitam hac vere Mercurii
-virga, flammescenti Veneris sceptro, ramo aureo.
-Vide, attrecta. Donabo te immortalitate: Venerea
-hac apotheosi eveham ad Deas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At!... at!... audin? Lampridi. Pultat
-nescio quis ad ædium fores inclementius. Quid id
-sibi vult? Dii, Deæque amorum præsides et antistites
-male perdant qui ludum turbatum venit tam
-egregium, quisquis ille sit præstigiator!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Increscit strepitus, ibo. Sed apertæ
-admisere fores qui ad nos venit citato gressu: in
-proximo est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Excedite, excedite. In paratum vobis recipite
-vos cubiculum, ne detis rumoribus locum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Occludite vero gynecæum id vestrum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vale, mi Rangoni. Vale, Lampridi, uterque
-utraque lux mea: ita me amicabiliter enecastis,
-suaviter delevistis! Hac vivacior morte vita nulla
-est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nihil est quod timeamus. Absunt mariti:
-ne quid servi, feræ suspicaces, de his nostris libidinibus
-subodorentur, diligenter cavi. Omnia sunt in
-tuto. Sed nosti Præfecti ingenium: vir est comis,
-urbanus, voluptatum amans ad famæ usque ludibrium.
-Noctes interdum insomnes solet exigere
-inter commessationum plausus, et ludorum insanias,
-cum adolescentibus quos aut in pretio habet,
-aut a quibus se vult in pretio haberi. Sermonum
-liberaliorum, jocorum et facetiarum habet participes
-quos aut amat, aut æstimat. Sic omnium sibi Ordinum
-hac morum suavi facilitate amorem conciliavit;
-</span><span class="pageno target" id="page-191" title="191"> </span><span>nec famam læsit. Per Venerem! homo est vita dignus
-qui scit vivere. Nam quæ a Venere, a Baccho,
-a ludicris vita abest, longe a vita abest. Sed vitandus
-quorundam hominum, qui se solos sapere putant,
-stultus livor. Nihil extra se, extra insipidos et
-fatuos mores laudant:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Reliquis iniqui judices, æqui sibi.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Eorum fugiamus oculos, Octavia, fugiamus Harpyas,
-humano vultu feras volucres, obscœnas, et rapaces.
-Nam sub censoriæ gravitatis specie pulchra omnia
-conspurcant, et honesta malefactis suis quæque
-conscelerant. Honestatis tamen habenda ratio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quem vero honestum vocas vivendi modum?
-Nam omnium minime conveniunt sententiæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Honestum est honestum videri. Nihil
-ultra quæ sub sensus cadunt, homines admodum investigant.
-Indue honestatis speciem. Qui sub ea diligenter
-latet, honestus vulgo audit. Indulge, sed
-sub honestatis imagine, libidinibus: honesta nihilo
-tamen minus eris. Si vero vel latum unguem amoto
-sipario videberis ab severa insipientium, qui soli sapientes
-videri volunt, disciplina discedere, maledictis
-insectabuntur, et velut conclamatæ perfida simulatione
-ejulabunt se sorti misereri, malevoli et
-immisericordes. Latent ipsi, incedunt larvati, et in
-id ut lateant summa cura incumbunt. Lateamus et
-nos. Orbis universus histrioniam exercet. In spectaculis
-laudamus aut damnamus, dum agitur comœdia,
-quæ ab actoribus palam aut fiunt, aut dicuntur
-</span><span class="pageno target" id="page-192" title="192"> </span><span>in proscenio. De his quæ intro aut fiunt aut dicuntur
-obducto sipario, nullus sermo. Judiciis in civili
-hac consuetudine sunt obnoxia quæ ob oculos omnium
-versantur, non quæ sub velo tegi et navari ludunt.
-O si videremus libero conspectu relicto sibi
-solos, et suis, quos indidit Natura, affectibus Magnates
-hos nostros, et superbos illos nescio quos
-demissionem animi simulantes, et ficta morum severitate
-affectantes viam cœlo! O si videremus!
-Sed ecce Lampridium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Esse aliquid, quod juvet nobiscum
-communicari a Præfecto, dixerunt, quos e pædagogio
-ad nos mittit, pueri capillati. Rogat se conveniamus
-si incommodum non sit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Quid facto opus, mea Tullia? Quid
-dabis consilii, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quod honestas suadet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Disjungi ab amoribus suis tam lepidis,
-tam festivis, tam ingeniosis, quis dixerit honestum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Moleste habeo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed parendum. Nam in hoc honoris gradu
-positi Magnates quod optant jubent, quod rogant
-imperant. Abite. Osculum da, Lampridi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Abibunt vobiscum deliciæ omnes meæ.
-Osculum da, Rangoni. O animæ dimidium meæ!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Mihi pro te præsenti erit tam dulce
-suavium quod aufero. Sed da plenum gaudium, Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non dabo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Nec mihi?</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-193" title="193"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Neutri dabit. Cedite tempori, non amori,
-jocorum et libidinum solertes artifices.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Lampridius.</em><span> Me videat Juno pronuba torvis oculis,
-ni malim exire e vita, quam a vestris avelli amplexibus!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Rangonius.</em><span> Vobiscum hanc malim noctem ducere,
-Veneres meæ, quam cum Jove principum tutore
-omnes vitæ dies.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Excesserunt. Nunc fide humanis rebus, et
-magnas spes animo concipe! Exspectabat irrequietus
-infelicis Octaviæ pruritus viginti, plus minus, irrorationes:
-vix ventum ad octavam. I nunc, et fide
-humanis rebus!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Lumbi mihi impares huic labori; tu quidem
-impigris vales et pernicibus. Fortasse ad decimam
-læta et sana pervenire potui coitionem, nihil
-ultra passura. Voluptas non est, quod fatigat voluptatem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Interim irrumpentium in vallum tuum
-Rangonii et Lampridii fregisti impetus, exhausisti
-vires, ebibisti sudores, tu tam tenera, et lumbi delicati
-et mollis!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Excussere tamen mihi omnino somnum
-hæ petulantiæ; etiam si maxime voluerim, haud
-edormierim. Confabulandum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Venus tibi, sermone saltem libero et libidinoso,
-ad lucem continuanda. Sed schedion ecce
-humi video; Lampridio aut Rangonio excidit. Videamus
-quid in eo scriptum sit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Videamus; da legere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Accipe, lege.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-194" title="194"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Litteræ, nulla exaratæ arte, nullo ordine,
-puellæ esse se scriptas manu primo visu ipsæ fatentur.</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="large">LAURA RANGONIO</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>FURORI SUO</span></div>
-</div>
-<blockquote>
-<div>
-<p class="pfirst"><span>Salutem non ausim tibi dicere quam a te exspecto infelix,
-quam salvam non cupis. Qua evenit maligni Fati
-dementia, ut me non conveneris, qua hora pollicitus eras
-cupidini meæ male sanæ? Interim non vivo, nec mori
-possum. Vivo tibi, lux mea; morerer tibi, quæ tua sum.
-Alterum suaviter blanditur ægræ animæ, alterius cogitatio
-cupidam tui deterret a laqueo. Vitam inter et lethum
-utriusque teneo confinium. Si venis, regredior ad vitam;
-si negas, curro ad mortem, nec longa via est. Nam
-absunt læta omnia; absum etiam ego mihi, cum mihi
-abes. Irrequieti æstus, trepidi metus, impotentes curæ,
-vallo velut facto circumveniunt miseram, facto impetu
-obruunt. Occurrunt, quocumque me vertam, cruces, si
-non occurris qui me tot malis, mihique furenti eripias.
-Nam, si me spretam sensero, putabo damnatam ad mortem,
-et peribo, quæ, a qua die amore tuo inflammata
-æstuo vesana, perire cœpi. Advola si vis restitutam
-bonæ menti. Vale.</span></p>
-</div>
-</blockquote>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vere acumine et vi ingenii pollet Laura,
-quæ tam scite scribit. In ejus Venere quot putaverim
-inveniri Veneres, quæ adeo ingeniosa est!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etiam Rangonium suos admisit in amplexus?
-putabam uni Lampridio lumbos movisse.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-195" title="195"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> In puellæ medullis hæserat incendium;
-jam in locis pruriginosus furebat æstus, quos ignota
-antehac Venus consecraverat sibi ad libidinem.
-Nocte tota hac illac, ex impotentia amoris, versavit
-per thorum tenellos artus. Uri se dicebat. Credebat
-nutrix furere. «Medebor huic tuo morbo, nata,»
-dicebat. «Sed paulisper tempera tibi ab his ineptiis.
-Spera bene: qui te conjecit in furorem,
-sanabit læsam mentem. Ne desperes, amabo.
-Abeant hæ intemperiæ quæ tibi nocent, me necant!»
-Mane facto recta volat ad Rangonium
-anus, refert ut se res habeant; soletur amantem
-puellam rogat, salvam velit pulchritudinem Jove
-proco dignam. Perrexerat Rangonii mater ad villam
-duo distantem ab urbe milliaria prima luce. Quid
-faceret juvenis? exorari se patitur: sequitur anum
-quo ducit. Invenit sedentem in thoro puellam capillis,
-ut Mænadem, passis, suspiriis macerantem molle
-pectus, tumido lacrymarum imbre oculorum obscurantem
-soles qui Solem obscurent. Ut videt intrantem,
-conjicit se, ut erat, seminuda in pedes. «Venisti
-ad me,» inquit e collo pendens, «venisti ad
-me, præstigiator, ut mentem adimeres mihi hactenus
-nullius labis consciæ. Redde me mihi puram:
-non potes; dono da te mihi proprium et constantem:
-potes.» Sub hæc, fluxere ex oculis lacrymarum
-uberes rivi. </span><span class="target" id="nulli-cedebam-adjicit-ex">«Nulli cedebam,» adjicit, «ex</span><span>
-nobilibus quas in pretio sunt. Splendebam honestatis
-laude; uni tibi, ut gratificarer, cessi. Ab
-omni, eodem temporis puncto, mea laude cecidi,
-cum insano ultro tuo me amore accendi. Misereat
-</span><span class="pageno target" id="page-196" title="196"> </span><span>te mei. Aut fac, si potes, mea sim: sed ut me
-novi, non poteris. Aut fac meus sis, et ex animo
-sis: poteris. Sed, ut te novi, noles; quia amplexus
-tuos Veneri servas Venere dignos.» Quid plura?
-Onerari se diutius probris non est passus Rangonius.
-Pax inter eos convenit. Pellicis Deæ afflante numine,
-magna cum utriusque voluptate sacra Veneri facta.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et sedatum prurientis Lauræ salax œstrum
-ut et tui furores in Ursinæ villa, honesto lupanari?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Inhonesti vocabuli maligne detorques significationem.
-Stulte loqueris. Accipe. Lupæ sunt et
-meretrices quæ, nulla voluptatis habita ratione, pretio
-merent, aut merere vulgo audiunt, putidæ, e misera
-et jejuna plebecula. Quocunque protervæ se
-tulerint, lupanaris secum sordes invehent; ignominiosum
-ipsæ sunt sibi opprobrium. Verum in alto,
-ut nos sumus, conditionis gradu positis, turpis hæc
-non convenit appellatio. Ex cujusque sorte et dignitate
-quæque æstimanda, ut judicium feras. Lupa et
-lupanar inventa sunt vocabula ad ignominiam fortunæ,
-non morum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bellum documentum! Sed, puto, duodecim
-jam exceperas pila in parma tua, cum has interturbavit
-Rangonius nequitias tuas, meas moturus.
-Narrationis tuæ filum abrupit; volo ad finem persequaris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Volo et ego.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Venus Aloisium Fabriciumque male perdat,
-rebellantes in naturalem voluptatis honestatem
-nebulones pessimos!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed ingeniosi aiunt in hac re esse nihil
-</span><span class="pageno target" id="page-197" title="197"> </span><span>quod vituperio admodum dignum sit: nam aversum
-spelæum esse muliebris partem corporis, ut sunt et
-manus; igitur haud gravius delinqui quam si viri
-mentulam uxor manu pertractet. In eo peccari si
-fœmineum hortum imber non irroret genitalis. Atenim
-quidquid id sit, Octavia mea, res mihi videtur
-saltem ridicula, si non turpissima.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> At mihi et ridicula, et fœda. Nam quæ
-voluptas hæc esse potest, sexum alterum alteri illudere
-opicis furoribus ardentem? Quis hanc non abominetur
-infamiam, qui humanitati velit honorem
-haberi qui debetur? In puella qui tam perverse ludit,
-venusti sane corporis violat dignitatem. Nescio quo
-pacto hic invaserit furor nostrorum hominum mentes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Cujusdam constellationis id fieri nequitia
-dicunt cœli interpretes Astrologi, quæ ultra Alpes
-pestem suam non æque afflat nascentibus. Hoc
-maxime Itali Hispanive puerorum puellarumque
-delectantur munere. Cum petunt a nobis, corollarium;
-cum a pueris, officium vocant. Oscis populis
-lusus fuit non inhonestus. Scis quam ingenio Græci
-præstiterint? Callipygam, pulchris natibus, Venerem
-coluere, et sororibus callipygis pulcherrimæ puellæ
-pulchritudinis laudem concessere. Is non oculorum
-fulgetris, non oris venustati, sed pulchris natibus
-honos habitus. Sane qui femina non oderit, nates
-odio non habeat necesse est. Negabis femorum esse
-radicem, et ab origine potiorem partem?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sed jucundæ visu, gratæ tactu, faciant
-visui tactuique delicias. Aliud quicquid gaudii qui
-</span><span class="pageno target" id="page-198" title="198"> </span><span>præterea ceperit, horribile catharma quod auras funestat
-et aera, eum judicaverim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Bona verba! Quid illi probro verti debeat
-non video, qui in fictitii hostis simulacrum experitur
-quid, cum justa conseritur pugna, in figendo
-pilo possit, quod mox torqueat verum in hostem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quam passa es contumeliam, ludicrum
-vocas?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Negabis tu de Caviceo? Tuus te rubor,
-quo offunderis, arguit. Minime es impudens. Quid
-insultas mihi, nugatrix?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Semel ac iterum, fateor, periculum Caviceus
-fecit an posset, nec potuit; postea constanter
-abstinuit. Pomeridianis horis voluit cum nuda cubarem.
-Suaviantem, blandientem, prurientem nova incessit
-libido. Supinæ molli tactu palpabat nates—«Subleva,
-Octavia mea,» ait, «marmoreas has nates
-genibus innixa. Fave amori meo quem in furorem
-vertis. Pateat pars utraque, et hæc bona, et hæc
-postica. Permitte petat æstus meus libidinosus quam
-optaverit: nihil inde peribit tibi, confide. Rore
-demulcebo tibi suo intimos Veneris locos; pleno et
-vero tibi gratificabor coitu. Incipiam opus in sequiori,
-perficiam in bona. Sic tibi abunde mihique
-satisfiet.» Parui, et eunti ad Venerem objicit
-se bivium: regia illa via, abrupta et sentibus obsita
-hæc. Huic vero admovet catapultam, proficit nihil;
-colliquescit inter reciprocantes anhelitus et vehementes
-concussus in sudorem.—«Nihil ex voto
-ages,» dicebam, «vis qua nec calamo via esse
-possit, trabem trudere magnam et crassam? Vis
-</span><span class="pageno target" id="page-199" title="199"> </span><span>disrumpi me? Vis diffindi, et e duobus lacunis
-unam fieri?—Ita est, Octavia, insanio,» reponit,
-et momento passerem demittit in patentiorem
-subtus libidinis nidum. Post aliquot dies idem conatus,
-idem exitus. Destitit iterum ab incœpto, et qua
-utrumque juvabat, divisit me.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ mihi hac super re contigere cum
-Callia, ipsa narras: eadem omnino; nisi quod viæ
-difficultatem oratione etiam adjuvi, ut difficilior videretur.
-«Fœmina nupsi tibi,» dicebam, «et fœminæ
-quæsivisti amplexus. Prolem sperasti ex me
-et gaudium; sed qua fœmina sum et gaudium tibi
-et prolem creabis; nec honestatem lædes, nec pudorem
-meum fatigabis. Si vis liberos, finge tu tibi
-in hac generis humani officina faber præstans; si
-vis voluptatem, hic scaturit fons omnium voluptatum
-quas illecebris et jocis suis procax Venus
-condire solet. Accede ad hunc fontem. Nec nimis
-declivis via, nec confragosa, nec item, quam opus
-sit eundi ad amorem, latior. Actum dixeris potius
-quam viam. Hac age veredum. Ambulabit,
-per Venerem! læto passu, nec, ut facit, tam inani
-labore vexabitur. Quærit ubi deponat onus, et
-melius inveniet viam si quærat solus, si laxes habenas.»
-Risit Callias, et:—«En laxo,» ait; «suo
-se nunc agat ipse ingenio: nam ingeniosa res est
-mentula, si quæ alia.» Confestim in stabulum recondit
-se quod apertum sensit sibi, et onus magna
-cum utriusque voluptate post paulo deposuit. Nec,
-post hos impetus furientis et cæcæ libidinis, quicquam
-</span><span class="pageno target" id="page-200" title="200"> </span><span>tentavit Callias quod molestum mihi aut indecorum
-utrique videri potuerit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> His super nequitiis quandoquidem nobis
-est sermo, rogo, Tullia mea, aperi, si me amas, veros
-animi tui sensus, et rem omnem fando explana, ut
-nata est, ut excepta a salacibus hominibus, ut invaluit,
-ac qua tandem factum sit ratione ut quosdam
-ad se pellexerit populos, alios tamen bene multos non
-attigerit. Advectum e Stgyiis specubus sulphureum
-hunc opinor ignem, qui puros casti amoris igniculos
-mixtura sua pestifera inquinaret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Recte judicas. Sic autem se res habuit.
-Omnes ullo absque discrimine homines,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>...Qua sydus currit utrumque,</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>iisdem moventur affectibus, ex eadem materia et
-pari membrorum compage. Pariter omnes feruntur
-ad libidinem. Appellant vero libidinem acrem illam
-et vehementem cupiditatem, non tam inferendi in
-alienum corpus et alienos sensus summi gaudii,
-quam ex alieno corpore capiendi. Amant illas alieni
-corporis partes ad effrenatam usque impotentiam,
-quarum ope ex suo aperiunt sibi libidinis rivos, et
-ex medullis suis salax ille excitur humor quem semen
-vocant, quod, cum in arvum nostrum profluxit, hominem
-generat. Eo in effluvio, et nosti, Octavia, felicitatem
-inveniunt quam quærunt in nobis. Exsiccata
-Veneris vena, vides ut fastidiant bona nostra, ut
-basia, amplexus, et alia Veneris dona nihili faciant,
-et aut in fugam conjecti abeant retro, aut hebetes et
-</span><span class="pageno target" id="page-201" title="201"> </span><span>lapidei conticescant. Ita, qui vino et cibis ingurgitaverunt
-se, illis nec vini, nec ciborum cura. Enimvero
-propensiores nascuntur ad amorem sexus nostri,
-et incitatiores ad corporum nostrorum usum,
-qua fœminæ sumus, impellente scilicet Natura rerum
-parente. </span><span class="target" id="sic-enim-immortalitatem">Sic enim immortalitatem</span><span> pollicita est,
-si sexus misceatur alter alteri. Sed id omne seminis,
-quod in lumbis virorum mulierumque concoquitur,
-necessario generationi non debetur. Hæc est, aiunt,
-sapientiorum sententia. De hoc semine idem volunt
-fieri judicium quod de plantarum arborumque semine.
-Frumentum vide ut partim animalium servetur
-usui, et ab iis absumatur, partim ad sementem.
-Relicta glande Ceres mortales docuit artem e frumento panis
-conficiendi, cui id nomen inditum, quod
-figura Panos imprimeretur. Ea pars ventri data et
-deliciis: nihilo tamen minus indignari Naturam quis
-contenderit? Ex aliarum plantarum seminibus, quæ
-homines nulla necessitas, nulla voluptas jussit legere,
-sua sponte partem rursus terræ mandat Natura,
-unde novæ exsurgant plantæ, partem aliam perire
-ægre non fert. Non dissimiliter, aiebat Socrates,
-aiebat Plato, hominis procreationi aptum semen stultum
-est in mente id Naturam habuisse, ut totum
-impenderetur hominum generationi. Præterea, quid
-vellet ultro ipsa edocet. Nam in corporibus nostris,
-Octavia, via est etiam semini qua extra vulvam, dum
-gerimus utero, mittatur: quæ non esset si uni tantum
-rei Reginæ Naturæ decreto esset inserviturum.
-Homines vero, quando libet, et ut libet, remittuntur;
-sed in nostris tantum amplexibus, et in eam
-</span><span class="pageno target" id="page-202" title="202"> </span><span>corporis partem, quæ cessit generationi, seminis
-procul dubio haberent fundendi facultatem, si cudendo
-homini hæc foret materia uni destinata.
-Deinde cum fœcundo impleti nobis semine uteri
-tument, et ad sextum, octavum, nonumque mensem
-pervenit imprægnatio, cum immo urget languentes
-partus hora, non negant maritos rem habere nobiscum
-jure posse, et sane habent. Igitur impendi necessario
-homini procreando semen deberi, alio nequaquam
-præterea usui, a vero abhorret. Nam, illo
-tempore, </span><span class="target" id="novae-impraegnationis">novæ imprægnationis</span><span> quæ reliqua spes nisi
-ad improbitatem fatuo? Ex iis quæ consequantur intelligis,
-Octavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Intelligo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hinc sane factum ut Medici insertis pessariis,
-sic loquuntur, ægras ad voluptatem moveant
-puellas; ex imis locis purulenti seminis pigra fluenta
-exsolvant. Unde variæ morborum pestes non nuptis.
-Nec ideo Medicinam damnant, ejusque opi inurunt
-notam scelestæ ullius licentiæ. Sic contabescentes
-videmus recreari, et ad vitam revocari morientes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sic bonæ restituta est valetudini Livia
-cognata tua, menses septem antequam nuberet pallida,
-velut pædore obsita, exsanguis, et vivum mortis
-simulacrum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> His rationibus factum, quæ quadam, sed
-falsa, veritatis specie relucebant, ut quæ primum
-quorundam delicatiorum erat intemperantia, omnium
-tandem aliquot in terris facta sit. Mulieres sibi
-delegere quarum in campum descenderent prolis
-causa, non amoris; quas prægnantes pro damnatis
-</span><span class="pageno target" id="page-203" title="203"> </span><span>haberent, a commercio omni suo arcerent, in penetralia
-domorum abigerent, nec osculis nec amplexibus
-amplius dignarentur. Injuriæ miseris et criminis
-loco erat matrem esse. Asiaticos apud Reges sordebat
-fere sexus noster. Bagoas in deliciis Dario fuit,
-Alexandrum etiam incendit. Componuntur populi ad
-exemplum Principum quibus subsunt. Eadem infamia
-omnes in omnibus vitæ et conditionum gradibus
-tenebat. Eodem omnes furore ardebant, plebs, magnates,
-et reges. Philippum, Macedonum regem, hæc
-insania confodit, Pausaniæ manu quem oppresserat.
-Hæc Julium Cæsarem Nicomedi regi subjecit, omnibus
-hominibus in fœminam vertit, ut omnibus mulieribus
-vir erat. Augustus id dedecus non fugit.
-Tiberio et Neroni pro laude fuit. Tigillino nupsit
-Nero, Sporus Neroni. Trajanum, optimum principem,
-pædagogium comitabatur Orientem totum victoriis
-peragrantem. Venustorum et formosorum turmam
-puerorum, quos in complexus suos die nocteque
-ciebat, pædagogium vocabat. Antinous Adriano
-pro domina fuit, Plotinæ rivalis, sed felicior. Mortuum
-luxit Imperator, et qui in vivis esse desierat,
-retulit in Deos, aris et sacellis consecratis. Antoninum
-Heliogabalum, Severi nepotem, per «</span><em class="italics">omnia cava corporis</em><span>,»
-ut loquitur vetus scriptor, Venerem excipere
-solitum sua tempora pro monstro habuere.
-Huic etiam Veneri severa Philosophiæ gravitas saltavit,
-pæderastiæ choro mista. Alcibiades et Phædon
-cum Socrate dormiebant, si quando alacrem vellent
-præceptorem. Ab tam sancti viri amoribus duxit originem
-hæc dicendi in Venereis formula,
-</span><span class="pageno target" id="page-204" title="204"> </span><span>«</span><em class="italics">Socratica
-fide diligere</em><span>.» Omnia Socratis facta dictave omnibus
-Philosophorum sectis sacra. Illi sacellum conditum,
-et ara erecta. Facta legis vim, dicta oraculi autoritatem
-habuere. Philosophi ab Herois, nam inter
-Heroes relatus Socrates, indigetisque sui exemplo
-non descivere. Lycurgus, qui Laconum legislator,
-aliquot ante Socratem sæculis, bonum et utilem esse
-posse civem negavit cui non esset concubinus amicus.
-Volebat nudas virgines in theatro palam exerceri
-nudas, ut liberior hic aspectus amoris aciem,
-quo natura ferente rapiuntur ad nos homines, obtunderet,
-et in amasios et sodales ardentiorem converteret:
-nam non ita tangunt assueta. De poetis quid
-loquar? Anacreonta urebat Bathyllus. Plauti pleræque
-omnes facetiæ versantur circa hæc. Hujus
-sunt generis:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Faciam quod pueri solent, conquiniscam ad cistulam;</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Et</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Conveniebatne machæra militis in vaginam tuam?</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Ille imo poeticæ artis apex Maro, qui Parthenius
-appellatus ab ingenuo et ingenito pudore, Alexandrum
-dono sibi a Pollione datum amabat, et sub
-Alexis nomine laudavit. Ovidium idem morbus tentavit:
-prætulit tamen puellas pueris, quod voluptatem
-his in lusibus vellet communem, non sibi propriam.
-Amare se Venerem, ait, «</span><em class="italics">quæ utrimque resolvat</em><span>.»
-Hinc fieri «</span><em class="italics">quod pueri amore minus tangatur</em><span>».
-Quum se negligi viderent puellæ ab iis quos
-</span><span class="pageno target" id="page-205" title="205"> </span><span>amarent, et uxores ab iis in quorum sacra per nuptias
-venerant, si muliebri tantum mererent stipendio,
-ad puerile deflexere officium. Eo res adducta
-vecordiæ, id etiam novis ut prius nuptis extorqueretur,
-dehinc per puerum ad puellam iretur, uterque
-utrique uno in corpore sexus confunderetur.
-Priapus, in Veterum lusu, qui accesserit ad stipitem
-suum olerum fur, hunc daturum minatur,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Quod virgo prima dat nocte cupido marito,</span></div>
-<div class="line"><span>Alterius loci dum inepta vulnus timet.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Fingit, nam quidlibet audendi æqua fuit semper
-potestas pictoribus et poetis, Valerius Martialis sibi
-uxorem obmurmurantem nates etiam esse, quo deterreret
-a puerorum amore amentem; Junonem hac
-ait parte placere Jovi; nec tamen se suaderi: aliam
-esse pueri partem, aliam fœminæ. Utatur uxor
-parte sua jubet. Sed sedebant in fornicibus pueri
-puellæve sub titulis et lychnis, illi fœmineo compti
-mundo sub stola, hæ parum comptæ sub puerorum
-veste, ore ad puerilem formam composito. Alter
-venibat sexus sub altero sexu. «Corruperat omnis
-caro viam suam.» Vide quam fuerit hic usus
-frequens puerorum puellarumque sexum mentientium.
-Ecce Ganymedem Junonemque certatim Jovi
-clunes et illum et hanc porrigentes, bona sua de
-postico thesauro jactantes. Nec religionis violatæ,
-qui hæc commentarentur et fabularentur impostores,
-nec impietatis rei facti, qui crederent aut stulti
-aut libidinosi. Miseri humunciones quo non irent
-</span><span class="pageno target" id="page-206" title="206"> </span><span>præeuntibus Diis? Jovi Ganymedes in deliciis,
-Apollini Hyacinthus, Herculi Hylas:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Cui non dictus Hylas?...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Antistes Majestatis Jupiter, Scientiarum Apollo,
-Fortitudinis Hercules. Prima mali sedes Asia: nec
-tamen Africa ab hac peste pura, quæ per contagium
-mox Græciam et contiguas Europæ partes pervasit.
-Orpheum in Thracia fæculenti ludi inventorem et
-suasorem spretæ Ciconum matres,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Inter sacra Deum nocturnique orgia Bacchi,</span></div>
-<div class="line"><span>Discerptum latos juvenem sparsere per agros.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Celtas narrant vetustis illis temporibus, si qui se
-hoc a morbo præstarent incolumes, ludibrio habuisse:
-nec munerum, nec honorum participes
-erant. Qui puros sibi servarent mores effugiebantur
-ut impurati. Non juvat in publica totius civitatis
-dementia esse solum sapientem: et quia non juvat,
-nec etiam decet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quis te inter homines eloquentiores dicendo
-superet? Quam ingenue, quam ingeniose
-effers quæ dicis omnia!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Celtarum nomine non ii tantum comprehensi
-qui trans Alpes in Gallia vivunt; sed omnes
-ad Occidentem positæ nationes, quarum in numero
-sunt et Itali et Hispani. Nunc omnium maxime hominum
-Galli odio insuetæ Veneris flagrant; quos
-polluit, ultricibus purgant flammis: ferri aciem sufficere
-non putant ulciscendæ castitati. Mirantur
-</span><span class="pageno target" id="page-207" title="207"> </span><span>Itali et Hispani; nam satius est de populis sub
-Mahometis jugo depressis non dicere. Gallos, et
-qui ad Septentrionem vergunt, stupidi dicunt esse
-ad voluptatem sensus; sincerum, ut sibi, voluptatis
-inesse gustum negant. Nimirum nos fœminæ acuimus
-ipsæ in nos virorum nostrorum ingenia ad voluptatem
-alio investigandam, quam vix, ac ne vix
-quidem, inveniunt in nobis plenam et solidam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non intelligo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelliges ut ego. Patentiora sunt nobis
-Italis, Hispanisve (quis neget?) Veneris ostia. Non
-Veneri facere, qui peculiatus vasatusque ultra modum
-non sit, sed dixerit in porticibus amplis jaculo
-ludere. Quæ facile admittit ineuntem, minuit concha
-voluptatem. Comprimi, exsugi gaudet mentula;
-si liberius spatietur, male habet. At in aversa Venere
-se res commodius habet. Difficilis ingressus irrumpenti
-mentulæ, et cum irrumpit, locum non implet
-modo, sed disrumpit. Dehinc nulla stadii capacitas
-nisi quam velit cursor. Accommodat ultro se hospitium
-hospiti, musculi ut contenduntur, ut laxantur.
-Vulva vero cum semel aperta horribili hiatu, ars
-nulla, mulieris nullus aut situs aut motus, faciet
-unquam quin laxa, quin aperta horribili hiatu pateat
-miserabili mentulæ, ad contumeliam concubitus.
-Hinc amatores turpis delicii apud nos multi; ex adverso,
-apud Gallos Germanosque pauci. Nam sub
-septentrionibus non ita fœminæ lati fundi sunt. Frigore
-restringuntur membra omnia quasi concreta.
-Ideo cum habeant omnia in legitimo mulierum
-censu quæ voluptati favent, quid expeterent ultra
-</span><span class="pageno target" id="page-208" title="208"> </span><span>quod illis in penu est? Sane, qui apud nos peculii
-laude prædicantur, bene mutoniati, nec pædicantur,
-nec pædicant. Hæc sunt, Octavia, quæ volebas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Oblita es dicere utrum hanc Venerem
-probes an abomineris, ut ego, medius fidius! abominor.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Si probem, sana non sim. Vox cœli fulminatrix,
-vel terra obmutescat, hanc condemnat
-socordiam. Lucianus argute de utraque edisserit Venere;
-nullam damnat. Nescias quam judicaverit alteri
-præstare. Achilles Tatius in </span><em class="italics">Clitophonte</em><span> non dissimiliter
-ambiguo animi sensum condit sermone
-malignus. Græci ambo. Latinos inter scriptores
-nullus nec damnat, nec laudat. Quod mirere, legislatorum
-vetuit nullus: scilicet voluptates, quæ jugulum
-non peterent, crimini non adscribebant.
-Bona ego fide agam, non illa Socratica. Omni supplicio,
-omni contumelia digna postversa Venus.
-Cogitationes alterius sexus sponte in alterum cadunt.
-Vim naturali facit propensioni, qui Venerem
-quærit in puero. Cupido amorem adspirat: quis
-pædicavit Cupidinem? Nec pædicare se patitur, nec
-pædicari. Ut primum cœpit in venis amoris libido
-fervere, sane in fœminarum amplexibus adolescentes
-præsentiunt, inconsultis, præter se, omnibus, positam
-esse sibi medicinam, qua sedetur ignea tempestas.
-Ex ephebo exeuntem accendit hunc puella, hanc
-puer. Mutuis capiuntur desideriis; alter in alterius
-cupiditate contabescit. Hic amoris cursus. In adversa
-hac parte tingit, quæ in tenera mittit pectora
-Amor spicula. Ut alio deflectat, meditato opus est
-</span><span class="pageno target" id="page-209" title="209"> </span><span>et multo rerum usu. Non Natura, sed corruptis has
-afflant furias corrupti mores. Si sequior pars huic efficta
-esset usui, esset etiam accommoda. Posset nervus
-salax magno absque labore, absque periculo
-coeuntium se intro penetrare. Devirginantur etiam
-ante pubertatem nec satis viripotentes puellæ. Certum
-est in primis conflictibus dolorem inferri; sed intra
-paucas evanescit horas is dolor, quem brevi consequitur
-voluptas summa. Ægrius multo se res habebit,
-si qua non fert Natura, puella petatur, aut puer.
-Et acerrimi incutiuntur oppresso cruciatus, ac plerunque,
-si crassior infindat contus, teterrimi ex ea
-morbi petulantia enascuntur, quos nulla Æsculapii
-curet industria. Disruptis musculorum vinculis, contingit
-postea excrementa effluere etiam invitis. Quo
-quid turpius? Novi tam diris inde afflictatas fœminas
-nobiles ægritudinibus enatorum et pullulantium
-ulcerum, ut sanitati, post duos tresve annos, vix
-sint restitutæ. Ego quidem ex Aloisii Fabriciique
-sacris amplexibus non evasi omnino sana. Primum
-dum pila infigunt, vehementem tuli cruciatum; mox
-levis ægram solata est titillationis umbra. Postquam
-vero domum redii, ardentissimus rursus me dolor
-cepit in ea parte quam laceraverant: incendio torrebar
-prurienti. Et sane Ursinæ ope ignis hic sacer
-vix restinctus est. Pereundum erat miseræ neglectis
-vulneribus. Tu, Octavia, in primis pubertatis diebus
-tenera et delicata, ut es, non ita cito ad Venerem
-perduci potuisses. Ut venisti ad plenæ pubertatis
-annos, omnes fregisti rigidissimi et crassissimi
-mucronis impetus fere illæsa. Quid vero de te, horreo
-</span><span class="pageno target" id="page-210" title="210"> </span><span>dicere factum esset, alia si parte tantæ molis
-catapulta furores suos in corpus tuum impulisset?
-Nec me movent quæ in causæ defensionem humani
-generis hi hostes, pædicones et exoleti, adducunt
-argumenta, ex rerum natura, ex moribus, ex hominum
-quorundam aut dignitate, aut claritudine.
-Nemo persuaserit sibi sapiens, humani seminis jacturam,
-quæ sponte fit, omni flagitii labe carere, aut
-sane hominem perdere probro verti non debere.
-Qui semen mittit non in muliebrem sulcum, vult
-perdere hominem, et perdit qui fingi potuisset:
-homicida et adulter. Nondum etiam nati enecantur
-purulentam per hanc voluptatem homines. Vita adimitur
-quæ negatur. Cum laborat in adytis suis Natura
-perficiendo semini, generationem spectat, non
-libidinem. Voluit in mutuos amplexus venire, fœminam
-quam partus difficultas, virum quem educandorum
-liberorum cura longe averteret. Ad generationem
-pellexit, quam nudam et solam refugerent,
-caris caræ voluptatis illecebris. «Sed in prægnantis
-arvum quod injicitur semen, quis neget,» aiunt,
-«perditum iri?» Nugæ! Dicunt Medici novo rursus
-fœtu augeri posse prægnantem fœminam, si
-ineatur. Hinc factum narrant, ut quæ partum jam
-effuderat in lucem, aliquot tamen post dies alio sit
-partu facta mater: superfœtationem vocant. Quis
-omnipotenti artifici Naturæ materiam non credat,
-ex qua scilicet edat opera quæ solet fingere? Quis
-non fidat Naturæ? Frumentum vero, atque similia,
-semen non sunt, ut nugantur, sed fructus perfecti,
-qui suum in se continent semen, cujus vi et facultate
-</span><span class="pageno target" id="page-211" title="211"> </span><span>renascantur. Bos, aries, gallus gallinaceus, animalia
-similiter sunt absolutæ perfectionis pro genere
-suo. Quis ab eorum nos velit esu abhorrere, quod
-scilicet, quo speciei cujusque suæ perpetuitati provisum,
-in iis lateat vitale semen? Nulla Naturæ fit
-injuria: nullam profecto in frumenti et fructuum
-usu et esu fieri, perspicacissimæ Philosophorum
-sectæ fassæ sunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bene quidem; sed tecum mores pugnant
-longo usu comprobati, et magni in omni ætate
-viri.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nulla temporis diuturnitate mali adipiscentur
-autoritatem mores quæ bonis debetur. Tam
-multæ ab orbe condito scelerum facies, cædes, latrocinia,
-veneficia. Quis propterea aut laudet, aut
-ferat? Vastari pestilentiis et crudelium contagio
-morborum civitates et urbes, familias internecione
-deleri, nihil novi: quis ideo pestes et morbos mala
-esse negaverit, quod ab origine rerum ad nos usque
-continua damnorum serie manarint? De rebus per
-res ipsas judicandum, non per adjuncta. Itaque ut
-ævi diuturnitas infamiam nequaquam elevat, sic nec
-vel celeberrimorum virorum laudes flagitii laudi
-esse possunt. In alto lucentes iis se nebulis obscurarunt,
-iis se e summo gloriæ gradu deturbarunt furoribus.
-Enimvero non omnes qui honore et fama
-florent hæc tetigit tabes. Ab eo se contagio major
-se numerus servavit incolumem, ne dubites. Quibusdam
-in terris tenebricosus furit hic æstus; major
-tamen numerus, si magnates, si plebem, si omnes
-spectes ordines, sanus viget; horribili huic morbo
-</span><span class="pageno target" id="page-212" title="212"> </span><span>imperviam tuetur virtutem, et ab omni scelere puram.
-Demum, ut judices bene et sapienter, de rebus
-judicandum per res ipsas, non per adjuncta.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non miror Turriani illius tui, qui ab hac
-se ostendit alienum salacitate, adeo aspectum placuisse
-oculis tuis, sanctæ scilicet et gravi fœminæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam hic dicendi calor abrupit, repeto
-narrationem, inepta: nam mones. Proximus successit
-Aloisio et Fabricio Turrianus. «Quæ indulgentia
-tua passa est, dea mea, tam pulchrum
-corpus contaminari, et cœlesti formæ illudi? Vis
-qui debetur formæ et nobilitati tuæ ultum eam
-honorem,» inquit, «quem violarunt? Vis utrumque
-ad aras tuas, dea mea, namque eris mihi
-semper dea, mea manu ultrici cædam?—Nolo,»
-respondeo; «sciebam qua lege in hanc palæstram
-descendi. Usi sunt jure suo. Sed generosam
-tuam laudo ingenuitatem. Tanto amo te ardentius,
-quanto ardeo vehementiori in eos odio.»
-Hæc dicens suavium dedit, Octavia mea, quod illecebris
-ipsa suis procacioribus videri posset respersisse
-Venus. Surrexeram e lecto, nuda eram, arrigebat.
-Nec mora; mammam manu utraque prehendit
-utramque, et intorquens intra femina spiculum fervidum
-et durum:—«En,» inquit, «Domina, ut
-te appetit hoc telum, non quo lethum, sed læta
-omnia inferam tibi. Sis, precor, dux ipsa cæcutienti
-mentulæ hoc in cæco itinere, ne aberret a
-scopo: nam manus meas ab hac felicitate, qua
-fruuntur, haud dimoverim.» Facio ut fieri volebat.
-Appuli ego igneum telum ad igneum ostium.
-</span><span class="pageno target" id="page-213" title="213"> </span><span>Sensit, impellit, et infigit. Vere præstabilior Venus
-est hominis qui placet aliorum hominum omnium
-amplexibus, quantumcunque sint illecebrosi et meretricii.
-Momento, et ad alterum alterumve concussum,
-resoluta sum incredibili cum titillatione, ita
-ut parum defuerit quin deficerent poplites mihi.
-«Siste, aio,» fugientem animam.—Scio qua fugit,»
-refert subridens. «Tibi scilicet elapsuram
-per id infimum putas ostium quod teneo; sed
-ecce occlusum id est aptissime.» Dicens, contentione
-quadam spiritus summa, faciebat ut incresceret
-moles turgentis mentulæ. «Et retro repellam
-fugitivam animam,» adjiciebat; acerrimos
-etiam motus ciebat. Altius ad vivum persedit mucro.
-Ea vi sursum dulces ingerebat impetus, deliciosos
-penetrabat furores, ut, quando certe omne
-non poterat corpus, saltem cupiditates omnes, desideria,
-libidines, cogitationes, animumque amentem
-illac in corpus meum effunderet libidinosis nixibus.
-Demum, cum sensit liquidi æstus adventantem vesaniam,
-manus natibus meis subjicit, sublevat in
-æra. Ego furentes artus arctissimis brachiorum alligo
-complexibus, et femorum tibiarumque alterno
-volumine, femora natesque: ita ut ejus ab collo
-penderem vibrata ex humo. Sic pendebam quasi
-clavo affixa. Dum in longum labor trahitur, iterum
-non segnem me solvit Venus in Venerem. Temperare
-mihi non potui quin exclamarem, acriori amoris
-œstro percita: «Sentio omnes... sentio Junonis
-cum Jove concumbentis delicias omnes! Feror
-in cœlum!—Noli,» respondet Conradus, «mortales
-</span><span class="pageno target" id="page-214" title="214"> </span><span>nos prius deserere, dea, quam Conradum
-tuum donis Veneris tuæ satiaveris, tuæ feceris
-immortalitatis et felicitatis participem.» Eodem
-temporis puncto exundantis seminis humescenti
-igne genitale arvum conspersit Turrianus, quem
-Venus et Amor omnibus suis agebant furoribus in
-libidinem. Hedera non ita nuci hæret circumvoluta,
-ut hærebam Turriano brachiorum femorumque amplexu
-conjuncta. Vix perfecerat, adest Conradus:
-«Quid? me vultis,» inquit, «solum marcescere?
-Nam Florentini nebulones illi secessere. Nescio
-quo malus eos dæmon suos quemque exegerit.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quos ivisse velim in crucem, qui ipsi
-tibi crux fuere per furores suos!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> In proximum exierant lucum tiliis virentem
-et ilicibus, puro aere vires recreaturi fessas et
-languidas, pigri et ignavi. Conradus sedentem in
-thoro his dictis aggreditur: «Homo Germanus,
-imposturam, quæ tibi facta est ab improbis, moleste
-fero. Excandescere scias non minus quam
-Turrianum. Sed dic quid fieri velis, si quidem
-cordi tibi est. Taces?» Nam tacebam, et abscesserat
-Turrianus. «Ego,» inquit, «bona fide tibi
-aperiam omnia.» Et sub hæc subsultantem sibi
-egregie mentulam, mihi femina aperuit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et sic tibi aperuit omnia. Igitur nec
-mora, nec requies! Et tibi Herculeæ fortitudinis Heroidi
-decimum et quartum imperat laborem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non displicebat Conradus, nec admodum
-placebat: nec negavi, nec dedi. Quod volebat cepit
-velut a dormiente; nam ne quidem verbum blandienti
-</span><span class="pageno target" id="page-215" title="215"> </span><span>reddidi. Fatear, Octavia mea: exhausto, tot
-in conflictibus, vividi in venis sanguinis calore,
-torpebam, ac si effœtæ mihi vires senectutis juveni
-et florenti exprobrassent segnitiem semisepultam.
-Ille vero novum molitur modum, nec ineptum. In
-sinistrum sibi humerum tollit dextrum supinæ femur;
-post transfigit ictum exspectantem, non optantem.
-Femori dextro supinæ injecerat sinistrum.
-Adacto in intima telo concutere, subagitare, urgere.
-Quid plura? Dic ipsa tibi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Post ad pensum tributumque revocati
-Aloisius et Fabricius, satisne tibi fecerunt ex animi
-tui sententia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nullus sit dicendi finis, si curiosius velim
-omnia sermone complecti. Conradus ad sextum;
-Aloisius Fabriciusque, ad quintum ille, hic ad septimum;
-Turrianus item ad septimi concubitus voluptatem
-pervenere. Ita quinque supra viginti duella
-una sustinui et evasi victrix: fassi sunt omnes laurea
-mihi frontem cingi a Venere deberi, cui tam feliciter
-militassem et depugnassem. Tamen, ne dubites,
-Octavia: me post tot labores exhaustos, post tantum
-sanguinis amissum, defecerant fere vires. Vix
-post vigesimum concubitum potui tollere me in
-pedes; et tamen victoriam tuli.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Lassata viris scilicet, non satiata?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et satiata, et lassata. Turrianus, ut initium
-pugnæ fecerat, sic finem fecit. Bravio donatus est
-me jubente. Obtinuit etiam a me, ortu nobilis et
-pugnator fortis, ut nomen ederem, hospitium edocerem,
-et me vellem inviseret. Invisit certe postea
-</span><span class="pageno target" id="page-216" title="216"> </span><span>frequentissime. Sed me tædium Veneris tam grave
-ceperat, ut tantum per tres continuos menses semel
-atque iterum admiserim cupidum et inflammatum
-in amplexus meos, lacrymis, precibus, obtestationibus
-exorata.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Unde id fastidium?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Lacus facta eram genitalis pluviæ. Vulvæ
-ligamenta exundans humor diluendo ita solverat,
-ignem adeo omnem restinxerat, ut ne quidem ulla
-libidinis per id tempus cogitatio ad libidinem me
-permoverit. Demum extorqueri a me passa sum, ab
-amante nitidæ et roseæ juventutis, summum gaudium.
-Non dedi, nec etiam bene sensi. Verum, hac
-exacta hebescentis intra fatiscentes lumbos Veneris
-nausea, ad lusus revocandos et repetendos, qui a
-nobis procul videbantur abesse, fuimus alter alteri
-vehiculo. Dicam suo tempore, Octavia, quæ contigere
-nobis per annum integrum. Læta audies, quæ
-invidiam; luctuosa, quæ pietatem et dolorem moveant.
-Raptus est mihi Turrianus Aloisii fraude.
-Heu! heu! Quæ eum perfidia letho dedit, cur me
-miseram vitæ reliquit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Revoca animum ab hac recordatione ad
-amœniora. Dic, Tullia, supersunt etiam Veneris
-modi præter quos ipsa experta es? Venus bona!
-Quot te in figuras mutasti, ut placeres!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quot inflexiones, quot corporis conversiones,
-tot sunt Veneris figuræ. Nec numerus iniri,
-nec doceri aptior voluptati potest. Quisque a libidine
-sua, a loco, a tempore, quam indui figuram
-velit, capit consilium. Sed non idem omnibus amor.
-</span><span class="pageno target" id="page-217" title="217"> </span><span>Elephantis, Græca puella, quas in usu esse noverat
-inter libidinosos, pictis tabulis expresserat, ut jam
-juvaret «pictas opus edere ad tabellas.» Alia est in
-concubitu modos duodecim molita, quibus gratiori
-vector in effluvio perfunderetur voluptate. Dicta idcirco
-Dodecamincanos. Ævo nostro divini vir ingenii,
-Petrus Aretinus, bene multas in Colloquiis
-suis expressit satyrico sale; post pictura Titianus et
-Carraccius, summi pictores. Sed multæ sunt quæ
-ad effectum venire nequeant, licet, ultra quam excogitari
-possit, flexibiles sint coeuntium in Veneris
-sacra artus et lumbi. Profecto plura in mentem meditando
-et commentando solent cadere, quam vere
-fieri possint. Ut impotentis animi desideriis nihil
-impervium, sic nihil cogitationi exsultabundæ et
-intemperanti difficile. Quo vult, et qua tentat viam,
-insinuat se; vel in abruptis invenit planam. Non ita
-corporibus facilia factu omnia, quæ mens aut bona
-aut mala suadet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Una est via Veneris, si una Venus. Mala
-sunt et proterva omnia quæ præterea adjecere e
-suo, dum in furias et ignem ruunt, viri et fœminæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Viam Veneris esse dicunt alii ex Naturæ
-præscripto, si quadrupedum more prona et projectis
-lumbis ineatur mulier: nam sic promptius virilem
-invehi vomerem in muliebrem sulcum et seminis
-fluctus in arvum genitale:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Quadrupedumque magis ritu plerunque putantur</span></div>
-<div class="line"><span>Concipere uxores, quia sic loca sumere possunt</span></div>
-<div class="line"><span>Pectoribus positis, sublatis semina lumbis.</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-218" title="218"> </span></div>
-<div class="line"><span>Nec molles opu sunt motus uxoribus hilum,</span></div>
-<div class="line"><span>Nam mulier prohibet se concipere atque repugnat</span></div>
-<div class="line"><span>Clunibus ipsa viri Venerem si læta retractet,</span></div>
-<div class="line"><span>Atque exossato ciet omni pectore fluctus.</span></div>
-<div class="line"><span>Ejicit enim sulcum recta regione viaque</span></div>
-<div class="line"><span>Vomeris, atque locis avertit seminis ictum.</span></div>
-<div class="line"><span>Idque sua caussa consuerunt scorta moveri,</span></div>
-<div class="line"><span>Ne complerentur crebro, gravidæque jacerent,</span></div>
-<div class="line"><span>Et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset:</span></div>
-<div class="line"><span>Conjugibus quod nil nostris opus esse videtur.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Alii communem Veneris usum, et figuram maxime
-probant, ut in supinam vir procumbat; pectus pectore,
-ventrem ventre comprimat; pubes pubi colludat,
-diffindens rigido conto teneram rimam. Hi jubent
-ciere crebros et acres motus mulierem, dum
-Veneri facit; illi vetant. Sua cuique opinioni ratio.
-Sed negant Medici pronæ concubitum naturæ convenire,
-qui partium generationi insudantium conformationi,
-ut probant, non convenit. Ego vero, mea
-Octavia, communem usum unice laudo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quidni laudes? Nam, amabo, quid dulcius
-cogitando fingi potest, quam resupinam amati
-corporis blando pondere ad irrequietæ, sed suavis,
-impatientiæ molles incitari furias? Quid gratius
-amantis vultu pasci, osculis, suspiriis, et patrantium
-oculorum incendiis? Quid præstabilius, quam amores
-suos fovere complexibus, sensibus quidem, quos
-non ætas, non vitium ullum obtudit? Quid utriusque
-libidini, utriusque voluptati lætius, concutientis et
-succutientis lascivis motitationibus? Quid opportunius
-præ voluptate emorientibus, quam flammescentium
-</span><span class="pageno target" id="page-219" title="219"> </span><span>suaviorum vivida vi reviviscere? Qui aversa
-ludit in Venere uni tantum alterive sensui gratificatur:
-omnibus, qui in adversa.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed in his, Octavia, solet accidere, quod
-videmus plerumque beatioribus usu venire. Quasi
-pigeat bonorum, quorum cumulantur copia, videas
-alios contemptis pulcherrimis uxoribus ad diobolares
-confugere meretriculas, et in putida sibi plaudere
-Venere. Alios pretiosarum dapum, opiparæ cœnæ
-capit satietas et fastidium; Falerno et lautitiis
-posthabitis, vappa et secundo pane ingurgitant
-se, velut fame enecti. Inassuetis gaudemus, et in
-vetita nitimur.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Sed ecce noctem, dum ludis tu, dum loquor ego,
-insomnem duximus. Paucas intra horas surgendum
-nobis. Juvabit somno refici, et sane requiete indiges.
-Ita jucunde, Octavia, dormias, ut vigilasti,
-faxit Venus!</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~" src="images/cul259.png" /></p>
-<div class="vfill">
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-220" title="220"> </span><span class="pageno target" id="page-221" title="221"> </span></p>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="frons261-colloquium-septimum">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title with-subtitle"><img class="align-top inline" style="width: 100%" alt=" " src="images/frons261.png" /><span> COLLOQUIUM SEPTIMUM</span></h2>
-<p class="center level-2 pfirst section-subtitle subtitle" id="fescennini">
-<span>FESCENNINI</span></p>
-<p class="center pfirst"><em class="italics">Tullia, Octavia.</em></p>
-<p class="pnext"><img class="dropcap inline" style="height: 4.80em" alt="T" src="images/ini041.png" /><span class="dropspan"></span><span></span><span class="small-caps">ullia.</span><span> Considamus hic, sub patula
-ulmo. Vis, Octavia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Maxime; et </span><span class="target" id="hymenaeum-iceamus">hymenæum iceamus</span><span>.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Belle! Nam nudam te nudiustertius vidit
-comes Alphonsus, et furere cœpit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nudam me?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te nudam; nam is palam prædicat, Venereus
-flos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Te pugno petam tam dicacem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ego te oscula tam procacem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Præter Caviceum meum, homo me nudam,
-per ocellos tuos libidinosos! nemo vidit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nullo scilicet Theodorum habes in numero?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Memini, et pudet. Apage; ut me miris
-ille sermonum præstigiis, Venus aurea?</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-222" title="222"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Suspicione assequor quid id sit quod silere
-vis, nec vis. Novi libidines tuas; per testiculos Veneris!
-novi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta,
-de Alphonso? Forte steti, in somnis, ob oculos ejus
-nuda?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelliges, turturilla mea. Qui Octaviæ
-vidit animum, perspectos exploratosque habuit
-mores, et animi candorem, num vidit Octaviam
-nudam? Per Platonis manes! vidit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Scite nugaris. Quam velit Alphonsus
-dari sibi fruendam intelligo: illam scilicet, quæ
-animo et mente, non hanc quæ corpore consistit et
-membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui
-arriget, si sanus est? Erat in suburbana Eleonoræ
-villa Alphonsus; convenit et Isabella Menezia, et
-recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est
-confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed
-parum pudica; musto madidas judicasses: placui
-tamen.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Alphonso tu, Eleonoræ Alphonsus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Odi hominis levitatem, odi amorem; nec
-ad me transfugam ex Eleonoræ castris velim recipere,
-si bona sim.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et magni es puella cunni et animi. O egregiam
-heroidem, et meliori sæculo dignam, aureoque
-illo quo mentulæ turgebant bilibres! Sed aiunt, quod
-in cæteris rebus flagitiosum viderit possit, id in
-amore interdum posse laudabile videri:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Si violandum est jus, fruendæ amicæ gratia,</span></div>
-<div class="line"><span>Violandum est; in cæteris rebus pietatem colas.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-223" title="223"> </span><span>Quæ inter amantes jactari vulgo de amantium dolis
-et inconstantia solent, hæc sunt omnia non amantium,
-sed amentium somnia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Pulchræ res! Periit Eleonoræ vir abhinc
-annum, in pugna a Gallis cæsus, et abhinc sex
-menses ingeniosa, opibus pollens, ætate florens,
-formosa, deperit Alphonsum. Fassa equidem est,
-quod amans expetat ab amante, negasse nihil;
-superesse nihil quod donet amplius, quo beet cupidum
-juvenem. Laudares? certo scio non laudares,
-si vellem me optimæ fœminæ, quæ a me sibi nihil
-timet, rivalem fieri.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Amo in te, Octavia, generosi hoc pectoris
-robur. Ut vivis perge vivere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Molestum, puto, tibi non erit audire,
-quæ nostræ ea in confabulatione fuerint dicacitates,
-facetiæ, lusus, joci; nec mihi erit dicere. Ut consedimus
-omnes, Eleonora renidens, salax, Venerem
-spirans, conversa ad Aloisiam: «Agedum,» inquit,
-«ut tibi placent novæ noctes? Ut colluditis, tuque,
-tuusque Rodericus, in hoc quo calescitis amoris
-æstu?» Suffusa rubore puella: subrisit tamen
-nescio quid molle et subans.—«Erubescis, Aloisia?
-O pudorem impudentem!» exclamo ego. «Video
-ejus in oculis vultuque toto meretricios ignes:
-ceventis murmura ipso audio in silentio pellicis.
-Quid times, inepta? Ut illic libere agis omnia,
-istic loquere.—Sane,» reponit Aloisia, «citius
-pudicitiæ, quæ se ab his sermonum nequitiis
-puram servet, abstulerit palmam, quam quæ
-ab omni temperet sibi voluptatum libidine. Casta
-</span><span class="pageno target" id="page-224" title="224"> </span><span>est, non quæ casta est, sed quæ audit.—Belle!
-belle!» subjicit Alphonsus; «utcunque vivat,
-pudica est cujus pudici sermones, tetricum os.
-Nihil utique magni interest, et pudicos esse mores.—At
-enim his sub meis tectis,» refert Eleonora,
-«semper ingeniosis licent, quæ usquam licent.—Vitam
-non vivit,» repono, «qui timide vivit.
-Nam timidos et Fortuna repellit, et odit Amor;
-primus est felicitatis gradus audere per veros
-amoris gradus ad felicitatem ire.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non omisisti dicere qui sint isti felicitatis
-gradus? Et hac etiam via venimus ad summum bonum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span></span><span> </span><span>—«Omnia inter bonos et honestos
-bona et honesta,» subjicit Eleonora; «ii vero
-boni sunt et honesti qui supinam vulgi malignitatem
-diligenti et sedula a se suisque nugis cura
-averterint, nec ideo minus a stultis vulgi opinionibus
-abfuerint. Id credas respondisse tibi Venerem
-ex imis selectarum libidinum adytis.—Generis
-nos humani quis neget gaudium esse,»
-adjicio ego, «et lucem et vitam? Si gaudium, melior
-gaudii pars in jocis, in salibus; si lux, quanta,
-quanta est lucis amœnitas, quas varias rerum
-formas, quæ pulchritudinem nescio magis an fingat
-quam pingat? Quæ non delectat vita, sub falsa
-vitæ imagine lethi genus est, nec sane delectat
-absque multo varioque sensu voluptatum. Sunt
-voluptates condimentum vitæ: quæ si absint momento,
-fastidio erit. In nobis igitur læta sint oportet
-omnia, petulca, procacia. Si quæ est mulier
-</span><span class="pageno target" id="page-225" title="225"> </span><span>severæ frontis, austeri animi, petat, petat illa
-ursorum spelæa, ursis digna procis! Quis huic
-belluæ velit homo cultum honoremve adhibere, a
-qua nulla permanare possit delectatio? Dein, ut
-frui voluptatibus dulce est, sic et meminisse fruitionis
-suave est. Sunt qui in voluptatis aut spe,
-aut recordatione, summam inveniant voluptatem,
-qui gratiorem sentiant Venerem dicendo, quam
-fruendo. Per pruriginosum libidinis tuæ nidum!
-Aloisia, recordando diuturnæ fiunt voluptates, quæ
-puncto temporis fluxæ elabuntur; sic ipsæ sibi,
-dum repetuntur memoria, succrescunt. Vis bene
-beateque vivere? In Veneris hortis lege poma,
-decerpe rosas. Eruditæ libidini prospere omnia
-cedunt. Etiam in voluptatis umbra, veram invenies
-voluptatem, si velis.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quam multa paucis! quam acute! quam
-apte!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid? Demum persuaderi se passa est
-Aloisia. Abjecta omni verecundia, mirabiles effutire,
-nullo delectu, cœpit omnis generis nugarum nequitias.
-Subridebat Eleonora, ridebam ego; Isabella
-vero et Alphonsus cachinnis implebant domum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed risu inepto res ineptior nulla est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Abstinuisses a risu? «Cum primum Roderici
-pugionem,» dicebat, «adactum in corpus
-ad capulum usque excepi, omnes in eam partem
-confugerunt mihi mei illico sensus, omnis animi
-facultas. In proximo cubiculo affines, bono numero,
-convenerant, perstrepebant. Rem miram!
-illinc audiebam. Lucebant cerei, dum subigebar:
-</span><span class="pageno target" id="page-226" title="226"> </span><span>illinc videbam. Dum perficit Rodericus, dictu
-mirabile! in cunno tota eram, aut tota cunnus. Si
-quid in me ingenii (et aiunt nonnihil esse), in
-eam Cupidinis sedem, id omne, qualecunque est,
-perpulerat ingeniosa libido.—Quis vero,»
-subjicio, «neget tecum et tibi ingeniosas esse
-fututiones, cui tam ingeniosa pars?—Qui me
-sane,» refert Aloisia, «conventæ opus habuerit,
-quærat in cunno; illic habito, nec amplis ædibus,
-crede mihi, Alphonse, nam et credo ego Roderico.—Cum
-voles, Aloisia, non pigebit,» inquit
-Alphonsus, «ad has te Lampsacenas ædes convenire,
-et genio tuo apud te et ingenio frui; si vero locare
-velis, non deerunt, ita me Venus amet! conductores
-quovis pretio.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Per Jovis coleum! Aloisia ne ipsa investiget
-et usquam pruriens Venus facetiorem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Postea, de arte amandi, de forma, de
-ingenio mulierum, de mellea complexuum inter
-amantes dulcedine, variæ fabulæ. Vocata Venus
-adfuit, sed petulans, sed subsiliens. Favit pellex
-Dea, exlex, suique impatiens, nisi prurientis. Ita
-et sales et fabellæ meram puramque ciebant Venerem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vivimus ut amemus, et amemur; quæ nec
-amari se velit, nec amare, jam sepulta est; jam fœtet
-pœdore et situ squalida.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aliæ pulchræ, aliæ venustæ. Pulchras
-Natura sua finxit manu; se sua venustæ, per artem
-et cultum. Illæ suo, hæ velut precario jure regnant.
-Saxea etiam corda incendunt ad amorem, quæ vere
-</span><span class="pageno target" id="page-227" title="227"> </span><span>pulchræ.—«De pulchritudine variæ sententiæ,»
-inquit Alphonsus. «Id tamen fere inter meliores
-constat, pulchriorem cuique videri, quæ aptius
-cuique conveniat. Nam, ut non eædem omnibus
-dapes, sic nec una eademque omnibus hominibus
-convenit pulchritudo. Quod capita, tot sensus;
-quot oculi, tot pulchritudines. Sed quæ plurium
-consensu pulchra appellatur, hæc pluribus oppido
-convenit creandæ aptior voluptati, aut soboli. Vis
-uno verbo rem expediam? Cæcas cæci mentulas
-vocant, quæ sunt perspicacissimæ. Unis fides
-habenda de delectu. Nam simul, quæ dominis
-apte suis conveniat, occurrit puella, etiam non
-monitæ vident; sponte arrigunt: hæc vere pulchra
-cui maxime arrigitur. Amabat Fridericus,
-consobrinus ille tuus, Luciam lippam, simam,
-edentulam; et perdite amabat. Væcordiam objurgabat
-adolescentis pater.—O pater, o pater, respondebat
-adolescens, tuere oculis meis, non tuis,
-Luciam: mutabis sententiam, pater, pulchram
-dices, et amore meo et omnium dignam.—Nempe
-Luciæ arrigebat, non ita ceteris, etiam
-pulchrarum et venustarum laude florentibus. Nam
-aliis corpus solidum et succi plenum in pretio
-est; alii vero, quæ paulo habilior sit, pugilem
-vocant. Sed omnibus olim Græcis placuerunt
-actæ, crassæ, vegeti et vividi roboris. Et talis
-Helena erat, quæ inter Græcas perfectæ fuit
-specimen pulchritudinis. Sed graciles anteponebant
-Phryges; puellis idcirco suis deducebant
-cibum, reddebant curatura junceas. Tales Galli
-</span><span class="pageno target" id="page-228" title="228"> </span><span>amant, non Itali, non Hispani. Atenim corpus
-habilissimum quadratum est, neque gracile, neque
-obesum. Nam sicca et exsanguis nihil alienius a
-sacris tuis, bona Venus! a roscidis suaviis, a tremulo
-frictu, a lentis concussionibus, ab igneo tuo
-mictu. Pulchra, sed sicca et macilenta (si pulchra
-potest esse, quæ sicca et macilenta) vivum est
-mortuæ Veneris simulacrum. Quis mortuam velit,
-nisi e pollinctoribus nebulo unus et alter, inire
-Venerem? quis vero mortuæ simulacrum? Corinthiorum
-tyrannus Periander, qui et in choro septem
-Sapientum cum Biante et Thalete saltavit, impresso
-in frigidæ uxoris sulcum vomere, Veneri fecit
-funereus sacerdos.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sciebat, ut cor hominibus, sic fœminis
-cunnum vivere primum, et mori ultimum; hac
-adhuc parte vivere posse putabat, quæ reliquis omnibus
-desierat. Nam et cunno, ut suus motus, ita et
-sua vita: quæ vivacior, quæ longe differt ab aliorum
-vita membrorum. Sed perge dicere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «Proceri corpus magnæ laudes. Alcmenam,
-Herculis matrem, commendabat statura alta
-et procera. Sed optio si detur,» dicebat Alphonsus,
-«malim breviorem quam longiorem, et laurum
-arborem quam pinum: quanquam,» adjiciebat,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>«Conveniunt voto longa brevisque meo.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>»Sed quæ magnitudine exsuperant, tibiarum plerumque
-ac crurum longæ sunt longitudine:
-superiorum compositio partium non respondet.
-</span><span class="pageno target" id="page-229" title="229"> </span><span>Quod meo, mecastor! judicio et turpe et ridiculum.
-Credas» (ride, Tullia) «affixum altis et
-summis perticis præferri cunnum. Hæc cui risum
-non moveat cogitatio, quæ quoties fit obviam
-Magdalis, venit in mentem? Imam ad usque
-alvum, si nudam videas (nam et vidi) putes breviorem
-multo esse, quam est; si tibias et crura,
-longiorem, quæ tamen est longissima. Sed quæ
-breviores sunt male audiunt. Nam dicunt nescio
-quid parvis esse in mulieribus minime parvum.
-Gertrudis etiam apud Pygmæos brevis videretur.
-Ceterum illi omnia, excepto medio, membra mirabiliter
-inter se conveniunt.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scio, Octavia, spelæum subtus est altum
-et latum, non pipilanti passeri nidum. Annos tres
-nata supra decem, et omni inaccessa libidini, Alphonso
-Gusmano nupsit. Atqui in primo complexu
-patentiorem invenit Alphonsus, quam sit ipsa Venus
-a Marte compressa. Petulans pollicitus erat, virginis
-ejulatu, cruentam virginitatis et memorabilem cædem
-sodalibus. Virgo ne suspirium quidem misit,
-lacrymæ cæsæ virginitatis sanguineæ nullæ. In lata
-obambulabat area mentula Priapi popa. Quid faceret?
-Avertit equum, puellam obvertit in faciem;
-qua non decebat, summo nisu torquet hastam in
-puellæ viscera: nec se virgo ab ejulatu continuit,
-cum rumpi sensit.—«Id volebam,» inquit ille, «ut te
-virginem scirent omnes, uti ego scio.» </span><span class="target" id="post-effundit">Post effundit</span><span>
-resupinam, et intermissum in casto Veneris
-campo repetit duellum. Subagitat puellam præclarissime
-</span><span class="pageno target" id="page-230" title="230"> </span><span>contremiscentem, subantem, micturientem:
-utrique feliciter litatum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «Sed longiorum,» dicebat Alphonsus,
-«aut nullæ, aut parvæ puellarum vires. Momento,
-quasi luxatis artubus, in medio fatiscunt cursu.
-Impresso altius ad vivum calcari, vix, ac ne vix
-quidem, tantillo obsequuntur motu. Vegetiores
-aliæ ut tu, et acriores,» addebat.—«Et Martem,»
-respondet Aloisia, cachinnum tollens,
-«fatigatura sim, ut Venerem Mars, mecum si venerit
-in pugnam; veniat, veniat!»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec tu elumbis es, Octavia; et capilli tibi
-nigri; scintillantes et nigri oculi, subniger vultus, et
-membrorum color. Nihil habeo præterea dicere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Næ mala es! Mores meos ipsa finxisti.
-Quid improba objicis quod tuum non sit? Tam
-similis sum tibi, quam tu mellitæ Veneri. Nihil
-habeo præterea dicere. Scilicet dicunt libidinosiores
-esse quibus nigricantibus nitet vertex capillis; si
-quidem id est, o libidinosas, quibus nigra obnubit
-sexum lanugo! Nugæ, meræ nugæ! Nam et tu,
-num flavos habes capillos?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nolo te iratam, quæ testiculus es Veneris
-lævus. Ita est, Octavia; nulla ex colore certa probatio
-ad laudem. Ideo suus cuique amor. Alii flavum,
-alii nigrum, ferrugineum alii malunt. Flavi Aspasiam
-commendabant capilli, et Atticas puellas. Nam,
-cum Theseus e puellarum numero, quas in Cretam
-ad Minotaurum advehebat, amisisset duas, totidem
-suffecit pueros, quorum tinxit capillos flavo colore,
-ut propius accederent ad virginum speciem. Tingendorum
-</span><span class="pageno target" id="page-231" title="231"> </span><span>Venus, Cypri regina, artem, aiunt, invenit,
-quam etiamnum habent in pretio Italæ mulieres.
-Hic stultis unice color placet; nudum audent
-ardenti torrendum caput soli dare. Vide amentiam;
-illum scilicet capillis quærunt per incendia colorem.
-Atenim Pindaro et Anacreonti aliter visum; Musas
-ille nigris dicit esse capillis, hic dominam; ille Thebanus,
-hic Teius: verisimile est Thebanis æstimatum
-esse, et Teiis; Teium urbs sita in media Ionia.
-Qui pluris apud cives suos fiebat, Musis dignum
-putavit Thebanus olor; et eundem commendavit
-Teius lyricus in domina, quam vult in illa cantilena
-formosissimam depingi. At vero ferrugineus inter
-flavum nigrumque medius est, utriusque particeps,
-sed nigro quam flavo proximior. Puellam, cui capilli
-præ nimia cura deciderant, consolatur Naso.
-Nihil dicit speciosius fuisse:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Nec tamen ater erat, nec erat color aureus illis,</span></div>
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>Sed quamvis neuter, mistus uterque color.</span></div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Similes ait illis fuisse</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>... quos quondam nuda Dione</span></div>
-</div>
-<div class="line"><span>Pingitur humenti sustinuisse manu.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> De oculis diserto fudit multa suo ore et
-acuta Alphonsus. Sed erudita es, Tullia; nihil præ
-te omnino, quæ etiam soles erudite nugari.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Perfidiosæ, sed deliciosæ, latent amoris
-insidiæ in oculis. Chryseidi, compendioso Achillis
-</span><span class="pageno target" id="page-232" title="232"> </span><span>furori, nigelli erant oculi; et Latinitatis deliciæ, Catullus,
-nescio quam irridet, quod scilicet sit</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Nec bello pede nec nigris ocellis.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Minervæ tamen cæsios laudant oculos Poetæ, quibus
-libertas summa Diis adfingendi, quæ vulgo æstimari
-nossent et amari. Sed latos et magnos habent
-in honore: sydera vocant. Bovinos Græci appellant,
-quales Junoni, et Veneri, et Harmoniæ Amphiarai
-uxori. Sui immo parvis non desunt amatores.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut in bello sagittarii, quo certius feriant,
-semiclusis collimant oculis, ita et parvis nec late
-apertis Amor certius sagittam mittit, certius ferit.
-Reginæ Isabellæ ocelli erant, non oculi; sed innumera
-exsiliebant fulgetra, a quibus quæ tuta spectantium
-corda? Nemo te vidit unquam, Tullia, quin
-amarit. Nam, quo minores tibi oculi, eo vivaciores,
-et incautis infestiores incendiarii. De vultus totiusque
-corporis colore variæ sententiæ. Sunt qui candidas,
-sunt qui subfuscas præstare putent. Lacteum
-eum colorem sane laudant, qualis erat Cydippes,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Candida cum misto sublucent ora rubore.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>In candido colore præcipua dignitas. Lucem verius
-dixeris, aut certe et luce lucidiorem emanationem;
-sed pugnaciores subfuscæ, tactuique etiam gratiores.
-Candidæ non ita annos ferunt, nec diuturniorem
-clinopales laborem. Diffluunt illico velut solutis
-lumbis. Cito flaccescunt, et immarcescunt. Illis
-juventa senectuti vicina, immo mista.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Antonina, Isabellæ soror, lactis et lilii
-</span><span class="pageno target" id="page-233" title="233"> </span><span>candorem superat candore suo mirabili; Isabella
-subfusca.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Narrabo (nunquid vis?) cuique quid
-prima nuptiarum nocte contigerit. Illi molesta Veneris
-jactatio; huic grata et commoda.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed absolvamus pulchræ mulieris picturam.
-De ore, labiis, dentibus inter nos fere convenit.
-Os parvum aiunt esse Amoris miracula fundentis
-mirabilem sedem. Sed et cui parvum os, eidem
-etiam puellæ concham esse haud admodum hiantem,
-et minimo patere ostio inferius hoc Veneris
-delubrum, omnium hominum opinio est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Falsa tamen; nam conquestus est Fernandus
-Gusmanus se ita esse deceptum. Duxit Fulviam
-parvissimi oris laude commendatam: at invenit
-in ea non ostiolum, quo ingrederetur ad dulcia
-Veneris enitens, sed patentem specum, qua declivi
-in paludem quandam Stygiam detrusa est adsilientis
-mentula.—«O pulchrum,» ait Fernandus osculum
-figens, «sed tam mendax quam pulchrum os!
-Fac saltem, Fulvia mea, ceteris in rebus mihi non
-æque mentiatur, credulo amatori.» Respondit
-illa:—«Scio sane non esse mentitum, sed quod
-forte vasa invexeris in ædes meas minutissima.
-Impingis mihi vitium, quod tuum est.» Risit Fernandus,
-et perfecit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Optime. Rosea et protuberantia molliter
-labella, ut sunt tibi, Octavia, arcum dixeris, hac in
-superiori Venerei cœli regione, basiis prægnantem
-et pugnantem. Dentes albi, lucidi, micantes, velut
-pretiosæ circa linguam gemmæ, ex ordine compositæ,
-</span><span class="pageno target" id="page-234" title="234"> </span><span>tuitioni sunt et ornatui. Nam linguam, flexibilitate
-et verborum volubilitate, quis non miretur tantæ
-innumerabilium cogitationum, quæ agitantur
-animo, varietati sufficere unam, et ut ornatius et
-melius explicentur, quam excogitando conceptæ
-sunt? Sed et in suaviis scis, Octavia, et sciunt
-amantes non deliri, quam mellitas pariat petulca
-lingua delicias. Nihilo tamen minus, id demum
-maxime verum, quod cuique pulchrum videatur,
-cuique vere esse pulchrum. Tibi vero, Octavia, os
-non parvum, et tamen places. Ita et puellis aliis
-multis depressa labia, dentes nec bene ordinati, nec
-eburnei, lingua blæsa rancidulum loquens nescio
-quid: et tamen placent. Sunt qui et luscas amant;
-nam et luscus Priapus, et lusca mentula, humani
-generis procreatrix et voluptas.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut delectat ferventis linguæ assultus,
-cum se extra valli sepem ipsa impetu evibrat in
-occursum cupiti suavii! Sane cum osculamur alter
-alterum, ego et Caviceus, tantum non gaudio emorimur,
-bilinguem si sentio me, si ille se. Est animorum
-et spirituum, in summo ore, coitio, cum incredibili
-voluptate, ut alia est corporum in hoc imo,
-quæ sexum nectit sexui. Dicebat Eleonora, Sarmatarum
-regina, basium esse Amoris cibum; in os mitti
-debere, quo vere pascatur puer, aut pueri ludificari
-querulæ fami, ut de Tantalo fabulantur. Sic et ludit
-pruriginosæ spem virginis, qui extimis summæ labiis
-vulvæ mentulam, vulvæ cibum, appellit, non introrsum
-impellit incubans. Benevola avertat a me Venus
-hanc amentiam! Nam amori certa hæc est pestis, et
-</span><span class="pageno target" id="page-235" title="235"> </span><span>lethalis morbus, pertingi, non intingi optata voluptatis
-saliva.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sed etiam exsanguis reviviscit amans ad
-aspectum papillarum. Visu exsurgit ad vitam lætus
-et florens, si duræ, si candidæ, si parvæ. Præstabant
-tamen inter Phrygias, tumidæ, et quæ, ut loquitur
-Naso, pectus omne habebant; sed pulchriores duræ
-et stantes, quas adstringens, ait alius, una claudet
-manus. Demum absolutæ est pulchritudinis, inter
-ingeniosos, qui hanc effinxere tabulam, ac ab omni
-eam parte beatam jactant, cui has singulorum membrorum
-dotes, quas eximias putant, uni contulerit
-alma molitrix rerum vis Natura. Scilicet, ut sint
-cutis, dentes, ungues candidi; nigri capilli, oculi,
-supercilia; rubore tincta roseo labra, genæ, et subtus
-ungues; promissi capilli, longæ manus, et altum
-corpus; rursus breves dentes, auriculæ, venter:
-sed frons magna et lata, lati armi, dissidentia aliquanto
-inter se spatio supercilia; demum gracile
-corpus, os parvum, modice hiscens ad exspectatum
-concha rorem; labia, nates, crura crassiuscula;
-teretes et graciles digiti, item et nasus, et qui certent
-cum aranearum filis capilli; parvum caput,
-mammæ, et pedes. Amant et crines ingenio suo
-flexos, frontem haud latam, quæ radices capillorum
-retro flexerit, nares paulo inflexas. Suus, Octavia,
-cuique gustus ratio. Sed gustus ipse sibi ratio est:
-aliam nemo præterea quæsierit rationis particeps.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Scis præcipuas numerari inter Lucretiæ
-dotes, marmoreas et tumentes nates; scilicet incubanti
-</span><span class="pageno target" id="page-236" title="236"> </span><span>dulce pulvinar Cupidini, et eidem humanam
-procudenti sobolem aptam incudem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Depygem vocat Horatius, cui nates nullo
-eminent tumore:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Depygis, nasuta, brevi latere, ac pede longo est.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Inclaruere apud Græcos quæ </span><span class="target" id="callipyges">Callipyges</span><span> dictæ sunt,
-a pulchris natibus. Nihil natæ parentibus, locupletes
-et nobiles nactæ sunt, eo solum nomine, maritos.
-Nates pro dote habuere; hac satis dote placuerunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Si apto mammæ, altera ab altera, intervallo
-distent, pluris scio fieri; mihi vero conjunctæ,
-ut vides, cohærent. Nec ideo minoris Caviceus æstimat.
-Cum sit et hæc et illa non ignobilis venustatis,
-alba, dura, dicit, inter lusus et gaudia fescennina,
-sibi videri minus mirum, alteram alterius amore
-captam mutuas sibi et continuas figere basiationes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et præterea nihil?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dispeream, ni te meis plus oculis amem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et ego ni te plus meis, et ipsis sole et
-luna, Naturæ oculis! Sed et est interdum papillarum
-non pœnitendus in amore usus, dum æstuans
-furit libido. Subrides: habeo confitentem, Octavia
-mea; et experta es, anima mea.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Per Veneris concham utramque! pudore
-suffundi me sentio. Pudet meminisse id mammarum
-mearum interstitium viam factum esse ad Venerem,
-tam aut fœdæ aut liberæ mihi libidinis consciam.
-Pergula est in ædibus nostris, quæ amœnissimas (et
-nosti) hortorum spectat areas omni florum consitas
-genere. In ea spatiabamur ego et Caviceus, amplexabatur,
-</span><span class="pageno target" id="page-237" title="237"> </span><span>suaviabatur, labella appetebat morsiunculis,
-forebat. Demittit in sinum lævam. «Molior,»
-infit, «improbum quid. Depone vestes, corculum.»
-Quid facerem? depono. Defigit in nudum
-pectus oculos. «Video,» subjicit, «tuas inter papillas
-dormientem Venerem. Vis excitem?» Projicit,
-dicens, supinam in torum. Mentulam fervidam,
-flammescentem (arrigebat præclarissime)
-interserit mammis. Qui me hinc eximerem impotentiæ?
-Ferenda erant ultro citroque omnia, et
-sciebam contingere solitos in amore fatales quosdam
-et dies et casus, a quibus ipsa ne quidem se
-expediat virtus. Et cum illo hoste, ut jam manu
-conserta et utero recusso depugnaram, postulabat
-dura necessitas ut et mammis pugnarem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hostem mutinum vocas, tam amicum tibi
-tuisque desideriis cupidineis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Molli manuum nisu utramque conjungens
-urgebat mammam, quo scilicet lata minus via procurreret
-sibi nervus ad voluptatem hanc novam.
-Quid plura? Conspersit attonitam insolenti ridiculæ
-Veneris imagine, calendi perfudit rore; perfecit.
-Tunc ille: «Haudquaquam ingratum tibi,
-columbula mea, fuerit quod mihi amore tuo insanienti
-longe fuit gratissimum. Num scis, ut hac
-inferiori hiulca» (digito monstrabat), «hac etiam
-te esse sublimiori parte fœminam? Igitur et juris
-mei est, si libido incesserit ex humiliori illo fundo libidinis
-hos in monticulos tollendæ, id libere facere;
-unde scilicet Veneri gratior datur prospectus.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Altius quoque se tollet, si summa petet.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-238" title="238"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Irrumare, morigerari ore, Lesbiari, Phœnicissare,
-et fellare, id scilicet vocas summa petere?
-Quot, bona Venus, quæve nequissimi nebulones
-mentulis suis diversoria et stabula quæsierunt in corporibus
-nostris, et invenerunt! Atenim vero qui
-frugi et castus fuerit, hac se fœdari rei tam turpis
-cogitatione exhorrescet. Absit scelus a voluptate,
-gratior erit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Honestatem qui quærit in voluptate, tenebras
-et quærat in luce. Libidini nihil inhonestum,
-cum æstuat et spumosos agit spiritus. Delicias Phædoni
-faciens et Alcibiadi Socrates, secedebat a Socrate
-choreas ducente cum tam pulchris amasiis. Qui
-sunt sapientissimi, non ideo hominem exuerunt et
-ingenitos abjecerunt humanitatis affectus; nec possent,
-ut maxime vellent. Sed sensus est humanitatis
-nullus in homine, sine voluptatis gustu, nisi
-hebes et corruptus. Is vere est sapiens qui norit
-dulce esse desipere in loco, et locum et tempus
-delegerit ad desipiendum. Reliquis sapias semper, et
-tibi frequenter desipias, ut bene et beate agas. Nam
-sunt qui amoris incensi œstro, quia sui non sunt
-juris, dissimulant, Curios et Catones simulant. Palam
-damnant furiosi, quæ ipsi secum concupiscunt, tremula
-Veneris gaudia. Prurit et illis mens irrequieta;
-fatentur ipsi sibi lævo se genio natos, nos dextro et
-plaudentibus Diis et syderibus. Si sol æternum occidet,
-quid fiet de Natura rerum parente? Si nulla
-voluptatis lux riserit mortalibus, quid de homine
-fiet, qui rerum est summus in Natura apex? Miser et
-veternosus erit ipse sibi pro sepulcro. Vivus, nec
-</span><span class="pageno target" id="page-239" title="239"> </span><span>vivus; mortuus, nec mortuus: propior erit morti
-quam vitæ, in ipsa vita. Demum, qui præstigiosa
-hæc jactant documenta, num vere dixeris oris infamia
-laborare?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Belle ludis in vocabulo. Nam et Philosophi
-hi morticini dicuntur hircum ore mulgere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Mira patrandi facultate pollent, nulla
-sciendi. In altero omnia læta, in altero multa subtristia.
-Hic ipse est tuus Theodorus; num nosti,
-Theodora?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Quid me, fatua, Theodoram vocas, quæ
-Octavia sum, quæ immo Tullia? Vis narrationem
-prosequar?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Volo; sed et volo nocturnum illum Antoninæ
-et Isabellæ pugilatum; rem comicam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Consobrina tua Antonina, non admodum
-juvenis, nam annos novem supra decem nata, Maphæo
-nupsit annorum triginta juveni, et invicti
-roboris. Isabella annorum quindecim, Remundo
-annorum quinque et viginti, robusto, vegeto, impigro.
-Candore illa suo nivem obscurat; hæc subnigra
-Tunetanis certat mulieribus. Dispares illis prima
-nuptiarum nocte in clinopale vires, sors dispar.
-Maritis traditæ, Veneri fecerunt dispari laude. Ad
-quartam ulla sine ægritudine pervenit Antonina
-concubitus lauream, primo mulier facta; post non
-voluptas, sed fastidienti animo et corpori molesta
-lassitudo; postremum sub lucem, cum adacto calcare
-impelleret equiso alacer, deficit longum passa animi
-deliquium. Nonus erat cursori in Cupidineo agone
-impetus. E lecto sub meridiem egressa, visa est ac
-</span><span class="pageno target" id="page-240" title="240"> </span><span>si e tumulo educeretur, pallida, exsanguis, emortua.
-At Isabella subfusca, sed cujus putes in venis liquidos
-ignis perfluere rivos, melius habebat. Tenelli artus illi
-et lumbi. Omni se tamen nuptiarum labori præstitit
-parem imperterrita. Indefessi athletæ crudas indefessa
-sustinuit vires, et fregit. Inertem sorori ridens
-exprobrabat ignaviam. Insultabat saliens. «Apage,»
-dicebat, «ego te junior, nec habilior, fortius tamen
-feci. Vivo, tu vero exstincta es. Vivis? Primo in
-conflictu, et fateor, non leviter certe vulnerata
-sum, sed tamen feci hoc ne se jactarit diu vulnere,
-qui intulerat. Per Junonem! e summa aggeris mei
-crepidine repugnantem avertit virginitatem in
-interius vallum victor. Vastavit instar turbinis
-omnia. Florem pudicitiæ decerptum delevit. At
-dum redintegrat pugnam, animos dedit irrumpentis
-proterva audacia. Conatui restiti masculo.
-Mox victoriam sibi sensit elabi e coleis. Meum
-ecce Herculem, Amazon nova, feci quod spernerem,
-victoria obrutum sua et mea. Macte animo,
-soror.—Quid vis?» reponit Antonina. «Non
-levem, ut tu, in principio pugnæ, soror, dolorem
-tuli, sed qui vix ferri posset, acutum, acrem,
-lacerantem. Dein, renovato sæpius prælio, tam
-grave stupidæ cujusdam lassitudinis pondus in
-oppressos incubuit artus, ut crediderim factos esse
-plumbeos. Aliquot petebam horarum inducias; negavit
-Alcides insultans. Itaque somnum non vidi.—Nec
-vidi ego,» refert Isabella. «Quid de somno
-loqueris? quid quereris? Nihil habet dulcius somnus
-vanis illis quidem, sed jucundis Veneris imaginibus,
-</span><span class="pageno target" id="page-241" title="241"> </span><span>quibus fallit. Audes præsenti et colludenti
-Veneri nobiscum et in nobis, somnum anteponere,
-quo fallente, videmur nobis a nobis abesse?—Sed
-et capit omnium rerum fastidiens satietas,
-etiam qui maxime amant,» replicat Antonina.
-«Nolim ego, nec tu velis, ingurgitari, sine fine,
-nectare, Deorum cibo.—Infelicem vero patientiam
-tuam,» subjicit Isabella, «et voluptatem
-sterilem! Impleta es bonis hymenæi; nam hæc
-vera bona sunt, non bonorum umbra. Id forte
-malum vocabis, soror? Absit! næ fabula fies, si
-feceris.» Ad hæc Antonina:—«Tecum, soror,
-nolim contra disputare. Illa es in opinione excellentis
-ingenii Herois; ei, scio, acceptam refert
-opinioni perpetuitatem suam humanum genus.
-Quicquid id est, ad tertiam, quartamve, una nocte,
-palæstram suffecerint mihi vires. Fortiter faciet juventa
-mea, et juventæ spiritus, et libido. A quinta
-cœpi, sub Marte meo effræno, sensim sine sensu
-male habere nauseans. Me sexta, a me velut alienam,
-et mente motam, proluit et polluit. Abfuit
-voluptas, doluit cor, cum venit ad octavam, animam
-ægre reciprocanti. Me mei ad nonam cepit
-oblivio; perfecit. Nec gemebam, nec objurgabam.
-Deliquio animi defeceram. Quid demum actum sit,
-nosti, soror. Præsagit animus infeliciter cessuras
-has nuptias. Avertat omen Juno! Innuptam vero
-nolim me, vel si contingat in medio exstingui
-opere.—Postquam animum recepisti,» ait Isabella,
-«dic, soror, ut tecum rediit in gratiam
-Maphæus? Nam quis ignoscat duorum criminum
-</span><span class="pageno target" id="page-242" title="242"> </span><span>reo, cæsæ virginitatis et virginis?—Dulcibus
-dictis,» reponit Antonina, «momento abstulit
-facti acerbitatem. Rem ridiculam! Quo pacto
-necem intulisse videbatur, revocavit ad vitam.
-Semel atque iterum usus est mariti jure; nec ulla
-insequuta est obsequentem pernicies. Ita est, soror:
-quæ in amore nocent vulnera, eadem et
-juvant.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Illa nocte tyrocinium fecit et deposuit.
-Nam egregiam nunc esse bellatricem scit Jacobus
-Ximenes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dixeris facilem, nec minus pudicam;
-huic pudicitia virtus non est, vitium est. Venusti vidit
-adolescentis misere vexari animum amore suo:
-miserta est. Vidit torrentem mentulam; audiit opem
-obtestantem suam, et miserta est. Non tam Antoninæ
-castæ et teneræ has dixeris esse fututiones,
-quam Pietatis, pereunte juvene.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non dissimiliter et tu Theodori miserta es,
-non impudica, sed pia. Honesta sane, impellente
-virtute, fututio!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Pudet et pœnitet. </span><span class="target" id="postquam">Postquam</span><span> abiit in provinciam
-Tarraconensem Caviceus meus, ante hunc
-(ut scis) mensem, me Stoicus convenit Theodorus.
-«Adsum,» inquit, «particeps ægritudinum tuarum.
-Doleo relictam te viduam, relictam longo mœrori.
-Nam ut animi, sic et vitæ dimidium tuæ
-abstulit secum Caviceus. Nimium, heu! nimiumque
-felix Caviceus!» Sed, ita est, Tullia, pudet
-et pœnitet.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Perge, perge, ineptis. Amplius nihil habeo
-</span><span class="pageno target" id="page-243" title="243"> </span><span>quidem quod æque ac ego cognitum non habeas: et
-times induci me in intima conscientiæ tuæ arcana?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Exciderunt aliquot lacrymæ ex oculis
-ad Cavicei nomen.—«Dolore meo,» repono,
-«sicut verius nihil, ita et nihil acerbius. Egeo, nec
-nego, consolatione, quæ fugientem post Caviceum
-sistat animam et spiritum.—Sistam ego,» subjicit
-Theodorus, «et insanos istos componam motus,
-si vis dicto esse audiens.—Ero, per luctus
-meos!» refero, «et, ut voles ero; nam honestatis
-quicquid in me est, curis id omne tuis refero acceptum.—Eris?»
-reponit, «eris? Sed ex animo?
-Præceptis, et si res postulet, jussis obtemperabis?
-Morigera mihi morem geres?—Faciam,» adjicio.
-Tunc ille:—«Si feceris, bonum factum.
-Post paulo non senties abesse tibi Caviceum. Non
-erit quod in absentem desideria mittas, et cupiditates
-convertas.» Ut iterum contestata sum
-ejus me obsecuturam voluntati, et pollicita sum servitutem
-servituram, quam vellet:—«Id primum
-volo,» inquit, «ut jures præstituram quam spondes
-obedientiam jussis meis, nec abjecturam.»
-Quid plura? Sacramento, ut voluit, conceptis verbis,
-obstrinxi fidem timida. Necti me passa sum religione,
-adversus religionem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelligo. Cum tenuit jurisjurandi nexu
-servam factam, pessumdatum est tibi omne jus ingenuitatis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nec mora. Summo extulit se in me imperio:
-ut perduellem minatus est habiturum, et
-ulturum perduellionem, ni se jubente obirem omnes
-</span><span class="pageno target" id="page-244" title="244"> </span><span>ultro servitutis operas. «Hactenus,» ait, «immiti
-me usa es, in hoc severioris disciplinæ stadio,
-agonotheta; vapulasti, cæsa es. Sæpe sæpius
-labores tuos, et constantiæ heroicas vires miratus
-sum stupens. Nunc facescant dura illa et graviora;
-quam merebatur castigationem pulchritudo
-ista cœlestis, insons tulisti; abeant Semproniæ,
-matris tuæ, doli illi mali, et fraudulenta ludibria!
-Inter dumeta, et abruptos calles, et spinis
-obsitos sentes errabas. Quid misera in fata deliquisti?
-Nunc demum, duce me, viam ingredere
-facilem et amœnam, qua eas ad felicitatem. Accipe:
-nos sane homines sumus ut tuus est Caviceus,
-sed et cautiores quam reliqui, et judicii
-acrioris, sapientiæ summo sedemus in fastigio.
-Itaque et nullam famæ jacturam, quæ puella nobiscum
-luserit indulgens genio, si sapit, timeat;
-et nullam admisisse flagitii in se labem illaudati
-credula putet. Omnia, crede mihi, nobis licent,
-quæ in tuto licent. Decent sapientes, quæ juvant.
-Ad summam veræ sapientiæ sedem et lucem provecto
-si gratificeris, deposito pudore, jam non libido
-id erit, jam non voluptas: pars officii erit,
-pars boni et æqui.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Acute et argute dicebat. Quid tu ad hæc?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span></span><span> </span><span>—«Me tibi quid vis gratificer?» subjicio.
-«Mortalis puella, obsequar mortali numini?»
-Nec, per Venerem! Tullia, quo hæc spectaret oratio,
-assequebar. Tunc ille:—«Ego, quem vides
-ore tetrico, oculis in lethi mœrore natantibus,
-veste detrita et lacera, corpore toto tenebricosum,
-</span><span class="pageno target" id="page-245" title="245"> </span><span>quædam sum venerandæ Philosophiæ machina,
-quidam superstitiosæ Architectonices
-ludus. Sed me, si velis, ab hac ultro evolverim
-machina, novus tibi Mercurius. Alter ero et idem.
-Vis hanc deponam personam? Depone et tu timores
-tuos. Redde Octaviam puram et putam
-Octaviæ. Vide errorum nebulas: ipsa te tibi abscondis,
-lates tibi, nec percipis. Alia es quam videris
-tibi. Æmulare tot nobiles fœminas, quæ
-nobis de se, de existimatione sua, de rebus omnibus,
-ut tibi de suis oculis, confidunt, hominum
-generi confidentissimo. Spes omnes suas et gaudia
-in solertia mirabili nostra reposita habent. Id
-inter nos longe utilissimum et celeberrimum
-Philosophiæ effatum: Gaudere quo quisque maxime
-potuerit, sed clandestino gaudio, et frui vitæ
-bonis, ut opportunitas cuique dederit, sed in
-sinu, nec palam, prudentis id esse et docti. Palam
-vero gaudere, palam frui, insipientis, stulti,
-et furentis. Qui caute fecerit, laudandus; qui imprudenter,
-nec lucem fugerit, in eum acerrime
-advertendum. Venustis, ut tu es, Octavia mea,
-puellis eundum eadem via ad bonam beatamque
-vitam. Non cavent tibi a malevolorum insidiis socordes?
-Pereant quas omnium perire interest ad
-exemplum! Vivant, vivant quæ, sagaces, quid sit
-vivere didicere! Vivant sui similes, stultarum dissimiles,
-et sua arte et aliarum exemplis! Æmulare
-Semproniam, matrem tuam.» Tunc de matre
-mea, ut, usa Chrysogoni consiliis et nervis, lætos et
-felices duceret vitæ dies, narravit.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-246" title="246"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Chrysogonum novi etiam Stoicum, nec
-esse Theodoro amicissimum mihi id mirum: similitudo
-utique morum hanc peperit necessitudinem.
-Non similius ovo ovum, ac Chrysogono Theodorus;
-sed hic ætate paulo, aiunt, inferior.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Prehenderat manu Chrysogonus matrem,
-et in ejus ambo intrarant cubiculum, relicto mecum
-Theodoro.—«Quid putas,» ait Theodorus, «id
-temporis rei esse Chrysogono cum matre tua? Id
-omnino quod tibi cum Caviceo, quod mihi mox,
-mox, erit tecum. Nam (tua te haud fallat opinio)
-omnium tibi bonorum, virtutum, et, per Genium
-tuum! laudum fons ero, ut honestæ tu mihi voluptatis.
-Enimvero qui videri possit inhonestum,
-quod a te tam proba, tam honesta veniet, qualecunque
-illud sit, mihi tam frugi, tam venerabili?»
-Cum hæc diceret, visus est mihi, fateor, mea Tullia,
-in alium, nescio quem, sed gratiorem, sed venustiorem,
-commutatus. Hujus aspectu calere cœpi,
-cujus antea contremiscebam præ metu. Risit ille Venereum
-et molle quid, risi et ego; risit et Venus,
-risere Amores. Audaciorem reddidi, facta audacior.
-«Ecce tibi,» inquit, «novas nuptias. Ecce mihi
-novam nuptam.» Sub hæc vidi vestem identidem,
-qua virile latet spiculum, in tumorem exsurgere, subinde
-sublevari. Nec a cachinno temperare potui.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec a pruritu?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ego sum furore correpta, ut parum abfuerit,
-nec dissimulem tecum, quin in ejus ultro
-amplexus volarem, stuprum rogarem. Commotior
-ille: «Sane,» inquit, «videor mihi conjicere quis
-</span><span class="pageno target" id="page-247" title="247"> </span><span>sit corporis tui futurus mihi usus, dea mea;
-haud certo scio. Nam annos quinque supra decem
-natus, huic me sectæ addixi. Ante annum
-oculos in mulierem non fixi, et præterea nihil. Audacior
-essem suasit Chrysogonus, et verbis, et factis:
-superstitio vetabat, piaculum fuisset pio Stoico.
-Nullum ab illa die mihi commercium cum muliere,
-ut nunc tecum est, mulierum formosissima;
-summo studio puram servavi et intaminatam
-mentem, et mentulam. Ope et opera mea
-præposuere collegæ antistitem sibi Chrysogonum.
-Tanto obligatus beneficio, antequam venimus
-ad vos, ingenue de rebus suis multa fando
-explicuit. Dixit in Semproniæ amplexibus invenisse
-veram felicitatem, quam quærimus cœlestium
-inanes. Suasit experiar et ego quid autoritas superciliosa,
-quid sermo blandus, pro me apud te
-possent adolescentulam et procacem. Et speravit
-tam juventam tuam, quam absentiam Cavicei,
-meis lenocituram desideriis et precibus. Cæterum
-jussit nervis ne parcerem. Nam, ait, incredibilia
-sperant a lumbis nostris. Id sumus genus hominum,
-qui Herculei omnes in Venere sumus. Quo
-quis diuturniores cum Venere exercuit inimicitias,
-eo intemperantius et fortius, cum in gratiam redit
-pacta pace, facit. Habebis igitur, Octavia, Venus
-mea, amatorem qui officio non deerit impar, nec
-tuæ cupidini; athletam quem sibi optent reginæ.»
-Dicens osculum impegit.—«Quid vero
-istud est?» dicebam. «Quid tibi vis? Hæccine
-est sapientia tua? hæc tetricitas?—Quid immo
-</span><span class="pageno target" id="page-248" title="248"> </span><span>tibi vis, insulsa?» reponebat; «vis tuum tibi perjurio
-contaminari spiritum, contemptrix religionum?—Nolo,»
-inquam.—«Et agam quod
-ago,» refert, «et bellissime agam. Te præliaturum
-vita deficiat prius quam vires!» Sub hæc impellit
-in lectum male repugnantem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Euge!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vestem festinus revolvit resupinæ, dextera
-trepidanti. «Quam commoda,» ait, «dehiscit
-tibi rimæ cymba!» Vide, Tullia, œstri furorem.
-In genua accidit, osculatur...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid osculatur? Ohe! ohe!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «O sacrarium Reginæ Deorum et hominum!»
-dicebat lambens mediam, «ad limina tua
-supplex accedo. Te veneror. Osculis interea et ore
-liceat litare. Audi, bona Venus, et fave.» Tollit
-se in pedes, dicens, et, o monstrum! Tullia mea,
-Tullia mea, e carceribus mentulam mittit, mentulam!
-reginam mentularum! Talem nec ipsa Venus
-in Marte, nec Lampsacenæ matronæ in Priapo, nec
-Omphale in Hercule viderunt. Et Cavicei, et Calliæ
-mentulas, si conferas, caudis leonum crassis et rapidis
-compares murium exiles caudas. Non mentior.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Huic hominum generi, cum membra decrescunt
-reliqua, hoc increscit. Ita, cum aliis hominibus
-lien crescit, reliquæ corporis partes minuuntur.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Theodoro maciem objicis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non negaris de Chrysogono.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Theodori laudem, suos apud Stoicos,
-nulla ullius laus æquat. Omnes longo post se intervallo
-</span><span class="pageno target" id="page-249" title="249"> </span><span>reliquit, et mentis et mentulæ gloria. Sed Chrysogonum
-odi, et non ita æstimat Theodorus. Omnes
-cogitationes suas, voluptates et gaudia, alter cum
-altero communicant. Sic dicendo, aiunt, renovant
-fruitionum grata momenta; sic fluxas et uno caducas
-momento voluptates, læti et beati per dies noctesve
-continuant. Væ impurato! matris meæ illudit
-impotens capiti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Irrumat miseram miser? fellat illa morigerans?
-Cunnum in se quæri patitur Sempronia ubi non
-est, et inveniri? Impuri oris et spiritus facta est mulier?
-De Claudia olim dictum, nobili scorto, Coam esse
-in triclinio, in lecto Nolanam. Hoc infamabat libidinis
-genus Nolanas, et Oscas, et Lesbias. Tertia
-pœna autore </span><em class="italics">Priapeiorum</em><span> Ovidio vocatur. Corvos
-dicunt ore coire, et huic rei hoc alluditur disticho
-non ineleganti:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Corve salutator, quare fellator haberis,</span></div>
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>Cum caput intrarit mentula nulla tuum?</span></div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Quæ primum nata est in Lesbo obscœnitas, omnes
-fere terras et homines pervasit. Pronior ad hanc erat
-</span><span class="target" id="libidinem">libidinem</span><span> Tiberius Augustus natura et ætate. Qui
-semel usi sunt, perdite amant. Nam ætate provectis
-non obsequitur mentula, ut, in meliori ætate,
-vegetis:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Crede mihi, non est mentula quod digitus.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Summa petunt! illic vivit anus mentula; quod negat
-os alterum, dat os alterum. Exsugi, effœtæ et
-languenti suave mentulæ. Sed si contus ille pedalis
-</span><span class="pageno target" id="page-250" title="250"> </span><span>Theodori tui intumuerit, timeo tibi ne buccam offendat,
-quæ tibi, scilicet, parvissima est: sic etiam illusum
-pulcherrimis Heroidum. Non se abstinuit ab
-ore Atalantæ Meleagri voluptas. Pinxit Parrhasius
-Atalantam Meleagro morigerantem. Eam Tiberius
-dedicavit tabellam in cubiculo suo, in Larario...</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dedicavit sed libidini, et impudentiæ
-impotenti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ideo movent tibi stomachum libido et impudentia
-Chrysogoni in parente tua. Miror delapsam
-esse ad id contumeliæ. Miror silentium. Mecum de
-his ne quidem verbum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Omnem turpitudinis modum prætergressa
-est hæc turpitudo. Venit nudiustertius Chrysogonus
-ad matrem pomeridianis horis. Silebant et
-tuta erant omnia. Ut ludit, ut furit: «Hodie mane,»
-inquit, «novum didici voluptatis genus. E proceribus
-nostris quidam, nec pœnitens facti, dixit nihil
-fœdius sibi, nihil impurius videri infima mulieris
-suæ parte, qua mulier est (et mulierem duxit
-pulcherrimam); Stymphalidas in illa habitare sentina
-purulentas: in hac meram Venerem, meros
-Amores» (ori dabat osculum Chrysogonus.) «Igitur
-specum fugit illam et odit, quæ exhalat mephitim:
-purum os amat, et illecebrosum caput. Uni
-fidit, uni arrigit. Uxor illi tam est ingeniosa quam
-formosa, sed magis obsequens. Hæc voluptatem
-agnoscit nullam, quæ non sit mariti; bene sibi
-est, cum illi; omnibus assentitur mariti libidinibus
-et paret; ore præstat obsequium. Quid vero tu
-facies, Sempronia, si rogaverim? Nam si negaveris,
-</span><span class="pageno target" id="page-251" title="251"> </span><span>negabo et ipse promissi meminisse et fidei
-datæ. Demum non te fugit pulchrum venustæ fœminæ
-corpus aliud esse nihil quam vivum quemdam,
-ut dicere solebat Socrates, libidinum thesaurum,
-ubi suas homines condant et quærant
-voluptates, in quem libidinis suæ calidos derivent
-fluctus. Utrum hoc puro» (osculabatur), «an illo
-scelesto» (imam digito designabat alvum) «id canali
-fiat, quid, amabo, interest? Si officii habebis
-rationem, delectationis, quæ forte nulla erit, non
-habebis.» Persuasit, cui jubendi jus erat quod
-ipsa in se constituerat.—«Heus tu,» inquit subridens,
-ut surgentem exceptura erat mentulam, «quos
-et quali tibia modos facere me jubes, in his ludis!»
-Post mucronem spiculi primoribus capit labiis, lingua
-involvit, novas subeunti sedes delicias mentulæ
-facit novas. Præsensit illa affluentes gari Venerei impetu
-rivos; exhorruit, refugitque. Et hæc, quæ
-supersunt dicenda, æterno potius tegenda erant
-silentio. O horribile secretum!—«Non vis, puto,
-intingi me tanto flagitio,» dicebat mater. «Liquidum
-ego bibam hominem?»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nam in semine homo est.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dixerat, et vestes deciduus imber multa
-corrupit copia. Ille subirasci:—«Ausa es,» inquit,
-«insana, tam egregium opus perdere?—Ignosce,»
-inquit illa, «habebis obsequentiorem; sin minus,
-ut voles excrucia. Si tibi meum quid erit voluptati,
-utere; satis erit mihi voluptatis, vel in ipsa
-nausea.»</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-252" title="252"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Stetit promissis, et liquidos bibit homines?
-Salsam rem! nam salsa seminis vis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Dixisti. Cubavi cum Eleonora nocte hac
-proxime acta. Facetiarum nidus Eleonoræ lectus.
-Quam meretricia dixit et fecit! Osculum dedit et
-gratulata est ori suo, quod in labellis meis legisset
-cœleste donum, suavium. «Sed quis scit,» ait, «an
-malæ sint olim servitura libidini? Vereor ne alio
-fungantur officio, furente Venere, quam suo.
-Nupsit Mancia, cognata mea, Marino Neapolitano:
-sulphureis Stygiisque nequissimarum libidinum
-incendiis torretur Marino pectus. Fœminam vecors
-quærit in Mancia etiam supra papillas, qua
-incipit desinitve fœmina. Buccam petit, quasi in
-eam puellæ fugerit cunnus, aut ipsa sibi bucca in
-quadam sit cum cunno societate ad participandos
-Veneris ludos. Objurgabam, quod hanc sibi sexuique
-fieri pateretur injuriam.—Quid vis? respondit.
-Abstinet se Marinus ab hac turpitudine?
-nihil est quod dicam; occupat oris aream libidinibus
-suis? occupat, et quæ volebam dicere. Non
-facit? non est quod queri velim; facit? nec queri
-possum.—Mariti hoc uno placemus nomine,
-quod fœminæ sumus. Quæ quacunque petetur,
-se probabit fœminam, hæc omnium maxime placebit.
-En, Octavia mea, Alphonsi furores,» addebat
-Eleonora. «Ante hos dies, postquam bis terve
-telum misit vere militans, et ori applicuit.—Huic,
-aio, ostio verberando, Alphonse, ista non est apta
-catapulta. Furis, et me vis furere.—Te furere
-velim, me nolim, reponit Alphonsus; nam quod
-</span><span class="pageno target" id="page-253" title="253"> </span><span>me amas, favori tuo debeo, nullo debeo merito
-meo. Si furere incipio, honorem, quem tibi debeo,
-forte obliviscar, qui mori malim, quam tibi non
-vivere.—His movit durum pectus, flexit ad ludibria.
-Adsilientem appetii libens, semihiulco suavio,
-flammescentem nervum. Nihil ultra, nam eo
-mox sponte reversa est erudita mentula unde aberrarat.
-Cocytium fas nefasve in media perfecit regione,
-quod in hac superiori aggressa erat impudens.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Non esset Eleonora Mellioniæ castas imitata
-iras; non esset, per salacitatem tuam! Huic se
-ut probro eximeret, ad Tiberium perducta ferro
-sibi pectus transegit. Maluit adacto gladio viam aperire
-letho, quam os olidi senis molli alutæ. Castitatis
-laudem non auro, ut multæ, sed ferro emit. Elvira
-et Theodosia (puellas nosti) aiunt se in bucca diverticulum
-spatienti mutino, amico suo, habere; et
-gaudent. Unde hæc insania? accipe. Finxerat hominem
-Prometheus; deerat penis: finxit et hanc meliorem
-partem e puriori luto. Antequam applicaret,
-fonte lavit. Dein fœmineum corpus finxit; utrique
-infudit vitam. Sitiit mulier; eidem labra fonti admovit,
-et bibit: hinc penis cum fœminæ bucca nata
-affinitas. Narrant Gonsalvum Cordubensem, imperatorem
-magnum, cum insenuisset, hoc voluptatis
-delectatum genere; erat et liguritor, provectæ, nam
-aliud mihi nihil persuaserint, ætatis vitio. Inserviebat
-vero libidini formosa viginti annorum puella.
-Cum vellet mediam lambere, se velle dicebat ire in
-Liguriam; at in Orientem, cum summa petere, et
-</span><span class="pageno target" id="page-254" title="254"> </span><span>ori illudere. Sic, cum juventa juveret, si puerum
-(nam et pædico erat acerrimus) prurienti cuperet
-peni, dicebat Aversam se cogitare, celebrem urbem:
-ad nullam sane fervet adeo iter hominibus nostris.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Libere loquar. Virtutem plerunque vocant,
-quod animi non tam constantia est, quam contumax
-ferocitas; non tam optio, quam illusio;
-cæcus quidam impetus, non securæ mentis rectum
-judicium.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut fuit Elisabethæ. Erat Franco centurioni
-nuptura. Audiit Chrysogonum tuum, nescio quæ
-portentosa magis quam magna in nuptias stoice nugantem.
-Mutato consilio, et quasi ipsa in aliam momento
-esset mutata, omnes extemplo de nuptiis
-longe egit cogitationes. Nec obstinatam amantis lacrymæ
-moverunt, nec matris preces, non affinium
-obtestationes; ad Vestales non suo transiit passu,
-sed rapido aquilæ volatu. Attamen, unum alterumve
-post annum, pœnituit. Quo se resque suas non
-viderat oculo, vidit, se miseram vidit, et beatas vidit
-quæ venirent in hominum amplexus. Ut spes potiundæ
-primum centurionem inflammarat, demum desperatio
-acriori incendit desiderio. Sororis tandem ope,
-fruendæ habet Elisabethæ copiam; prægnans fit. Inter
-eos convenit; raptam abducit. Egregiam vero pietatem!
-Facta est concubina, cui per pietatem noluit uxor
-dari. Egregiam Chrysogoni laudem! Eripuit marito
-quam raptori dono daret. Nomini comparando student
-hi homines apud vulgum; non ita laudi promerendæ
-apud sapientes et graves viros, quibus non
-est facile fucum facere. Majorem numerum anteponunt
-</span><span class="pageno target" id="page-255" title="255"> </span><span>meliori, ægrotarum multitudinem sanis mentibus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Circumfertur de Livia fabula non illepida.
-Castitatis laude florebat Livia, antequam Alexandro
-Borgiæ nuberet, et floruit postquam nupsit. Quoniam
-ille vi morbi decessit e vivis, decessit et illa
-ex hominum conspectu. Quo clariori fulgeret fama,
-in tenebras demens Vestalium fugit. Reliquit mortalium
-nugas cæcis (sic loquebatur); ipsa veras divitias,
-contemptis divitiis et honoribus, petiit. Viva
-sepulta est, ducente funus Chrysogono. Sed paucos
-post menses sensit se reviviscere. Eduxit funeratam
-Chrysogonus ipse e tumulo. Piæ et probæ primus
-vitium obtulit et intulit; oppressit tantus vir tantam
-virtutem. Alterius virtus permista est in vasis Veneris
-alterius virtuti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Uno verbo, virtus virtutem futuit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Degebat in cœlibe domo juvenis venustus,
-robustus, membris optime compactis. Operas
-locaverat hortis colendis. Multa erat cum adolescente
-Livia adolescens, et hac consuetudine delectabatur.
-Rumor fuit, sub id tempus, viciniores
-ædes pestilentia esse afflatas. Diffugere Vestales timidæ;
-Angela, Brigitta et Livia mansere ædium custodiæ,
-et cum iis Maxima Vestalis, omnium antistes.
-Magna in urbe solitudo; turpis rerum facies. Sentiebat
-Livia se amare Petrum (hortulano id vocabulum),
-nec pudebat: nec etiam nesciebat juvenis se
-amari, et triumphabat. Occasio non deerat, sed occasioni
-locus. Longa non fuit exspectatio. Decidens
-forte Maxima e summa graduum scala, secum et
-</span><span class="pageno target" id="page-256" title="256"> </span><span>Brigittam in perniciem traxit præceps casu. Illisæ,
-vix tandem valetudini bonæ, post longos dies, sunt
-restitutæ, et recreatæ vires. Interea omnium quæ
-vellet, libera Liviæ potestas. In Petro magna puellarum
-spes et confidentia, quod egregiam operam in
-obsequiis ægrotarum poneret indefessus. Pomeridianis
-horis urente sole, sodales omnes somnus,
-quem nocte non viderant, tenebat amicabiliter illapsus.
-Sola obambulabat in interiori conclavi Livia,
-multa secum de Petro, de suo amore, de sua infelicitate
-meditans. Obviam fit Petrus; excipit expansis
-ulnis advolantem procax Livia. Uterque de utroque
-cepere voluptatem quæ summa est. Sequenti luce,
-insidiatur Angelæ Petrus, conscia Livia et participe.
-Maturæ virginitatis Angela, nam annorum quinque
-supra viginti, Venerem spirabat et inspirabat, quam
-oderat. Nec prompta, nec facilis victoria; victa tamen:
-omnia vincit amor. Bis cum nolente volente
-conflixit Petrus; at in altero conflictu acriter pugnatum.
-Peracta re, intervenit Livia: non ausa est suspicere
-ad eam Angela, pudore effusa, quæ pudorem
-amiserat; subinde risit nescio quid illecebrosum et
-petulans. Demum, facta nocte, jussit post cœnam
-Maxima curarent omnes corpora, somno reficerent.
-Quid factum? Cum iis medius concubuit Petrus, et
-sic procurarunt corpora. Cecidit et Brigitta, ut ceciderant;
-et, quam cum Maxima casus obtriverat,
-beavit casus cum Petro.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ te etiam fors manet, bona Maxima?
-Futuere, futuere. Is debetur tibi honestæ matronæ
-honos.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-257" title="257"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Recreatis utcunque viribus, nihilo tamen
-minus querebatur Maxima, ingemiscens ad pristinam
-sibi valetudinem viæ multum superesse. Aderat
-Livia. «Vis, domina,» inquit, «veloci emetiri cursu
-quicquid id est viæ?—Velim maxime,» reponit;
-«quid facto opus?—Primum,» subjicit Livia,
-«gaude; postea gaude; et postquam omnibus gavisa
-fueris gaudiis, gaude iterum, et sine fine
-summo gaude gaudio. Qui luctui datur dies adimitur
-vitæ.» Persuaderi passa sibi est Maxima;
-et sua intererat. Qui cœlos Deorum proci sibi
-optant, non ideo terras oderunt. Commendant illico
-omnes Petri alacritatem et festivitatem. Cantus suavitate
-dicunt placere, et saltationis agilitate, tremulaque
-lumborum actitatione. Jubet advocari; adest,
-cantillat, placet.—«Nunc salta,» ait Maxima;
-«nam saltator es eximius et concinnus. Laudant hæ
-puellæ.—Sed, domina, quem tibi debeo honos
-obtundit nervos. Non ausim,» reponit Petrus.—«Puta
-me,» subjicit Maxima, «ex illarum numero
-unam: proba te.—Et mihi fiet,» refert
-Petrus, «nec, credo, pœnitebit saltationis: subagitatricem
-vocant.—Quæ hæc est saltatio, Petre?
-non novi,» ait Maxima; «cum fugi res mortales,
-non audieram de ea; forte non erat in usu.—Erat,
-sed non saltaras,» infit Petrus. «Qualis
-vero illa sit non audies, non videbis, sed senties.
-Saltabis et tu mecum mobili lumbo.» Hæc dum
-dicerentur, evaserant omnes e cubiculo. Erat Maxima
-annorum triginta, corpore pollucibili, ingenio micanti.
-Sedebat in lecto; ut se solam vidit, insidias
-</span><span class="pageno target" id="page-258" title="258"> </span><span>vidit. Quid faceret? Insilit Petrus in sedentem, dat
-basium, alteram in sinum, alteram mittit manum
-sub stolam. Obniti illa, repugnare, vocem altius
-tollere; sed surda et muta circum omnia: improba
-mentula vim audet impudenter inferre venerabili
-vulvæ. Ferocientem Maximæ iram prima hæc mitigavit
-utcunque insitio; flevit tamen, et erupit in
-ejulatus.—«Quid tu,» dicebat, «homo nihili,
-ausus es?» Risit ille.—«Per umbilicum Veneris
-et tuum! cum scies,» dixit, «hunc cui irasceris Petrum
-virum esse patricium et tibi affinem, detumescent,
-et scio, iræ tuæ omnes hi fluctus. Sed
-faciam pacatior sis, antequam scias. Istum exige
-modo pudorem, qui voluptates enecat tuas et
-meas. Res acta est; nec facies quin factum sit,
-quod factum est. Commenda si sapis, </span><span class="target" id="quidquid">quidquid</span><span> id
-est, silentio.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Optime.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Summum post paulo a Maxima cepit
-gaudium, non extorsit. Pugnavit in medio projecta
-thoro commodiori situ. Candentem immergit in viscera
-pugionem Petrus, nec temperavit sibi illa impotens.
-Spissis terebat basiis subagitantem, fervidis
-invehebatur succussibus in concutientem. Mox titillantibus
-prolui se Dionæi fluenti sensit deliciis et
-ebullientibus amoris rivis. Adstiterunt ad spondam
-tremuli lecti Livia, Angela et Brigitta, Fescenninos
-canentes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quis vero is est Petrus?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> De Ponciorum gente, apud Lusitanos
-nobili et clara. Amabat Rodericus Pontius Margarim
-</span><span class="pageno target" id="page-259" title="259"> </span><span>Meneziam; Margaris Rodericum pari amore. Aristippus,
-eadem e philosophorum secta, invidebat Roderico
-tam pulchram felicitatem. Ardebat miser,
-sperabat nihil. Quod solent mali, constituit apud
-animum suum a Roderici avellere puellam amplexibus.
-Vocanti negat hymenæo; bona multa dolo
-malo prætexit. Mollem et teneram mentem fascinat
-præstigiis simulationum. Vestalem induit, Margarim
-exuit. Eadem invadit febris Rodericum. Ab Aristippo
-in quam ceciderat ipse scrobem perducitur:
-huic dat sapientiæ et sectæ nomen. Vide, Tullia, et
-ride. Annus nondum præterierat; pœnitet facti, plaudente
-bona mente et amicis; repetit domum et suos.
-Interea miserant, quibus potestas erat, Margarim in
-hanc urbem ad Clementiam materteram. Id olim
-Maximæ nomen, dum viveret.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ah! ah! ah! Non ergo vivit quæ futuit?
-Ah! ah! Sed sic loquuntur. Bibunt, edunt, futuunt
-Stoici, et se negant esse in animantum sæculo. Ah!
-ah! rem lepidam! Se negant vivere</span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt quædam in autographo.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia....</em><span> Nam quam Liviam vocant, illa est Margaris, mutato, ut
-fieri solet, nomine. Hac fraude recepit Margarim, et abditis
-puellarum pastinandis et runcandis insudavit hortis, solers et
-vegetus cunnicola.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sic Theodorus tuo. Nam reliquisti, ad
-</span><span class="pageno target" id="page-260" title="260"> </span><span>horti irrigui tui ostium, ligonem Priapo dignum olitore
-lactantem. Quid, otii impatiens, cessas? quid
-cessas? Admitte.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et admisi. Pertunda Dea, fer opem! Exsultabat
-gigas mentula. «Putas me juvencam, non
-puellam,» dicebam. «Quæ posset puella pati?
-Non patiar.—Macte animo,» reponebat ille,
-«patiere. Quæ vitulum tulisti, taurum feres. Agedum,
-dea mea; nihil postea supererit, quod Veneri,
-quod Junoni invideas.» Dicens incumbit
-rapido nisu in mollem libidinis sinum. Lenius me
-vulnerarat Caviceus devirginans. Gemitum dedi.—«Sile,»
-increpat. Compressi vocem; ille me. O
-clavam Herculeam! Nam tredecim pollices longa,
-et crassa ut sibi brachium est: mali loco esse possit
-in laxa Veneris cymba.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ut cuique brachium puellæ est, pati posse
-aiunt, sine magno incommodo suo, ejusdem magnitudinis
-in tubere suo telum. Nosti Clementiam, quæ
-nudiustertius Remundo marchioni nupsit in nostra
-vicinia?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Novi: cui et forma elegans et exile
-corpus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Curta Remundo suppellex; quinque ille
-pollices non excedit igneus caudex. Ea est crassitudo
-quæ fidem superet. Qui sciebant male actum iri cum
-delicata virgine, miserescebant; parem esse posse
-bellatori negabant, cui portentosa machina. Natæ
-timebat et mater; sed Remundo magnæ divitiæ, summum
-ingenium. Clementiæ angusta res domi, et erat
-matura viro, viginti annos nata. Quid consilii caperet
-</span><span class="pageno target" id="page-261" title="261"> </span><span>mater? Communicat cum Anna Gusmana, </span><span class="target" id="sorore">sorore</span><span>,
-timorem; hæc cum Clementia. «Non te fugit,
-Clementia mea,» inquit (nam secesserat mater),
-«quæ tuæ sint futuræ partes, cum Remundo nupseris,
-id ætatis et ingenii puellam? Sui erit officii,
-tui et muneris, parte ut tua utatur et abutatur, ut
-voluerit. Hæ tuæ erunt partes.—Quæ vero erunt,»
-reponit puella subridens, «suspicor id equidem.—Sed
-qui tibi jam imminet, Remundus, longo et
-crasso mulus est ramali. Sua tamen illi Veneris
-via eundum, per prurientem sexus tui venam, ad
-plenam voluptatem. Nec id fiet absque diro cruciatu,
-nec forte fiet. Vide animo tuo, quid tibi
-animi sit.» Illa timenti similis:—«Scis, matertera
-mea dulcissima,» inquit, «paupertatem
-larium nostrorum, et quam sint res angustæ afflictis?—Scio,»
-reponit Anna, «sed et volo scire,
-tuaque interest sciam, quam sint tibi angustæ sub
-stola. Nam suæ si non invenerit Veneri aptam,
-peribis, et illi et tibi diremetur nuptiarum fœdus.
-Aiunt vulgo nulla unquam cum fœmina habuisse
-rem pleno coitu. Patientiam præstare noluerunt,
-quæ sui erant juris, ceventi et conanti. Tu cogeris.—Et
-præstabo,» subjicit Clementia, «alacri
-animo. Sufficiet vires et animos Amor. Amo
-efflictim; forte lethum non oppetam.—Sed age,»
-refert Anna, «videam ut tibi Venerei campi æquor
-patet ad prælium.» Dicens mittebat procacem sub
-stolam manum.—«Hei, hei! nimio plus,» dicebat
-puella, «quam honestæ licet, verecundiam fatigas.—O
-ineptum pudorem!» reponit Anna; ac molli
-</span><span class="pageno target" id="page-262" title="262"> </span><span>et crispa obnuptam lanugine partem attrectat, cadurda
-diducit, digitum inducit. Fremere puella, furere
-non noto pruritu.—«Quid id vero rei est,
-matertera gratissima?» dicebat; «moves me ad
-libidinem, quam nescio. Excitas in medullis ignes,
-quos odi. Desine vexare puram.—Leve id quidem
-specimen est,» inquit Anna, «licentiæ conjugalis.
-Sunt artus tibi, et locus ille, qualem fingeret
-filiabus suis aut optaret Venus, libidinis
-capax, non hebes. Habebunt se bene et feliciter
-omnia. Probe es ad pugnam comparata. Fer modo
-fortiter, nam et fortiter feriet. Tibi utique satius
-sit laniari in lecto, quam misere vivere in hac hominum
-luce.» Addit et alia, sed nihil ad rem.
-Quid te moror, Octavia? Sequenti nocte sex passa
-est adsultus. Laniata est, nec tamen vocem misit.
-Tertio penetravit se totum in tenerum corpus Herculeæ
-clavæ truncus: mulier facta est, belle proluta
-igneo Veneris imbre. At mane facto carnificinæ
-imago varia: lintea cruore infecta in eo quem
-tenuerat loco, cum perfinditur virgo; discissa ipsa,
-ultra quam alia quævis tulisset constanter. Vix stare
-in pedes, vix gradum facere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Micturio, per pruritus tuos! cum illius
-memini voluptatis, qua perfudere sensus meos decidui
-e Theodori tubo in libidinis mea intima incendiarii
-rores. Persequar narrationem. Supina ad extimam
-jacebam thori spondam, non opportuno situ;
-magna vi truditur incoctus Herois ramus: transadigit
-nihil contra conantem. At vero superexstabat
-pollices quatuor: ligabam digitorum complexu;
-</span><span class="pageno target" id="page-263" title="263"> </span><span>ulterius non subibat. O bona Venus! post diffluere
-cœpit. Putavi omnes undequaque, quæ sunt, quæ
-fuerunt eruntque in annis, confluere hanc in meam
-partem bonam voluptates; omnes convenire Veneres,
-hæc ut mea esset Venus gratior, lætior et amœnior.
-Putavi cœlestes dulcedines potiorum deliciarum,
-quas creat Venus, depluere mea in præcordia
-e Veneris cœlo. Feriebant liquescentem liquida
-Amoris fulmina; combibebam calidas guttas ardens
-in abdita sede. Abscessit jam nihili. Vidi fugitivam
-mentulam: jam pars sui erat effœta; jam ex heroide
-pannucea.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Tu de Theodoro triumphabas victrix.
-Num et de Chrysogono Sempronia parens tua optima?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> O rem, per facetias nostras, non infacetam!
-Ridebis.—«Vis nunc videamus,» ego ad
-Theodorum, «ut lætentur Chrysogonus et mater,
-ut luctentur?—Volo,» inquit, osculum figens.
-«Nego tamen Chrysogoni felicitatem, ut maxima
-sit, cum mea conferri posse. Incredibilem inveni,
-regina mea, dea mea, in complexu tuo, in suaviis
-nectareis.—Sequere,» repono, «sed suspenso
-gradu.» Dissilierat ex asseribus unus de summa
-contignatione, quæ cubiculum operit in quo ludebant.
-Ea ex rima, apte diducta, facilis in cubiculum
-adspectus et in genialem parentis lectum. Hic est
-campus illis Martius et Venereus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> </span><span class="target" id="vel-perspicacissimas-fugiunt">Vel perspicacissimas fugiunt</span><span> sæpe plurima,
-quæ exitio sunt. Omnia timeas, nihil ut timeas. Periit
-iisdem petita insidiis Lucia, Manrici Fonsecæ
-</span><span class="pageno target" id="page-264" title="264"> </span><span>uxor: nam, quæ serva facta est alienæ voluptatis, et
-sui timoris, num vero periit? Amabat Joannem, qui
-illi e servis unus, lepidissimum caput. Amabat et una
-ex ancillis, trucis animi puella. Hæc e superiori cubiculo
-lateribus strato, laterem movet unum atque alterum.
-Tabulas e contignatione variis perforat in locis
-terebello, unde prospiceret in heræ cubiculum. Die,
-nocte, quod se sperni a Joanne videret, quasi e specula
-quid in Luciæ fieret cubiculo, unde iras aleret,
-oculis legebat curiosis amans et amens. Accidit non
-ita mane evocari ad Luciam Joannem; nam Manricus
-venatum ierat prima luce, alter Meleager. Audiit
-excetra, evolat ad speculum: videt Luciam recubantem
-in lecto, et ita involutam linteo, ut non dubitares
-quin vellet videri nuda et non videri. Pectus,
-papillæ, femora, quasi non ex composito, nuda;
-venter et uteri potior pars latebat. Audi servæ truculentæ
-tetrum scelus. Procurrit ad Juditham, Manrici
-sororem, Luciæ dotibus et laudibus infensam;
-spectare jubet quæ intro fierent. Joannes rogabat
-dominam miseresceret tam certi amoris, quo urebatur
-miser. Offerebat vitium, urgebat: illa negabat;
-pugnabat.—«Te a me vere amari, mi Joannes, sit
-id tibi operæ pretium. Nunquam vero patiar fœdari
-me adulteris complexibus: non si reges ament.
-Quod unum possum, cedo libens. Obtuere ut
-voles omnes meas dotes; oculi et manus tuæ
-meis, ut poteris, fruantur solertes bonis. Nihil
-præterea tenta; operam et oleum perdideris.—Intelligo,
-domina; quæ tot condonas amori meo,»
-dicebat Joannes, «omnia negas. Sed et intelligo,
-</span><span class="pageno target" id="page-265" title="265"> </span><span>perdo operam infelix; saltem opera tua adblandienti
-perdiderim et oleum.—Faciam si quidem
-vis,» subjicit Lucia; «ecce lævam meam, utere.»
-Arrigebat non admodum laute mutoniatus, puer
-equidem annorum sexdecim. Rogat prehendat mutonem;
-prehendit ridens.—«Vide,» subjicit,
-«quam bona et liberalis tibi sim domina: servitutem
-servio tuæ voluptati.» Papillis ille Luciæ,
-post bonæ parti dexteram admovet. Corripiens Lucia
-commulgebat hircum. Nugabatur hic in cadurdis
-ridicula digitorum micatione, rectus ad lecti interiorem
-spondam.—«O manus tua alba et teres,»
-dicebat, «ut mirabili mihi est pro cunno favens! ut
-te bearem et implerem felicitate! Urge, urge!»
-Renidens Lucia irrequieto gnavæ ancillabatur mentulæ
-obsequio. Ad hæc momento in objectum evomit
-linteum genialis humoris magnam copiam. Nec
-iners fuit cum pueri dextera Luciæ congressus. In
-Venereo gurgite anhelanti puellæ medii digiti fervebat
-opus; subabat amoris œstro percita; eodem se sensit
-remitti temporis puncto.—«Agedum, agedum!»
-dicebat æstuans. Os dicenti præclusit puer spissis suaviis.
-Excreta mobilibus e lumbis albi et præcocti
-veneni vis, suavi demulsit titillatione castam adulteram.
-Gaudiis luctus confinium: sic voluit fati inclementia.
-Exsultare Juditha et superbire.—«Habeo,»
-inquit, «vincula tibi et catastam, Lucia. Regnabo,
-servies. Sequere, Mancia» (id servæ nomen). «Recta
-eamus ad pellicem; ni consenserit, morietur.»
-Moverunt Manciam ad pietatem hæ minæ, movente
-amore.—«Non nego, domina,» inquit, «mereri
-</span><span class="pageno target" id="page-266" title="266"> </span><span>utrumque aliquantum supplicii. Insanæ quicquid
-id est adolescentiæ ludus fuit, non affectæ vitio et
-sceleris contagio grave flagitium.—Videbimus,»
-reponit, «at tu, sequere. Cum vero ingressa fuerim
-in id pellicis lupanar, obsera diligenter fores; si
-feceris, magnum a te abegeris infortunium.» Secuta
-sunt tum tristia et amara, quum læta et dulcia,
-scitu digna multa. Interim redi tu ad Theodorum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ut pervenimus ad speculam, videmus
-Chrysogonum lectum versus, qui in angulo erat,
-divam suam, nam sic loquebatur, manu ducentem.—«Quid,
-diva mea,» dicebat, «nunc putas esse rei
-Theodoro cum Octavia?—Scio,» inquit illa,
-«nam audivi vocem, ac si vim pateretur, ingemiscentis.
-Puellam docet difficili via ire ad gloriam,
-et gaudeo.—Haudquaquam,» reponit Chrysogonus;
-«conto cubitali miseram discindit. Hinc clamor.
-Conjecissem etiam fidum sodalem in amplexus
-tuos: amor non admisit cogitationem, qui
-in te est meus. Marito irascor tuo et invideo, quod
-gaudiorum habeam participem. Suasi puellam insidiis
-petat, sciebam repulsam non laturum.»
-Dicens projecit thoro corpus resupinum. «O cœleste
-delicium meum!» dicebat, «osculis instilla
-amanti amoris furores. Irrita nequitias in me tuas
-ingeniosa et petulans.—Male sit isti vesti detritæ,»
-respondebat mater, «quæ desideriis negat
-amatum pectus, quæ vili segmentata centone,
-Philosophica caligine tot involvit venustates! Discutiam
-ego has nebulas, quæ te, lucem meam,
-mihi obscurant. Quam altius potero stolam istam
-</span><span class="pageno target" id="page-267" title="267"> </span><span>revolvam muliebrem. Male sit sartori! Quo vestes
-hæ fluxæ et longæ pacto philosophum decent,
-quæ hominem non decent? Qui vere homo sit,
-longa mentula decet, non longa vestis.» Assurgentem
-viri nervum levibus appetit talitris, miscens
-suavia. «En,» dicebat, «insultantem pudicitiæ salacitatem;
-en superbam illam imperatricem mentularum!
-En, ignava et vecors languet. Ecce
-vero, o veternosa mentula, cunnum qui te provocat
-ad duellum: læva hac mea feciali bellum
-indicit.—Denuda pectus, regina mea,»
-refert Chrysogonus; «et potes, quandoquidem
-fluido illo præcinxisti artus supparo. Expedi papillarum
-lacteos orbes; et cycladem, si vis ab omni
-parte esse beatum, dejice. Pulchrior te pulchra
-eris, si nuda eris. Ornatior es propriis dotibus,
-quam ut mundo ornatuve egeas.» Obsequitur:
-deponit supparum et cycladem; interius supererat
-indusium. Jussit deponi Chrysogonus: defluxit ad
-pedes, et purpureo pudore suffusæ sunt genæ honestæ
-matronæ.—«Quo majori cumules ignominia,»
-inquit, «quid præterea imperabis, o here,
-cui vendidisse videor animam?» Corpus mecastor
-illi pulchrum et nitens.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Scio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Impatiens moræ Chrysogonus: «Exuisti
-vestes,» inquit; «nunc figuram illam, Sempronia
-mea, qua nosti tantopere delectari me, indue.»
-Exsilit in supinum, et sedens observat spiculum
-candens; divaricatis femoribus vibrat ipsa in se sua
-manu. Tunc Theodorus.—«Hæc me rei imago,»
-</span><span class="pageno target" id="page-268" title="268"> </span><span>inquit, «implet amore et furore. Abeamus, Octavia
-mea, res acturi nostras, non saxei.» Abimus;
-conjicit in lectum, et opportuniori, quam fueram in
-prima coitione, collocat situ. «Vide, Octavia,
-quicquid id est» (pilum librabat læva): «cum
-videris, non invidebis matri Chrysogonum suum.—At
-subit,» refero, «curiosa libido. Cedo, emetiar.»
-Credes, Tullia? Tredecim ad summum mucronem
-pollices longum, minabatur crucem miseræ,
-crispanti actitatione.—«Metuo vehementer,» aio,
-«hæc ut ne trabes, ut longa, ut crassa est, mitti
-possit in contignationem meam. Experiar; sed,
-per Venerem! subi, non perfringe; illabere, non
-irrumpe; lude, non lania.» Ostio admoverat catapultam;
-jam in oppugnatione erat arcis meæ. Tollo
-femina, impellit balistam: nec tamen movi. Incumbit
-totis viribus: nec tamen movi. Disjecta, discissa
-et perfracta intro sunt omnia. Intimus uteri sinus
-dire pulsabatur, et, enixa vi adacti caudicis, concreta
-solvebatur arcis compages. Revello pilum a vulnere:
-vix ligabam ferocientem digitorum vinculo,</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Tantæ molis erat!...</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>Comprimo actutum, magnoque depluit opobalsami
-imbre; affectum crudo vulnere læsæ vulvæ sinum
-suavissime demulsit. Mota ad libidinem, incredibili
-cum titillatione remissa sum. Nunquam, mecastor,
-addidit mihi, majori cum voluptate, sitiens vulva
-Veneream ambrosiam. Ut juvit esse, ut est, bibulam!</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-269" title="269"> </span><span>Ego vero, dato osculo, jam inutile excutio pondus;
-me læta subduco. Barbam viri ridens fervida
-capio manu.—«Hac displices libidini meæ,» inquam.
-«Cedo, agedum, hanc demetam longam,
-hircinam, aheneam barbam;» et admoveo forcipem.—«Cave
-sit,» exclamat, «nec feceris; si
-demeteres, et laudem demeres. Ne feceris, fatua.
-Nam hæc sapientia nostra maxime in barba consistit,
-non ita in moribus; barbato hac æquamur
-Jovi et Consentibus Diis. Nam Medioxumi, et
-plebs deorum imberbis est. Et decet barba viros
-graves et excellentes. Decet imperatores hæc
-barbæ longæ et hispidæ dignitas. Vidi olim,
-Archimandritæ Sandionysiani ostendente vicario,
-Dionysii Areopagitæ (nam jactitant) Græce scriptas
-commentationes ab Emanuele Byzantino Imperatore,
-ad Carolum Calvum missas dono. Depictus
-est Emanuel in fronte libri, cum conjuge
-et gnatis. Sed Emanueli longa barba, et ad medium
-pertingens pectus. Compactus præstanti arte liber
-gemmis olim et auro opertus erat; probi monachi
-aurum et gemmas detraxere, barbam Emanueli
-non detraxere: aurea non erat. Non defuisset,
-apud Dionysianos, barbæ aureæ suus
-Dionysius, ut Apollini Syracusis non defuit.»
-Hæc Theodorus.—«Nec ego,» inquam, «hunc
-tibi violabo barbæ honorem. Habeto per me
-salvum, qui pauper et inops tot me bonis
-locupletasti, tot Veneris bonæ crispantibus
-opibus.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec capere, inepta, poteras totam felicitatem
-</span><span class="pageno target" id="page-270" title="270"> </span><span>tuam. Sed arrigit tibi ad undecim pollices
-Caviceus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nugæ! novem non superat. Quid id ad
-Chrysogonum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Pertunda mea! Cur tam bellæ non contingere
-dotes, vel Calliæ, vel Lampridio! Fruerer,
-fruerer!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Enim vero conferre dicebas ad mulieris
-pulchritudinem, illi ut modice hiet ad rorem
-concha. Crassioris igitur nulla mentulæ laus, per
-quam sua cunno laus servari non potest. Utcunque
-angustum sit id iter, quo ad voluptatem descenditur;
-res Veneris gratiores nunquam, quam cum
-sunt in angustiis. Hinc facete dictum a Joanne
-principe, qui et mastupratorum princeps, in sua sibi
-manu qualem vellet invenire cunnum, nec laxum,
-nec salgama exhalantem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et præterea commendant Veneres, qui
-non omnino inter femina delitescat conditus; novem
-decemve distet tantum pollices ab umbilico.
-Demissa plerisque puellis ita fugit pubes, ut aversa
-videatur ad Venerem via. Difficiles cum illis concubitus.
-Non potuit Theodora Aspilcueta, nisi posito
-pectore et sublatis in genua lumbis, devirginari.
-Frustra supinæ vir insudarat superfusus: operam
-luserat, oleum perdiderat. Demum sub elato aliquantum
-colle subsidat, velut sub promontorio,
-cymba. Hæc si conveniant, quæ pulchra videtur
-spectanti, et pulchra sentietur ab ineunte. Sed et
-interdum laborat vitio, quæ arcta est. Nam audivi
-jureconsultos dicere mulierem ita arctam, ut mulier
-</span><span class="pageno target" id="page-271" title="271"> </span><span>fieri non possit (sic loquuntur), sanam non videri.
-Quibus virginale consertum concretumve fuerit,
-infausti id esse ominis plerumque solet. De Cornelia
-ferunt adeo arcta genitalium compage natam
-esse, ut difficillime mulier facta sit. Necatis
-Gracchis, infelicior visa est, quam felicior visa erat
-editis. Quæ de obsignata dixere virgine, ea falsa omnia
-et perniciosæ ad imposturam artes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Etiam aiunt os superius testem esse inferiori.
-Cui enim os parvum loquenti, et esse jactitant
-os parvum futuenti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nugæ! Et nugæ quæ hi garriunt Amoris
-geometræ: medium cujusque pedem puellæ mensuram
-aiunt esse ostii, quo scilicet itur ad divæ virginitatis
-sacrarium. Nugæ! novi cui parvum os, parvus
-pes; grande et araneosum jacet spelæum atra
-inter inguina. Certa nulla constat ratio. Hæc constat:
-cuique uni probe machæræ convenit hæc vagina;
-ita Natura est comparatum. Si tenuis machæra,
-comprimit ultro se vagina laxior; si rudis et
-immanis (Durandaliam aut Flambergiam adhibe),
-dilatatis hæc vagina fibris excipit gratulantem gratulans
-hospitem hospes.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Se res sic habet, et experior. Statui certe
-nihil potest, per Priapi coleos! Si roborascenti terribiles
-ramo omnibus non sunt apti mulieribus, sunt
-uni et alteri. Habuit prominentissimi penis domesticum
-Heliogabalus. Onon vocabat. Apud Pygmæos
-ad pedum pertingit malleolos. Si nostris ad genua
-hominibus propenderet, nullum putas fore hujus
-balistæ usum? Erras. Sed enim multo major est
-</span><span class="pageno target" id="page-272" title="272"> </span><span>hominum numerus, quibus ultra octo septemve
-pollices non excurrit: hic communior modus. Quid
-faceres? nec etiam sunt nihili, et nulla in gratia
-apud Venerem. Aliqua florent, quibus id non est
-peculii, et hos commendat Hymenæo sua laus. Dux
-Ferrandus et Vastius marchio magni sunt nominis
-viri, nec magnæ tamen mentulæ, qua parte viri
-sunt. Illis conjuges et liberi. Vastio uxor formosa
-et ardens bello, liberi venusti et summæ spei. Ea
-crassa est satis mentula et longa, quæ amantis et
-amati peculium. Ab eo omnia placent, qui vere
-placet. Maluerim mea in cymba ab amico infigi aciculam,
-quam ab alio trabalem clavum. Experior
-etiam ego, Tullia: nam pulchrum in sinu foveo columbulum
-Dionæum. Puer, cui fingendo Venus et
-Gratiæ posuere operam, silente nocte ludit in sinu
-meo: et penis illi nec longus, nec crassus. A nullo
-tamen majores cepi voluptates; illi sum voluptatis
-cumulus, et ille est mihi.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quis ille est? quid narras?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> A matre accepi dono, pulchros delectum
-inter pueros. Parens illi Manilia, soror nutricis meæ.
-Quartum supra decimum annum, a die mensis Septembris
-vigesima, complevit; ephœbus quem forma
-præferas Phœbo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Vidi formosissimum puerum. Educandum
-Sempronia dedit Academicis: doctis viris, quæ
-magna laus est; et probis, quæ plurima.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nihil, Tullia mea, te celabo. Nam cum
-exsudantia e suis corporibus infundunt in nostra
-amatores libidinum momenta, dicunt se frui nobis.
-</span><span class="pageno target" id="page-273" title="273"> </span><span>Ita et ego, cum secretissimas animæ cogitationes in
-tuam instillo, fruor anima tua et te. O dulcem fruitionem!
-O delinificam spiritui meo Venerem, in
-hac animorum conjunctione!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Te credidi, voluptas mea, non alteram
-esse me, sed unam me. Effudi tuos ante oculos
-meas omnes libidines, nec puduit. Induxi te in intimas
-pectoris fibras, nec pœnitet; loquere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Audies suo loco. Postquam de pulchritudine
-amœna dixisset multa Alphonsus, surrexit in
-pedes Aloisia:—«Vultis,» inquit, «dicam ego
-quæ censeo? Os ingenuum, nescium fraudis pectus,
-cunnum nec dantem, nec negantem, mobiles
-lumbos, ingeniumve versatile, id veram esse pulchritudinem
-censeo. Censebit et mecum pruriens
-Socrates.» Cum diceret et rideremus, pultant ad
-fores. Dii boni!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Qui pultant?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cum Chrysogono Theodorus. Ut vidi,
-ut perii. Salutavere Eleonoram. Ad me limis Theodorus
-respexit oculis, et salutavit connivens. Advolat
-in amplexum Chrysogoni Alphonsus. Me Theodorus,
-sermonem de sermone serens, perducit in
-hortos. Laudat formam et juvenile decus; majorem
-in me spargit florum copiam, quam in hortis erat.—«Cum
-te video,» dicebat, «amor meus novos
-concipit ignes. Te misereat mei. Nam beati et
-læti Chrysogonus equidem et Eleonora res suas
-agunt; agamus et nos nostras.—Ut valet Sempronia
-mater?» repono, «nihil habes ab ea dicere?—Jussit,»
-ait, «commendem tuam tibi
-</span><span class="pageno target" id="page-274" title="274"> </span><span>valetudinem. Puerum pectabat et comebat. Næ
-felices, quæ cum illo tam lepido, tam formoso
-cubabunt!» </span><span class="target" id="tullia-mea">Tullia mea</span><span>, hoc me incendit verbum
-torrente flamma. Sensi intimas uri medullas,
-et injecto salacine œstro furere mihi Veneris venam;
-nam ante hos duos menses actos, cum Roberto
-consuevi. «Exspectat vero mater,» subjicit
-Theodorus, «e cognatis tuis nescio quam de genere
-Ponciorum. Robertus rogavit dicerem diligentem
-esse sibi curam passeris tui, quem commendasti;
-pipilare uni tibi, et tuum irrequieto quærere
-sinum volatu. Sed te mei pietas capiat,
-Octavia. Amore emorior. Quis immunis esse possit
-qui te viderit, ab hoc vectigali, quod omnipotenti
-omnes libidini pendimus?» Dum ambulamus,
-accurrit e familia Eleonoræ servus. Affert
-litteras. Dicit esse curru ex urbe advectos qui me
-conventam vellent. Sequor præeuntem, et lego in
-via litteras. Hæc scribebat mater: «</span><em class="italics">Mitto, nata,
-amorem tuum pulcherrimum ad te, amores suos.
-Extorsit id a me precibus et lacrymis. Nostrum
-vero transfugit in sexum, sumpta stola, sexui nostro
-nova lux. Puellam credent qui viderint, et laudabunt:
-velim nec tu sentias puerum esse. Parce tamen
-pueri artubus. Quicquid id erit, gaudebo te beate
-agere. Cetera disces a nutrice. Fruere, et me ama.</em><span>»
-Quæ me gaudia, dicebam apud animum meum, tollent
-in cælestes! O me felicem, et hoc matris beneficio
-parem Deabus! Ut vero ingredior interius in
-conclave, reperio puellam forma divina, comptam,
-ornatam, in sella sedentem. Sola erat; et vultu mirabiliter
-</span><span class="pageno target" id="page-275" title="275"> </span><span>ad modestiam composito, salutat prope
-factam, genibus inflexis, ut nos solemus. Resaluto.
-Curiosius vultum cœlestem oculis lego: hæreo,
-puto, nec puto esse Robertum. Quo propior accedo,
-eo dubito magis. Nam altior longe videbatur,
-et nescio quid spirabat in vultu virgineum.—«Multi
-præteriere dies,» ego ad eam, «o Dea,
-num de cœlo descendisti?» Illa subridet, et in
-risu Robertum video. Injicit collo brachia, osculatur;
-osculor et ego: sed quibus, Venus bona! osculis
-illum ego, ille me! Advolat nutrix:—«Cavete»
-inquit, «servorum, qui circumvolitant,
-malignam perspicacitatem. Mandat mater dicas
-esse e cognatis tuis unam de gente Poncia, et peregre
-profectam, religionis causa. Reliqua audies
-quæ habeo in mandatis. Interim, cavete ne quid
-excidat vobis, quod utrique pesti sit.—Partes
-meas,» ait Robertus, «belle exsequar in hac fabula.»
-Colloquentibus ecce superveniunt Aloisia et
-Isabella, cum Alphonso et Theodoro. Diana Poncia
-(id attulerat nomen Robertus ex urbe) mirabili gratia
-salutavit omnes virgineo more. Puellam mirantur;
-aiunt esse summæ pulchritudinis, non mortale
-numen.—«Prima luce,» inquit, «ad urbem appuli,
-et continuandum mihi cras iter etiam summo
-mane. At dulce fuit cognatæ conspectu et sermone
-aliquot frui per horas. Hæc mihi voluptas
-pro viatico erit, et facitis, per humanitatem vestram,
-duplo major videri ut possit hæc felicitas.»
-Fraudem nemo suspicatus est; et ne quis suspicioni
-locus esset, ad Eleonoram dico currere me, tantæ
-</span><span class="pageno target" id="page-276" title="276"> </span><span>ne diutius visu pulchritudinis careat. Sequitur Theodorus.
-Ad Eleonoram imus. Obductæ vero cubiculi
-erant fores. Nondum se ab Chrysogoni expedierat
-rabiosis compressionibus. Qua seræ inseritur clavis
-adhibeo oculos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid vides? nam et rides.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Sedebat in sella Eleonora, divaricatis
-feminibus, revoluta veste. Superequitabat Chrysogonus,
-et trepidanti subagitabat clune. Inspexit et
-Theodorus.—«Nunc, o spes mea, misereat meæ
-te tentiginis, quæ me excruciat. Talis me enecat
-voluptatis imago.» Ego vero nolebam. Certum
-erat castam servare me amori meo, et lucidæ nocti.—«Non
-possum,» refero, «fluor infestat menstruus
-libidinis sedem. Sufficiet Eleonora tibi et
-sodali, et jam nunc peregit.» Venit ecce ad nos
-alacri vultu. Illa ad me:—«Ut tibi, Octavia, risit
-Venus?—Nec me vidit,» repono, «nec ab octo
-diebus blandita est ægræ spes amoris. Sed est
-quod abs te petam, et enixe petam.—Quid id
-est?» refert, «jam impetrasti. Quid tibi negem,
-dulcis Octavia?—Bene est,» repono. «Volo
-commodes mihi veredum tuum et agiles lumbos.—Nugaris,
-inepta,» inquit. «Quis veredi tibi
-mei usus, quæ calcar non habes?—Si Theodoro
-commodaris,» respondeo, «mihi esse commodatum
-habe persuasum.» Preces miscuit
-Chrysogonus; rogando vicimus.—«Ergo abite,»
-ait ridens, «in malam crucem, qui me huic iterum
-datis permolendam libidini!» Abimus. Theodorus
-vero his Eleonoram aggreditur verbis complexans:—«Sane
-</span><span class="pageno target" id="page-277" title="277"> </span><span>cara es Philosophiæ numini sancto,
-cui hæc contigit una die laus philosophicis duabus
-mentulis esse opitulatam. Referant tibi et faventes
-stellæ gratias, quas habemus sapienti tuo
-et liberali cunno. Continuos, ac qui finem non
-capiant, voluptatum illi rivos et deliciarum rores
-Amor depluat, et Venus. Nec finis gaudiorum tibi
-sit, nec modus!» Dein deturbat in lectum, et in
-bene unctam Veneris patellam tucetum crassum et
-succulentum e sua devehit penu incumbens. «Nacta
-es in me, Domina,» dicebat, «Priapos Lampsacenos
-tres, Hercules quatuor. Utere: nam tibi
-non stupent lumbi, et sapit Cherson.—Utar,»
-respondet Eleonora; et dicenti fascinum immane ut
-agit in abdita penetralia: «Me enecas, carnifex!»
-exclamabat Eleonora. Acerrimis ille subagitationibus
-litabat: mox explosit catapultam. «Non est id
-Venerem exercere, sed lacerare perditissime,»
-dicebat Eleonora. «Lethum misisti in corpus meum,
-non moly plantam.» Advolo ego, amplector,
-osculor. Exire sodales. Urbem repetunt, stipe, quam
-ex philosophico instituto rogaverant, collata, læti
-ultra quam dici possit. Deponit lecto Eleonora fessos
-artus, et reliquum in lusibus et jocis consumimus
-diem. Diana, et cum interrogat et cum respondet,
-mirabiliter satisfecit; pulchritudinem laudabat
-ejus Alphonsus, laudabat et Eleonora:—«Quid
-me,» respondet, «qualemcunque ob hanc laudatis
-pulchritudinem, donum fluxum et caducum?
-Non laudatis, quod tam excellens nata sit mihi
-cognata, quæ Virtuti pro virtute ipsi est. Hoc quo
-</span><span class="pageno target" id="page-278" title="278"> </span><span>me bearunt Superi, præstantius multo donum
-est.» Reposui pauca, sed apta. Placuit vero vehementer
-hæc dicens, et novis crevit incendium ignibus.
-Sed volo, Tullia, hanc ab origine fabulam exsequi,
-si velis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Ni tuus esset Robertus, meum vellem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nostris eram in hortis cum matre, ante
-sex menses. Multa de suo in me amore et studio
-dixit, repetitis a prima pueritia exemplis. «Nunc
-vero munus concinno tibi,» subjicit subridens,
-«quod omnium longe rerum superet pretium.»
-Gratias egi. Paucos post dies, accersit in ædes Robertum.
-Jubet nobiscum prandere, convertebat
-nostros in se oculos tot venustatum avidos. Mirabar;
-nec scienti, nec percipienti mihi gliscebat
-amor. «Libere colloquere: scio te præstare ingenio.—Quandoquidem,
-domina, jubes, parum a
-reverentia quam tibi debeo et ab officio secedam
-meo, ne inobediens videar, qui sum obsequentissimus,
-et esse debeo.—Ingeniose respondet,»
-repono.—«Atenim,» ait, «ingenii quæ credis
-esse aliquid in me, inspira ex tuo, et erit. Nam
-in te dextro convenit Jove pulchritudo corporis et
-præstantia ingenii.—Ergo, Roberte, quæ se suis
-non probat, pulchra tuis videtur oculis Octavia?»
-refert mater.—«Videtur, per omnes Deos, per
-omnes Deas! pulcherrima, et est. Diis amorem,
-et Deabus invidiam creare possit.—Quid si consentiret
-amori tuo Octavia,» subjicit mater,
-«amares?—Amabo,» ait, «quanquam et non
-consentiat. Nam nihili sum puer: qui tandem fiet
-</span><span class="pageno target" id="page-279" title="279"> </span><span>ut consentire posset amori meo? Sed locuples est
-illa et Naturæ, et Fortunæ, et virtutum donis: qui
-fieri potest ut non amem?—Gratum sane erit,»
-respondeo, «me abs te amari tam amabili puero.
-Vis mihi alter esse maritus?—Dedecores mariti
-nomen,» reponit, «mihi si indideris; servi et
-vernulæ relinque: studiis erga te meis, ut potero,
-honestabo.» Finitis epulis rediit ad Academicos,
-et sensi, cum abiit, aliquam meæ mihi animæ
-partem deesse. Tunc mater ad me:—«Quid de
-puero judicas, nata?» Esse respondeo ex Amoribus
-unum, eumque pulcherrimum, qui ex Veneris
-gremio evolavit ad nos.—«Num dices,» adjicit
-mater, «fore beatas quarum in amplexus veniet?—Sane
-ut futuræ sint infelices,» respondeo, «non
-video. Hunc sibi reginæ generum velint.» Dein
-cæcum alebam venis vulnus, Tullia mea. Tandem
-post mensem, nascenti amori favit mater optima.
-Jubet venire Robertum; liberam dat confabulandi
-mecum potestatem. Ingeniosus est Amor, quem
-fata instillant. Puer per ætatem nec par amori, nec
-satis aptus, amore arsit, cujus usum nesciebat. Interea
-contigit matrem diro conflictari meam morbo.
-Ut bonam recepit valetudinem: «Ingrata sim,»
-inquit, «Octavia mea, si, quæ ope et opera tua erepta
-sum letho, tuis in me benefactis non respondeam
-meis in te. Tanti pretii sum tibi pollicita
-munus, quod omne pretium superet; meministi?—Memini,
-mater,» inquam; «et quicquid a te
-mihi venerit summo erit in pretio.» At illa osculum
-ferens:</span><span class="target" id="robertum-reponit-volo-tibi">—«Robertum,» reponit, «volo tibi</span><span>
-</span><span class="pageno target" id="page-280" title="280"> </span><span>dono dare, quem et Juno optet sibi dari. Erubescis?
-Novi abs te amari.—Non nego, mater,»
-refero.—«Hunc tibi educo,» ait, «et servo;
-volo, dignus ut sit benevolentia tua, excoli diligenter
-omni virtutum et disciplinarum genere.
-Hunc tuos in amplexus conjiciam. Sed tener est;
-de ejus tantum pulchritudine et vita detraxeris,
-quantum acrius indulseris voluptati. Id fac ne
-obliviscaris.—Non sum oblitura,» dixi. Tertio
-post die, quæsivit, inter prandendum, an domi reliqua
-die futura essem. Respondit in animo esse domi
-manere. Post laudavit domesticam vestem, qua
-induta eram libera et fluxa, e subtilissimo lino.—«Nec
-ista,» inquit, «invidet oculis tuas vestis dotes,
-nec objicit. Mirifice in ea places: ne mutes.»
-Dixi non mutaturam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quæ cogitabas cum animo tuo, cum amore
-tuo?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Non cogitabam adfuturam tam cito mihi
-tantam felicitatem. Nescio quid non absolutum dat
-in manus Attalici operis mater. «Acu pinge quæ
-desunt, quæ egregia es artifex,» ait. Recessi in
-cubiculum. Is erat dies vigesimus Maii. Sedeo humili
-in lecto, sericeo strato vellere. In variis cogitationum
-nebulis mihi mens ludebat; dubius inter
-vigiliam et somnum allabitur sopor. Ecce hoc momento
-intrat Manilia, puerum ad me perducens.
-Affixæ humeris alas, et pendens pharetra; arcum
-læva, sagittam dextra gestabat. Cupidinem dixisses,
-et vere erat.—«Parens me mittit Venus ad te,»
-ait voce blanda puer, «quod scit a te vinci se pulchritudine:
-</span><span class="pageno target" id="page-281" title="281"> </span><span>vult serviam tibi Amorum reginæ.—Non
-servies,» repono, «pulcherrime Amorum;
-esse si velis ex animo meus, regnabis.—At
-enim,» subjicit Manilia, «dies fabulis vobis perdenda
-non est. Secede paulum, formose Amor.»
-Ut secessit: «Ego et mater tua mancipio tibi
-nexuique, nata,» inquit, «hunc puerum damus;
-sed tener est et debili lumbo. Utere, sed parca
-voluptate; sin aliter feceris, defluet, ut solent
-flores quos carpsit gelida hyems.—Depereo,»
-aio, «puerum misera, et abunde erit voluptatis cupidæ
-et amanti, si sciero vere esse meum.—Parce
-puero,» dicebat nutrix; «hac hora satisfactum
-crede voluptati tuæ, si puero eripueris
-virginitatem, quod ejus sine dolore non fiet.
-Nam illi mentula obducta præputio est, nec
-aperiet impune tibi caput reginæ suæ. Promisit
-se fortiter facturum; quo volueris habere inspira
-animos, venustatum tuarum et voluptatum ostentatione.»
-Post alas Amori puero demebat. «Nam
-volo te,» dicebat, «constantem esse; nolo ab
-ejus unquam evoles latere.» Tollit pharetram et
-sagittas. «Nunc,» inquit, «opus sunt alia tibi
-tela, aliis pugnandum armis.—Intelligo,» ait
-ille, «et esse telum mihi sentiet dea mea, quo
-secum pugnem.» Abiit nutrix, et fores occlusit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Dicite: Io, Pæan, et Io bis dicite: Pæan!</span></div>
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>Decidit in casses præda petita meos.</span></div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Delibutus gaudio puer exsilit ad me. «Domina,
-</span><span class="pageno target" id="page-282" title="282"> </span><span>domina,» loquit, «meæ me nunc pudet
-ætatis. Quam turpe sit esse puerum, vere sentio.
-Impar ero felicitati meæ.—Impar non eris,»
-repeto, «si respondes amori meo, qui tua erit felicitas,
-tuo amore, qui mea erit. Nihil ultra a te
-mihi opto.—Sed est,» inquit, «aliquando præterea
-amatorium. Non bene incipiam tyro, nec
-graviter perficiam puer.» Consedimus in lecto;
-tum ego osculor: incendia mittebant, non scintillas
-oculi mei. Demisit ille manum in sinum.—«Quid
-tibi vis?» dicebam; «liberius sane agis quam
-deceat.» Tractat papillas, suaviatur, incalescit;
-non potui quin amplecterer, ita lepide et festive
-agebat omnia. Tunc infert sub stolam dexteram.—«Euge,»
-inquam, «quid hac quæris?—Uxorem
-meam quæro,» respondet; «isthic habitat.»
-Risi:—«Sed non patiar id inhonestum,» aio,
-«si honesta sim.—Tuum quicquam potest esse
-inhonestum?» refert. «Noli maritum tuum repugnans
-fatigare. Amori cede.—Cedam,» aio,
-«tam bello, tam ingenioso Amori. Tua sum, mi
-Amor; nec amplius mea sum; tibi vivo.» Errabat
-interea puerilis manus, non docta Veneris viam.
-Paulo supra genua hæsit; post femora pererravit, et
-nates læves, Tullia, et molliter tumentes. Nec ultra
-audebat; pueriliter omnia.—«Scis usum,» ego
-ad illum, «mi Cupido, corporis tui et mei?—Videor
-mihi scire,» infit, «sed pro certo non habeo,
-an certo sciam. Vidi in tabulis pictis Veneris
-histrioniam.—Dignus eras,» subjicio, «pulchriori
-quam ego sum. Cape quæ voles, utere,
-</span><span class="pageno target" id="page-283" title="283"> </span><span>fruere; age maritum.» Educit e carceribus mentulam.
-«Quid de hac re tam lepida fieri speras?»
-inquam.—«Quid jubebis id fiet,» reponit. Præludebat,
-inflammescebat. Sensit sibi facem Veneream
-ardere et turgere libidine. Genibus accidit;
-rogat ignoscam, si quid inepte fecerit nec satis urbane.
-Læva mox resupinæ revolvit ad pectus tunicam,
-et citus manum admovet pubi. Primoribus digitis
-tractat lanuginem, scalpit rimam, metitur
-igneam.—«Dic, sodes, mi amor,» inquam, «quid
-quærit hic sibi passerculus?» Nam arrigebat.—«Puto,»
-respondet, «nidum quærere, quem teneo
-manu.—Sine,» repono, «sine hic evolet.—Et
-ecce,» ait, «evolat;» et alacri se cursu feminibus
-inserit meis divaricatis. Ah! ah! ah! ostendebam
-milvio pullum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Per Genium meum! prurit insolitum quid
-ingeniosa hæc narratio. Mira es nugarum artifex:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>In tenui labor, at tenuis non gloria.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia.</em><span> Adhibet anhelans puer pugionem vaginæ.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Mutinum crassum, longum?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Crassum ut habes pollicem; longum sex
-pollices. Fidem habe mihi: convenimus belle alter
-alteri.—«A regia aberras voluptatis via,» dicebam.
-Manum porrigo cæco passeri, auspex et dux.
-Init libidinis viam tenebricosam.—«Nunc fortiter
-percute, mergere, cæde, macta,» subjicio. «Sic
-</span><span class="pageno target" id="page-284" title="284"> </span><span>hæc res agitur.» Tunc adegit ensem suo nisu,
-excepi meo; peni favebam susurro.—«Me læsum,»
-inquit, «intus sentio; quid vero id est?» Pressit
-suspirium, et momento subagitare ille, comprimere,
-concutere. Cevebant trepidanti oculi et mens. Ego
-succutere, contra niti; sed et subabant mihi, intra
-pectus, cordis intimæ fibræ. Adulabatur hæc cogitatio
-voluptati, venisse Amorem in amplexus meos.
-Innectebam ulnis incubantis marmoreas nates, et
-micantibus urgebam suavium alaparum velitationibus.
-Audivi Hymenæum ex fervidis lumborum anfractibus
-cachinnantem, et anhelantem Venerem.
-Resoluta sum in effluvium; nondum puer: nec
-calida suavia et humida, nec blæsa murmura, nec
-spissas compressiones, nec innumerabiles in una
-voluptate voluptates satis tibi, mea Tullia, fando
-explicem. Cogita Psyches cum Cupidine concubitum:
-is fuit meus cum Roberto. Illi ego pro Anima:
-is ipse meus est Amor. Tandem connivere puero
-oculi, attolli, circumagi, deficere deliquio; patranti
-subsiliebat intro cauda; nova exagitabatur intemperie;
-intremiscebant comprimenti celeres lumbi; extra
-se ponebatur, inopina mentis vertigine. «O domina,
-o regina,» inquit, «elabor e vita! quid id
-novi?» aiebat. Impingit osculum et momento
-colliquescit. Postquam perfecit, foveo languidum in
-sinu. Oscula osculis, suspiria miscemus suspiriis.—«Fuit
-tibi quicquam meum dulce, marite dulcissime?»
-dicebam.—«In hac voluptate,» respondet,
-«omnes sensi voluptates. Vivus es, Octavia,
-summi boni fons.—Velim tibi esse,» inquam,
-</span><span class="pageno target" id="page-285" title="285"> </span><span>«sic et mihi egomet ero. Recrea vero exhaustas
-vires brevi somno. Qui nos viderit, me Cypridem
-credet, te Cupidinem in matris dormientem
-gremio.—Non opus illi somno,» reponit reversa
-Manilia. «Basiorum, sine fine, odoros purpureis
-tuis in labellis flores legat. Id illi opus est.»
-Post egregium par perducit ad matrem. Advolat
-mater in complexus pudore offusæ.—«Quæ hæc
-est,» ait, «mœroris species? Te pueri piget, Octavia,
-tam venusti? Pudet, Roberte, libere lusisse
-in puella tam formosa? Infeliciter cessere hæ
-nuptiæ? Abfuit Hymenæus? Non favit Cupidini
-Venus?—Quin imo,» reponit Manilia, «feliciter
-acta sunt omnia, quæ fieri oportuit nuptias
-facientibus. Bellissime præliatus est in virgine tua
-Robertus meus; habes generum, et hic uxorem.—Bene
-est,» inquit mater; et repetit adulans suavia.
-«Laudo,» subjicit, «athletas fortes et pugnaces.
-Cessit utrique victoria.—Sane victum me
-fateor,» refert Robertus; «Martem pugnando
-vinceret.—Sile, tam nugax quam pulcher; sile,»
-aio, «qui prælii refers vulnera, sed honesta.—Sed
-ipse proprio mucrone,» infit puer, «vulneratus
-sum, et tuo balsamo oblitum et curatum vulnus.»
-Ridebat mater; affertur lauta gustatio. Propinavit
-mater amantibus et salaciæ; Robertus Junoni reginæ
-suæ Semproniæ, et Hebæ Junonis filiæ. Id
-dices, Tullia, a schola ductum, sed et ductum ab
-amore. Rogavit mater an bene haberet.—«Roga
-Octaviam,» respondet, «nam, me si ex animo
-amat, bene habeo.—Bene habes,» repono,
-</span><span class="pageno target" id="page-286" title="286"> </span><span>«plurimam places.—Per te, dea, veræ subii voluptatis
-delubrum. Ingressus sum ad vitam, quæ
-illic condita delitescebat.—Et sane,» ait mater,
-desiisti puer esse, vir factus es: vexit te momento
-Octavia ad virilem ætatem. Male, male illis sit
-qui Verticordiam dictam Venerem, quod ad pessima
-quæque hominum convertat mentes, mentiuntur!
-A nugis vertit ad seria; e puellarum et
-puerorum manibus bullas excutit et puppas, concutiendo,
-et succutiendo.» Tunc demisit puerum
-ad Academicos. «Ut in Venere ante annos venit
-sagacitas, sic veniunt et cani. Nolo puerum,»
-mater ad me, «ante mensem videas. Nolo corrumpi
-et insenescere in amplexibus tuis; post id temporis,
-cubabit tecum. Gaudiis tuis tota nocte potiore.
-Sed contumax illi spiritus, nec regi facilis; pulcher
-est, sed etiam ferus. Succensui ante hos dies,
-quod terræ filius, nihili puer, auderet nobilibus,
-apud Academicos, pueris æqualem putare se et
-gerere.—Erras, Domina, respondit; qui carus
-Octaviæ sum, sum jam nobilis, jam comes, jam
-marchio, jam sum et dux et princeps.—Jubeo
-venerari in Larario Superos:—Nullo amplius
-egeo, dixit, Superum beneficio; superest nihil
-quod ab iis petam, quem amat Octavia.—Hortamur
-incumbat assiduus et solers litteris. Respondet
-scire se abs te amari, præterea velle scire nihil;
-qui sciat tibi se placere satis doctum esse.»
-Ad hæc ego.—«Facio nocentem, mater, et per
-me veniam consequatur.» Ergo advocatus est
-domum præstituta die Robertus. Cœnavit nobiscum.
-</span><span class="pageno target" id="page-287" title="287"> </span><span>Finitis epulis:—«Cubabis,» mater ad puerum,
-«hac nocte cum Octavia. Sed hanc dico legem:
-caste et pudice agitetis noctem. Legem accipis,
-Octavia?—Accipio,» inquam; «sed lex hæc stat
-in ancipiti.—Interpretem agam,» reponit Robertus.—«Et
-volo agas ut commodum tibi erit,»
-ait mater, «dum tamen, ut fit, interpretando non
-corrumpas, non aboleas legem.» Cœnavimus
-opipare, et magna matri cura in cœna optimis muniri
-dapibus Roberti armamentarium: nam a Cerere
-et Baccho Veneris arma. Procuratis corporibus, itum
-ad quietem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Item ad pugnam. Sed disputat de </span><span class="target" id="opportuno">opportuno</span><span>
-Veneri tempore Cheronæus, ut ne vires
-infringat. Cum lungo refectæ sint somno vires, indulgeri
-posse Veneri ait, experrectis anima et sensibus.
-Sed stulte facere opinor barbatos illos philosophos,
-qui prurientibus audent mentulis leges
-scribere et cunnis, uno decumbentibus in lecto.
-Scribant et de sistenda cœlorum vertigine: nam ut
-cæca mentula, sic et surda est. Nec illi dantur
-verba. Socrates aut Zeno qui non riserit, suos si
-inter discipulos arrectas viderit stare mentulas, arrectis
-auribus, si viderit Priapum et Conisalum diva
-Philosophiæ præcepta aperto auscultare capite?
-Præclarum spectaculum! Ut cyathos numerant pueris
-nutrices et bibere ultra vetant, sic et inepti suas
-mentulis fututiones et ultra vetant. Cur et non leges
-in medium posuere miseris mortalibus, et despuendi
-et scabendi? Num satis infelix hominum vita sævis
-visa mentibus, nisi rigidæ induerent catastæ sensus
-</span><span class="pageno target" id="page-288" title="288"> </span><span>et animam? Fatuis, Octavia, irascor homuncionibus.
-Nam si audaciam effrontem ademeris et gravitatis
-falsam speciem superbientibus, nihil præterea invenies
-quod lixæ non sit, et mediastini in lutulenta
-plebecula. Illis nec genius nec ingenium, sed audax
-stoliditas et irrequieta ignavia.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aloisiæ maritus, suadente Pelagio, id
-consilii ab hinc quatuor cepit menses, quod sanus
-laudarit nemo.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quid consilii cepit?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Decima tantum nocte salacem init et
-libidinosam, reliquas cœlibes in lecto agit; vidua
-prurit, cui non vivit maritus. Et superstitiosus factus
-est Caviceus: mecum est infrequentior, nec
-impune tulit. Sitienti si non dederit bibere, cui id
-muneris erat, probro quis verterit sibi dedisse ipsum,
-aut a quovis cepisse dante, sitientem?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Marina Genovefa Pimentelia, alieno ære
-merso opibus clara, Federico Mendozio nupsit. Induxit
-hæc in animum, annis et specie florens, semel
-atque iterum corporis sui singulis facere mensibus
-copiam juveni. Nec movit adolescens amore ardens
-puellæ animum. Quos tulit virtus inepta fructus?
-Scelera peperit. Omnes, intra mensem, uxoris
-ancillas quinque numero corrupit Federicus: utero
-gerunt. Quid Genovefæ Lionella mater? «Tu ipsa,»
-dixit, «lenam egisti infelicibus puellis; tuo periere
-lenocinio. Virtus hæc tua tetrum desinit in scelus:
-pietatem credebas amens, lenocinium erat.»
-Vim timens sibi Galliena a Luitprando marito, subligaculo
-corpus nocte induebat, ita consuto, ut
-</span><span class="pageno target" id="page-289" title="289"> </span><span>nulla pervium parte esset, nec peti posset. Similiter
-domum implevit libidinibus adulteris. Age nunc, o
-supina et inconsulta sapientia, illude incautæ facilitati!
-Quos edis ludos pollens dolis? Sed hæc ad
-mores pertinent, quæ hominum figmenta sunt. Natura
-ad Venerem alii proclives, alii segnes. Quorundam
-vix sedarit taurus famem, ut de Milone
-Crotoniata ferunt; satis aliis est mica panis. Aliis
-cyathus sitim exstinguit; aliis ne quidem triental.
-Eodem jure, sive edant, sive bibant, omnes conseri
-homines, quid injustius, quid stultius? Ita sunt quibus
-ad decem dies infringit libidinis nervos coitus
-unus; aliorum vero ardet, nocteque dieque, in medullis
-invicta libido: uno irritatur coitu, non mansuescit.
-Hæc pendenda erant ea in trutina, et libranda
-ab hoc examine. Ætatis et habitudinis habenda erat
-ab his pecudibus ratio; sed ratione duci non solent.
-Medici fatentur certas nullas posse induci leges.
-Naturæ tamen convenire putant primum valetudinis
-curam non negligi. Bona sine valetudine, vita sepulchrum
-vitæ est. Igitur damnant Epicuri sententiam,
-morosi hominis, ad vitam Venerem non pertinere,
-nec felicitati conducere. Noxiam tamen aiunt pueris
-et puellis, qui ad perfectam ætatem non pervenere,
-et provectæ ætatis senibus, qui jam a vita decedunt,
-si sit frequentior. Uno quoque mense et his et illis
-colenda semel Venus in illa ascendente, et in hac
-labente ætate. At cum floret ætas, vigent nervi, firma
-sunt latera, ad quartum quintumve duellum descendi,
-sine ulla valetudinis læsione, potest. Apud Lacedæmonios
-lege cautum, quisque ut vir ostenderet quinquies
-</span><span class="pageno target" id="page-290" title="290"> </span><span>se per mensem uxori virum esse, quinque militaret
-uxori congressibus. Nam ducebant etiam uxores, qui
-non adoleverant, nec tamen ab hoc immunes vectigali.
-At enim ignavus est et impius, qui altero quoque
-die Veneri non facit, si nihil ultra lumbis et lateribus
-exspectet ab annis. Uxorem duxisti, o tu quisquis
-es; debitor factus es uxori: solve, malæ vir fidei,
-solve quod debes. Solve, aut cede bonis, et bonorum
-potior pars uxor. Duriora excogitavit marcescentium
-Philosophorum amens meditatio, sedula
-stultitia. Ride, Octavia: leges tulit quibus rite et
-honeste, ah! ah! ah! subent et ceveant. Vetant veternosi
-rapidos cieri motus; vetant novas indui
-figuras. Castam et honestam negant esse posse</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="inner line-block">
-<div class="line"><span>... ingemente quæ thoro,</span></div>
-</div>
-<div class="line"><span>Juvante verset arte mobilem natem.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>O graves et sapientes legislatores! Audisti de mulierum
-Senatu Romæ? Vocabant Senatulum. Claræ
-nobilitate et usu rerum matronæ senatorio fungebantur
-munere. Conveniebant, disceptabant de rebus
-nostris. Erant earum judicia ac si sancita essent jure
-publico. De lumborum officio, de figurarum varietate,
-de vegeta inertive libidine, consultæ venerabiles
-matronæ a Messalina Claudii imperatoris et
-omnium uxore, sic censuerunt:
-</span><span class="pageno target" id="page-291" title="291"> </span><span>«</span><em class="italics">Quandoquidem
-constarent intima et extima in homine omnia septenario
-numero, et homo fingeretur coitu; si ad septimum
-una nocte eatur coitum, id jure fieri, nec ultra
-peti posse. Qui velit mulierem non moveri, Venerem
-mortuam velle: mutuos motus Veneri esse pro
-anima. Figuram quæ cuique commoda esset, probari.
-Id jus in omni Amoris regione, quod amor mutuus
-constituisset, servari debere. Summum in amore imperium
-ad voluptatis numen pertinere; illius esse
-leges condere, et conditas interpretari.</em><span>» Id fuit Senatus
-consultum, Octavia. Itaque plures, una nocte,
-peragebat Messalina viros indefessa. A nullo unquam
-exegit stipendium, quod sponte quisque non inferret.
-Die facto, quatuor supra viginti e myrto et
-rosis corollas Priapo, Marsyæ et aliis ridiculis Diis
-dedicabat victrix: erant singulæ parta victoriarum
-præmia. Theodora, Sigismundi imperatoris uxor,
-Messalina altera, lumbos et artus heroum suæ ætatis
-frangebat in hac palæstra: uno hippubinos et lastauros
-hauriebat, vorabat succussu. Sempronia,
-mater tua, duodecim cum Chrysogono confecit
-vehens curricula, uno spiritu. Palæstritas tenera ego
-fortes confeci quatuor intra paucas horas. Sed ita
-est, Octavia, hebescit et stupet, post sex septemve
-pugnas, si acriter pugnatum sit, exhausta Venus.
-Ultra honesta non vivit libido. Similes dicebat Victoria,
-consobrina mea, eas fœminas quas nulla caperet
-Veneris satietas, vinosis illis ganeonibus, quos
-musto non madidos, quos nulla siccos videt dies:
-ut his in Baccho nulla, sic illis nulla in Venere voluptas.
-Pessimæ assuetudinis et hos et illas misere
-vertigo agit. Ideo putres non commoventur; acri
-attamen hilarescit motu Venus. Ceventis concussu,
-subantis successu, eliciuntur calentes ex utriusque
-</span><span class="pageno target" id="page-292" title="292"> </span><span>corpore igniculi; si absint, friget Venus. Sic superest
-libido sibi, sic læta reddita letho.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Cui bellum videri possit cum marmorea
-rem habere Phidiæ Venere? Cui imbellis placebit
-Venus, et id placebit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nugantur, nescio qui inepti, in umbilico
-sitam esse et sedem habere libidinem. Utrique sane
-et viro et mulieri, in motitatione, subagitatione,
-frictu, concussu et succussu, vere consistit. Sed sua
-est ars et ratio his commotionibus: ut principio
-lente surgant, post ferveant, demum desidant, ut,
-pacatis post tempestatem ventis, commoti desinunt
-fluctus. Sunt hæc tua, cujus in agilibus lumbis laus
-micat mirificæ mobilitatis. Nec Thais, Octavia,
-hanc præripuerit tibi laudem. Sed quod ad figuras,
-censeo ego quidem liberam cuique esse figuræ facultatem,
-quæ concinnior videbitur. Nemo narrando
-dixerit figuras omnes, nec posuerit ob oculos pingendo.
-Mutari amat Proteus Amor. Rabiosi illi
-Solones de his sermonem haberi, tabulas pingi
-inhonestum latrant; damnant. Sed de omnibus
-duelli et pugnæ figuris disputari non damnant.
-Quibus itur ad perniciem humani generis, non stomachantur;
-quibus ad procreationem, irascuntur.
-O feras bestias! malunt interire variis artibus humanum
-genus, quam nasci. Laverniones luctum amant
-et lethum; lucem odere et vitam. Quæ dementia!
-quæ impotentia! Sapientiores Lesbii erant, inter
-Græcos ingeniosissimi. Nam Sappho Lesbia fuit,
-decima Musa. Varias, etiam non suetas, in Venere
-figuras insculpebant nummis, quos publice cudebant.
-</span><span class="pageno target" id="page-293" title="293"> </span><span>Publicum id erat authoramentum. Vidi ego
-Romæ, in domo Ursinæ, nummos duos, alterum
-ex ære, alterum ex argento, in insula Lesbo, ut
-dicebat, cusos. In altero Sappho nuda, cum nuda
-puella, tribadico confligebat duello. Vir nudus in
-altero, dextro nixus genu, puellam sustentabat
-nudam, et pilo figebat, divaricatis femoribus faventem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ille, genu flexus, Veneri supplex faciebat.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Hæc lumborum nisu petebat cœlos, sublata
-in aera. Per nummum oblongum Venereum
-tuum! Octavia, his ex nummis ars petita talium figurarum,
-ut ex appensis tabulis in Æsculapi et Apollinis
-templis ars medica. Hos præ oculis, mea me
-si non fallit opinio, habebant, et in manibus, Elephantis
-Milesia, Philænis, Hermogenes Tarsensis,
-qui scripsere his de nugis eruditos libellos.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Aiunt vero Elephantida apud Milesios
-probam et pudicam fuisse matronam; sed quod
-ingeniosum, inter litteratos, cepisset inimicum,
-hunc impudicum perscripsisse libellum, et matronæ
-nihil tale cogitanti adscripsisse supposititium partum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sanus non est, qui cum eruditis exercet
-inimicitias. Ulcisci suas possunt injurias, per omnem
-ætatum æternitatem. Quas pingunt tabulas, annos
-illæ ferent quos Zeuxidis et Apellis non tulere; ab
-annis vires capient et dignitatem. Sed et est Italos
-inter homines divini vir ingenii, qui his de
-ludicris amœna conscripsit Colloquia. Demum, ut
-</span><span class="pageno target" id="page-294" title="294"> </span><span>ex omni terrarum parte itur in cœlos, sic ex omnibus
-muliebris corporis partibus et inflexionibus summam
-itur ad voluptatem, Veneris cœlum: non una via
-itur. Labella rosea, papillæ niveæ, manus lubricæ,
-nates læves et teretes via sunt ad meliorem partem;
-et posticæ qui Veneri faciunt, in anticam veniunt
-litatum ædem.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Apage, apage his a spurcitiis. O cœnosam
-libidinem!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Nec Oceani aquæ eluant, nec Phlegethontis
-ignes. Non, si terra miscebitur Tartaro, satis
-supplicii scelerati ferent pædicatores. Portentum!
-Rem ausus est clari vir ingenii, Joannes Casa, pulchro
-libello tam fœdam commendare. O tempora!
-o mores! Nam Italis fœcunda est facetiarum seges
-in hac libidine. «Sunt variæ rerum species.» Alii
-puellam quærunt in puero; alii puerum in puella:
-alterum in altero sexum. Male pereant perditi! «Vir
-nubit in fœminam; Venus mutatur in alteram formam.»
-Scantinia jam lege id apud Romanos turpitudinis
-erat damnatum. Sed pæderastas mutari
-post fata aiunt Pithagoræi in scarabæos. «Honesti
-Colei Lanuvini; Cliternini inhonesti.» Vetus id
-adagium. Male pereant qui amoris arma malis his
-artibus in Amorem converterunt, qui Venerem perdidere
-per Venerem! Cotytto his Dea, Opici his
-magistri. Omnia inter animalia homo solus illudi
-corpori suo patitur; tantum non publice prostat.
-Audi Plinium: «Uni animantum luctus est datus;
-uni luxuria, et quidem innumerabilibus modis, ac
-per singula membra.» Et alio in loco: «In hominum
-</span><span class="pageno target" id="page-295" title="295"> </span><span>genere diverticula maribus excogitata; omnia
-scelera Naturæ.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et crescit novo scelere indignatio mea.
-Accipe insidias. Formæ florentis difficilis tuitio.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> De Roberto intelligis?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Finita, ut dicebam, cœna, voluit mater
-Robertus et ego libere colloqueremur. Secessit; consedimus.
-Tunc ille:—«Ecce me, Dea mea, alieni
-spiritus afflatu contaminatum. Parum abfuit quin
-reciperem me ad te uxor factus.» Vultus dicenti
-rubore suffunditur. «Amat me Joannes Ludovicus
-Vives. Quintilianum vocant. Amant Academici
-reliqui; nihil præterea dicunt in vita esse quod
-ament. Varium est et dolis aptum amoris ingenium.
-Jacebam pronus in lecto, nocte concubia.
-Invadit Ludovicus; palpabat nates, somno solvor.—O
-quales optet, dicebat, mœchus Ganymedi
-Jupiter! Tales nec in Hyla arsit Hercules, nec in
-Antinoo Adrianus. Tales erudita præferat libido
-Hebes niveis mammis et pectori. O si commodentur
-Veneri meæ! malim quam ipsam Venerem.—Suspirium
-duxit, osculum impegit. Offerebat
-stuprum; repuli; minatus sum conquestum in
-me intentatam injuriam.—Sed, pupule, adjicit,
-Margaris meos non sprevit æstus, sodalis tui, sub
-his tectis, Roderici marchionis soror, pulchra,
-nobilis, ingeniosa, litterarum amans, sexdecim
-dea annorum. Hæc non sprevit amores meos.—Basium
-dedit, veniam petiit, abscessit.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Homo est venustus Ludovicus Vives, urbanus,
-doctus, nec ætatis provectæ. Scies quid factum
-</span><span class="pageno target" id="page-296" title="296"> </span><span>sit cum nobili virgine, et ridebis. Qui odio
-indicto aversi fugiunt à puellis, velint nolint, fugiunt
-ad pueros. Genuit Amori Amor homines et fœminas;
-genuit sibi. Amore per Amorem sati, Amori nascimur.
-Infunditur Amor cum sanguine in venas. Tolle
-Amorem e rebus, et res e Natura tolles. Amamus
-vel inviti, ut amamur. Hinc fit, ut qui nolint amare
-quod licet, ament præcipites quod amare turpe est.
-Nosti Justinam Gomeziam, magni inter Vestales
-nominis? Amat perdite Alphonsinam Albuquerquiam,
-Joannam Meneziam, et Antoniam Castrensem,
-eodem in contubernio. Ut amat, amari se non negavit.
-«Hæc adyta,» dicebat nudiustertius, «quæ
-credunt consecrata pudicitiæ, pulso Amore, pervadit
-alia sub forma Amor. Obnubimur velo:
-obnubitur nobiscum Amor. Fallit oculos, nec
-videtur. Vivit in medullis, latet in venis. Perfluit
-venas sanguis, in nostra nec est potestate quin
-perfluat. Incendit Amor venas, nec nostra est in
-potestate quin inflammante calefiant Amore venæ.
-Quandoquidem ultra non licet, amamus inter nos,
-et amamur. Animæ cibus Amor. Sunt qui sitim
-ut sedarent, lotium ipsi suum biberunt: sunt
-qui, adurgente fame, sua ipsa membra morsu
-laniarunt. Non dissimiliter, si fœmina viro, si vir
-negatur fœminæ, ardebit vir in virum, fœmina in
-fœminam. Qui Natura ferebatur Amor in alterum
-sexum, interclusa via suum incestabit. Exoneranda
-est tibi vesica: vetant? meies tamen. Vestes
-fœdabis, si desit matula. Et mulier matula est.
-Micturit tibi amor: scelus est micturire? nihilo
-</span><span class="pageno target" id="page-297" title="297"> </span><span>tibi minus meiet Amor. Quot insaniunt in hac
-libidine pudicitiæ, quam avari aut erroribus ebrii
-probant, Natura non probat! Venustis illis et
-aureis temporibus, rari erant iique affecta ætate,
-qui hoc profiterentur sapientiæ genus. Morum
-habebatur ratio. Rem ridiculam! A sene effœto
-et marcido qui adolescentis operas et pensum
-exiget, non sapiet: qui juventa velit florentem et
-viribus pigra mersum videri senectæ hyeme, sapiet?»
-Sed perge dicere, Octavia, meliori nata
-sub sidere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «Per oculos tuos, mea sidera!» dicebat
-Robertus, «cavebo diligenter ne quid admittam
-in me flagitii. Novam mihi nova virtute creabo
-laudem. Tuus merebor videri.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Clamant multi nitentibus ad virtutem adolescentibus
-obicem esse consuetudinem cum puellis.
-Næ cæcutientes errant. Vidi quos honestarum, ut
-sumus, usus ad meliorem convertit frugem, cupidinarios,
-aleones. Invenerunt, cum voluptate, veram
-honestatem. Quod ipsa non fecisset per se virtus,
-hoc fecit auxilio. Placuit virtus qua se noverant
-placituros. Erant corruptissimi in urbe vicina adolescentium
-mores. Damnavit mulcta indicta Senatus
-meretricias libidines, lenonum artes; sed facilius
-sine aeris quam fœminarum usu vixerint adolescentes.
-Convertunt ingenuas in puellas oculos et
-amores. Excipiebant, parentum jussu, læto vultu
-qui ad honesta tenderent; contemptui habebant qui
-mutari nollent. Ingeniosæ mulieris suadent illecebræ,
-quod Plato non suaderet. Annus nondum,
-</span><span class="pageno target" id="page-298" title="298"> </span><span>præterierat; mutatis repente moribus evasere in
-masculam virtutem, Epicuri de grege porci. Prælucente
-spe, quam ocyus concipit qui amat, quo non
-sequetur virtutem, vel ad dumeta ducentem, vel e
-scopulis vocantem? Alter per alterum mitigandus
-sexus, non alter semovendus ab altero. Præeuntes
-sequentur viri fœminas, vi Naturæ ducti. Si sint
-bonæ, duces erunt ad laudem; si malæ, auspices
-erunt ad turpia. Nunc sequere orationis filum.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> «Enimvero amore emorior,» dicebat
-Robertus. «Cur tandiu meam mihi invidet
-Sempronia felicitatem?» Audiit mater.—«Non
-equidem invideo,» reponit, «sed delectatur mora
-Venus. Amoris voluptates mora crescunt. Volo
-vobiscum liberaliter agere. Ite cubitum, ite.» Et
-subrisit.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Intelligo. «Ite ad coitum,» dixit; «ite
-ad vitam.» Classicum canit ad pugnam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Utrumque osculata est. Dein duxit Manilia
-ad pugilatum. Veste exuit, nudam collocat in
-lecto. Insilit Robertus. «En mihi,» loquit amplexans,
-«summum bonum, omne bonum.—Et
-bene sit,» ait Manilia, «beatis amantibus! Nec
-hos exstinguo cereos, Roberte; triumpho non
-deerit tuo lux quæ debetur.—Et sane,» reponit
-Robertus, «tenerum formosæ puellæ corpus currus
-est triumphalis Amoris. Hoc ego tuo vectus curru,
-Octavia, ibo tenebricosum istud per iter» (pubem
-vellicabat), «ibo ad gloriam.» Uterum, femina,
-pectus pererrabat inspectans curiose. Demum intumuit
-puero nervus. «Fave,» inquit, «fave, Venus
-</span><span class="pageno target" id="page-299" title="299"> </span><span>mea.» Suavium dedit.—«Favebo,» inquam,
-«et ut voles favebo. Servire tibi instar regni erit.
-Qualem me cupies, talem habebis.—O nugacem!»
-clamat advolans Manilia; «facto opus est,
-non dicto. Volo utrique præstare operam, et ope
-mea voluptati vestræ accrescere delicias novas.
-Belle arrigis, Roberte; agedum, candidum hoc in
-Octaviæ pectus libidines et te effunde.—O
-mater,» respondeo, «vis huic meæ adesse ignominiæ?
-Abi, amabo.—Te ineptam!» refert,
-«non fidis nutrici, alumna? Pugna, Roberte, sed
-heroica pugna fortitudine heroidi tuæ incomparabili.»
-Dicente Manilia, supervolat Robertus;
-balista ferit uterum: at exerrantem et resilientem
-intercipit caudam Manilia, officiosam insinuans manum.
-«Veni, fugitiva, tuum id in ergastulum Dionæum:
-huc te vocant,» dicebat, «quas dominæ
-debes operæ.» Post impacta in pueri lumbos
-manu, impellit: momento voro puerum, absorbeo
-surgentem. Vetat commoveri me Manilia. «Tolle id
-femur lævum, Octavia,» inquit, «contende alterum.»
-Fit. «Tu, Roberte, leni et spissa concute
-amores tuos subagitatione. At tu, Octavia, osculare,
-nec move.» Fit. «Cum senseritis alter et
-alter,» adjicit, «e libidinis vena exsilire vobis
-prurientes salaciæ spumas, tu, Octavia, mitte suspirium;
-tu, Roberte, morsiunculis Octaviam
-pete.» Subagitat ille vegeta, sed molli et lenta
-concussione. Amplector, osculor, nec moveo. O
-bona Venus! o bona Tullia! sentio me remitti. Suspirium
-mitto. «Nunc, nunc, Roberte,» ingeminat
-</span><span class="pageno target" id="page-300" title="300"> </span><span>nutrix lena, «fave, fave Octaviæ. Rapidi tibi ferveant
-lumbi.» Ille urgere, permolere. Mox collum
-appetit dente, cutem carpsit; gemitum dedi.
-«Nunc, nunc,» repetit Manilia, «crissanti fave
-Roberto succussu. Tolle lumbos, succute pernix.
-Bene est, alumna. Non ita, puto, lumborum placuit
-flexibilitate et mobilitate Lais.» Cœpit colliquescere
-dulcis puer, et ego intimos amoris sentio
-mihi sinus liquido exundare incendio. Nec lateribus
-peperci, nec animæ. Celeriori nunquam itum cursu
-ad Veneris metam. Altera manu Manilia mulcebat
-mihi nates, altera Roberto. Apprehensa identidem
-summis digitis cadurda stringebat, comprimebat, et
-incubantis testiculos, molli emulgens compressione,
-exprimebat. Defecit puer; et refugit nutrix, plaudens
-manibus, acta fabula. Basiationes projecto propter
-latus meum puero ingerebam innumerabiles.—«Ut
-me amas?» dicebam. «Ut meæ tibi Veneris dona
-placuerunt? Nunquid piget? Nunquid mei piget?—Interroga,
-domina,» respondet, «an pigeat in
-cœlis fuisse cum Jove et Junone, et magnis Diis.—Nam,»
-repono, «ruunt homines in amplexus
-puellarum præcipites, postea piget.—Non tu
-puella es,» inquit, «ut puellæ sunt hæ nostræ.
-Dea es voluptatis. In te si me ceperit satietas, et
-ceperit felicitatis in cœlis, et Deorum epulis».</span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt folia aliquot in codice m. s.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="pageno target" id="page-301" title="301"> </span><span>...—«Insomnem egi noctem. Perstrepebat contignatio
-vi concussa: cubiculi timui casum. Fabulam
-egitis, nec dubito; hæc tibi Diana sagittifer
-fuit Apollo. Configebat tibi, noli erubescere,
-Octavia mea, configebat tuum Pythonem. Hodie
-mane, cum vale abiens dixit, junxi pectori pectus,
-nullo Dianæ tuæ exsurgere sinum mammarum
-tumore sensi, nullo vidi. Et fœmineo suavius dedit
-suavium. Non is vividus et micans oris color, qui
-heri erat; impallescebat nocturno labore.—Erras,
-Eleonora, repono. Virum non habui in viduo
-thoro. Sed lucta, et pudet fateri, lusimus Cupidinea,
-Sappho et Andromede. O videres, Eleonora,
-nascentes mammarum orbes! arderes. O
-videres non vere cunnum, sed cunniculum! fureres.
-Placui maritus, placuit uxor, tribadico furore
-et sudore.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Erat Enemonda forma excellens, Fernando
-Portio soror. Et Enemondæ erat amica Francisca
-Bellina, etiam forma præstans. Nesciebant inter se
-quæ magis amaret, quæ magis amaretur. Cubabant
-frequenter una in domo Fernandi. Secretis petebat,
-quales amat Venus, insidiis, Franciscam Fernandus;
-se peti sciebat puella, et gratulabatur suæ formæ.
-Surrexerat impatiens libidinis, surgente Aurora, e
-lecto adolescens; frigido aeris halitu mitigabat ignes,
-in pergula. Tremula strepebat argutatione, proximo
-in cubiculo, sororis lectus. Patebat vero ostium: hanc
-amanti commodarat puellarum negligentiam Venus
-favens. Intrat, nec vident libidine cæcæ, libidine
-ebriæ. Superequitabat Francisca; Enemondam impellebat
-</span><span class="pageno target" id="page-302" title="302"> </span><span>ad cursum, nuda nudam. «Ambiunt,» dicebat
-Francisca, «meam quotidie pudicitiam nobiliores
-et salaciores mentulæ. Pulchriorem ex iis,
-amica, legam ego, sed tibi. Sic volo indulgere
-genio tuo, et meo.» Dicens, subagitabat acerrime.
-Conjicit Fernandus se in lectum nudus. Territæ
-puellæ, nec fugere ausæ sunt; amplexu Franciscam
-ligat cursu fessam, osculatur.—«Audes tu, improba,
-vitiare sororem meam,» ait, «tam sanctam, tam
-castam? Pœnas dabis. Domus ulciscar meæ injurias.
-Patiere furores meos, ut illa tuos.—Frater
-mi, frater mi,» respondit Enemonda, «ignosce
-amantibus; noli nos traduci ludibrio.—Nemo
-sciet,» inquit; «faveat hæc mihi cunno, favebo
-ego utrique lingua. Nemo sciet.»</span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt multa in m. s.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia...</em><span> Nudos pingi vetant novi sapientes, novi
-Catones, qui, si e cœlo ceciderunt, sane e cœlo
-Lunæ ceciderunt.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Quo quisque est inter homines stolidior
-et vecordior, eo et superbior est. In eis si judicium
-quæres, si eruditionem, operam luseris. Nam Naturæ
-rerum parens finxit nudos. Nec sartor, nec cerdo
-Deus. Propulsandis aeris et tempestatum injuriis inventus
-vestium usus, non quod quicquam corporibus
-desit nostris ad pulchritudinis laudem; non quod
-quicquam inhonestum et turpe e tanti molitoris
-</span><span class="pageno target" id="page-303" title="303"> </span><span>manibus exierit, quod tegi deceat. Consistit corporum
-pulchritudo in recta membrorum compositione;
-nulla est, Hercle! in vestium ornatu.
-Æternæ mentis maximum est opus corpus humanum.
-Quis neget? Hoc se uno ars conditoris
-maxime jactat specimine. Qui tegit, damnat. Si
-videri noluisset, deerat facultas? Deerat ars? Expectasset,
-putas, tam mirabili perficiendo operi, artes
-nostras et curas? Insanit qui sic obloquitur. Maxima
-pars orbis terrarum alit nudos, ut creat. Et sunt
-plagæ in quibus usum vetat vestium cœli et aeris
-torrens æstus. Videant hi lynces. Regnantis vis
-Naturæ nudos ostentat hominum artus et lumbos.
-Nulla illi pudenda membra, iis in regionibus, partes
-turpes nullæ; nudum esse probro non est. Volet et
-eadem vis Naturæ in aliis abscondi terris, ut propudia,
-et tegi, quædam ut sua scelera, nullius tenax
-consilii? Volet, si videantur probro esse? Viderint
-hi lynces. Græci, artibus et ingenio clari, pingebant
-nudos heroas, et heroidas nudas. Alexandri vidi
-Romæ statuam, Praxitelis opus: Hercule satus altero
-sustinet brachio leonis exuvias, cetera nudus. Qui
-videt picta in tabula Carolum Imperatorem, Alexandro
-æmulum, vultum principis et manus videt, nihil
-præterea videt, quod sit principis. Hæ sunt vestium
-picturæ, non hominum. Inepte dixerit te vidisse,
-Octavia, qui nunquam viderit nudam. Ita sua excidere
-a dignitate sculptura et pictura. Nunc sunt sculptores
-et pictores scientiarum et artium rudes, si unum aut
-alterum demas; nebulones, ebriosi, nullius artis in
-arte sua. Pictura descivit a pictura, ars ab arte. Sed
-</span><span class="pageno target" id="page-304" title="304"> </span><span>periculum est, aiunt, si nudos nudasve pingant, id
-ne sit præstigiosum quoddam ad flagitia incentivum.
-Nugæ! Qui degunt, ex nostris hominibus, in India
-et America, ubi libere patent puellarum partes, nulla
-tamen moventur libidine. Visu assuescunt, et hebescit
-assuetudine libido. Crede mihi, Octavia.
-Avaris nos tuemur ipsæ curis, oculis negamus dotes
-nostras sollicitæ, et id maxime hominum corda
-inflammat. Majora opinione concipiunt, quam postea
-vident. Postquam copiam nostri fecimus, non ita
-ardent. Obsolescunt momento venustates, quas nudiustertius
-adorabant non visas. Vetat lex? illecebras
-vetitis addit. Castiores essent plerique omnes, si
-liberiores. Fluat, ut aqua in rivis, vinum: ebriosos
-vix investigabis, unum alterumve. Ambulent nudæ:
-se tot, ut fit, non inflammabit nequitiis Amor. Quibus
-sunt virgines nudæ in tabulis pictis, hoc non tanguntur
-visu, non moventur, marmorei usu facti
-diuturno. Stulti illi sapientes rem ex sua præjudicant
-conscientia. Pronæ ad terram mentes ad quæque se
-sentiunt flagitia proclives. Nec studio bonarum
-artium, quæ in eis nulla sunt, naturæ malignitas aut
-corrigitur, aut temperatur. Bonis et doctis aliæ..</span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt multa in m. s.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><span>..... «Accipis?—Legem quidem accipio,» respondet
-subridens, «omen non capio; nam te
-</span><span class="pageno target" id="page-305" title="305"> </span><span>amicam, soror, non inimicam, capere volo. Ad
-quam flexit me scurrilitatem amentia pueri, flagitium
-vocas. Ludus est. Ut ut sit, accipio legem.
-Sed iram averte omnem a puero; in me converte.—Videro,»
-reponit Juditha. «Consobrino natus
-e concubina, venusta puella, odio mihi esse non
-debet; nec aheneum mihi pectus. Id unum jubeo,
-jubenti ut præstes obsequium, mihi, quicquid
-tandem in mentem venerit.—Præstabo,» inquit
-Lucia.</span><span class="target" id="curabo-omnia-subjicit-juditha-nec">—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec</span><span>
-tibi time a marito. Sylvas amat, non nuptias. Impigro
-venatori Cephalo non multus, scio, Procris
-suæ usus. Fibulam volo induas.» Uberes ad rem
-manarunt ex puellæ oculis fletus, et mitescere sibi
-sensit Juditha ferum animum. Dejicit, lymphata,
-lintea. Ut vero apertas vidit opimas juvenilis corporis
-venustates: «O Venus aurea!» exclamat; nec plura.
-Post paulo vocem recepit. «Sospitabit miseræ
-Juno,» ait.—«Ignosce, soror,» dicebat Lucia,
-«linque meo me sexui. Quæ fœmina sum, nisi cum
-fibulæ visum erit, fœmina non ero? Ignosce, bona
-soror.» Abscesserat Mancia, et puer.—«Quam
-bella es cum tuo mœrore, Lucia soror mea,
-et Hebes soror!» ait Juditha. «Vis mea
-esse? Si eris, et mea non ero.—Volo,»
-reponit Lucia, «sed infelicitatem meam novi et
-tuam duritiem.» Osculum flenti fixit Juditha.—«Molliisti,»
-inquit, «saxeum pectus. Hac ex caute
-non igniculos procudisti, sed amoris incendia.»
-Impegit osculum, et novos hausit calores. «Hoc
-solum rogo,» subjicit, «ut me ames, et Joannem
-</span><span class="pageno target" id="page-306" title="306"> </span><span>habeas odio. Servi mihi servitutem: servitute hac
-tibi emeris regnum.» Promisit Lucia se facturam
-quæcunque vellet fieri. «Et hac tecum nocte cubabo,»
-ait Juditha. «Vir tibi ero novæ nuptæ.»</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Ah! ah! ah!</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et tota nocte puellæ lectum suis implevit
-furoribus; mille millies suavia dedit, subagitavit
-indefessa, et incestis vexavit tenera membra manuum
-deliriis; sub lucem excessit. Sequentibus diebus,
-Joanni non visa est irasci, sed misero vetitum ad
-dominam ire. Igitur dolore conficiebatur, et peribat.
-Convenit Manciam. «O Mancia,» inquit, «insaniebam;
-verum te amo.» Veniunt in amplexus, et
-hi via fuere Joanni ad Luciæ complexus. «Me,
-Mancia, mea lux, ira enecat, emorior. Me igitur
-ingrata illa et perfida pessumdederit, et peribo
-inultus? Non peribo si voles, vivam tibi.—Favebo,»
-reponit Mancia, «sed quid agitas consilii?
-quid paras?—Volo superbam habere in
-potestate, calcare male in luto.—Non satis
-intelligo,» inquit Mancia, «quid id sit quod
-excogitas. Vis forte calcare in lecto, non in luto?—Malim,»
-reponit Joannes, «cum Tisiphone, cui
-lutea inter inguina Stygius hiat bufo, concumbere,
-cum Charonte rem habere.—Jura ergo,» ait
-illa.—«Juro,» infit, «per omnes Deos, per
-omnes Deas, per te etiam juro, quæ dea mihi eris
-maxima, si faveris.—Favebo, nec dubites.
-Operam laudabis meam fidelem et industriam.
-Scio; si quid in te est animi, per Venerem! odisse
-</span><span class="pageno target" id="page-307" title="307"> </span><span>heram audebis, quæ te temnit tam male animata.»</span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt quædam.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><span>.....—«Artem elusi arte, hera. Obliqua mihi eundum
-erat via ad felicitatem.—Ingeniose, mel
-meum,» reponit Lucia; «me quidem amat Juditha
-et excruciat, quam odi, scelesto amore. Furit, sed
-operam perdit. Colubris potius velim bene.»
-Arrigebat incensa tentigine puer, arrigebat liberaliter.
-Vidit Lucia devoranti oculo. «Fugit anima mea a
-me, mi anime,» inquit, «fugit ad te;» osculis
-puerum petebat.—«Et ego emorior, domina; in
-tuto sumus,» ait Joannes. Rubore offusus est
-puellæ vultus; cœpit intremiscere et pavere.—«Exige
-a te,» infit Joannes, «pudorem hunc ridiculum.
-Patere id monstri pilo configam.» Subrisit
-Lucia. Finge tibi cum Adonide Venerem</span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt multa in m. s.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Octavia...</em><span> Nupsit Margaris, ante hos dies, comiti
-Emanueli, divinæ indolis et formæ puella. Digna
-erat quam amaret Robertus, et ignovissem, puto,
-si amasset.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et si læsi scirent ignoscere Amores.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-308" title="308"> </span><em class="italics">Octavia.</em><span> Incredibili superat sagacitate et solertia
-matronas omnes, vel ætate provectiores et æquales
-pulchritudine, vel celeberrimas forma. Sed ea est
-humanitas, affabilitas, bonitas, in magna fortuna, in
-eo splendore, ut omnium ore laudetur. Has, Hercle!
-Ludovicus Vives, dicendo et docendo virtutes, ut et
-primas patrando voluptates, instillavit teneræ. O natam
-feliciter, vestris sub stellis, o Apollo! o Venus!
-Margaridi et Roderico multus litterarum amor; et favit
-genio et ingenio, magna cum cura, Catharis Herrera
-mater. Erudiendos credidit hominum nostrorum
-longe doctissimo Ludovico. Placuit præceptori vehementer
-puella, et efflictim amavit. Pudebat virum
-magnum, sed et juvabat; et nolebat et volebat. Quid
-faceret? Amant etiam qui nolunt, immo quas nolunt:
-libera non est amoris optio. Aberat mater; timebat
-nihil natæ, nec a Ludovico cavebat. Solam domi reliquerat
-soli, et in ea regnabat domo venerabilis vir
-miraculo litterarum. De humani corporis structura
-forte edisserebat; incidit ut de corde doceret. «Hæc
-est,» dicebat, «hominibus mirabilis omnium
-sedes affectuum; hic amor nascitur, hic odium.
-Hinc originem ducunt mala et bona; hinc strages
-et cædes, quibus humanum, ante diem, genus
-vi perit illata; hinc sexuum, per amorem, affinitas,
-qua crescit et propagando sobolescit. Præstare
-putas amorem odio, Margari?—Nec sane odii,»
-respondet, «ad hanc diem, nec amoris agi me sensi
-malesuadis consiliis, quæ bona et pura sum.—Sed
-ad eam,» refert Ludovicus, «pervenisti
-ætatem, in qua profecto cæco incalescunt igne
-</span><span class="pageno target" id="page-309" title="309"> </span><span>venæ bene valentibus. Atqui optime vales. Et
-amas, noli erubescere, Emanuelem comitem,
-adolescentem suavissimum. Amas, Margari, amas,
-et gaudeo.—Amo,» reponit, «quem mihi
-mater optima legit maritum; si negem, mentiar,
-quod alienissimum a moribus, quos infudisti,
-meis.—Enimvero,» subjicit Ludovicus, «amabis
-præterea nihil, odio me habebis?—Non habebo,»
-ait illa, «et amo te vehementer; ingrata
-sim, ni amem.—Ergo si et ego te tam pulchram,
-tam ingeniosam vehementer amem,» infit Ludovicus,
-«probro non vertes?—Non vertam,» respondet,
-«gratias agam, et olim, faveant Superi! referam
-diligenter.» Dum diceret, supervenit Rodericus;
-mutat sermonem Ludovicus.—«Affectuum
-(passiones vulgo vocant),» inquit, «in
-corde quædam velut est officina, et in medio cerebro
-mens sedem habet. Pars est compacta;
-glandulam pinealem dicunt. Omnia mirabiliter.
-Evolant perpetuo illuc e corde subtiliores sanguinis
-scintillæ: spiritus vocant, et sensuum ope et
-opera, ut e re est, consulta mente agitant et movent.
-Quos temperat mens affectus, probat virtus
-et honestas; rebellantes et perduelles damnat virtus
-et honestas. Quis damnet bonus, odio haberi
-a quibus injuriis afficimur et contumeliis? quis
-non laudet, laudari et amari, a quibus amamur et
-augemur beneficiis?—Intelligo,» reponit Margaris
-subridens; «nec erit quod merito jure ingrati
-unquam animi vitio insimuler, si mea me spes
-non fallit.» Postera die cordis et cerebri, atque
-</span><span class="pageno target" id="page-310" title="310"> </span><span>pectoris extima et intima, velut ob oculos eruditæ
-puellæ, longa narratione, posuit.—«Sed, quæ
-tam prope abes a nuptiis,» inquit, «divina Margari,
-tua, per Venerem! interest, situm, figuram,
-et munus partium nosse, quarum præcipuus et
-suavissimus in sacris Hymenæi usus mortales
-æquat Immortalibus. Nam et viri et fœminæ, voluptate,
-quasi mercede objecta, impelluntur ad
-nuptias.» Libere exsequutus est, prurienti sermone,
-pruriginosam hostiam. In propatulo vidit
-nudum Margaris Hymenæum et arsit. Urebatur
-puellæ pectus nova libidine. Agnovit Ludovicus virginis
-amentiam, et ipse insaniit. «Qui tibi,» dicebat,
-«heros heroidi virginitatem eripiet, excutiet,
-næ, Margari, Jove mihi videbitur beatior. Quo
-pretio veniisti, Dea, mortali? Quæ merces in
-terris tanti boni? Me infelicem!—Melius Dii et
-ego,» refert illa, «favebunt Superi, et favebo.—Fave
-tu, Margari,» ait Ludovicus; «si faveris,
-favebunt Superi, vel nolentes.» Erubuit virgo,
-et obmutuit. «Nempe, quæ nequidem vis verbum
-dare, quid a te sperem miser?» subjicit Ludovicus.—«Verba
-non dabo,» reponit Margaris;
-«sed quid vis me facere?» O forma! o juventæ
-flos! suspirium misit.—«Me Superis æquas,»
-infit Ludovicus. Silebat puella, et oculos tenebat
-solo fixos. Eburneos tegebat humeros amiculum
-bombycinum aurea innexum fibula; præter indusium
-interius, nihil erat vestimenti. Liberum pectus,
-libera ad mammas via. Veneris œstro percitus, et
-hanc et illam prehendit impotens parvam, marmoream,
-</span><span class="pageno target" id="page-311" title="311"> </span><span>micantem: hymenæo libat basio.—«Quid
-id vero est?» ingemit virgo; et uberes rigarunt
-lacrymæ ora.—«At enim odio tibi sum, dea
-mea,» dicebat Ludovicus.—«Non es,» respondet,
-«sed nolo dare.—Non tamen pugnabas,»
-subjicit Ludovicus.—«Nolo etiam negare,» ait
-illa.—«Quid tibi vis, cara virgo?» dicebat Ludovicus;
-«nec dare vis, nec negare; negas sane, si
-nec vis dare.» Et æstuantibus verbis calidas miscebat
-basiationes.—«Nam si dederim,» inquit
-Margaris, «meretricium id erit obsequium; si negaverim,
-improbe ingrata sim.—Intelligo, intelligo,»
-exclamat Ludovicus; «vis, si vir sim, vim
-inferam; non vis, quæ casta es, vitium offeram.—Ad
-hanc diem,» reponit Margaris, «ne turpis
-quidem cogitationis umbra animum meum attigit.
-Non puriores solis radii, quam mihi mens et
-anima.—Scio,» ait Ludovicus, «purissima es
-puritas.» Dicens amiculum et castulam, solutis
-fibulis, amovet; male pudorem, quæ supererat,
-tuebatur interula linea, nubecula. Flebat Margaris:
-nihil contra conabatur. Erat in angulo lectus, humilis,
-unius capax, sericeo opertus vellere nigro.
-Abigit illuc, pedo minax Venereo, oviculam intremiscentem
-Ludovicus. Dianæ carior non ita fuit
-pastor ille ab Amphryso.—«Ergo sede in lecto,
-dea mea,» ait. Sedit. Post collocat resupinam in
-mediis castris (sic thorum vocabat); «nam hoc modo
-bellum geritur, conseritur pugna,» dicebat.—«Me
-miseram!» ait Margaris. «Parce pudicitiæ;
-si amas, parce pudori. Quid feci infelix? Quid tu
-</span><span class="pageno target" id="page-312" title="312"> </span><span>vero non facies? Vere perii.—Faciam sane,»
-respondet Ludovicus, «Superum ut invenias vitam
-in amplexibus meis, ego in tuis.» Interim revolverat
-interulam ad summum pectus. Patuere sexcentæ
-venustates, apparuere libidine furenti mille
-Veneres. Ad miraculum pectus, alvus, femina, pulchra
-quæque. Intumescebat molliter libidinis agger.
-Rimam, qua iter ad cœlos, non videres: lineam
-diceres Apellis ductam penicillo, qua Protogenem
-vicit. «Nunc cernendum bello,» ait Ludovicus,
-«cui dederint Amores imperium hujus arcis. Et
-ecce produco e castris meas omnes copias.» Demittit
-subligaculum, et arma intentat virilia prætrepidæ
-virgini: scilicet arrigebat magnifice ad pollices
-novem; sed crassitudine exsuperat.—«O mater!»
-exclamat Margaris, «me putasses, cara mater, huic
-fati obnoxiam indignationi? Me consceleratam!
-Jam nulla sum.—Nugæ! meræ nugæ!» inquit
-Ludovicus. «Macte animo, dea; laudabis, scio, et
-triumphabis, gaudio delibuta summo.» Miratur
-femina, potiorem et sacram libidinis partem. Attrectat
-pubem, crispam, sericeam, quam videbatur
-ipsa sibi Venus suis nevisse manibus. Discidit bibentibus
-Venerem oculis; diducit cadurda, igneam
-tentat solers rimam micanti digito. «Suo sub purpureo
-flore,» inquit, «recubantem video pulchram
-virginitatem. Euge, virginitas! Quid enim
-vero sedes istic, iners et otiosa? Apage, inter
-ineptos laus inepta! Quid heram fatigas meam,
-hostis generis humani, violatrix perpetuitatis, fraudatrix
-amorum? Moriere, cæsam mactabo.» Nec
-</span><span class="pageno target" id="page-313" title="313"> </span><span>mora: effusus in gremium puellæ, nervos contendit,
-spiculum vi mittit. Diffinditur tenera et delicata;
-infremit, suspiriumque dat altum et clamorem
-sonorum. Nam irrumpit impetu, non leni irrepit
-illapsu in adyta Cupidinis fervidus Hymenæus. Læta
-gestit intro Cotytto, et salaciam movet. Quid plura?
-Virgo cæditur pulchra, reviviscit pulchrior mulier:
-facta est uxor. Subagitabat acerrime Ludovicus;
-illa nec commovebatur, nec quicquam conabatur.
-Diutius tamen temperare non potuit sibi a favore.
-Subinde mittit gemitus, sed quales amat cevens
-Amor, crebros, anhelos; patrantes attollit oculos, et
-marmoreas vibrat nates amens. «Deficio,» inquit;
-«quid id est intemperiarum? exeo ex me.» Dum
-dicit, longo resolvitur effluvio. Sensit resolvi Ludovicus,
-et favit. Venus bona! cum cogito, mea Tullia,
-tot voluptates, accenduntur cæco mihi æstu intimæ
-medullæ. Nunquid et tibi?</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Insanio, inepta; perge dicere. Places mirifice
-hac fabula.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Concussiones redintegrat spissas et rapidas,
-indulgens læto operi maritus. At post paulo
-colliquescit ipse, et delinificis libidinis rivis puellam
-mulcet in abdita pruritus vena. Furit Margaris; restagnanti
-mergitur pudor omnis voluptate. Osculatur,
-amplectitur; hac illac brachia, crura, tibias, lumbos
-jactat impotens: sic solent quos adurit febris in
-lecto ægros. Nam, qui cevent et subant amantes in
-lecto sani, ardent et febri, o Amor! sed tua irrequieta
-et tamen placida. Uno omnia verbo, Tullia.
-Voluptatem alteri creavit alter, quæ summa est
-</span><span class="pageno target" id="page-314" title="314"> </span><span>etiam Jovi et Junoni Diis summis. Optime Ludovico
-cessit: non melios Senecæ navanti Agrippinæ operam,
-non melius Nasoni Juliam Augusti subigenti.
-Quid rides? immo non melius unquam Lampridio
-tibi anhelanti et sudanti.—«Hoc præludio initiata
-es, Margari, nuptialibus sacris,» dicebat Ludovicus.
-«Nam crastina die, pactis nuptiis, confliget
-Manuel tecum, nova nupta, vero duello. Nunc
-sane hominem tulisti, cara Margari; asellum vero
-feres. Adolescentem, cetera optimum et suavissimum,
-vocare equidem solitus est Onosandrum
-Rodericus patruus. Arrigenti increscit mutinus ad
-pollices quatuor supra decem, monstrum! et intumescit
-ut mulis videmus.—Monstrum scio,»
-ait Margaris, «et monuit periculi Justina. Cruciabor,
-sed et dixit successuram cruci duplo majorem
-voluptatem. Videbo.—Et bene se res habebunt,»
-reponit Ludovicus, «nam habilissimum tibi corpus.
-Sed animo fer forti et constanti ferendum quicquid
-erit.—Et feram,» ait, «nam sororem Justina
-esse dixit sibi exilem et gracilem, nupsisse
-tamen viro membrosiori» (ut dicere solita es,
-Tullia) «æquo et equo. Sed tu mihi, Ludovice,
-mirifice placuisti; non ita placebit Manuel, ne
-dubites.—Et places unice mihi, regina mea,»
-refert Ludovicus. «</span><span class="target" id="nihil-praeterea-habeo">Nihil præterea habeo</span><span> in vita
-quod cupiam, si te habeo.—Habebis, dum
-vixero,» reponit Margaris; «præoccupasti amores
-meos: auferet nullus homo, nulla ætas.—O me
-beatum!» ait ille. «Absint bona omnia, desit
-favens fortunæ aura: adsis tu sola, mihi satis erit
-</span><span class="pageno target" id="page-315" title="315"> </span><span>opum, satis bonorum.» Suaviis dicens lacessebat
-repetitis puellam; pugnabat et redditis puella basiis.
-Concurrebant et hinc et illinc resurgentes ad libidinem
-animi. «At enim volo qualis esse debeas
-mihi, </span><span class="target" id="qualis-marito-ait-ludovicus-nescia">qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia</span><span> ne
-sis, Venus mea, felicitas mea. Coronis id erit
-aurea monitum multifariæ eruditionis. Principio,
-suasum habeas tuo in te repositam esse, marito
-suam felicitatem; tuam tibi in me. Si suasum
-habebis, feres mariti amorem; optabis, ardebis
-meum. Libera sint inter nos voluptatum commercia,
-joci, lusus, libidines. Exige pudorem cum
-mecum eris, pelle metum. Sed colludenti cum
-marito summa sit pudoris, qualem matronas decet,
-cura; sciat pudere te patientiæ, pudere obsequii.
-Pudeat atque adeo et mariti. Metu et pudore
-coerce motos sensus, et frena libidines. Sentiat
-cui omnia in te fera licent connubii lege, vere
-nihil per te licere. Sed si me amas, non sines,
-prima alterave nocte, cupidum beari juvenem
-pleno gaudio: id mihi erit instar pleni gaudii.»
-Addidit et alia multa, et basiationes innumerabiles.
-Incaluere. «Viden,» dixit, «mea Margari?» penem
-jactabat rigide tensum. Offusus est rubore puellæ
-vultus, et quid subrisit pruriginosum. «Eloquere,
-Hercle! quid judicet amicæ mens Margaridis de
-amica fieri mentula? Eloquere, sed libere, sed
-meretricie.—Volo,» reponit cachinnans, «quæ
-coram puella tua tam insolenter gerit se, et pudori
-facit injuriam virgineo lasciviens, tenebricosum
-trudi in carcerem.» Tollit cachinnum.—«Enim
-</span><span class="pageno target" id="page-316" title="316"> </span><span>vero trudetur,» reponit Ludovicus. Acquiescit
-ultro pulchra mentula sententiæ, amore
-pœnæ. «Veni in carcerem, superba mentula, veni,
-serva pœnæ.» Volens subit illa suoque nisu in
-cæcum cæci amoris carcerem. Cetera quis nescit?
-Lassi requievere ambo.—«Moriar,» dicebat libidine
-Margaris amens, «ni te ipso plus Amore
-amem! Nempe tam pulchra in rerum natura edocuisti,
-quo laudatior fierem; et nunc usum edoces
-vitæ, usum mei, quo sim beatior. Nollem participem
-fieri unquam Manuelem tuæ voluptatis, si
-quam a me cepisti. Uni vellem addici tibi, nulli
-præterea homini. Sed omnium quæ mandasti,
-faciam scias fuisse memorem.» Rem facete inficetam!
-Cum perducta est ad genialem thalamum,
-dixit caput sibi dolere.—«Sane,» refert mater
-ridens, «et dolebit ante horam, mea ni me spes
-fallit, pars ludicra vero dolore. Nam quid fictum
-prætexis dolorem amentiæ tuæ, nata? Petiisti a
-marito hanc condonet timori tuo noctem? Te
-stultam! sed enim quid times, vecors? Discindet,
-non occidet. Junior eram quam es, quum passa
-sum graviora quam feres. Duodecimum non
-excesseram annum; bene habui. Obsequere marito,
-bene habebis.» His dictis, reliquit nudam in
-lecto. Sed sericeum induerat sibi subligar, et ab
-omni consuerat parte, ne qua ad se via esset hymenæo.
-Venit Manuel, osculum dedit indignanti:
-manabant lacrymæ.—«Quid fles, mea libido?»
-ait. «Invides mihi meam felicitatem?» Jubet servos
-abscedere, cereos vetat exstingui; post expansis
-</span><span class="pageno target" id="page-317" title="317"> </span><span>puellam ulnis complectitur resupinam. Pugnat illa
-et refugit. Arrigebat exutis adolescens vestibus; vidit
-puella, vidit et lethum. Horruit. «Nam intimos,»
-dicebat apud se sibi, «transadegisset vulvæ sinus;
-perfregisset viscera! sed in tuto sum.» Subinde
-attrectat Manuel mammas, quales optasset sibi
-Venus e concha nascens. Repugnabat. Post interfemineum
-et femina petit: loricata invenit. Miratur,
-indignatur, subirascitur. Quid faceret? consilium
-capit ab ira.—«Quid vero sperabas opis ab hoc,»
-ait, «genere munimenti?» Et momento perfringit;
-nec vi multa opus: fefellerat Justina dominæ ineptam
-malevolentiam. Conqueri Margaris, et succensere;
-conscendit Manuel.—«Quid me vexas,»
-aiebat illa; «vitam adimes priusquam pudicitiam.»
-Pugnis petebat anhelantem; nihilo tamen minus
-urgebat opus, amantis furore. Et aperuerat, post
-concertationem, ad summum bonum viam: prope
-aberat a victoria. Mentis impos illa, cum sensit
-deficere vires, unguibus impactis impetum facit in
-ora incubantis, et fœdat vulnere. Tunc ad rixam et
-ad iras ventum. Exscendit e puellæ veredo indignans
-adolescens; fugit e lecto puella. Alter alteri
-infensus. Audiit mater et accurrit ira sævientibus.
-Vidit in angulo sub aulæo latitantem natam, et ad
-thori interius latus inspectantem in speculo læsam
-faciem generum, et frigida lavantem. «Bona Venus!»
-exclamat, «quæ hæc est hymenæi facies?
-quæ sunt intemperiæ? Siccine, o fili! o nata!
-nuptias facitis, et amatis alter alterum? Quid
-video?—Non uxorem dedisti, dulcis mater,»
-</span><span class="pageno target" id="page-318" title="318"> </span><span>refert Manuel, «tigridem dedisti. O Hymen! qua
-fati libidine, quæ ante horam puellarum flos erat
-delibutus, mutata repente est in sævam tigridem?
-Certe nullo meo facto. Vide, mater, quibus faciem
-notis inscripsit.» Excandescit matrona:—«Agedum,
-excetra,» ait; «ubi natam deposuisti meam,
-dulcem, obsequentem, bonam? Certe non es. Sed
-impune non feres; pœnas dabis.—Natæ ignosce,
-mater,» inquit Manuel; «ignosco ego uxori vir.
-Malim emori, quam ab ea si quicquam exegeris
-pœnæ, quæ anima mea est, quam perdite amo,
-vel ingratam.—Quid vero ais, improba et vesana?»
-refert mater. «Quid respondes?—Peccasse
-fateor, mater, et vehementer pœnitet,»
-infit Margaris. «Veniam peto supplex. Ignoscite
-huic furori, qui meus non fuit, sed fati.—Et
-ignosco,» subjicit Manuel. «Sed quis ego sum
-qui ignosco reginæ meæ? Si vero quid ego deliqui
-in te, nollem dictum, nollem factum.» Fregit
-protervam liberalis sermo Margaridis contumaciam.—«Sine,
-mater,» inquit, «reconcilier cum
-marito mea opera, non tua. Placabo, spero; redibo
-in gratiam. Abi, amabo, cara mater. Vis prostem
-nuda oculis tuis? Obsequar jussis tuis, obsequar
-mariti aut libidini, aut amori.</span><span class="target" id="ergo-exeo-nata-reponit-mater-at-tuo">—Ergo exeo,
-nata,» reponit mater. «At tuo</span><span> vide fungare officio,
-ut conjugem juvat, ut honestam decet.» Illico
-in complexum mariti, ut erat nuda, volat ingenuæ
-puella indolis. Osculatur, veniam petit.—«Agedum,»
-inquit, «quam voles ultionem cape a rea,
-dulcissime Manuel; nullam deprecor.» Fovet ille
-</span><span class="pageno target" id="page-319" title="319"> </span><span>suspirantem in sinu.—«Quam vero,» ait, «si melior
-sim quam fuisti, capere velim, præter oscula
-et florem juventæ?» Demum sistit ad marginem
-lecti amantem et amentem. Omnes legit oculis
-omnium venustates membrorum. Laudat, miratur,
-stupet. Invenisset in una Zeuxis, quam in pluribus
-quæsiit, summam pulchritudinem, et Venere dignam.
-Attrectat mammas, pectus, femora. Lubrica nates
-manu tentat, et bonam partem. Consentiebat Margaris;
-nihil negabat, et tantum non dabat. Incalescit
-aspectu adolescens, incenditur tactu. Omnia delectant
-et gaudiis implent, quæ qualia sint non assequatur
-excogitando qui non amat aut non amavit.
-Surgit interim mentula ad præcipitanda gaudia.
-Moræ impatiens, exsiliebat, subsiliebat. Admoverat
-Manuel puellæ lævam: impalluit, et gemitum misit.
-«Hæc te assurgens, ut vides, suavissima Margari,
-et inflammescens,» ait Manuel, «de meo in te
-amore, cui nihil potest adjici quo major fiat, mox,
-mox, hera mea, faciet certiorem in intimis præcordiis.
-Depluet omnes tibi voluptates: post
-paulo amabis, nec dubites, et Venerem et me.
-Certe hac somnum nocte non videbis, sed Jovem
-videbis. Multam ad lucem saltabimus hilari tripudio,
-cum Venere et Hymenæo, choream ducente
-Priapo. Res vero agetur intro festiva in spelæo
-insontis vulvæ» (medium induerat digitum). «At,
-cara Margaris, cor meum, lux mea, mitte te in
-lectum et compone duello. Fave Veneri, tibi ut
-faveat.» Erubuit virgo et suspirium dedit. Momento
-resupinam occupat, telum vibrans quale Omphalem
-</span><span class="pageno target" id="page-320" title="320"> </span><span>Hercules, contentis, ut maxime potuit, nervis,
-in teneram adigit. Nec compages resistit, vi
-arietis disrupta est impacti. Alte infixum est telum,
-et hæsit. Clamorem edidit virgo. Erat ad thalami
-fores mater: ut audiit, ut sibi placuit! «Perge, mi
-gener, perge,» inclamat alta voce. «Ulciscere injurias.
-Nulla te tangat miseratio; scias te maritum,
-sentiat se uxorem.» Repetit Manuel hoc animosior
-classico pugnam; repetit et vociferationem puella.
-Demum in misellæ viscera, diro fulminans nisu,
-telum abdidit.—«O mater!» clamat Margaris, «o
-mater! fer opem. Ecce emorior, mater!» Nequicquam
-fletibus miscebat querelas. Amoris fervebat
-opus adolescenti; fervebant motitatione celeri et
-spissa crispantes et ceventes nates. Ejulabat puella.
-Manabant ex oculis lacrymarum rivi. Comprimitur,
-permolitur egregie. Subinde sensit e subagitantis
-mobilibus lumbis ferri impetu in sitientem vulvæ
-lacum torrentes libidinis rivos. Summa vi irruens
-adigit ille altius telum; incusso contremuit vulnere
-puella. Gemendo vocem sustulit; nec hilum mota
-est ad libidinem. Defecit adolescens. Intrat cum
-Justina ancilla mater: senserat resedisse furores;
-silebat Margaris, lectus non perstrepebat, silebat.
-«Nunc agnosco, Margari,» ait, «prolem meam. Reddidisti
-mihi natam, cum uxorem viro: gaudeo.—O
-mater!» inquit Margaris, «virum non dedisti.
-Hominem putabas, mater, cui noveras partem
-esse aselli?» Risit mater, risit et Manuel.—«Et
-hæc aselli pars,» respondet Catharis, «apte,
-nata, convenit puellæ parti. Spera: caro emenda
-</span><span class="pageno target" id="page-321" title="321"> </span><span>tibi erat (sic Amores voluere) voluptas summa.»
-Tunc duas virgini dedit nuces saccharo conditas,
-quatuor Manueli. «Nam tibi, mi gener,» inquit,
-«reficiendæ vires; et nervis opus habes.» Componebat
-interim lintea disjecta et turbata. Justina ingemiscit.—«Quid
-ingemis?» ait Catharis. «Quæ
-hæc est pernicies?—Vide, domina,» inquit Justina,
-«crudelem virginis tuæ cædem.» Multo videt
-sanguine conspersum linteum.—«In virgine rubra,»
-inquit, «video virginem meam castam et
-puram. Et melius in cæsæ virginitatis strage natam
-agnosco.—O mater,» ait Margaris, «pollicita
-eras nuptias, et mihi et tibi sperabas nuptias:
-laniena fuit.» Osculum dedit mater.—«Forti,»
-ait, «sis animo, et eris, quæ memor officii eris. Et tu,
-mi gener, fortiter feri, et feries fortiter, qui amas
-et juvenili polles robore.» Post exiit. Complexu
-puellam fovet Manuel.—«Da veniam, hera,»
-inquit. «Pugnandum sic fuit heroi tuo, tecum heroide
-sua, et in castris tuis pugnanti.—Et do,»
-respondet. «Dolorem intulisti per amorem. Non
-ita, si minus amares, graviter præliatus esses. Sed
-et habeo quo me consoler:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Referemus ambo nocturni vulnera prælii.»</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span class="target" id="coiverant-ante-in-nobis">—«Coiverant ante in nobis,»</span><span> respondet Manuel,
-«animi quam corpora. Sed, uxor mea dulcissima, si
-me amas.....—Dubitas te amari?» interrumpit
-Margaris, «marite suavissime? Si dubitas, enecas.—Enimvero,
-si me amas, quicquid voluero,» reponit,
-</span><span class="pageno target" id="page-322" title="322"> </span><span>«accommoda desideria tua meis libidinibus:
-accommoda et corpus istud Dionæum, pulchrum,
-vegetum.—Faciam,» respondet, «et gratificabor
-voluptati tuæ.» Sic ictum fœdus.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Per Venerem Adonidi subantem! sedes est
-Amori regia genialis lectus, in quo vir et mulier
-cubant. Regnat in ea sede summo Amor imperio.
-Nam, cum arrectam intercepit manu mentulam, et
-pro sceptro candentem jactat, et minio rubentem,
-omnia parent; etiam dissidentium corda parent.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Roseis in labellis legebat suavians odoros
-Manuel ambrosiæ rores. Sic, in Hymetti montis,
-thymo et floribus circumvolitantes legunt apiculæ
-mel et favos, cœlestia dona. Exsugebat mammarum
-suaveolentia fraga. Marmoreas et micantes levibus
-mulcebat alapis nates. Cunnum, inducto indice, sollicitabat
-subactum, et pavido indicebat bellum. Novos
-ebibebat ignes. Ignescere cœpit et Margaris. Intumescit
-generosa mentula, et subsultat. Impulit in
-puellam, ac si eburnea esset, rigidam; ac si fulmen e
-cœlo missum, candentem. Risit Margaris, animos
-capiens ab insultu.—«Ergo nullæ tecum, mi vir,
-induciæ?</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>»Bella mihi, video, bella parantur, ait.»</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>—«Amore ardeo,» inquit Manuel; «compara te
-pugnæ, Amazon mea Penthesilea, aperi Venereum
-campum. Dubitet Venus cui laurea debeatur: sit
-</span><span class="pageno target" id="page-323" title="323"> </span><span>inter te et me in suspenso et in incerto victoria.»
-Insilierat in puellam: primo alterove concussu
-immerserat mentulam in Hymenæi venam. «Hic,»
-ait, «cibus est Dearum; bene est, vorasti; cœnabit
-opipare jejuna, et famem sedabit Dearum
-cibo.» Subagitat, nec Margaridi male erat. Se
-etiam momento sensit moveri ad libidinem. Dat
-suspirium venienti prurigini, et osculum ceventi
-Manueli. Ille concutit, </span><span class="target" id="et-vi-urget-mox">et vi urget. Mox</span><span> largo deficit
-puella effluvio, ægre animam reciprocans sub acri
-equisone, dum currit ad metas. Deficit et post paulo
-Manuel, Venereo irrorans opobalsamo. Repente mutata
-est in aliam Margaris: lumbos sustulit, osculatur;
-amplexatur; iterum diffluit libidine; mirata
-est se tam cito et tam longe e pudicitia descivisse.
-Fraudem factam sibi credidit; Veneris cunnum sibi
-inscienti cum suo esse commutatum credidit, non
-suo his esse usam in ludis credidit. Nesciebat se tam
-salacem: nam, intra novem horas, decem peregit
-suo in agone cursus, indefessa. Ab ea nocte libidine
-furit. Quærenti Ludovico ut marito tam mirabiliter
-mutoniato sufficeret, respondit sibi quidem maritum
-non sufficere. Itaque nullam noctem, nullam diem
-cœlibem duxit. Noctu Manuelem, diu Ludovicum
-bellando confecit exsangues. Ante duos tantum dies
-cœpit Veneris pigere; matrem rogavit liceret, seorsim
-a viro, aliquot per noctes cubare viduam. Tam
-forti athletæ negavit esse se parem. Obtinuit mater.
-Nuptiis (nam mater retulit) male dicit; virginum
-innocentiæ et quieti bene dicit. Ride, Tullia: per
-innumeras fututiones ad pudicitiam rediit.</span></p>
-<p class="pnext"><span class="pageno target" id="page-324" title="324"> </span><em class="italics">Tullia.</em><span> Commoda via! ah! ah!</span></p>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>(Desunt multa.)</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span>.</span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span> </span><span></span><span></span></div>
-</div>
-<p class="pfirst"><span>.....«Et hic me error,» dicebat, «impulit in amorem.
-Credebam bonam, ursa est; castam, lupa est.»
-Mutata igitur mente, etiam mutavit amores. Suis
-Joannem reliquit intemperiis procacem, libidinosam,
-impudentem; ad Clementiam convertit animum
-et amorem, bonam, honestam, ingeniosam.
-Placuit excellenti matronæ præstans juvenis. Sed
-volebat amorem Clementia, voluptatem nolebat.
-Volebat diligi, nolebat subigi. Contabes cebat Padillius
-mentis ægritudine, et ferebat moleste Clementia
-amantem perire; solabatur, ut poterat, dictis
-et officiis. «Si me amas,» inquiebat, «scelere
-non contaminabis. Amasti quod bona essem,
-quod casta; non amabis, si bonus es, cum malam
-scies et impuram mutatis moribus. Antepono
-sane honestatem caducæ huic vitæ; non vivo,
-si honesta non vivam: satius est mori. At tu (quod
-alii vulgo non solent homines stulti et spurcitiis
-inquinati), ama ingenium meum, ama mores.»
-Dictis miscebat oscula, sed sicca, sed frigida, qualia
-Philistæa Socrati fratri.—«Vis me mori,» reponebat
-Padillius, «sævæ probitatis tuæ victimam?
-Cadam lubens. Nam quid honestatem prætexis
-crudæ sævitiæ? Scilicet putas amantem honeste
-posse occidi?» Cum nihil proficeret precibus et
-</span><span class="pageno target" id="page-325" title="325"> </span><span>querelis, incidit in morbum. Judicavere arioli medici
-lethalem. Abdita causa, dubii quibus opi essent remediis,
-imprecabantur Jabalum arti suæ nugatoriæ.
-Flebat Remundus cognatum tam præclari meriti in
-ipso exstingui juventutis flore; flebat Clementia,
-quæ se sciebat juveni intulisse lethum. Vult Remundus
-ægram invisat: nam de Clementia, dum vi
-morbi conflictatur, obmurmuraverat nescio quid, ac
-si haberet quod cum illa communicatum vellet. Ut
-videt coram adstantem et lacrymis rigantem ora,
-subrisit moriens. E cubiculo jubet excedere qui convenerant.—«Non
-tanti sum,» inquit, «divina
-Clementia; quid mittis fletus? obsequor volenti.
-Jussisti mori, et ecce morior.—Non jussi,» respondet
-illa; «immo, si quid est mihi in te imperii,
-jubeo vivas. Si non vixeris, vitæ miseram tædebit.
-Curram ad mortem. Fugiens e vita sequar fugientem
-me. Vive, mi Padilli, si mortem me non vis
-oppetere, quæ tua, ut dicebas, vita sum, mi amor.
-Habebis faciliorem: erit quod me laudes, et vitam.»
-Osculum impegit; et eripuit fatis. Repente
-recreatæ ægri vires, et vis morbi contusa. Recepit
-pristinam valetudinem, et paucos post dies stetit in
-pedes. Lætabatur Clementia et gratulabatur.—«At
-enim,» dicebat Padillius, «promissa vita, revocasti
-ab Styge, nec hactenus vitam vidi. Scis quo
-me pretio redemeris a desperatione. Non amore
-lucis lucem video: objecisti spem meliorem.»
-Rogabat miseresceret, aut morti redderet. Eludebat
-illa et vana spe lactabat cupientem. Aberat Remundus
-ab octo diebus, et contigit a Carolo imperatore
-</span><span class="pageno target" id="page-326" title="326"> </span><span>evocari Padillium. Legioni præfecerat imperator
-optimus maximus juvenem generosi et ortus et
-animi, quam in Italiam mittebat. Antequam proficiscitur,
-convenit Clementiam: solam in cubiculo
-invenit, et volentem nolentem opprimit. Conflictus
-acer et quater repetitus; nox diremit duellum. Vide,
-Octavia, quid honesta in muliere virtus possit, et
-laudis amor. Postquam exiit Padillius, pœnituit
-facti. Delictum vidit, quo corpus et animam inquinarat,
-et exhorruit. «Quid feci scelesta? quid passa
-sum infelix?» dicebat cum animo suo. «Væ
-mihi! quæ a sublimi honoris gradu, in quo lucebam,
-dejeci me præcipitem, cum alienæ subjeci
-libidini! Væ impuratæ! Audebo cœlum suspicere?
-Audebo lucem videre sceleris mei consciam, et
-velle videri? Quo fugiam? Sed me misera non
-fugiam! Ero ipsa mihi et contumelia et supplicium,
-quocumque iero. O numen, honestas,
-meum! qui me ferre potero, non ferendum catharma?
-mortem facilius feram. Moriendum est.»
-Morti se damnat. Reliquo die abstinuit cibo, et
-noctem egit insomnem, collacrymans, gemens, ejulans.
-Postera die venit Padillius: sedebat in angulo
-Clementia; flebat, pugno tundebat pectus. «Mittite,
-o Superi! dirum hoc in caput,» dicebat, «trisulca
-fulmina. Levate aspectu luridi monstri cœlum
-atque terras.» Ut prope factus est Padillius, siluit
-et turbatum continuit pectus.—«Quid vero,» inquit
-ille, «video infelix? Reddidisti vitam ut tolleres,
-o vita mea Clementia? Quæ hæc est mutatæ
-mentis malesana libido?» Voluit et verbis
-</span><span class="pageno target" id="page-327" title="327"> </span><span>oscula addere. Torve respexit Clementia et indignans
-repulit.—«Me incestasti nequitiis tuis, venefice,»
-inquit, «et vivere vis? Emori satius est.—Si
-morieris,» reponit Padillius, «habebis comitem:
-ne dubites. Ergo, sic illudebas credulo?
-Revocabas a morte, scilicet, ut crudeliori morte
-perderes? At vide, spes mea, ad saniorem ni redieris
-sententiam, ni cesses perniciem in te quamcunque
-moliri, tuis ecce ego in oculis hoc me
-pugione confodio.» Nudaverat pugionem. Metu
-perculsa Clementia:—«Cave, cave,» inquit, «mi
-Padilli, tale in te quicquam cogites: vivam. Et
-bona promitto fide; sed nec tu negabis mihi quod
-etiam flagito; ne neges.—Non negabo,» ait Padillius.—«Promitte
-vero,» refert, «et jura te non
-negaturum.—Promitto,» refert, «et juro per
-Deos et Deas omnes. Si fidem fefellero, iratam te
-habeam, dea mea; nam malim habere iratos Deos
-et Deas omnes.—Volo deinceps,» reponit Clementia,
-«amemus alter alterum affectu fraterno,
-honesto amore.» Hæsit Padillius et ægre tulit.
-«At enim,» adjicit Clementia, «nisi et tu volueris,
-me letho das, crudelis. Nam haudquaquam me
-amas, si negas, sed voluptatem tuam, improbus.
-Nequicquam contra contenderis.—Te sospitem
-volo,» refert Padillius, «o digna omni laude matrona!
-Quandoquidem sic jubes, regina mea,
-obsequor; legem accipio.» Ut, pulsis nubibus,
-gratior solis redit facies cœlo sereno, sic, luctu deterso,
-risit in Clementiæ vultu venustas amœnior.
-Pransit libere et hilare cum fratre qui fuerat amans.
-</span><span class="pageno target" id="page-328" title="328"> </span><span>Invasere tamen innumeræ ægritudines puellam,
-postquam abiit in Italiam Padillius. Subinde gemitus
-edebat, et fletus mittebat. Pudebat delicti, pudebat
-et vitæ. At fidei quam juveni dederat memor, in se
-nihil ultro tentabat. Quatuor post menses nuntius
-allatus est in prælio ad Papiam esse interfectum, in
-quo Franciscus rex captus est. Tunc cessit desperationi
-omnis puellæ constantia. Contabuit intra paucos
-menses immiti dolore; et demum, inedia consumpta,
-misere extincta est. Expostulanti Remundo
-cur ultro relinqueret vitam, relinqueret maritum a
-quo non nesciret se tantopere amari, momento antequam
-spiritum exhalaret: «Indigna sum,» respondit,
-«tam bono marito; tu dignus es honestiori
-uxore. Deliqui infelix in te et in me; ulta sum
-vindex injurias tuas et meas: in hoc equidem laudanda,
-quod, cum amorem novi me tuum non mereri,
-morti sceleratam adjudicavi. Miserere et ignosce.»
-Sub hæc defecit in mariti complexibus. In culpa,
-Octavia, fœminam vides; in pœnitentia, heroinam.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Jocaris, Tullia, serio non loqueris. Quis
-heroida ausit vocare furentem puellam, quam cæcus
-extra se desperationis turbo arripuerat? «Quisque
-suos patimur manes.» Non duxere volentem fata,
-nolentem traxere.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Et etiam desperationi sua laus: cum de se
-et de Republica desperare cœpit Cato, manus sibi
-intulit. Et Catonem Stoici pro fortitudinis heroicæ
-sacro numine coluerunt. Cum desperavit Clementia
-se honoris posse diutius culmen, in quo sedebat,
-tenere, contabuit. Digna est, meo quidem judicio,
-</span><span class="pageno target" id="page-329" title="329"> </span><span>quam honestæ ut nos sumus colant pellices, quam
-venerentur pro meretriciæ virtutis numine.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Et timebat a marito sibi, si rescisset, et
-metus animos dedit. Currerem ego ad mortem:
-ferro aperirem animæ viam infamiam fugienti.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Malim ego meis, quam mariti, perire manibus.
-O hominum inhumanitatem! Arrogant sibi omnia,
-nobis negant. Probro sibi putant verti (quæ insania!)
-nostræ si libidini ignoverint, uxori si pepercerint,
-cui parcerent leones. Cum captus est a Borbonio
-et Lanoyo Franciscus rex, fusis in pugna Papiensi
-copiis, lacrymis sinum, questibus cœlum implevit
-puellarum longe pulcherrima Francisca Foxia. Rem
-narrabo, Octavia mea, scitu dignam et miseratione.
-Principi Mars militabat, Princeps Veneri; fortis
-imperator Marti, fortissimus miles Veneri. Amabat
-cingi sibi caput lauro et myrto. Erat, inter aulicos,
-vir summo in Armorica loco natus, Joannes Castrobriandus,
-cui uxor forma divina. Noverat Regis
-mores, et mulierum ingenium. Expostulabant amici,
-quod illis, quod Aulæ toti uxoris negaret adspectum,
-ac si solem negaret. Puella, viginti nata annos,
-unico mater partu, ætatem non læserat: si vidisses,
-virginem dixisses. Causabatur animum uxori non
-esse ex Armorica excedere, unum ne quidem passum.
-Scribebat veniret, et Rex in hoc totus erat.
-Nequicquam omnia. Et subirasci uxori simulabat
-doli artifex. Dum forte it cubitum, excidit negligenti
-pars annuli aurei media. Vidit qui a cubiculo erat,
-collectam hero restituit.—«Mallem,» inquit herus,
-«jacturam centum talentorum fecisse.» Suspicione
-</span><span class="pageno target" id="page-330" title="330"> </span><span>assequutus est acris Rex ingenii quid id rei esset.
-Corrupto cubiculario spe et pretio, ea arte et cura
-fingitur similis, ut discrimen intercederet nullum, et
-capi etiam a marito altera posset pro altera. Mittitur
-uxori, ac paucos post dies, appellit Lutetiam læta, et
-mariti petit amplexus. Stupet, et tantum non excandescit,
-quod dictæ oblita legis advenisset non advocata.
-Stupet et illa, et dimidium annulum promit.—«Aliud
-quæris autoramentum a me?» inquit.
-«Jussisti, cum mitteres, proficiscerer ad te. Absque
-commeatu non veni. Accepi, et convenit hæc
-pars optime, quam mihi servavi, annuli parti.»
-Sensit ille sibi fraudem factam, et pressit dolorem,
-ne fabula fieret. Postera die, Ludovica, Regis mater,
-accersit ad se puellam: favebat ultro gnati cupidinibus.
-«Nam,» dixit, «excellis forma et ingenio.
-Quid latebas in regni angulo, mirabilis fœmina?
-Deerat Aulæ id sidus.» Paucis omnia: Regi mirifice
-placuit puella, et puellæ Rex; amantibus propere
-cessit. Etiam non regnanti et in throno non
-sedenti omnia cedunt Amori; cedet et regnanti
-tetrica Minervæ virginitas. Ægre videbatur ferre
-maritus, obmurmurabat, minitabatur. Igitur percussa
-metu uxor non vivebat. Abditum animadvertit
-dolorem Rex amans; abductam locat in tuto. Sic
-ducebant festos dies alter in alterius sinu; sed Mars,
-sanguinis avidus, placidæ hanc invidit Veneri laudem.
-Paucos post menses Mediolanensibus Rex
-infert bellum, animosior quam prudentior; cecidit
-præceps e summa felicitate, capto ad Papiam et in
-Hispaniam perducto, miserabilis puella. Quid consilii
-</span><span class="pageno target" id="page-331" title="331"> </span><span>caperet, ad fœdam reducta inopiam? Cepit a
-desperatione. Perituram egerunt Eumenides ad maritum;
-nam intervenerant affines placando. Non
-Gallus, sed Scytha recepit in domum pallidam et
-mœrentem, non in gratiam: ac si non uxorem reciperet,
-sed veneficam et strygem. Cum nata et ancilla
-includit cubiculo: nihil infelici præterea cum
-mortalibus ullis usus aut commercii. Decessit vero
-e vita nata infans, et secum abstulit moriens quicquid
-reliquum supererat humanitatis in gladiatoris
-pectore. Nondum decem transierant dies, cum intrat
-ira furens. «Scis, adultera,» intonat, «quas mihi
-inflixeris infamiæ notas immerenti. Damnasti ipsa
-te morti cum deliquisti. Tædeat, hercle! te vitæ,
-quæ, honore amisso, jamdudum vivere desiisti.
-Nam vita vera est bonis honos. Moriendum est.
-Parata ecce supplicio sunt omnia; ipsa eris? Aude
-generosa cohonestare morte vitam, quam flagitiis
-conscelerasti. Nec me flectere precando posse
-putes: Acheronta prius moveris.» Satellites duo
-et chirurgus carnifex aderant impio. Vociferans educitur
-e lecto puella; et nequicquam Superum hominumque
-obtestans opem et fidem, solutis brachiorum
-et crurum venis, crudeliter morti datur. Meliori
-digna aut fato aut marito, sic periit. Et hi sibi vertunt
-laudi nequissimi lanii, quod in ursis et pardis,
-si fieret, probro verterent hominum belluarumque
-communi parenti Naturæ. Satis equidem, mea sententia,
-generosæ esset supplicii puellæ pœnam meruisse
-et sumi potuisse. Sed dum colloquimur et
-confabulamur, cara Octavia, dies consumpta est.
-</span><span class="pageno target" id="page-332" title="332"> </span><span>Crastina, si vacabis, plura. Vale, corculum, et me
-ama si beatam velis.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Nulla unquam Amor nocte tot attulit
-mihi voluptates indulgens, ut hac tu die, cognata,
-his tuis fabulis. Tecum, per sicca Minervæ cadurda!
-malim esse sic loquente tota die, quam ipso cum
-Amore tota nocte cevente. Vale, cognata.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Lepidum caput! Vale, cognata. Si non valeas,
-nulla sim! Vale.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Octavia.</em><span> Vale et tu, Cotytto mea. Quæ si ingeniosa
-non fuisses, silex essem. Vitam a parentibus
-accepi, a te ingenium. Lutum est sine ingenio
-puella.</span></p>
-<p class="pnext"><em class="italics">Tullia.</em><span> Sua si non surgat ab humilitate, fervido
-animi conatu, dic, Octavia, quid fœmina abjectius,
-miserius, inquinatius? Matula est vitæ particeps
-immeienti concubino. Quid præterea? O sordes! o
-dedecus! Nunc vale, et osculum da.</span></p>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><span class="small">COLLOQUIORUM FINIS</span></p>
-</div>
-<div class="level-2 section" id="appendix">
-<h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-333" title="333"> </span><span>APPENDIX</span></h2>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="cleardoublepage">
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="invisible pageno target" id="page-334" title="334"> </span><span class="pageno target" id="page-335" title="335"> </span></p>
-<div class="align-center block figure" style="width: 100%">
-<img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt=" " src="images/frons375.png" />
-</div>
-<p class="pfirst"><span class="large">(</span><em class="italics large">Sequitur in Autographo Meursii De Laudibus
-Aloisiæ Poemation: nec ausim dicere deesse nihil.</em><span class="large">)</span></p>
-<div class="align-None container margin transition">
-<p class="center pnext"><span>――――</span></p>
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span>DAN. HE</span><sup class="superscript">***</sup><span> B</span><sup class="superscript">***</sup></div>
-</div>
-<div class="level-3 section" id="poemation-de-laudibus-aloisiae">
-<h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span>POEMATION DE LAUDIBUS ALOISIÆ</span></h3>
-<!--  -->
-<div class="align-None container margin transition">
-<p class="center pfirst"><span>――――</span></p>
-</div>
-<div class="vspace" style="height: 2em">
-</div>
-<!--  -->
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti</span></div>
-<div class="line"><span>Unica laus! Ætas talem non jactat avorum.</span></div>
-<div class="line"><span>Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:</span></div>
-<div class="line"><span>Te peterent Musæ amplexu: te lætus Apollo</span></div>
-<div class="line"><span>Ambiret mirans, interque Heroidas, unam</span></div>
-<div class="line"><span>Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.</span></div>
-<div class="line"><span>Hos audax potuisti animos afflare Pudori</span></div>
-<div class="line"><span>Virgineo, et stabili timidum componere bello?</span></div>
-<div class="line"><span>Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget</span></div>
-<div class="line"><span>Hostem insultantem verbis, et dira minantem.</span></div>
-<div class="line"><span>Delicias tam culti operis mirata Dione</span></div>
-<div class="line"><span>Decipitur, laudesque novas spe concipit ægra.</span></div>
-<div class="line"><span>«Ite citi, ite mei, sed penna,» dixit, «Amores,</span></div>
-<div class="line"><span>»Præpete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-336" title="336"> </span></div>
-<div class="line"><span>»Ad virides ripas festis celebrate puellam</span></div>
-<div class="line"><span>»Lusibus, et duræ laudes inscribite cauti.</span></div>
-<div class="line"><span>»Nostra vel ahenas animas incendere tela</span></div>
-<div class="line"><span>»Illa missa manu poterunt; et vincula virtus</span></div>
-<div class="line"><span>»Induet, et currus nostros captiva sequetur.</span></div>
-<div class="line"><span>»O! nunc florenti quæ surgis odoreas regno,</span></div>
-<div class="line"><span>»Te veneror, teneræ donum immortale puellæ!»</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Non tulit hos animos secum indignata Minerva,</span></div>
-<div class="line"><span>Subridensque novas movet iras:—«Improba,» dixit,</span></div>
-<div class="line"><span>«Hostiles sunt insidiæ, Venus improba; vanas</span></div>
-<div class="line"><span>»Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.</span></div>
-<div class="line"><span>»An dubitas? Sunt insidiæ: tibi nectere pura</span></div>
-<div class="line"><span>»Hos est ausa dolos impuræ virgo pudoris</span></div>
-<div class="line"><span>»Illæsi; premit ense minax, et cominus instat.</span></div>
-<div class="line"><span>»Insequitur victrix tua te ad spelæa subantem,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et spoliis acer bello inclarescet opimis.</span></div>
-<div class="line"><span>»Ingeniosa tuis sub signis militat in te;</span></div>
-<div class="line"><span>»Qua melius mentes fœdis dimoverit arte</span></div>
-<div class="line"><span>»A vitiis, a te vitiorum gurgite cæco?</span></div>
-<div class="line"><span>»Insanæ ante oculos, bene sana, libidinis æstus,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et scelera exponit putri manantia tabo,</span></div>
-<div class="line"><span>»Sordesque Augeæ ex stabulis cœnoque fluenti,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et quos ausa furis scelerata in nocte furores.»</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.</span></div>
-<div class="line"><span>—«Nos postquam,» dixit, «nudas videre sub Ida</span></div>
-<div class="line"><span>»Excitæ Dryades, et lecto judice vici,</span></div>
-<div class="line"><span>»Omnes una tuli crudelis Palladis iras.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quare odiis, non æqua movens, insurgis iniquis?</span></div>
-<div class="line"><span>»Nam quæ culpa Deas forma si vincimus omnes?</span></div>
-<div class="line"><span>»Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto</span></div>
-<div class="line"><span>»Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-337" title="337"> </span></div>
-<div class="line"><span>»Intentare minas? Speras excindere regna</span></div>
-<div class="line"><span>»Posse mea, et lætos interturbare triumphos?</span></div>
-<div class="line"><span>»Non facies.» Blande subrisit tetrica Pallas:</span></div>
-<div class="line"><span>—«Sed faciet præstans,» infit, «virtute puella.</span></div>
-<div class="line"><span>»Eruet hæc ætas, et luctus invehet ultrix.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores</span></div>
-<div class="line"><span>»Fidenti eripiet: fugies sub Tartara mœrens.»</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!</span></div>
-<div class="line"><span>Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,</span></div>
-<div class="line"><span>Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:</span></div>
-<div class="line"><span>Risusque et cantus, cum luce, per æthera late</span></div>
-<div class="line"><span>Diffundit circum; suaves exhalat odores</span></div>
-<div class="line"><span>Flora tibi, sidusque novum nova sidera cœli</span></div>
-<div class="line"><span>Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris</span></div>
-<div class="line"><span>Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.</span></div>
-<div class="line"><span>O non herois, sed vere nobilis heros!</span></div>
-<div class="line"><span>Quod Natura negat, sexum deponere visa es:</span></div>
-<div class="line"><span>Namque ultra egrediens, animos curasque viriles</span></div>
-<div class="line"><span>Induis, et tete ponens generosa relinquis.</span></div>
-<div class="line"><span>Indigetem superis missam feliciter oris</span></div>
-<div class="line"><span>Quis neget, et Phœbi cœlesti germine cretam?</span></div>
-<div class="line"><span>O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<div class="vspace" style="height: 4em">
-</div>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 5em" alt="~~~~~~" src="images/cul377.png" /></p>
-<div class="clearpage">
-</div>
-<div class="align-center block figure" style="width: 100%">
-<img class="align-center block" style="display: block; width: 100%" alt=" " src="images/frons378.png" />
-</div>
-</div>
-<div class="level-3 section" id="tuberonis-genethliacon">
-<h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span class="pageno target" id="page-338" title="338"> </span><span>TUBERONIS GENETHLIACON</span></h3>
-<p class="center pfirst"><em class="italics large">Versibus senariis.</em></p>
-<div class="align-None container margin transition">
-<p class="center pnext"><span>――――</span></p>
-</div>
-<div class="vspace" style="height: 2em">
-</div>
-<!--  -->
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Quate, feriata Musa, rauca cymbala,</span></div>
-<div class="line"><span>Raucosque ab usto pectore excrea modos;</span></div>
-<div class="line"><span>Certent cananti gracculi et ranæ tibi,</span></div>
-<div class="line"><span>Nec hæ, nec illi rancidos vincant sonos.</span></div>
-<div class="line"><span>Et comice larvam indue, et risum move:</span></div>
-<div class="line"><span>Tubero est canendus; quid moraris? incipe.</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Cum parturiret fessa mater pondere:</span></div>
-<div class="line"><span>«Lucina Juno, fer bonam favens opem!»</span></div>
-<div class="line"><span>Clamat. Gementis luridum in vultum exspuit</span></div>
-<div class="line"><span>Aversa Juno, gannit et retro fugit.</span></div>
-<div class="line"><span>Laverna venit: «Hæ meæ partes erunt,»</span></div>
-<div class="line"><span>Dixit renidens, et manus lavit Styge.</span></div>
-<div class="line"><span>Obstetricatur, ac cadentem suscipit</span></div>
-<div class="line"><span>De matre. Prima vagienti basia</span></div>
-<div class="line"><span>Impingit, ebria gaudio et spe præscia.</span></div>
-<div class="line"><span>Venit Cotytto usquequaque pruriens;</span></div>
-<div class="line"><span>Venit loquendi filius Maiæ artifex,</span></div>
-<div class="line"><span>Catusque technas fingere, et cæcos dolos;</span></div>
-<div class="line"><span>Et hac et illac pervolant species vagæ:</span></div>
-<div class="line"><span>Simulatio, Fraus, Sanna, Spes, Perjurium.</span></div>
-<div class="line"><span>Levibus micantes increpat alapis nates</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-339" title="339"> </span></div>
-<div class="line"><span>Procax Laverna; ringit, et plaudit sibi.</span></div>
-<div class="line"><span>«Io triumphe!» clamat, et, saliens, citos</span></div>
-<div class="line"><span>Tollit cachinnos. «O meum, puer, decus,</span></div>
-<div class="line"><span class="target" id="o-gloria">»O gloria,»</span><span> inquit, «ominer quid non tibi?</span></div>
-<div class="line"><span>»Versutiorem nulle proferet dies.</span></div>
-<div class="line"><span>»Seu moliendæ non timentibus neci,</span></div>
-<div class="line"><span>»Seu invehendæ præpetim calumniæ</span></div>
-<div class="line"><span>»Appellas animum, lauream nemo auferet,</span></div>
-<div class="line"><span>»O laureatum nobilis verpæ caput!</span></div>
-<div class="line"><span>»Cedant Sinones et Phrynonides futiles,</span></div>
-<div class="line"><span>»Cedat et Ulysses, Sysiphus et cedat vafer;</span></div>
-<div class="line"><span>»Arx tu mihi eris, unde, cum opus sit, petam</span></div>
-<div class="line"><span>»Mea tela, fraudes, et tuas dotes, dolos.</span></div>
-<div class="line"><span>»Sed sanctiorem moribus solers dabo</span></div>
-<div class="line"><span>»Nusquam videri. Falle: sic tuto potes.</span></div>
-<div class="line"><span>»Compone vultum, nam interest mores minus.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quis ibit ad te per tuas Symplegadas?</span></div>
-<div class="line"><span>»Respectum habere credulus jactat? sapit?</span></div>
-<div class="line"><span>»Non sapit. Obliquas annulus Gygis vias</span></div>
-<div class="line"><span>»Non sic docebat, ut magnus te condocet</span></div>
-<div class="line"><span>»Amor latendi. Quis fies, nemo sciet.</span></div>
-<div class="line"><span>»O te, Lavernæ, puppe, dignum amplexibus!</span></div>
-<div class="line"><span>»Assiduus aris cultor, et templis frequens</span></div>
-<div class="line"><span>»Spectator aderis, et simul spectaculum.</span></div>
-<div class="line"><span>»Erit sed intus numen Ambitio furens,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et Livor ater, ultionis et coquens</span></div>
-<div class="line"><span>»Rabies medullas, et putens auri Fames.</span></div>
-<div class="line"><span>»Colant inepti quod decet, tu quod juvat,</span></div>
-<div class="line"><span>»Juvenis subunctæ naris, et dolis senex.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quid non tibi optem? quid quidem non ominer?</span></div>
-<div class="line"><span>»Superes meis me versipellis artibus,</span></div>
-<div class="line"><span>»Laverniones inter Heros unicus.</span></div>
-<div class="line"><span>»Meumque numen sedeat in sinu tuo,</span></div>
-<div class="line"><span>»In te Laverna me petam et peti velim.»</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-340" title="340"> </span></div>
-<div class="line"><span>Hiec sternuit; pedit puer: ita omen capit.</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Ridet Cotytto, plaudit et teretes manus.</span></div>
-<div class="line"><span>Vultus lepore vivido floret nitens,</span></div>
-<div class="line"><span>Oculi procaces excitent salaciam,</span></div>
-<div class="line"><span>Vel dormientem, vel gravi stupidam situ.</span></div>
-<div class="line"><span>Nudæ papillæ, nuda sunt et brachia,</span></div>
-<div class="line"><span>Et femora ficta vivo e marmore et nive</span></div>
-<div class="line"><span>Viva. Sed alvi qua latet timide abdita</span></div>
-<div class="line"><span>Sexus honestas, sericum partem igneam</span></div>
-<div class="line"><span>Male tuetur; lucidam nubem putes.</span></div>
-<div class="line"><span>Animi libido suasit; amens improbe</span></div>
-<div class="line"><span>Rapidis fatigat agiles artus motibus;</span></div>
-<div class="line"><span>Œstroque cæco percita, ultro diffluit</span></div>
-<div class="line"><span>Resoluta, et alba tabe conspuit femora.</span></div>
-<div class="line"><span>—«Pulcher puelle,» dixit, «o gaudii apex,</span></div>
-<div class="line"><span>»Certæque spei, laudis et cumulus meæ!</span></div>
-<div class="line"><span>»Tu Bapta sacris arrigens stabis meis:</span></div>
-<div class="line"><span>»Tu præeris ardens incita tentigine,</span></div>
-<div class="line"><span>»Patieris et ages fortia unus fortiter,</span></div>
-<div class="line"><span>»Cinædus et pedico longe acerrimus.</span></div>
-<div class="line"><span>»Munificam habebis, per libidines meas!</span></div>
-<div class="line"><span>»Me quoque. Subando nulla fregerit tuam</span></div>
-<div class="line"><span>»Veneris repugnans fervidæ salacitas,</span></div>
-<div class="line"><span>»Antica seu postica tecum misceat</span></div>
-<div class="line"><span>»Prælia. Stupebit et lumbos tibi invidens</span></div>
-<div class="line"><span>»Semper recentes, semper et votis pares</span></div>
-<div class="line"><span>»Tuisque meisque, Lampsaceno cultus solo.</span></div>
-<div class="line"><span>»Aciem retundet parma nulla spiculi;</span></div>
-<div class="line"><span>»</span><span class="target" id="stricti-timebit-olim">Stricti timebit olim</span><span> acinacis minas</span></div>
-<div class="line"><span>»Senio sepulta Pyrrha, nec parces seni.</span></div>
-<div class="line"><span>»Surges in arma bile salsa turgidus</span></div>
-<div class="line"><span>»Penem, nec ulla vires hauserit Venus:</span></div>
-<div class="line"><span>»Fessis virescet artubus robur novum.</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-341" title="341"> </span></div>
-<div class="line"><span>»Nec parce lumbis; ipsa venæ spiritus</span></div>
-<div class="line"><span>»Haustæ refundam, virus et dulce ingeram.</span></div>
-<div class="line"><span>»Nec, Hercle! parces, probe novi indolem.</span></div>
-<div class="line"><span>»Tibi figuras induet miras Venus;</span></div>
-<div class="line"><span>»Nec impotenti se negabit impotens,</span></div>
-<div class="line"><span>»Vagæ negabit et nihil libidini.</span></div>
-<div class="line"><span>»Fellabis, irrumabis, applaudam videns;</span></div>
-<div class="line"><span>»Fellaberis vicissim, et irrumaberis.</span></div>
-<div class="line"><span>»Cibo voluptas scelere crescet addito:</span></div>
-<div class="line"><span>»Erit æstuanti dulcior quo turpior.</span></div>
-<div class="line"><span>»Sed qui sinistræ dixerim nequitias</span></div>
-<div class="line"><span>»Manus? Ut scelesta ludet! ut pro conjuge</span></div>
-<div class="line"><span>»Præsto erit! inanem ut sicca pugnam conseret!</span></div>
-<div class="line"><span>»Sed hæc sub umbra. Te superfusa teges</span></div>
-<div class="line"><span>»Tuasque furias nocte; livor perspicax</span></div>
-<div class="line"><span>»Istis hebescet artibus lusus malis.</span></div>
-<div class="line"><span>»Frontem pudore pinge solers, non tuo.</span></div>
-<div class="line"><span>»Pinges, et ecce gaudeo pictam bene,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et mentietur te probum vultus pudens,</span></div>
-<div class="line"><span>»Et mentienti plebs dabit vecors fidem.</span></div>
-<div class="line"><span>»Quid non tibi optem? Quid quidem non ominer?»</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Silet; puellus arrigit: ita omen capit.</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>—«Meas tibi omnes ingeram plenis opes</span></div>
-<div class="line"><span>»Manibus, Stygis spes, o puelle,» subjicit</span></div>
-<div class="line"><span>Virgam coruscans auream Cyllenius.</span></div>
-<div class="line"><span>«Linam dolosis dulce labris toxicum;</span></div>
-<div class="line"><span>»Bibent loquentem; tinget et præcordia</span></div>
-<div class="line"><span>»Cupidas per aures lapsa pestis intima.</span></div>
-<div class="line"><span>»Inflexione vocis, usus ut feret,</span></div>
-<div class="line"><span>»Apte cadentis, et miris ambagibus,</span></div>
-<div class="line"><span>»Facies loquendo, quæ tibi sententia</span></div>
-<div class="line"><span>»Stet fixa menti, nullus ut intelligat:</span></div>
-<div class="line"><span class="pageno target" id="page-342" title="342"> </span></div>
-<div class="line"><span>»Mellitus ore, corde amaro felleus.</span></div>
-<div class="line"><span>»Mentem Solones et suam belle minus</span></div>
-<div class="line"><span>»Tenebricoso volverint silentio.</span></div>
-<div class="line"><span>»Salus malorum, sed bonis eris scopus;</span></div>
-<div class="line"><span>»Tibi damna, luctus et neces erunt malo.</span></div>
-<div class="line"><span>»Fraudes peritus nectere, ut fidens virum</span></div>
-<div class="line"><span>»Simulabis ater candidum! Misto virus</span></div>
-<div class="line"><span>»Ut temperabis melle! Sparsis et rosis</span></div>
-<div class="line"><span>»Suavique florum rore, ut aspidem teges!</span></div>
-<div class="line"><span>»Et æstuabis interim pecuniæ</span></div>
-<div class="line"><span>»Amore turpi, nec sitim sedaverit</span></div>
-<div class="line"><span>»Pretiosa late et nota tempestas Tagi.</span></div>
-<div class="line"><span>»Auspex sed artes ipse suggeram novas.</span></div>
-<div class="line"><span>»Ibis dolosi furva per compendia,</span></div>
-<div class="line"><span>»Sed tuta, lucri, me duce, ad summas opes;</span></div>
-<div class="line"><span>»Quid juverit ille Jupiter tibi verterit.</span></div>
-<div class="line"><span>»Ad genua supplex accides serviliter;</span></div>
-<div class="line"><span>»Adblandiere, mimum agens scurriliter.</span></div>
-<div class="line"><span>»Nil turpe duces quod modo lucro cadat;</span></div>
-<div class="line"><span>»Relligio in arca, Numen in nummis erit;</span></div>
-<div class="line"><span>»Fortuna socors ruet in amplexus tuos:</span></div>
-<div class="line"><span>»Lenocinabor, teque viso pruriet.</span></div>
-<div class="line"><span>»Nec deeris ipse tu tibi falsa artifex</span></div>
-<div class="line"><span>»Miscere veris, seriis ludibria;</span></div>
-<div class="line"><span>»Sic perspicaces in tuas plagas cadent,</span></div>
-<div class="line"><span>»Etiam volentes, per meas præstigias.</span></div>
-<div class="line"><span>»Habebis in te quod probem, quod æmuler,</span></div>
-<div class="line"><span>»Sycophanta, leno, furcifer, fœtus dolis!»</span></div>
-<div class="line"> </div>
-<div class="line"><span>Ungues adunci pruriunt puero: capit</span></div>
-<div class="line"><span>Sic omen ille. Gaudet Atlantis nepos;</span></div>
-<div class="line"><span>Strepit Laverna rancidum quid succinens;</span></div>
-<div class="line"><span>Mollis Cotytto flexiles lumbos agit.</span></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="center pfirst"><img class="align-middle inline" style="width: 8em" alt="~~~~~~~~~~~~" src="images/serps382.png" /></p>
-<div class="clearpage">
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="center line"><span class="pageno target" id="page-343" title="343"> </span><span class="large">PARISIIS</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="small-caps">Ex typis</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span class="large">CAROLI UNSINGER</span></div>
-<div class="center line"> </div>
-<div class="center line"><span>Rue du Bac, nº 83</span></div>
-</div>
-<div class="vfill">
-</div>
-<div class="backmatter">
-</div>
-<div class="topic">
-<p class="center centerleft level-3 pfirst title topic-title topic-title first"><span>Note de transcription</span></p>
-<p class="pfirst"><span>Pour la préparation de cette transcription ont été consultés
-aussi l'édition originale du 1660[?]
-</span><em class="italics">Aloisiæ Sigeæ Toletanæ: Satyra sotadica de arcanis amoris et
-Veneris (Pars altera: Veneres)/Aloisia Hispanice scripsit;
-Latinitate donavit Ioannes Meursius. V.C.</em><span>; l'edition du 1751
-</span><em class="italics">Joannis Meursii elegantiæ latini sermonis: Petri Aretini
-Pornodidascalus seu, de astu nefario horrendisque dolis, quibus
-impudicæ mulieres iuventuti incautæ insidiantur, dialogus</em><span>
-et celui publié à Londres en 1781:
-</span><em class="italics">Joannis Meursii Elegantiæ latini sermonis seu Aloisia Sigæa Toletana
-De arcanis Amoris &amp; Veneris, adjunctis Fragmentis quibusdam Eroticis,
-Nova Editio emendatior, Pars I et II</em><span>.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Les erreurs d'impression suivants ont été corrigées:</span></p>
-<ul class="simple">
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. X, note (I):</strong><span> </span><em class="italics">Eclaircissements sur le
-» Meursius.»</em><span> </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#l-article-intitule"><em class="italics">Eclaircissements sur le
-«Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de
-Meursius.»</em></a><span>
-[dans le livre "La Curiosité littéraire et bibliographique.
-Articles littéraires. Reproduction, extraits et analyses d'ouvrages
-curieux. Notices de livres rares. Anecdotes, etc. Troisième série,
-Isidore Lisieux, Paris (1882), p. 177"]</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XII, note (I):</strong><span> </span><em class="italics">les Dialogues de Luis</em><span>a </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#bonne-traduction"><em class="italics">les Dialogues de Luisa</em></a><span> [</span><em class="italics">a</em><span> italique]</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXI, l. -8:</strong><span> qni Jovem non timebant. </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#qui-jovem-non-timebant">qui Jovem non timebant.</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXII, l. 16-17:</strong><span> Machiavellum Florentinnm </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#machiavellum-florentinum">Machiavellum Florentinum</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXIII, l. 17:</strong><span> triumphati nvirtuti </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#triumphanti-virtuti">triumphanti virtuti</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 15, l. -3:</strong><span> Totam me jam ocupas </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#totam-me-jam-occupas">Totam me jam occupas</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 32, l. 14:</strong><span> Osculum impinge mibi </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#osculum-impinge-mihi">Osculum impinge mihi</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 58, l. -1:</strong><span> quas imperas, deshonestat </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#quas-imperas-dehonestat">quas imperas, dehonestat</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 81, l. 4:</strong><span> patientiam comparabant Aderat. Virginensis marito
-</span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#patientiam-comparabant-aderat-virginensis-marito">patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 90, l. -1:</strong><span> !lle, ut pueri solent, </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#ille-ut-pueri-solent">Ille, ut pueri solent,</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 122, l. -9:</strong><span> Moves me ab libidinem </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#moves-me-ad-libidinem">Moves me ad libidinem</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 130, l. 7:</strong><span> sin nimus, videris </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#sin-minus-videris">sin minus, videris</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 133, l. -2:</strong><span> intra pauco dies </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#intra-paucos-dies">intra paucos dies</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 163, l. -2:</strong><span> nu!la impatientiam libidinis solata est </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#nulla-impatientiam-libidinis-solata-est">nulla impatientiam libidinis solata est</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 176, l. -10:</strong><span> Tibi dixeris hæc. </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#tibi-dixerit-haec">Tibi dixerit hæc.</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 201, l. 6:</strong><span> Sic enim immortalitem </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#sic-enim-immortalitatem">Sic enim immortalitatem</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 202, l. 11:</strong><span> novæ impregnationis </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#novae-impraegnationis">novæ imprægnationis</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 229, l. -3-2:</strong><span>  Post ef-effundit </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#post-effundit">Post effundit</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 236, l. 6:</strong><span> Callypiges </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#callipyges">Callipyges</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 242, l. -10:</strong><span> Potsquam </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#postquam">Postquam</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 249, l. -8:</strong><span> libididinem </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#libidinem">libidinem</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 258, l. 16:</strong><span> quiquid </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#quidquid">quidquid</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 261, l. 1-2:</strong><span> so rore </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#sorore">sorore</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 263, l. -3:</strong><span> Vel perspicassimas fugiunt </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#vel-perspicacissimas-fugiunt">Vel perspicacissimas fugiunt</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 274, l. 3:</strong><span> Tullia, mea </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#tullia-mea">Tullia mea</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 287, l. 13-14:</strong><span> oppor-portuno </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#opportuno">opportuno</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 314, l. -6:</strong><span> Nihil prætera habeo </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#nihil-praeterea-habeo">Nihil præterea habeo</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 323, l. 9:</strong><span> et vi urget, Mox </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#et-vi-urget-mox">et vi urget. Mox</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 340, l. -5:</strong><span> Stricti timebit o lim </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#stricti-timebit-olim">Stricti timebit olim</a></p>
-</li>
-</ul>
-<p class="pfirst"><span>Latin douteuse:</span></p>
-<ul class="simple">
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XV, l. -1</strong><span> brevis gaudii aut spe aut gusto </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#gustu">gustu</a><span>
-[</span><em class="italics">gustum</em><span>=entrée de table, </span><em class="italics">gustus</em><span>=dégustation] [l'edition 1660
-a </span><em class="italics">gustu</em><span>]</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXIII, l. 5:</strong><span> Non ocyus [</span><em class="italics">ainsi l'edition 1781</em><span>] </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#non-ocius">Non ocius</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 221, l. 6-7</strong><span> </span><a class="reference internal" href="#hymenaeum-iceamus">hymenæum iceamus</a><span> [</span><em class="italics">frappons le marriage</em><span>?
-L'edition du 1781 a </span><em class="italics">inceamus</em><span>. Plus véritablement: </span><em class="italics">ineamus</em><span> ou
-</span><em class="italics">cieamus</em><span>]</span></p>
-</li>
-</ul>
-<p class="pfirst"><span>Erreurs de grec (accents et erreurs typographiques):
-dans cette transcription ont été signalés les leçons qui semblent le
-plus probables:</span></p>
-<ul class="simple">
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 14 l. -2:</strong><span> αιδοῖον </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id12">αἰδοῖον</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 15 l. 2:</strong><span> Εσχἀρα </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id13">Ἐσχάρα</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 23 l. -2:</strong><span> ἀπό του κοννειν </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id14">ἀπὸ τοῦ κόννειν</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 6:</strong><span> γόνιμη, οὐρἀ, κριθἠ </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id15">γονίμη οὐρά, κριθή</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 7:</strong><span> τὐλος </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id16">τύλος</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 7:</strong><span> ραψη </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#id17">ῥάφη</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 29 l. 8:</strong><span> ἀφιδος </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> veritablement </span><a class="reference internal" href="#id18">ῥαφίδος</a><span>, mais
-peut-être aussi </span><em class="italics">ἄφιδος</em><span>, </span><em class="italics">ἀφίδος</em><span> ou </span><em class="italics">ἀφιδός</em></p>
-</li>
-</ul>
-<p class="pfirst"><span>Les éditions du 1660 et du 1781 ont aussi plusieurs erreurs dans le grec
-et sont pas des bonnes références.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Dans la transcription a été préservé l'usage
-(français) des guillemets pour le discours directe, en particulier
-répétant un guillemet » de rappel au début de chaque nouveau
-paragraphe. Le texte orignal a, cependant, plusieurs erreurs
-d'ouverture et de fermeture des guillemets:</span></p>
-<ul class="simple">
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. XXV, l. 11</strong><span>: —»Pergam,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#pergam">—«Pergam,»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 49, l. 15-16:</strong><span> «Anima, Venus mea,» dicebat, »quam me
-</span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#anima-venus-mea-dicebat-quam-me">«Anima, Venus mea,» dicebat, «quam me</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 58, l. 6-7:</strong><span> veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat)
-»septem decursionibus subigere. </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#veredum-hunc-tuum-cunnum-ostendebat-septem-decursionibus-subigere">veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem decursionibus subigere.</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 87, l. 15:</strong><span> —»Nunc meum agnosco,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#nunc-meum-agnosco">—«Nunc meum agnosco,»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 88, l. -13:</strong><span> —»Memor ero promissi,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#memor-ero-promissi">—«Memor ero promissi,»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 110, l. 12:</strong><span> «loquere. »—Conabor,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#loquere-conabor">«loquere.—Conabor,»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 112, l. 9-10:</strong><span> Sub hæc, mater:—»Nata, </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#sub-haec-mater-nata">Sub hæc, mater:—«Nata,</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 112, l. -11:</strong><span> «Ego sane,» dicebat, »huic rei assuevi </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#ego-sane-dicebat-huic-rei-assuevi">«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 122, l. 14-15:</strong><span> inquit, »«agedum.—«Quid agam?» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#inquit-agedum-quid-agam">inquit, «agedum.—Quid agam?»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 141, l. 7:</strong><span> —«Momento faxo,» inquit, »dolorem </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#momento-faxo-inquit-dolorem">—«Momento faxo,» inquit, «dolorem</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 156, l. -10-9:</strong><span> «tuaque interest sciri, Rangoni.—«Quid
-vero istud est?» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#tuaque-interest-sciri-rangoni-quid-vero-istud-est">«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid
-vero istud est?»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 167, l. 4:</strong><span> cito fiet.« </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#cito-fiet">cito fiet.»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 195, l. -5:</strong><span> «Nulli cedebam,» adjicit, »ex </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#nulli-cedebam-adjicit-ex">«Nulli cedebam,» adjicit, «ex</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 279, dernière ligne:</strong><span> —«Robertum,» reponit, »volo tibi </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#robertum-reponit-volo-tibi">—«Robertum,» reponit, «volo tibi</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 305, l. 10:</strong><span> —«Curabo omnia,» subjicit Juditha; »nec </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#curabo-omnia-subjicit-juditha-nec">—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 315, l. 5:</strong><span> qualis marito,» ait Ludovicus, »nescia </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#qualis-marito-ait-ludovicus-nescia">qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 318, l. -7-6:</strong><span> —Ergo exeo, nata, «reponit mater. »At tuo
-</span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#ergo-exeo-nata-reponit-mater-at-tuo">—Ergo exeo, nata,» reponit mater. «At tuo</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 321, l. -5:</strong><span> »—Coiverant ante in nobis,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span>
-</span><a class="reference internal" href="#coiverant-ante-in-nobis">—«Coiverant ante in nobis,»</a></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><strong class="bold">p. 339, l. 4:</strong><span> «O gloria,» </span><span>—</span><span>&gt;</span><span> </span><a class="reference internal" href="#o-gloria">»O gloria,»</a></p>
-</li>
-</ul>
-</div>
-<!-- -*- encoding: utf-8 -*- -->
-<div class="backmatter">
-</div>
-<p class="pfirst" id="pg-end-line"><span>*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK </span><span>SATYRA SOTADICA</span><span> ***</span></p>
-<div class="cleardoublepage">
-</div>
-</div>
-</div>
-<div class="language-en level-2 pgfooter section" id="a-word-from-project-gutenberg" xml:lang="en" lang="en">
-<span id="pg-footer"></span><h2 class="center level-2 pfirst section-title title"><span>A Word from Project Gutenberg</span></h2>
-<p class="pfirst"><span>We will update this book if we find any errors.</span></p>
-<p class="pnext"><span>This book can be found under: </span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/ebooks/42212"><span>http://www.gutenberg.org/ebooks/42212</span></a></p>
-<p class="pnext"><span>Creating the works from public domain print editions means that no one
-owns a United States copyright in these works, so the Foundation (and
-you!) can copy and distribute it in the United States without
-permission and without paying copyright royalties.  Special rules, set
-forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
-copying and distributing Project Gutenberg™ electronic works to
-protect the Project Gutenberg™ concept and trademark. Project
-Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you charge
-for the eBooks, unless you receive specific permission. If you do not
-charge anything for copies of this eBook, complying with the rules is
-very easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as
-creation of derivative works, reports, performances and research.
-They may be modified and printed and given away – you may do
-practically </span><em class="italics">anything</em><span> with public domain eBooks.  Redistribution is
-subject to the trademark license, especially commercial
-redistribution.</span></p>
-<div class="level-3 section" id="the-full-project-gutenberg-license">
-<span id="project-gutenberg-license"></span><h3 class="center level-3 pfirst section-title title"><span>The Full Project Gutenberg License</span></h3>
-<p class="pfirst"><em class="italics">Please read this before you distribute or use this work.</em></p>
-<p class="pnext"><span>To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free
-distribution of electronic works, by using or distributing this work
-(or any other work associated in any way with the phrase “Project
-Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full
-Project Gutenberg™ License available with this file or online at
-</span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/license">http://www.gutenberg.org/license</a><span>.</span></p>
-<div class="level-4 section" id="section-1-general-terms-of-use-redistributing-project-gutenberg-electronic-works">
-<h4 class="center level-4 pfirst section-title title"><span>Section 1. General Terms of Use &amp; Redistributing Project Gutenberg™ electronic works</span></h4>
-<p class="pfirst"><strong class="bold">1.A.</strong><span> By reading or using any part of this Project Gutenberg™
-electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
-and accept all the terms of this license and intellectual property
-(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
-the terms of this agreement, you must cease using and return or
-destroy all copies of Project Gutenberg™ electronic works in your
-possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a
-Project Gutenberg™ electronic work and you do not agree to be bound by
-the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person
-or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.B.</strong><span> “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be
-used on or associated in any way with an electronic work by people who
-agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
-things that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works
-even without complying with the full terms of this agreement. See
-paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
-Gutenberg™ electronic works if you follow the terms of this agreement
-and help preserve free future access to Project Gutenberg™ electronic
-works. See paragraph 1.E below.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.C.</strong><span> The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the
-Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection
-of Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual
-works in the collection are in the public domain in the United
-States. If an individual work is in the public domain in the United
-States and you are located in the United States, we do not claim a
-right to prevent you from copying, distributing, performing,
-displaying or creating derivative works based on the work as long as
-all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope
-that you will support the Project Gutenberg™ mission of promoting free
-access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg™ works
-in compliance with the terms of this agreement for keeping the Project
-Gutenberg™ name associated with the work. You can easily comply with
-the terms of this agreement by keeping this work in the same format
-with its attached full Project Gutenberg™ License when you share it
-without charge with others.</span></p>
-<p class="pnext"></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.D.</strong><span> The copyright laws of the place where you are located also
-govern what you can do with this work. Copyright laws in most
-countries are in a constant state of change. If you are outside the
-United States, check the laws of your country in addition to the terms
-of this agreement before downloading, copying, displaying, performing,
-distributing or creating derivative works based on this work or any
-other Project Gutenberg™ work.  The Foundation makes no
-representations concerning the copyright status of any work in any
-country outside the United States.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.</strong><span> Unless you have removed all references to Project Gutenberg:</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.1.</strong><span> The following sentence, with active links to, or other
-immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear
-prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work
-on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the
-phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed,
-performed, viewed, copied or distributed:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<p class="pfirst"><span>This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
-almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
-re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
-with this eBook or online at </span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org">http://www.gutenberg.org</a></p>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><strong class="bold">1.E.2.</strong><span> If an individual Project Gutenberg™ electronic work is
-derived from the public domain (does not contain a notice indicating
-that it is posted with permission of the copyright holder), the work
-can be copied and distributed to anyone in the United States without
-paying any fees or charges. If you are redistributing or providing
-access to a work with the phrase “Project Gutenberg” associated with
-or appearing on the work, you must comply either with the requirements
-of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or obtain permission for the use of
-the work and the Project Gutenberg™ trademark as set forth in
-paragraphs 1.E.8 or 1.E.9.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.3.</strong><span> If an individual Project Gutenberg™ electronic work is
-posted with the permission of the copyright holder, your use and
-distribution must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and
-any additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
-will be linked to the Project Gutenberg™ License for all works posted
-with the permission of the copyright holder found at the beginning of
-this work.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.4.</strong><span> Do not unlink or detach or remove the full Project
-Gutenberg™ License terms from this work, or any files containing a
-part of this work or any other work associated with Project
-Gutenberg™.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.5.</strong><span> Do not copy, display, perform, distribute or redistribute
-this electronic work, or any part of this electronic work, without
-prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
-active links or immediate access to the full terms of the Project
-Gutenberg™ License.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.6.</strong><span> You may convert to and distribute this work in any binary,
-compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including
-any word processing or hypertext form. However, if you provide access
-to or distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format other
-than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official
-version posted on the official Project Gutenberg™ web site
-(</span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org">http://www.gutenberg.org</a><span>), you must, at no additional cost, fee or
-expense to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a
-means of obtaining a copy upon request, of the work in its original
-“Plain Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include
-the full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.7.</strong><span> Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
-performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works
-unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.E.8.</strong><span> You may charge a reasonable fee for copies of or providing
-access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works provided
-that</span></p>
-<ul class="open">
-<li><p class="first pfirst"><span>You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
-the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method you
-already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed to
-the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has agreed to
-donate royalties under this paragraph to the Project Gutenberg
-Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid within 60
-days following each date on which you prepare (or are legally
-required to prepare) your periodic tax returns. Royalty payments
-should be clearly marked as such and sent to the Project Gutenberg
-Literary Archive Foundation at the address specified in Section 4,
-“Information about donations to the Project Gutenberg Literary
-Archive Foundation.”</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><span>You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
-you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
-does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™
-License. You must require such a user to return or destroy all
-copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
-all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™
-works.</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><span>You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
-any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
-electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
-receipt of the work.</span></p>
-</li>
-<li><p class="first pfirst"><span>You comply with all other terms of this agreement for free
-distribution of Project Gutenberg™ works.</span></p>
-</li>
-</ul>
-<p class="pfirst"><strong class="bold">1.E.9.</strong><span> If you wish to charge a fee or distribute a Project
-Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than
-are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
-from both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and
-Michael Hart, the owner of the Project Gutenberg™ trademark. Contact
-the Foundation as set forth in Section 3. below.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.</strong></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.1.</strong><span> Project Gutenberg volunteers and employees expend
-considerable effort to identify, do copyright research on, transcribe
-and proofread public domain works in creating the Project Gutenberg™
-collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™ electronic
-works, and the medium on which they may be stored, may contain
-“Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
-corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
-property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
-computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
-your equipment.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.2.</strong><span> LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES – Except for the
-“Right of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the
-Project Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a
-Project Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all
-liability to you for damages, costs and expenses, including legal
-fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
-LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
-PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
-TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
-LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
-INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
-DAMAGE.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.3.</strong><span> LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND – If you discover a
-defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
-receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
-written explanation to the person you received the work from. If you
-received the work on a physical medium, you must return the medium
-with your written explanation. The person or entity that provided you
-with the defective work may elect to provide a replacement copy in
-lieu of a refund. If you received the work electronically, the person
-or entity providing it to you may choose to give you a second
-opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If
-the second copy is also defective, you may demand a refund in writing
-without further opportunities to fix the problem.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.4.</strong><span> Except for the limited right of replacement or refund set
-forth in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS,’ WITH
-NO OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT
-LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.5.</strong><span> Some states do not allow disclaimers of certain implied
-warranties or the exclusion or limitation of certain types of
-damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement
-violates the law of the state applicable to this agreement, the
-agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or
-limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or
-unenforceability of any provision of this agreement shall not void the
-remaining provisions.</span></p>
-<p class="pnext"><strong class="bold">1.F.6.</strong><span> INDEMNITY – You agree to indemnify and hold the Foundation,
-the trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
-providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in accordance
-with this agreement, and any volunteers associated with the
-production, promotion and distribution of Project Gutenberg™
-electronic works, harmless from all liability, costs and expenses,
-including legal fees, that arise directly or indirectly from any of
-the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this
-or any Project Gutenberg™ work, (b) alteration, modification, or
-additions or deletions to any Project Gutenberg™ work, and (c) any
-Defect you cause.</span></p>
-</div>
-<div class="level-4 section" id="section-2-information-about-the-mission-of-project-gutenberg">
-<h4 class="center level-4 pfirst section-title title"><span>Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™</span></h4>
-<p class="pfirst"><span>Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of
-electronic works in formats readable by the widest variety of
-computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It
-exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations
-from people in all walks of life.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Volunteers and financial support to provide volunteers with the
-assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg™'s
-goals and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will remain
-freely available for generations to come. In 2001, the Project
-Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
-and permanent future for Project Gutenberg™ and future generations. To
-learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and
-how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 and the
-Foundation web page at </span><a class="reference external" href="http://www.pglaf.org">http://www.pglaf.org</a><span> .</span></p>
-</div>
-<div class="level-4 section" id="section-3-information-about-the-project-gutenberg-literary-archive-foundation">
-<h4 class="center level-4 pfirst section-title title"><span>Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation</span></h4>
-<p class="pfirst"><span>The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
-501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
-state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
-Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification
-number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
-</span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/fundraising/pglaf">http://www.gutenberg.org/fundraising/pglaf</a><span> . Contributions to the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation are tax deductible to
-the full extent permitted by U.S.  federal laws and your state's laws.</span></p>
-<p class="pnext"><span>The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr.
-S. Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are
-scattered throughout numerous locations. Its business office is
-located at 809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801)
-596-1887, email </span><a class="reference external" href="mailto:business@pglaf.org">business@pglaf.org</a><span>. Email contact links and up to date
-contact information can be found at the Foundation's web site and
-official page at </span><a class="reference external" href="http://www.pglaf.org">http://www.pglaf.org</a></p>
-<p class="pnext"><span>For additional contact information:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<div class="line-block outermost">
-<div class="line"><span>Dr. Gregory B. Newby</span></div>
-<div class="line"><span>Chief Executive and Director</span></div>
-<div class="line"><a class="reference external" href="mailto:gbnewby@pglaf.org">gbnewby@pglaf.org</a></div>
-</div>
-</div>
-</blockquote>
-</div>
-<div class="level-4 section" id="section-4-information-about-donations-to-the-project-gutenberg-literary-archive-foundation">
-<h4 class="center level-4 pfirst section-title title"><span>Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation</span></h4>
-<p class="pfirst"><span>Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without wide spread
-public support and donations to carry out its mission of increasing
-the number of public domain and licensed works that can be freely
-distributed in machine readable form accessible by the widest array of
-equipment including outdated equipment. Many small donations ($1 to
-$5,000) are particularly important to maintaining tax exempt status
-with the IRS.</span></p>
-<p class="pnext"><span>The Foundation is committed to complying with the laws regulating
-charities and charitable donations in all 50 states of the United
-States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
-considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
-with these requirements. We do not solicit donations in locations
-where we have not received written confirmation of compliance. To SEND
-DONATIONS or determine the status of compliance for any particular
-state visit </span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/fundraising/donate">http://www.gutenberg.org/fundraising/donate</a></p>
-<p class="pnext"><span>While we cannot and do not solicit contributions from states where we
-have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
-against accepting unsolicited donations from donors in such states who
-approach us with offers to donate.</span></p>
-<p class="pnext"><span>International donations are gratefully accepted, but we cannot make
-any statements concerning tax treatment of donations received from
-outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
-methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
-ways including checks, online payments and credit card donations. To
-donate, please visit: </span><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org/fundraising/donate">http://www.gutenberg.org/fundraising/donate</a></p>
-</div>
-<div class="level-4 section" id="section-5-general-information-about-project-gutenberg-electronic-works">
-<h4 class="center level-4 pfirst section-title title"><span>Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic works.</span></h4>
-<p class="pfirst"><span>Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg™
-concept of a library of electronic works that could be freely shared
-with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
-Gutenberg™ eBooks with only a loose network of volunteer support.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed
-editions, all of which are confirmed as Public Domain in the
-U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not
-necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper
-edition.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Each eBook is in a subdirectory of the same number as the eBook's
-eBook number, often in several formats including plain vanilla ASCII,
-compressed (zipped), HTML and others.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Corrected </span><em class="italics">editions</em><span> of our eBooks replace the old file and take over
-the old filename and etext number. The replaced older file is
-renamed. </span><em class="italics">Versions</em><span> based on separate sources are treated as new
-eBooks receiving new filenames and etext numbers.</span></p>
-<p class="pnext"><span>Most people start at our Web site which has the main PG search
-facility:</span></p>
-<blockquote>
-<div>
-<p class="pfirst"><a class="reference external" href="http://www.gutenberg.org">http://www.gutenberg.org</a></p>
-</div>
-</blockquote>
-<p class="pfirst"><span>This Web site includes information about Project Gutenberg™, including
-how to make donations to the Project Gutenberg Literary Archive
-Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to subscribe
-to our email newsletter to hear about new eBooks.</span></p>
-</div>
-</div>
-</div>
-</div>
-</body>
-</html>
diff --git a/42212-rst.zip b/42212-rst.zip
deleted file mode 100644
index 468a441..0000000
--- a/42212-rst.zip
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/42212-rst.rst b/42212-rst/42212-rst.rst
deleted file mode 100644
index fbddfa1..0000000
--- a/42212-rst/42212-rst.rst
+++ /dev/null
@@ -1,13440 +0,0 @@
-.. -*- encoding: utf-8 -*-

-

-.. meta::

-   :PG.Id: 42212

-   :PG.Title: Satyra Sotadica

-   :PG.Released: 2013-02-26

-   :PG.Rights: Public Domain

-   :PG.Producer: Laurent Vogel

-   :PG.Producer: Enrico Segre

-   :PG.Producer: the Online Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net

-   :DC.Creator: Nicolas Chorier

-   :DC.Title: Aloisiæ Sigeæ Toletanæ Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris

-   :DC.Language: fr

-   :DC.Language: la

-   :DC.Created: 1885

-   :coverpage: images/satyra.jpg

-

-============================================

-Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris

-============================================

-

-.. pgheader::

-

-.. role:: small

-   :class: small

-

-.. role:: large

-   :class: large

-

-.. role:: itlarge

-   :class: large italics

-

-.. role:: larger

-   :class: larger

-

-.. role:: x-large

-   :class: x-large

-

-.. role:: xx-large

-   :class: xx-large

-

-.. role:: small-caps

-   :class: small-caps

-

-

-.. style:: title

-   :class: center

-

-.. style:: subtitle

-   :class: center

-

-

-.. |nbs| unicode:: U+00A0  .. non-breaking space

-   :trim:

-

-.. |nbs5| replace:: |nbs|\ |nbs|\ |nbs|\ |nbs|\ |nbs|\

-

-.. |...| replace:: .\ |nbs5|\ .\ |nbs5|\ .\ |nbs5|\ 

-

-.. |desunt| replace:: |...|\ |...|\ |...|\ |...|

-

-..

-

-.. doppio frontespizio eliminato, era qui

-

-.. container:: titlepage

-

-   [pg I]

-

-   .. vfill::

-

-   .. class:: center

-

-   | :x-large:`ALOISIÆ SIGEÆ`

-   |

-   | SATYRA SOTADICA

-

-   .. vfill::

-

-.. container:: verso

-

-   [pg II]

-

-   .. vfill::

-

-   .. class:: center

-

-   | *Hujus editionis*

-   |

-   | *exemplaria centum impressa sunt*

-   |

-   | *in charta Hollandica*

-

-   .. vfill::

-

-..

-

-.. container:: frontispiece

-

-   [pg III]

-

-   .. |serps007| image:: images/serps007.png

-      :align: middle

-      :width: 6em

-      :alt: ~~~~~~~~

-

-   .. class:: center

-

-   | :xx-large:`ALOISIÆ SIGEÆ`

-   | TOLETANÆ

-   | :x-large:`SATYRA SOTADICA`

-   | :itlarge:`De arcanis Amoris et Veneris`

-   | :small-caps:`Aloisia` Hispanice scripsit

-   | Latinitate donavit Joannes :small-caps:`Meursius`.

-   | |serps007|

-   |

-   | Re vera auctore

-   | :large:`NICOLAO CHORIER`

-

-   .. vfill::

-

-   .. image:: images/scientia.png

-      :align: center

-      :width: 25%

-      :alt: [[SCIENTIA DUCE]]

-

-   .. vfill::

-

-   .. class:: center

-

-   | :large:`PARISIIS`

-   | *Cura et studio* ISIDORI LISEUX, *editoris*

-   | Rue Bonaparte, nº 25

-   | *Venit apud*

-   | THEOPHILUM BELIN, BIBLIOPOLAM

-   | Quai Voltaire, nº 29

-   | 1885

-

-

-[pg!IV]

-

-.. clearpage::

-

-.. mainmatter::

-

-[pg V]

-

-

-.. |frons009| image:: images/frons009.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons009| NOTICE

-=================

-

-

-.. |serps009| image:: images/serps009.png

-   :align: middle

-   :width: 5em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-| :small:`SUR`

-|

-| NICOLAS CHORIER

-|

-| |serps009|

-|

-

-.. dropcap:: L

-   :image: images/ini009.png

-   :lines: 4

-

-L'auteur de l'*Aloisia*, Nicolas

-Chorier, né à Vienne (Dauphiné)

-en 1612, reçu docteur en droit en

-1639, exerçait la profession d'avocat

-à la Cour des Aides de sa ville natale. D'un

-esprit cultivé, ami passionné des lettres, Latiniste

-de premier ordre, il ne consacrait aux

-affaires du barreau qu'une assez faible partie

-de son temps. Au sortir de l'Académie des Jésuites

-et pendant le cours de ses études de droit,

-il s'était déjà essayé dans les genres les plus

-divers, tant en Français qu'en Latin: sylves, élégies,

-odes, épopées, tragédies, tragi-comédies.

-La composition de l'*Aloisia*, le premier jet du

-moins, car il dut retoucher souvent cette œuvre

-[pg VI]

-capitale, remonte très probablement à cette

-époque. «J'écrivais alors,» nous dit-il dans

-ses *Mémoires* [#]_, c'est-à-dire avant d'être avocat,

-«des Epîtres, des Discours, la Vie de Pierre de

-Villars, évêque de Vienne, une dissertation politique

-sur l'Alliance de la France avec l'Empire

-Ottoman; l'*Eucharisticon*, l'*Alithium*, et deux

-Satires, l'une Ménippée, l'autre Sotadique.»

-

-.. [#] V. la *Curiosité littéraire et bibliographique*, III\ :sup:`e` et IV\ :sup:`e`

-   Séries (Paris, Liseux, 1880-83).

-

-En 1640, il publia sous le titre de *Doremation*

-son premier livre, un Éloge de quatre

-archevêques de Vienne, de la maison de Villars,

-bientôt suivi d'un traité moral: *Sentiments de

-l'honnête homme* (1641), du *Magistratus causarumque

-patroni veri ac perfecti icon absolutissima*

-(*Type absolu du magistrat et du véritable et parfait

-avocat*), qui était un portrait idéalisé de Pierre

-de Boissat, bailli de Vienne (1646), et de la

-*Philosophie de l'honnête homme*, autre traité moral,

-dédié au chancelier Séguier (1647). Chorier

-méditait dès lors sa grande *Histoire du

-Dauphiné* et il en rassemblait de toutes parts les

-matériaux; il la fit précéder d'un ouvrage plein

-d'érudition: les *Recherches du sieur Chorier sur les

-Antiquités de la ville de Vienne, métropole des

-Allobroges* (1658), qui accrut sa réputation de

-[pg VII]

-savant. Il était entouré de la considération générale,

-ses travaux l'avaient mis en relation avec

-presque tous les lettrés de l'époque, son cabinet

-d'avocat lui rapportait des émoluments considérables,

-lorsque la suppression de la Cour des

-Aides de Vienne vint menacer sa fortune. Réduit

-aux maigres affaires d'un bailliage, il n'aurait

-pu gagner sa vie; il résolut donc de se

-transporter à Grenoble avec toute sa famille, et

-de s'y créer une nouvelle patrie. C'est à cette

-époque même (1659-1660) qu'il fit imprimer,

-à quelques exemplaires seulement, pour ses

-amis, la première édition de l'*Aloisia*. Le livre

-fut imprimé à Lyon [#]_.

-

-.. [#] Sur cette édition originale, ignorée de Brunet et que les

-   auteurs du *Supplément* au *Manuel du Libraire* ont mentionnée

-   sans en reconnaître l'importance, voir une Notice dans la

-   II\ :sup:`e` Série de la *Curiosité littéraire et bibliographique*.

-

-A Grenoble, Chorier ne tarda pas à conquérir

-une situation tout au moins équivalente à

-celle qu'il venait de quitter. Son *Histoire générale

-du Dauphiné*, dont il publia le premier volume en

-1661, fut si bien accueillie, que les États, réunis

-cette année même, lui votèrent un don de

-cinq cents louis, somme qu'il ne reçut pas, à la

-vérité, le Parlement ayant refusé de l'ordonnancer,

-mais qui n'en témoigne pas moins de la

-[pg VIII]

-bonne volonté de ses concitoyens à son égard.

-En 1666, Du Gué de Bagnols fut nommé intendant

-de Lyon; c'était un haut et puissant personnage.

-Beau-frère du chancelier Le Tellier [#]_,

-oncle de Louvois, père de M\ :sup:`me` de Coulanges,

-l'aimable correspondante de M\ :sup:`me` de Sévigné et

-l'amie de M\ :sup:`me` de Maintenon, Du Gué avait de

-grands appuis à la Cour; il devint l'ami et le

-protecteur de Chorier dans des circonstances

-fort honorables pour le jurisconsulte Dauphinois.

-L'intendant de Lyon avait ordre de poursuivre

-dans sa Généralité, composée des quatre

-provinces de Lyonnais, Beaujolais, Forez et

-Dauphiné, la grande enquête commencée par

-toute la France, dès 1661, sur les usurpations

-de titres de noblesse; il choisit Chorier pour

-remplir l'office de Procureur du Roi près de la

-commission qu'il présidait. En cette qualité,

-Chorier était chargé de faire les informations,

-d'examiner les dossiers et de requérir; un grand

-nombre de nobles durent comparaître. L'enquête

-ne se termina qu'en 1670, après que les

-assises se furent tenues successivement à Grenoble,

-à Vienne et à Lyon. Cette recherche des

-usurpations de titres nobiliaires était délicate;

-[pg IX]

-bien des amours-propres se trouvaient froissés

-par cette sorte d'inquisition royale; on cherchait

-à y échapper par tous les moyens, dont le

-plus simple était de corrompre les juges. Guy-Allard,

-secrétaire de la commission, et quelques

-autres agents inférieurs, en furent ignominieusement

-chassés pour s'être laissé séduire et

-avoir prêté la main à la falsification de certains

-dossiers. Chorier suivit partout le commissaire

-et déploya près de lui un zèle et une intégrité

-que Du Gué de Bagnols se plut à reconnaître:

-telle fut l'origine de leur étroite intimité, de la

-protection constante accordée par l'intendant de

-Lyon à l'homme qui l'avait le mieux secondé

-dans ces longues et difficiles investigations.

-

-.. [#] Le Tellier et Du Gué de Bagnols avaient épousé les

-   deux sœurs.

-

-Chorier n'en poursuivait pas moins la composition

-des ouvrages qu'il avait entrepris; en 1669

-il fit imprimer l'*Histoire de la maison de Sassenage*;

-en 1671, l'*État politique du Dauphiné*; en

-1672, la seconde partie de l'*Histoire générale du

-Dauphiné*; en 1680, la *Vie de Boissat* (en Latin),

-qu'il dédia à Du Gué de Bagnols. C'était au même

-personnage, mais sans le nommer expressément,

-qu'il avait dédié deux ans auparavant (1678)

-une seconde édition, plus complète, de l'*Aloisia*.

-La première, celle de Lyon, 1660, ne contenait

-que six dialogues: *Velitatio*, *Tribadicon*, *Fabrica*,

-[pg X]

-*Duellum*, *Libidines*, *Veneres*; il en ajouta

-un septième, intitulé *Fescennini*, qui affecte de

-n'être qu'une suite de fragments, soit que l'auteur

-l'ait ainsi voulu, soit que l'imprimeur n'ait

-eu en sa possession qu'un manuscrit plein de

-lacunes. Chorier n'en a pas moins mis sa

-marque à cette édition, tant par sa longue épître:

-*Summo viro Aloisia ex Elysiis hortis*, où il parle

-beaucoup de lui-même et de son protecteur Du

-Gué, que par l'adjonction de deux pièces de

-vers Latins dont il a toujours avoué la paternité [#]_.

-Par une bizarrerie qu'on ne s'explique

-pas bien au premier abord, la scène qui, dans

-les six premiers dialogues, est placée à Rome,

-se trouve, dans le septième, transportée en

-Espagne, et les interlocutrices, Tullia et Octavia,

-tout en restant les mêmes, sont devenues Espagnoles,

-d'Italiennes qu'elles étaient. Ce changement

-est une conséquence de l'attribution que

-Chorier avait fait de l'ouvrage à Luisa Sigea,

-de Tolède (*Aloisia Hispanice scripsit, Latinitate

-donavit Joannes Meursius*), attribution à laquelle

-[pg XI]

-il ne songeait sans doute aucunement en composant

-cette satire Sotadique, et que plus tard il

-entreprit de justifier.

-

-.. [#] Sur l'énigmatique Épître: *Summo viro* et les pièces de

-   vers Latins: *De laudibus Aloisiæ* et *Tuberonis Genethliacon*,

-   dont la dernière renferme de curieuses allusions à un épisode

-   de la vie de Chorier, voir dans la III\ :sup:`e` Série de la *Curiosité

-   littéraire* _`l'article intitulé:` *Eclaircissements sur le

-   «Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de

-   Meursius.»*

-

-Chorier mourut en 1692; il laissait manuscrits

-une grande quantité d'ouvrages, parmi

-lesquels on a imprimé depuis son *Nobiliaire du

-Dauphiné* (1697, 4 vol. in-4º); ses *Mémoires*, en

-Latin (*Nicolai Chorerii, Viennensis jurisconsulti,

-Adversariorum de Vita et rebus suis libri III*)

-dont le texte a paru dans le *Bulletin de la Société

-de statistique du département de l'Isère* (1844); sa

-*Vie d'Artus Prunier de Saint-André* (Paris, Alph.

-Picard, 1880, in-8º).

-

-En réimprimant l'*Aloisia*, on s'est proposé de

-donner de ce chef-d'œuvre le texte le plus soigné

-qui ait paru jusqu'ici. La première édition

-faite par Chorier en 1660 est elle-même très

-fautive: encore les éditeurs du :small-caps:`XVIII`\ :sup:`e` siècle ne

-l'ont-ils pas connue, et n'ont-ils pas pu profiter

-de l'*Errata* où Chorier avait corrigé bon nombre

-de fautes d'impression. Ils ont altéré beaucoup

-d'endroits, qu'ils comprenaient mal, et au Latin

-de Chorier substitué le leur; une ponctuation

-défectueuse, le manque de guillemets, etc.,

-rendent, de plus, ces diverses éditions d'une

-lecture assez malaisée. Les amateurs seront

-heureux d'avoir enfin de ce livre de chevet un

-[pg XII]

-texte correct, clarifié, et d'une belle exécution

-typographique. Ils y trouveront l'œuvre tout

-entière, telle que l'auteur l'a donnée lui-même,

-c'est-à-dire les six dialogues de l'édition originale,

-complétés par le septième de l'édition de 1678,

-et les trois pièces qui l'accompagnaient: l'épître

-*Summo viro* et les deux petits poèmes Latins,

-*De Laudibus Aloisiæ* et *Tuberonis Genethliacon*.

-Quant aux autres morceaux de prose ou de vers,

-insérés généralement à la suite de l'*Aloisia* dans

-les éditions modernes: le *Fututor effœtus*, la

-*Formica* de Giovanni della Casa, les *Diversorum

-veterum Poetarum in Priapum lusus*, les Lettres

-d'Antoine à Soranus et de Soranus à Antoine

-sur les dérèglements de Cléopâtre, le Discours

-d'Héliogabale aux courtisanes Romaines, les

-fragments de Sénèque, de Procope et d'Arnobe,

-ils sont entièrement étrangers à Chorier et nous

-n'avions pas à en tenir compte [#]_.

-

-

-.. [#] De très médiocres imitations Françaises de l'*Aloisia*

-   ont été faites sous divers titres dès la fin du :small-caps:`XVII`\ :sup:`e` siècle, et

-   fréquemment réimprimées depuis; il n'en existe qu'une

-   seule _`bonne traduction:` *les Dialogues de Luisa Sigea, ou

-   Satire Sotadique de Nicolas Chorier* (Paris, Liseux, 1881,

-   édition mixte, 4 vol. petit in-18), et *les Dialogues de Luisa

-   Sigea sur les arcanes de l'Amour et de Vénus* (texte

-   Latin et traduction complète, Paris, Liseux, 1882, 4 vol.

-   in-8º, imprimés à cent exemplaires).

-

-..

-

-   Paris, Mars 1885.

-

-.. footnotes:: Notes

-

-.. clearpage::

-

-[pg XIII]

-

-.. vfill::

-

-.. class:: center

-

-| :xx-large:`ALOISIÆ SIGEÆ`

-|

-| TOLETANÆ

-|

-| :large:`SATYRA SOTADICA`

-|

-| :small:`DE`

-|

-| ARCANIS AMORIS

-| ET VENERIS

-

-.. |serps017| image:: images/serps017.png

-   :align: middle

-   :width: 3em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. vfill::

-

-.. class:: center

-

-|serps017|

-

-.. vfill::

-

-.. class:: center

-

-| :small-caps:`Aloisia` *Hispanice scripsit*

-|

-| *Latinitate donavit* :small-caps:`Ioannes`

-|

-| :small-caps:`MEVRSIVS`

-|

-| :small:`V. C.`

-

-.. vfill::

-

-[pg!XIV]

-

-.. clearpage::

-

-[pg XV]

-

-

-.. |frons019| image:: images/frons009.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons019| MONITUM LECTORI

-==========================

-

-.. class:: center

-

-——————

-

-.. dropcap:: V

-   :image: images/ini019.png

-   :lines: 4

-

-Vivebat ante annos centum et triginta

-Aloisia Sigea, Hispana, Toleti nata. Ingenio,

-eruditione, forma præstitit, et omnibus

-virtutum dotibus quæ laudari solent

-plurimum et ingenuas maxime decent,

-excelluit. Sed non in abjecta et stupida animi demissione,

-non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum

-studio virtutem sibi positam habebat: liberalibus navare

-operam disciplinis, scriptis æternam sibi parere famam,

-ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere

-opes, id demum optimum putabat et prædicabat; quod

-tamen pleræque fœminæ omnes per ignaviam negligunt,

-homines multi per socordiam stultam et furentem contemnunt.

-Quamobrem veri amans, libere malas insectabatur;

-quæ sentiret, ultro faciebat palam, et velut quandam

-morum e curuli sella Censuram exercebat, quam

-suspicerent omnes, et cujus ob os ora obverterent

-sua. Se imprimis nobilium mulierum flagitiosis fœdisque

-voluptatibus infensam ostendebat, et quo, injecto saltem

-pudore, ad meliorem revocaret frugem nihil non agebat.

-Pati non poterat, ut dicebat, specie prælucentes, nobilitate

-commendabiles, brevis gaudii aut spe aut _`gustu`

-[pg XVI]

-velut emotas mente, in ludibria ipsas se vertere. Addebat,

-ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob

-oculos mortalium, sic Vitiis esse ignominiosum. Quæ

-meretricie viverent, ideo voluit e fornicibus suis in

-quibus latebant in scenam humanæ vitæ nudas educere,

-quæ essent documento impune non peccari, mulieres

-quasdam superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine.

-Nam quas Tulliam, Octaviam, Semproniam, Victoriam

-vocat, eæ fuerunt Ducum, Marchionum, Comitum aut

-uxores aut natæ. Nihil de his enarrat quod vere factum

-non sit, et ut erat a mendacio et ab omni dissimulationis

-specie alienissima, liberiori omnia sermone executa

-est, qui solus conveniebat. Satyram Sotadicam inscripsit

-opus, quod Colloquiis septem complexa est, ac Eleonoræ

-Marguaridæ Roderici marchionis uxori, sodali suæ, dedicavit,

-qua jubente susceperat, qua urgente, ut in quadam

-epistola ad illam data, loquitur, intra mensem absolverat.

-De Sotade nihil est quod dicam; rerum amatoriarum

-scriptorem fuisse liberrimum fugit neminem. Sed fœminam

-ad scribendum his de rebus animum appulisse, non

-mirum videri debet: nam Elephantis puella, et aliæ

-quædam, hoc fuere scriptionis genere celebres. Præterea

-aptiores sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint

-cordatæ et non fatuæ procacitatis; siquidem libidinum

-ipsæ sunt campus in quo nascuntur omnes, in quo vigent,

-et, ut verbo dicam, in quo oriuntur et occidunt

-gaudia illecebrosa, et amœniores joci. Forte nec tam

-dura fuit ut ullo nollet voluptatis sensu emollire sibi

-mentem ad carpenda vitæ dulcia, et pars etiam puto fabularum

-ipsa suarum fuit non pœnitenda. Hispanice

-scripsit; vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud

-Batavos Academicæ lumen clarissimum, adolescens, et

-vix ex ephebo egressus, Latinitate donavit; etiam de suo

-adjecit quædam quæ Aloisiæ vix persuaserim mihi

-[pg XVII]

-venisse in mentem. Sed periit liber Aloisiæ; manuscripta

-Meursii hæc tantum lucubratio, aut si mavis commentatio,

-pervenit ad me: nihil ausim pro certo affirmare.

-Quicquid id est, non infelicis ingenii, non proletariæ

-eruditionis partus sunt hæc Colloquia, quæ nec fastidium

-legenti creent, nec stomachum vere Sapienti moveant.

-Quinque priora, quæ faustis avibus in manus nostras

-delata sunt, luci damus, quibus utique carere huic ætati

-bonis litteris amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ

-durum. Duo, quæ supersunt, hæc aiunt longe,

-et arte et procacitate ingeniosa, antecellere. Sextum figuras

-objicit ob oculos, non tantum describit. Septimum

-fabellis et narratiunculis, quæ ad hanc rem pertinent,

-mirabiliter recreat, et hoc velut cibo Attico sale condito

-pascit animos, cujus nulla unquam capit satietas. Et propediem

-juris publici fient meo itidem munere. Nam invideri

-tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi

-præcepta, quis ægre molesteque non ferat saxeus et veternosus?

-Bonos utique mores Orator laudet Tullius;

-Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius

-Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet

-qui miscet utile dulci: a qua plerumque aberrat laude

-verbosus Orator, strigosus Philosophus. Medicamentis

-vires addit dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria

-format solers Medicus: hæc Aloisiæ fuit cogitatio, et

-omne sibi punctum videbatur tulisse, quæ tam ingeniose,

-tam facete utile dulci miscuisset. Vale.

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul021| image:: images/cul021.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul021|

-

-.. vfill::

-

-[pg XVIII]

-

-

-.. |frons022| image:: images/frons022.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons022| :small-caps:`De Aloisia Sigæa Toletana`

-===================================================

-

-.. class:: center----------------------

-

-| :x-large:`JOANNIS VASÆI`

-|

-| *Hisp. Chron. Cap. 9.*

-|

-| :xx-large:`TESTIMONIUM`

-

-----------

-

-Ut omnes alias Latinis litteris tinctas silentio præteream,

-dabit Hispania Aloisiam Sigæam Toletanam, sed

-in aula Lusitana per multos jam annos educatam:

-quinque linguarum adeo peritam, ut non immerito Paulus

-tertius, Pontifex Maximus, litteras illius ad se scriptas

-Latine, Græce, Hebraice, Syriace, atque Arabice laudibus

-sit prosecutus, admiratus tam multiplicem ingenii

-fructum, et donum tam multiplicis linguarum scientiæ,

-in viris quoque rarum, nedum in fœminis: sic enim

-sonant verba Diplomatis. Debetur hæc laus optimo patri,

-et viro doctissimo Didaco Sigæo. Nec in ea solum hanc

-operam posuit, sed alteram quoque filiam Angelam,

-Græce, Latineque, pro ætate et sexu non mediocriter

-eruditam, tam exacta Musices scientia curavit perdocendam,

-ut vel cum præstantissimis hujus artis professoribus

-contendere posse putem.

-

-.. vspace:: 2

-

-.. |serps022| image:: images/serps022.png

-   :align: middle

-   :width: 4em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|serps022|

-

-.. vfill::

-

-[pg XIX]

-

-

-.. |frons023| image:: images/frons023.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons023| :xx-large:`SUMMO VIRO`

-=================================

-

-.. class:: center

-

-| :larger:`ALOISIA`

-|

-| EX ELYSIIS HORTIS

-|

-| :larger:`S. D.`

-

-------

-

-.. dropcap:: V

-   :image: images/ini023.png

-   :lines: 4

-

-Vernant et florent, :small-caps:`VIR SUMME`, per anni

-tempestates omnes, Elysiis in campis

-amœni et ridentes horti: parens felicis et

-uberis soli æquor adeo hortus unus est

-nitens et suaveolens. Non noti mortalibus

-generis flores, rosæ et herbæ spirant ambrosios odores,

-qui beatis Manibus tenui pro anima sunt. Læta

-semper cœli facies, lætus sol, puri lucis ignes: non concreta

-nimbis dies, non cœno lux oblita. Qualis ipse sibi

-sol in se est, talis est semper et nobis, nitidus et coruscans:

-cum radiis continuo depluit fluxu e supero orbe

-delicias et festivos jocos. Patulæ in lucis arbores, quas

-vester non insevit, non vidit Vertumnus, non longo salutant

-intervallo sidera, et æstus temperant. Nectare

-[pg XX]

-fontes scatent, et aerio fluunt melle rivi. Voluptates, sed

-veræ, sed honestæ, et veræ quia honestæ, aera hunc nostrum

-percursant innumerabiles, ut vestrum illum tenebricosum

-leves atomi, rerum cæca principia. His in plagis

-nulla a furentis libidine fortunæ pendet felicitas, qui felicitatis

-apex est arduus veræ et constantis. His vero in

-locis centum jam abhinc annos lætam et fortunatam

-læta et beata agito vitam. Undique et undequaque delectant

-et juvant omnia. Sane ultra nihil esse putabam,

-quod irrequietæ vellem mentis correpta, ut olim fiebat,

-vertigine concupiscere. Attamen erat. Miraberis, :small-caps:`VIR

-MAGNE`: tot inter gaudia Satyram Sotadicam tibi meam

-placuisse, et id mihi gaudium fuit longe maximum, et

-omnium cumulus. Esse acceptam tanto viro mihi gratulor

-et triumpho. Illum ingenii mei partum fovisti in sinu

-nudum et ægrum: paterno complectens tutatus es

-amore, quem videbar abjecisse et abdicasse.

-

-Confabulabamur ego, et animæ magnæ, Lucilius,

-Varro, Horatius, Ovidius, Persius, Juvenalis, Sulpicia,

-Petronius, Boccacius, Petrus Aretinus, Bernius, Rabelesius,

-Rapinus, Barclajus et Boccalinus, sub umbrosa

-ulmo. Nam vobis cibus sunt, quo enutriuntur corpora

-vestra, mortalibus far et vinum; nobis vero collocutiones

-immortalibus mutuæ, quibus pascimur, dapes

-et cupediæ. Maia gnatum videmus cito advolare ad nos

-cursu. Lectum animas venerat quibus altera, his diebus,

-fato corpora debebantur. Ut prope factus est, et oculos

-et vocem ad me convertit: «Euge, Aloisia,» inquit,

-«euge.—Atenim hanc evocas ad superas auras,» interpellat

-commotior Petronius, «quæ nudiustertius huc

-demissa non ita longe distat a vita? Me præteris qui

-mille ante annos exulo? O fatui injuriam fati!—Ego

-vero,» ait Horatius, «eruditæ et ingeniosæ meæ

-nugæ adblandiri solitæ erant maximo, qui unquam

-[pg XXI]

-fuit, rerum moderatori: et audio in Celtico solo imperare

-alterum Augustum. Redde me, Mercuri, Principi

-meo, redde Horatium Deo suo.—Nam,» adjicit

-Lucilius, «magna desunt ingenia magni Principis laudi.—Tu,»

-ait Persius, «secuisti, Lucili, et Mutios et

-Lupos, et Urbem totam. Tu vafer omne tangebas,

-Flacce, vitium ridenti amico, et dimissus circum præcordia

-ludebas. Ut ringeres, Lucili, ut obgannires,

-Horati! In illa Celtarum Roma scripturiunt omnes:

-unus aut alter scribit. Cantillant balba de nare rancidulum

-quid: unus aut alter heroice canit Heroi. Fugient,

-si velis, hi Lemures. Restituetur Musis suus honos, si

-nobis vita.—Sed et sexus mei,» subdit Sulpicia,

-«illecebrosa amat decora; et sexui meo decus fui, et

-sum. Juvenem non fallit Heroa in ingenio pulchræ

-puellæ multo majorem elucere pulchritudinis partem.

-Placebo, laudabit, si viderit decimam Musam. Et, si

-laudaverit, provocabo ad cantum novem sorores.

-Raucæ silebunt fulgentis aulæ cornices, et garrulæ

-picæ.—In pravos ætatis meæ mores,» inquit Varro,

-«Satyricam commovi bilem. Menippæum strinxi stylum,

-doctissimus Romanorum. Nullius peperci vitiis, sed

-nullius animum læsi: arte temperavi industria acerbam

-medicinam, sed salubrem. O si!...»

-

-Plura volentem interrupit succensens Aretinus:—«Dum

-essem in humanis,» ait, «audiebam Flagellum

-Principum. Timuere Aretinum, _`qui Jovem non timebant.`\—Apage,

-lavernio,» refert Bernius, «qui indoctis

-tuis et insulsis scurrilitatibus non tam notasti mores,

-quam corrupisti; qui, si scarabæi non nascerentur, nequidem

-natus esses. Ego vero Procerum ulcera acri

-tabo fluentia lavi aceto, sed roseo, sed odoro. Perfricui

-sale, sed Attico. Medicinam feci sanus. O si!...—Enimvero

-in nugis et tu et ille,» infit Boccalinus,

-[pg XXII]

-fuistis toti. Reges mihi et regna solerti ludus fuerunt

-ludenti, ut solent esse fortunæ. Per me saltarunt

-libere, cachinnos edidere altos et sonoros, et tetricum

-posuere supercilium Politicæ artes, et, ut loqui solebas,

-Persi, ærumnosi Solones. Effusi sunt et ipsi in

-cachinnos sonantes.—Cui non lecta Satyra Menippæa

-mea?» reponit Rapinus. «Cui non placuit? Malæ causæ

-dum personam detraho, qua superbiebat, bonæ opi

-fui. Novum instruxit Minerva mea armamentarium

-pugnanti Marti Gallico. Ex hoc sumpsit tela, quibus

-perduellium prosterneret animos, ut pectora et urbes

-aliis perfringebat fulminans Heros.»

-

-—«Atenim quid vobis vultis, cari Manes?» infit

-Mercurius indignans. «Exspectatis compescam ego

-motus hos insanos delinificæ virgæ minis? Nam evocat

-Jupiter Alexandrum Macedonem et _`Machiavellum

-Florentinum`, nescio quid magni parans. Omnia scilicet

-in terris improba et felici ille temeritate, dolis hic

-malis et cæcis artibus susque deque miscebunt, furentes

-una et fallentes. Non eo sunt in statu res humanæ,

-cui pro merito debeatur Horatius aut Varro. Toti

-sunt qui laudantur in gerris; toti in fabulis qui ingeniosi

-audiunt, et ipsi Æsopicæ fabulæ loquentium et

-disserentium bestiarum. Qui lucubrationum laude

-prædicantur, striges sunt. Florere jactitant per se ambitiosi

-ingenuas disciplinas; marcescunt excisæ. Se

-tamen amant homines nihili, invicem se mirantur:

-muli mulos alternis scabunt. Videntur sibi esse

-belli (loqui sic solebas, Varro), festivi, saperdæ, cum

-sint Κάπροι. Iniqui judices, nihil habent in pretio

-præter somnia sua nullius pretii. Tibi tamen, Aloisia,

-nulla irascitur in terris livoris malignitas. Satyræ

-Sotadicæ qui plausus negant, blando favent murmure.

-Eruditi osculantur, boni gaudent, quod demum

-[pg XXIII]

-inveneris viam floribus consitam, qua iretur ad virtutem.

-Nam mira opifex libero sermone bonos optime condoces

-mores, et malis suades exemplis; obliqua ad

-honestatem ducis via ingenuo delinitas ludo mentes.

-_`Non ocius` alii recta irent. Compendiaria hæc est.—Id

-mihi quidem, cum animum ad scribendum appuli,»

-respondeo, «fuit, Mercuri, propositum. Produxi ab intimis

-Amoris et Veneris arcanis, quos libido fervens

-infundit furores insanientibus malis. Palam feci quæ

-fieri solent stulta et fœda, hoc ut spectaculo a faciendo

-deterrerem quibus honor curæ esset, pudorem libidinosis

-injicerem, odium libidinum incuterem. Non

-sum, ut alii bene multi, excogitando assecuta quæ contaminatos

-et temulentos fieri possent inter amantes.

-Quæ vere facta nossem, scripto mandavi. Quasi per

-pompam traduxi spurca ludibria. Ope mea, forti et

-fideli, de scelerata Venere _`triumphanti virtuti` ferculum

-id fuit opimum. Nam proba fuit vita et pudici mihi

-mores. Scis, Mercuri.»

-

-—«Scio,» respondet.—«Et nos omnes pariter

-scimus,» succinunt stridulo tinnitu circumvolitantes

-Manes.—«Nec, per hanc barbam meam! me fallit.»

-Dicens, barbam longam, hircinam Aretinus læva mulcebat.

-«Egregiis famam compararas tibi studiis incredibilis

-honestatis. Lusitanorum Regi præstans de te erat

-opinio, adeoque Italiæ toti, et terrarum capiti Romæ.

-Audieram de tuis Colloquiis.» Tacere jussit Mercurius:—«Noli,»

-inquit, «laudare virginem, leno!

-Operam non dabas instituendis bonis moribus: opus

-difficile, nec tuum. Probrosas scurrilium facetiarum

-ineptias venditabas Osco sermone. Ingeniose desipiebas

-balatro amens. Meliores habet Aloisia laudatores.

-Nam tuis habent in Colloquiis, Aloisia, Italæ et Gallicæ

-Musæ, quos non habent in suis cum Apolline,

-[pg XXIV]

-meros Nectaris succos. Te eruditi et ingeniosi trans et

-cis Alpes suam volunt, amant et colunt:

-

-   | »Te legit omnis ibi juvenisque, senexque, puerque.

-

-»Verum tibi sit unus pro omnibus. Procum habes, cujus

-sit amor vel præstantissimæ virtuti pro præstantissima

-laude. Placet sibi in tuis scriptis ut in dulcissima

-voluptate. Excellit ingenio, excellit et dignitate. Sinceriorem

-certe non viderunt Celticæ stellæ. Splendidis

-cumulatiorem dotibus non habet Sequana fluviorum

-princeps.—Erat mihi patronus in aula Domitiani,»

-reponit Sulpicia, «Plinius Secundus, vir in

-ætate corruptissima integerrimus, cum canerem:

-

-   | »Dic mihi, Calliope, quidnam pater ille Deorum

-   | »Cogitat? An terras et patria sæcula mutat?

-   | »Quasque dedit quondam morientibus eripit artes?

-

-»Indignationem meam autoritate armavit sua vir sanctus.

-Illo ducente invenit delitescentem, cum Caleno

-meo, me gloria, sub injustitia et inclementia vecordis

-sæculi. Et obstetricatus est Valerius Martialis nascenti

-famæ.—Solus nemo unquam aperuit sibi,» infit

-Ovidius, «honoris difficilem aditum. Facilius multo

-est et proclivius laudem promereri, et laude dignum

-videri, quam laudari. Me Fabius Maximus,

-

-   | »... Romanæ gloria prima togæ,

-

-»Augusto familiaris, habuit familiarem. Maximo commendante,

-non ausus est perstrepere raucus livor.

-Sidera nosse et syrtes, et navigationis callere artem,

-[pg XXV]

-id haudquaquam navigantibus satis est, ni adspiraverit

-velis favens aura. Ita nec pergentibus ad gloriam bonæ

-sufficiant artes, non ingenium, non eruditio, ni etiam

-opportuno impulerit flatu cymbam favens aura.—Fateor,»

-aio ego, «parum mihi meriti, at famæ multum

-fuit. Gratiæ multum fuit apud optimum quemque.

-Nascenti nimirum risit stella tua, Mercuri. Si placui et

-vigui, tuum est. Sed amabo, perge dicere, care Mercuri,

-de illo nominis mei patrono, et commentationum

-tutore.»

-

-_`—«Pergam,»` reponit, «et suave erit. Vis primum

-dicam de fortunæ bonis? Natus est clara et nobili

-stirpe in magnis opibus, et Leucotetiæ, quæ mater

-urbium, ut loquitur Ammianus. Vis de animi bonis?

-Suæ solus genti sit ipse satis ornamenti, vel deessent

-cætera ornamenta omnia quæ abundant. Nam, ab

-ineunte ætate, liberalibus singularem dedit operam

-disciplinis, acie pollens ingenii et proba solertia. Buleutis

-Celticis adscitus adolescens, civium salute, honore

-et fortunis habuit nihil antiquius. Nullus gratiæ in

-judiciis apud illum locus, nullus odio, nullus sævienti

-iræ. Sunt qui alteri non gauderent bene fecisse, nisi

-se scirent alteri male fecisse. Scopus est illis male

-facere, et interdum ad scopum via bene facere. Qualem

-optaret sibi æterni numinis mentem, talis illi

-mens erga reliquos homines. Sic aliis Deus erat hominibus

-homo, ut bene multi his constituti in dignitatibus,

-aut prædæ aut sanguinis avidi, videntur lupi,

-prostituta ad infamiam fama. Ad sublimiores promotus

-honorum gradus, animum non mutavit. Nunc adsidet

-Buleuta Regi, Regum Celtico Jovi. Igitur, difficillimis

-admotus negotiis, visus est major. Gloriosum est quam

-plurimis honorum luce fulgentibus, non omnino negotiis

-esse impares: huic, invenisse nulla quæ ingenio

-[pg XXVI]

-usu rerum confirmato et politicæ dexteritati paria

-essent.

-

-»Patrono huic tuo, Aloisia, in proclivi expedita et

-aperta sunt, quæ aliis plerisque in arduo, obscura et

-impedita, pecudibus superbis. Descenditur illi ad res

-difficiliores genii præstantia, ut aliis, nitenti gressu,

-adscendendum opacitate ingenii. Nec supercilio terrorem

-incutit adeuntibus, nec inani insultat fastu trepidis.

-Vere homo, hominibus se præstat humanum. Nam

-qui, præter se, nihil amant, nihil æstimant, belluas

-dixeris, non homines. Oblitus humanitatem jam bellua

-est, quandoquidem hominem exuit. Non vultus,

-sed mores faciunt hominem. Credulos et fidentes

-non ludit verborum præstigiis, non conjicit adulans in

-errorem. Pereant, pereant fraudum improbi artifices!

-Osculis petunt, quos et insidiis petunt. Amplectuntur,

-laudant, quibus perniciem moliuntur. Mens huic viro,

-ut frons, aperta. Suis de rebus nihil vult latere securus

-et constans, præter benefacta. Ostendit se factis, non

-verbis ostentat, inanique simulatione. At enim optantem

-et allaborantem suis finxere manibus Virtutes et

-Musæ. Instillarunt affectus, quos non puderet Virtutes

-et Musas suos fateri et agnoscere. Subcisivas non corrupit

-horas turpi otio. Sane quæ libidinibus et nugis pars

-vitæ datur, de vita expungitur; vitæ perit. Accersit ad

-se amicas Musas. Conveniunt: læta et beata cum iis

-ducit commercia. Hoc cœlos et terras auspicio peragrat,

-philosophico pernix volatu. Omnia ætatum et

-temporum indefessus pervolat animo intervalla, historiæ

-fido ductu. Sic hac in nostra natus, per omnes unus

-vivit ætates: sic quos oculis non vidit, celebres laude

-heroas habet in familiarium numero. Miscet et cantus

-cum Pegasidibus puellis. Lepida erudito ore fundit

-carmina, respondent alternis Musæ. Nugæ etiam illi,

-[pg XXVII]

-nec nugæ sunt. Boni igitur omnes amant, cui nihil

-nisi boni et honesti cordi est. Colunt et prædicant uno

-consensu, uno concentu Leucotetii, Unelli, Ergosiavi,

-et Alpini Ariobriges. Humaniorem hactenus non viderant,

-nec commodis suis opportuniorem. Hunc ad

-se missum esse virum, quem a vera honoris via nulla

-averterit unquam lucri fames, nulla pravi affectus insania,

-gaudent, sed puro, sed sincero gaudio.

-

-»Gratuleris et tibi, Aule Persi: obvolvisti ipse te

-cæca nocte: videri nolebas. Altam versibus et versuum

-sensibus superfudisti caliginem. Nolebas intelligi,

-forte et tu non intelligebas. Non fecerunt venientem

-at te nox et caligo, ut exerraret. Venit: discussit

-noctem et caliginem. Te proxime videt. Perspectum id

-omne habet, ut tute loqueris,

-

-   | »Quod latet arcana non enarrabile fibra.

-

-»Eripuit tibi te neganti conspectum. Latebas intra te,

-ne te curiosa et erudita inveniret sagacitas. Eras ipse

-involucrum tibi. Quis vero fuit furor ille tuus?—Nulla,»

-exclamo ego, «deleat unquam Mæcenatis mei memoriam

-oblivio! Supremus sit illi dies qui soli erit et

-cœlis!—Vivat tanti viri nomen,» subjicit Persius,

-«in ea luce quam fugi! Effundat id in caput suos omnes

-gloria immortalis radios! Obsolescat nunquam celsæ

-virtutis honos! Favet virtuti: faveant et illi virtutes!

-referant laudantes et plaudentes gratias quas habent!»

-Subridet Mercurius et caduceum movet.—«Audite, pii

-Manes,» inquit. «Diuturnior est vita quæ suis cuique

-venit a benefactis: nam et verior est. Non ita diuturna

-quæ venit a parentibus. Jupiter rerum arbiter, cujus

-

-   | »Pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur,

-

-»duris hanc statuit Parcarum legibus legem: corpora

-[pg XXVIII]

-quidem dedant neci; gloriam et laudem letho eximant.

-Instabili non subest rerum mutationi virtus, nec virtutis

-merces.»

-

-Cum diceret, perculit aures dissipatus longe rumor, et

-confusæ convenientium voces. «Ecce, ecce,» pergit

-dicere Mercurius, «venit ad vos humanitate clarus in

-Musas, ortu clarissimus, Furbinus Oppedius. Eruditionem,

-florens dum manebat vita, maximum duxit

-esse mortalium bonum Oppedius. Principem debet

-inter vos locum tenere. Ingenuis favit disciplinis, ex

-animo favit, apud leves et turbidos Salyes togæ princeps.

-Sed enim et acceptissima fuisti Oppedio, Aloisia.»

-Audiit ille:—«Libros bono numero collegi,» reponit.

-«Et in tuis, Aloisia, scriptis magna cum voluptate

-conquiescebam. Eruditos, quotquot voluere, in clientelam

-et fidem meam suscepi: suscipite et vos, pii Manes,

-in fidem vestram me. Sed te, Aloisia, commendarat

-mihi tum adprobantis testimonium famæ, quum hominum

-ingeniosorum et doctorum de te judicium. Eras

-mihi amœnum et florens diverticulum a politicis curis.—Raros

-esse,» respondeo, «altero sub cœlo, Barclajus

-et Boccalinus conqueruntur, qui sui putent esse

-pensi in lucentibus dignitatum positi gradibus, litteris

-et litteratis fera subigere invidiæ odia. Lætor igitur

-vehementer, nove hospes, meum tibi quicquam dulce

-et gratum tanto viro fuisse.»

-

-—«Et jure conquerimur,» refert Barclajus. «Enimvero

-mihi multa intercedebat cum Peyreskio amoris

-necessitudo. Meis delectabatur commentationibus et

-moribus. At plurimum Argenidis oblectabatur historia.

-Commendavi regiam virginem longe commendatissimo

-in litterarum Republica viro. Edit ille in lucem,

-vult vivere nobilem ingenii mei partum. Vide temporum

-iniquitatem, summe Furbine; hominum malignam

-[pg XXIX]

-vide stoliditatem. Non placuit varicosis Magnatum ingeniis

-liberalis Argenidis forma: non placebat stola

-Romana. Non amarunt in Latio natam pulchritudinem.

-Bibliopola magno, quod sumptus quos fecerat in ornanda

-et comenda, nullus inveniretur emptor qui

-refunderet, succensebat pudore offusæ. Piper et thus

-minabatur. Erat Argenis toga cordyllis et pænula olivis

-futura, ni Marcassi opem obtestaretur, non magni

-viri, non ingenio sublimis, non doctrina locupletis.

-Commendavit litteratorum plebi plebeius, nec nobilis

-scriptor. Rem ridiculam! Principibus viris placuit

-Argenis, postquam ineptis et fatuis placuisset. Quos

-graves putant et summos esse viros, interdum noxæ

-sunt viles et stulti. Si nudos, detracta opinionis larva,

-contempleris, homines non credes; aut nihili homines

-credes.»

-

-—«Melius tecum, Aloisia,» inquit Oppedius, «fatui

-actum benevolentia fati. Nam inepti et ignavi illaudatam

-reliquerunt: magnæ et excellentes mentes laudarunt,

-foverunt. Sunt immo qui ex animo amant, et

-tamen obloquuntur. Secum ipse laudat Tubero: vafer,

-vappa, in perniciem famæ suæ et bonorum ingeniosus,

-qui et fruitur Dis iratis, Tubero. Coram et palam

-illaudatam temnit. Bene sensit et male dicit, simulator

-improbus. Sed non tulit impune.—Feriit indignans

-æther sacro fulgure vanum et perfidiosum caput,» inquit

-Mercurius. «Ignominia merserunt nequam nebulonem

-ulciscentes Musæ. Adfui nascenti Tuberoni,»

-adjicit, «cum Laverna et Cotytto; et cum pœnas dedit,

-adfui exsultabundus: colaphos ipse impegi.—Magni

-sane viri, sublimes animæ,» refert Oppedius, «ut viderunt,

-laudibus cumularunt: deperiere.—Jure fit,»

-reponit Mercurius, «ut qui auro, non meritis, emerunt

-dignitates, id solum plurimi faciant quod auro venit,

-[pg XXX]

-non quod ingenio. Ne quidem, paucos si exceperis

-magno e numero, primora labra Pegaseio latici admoverunt.

-Igitur probro sibi verti putant, quæ laudes conferuntur

-in litteratos. Velles amarent Parnassum, e

-cujus vident arce cudi tela, quibus petantur ut feræ bestiæ?»

-

-—«Erant in Neapolitano Prætorio, meo tempore,»

-reponit Boccacius, «tres excetræ: Romulus, Elpinus,

-Valens, vaferrimi conflandis fraudibus et calumniis

-triumviri. Romulus cohortem duxerat, lepusculo timidior,

-cerva fugacior. Elpinus sacerdotem induerat:

-pessimum nebulonem non exuerat. At Valens, ætate

-provectior, in re augenda per fas et nefas totus erat.

-Astutam vapido sub pectore servabat vulpeculam; dulce

-de labris loquebatur, corde vivebat noxio. Accidit, volentibus

-Diis, calumniatorem insurgere in me nescio

-quem de lutulenta plebecula, egenum, mente captum,

-effrontem, Satyrum. Me insimulat criminis, me rerum

-repetundarum, Mercuri! me peculatus, o Musæ! me!

-Indignabantur boni, gratulabantur sibi tres hi laverniones.

-Exsultabant prurienti amentia. Celebritatem

-nominis sperabant sibi, qualem qui Ephesinum Dianæ

-templum subjectis flammis corrupit, qualem qui Vestalem

-vivam defodit insontem. Boni concupiscunt sibi

-gloriam, mali famam. Dire minitabantur. Dicebant

-sancti et probi cognitores e re sua esse me male haberi,

-et ignominia Boccacium mergi vel immerentem. Urgebant

-calumniatorem adhiberet accusationi acta, ut loquuntur,

-produceret testimonia, subornaret testes, acta

-confingeret. Volebant non veritati opem adesse, sed

-innocentiæ deesse, veritatem opprimi, obrui innocentem.—Abeat

-hic in malam crucem nugator! dicebat

-Romulus. Ausus est, quem voluit nostrum, pediculosis

-illis fabulis, quas misit in lucem, contaminare. Mihi

-[pg XXXI]

-quidem librorum hi scriptores odio sunt. Nam pilum

-mittere, ferro pugnare, hostem ferire didici, non

-legere; fortiter facere, non sapienter loqui. Omnia non

-emerim Musarum dona teruncio.—Nam qui doctrina

-vigent, grunniebat Elpinus, nos flocci non faciunt: nimirum

-pretium in nobis nostrum inveniri debere contendunt.

-Auro nos perduxerunt Regis diplomata, qui

-plumbei eramus, aut ahenei. Aureos ideo stulti e plebe

-credunt: eruditi, malum! aheneos vident esse aut

-plumbeos; et irrident. Simulata pietate, affecto ire ad

-gloriam. Fallaci vultum larva improbum tegi. Stupet et

-veneratur jejuna plebecula, ac si jam viverem cum Jove.

-Pestes hominum, eruditi perspectam habent in intimis

-fibris mentem; contaminatam sceleratis cupiditatibus

-vident et oderunt. Pereant hi lynces sua cum perspicacitate!

-Malo noctuam Minervæ mihi, quam Minervam.—Erumpebat

-Valens in cachinnos.—Non ita odi litteras

-ac tu, dicebat. Nam fuit mihi non ineruditus pater.

-Qua valebat gratia, derivavit in domum meam

-quicquid habet ornamenti et decoris. Sed supina superbiunt

-interdum contumacia viri docti. Quod velis nolunt;

-quod nolis volunt. Cui non doleat? Haud libenter

-ego tulerim. Audivi qui, orando causas, captiosis

-dictorum præstigiis me in curuli sedentem impeteret;

-qui sordes ultro objiceret insultans. Sed ea malignitatem

-arte effutiebat, ut ne quidem hiscere auderem.

-Impune oblatrabat furi, quia ingeniose. Pereant ingenio

-suo liberius evagante, et nostro severius ulciscente!

-Et Rempublicam persuasum habeo, plurimum

-a litteris capere detrimenti. Nec sunt utiles sibi

-litterati, nec rei apti faciendæ. Legunt, commentantur,

-scribunt: quid id est præ nummis? Non emerim

-tribus assibus trecentos Aristoteles, nec teruncio

-mille Petrarchas. Malim mihi auro plenam esse

-[pg XXXII]

-crumenam, quam doctrina cerebri sinus. Philosophis

-et Oratoribus, mea sententia, antestant longe sartores,

-cerdones, pistores. Deturbaverim libens e civitate

-mea id genus otiosorum, si legislator fiam, et in

-tres classes distinxerim cives. Primas tenebunt sedes

-Magistratus, ut nos sumus; secundas Sacerdotes, ut tu

-es, Elpine; inferiorem locum agricolæ et opifices.—Ineptum

-istud, respondebat Elpinus. Ineptum te legislatorem!

-Nam primo sunt in loco Sacerdotes. Quis

-dubitet, nisi amens et impius?—Accepi, reponebat

-Valens, jureconsultum, nescio quem, magni nominis,

-nam nimis curiosus nunquam fui, dicere Magistratus

-omnes Themidis esse Sacerdotes. Ergo qui sunt et

-Magistratus et Sacerdotes, ut tu es, Elpine, præstant

-Sacerdotibus. Sed oriatur nulla inter nos rixa, nulla

-contentio, nulla animi læsio. De Boccacio fieri quicquid

-jusseris, et id ego fieri jubeo. Innocens scilicet

-erit quem oderimus? Meo damnare calculo, vel frugi,

-vel innocentem, vel sanctum certum est. Et blandiens

-nummi refulget spes?

-

-   | »Tros Rutulusve fuat, nullo discrimine habebo,

-

-»ut quidam inquit poeta magnus, puto, Donatus. Nam

-alium non memini me legere. Dein id erit quod judicaverimus,

-non quod vere est. Res judicata facit de albo

-nigrum, de nigro album. O cœleste, per Ditem et

-Plutum, numina mea, prudentiæ juris effatum! Nam

-quid commodius et opportunius? O utile nobis,

-non ita sapientibus, ex arcana sapientia oraculum!—

-

-»Quid plura, sancti Manes? Regi Roberto (cui non

-dictus Robertus Rex?) re intellecta, non potuit continere

-se placidissimus Princeps, quin sacro conciperet

-[pg XXXIII]

-iram pectore dignam se optimo, maximo, dignam Deo

-optimo maximo. Nec mora: verbis castigat amaris

-excitos ad se. Dein sublimi e sede, quam dehonestabant,

-agit fulminatrici manu præcipites: abdicat magistratu,

-quem incestabant. Romulum Thrasonem,

-ne fabulæ quid deesset ridiculi, et tamen duri, lixis

-exercitus, quem coegerat in Insubres, præfecit moderatorem,

-et calonibus. Nosocomio incurabilium abdit

-Elpinum; Valentem vero avarum et prædæ inhiantem

-Judæo Manassi, Portorii apud Calabros redemptori,

-sufficit.—O infelicitatem temporum meorum!

-ingemebat cœlo dignus Princeps. Boni et honesti vocabantur

-ad Judices: in lupos incidebant et leones.

-Discant hoc reliqui exemplo justitiam! Suos discant

-mores in sacraria Justitiæ non inducere. Dignum

-quidem fortitudine, qua se jactat amens Romulus, munus

-cepit. Lixis et calonibus ducem præfeci. In impedimentis

-exercitus, impedimentum ipse, Martem aget;

-insultabit Alexandro. Elpinum detrusi in Nosocomium

-incurabilium: nam quis ægrum ira, avaritia, superbia

-curarit unquam belluæ animum vel homo vel Deus?

-Nulla mansuescunt arte his in verbis animarum morbi.

-Sed mortuo suffeci Judæo Valentem. Conquerentur,

-scio, Calabri Judæum decessisse Judæo, forte et Arabem

-e Mahometis secta missum conquerentur: videbimus.—Sic

-acta est fabula, quibus ferocire, nocere,

-pessumdare ludus erat.»

-

-—«Belle, belle!» exclamat Oppedius. «Nam is non

-fui de quo quicquam litterati queri possint agitasse unquam

-animo consilii, quod Musis injuriosum videretur.—Nomen

-igitur tuum et decus,» infit Mercurius,

-«commendabunt litteratæ immortalitati. Sempiternum

-per ævum volitabis vivus, ut gloriabatur de se moriens

-Ennius, per ora virum. Sed me vocant jussa Jovis.

-[pg XXXIV]

-Valete, cari Manes. Fruimini læti et securo in otio,

-Elysii campi deliciis, et vobis fruimini alter altero.

-Vetant quæ habeo in mandatis esse vobiscum diutius.»

-Tunc celeri raptus alarum remigio evolavit.

-

-Superest vero mihi, :small-caps:`VIR SUMME`, ut paucis de me

-dicam, quo sim notior tibi, quam esse possum, si non

-dixerim. Vivebam ante annos centum in Hispania, Toleti

-nata. Ingenio, eruditione, forma præstiti, et omnibus

-excellui virtutum dotibus, quæ ingenuas decent. Non in

-abjecta animi demissione, non in sordida rei familiaris

-cura, non in vili nugarum studio virtutem mihi positam

-habebam: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis

-pulchram mihi et æternam parere famam, ad summam

-sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id

-demum optimum putabam, laudabile prædicabam: quod

-tamen fœminæ pleræque omnes per ignaviam negligunt;

-homines multi, per socordiam stultam et furentem, contemnunt.

-Quamobrem veri amans libere malos insectabar;

-quæ sentirem de flagitiosis et impuratis ultro intonabam.

-Velut quadam in curuli sedens sella, morum

-Censuram exercebam, plaudente e cœlo Pudicitia. Me

-suspiciebant omnes, et ob os ora obvertebant sua. Nobilium

-imprimis fœminarum spurcis infensa libidinibus

-infremebam: quo injecto saltem pudore ad meliorem

-revocarem frugem, nihil non agebam: pati non poteram

-specie prælucentes, nobilitate commendabiles, brevis

-gaudii aut spe aut gustu, velut emotas mente, ipsas in

-ludibria se vertere. Dicebam, ut Virtuti honestum et gloriosum

-est nudam sisti ob oculos mortalium, sic Vitiis

-esse ignominiosum. Quæ meretricie viverent, ideo volui

-e fornicibus suis, in quibus latebant, in scenam humanæ

-vitæ nudas educere, quæ essent documento impune non

-peccari, mulieres quasdam superbi nominis et oris, et

-alto cretas sanguine. Nam, quas Tulliam, Octaviam,

-[pg XXXV]

-Semproniam, Eleonoram, Isabellam voco, eæ fuerunt

-Ducum, Marchionum, Comitum aut uxores aut sorores.

-De his enarro nihil quod vere non factum sit, et ut eram

-a mendacio et ab omni dissimulationis et simulationis

-specie alienissima, liberiori omnia sermone exsecuta

-sum, qui solus conveniebat.

-

-Satyram Sotadicam inscripsi opus, quod Colloquiis

-sex complexa sum, et infra mensem absolvi. De Sotade

-nihil est quod dicam. Rerum amatoriarum scriptorem

-fuisse liberrimum, neminem fugit. Sed puellam ad scribendum

-his de rebus animum appulisse, post Elephantidem

-et Philænim, nihil mirum videri debet. Fuerunt

-et aliæ hoc scriptionis genere celebres. Et sane aptiores

-sunt fœminæ his rebus depingendis, si quæ sint cordatæ,

-si quæ non fatuæ procacitatis. Libidinum ipsæ sunt

-campus in quo nascuntur omnes, in quo efflorescunt, in

-quo vigent, oriuntur et occidunt. Hispanice scripsi:

-vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis apud Batavos

-Academiæ clarissimum lumen, Latinitate donavit adolescens;

-etiam adjecit, quæ mihi sane non venerant in

-mentem. Sed liber periit meus Hispanice scriptus,

-Meursii superest commentatio, non infelicis ingenii, non

-proletariæ eruditionis partus, quæ nec fastidium legenti

-creet, nec stomachum moveat Sapienti. Attico sale condita

-omnia. Invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam

-utilia bene vivendi præcepta huic ætati tuæ bonis litteris

-amicæ turpe esset, et studiosis arduæ sapientiæ ingeniis

-durum. Quis ægre molesteque non ferret? Bonos utique

-mores laudet Tullius; Philosophus doceat Plato:

-melius sane suadebunt Publius Syrus, Laberiusque Mimi.

-Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci; a qua

-plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus.

-Medicamentis vires addit, dum horrorem et

-odium adimit, qui in bellaria format solers Medicus.

-[pg XXXVI]

-Hæc mea fuit cogitatio. Omne mihi visa sum punctum

-tulisse, quæ ingeniose, quæ facete utile dulci miscuissem.

-Dura tamen amori silex fui: pectus nullo fixi telo. Inaccessa

-libidini malæ, sanctam constanter duxi vitam. Severiori

-virtuti assidua hæsi comes. Mores laudarunt boni, reveriti

-sunt mali. Et his et illis eram acceptissima. Ut Regibus, et

-principibus in Republica viris, sic et plebi placui miranti.

-Me et litterati coluerunt, litterarum, ut dicebant, bono

-natam. Cave de pura et proba, :small-caps:`VIR BONE ET SANCTE`,

-hac judices ex libertate loquendi quæ sentirem. Fœdas

-depinxi rerum species, non amavi. Depinxi, quia odio

-habebam. Inique feceris, si velis has, adversus Aloisiam

-tuam, pictas tabulas testimonia esse, et Tulliam, Octaviam,

-testes. Humanius age. Famam consule; gloriam

-consule nominis mei, quæ nulla obsolevit annorum injuria.

-Uni judicium accommoda. Vale.

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul040| image:: images/cul040.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul040|

-

-[pg 1]

-

-

-.. |frons041| image:: images/frons041.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons041| :xx-large:`ALOISIÆ SIGEÆ`

-====================================

-

-.. |serps041| image:: images/serps041.png

-   :align: middle

-   :width: 12em

-   :alt: ~~~~~~~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-| :large:`TOLETANÆ`

-|

-| :x-large:`SATYRA SOTADICA`

-|

-| *De arcanis Amoris et Veneris*

-|

-| |serps041|

-

-

-COLLOQUIUM PRIMUM

-=================

-

-VELITATIO

----------

-

-.. class:: center

-

-    *Tullia, Octavia.*

-

-.. dropcap:: T

-   :image: images/ini041.png

-   :lines: 4

-

-T\ :small-caps:`ullia.` Dulce est, cognata mihi luce

-dulcior, tuas tandem cum Caviceo pactas

-esse nuptias: ejus enim in amplexibus,

-crede mihi, quæ te nox mulierem

-faciet, omnium longe maximam voluptatem tibi

-allatura est; te modo, ut digna est hæc forma tua

-cœlestis, fortunet Venus.

-

-*Octavia.* Dixit hodie mane mihi mater, postridie

-[pg 2]

-hujus diei nupturam me Caviceo. Et domi video,

-quæ ad ejus rei pompam pertinent, magna apparari

-cura: lectum, cubilum, et cetera alia. Hæc vero

-plane in mentem meam gaudii minus quam timoris

-injiciunt; nam, quæ tandem illa, de qua loqueris,

-possit esse voluptas, cognata omni mihi voluptate

-gratior, nec scio, nec etiam opinione concipio.

-

-*Tullia.* Te ejus ætatis, et tam teneram (nam

-annum vix decimum quintum attigisti), mirum minime

-videri debet id nescire, quod ego ætate provectior

-cum nupsi, penitus ignorabam quid esset,

-quod pollicebatur Pomponia delicii, jam per tres

-annos experta, ac tantopere prædicabat.

-

-*Octavia.* Sed, te de ea re prorsus scivisse nihil

-(patere me liberius loqui in hoc plenæ libertatis confinio,

-in quo nunc sum), id profecto vehementer

-miror. Nam si non usus, quem certe nullum habebas,

-tamen multa tua eruditio adyta hæc tibi aperuisse

-debuit. Te sæpe audio summis laudibus tolli

-in cœlum, quod litteris Latinis Græcisque, ac liberalibus

-fere omnibus disciplinis ingenium ita imbueris,

-ut superesse nihil videatur quod nescias.

-

-*Tullia.* Multus in hoc fuit pater meus, ut, quo

-studio formosarum et venustarum aliæ pleræque

-omnes famam ambiunt, ego eruditæ virginis laudem

-persuasum haberem esse mihi comparandam. Et

-aiunt qui adulari quam vera dicere satius habent,

-non omnino operam lusisse.

-

-*Octavia.* Aiunt etiam qui nolunt adulari, vix pudicitiæ

-laudem, vix honestos mores retinuisse, quæ

-[pg 3]

-ex nostris eruditiores habitæ sunt, cum id decus

-ceperunt.

-

-*Tullia.* Pudicam negarent me, quam fatentur eruditam?

-

-*Octavia.* Nec ullam potius ob rem admirationem

-omnium es consecuta, quam quod bonis castisque

-moribus tuis eruditio non obfuerit; magnam avem

-contra lucem attulerit. Qui vero fieri potuit, ut,

-quæ virgines ducuntur, Musæ virginum laudi infestæ

-crederentur? Ut, quæ animorum sunt velut quædam

-faces, quibus ad magna et laudabilia omnes

-similiter fœminæ hominesque accendimur, eædem

-contaminare animos dicerentur? Sane dum nobis

-homines, per malignitatem quamdam arrogantem et

-stultam, eas opes invident quibus ipsi superbiunt,

-maledicta invidiæ miscuere. Aconita ac venena

-omnia non minus homines fugiunt, quam nos fugimus,

-quas vocant sequiorem sexum, quia quæ nobis

-adimere pestis animam potest, et illis etiam potest.

-Si nobis eruditio est pro veneno et pro peste, ut

-obtrectant, quomodo rem tam malam, ut hominibus

-prosit (nam sibi prodesse non negant) naturam continget

-momento mutare? Suo si ingenio nobis est

-eruditio velut fons quidam omnium malorum et flagitiorum,

-quomodo ex eodem fonte bibent illi nectareos

-latices ad immortalem gloriam: nos vero

-infelices et miseræ Stygia quasi fluenta, quæ pectori

-sulphurea sint incentiva eas ad libidines, ad quas

-ipsi nos rapiunt imperio, aut ducunt exemplo? Nam,

-te sic loqui memini, cum de ea re sermonem ante

-hos dies cum Caviceo meo haberes. Decorum sane

-[pg 4]

-tibi est hanc ad usque diem servasse illæsam honestatis

-famam, cum ea pulchritudine, qua accendis

-etiam frigidiores, cum ea eruditione, qua etiam capis

-quos pulchritudo non tangeret.

-

-*Tullia.* Quæ sic loqueris, quæ scis amore inflammari

-hominum corda, non ita profecto rudis es ut

-putabam.

-

-*Octavia.* Nesciam ego penitus quod Cavicei oculi,

-frons, vultus denique totus, toties dixere mihi, ut

-etiam ipse taceret? Enimvero, dum ante octo dies

-liberius mecum agit, ad oscula mea ferri insueto

-impetu certe mirata sum; nec quid sibi vellet hic

-impetus, hic æstus, satis noveram.

-

-*Tullia.* Aberat mater? sola eras? ab eo tibi timebatur

-nihil?

-

-*Octavia.* Aberat mater; quid autem ab eo timeretur?

-ego certe nihil timebam.

-

-*Tullia.* Nihil ultra basia rogavit?

-

-*Octavia.* At ea quidem ab invita sumpsit, linguam

-micantem intra labia mea primora vibrans vesanus.

-

-*Tullia.* Quis tibi tunc sensus erat?

-

-*Octavia.* Fatebor: me nescio quis æstus invasit

-hactenus inexpertus: totis artubus concepi ignem.

-Credidit mihi vultum esse pudore suffusum; sustinuit

-aliquantisper amentiam, et petulantem manum.

-

-*Tullia.* Perge.

-

-*Octavia.* Manus eas furaces oderim semper, ita me

-demum excruciatam, fatigatamque incendio impleverunt!

-

-*Tullia.* Rem bellam!

-

-*Octavia.* Quid hoc est? alteram alteramve papillam,

-[pg 5]

-demissa in sinum manu, prehendit, et cum

-duriusculam alteram, alteramve attrectaret, impressis

-digitis, reluctantem ecce me prostravit resupinam.

-

-*Tullia.* Erubescis; res peracta est.

-

-*Octavia.* Admota ad pectus læva manu (ut gesta

-res est refero), conatus facile meos omnes frangebat:

-dextram vero sub stolam misit. Pudet, pudet

-dicere.

-

-*Tullia.* Excute pudorem illum deridiculum, cogita

-tibi dicere quæ mihi loqueris.

-

-*Octavia.* Mox evoluta supra genua stola, attrectavit

-femina. O! vidisses oculos scintillantes!

-

-*Tullia.* Te hoc temporis momento utcunque

-beatam!

-

-*Octavia.* Inducta altius manu, locum eum invasit,

-qui nos, ut loquuntur, ab altero sexu distinguit, et

-e quo equidem mihi, uno abhinc anno, copia sanguinis,

-unoquoque mense, manare solet per dies

-aliquot.

-

-*Tullia.* Euge, Cavici, ah, ah, ah!

-

-*Octavia.* O scelus hominis! «Hæc pars,» inquit,

-«me mox summo beabit gaudio. Patere, Octavia

-mea.» Ego ad eos sermones parum a deliquio

-abfui.

-

-*Tullia.* Tum, quid ille?

-

-*Octavia.* Illa mihi pars, vix crederes, minima rima

-patet.....

-

-*Tullia.* Sed ignea, sed micanti.

-

-*Octavia.* In eam digitum immittit, quem cum locus

-ille ægerrime caperet, non carui aliquo sensu urentis

-[pg 6]

-doloris. Ille vero: «Habeo virginem,» inquit,

-et dicto citius apertis mihi per vim femoribus quæ

-ut poteram obstringebam enixissime, in me resupinam

-se projicit.

-

-*Tullia.* Siles? nihil præter digitum in eam partem

-induxit?

-

-*Octavia.* Sensi... sed quæ mea est impudentia,

-quæ dicere pergo!

-

-*Tullia.* Et eadem ego, quam tanti facis, passa

-sum, quæ tu. Nihil audentius sponso, quem mora

-omnis lacerat mirum in modum, donec sponsæ eum

-florem discerpserit.

-

-*Octavia.* Sensi mea mox inter femora pondus aliquod

-obdurum et fervidum. Ille me vi petere; vehementi

-impulsu eam rem in corpus meum et in eam

-rimam adigere. Sed ego, collectis viribus, in alterum

-me latus conjeci, et læva inter utrumque corpus

-insinuata, eam appuli illum in locum, in quo

-pugna tam sæva pugnabatur.

-

-*Tullia.* Potuisti una manu tam validam catapultam

-evertere?

-

-*Octavia.* Potui. «O nequam hominem!» dicebam,

-«quid me tam dire vexas? Ignosce, si me

-amas: quo delicto id supplicii merui?» Et lacrymæ

-manabant ex oculis: sed enim ea erat

-mens mea in perturbatione, ut nequidem hiscere

-auderem, aut opem clamore misso obtestari.

-

-*Tullia.* Nec ideo tamen sua te hasta transfixit

-Caviceus, vallumque tuum istud subiit?

-

-*Octavia.* Injeci manum, arreptamque averti; sed

-rem miseram! sensi protinus me velut imbre ad

-[pg 7]

-ignem temperato perflui, nudamque, ut eram ad

-usque umbilicum, irrigari. Admovi iterum manum;

-sed cum in eum liquorem, quo ille me furor insperserat,

-incidissem, quasi viscatum, refugit manus

-metu et horrore.

-

-*Tullia.* Igitur nec ille victor, nec tu victrix, quum

-parum abfuerit, quin vera sit potitus victoria.

-

-*Octavia.* Ab eo die multo acceptior Caviceus. Et

-cupidine impotenti nescio qua furit animus. Quid

-cupiam nescio, nec dicere possim. Illud tantum scio

-mihi omnium mortalium Caviceum esse longe gratissimum;

-ab eo uno exspecto voluptatem summam,

-quam non intelligo, quæ qualisve futura sit nescio.

-Cupio nihil et cupio tamen.

-

-*Tullia.* Nacta me es quæ in his cogitationum

-tuarum ambagibus tibi sim pro Œdipo. De Biblide

-quæ scripsit Amoris magister et interpres Naso,

-belle tibi utique conveniunt:

-

-   | Illa quidem primo nullos intelligit ignes,

-   | Nec peccare putat, quod sæpius oscula jungat...

-   | Sed nondum manifesta, sibi nullumque sub illo

-   | Igne facit votum; veruntamen æstuat intus.

-   | Spes tamen obscœnas animo dimittere non est

-   | Ausa suo vigilans: placida resoluta quiete

-   | Sæpe videt quod amat, visa est quoque jungere fratri

-   | Corpus, et erubuit quamvis sopita jacebat.

-   | Somnus abit, silet illa diu, repetitque quietis

-   | Ipsa suæ speciem, dubiaque ita mente profatur:

-   | «Me miseram! tacitæ quid vult sibi noctis imago?

-   | »Quam nolim rata sit! Cur hæc ego somnia vidi?»

-

-Pudet somni: amatur tamen; et dum in imagine

-[pg 8]

-voluptatis ludit animus, gaudio colliquescunt summo

-sensus. Erubescis? Habeo confitentem, viderisque

-mihi dicere:

-

-   | Dummodo tale nihil vigilans committere tentem,

-   | Sæpe licet simili redeat sub imagine somnus!

-   | Testis abest somno; nec abest imitata voluptas.

-   | Proh Venus, et tenera volucer cum matre Cupido!

-   | Gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido

-   | Contigit! Ut jacui totis resoluta medullis!

-   | Ut meminisse juvat! quamvis brevis illa voluptas,

-   | Noxque fuit præceps, et cœptis invida nostris.

-

-*Octavia.* Haud inficias ibo: obversatur mihi ob

-oculos, diu noctuque, Caviceus, mentemque totam

-spes occupat incredibilis voluptatis. Et sane similem

-optavi sæpe Caviceo opportunitatem, ab ea die,

-quam rudis et imprudens misere perdidi.

-

-*Tullia.* Quid tum factura esses?

-

-*Octavia.* Ipsa tibi potes dicere. Jam ego doctior

-essem, et ille beatior. Nondum me composueram,

-vestem vix deduxeram ad pedes: ille indusium condiderat,

-quod de femoralibus excesserat; ecce intervenit

-mater.

-

-*Tullia.* Væ tibi! nam novi mulieris mores, et severitatem.

-

-*Octavia.* Nihil tamen molestius locuta est vel Caviceo,

-vel mihi. Petiit subridens quos inter nos

-sereremus sermones? uter amantior esset? «Nam

-amari quis sit dignior, id non quæro,» inquit;

-«tu es, Cavici, nec tu, Octavia, puto, contra contenderis.

-Velim tamen, quandoquidem vos brevi

-[pg 9]

-junget Hymenæus (quod precor faustis avibus

-fiat), tu Cavici, Octaviam meam, et tuam, non

-pro merito, quod in ea est permediocre, ames,

-sed pro generosa tua indole. Annos uterque

-felicissimos in ea conjunctione animorum agitabitis.»

-

-*Tullia.* Sed post, postquam Caviceus abiit?

-

-*Octavia.* Cœpit interrogare quid id esset, quod

-suis ipsa oculis de utroque viderat. Ego excusare

-culpam; urgere mater verum faterer. Queror ab eo

-me fere oppressam; quid vellet, quid quæreret me

-nescire; me quidem non peccasse, quod scirem.

-Pergit quærere, et sciscitari an corporis mei integritatem

-violarit: nego. Monet in posterum ab eo

-caveam, minas addit ni fecero. «Nam,» inquit,

-«ante multos dies illi jungenda es, nata; sed pro

-certo habe, si de te, ante id tempus, solidam voluptatem

-ceperit, aut penitus discessurum: aut si

-constantiæ laudem maluerit, te tamen contemptui

-habiturum. Quarum rerum infelicior utraque

-plane est, quam ut puella generosa æquo animo

-ferat, mortem ipsam æquiori ferat.» Ab eoque

-die solerti cura mater invigilavit, me ut Caviceus

-nunquam inveniret solam. Nec cum sola est collocutus.

-

-*Tullia.* Sane, cui in prima adolescentia (at adolescens

-valde est Caviceus), frui contigit usura amati

-corporis, re patrata, quod Stagyritem non fugit,

-eam plerumque odio habet quam insano antehac

-amore deperibat. At vero, Octavia, ingenuitatem

-tuam admodum laudo, et quam ego tecum etiam

-[pg 10]

-ingenue agam, faciam ne dubites. Petiit a me ipsa

-mater tua, ut arcana hæc reconditiora nuptiarum

-ostendam tibi omnia, doceamque qualis esse debeas

-marito tuo, qualis maritus circa res hujusmodi, ob

-quas homines inflammantur, futurus sit. Hac nocte,

-quo liberiori omnia condoceam sermone, una meo

-in lecto decumbemus, quem dulcissimum mihi

-Veneris stadium vocare apte possim. Postera concubinum

-experieris jucundiorem, quam ego fuerim

-concubina.

-

-*Octavia.* Rides, Tullia; apage ab his dictis, quæ

-amori in te meo injuriam faciunt, quam tuus non

-ferat, si ex animo me amas.

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul050| image:: images/cul050.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul050|

-

-.. vfill::

-

-[pg 11]

-

-

-

-

-.. |frons051| image:: images/frons051.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons051| COLLOQUIUM SECUNDUM

-==============================

-

-TRIBADICON

-----------

-

-.. class:: center

-

-——

-

-.. dropcap:: O

-   :image: images/ini051.png

-   :lines: 4

-

-O\ :small-caps:`ctavia.` Habet nunc idem nos lectus

-tuus, in quo voluisti me sæpe, non

-solummodo tecum, sed etiam in amplexibus

-tuis noctes ducere, cum Callias

-abfuit maritus tuus.

-

-*Tullia.* Duxi interdum insomnes, quod, tuo amore

-per omnes venas misso, quo me macerabam, velut

-incendio urerer.

-

-*Octavia.* Me amabas? nec etiam amas?

-

-*Tullia.* Amo, cognata, et misere pereo.

-

-*Octavia.* Peris tu vero, quam vita mea servari

-malim incolumem? Quæ hæc est ægritudo animi?

-Nam te corpore bene quidem valere, omnia faciunt

-ne dubitem.

-

-*Tullia.* Ut tu Caviceum, sic te ego.

-

-*Octavia.* Aperte loquere: quæ est ista verborum

-caligo?

-

-*Tullia.* Sed primum a te tam venusta, tam formosa,

-[pg 12]

-tam tenera, abige etiam procul a te quicquid

-id est pudoris.

-

-*Octavia.* Cum nudam me voluisti ingredi lectum

-tuum (et obsequuta sum), ut ingressuram me dixisti

-cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis pudorem

-procul a me omnem abegi?

-

-*Tullia.* Nam Lydorum dixit olim Regina: «Exui

-tunicam simul et deponi pudorem.»

-

-*Octavia.* Te hortante vici timiditatem meam, te

-duce vici me.

-

-*Tullia.* Da mihi suavium, suavissima virgo.

-

-*Octavia.* Quidni? quot voles et quod voles.

-

-*Tullia.* O speciem oris divinam! O luce lucidiores

-oculos! O formam Veneream!

-

-*Octavia.* Et operimenta dejicis? jam nescio quid

-timerem, quod tibi imprecor, si Tullia non esses.

-Ecce me nudam habes, quid præterea?

-

-*Tullia.* O Dii! personam agere Cavicei, dedissetis

-ut vellem, posse!

-

-*Octavia.* Quid istud est? Ambas papillas meas, ut

-tu nunc, prehendet Caviceus? Oscula osculis tam

-frequentia miscebit? Labia, collum, mammas morsibus

-his petet?

-

-*Tullia.* Isthæc, corculum, præludia erant ad pugnam,

-et promulsidaria ad plenas Dionæas epulas.

-

-*Octavia.* Apage, corpus totum manu pererras; inferius

-demittis manum. Quid femora attrectas mea?

-Ah! ah! ah! Tullia. Quid eam, amabo, partem vellicas?

-Nec oculorum ab eo loco dimoves aciem.

-

-*Tullia.* Cum voluptate conspicio curiosa istum

-Veneris campum, non latum, non spatiosum quidem,

-[pg 13]

-sed amœnissimis deliciis plenum, in quo Martis

-tui vires hauriet inexhausta Venus.

-

-*Octavia.* Sana non es, Tullia. O si Caviceus

-esses, jam ego in tuto non essem: nam sedens

-quid jacentem per omnia membra adversam aversamque

-oculis lustras? Est nihil in me quod pulchritudinem

-tuam superet: ipsa te tuere, si quid

-tueri velis, quod et possis amare et debeas laudare.

-

-*Tullia.* Fatua sim, non modesta, si me negem

-pulchritudine aliqua præditam; nam et floret ætas,

-sextum supra vicesimum vix complevi annum.

-Partu uno a me Callias pater est. Si quæ in tuos

-sensus ex me voluptas dilabi potest, fruere, Octavia,

-nihil moror.

-

-*Octavia.* Nec etiam ego. De me gaudii, quicquid

-capere poteris, id capias, per me licet. Sed scio tibi

-a virgine, ut sum, nullam venire posse voluptatem,

-nec etiam a te mihi, quamquam vere sis velut leporum

-et venustatum omnium mirabilis hortus.

-

-*Tullia.* Hortum quidem habes, in quo Caviceus

-suavissimis fructibus libidinem suam libidinosam

-pascet.

-

-*Octavia.* Hortum non habeo, quem etiam non

-habeas iisdem fructibus uberem. Hortum vero quid

-vocas? ubi situs? qui sunt hi fructus?

-

-*Tullia.* Percipio nequitias tuas: hortum certe

-tuum, quæ de meo objicis, tam nosti, quam ego

-meum.

-

-*Octavia.* Eo forte vocas vocabulo partem eam

-quam dextra tua expansa occludis, quam digitis

-[pg 14]

-vexas, quam summis unguiculis sollicitas mihi ad

-pruritum?

-

-*Tullia.* Ista est, cognata, cujus usum inepta nescis;

-sed faxo scias.

-

-*Octavia.* Si scirem extra nuptias, nec proba essem,

-nec amore tuo digna, tam dissimilis tibi. Verum,

-quis futurus sit usus ille, edoce. At enim repone te

-in lectum: nam sedendo, ut facis, et tibi et mihi

-creas molestiam.

-

-*Tullia.* Faciam tibi satis. Nunc arrige aures: tam

-sane arrexerit Caviceus facile et frequenter, ut tu

-aures ad hunc sermonem arriges. Faxit Venus! omen

-cape, Octavia.

-

-*Octavia.* Capio omen. Cachinnos edis? Quid latet,

-sub his verbis, nequitiæ, sane non video.

-

-*Tullia.* At senties quid hoc sub omine deliciarum

-optetur horto tuo.

-

-*Octavia.* Surdæ loqueris.

-

-*Tullia.* Faxit Venus audias atque intelligas! Hortus

-ille tuus, quem nec verna nec hiberna tempestate

-flores fructusque Venerei deficiant, velim, locus is est,

-cognata, quem sub inferioris ventris tumore lanugo

-obnubit, tibi quidem mollior; pubem vocant. Hæc

-documento est esse viro aptam et Veneri maturam

-virginitatem, in ea puella in qua exorta primum

-efflorescit. Cymbam, navim, concham, saltum, clitorium,

-portam, ostium, porcum, interfemineum,

-lanuvium, virginal, vaginam, facandrum, vomerem,

-agrum, sulcum, larvam, annulum Latini dixere;

-Græcis vero est _`αἰδοῖον` et δέλτα et χοῖρος et

-ἐσχάρα. Julia Augusti filia dicebat, ideo se Agrippæ

-[pg 15]

-marito parere quam simillimos liberos, quod nunquam

-nisi plena navi vectores tolleret. _`Ἐσχάρα` focus

-et caminus est; χοῖρος porcus; δέλτα littera apud

-Græcos est hoc nomine, sed ejus litteræ figura ab

-horti nostri forma oppido differt. Volo te, cognata,

-evadere ex amplexibus meis hac nocte doctiorem,

-quam si somniaveris in Parnasso, ut etiam possis

-Græce concumbere: audivisti de Juvenale.

-

-*Octavia.* Malim esse docta, ut tu es, cognata,

-quam satiari voluptatibus. Cum te video tam juvenem

-et tam doctam, opto te fieri Caviceum. Quam

-læto tibi animo omnes corporis dotes prosternerem!

-

-*Tullia.* Amplexare me, cara virgo, amore tuo furentem.

-Qua licet, oculis et amplexibus, meas patere

-nequitias. Nihil inde Caviceo deperibit, nec tibi. O

-vanos conatus meos, quicquid aggrediar misera!

-Quam efflictim te depereo!

-

-*Octavia.* Solare amorem tuum, et illam mentis

-impotentiam sequere. Quæ voles, maxime volo.

-

-*Tullia.* Ergo hortum tuum istum dono da mihi, ut

-ejus sim domina: non utilis tamen, quæ nec clavim

-habeo qua fores aperiam, nec malleum quo pulsem,

-nec pedem quo subintrem.

-

-*Octavia.* Dono do profecto, quæ tota sum tua.

-Habeam aliquid quod juris tui non sit? Obvertis te

-in me: quid hoc est rei?

-

-*Tullia.* Nec refuge, amabo, aperi femora.

-

-*Octavia.* En. _`Totam me jam occupas`\: os ore premis,

-pectus pectore, uterum utero: amplectar etiam

-te, cum me amplecteris.

-

-[pg 16]

-*Tullia.* Tolle altius crura, superinjice femoribus

-meis femora. Artifex tibi sum ego Veneris novæ, quæ

-nova es. Quam excellenter pares! Non ita egregie

-possim imperare, ut tu obsequeris.

-

-*Octavia.* Ah! ah! Tullia mea, hera mea, domina

-mea, ut me pulsas, ut te agitas! Velim extinctos

-cereos illos, pudet lucem testem habere patientiæ

-meæ.

-

-*Tullia.* Age intente quod agis. Ut ego adsilio, tu

-subsili; exagita crissantes nates, ut agito, et in aera

-mitte, ut poteris altius. Times te anima deficiat?

-

-*Octavia.* Sane me rapidis his fatigas concussionibus;

-opprimis me; vim tam efferatam ab alia

-paterer?

-

-*Tullia.* Tene, amplectere, Octavia, excipe... En,

-en fluit; furit pectus, ah! ah! ah!

-

-*Octavia.* Hortus mihi tuus hortum meum incendit;

-abscede.

-

-*Tullia.* Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea

-sponsa! mea conjux!

-

-*Octavia.* O utinam mihi vir esses! quam amantem

-haberes uxorem! quam amatum haberem virum!

-Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti,

-quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti

-in me, Tullia?

-

-*Tullia.* Nempe perfeci opus; et Venereum virus

-ex cæca navis meæ sentina projecit in cymbam virgineam

-tuam amor cæco impetu. At in imis præcordiis,

-major unquam permovit sensus tuos voluptas?

-

-*Octavia.* Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea

-[pg 17]

-re quam fecisti, animadverti me percepisse voluptatem.

-Commotior paululum fui, cum te commotissimam

-sensi, et ex ardore tuo scintillæ aliquot in

-eam partem, quam obruebas tuis crebris subsultibus,

-inciderunt. Sed de incendio potius monuerunt, quam

-incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam

-morbus tuus aliarum fœminarum mentem invadit,

-ut puellas ament et petant?

-

-*Tullia.* Amant et petunt, nisi quæ sunt stolidæ et

-saxeæ. Nam quid gratius puella nitida et polita, ut tu

-nitida et polita es? Sic Iphim nondum puerum Ianthe

-urebat:

-

-   | Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget

-   | Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.

-   | Vixque tenens lachrymas: «Quis me manet exitus?» inquit,

-   | «Cognita quam nulli, quam prodigiosa, novæque

-   | »Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,

-   | »Perdere debuerant; si non et perdere vellent,

-   | »Naturale malum saltem de more dedissent.

-   | »Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,

-   | »Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,

-   | »Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.

-   | »Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.

-   | »Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.

-   | »Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;

-   | »At non vult natura potentior omnibus istis,

-   | »Quæ mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,

-   | »Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:

-   | »Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.

-   | »Pronuba quid Juno, quid ad hæc, Hymenæe, venitis

-   | »Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambæ?»

-

-[pg 18]

-Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissimæ

-sumus pleræque omnes. Audis Quartillam

-Petronianam? «Junonem meam iratam habeam, si

-unquam meminerim virginem fuisse: nam et

-infans cum paribus inquinata sum, et subinde prodeuntibus

-annis majoribus me pueris applicui,

-donec ad hanc ætatem pervenerim.»

-

-*Octavia.* Hactenus, Tullia, et probe nosti, non

-corporis tantum, sed et puræ mentis agito. Stolidam

-voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me libidine

-tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse

-mihi diem, etiam ultro æstui meo gratulor Venereo;

-nam, opinor equidem, si cubent nobiscum viri, solidam

-nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci

-posse voluptatem.

-

-*Tullia.* Recte judicas et senties postera nocte: fortunet

-te Lampsacenum ferculum! Sed tumor ventris,

-imprægnatio, partus, consequi solent hominum liberiores

-nobiscum lusus, et «turgentis verbera caudæ.»

-Extra nuptias periculis et infortuniis infesta, quæ

-puellas ad plenum coitum vocat et impellit Venus.

-Sub Hymenæo libera et læta; e contrario omnia. Quo

-flammeo obnubunt novæ nuptæ caput, obnubunt et

-omnia libidinis suæ facinora; hoc velo perspicaces

-legum et vulgi oculos feliciter fallunt. Igitur, Octavia,

-alia via virginibus, et cœlibem ducentibus vitam,

-eundum fuit ad voluptatem, ad quam vides omnia

-animantum sæcla, ut Lucretius loquitur, impetu

-ferri, quem nulla nisi ipsa vis Veneris emolliat. Itaque

-virginem amari a virgine nihil mirum: quandoquidem

-[pg 19]

-et maximi Heroum invenerunt olim suo in sexu

-incentiva libidinis suæ.

-

-*Octavia.* Etenim virgo non es, quæ virum experta

-es; plena tibi liberum est voluptate potiri. Qui fieri

-potest ut me ames? ut ea via Venerem quæras, qua

-Venus aberrat semper a Venere?

-

-*Tullia.* Primum, Pomponia mea (nihil enim ex

-rebus meis volo te lateat), cum familiariores altera

-alteri a crepundiis essemus, ante hos annos, sic

-cœpit mecum colluctari ingeniosa, sed procax; libidinosa,

-ut nulla magis, sed cauta ut etiam nulla magis.

-Abhorrebat a principio ab ea re animus meus:

-paulatim assuevi huic, ut loquebar, molestiæ; et

-exemplo præibat Pomponia, usuram corporis sui non

-modo accommodans petulantiæ meæ, sed et ipsa

-jubens, dulcissima mihi pellex, et sibi lena. Demum

-factum est longo hujus voluptatis usu, ut ab ea me

-vix queam abstinere; sed ubi fulgetris tuis innumeris

-cor meum perculisti, Octavia mea, amore tuo

-ita exarsi, ita exardeo, ut omnia, imo Calliam

-meum, præ te habeam despectui, et in amplexibus

-tuis mihi credam repositam voluptatem omnem.

-Noli præterea me putare proterviorem. Nam hic mos

-ubique fere terrarum inolevit. Italæ, Hispanæ, Gallæ

-fœminæ invicem amant altera alteram; et si pudor

-absit, omnes confestim, altera in alteram, ruant

-prurientes. Lesbiis præsertim olim id sceleris familiare,

-quod Sapphus nomen commendavit, atque

-adeo nobilitavit. Illius lumbos Andromeda, Athis,

-Anactorie, Mnais, et Girino amasiæ, quam sæpe

-fatigarunt! Ejus generis heroidas Græci Tribadas

-[pg 20]

-vocant; Latini Frictrices et Subagitatrices. Philænis

-vero, quod huic voluptati indulgeret perditissime,

-invenisse credita est, et usu suo, quæ scilicet magni

-nominis erat, inauditæ ad suam ætatem voluptatis

-usum fœminis puellisque apud suos suasisse. Tribadas

-dixerunt quod tererent ac tererentur; frictrices

-a corporum frictione; subagitatrices a motu concitatiori.

-Quid plura? Octavia mea, agere et pati mulieris

-est non inficetæ, ac cui cor salit sub pectore.

-

-*Octavia.* Hercle! mira narras, sed jucunda æque

-ac ridicula. Tu igitur jam audies et tribas et frictrix

-et subagitatrix: quam me vero dices?

-

-*Tullia.* Cypridem meam mollem, mellitam, auream.

-At enim nihil admovi quo fieres minus integra,

-quo perfringerem ostiolum istud tuum, quo

-delibarem virginitatem istam tuam florentem.

-

-*Octavia.* Quo potuisses, scilicet?

-

-*Tullia.* Milesiacæ compingebant sibi e corio veretra

-octo digitos longa, et pro modo crassa. Aristophanes

-author est his uti solitas fœminas sui ævi; ac

-hodie quoque Italis, Hispanisve maxime, sicut et

-Asiaticis mulieribus, id instrumentum mundi muliebris

-et pretiosioris supellectilis præcipua pars est:

-magno in pretio habetur.

-

-*Octavia.* Non intelligo id quid sit, cuive usui.

-

-*Tullia.* Olim intelliges; sed ad alia nostra deflectat

-confabulatio.

-

-.. |serps060| image:: images/serps060.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|serps060|

-

-.. vfill::

-

-[pg 21]

-

-

-.. |frons061| image:: images/frons061.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons061| COLLOQUIUM TERTIUM

-=============================

-

-FABRICA

--------

-

-.. class:: center

-

-——

-

-.. dropcap:: O

-   :image: images/ini061.png

-   :lines: 4

-

-O\ :small-caps:`ctavia.` Ah! ah! ah! Tullia, ut tu in

-me prosiliisti! O si te hominem fecissent

-Dii!

-

-*Tullia.* Eodem omnino modo prosiliet

-in te, divaricatis femoribus jacentem, vir tuus.

-Os occupabit osculis, papillas illas sororiantes exsuget,

-pectus premet pectore, totam opprimet, concutiet,

-sed multo et validius quam ego potui, qui et

-validior multo et vegetior. Motus ciebit quo lectus,

-in quo cubabis, contremiscet, ipsiusque adeo cubiculi

-contignatio. Nam qua prima nocte vim intulit

-pudicitiæ meæ Callias, eo impetu et corporis viriumque

-nisu in me furebat ruebatque, ut contremere

-lectus meus audiretur ab iis, qui in proximo cubiculo

-pervigilium Veneris meæ celebrabant. Vide,

-amabo, quid de me in hoc certamine sit factum, a

-quo tamen victoriæ laudem retuli.

-

-*Octavia.* Quid de me fiet, si tam rudem nacta

-[pg 22]

-fuero athletam? Nam tu annis major et corpore habilior,

-quam nunc sum, eras, cum tradita es Calliæ

-fruenda: profecto video multam mihi crucem paratam.

-

-*Tullia.* Haud negem, Octavia, multum tibi laboris

-ferendum; et si negem, illuserim profecto inscitiæ

-tuæ. Sic se res habebit.

-

-*Octavia.* Doce diligenter omnia quæ me scire

-convenit. Quis hic dolor futurus est? quam acer, et

-quam diuturnus? Malim certe ego momento acriorem,

-quam mediocriorem et diuturniorem.

-

-*Tullia.*

-

-   | Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.

-   |   Omne in amore malum, si patiare, leve est.

-

-*Octavia.* Patiar certe, et spero forti constantique

-animo: nam quid facerem? Verum, age, quid patiar?

-

-*Tullia.* Eam corporis nostri partem, de qua jam

-colloquutæ sumus, vulgo etiam *vulvam*, *cunnum*,

-*fregnam*, *ficum*, *potam*, Latini et nostri homines appellant;

-*vulvam* quasi valvam dicere voluissent;

-*cunnum* a cuneo, quod vi multa enitendum sit in

-eam primis in congressibus; aut a Græco verbo

-κυνός, quasi, qui fœtor in ore canis esse solet, idem

-etiam plerumque in hoc infimo corporis nostri ore

-esse soleat; aut a Græco κόννος, quæ vox barbam

-sonat, quia hac in parte nos barbatas inepti jocantur,

-lanuginem quæ pubem nobis circumvestit barbam

-vocitantes; aut potius _`ἀπὸ τοῦ κόννειν`, quod intelligere

-significat: sicut enim a *mente mentulam* dixerunt,

-[pg 23]

-sic etiam *cunnum* ab intelligentia. Nimirum

-et mentulam sicut se ipsa regit, ut mente prædita

-esse videatur, mentis quæ in capite sedet imperiis

-parum obsequens: ita hic et per se agit, et per se

-intelligit, in rationis leges rebellionem movens, quæ

-solo possit non mentis, sed mentulæ beneficio

-componi. Nos honestiori appellatione pudendum

-appellamus; cujus labra quibus occluditur, cadurda

-dici apud veterem grammaticum legi. In hanc primum

-partem totis viribus torquebit immanem hastam

-suam Caviceus; hoc momento magnos tibi cruciatus

-dabit, mox et majora gaudia.

-

-*Octavia.* Cito citius doloris oblivionem gaudia

-afferent!

-

-*Tullia.* Vides mirabilem ejus fabricam. Primo

-quodam tumore, quem lanugo tibi mollis tegit, protuberat;

-nec credas intra femina ob turpitudinem,

-quæ sane illi nulla est, conditam, sed ad usum repositam.

-Tumorem illum monticulum Veneris vocitant:

-quem qui semel inscenderit, Octavia mea, Parnasso,

-Olympo, montibus sacris anteponat semper.

-

-*Octavia.* Inscensorem habeam, æque ac es, jucundum!

-Non erit quod Parnasso Apollinem suum,

-Olympo Jovem invideam.

-

-*Tullia.* Duæ sunt rimæ, altera sub altera, quibus

-monticulus hic ad plenum dehiscit coitum. Priorem

-magnam vocant, altera interior est. Illa partui opportuna;

-nos enim, Octavia, velut quædam officinæ

-sumus generi humano excudendo. Si angustior

-esset, dum fœtus in vitales auras editur, distendi

-non posset absque horribili cruciatu: et distendi et

-[pg 24]

-dilatari necesse est. Adolescentiores, cum primum

-attingendi hujus loci potestas datur, æque intus patere

-puellas fœminasque putant, ac exteriori hoc patent

-ostio, et vidi qui horrerent ridiculosi. Interior

-autem minor est; labra vero quæ latera tegunt majoris

-rimæ, cadurda dixi vocitari. Alæ sunt intra reconditiorem

-illam rimam, mihi quidem prominentiores:

-nymphis his nomen est. Sed sub alis in

-virginibus, qualis tu es, exsurgunt quatuor velut valvulæ.

-Occludunt eæ ad uterum iter, quod primis in

-congressibus, sine vi et conatu multo, vir non aperiat

-libidini suæ.

-

-*Octavia.* Præsentisco, in eo conatu omnis erit doloris,

-de quo narrasti, acerbitas.

-

-*Tullia.* Sine institutam absolvam descriptionem: ut

-sunt simul junctæ hæ membranulæ quatuor in canaliculum

-desinunt, quasi caryophylli est. At non

-transversam, quasi obductæ, tenent uteri viam: versus

-exterius horti ostium objiciunt se erectæ; interdum

-vero aliquantisper sursum versus dehiscunt;

-hac scilicet demittuntur via, qua a corpore nostro

-excreta expellit foras vis naturæ. Sed de clitoride me

-fugit dicere: speciem penis refert membranosum

-corpus in extrema fere pube. Ac si penis esset,

-obdurescit tentigine; improba adeo titillatione fœminas

-inflammat vividioris paulo naturæ, ut adhibita

-manu, si irritentur ad Venerem, plerumque non

-exspectato conscensore ipsæ sponte colliquescant.

-Profecto dum me Callias nequitiis suis conscelerat,

-dum demulcet, dum attrectat, idipsum sæpe sæpius

-experta sum. Intra ipsius manus, in his locis liberius

-[pg 25]

-ludentes, copiosus decidit ex horto meo roscidus

-humor. Hinc illi in me jocorum larga seges, et

-facetiarum campus. Sed quid facerem? in cachinnos

-erumpit, rideo ego. Petulantiam ejus increpo, increpat

-libidinem meam; ludus sumus alter alteri: et

-dum ludimus verbis, re prosilit in me, sternit volentem

-nolentemque, init jacentem, et quod humoris

-hortum meum amisisse jocatur, vi magna refundit

-e suo, nihil ut querar per ejus culpam mihi periisse.

-

-*Octavia.* Beatam vivitis ambo vitam, et deliciis

-plenam; alter alteri estis oppido satis ampla felicitas.

-

-*Tullia.* Demum, quod ab horti ingressu ad summum

-hortum interjacet itineris, vaginam appellant,

-in quam se penis, dum concutitur mulier, induit.

-Uteri modo collum, modo cervicem, modo sinum

-pudoris medici vocant. Amplexatur vero, constringit,

-exsugitque virile membrum, quod in eam vaginam

-impellitur, et inseritur. Hic est, Octavia, velut

-tubus, per quem genus humanum ab alta nihili

-caligine transit in vitæ lucem.

-

-*Octavia.* Rem ita depingis, ut videar mihi ea

-etiam omnia quæ indita latent in imis meis visceribus,

-quasi ob oculos posita.

-

-*Tullia.* Tibi quidem, cognata, hæc interior rima,

-quique eam consequitur sinus, minus patent quam

-mihi. Age, hæc omnia defixo obtutu introspiscere

-libido est: aperi crura quam maxime, quod tibi

-commodum fuerit.

-

-*Octavia.* Aperta habes: quid mihi tunc cum his

-[pg 26]

-oculis tuis emissitiis? Diducis digitis hæc utrinque

-labra: quid intro vides?

-

-*Tullia.* Dulcis virgo! video florem, quem qui

-videret, floribus præferat odoribusque cunctis.

-

-*Octavia.* Ah! Tullia, contine, amabo, lascivam

-manum; retrahe hunc maleficum digitum, quem

-intromittis; mihi vere dolorem, dum altius agis,

-inflixisti.

-

-*Tullia.* Misereor tui, o concham pretiosam, Veneri

-concipiendæ meliorem quam hæc fuit concha, e

-qua aiunt ortam Venerem! Bonis avibus natum

-Caviceum, cui hic nova nascetur in hac concha

-Venus!

-

-*Octavia.* Enim vero dicis miserere mei te.

-

-*Tullia.* Scilicet te video excarnificandam miseris

-modis.

-

-*Octavia.* Qui fiet? quid miraris?

-

-*Tullia.* Ut parvo tuus ostio hortus apertus est,

-ut difficilem ostendit ingressum, timeo ne Caviceo

-etiam labor incumbat, quem molestiorem habeat

-quam gratiorem, ut sit etiam gratissimus. Vidisti

-ejus catapultam, qua est castrum istud tuum diverberaturus?

-

-*Octavia.* Non vidi: sed ecastor sensi, qualem fingunt

-Herculis clavam, crassam, rigidam, et bene

-longam.

-

-*Tullia.* Dixit probe mater mutoniatum esse, vehementer

-gaudet; mentulatiorem in hac urbe nostra

-hominem esse putat neminem. Respondi hæc jactanti,

-Calliæ viro meo machæram esse latos octo

-digitos longam: nihili eum esse hominem ad Caviceum

-[pg 27]

-reposuit. Se quidem dolere sortem tuam et

-invidere: eam gratulari tibi multum; Caviceo penem

-esse ait longum digitos undecim, crassum vero ut

-brachium habes, qua cum manu committitur.

-

-*Octavia.* O monstrum! Et hanc omnem molem

-in corpus meum vi trudet? Pati potero? Jam cor

-dolet, cum venit in mentem quantæ me miseram

-ærumnæ maneant.

-

-*Tullia.* Ne tamen desponde animum. Longitudine

-cedit Callias Caviceo: Caviceus profecto crassitudine

-Calliam non vincit. Nam brachium hoc meum

-vides?

-

-*Octavia.* Video ædepol. Cæca sim ni videam.

-

-*Tullia.* In hunc modum illi mentula turgescit,

-cum irascitur ea in me: nunc tamen hæc machæra

-bene convenit in vaginam meam.

-

-*Octavia.* Quæ tandem illa est vagina tua victrix,

-fulminatrix, velim scire.

-

-*Tullia.* Non tam discrepant pulices a pullis, quam

-a mea hæc tua. En inspice, intuere, explora.

-

-*Octavia.* Projice te in lectum, et statue supinam:

-nam videre probe nequeo cum sedes.

-

-*Tullia.* Jaceo, intuere omnia diligenter. Utile id

-tibi, et mihi dulce.

-

-*Octavia.* Chasma video: quale Curtium mersit et

-absorpsit armis onustum, equo vectum, video! Admovebo

-manum, diducam latera: manum etiam

-totam libere mittere intro possim, si velim. Digitum

-meum, quippe qui Venereus est, indere libet, qui

-campum hunc omnem quantus est pererret, de

-eoque nuntiet mihi quam latus, quam altus, quam

-[pg 28]

-mentulæ commodus. Euge, ipsi imo Priapo conveniat,

-ah! ah! ah! vel si quis Priapo mentulatior.

-Verum et nares afflat meas spiritus teter:

-

-   |               ... Talis sese halitus atris

-   | Faucibus effundens nares contingit odore.

-

-Quam male olentes hic tuus hortus fert flores! Ex

-his pigeat Venerem sertum fieri sibi, aut coronam.

-

-*Tullia.* Faceta es, cara virgo, et salse loqueris. Tu

-autem, qualis nunc sum, et intra paucos menses

-eris postquam pepereris; et patebis immensum, ut

-patere me vides; et hiabit infima hæc uteri sedes,

-ut hiat mihi; et quæ nunc hac parte tam pura es

-spiritu, quam es ore, nocenti perflabis nares meas

-odore, manumque, si te contigerit, inficies. Hæc

-sunt nuptiarum incommoda, hæc sunt voluptatum

-nostrarum accessiones. Sic, ne dubites, fiet.

-

-*Octavia.* Id quomodo fiet? cupio scire.

-

-*Tullia.* Postquam hominis membrum illud in

-suam excrevit magnitudinem, penetrat se eo furore

-in corpus nostrum, ut omnem locum conspurcet,

-contaminet, polluat.

-

-*Octavia.* Sed promissorum te non capiat oblivio.

-

-*Tullia.* Intelligo quid quæras, adsum. Partem

-eam tamen virilem, tam efferam, tam impotentem,

-variis laudibus prædicant quæ amant, quæ expertæ

-sunt; ulla nec est experta quin amet.

-

-*Octavia.* Amabo igitur vehementer, cum experta

-fuero.

-

-*Tullia.* Præclare.

-[pg 29]

-*Veretrum, mentulam, penem,

-phallum, taurum, machæram, pessulum, peculium,

-vasa, vasculum, pomum, nervum, hastam, trabem,

-palum, mutonem, verpum, coleos, scapum, caulem,

-virgam, pilum, fascinum, caudam, mutinum, noctuinum,

-columnam*, appellatione partim propria,

-partim translata vocant Latini. Græci varia etiam

-vocabula: nam φλέψ, καυλός, _`γονίμη οὐρά, κριθή`, πέος,

-σάθη, ἔμβολον, στῆμα, σύριγξ, κάπρος, _`τύλος`, κωλῆ, _`ῥάφη`,

-ἀναγκαῖον dicitur et _`ῥαφίδος`. Extra rei Veneræ usum,

-iners et pendulus jacet homini nervus; ad eam vero

-rem arrigitur, intumescit, furit, in eam crescit magnitudinem,

-quæ nobis primum incutiat vehementem

-metum, mox quidem acrem virginibus dolorem

-ferat, ac post devirginitatis summam voluptatem,

-quæ et metum et dolorem longe superet.

-

-*Octavia.* De voluptate nescio, nec de dolore scire

-velim: utique de metu sentio.

-

-*Tullia.* Subtus et ad radicem ejus vasculum cohæret,

-scrotum vocant, pilis multis, crispis, duriusculis

-obnuptum et opertum. In eo virilitatis testes,

-iidemque nobis amoris erga nos hominum benefici

-testes.

-

-*Octavia.* Non vidi, non audivi de his testibus:

-expedi quid rei sit.

-

-*Tullia.* Globuli sunt duo non adeo parvi, non

-exacte rotundi, admodum duri; et quo duriores, eo

-aptiores ad libidinem. Quod duo numero sint, didymos

-ob eam rem Græci appellant, et id nomen

-magni viri tulerunt multi. Fuerunt quibus unum

-præterea naturæ adjecit munificentia, ut tres haberent.

-Hoc in numero Agathocles fuit Syracusanorum

-tyrannus, quem idcirco Τριόρχιν nominarunt. Nota

-[pg 30]

-est eo nomine apud nos Coleonum gens nobilis,

-quæ Bartholomæum illum Coleonem Imperatorem

-summum in Italicis bellis tulit. Omnes in ea viri

-fere tribus testibus ad Veneris duella, ut præstantibus

-animis ad Martis certamina, vigent. Fortunatæ quas

-uxores habent! nam in testium anfractibus ambrosii

-illius roris velut officina est, qui nos tam amicabiliter

-demulcet, et vulnera quæ penetrando in corpus

-nostrum mutinus fecit, mirabiliter curat, diu ne doleant;

-cui debeo pupulam meam; cui debeo omnia

-gaudia mea; cui se fert acceptum genus humanum.

-Semen vulgo vocant et sperma, alterum Latinæ,

-alterum Græcæ originis. In sulcos enim fœmineos

-projectus, mox in hominem fingitur. Omnium animalium

-homo maximam seminis copiam emittit:

-quibus autem tres fabri in eam rem laborant, ut etiam

-Fulvio Pomponiæ meæ fratri, sane eorum opera

-fœminas abundantiori imbre proluunt, quam quibus

-solum duo; et res, ut loquor, sic est.

-

-*Octavia.* Forte et tres Caviceo insunt, ita me

-ejusmodi roris pluvia totam ad usque fere umbilicum

-aspersit, indusium madefecit.

-

-*Tullia.* Vegetum juvenem et tuæ Veneris cupidum,

-cognata, turpe esset exsiccatis tibi vasis

-litare, Venerique tuæ. Reliqua persequar. Liquor

-hic spumosus, albus, viscidus, veretri sputum, ab

-eo loco in quo excoctus, perfertur ad summum

-virgæ caput, moxque propellitur tanto impetu, ut

-tres etiam pedes longe a se evomat, qui ejaculatur.

-Igitur cum opus ad finem venit, post multas concussiones,

-tam rapide in imum uterum projicitur, ut

-[pg 31]

-quibus sensus fœminis non penitus torpescit, impeti,

-et igneo se intro imbre rigari magna sentiant cum

-voluptatis titillatione. Verba desunt, Octavia, quibus

-apte satis eam voluptatem depingam; tute tibi dixeris

-intra paucas horas.

-

-*Octavia.* Scilicet ex summo virgæ capite fluant hi

-lactei rivi? Priapo quidem caput esse non negem,

-qui quod mentulatissimus esset, Lampsacenos inter

-homines esse desiit nempe ut Deabus proximus

-esset, ut audivi a te; sed illi hominum membro caput

-etiam esse nesciebam, quæ homini cuilibet duo

-esse capita, inepta, nesciebam.

-

-*Tullia.* Et fuerint profecto beati, fortunatique, ac

-summa inter Heroas gloria, quibus etiam fuerint tres

-penes! Extremam penis partem in oblongum effictam,

-vocant caput, balanum, et glandem; quam si

-summis digitis compresseris, tantum abest ut dolore

-afficias ullo, quin imo dulciori pruritu affeceris. Nec

-ulla faciliori breviorique via ad Venerem tuam, cum

-œstro percita ardebis, Caviceum abduxeris ex alienissimis

-etiam ab hac cogitatione cupiditatibus. Et

-operitur pileolo id Priapi caput, præputium nominant;

-quem vix superbus ille deponat noctuinus,

-nisi ut te salutet, apertoque capite dominæ aulam

-subeat.

-

-*Octavia.* Mirifica es: te audiendo nulla unquam

-me capiet satietas; ita, o utinam! nec Calliam tecum

-dormientem.

-

-*Tullia.* Connivent jam mihi mei oculi somno,

-quæ longæ vigiliæ sum valde impatiens. Ideoque

-sic loqueris, ut loquuta es, quod animadvertisti me

-[pg 32]

-somniculosam eloqui, quem tecum habeo, his de

-rebus sermonem.

-

-*Octavia.* Noli somnum tenere, amabo; admitte,

-qui tibi jucunde blanditur.

-

-*Tullia.* Per Venerem tuam et meam, atque adeo

-Cavicei! opus est tibi magis somnus quam mihi:

-nam proxima nocte nec eum videbis, inter Cavicei

-complexus, oscula, compressiones, subagitationes,

-furores. Refice corpus tam tenerum, tam molle: ad

-id certamen te para fortiter ineundum.

-

-*Octavia.* Faciam uti vis; verum me major tuæ

-valetudinis cura tenet quam meæ. Obdormisce jam,

-nequidem verbum mittam.

-

-*Tullia.* _`Osculum impinge mihi`\: id mihi viaticum

-erit ad quietem.

-

-*Octavia.* Tibi et os, et labra, corpusque totum

-dedo; quos volueris ex me fructus cape, tua sum.

-

-*Tullia.* O basia quæ Jupiter invideat mihi! o

-gratos complexus! o illecebrosos tactus! Permitte

-ut, composito intra papillas tuas ore, manu altera

-ad hortum tuum missa, altera ad nates illas duras

-et compactas affixa, sic obdormiscam, ut Mars cum

-Cypride sua dormire solet. Quum somno soluta

-fuero, qua fide cœpi, quæ supersunt repetito sermone

-eloqui pergam, dulcis virgo, hera mea.

-

-*Octavia.* Loquacior es quam e re sit; tace et obdormi;

-age quod agis.

-

-.. |serps072| image:: images/serps072.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|serps072|

-

-.. vfill::

-

-[pg 33]

-

-.. |frons073| image:: images/frons073.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons073| COLLOQUIUM QUARTUM

-=============================

-

-DUELLUM

--------

-

-.. class:: center

-

-——

-

-.. dropcap:: T

-   :image: images/ini073.png

-   :lines: 4

-

-T\ :small-caps:`ullia.` Non possum dicere quam optime

-recreata sim hoc tam longo

-somno, qui septem per horas continuas

-artus meos occupavit: tu vero,

-Octavia?

-

-*Octavia.* Ego vero ab hora evigilo, quam somnii

-horrenda species e somno excitavit paventem trepidantemque.

-

-*Tullia.* Narra somnium, si lubet.

-

-*Octavia.* Videbar mihi cum Caviceo esse, Tullia,

-sub salicum ramis, qui nos ab æstu solis tuebantur,

-in opaca et viridi Padi ripa deambulare. Suavissimis

-deliniebat aures animumque meum questibus suis

-Caviceus, quos præ amore fundebat: suavium petebat,

-negabam; suadebas darem, dedi; cepit. Cum

-præterea in sinum meum manum alteram demitteret,

-altero brachio complecteretur, tua ope, tua

-opera ab ejus me vix complexu explicui. Exsoluta

-[pg 34]

-in fugam me dedi, sequebatur; at cum jam esset

-comprehensurus, os obverto... Hem! Tullia, quid

-monstri video?

-

-*Tullia.* Lupi invaserant in Caviceum, lacerabant

-amores tuos? an se gladio transfixerat?

-

-*Octavia.* Bona verba! potius ipse sua me machæra

-transfigat!

-

-*Tullia.* Faceti oris, salsi animi puellam!

-

-*Octavia.* Video in fœdissimum animal mutatum,

-Satyris, quales in pictis tabulis videmus, quam simillimum,

-sui dissimillimum. Horrebat pilis totum corpus,

-in capite duplex ad frontem excreverat hircinum

-cornu, in longum finiebat acumen. Aures vero,

-frons, oculi, nasus, vultusque totus Cavicei erat.

-Pilulum intentabat mihi longius, crassiusque duplo,

-quam homini est sub Veneris signis merenti: cætera

-in hircum desinebant. Ruebat in me, stuprum poscebat,

-ori os admovebat. Quid plura? tam insolens

-rei facies me terret. Quid vero id mihi mali portendat?

-tu tam docta potes dicere.

-

-*Tullia.* Et possum dicere, cognata, et dicam suo

-tempore: nam inpræsentiarum nihil interest tua

-scire.

-

-*Octavia.* Nec me sciendi cupiditate sinas diutius

-torqueri, hera mea, sponse mi,

-

-   | ... fuit si tibi quicquam dulce meum.

-

-*Tullia.* Dulces alieni amoris fructus, florenti tibi

-et teneræ: at Caviceo, non dolorem, sed injuriam

-violati thori, portendit insomnium.

-

-*Octavia.* Absit longe a me hæc ignominia!

-

-[pg 35]

-*Tullia.* Eos homines quorum uxores, non honesta

-Venere, ab aliis hominibus per libidinem se

-subigi patiantur, hircorum et cornutorum numero

-cedere vulgo aiunt.

-

-*Octavia.* Audivi ut dicis. Igitur in eam ego perfidiam

-lapsura sum? Mei corporis non uni solum Caviceo

-usum dabo? Mortem ante oppetam, quam id

-admittam in me flagitii! An te alienæ etiam libidini

-subjecisti? absit me credere: absit etiam de me

-quidquam simile speres.

-

-*Tullia.* Confabulabimur de his, cara virgo, aptiore

-tempore, postquam deposueris virginitatem, et

-te Caviceus per aliquot menses diu noctuque conculcaverit,

-permoluerit, protriverit. Alio tempore, et

-scio, alia mens erit.

-

-*Octavia.* Mutasse te mentem omnino oportet,

-nec in ea nunc esse sententia, in qua eras cum nupsisti

-Calliæ, quæ fers id de me judicii.

-

-*Tullia.* Quis probro vertat invictam necessitatem,

-si in eam te fata amentiam agant, si me egerint, a qua

-ne Minerva quidem se expediat? Sed de Caviceo

-vidisti aliud nihil in somniis?

-

-*Octavia.* Penitus nihil; et pervigil facta, altiori

-dum teneris sopore, quæcunque ex amoris arcanis

-dicendo retexuisti, hactenus cum animo meo revolvebam.

-

-*Tullia.* Hæc tela texitur Caviceo tuo, non matri quæ

-te erudiendam mihi dedit. Quo doctior e complexu

-meo in Cavicei transibis amplexus, eo gratiores ex

-tua Venere capiet fructus. Sed qui sint ii fructus

-omnes aves scire, et aveo dicere ego, quorum post

-[pg 36]

-hanc noctem incredibilem senties suavitatem. Jam

-nosti in corpus tuum, qua rimas agit has duas,

-quas descripsi, inter femina tua tradendum illud

-pilum, quod te perfodiat ad septimam usque costam.

-

-*Octavia.* Rides, Tullia. Qui fieri id possit? Per

-ludibrium narras.

-

-*Tullia.* Quidquid id est, machæram illam suam,

-qua vir est, impinget in eam corporis tui partem,

-qua fœmina es. Sexus sexui commiscebitur, ut videri

-jam unus possitis in ea conjunctione, qui duo vere

-estis. Hoc quidem modo ea res tibi agetur omnis.

-

-*Octavia.* Cupio, metuo scire; opto in amplexus

-Cavicei venire, metuo mihi cum venero.

-

-*Tullia.* Principio, injectis brachiis, quasi vinculis,

-ita ut elabi non possis, nudus nudam arctissime

-constringet.

-

-*Octavia.* Narra vero, soror, de Callia, ut jure suo

-tecum usus sit, cum data illi uxor es: nam de Caviceo

-nihil habes certi dicere.

-

-*Tullia.* Satisfaciam desiderio tuo, et lapidea esses,

-si ex eo ludo quem lusit mecum Callias, cum virginitatem

-mihi excussit, quis etiam tibi lusus ludendus

-sit cum Caviceo minime perspiceres. Ac, nullo

-unquam tempore, tam gratæ noctis joci ex memoria

-mea excident.

-

-*Octavia.* Stertunt etiamnum omnes domi; Sol,

-naturæ oculus, dierum pater, gravem videtur aperire

-oculum in terras; mortalium oculi silenti somno et

-molli natant in quiete; profundum ubique silentium.

-Tuta nobis omnia colloquentibus et colludentibus.

-

-*Tullia.* Utique. Postquam me collocasset nudam

-[pg 37]

-in lecto mater, sudarium ad caput meum pulvino

-subjecit; osculum Calliæ tulit et mihi; Calliam jussit,

-ut, se coram, suavium mihi jacenti et multo rubore

-suffusæ daret; abiit, fores cubiculi occlusit, et

-clavem abstulit secum in cubiculum suum, in quo e

-nostris affinibus multi, et in eo numero Pomponia

-mea.

-

-*Octavia.* Illam dicis quæ tibi, ut ætate proxima,

-ita familiaritate intima, sodalium tuarum tibi semper

-fuit carissima.

-

-*Tullia.* Si venustatem, si lepores, si ingenium

-nosceris mulieris, amares Pomponiam æque ac amo.

-Paucos ante menses nupserat Lucretio juveni, animi

-dotibus corporisque donis præstanti. De re hac omni

-plane certiorem fecerat; docuerat quid primis in conflictibus

-ferendum mihi esset, quid me facere deceret,

-quid loqui. Demum fecerat, ut nequidem minutissima

-quæ ad Venerem pertineant nescirem: multis

-has nostras voluptates commendarat, quæ, per Junonem

-meam! alias omnes longo intervallo prægrediuntur.

-Igitur, parata instructaque, parem meum

-expectabam, non inferior animo si, inferior viribus,

-abiisset modo pudor.

-

-*Octavia.* Sed cui rei id sudarium ad tuum

-cervical?

-

-*Tullia.* Videbis.

-

-*Octavia.* Nudam sane decubuisse te illa nocte

-cum Callia non miror, quæ sciam matrem meam,

-noctes omnes, nudam cum patre cubare.

-

-*Tullia.* Ardorem illum tuum noscendi quæ te

-utique nosse multum interest, parumper sustine.

-[pg 38]

-Audies a me omnia, suo quæque ordine. Ut secessit

-mater, et me soli sibi vidit Callias in hac Veneris

-area commissam, vestimenta tanta abjecit festinatione,

-ut mihi, priusquam exutum vestibus crederem,

-nudus adstiterit ad interius spondæ latus.

-Lucebat cubiculum quasi medio die, cereis candelis

-hac illacque distributis. Vidi corpus egregium, candidum,

-succi plenum. Cum vero, pudorem similans,

-dejicerem oculos, vidi illi egregie etiam et magnifice

-pendere penem; identidem penis caput sustollebat,

-quasi mihi, honoris causa, minister voluptatis meæ

-assurgeret. Mox dejicit tegumenta quæ me in lecto

-involvebant; nam Junio mense ineunte nuptias fecimus;

-nudam prostituit oculis suis. Ego manu altera

-papillas, altera hortum meum ab eo tueri et ab luce

-eximere; ille manum alteram et alteram vi amovere,

-papillas attrectare, et sulcum expansa dextera occupare

-in quem mox aratrum erat immissurus. Interim

-omnem venustatum harum florem in unoquoque

-membro corporis intenta oculorum acie pererrabat;

-basiis oculos, os, genas, collum, papillas, ventrem

-crebris premebat. Dehinc medium induxit digitum

-meum in hortum, eo consilio (nam ipse postea non

-negavit in pleno complexu) ut de virginitate mea

-certior fieret, habiturus scilicet digito fidem, quam

-pilum, ut erat magnum et crassum, facere vere posse

-non putabat.

-

-*Octavia.* Vide hominis malignitatem.

-

-*Tullia.* Nec, quod ad hanc rem pertinet, differt

-homo ab homine. Curiosi sunt omnes æque ac unus:

-tu ipsa experta es a Caviceo. Condonanda est illis,

-[pg 39]

-qualis qualis est, hujuscemodi suspicio. Certe castæ

-puellæ mens multo gaudio cumulatur cum videt inveniri

-in se incorruptum florem, ac maritum id etiam

-ipsum mirifice delectat, cum invenit: nam, ut verum

-fatear, cara virgo, quæ sunt veræ virgines, ut tu es,

-ut ego eram, virginitatis certissimam habent semper

-in ea parte, in qua residet, probationem. Flos ille

-pudoris, quem Hymenem, quem Eugium vocavere

-Veteres, virginem monstrat in qua se ostendit:

-etenim a qua abfuerit puella, ita ut percipi non possit

-ab ea, etiam longe abest virgo; si hominem non est

-passa, illi tamen fuit libido sua, procul dubio, pro

-homine: virgo virginitatem eripuit sibi, vim a se

-passa est.

-

-*Octavia.* Fecisti ut intelligam quomodo ipsa se

-virgo devirginet.

-

-*Tullia.* Adjiciam alia bene multa; sed suo ordine.

-Quum tam parvo aditu id mihi ostium patere sensisset

-Callias, ut homini hac iter probe intelligeret

-nondum fuisse, projecit se in lectum, me complexus,

-aggressus est suavissimis verbis compellare, suavissimis

-jocis incendere ad Venerem.

-

-*Octavia.* Obmutueras, stipes eras, saxum eras?

-quæ tam lepida, tam faceta, tam ingeniosa es.

-

-*Tullia.* Æstuanti ex pectore ducta suspiria pro

-verbis erant; repellebam, revocabam; fugiebam,

-accedebam; pudor mihi restinguebat libidinem, et

-inflammabat:

-

-   |                 ... Irritaturque retenta,

-   | Et crescit rabies...

-

-[pg 40]

-Sensit Callias ignescere me vel invitam. «Agedum,

-Tullia mea,» inquit, «noli invidere felicitati meæ,

-quæ a te tota pendet, quæ in te tota est. Hortum

-tuum amœnissimum sine, domina mea, subeam:

-hoc, quod in te est, Veneris et Cupidinis domicilium,

-aperi ipsa tu mihi. En clavim.» Sic loquebatur

-subridens, et manum meam lævam peni

-admovebat; petebat apprehenderem, negabam:

-«Quid times?» aiebat, «si precibus meis obsequeris

-in gratiam meam, quæ tota mea es, et quod multo

-satius est, quæ vis esse?—Volo equidem tua

-esse,» repono, «sed is noli fœditatibus pollui, ut

-digna sim laudibus tuis. Quis hic amor tuus, si me

-amasti, ut contamines? odio similior hic est amor

-tuus, quam amori. Te capiat mei misericordia,

-tangant animum tuum hæ lacrymæ.»

-

-*Octavia.* Lacrymas fundebas?

-

-*Tullia.* Lacrymulæ cadebant quædam ex oculis:—«Etenim,»

-inquit, «Tullia, si me amas, cum

-pudore hoc tuo importuno per hanc noctem facias

-inducias. Nuda nudo audes amplius pudicitiam

-tuam commendare? Deinceps magis nunquam

-pudica eris, quam cum ostendes nulli prorsus per

-te pudicitiæ locum esse, in hoc geniali nostro

-thoro, quæ tuo officio, quæ voluptati meæ adversetur.

-Nam voluptas tibi mea pro officio omnino

-esse debet. Omnibus præterea sis nive frigidior

-velim, mihi passere salacior. Igitur, quod a te

-peto pro jure meo, id volo ultro citroque facias.»

-Interim mirabilem in modum salax illi cauda creverat,

-et inquieta femur meum alterum verberabat.

-

-[pg 41]

-*Octavia.* Heu, metuo tibi, contremisco ad tua

-vulnera.

-

-*Tullia.* Ad ineptias abis, nugax; audi rem seriam

-serio, ut debes, si sapis.

-

-*Octavia.* Ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* Nec plura: inserto intra femora mea

-femore, primum quasi cuneo injecto, sic viam toti

-corpori intra femina mea fecit. Ascendit in me, et

-pectus pectore compressit; tunc quid negem? me

-vehementi metu perculit novum hoc et inusitatum

-pondus. Ille manu altera temperans Priapi amentiam,

-foribus meis balistam applicuit, virginea inter

-cadurda Priapi caput indidit, et mox facto impetu,

-quasi ex alto irruens, impulit se in me magno nisu.

-Attamen profecit nihil, quod compactior esset munimenti

-agger, validissimum vallum. Prima secundave

-concussione, ne unguem quidem latum in

-castra se penetravit; ad tertiam vero quartamve,

-exhalato spiritu sensi Priapum defecisse, et esse resolutum.

-Priapi spiritus utique est semen illud, et

-proli et voluptati sacrum. Id reducta quasi cataracta

-in meum ostium pleno ore evomuit. Hæc velut

-velitatio quædam fuit, non justa pugna; nihilominus

-sensi etiam tum ad vehementes illas concussiones

-acrem in illa parte dolorem, ob difficultatem aditus,

-pilo fortiter adducto.

-

-*Octavia.* Continuisti vocem ne erumperet in clamores?

-

-*Tullia.* Sustuli quidem clamorem, eumque satis

-altum.

-

-*Octavia.* Sed cum citius absolutum fuerit opus,

-[pg 42]

-quam bene institutum sentires, num clamasti ex

-composito?

-

-*Tullia.* Repressi continuo vocem, continuoque

-desiliens Callias, alacer et ridens, secundum corpus

-meum projecit corpus. Sed uno femore superimposito

-femori meo, caudam salacem ita statuit, ut ad

-umbilicum fere meum pertingeret, et identidem

-guttatim stillans totum id spatium complueret. Tunc

-sudarium (nam ita jusserat mater) cepi, quod sub

-pulvino meo miserat; et primum Calliæ mentulam

-detersi, dehinc hortum meum, et uterum totum

-quem irrigarat; ac cum detergerem Calliam, osculabatur

-me, ardentissime furebat, novas iras intentabat.

-Sed ex eo liquore, quem infuderat intra latera

-virginalis mei, magna pars defluxerat in lintea,

-notisque infecerat, quas non eluerem. Ex eo tam

-abundanti profluvio multa facetiarum postera luce

-argumenta cepit, sicut ex cruore virgineo, cujus

-venæ per lintea tota ductæ.

-

-*Octavia.* Sed dixisti tunc non alte tibi infixum

-fuisse Calliæ mucronem?

-

-*Tullia.* Velis tibi altius infigi? et mihi quidem

-post infixus est, et ex eo vulnere vis sanguinis. Hanc

-enim post velitationem paululum requievit Callias.

-«Moriar, mea Tullia,» dicebat, «ni te plus oculis

-amem, plus vita; nihil unquam pulchrius videri

-potest inter mortales. Dea es, an fœmina? Quam

-tibi turgent ubera mediocri tumore, quam dura,

-quam a se apto intervallo dissita!» Ea vero manu

-tractabat, dein osculis impetebat papillas, ore apprehendebat,

-leniter mordicabat, labiis sugebat. Id me

-[pg 43]

-sane, ultra quam putassem, permovebat ad libidinem,

-æstu inflammabat, qui me totam urebat. Tunc

-et manum inter femina mea demittebat, digitis ludebat

-in lanugine pubis; mox labia cunni comprimebat,

-digitis dehinc diducebat, digitos intro unum

-post alium inserebat, totum in me Veneris œstrum

-ingerebat.—«Averte,» dicebam, «hanc tuam incendiariam

-manum, secede, quid me vexas?»

-Ille exsultare, quod faterer me incendi. Lævam

-manum meam arripit:—«Veneream hanc tibi

-facem incendo,» inquit, «quæ incendium illud

-quod excitat, restinguat.» Jubet eam facem

-capiam; jam audacior facta, quia cupidior, capio.

-Vix eam manu complecti poteram. Horrui duram,

-rigidam, ardentem. «Hoc,» inquit, «sum diffusurus

-cuneo hoc ostium tuum tam compactum et angustum.

-Macte animo, mea Nympha, in eam spem te

-potiundam mater tradidit mihi: si, cum revertetur

-ad nos, te reciperet a me tam integram quam dedit,

-generum ignaviæ incusaret, generum me negaret

-sibi, qui tibi maritus non fuissem.—Pati non

-potero,» repono; «occides me si tam grave pilum

-intra corpus meum velis totum condere.—Tu te

-ipsa,» inquit, «dux esto ad prælium, ipsa tu

-torque tuis manibus id pili quicquid est in scopum

-illecebrosum, quem ipsi Amor posuit et Venus.»

-Rogat ne elabi sinam e manu mea: obsequor.

-Conscendit iterum; ego ostio meo applico quod

-subingrediatur auspiciis meis; e femoribus meis

-alterum intra quæ se conjecerat, in altum tollit,

-manu supposita altera; pilum ostio admoveo; pulsare

-[pg 44]

-ille magno nisu cœpit. Conquassationes forti

-animo, etiam vehementissimas aliquot, fero. Pilum

-primoribus digitis tribus, ne a recta via exerret quæ

-in hortum ducit, contineo firmum et stabile. Mox

-nervosius furere cœpit Callias, tantoque impetu

-contorsit in me pilum, ut per vim penetraverit se in

-uterum meum duos digitos latos.

-

-*Octavia.* Abfuit omnis doloris sensus?

-

-*Tullia.* Sensi difficillimum toleratu. «Me necas,

-Callia,» aio, vociferor miserabili voce; jam non clamor,

-sed ejulatio fuit. Nec præterea movebatur. Ego

-telum traho; subirasci ille, et increpare turpem et

-insolentem, ut loquebatur, licentiam. Demum restituere

-pilum cogor in eum locum a quo diverteram.

-Sed illico lacteum imbrem, dulce lenimentum vulneri

-quod intulerat, defluere ex eo tubo sensi in

-hortum meum. Resoluta est, et elanguit pars illa

-effræna et impotens. Datæ mihi breves induciæ.

-

-*Octavia.* Imber ille in intimum hortum tuum

-defluxit?

-

-*Tullia.* Haudquaquam, dulcis virgo, ne guttula

-quidem. Extima ora hoc solum rore inspersa est.

-Ubi exscendit Callias, petit ut se abstergam; mox

-conqueritur de me:—«Si me amares, Tullia,»

-dicebat, «non negares, ut facis, misero, qui amore

-tuo ardeo, veros amoris tui fructus.—Amo te,»

-respondeo, «et perdito amore; sed miseram quæ

-me vis facere in hac laniena?—Nescis,» subjicit,

-«istam corporis partem non jam esse tuam, sed

-pleno et indubitato jure meam? quid me prohibes

-rebus meis libere frui? An decet bonis instructam

-[pg 45]

-litteris, ut tu es, mea conjux, meæ deliciæ, sui

-muneris adeo esse negligentem? Nam tui muneris

-est mecum non contendere de his Veneris muneribus.—Ah!

-Callia,» replico; «etenim, si

-nosces quam molestus ille sit dolor quem infligis

-mihi, te misereret Tulliæ, si Tulliam amas.—Decorus

-et honestus tibi est hic dolor,» subjicit;

-«quo acrior tibi videtur, eo honestior videberis;

-sed diuturnum non erit quod dolet, id vero solum

-erit diuturnum quod te in posterum quam maxime

-delectet. Demum vitio tibi vertetur, quod tantam

-copiam prolifici seminis intra sulcum non exceperis,

-quo scilicet pater fieri potui. Crimen id est,

-crede mihi, quo scelestius nullum: ipsa necas

-liberos tuos et meos antequam nati sint, animam

-adimis quam non habent. Scelerata est et flagitiosa

-impatientia tua.» Ad hæc ego:—«Tecum,

-dulcissime conjux, nolim de hac re movere controversiam;

-me ream fateor: ignosce, obsequentiorem

-habebis, feram omnem ærumnam immoto

-animo et corpore, ut tibi gratificer.—Nam, quæ

-tua illa est protervia, pupula mea,» inquit, «ut

-quæ omnes in omni conditione, etiam te multo

-juniores quæ nuptum eunt, quotidie patiuntur,

-effugere posse arbitreris? Liberam te nihil præstare

-potest ab hoc stipendio. Docta es litteris

-Græcis Latinisque, et te habes ac si esses e stolidarum

-et ineptarum numero.» Tunc ego ridens:—«Dea

-pertunda, opem fer! quidquid jusseris me

-esse, ut libidini tuæ anciller, constanter ero; sed

-video quidem me mox pertusam fore, si Pertunda

-[pg 46]

-aderit.» Risit vehementer Callias, ita ut risum e

-proximo cubiculo audiret mea Pomponia; et sedato

-risu:—«Nunc,» ait, «para te ad proximum hunc

-conatum; insanire in te incipit mentula mea mihi.

-Cum me effudero in amatum istud pectus, brachiis

-amplectere me, nulla res complexum tuum

-solvat; fac omnino quod jubeo, si me vis maritum:

-quod rogo, quod peto, si amantem. Quinetiam

-tolle quam altissime poteris crura, ita ut

-lepidissimi pedes admotis calcibus politissimas

-tibi nates exosculentur.» Promitto me facturam.

-

-*Octavia.* Et stetisti promissis?

-

-*Tullia.* «Macte animo,» inquit, «oppeterem

-ipse pro te lethum, et impatientia tua amori meo

-pugnat? Hoc in conflictu amorem mihi tuum testari,

-et maxime potes, et omnino debes.—Venerem

-mihi malim habere iratam, quam te,»

-inquam. Interclusit mihi os osculis, et rursus alacriter

-conscendit. Tollo quam altissime femora,

-amplexor quam arctissime; tunc ad portam lanuvii

-admovit facem, interius diducit digitis vulvæ labia,

-mittit intro caput, mox totis viribus incumbit in me,

-et in semihulcam meam corporis partem hastam

-impulit. Ad primos concussus infixus est mucro:

-sensi enim multo altius ingressum quam antea fuerat.

-Discerpi me credidi, in longam ejulationem erupi,

-et eruperunt ex oculis meis uberes lacrymæ.

-Paulisper restitit Callias, et:—«Hanc tibi moram

-concedo, Tullia mea,» inquit; «ecce medium

-fere itineris confeci spatium: vide tu ipsa.»

-Manum meam illuc adduxit; periculum ipsa facerem,

-[pg 47]

-an mentiretur, monet: quod superexstabat nullo

-fere labore trudi posse, si faveam. Superexstabat

-media admodum veretri pars, sed ea crassior. Tunc

-vibrat linguam in os meum, et eodem temporis

-puncto pilum adigit in perniciem meam. Ejulo,

-vociferor, manant ex oculis lacrymarum rivi:—«Hei

-mihi!» dicebam, «me necas, tempera parumper

-tibi ab hoc impetu tam sævo, tam fero.»

-Nec tamen amplexus solvebam, nec projeci femora.

-Aditum ingredienti hoc corporis mei situ expediebam.

-Ultimo tandem conatu perfecit, ut totus intra

-vallum meum subiret hostis, sed concussu qualem

-sustinueram nullum. Contremuit ad hunc impetum

-lectus, ita ut disjectum crederent in contiguo cubiculo.

-Clamorem tunc sustuli, qualem tolleret qui

-intra viscera hastæ summum mucronem excepisset.—«Mea

-es,» inquit, «e castissima virgine castissima

-mulier. Cæterum nihil quod timeas amplius

-habes, aperta est tibi et mihi via, qua eamus ambo

-ad voluptatem.» His dictis subagitare cœpit, nec

-amplius dolebat, quod quidem me provocaret ad

-querelas. Momento sensit libidinis æstrum adventare:

-«Tullia,» inquit, «mox horto tuo intimo

-Veneream aquam irroro, osculum figo cum primum

-defluet.» Vix dixerat, osculum dedit; ex

-imis me sensi præcordiis irrigari calido et copioso

-sanguine; sed si levem titillationem exceperis, nihil

-omnino in ea re fuit quo delectarer. Ille basiis crebris,

-subagitationibus, murmure suo testabatur mirifica

-se perfusum voluptate, quam in eo loco nactus

-erat, quo penetraverat caudam suam salacem. Opere

-[pg 48]

-perfecto, non tamen desiliit de equo: «Compensabo

-nunc jacturis meis,» inquit, «hoc lucrum,

-Tullia mea dulcissima; quandoquidem arcem

-pudicitiæ tuæ obtineo, faciam quod victores solent.»

-Ego ad eum:—«Quid solent victores?

-amabo, mi Callia, qui me victam habes in potestate;

-mancipium si volueris ad obsequium, liberam

-si volueris ad honorem.—Arcem cui eripiendæ

-tot labores insumpsi, tantum sanguinis

-effudi, tam cito ac putabas non deseram tibi vacuam:

-volo scias me vicisse, et agnoscat imperium

-victricis mentulæ diffractus et laniatus tibi

-cunnus.—Sane,» aio, «laniatus non dubito

-quin sit, et misere laceratus, e cujus ore tam

-parvo fecisti antrum tam amplum; me miseram!

-jam me sentio porta patentiorem.—Etenim, quo

-minus pateres,» inquit, «ego eo magis paterer.»

-His dictis sensi intra viscera mea succrescere mentulam

-Calliæ, quæ tabe projecta flaccida et elanguida

-paulo ante pars minima sui esse videbatur. Jubet

-bono sim animo, ut bene valeam quærit; nihil mihi

-quod præterea doleat superesse respondeo. Gaudio

-se ob id multo capi ait, et impingit suavium.—«Sed

-tu, ut voluptatis meæ particeps fuisti?—Nullius

-particeps fui,» refero; «quis potuit

-inesse in hoc sævo conatu tuo, quis voluptatis

-gustus esse potuit?—Mutabis modo sermonem,

-Tullia, et fateberis Venere nihil esse inter mortales

-dulcius,» subjicit; «sed et hunc etiam mihi laborem

-concede: ut agito ego nates deorsum, tolle

-sursum, et agita quam vehementissime poteris;

-[pg 49]

-poteris autem, si quæ alia, juvenis, vegeto corpore,

-viridi et robusto.» Nego motus, qui mihi

-sit tam insolens, nosse rationem; ille jubet, propellam

-sursum versus hunc corporis truncum: propello;

-jubet rem repeti violento impetu: obsequor.

-Quid plura? mobiliores mihi nates effecit quam ipse

-haberet. Ut me videt satis doctam, rogat ut ne meis

-lateribus parcam; concutit vehementer: resilio vehementius

-ego; subsultibus conquatio subigentem.

-Totis me viribus urgebat: ita totis ego viribus recutiebam

-in me ruentem. Subabam ego, cevebat ille;

-et crissantibus inguinibus mixti videbamur minari

-cubiculo ruinam: contremebat certe lectus cum

-tanto strepitu, ut is longe lateque exaudiretur dissipatus

-strepitus. _`«Anima, Venus mea,» dicebat,

-«quam me` felicem facis! quis me mortalium beatior?

-En, en, anima mea, colliquesco; advenit

-summa voluptas.—Sentio,» inquam, «hei

-mihi! quid hoc est quod sentio, mi Callia?»

-

-*Octavia.* Me enecas hoc sermone, in exspectatione

-tantæ voluptatis ecce emorior.

-

-*Tullia.* Compressit me arctius Callias; promovit

-in uterum meum ea vi caudam ardentem, ut etiam

-videretur velle se totum in corpus meum immergere:

-defluxit tunc in me deliciosus imber, et simul

-sentio etiam me liquescere, sed tanta et tam incredibili

-cum voluptate, ut nulla amplius in hoc Veneris

-furore habita honestatis ratione, urgerem ipsa

-Calliam, subsultibus crebris fatigarem, rogarem ut

-properaret; ita defecimus, resolutis quasi artubus,

-ambo eodem temporis puncto. Et puto, si Venus

-[pg 50]

-ipsa confligentibus agonotheta adstitisset, cui lauream

-concederet fuisse dubitaturam. Animam, quam

-in hoc cursu reciprocando pene ademerat longa

-pugnæ contentio, vix receperamus, cum audivimus,

-clavi ad seram admota, portam patefieri, et simul

-mater et Pomponia lætæ se in cubiculum proripiunt;

-seram post se claudunt, ne quis ingrederetur

-una, pessulo obdito.

-

-*Octavia.* Non quali obdiderat fores tuas Callias,

-hem! hem! hem! Et mater et Pomponia de eo sibi

-habendo nunquid altera in alteram collitigassent?

-hem! hem! hem!

-

-*Tullia.* Salsam te, quæ intra paucas horas pessulo

-obdi fores tuas senties bilibri!

-

-*Octavia.*

-

-   | Est hic, est animus pili contemptor, et illum

-   | Qui cunno bene credat emi quo tendit amorem.

-

-Sic immutasti ipsa Virgiliana hæc duo carmina.

-Emam, equidem, meo puro puto amorem Cavicei,

-et hujusmodi oblectamenta. Persequere filum narrationis

-tuæ.

-

-*Tullia.* Tegumentis, quæ ad pedes dejecerat a

-principio Callias, ocius obductis, diligenter corpus

-operui Calliæ, meumque, ne hoc visu oculi matris

-offenderentur: nam de Pomponia minor cura, cui

-tam sum nota quam tu mihi. Mater accurrit in complexum

-Calliæ: «Mi fili, ut probe militasti? Victorem

-te, vociferationes Tulliæ meæ testificatæ

-sunt; de tua victoria tibi gratulor et Tulliæ. Si

-[pg 51]

-non vicisses, nupta vidua esset.» Pomponia vero

-injectis ulnis amplexabatur me, et lacrymis irrorabat

-ora:—«Quam te dire habuit hic lanio!» inquiebat

-summissa voce. «Cum te audirem, soror, ejulantem,

-maledictis insectata sum inconsultam

-nebulonis libidinem. Ut se vero res habent?—Optime,»

-inquam; «difficillima tandem via ad

-delectationem veni, quam quærebam. Per lethi

-medios cruciatus ad vitæ perveni plena et summa

-gaudia.—Mulier facta es?» subjicit. Ego vero:—«Facta

-sum, et cum gaudia reputo mecum, quæ

-jam semel cepi ab virginitate cæsa, miror tam

-nullo pretio tot bona vænire. Diem malim deinceps

-absque solis luce, quam noctem absque Veneris

-usu.—Bene est, abunde est,» inquit, «et

-sane his quæ non fruitur puella Veneris donis,

-vivam puto vita non frui.» Et continuo ad

-Calliam accurrit, eique suavium dedit, Imperatorem

-suum vocans, cujus sub signis Venus tam citum de

-virgine tam pura et tam inimica triumphum egerit,

-hostibus cæsis Eugio, Nymphis, Hymene. Scis

-Pomponiam litterarum studiis esse imbutam. Mater

-aromatites vinum in argenteo scypho bene grandi

-Calliæ dedit bibere.—«Hoc,» inquit, «recreabit

-pectus tuum, et reficiet vires, fili; sed si me credis,

-dabis te quieti. Satis gloriæ hac nocte partum

-habes, qui virginitatem Tulliæ occisione delevisti.»

-Me autem conditas nuces tres quas attulit

-edere jussit, et ad aurem insusurravit obtinerem a

-marito, ut per horas aliquot requiesceret; opus illius

-valetudini esse somnum, et ab hac palæstra quietem.

-[pg 52]

-Post utraque abiit; Pomponia precata est, cum valediceret

-Calliæ, novos animos, novam alacritatem,

-mihi patientiam laboris et invictum robur. Interea,

-dum mater et Pomponia loquebantur, materque

-componebat lintea et tegumenta, Callias subtus,

-protensa adversum me manu, mammas, ventrem,

-totumque, in quo pugnaverat tam fortiter, Veneris

-campum pererrabat. Itaque restitutis momento temporis

-viribus, cum Pomponiam recedentem revocasset:—«Volo

-testis sis, ipsa tu soror,» inquit,

-«quam dire habeam dominam meam, sororem

-tuam, ego nebulo,» et ea inspectante adsilit in

-me, telumque suum immane in uteri mei ulcus impressit.

-Recruduerunt ad vivum vulnera quæ fecerat,

-et acutissimo dolore puncta infremui:—«Ah!

-Pomponia mea, opi sis!» clamo, «advola!» Ille

-vero horribilibus concussionibus agitare me et lectum

-quatere. Ad hæc Pomponia materve cachinnantes

-proripuerunt se foras festinæ. Post aliquot

-succussus, eosque vehementes, evanuit dolor omnis

-acerrimaque successit titillatio, qualem non cogitaram.

-Nates motito, superequitantem Calliam imitata.

-Ad eum motum quem ciebam jam ultro, suavio

-dato gratias mihi egit, quod rem facerem sibi gratissimam.

-Hic cursus paulo longior fuit quam alii fuerant.

-Demum me semine prolui in intimo utero

-sensi, et simul excerni ex me nescio quid, quo dulcissima

-velut prurigine titillarer. Ad hoc gaudium

-nihil accedere posse nuntiarunt omnes mihi mei

-sensus, quo majus et jucundius fieret. Re patrata

-eduxit e concha mea fascinum jam capite summisso

-[pg 53]

-inglorium. Volui sudario detergere:—«Nihil

-opus est,» inquit Callias, «æque mihi sicca et

-pura est mentula, ac si in hac voluptatis palude

-non natasset.» Protinus attrectavit manu cymbam;

-digitum imo medium immisit intro; siccam

-invenit vulvam, non temulentam. «Faveant Superi!»

-inquit Callias, «ex hoc congressu, procul

-dubio, anima mea, utero concepisti. Meum

-tuumque semen matrix illa tua quæ mihi liberos

-debet, omne imbibit. Fatere, cor meum, num,

-quam cepisti, prætergressa tibi visa est voluptas

-omnem voluptatem, qua unquam sis per vitam

-tuam perfusa?—Fateor,» inquam; «sed quod

-præcipue tam incredibilis mihi oblectamenti titillationem

-intulit, cogitatio fuit, quæ me etiam sola

-plurimum delectare possit, abs te illam mihi venire,

-e tuo corpore in corpus meum illas fluere

-delicias.» Osculatus est, et:—«Quiesce,»

-inquit, «paululum, mea Tullia, donec excitem te

-ad nova prælia, et novis gaudiis impleam tibi tuam

-navim.» Fatigatos invasit amicus sopor, tresque

-continuas per horas tenuit et juvit. Solutus Callias

-impegit mihi basia multa, nec ideo excitavit dormientem:

-ita me altus oppresserat sopor. Revolvit

-rursus operimenta ad pedes; vidit resupinam, et

-distractis cruribus ostentantem circum in quo jam

-quinquies decurrerat fervidis rotis. Miratur venustatem

-corporis, cerei enim nondum defecerant; et

-ridens tuetur cymbæ compagem solutam. Tunc,

-incensus hoc spectaculo, irruit in me; mentulam

-intumescentem protrudit in sinum pudoris mei, et

-[pg 54]

-excitata aperui oculos.—«Bene est,» inquit,

-«vivis, uxor; timebam ne rem haberem cum mortua,

-quod de Periandro narrant Corinthiorum

-tyranno.—Senties me vivere,» repono.—«Fac

-sentiam, nihil unquam feceris gratius,» inquit

-osculans.

-

-*Octavia.* Quid fecisti ut te vivere sentiret? Sane

-conjectura assequor quid feceris.

-

-*Tullia.* Quid illud est tua vero sententia?

-

-*Octavia.* Tuo agitata es motu, quam potuisti vehementissimo?

-

-*Tullia.* Dicis. Vibratis in aera natibus, continuo

-meo motu tam apte Calliæ motui respondi, ut cum

-deorsum impelleret in meas fores pessulum, ego

-sursum propellerem. Ita pubes pubi, pecten pectini

-pugnabat ea contentione, ut si seminis ad summum

-capitis verticem fontem habuisset Callias, ex eo

-potuissem nihilominus excire.

-

-*Octavia.* Longa fuit hæc concertatio?

-

-*Tullia.* Si tempore metiris, dodrantem; si deliciis,

-duo sæcula.

-

-*Octavia.* Contingant mihi sæpe hæc voluptatis sæcula!

-

-*Tullia.* Quibus scilicet æternitatem suam omnia

-accepto ferunt sæcula animantum. Intemperanti

-fessa agitatione, laborem diutius ferre non potui:

-«Victam me fateor,» inquam, «sine paulisper

-spiritus colligam.—Dedis te, arma ponis, Tullia?»

-subjicit; «o te ignavam! Agedum, revoca

-animum.—Pacem peto,» repono, «aut breves

-inducias. Plus viribus et artubus vales, non quidem

-[pg 55]

-animo, ne putes.» Cum dicerem, ipse superincumbens

-

-   | Intorquet summis innixus viribus hastam.

-

-Implet fœcundo rore uterum, distillat etiam mihi album

-virus. Voluptatem magnitudini impares ambo,

-alter in alterius amplexu sumus resoluti.

-

-*Octavia.* Nihil amplius tibi pars ea, belli intestini

-sedes, indoluit? Quæro curiosius: nam, ut spe Veneris

-uror, sic doloris metu ægra sum. Pendeo

-

-   | Spemque metumque inter...

-

-*Tullia.* Apage, inepta, nihil ærumnæ præ gaudiis.

-

-*Octavia.* Credam jam tibi, puto, et mihi ardentissime

-cunnus prurit.

-

-*Tullia.* Scalpere interim potes. Scalpam ego, quid

-vetat?

-

-*Octavia.* Narrationibus tuis incendisti me totam.

-Ah! ah! quid agis? Me in furorem rapis; abstrahe

-adulterum digitum, amabo, soror. Quid tibi præterea

-a Callia usque ad lucem?

-

-*Tullia.* Tandem stupidissimo somno correptus est

-per duas continuas horas; haudquaquam ego obdormiscere,

-cum maxime vellem, potui. Ardebant

-etiam nunc cerei, venit in mentem aperiendæ, quæ

-in hortum respiciebat, fenestræ. Surrexi nuda, aperui,

-nec Callias suscitatus est a somno. Restinxi

-cereos, et cum me mittendæ urinæ desiderium premeret,

-captam in manibus matulam subjicio rimæ

-meæ. Dilabens lotium ussit me acri dolore, ut vix

-[pg 56]

-ferre possem. Cum misissem suspirium, somnum

-Calliæ abstulit gementis vox: vidit, nec movit, defixit

-in me oculorum aciem, nec somno esse solutum

-percepi.

-

-*Octavia.* Rem mirabilem refers; ægre tibi lotium

-missum est?

-

-*Tullia.* Ita me diviserat Callias, ut fissa latum ad

-minus digitum rima interiori, qua ad summum bonum

-itur, protritis discerptisque floris mei foliis,

-calyculoque disrupto in quo mea latebat virginitas,

-crudeles intus lacerationes superessent. Itaque acerba

-erat hæc ærumna, quam urina laceræ vulvæ

-inurebat, ac si tu vulneri, quod tibi ferro forte inflixeris,

-sal aceto dilutum infundas. Effluebat ex intervallo,

-non continuo fluxu fugiebat urina. Cum modo

-sustinerem deciduæ impetum, modo laxarem, inopinam

-his verbis aggressus est Callias: «Etiamnum

-dolet, mea Tullia?» Ego matulam subito deposui

-pudore offusa.—«Putabam te dormire,» aio, «cor

-meum; ignosce imprudentiæ meæ et impudentiæ;

-pudet re turpi offendisse oculos tuos. Quid! me

-vidisti hac cum matula colloquentem?—Vocas

-rem turpem,» inquit, «quæ cum necessaria sit,

-turpis esse non potest.» Denique me in lectum

-misi, postquam sudario exsiccassem pudenda suspensa

-manu. Intra ulnas totam, intraque femora sua

-suscepit Callias. Mox oscula ori impressit, nates altera,

-alteraque manu leniter verberabat. Rogavit ego

-hortarer ipsa, admota manu, mentulam ad novam

-pugnam; illud sibi præstarem officium: nec negavi.

-Intumuit illico intra manum meam, et ridens

-[pg 57]

-Callias accensam mentulam rigidamque in umbilicum

-meum iterum atque iterum torsit: «Quid tu,»

-inquam, «vis etiam, qui tam sævus es, per medium

-ventrem adacta hasta viam tibi aperire ad libidinem?

-Vis tam sim pertusa quam Danaidum urcei?»

-Risit ad dictum Callias, et supposita manu

-femur meum sinistrum semisupinæ, ut eram, in

-latus suum dextrum sustulit. «Nunc te volo inire

-nova figura,» inquit, «semisupinam, et in latus

-recumbentem.» Mentulam ad ostium applicuit

-horti mei, et impetu infixit. Cum tota non subiret:

-«Rudis es,» ait, «ad hæc opera, Tullia mea; patere

-te doceri.» Respondeo a nullo potuisse melius

-hanc me artem edoceri, pergeret, me docilem

-habituram discipulam. Jubet pubem pubi conjungerem,

-mihi cunnus oscularetur proximum mentulæ

-caput, sic aditum fore facilem ad intima, modo

-altissime femur, quod ejus lateri superjeceram, tollerem.

-Obsequuta sum, et uno concussu immersit

-totam in vulvam meam, et usque coleos, mentulam.

-

-*Octavia.* Nec demum dolebat?

-

-*Tullia.* Confricatio frequens sensum omnem doloris

-obtudit. Voluit scrotum sibi molliter tenerem;

-adhibuit testibus meam manum molliter, et primoribus

-digitis utrumque compressi, et illico vivida

-vis seminis exsiliit in sentinam navis meæ, mihique

-per libidinem effluvium movit; utrique capta de

-utroque voluptas summa. Jam ad multam lucem,

-in his lusibus, processeramus, et promiserat mater

-visuram nos summo mane; dum serimus varios

-[pg 58]

-sermones, dum miscemus oscula, dum inguina fovemus

-inguinibus, vox pervenit ad nos accedentis.

-«Veniat quantumlibet!» inquit Callias, «non faciet

-tamen quin amplexibus tuis exsaturem libidinem

-meam. Est constitutum mihi, voluptas mea,

-_`veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem

-decursionibus subigere.` Sex peregi: superest

-septima, quæ me ad satietatem ferat.» Ut sensit

-matrem foribus proximam, conscendit rursus, et

-cum insereret seræ clavim: «Et ego,» inquit,

-«hanc meam clavim mitto in seram tuam.» Subagitare

-cœpit et mobiles mihi nates optare. Interea

-ingressa mater, contremere miratur lectum; ego

-verbis perstrepere, et suspiriis præ pudore.—«Quid

-est quod video, nata?» inquit, «nox tibi

-tota non suffecit, nec tibi, Callia, ad fruendam

-Tulliam?—Ignosce, mater,» respondeo, «malim

-mortem, quam me visam a te in tanta turpitudine.—Felicitati

-Tulliæ meæ allaboro in ipsa

-Tullia,» subjicit Callias. Immanius concutiebat;

-tunc mater:—«Obsequere marito tuo, nata, nec te

-utique obsequii pudeat, quod officii pars est maxima

-nuptæ; abeo mox reversura: interim alacres

-explete alter alterius cupiditatem.» Egressa matre,

-Callias jubet subsultus objicere concussibus suis rapidos

-et frequentes. Jactitare nates cœpi, sursumque

-deorsumque ferri, ut facturus impetu impressionem

-abscedebat, ut faciens irruebat. Laudabat animos, mirabatur

-mobilitatem: «At ego volo,» inquam,

-«laudes in te meum amorem, qui me his commotionibus,

-_`quas imperas, dehonestat`\. Laudes obsequium

-[pg 59]

-etiam ad turpia. At vero; ecce, mi Callia!

-mihi ecce defluunt libidine venæ omnes; urge

-opus!» Ille ardentius operam mihi navare:

-

-   | Itque reditque viam toties...

-

-Sed, ut si esset exhaustus in eo humoris fons, ex

-ejus nihil manabat tubo. Osculans et vellicans excitabat,

-ut properanti adessem, et cursu, quam possem

-velocissimo, deferrem ad optatam Venerem.

-Ego subsilio, crebrisve subsultibus cieo Cupidineum

-imbrem in impluvium meum, et longo post me

-intervallo pervenit ad metas. Postquam in amplexu

-meo artus fessos recreavit, exsurrexit e lecto, servisque

-vocatis induit vestes, et basio dato veniam

-petiit ignaviæ suæ. Sic loquebatur: «Condones

-mihi,» inquit, «enervatam hanc mollitiem, qui

-tam pauca itinera percurri in tam pulchro stadio.»

-Hæc cum diceret, reversa est mater, meaque cum

-matre Sole gratior apparuit Pomponia oculis meis,

-altera oculorum meorum lux. Jusculi infusis plurimis

-ovorum vitellis scutellam, illa et illa adferebant.

-Mater Calliæ, Pomponia mihi obtulit; ego hausi

-hilare. Negabat Callias se egere; exsorbuit tamen.

-Postea mater jussit requiescerem: «Nam scio,»

-inquit, «te tantum itineris hac nocte confecisse, ut

-periculum sit ne in morbum incidas, corpus tuum

-delicatum ni diligenter cures.—Septem omnino

-milliaria percurrimus,» adjicit Callias; «fessam

-esse plurimum verisimile est, quæ me toto itinere

-vexit summa celeritate.—De his postea loquemur,»

-refert Pomponia; «tu interim quiete

-[pg 60]

-et somno refice fatigata membra nocturno labore.»

-

-*Octavia.* Video, soror, in ea narratione, picturam

-omnium quæ jam virginali meo, puto, imminent.

-Sed si bene præsagit animus, quam tu tulisti, feram

-molestiora: majores etiam, quam cepisti, capiam

-voluptates. Nam inferius illud gurgustiolum minori

-mihi, quam patebat tibi, hiatu patet: eo mihi

-molestior vis inferenda; at protensiori tres digitos

-mentula, quam Calliæ sit, rem aget Caviceus: et eo

-mihi dulciores Veneris fructus, quanto altius in penetralia

-Veneris Venerem inferet.

-

-*Tullia.* Nihil ultra tibi optare debeam ad perfectam

-felicitatem, soror mea, quam ut faveat tibi

-Venus æque ac mihi. Nunc e lecto surgamus, dulcis

-virgo; cras surges tam pulchra fœmina, quam

-es hodie pulchra virgo: te puto ad eam pugnam,

-quæ tibi depugnanda est, satis comparatam.

-

-*Octavia.* Sum; ita me Venus amet! Imo volo constantiam

-commendari meam: sine fletu, sine clamore,

-deliberato animo omnia feram.

-

-*Tullia.* Cave istud feceris, corculum: graviter

-ipse ferret Caviceus si tam constanter ferres; silentium

-tibi tuum probro verteretur; marito non solet

-parva fieri laudis accessio, dum virgo vim patitur,

-ex clamoribus, ex fletibus oppressæ. Dicunt esse

-eos ejulatus virginitatis, dum conciditur, pereuntis

-vocem. Quæ ex eo consequantur opiniones, tecum

-ipsa vide.

-

-*Octavia.* Recte mones.

-

-.. |serps100| image:: images/serps100.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|serps100|

-

-.. vfill::

-

-[pg 61]

-

-

-.. |frons101| image:: images/frons101.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons101| COLLOQUIUM QUINTUM

-=============================

-

-LIBIDINES

----------

-

-.. class:: center

-

-——

-

-.. dropcap:: T

-   :image: images/ini101.png

-   :lines: 4

-

-T\ :small-caps:`ullia.` Nulla mihi dies gratior unquam

-fuit, quam hæc nox erit.

-

-*Octavia.* Libero sermone confabulabimur.

-Complectar te, cognata, in

-cujus quidem amplexibus omnes mei solent sensus

-et cogitationes gratissime conquiescere.

-

-*Tullia.* At vero, in tuis, puto, complexibus non

-ita quievit Caviceus. Sed enim in eo, quem innumeris

-tuis illecebris excitasti, rapido motu, utrique

-quies et voluptatis cumulus summus.

-

-*Octavia.* Quæ præsagieras gaudia, inveni; ad eam

-delectationem nullo opere perveni, quæ omnium

-utique superat rerum pretium, quæ mortales inserit

-immortalibus.

-

-*Tullia.* Nihil vero, occlusis cubiculi nostri foribus,

-[pg 62]

-quominus jucundo, quem aures jam dudum expetunt,

-cibo pascar, impedit.

-

-*Octavia.* Intelligo, cognata: vis quam pollicita

-sum, me narrationem aggredi.

-

-*Tullia.* Scilicet, quid dulcius mihi queat accidere,

-quam participem fieri voluptatum, quibus ingurgitata

-es? Nam sermone hoc tuo partem infundes in

-animum meum, quæ nihil e cumulo tuo detrahat.

-

-*Octavia.* Vellem etiam ita et in corpus tuum fundi

-per me posse Cupidineos illos fluctus, qui cymbam

-meam ad veri boni portum per hos quindecim dies

-detulere; et ex animo loquor.

-

-*Tullia.* Quam altum, quam crassum infixit in

-navim tuam malum ad eam navigationem Caviceus!

-Quam impar tibi visa est navis tam parva arbori tam

-immensæ!

-

-*Octavia.* Rides sane: convenit belle mihi cum

-Caviceo. Quod perfregit mihi vallum, victori ademit

-victoriam: ecce exhaustis fugit viribus. Cum jam

-languidiorem vidit parens mea, id dedit consilii ut

-ad patruum iret; prætexit itineri officium, sed,

-verum ut fatear, cognata, jam fractæ vires vera

-causa fuere, nec me latet. Hæc, quæ mensis unius

-erit, reparabit virium robur, absentia: prudens profecto

-consilium.

-

-*Tullia.* Quid hoc est? tam tenera, tam delicata,

-ad primos non periisti Cavicei concussus? Quid

-audio? Quæ tam cito talem peregeris, jam facta es

-athleta. O victricem et laureatam concham!

-

-*Octavia.* Abi, improba manus, quæ procaci tactu

-adulteras novam nuptam.

-

-[pg 63]

-*Tullia.* Patere, inepta. Quid times hoc in meo

-lecto, quem libidine et incendio imples? Ea cereos

-illos qui lucent extingui nolui mente, ut omnem

-pulchritudinis tuæ florem delibem oculis.

-

-*Octavia.* Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere

-lex debet amicitiæ? Si patior ultro quæ olim a te

-pathica sum pati solita, nunquid Caviceo fecero

-injuriam?

-

-*Tullia.* Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?

-

-*Octavia.* Quid hi sibi cachinni?

-

-*Tullia.* Novum antrum hausit rimulam illam

-tuam, in qua sedebat virginitas. Quam immane

-patet! Quid objicies deinceps mihi?

-

-*Octavia.* Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse

-tibi, aut velim, aut debeam.

-

-*Tullia.* Aperi femina.

-

-*Octavia.* Obsequor.

-

-*Tullia.* Quam differt hæc mulieris pars a virginis

-parte! Ecce divisa cadurda: o hiatum! manum etiam

-inducere possim.

-

-*Octavia.* Eh! eh! eh! moves me nimis ad libidinem,

-remitti me sentio, ni cesses. Vis in manu tua

-fiam adultera, quæ mori malim, quam in vetito

-hominis amplexu pollui?

-

-*Tullia.* Postea videbimus. Sed nunc agam quod

-ago. Quis hominum complere possit hanc fossam,

-unum præter Caviceum? Longe laxior es non solum

-quam ego, sed imo quam mulieri conveniens sit, ut

-homini conveniat non portentoso. Sum ego stricta

-præ te, quæ tandiu homines passa sum, quæ tot

-sum effusa sub congressibus, e cujus cymba partus

-[pg 64]

-invectus est in vitæ portum. Timeo, cognata, ne

-quæ hunc in modum discissa es, omnibus præterea

-hominibus inutilis facta sis ad Venerem. Quod pumilio

-una in navi regia, si naviget solus, id in te

-fuerit alterius hominis mentula.

-

-*Octavia.* Nihil mea interest, me modo suis semper

-voluptatibus habeat commodam Caviceus, et, ut

-nudiustertius loquebaris, ejus probe machæra conveniat

-in vaginam meam. Hoc sibi usuique suo

-perfodit stadium, non aliis. Quod mirere, cum me

-ultimum compressit, tam arcte intro aiebat sibi

-vinciri mentulam, ac si manibus premerem, et ita

-hoc compressu exsugi, ut præ voluptate se diceret

-emori.

-

-*Tullia.* Tu vero quid?

-

-*Octavia.* Ego spissis basiis animos dabam, et molli

-crispantium clunium motitatione opi eram ad metam

-eunti.

-

-*Tullia.* Sed quam cupio, instituis a calce narrationem:

-hanc volo a capite ordiaris. Scio te hos

-per dies probe dolatam, si ex felicissimis alia fuit

-unquam. Sed nunc omnia minutissima vel momenta,

-ab hora qua nupsisti ad hanc usque diem, curioso

-refer sermone, pupula mea.

-

-*Octavia.* Faciam tibi satis: pruriginosa descriptione

-per aures in animum tuum stillabo voluptates,

-quas in corpus meum depluit Hymenæus.

-

-Tuo de lecto nondum surrexeram, et jam consanguinei,

-cognati et affines Cavicei mei ad Lares nostros

-convenerant. Meministi? Ut ingressæ sumus

-paternam domum, venit obviam Caviceus alacri ore,

-[pg 65]

-lætisque et micantibus oculis utrique impegit osculum,

-et ad me renidens:—«Ades, mea aurora,»

-inquit, «ades, mea felicitas. Noluit ad vos irem

-mater, hæ dedissent mihi pœnas nates» (demissa

-manu verberabat), «castigassem pigritiam. Scis te

-mihi esse Solem, non pro Sole; illucescas modo

-mihi, suum cœlo non invideam Solem.» Sub

-hæc salutantium nos turba circumvenit, mox dotales

-conscriptæ sunt tabulæ, et solemnia nuptiarum, ex

-more, peracta, et juris formulis, ut loquebantur:

-nihil ut superesset ad nuptiarum sacra, nisi victima.

-

-*Tullia.* Victimam appellas virginitatem tuam, sine

-cujus jucunda et læta utrique occisione nuptiarum

-sacra nec sacra sunt.

-

-*Octavia.* His actis Caviceus egoque, domi, solutis

-concionibus, relicti sumus. Cœpit ipse rogare sua

-esse vellem; respondeo me equidem maxime velle,

-quæ jam mea non essem. Fervidissimis basiis labia

-onerabat, urgebat, ignescebat, ignem per viscera

-mea inferebat. In eo tota eram, jam apud me non

-eram. Ancilla una atque altera comites datæ lateri

-meo hærebant, avertebant autem oculos retro ut

-pudicas decebat. Tunc Caviceus: «Jube exeant hæ

-ancillæ,» inquit, «anima mea, spes mea; hoc nuptiarum

-nostrarum festo die, quid tibi mihique

-cum illis?—Absit in eam me impudentiam cadere!»

-repono, «quid de me judicares? quid

-mater, quid domesticorum familia?» Præclusit

-novis suaviis os dicenti, ac demum sensi vibrari in

-me arma virilia. Sed ecce revertitur ad nos eodem

-temporis puncto mater: «Ut habes uxorem hanc

-[pg 66]

-tuam, Cavici?» inquit, «ut amas?—Efflictim,»

-ait, «et perdite amo; nihil amori meo adjicere ipse

-ne quidem Amor possit, quo ardentior fiat. Sed

-per Deos Deasque omnes nuptiarum Præsides et

-Antistites! permitte me, mater, virum esse, et quæ

-vis ut habeam uxorem tam elegantem, tam pulchram,

-permitte me virum esse.—Adde,» subjicit

-mater, «et tam teneram. Te cura tangat teneritudinis

-ejus, nam quam impar sit pugnæ quæ

-mox alterum alteri committet, annos vix quindecim

-nata, reputa, fili, cum animo tuo.» Dehinc

-moræ impatiens Caviceus:—«Mei te misereat,

-mater,» inquit, «absumi me sentio cæco incendio,

-quod sola exstinguere possit uxor mea uxoria

-medicina. Da mihi nunc fruendam; si negas,

-furaris mihi quod meum est; sis mei mihi boni

-liberalis.» Subrisit illa:—«Sed enimvero,» inquit,

-«isti libidinis tuæ impetus intempestivi sunt, non

-præstabiles affectus. Ad noctem differ, quod dilatum

-gratius fiet. Mora dulcescunt amoris fructus,

-ut reliqua meliorum tempestatum dona. Quam

-intempestivæ sint hæ preces, mi fili, ipse videris;

-vellem sane indulgere posse quod petis: nec hora,

-nec locus huic rei apta sunt. Non morabor voluptatem

-tuam, sed ad noctem usque moderare tibi.—Ah!

-mater,» reponit Caviceus, «miserere

-generi tui, sane Octavia ipsa non negat vulneri

-mederi quod impressit cordi.—Audin, tu?»

-inquit conversa ad me mater, «vis mederi huic

-morbo? vis ipsa esse medicina?»

-

-*Tullia.* Quidni velles? nimirum sapis.

-

-[pg 67]

-*Octavia.* Offusus est mihi rubore vultus, qui pro

-sermone fuit; obmutui.—«Taces, nata?» inquit,

-«nam et consentis. Secede igitur tantisper, est quod

-tua refert maritum tuum monere; ingredere in id

-cubiculum interius.» Secessi passus duos tresve,

-et arrectis auribus in eo tota fui eorum quæ dicturi

-essent, ne quid me fugeret. Tunc mater ad Caviceum:

-«Nec tempus nec locum nuptiis faciendis

-apta esse dixi, fili, haud ipse negaveris: mox

-enim ex affinibus nostris, qui nobiscum accubituri

-sunt ad prandium, advenient; lecti in hoc

-cubiculo nulli. Nihilo tamen minus ecce tibi trado

-Octaviam, sed ea lege ut libidini semel tuæ pareat,

-hoc temporis momento. Proxima nocte frueris

-ejus amplexibus ad satietatem. Verum hac hora

-novi te et operam et oleum perditurum, cum non

-sit ubi eam commodo ad Venerem corporis situ

-loces. Demum parce ætati tuæ puellæ, nam dicunt

-esse te æquo membrosiorem et equo. Taurum

-paulo post, quantus ille sit, facile feret si sensim

-sine sensu assuefieri velis oneri, nec primo conatu

-disrumpi. Vi minus quam arte juvabit ramum

-illum tuum ejus in hortum adigi et inseri.» Hæc

-ridens: dehinc me vocat, et adhinnientem mihi

-videbar audire Caviceum.—«Tua non es, nata,»

-inquit, «mariti es, petiit sibi per momenta aliquot

-te tradi. Quam in omnem vitam cessit Hymen,

-nec ego nec tu negare possumus. Precibus

-acquievi, quæ tibi pro lege sunt. At volo semel

-tantum ejus obsequaris libidini: cum perfeceris,

-eripe te foras; si secus feceris, iratam me habebis.»

-[pg 68]

-Promitto facturam:—«Verum,» inquit, «verte te

-in omnes quos voluerit concumbendi modos, ac

-maxime cave ne per culpam tuam tubi maritalis

-imber dispereat tibi. Ita te adsilienti præbe, ut

-qua te via petet, tuum in uterum decidat. Vide

-faxis, nata.» His dictis osculata me ad Caviceum

-duxit, et una inclusit.—«Hoc proximo in cubiculo,»

-inquit, «exspecto, Cavici, dum iter illud

-peregeris, ad quod te admittit Octavia in ipsa

-Octavia.» Secessit misso cachinno, sed momento

-reversa:—«Oblita eram,» inquit, «quod maxime

-factum oportuit...» Sed jam me sedere jusserat

-Caviceus in sella parieti affixa. Sub pedibus ad hæc

-divaricatis, elatisque femoribus, sellas supposuerat.

-Nuda eram ad umbilicum, ipseque arma virilia

-eduxerat. Ut vidit mater:—«Ingeniosa res est

-amor,» inquit; «quam accommodus hic situs ad

-Venerem!» Fugit retro Caviceus mentula minitante;

-respexit mater:—«O monstrum!» inquit,

-«sed forti esto animo, nata. Bene erit, si bona uti

-volueris opera tua.» Exscenderam e sella, meque

-ad honestatem composueram.—«Nolo,» inquit

-mater, «ex collisione vestium tuarum, quid hoc

-mane de te sit factum, convivæ nostri conjiciant.»

-Resolvit vestem, relictoque mihi in ima corporis

-mei antica posticaque parte interiori indusio:

-«Nunc,» inquit, «sed memor jussi mei, admitte

-virum tuum.» Iterum impressit osculum mihi, et

-aperto itidem mihi sinu:—«Quid condis papillas

-has tuas sororiantes? nunquid merentur Cavicei

-oculos et oscula?» Et ad Caviceum conversa:—«Ecce,»

-[pg 69]

-ait, «aperta est arena tibi, Cavici;

-adesto, athleta fortissime.» Post abiit. Lætus

-festinusque accurrit Caviceus, mihi indusium tollit,

-manumque procacem parti meæ admovet; dehinc

-sedere jubet, ut sedebam, utroque ponit sub pede

-sellam, ita ut cruribus altius sublatis, horti porta ad

-speratos impetus obversa pateret tota. Dexteram

-tamen subtus nates insinuavit, paulo magis admovit

-me ad se.—«Nunc vero porrigis, hera mea,»

-inquit, «quod me ad veram ducat felicitatis

-metam.» Læva sustinebat hastæ pondus; tunc

-procubuit in me.

-

-*Tullia.* Agedum, quid tu interea?

-

-*Octavia.* Nec negabam, nec ultro dabam. Alterum

-stupidæ foret, petulantis alterum. Applicuit arietem

-foribus meis; in rimam priorem, cujus labra

-diducebat digitis, inseruit mutonis caput. Hic vero

-hæsit, nec ultra quidquam conatus est:—«Octavia

-mea dulcissima,» inquit, «complectere me,

-dextrum femur tuum subleva, et in lumbos meos

-mitte.—Non intelligo quid velis,» inquam,

-«quid moliris? te mei pietas capiat!» Sub hæc

-femur ipse meum subdita manu superinjicit in lumbos

-suos, situ quo voluerat. Demum adigit in Venereum

-scopum mentulam, et principio quidem impellit

-levi concussione, mox fortiori, ac postremum

-eo nisu, ut summum mihi non dubitarem imminere

-periculum. Rigida ea erat ac si cornea; igitur, cum

-minima loci capacitas negaret ingressum, et in

-intima viam quæreret sibi, et faceret, caligas demisit

-in pedes, et nudus, ut nuda eram, cominus verberare

-[pg 70]

-cœpit vehementer valli mei crepidinem. Tanta

-vi ruebat, et cuneo illo diffindebat me, ut lacerari

-me exclamarem. Paululum requievit ab opere:—«Sile,

-amabo, corculum,» inquit, «ita hæc res

-agitur: obdura immota.» Iterum subter clunes

-manum misit, promovitque ad se, quæ videbar in

-fugam converti. Nec mora: crebris concussibus ita

-me fatigavit, ut fere animo deficerem. Rapido post

-impetu hastam impulit, summusque mucro hæsit

-in summo ulcere; clamorem tollo, quem audivit

-mater; festina accurrit.—«Heus tu, Cavici,»

-inquit, «oblitus es pollicitum esse mihi hanc tuam

-palæstram, quam indulsi tibi, ludum fore, non

-pugnam?» Cum hæc loqueretur, in sudorem defluxit

-Venereum Caviceus. Sensi me imbre fervido

-irrigari; at, ut primum colliquescebat, eo rapidius

-agebat se, et humor ille viscidus favebat conatui, ut

-qui contum oleo liniat. Me igitur duos tresve digitos

-perfodit, eamque seminis copiam plenis laticibus

-fudit, ut intra viscera mea penetraret, pubemque

-mihi postea complueret.

-

-*Tullia.* Tu interea eras

-

-   | ...fatui puella cunni?

-

-nihil movebaris, nec similiter resoluta es?

-

-*Octavia.* Fatebor, mea Tullia, tunc primum percepi

-quid sit Venus. Nec omnino tamen exploratas

-habui omnes harum voluptatum dulcedines. Cum

-jam deficeret Caviceus, incessit me quasi micturientis

-pruriens libido; tum et ipsa retro clunes

-tollo, et illico sensi magna cum voluptate excerni

-[pg 71]

-ex me nescio quid, quod mirabiliter me ea in parte

-demulcebat. Conniventes mihi oculi, crebri anhelitus,

-vultus mihi ignescere, totum corpus dilabi.

-«Ah! ah! ah! deficio, Cavici,» exclamo, «siste

-fugientem animam, desiste ab hac re, quæ tam

-jucunde enecat!—Euge, Octavia,» inquit,

-«huic voluptati omnes spiritus adverte, ejice fortiter

-ex te, quod titillat tam suaviter sensus.»

-Interea nervum, qui jam elanguebat, demisso intra

-crura mea capite, sustulit læva manu, et iterum

-intrusit in ostium meum. Hic demum tactus novos

-in his locis ignes excitavit. Copiosa ex me titillantis

-fluit liquoris pluvia, ut mictus potius videretur

-quam ejectio seminis e locis. Hoc si temporis momento

-parata fuissent ad pugnam Cavicei arma, per

-Venerem! gaudio et voluptate ebria irritassem ultro

-in me ipsa ego. Tam cito curriculum illud a Caviceo

-piguit esse confectum in stadii mei ora, nec in ipso

-stadio.

-

-*Tullia.* Ita belle, ita ad vivum rem depingis, ut

-me, etiam si sim silicernium, movere possis. Osculare

-me. Vis Lampridium? Sed non vis. Rapis me

-in furorem; quid velim, quid nolim, nescio.

-

-*Octavia.* Quid tibi enim mihique cum Lampridio?

-Quid vis me velle? quid nolle vis?

-

-*Tullia.* Insanio, perdix mea, turturilla mea...

-Eh! eh! mihi tuam manum commoda.

-

-*Octavia.* Do propriam, non commodo. Quid

-postea?

-

-*Tullia.* Mea mitte intra femina; expansa vola

-Veneris aggerem occupa, prehende belli intestini

-[pg 72]

-sedem, immitte digitum; mihi vero sis pro marito.

-Insili in me, subige, subagita. Pulchre omnia!

-

-*Octavia.* Etenim si tibi essem quod Caviceus

-mihi! Sed quid umbra ad corpus? Ut admoves

-pubem pubi! ut committis cunnum cunno! ut hæret

-pectus pectori!

-

-*Tullia.* Diffluo, diffluo... O Lampridi!.. Octavia!...

-Ah! ah!

-

-*Octavia.* O te libidinosam! Tibi rivus manat e

-lumbis, e quo vix puellulus Amor enatare possit.

-

-*Tullia.* Permitte tantisper requiescere ab hac rabie,

-nam Veneris profluvium rabies est. Sedata tandem

-hæc est mihi tempestas, reddita membris malacia.

-Redi ad Caviceum, quem in pugnatione arcis tuæ

-reliquisti sudore fluentem.

-

-*Octavia.* Pergam dicere. Verum de Lampridio

-quid cogitabas? Quid dicebas, æstu furens impotenti?

-Cur potius non invocabas ad opem operisque

-partem Calliam tuum, quem amas, qui te deperit?

-

-*Tullia.* Scies: communicabo tecum secretissimas

-meas cogitationes, lusus, delicias, gaudia. In partem

-bonorum vocabo te, omnia inter nos dividentur.

-Memineris somnii, quo qualis vitæ tuæ cursus in

-conjugio futurus sit, præsagire debuisti.

-

-*Octavia.* Dividere et dividi, tu me docuisti verbum

-esse in rebus Venereis salacissimi sensus: et vis

-inter nos omnia dividi? avertat omen Venus!

-

-*Tullia.* Te insulsam! divideris mecum, ego

-tecum, divisorem habebimus probum; omnia sic

-inter nos bona, quasi judicio Veneris Erciscundæ,

-nostra dividentur. O lusus, o risus, o illecebrosas

-[pg 73]

-procacitates! Sed quid obtrectas, nugatrix? Sequere

-narrationis tuæ filum.

-

-*Octavia.* Gerræ, gerræ! Scilicet, seria petis, o

-fœminam gravem et probam? Revocas me ad sermonem,

-hac tua philosophia, moribus hisce tuis

-dignum.

-

-*Tullia.* Hoc tuum est delicium. Sed agedum, fac

-quod facturam te dicis, nec facis.

-

-*Octavia.* Etsi lapsus in paralysim Cavicei nervus

-peteret summisso capite inducias, minabatur tamen

-mole et pondere terribilis. Spumas ore agebat, et

-suo meoque tactus et madidus rore, identidem

-meam concham osculabatur. Perfecisse me cognovi,

-placatis meas libidinis fluctibus. Igitur liberior et

-audacior facta: «Quid ulterius petis,» inquam,

-«a me, o Domine? obsequuta sum, et me fatigat

-patientiæ meæ imago. Nihil superest quod præterea

-optes: sine abeam.» Amplexabatur altero

-me brachio, altera vero manu vulvam spurcitiis ejus

-meisque turpem tractabat, identidem offerebat arrepto

-fascino, non amplius arrecto. Sed ab ejus me

-tandem expedivi amplexibus, et dum fugienti repugno,

-sellam pede offendi, quæ in pavimentum

-dejecta, non mediocrem edidit strepitum.

-

-*Tullia.* Tunc supervenit mater tua, hoc velut

-classico finiti prælii admonita, et ad lauream tuam

-vocata.

-

-*Octavia.* Dicis. «Non queretur mater nos collusisse

-sicca Venere,» dicebat Caviceus.—«Scio,»

-reponit mater, «te nobilem esse palæstritam:

-sed vereor, ut prædixi, ne sicut operam

-[pg 74]

-ita et oleum perdideris. Num bonæ fidei homo

-es? Virginem reddis quam virginem commodavi?»

-Ingressam vero esse non perceperam, nec item Caviceus,

-cui nuda adhuc propendebat ante oculos

-meos mentula.

-

-*Tullia.* Haud fugit ad aspectum mater, nam

-

-   | Recta veniunt, videntque magnam

-   | Matronæ quoque mentulam libenter.

-

-*Octavia.* Puto equidem, his de nostris rebus

-subodorata est muliebris curiositatis conjectura, aut

-etiam ipsa vidit oculis minutissima quæque.

-

-*Tullia.* Vel quæ sanctiores et castiores, curiosæ

-sumus omnes harum ineptiarum. Mater mea prima

-nuptiarum mearum ætate, eaque aurea (sic diem voco

-qui nocti beatæ illi successit), nihil dulcius antiquiusve

-habuit, quam ut sibi quæcunque passa

-essem, enarrarem; et, injectis ad collum ulnis,

-dum dicerem, oscula figebat ori meo, quæ vix

-Lampridii vincant suavia.

-

-*Octavia.* Eandem de mea audies dementiam. Effugit

-in alterum Caviceus cubiculum (ad Caviceum

-redeo), sublato manu una subligaculo, quod ad

-pedes defluxerat; post januam occlusit mater:—«At

-tu,» inquit, «ut lusisti, nata, ut maritum

-experta es?» Amplexu arctissimo fovebat hæc

-locuta, osculis premebat.—«Absit a te pudor

-omnis, nata, puta tibi dicta quæ mihi dixeris, in

-matre sociam habes ad hæc Hymenæi sacra.

-Loquere.»

-

-*Tullia.* Dicenti ardebant oculi, venæ turgebant,

-[pg 75]

-hiscebat concha, per Venerem meam! Diffluebat

-ultro remissa. Nec miror: nam id ætatis nonum atque

-vigesimum annum vix attigit. Anno nupsit decimo

-tertio; in has te vitæ auras, felici partu, mea Octavia,

-edidit ineunte decimo quarto. O quali incensa

-æstuabat pruritu!

-

-*Octavia.* Principio nihil respondebam; post, cum

-cœpit inquirere curiosius:—«Quid quæris,

-mater?» repono; «obsecuta sum tibi et Caviceo:

-tibi, nam debebam; Caviceo, nam jussisti.—At

-ne suspicetur quis has vestras nequitias, emittam,»

-inquit, «Caviceum ex domo.—Jube vero in

-inferius conclave descendere, non excedere

-domo,» inquam; «id multo erit honestius, quam

-si exegeris e tectis ut extraneum, qui tuus quia

-tua sum, et quia meus est.» Illico ad eum abiit.—«Sede

-interim,» ait, «dum redeo.» Demisso

-ad inferius conclave Caviceo, regreditur; tunc:—«Libere

-loquere, nata, puella es, ætate non infans,

-et jam ingenio matrem familias præstare debes.

-Mulier ego et tu sumus; hoc in quod vocata es

-uxoris munus, bonæ mentis fons est equidem

-nobis certissimus; officii nuptialis provincia quædam

-velut regio est judicii et mentis, in qua

-turpe est deficere nos judicio et mente, cujuscunque

-ætatis simus. Ut bona gaudia mariti in

-corpora nostra, sic bonam mentem in animos

-eodem tubo, egregii artifices, infundunt.»

-

-*Tullia.* Quis dubitet? et ipsa satis es amplo documento,

-quæ ante hos dies etiam fandi rudis, hodie

-[pg 76]

-tam apte, ingeniose et comiter omnia et agis et

-loqueris.

-

-*Octavia.* Vix apud nos velut in una sede moratur

-virginitas et bona mens, duæ pretiosissimæ vitæ

-res. Qui aperit nobis vulvam, aperit et delitescentem

-mentem, virilis contus. Forte in hoc, dum

-nascimur, loco detrusam, mox impulsibus concussibusve

-suis ex hac infima sede ad superiora agunt.

-

-*Tullia.* Belle dictum, ah! ah! ah! si quæ tibi

-excussit virginitatem mentula, mentem incussit. Ideo

-huic nervo affictum mentulæ nomen, quod impressa

-sit illi facultas a Natura, creandæ in nobis bonæ

-mentis.

-

-*Octavia.* Igitur audacior adhortatione matris facta:—«Non

-alia sum,» inquam, «mater, ac eram

-ante horam, nisi quod conspurcavit misere Caviceus.—Rapidum

-Cavicei telum vulnus tuum»

-(vulvam ostendebat) «non hausit?—Subire non

-potuit, mater, præ crassitudine,» inquam, «nec

-ferre ego crudos impetus; igitur erupi in clamorem,

-discerpi me, cum dire peteret, sentiebam.—Nec

-tamen intro vallum tuum pervasit, aggeremque

-perrupit?» subjicit.—«Non potuit,» inquam,

-«nam cito in humorem furor ille impotens

-resolutus est.—Age, ostende,» inquit, «indusium

-tuum.—Ecce, mater,» aio. Ut vidit abundanti

-imbre conspersum, exclamat:—«O filia!

-quid video, quam divitem et inexhaustum libidinis

-fontem habet Caviceus! O te lætam et fortunatam,

-si hæc seminis copia uterum tuum intimum irrigasset!

-Hæres fingi ex eo nobis potuit robustior

-[pg 77]

-Hercule. Nunc,» inquit, «nuda corpus, nam id

-volo a tam pulchro corpore abjici tam spurcum

-indusium.» Quid plura? Sumpto alio vestem

-indui, eaque arte et diligentia capillos et vestimenta

-mater emendavit, ut nihil præterea addi ad cultum

-ac honestatem posset.

-

-*Tullia.* Num indusium condidit quod deposueras?

-Num lustravit oculis?

-

-*Octavia.* Superstitiosa curiositate expandit. Ego

-vero erubescebam ad rem.—«Inundationem passa

-es, filia,» dicebat, «non levem alluvionem: sed

-apparent nullæ virginitatis læsæ lacrymæ, quid

-clamabas? Dum conciditur virginitas, sanguineæ

-ex ejus cæde stillant guttæ, quæ pereunti pro

-lacrymis sunt. Intelligo, pulsata tantum fuit, non

-vulnerata. Hac nocte se res meliori successu habebit.

-Sed ad id muliebris patientiæ stipendium,

-quod cœpisti mereri, probe te video comparatam.»

-Demum indusium armario condidit.

-

-*Tullia.* De convivio, cui et assedi, nihil habes

-dicere quod nesciam. Felicis noctis illius, quæ subsecuta

-est, expone lusus et procacitates.

-

-*Octavia.* Mei, Ecastor! conveniendi ad noctem

-usque Caviceo facultas nulla fuit, ita consanguineæ

-affinesque e virginum numero adhæserunt mihi,

-lateri affixæ. Raptim semel suavium tulit inquietæ,

-Dii boni! quam suave! Nobis alia omnis præclusa

-erat ad plenam voluptatem spes et via.

-

-*Tullia.* Licere amantibus die quod cupiunt, nocturnæ

-vetant amoris religiones. Sua sunt nocti dona,

-quæ solem videre non juvat.

-

-[pg 78]

-*Octavia.* Moriente die vivere cœpimus; mox solutis

-hominum fœminarumque importunis concionibus,

-relicti soli alter in alterius cupiditate emoriebamur.

-Tu ac Pomponia aderas; tandem utrumque

-manibus prehensum duxit mater in genialem thalamum:

-«Hac satis hactenus die laboris tulistis et

-inquietudinis,» inquit, «reficite animos quiete et

-corpora somno.»

-

-*Tullia.*

-

-   | Ite, agite, o juvenes, pariter sudate medullis

-   | Omnibus inter vos: non murmura vestra columbæ,

-   | Brachia non hederæ, nec vincant oscula conchæ!

-   | Ludite, sed vigiles nolite extinguere lychnos:

-   | Omnia nocte vident, nil cras meminere lucernæ.

-

-*Octavia.* Me paulo ante accerserat in cubiculum

-mater, in quo delibata et imminuta virginitas mea.

-Hic, reclusa aurea pyxide, odor suavissimus nares

-nostras afflavit, aeraque implevit. «Revolve, nata,»

-inquit, «ad umbilicum vestem, indusiumque.»

-Obtempero. Nudam videns subrisit: «Es vere pulchra,

-nata,» subjicit, «et Caviceo digna. Sed hoc

-suaveolenti unguine facies, ut opera sua minori

-tuoque labore fere nullo maxime commisceatur

-tecum. Tuam inunge tibi partem, nullo meliori

-pacto poteris tuis defungi partibus.» Immitto in

-pyxidem duos digitos et multo fluentes unguine ad

-vulvæ refero monticulum.—«Nec vero,» ait, «sic

-facto opus fuit: intro est mittendum, non ad

-pubem, circum circa, ut facis, effundendum.»

-Mox ipsa extimam intimamque inunxit rimam,

-[pg 79]

-digitis quam altissime potuit insertis.—«Te multo

-junior eram, cum nupsi,» inquit, «quam nunc

-es; si hoc me medicamento Veneri aptiorem non

-reddidisset matertera, quam per ætatem eram, patrem

-sane tuum vix passa essem, quem tamen

-absque summo dolore tuli.» Rem mirabilem!

-cognata, illico insana prurigo vulvam incendit; et

-tam ardens me invasit Veneris libido, ut vix temperarim

-mihi quin maritum ultro adirem, ipsa concubitum

-peterem.

-

-*Tullia.* Frequentior est hic usus sub hoc cœlo,

-cum teneriores fruendæ dantur suis viris virgines.

-

-*Octavia.* Quid plura? Tu me in lecto collocasti,

-et, ut loquuta es, ultimum morienti virginitati vale

-dixisti. Cum se vidit solum Caviceus, diligenter

-occlusit cubiculi fores, meas aperturus; omnesque,

-ne quis abditus lateret, lustravit angulos.

-

-*Tullia.* Hic ludus testes odit, qui tamen sine testibus

-non agitur:

-

-   | Magnis testibus ista res agetur...

-

-*Octavia.* Et vere acta est. Audierat Caviceus, cum

-diceret mater num mihi vehementer timerem, respondisse

-hunc marito meo injuriosum fore timorem,

-et cum subjiceret, si vellem, rogaturam Caviceum

-me humanius haberet, etiam reposuisse omnem mihi

-dolorem voluptati futurum, e quo illi voluptas nasceretur.

-Procurrit ad me, et injectis collo brachiis,

-pronus: «Quales,» inquit, «agam tibi gratias,

-hera mea, pro tanto munere? vis absque conditione

-[pg 80]

-tradi mihi, nec frustra erit tibi hæc confidentia;

-nihil ultra acturum me recipio, cui non

-consenseris. Sed, ut te novi, consenties felicitati

-meæ.—Sane,» inquam, «nam qui viribus tuis

-amorique meo possim pugnare?» Vestimenta jam

-deposuerat servorum ope, solaque femoralia linea

-supererant. Sine mora depositis, abjectoque etiam

-indusio, nudus prosilit in lectum. Arctissimo me

-ligat complexu nudam, et spississimis basiis præludit

-proximo certamini. Mammas, uterum, crura, clunes,

-libidinosis prostituit manibus; omnia pererrat membra

-fervidus, et miratur.

-

-*Tullia.* Sed utilissimam nuptiis partem præterierat?

-

-*Octavia.* Ultimum aggressus est eam. Ad suavem

-quem exspirabat odorem: «Non hæc tua lætissima

-specus exhalat mephitim,» inquit, «nec mirum,

-quæ tot bona continet bene olere. Rosea tota es

-et myrtea. Sed scio,» inquit, «mollire viam

-mihi in hoc gaudii tui meique campo, in animo

-habuit mater, et ego artem arte juvabo. Hoc

-tuam modo diffisurus sum conto partem» (mentulam

-ostendebat, rectam, crassam, longam): «ut

-facilius se penetret in venam hanc, cum impulero,

-etiam unguento mulcebo quod paravi.» Unxit,

-et intentans delibutam: «Nunc, domina,» inquit,

-«compone te ad Cupidineos hos insultus.»

-

-*Tullia.* Ferant opem Virginensis Dea, Subigus

-Deus, Dea Prema, Deaque Pertunda, amica novis

-nuptiis numina!

-

-*Octavia.* Unus pro omnibus fuit Caviceus.

-

-[pg 81]

-*Tullia.* Hi ad genialem lectum Hymenæi conveniebant

-jussu indigetes. Cum Paranymphi discessissent,

-novam nuptam ope sua ad fortem et invictam

-_`patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito`

-solventi zonam nuptæ Herculeo obstrictam nodo;

-Subigus, cum soluta zona in apertum corporis campum

-pugnaturus conscenderet; Prema, cum uxorem

-comprimeret, faciebat ea ne se subduceret; et Pertunda

-ut se pertundi et pilo transfigi pateretur, nec,

-cum diffindi sentiret sibi tenerum corpus, pilum

-excuteret.

-

-*Octavia.* Conatus facile omnes meos elusisset robustus,

-vegetus, quem quartus supra vigesimum

-annus ad hanc pugnam faciebat novum Herculem.

-Ipse me quo situ voluit, ad eam rem componit; non

-reluctantem manu resupinam altera statuit, altera

-aperuit femina. Post se invergit in me, et intra divaricata

-crura pronum conjicit. Novum hoc me terruit

-pondus: «Animo,» ait, «firma sis, et immota

-corpore, hera mea.—Non commovebor,» inquam,

-«sed amabo...» Sermonem interrupit

-cruda sævitia, nam eodem temporis momento,

-adactam summa vi mentulam in vulvam impulerat.

-Hæc dehiscens sponte summum voraverat caput;

-toto post suo pondere irruit, et obsistentem loci

-compagem cœpit solvere.

-

-*Tullia.* Scilicet:

-

-   | Irritat virtutem animi, confringere ut arcta

-   | Naturæ primus portarum claustra potessit.

-

-*Octavia.* Discerpebatur misere infelix vulva; manum

-[pg 82]

-meam, interprete dolore, in auxilium rogabat

-mitti; missaque est ab impatientia mea. Amplius

-tenere vocem non potui, infixamque visceribus hastam

-e vulnere conata sum trahere. At osculatus me

-Caviceus:—«Flecti me non sinam, anima mea,»

-inquit; «averte manum illam tuam turbatricem:

-minimum tibi mihique laboris ad perfectum opus

-superest.» Interim sustinebam impetum, manuque

-injecta, ne ultra proriperet se mentula, impediebam;

-sed illico: «Hei! hei! corculum!» ait,

-«preme mihi hunc nervum quem tenes, liga arctis

-digitorum vinculis.» Comprimo vehementer, et

-eodem temporis momento depluit ros fervidus in

-hortum meum, nam media omnino mentulæ pars

-me implebat. Nec propterea subagitabat me, ut

-antea: ab omni se motu abstinebat, et semen profudit

-ita in campum meum, ut ne gutta quidem, aut

-stilla, ex viæ regiæ recta regione errarit. Sub hoc

-elanguere in manu et in vulva salax cauda cœpit.

-Madida, spumosa, veternosa versa est in fugam.

-

-*Tullia.* Lucebant tunc cerei in cubiculo vestro?

-

-*Octavia.* Ac si dies nobis luceret, ita liquido omnia

-patebant. «Perfeci, Dea mea,» inquit Caviceus;

-«quo vero voluptatis me beasti cumulo! nunc autem

-tantisper quiescamus ambo, alter in alterius amplexu.»

-

-*Tullia.* Tibi autem, cognata, voluptatis nullus fuerat

-sensus?

-

-*Octavia.* Audi rem ineptam: ubi exscendit Caviceus,

-me cepit furiosæ libidinis æstus, ego eum

-amplecti, osculis petere, suspiriis excitare; ille mihi

-[pg 83]

-et suavia dare, et labia ima vellicare, et digitis in

-pube et in cadurdis ludere. Subito emitti sentio ex

-venis meis deliciosum profluvium, ac cum eo

-humore, quo me proluerat, e claustris uteri magno

-se impetu projecit.

-

-*Tullia.* Sic flumina quædam ex fonte suo, et originis

-capite, ingenti ferri dicuntur rapiditate.

-

-*Octavia.* Excepit vero hos rivos læva vola Caviceus;

-qui ad rem hanc inopinam:—«Ego te

-citius, anima mea, ad libidinis perveneram metas.»

-Ego velut siderata obmutescere præ pudore, sed

-manum dimoverat ex eo loco quem hæc Veneris

-spuma inquinabat.—«Non opinabar te id ætatis,»

-inquit, «esse Veneri tam aptam. Aliæ in primis

-congressibus puellæ ne minima quidem tanguntur

-oblectationis gutta, tu pleno alveo in voluptate

-natas. Bene est, mea voluptas, bene est.» Cum

-hæc diceret, eo refert iterum lævam:—«Papæ!»

-inquit, «profluvium Veneris id non est, sed diluvium;

-quæ tibi vasa in utero latent, quæ tam

-copiosum potuerint imbrem continere?» Ego ad

-hæc:—«Tuus est hic humor, non meus. Effunditur

-quem intro profudisti: qui egressum negare

-potui e vasculo meo tam horribiliter diffisso?—Quidquid

-vero id sit, anima mea,» inquit, «gaudeo

-vehementer te his gaudiis esse ad satietatem impletam,

-loquere libere.—Ita est,» inquam;

-«quod intulisti dum pulsas, id omne malum egregie

-gaudiis compensasti. Jam hodie mane umbra me

-quædam attigerat incredibilis voluptatis, sed nihil

-matutina illa Venus ad nocturnam hanc.» Interea

-[pg 84]

-hunc viscum detersi e corpore, ut potui, ad superinjectum

-linteum, nam sudarium mater oblita erat

-pulvino subdere.—«Nunc vero,» inquit Caviceus,

-«alacri esto animo. Volo te in omnes transire

-voluptatis meæ gustus, et quidquid libidini placuerit

-meæ, etiam tibi placere.» Petulantis aio esse

-mulieris sub viro subagitanti subare, et commoveri.—«Nolo

-te,» inquit, «motitare clunes, et mutuis

-motibus meis respondere; imo nolo te crura

-tollere nec ambo simul, nec alterum alterumve,

-cum super te conscendero. Sed hæc sunt quæ

-volo: primum divarices et aperias, quam aptissime

-poteris, femina. Vulvam ostentes

-mentulæ figendam, et eo corporis situ non mutato

-ad finem usque libidinem perduci meam patiaris.

-Sunt et alia de quibus alia te nocte faciam certiorem.»

-

-*Tullia.* Suus cuique maritus mulieri est legislator:

-cuique marito sui sunt mores, et cupidines,

-eoque mulier præstabiliori utitur fato, quo mariti

-mores diligentiori studio in suos transfuderit. Proba

-demum ea est mulier, quæ libidinem suam in mariti

-libidine quæsierit.

-

-*Octavia.* «Intumescit mihi nervus,» inquit, osculumque

-dedit in latus recumbenti, papillas molli

-tactu pressit, concham adhuc roscidam tractavit, mox

-lævam manum meam mentulæ admovit. Rogavit

-caperem; cepi. Dein me jubet componi ad congressum;

-obsequor. Conscendit subito, et mentulam

-applicat ostio: nulla mora, subiit gurgustiolum id

-meum rigidus hospes; sed, hausta media parte, ad

-[pg 85]

-quinque pollices altos hæsit.—«Nunc,» inquit,

-«volo, hera mea, numeres omnes concussiones

-meas. Vide ne pecces in numero.—Cavebo,»

-inquam, «et morem geram.» Tunc altius impressit

-mentulam: dum vero concussionum numerum

-duco, et in ea re figo cogitationem, impetu fregit

-ostium, et in adyta Veneris irrupit, ad coleos usque,

-fulminea mentula. Me acerrimus dolor coegit ad

-ejulationem, injunctique muneris in hac perturbatione

-tulit oblivionem.—«Me necas, Cavici, me necas!»

-exclamo; «parce miseræ.—Jam tibi res acta est,»

-inquit, «ecce me totum, quam longus, quam crassus

-sum, voluptas mea, vorasti.—Absiste paululum,»

-inquam, «recede, educe gladii cruenti

-partem.—Imo altius abdam si possum,» reponit,

-et dicto citius iterum furiose irruit, et ita pubem

-pubi conjunxit, ut se in me penetrare velle totum

-videretur. Tollo tunc vocem:—«Non sentis,»

-dicebam, «pulsas uteri mei imum fundum? Jam

-necas, abscede; totum gladium hunc tuum noli

-immergere in corpus meum!» Recessit ut rogabam,

-et cum mediam traxisset machæram ex

-vulnere:—«Quid? dulcis uxor?» infit, «anchora

-tetigi abyssi fundum?» Mox sensim sine

-sensu cœpit denuo immittere.—«Adverte,»

-inquit, «cum primum intro pulsari te senties, libere

-vocem mitte, abscedam illico. Nam equidem

-libido est frui bonis tuis, sed hæc me non tenet

-dementia ut cupiditatem meam velim in sævitiam

-mutari.» Inducit ad hæc altius mentulam, et cum

-urgeret:—«Siste,» inquam; «carum sed dirum

-[pg 86]

-vulnus infixo mucrone infligis.» Retraxit iterum:

-«Fugit,» adjicio, «cum telo tuo ex hoc vulnere

-dolor omnis; profundius, amabo, ne impellas.»

-Pubi autem meæ et vulvæ quatuor omnino pollices

-latos superexstabat virile pilum.—«Novi nunc

-quantam mentulæ meæ partem impune possis

-excipere. Modo tres pollices superemineat, nullus

-tibi nocere poterit impetus meus. Accommoda

-igitur mihi manum, et ut ipsa tibi mihique sit

-quædam cunni tui accessio. Nam, et nescis,

-totum venustæ, ut tu es, puellæ, corpus cunnus

-unus est.» Facio, ut fieri cupiebat: insinuo in

-eam partem manum; et stricto digitorum complexu

-arreptam mentulam comprimo. Novas sane concussiones

-integrat, ac post decimam resolutus est,

-meque levi movit titillatione dum seminis rivos

-meam effundit in paludem. Nihil præterea; nam

-ejeci nihil.

-

-*Tullia.* Ingenua sane et festiva pascis aures meas

-narratione. Quot vero in hac secunda coitione numerasti

-concussus, quot tulisti?

-

-*Octavia.* Viginti sane antequam turbaretur numeri

-ratio; post vero, ut audis, decem. Sed dum exclamo,

-dum excrucior, dum interfici me queror, alii

-etiam plures, multo vehementiores, dati fuerunt.

-Ipsa de eorum numero judica.

-

-*Tullia.* Agedum. Ut reliqua nocte lusisti?

-

-*Octavia.* Toto projectus pectore pectori meo hærebat

-et incumbebat. Gaudebat adhuc exsugi sibi mentulam;

-alligatus adhuc brachiorum niveis, ut loqui

-solet, vinculis, me basiis atterebat, cum proximum

-[pg 87]

-cubili nostro ostiolum aperiri audimus, et eodem

-momento ad spondam lecti apparuit mater. Nam tu

-abieras, cognata.—«Hem! puto vos,» inquit, «in

-medio amplexu exspirasse.» Mittit se ad latus

-meum Caviceus, et offusa ego pudore:—«Ignosce,

-mater,» inquam. «Hei mihi! quam crudeli et inquieto

-me homini dedisti!—Macte animo, nata,»

-inquit, «pensi officiique tui est quodcunque passa

-fueris. His tibi molestiis creantur dulcia nuptiarum.»

-Tunc, conversa ad Caviceum:—«Virginem

-an uxorem perfectam habes tecum, fili?»—Me

-generum habes,» reponit, «et ego uxorem;»

-et osculum mihi dedit.—«Bene est,»

-inquit mater, et similiter Caviceo osculum tulit.\ _`—«Nunc

-meum agnosco,»` inquit, «qui in mea virgine

-viriliter lusit.» Mox utrique obtulit potionem

-qua reficeremus vires, nec multo post abiit, exstinctis

-qui ad interiorem lecti spondam lucebant cereis.

-Postquam abiit, alligavit me novis amplexibus Caviceus,

-et aliquot post sermones, quibus me voluit

-rerum, quas a me aut evitari, aut servari cuperet,

-fieri certiorem, in longum dilapsi uterque somnum

-sumus. In primis dixit mirum in modum odio habere

-fœminei corporis in Veneris palæstris jactationes.

-Adjecit et alia, quæ non sunt hujus, puto, narrationis.

-Illucebat jam dies cum, suscitata a somno,

-cœpi dormientis Cavicei corpus curiosis lustrare

-oculis. Fateor, cognata, nihil exactius, nihil inter

-homines pulchrius finxit Natura rerum parens. Jacebat

-supinus, pectus candidum, plenum, brachia

-longa, rotunda; venter modice assurgens, femora

-[pg 88]

-crassa, robusta; tibiæ nec nimium graciles, rursus

-nec nimium magnæ; cutis alba, nitida, sine rugis,

-sine mendis. Statuam marmoream dixisses.

-

-*Tullia.* Fugit diligentem illam tuam curiositatem

-medius Cavicei nervus?

-

-*Octavia.* Etiam in quiete timendus, et media in

-pace minax; quamvis attonito similis. Dum contemplor,

-credidi novos in eum spiritus ex oculis

-meis transiisse et immissos esse. Quasi a domina

-sua se videri sentiret, commoveri cœpit, et caput

-attollere; somnum Caviceo abrupit. Finxi ego altum

-soporem, et conversus ad me Caviceus:—«Dormis,

-domina?» inquit.—«Cur tu vero,» refero,

-«solvis mihi tam placidam quietem?—Putabam,»

-reponit, «cum diem vidi, jam vigilem esse, quæ sol

-meus es.» Osculum dat, papillas tractat, uterum,

-et potiorem uteri partem, amatam concham prehendit.

-Conscendit, fissuræ meæ rigidum admovet contum.\ _`—«Memor

-ero promissi,»` ait, «ne trepides.

-Si altius impulero quam ferre poteris, mone.»

-Tunc in sulcum impressit mentulam, ad id viæ

-intervallum quod doloris voluptatisque noverat esse

-mihi confinium. In hoc ultimo hujus noctis labore

-me diu permoluit, ac innumeris inflammata concussibus

-ad libidinem, urentique correpta pruritu, non

-potui continere me quin nates aliquantulum attollerem.

-Tunc quanto potuit impetu machæram immersit

-ad usque capulum, nec, ut antea, dolebat;

-tamen gemitum misi, et, adveniente libidinis œstro,

-largo proluit plagam, quam intulerat, balsamo.

-Ex me majorem hactenus se fassus est non cepisse

-[pg 89]

-voluptatem. Sic ea nox transacta fuit nobis. Et post

-brevem collocutionem invasit gratissimus somnus,

-qui nos ad altam diem tenuit. Quid cætera referam,

-quæ scis, quæ novisti, et quorum etiam magna

-pars fuisti?

-

-*Tullia.* At vero ignavum habes cursorem, qui una

-nocte solida ad tertium tantum pervenerit milliare.

-Sed molles fluxique omnes sunt plerique quibus

-appendit inguinum pondus Natura ultra communem

-hominum modum. Etenim sunt nuptiæ sexui nostro

-præstantissimum bonum: nam est infesta omnis et

-ignominiosa Venus quam Hymenæi lex non honestat.

-At citra Venerem beata vita nulla est. Sed felicitatis

-nostræ nobis sumus artifices omnes nuptæ.

-

-*Octavia.* Miror, cum res sit tam dulcis Venus, non

-calere eo semper igne homines. Nam ad carpendos

-vitæ hos fructus promptiores multo sumus.

-

-*Tullia.* Scilicet ex tua salacitate Caviceique frigiditate

-præjudicium capis. Amas in tuo nido pippire

-passerem Catulli. Ex materno sanguine fictam, nihil

-mirum maternis incendi caloribus.

-

-*Octavia.* Quod matris famam oneret nihil audivi.

-

-*Tullia.* Aliquot annis ætate provectior, suis ita

-infecerat nequitiis Lucretiam, Victoriam, et me, ut

-nobis nihil esset libidinosius. Novem aut decem

-annos natæ eramus omnes. Sempronia vero mater

-tua jam duodecimum attigerat. Victoriæ, quam

-deperibat id ætatulæ, puerum esse se fingebat, me

-vero alterum; interdum Lucretiam Victoriamque

-appellabat, ac si amans dominæ loqueretur amatoriis

-verbis, sollicitabat ad amorem. Se uri querebatur,

-[pg 90]

-æstum suum osculis amplexibusque temperaremus,

-rogabat. Nos vero, quas nullus tangebat Cupidinis

-sensus, ridebamus, sed osculabamur, sed amplectebamur.

-Mox manum sub vestem mittebat,

-liberrimo tactu delibabat pudicitiam. Interdum humi

-jacere volebat resupinas, revolvebat vestes, et indusio

-nuda corpora prostituebat oculis suis. Divaricari

-crura jubebat. Ipsa se similiter nudabat; post insiliebat

-in nos, quasi vir esset subigebat. Tali matre

-ortam decet Veneri esse simillimam. Eh! eh! eh!

-Memini, audi.

-

-*Octavia.* Credam quæ narras, si docueris qua tandem

-sit ratione factum, ut quæ ad libidinem sit adeo

-proclivis, se tamen ab omni turpitudine servarit

-purissimam.

-

-*Tullia.* Faciam. Sed audi puerilis amentiæ licentiam.

-Tres quatuorve menses antequam nuberet

-patri tuo, contigit nos agere secum pomeridianis

-horis. Pater materque aberant, et e familiarium

-numero nutrix relicta ejus erat custodiæ: sed in

-alia domus parte operam dabat domesticis rebus.

-Semproniæ erat a pedibus delicatus, lætus Dionæus,

-annorum puer plus minusve quatuordecim. Admisit

-puerum in puerilis lusus societatem, et post concursationes,

-saltationes, et omnis generis nequitias,

-cœpit sibilis et dicteriis Jocondum petere. Id puero

-nomen. «O puellam!» dicebat, «nos autem pueri

-sumus, tu pupula. Videte, sodales, ut modeste se

-habet. Moriar; hominem non esse, sed virginem

-puto. Virginem operit virilis vestis. Sexum sane

-vestemque dehonestat.» _`Ille, ut pueri solent,`

-[pg 91]

-primum pudore suffundi, postea se fuga proripere.

-In fugitivum omnes involavimus. At cum retraxissemus

-in interiorem lecti spondam:—«Nunc videamus

-quis quæve sit,» inquit Sempronia. Manum

-prima intra ejus femoralia infert.

-

-*Octavia.* Nec reluctabatur Jocondus? Ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* |nbs| —«Apage,» dicebat, «sane virgo non

-sum, et mox sciam utrum virgines sitis.» Libidinosæ

-occurrit manui nervus, quem extraxit e carcere.

-Ut sensit intra manum succrescere:—Hem,

-quid hoc est;» inquit ad me conversa; «tange

-etiam tu, Tullia.» Ego, ac Victoria, manus

-admovimus harum nequitiarum rudes. Sensimus tactu

-hoc nostro magis magisque turgescere; repetit quoque

-tactus Sempronia.—«Cum primum,» ait,

-«tractavi hanc rem, carneam inveni, nunc eburnea

-facta est. Dic, Joconde, scis tuæ supellectilis

-usum?—Nunquam expertus sum,» inquit,

-«juventutem meam. Sed scio tamen.—Doce igitur,»

-reponit Victoria.—«Docebo sane omnes

-vos,» inquit, «sed alteram post alteram, et in eo

-loco» (ostendebat secretam lecti spondam). «Volo

-autem Semproniam primam edoceri.» Igitur manu

-Semproniam capit, et in eam ducit voluptatis regionem.

-Asiaticis stratum erat tapetibus pavimentum:

-pulvinos binos in humum projicit:—«Nunc sede,

-domina,» inquit, «et momento post docebo

-usum tui hujusque membri» (mentulam ostendebat),

-«et nihil usquam hoc esse usu dulcius fateberis.»

-Illa se ultro mittit in eum pulvinum; dehinc

-[pg 92]

-femoralia solvit Jocondus, et apertis coleis genua

-flexit inter Semproniæ femora.

-

-*Octavia.* Videbas tu?

-

-*Tullia.* Videbam, ut tu me:—«Volo tibi, domina,»

-dicebat, «pilum id figere in uterum.»

-Hæc dicens, altera manu evertit in alterum pulvinum,

-quem accommodaverat sustinendo capiti, altera Semproniæ

-vestem et indusium, quam altissime potuit,

-replicat ad zonam. Mox effudit se in eam, et primo

-alterove insultu in ejus fissuram pilum impulit. Tremere

-visa mihi est Sempronia.—«Eh! eh!» inquit,

-«dolet, Joconde, sed jucunde dolet.—Vis abscedam?»

-respondet.—«Nolo vero,» reponit illa.

-Cœpit Jocondus agitare, et illa singulos ad concussus

-repetebat:—«Eh! eh!» donec uterque titillatione

-nova est velut emotus mente.—«Ah! ah!»

-exclamat Jocondus, «amplectere me, domina, micturio.—Et

-itidem ego,» reponit Sempronia,

-«eh! eh! impelle, impelle vehementer; deficio.»

-Frequentiores integrant concussiones, mutuo insultuum

-subsultuumve motu.—«Quam apte,» dicebat

-Jocondus, «sublevas nates! quam ingeniose motitas!—Te

-vero,» dicebat illa, «sentio vere intro

-meiere. O rem! o rem!..» Defecit in hæc verba

-et paulo post adjecit: «delectabilem!» Sic utrique

-id opus peractum est. Cum exsurrexisset Sempronia,

-venit in meos amplexus:—«O mirabilem

-lusum!» inquit, «abeant deinceps pueriles nostræ

-ineptiæ! unus Jocondus doctus est ludere

-dulcem et egregium ludum.» Osculum dedit

-dicenti Jocondus, dedit et mihi Victoriæque, ab

-[pg 93]

-ejus ludis similes delicias sperantibus.—«Sed me

-sentio, quasi si in me multo imbre deplueris, sub

-indusio meo madidam,» inquit Sempronia. Ad

-hæc ejus sub vestem manum misit Jocondus.—«Cave,

-domina,» inquit, «ne indusium tibi tuum

-inficiatur hoc humore,» et abstersit ipse diligenter.

-«Etenim, si nutrix materve tua animadverterent

-hoc Veneris tuo in indusio effluvium, conjicerent

-te vitiatam fuisse.—Nec a vero aberraret

-conjectura,» inquit Sempronia.—«Hem! quid

-audio? Quid fecistis vos?» quærebat Victoria.

-«Nihil omnino vidi nec æque fui curiosa ac tu,

-Tullia.—Quod solent parentes vestri facere;

-quod facient mariti in quorum venietis amplexus,»

-ait Jocondus; «quod faciam mox, mox ego tibi, id

-fecimus. Nam eam volo quæ vestram junior est,

-dum mihi integræ ad irrumpendam Veneris arcem

-sufficiunt vires. Minor in ætatis provectioris puella

-difficultas, nec tam improbus labor.»

-

-*Octavia.* Jam apud me non sum, in stuporem me

-conjicis, quem fando non explicem. O mater! o

-quam te memorem, mater!

-

-*Tullia.* |nbs| —«Ætate mihi, Joconde, cedit Victoria

-et habitudine corporis,» respondeo; «verum

-ingenio me longe et pulchritudine superat.—Ambæ,»

-inquit, «lepidæ estis et forma insignes,»

-refert Jocondus, «utrique bona mea commodabo. At

-vero neutri mammæ intumuere: Semproniæ tamen

-jam niveum pectus ornant, non implent.»

-In Victoriæ sinum manum intulerat, mox in meum,

-et paulum excrescentia invenerat mammarum vestigia,

-[pg 94]

-non mammarum orbes.—«Sane si in ea corporis

-summa regione eos non invenis globos, in

-media tamen invenies lacteam viam quæ te ducat

-ad cœlum,» inquit Sempronia, faceta et salsa

-puella. Ad eam conversus Jocondus:—«Osculer,»

-inquit, «domina, pretiosas illas tuas papillas,

-quæ me donarunt immortalitate.» Basiis

-oneratas innumeris ostendit mihi Victoriæque sororiantes,

-duras, candidas; mox eam projecit in lectum

-resupinam tractavitque uterum et Veneris fanum.

-Voluit et nos ipsæ lustraremus oculis, digitisque;

-dehinc me deturbavit in pulvinum, et nudati corporis

-aspectu se ad satietatem implevit.—«Accede

-vero, Victoria,» inquit, «permitte me bonis tuis

-frui.» Negantem adduxit Sempronia. Mittit sub

-indusium manum, pudenda prehendit, labia diducit,

-digitum inserit. Lanugine nondum obnuptus mihi

-erat hic locus.—«En,» inquit Sempronia, «respice

-liberius Tulliæ meæ dotes,» et simul vestem

-indusiumque alte resolvit; «sed tot miraculis, ut es

-genibus stratus et supplicis in modum, basium

-inferto,» subjicit. Uterum igitur, et quid mentiar?

-ipsam etiam libidinis concham, osculo veneratus est.

-Interea cœpit inter tot amoris incentiva arrigere;

-se nudam deflectit in Victoriam et in ulcus dehiscens

-trusit impetu rigidum pilum. Sustulit vocem

-Victoria:—«Apage, apage,» dicebat, «non patiar;»

-sed post quintam sextamve impressionem

-telum omnino hausit, et Veneri hæc est pleno coitu

-initiata.

-

-[pg 95]

-*Octavia.* Non secesseras tu et mater, dum devirginabatur

-Victoria?

-

-*Tullia.* Cum vidimus tam parvo conatu in intima

-penetrasse Jocondum, prosecuti sumus plausibus

-procurrentem admissis equis ad metas, et de Victoria

-in Victoria triumphantem. Profudit maritalem

-rorem in puellæ sulcum, quam nullus tamen perfectæ

-beavit voluptatis gustus. Re patrata sudario extersit

-Victoriæ campum, quæ, se cum erexisset in

-pedes:—«Exit,» inquit, «e fissura mea, nescio

-quis humor, quem sensi e tuo corpore in

-meum fluxisse.» Sustulit dicenti indusium Jocondus,

-et sudario leviter admoto iterum detersit; album

-vidimus liquorem sanguine mixtum. Tunc injectis

-brachiis alligavit pectori suo Victoriæ pectus. Conquerentem

-dire se habitam solatus est. Sudarium

-postea explicuit cruore et Venereo sudore tinctum:—«Etiam

-te virginem fuisse fateretur Apella Judæus,»

-inquit.—«Nunquid et ego fui,» reponit

-Sempronia, «serve ultra servitutis nequitias

-nequam?—Imo et tu fuisti, domina,»—respondit

-Jocondus; «sed quia per ætatem eras, quam

-Victoria, paulo apertior, ideo tam apertis virginitatis

-cæsæ notis meum non decorasti triumphum.

-Nam opima, quibus hæc contingunt, referre se

-putant spolia, et eo beatiores quo difficilius et

-diutius anhelarint. Gustum voluptatis labor acuit.»

-

-*Octavia.* Miseret me tui, quæ his deliciis interea,

-quibus jam mater mea et Victoria ingurgitatæ sint,

-tandiu abstines.

-

-*Tullia.* Puer delicatus et tener, attritus lassitudine,

-[pg 96]

-deliquescebat, sicut et libidine. Ego ad eum:—«Jam

-langues, jam deficis, Joconde? num sufficient

-tibi vires ad amplexus meos? Abibo ego

-vidua ex his nuptiis?» Risit Sempronia.—«Non

-abibis sane,» inquit; «ecce vadem me habes,

-Joconde; sed gustatione recreandus es, qui nos

-tuis bonis ditas munificus. Perge ad nutricem,

-roga gustationem afferri mihi et sodalibus.» Paret;

-ac paulo post placentam saccharo conditam puer

-ingentem attulit, et in lagena optimum vinum. Ego

-primo puero non exiguam do partem placentæ:

-non edit, sed voravit, vini cyathum etiam do bibere.—«Tibi

-edit, tibi bibit Jocondus,» inquit Sempronia.

-«Cura ipsius corpus qui mox in tuum non

-notas fundat delicias.» Semproniæ, et ipsi etiam

-Victoriæ eadem Jocondi cura. Igitur refectus potu

-et cibo vires sibi dixit omnino esse restitutas, quas

-in earum vulvis reliquerat. Illico in amplexus meos

-et oscula advolat: projicit in pulvinos male repugnantem,

-Sempronia ridente. Quid plura? Summa

-se satiavit intra femina mea voluptate.

-

-*Octavia.* Igitur facilem habuit in te aditum?

-

-*Tullia.* An te fallit nos Italas laxiores esse plerasque

-omnes in tenera juventute?

-

-*Octavia.* Sane me ac te jure exceperis.

-

-*Tullia.* Nugæ! Nupsimus ambæ prodigiosis mentulis.

-Priapo ad Deos sublato, si Lampsacena tellus

-duos tales præterea viros, ac sunt Callias et Caviceus,

-tulisset, non desiderassent pruriginosæ nurus

-[pg 97]

-exstinctum Priapum, cujus hic magnificus sermo:

-

-   | Hæc est commoditas in nostro maxima pene,

-   |   Laxa quod esse mihi fœmina nulla potest.

-

-Strictæ visæ sumus quibus nulla potuit videri laxa

-fœmina. Nam postquam traditæ sunt Sempronia et

-Victoria viris suis, quanquam bene mentulatis, et

-ætate, quam est Jocondus, multo provectioribus, a

-primo congressu in ima viscera telum condidere,

-pleni coitus absoluta cepere gaudia. Ita est, cognata,

-hiant, hiant Veneris ostia antica deformem in modum

-Italis Hispanisve fœminis: putes non hominibus

-tantum, sed etiam mulis natas. Verum in nobis

-Jocondus jam semiaperuerat maritis nostris ad hæc

-gaudia viam.

-

-*Octavia.* Hoc cogitabam; et ne difficilior esset

-ineuntibus, aditum patefecisse.

-

-*Tullia.* Falleris: nam nec medii digiti mei longitudinem,

-nec pollicis crassitudinem pueri mentula

-superabat in ea ætate. Omnes vero maritis nupsimus

-egregie mutoniatis; Victoriæ tamen et Semproniæ

-maritos, licet probe ad eam rem comparatos, fatendum

-est nec cum Callia posse, nec cum Caviceo

-comparari. Dicunt Medici naturæ eos modum excedere,

-qui arrigunt ultra septem octove transversos

-pollices: est mensura communior, si longitudinem

-quæris; sed crassitudo magnitudini respondere debet.

-Aiunt vaginæ voraginem et altitudinem ad os

-usque matricis extendi in coitu per septem octove

-pollices; ulterius absque aliqua mulieris incommoditate

-[pg 98]

-aut etiam ærumna posse negant. Ita fiunt, si

-crassitudine nimia nervus intumescat, difficiles coitus.

-Dum dilatatur ad lacerationem vagina, plus

-hostilitatis in muliebria arcana infert dira mentula,

-quam pollicebatur amoris. Sed sane quo juniores,

-eo sumus aptiores cujusque modi hominum peculiis.

-

-*Octavia.* Putabam matre mea mulierem nunquam

-et nusquam vixisse sanctiorem. Qua tandem arte

-factum est, cognata, ut nec pater meus, vir maxime

-suspicax, nec fama, quæ omnia per urbes, vel reconditissima,

-rimatur et vulgat, ac si viderit, nihil unquam

-animadverterint in ea quod non probarint,

-non laudarint? Nam et eam efflictim deperit parens,

-et omnes summis laudibus, ut pudicam et probam

-ut quæ maxime, cumulant.

-

-*Tullia.* Quæ pereunt mulieres, aut famæ, quæ

-vita potior est, jacturam patiuntur, eæ pleræque

-omnes, sua culpa, in eam incidunt calamitatem.

-Recte dictum est «esse modum in rebus, esse

-certos denique fines». Non in rebus consistit laus

-et vituperium, sed in rerum usu; vafrum et callidum

-ingenium pro prudenti habetur, et prudentis

-est se quibusdam veluti limitibus circumsepire. Ab

-his nulla amoris libido, odii nulla impotentia, quæ

-nos plerumque obcæcant, animum cautæ et judicio

-præditæ abducant. Vis bene beateque vivere, Octavia?

-omnia putes tibi licere, et nihil. Id summum

-tibi sit præceptum, in ea vitæ conditione, cui te

-nuptiarum lex addixit.

-

-*Octavia.* Vix ac ne vix quidem, id quid sibi velit percipio:

-quomodo omnia mihi licere et nulla arbitrer?

-

-[pg 99]

-*Tullia.* Quæ poteris commode, absque mariti

-tuorumve offensa, id tibi licere omne habeas persuasum;

-quod certo absque periculo non poteris, id

-omne vetitum ne dubites. Impræsentiarum imbuenda

-mihi es veræ solidæve sapientiæ præceptis,

-quibus in posterum totius vitæ cursum regas. Debeo

-illis omnes meas voluptates, et servatam incolumem

-pudicitiæ famam, dum ludo, dum adolescentiæ

-bonis libere fruor. Illis et tu debebis felicitatem

-tuam. Ad voluptatem uno spiritu omnes ducimur,

-uno cursu ferimur malæ et bonæ. Sed malas nulla

-tangit honoris cura: bonæ existimationis et gloriæ

-decus voluptati, ipsique adeo vitæ, anteponunt. At

-bonis non una omnibus via ad gaudia euntibus.

-Imprudentes et insipientes fere plerasque omnes in

-medio cursu aut ignominiosa mors, aut spississimæ

-dedecoris tenebræ intercepere. Alias, quæ se duci

-student sapientiæ præceptis, comitatur usque ad

-fornices et cellas laus et interrupti lusæ multitudinis

-plausus. Igitur non mutandi fines, quod abhorret

-a recto, sed quærendorum finium mutanda ratio et

-modus.

-

-*Octavia.* Qui sunt hi fines, quæ investigandorum

-ratio? Libenter audiam rem scilicet gratissimam quia

-utilissimam.

-

-*Tullia.* Paucis absolvam. A perfectis cum Callia

-nuptiis mensis vix intercesserat, cum ex meis

-Calliæque moribus jam bene perspectis, has ego

-mihi tuli ipsa leges, quas ad hanc diem servavi diligenter.

-Quos ex iis fructus capio, et tu, si servaveris,

-capies. Principio adverti animum ad eas res

-[pg 100]

-omnes quæ supra, quæ extra, quæ intra. Supra me

-est religio, quæ rerum politicarum primum obtinet

-locum, sed in Naturæ ordine nullum. Vidi quid

-religioni, cui subsum, quid mortalibus reliquis, quid

-mihi deberem. Primum decet omnino religiosas

-esse mulieres nuptas, aut videri. Nam quæ religiosa

-est et esse non videtur, haudquaquam præstat quæ

-utique religiosa videtur, nec est. Summa nuptæ felicitas

-ex mariti pendet judicio. Ea beata fortunataque

-est, quanquam nullius pretii, quam æstimat plurimi

-maritus; secus deflendæ sortis, quam odit aut despicit

-maritus, naturæ donis, virtutum dotibus cumulatam.

-Sed postquam ferventiores illi amoris æstus

-in nostris amplexibus tepuerunt, mariti, quam opinionem

-concipiant de nobis, a virtutum numero

-quæ lucent in nobis metiuntur. Amore suo dignas

-non judicant, quas bonas non putant. Nos ideo

-amant, priusquam bonis nostris fruantur, quod pulchræ,

-quod lepidæ, quod juvenes. Demum cum

-libero corporum nostrorum visu, tactu, et usu,

-libidines suas expleverunt, nos amant si æstimant,

-si bonas credunt, si virtutibus instructas vident. Igitur,

-Octavia, finge te ad eos mores, aut finge eos

-mores. Nulla unquam delebit oblivio, nulla res obliterabit

-quam ceperit de te in his nuptiarum tuarum

-primis diebus, opinionem Caviceus. In hac vitæ

-scena, quam induisti personam, belle tibi est sustinenda.

-

-*Octavia.* Vis me larvatam incedere? Sed deponitur

-facilius hæc animorum larva, quam sumitur.

-

-*Tullia.* Consequitur id uxoriæ prudentiæ caput,

-[pg 101]

-hoc effatum: Publicos ritus, communes usus, nefas

-sit floccifacere. Palam vive omnibus, clam et in tuto

-tibi. Objecto sanctitatis velo vitam tege. Civili vitæ

-multo utilior est, qui male facta probitatis specie

-honestat, quam cujus bene facta sub umbra flagitii

-latent. Honestatem indue, sed quam, cum opus

-fuerit, non ægre exuas. Jurent qui te viderint in his

-officiis multam et totam, tuis nihil esse moribus

-sanctius. Sciant quos beare volueris nihil esse amplexibus

-dulcius, moribus amœnius, consuetudine

-liberius. Semproniam æmulare matrem tuam.

-

-*Octavia.* Quæ doces aperta sunt, quæ de matre

-loqueris incerta et obscura.

-

-*Tullia.* Æque est mihi nota ac tu. Ejus furores

-passa sum, ut tu meos. Hæc institutionis conjugalis

-capita scias ejus ex moribus atque consiliis esse derivata.

-«Inter mortales immortalium tibi loco sit

-maritus,» dicebat mihi, cum nupsi. «Cui cor

-sapit fœmina, pro certo habeat, esse se mariti

-voluptatibus natam, reliquos homines omnes suis.

-Alterum marito debes, alterum tibi. Quidquid

-exegerit vir tuus tuo ab stipendio, obsequere.

-Tibi turpe videatur nihil, quod illi dulce videbitur.

-Omnes te muta, ut Proteus, in figuras, cum jusserit.

-Cum ludendi liberius tecum libido incesserit,

-omnia sint honesta tibi, quæ in ludum vocaverit.

-Ejus ultro servi libensque libidini, serviant

-tuæ alii.» Sic ego cum Callia, sic cum Lampridio.

-

-*Octavia.* Bene est, jam quid tibi sit cum Lampridio

-commercii intelligo.

-

-[pg 102]

-*Tullia.* Juvat et te scire Veneris meæ reconditiores

-amœnitates. Calliæ usum corporis mei, qualem

-cupit, hilariter præsto, imo unde nulla mihi

-creetur voluptas: Lampridio vero eum qui mihi

-commodissimus est et jucundissimus. Imperat alter,

-impero alteri; alterius sum ego, meus est alter;

-fruitur usu corporis mei alter, ego alterius. Non ita

-aurum discrepat a plumbo, ac domina differt ab

-uxore. Longe minori distat intervallo tellus a cœlo,

-quam felicitas liberæ concubinæ a conditione mulieris

-nuptæ. Demum felix ac beata eris cum alteram

-alteri miscueris.

-

-*Octavia.* Ego vero quærerem amantem amens?

-Ipsa invitarem procum in amplexus meos, inducerem

-in lectum? Avertat hanc a mente mea impudentiam

-Venus! Præterea non timerem mihi a justa

-mariti ira, si in eam caderem contumeliam infelix?

-Profecto novi ejus animum: si me hujusmodi suspectam

-haberet licentiæ, nec homines, nec Dii ab

-ejus me manibus vivam eriperent.

-

-*Tullia.* Nolo pudorem tuum fatigare: communicabo

-tecum Herculis mei oscula, libidines, lumbos.

-Te in ejus amplexus conjiciam, in equum tuum

-tollam eum ultro manibus meis.

-

-*Octavia.* Te festivam, ah! ah! ah! sufficient illi

-latera, scilicet?

-

-*Tullia.* O nequam jam ab ingressu cellæ prostibulum!

-Parem tibi inveniet par meus, si Veneri tuæ

-sit impar.

-

-*Octavia.* Joco dixi quod serio capis. Sed enim

-narra mihi, mea lena, qua tandem arte tam fidum

-[pg 103]

-carumque hospitem comparasti? An dono tibi datus

-est, an tute in ejus ultro venisti arbitrium et jus?

-Quibus excæcasti Calliam tuum carminibus? Quæ

-te tuæ fraudes tot voluptatibus delibutam beant, et

-a tantis quæ circumveniunt libidines nostras undique

-periculis, tutam tectamque habent?

-

-*Tullia.* Quidni dixerim? O scortulum merum et

-putum! Miranda referam. Paucos post dies quam

-Sempronia mea, mater tua, nupsisset, erat magna

-pompa invehenda in Lares Victorii. Id prius sedula

-opera petiit a matre, sibi ut addiceretur Jocondus,

-qui sibi esset a pedibus scilicet et a mentula. Nec

-ægre exorari passus est Victorius.

-

-*Octavia.* A sexto mense elapso duxit Jocondus

-uxorem, nec e nostris propterea tectis excessit. Et

-sane, cum ea quæ interdum vidi ipsa, aut audivi,

-dum una essent et ætatem meam spernerent, curiosius

-relego, ex iis omnibus in tuam deducor sententiam.

-Ita est, Tullia, fruebatur matris meæ bonis

-Jocondus.

-

-*Tullia.* Loquere, quid times?

-

-*Octavia.* Quam gnaviter opinione de se concepta

-abutebatur! Fallacem virtutis speciem! Vidi sæpe

-colloquentes, colludentes, cum domo abesset pater.

-Vellicabat matrem meam Jocondus, nec jam a pedibus,

-sed procuratorem gerens. Nec tamen mammas,

-quod viderim, aut illam corporis nostri partem

-appetebat. Forte ingressus cubiculum, in quo mater

-et ego una eramus: mater attalico opere telam lana

-pingebat; ego ut pueri solent cum catella, quam

-aure arreptam tollebam in aera, ludebam. Ille matrem

-[pg 104]

-læto vultu aggreditur, manu a sede sublevat, et

-abducit volentem nolentem a conspectu meo. Credebam

-exiisse e cubiculo, et gaudebam esse me

-mihi relictam; sed illico audio lectum gemere, et

-matris, ac si aliquid moleste pateretur, vocem. Ego

-arrigo aures metu perculsa, mox et arrecta in pedes

-advolo. Audiit mater, et antequam propior facta

-essem accurrit, intra ulnas ridens suspicit, osculis

-premit; Jocondus vero evanuerat in auras. «Quid

-tibi,» aio, «dolebat, mater, cum te audivi suspiria

-mittentem?—Nihil admodum,» inquit;

-«cum regredior in cubiculum, ictu in hunc lecti

-pedem incusso fere talum fregi.»

-

-*Tullia.* Sane. Nihil autem percepisti præterea?

-Nihil de eorum consuetudine subodorata es?

-

-*Octavia.* Multa, sed quæ cadant tantum in conjecturam,

-probationis loco esse non possint. Ea

-uterque cura effugiebat oculos meos, ut certi nihil

-unquam assecuta sim. Quod unum probe intellexi,

-sedulo curavit mater, ut de se optime sentirem, et

-probissimam mulierum esse nostratium mihi persuaderem.

-

-*Tullia.* Scio: et se ut optimam et sanctissimam

-tibi commendarem, multis et enixis a me precibus

-obtestata est. Sed quæ de ejus arcanis palam aperio

-tibi, non minus reliquis omnibus condita oblivione

-silebunt.

-

-*Octavia.* Parricida essem, si matris meæ, cui tam

-cara hactenus fui, famæ non parcerem, quæ vitam

-pretio superat. At vide quo me dolo ludi voluit.

-[pg 105]

-Tres omnino dies, antequam Caviceo dedita sum,

-hoc me sermone agressa est: «Perendie, nata,

-Caviceo nubes; hoc tantum intervallo a spurcitiis

-et sordibus distas hactenus pura et sancta, quia

-virgo. Cum virginitatem deposueris, virtutes te

-multæ, ut conspurcatam tabe, fugient, aliqua ni

-opera forti et præclara, quæ earum deceat severam

-gravitatem, continueris a fuga. Nihil est

-cœlestius virgine puella, nihil vilius conscelerata

-puella.—Quid vis me facere, mater?» repono.

-«Liceat igitur virginitatem meam per omne vitæ

-ævum servare intactam, reconde me in Vestalium

-choros.—Absit,» inquit; «nec res nostræ, nec

-amor in te meus patietur unquam te vivam consepeliri.

-Sed obsequere consilio meo. Statue voto

-concepto te omnem libidinis curam et affectum

-odio habituram et horrori. Amove mentem tuam,

-ut et ego amovi semper, ab his spurcitiis, et amittendam

-pudicitiam sacrificio venerare, amissam

-sacrificio defle.—Volo,» inquam, «sed ad quod

-hortaris me sacrificium, mater?—Volo et obsecro,»

-ait, «Octavia mea,» et dicens osculata

-est, «volo te ipsam in id vocari sacrificium, manumque

-tuam et meam his sacris operari utramque.

-Sed opus est constanti et forti animo.—Non

-deerit,» inquam, «animus.» Tunc jurejurando

-adegit sibi ut pollicerer omne id passuram, quod consilii

-sui esset.—«Cras mane,» inquit, «quandoquidem

-tam proba, tam bona, tam casta es, nata,

-quam venusta, quam ingeniosa, quam nitens,

-postquam in templo spoponderis Superis quod

-[pg 106]

-pollicita es mihi, rem exsequemur tibi gloriosam,

-honestam, et longe utilissimam.»

-

-*Tullia.* Nihil novi loqueris; rem omnem enarravit,

-ut gesta est, credulitatem quidem irridens tuam,

-fortitudinem vehementer collaudans.

-

-*Octavia.* Igitur ab hoc me abstineo sermone: quæ

-scis, amplius scire non potes.

-

-*Tullia.* Imo volo pergas, si me amas. Rem per

-summa capita perstrinxit Sempronia, non ita, ut tu,

-diligenter per singula exsecuta fando est.

-

-*Octavia.* Primo mane jubet e lecto surgere; post,

-indutis quæ adpararat pretiosissimis vestimentis,

-ducit ad Theodorum, ex eorum secta, quæ vultu et

-horrida barba, passaque canitie, magnam vulgo videntur

-sibi præferre vitæ sanctitatem. Ut sacris adfuimus,

-accedit ad me ille: «Habes,» inquit, «filiola,

-matrem, quæ tibi omnia bona et sana precatur.

-Nubes intra triduum, purgandus tibi ab

-omni labe animus, ut te parem et idoneam huic

-cœlesti dono præstes. Nam pueros edes in lucem,

-qui si bona es, sedes, e quibus infernæ mentes

-deturbatæ sunt, obtinebunt; earum autem, si

-mala es, numero accedent. Quæ tibi erit optio?»

-Ego rubore offusa tacebam. «Loquere, loquere,»

-inquit.—«Volo,» respondeo, «et bonam esse

-me, et illos bonos.—Accede igitur.» Quid plura?

-Provoluta ejus genibus, effero omnia, quæ vel minimo

-mihi vitii contagio infecta videbantur. Cum

-audiit me jam libidinosa pollutam esse licentia, parum

-affuit quin stomacharetur. Tamen monitam

-abstinerem ab his rebus jubet bono esse animo, et

-[pg 107]

-omnino parere matri quæcunque exigeret a patientia

-mea. Tunc matrem advocat, et eductum e dextra

-vestimenti manica fasciculum cordularum, quem

-non explicuit, matri porrigit.—«Non parces virginis

-tuæ cuti,» inquit, «nec tu tuæ; quæ sis

-ipsa exemplo. Si contra feceris, pœnas dabis.» Sub

-hæc exiimus ambæ.

-

-*Tullia.* Hi homines sic illudunt facilitati nostræ,

-sic regnant.

-

-*Octavia.* Verius dixeris: sic nos virorum illudimus

-credulitati, sic regnamus. Ubi ingressæ sumus

-interius domus nostræ penetrale, e quo scis prospectum

-in hortos dari, occludit fores mater: et mihi

-fasciculum subridens tradit explicandum. Explico,

-video flagri esse genus e cordulis quinque compactum,

-quem minutissimi, iique frequentissimi distinguebant

-nodi. «Hoc te nunc pietatis choragio oportet

-adornari et elui, nata, sed volo tibi prælucere

-exemplo,» inquit. «Jussæ sumus, quantis viribus

-poterimus, inflictis proscindi flagris. Obsequar

-ego, et obsequeris tu, ut te novi.—Obsequar,»

-inquam.—«Non adeo firma es,» addit,

-«ut possis ipsa a te ferre quæ me pati videris; adhibebo

-tibi operam. Dum carmen summissa voce

-querulaque accinam, lætari animum meum intra

-pectus vehementer ne dubites.»

-

-*Tullia.* Nunquid tibi metu tenellum corpus contremiscebat?

-

-*Octavia.* Me haudquaquam putabam adeo fortem,

-et ad pœnas luendas alacrem, ut visa sum mihi

-et matri. Et vere jactant nihil constantius et fortius

-[pg 108]

-esse muliere, si obstinato velit animo ad dolores obdurari.—«Quid

-terimus tempus, nata?» inquit

-mater, impresso osculo. «Solve stolam mihi celerius,

-ut denudentur infames corporis partes omni

-supplicio dignæ.» Solvi ut jusserat. Ipsa ad

-medium truncum indusium revolvit interius, et

-supra lumbos. Tunc se mittit in genua, et hac

-lanienæ supellectile sumpta in manus:—«Adverte,

-filia,» inquit, «et ferendi doloris cape

-exemplum ex me.» Sub hæc, digiti impulsu leniter

-sonuere fores.—«Novi quis hic sit,» inquit

-mater, «adest Theodorus sanctissimus mystes,

-utrique futurus adjuva, et promisit sane se venturum

-si copiam haberet.» Iterum digito ferit ostium:—«Ille

-ipse est,» inquit mater, «adest Theodorus,

-aperi, nata.—Quid, mater, vis te ab eo

-nudam conspici?» inquam.—«Non scis,» reponit,

-«mihi esse notissimum? Illi acceptum fero,

-quicquid in me est non pœnitendi decoris.» Demisit

-tamen indusium dum aperio. Ingressus ille

-renidenti vultu cœpit utramque laudare, et potissimum

-matrem, mihi exemplo præesset se meque digno,

-hortari. Multa adjecit quæ me eo furore accenderunt,

-ut peterem ejus me manibus sanctissimis

-cædi. Nam multo sermone, eoque accurato, probavit

-omnem, extra flagitium, pudorem flagitium

-esse; eas demum pudere merito, quæ nudas se hominum

-oculis, voluptatis et libidinis causa, objiciunt,

-non quæ pietatis et castigationis. Alterum

-turpe, alterum honestum: alterum mortalibus quidem,

-alterum immortalibus placere; tum ejus generis

-[pg 109]

-ærumnas magnæ esse utilitatis. Nam illis omnino,

-velut mirabili quodam lavacro, eluuntur, quas

-contraxerint et admiserint in se fœminæ, sordes, si

-quantum nefarii gaudii ex suo corpore inhonestæ

-ceperint, tantum similiter cruciatus in sensus suos

-intulerint. Pleraque sic aboleri secretis his suppliciis,

-quæ profiteri aut mystæ aperire sceleratus pudor

-vetat.

-

-*Tullia.* O commoda documenta, si quæ libidinosa

-est et pudens! Ego sane hæc tua, Theodore, præcepta

-nihil moror. Perge.

-

-*Octavia.* Denique post hos sermones flagrum ipse

-sumit, provolvit se ad ejus genua mater, itidem et

-ego. Jubet pone matrem paulum secederem, oculos

-in eam defigerem, singulosque ictus, quo caderent,

-tuendo sequerer. Ad matris latus lævum astabat, et

-cum dixisset illa indulgeret sibi sanctam operam, et

-quasi carmen occineret, magna vi in ejus nates apertas

-irruere acerrimi ictus. Contremiscere his inflictis

-mihi visa est; consequuti sunt leves aliquot ad hos

-graviores. Demum ita miseram proscidit, ut vibicibus

-ictuum exaratæ nates, quæ prius candidissimæ

-erant, viderentur lanienam exsecrari.

-

-*Tullia.* Nihil vero querebatur?

-

-*Octavia.* Nequidem hiscere ausa est; semel elapso

-gemitu: «Ah! pater,» inquit. Irasci autem ille ad

-eam vocem:—«Non abibis inulta,» ait, «e manibus

-meis.» Jubet pronam demisso capite et

-pectore corpus in humum flectere. Obsequitur, sic

-nates exporrectæ flagro occurrebant; ac demum

-per dodrantem integrum ulla absque intermissione

-[pg 110]

-cæsa est.—«Nunc satis gaudii animo tuo injectum,

-surge,» ait Theodorus. Surrexit dejecto ad pedes

-indusio, stolaque induta, ridens me amplexu suo

-petiit.—«Nunc tuæ sunt partes, nata; putas animum

-sufficere tibi ad hunc ludum?» inquit,

-«nam ludus, non labor.—Ita suppetant mihi, ut

-animi, sic corporis vires!» repono. «Quid me

-facto opus est?—Accommoda tuam puellam,»

-inquit Theodorus, «huic pietati. Spero futuram te

-fortiorem.» Ego interea conniventibus oculis terram

-spectabam. «Meam equidem spem non falles,»

-dicebat; _`«loquere.—Conabor,»` refero, «opinioni

-de me tuæ respondere.» Interea defluxerat

-ad pedes vestis, indusiumque mater revocabat ad

-lumbos. Ut me nudam sensi, summus vultum

-meum pudor rubore omni suo offudit.—«Nihil

-opus est tibi genua flectere, filia,» inquit, «persiste

-recta, ut es, et immota.» Post adducit ad

-Theodorum:—«Vis beari?» inquit ille, «vis ad

-cælestem per dumeta pervenire voluptatem?—Nec

-animus deest,» respondeo. Post cœpit levissimis

-sensus meos ictibus irritare, non vexare.—«Poteris,

-filiola, duriuscula pati?» interrogat.—«Poterit,»

-inquit mater.—«Potero,» repono et

-ego. Tunc a lumbis ad ima crura me totam cordularum

-cruda momenta percurrerunt.—«Satis, satis,»

-dicebam, «mei te, mater, misereat!—Macte animo,»

-inquit, «vis ipsa tu peragere id officii quod superest?

-nam medium hactenus est confectum.—Bene

-est,» inquit Theodorus, «videamus ut sibi

-adulabitur. Habe tibi flagrum, filiola, ipsa diverbera

-[pg 111]

-imam hanc, quæ sedet in corpore tuo, libidinis

-aream.» Admota mater manu manui meæ,

-docet, ut hac illacque vi impellendum sit in eam

-partem huic contumeliæ apertam et objectam. Adduco

-ictum magna vi unum atque alterum, post

-elanguere cœpit dextera.—«Nequeo ipsa ego,

-mater, sævire in me,» dicebam; «abs te omnia

-feram.» Moram hac ignavia mea Theodoro feceram.

-Cedo illi flagrum, tunc feralem illam repetit

-cantilenam suam, et intermissa verbera mater. Ego

-lacrymas fundere et ingemiscere: post ad quemlibet

-ictum nates motitare, mox fugere, ita ut omne cubiculi

-spatium pererrarem.—«Quid hoc est?» inquit

-Theodorus, «o segnem te et vecordem!» Nam

-mater flagrum abjecerat in lectum. «Num vis matre

-tam forti nata, fortius agere?—Volo,» inquam,

-«sed cohibete fugam, profecto ego vocem et

-gemitus cohibebo.—Obsequere igitur, nata,»

-inquit mater.—«Obsequar uti volueris,» repono.

-Tæniola utramque mihi ad pugnam manum vincit

-sericea, nam manibus repugnabam; pronam post

-projicit in lectum.—«Vide dum vapulas, ne commovearis,»

-inquit; «si feceris, impuram te et

-infamem puellas inter impuras et flagitiosas judicabo.—Non

-commovebor,» respondeo. «Lacerate

-ut volueritis miseram cutem.—Accede,

-Theodore, honesta virginem meam hoc tuo beneficio,»

-mater ad Theodorum. Dum conjectas in

-vincula manus manibus premit mater et osculis fovet,

-laniat, scindit verberibus Theodorus.—«Macte,

-macte,» dicebat mater; «majori te miraberis

-[pg 112]

-voluptate perfusam, quo duriori te subjeceris

-castigationi.» Subito Theodorus:—«Bene

-est, abunde est; virgineo cruore ecce pudicitiæ

-libatum et litatum.» Aliquot post ictus ingerit.

-Dehinc ad matrem flagrum projicit sanguineo imbutum

-rore.

-

-*Tullia.* Notatum, voluisti dicere?

-

-*Octavia.* Utcunque de flagro se res habuerit, certe

-de cute mea male actum. _`Sub hæc, mater:—«Nata,`

-quibus te laudibus veham in cœlum Heroidum

-unam, quæ talia tam generose perpessa

-es?» Demum laudata utraque, et a me extorta voti

-religione ad novas post fœdatam mihi virginitatem

-ærumnas, exiit e tectis Theodorus. Me, cum abiit,

-arctissimis brachiorum vinculis junxit pectori suo

-mater: «Volo nunc eas cubitum, filia,» inquit,

-«finge tibi caput dolere, quod sanum est, ut tenellos

-artus recrees, corpusque reficias, quod hæc,

-quam heroico superasti conatu, tam dire vexavit

-laniena.» In lectum collocat, fovet vires delicatissimis

-cibis. _`«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,`

-nihilque mihi ex hac re, quod me incommodo

-afficiat, creatur damni.» Frigida vero aqua

-rosaceo unguento delibuta nates lavit, duobus in

-locis vulneratas et læsas ad vivum. «Obdormi nunc,

-post duas horas revertar.»

-

-*Tullia.* Scis quo ierit? quid fecerit dum dormis?

-

-*Octavia.* Non, per Venerem! Nec tamen somnum

-vidi nisi post horam: nam incensæ mihi nates pruriebant,

-sed titillatio quædam leniebat dolorem.

-

-*Tullia.* O si tunc junxisset Caviceum tibi sors

-[pg 113]

-bona! Nam et mater tua Jocondum, cui cœlibes

-noctes aliquot jusserat, accersitum misit. Nec diu

-præstolata est. Extemplo, qui se ad complexum

-heræ acciri noverat, advolavit. Eo in cubiculo cæco

-quod contiguum illi est, in quo jacebas, invenit residem.

-Jacebat et ipsa in lectulo; illico basiis, tactibus,

-vellicationibus excitat mentulam ad pugnam.

-Momento expergefit illa; e concha exsilit sua, in

-concham Semproniæ insilit.

-

-*Octavia.* Qui scis? Quis te hæc in arcana alienæ

-voluptatis vocavit?

-

-*Tullia.* Ipsa me postridie ejus diei convenit, ac

-rem omnem enarravit. Ter intra horam immissa

-fortiter hasta perfodit jacentem Jocondus, ter pleno

-ipse tubo pluit in ejus alveum. Ipsa vero septies

-e libidinosi lumbi anfractibus humidas stillavit delicias.

-Abs te ne subantis vox exaudita sit timuit,

-dum frequens in ipso Veneris deliquio repetit:

-«Morior, urge, urge, cor liquescit, cor liquescit!»

-

-*Octavia.* At verum sane istud est. Audire etenim

-mihi visa sum nescio quid in proximo murmuris. Sed

-in mentem non venit, quod id esset, quærere. Præterea

-a sex tantum mensibus duxit uxorem Jocondus,

-puellam formosam, teneram, procacem, avi

-mei e concubina naturalem natam sedecim annorum.

-

-*Tullia.* Adde probam, timidam, obsequentem, et

-cui omnem infregit ad gaudia audaciam materna

-labes.

-

-[pg 114]

-*Octavia.* Audivi nimirum parentem meam improperantem

-natales. «Iter matris,» dicebat, «impuro

-creta sanguine facile sequitur nata.» Respondebat

-illa lacrymis et fletuum eloquenti sermone.

-

-*Tullia.* Erat infelix Julia apud Vestales vestras,

-quibus Theresia præest, amita tua, quum Jocondus,

-qui jam per quindecim annos Sempronianum fundum

-ligone excoluerat suo, mercedem laborum

-petere cœpit, et precibus querelas miscere. «Tuus

-sum sane,» ejus hi erant sermones, «sed hactenus,

-domina, quid muneris accepi a te, quo

-honeste possim esse tuus et credi? Quæ te constituendæ

-fortunæ meæ tetigit cura? Pauper, nullus,

-de locupleti domina queror. Te si rapiant mihi

-fata (sed ima prius dehiscat mihi terra!), quid de

-me, quem efflictim dicis tu amare, misero fiet?—Abeant

-ineptæ illæ cogitationes, inconsulti timores

-ex animo tuo,» reponit Sempronia. «Pulchram profecto

-puellam decretum mihi dudum est connubio

-tibi jungere; constitutum et amplissimam dotem

-de mea pecunia dare. Sunt penes me, quæ nescit

-maritus, sex millia nummorum aureorum: hæc

-habes jam, si vis, in numerato.—Jube me in

-crucem agi,» inquit Jocondus, «si unquam tuorum

-immemor fuerim beneficiorum. Omnem conditionem,

-quam volueris, accipiam libens.—Nosti

-Juliam,» adjicit Sempronia, «quam educandam

-suscepit Theresia; hanc tibi conjugem

-addico. Non ita pura pupilla tibi est ac puella tam

-elegans.—Ah! domina,» refert Jocondus,

-«quas tibi non haberem gratias ob tam cœleste

-[pg 115]

-donum!» Quid plura? Leges dictæ sunt; Julia

-Jocondo nuptui data.

-

-*Octavia.* Jam aliquot ab annis procuratorem

-agebat in domo e Jocondo Gonsalius. Illi urbanarum

-rusticarumque rerum potestas summa. Ejus sedula

-et fidelis cura semper parenti meo laudata. Non

-miror, cui tam multa nostra debet domus, Juliam

-esse concessam mercedem præteritæ servitutis, pretium

-futuræ. Quæ vero indictæ sunt leges?

-

-*Tullia.* Hæc millia sex nummorum quatuor intra

-annos solvenda iri; interea apud Guelisium mercatorem

-deposita; tunc demum Gonsalio numeranda,

-si steterit promissis, de quibus chirographo convenit,

-sed fructus per id tempus percepturum. Conditionum

-summa hæc fuere capita: primum acturum

-semper cum uxore sua Julia ut agi Sempronia

-voluerit, nec uxoris loco habiturum si noluerit haberi;

-quæcunque aut verbo aut scripto significaverit,

-impigre et alacriter daturum effectui; res

-domini et dominæ, ut eis erit commodissimum,

-curaturum; iisdem sub tectis habitaturum, in ea

-domus amplissima parte quæ incolenda assignaretur.

-

-*Octavia.* Nupta, nec nupta est Julia; maritus, nec

-maritus Jocondus.

-

-*Tullia.* Vere: nam pactis inter eos nuptiis,

-prima nocte qua una cubuerunt, noluit Sempronia

-cum Julia Jocondum ultra duas fututiones jure

-mariti uti: adacto ad jusjurandum, ut mentiendi

-potestatem adimeret. Dum loquitur, dum adulatur,

-dum mira pollicetur, eo et Jocondum incendit æstu,

-ut impigre subagitaretur ab eo tribus continuis fututionibus.

-[pg 116]

-Post exsanguem demisit ad Juliam, iterum

-extorto juramento, se duo curricula in ejus stadio

-non excessurum; et sane ea nocte tantum devirginata

-est. Postera die sciscitatur curiose ut se res

-haberent a nova nupta, an vere nupta sit, et facta in

-mariti amplexibus mulier. Erubescens illa conniventibus

-oculis pudorem testabatur, et silebat; post

-fassa est se virum esse bis expertam. Sequenti nocte

-bis iterum comprimi voluit, et ineunte luce, cingulo

-pudicitiæ illi lumbi ligati sunt, et ostium Veneris

-pendente a cingulo cataracta obductum, nec nisi

-post octo dies copia fruendæ data. Rem miram! ab

-ea nocte hunc ad usque diem, quinto tantum supra

-decimum coitu virum sensit, et se esse nuptam.

-

-*Octavia.* Audivi de cingulo pudicitiæ, cum Julia,

-ante hos dies, nescio quid sermonis esse matri meæ.

-Quæ vero hujus cinguli ratio esse possit, quæ pudicas

-reddat, me latet.

-

-*Tullia.* Disces. Postridie, cum surgeret Julia,

-accessit Jocondus. Zonam illam, testibus amotis,

-explicat. Illa ridens:—«Quid hoc sibi vult,»

-inquit, «in quo aurum lucere video, quod affers?—Hoc

-te nunc cingi juvat,» ait ille, «pudicitiæ

-cingulo, et muniri adversus maternam labem.

-Cingulum pudicitiæ vocant; hoc ante te plures

-annos Sempronia gessit, hera mea, et tu geres;

-ita egregiam sibi adepta est famam, quam etiam

-spero te tibi comparaturam.» Cataracta aurea quatuor

-pendet catenulis chalybeis, villoso sericeo

-panno indutis, quæ cum cingulo eadem arte committuntur

-ejusdem metalli. Duæ ab altero latere,

-[pg 117]

-duæ itidem ab altero, cataractam a tergo et a fronte

-sustinent in eam immissæ. Retro supra lumbos cingulum

-connectitur sera, cui tenuissima est clavis

-accommodata. Cataracta alta sex digitos plus minus,

-lata tres, sic a perinæo pertingit ad summæ exterioris

-rimæ oram, et id spatium omne quod intercedit,

-utrumque inter femur tegit, infimumque

-uterum. Tribus radiis distincta apertis exitum lotio

-præbet, aditum vel summis digitis negat. Sic velut

-thorace adversus extraneas mentulas illa pars munitur,

-cujus usum, cum vult, facilem habet cui

-Hymenæi lege adjudicatus est.

-

-*Octavia.* Quid secum nova nupta?

-

-*Tullia.* Quod ipsa tecum post aliquot dies, nam

-et tibi fingitur id supellectilis genus.

-

-*Octavia.* Nesciebam quid meditaretur Caviceus

-cum diceret de cingulo pudicitiæ, esse virtuti honestarum

-mulierum longe utilissimum amicum, et rogaret

-num induere id vellem, ac mater id consilii daret.

-

-*Tullia.* |nbs| —«Quid me opus facto est?» inquit

-Julia, cum dejiceret lecti operimenta vir ejus.—«Immitte,»

-ait, «pedem alterum intra catenulas

-has duas, alterum intra has.» Immisso utroque

-cingulum ad superiora retraxit, cataractam rimæ

-opponit, cingulo pectus imum paulo supra lumbos

-devincit, seram immissa clavi occludit: «Nunc in

-tuto est tibi pudicitia,» ait; «bene est; an ægre

-feres?—Non equidem,» inquit. Mox surgere

-nudam jubet, e lecto demittere se, ambulare. Ut

-jussa erat, surgit, exsilit e lecto, progreditur aliquot

-passus, ait se non ita commode ut prius ambulare,

-[pg 118]

-divaricatis cruribus sibi ob cataractæ amplitudinem.—«Assuefies,»

-ait ille; «molestum nihil mirum

-id sit quod novi pateris.» Mox jubet pronam

-humi demisso corpore procumbere. Procumbentis

-dorsum, clunes miratur, nam ad amussim dicitur

-Natura ejus corpus expoliisse et effinxisse. Tentat

-utrum digitum, quidve simile in ejus rimam induci

-possit; illato digito negari sentit ingressum. «Tuta

-sunt omnia,» inquit. Repente ad Semproniam se

-proripit: «Nunc, domina,» ait, «accipe duas

-claves, sed prius istam» (mentulam ostendit),

-«nam rumpor.—In bonam accipiam partem,»

-refert Sempronia. Ipsa revolvit vestem et indusium,

-resupinamque sternit se in proximum lectulum.

-Impellit ille veretrum, et admissis equis feruntur

-impetu ambo ad summam quam cepere voluptatem.

-Re patrata:—«Jam clavem reddo tibi tuam seræ

-meæ tam aptam, cede alteram,» ait Sempronia.—«Ecce

-habes,» reponit Jocondus, «sume.—Nunc

-accipe,» adjicit Sempronia, «quæ sit

-animi mei sententia. Volo cum Julia rem tantum

-habeas liberorum creandorum causa, omnes vero

-voluptates tuas mecum expleas; volo cum ea vere

-te maritum esse, mecum procum et amantem.

-Ideo tibi hanc tantum clavem reddam quindecima

-quaque nocte, cum prius tamen hortum meum

-rore demulseris tuo semel atque iterum: nolo

-enim Juliam nosse quid in his rebus possis, quam

-sint tibi firma latera, robusti artus. Volo autem

-eam esse in opinione, sic maritos omnes se cum

-uxoribus habere. Orabo Theresiam, amitam meam,

-[pg 119]

-ejus interea ignes sermonibus et castigationibus

-identidem aut sopiat, aut exstinguat. Si, ut hactenus

-fecisti, me amabis, mihi obsequeris, si mea

-voluptas una, et fidelis, te mecum esse non piguerit,

-habebis patronam ultra vota tua beneficam:

-sin minus, hostem infestam. Scis aut amare, aut

-odisse mulieres: nihil esse tertium.—Accipio

-legem,» inquit; «quis me beatior esse possit

-inter mortales, quem voluptatibus cumulat pulcherrima

-mulierum, ut optima, quem liberis donabit

-vere meis lepidissima conjux? Eam vero tibi mancipio

-do, et dedo; nec, si volueris, cum ea cubabo,

-ne scilicet contactu meo vegeta, florens, valetudine

-pollens ad libidinem inflammetur.—Absit

-hæc a lecto geniali vestro injuria!» reponit Sempronia;

-«cum senseris ardere, fac sciam: Theresiæ,

-quæ omnino pendet a nutu meo, ope restinguentur

-incendia. Ad Venerem meam hæc sit tibi volo incentivum,

-ut modo fuit.» Ita invidet uxori maritum,

-Jocondumque vult proprium habere, stabili

-velut connubio junctum.

-

-*Octavia.* Invidit etiam tibi, puto.

-

-*Tullia.* Invidit; et, quominus quererer me ab ea

-lusam, Lampridium substituit Jocondo. Ex Anachoretarum

-numero fuit Lampridius, qui omnem etiam

-hominum aspectum fugiunt; sed cum se nullius

-adhuc vinculis innodasset, accepto commeatu, transfuga

-patriam repetiit Penatesque. Illi ingentium bonorum

-cumulus; sed inter cives ob mutatam

-vitæ conditionem læsa fama. Igitur licet bono,

-nobili, diviti, et adolescenti, frustra illi nuptiæ

-[pg 120]

-tentatæ cum Lucidia primum, et postea cum Livia,

-nobilibus puellis. Hac affectus injuria, quæ maxime

-pupugit animum, abjecit omnem conjugii spem et

-votum. Affinitate conjunctum et amicitia hospitio

-acceperat, qui solum fere exilii causa verterat, pater

-tuus. Cum ædes vestras frequento, cum eo mihi

-verba plura, ac sensim sine sensu in id adductus est,

-ut ingenio meo faveret, fortunatum diceret Calliam;

-se vero, si talem sors bona amicam daret, Superis

-suas non invisurum felicitates. Sempronia, ut nascenti

-amori gratia et suavi sermone atque illecebris

-obstetricarem, suadet. «Nam, si Lampridium,»

-dicebat, «tuo amore incenderis, nulla res eum unquam

-abs te avellet, sola mors eripiet tibi. Novi

-hominis constantiam, et animum; odio vero

-affines omnes et consanguineos prosequitur:

-certo certius ejus in tuam domum fortunam omnem

-derivabis.» Quid plura? quæ se scit mulier

-amari, vix ac ne vix quidem illum non amabit a quo

-amatur. Amabam Lampridium, et paulo post in has

-convenimus conditiones, navante ad hoc sedulam

-Sempronia operam: se daturum Calliæ omnium

-bonorum suorum partem publico instrumento, ac

-constitutum iri, si absque testamento moriatur,

-eundem dici sibi heredem: me vero chirographo

-mea manu scripto omnem illi in me potestatem

-daturam, ne tamen quicquam promissuram ante

-transactionem hanc cum Callia pactam: quod paulo

-post, consentientibus quorum intererat, et plaudente

-Sempronia, scripto mandatum. Eadem die, antequam

-Laribus vestris valediceret, conveni Semproniam,

-[pg 121]

-ornatu cultuque eo nitens qui formæ meæ

-novas Veneres adderet. Affuit Lampridius, qui meis

-mox genibus advolutus: «Te Deam veneror,»

-inquit; «certe mihi semper Dea eris: patere mortalem

-divina tua frui pulchritudine; meis steti

-promissis, sta et tuis.—Stabit,» reponit Sempronia,

-«vivite felices ambo, qui alter alteri satis

-ampla eritis felicitas, vestra si bona noritis. Interim

-agite res vestras.» Dicens exiit, occluditque

-fores.

-

-*Octavia.* Quid tunc Lampridius?

-

-*Tullia.* Surgit in pedes, osculatur, mammas tractat,

-et pugnantem ut quæ vinci vellet projicit in lectum,

-revolvit vestem et indusium, et dexteram demittit

-intra femina. «Linque, linque, apage, apage,»

-dicebam, «perdis me, ausim postea tollere oculos,

-cœlum suspicere? Quid me dehonestas?» Ille

-osculis vocem præcludebat. Mox vi impellit hastam;

-vorat eam uno succussu adactam pruriens vulva, et

-quo penetrat intus momento, pluvio semine multo

-me sentio irrigari: copiosiori nunquam imbre depluerat

-in hortum meum benefica Venus. Emorior

-etiam præ gaudio, Octavia mea, cum memini ejus

-horæ, quæ vitæ meæ dies omnes longe bonis suis

-superavit. Nec præterea defecit: novos concussus

-integrat; dilabor iterum atque iterum in effluvium.

-Tandem ejecit in sulcum, tam firmo ligone tandiu

-proscissum, libidinosis excretum e lumbis rivum.

-

-*Octavia.* Habes profecto Herculem, ut dicere

-soles, non quales sunt reliqui homines.

-

-*Tullia.* Post secundam ejaculationem eosdem

-[pg 122]

-concussus repetit. Scilicet, ingenue fateor, fututiones

-fututionibus continuat. Semel, ut jam audiisti

-a me, duas in me Callias iteraverat uno cursu; hic

-tres, quo pervenisse paucos præterea puto Veneri

-caros. Eodem momento me cepit acerrimus pruritus:

-effusi sunt omnes mihi sensus in Venerem.

-Nescio quid servaveram huc usque pudoris, obstinato

-animo: hoc momento me mei etiam cepit

-oblivio. Ex humili lecti sponda pendebant mihi

-pedes, et me vehemens incessit succutiendi equitantis

-furor: innitor pedibus; uterum tollo et lumbos

-quam altissime possum, obviam eo ruenti. Tunc

-suavium dat, manum sub nates mittit:—«Nunc

-me gratum esse tibi sentio, domina,» _`inquit,

-«agedum.—Quid agam?»` repono, «insanio.»

-Eodem momento connivent oculi patrantes, anima

-me reciprocando deficit, rabida titillatione sentio

-largum liquescere in humorem. Advertit Lampridius,

-pulsat, impellit, agitat: mox et ipse fervido me ferit

-seminis ictu. Sic alter in alterius amplexu deficimus.

-

-*Octavia.* _`Moves me ad libidinem`\: Vestam hac tua

-fabula salaciorem redderes quam sint passeres Veneri

-sacri.

-

-*Tullia.* Recedens Lampridius suavium tulit resupinæ:—«Pugnam,»

-inquit, «post paulo iterabimus;

-quale demum ferres judicium de me, si cum

-tam præstanti, ut tu es, pari, ignavum me præstarem

-pugilem?» Ego vero, ut exsurgere e lecto

-volui, percepi me deficere lassitudine; nam illius

-[pg 123]

-ope, ut erigerer in pedes, opus habui; nec facere

-potui, quicquid conata sim, quin dilaberer in lecti

-spondam.—«Hei mihi!» exclamo, «vires omnes

-infregisti mihi impotenti hac vesania tua, Lampridi;

-quid faciam? haudquaquam me potero ferre

-in domum.—Recrea corpus quiete, Diva mea,»

-inquit ille, «et si potes, modico somno; ego sane

-alacer et lætus sum: quidni sim, qui in te, cœlestis

-pulchritudinis fœmina, explevi libidinem

-meam, quæ Venere potior es? Interim abeo,

-quiesce.» Cum hæc loqueretur, advenit Sempronia

-ridens, et cantillans nescio quid liberi et pinguis.—«Ut

-fœdus inter vos feriistis?» inquit, «ut

-vestris vos bonis ingurgitastis, ut se res habent?—Ego

-vero,» inquam, «perii,» expressis lacrymulis

-aliquot invite manantibus.—«Quid fles,

-Domina?» ait Lampridius, «tuus sum, ulciscere

-ut volueris petulantem, qui tuis se deliciis immersit.—Apage,»

-reponit; «ut satisfecit voluptati

-tuæ? ut gratam invenisti, et aptam libidini?—Nemo,»

-inquit, «unquam fuit homo me beatior:

-omnes quas mente concepi, quæ vix opinione

-excogitari possunt, in ea inveni voluptates.—Tu

-vero, Tullia, loquere;» ait Sempronia ad

-me, «ut tuis sensibus satisfactum? ut placuit tibi

-Lampridius?—Placuit sane,» respondeo, «ut

-præterea nihil optari melius aut dulcius queat;

-sed, me miseram! rupit artus meos lassitudine,

-ut vix tres passus ambulare possim, ita fatiscunt

-mihi lumbi.—Te miseram! ah! ah!» reponit

-Sempronia; «sed abi, Lampridi.—Abeo,» ait,

-[pg 124]

-«si veniam indulserit Tullia mihi, si amare me

-professa te teste fuerit.—Et do veniam,» inquam,

-«et te perdite amo, qui me honore summo

-pudicitiæ quo superbiebam, hanc me deturbasti

-in turpitudinem, quæ me pudore obruit.» Dehinc

-osculatus me, excessit: excedentem vero insequuta

-est Sempronia.—«Paucis te volo,» inquit, «siste

-gradum, nec quæ tu aut ego dixerimus, ad Tulliæ

-aures ire poterunt. Dic libere, reperisti in ea

-quas sperabas delectationes?—Majores multo,»

-inquit, «quam pollicitus eram mihi. Forma Tulliæ

-divina, divinum eloquium, divina dona: quas tibi

-reddam gratias pro tanto munere, quo vehor in

-cœlum? Sed, amabo, obtine ut, antequam exeat

-dies, satiari me permittat suo concubitu.—Nec

-te satiari juvat,» refert Sempronia, «nec ejus e

-re est ut te ejus, aut illam tui, ulla unquam capiat

-satietas.—Inepte loquutus sum,» ait, «sed

-intelligis quæ mea debuerit esse oratio.—Servabo

-hanc tibi in hoc cubiculo ad crepusculum

-usque,» inquit Sempronia, «nam cœnabit nobiscum

-vir ejus: cras translato in eorum domum

-hospite, liberius ages cum ea, quod faustum

-felixque utrique sit; abi et cura corpus.—Curabo,»

-inquit, et abiit. Reversa ad me Sempronia

-refert quid sibi cum Lampridio fuisset sermonis,

-quid mihi cum eo rei fuisset rogat itidem. Refero,

-me gravissima queror premi defatigatione.—«Reficiam

-extemplo vires tibi,» inquit, «hoc labore

-exhaustas; recreabuntur lauta gustatione, et leni

-quiete; sine irrepat tibi somnus, dum ad Calliam,

-[pg 125]

-qui te ad se vocat, eo, et ut opinor, ad conflictum:

-tibi dolere caput dicam.»

-

-*Octavia.* Calliam forte vocabat, qui Jocondus erat.

-

-*Tullia.* Rure agebat hac die Jocondus ad villicos

-missus. Vix videram somnum, cum ad fores nescio

-quid audio strepitus; reclusis, video lautissimam

-afferri gustationem.—«Surge,» inquit Sempronia,

-«cibo hic tibi repellendus capitis dolor. Agedum.»

-Edi, bibi hilariter, ac illico restitutæ mihi

-vires. Desilio de lecto, complector Semproniam

-meam; mihi sortem gratulor. Post duas omnino

-horas, ecce Lampridium, qui humanissimam impertit

-nobis salutem; aderant enim e domesticis quidam.

-At enim ubi recessere servi, effusus est in

-meas laudes et gratiarum actiones; sed abrupit sermonem

-Sempronia:—«Jam is est,» inquit,

-«excogitandus nobis modus et ratio bene et secure

-vivendi; cavete ne lædantur Calliæ oculi: quæ

-pestis in utriusque immineret caput, si quid subodoraretur

-de rebus vestris!—Nihil prorsus ab eo

-timeo,» inquit Lampridius, «nec dominæ meæ,

-ut sit hominum perspicacissimus, si quidem velit

-illa ex præscripto meo vivere.—Volo maxime,»

-aio, «tuo regi arbitrio: ab hoc tempore habebis

-addictissimam Tulliæ animam.—Principio,»

-inquit, «novi Calliæ ingenium: nec bonus est, nec

-malus, sed qui aut bonus, aut malus fingi facile

-queat. Post paucos dies, polliceor tibi, Domina,

-futurum mihi et amicissimum et familiarissimum.

-Expiscabor etiam intimas mentis cogitationes:

-cætera committe industriæ meæ. In id maxime incumbe,

-[pg 126]

-tuis ut ne ex oculis, ore, gestu quicquam

-percipiat, quod amorem mutuum nostrum aut

-testificetur aut significet. Ego variorum, et imo

-duriorum, ero in te consiliorum author, cum e re

-tua meaque videro, quæ tibi saluti sint, aut sospitent

-amores nostros. Quam egeris in hac fabula

-personam, ex illa vitæ nostræ salus et felicitas

-omnis pendebit.—Nihil,» respondeo, «mihi a

-me tibique timeas. Prudentissimam et obsequentissimam

-habebis.—Obsequentissimam?» inquit,

-«nunc sciero: peto osculum.—Dabo,» inquam.—«Peto

-suavium, non osculum,» ait.—«Dabo,»

-aio.—«Peto complexum,» inquit.—«Dabo complexum,»

-inquam.—«Peto plenum gaudium.»

-Tacebam ego.—«Obmutescis, Domina?» ait,

-«negas mihi hanc beatitudinem?—Utere jure

-tuo, inepte,» reponit Sempronia; «vis ipsa te

-suum tollat in equum? Huic insistam ostii limini,

-nam qui sciunt, hic te esse, domestici, ut mali

-sunt et protervi, mirarentur solum cum Tullia

-esse relictum.» Urgebat interea paterer in amplexu

-meo liberari se amoris æstu, et ubi paulo

-secretius abesse a Semproniæ conspectu vidit:—«Quid

-vereris? excubias agit Sempronia.» Vi igitur

-impellit in lectum, et collocatam commodo corporis

-situ petit, meam mentulæ manum admovet, capiam

-rogat.—«Quid vero tu,» dicebam, «ad hanc me

-cogis fœditatem?» Retraxi manum; conscendit

-in me stratam et, detectis inguinibus, exspectantem

-teli mucronem in parma mea, non alba, non ingloria.

-Demittit femoralia, mox procumbit in pectus meum,

-[pg 127]

-utero uterum pressit, et telum infixit.—«Nunc

-ostendes me abs te amari,» inquit.—«Dubitas,»

-refero, «qui prostitutam me habes omni libidini

-tuæ, te amari?—Fungere igitur generose et

-fortiter partibus tuis.—Fungar,» repeto. Tunc

-vehementissime cœpit concutere; ego succutere,

-nates tollere crispantes, motitare flexibiliter lumbos.

-Primus titillationem præsentit advenientis gaudii, at

-omni nisu et agitatione pervivaci exorienti favi libidini;

-post, intro sensi in lumbis aperiri mihi Veneris

-fontem:—«Ah, ah,» inquam, «quid me vexas?

-age, age, deficio!» Hoc exiit temporis puncto

-ex me in me Venerei roris dulce coeunti donum.—«Agite,

-agite,» sub hæc Sempronia; «ecce audio

-venientem Calliam ad nos.» Dejicio equitantem

-re nondum bene patrata, nam cum exiit e concha

-mentula, uterum fervidis polluit guttis stillans.

-Momento post:—«Nihil est, nihil est,» inquit

-Sempronia, «nescio quæ meis vox auribus illusit.»

-Dicto citius in me resilit Lampridius, adigit iterum

-hastam, novum aggreditur prælium. «Me necas,»

-dicebam, «secede paulum; me in animæ ducis deliquium,

-vocabo Semproniam.» Interim ille imperterritus

-rapidis subagitabat concussibus; novos excitat

-æstus in me, stillat abundans mihi ex abdito intra

-lumbos Veneris fonte virus; demulcet iterum me

-pruriginoso semine, et ni progressa ad nos Sempronia

-diremisset pugnam, ad tertium processisset

-effluvium inexhausta illi libido.—«Satis est ludorum,»

-inquit, «timeo non hominum, sed fortunæ

-insidias.» Exscendimus uterque e lecto, et magna

-[pg 128]

-cavit cura Sempronia, ne quid in vestium attritu,

-capillorum confusione, corporis ornatu, exprobraret

-mihi meam licentiam. «Tam velox tibi sit veredum,

-Lampridi,» inquit Sempronia, «quam bonus et

-egregius cursor es!—Habeo,» inquit, «non

-cursor, sed servus, et ex animo servus, quæ me

-ad summum vexit voluptatis cumulum, patronam

-non veredum.» Igitur nuptiæ primum nobis factæ

-sunt apud Semproniam, et sub ejus oculis, quæ

-amores nostros nascentes velut sinu suo fovit. Acceptum

-illi refero Lampridium meum, qui et tuus erit,

-juvenem, comem, urbanum, vegetum, fortem, quem

-nec Hercules in hoc certamine viribus et lateribus

-superet, illi cedat Æneas pectore et armis: nam

-amplum illi et firmum pectus, et bene compacti ad

-laborem armi, quorum victoria sumus et triumphus.

-

-*Octavia.* Perge dicere, amabo, mea Tullia, de his

-rebus vestris, quarum me mirifice delectat narratio;

-saltem præcipua deliba capita, et qualis in te fuerit

-primis diebus, eloquere.

-

-*Tullia.* Rides, inepta: illi summa dies non dissimilis

-primæ; æque calet, æque ardet, æque in amorem

-meum furit. Cœnavimus illa prima die ambo,

-cum parentibus tuis, vestris sub tectis, cœnavit et

-Callias; quos inter se severint sermones abs re dixerim.

-Revertimur domum. Multa de Lampridio loquitur

-Callias: multam inesse humanitatem, ad ejus

-se intimam proclivi ferri via amicitiam, honestum,

-et moderatum, et multi ingenii adolescentem videri.

-Bacchum sequitur Venus. Dum videt vestem me

-deponere, et eductos intumescere mammarum globos

-[pg 129]

-(nam multa nox quietem indicebat), antequam

-me mitterem in lectum, manu captam inducit in

-musæolum illud geniale, nostro lecto proximum.

-«Hic erit locus,» inquit, «et Veneri sacer et

-Musis.» Tollit altera manu stolam et indusium,

-altera mentulam longam, gravem et si unquam alias

-rigidam et contentam admovet cryptæ meæ. «Protende

-adversus me lumbos, Tullia mea,» inquit.

-Projicio. Tunc impetu facto trudit in vulvam, occupat

-totam loci capacitatem, agitat ille delicias suas frequenti

-motu, et irritat ad novos pruritus; motito

-similiter lumbos, crebro et frequenti succussu;

-utramque mihi clunem utraque manu comprehendit,

-deducit, reducit magna vi ad se. Primam me urunt

-ignei advenientes Veneris stimuli, semen mitto;

-consequitur rabiem meam Callias: «Jam diffluunt

-mihi venæ, age, age!» Motitationes integro excitatiores

-ad ultimos usque seminis spiritus; mihi

-vulva ad plenam voluptatem egregie, maritali exhausto

-tubo, operata est, comprimendo et exsugendo

-caram mentulam. «Nunc volo,» re patrata inquit

-Callias, «mecum de nostris imposterum rebus alacriter

-convenias, Domina: nam domina semper eris

-mihi.—Volo equidem,» respondeo, «quidquid

-volueris me velle; quod nolle jusseris id utique

-nolo. Scelus sit mihi et flagitium non eadem per

-omne vitæ tempus sentire ac tu senties! Quid

-cupis, Domine, præstari tibi a servitute mea?—Equidem,»

-inquit, «persuasum mihi est te esse

-honestissimam, et pudicissimam, quamquam vulgo

-dicunt non admodum castas esse quæ sunt litteratæ;

-[pg 130]

-timeo tamen virtuti tuæ, nisi tu illi, nisi ego

-opi fuerimus.—Quæ res, quæ mea culpa hanc injecit

-cogitationem in animum tuum, anime mi?» inquam,

-«quæ de me tua est opinio? Nec tamen deprecari

-velim quidquid ceperis consilii.—Volo,»

-inquit, «induere tibi cingulum pudicitiæ; si pudica

-es, non detrectabis; _`sin minus, videris` ipsa num

-merito movear ad id quod meditor.—Quod volueris,»

-refero, «induam, et qualecunque sit, læta

-feram; quæ tibi sum nata, tibi etiam uni ex animo

-fœmina ero et præclusa omnibus reliquis, quos aut

-sperno, aut odi: nec alloquar Lampridium, imo nec

-respiciam.—Non faxis,» inquit, «imo volo te cum

-eo familiariter sed honeste agere; nec ille, nec ego

-habeamus de te conquerendi causam, ille si durius

-eum habeas, ego si liberius; sed veniet a pudicitiæ

-cingulo liberioris cum eo consuetudinis tibi

-usus, cum Lampridio mihi omnis securitas.» Tunc

-vitta sericea, qua supra lumbos involvit corpus

-meum, dimetitur ad crassitudinem corporis quæ

-futura sit cinguli amplitudo; dein ab inguinibus meis

-ad lumbos, id etiam alia vitta definit spatium. Hoc

-facto: «In hoc etiam curabo,» ait, «palam fieri

-tibi quanti te æstimem; erunt catenulæ quæ villoso

-panno sericeo involventur aureæ, erit cataracta

-aurea, craticula aurea, lapillis pretiosis exterius

-distincta, et faber aurarius hujus nostræ urbis

-præstantissimus, mihique multis obligatus beneficiis,

-in id incumbet, ut præcellens sit artis suæ

-specimen; etiam honestabo te, dum videbor facere

-injuriam.» Quæro, quanto tempore perfici id

-[pg 131]

-cingulum possit; respondet, intra quindecim dies

-absolutum iri, interea petere ne irretiri Lampridium

-ullo mecum feram commercio sermonis, postea ut

-animo insederit me cum eo gesturam. Ivimus cubitum,

-ac ea nocte ter iniit me, ter plenos libidinis

-gurgites evomuit in cymbam meam, magna cum

-utriusque voluptate.

-

-*Octavia.* Te Veneri caram, cujus hortum, intra

-tantillum temporis, irroravit novem continuis coitibus

-Venus! Et potuisti ad hæc curricula impigre

-desultori inservire?

-

-*Tullia.* Potui sane, et etiam incitato cursu ad

-postremum coitum, cum Cupidineus imber e stillicidio

-decidere maritali negare velle videretur, ita

-commovi, agitavi, succussi, ut vel invitus magna

-stillarit copia. Me convenit sequenti luce Sempronia;

-refero omnia hæc Lampridio, ille qui paulo

-post advenit,

-

-   | ... Nostris novus incola terris.

-

-*Octavia.* Nihil autem rei tecum habuit illa die?

-

-*Tullia.* Nec nisi post decimum diem; per id tempus

-nullus cum eo mihi familiaris sermo, cum videremus

-defixos Calliæ in nos esse oculos, et ejus

-jussu etiam servorum:

-

-   | ... Lingua mali pars pessima servi.

-

-Nosti hujus generis vecordiam et malignitatem.

-Osculare vero tu me, nam in tuo vultu nescio quid

-video lineamentorum nobilis Galli, qui in me Romæ

-[pg 132]

-anno proxime præterito explosit militariter catapultam

-suam, spectante et procurante Lampridio; nam

-tres adjuvæ qui eum comitati fuerunt et in me

-fodienda desudarunt, etsi firmi et robusti, haudquaquam

-me tam egregie oblectarunt.

-

-*Octavia.* Quid portenti audio? Quatuor tu homines

-peregisti, tam tenera, tam venusta? Tibi sub hoc

-cursorum numero lumbi non disrupti?

-

-*Tullia.* Scies alias; sed vis orationis me cursum

-tenere quam institui?

-

-*Octavia.* Volo et rogo.

-

-*Tullia.* Postridie, cum ingressus est domum nostram

-Lampridius, dixit se velle ire Callias in prædium

-nostrum Anconitanum rusticatum; nosti amœnitates,

-magnificentiam villæ. Cum diceret inter

-cœnam, respondit Lampridius se comitaturum

-libenter, si commodum illi foret: «Aperto enim,»

-inquit, «æris æquore plurimum delector. At cum

-tecum fuero,» reponit Lampridius, «nihil mihi

-rure poterit esse dulcius.» Septem continuos dies

-simul convixere, et ita Calliam cœpit Lampridii

-consuetudo, ut protinus omnes illi aperuerit animi

-sensus, et cogitationum arcana. Laudavit ingenium

-meum Callias, mores, urbanitatem; dixit præcipue

-me castitatis laude inter omnes mulieres lucere.—«Sed

-non ita facilis es,» ait Lampridius, «ut etiam

-si nolit caste vivere, quod futurum non spero, id

-tamen non egeris, ut pollui non possit. Confidendum

-sane sua de pudicitia uxori, dein ancillis, sed

-potissimum seræ; decipere potest uxor, corrumpi

-servi, nec corrumpi, nec decipi sera.—In tua

-[pg 133]

-sum quidem sententia,» inquit Callias, «ut fabricatur

-Stephanus aurifex craticulam quæ arci Tulliæ

-meæ extimum sit velut propugnaculum.—Sapienter

-huic tu rei curas tuas,» reponit Lampridius,

-«adjecisti; nam, verum ut fatear, æterno volo

-tecum et præopto jungi amicitiæ nexu; at, ut sumus

-omnes suspicaces, timebam ne si cum uxore

-tua agerem liberius, quod vix aliter fieri potest,

-id te in suspicionem abduceret, quæ tibi molesta,

-mihi infesta esset. Cum vero sera occluseris, nihil

-admodum erit quod timeas, quod suspiceris. Interim

-liceat per te mihi cras urbem repetere, postridie

-reversuro. Nam ex Venetiis datæ ad me litteræ

-crastina die afferentur a tabellione, eæ ad

-negotium magni momenti quod mihi explicent,

-magnopere conducant; ego vero cum res meas

-curo, tuas ago.» Sic post decimam diem venit

-rogatus a Callia, ut Stephanum urgeret, data ad eum

-et ad me epistola: «Nam ut scias,» inquit, «me

-mihi persuasisse te me esse alterum, rem secretissimam

-tibi commendo: nolit uxor ab ullo mortalium

-sciri de ejus me moribus dubitare, qui mihi

-liquido debent esse perspecti.» Ut ingressus est

-meum cubiculum, invenit me cinctam sodalium

-mearum corona, et in his lucebat forma et decore

-Sempronia. Salutat omnes humanissime, et redditis

-Calliæ litteris, catenulas aureas, opusque totum,

-intra tres quatuorve dies absolutum iri dixit. Reversus

-Lampridius, me cum Sempronia nactus solam:—«Bene

-est, Domina,» inquit, «_`intra paucos dies`

-vinculum fingitur tibi, et aurea porta pretiosis

-[pg 134]

-distincta lapillis, horto tuo, quam pudicitia tua

-ipsa superbiat obduci suæ, ita lucet, ita diti fulget

-pretio.» Rem dehinc objicit nobis ob oculos

-diligenti pictura. «Sed,» inquit, «clavis non cusa

-est, et hujus figuram, dum fabrum variis ludo

-sermonibus, ceræ huic felici providentia impressi.

-Cæterum, ut optasti, Sempronia, felicem ambo

-ducemus vitæ cursum.» Post enarrat qua arte,

-quove pacto in intimam se Calliæ amicitiam insinuarit,

-ita ut nihil jam eorum animis possit esse

-conjunctius.—«Te fortunatum,» inquit Sempronia,

-«hac duplici conjunctione, qua nihil est in vita

-beatius, animorum cum Callia, corporum cum

-Tullia! Felix amicus, felix amans, utriusque

-plena auctus es possessione, quæ possideri potest

-absque sollicitudine. Quæ tibi vero dulcior

-videtur esse conjunctio?—Dubitas?» ait;

-«respondeat ipsa Tullia.—Vana sim et inepta,»

-repono, «si quidquid meum putem vere dulce,

-et in me veræ voluptatis gustum invenire Lampridium

-posse.—Inveni,» subjicit, «et mens

-sit mihi saxea, cor aheneum, si extra amplexus

-tuos majores voluptatum fructus a Venere capere

-me posse arbitrer!—Abrumpamus,» inquit

-Sempronia, «urbanitatis vestræ hos sales, cœna

-nos expectat; ego vero cubabo tecum, Tullia,

-nam abest maritus meus.—Quid me igitur,»

-ait Lampridius, «factum vultis?—Nolo autem,»

-reponit Sempronia, «vexare animos tuos; omnia

-bene se habebunt.»

-

-*Octavia.* Et cubavit tecum Sempronia, Lampridius

-[pg 135]

-inter utramque? Utrique forte insudavit?

-

-*Tullia.* Nequaquam. Nam cum summa nox somnum

-suasit post cœnam, deductus est in cubiculum

-suum Lampridius, sed ipsa induerat vinculum pudicitiæ

-Sempronia, clavimque abstulerat secum Victorius,

-dum Veronam petit dicæ causa, socio ad iter

-adjuncto sibi Jocondo. Prima vigilia, ut constitutum

-inter nos, venit Lampridius, et in lectum se

-conjicit ab inferiori sponda; hac parte jacebam:

-«Quid tibi vis? quis est?» inquam.—«Tuus

-sum, Domina.» Osculum infert, et momento

-temporis conscendit in me nudam. «Nunc demum,»

-aiebat, «fruar omni pulchritudine tua.»

-Libere et libidinose vulvam manu investigat, et confestim

-telo obduro suo configit æstu incensam,

-primo ab ejus contactu, quem Veneri Mars afflat

-subigus. Denique, ut uno verbo ejus comprehendam

-noctis libidines et bona, ad duodecimum cursum

-veredum meum egit uno fere spiritu.

-

-*Octavia.* O Venus! quid audio? Vix una Caviceus

-nocte tertium peregit concubitum.

-

-*Tullia.* Septimum semel atque iterum confecit

-Callias cursum equitans in veredo meo; octo novemque

-cum Sempronia Jocondus. Sed nihil admodum

-est quod mirere de Lampridio: inexhaustus

-illi latet in lumbis Veneris fons. Nocte tu proxime

-sequenti fateberis.

-

-*Octavia.* Dormiebat interea mater mea, et particeps

-ludorum et jocorum facta est?

-

-*Tullia.* Anteacta nocte optime dedolata fuerat.

-Sex fututionum prurienti impetu eam Victorius illa

-[pg 136]

-nocte pulsaverat, ter vero pomeridianis horis ipsam

-Jocondus impleverat bonis suis.

-

-*Octavia.* At vero, quid interea factum de infelici

-Julia?

-

-*Tullia.* Dicam cum sciero quid de felici Octavia

-factum sit post ereptam virginitatem. Nam timeo

-tibi a Theodoro.

-

-*Octavia.* Recte memoras, ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* Rides? Evanuerunt promissa, et oppressæ

-virginitati nullus honos, ut loquebaris.

-

-*Octavia.* Non abierunt quidem in auras, sed incentivum

-factus est dolor pruriginosæ libidini, et accessio

-non pœnitenda dulcissimæ voluptatis.

-

-*Tullia.* Ut voluptatis confinium est dolor, ita et

-doloris voluptas.

-

-*Octavia.* Post tertium diem quam mecum cubaret

-Caviceus, admonuit de proposito et sponsione in

-manibus Theodori facta, mater. «Debes exsequias

-virginitati tuæ,» inquit, «parentandum illi est,

-quæ tam laudabilis et commendanda ad hanc

-usque ætatem tibi comes fuit.—Memini, mater,»

-repono, «et hoc cui me obligavi solvam

-nomen, cum volueris.» Quid plura? Convenimus

-Theodorum, qui jubet pomeridianis horis,

-cum primum sol inclinaverit ad occasum, reverti.

-Obsequimur; inducit me in sacellum interius ædis,

-et occlusis foribus, pessulo obdito: «Nihil est,»

-inquit, «quod timeas, filia, ab aliorum oculis tibi,

-nam antistes præsum huic loco; secure agemus

-omnia.» Tunc sermonem instituit ad firmandum

-et obdurandum animum. Obstipo capite dum loquebatur,

-[pg 137]

-et defixis in humum oculis, eo me ita

-sermone ad dura omnia comparavit, ut si mori

-me jussisset, alacri animo lethum oppetiissem: vide,

-Tullia mea, qua mens mihi arte fascinata est. Postquam

-me probe ad omnia quæ vellet vidit comparatam:

-«Etiam tibi,» inquit, «præibit mater exemplo,

-in hoc severæ sanctitatis stadio.—Nihil admodum

-opus est,» inquam, «sed quæ neci virginitatis

-meæ tam excellentis ultro consensi, in me

-convertere iram tuam, vir sancte.—Non patiar,»

-inquit mater, «te solam pati has ærumnas,

-nam etiam ego huic occisioni consensi.»

-

-*Tullia.* Egregiam vero pugnam!

-

-*Octavia.* |nbs| —«Bene est,» inquit Theodorus; «cui

-autem generosius vigeat pectus mox experiar;

-præsto sis, Sempronia.—Commoda mihi tuam

-opem, nata,» inquit mater, «ut citius hoc defungar

-virtutis officio.» Solvo illi subteriorem vestem,

-cycladem et stolam; tollit ipsa indusium ad

-summos lumbos, et genibus ante aram flexis: «Noli

-parcere impuræ cuti, vir sancte,» inquit, «libidinis

-meæ campum lustra verberibus.—Cedo

-igitur illam pietatis supellectilem,» refert Theodorus.—«At

-vero, ex assuto cycladi sacculo

-oblita sum,» ait illa, «educere.» Igitur dum

-vestigat, dum in latus demittit corpus et vergit in

-lævam, curiosissimis omnem imam corporis structuram

-luminibus sum contemplata: illi candidissimæ

-nates, in tumorem Veneri commodissimum elatæ;

-crura crassa, polita. Nihil accuratius effinxisse Natura

-videtur, nihil pulchrius.

-

-[pg 138]

-*Tullia.* De ejus parte nihil dicis.

-

-*Octavia.* Pone stabam, ita videndæ vix copia fuit;

-vidi tamen. Accepto in manibus flagro, alacrem

-jubet esse Theodorus: tunc obmurmurans concepta

-nescio quæ verba, ac si næniam præcineret, verberibus

-onerat lumbos, nates et crura aversa. Parvas

-vero indulgens inducias: «Flecte corpus, et demitte

-quam humillime poteris,» ait, «ut etiam, quo

-loco pollui te nuptiarum lex patitur, castigationem

-excipias quam mereris.» Recurvati lumbi exprompsere

-altius clunes, et interfemineum prodidere; conjeci

-in eam rem oculos: pilis obsitus locus subnigris,

-crispis, non admodum longis; rima aperta,

-longa, rubicunda. Huic decidit momento grandinosa

-flagellatio in flagrionem cunnum.—«Hei!

-hei! hei! deficio, siste tantisper,» inquit, «acrius

-feris quam ferre possim.—Insanis, Sempronia,»

-reponit Theodorus. Sub hæc verberationem durissimam

-integrat; in lacrymas illa effusa est et gemitus,

-immoto tamen situ corporis: «Erige nunc vero

-pectus,» ait Theodorus. Obtemperat, et illico

-evoluto supra umbilicum indusio detegit ventrem,

-crura, anticamque corporis faciem. Mirabar ego

-attonita, cum mutato loco transit dexterum miseræ

-latus lanio beatus ille...

-

-*Tullia.* Imo laniandus carnifex! Quid præterea quærebat

-in quod acueret efferam illam crudelitatem?

-

-*Octavia.* Audi... et eam partem tuetur ille limis

-oculis. At cum apertam et paratam vidit, nec mora,

-cœpit flagris cædere acerrime, tres quatuorve pollices

-infra umbilicum primis verberum momentis.

-[pg 139]

-—«Altius vapula,» inquit illa, gemitu edito. Direxit

-ad hæc ictuum tempestatem subtus alvum ad

-femina et interfemineum, ita ut hoc cruciatu misere

-angi testarentur lacrymæ manantes ubertim ex oculis.

-Demum rediit post eam hyemem serena miseræ

-tempestas, hic desiit verberum imber; humum osculatur,

-et vestibus adornatis, ad me respicit:—«Nunc,

-nata,» inquit, «tuæ partes agentur; transi

-in hæc quæ desero fortitudinis castra.» Solvit

-mihi vestem; quæ cum defluxisset ad pedes, indusium

-altissime mihi circumquaque revolvit, ita ut

-nuda oculis Theodori, et lanienæ, antica posticaque

-corporis membra objiceret. «Habebis te,» inquit,

-«fortiter, nata; quæ succedant momentaneis his

-ærumnis et interiori in pectore enascantur gaudia,

-ipsa senties, nec ego fando exsequar; nunc mitte

-te in genua.—Quam vellem,» inquam, «hoc

-officio ipsa fungerere, in eluenda me, mater! quæ

-mihi inflixeris verbera, feram sane ut tu tulisti,

-constanter et fortiter.—Id quidem fieri non potest,»

-reponit; «Theodori juris es ut sum ego,

-sed vis vinciri tibi manus?—Volo,» inquam, et

-ut volebam devinctæ mihi sunt, eo modo ut earum

-ope non uterer etiamsi eniterer.

-

-*Tullia.* Pascebantur interea flore pulchritudinis

-tuæ Theodori oculi?

-

-*Octavia.* Imo admoto ad aures ore, insusurravit

-agere et pati fortia, generosi animi esse.

-

-*Tullia.* Sic agere et pati fortia, dixit Livius, Romanum

-est.

-

-*Octavia.* |nbs| —«Volo experiri utrum matrem fortitudine

-[pg 140]

-superes,» Theodorus ad me; «si obmutueris,

-palmam feres.» Post expansa vola alteram

-alteramque mihi clunem fovet; strictis dehinc duorum

-digitorum unguibus summam cutem tanquam forcipe

-apprehendit, et vehementer vulsit; tamen

-obmutui retenta anima, et exstincto imo in pectore

-gemitu. Dehinc e lanugine pubis, tres quatuorve

-pilos, postquam pubem totam ad perinæum usque

-manu obtexisset ardenti et fervida, summis itidem

-unguibus arripuit, et simul momento avulsit; nec

-propterea me tangi testata sum doloris sensu.

-

-*Tullia.* Fortis es, Octavia. Quid Cato ad te?

-Eodem autem supplicii genere appetita est mater

-tua?

-

-*Octavia.* |nbs| —«Evolve vestes, Sempronia,» ad eam

-Theodorus, «revela excetram illam tuam,» inquit.

-Dicto citius nudas admovet clunes. Ille adfigit

-ungues; intremuit, et femur alterum tulit in altum,

-dolore victa; nihil tamen locuta est.

-

-*Tullia.* Hæc prima fabulæ pars; altera est quam

-exspecto de barbato Cincinnato.

-

-*Octavia.* Replicat vestem et indusium qua pars

-bona latet; objicit uterum pulchrum, politum, niveum

-Theodoro; Venereum campum lana vestitum,

-ut dicebam, spissa, crispa, venefica aperit. Ille aliquot

-intercipit pilos, una omnes vellicat, post, vi

-impressa, divellit.

-

-*Tullia.* O rem ridiculam, et ludo prægnantem non

-inficeto!

-

-*Octavia.* Infrendere illa præ dolore, nec ideo verbum

-aut gemitum emisit.

-

-[pg 141]

-*Tullia.* Expedi tandem hanc narrationem.

-

-*Octavia.* Vapulavi, flagro proscissa sum, nec elapsum

-mihi ex ore verbum aut e pectore gemitus, qui

-ignaviam exprobraret: post Penates repetimus. Ah!

-ah! ah! jam attingebam ostii limina, cum mater ad

-me: «Ut te habes, nata?—Doleo, mater,» respondeo.\ _`—«Momento

-faxo,» inquit, «dolorem`

-excipiat voluptas deliciis affluens; mihi quidem,

-mihi sentio nates et femora veluti formicis pererrari;

-num tibi idem quasi æstuantis impetiginis ardor?—Plane

-ita est,» inquam, «subsultant mihi sub

-cute innumeri obtusæ cujusdam ægritudinis pruritus,

-potius quam acumina, et incendi me sentio.—Vertentur

-hæc omnia,» reponit, «qualiacumque

-tandem sint, in gaudii inexhausti fontem,»

-et me induxit in cubiculum meum.

-«Projice te in lectum,» inquit, «finge animi

-ægritudinem quam non habes, mox mitto ad te

-Caviceum tuum, sed volo ludi hujus qui vos committet,

-postea abs te reddi rationem.» Paulo postquam

-abiit, venit ad me Caviceus. Projectam in

-lecto amplectitur, suaviis mulcet, tactu irritat ad

-gaudium:—«Audio,» inquit, «tibi male esse?—Et

-pessime est,» repono; «nam audio te mihi

-subirasci. Quid vero erroris aut delicti admisi in

-me?—Pura es sane ab omni in me delicto, corculum,»

-inquit, «me gaudiis hactenus cumulasti

-summis, summam tuis in amplexibus inveni felicitatem;

-si de te conqueror, nihili sim, in qua

-scilicet omnes delicias, omnes amorum cupiditates

-nacta est mea mentula.» Hæc fatus educit e medio

-[pg 142]

-femore mentulam, manum adhibere rogat turgescenti,

-et momento post adsilit in lectum, et demissis

-femoralibus, detectoque ad zonam usque mihi utero,

-provolvit se in me; infixit protinus hastam, ac illico

-ad primum concussum, profluit mihi largus abundans

-e lumbis Veneris imber. Moriar, mea Tullia, si

-unquam ea sit visa res sensibus meis gratior! Uno

-verbo omnia: hac coitione, ter mihi litatum est

-Veneri, continua titillatione, aperto mihi ad opus

-gaudii summi gurgite. Cum vero Caviceus ad metam

-pervenit, libidinem in me meam aqua sua pluvia

-non restinxit, incendit novam, et cum exscendisset,

-uri me patrantes ocelli docuere. Manum admovit

-horto meo: hoc tactu soluta sum inani Veneris

-imagine.

-

-*Tullia.* Rem mirifice narras, nihil tamen novi in

-his rebus. Nam verberibus incussis eliciuntur ex

-omni corporis parte quæ conducere solet ad Venerem,

-infinitæ spirituum alacriorum, vegetiorum,

-igniculis fervidiorum compactis velut cohortes, quæ

-dehinc in locos nostros, in vulvam, in spermatica

-vasa, quod consentanea sint, sponte advolant: hinc

-pruritus, et inflammatæ Veneris libido. En quod

-tibi pro miraculo queat esse: dux nostra Leonora,

-tam celebri stemmate clara, tanta fulgens pulchritudine,

-tot animi corporisque dotibus præcellens, verberibus

-debet fœcunditatem. Dux maritus deperibat

-puellam, nullam tamen ex ea procreabat sobolem,

-quod ægerrime ferebat. Tentata quæ ars aut industria

-ostentant omnia, nullus experimentis locus negatur;

-lusa ars et industria, profuit nihil. Tandem

-[pg 143]

-ex Arabis responso, cæsa ut tu es virgis Leonora

-parentis suæ manu. Ad hanc diem nullam ex Venere

-ceperat voluptatem; hoc vero temporis momento,

-cum primum ad eam explosit Dux catapultam, vehementissime

-mota est. Lacessiti iterum verberibus

-lumbi, clunes et femora ad Venerem incensi, post

-aliquot dies; tunc parum abfuit, quin sub marito

-subagitante deficeret, præ voluptate in effluvium

-mirabile soluta est. Tandem parvo temporis interjecto

-spatio perpessa idem incentivi genus, magna

-cum voluptate maritum excepit, et rigidæ caudæ

-salaces ictus. Imprægnata est uteroque gerit. Sed et

-audio esse nostros inter homines Alphonsum marchionem,

-quem verbera excitant ad pugnam, alioquin

-imbellem et ignavum. Virgis cædi sibi nates

-jubet, vapulat egregie, prostat interim illi uxor resupina

-in lecto; dum vapulat arrigit, et quo acriores

-ictus, eo tentigo vehementior. Cum parata sibi

-videt arma, aggreditur jacentem, et rapidissimos

-ciens in substratam motus, perfundit in subantem

-cœlestia Veneris dona, et omnes quæ ex Venere

-capi possunt capit voluptates.

-

-*Octavia.* Sed vero si experta ipsa esses, quam non

-putem fore tibi admirationem!

-

-*Tullia.* Non experta quidem sum; sed experiar et

-etiam sequenti nocte proxima. Nam volo te frui

-Lampridii mei amplexibus, qui jam per octo dies

-rure detentus cum Callia ferias a Venere agit; sed

-dedit ad me literas, quibus se crastina die monet

-adfuturum, Calliam velle ad se eam ego, quum negotia

-[pg 144]

-nescio quæ illic habet a quibus se nondum

-expedire possit.

-

-*Octavia.* Videbimus. Sed oblita es de Juliæ nuptiis,

-cum devirginata est, referre quæ a matre

-accepisti.

-

-*Tullia.* Hæc sane sunt. Scis nuptias velut clandestinas

-fuisse; aberat pater tuus, acciti ex affinibus

-nulli, intro res acta est, ut in fabulis Veterum legitur,

-nullis inspectantibus. Nam antequam Sempronia

-novam duceret nuptam ad genialem thorum,

-taurum passuram, implevit mollem animum malignis

-consiliis. Quæ dixerit, quæ jusserit dici fierive,

-quæ utique et dixit et fecit inepta, intelliges. Ascenderat

-in cubiculum Juliæ Jocondus, nam illic res

-patranda erat, et exhaustis a Semproniæ viribus

-arma interrogabat virilia, an satis esset ad pugnam

-animi. Advenit demum Sempronia, et Juliam nexui

-tradidit.—«Enimvero,» inquit, «volo vestibus

-nudari a me Juliam, Joconde, tibi.» Denudat

-suis manibus puellam relicto indusio, vix tuentem

-pudorem ab oculis Jocondi. Mox abiit Sempronia:

-«Vos vobis relinquo,» inquit, «agite res vestras.»

-In proximum secessit cubiculum, e quo in id prospectus

-patens datur; nam ostium hiscebat ut et

-Juliæ. Illico advolvitur genibus Jocondi Julia, id

-scilicet edocta. «Facilis tibi ero,» inquit, «et omnibus

-tuis voluptatibus obsequens dum vixero. Si secus

-contigerit, plecte sontem.» Osculatur ille, et

-erigit puellam.—«Exue autem indusium,» inquit,

-«corculum.» Sed cum vidit ad hæc vultum

-rubore suffundi, ipse erubescentem et pavidam exspoliat.

-[pg 145]

-Ubi defluxit ad pedes indusium, evertit in

-lecti latus resupinam, mammas parvas, duras, orbiculatas,

-candidas, sororiantes, manibus terit, et

-osculis premit; post pectus, ventrem, crura oculis

-legit, ac demum cogitationem et obtutum in Veneris

-hortulum defigit. Ut sibi eam partem tractari,

-premi, diduci labia, digitum immitti sentit rudis

-puella: «Eh! eh! eh!» clamabat, miscens

-clamori gemitus et suspiria.—«Nunc,» inquit

-Jocondus lectum ostendens, «colloca te in hoc

-duelli nostri campo. O venusta membra quæ me

-cupidine inflammant!» Illa obtemperans mittit se

-in lectum; hoc aspectu ignescere cœpit et turgescere

-salax cauda; igitur ad latus puellæ fudit se Jocondus:

-momento Julia pulvinum suis subjecit natibus

-non rogata, femina quam potuit latissime aperuit

-et, quod rideas, ipsa ultro injecit manum in viri

-penem. Ille in risum erupit.—«Quid hæc novæ

-Veneris facies indicat mihi?» ait. «Agedum!»

-et dicto citius intra puellæ femina se mittit pronus;

-illa clavum manu non amittebat, ac ipsa dirigebat

-in se ruentis mentulæ cursum, in fissuram suam

-ultro pilum figens; post tollit crura altius, ita ut

-talis pertingeret nates. Sic ad Venerem ipsa se composuit.

-Etenim cum sensit summum mentulæ caput

-intra cadurda esse immissum:—«Amove nunc

-manum,» inquit Jocondus, «cætera ego peregero.»

-Ambas illico manus Julia in superequitantis

-lumbos injicit, et arctissimo amplexu; sed

-Jocondus, cujus mentula tentigine rumpebatur, totis

-viribus torsit in intima contum, vi sibi viam aperiens,

-[pg 146]

-quo nulli hactenus libidini fuerat. Illa clamorem

-misit, nec tamen situm mutavit corporis, et

-tertio quartove concussu in abditiora Veneris adyta

-intrusit se fervida felixque mentula.

-

-*Octavia.* Agnovit in virgine illæsum pudicitiæ

-decus Jocondus? Sensit nullis inquinatam fuisse

-amplexibus?

-

-*Tullia.* Agnovit ut nostri homines solent, quibus

-in primis coitionibus plerumque de virginitate virginibus

-fides.

-

-*Octavia.* Verebar ut quæ se ipsa patrandæ rei accommodasset,

-id ei fraudi esset.

-

-*Tullia.* Intellexit facile Jocondus manasse has

-artes a Sempronia; ac postquam primo hoc concubitu

-uxorem Juliam sacrasset:—«Quid vero,»

-inquit, «Julia mea, te tam doctam judicasset? Profecto

-me in admirationem ingenii tui traxisti, cum

-mea arma ipsa in te fixisti, quibus lethum pudicitiæ

-tuæ conscisceres, cum me es amplexata,

-cum vibrasti clunes tam frequenti motu, crispantibus,

-crissantibus lumbis; cum voluptatem testata

-es suspiriis ignitisque tuis eheu! eheu!» Illa

-vero silebat: «Age, age, eloquere quæ tegis hoc

-silentio tuo,» aiebat Jocondus.—«Non ausim,»

-inquit Julia, «sed hæc omnia, ut accepi, fieri debent,

-et solent etiam a pudicissimis, ut ego sum.—Quis

-vero,» reponit Jocondus, «dixit fieri

-solere?—Noli,» refert Julia, «extorquere id a

-me ut fatear.—Volo vero dicas,» adjicit ille;

-«ni dixeris, non ita judicabo puram, ut ais esse.—Sed,

-amabo, ne alteri unquam dixeris,» ait Julia,

-[pg 147]

-«quæ me tibi vis dicere. Monuit Sempronia, talem

-me præstare tibi, ex officio et munere meo esse,

-et sacramento adegit pollicerer me facturam.—Bene

-est,» inquit Jocondus. «Cave vero tu ne

-subodoretur te mihi id secreti revelasse.» Interea

-omnia et audiebat et videbat Sempronia, quod

-utrumque fallebat.

-

-*Octavia.* Qua spe illusit puellæ credulitati tam maligno

-consilio?

-

-*Tullia.* Nempe sperabat inde futurum ut puellæ

-mores tanquam liberiores suspecti Jocondo fierent,

-sed de his neutri ne verbum quidem fecit hactenus.

-

-*Octavia.* At enim quam institueras non perfecisti

-narrationem.

-

-*Tullia.* Ut omnino implevit puellæ vulvam crassa

-et obdura mentula, in eam ad coleos usque inducta:—«Me

-crucias,» ingemuit Julia, «parce!

-parce!» Ille interim crebris subagitationibus urgebat;

-dum vehementiores se in concussiones fundit:

-«Oh! oh!» inquit Julia, «præ voluptate

-morior; perge, perge, preme, impete fortiter, adige

-altius telum!»

-

-*Octavia.* Ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* Scilicet id consilii dederat Sempronia:

-«Cum primum te, Julia, aliqua tangi titillatione in

-illis locis senseris, testare majorem etiam sentire

-quam vero senties, voluptatem. Urge maritum

-verbis, osculis, suspiriis, motitationibus. Sin minus,

-stupidam te et saxeam credat, quod nolim,

-qui meus est in te amor, accidere.» Igitur ad

-primam pruriginem, puella intacta et cujus in locis

-[pg 148]

-ingens seminis genialis ardebat vis, cœpit nates vibrare,

-succutere quanto poterat impulsu Jocondum,

-quem incredibili voluptate perfudit. Nec sane Juliæ

-minor delectatio; nam per longas concitatasque motitationes,

-tandem in profluvium Veneris dilabi se

-sentit: «Hei! hei! hei!» exclamat, «quid hoc est

-rei? Quid sentio? deficio.» Hæc dicens obmutuit,

-velut mota mente ingemiscens, contremiscens.

-Manum Jocondus vulvæ languentis admovet, et

-extracto, ita ut caput tantum intro lateret, pene,

-invenit infectum liquido Veneris contagio, nec adhuc

-ipse evomuerat in vulvæ Juliæ sinum libidinis

-suæ virus. Tunc impellit hastam, concutit, premit,

-nec illa movebatur; substitit tantisper ille.—«Quid

-vero is sibi vult stupor tuus, Julia?» inquit, suaviis

-labia rosea lacessens.—«Sane deficio,» respondit,

-«me voluptate tanta implevisti, ut ad cumulum

-felicitatis meæ nihil addi præterea posse

-arbitrer, præterea nihil.» Integrat ille concussiones.

-«Jam apud me non sum,» aiebat illa, «ita

-me hæ confricationes ad Superos tollunt!» Et

-ipsa demum commoveri denuo cœpit, et subare,

-subsultare, donec se fervido rore intro sentit irrigari:

-«Ah! ah! ah!» exclamabat, «quid etiam

-istud est?» Utraque Jocondus manu ad se admovebat

-puellæ nates, præsto illa uterum et lumbos

-altissime sustulit; interim exstillabat in ejus concham

-igneus Jocondi tubus. In eam imo versa est amentiam,

-ut, cum deplueret prolificus humor stillatim,

-manu injecta virile telum caperet, exprimeret, emulgeret,

-ne quid omnino sibi ex tam dulci deperiret

-[pg 149]

-munere; testiculis Jocondi molliter compressis,

-quasi foveret, penem egregie emunxit, ut ne guttula

-quidem exciderit, cum eductus est e vagina.

-

-*Octavia.* Tam longo certamine non fracti sunt delicatæ

-puellæ artus? Sed vires amor, et amoris

-comes voluptas suppetebat.

-

-*Tullia.* Uno præterea concubitu ad lucem recreata

-est Julia; is vero primus duorum triumve loco fuit.

-Alter, ut ipsa fassa est, minorem in ejus venas voluptatis

-sensum infudit: nam post sextam septimamque

-decussionem, recluso rivo ex Jocondi

-lumbis Venereum virus, cum primum Julia exorienti

-inciperet pruritu æstuare, depluit, nec ad Veneris

-metas perducta est.

-

-*Octavia.* Nocte tamen sequenti, ut refers, bis in

-ejus effusus est complexus Jocondus?

-

-*Tullia.* Sed soluto prius beatæ matris tuæ vulvæ

-stipendio ei meret; itaque integris non est potita

-mariti lumbis, nisi bis alterum abhinc mensem.

-

-*Octavia.* Nam expresso a matre prioribus amplexibus

-Veneris succo, quod superest, fæx tibi videtur et

-lutum.

-

-*Tullia.* Mense altero post nuptias, dum ludit cum

-Sempronia Jocondus: «Vis me patrem fieri, Domina?»

-ait.—«Volo,» respondet illa.—«Qui

-vero potero,» reponit, «ni per te liceat semine

-fervido et vivido impleri Juliæ arvum? Permitte

-me ter eam inire, et integros volvere Cupidinis

-fluctus in ejus intimum sinum. Et sane misera

-sævos satis, et scio, labores exantlavit: nam scio

-quam male exceperit insontem Theresia amita tua,

-[pg 150]

-quod libidinosiorem putes quam est.—Permitto,»

-inquit Sempronia, «sed ea tamen conditione, prægnans

-tibi fiat; quod fingetur in lumbis tuis semen

-his octo sequentibus diebus, volo tribus coitibus

-una nocte in eam effundas, colliquescens in Diones

-tuæ amplexibus.» Igitur octava, ab ea die,

-nocte, soluto pudicitiæ vinculo, reducta cataracta a

-puellæ ostio, libere inspersit puellæ hortum fertili

-imbre. Atque ex his temporibus putat Sempronia

-utero Juliam concepisse: nam aliquæ imprægnationis

-notæ in puellæ ore et nausea apparent.

-

-*Octavia.* Moriar, ni pessime Theresiam oderim,

-quæ indigno cruciatu tam liberalem et ingenuam

-puellam vexaverit!

-

-*Tullia.* Moriar itidem ego, ni adversus matrem

-tuam sævitiam illam vitio verterim! Nam ut sibi

-persuasit ipsa, puellam uri libidine Veneris et cupiditate,

-Theresiam convenit. Significat se timere pudicitiæ

-Juliæ, quod minus pudicam præsentiscat; opus

-illi esse severiori medicina, qua nimirum in bonæ

-matrisfamilias officiis contineatur; cavere oportere

-ab adolescentiæ æstu et insidiis. Rogat mitti ad se

-Theresia, mittitur; sed prius exsoluto e lumbis pudicitiæ

-vinculo, quod custodiendum Semproniæ datur.

-Suscipit Theresia alumnam alacri vultu, dat

-epistolam ad Jocondum, petit eam sibi relinqui per

-tres dies: velle se puellæ, quam aluit, quam edocuit,

-aspectu ad satietatem frui, qua tandiu caruerit. Post

-multos sermones petit a Julia, num velit probare se

-esse et esse vere purissimam. Respondet illa, velle.—«Igitur,»

-inquit, «his tribus diebus jejunio macerabis

-[pg 151]

-corpus, et flagris a me cædi cupies.—Faciam

-quod volueris,» reponit Julia, «pensi esse

-mei quidquid jusseris ducam.» Itaque prima die

-vapulavit, sed leniuscule, secunda acerrime, tertia

-non ita dire, atque sic emendata remissa est domum

-cum sol occideret. Aberat domo Sempronia, aderat

-Jocondus, qui ut lepidam advenisse sibi uxorem vidit,

-in ejus advolavit amplexus. Renidens illa: «Regredior,»

-inquit, «ut castam decet, tui avidissima.»

-Post brevem collocutionem inducit eam in thalamum

-suum; enarrabat illa quæ sibi contigerint omnia.

-Deflet infelicis sortem Jocondus, solatur, spondet

-se in posterum illi diligentiori cura invigilaturum,

-ne quid deinceps detrimenti aut ærumnæ patiatur.

-Post suaviatur, et missa sub stola manu gaudet

-pudicitiam non esse occlusam vinculo desideriis

-suis. Projicit resupinam in lectum, et plenis coitibus

-tribus, trium dierum ab ejus animo obliterat

-memoriam et perpessi doloris.

-

-*Octavia.* Nescit mater, nihil subirata est Jocondo?

-

-*Tullia.* Nihil sane; ne quidem suspicione assecuta

-est. Nam paulo antequam ingrederetur domum

-evaserat Jocondus, ac postea regressus salutavit

-uxorem ac si non vidisset hos tres ante dies.

-

-*Octavia.* Matrem sane insalutatam non reliquit?

-

-*Tullia.* Esse dixit Juliæ, quod secum communicaret

-Jocondus de negotio quod illi confiderat

-expediendum. Egressi uterque cubiculum petunt

-Victorii, jussa interim Julia dum reverteretur

-maritum exspectare.—«Tu putas,» inquit Jocondus,

-«velle me Julia mea amplexus tuis anteponere?

-[pg 152]

-Volo in te perfundere quidquid in me libidinis

-est.» Osculatur, tractat, arrigit; tollit ipsa

-vestes et indusium, ut solet, amplectitur ante se

-stantem, telum vibrantem, et recidens in lectum pugnam

-molitur. Uno ille impetu infligit in vulvam

-mucronem teli. Quid plura? Res peragitur; post

-revertitur ad uxorem Jocondus cum Sempronia.

-Sedebat in lecto Julia, quam aggreditur sermone

-Jocondus:—«Volo, Julia, hæc domina nostra

-noverit qualis sis, quam casta et pudica. Volo

-etiam ab ejus manibus pudicitiæ vinculum hoc

-induas; testem habebis pudicitiæ tuæ opportunam

-tibi et mihi.» Laudavit Juliæ virtutem Sempronia,

-ac animi in hac obeunda re alacritatem. Juliæ

-vero pars ludicra in vincula missa est. De tua vero,

-Octavia, nocte proxima experiar an sit ludis tam

-apta omnibus quæ Venus novit, quam Veneri forma

-et venustate similis es.

-

-*Octavia.* Faciam, spero, ne tu diutius dubites, ac

-magna cum sua voluptate sentiet Lampridius me

-fontem esse dulcissimi gaudii.

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul192| image:: images/cul192.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul192|

-

-.. vfill::

-

-[pg 153]

-

-

-.. |frons193| image:: images/frons193.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons193| COLLOQUIUM SEXTUM

-============================

-

-VENERES

--------

-

-.. class:: center::

-

-   *Octavia, Tullia, Lampridius, Rangonius.*

-

-.. dropcap:: O

-   :image: images/ini193.png

-   :lines: 4

-

-O\ :small-caps:`ctavia.` Voluptates hujus noctis quam

-suaves futuræ sint, persuasisti intimis

-medullarum mearum sensibus, pruriginosa

-hac tua oratione.

-

-*Tullia.* At enim duplo majores capies quam potui

-polliceri libidini tuæ procaci, quidquid pollicita

-sim.

-

-*Octavia.* Scilicet aderit cum Rangonio Lampridius,

-et nobis ambo militabunt?

-

-*Tullia.* Tibi sane uterque pugnabit.

-

-*Octavia.* Apage! Paucas post horas rumperent veredum

-meum equisones hi tam acres.

-

-*Tullia.* Apage, inepta tu! Una belle sufficies

-duobus; et experta fatebere etiam præ te Heroas

-esse nihili.

-

-*Octavia.* Non faciam, cognata, non faciam. Putas

-me tam salacem? Ego voluptatibus tota nocte perfunderer?

-[pg 154]

-Dearum cibo ingurgitarer? Tu nihil gustares

-oblectamenti? Apage, apage, non faciam.

-

-*Tullia.* Utcunque se res habebit, feres; tu facies,

-tu facies. Vide: «superanda tibi omnis Veneris

-fortuna ferendo est.» Vide.

-

-*Octavia.* O! o! fores obduxisti tuas cataracta illa

-improba? Quid de me futurum speras, si in partem

-non venies laboris? Quum mihi tam bene cupias,

-male habebo.

-

-*Tullia.* Macte animo; peregi ego quatuor, times

-duos?

-

-*Octavia.* Sed duo illi viribus præstant, et inexhausto

-libidinis rivo superant. Ais Lampridium in

-stadio tuo duodecim solitum esse conficere curricula.

-De Rangonio loqueris quæ non longe absint a

-portento. Non sufficeret Cotytto duobus una.

-

-*Tullia.* Narravit de Rangonio quæ superant omnem

-futuentium fidem Lampridius. Scis esse familiarissimos.

-

-*Octavia.* Quæ narravit? Nunquid etiam venit tecum

-in certamen?

-

-*Tullia.* Cum esset nudiustertius ingressus hanc

-urbem nostram, adduxit hospitem ad nos Lampridius

-non dedignante Callia. Vide humanitatem:

-etiam amore meo inflammat; dein insana furentem

-cupidine ostentatione promissorum solatur. Brevi

-felicitatis summæ qua frueretur, ut loqui solet, dicit

-fore participem. Bene sperare jubet. Paciscitur,

-inconsulta me, Venerem meam.

-

-*Octavia.* Nec subirata es?

-

-*Tullia.* Dic ipsa tibi. Irata sum, et iram acerbe

-[pg 155]

-testata. At ille, ut animi motus componeret:

-«Ignosce,» inquit, «Domina mea, Regina mea,

-Dea mea, facilitati meæ. Scio, per te non stabit

-quin exsolvam fidem meam. Vidit te Rangonius,

-et misere perit. Videram ejus cognatam Neapoli,

-et misere peribam. Ejus se finxit amore incendi

-ut meo faveret. Convenit cum ea: induxit me in

-puellæ cubiculum: nocte fruor cupita Venere,

-dum se credit Laura (id ei nomen) Rangonii indulgere

-amplexibus. Num debui tanti esse memor

-beneficii? Ignosce, Regina mea; dum sequor officium,

-eam in offensam inopinus incidi.»

-

-*Octavia.* Quid tu ad hæc?

-

-*Tullia.* Emolliit durum animum vox amantis.—«Quid

-me vis facere?» repono. «Num te pudet

-me in id devolvi dedecoris, quæ tua sum?—Sed

-enim,» inquit, «huic uni tantum culpæ succumbe;

-sine te amore Rangonii et Lampridii tui

-precibus flecti. Nihil tibi a me time in posterum,

-nihil continget quod gratum, quod honestum non

-sit.» Consensi, sed:—«Lampridi,» inquam,

-«nosti Octaviam?»

-

-*Octavia.* Ut tu Lampridio, est quod ego succenseam

-tibi.

-

-*Tullia.* Tace, inepta. Aperui mentem: scilicet de

-te in ejus amplexu mittenda. «Quam te bearem!»

-dixi.—«Sed ego et Rangonius interim,» reponit,

-«rumpimur tentigine. Si differri velis id gaudium

-ad tenebras, resolvemur uterque ad speciem ecce

-tuam quæ nos urit. Concede saltem unam utrique

-felicitatem.—Quid honoris,» refero, «accedet

-[pg 156]

-nomini tuo, si me dehonestaveris alieno concubitu?

-Tu quidem utere jure tuo.» Exorari ea demum

-conditione me sum passa, scilicet ut Rangonio

-ad cursum unum aperirem stadium meum et

-Cupidineum agonem, ultra nihil datura. Velle integrum

-nec exhaustum in sulcum tuum agi utrumque.

-

-*Octavia.* Ut venient integri ex tuis amplexibus?

-

-*Tullia.* Hæc res in hortis nostris agebatur, in

-quos prospectus nullus nisi e cubiculo meo; clausa

-vero et tuta omnia. Exspectans quid proficeret sodalis,

-non longe deambulabat Rangonius, spectabatque

-identidem me ignescentibus oculis. Tunc ad

-eum Lampridius: «Immortales pro cœlesti munere

-redde gratias Tulliæ,» inquit, «et ad summum

-bonum veni.» Ita sum a natura comparata ut ab

-omni longissime absim impudentia. Ubi propior

-factus, erubui: ille vero osculum dedit. Impudentiam

-ipse suam accusavit, et excusavit. Dum loquitur,

-specum illam frigoris captandi causa ad horti

-angulum structam jam intraveramus, et nobiscum

-Lampridius.—«Est quod te scire velim, Domina,»

-ad me Lampridius, _`«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid

-vero istud est?»` ait Rangonius.—«Suspiriis,

-osculis,» reponit Lampridius, «et crispantis

-lumbi furoribus loquetur mox ipsa tibi

-Tullia.—Te immo Venus perdat,» refero,

-«nugarum artifex solers!» Me manu extra specum

-extrahit:—«Ignosce, Rangoni,» ait, «mox reddam

-æque tibi puram ac nunc est. Nolo eam ab

-oculis tuis fugere, quæ oculorum tuorum meorumque

-lux est. Paucis volo.» Tunc ad me:—«Nescis,

-[pg 157]

-Tullia, quem habitura sis equisonem. Neminem

-unquam mortalium fassæ sunt puellæ et

-Romæ et Venetiis, quibuscum rem habuit, tam

-abundanti Venerei imbris copia muliebres sulcos

-irrigasse ac Rangonium. Quod Hieronymo Mercuriali,

-postquam omnia quæ de eo dicebantur

-diligenter exploravit, pro miraculo fuit, non tantum

-stupori.»

-

-*Octavia.* Interea quid Rangonius cum œstro, cum

-furore, cum mentula sua?... Ah! ah! audio nescio

-quid strepitus; veniunt. Ut timeo! ut pudet!

-

-*Tullia.*

-

-   | O Hymen, o Hymenæe! Hymen ades, o Hymenæe!

-

-Ecce Lampridium. Quid vero solus, Lampridi? Quid

-de sodali actum?

-

-*Lampridius.* Apud Mendozam, urbi præfectum,

-virum bonum et comem cœnavimus. Detinet Rangonium

-multa super ejus rebus, parentibus et affinibus

-rogitans, et seria, ut est ingeniosæ urbanitatis,

-ridiculis miscens. Ipse secessi amoris æstu, qui

-me, dum de vobis cogito, cepit, in rabiem versus:

-quam Octavia curet, si me velit sanum et suum.

-Quid taces, Octavia?

-

-*Octavia.* Pudore, Tullia mea, sepulta mihi mens

-audaciam adimit, verba negat.

-

-*Lampridius.* Osculum etiam negas? Me miserum!

-

-*Tullia.* Agedum, Octavia, quid refugis? Lectus

-hic vix nos quatuor, cum venerit Rangonius, stipatos

-[pg 158]

-capiet: nulli præterea locus, ne quidem pudori.

-Projice hanc a te amentiam, fatua.

-

-*Octavia.* Quid me, fatua tu, dejectis operimentis

-nudam aperis Lampridii oculis?

-

-*Lampridius.* Quam venusta, quam tenera membra!

-

-*Tullia.* Volo, Octavia, te putes me esse alteram.

-Rumpitur Lampridius; num te miserebit miselli?

-

-*Lampridius.* Fave, Tullia, fac patiatur Octavia se

-amari, et pulchritudinis juventutisque suæ florem

-me legere. O corpus Venereum!

-

-*Octavia.* Abi, abi: jam vociferor si ultra tentes.

-

-*Tullia.* Quæ te tenent intemperiæ? Sana es? Jam

-per Deam Pertundam! si amicum nolueris Lampridium,

-habebis me inimicam.

-

-*Octavia.* Interim et mammas, et pectus, et omnia

-corporis membra manu Lampridius ille tuus impudica

-conscelerat.

-

-*Lampridius.* Quam apte hiat tibi Veneris concha!

-quam commodo situ pars prostat ludicra! quam

-molli obnupta lanugine!

-

-*Octavia.* Eh! eh! quid agis? Jam me occupas

-totam. Quid propudiosa faciam post id flagitium?

-

-*Tullia.* Amplectere Octaviam, Lampridi; tu Lampridium,

-Octavia. Nonnullæ erunt meæ partes in

-hac fabula: manu hac virile spiculum dirigam in

-fœmineum scopum. Bene est, intro haustum est

-totum: ut bene altera pars alteri convenit! Nunc

-lateri ne parcas, Lampridi.

-

-*Octavia.* Quid vis? ut me opprimis! ut agitas! ut

-[pg 159]

-pulsas! Tolle manum, Tullia; quid me vellicas? Oh!

-oh! oh!

-

-*Tullia.* Tolle tu nates. Tolle, inquam, tolle altius.

-Succussus itera spissos, crebros, vehementes. Belle!

-belle!

-

-*Lampridius.* Si te transfigi gaudes, Octavia, fige

-osculum.

-

-*Octavia.* Gaudeo!... gaudeo!... morior! Ah! ah!

-Facione satis voluptati tuæ, quæ mihi est summa

-voluptas? Vis succutiam vehementius? Faciam ut

-maxime potero.

-

-*Tullia.* Fac igitur, nihil nugis opus. Mirabiliter!

-Quam mobiles, quam leves tibi lumbi! Tractabo

-interim, Lampridi, pruriginosos tibi globulos; sollicitabo

-leni tactu ad officium et spumam.

-

-*Lampridius.* Ut me beatis utraque! ut voluptatem

-meam pascitis, tu tuo nectare, Tullia! tu tua ambrosia,

-Octavia! En! en! Nunc, nunc, Octavia, tolle,

-tolle lumbos. Acriter, acriter!

-

-*Tullia.* Langues, Octavia, langues?

-

-*Octavia.* Sentio!... sentio!... Ut fervida urina

-hæc! ut rapido fertur impetu! Osculare, osculare.

-Jam et diffluo ego... Distillant mihi Veneris venæ.

-O! o! sentio Jovis cum Junone concubitum. E cœlo

-venit hæc voluptas. O! o! fundum!... deficio!...

-fundum!... deficio.

-

-*Tullia.* Quid garris balbutiens? Fundum alvei tui

-tetigit Lampridii anchora?

-

-*Octavia.* Tetigisse credidi. Sed jam deficit Lampridius,

-abit, anchoram solvit. Patere tamen, Lampridi,

-te osculer iterum atque iterum; te basiationes

-[pg 160]

-meæ vorent antequam exscendas ex veredo meo.

-

-*Tullia.* Vis forte, salax, novam ad pugnam exsanguem

-nervum et viribus defectum excitare? Non ita

-erit. Ad Rangonium redi, ne quid de te nobisque

-suspicetur parum pudici.

-

-*Lampridius.* Revertar, ut suades, ad sodalem.

-Hanc fingam tantulam egisse moram cum præfecti

-consobrino Frederico.

-

-*Tullia.* Sed quam bene te habuit Octavia? Ut

-voluptati visa est apta?

-

-*Lampridius.* In ea inveni omnino nihil quod ad te

-proxime non accedat, Tullia mea, quod meram

-putamque Venerem non sapiat. Sed de his postea.

-Valete.

-

-*Octavia.* Quas vero reddam tibi gratias, Tullia!

-Nunc vere scio quid sit Venus, ita me libidine implevit.

-Pili præcipue titillavit longitudo, nam crassitudine

-Cavicei longe cedit temoni. Vere omnia

-gustavi Veneris bona.

-

-*Tullia.* Quæ dicebam de Lampridio invenisse te

-vera, oppido gaudeo.

-

-*Octavia.* Vidisti ut de thoro lætus desiliit, ut osculum

-dedit, molles natibus impegit alapas? Te beatam,

-cui ludere ejus in amplexibus cum libet, licet!

-Sed te etiam incredibili num affecit Rangonius

-voluptate?

-

-*Tullia.* Ad eam igitur, quam institueram, narrationem

-redeo; nam et velle videris, et gratissimus

-mihi quoque hic sermo.

-

-*Octavia.* Quo me scilicet in meliorem vocabis

-deliciarum tuarum partem.

-

-[pg 161]

-*Tullia.* Ut inter animalia homo, sic inter homines

-Rangonius abundat seminis copia. «Moneo,» dicebat

-Lampridius, «ut opportuno cures corporis situ,

-nihil tibi depereat. Nam pro summa mihi est

-voluptate summa te perfundi.» Sub hæc abscessit.

-

-*Octavia.* Quid postea?

-

-*Tullia.* Citato venit ad me cursu Rangonius.

-«Nihil te,» inquit, «libidini meæ eripiet.» Manu

-prehendit; ad angulum, ubi, ut scis, thorus, trahit

-volentem nolentem. Alteram mittit in sinum manum;

-Veneris sedem altera detegit reductis ad zonam

-usque vestimentis. Mox solvit ipse subligaculum

-sibi, apertis coleis.

-

-*Octavia.* Fuscinam vidisti, cum fuit in procinctu,

-magnam, rigidam, Heroe et te dignam?

-

-*Tullia.* Qualis est fere Lampridii, adeo nullo,

-quod perceperim, differunt discrimine. Undecim

-duodecimve pollices latos in longitudinem fusa.—«Jam

-jam remittor,» dicebat; «commoda amori

-meo amorem tuum, Domina.» Sensim interim

-sine sensu dilabi me in thorum passa sum. Ille effudit

-se in resupinam, et primum, levi excitavit unguium

-impressione in pube igniculos, et proxime in

-eo, quod perinæum monui vocari interstitio, ubi

-ardentiores Veneris prurientis faces.—«Age, age.»

-dicebam, «abscede; illudis mihi. Quid me incendis

-jam tuo amore inflammatam?—Ergo accipe,»

-ait, «quicquid id est amoris mei,» et momento

-impellit in libidinis venam spiculum. Ut sensi:—«Male,»

-exclamo, «male me habes malus.» Audiit

-Lampridius, et accurrens;—«Cave, Tullia,»

-[pg 162]

-inquit «ne e proximo vico secundum hunc murum

-tua vox exaudiatur. Cui non cognita honesto? Contine

-vocem, lumbos non contine.»

-

-*Octavia.* Vidit pugnantes in hac palæstra, et continere

-ipse potuit a risu, ab eoque furore, qualem

-nuda movet Venus?

-

-*Tullia.* Vidit, et cum insistere lævum mihi pedem

-humi videret:—«Volo utrique,» adjicit, «amicæ

-curæ officium impendere.» Sellam subjicit;

-altiusque hoc pacto sese in uterum penetravit impressa

-mentula. Aperta manu ridens alapam inflixit

-natibus Rangonii, et exiit e cella.

-

-*Octavia.* Ah! ah! ridiculum spectaculum! ridiculi

-vos uterque, tu et Rangonius!

-

-*Tullia.* Tantisper substitit immotus.—«Amplectere

-me,» ait, «regina mea,» nam elanguebant

-artus desides: complector. «Ante tres menses,»

-subjicit, «nulla me vidit Venus, _`nulla

-impatientiam libidinis solata est` puella dulci

-effluvio. Sed, ut scias, vix inveneris, qui, ut

-ego, tam abundanti hortum tuum irriget salsa

-pluvia.»

-

-*Octavia.* Impresso calcare, poterat et poteras cursum

-sustinere?

-

-*Tullia.* Cœpit vehementius subigere, ad sextam

-septimamve concussionem fervido me intus imbre

-diluere. Stillantis vis veretri tantum mihi iis in locis

-concitavit pruritum, ut temperare non potuerim

-quin motus cierem fervidos.

-

-*Octavia.* Ne scilicet quam Lampridius marmoream

-[pg 163]

-a candore vocat, saxeam crederet Rangonius, si

-stuperes frigida et hebes.

-

-*Tullia.* «Video cœlos,» dicebam amens, «video

-cœlos apertos;» et illico semen emisi recluso

-fonte. Sensit me resolvi: concitatiori æstuans

-opi fuit subagitatione. Mistum est semini semen;

-nam et ipse resolutus est. Sed quater ego largo

-fluctu remissa sum, cum, continua ille ignitæ libidinis

-ejaculatione, omnes meis in lumbis omnium

-prurituum irritat nequitias. Tandem palæstræ finis

-datus. Fateor, Octavia: tanta nunquam deciduæ

-vis voluptatis uno concubitu genitalis arvi furores

-restinxit.

-

-*Octavia.* Satiavit te voluptate? Si pugil præterea

-adfuisset novus, certamen refugisses? Nec te Lampridius

-iniit?

-

-*Tullia.* Sane nova voluptas mihi propior fuisset

-ærumnæ, quam gaudio. Nam exundanti restagnans

-semine uterus, quod imbiberat, nihil præterea gaudii

-aut petebat, aut pollicebatur.

-

-*Octavia.* Dicunt omne esse animal post coitum

-triste.

-

-*Tullia.* Immo alacri vultu, lætis dictis, significavit

-Rangonius multo se gaudere gaudio quod bonis

-libere meis esset potitus. Lampridium vocat; sed

-ejus me ex ulnis expedio, et utrique eripio, ne ultro

-citroque iterum cogerer Venerem pati, Lampridii

-gratificandi causa. Veloci prius in ædes me recepi

-cursu, quam fere animadverterunt. Interim, Octavia,

-nequidem Venereæ tabis guttulam e Rangonii

-tubo in concham effusæ meam sensi defluxisse.

-[pg 164]

-Quid id sibi velit nescio. Sed si hoc me imprægnatam

-esse scirem concubitu, ut Calliam meum amo,

-mærore conficerer.

-

-*Octavia.* At enim vero, præ quartumviratu tuo,

-quid istud?

-

-*Tullia.* Intelligo. Vis illam meam renarrem Romanam

-militiam?

-

-*Octavia.* Volo.

-

-*Tullia.* Inciderat in morbum, quem ab initio longum

-fore et lethalem Medici judicaverant, Callias,

-dum Romæ agit litis difficillimæ dirimendæ caussa

-cum Ortobono cognato meo. Ea me res vocaverat

-Romam; et bonæ valetudini, si tandem restitutus

-est Callias, meæ opi curiosæ et amanti id debet,

-nec negat. Ut primum convalescere cœpit et omnis

-abscessit periculi metus, cupiditas cœpit exhilarandi

-animi per continuos tres menses mœrore confecti

-et consepulti. Ventitabat domum e proxima

-vicinia mulier non admodum ætatis provectæ, ex

-Ursina gente. Familiarissima cum illa mihi intererat

-necessitudo, et mecum sæpe cubabat, solatium unicum

-ægro animo. Una nocte cum serimus sermones,

-facetiasque miscemus, fateor ad intermissæ

-Veneris ludum converti interdum cogitationes meas.

-Ut interrogabat, hos ignes respondeo, quos sentirem

-in venis meis reviviscere, nullius posse virtutis

-restingui constantia et pudore. Ad hæc matrona

-elegantis et liberalis consuetudinis, si alia ulla:—«Volo

-te abdicatæ Veneris crastina luce satiari donis

-ad usque fastidium; et, si fatua non es, voles.

-Nihil propterea,» inquit, «aut famæ detrahetur,

-[pg 165]

-aut honori. Id solum volo liberæ te meæ permittas

-potestati.—Permitto,» refero, «quid timeam

-quæ te vadem habeo, ducem sequor et

-auspicem?» Mane facto curare jubet, sed modico

-prandio, corpus; nec cibis impleri. Pectus, mammas,

-ventrem, femina, nates lavat ipsa suaveolentibus

-aquis, et myrteo oleo Veneris typum. Candida

-induit stola e serico. Obscurari me credidi pellucida

-quadam nebula, potius quam veste tegi. Post curru

-una invehimur in villam suburbanam et amœnissimos

-hortos. Et Flora illic et Venus per omnem liberæ

-et hilares ludunt et rident anni tempestatem, et

-omnis tempestas perpetuum ver. Postquam intrantes

-admisere superbissimæ ædes, inducit me in conclave

-interius, ubi perpetuo lux condita crepusculo

-pudori favebat simul et impudentiæ.

-

-*Octavia.* Libidinosæ petulantiæ apta sedes.

-

-*Tullia.* Occurrit modesto ore et cultu matrona

-anus.—«Faciam,» inquit ad Ursinam conversa,

-«ut hæc tua puella gratias agat tibi plurimas, voluptatibus

-ebria paucas post horas.» Hæc dicens prehendit

-manu. Mox abiit Ursina, ostioque clauso,

-intro anus cunctantem ducit. «Principio accipe,

-nata,» inquit, «tibi quid exspectandum, quid ferendum.

-Amplius tua non es, sed athletarum quatuor,

-quos paravi agoni tuo. Gallus unus est,

-Germanus alter, alii Florentia orti duo. Nam amat

-Florentinos domina mea. Omnes ab anno notissimi,

-alter alteri amicissimi, et, quod præstat, ortu

-nobiles.—Apage,» refero, «me occident tot palæstritæ.

-Te misereat mei, mater. Unus sufficiet,

-[pg 166]

-fac duellum sit, non pugna; dimitte alios.» Risit

-illa, et dum loquor, adsunt coram præsto omnes.—«Delige,»

-ait anus, «quem velis excipere primum;

-ordinem pugnæ cuique suum ipsa constitue: nam

-quo jusseris, ad pugnam venient et amplexus.» Ego

-manum porrigo Gallo; illi Turriano cognomen. Huic

-vero Aloisium, Aloisio Conradum, Conrado Fabricium

-volo succedere ex ordine. Aloisius ac Fabricius

-Florentini; Germanus Conradus. Tunc matrona classicum

-cecinit.—«O juvenes,» inquit, «docete

-hanc tam venustam, tam teneram puellam, qualis

-apud ingeniosos, ut estis, in fœmineo corpore

-sit libidinis usus. Qui fortius in Venereo campo

-militaverit, pilum melius intorserit, annulum

-hunc consequuturus est virtutis suæ præmium, et

-victoriæ bravium.» Annulum ostendit aureum

-adamante incluso micantem, Ursinæ donum, quo

-alacrius insurgerent ad prælium. «Alter alterius

-cursus numerate,» subjicit, «sed etiam cavebo ne

-per errorem conturbetur numerus. Abite nunc,

-et agite res vestras.» Sub hæc excessit e conclavi.

-

-*Octavia.* Nunquid timebas, quatuor scilicet hastis

-appetita circumquaque erectis?

-

-*Tullia.* Intelliges. Manum osculatur Turrianus

-mihi, simulque recta in cubiculi angulum sipario

-obductum deducit. Thorus pedem vix unum eminebat,

-et lucebat tremulo lychnus lumine, ac si

-esset jam libidinis sibi nostræ conscius. Tunc tollit

-Fabricius vocem.—«Heus! tu, amice,» ait,

-«expedi negotium illud tuum, nam et nos rumpimur.

-[pg 167]

-Primum haudquaquam tibi locum invidemus,

-sed expedi.—Fraus aberit,» respondet

-Turrianus; «quod tam magna cum voluptate fiet,

-ne dubites, _`cito fiet.»` Ego summo offusa pudore,

-qui congenitus est mihi, nec simulans, mea

-non eram. Rogat in lectum demitterem ultro me:

-non audiebam. Impulsu molli dejicit, fere repugnantem,

-et jam sub vestem alteram miserat manum.

-Audivere alii præcipitantius concidentem, et

-risum sustulere; ego gemitum. «Quid istud est?»

-aio, «quam, mehercle, quæ hactenus ulla absque

-labe pura et casta egi vitam, quam vero judicabitis?—Ineptum

-hunc,» reponit Turrianus, «pudorem

-expelle ex animo. Non prima perducta es

-nostros in amplexus: passæ sunt ex optimatum

-mulierum numero pulchriores furores nostros, ut

-tu patieris. Honestandi lupanaris, ornandæ libidinis

-invenimus rationem. Nemo vitio tibi verterit

-quod nemo sciet, quod tu ipsa, dum peragimus,

-dum patramus lascivi, sed honesti, tibi dices proxime

-accedere ad virtutem.—At expedi, Turriane,»

-clamabat Fabricius; «hac nos mora enecas.—Obsequor,»

-refert, et eodem temporis

-puncto demissis femoralibus mentulam aperit, et incumbit

-in me; impellit in hiantem concham, compressione

-æstuanti urget, vehementi concutit nisu.

-Et cum non commoverer:—«Saltem nunc, Domina,

-cum ad finem operis propero,» inquit, «Veneri

-fave.» Ego tremulo succussu faveo currenti, et

-post paulo turgentis mentulæ rore sentio intimam

-libidinis conspergi aream. Nullus tunc pudori locus,

-[pg 168]

-nulla honestatis ratio, nulla immo mei recordatio;

-colliquescere etiam cœpi. Sed jam attigerat metas;

-vix ego sub eo perfeci. Accurrit Conradus vir bonus,

-sed incultus:—«Quod pace tua fiat, Domina,»

-inquit, «verbis abstinebo, re colloquar tecum.»

-Nec plura: pilum rigidum, crassum torquet nervosus

-in viscera, et ad quartam quintamve concussionem

-fervido me semine movet ad novam emittendi

-e lumbis Venerei gari pruriginem.—«Quare mutato

-ordine occupasti,» inquam, «Conrade, locum

-qui Aloisii erat?—Ita conventum inter

-nos,» refert. «Venient ad te ambo simul, etiam

-simul, puto, inibunt: nam stultos nos judicant,

-Gallos et Germanos, qui odio habeamus scire

-ubi sita sit vera voluptas.» Excessit Conradus,

-ecce advolant Aloisius, Fabriciusque.—«Tolle

-crura,» ait Aloisius, machæram intentans.

-Tollo; tunc effundit se in pectus meum, et immergit

-in ulcus insanabile machæram. Utramque mihi

-Aloisius tibiam sustollit; et sub poplitibus altera et

-altera missa manu agitat ipse lumbos mihi nullo meo

-labore. Procax ridiculæ motitationis genus! Incendi

-me dixi: sed dicto citius restagnans Veneris spuma

-restinxit incendium. Surgente Aloisio, novam se

-Fabricius accingit ad pugnam. Rubicunda illi et minitabunda

-turgebat mentula.—«Amabo, Domina,

-obverte te in faciem,» ait.

-

-*Octavia.* Scio quid dein.

-

-*Tullia.* Obvertor ut volebat, quæ sciebam id mihi

-esse in lege per eorum voluptatem ad meam ire. At

-enim, ut nates vidit, quæ candore suo ebur et nivem

-[pg 169]

-obscurarent: «O te pulchram!» ait. «Sed

-erige te in genua, demisso superiori corporis

-trunco.» Ambæ patebant viæ quæ ad utramque

-ducunt Venerem: probam et castam alteram, scelestam

-alteram et inquinatam.—«Qua petes?»

-ait Aloisius.—«Qua tu,» respondet Fabricius.

-«Postea viderim.»

-

-*Octavia.* Sic minatus est.

-

-*Tullia.* Et petiit qua debebat et juvabat; trusit in

-intimam vulvam rapidum et igneum telum, mammam

-utramque cepit manu utraque, post agitare cœpit,

-et momento dulcis profluere rivus in mollem Veneris

-sinum. Et ego etiam miris deliniri deliciis: præ

-voluptate parum abfuit quin deficerem, ea me seminis

-copia excreti ex Fabricii lumbis implevit et demulsit,

-ea copia excreti e meis exhausit mihi vires. Hoc

-uno concubitu plus amisi virium quam prioribus

-tribus. Ita res acta est; et hic primus fabulæ actus

-scenis constans quatuor.

-

-*Octavia.* Quam de Fabricio hunc petente corporis

-situm conceperam, ut dicere aggressa es, fefellit me

-opinio. Num fallere solent Florentini Venerem. Delectari

-aiunt puerorum consuetudine, carasque illis

-esse puellas quæ se in pueros mutari velint, et puerile

-præstare officium.

-

-*Tullia.* Experta sum ego, et quid in his possint

-rebus documento ipsa tibi ero. Denique, nam curiosius

-singulis hærere dicendo nihil interest, eodem

-ordine Turrianus Conradusque admissis equis in

-agonem meum descenderunt. Cum procederet ad

-me Aloisius, supervenit anus: Aloisium Fabriciumque

-[pg 170]

-monet, caveant obscœno ne possim pollutam

-me queri esse concubitu. Licere quidem intra corpus

-meum vomerem imprimere quo sulco velint,

-semen tamen mittere non item licere. Si contra fecerint,

-Ursinam habituros iratam, et in bonam mentem

-peccaturos; vulvæ soli rependi debere hoc amoris

-tributum. Me etiam dictis aggreditur, et animo

-essem bono ad ignotos adsultus hortata est. Tunc

-sortiuntur inter se, laus cui prius contingat fodiendæ

-melioris hujus partis: sic loquebantur. Illaudabilis

-voluptatis licentia omnem apud malos et olidos cinædos

-superat veræ laudis suavitatem. Ego vero:—«Non

-patiar, inducias peto,» inquam, «non

-longas.» Igitur recta via ivere ad castam Venerem.

-Octo se hoc modo hæ habuere fututiones. Turrianus

-mihi admodum cordi erat; in animo erat dono

-illi primitias ignoti obsequii dare, et me ab amato

-juvene hac etiam parte devirginari.

-

-*Octavia.* Florentinis non uno in loco mulieribus

-sita, nec una virginitas.

-

-*Tullia.* Sed contumeliam id esse, non donum,

-respondit Turrianus, et querelas miscuit.—«Quem

-me esse putas,» ait, «Domina? Absit hæc meis

-ab libidinibus amentia, a cogitationibus infamia,

-a consuetudine ignominia! Nulla mihi esse cara

-voluptas queat quæ tibi voluptas non sit. Unum

-rogo ne dedigneris mihi gratificari.—Quod voles,

-quidquid id demum sit,» refero, «volo. Sed

-roges nolo, capias volo.—Liceat oculis meis

-divinæ pulchritudinis tuæ libero frui aspectu.»

-Depono vestes ipsa ultro, nec difficile opus; nam

-[pg 171]

-præter indusium et stolam nihil erat. Indusium ipse

-sua dejicit ad pedes manu. Ut nudam videt, basiis

-terit igneis, tactibus lustrat membra omnia liberioribus.

-Dehinc turgentem, et gravem mole caudam

-protrudit in vulvam, inguina inguinibus miscet. Sequitur

-Conradus; Conrado succedunt Aloisius et

-Fabricius. Novum belli genus. Nudam ut conspexere,

-exultare et plaudere. Post pulvinum thoro

-transversum natibus subjicit Aloisius:—«Nunc

-obverte pronam te in faciem, et nates objice oculis

-et amoribus nostris has pretiosas.—Quid vero

-vultis?» dicebam. «Parcite paventi. Obliti estis

-esse me puellam, non puerum.—Apage,» refert

-Fabricius, «quod nulla negare ausa est e tot præstantibus

-inter Romanas puellas et ingenii et formæ

-dotibus, tu ingeniosa et formosa audes negare?—Sed

-hanc rem horret animus,» repono,

-«ferre non potero, conficietis huic bello inassuetam.—Ferre

-poteris,» subjicit Aloisius. «Multo juniores

-hoc corporis usu apud nostros homines inclarescunt.

-Pluris constitit tibi anticæ virginitatis

-occisio.» Cum proficerem nihil, parui furentibus.

-Tunc pronus inclinat se in nates Aloisius, pilum

-postico admovet, pulsat, percutit; post summo

-nisu irrumpit. Ego gemitum misi: sed illico extractum

-ex ulcere telum condidit in vulvam, et multo

-semine depluit in lubricum uteri sulcum. Aggreditur,

-re peracta, eodem modo Fabricius. Rapido vibrat

-hastam puram impetu, totamque brevi in

-viscera abdidit. It reditque aliquandiu repetita via;

-et quod fieri posse non putabam, etiam invasit me

-[pg 172]

-nescio cujus pruriginis rabies, ut huic me assuefieri

-rei posse, si velim, non dubitem. Sed absit Calliam

-hæc transversum agat vecordia! Nec tamen abusus

-ultra modum est patentia mea ad contumeliam; suavissimam

-profudit voluptatem in uteri intimos sensus,

-nihilque quo oblectari possem, hæc nebulonis

-turbavit intemperantia.

-

-*Octavia.* De Callia vero dic, amabo, nunquam hac

-tibi improbus parte illusit?

-

-*Tullia.* Fatebor, mea Octavia.

-

-*Octavia.* Fatebor itidem ego, mea Tullia.

-

-*Tullia.* Alterum post mensem quam nupsi, pomeridianis

-horis cum esset Callias mecum, voluit nudari,

-voluit etiam interius deponi indusium. At..,

-at, sile.

-

-*Octavia.* Ah! ah! video venientes ad nos athletas

-nostros.

-

-*Tullia.* Audio loquentes. Macte virtute, Octavia!

-jam tibi ludendus egregius ludus. Macte animo! Ut

-tibi bibet sitiens vulva nectareos calices!

-

-*Octavia.* Contremisco.

-

-*Tullia.* Quod bene vertat, Rangoni! ecce in venustissimæ

-puellæ, si quæ alia, complexus conjicio.

-Amore digniorem tuo nusquam invenies; mox fateberis

-voluptate ebrius: pro certo habeo.

-

-*Lampridius.* Habet, Octavia, tibi gratias Rangonius,

-et mox referet subigendo, ut meretur, veredum

-tuum egregie.

-

-*Rangonius.* Novi felicitati meæ adjici præterea

-nihil posse. Tu vero, Octavia, quid mœrens stupes?

-Num scis te debere pervigilium Veneri?

-

-[pg 173]

-*Octavia.* Apage, apage! Ex lecto projiciam me,

-abstine, clamoribus implebo domum. Abstine! Quid

-me vexas, proterve? Quid me basiis his adulteris,

-tactibus his nequissimis inquinas?

-

-*Rangonius.* O te pulchram! O divinam, si tam es

-indulgens, et mitis, quam pulchra!

-

-*Tullia.* Quo fugis? Non sapis, Octavia. Age vero,

-Rangoni, siste fugitivam fixo stipite. Agedum!

-

-*Lampridius.* Quid sibi vult hæc rixa? unde hæc

-altercatio?

-

-*Octavia.* Misereat te mei, Lampridi!

-

-*Lampridius.* Scilicet! Te negas summo gaudio, et

-miserear tibi? Quid hic misericordiæ locus?

-

-*Octavia.* Vides ut me male habent et hæc, tua

-Tullia, et hic, nescio quis, sodalis tuus. Sed me infelicem!

-

-*Tullia.* Bene se res habet. Nunc excute illud, Octavia,

-illud pondus quod intra viscera tua furit. Sed

-abscede, Lampridi.

-

-*Lampridius.* Cur vero hoc pasci oculos et mentem

-voluptatis spectaculo invides?

-

-*Octavia.* Ah! ah! ah! ut sævus es!... Nunc vero,

-nunc quod voles, et ut voles, nunc faciam, Rangoni.

-Omni, omni cupiditati tuæ parebo, omni. Sustine

-tantisper, ut aptiori me situ voluptati tuæ accommodem.

-

-*Tullia.* Quippe dum insanis intemperans, alterum

-e thori sponda femur projeceras.

-

-*Lampridius.* Perfice, Rangoni; nihil te moretur.

-Sustentabo ego manibus meis, et tollam marmoream

-hanc columnam.

-

-[pg 174]

-*Octavia.* Sine, inepte, sine. Quid mihi calcem

-unguibus scalpis? Eh! eh! Et tu, Rangoni, ut iteras

-concussiones has rapidas tuas! Jam, jam emorior.

-

-*Tullia.* Agedum, Rangoni, agedum, festina.

-Tractabo ego hos tuos tibi testiculos, deliciarum fontem.

-Vides deficientem pellicem hanc? Depluant

-cito citius vitalem balsamum emorienti.

-

-*Rangonius.* Ecce ut momento flammescit mihi

-amoris vena, et Veneres stillat Veneri meæ.

-

-*Octavia.* Nihil artubus meis parcas. Ecce... Ut tibi

-placuit hic succussus? Et hic alter? Et hic? Ah!

-Quid sentio?... Ut pruriginosos mihi locos fervido

-mulces... ah! ah!... rore... ah! ah! quam abundanti!...

-ah! ah! quam suavi! Ut vitam infundis, et

-adimis, vitæ necisque arbiter!

-

-*Tullia.* Et tu scilicet pumice es aridior. Clausi

-sunt tui tibi Veneris rivi, Octavia?

-

-*Octavia.* Tace. Eh! eh! Quiesce. Tace. Bene

-omnia. Hem! hem!

-

-*Tullia.* Incita cursum, Rangoni, præsto sis. Acriori

-calcare obstetricare exorienti puellæ tuæ libidini.

-Bene est, bene!

-

-*Octavia.* Oh! Hoc me fere concussu oppressisti,

-et hoc etiam. Quievit paululum hæc mihi rabies,

-qua me incenderas. Et tibi adhuc distillat lubricus

-nervus in venam meam? Sentio!... sentio!... Nullus

-dabitur finis? Quam immingis suaviter! Me implebis,

-puto, semine hoc fervido, et e puella Venerei

-sali gurgitem facies.

-

-*Lampridius.* Interea disrumpor. Festina ad metas,

-[pg 175]

-Rangoni. Me miserum reddit tantæ tuæ felicitatis

-cumulus.

-

-*Octavia.* Importunum te, Lampridi! Deficio, deficio

-iterum. Sed me, Rangoni, enecas languentem,

-quod langues. Tam cito abis?

-

-*Tullia.* Tam cito? Quæ tua est amentia? Per

-Venerem! Huic vix Jovis conferri congressus queat,

-quo Herculem in Alcmena genuit. Sed ecce ut rigidus,

-ut igneus, ut superbus Lampridio micat nervus!

-Excipe.

-

-*Lampridius.* Si hunc igneum et rigidum rimæ

-igneæ huic...

-

-*Tullia.* Et concussu hoc rapido perfecisti orationem.

-

-*Octavia.* At vero, Lampridi, fave, fave.

-

-*Lampridius.* Fave etiam tu, Octavia; fave, Tullia.

-

-*Tullia.* Quid vis utramque facere?

-

-*Lampridius.* Volo, dum papillas Octaviæ pertracto,

-molli ipsa et spissa nates vibret motitatione. Tua

-interim, Tullia, lubrico mihi scrotum et testiculos

-frictu sollicitet læva illa pruriginosa ad plenum gaudium.

-

-*Tullia.* Sustine partes tuas, inepte. Fungemur

-utraque nostris præclarissime.

-

-*Octavia.* Dire me exagitas, Lampridi. Sed impune

-non feres. Concussibus his respondebunt succussus

-mei acriores. En, en, en. Placeo?

-

-*Tullia.* Egregium te vere ostendis bellatorem,

-Lampridi. Ut apte pugione ad capulum impresso,

-non mortem sed delicias exspirantis simili infers Octaviæ!

-Videris animam agere velle, Octavia, dum

-[pg 176]

-totum se intra viscera tua agere videtur velle Cupidineus

-hic heros.

-

-*Octavia.* Importunam loquacitatem! Quid animum

-meum a tam grato immensæ voluptatis sensu

-avocas? Sed..., sed... intro me urit liquida vividi

-vis ignis.

-

-*Tullia.* E face, quam quatit intro tibi amor Lampridi,

-stabilis in penetrali tuo. Te interim, mi Lampridi,

-volo osculari.

-

-*Lampridius.* O dulcis delectationi meæ accessio

-suavium! Admove etiam eburneos mammarum orbes,

-ut osculer. Nunc... nunc, Octavia, Tullia, fugiunt

-mihi libidi... libidinis rivi!

-

-*Octavia.* Sentio, sentio profluentes in stagnum

-meum. Perge. Oh! oh! perge. Et ego, et ego!

-

-*Tullia.* Et tu, et tu, in effluvium solveris. Opi este

-alter alteri. Bene est, per Subigum Deum! Bene est.

-Interim quid cogitas tecum, Rangoni, mutus et

-iners?

-

-*Rangonius.* _`Tibi dixerit hæc.`

-

-*Tullia.* Ostendis mentulam. Ut momento crevit

-in duellum! Mirificus es bellator. Nullus ut video

-quietis misellæ dabitur gustus.

-

-*Rangonius.*

-

-   | Omnibus una quies operum, labor omnibus idem.

-

-*Lampridius.* Ecce nunc occupa, Rangoni, vacuum

-tibi campum, non Martium, sed Venereum, in quem

-velit Mars descendere. Ita me gaudio cumulavit!

-

-*Rangonius.* Me etiamnum fugis aversa, Dea mea?

-

-[pg 177]

-*Octavia.* Non fugio; sed breves indulgeri peto

-inducias.

-

-*Tullia.* Mutata figura excita cadentem libidinem,

-nam effœta langues. Sic condiri voluptas debet, ut

-voluptatem sine fine voluptas creet.

-

-*Octavia.* Sed vide ut urget Rangonius, et victam

-vexat inglorius!

-

-*Rangonius.* Exspectabo tamen. Quid vis fieri, Tullia?

-Da clinopalæ leges, agonotheta a Venere secunda.

-

-*Tullia.* Vides me, Octavia, ut nates tollo in genua,

-reliquo summisso corpore? Projice vero te resupinam

-meos in lumbos, ut dorsum dorso, nates natibus

-conjunctæ hæreant. Apertis dehinc femoribus,

-summis plantis, quo graviori minus premar onere,

-ut poteris innitere.

-

-*Octavia.* Impar procul dubio eris ponderi cum

-procubuerit indiges hic in me. Obsequar tamen jubenti

-fututricum Reginæ, ne cadam in crimen.

-

-*Tullia.* Obruere nolet me Rangonius: scio. Sustentabit

-corporis pondus, nec ars deerit, nec modus.

-

-*Rangonius.* Favebo utrique, ut potero maxime. O

-illecebrosam figuram! Protinus jaculum divinam in

-hanc pulchritudinem id informe condo. In bonam

-rogo accipias partem, Octavia.

-

-*Octavia.* Propera, mi rex; exorientem sentio in

-imis lumbis titillationem novam. Itane, Tullia? Nugæ!

-nugæ!

-

-*Tullia.* Motita nates, Octavia, ut ego motito.

-Agita pari motu: gratissimum illi et tibi. Egregie!

-[pg 178]

-egregie! Ut fervent tibi crispantes lumborum nequitiæ!

-

-*Rangonius.* Sursum deorsum, Octavia, rapida

-fuga enitere; et tu, Tullia. Opus opere vestro pernici

-properate. Agite, agite!

-

-*Tullia.* Æstuantes has et effrenas compressiones

-intelligo; exsilientis deliciosi fluctus e lumborum

-lacu sermonem intelligo. Vibra nates sursum versus,

-Octavia, et ego anhelanti opi fuero.

-

-*Octavia.* Tullia! Tullia!... Me, Rangoni, rapis in

-furorem. Haud possum, quin clamem, continere

-insaniam meam. Stillatim sentio decidentem...

-Ah! ah!

-

-*Tullia.* Pluviam...

-

-*Octavia.* Quam Danæ Acrisio nata aureæ præferat

-Jovis sui. Imple, Tullia, imple!...

-

-*Tullia.* Quæ meæ sunt partes, et impleo.

-

-*Octavia.* Bis jam, bis tu, Rangoni. Eh! eh!... et

-tertium ipsa ego. Ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* Ter scilicet ipsa e peculio tuo Veneri votum

-solvisti libens merito.

-

-*Rangonius.* Salsiores salacioresque sane hæc urbs

-non habet puellas, quam estis ambæ. Gratior nullus

-esse queat coitus, quam hic fuit, etiam cum nudis

-Gratiis. Moriar si ingeniosiorem ad suavissimam

-parandam voluptatem noverit figuram Venus ipsa,

-gaudiorum indagatrix et inventrix!

-

-*Lampridius.* Vis etiam mecum, Octavia, rem experiri?

-Interim ne mutes, Tullia.

-

-*Tullia.* Volo, et vult Octavia. Sed fatiscent mihi

-lassitudine artus, timeo, ante absolutum opus.

-

-[pg 179]

-*Octavia.* Ut durus es! Ut durus tibi nervus quem

-in mollem libidinis caltham protrusisti!

-

-*Tullia.* Paulo, mi Lampridi, ruis vehementius

-quam defessa ferre possim. Perfice actutum, propera;

-deficiunt poplites, decido in latus.

-

-*Octavia.* Venus te male perdat, Tullia! quæ tam

-bonam perdidisti fututionem, aut turbasti. Effero,

-effero lumbos, Lampridi; apertæ tibi sunt deliciæ

-meæ omnes.

-

-*Lampridius.* Mucronem summum hastæ volo in

-summa fissuræ ora, et in molli cadurdorum frictu

-ludere. Condona mihi hanc libidinem, Octavia.

-

-*Tullia.* Condonat. Negas, Octavia?

-

-*Octavia.* Do illi, negat mihi.

-

-*Tullia.* Prehendam læva hac ego manu frameam,

-Lampridi, qua depugnas.

-

-*Lampridius.* Ah! domina, strictis his digitorum

-vinculis, quam perducis in lætum libidinum campum,

-dum ligas, duplo majorem mentula capiet voluptatem,

-duplici hoc cunno: tuo quem finxit tibi,

-Octavia, parens Natura; tuo quem hac subtilitate

-fingis mihi, Tullia, in manu industria.

-

-*Octavia.* Agite, agite uterque. Bene quidem mihi

-est.

-

-*Lampridius.* Quid vis, domina? Jam exsilit, jam

-furit æstuosa Veneris spuma. Age, age, age!

-

-*Tullia.* Vora ecce, Octavia, igneum hunc ramicem.

-Et momento vorasti.

-

-*Octavia.* Lampridi, Lampridi, fac, fac! Rapior in

-Veneris cœlum. Adige, ah! adige, ah! adige.

-

-*Lampridius.* Ecce superest, sentis? quo irrorem

-[pg 180]

-hunc juventutis tuæ florem. Ecce nectar invergo tibi,

-libidinis meæ victimæ, Priapi et Veneris sacerdos.

-Ecce... ecce!...

-

-*Tullia.* Perfecisti tu quoque, Octavia?

-

-*Octavia.* Perfeci. Complectere me, Lampridi, fige

-osculum.

-

-*Tullia.* Te procacem et libidinosam pellicem!

-

-*Octavia.* Sed meos mihi paulatim irrepit in artus

-nescio quæ lassitudo, quæ ignavo me torpore hebetat.

-

-*Rangonius.* Quiesces, mea Venus, postquam satiaveris

-me deliciarum tuarum fructu. Accipe etiam, si

-juvat, hanc in bonam partem fututionem.

-

-*Tullia.* Abeas tu, si de mala unquam cogites, in

-malam crucem!

-

-*Rangonius.* Omnes, per Subigum! venustæ, ut est

-Octavia, puellæ partes bonæ sunt: nam aiunt totum

-pulchræ mulieris corpus cunnum esse unum. Sed,

-missis his nugis, transeamus ad seria. Porrige, Venus

-mea, porrige.

-

-*Tullia.* Quo vis se situ componat, lætiori ut

-fruare concubitu? Sed venit in mentem. Erigam me

-in pedes, et resupinæ Octaviæ tibiam dextram quo

-potero altius tollam, ita ut calcibus lecti feriat cœlum.

-Alterum femur extendes, Octavia, qua contentione

-poteris. Sic aditus cunni strictior fiet, et eo

-jucundior ineunti. Agedum, tolle femur, Octavia.

-Præsto sis, Rangoni; conscende, admove calcar.

-

-*Octavia.* Dicto citius factum. Quam hunc athletam,

-Tullia, habes obsequentem in hac palæstra!

-Agitas vero sursum deorsum, mea Tullia, vehementius

-[pg 181]

-quam ferre possim. Luxabis, timeo, femoris

-compagem, ni caveas.

-

-*Rangonius.* Mirum profecto ludum ludis, Tullia.

-Nec quicquam opus est, Octavia, moveas lumbos:

-sola sufficit Tullia motus omnes.

-

-*Octavia.* Nullæ hic fere meæ sunt partes, præter

-patientiam quam libidini tuæ præsto. Cætera Tulliæ

-debes. Sed jam me ferit in intima voluptatum penu

-fervida vis. Oh! eh! ah!

-

-*Tullia.* At tu, Octavia, continua hac motitatione

-non incalescis ad summas delicias? Sed connivent

-tibi patrantes oculi. Resolveris, resolveris, video.

-

-*Octavia.* Ita est, ita est. Agitur res intro. Ah! ah!

-Sustine tantisper, Rangoni, res agitur. Ah! ah!

-

-*Rangonius.* Deliciosum, æque ac tu es, scortillum

-Venus nunquam vidit. Mihi totam comedisti mentulam.

-Ut exilis, ut inanis redit ad me! Commodavi

-crassam, purpuream, fervidam. Redde commodatam,

-proterva. Quam reddis mea non est: non

-agnosco.

-

-*Tullia.* Ulciscere sodalem hunc tuum cui hæc

-facta est injuria, Lampridi: nam vidi bibisse te medicati

-vini cyathum. Restitutæ sunt vires, et succrevit

-tibi torrens Veneris fons.

-

-*Lampridius.* Bibi equidem, et cum vino hausi

-novos ignes, et sentiet mox Octavia tua.

-

-*Octavia.* Per ludum, per procacitatis vestræ intemperiem,

-interficietis me puto.

-

-*Tullia.* Abjice hos metus: qua infertur vita omni

-animantum sæclo, qui infert vitam, ne dubites,

-Octavia, non inferet lethum nervus. Tolle, Rangoni,

-[pg 182]

-hanc tuam victricem Heroida in humeros

-tuos pronam.

-

-*Rangonius.* Cum sustulero, quid fiet?

-

-*Tullia.* Tolle modo. Tu, Octavia, exili e sponda.

-

-*Octavia.* Fatiscunt mihi lumbi. Elephantem putatis

-esse me, non puellam.

-

-*Tullia.* Delicata es, et delicate agis. Obsequere,

-corripe ineptam, Rangoni. Hæc tibi, Lampridi, paratur

-machina.

-

-*Octavia.* Exspecta, Rangoni, paulisper. In tuos me

-humeros conjiciam ultro.

-

-*Tullia.* Facto opus est, non dicto. Vide ut arrigit

-Lampridius. Facem conde ardentem in laternam

-tuam. Opportune, opportune!

-

-*Lampridius.* Evolasti in veredum illum, Octavia,

-festivissime.

-

-*Tullia.* Nunc, Rangoni, virginis brachia illega

-brachiis tuis. Aperi femora, Octavia.

-

-*Lampridius.* Aperi, dea mea, hera mea Venerea,

-horti Venerei tui amœnitates.

-

-*Tullia.* Aperi ipse tu; seræ admove clavim.

-

-*Octavia.* Timebam sane nescio quid turpiusculi,

-ne qua non decet proscindi me velles.

-

-*Rangonius.* Huic bonæ et amicæ volumus parti

-indulgere concussus et amores nostros. Sed festina,

-Lampridi, age quod agis.

-

-*Lampridius.* Postquam me misero intra Octaviæ

-femina, tu, Tullia, subleva utrumque, facilius ut

-possim dehiscenti spiculum vulvæ induere.

-

-*Tullia.* Quam cito jussisti, tam cito actum.

-

-*Octavia.* Istud, per meam fidem! sine magno meo

-[pg 183]

-non fiet incommodo: uteri mei cutis ita distenditur

-ut jam findatur. Sed interea ægre subit, quod trudis,

-Lampridi, pilum.

-

-*Lampridius.* Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi.

-Non ibo recto tramite ad intimam Veneris sedem.

-Inflectitur paululum subintranti via, dum ima inflectitur

-corporis compages.

-

-*Octavia.* Bene, bene!

-

-*Tullia.* Levi motitatione agitabo tibi, Octavia,

-eburnea femora, et opi ero insudanti Lampridio. At

-vero, ut fervent tibi rapidi concussus, Lampridi!

-Vectorem forte et vecturam projicies præcipites. Age

-moderatius.

-

-*Octavia.* Quid moraris properantem? Tibi... Ah!...

-Quid sistis currentem? Ah! ah!... Tibi male sit!

-

-*Tullia.* Et tam cito tibi fluunt Veneris stillæ! Ut

-te amat Venus! Lenius vero inflammescit tibi, Lampridi,

-lubrica seminis vena? Fascinavit hic rigidæ

-mentulæ opes cunnus Jove dignus?

-

-*Octavia.* Falleris, falleris! Nugaris. Oh! depluit!...

-deficio!

-

-*Lampridius.* Et excipe has aliquot Cupidinei balsami...

-ah! ah! ah!... guttas, quæ deficientem deliquio

-solvant.

-

-*Tullia.* Concute, excute. Nihil, quod depereat

-Octaviæ meæ, extracto tubo, restet liquoris. Exsuge,

-Octavia, cadurdorum labiis, exsuge divinum mel.

-

-*Lampridius.* Acta res est. Hæc me profecto fututio

-mirifice refecit libidinibus suis. Implevit gaudio,

-non vires exhausit.

-

-*Tullia.* Nunc depone, Rangoni, pretiosum onus.

-[pg 184]

-Sinite autem, post tot pugnas, defessos amicæ vestræ

-tam venustæ artus paulisper quiete recreari.

-Videte ut pedibus vix suis ambulare potest. Debilitastis,

-improbi, puellæ teneræ poplitum nervos nervis

-vestris.

-

-*Octavia.* Amabo, Rangoni, projice me in thori culcitram.

-Ego non conscenderim sola.

-

-*Tullia.* Nihil hac lassitudinis simulatione proficis.

-Constitutum est his palæstritis decem pascere fututionibus

-amorem suum in te. Non prius ex eorum

-te explicabis amplexibus, pactis induciis.

-

-*Octavia.* Humanius agite mecum, Heroes mei. Si

-me vultis ad vigesimam coitionem perducere, emoriar.

-Humanius agite, Hercules mei.

-

-*Tullia.* Hac nocte, velis nolis, perages fututiones

-viginti.

-

-*Octavia.* Monstrum! loqueris portenta.

-

-*Tullia.* Septem tibi hactenus pugnatæ sunt pugnæ.

-Manent te tres quæ desunt ad decem. Postea

-ego et tu secedemus in proximum cubiculum, ubi

-refici te et curari corpus id mihi erit curæ. Redintegratio

-prælii erunt hæ induciæ.

-

-*Octavia.* Admove mihi aurem, Tullia.

-

-*Tullia.* Loquere, loquere, nec summissa voce.

-

-*Octavia.* Impudens fuero, si ausim. Admove aures.

-Prurit mihi horribiliter locus ille; uri sentio. Quid

-faciam? Ferre non possum.

-

-*Tullia.* Ah! ah! ridiculam, per fututiones vestras,

-Rangoni et Lampridi, ægritudinem!... Ah! ah! queritur

-Octavia...

-

-*Octavia.* Tace; pugno te impetam; tace.

-

-[pg 185]

-*Rangonius.* Queritur?... Amabo, mea Tullia, quid

-queritur?

-

-*Tullia.* Uri sibi...

-

-*Octavia.* Quid garris? quid garris?

-

-*Tullia.* Partem salacem, salax et procax!

-

-*Octavia.* Loquacissima es loquaciorum mulierum.

-Parum abest quin te oderim.

-

-*Rangonius.* Meministi Lauræ, Lampridi?

-

-*Lampridius.* Memini, et tui memini in me beneficii.

-Nam ejus in agro arasse taurum meum, beneficium

-tuum est.

-

-*Tullia.* Illa scilicet ipsa est quam dedisti, Rangoni,

-Lampridio fruendam? Imposturam fecisti

-cupidæ puellæ et credulæ. Novum veræ amicitiæ

-pignus!

-

-*Octavia.* Si quid tibi dulce meum fuit, Rangoni,

-si me amas, Lampridi, narrate ut se res habuit.

-

-*Rangonius.* Dicat Lampridius; nam facti dux

-equidem fui; nullæ in hac fabula præterea meæ

-partes.

-

-*Lampridius.* Romæ eram occidente autumno

-apud Rangonium. Procacibus me cepit ocellis

-Laura, attamen casta et virgo. Contabescebam

-amore; illa deperibat Rangonium. Perceperat se

-amari et me amare. Nutrici puellæ persuadet se

-nocte concubia in Lauræ cubiculum admittat. Noverat

-anus puellæ æstus, et æstuanti omnes pollicetur

-amoris delicias si obsequatur. Obsequitur. Sed

-me sibi sufficit Rangonius. Hora, qua convenerat,

-hærentem cubiculi foribus manu anus ad puellam

-ducit jacentem in lecto, nam cæca omnia. Prope

-[pg 186]

-cubabat in contiguo cubiculo Rangonii mater, a

-cujus sorore creta Laura. Monet anus nullis esse

-sermonibus locum inter nos; saltem summissa loqueremur

-voce, ne audiret hera suspicax. Addit,

-admoto auribus ore dum loquitur, rem cum virgine

-lentis concussibus et tacito Marte esse mihi peragendam,

-ne argutatio quassi lecti dormientem heram

-excitet a somno.

-

-*Tullia.* Quam sapientem et tetricum habuit hac

-nocte concubinum Laura! Præripuisti forte gravitatis

-laudem futuenti Catoni.

-

-*Lampridius.* Salsa es. Virginem invenio nudam

-et, depositis momento vestibus, tenero corpori applico

-latus.—«Scis,» anus ad puellam, «de quibus

-monuerim te, filia. Fruendus tibi est Rangonii

-tui amor non absque aliquo doloris sensu, nam

-crasso, rigido et sævo effervet is amor nervo.

-Obmutesce tamen, si nolis utrumque perire.»

-Mox arripit mihi mentulam anus. «Ducam ipsa,»

-ait obmurmurans, «qua via est ad summum bonum.

-Tu, Laura, amplectere.» Conscendo. Applicat

-ultro catapultam; impello: subit fractas fores

-ad tres digitos latos. Manum amovet anus, et

-scrotum intra volam capit, digitisque summis leviter

-scalpit.

-

-*Octavia.* Quid vero et secum et tecum Laura?

-

-*Lampridius.* Altera illi manu nutrix sublevat

-nates, et ad capulum usque immergo ensem in tenerum

-virginis corpus. «Ah! ah! ah!» suspirat illa,

-et illico larga in ejus impluvium e stillicidio meo profluit

-libidinis pluvia. Alligat me amplexibus, osculis

-[pg 187]

-terit, gemitus fundit lenes et suaves uxor facta, ut

-vidua solet turturilla. Anus officiosa utrique exprimit

-faventibus digitis mentulam: ne stillæ quidem

-virgo damnum passa est.

-

-*Tullia.* E virginis vero lumbis excretum nihil est

-ad opus?

-

-*Lampridius.* Sedatus belle est utrique libidinis furor.

-Sed dum femur alterum post alterum tollit,

-dum hac et illac exagitat se commotior, pubem

-pubi compingit elatis natibus, dum adfluentem libidinis

-excipit rivum suspiriis, commotionibus, procaci

-susurro, immemor indictæ legis, ecce Rangonii

-mater.

-

-*Tullia.* Timeo, timeo vobis. Loquaces impotentis

-œstri furores Rangonii matrem excitaverunt e

-somno?

-

-*Rangonius.* Rem tenes. Quam perspicax fututricibus

-ingenium!

-

-*Lampridius.* «Quid, Laura, audio strepitus?»

-clamat matrona. «Sola es?—Solæ sumus,» reponit

-anus.—«Ostento in somnis viso,» subjicit

-Laura, «e lecto fere cecidi dum pavida mitto me

-in fugam.—Tam juvenis etiam deliras?» refert

-Margaris (id nomen matronæ). «Compone te ad

-quietem. Nugæ sunt hæc somniorum terriculamenta.—E

-lecto dejeci me dum sentio laborantem

-alumnam meam,» addit anus; et e composito

-hac illac dicens cursitabat perstrepens. Sed pavida

-me timido fovebat in sinu Laura complexu.—«Perii,»

-dicebat, «perii, cognate; forte et tu periisti,

-grave est; sed et tecum peribo, leve est.»

-[pg 188]

-Ego vero, ne se perire sentiret, effundor in resupinam,

-pilum torqueo, Veneris ingero nequitias turgidas,

-fervidas. Post e cubiculo volentem nolentem

-anus excludit, nuptiis hilariter factis.

-

-*Rangonius.* Lauræ, ut tibi, Octavia, corpus succi

-plenum, sororiantes mammæ, sed non, ut tibi, dissitæ

-inter se. Ac si se ament, osculantur rivalis alteri

-altera.

-

-*Tullia.* Hæc sane conjunctio præstabilis est ad

-voluptatis cumulum, non ad pulchritudinis laudem.

-

-*Octavia.* Ad voluptatis cumulum?

-

-*Tullia.* Olim intelliges. Nunc vero id intellige

-unum: tibi tres deesse coitiones ad voluptatis cumulum.

-

-*Rangonius.* Vide ut jam jam illi gestiat militaturus

-Priapus in mentula mea! Vide ut arrigo! Sed volo

-nova via ad rem ire.

-

-*Tullia.* Nova via? Non, per pruriginem meam!

-Non ibis nova via.

-

-*Rangonius.* Peccavi lingua: volui dicere, nova

-figura.

-

-*Tullia.* Quæ tandem erit? Occurrit ultro, vocant

-Hectoreum equum. Extende te supinum, Rangoni,

-hastaque illa fulminatrix hostem quærat intenta

-quem confodiat. Apte! Sed quid tam superbe te

-jactas, salax cauda?

-

-*Octavia.* Dabis pœnas, improba, dabis. Quid

-facere vis me, Tullia?

-

-*Tullia.* Surge, et aversa intra femina tua Rangonium

-subjice. Ejus machæra jacentis vaginæ respondeat

-imminenti. Apte collocasti te. Bene est.

-

-[pg 189]

-*Rangonius.* O dorsum Dionæum! O lumbos eburneos!

-O incendiarias nates!

-

-*Tullia.* Ab his abstine maledictis. Cunno male

-dicit qui natibus cum laude bene dicit. Video quo

-hæc spectet de natibus cogitatio. Prævaricatricem

-hanc odi laudationem. At enim sapis, Octavia:

-voravit tibi rudem mentulam, Rangoni, helluo

-cunnus.

-

-*Octavia.* Ades, Rangoni! En! en!... Ades, Rangoni,

-mihi opi! Hic elicit hamus, quem misisti in

-lacum meum, ex imo alveo summam mihi voluptatem.

-Ades, Rangoni!

-

-*Rangonius.* Adsum, Octavia, adsum, adsum. Ades

-tu? ades tu?

-

-*Octavia.* Adsum et ego, et ego, et ego! Ah! ah!

-

-*Tullia.* O suspiria quæ velit esse sua Venus!

-Tam cito defecistis ambo? Nimis tibi cito, Octavia:

-ardet ecce Cupidinea fax quam in te oportuit extinctam,

-si summa perfundi voluisti dulcedine.

-

-*Lampridius.* Quo te avertis fugitiva? Illudis mihi?

-Non vis me perficere? Satius fuit negasse.

-

-*Octavia.* Ex animo loquor: deficio. Hæc me momento

-concertatio enervavit, quod intentius innitor

-poplitum nervis.

-

-*Tullia.* Somnia! Velitatio fuit, non prælium.

-Clavam videbaris excussura Herculi, et temporis

-puncto defectam te viribus simulas? Somnia!

-

-*Octavia.* Omnes in me mei sensus stupent velut

-in se ipsi consepulti. Hæcne vivo? Quod præterea

-feceris, Lampridi, pudet fateri: ut mortui te corporis

-usu conscelerabis.

-

-[pg 190]

-*Lampridius.* Revocabo ad vitam hac vere Mercurii

-virga, flammescenti Veneris sceptro, ramo aureo.

-Vide, attrecta. Donabo te immortalitate: Venerea

-hac apotheosi eveham ad Deas.

-

-*Octavia.* At!... at!... audin? Lampridi. Pultat

-nescio quis ad ædium fores inclementius. Quid id

-sibi vult? Dii, Deæque amorum præsides et antistites

-male perdant qui ludum turbatum venit tam

-egregium, quisquis ille sit præstigiator!

-

-*Lampridius.* Increscit strepitus, ibo. Sed apertæ

-admisere fores qui ad nos venit citato gressu: in

-proximo est.

-

-*Tullia.* Excedite, excedite. In paratum vobis recipite

-vos cubiculum, ne detis rumoribus locum.

-

-*Rangonius.* Occludite vero gynecæum id vestrum.

-

-*Octavia.* Vale, mi Rangoni. Vale, Lampridi, uterque

-utraque lux mea: ita me amicabiliter enecastis,

-suaviter delevistis! Hac vivacior morte vita nulla

-est.

-

-*Tullia.* Nihil est quod timeamus. Absunt mariti:

-ne quid servi, feræ suspicaces, de his nostris libidinibus

-subodorentur, diligenter cavi. Omnia sunt in

-tuto. Sed nosti Præfecti ingenium: vir est comis,

-urbanus, voluptatum amans ad famæ usque ludibrium.

-Noctes interdum insomnes solet exigere

-inter commessationum plausus, et ludorum insanias,

-cum adolescentibus quos aut in pretio habet,

-aut a quibus se vult in pretio haberi. Sermonum

-liberaliorum, jocorum et facetiarum habet participes

-quos aut amat, aut æstimat. Sic omnium sibi Ordinum

-hac morum suavi facilitate amorem conciliavit;

-[pg 191]

-nec famam læsit. Per Venerem! homo est vita dignus

-qui scit vivere. Nam quæ a Venere, a Baccho,

-a ludicris vita abest, longe a vita abest. Sed vitandus

-quorundam hominum, qui se solos sapere putant,

-stultus livor. Nihil extra se, extra insipidos et

-fatuos mores laudant:

-

-   | Reliquis iniqui judices, æqui sibi.

-

-Eorum fugiamus oculos, Octavia, fugiamus Harpyas,

-humano vultu feras volucres, obscœnas, et rapaces.

-Nam sub censoriæ gravitatis specie pulchra omnia

-conspurcant, et honesta malefactis suis quæque

-conscelerant. Honestatis tamen habenda ratio.

-

-*Octavia.* Quem vero honestum vocas vivendi modum?

-Nam omnium minime conveniunt sententiæ.

-

-*Tullia.* Honestum est honestum videri. Nihil

-ultra quæ sub sensus cadunt, homines admodum investigant.

-Indue honestatis speciem. Qui sub ea diligenter

-latet, honestus vulgo audit. Indulge, sed

-sub honestatis imagine, libidinibus: honesta nihilo

-tamen minus eris. Si vero vel latum unguem amoto

-sipario videberis ab severa insipientium, qui soli sapientes

-videri volunt, disciplina discedere, maledictis

-insectabuntur, et velut conclamatæ perfida simulatione

-ejulabunt se sorti misereri, malevoli et

-immisericordes. Latent ipsi, incedunt larvati, et in

-id ut lateant summa cura incumbunt. Lateamus et

-nos. Orbis universus histrioniam exercet. In spectaculis

-laudamus aut damnamus, dum agitur comœdia,

-quæ ab actoribus palam aut fiunt, aut dicuntur

-[pg 192]

-in proscenio. De his quæ intro aut fiunt aut dicuntur

-obducto sipario, nullus sermo. Judiciis in civili

-hac consuetudine sunt obnoxia quæ ob oculos omnium

-versantur, non quæ sub velo tegi et navari ludunt.

-O si videremus libero conspectu relicto sibi

-solos, et suis, quos indidit Natura, affectibus Magnates

-hos nostros, et superbos illos nescio quos

-demissionem animi simulantes, et ficta morum severitate

-affectantes viam cœlo! O si videremus!

-Sed ecce Lampridium.

-

-*Lampridius.* Esse aliquid, quod juvet nobiscum

-communicari a Præfecto, dixerunt, quos e pædagogio

-ad nos mittit, pueri capillati. Rogat se conveniamus

-si incommodum non sit.

-

-*Rangonius.* Quid facto opus, mea Tullia? Quid

-dabis consilii, Octavia?

-

-*Tullia.* Quod honestas suadet.

-

-*Rangonius.* Disjungi ab amoribus suis tam lepidis,

-tam festivis, tam ingeniosis, quis dixerit honestum?

-

-*Octavia.* Moleste habeo.

-

-*Tullia.* Sed parendum. Nam in hoc honoris gradu

-positi Magnates quod optant jubent, quod rogant

-imperant. Abite. Osculum da, Lampridi.

-

-*Octavia.* Abibunt vobiscum deliciæ omnes meæ.

-Osculum da, Rangoni. O animæ dimidium meæ!

-

-*Lampridius.* Mihi pro te præsenti erit tam dulce

-suavium quod aufero. Sed da plenum gaudium, Octavia.

-

-*Octavia.* Non dabo.

-

-*Rangonius.* Nec mihi?

-

-[pg 193]

-*Tullia.* Neutri dabit. Cedite tempori, non amori,

-jocorum et libidinum solertes artifices.

-

-*Lampridius.* Me videat Juno pronuba torvis oculis,

-ni malim exire e vita, quam a vestris avelli amplexibus!

-

-*Rangonius.* Vobiscum hanc malim noctem ducere,

-Veneres meæ, quam cum Jove principum tutore

-omnes vitæ dies.

-

-*Tullia.* Excesserunt. Nunc fide humanis rebus, et

-magnas spes animo concipe! Exspectabat irrequietus

-infelicis Octaviæ pruritus viginti, plus minus, irrorationes:

-vix ventum ad octavam. I nunc, et fide

-humanis rebus!

-

-*Octavia.* Lumbi mihi impares huic labori; tu quidem

-impigris vales et pernicibus. Fortasse ad decimam

-læta et sana pervenire potui coitionem, nihil

-ultra passura. Voluptas non est, quod fatigat voluptatem.

-

-*Tullia.* Interim irrumpentium in vallum tuum

-Rangonii et Lampridii fregisti impetus, exhausisti

-vires, ebibisti sudores, tu tam tenera, et lumbi delicati

-et mollis!

-

-*Octavia.* Excussere tamen mihi omnino somnum

-hæ petulantiæ; etiam si maxime voluerim, haud

-edormierim. Confabulandum.

-

-*Tullia.* Venus tibi, sermone saltem libero et libidinoso,

-ad lucem continuanda. Sed schedion ecce

-humi video; Lampridio aut Rangonio excidit. Videamus

-quid in eo scriptum sit.

-

-*Octavia.* Videamus; da legere.

-

-*Tullia.* Accipe, lege.

-

-[pg 194]

-*Octavia.* Litteræ, nulla exaratæ arte, nullo ordine,

-puellæ esse se scriptas manu primo visu ipsæ fatentur.

-

-   .. class:: center

-

-   | :large:`LAURA RANGONIO`

-   |

-   | FURORI SUO

-

-    Salutem non ausim tibi dicere quam a te exspecto infelix,

-    quam salvam non cupis. Qua evenit maligni Fati

-    dementia, ut me non conveneris, qua hora pollicitus eras

-    cupidini meæ male sanæ? Interim non vivo, nec mori

-    possum. Vivo tibi, lux mea; morerer tibi, quæ tua sum.

-    Alterum suaviter blanditur ægræ animæ, alterius cogitatio

-    cupidam tui deterret a laqueo. Vitam inter et lethum

-    utriusque teneo confinium. Si venis, regredior ad vitam;

-    si negas, curro ad mortem, nec longa via est. Nam

-    absunt læta omnia; absum etiam ego mihi, cum mihi

-    abes. Irrequieti æstus, trepidi metus, impotentes curæ,

-    vallo velut facto circumveniunt miseram, facto impetu

-    obruunt. Occurrunt, quocumque me vertam, cruces, si

-    non occurris qui me tot malis, mihique furenti eripias.

-    Nam, si me spretam sensero, putabo damnatam ad mortem,

-    et peribo, quæ, a qua die amore tuo inflammata

-    æstuo vesana, perire cœpi. Advola si vis restitutam

-    bonæ menti. Vale.

-

-*Tullia.* Vere acumine et vi ingenii pollet Laura,

-quæ tam scite scribit. In ejus Venere quot putaverim

-inveniri Veneres, quæ adeo ingeniosa est!

-

-*Octavia.* Etiam Rangonium suos admisit in amplexus?

-putabam uni Lampridio lumbos movisse.

-

-[pg 195]

-*Tullia.* In puellæ medullis hæserat incendium;

-jam in locis pruriginosus furebat æstus, quos ignota

-antehac Venus consecraverat sibi ad libidinem.

-Nocte tota hac illac, ex impotentia amoris, versavit

-per thorum tenellos artus. Uri se dicebat. Credebat

-nutrix furere. «Medebor huic tuo morbo, nata,»

-dicebat. «Sed paulisper tempera tibi ab his ineptiis.

-Spera bene: qui te conjecit in furorem,

-sanabit læsam mentem. Ne desperes, amabo.

-Abeant hæ intemperiæ quæ tibi nocent, me necant!»

-Mane facto recta volat ad Rangonium

-anus, refert ut se res habeant; soletur amantem

-puellam rogat, salvam velit pulchritudinem Jove

-proco dignam. Perrexerat Rangonii mater ad villam

-duo distantem ab urbe milliaria prima luce. Quid

-faceret juvenis? exorari se patitur: sequitur anum

-quo ducit. Invenit sedentem in thoro puellam capillis,

-ut Mænadem, passis, suspiriis macerantem molle

-pectus, tumido lacrymarum imbre oculorum obscurantem

-soles qui Solem obscurent. Ut videt intrantem,

-conjicit se, ut erat, seminuda in pedes. «Venisti

-ad me,» inquit e collo pendens, «venisti ad

-me, præstigiator, ut mentem adimeres mihi hactenus

-nullius labis consciæ. Redde me mihi puram:

-non potes; dono da te mihi proprium et constantem:

-potes.» Sub hæc, fluxere ex oculis lacrymarum

-uberes rivi. _`«Nulli cedebam,» adjicit, «ex`

-nobilibus quas in pretio sunt. Splendebam honestatis

-laude; uni tibi, ut gratificarer, cessi. Ab

-omni, eodem temporis puncto, mea laude cecidi,

-cum insano ultro tuo me amore accendi. Misereat

-[pg 196]

-te mei. Aut fac, si potes, mea sim: sed ut me

-novi, non poteris. Aut fac meus sis, et ex animo

-sis: poteris. Sed, ut te novi, noles; quia amplexus

-tuos Veneri servas Venere dignos.» Quid plura?

-Onerari se diutius probris non est passus Rangonius.

-Pax inter eos convenit. Pellicis Deæ afflante numine,

-magna cum utriusque voluptate sacra Veneri facta.

-

-*Octavia.* Et sedatum prurientis Lauræ salax œstrum

-ut et tui furores in Ursinæ villa, honesto lupanari?

-

-*Tullia.* Inhonesti vocabuli maligne detorques significationem.

-Stulte loqueris. Accipe. Lupæ sunt et

-meretrices quæ, nulla voluptatis habita ratione, pretio

-merent, aut merere vulgo audiunt, putidæ, e misera

-et jejuna plebecula. Quocunque protervæ se

-tulerint, lupanaris secum sordes invehent; ignominiosum

-ipsæ sunt sibi opprobrium. Verum in alto,

-ut nos sumus, conditionis gradu positis, turpis hæc

-non convenit appellatio. Ex cujusque sorte et dignitate

-quæque æstimanda, ut judicium feras. Lupa et

-lupanar inventa sunt vocabula ad ignominiam fortunæ,

-non morum.

-

-*Octavia.* Bellum documentum! Sed, puto, duodecim

-jam exceperas pila in parma tua, cum has interturbavit

-Rangonius nequitias tuas, meas moturus.

-Narrationis tuæ filum abrupit; volo ad finem persequaris.

-

-*Tullia.* Volo et ego.

-

-*Octavia.* Venus Aloisium Fabriciumque male perdat,

-rebellantes in naturalem voluptatis honestatem

-nebulones pessimos!

-

-*Tullia.* Sed ingeniosi aiunt in hac re esse nihil

-[pg 197]

-quod vituperio admodum dignum sit: nam aversum

-spelæum esse muliebris partem corporis, ut sunt et

-manus; igitur haud gravius delinqui quam si viri

-mentulam uxor manu pertractet. In eo peccari si

-fœmineum hortum imber non irroret genitalis. Atenim

-quidquid id sit, Octavia mea, res mihi videtur

-saltem ridicula, si non turpissima.

-

-*Octavia.* At mihi et ridicula, et fœda. Nam quæ

-voluptas hæc esse potest, sexum alterum alteri illudere

-opicis furoribus ardentem? Quis hanc non abominetur

-infamiam, qui humanitati velit honorem

-haberi qui debetur? In puella qui tam perverse ludit,

-venusti sane corporis violat dignitatem. Nescio quo

-pacto hic invaserit furor nostrorum hominum mentes.

-

-*Tullia.* Cujusdam constellationis id fieri nequitia

-dicunt cœli interpretes Astrologi, quæ ultra Alpes

-pestem suam non æque afflat nascentibus. Hoc

-maxime Itali Hispanive puerorum puellarumque

-delectantur munere. Cum petunt a nobis, corollarium;

-cum a pueris, officium vocant. Oscis populis

-lusus fuit non inhonestus. Scis quam ingenio Græci

-præstiterint? Callipygam, pulchris natibus, Venerem

-coluere, et sororibus callipygis pulcherrimæ puellæ

-pulchritudinis laudem concessere. Is non oculorum

-fulgetris, non oris venustati, sed pulchris natibus

-honos habitus. Sane qui femina non oderit, nates

-odio non habeat necesse est. Negabis femorum esse

-radicem, et ab origine potiorem partem?

-

-*Octavia.* Sed jucundæ visu, gratæ tactu, faciant

-visui tactuique delicias. Aliud quicquid gaudii qui

-[pg 198]

-præterea ceperit, horribile catharma quod auras funestat

-et aera, eum judicaverim.

-

-*Tullia.* Bona verba! Quid illi probro verti debeat

-non video, qui in fictitii hostis simulacrum experitur

-quid, cum justa conseritur pugna, in figendo

-pilo possit, quod mox torqueat verum in hostem.

-

-*Octavia.* Quam passa es contumeliam, ludicrum

-vocas?

-

-*Tullia.* Negabis tu de Caviceo? Tuus te rubor,

-quo offunderis, arguit. Minime es impudens. Quid

-insultas mihi, nugatrix?

-

-*Octavia.* Semel ac iterum, fateor, periculum Caviceus

-fecit an posset, nec potuit; postea constanter

-abstinuit. Pomeridianis horis voluit cum nuda cubarem.

-Suaviantem, blandientem, prurientem nova incessit

-libido. Supinæ molli tactu palpabat nates—«Subleva,

-Octavia mea,» ait, «marmoreas has nates

-genibus innixa. Fave amori meo quem in furorem

-vertis. Pateat pars utraque, et hæc bona, et hæc

-postica. Permitte petat æstus meus libidinosus quam

-optaverit: nihil inde peribit tibi, confide. Rore

-demulcebo tibi suo intimos Veneris locos; pleno et

-vero tibi gratificabor coitu. Incipiam opus in sequiori,

-perficiam in bona. Sic tibi abunde mihique

-satisfiet.» Parui, et eunti ad Venerem objicit

-se bivium: regia illa via, abrupta et sentibus obsita

-hæc. Huic vero admovet catapultam, proficit nihil;

-colliquescit inter reciprocantes anhelitus et vehementes

-concussus in sudorem.—«Nihil ex voto

-ages,» dicebam, «vis qua nec calamo via esse

-possit, trabem trudere magnam et crassam? Vis

-[pg 199]

-disrumpi me? Vis diffindi, et e duobus lacunis

-unam fieri?—Ita est, Octavia, insanio,» reponit,

-et momento passerem demittit in patentiorem

-subtus libidinis nidum. Post aliquot dies idem conatus,

-idem exitus. Destitit iterum ab incœpto, et qua

-utrumque juvabat, divisit me.

-

-*Tullia.* Quæ mihi hac super re contigere cum

-Callia, ipsa narras: eadem omnino; nisi quod viæ

-difficultatem oratione etiam adjuvi, ut difficilior videretur.

-«Fœmina nupsi tibi,» dicebam, «et fœminæ

-quæsivisti amplexus. Prolem sperasti ex me

-et gaudium; sed qua fœmina sum et gaudium tibi

-et prolem creabis; nec honestatem lædes, nec pudorem

-meum fatigabis. Si vis liberos, finge tu tibi

-in hac generis humani officina faber præstans; si

-vis voluptatem, hic scaturit fons omnium voluptatum

-quas illecebris et jocis suis procax Venus

-condire solet. Accede ad hunc fontem. Nec nimis

-declivis via, nec confragosa, nec item, quam opus

-sit eundi ad amorem, latior. Actum dixeris potius

-quam viam. Hac age veredum. Ambulabit,

-per Venerem! læto passu, nec, ut facit, tam inani

-labore vexabitur. Quærit ubi deponat onus, et

-melius inveniet viam si quærat solus, si laxes habenas.»

-Risit Callias, et:—«En laxo,» ait; «suo

-se nunc agat ipse ingenio: nam ingeniosa res est

-mentula, si quæ alia.» Confestim in stabulum recondit

-se quod apertum sensit sibi, et onus magna

-cum utriusque voluptate post paulo deposuit. Nec,

-post hos impetus furientis et cæcæ libidinis, quicquam

-[pg 200]

-tentavit Callias quod molestum mihi aut indecorum

-utrique videri potuerit.

-

-*Octavia.* His super nequitiis quandoquidem nobis

-est sermo, rogo, Tullia mea, aperi, si me amas, veros

-animi tui sensus, et rem omnem fando explana, ut

-nata est, ut excepta a salacibus hominibus, ut invaluit,

-ac qua tandem factum sit ratione ut quosdam

-ad se pellexerit populos, alios tamen bene multos non

-attigerit. Advectum e Stgyiis specubus sulphureum

-hunc opinor ignem, qui puros casti amoris igniculos

-mixtura sua pestifera inquinaret.

-

-*Tullia.* Recte judicas. Sic autem se res habuit.

-Omnes ullo absque discrimine homines,

-

-   | ...Qua sydus currit utrumque,

-

-iisdem moventur affectibus, ex eadem materia et

-pari membrorum compage. Pariter omnes feruntur

-ad libidinem. Appellant vero libidinem acrem illam

-et vehementem cupiditatem, non tam inferendi in

-alienum corpus et alienos sensus summi gaudii,

-quam ex alieno corpore capiendi. Amant illas alieni

-corporis partes ad effrenatam usque impotentiam,

-quarum ope ex suo aperiunt sibi libidinis rivos, et

-ex medullis suis salax ille excitur humor quem semen

-vocant, quod, cum in arvum nostrum profluxit, hominem

-generat. Eo in effluvio, et nosti, Octavia, felicitatem

-inveniunt quam quærunt in nobis. Exsiccata

-Veneris vena, vides ut fastidiant bona nostra, ut

-basia, amplexus, et alia Veneris dona nihili faciant,

-et aut in fugam conjecti abeant retro, aut hebetes et

-[pg 201]

-lapidei conticescant. Ita, qui vino et cibis ingurgitaverunt

-se, illis nec vini, nec ciborum cura. Enimvero

-propensiores nascuntur ad amorem sexus nostri,

-et incitatiores ad corporum nostrorum usum,

-qua fœminæ sumus, impellente scilicet Natura rerum

-parente. _`Sic enim immortalitatem` pollicita est,

-si sexus misceatur alter alteri. Sed id omne seminis,

-quod in lumbis virorum mulierumque concoquitur,

-necessario generationi non debetur. Hæc est, aiunt,

-sapientiorum sententia. De hoc semine idem volunt

-fieri judicium quod de plantarum arborumque semine.

-Frumentum vide ut partim animalium servetur

-usui, et ab iis absumatur, partim ad sementem.

-Relicta glande Ceres mortales docuit artem e frumento panis

-conficiendi, cui id nomen inditum, quod

-figura Panos imprimeretur. Ea pars ventri data et

-deliciis: nihilo tamen minus indignari Naturam quis

-contenderit? Ex aliarum plantarum seminibus, quæ

-homines nulla necessitas, nulla voluptas jussit legere,

-sua sponte partem rursus terræ mandat Natura,

-unde novæ exsurgant plantæ, partem aliam perire

-ægre non fert. Non dissimiliter, aiebat Socrates,

-aiebat Plato, hominis procreationi aptum semen stultum

-est in mente id Naturam habuisse, ut totum

-impenderetur hominum generationi. Præterea, quid

-vellet ultro ipsa edocet. Nam in corporibus nostris,

-Octavia, via est etiam semini qua extra vulvam, dum

-gerimus utero, mittatur: quæ non esset si uni tantum

-rei Reginæ Naturæ decreto esset inserviturum.

-Homines vero, quando libet, et ut libet, remittuntur;

-sed in nostris tantum amplexibus, et in eam

-[pg 202]

-corporis partem, quæ cessit generationi, seminis

-procul dubio haberent fundendi facultatem, si cudendo

-homini hæc foret materia uni destinata.

-Deinde cum fœcundo impleti nobis semine uteri

-tument, et ad sextum, octavum, nonumque mensem

-pervenit imprægnatio, cum immo urget languentes

-partus hora, non negant maritos rem habere nobiscum

-jure posse, et sane habent. Igitur impendi necessario

-homini procreando semen deberi, alio nequaquam

-præterea usui, a vero abhorret. Nam, illo

-tempore, _`novæ imprægnationis` quæ reliqua spes nisi

-ad improbitatem fatuo? Ex iis quæ consequantur intelligis,

-Octavia.

-

-*Octavia.* Intelligo.

-

-*Tullia.* Hinc sane factum ut Medici insertis pessariis,

-sic loquuntur, ægras ad voluptatem moveant

-puellas; ex imis locis purulenti seminis pigra fluenta

-exsolvant. Unde variæ morborum pestes non nuptis.

-Nec ideo Medicinam damnant, ejusque opi inurunt

-notam scelestæ ullius licentiæ. Sic contabescentes

-videmus recreari, et ad vitam revocari morientes.

-

-*Octavia.* Sic bonæ restituta est valetudini Livia

-cognata tua, menses septem antequam nuberet pallida,

-velut pædore obsita, exsanguis, et vivum mortis

-simulacrum.

-

-*Tullia.* His rationibus factum, quæ quadam, sed

-falsa, veritatis specie relucebant, ut quæ primum

-quorundam delicatiorum erat intemperantia, omnium

-tandem aliquot in terris facta sit. Mulieres sibi

-delegere quarum in campum descenderent prolis

-causa, non amoris; quas prægnantes pro damnatis

-[pg 203]

-haberent, a commercio omni suo arcerent, in penetralia

-domorum abigerent, nec osculis nec amplexibus

-amplius dignarentur. Injuriæ miseris et criminis

-loco erat matrem esse. Asiaticos apud Reges sordebat

-fere sexus noster. Bagoas in deliciis Dario fuit,

-Alexandrum etiam incendit. Componuntur populi ad

-exemplum Principum quibus subsunt. Eadem infamia

-omnes in omnibus vitæ et conditionum gradibus

-tenebat. Eodem omnes furore ardebant, plebs, magnates,

-et reges. Philippum, Macedonum regem, hæc

-insania confodit, Pausaniæ manu quem oppresserat.

-Hæc Julium Cæsarem Nicomedi regi subjecit, omnibus

-hominibus in fœminam vertit, ut omnibus mulieribus

-vir erat. Augustus id dedecus non fugit.

-Tiberio et Neroni pro laude fuit. Tigillino nupsit

-Nero, Sporus Neroni. Trajanum, optimum principem,

-pædagogium comitabatur Orientem totum victoriis

-peragrantem. Venustorum et formosorum turmam

-puerorum, quos in complexus suos die nocteque

-ciebat, pædagogium vocabat. Antinous Adriano

-pro domina fuit, Plotinæ rivalis, sed felicior. Mortuum

-luxit Imperator, et qui in vivis esse desierat,

-retulit in Deos, aris et sacellis consecratis. Antoninum

-Heliogabalum, Severi nepotem, per «\ *omnia cava corporis*,»

-ut loquitur vetus scriptor, Venerem excipere

-solitum sua tempora pro monstro habuere.

-Huic etiam Veneri severa Philosophiæ gravitas saltavit,

-pæderastiæ choro mista. Alcibiades et Phædon

-cum Socrate dormiebant, si quando alacrem vellent

-præceptorem. Ab tam sancti viri amoribus duxit originem

-hæc dicendi in Venereis formula,

-[pg 204]

-«\ *Socratica

-fide diligere*.» Omnia Socratis facta dictave omnibus

-Philosophorum sectis sacra. Illi sacellum conditum,

-et ara erecta. Facta legis vim, dicta oraculi autoritatem

-habuere. Philosophi ab Herois, nam inter

-Heroes relatus Socrates, indigetisque sui exemplo

-non descivere. Lycurgus, qui Laconum legislator,

-aliquot ante Socratem sæculis, bonum et utilem esse

-posse civem negavit cui non esset concubinus amicus.

-Volebat nudas virgines in theatro palam exerceri

-nudas, ut liberior hic aspectus amoris aciem,

-quo natura ferente rapiuntur ad nos homines, obtunderet,

-et in amasios et sodales ardentiorem converteret:

-nam non ita tangunt assueta. De poetis quid

-loquar? Anacreonta urebat Bathyllus. Plauti pleræque

-omnes facetiæ versantur circa hæc. Hujus

-sunt generis:

-

-   | Faciam quod pueri solent, conquiniscam ad cistulam;

-

-Et

-

-   | Conveniebatne machæra militis in vaginam tuam?

-

-Ille imo poeticæ artis apex Maro, qui Parthenius

-appellatus ab ingenuo et ingenito pudore, Alexandrum

-dono sibi a Pollione datum amabat, et sub

-Alexis nomine laudavit. Ovidium idem morbus tentavit:

-prætulit tamen puellas pueris, quod voluptatem

-his in lusibus vellet communem, non sibi propriam.

-Amare se Venerem, ait, «\ *quæ utrimque resolvat*.»

-Hinc fieri «\ *quod pueri amore minus tangatur*».

-Quum se negligi viderent puellæ ab iis quos

-[pg 205]

-amarent, et uxores ab iis in quorum sacra per nuptias

-venerant, si muliebri tantum mererent stipendio,

-ad puerile deflexere officium. Eo res adducta

-vecordiæ, id etiam novis ut prius nuptis extorqueretur,

-dehinc per puerum ad puellam iretur, uterque

-utrique uno in corpore sexus confunderetur.

-Priapus, in Veterum lusu, qui accesserit ad stipitem

-suum olerum fur, hunc daturum minatur,

-

-   | Quod virgo prima dat nocte cupido marito,

-   | Alterius loci dum inepta vulnus timet.

-

-Fingit, nam quidlibet audendi æqua fuit semper

-potestas pictoribus et poetis, Valerius Martialis sibi

-uxorem obmurmurantem nates etiam esse, quo deterreret

-a puerorum amore amentem; Junonem hac

-ait parte placere Jovi; nec tamen se suaderi: aliam

-esse pueri partem, aliam fœminæ. Utatur uxor

-parte sua jubet. Sed sedebant in fornicibus pueri

-puellæve sub titulis et lychnis, illi fœmineo compti

-mundo sub stola, hæ parum comptæ sub puerorum

-veste, ore ad puerilem formam composito. Alter

-venibat sexus sub altero sexu. «Corruperat omnis

-caro viam suam.» Vide quam fuerit hic usus

-frequens puerorum puellarumque sexum mentientium.

-Ecce Ganymedem Junonemque certatim Jovi

-clunes et illum et hanc porrigentes, bona sua de

-postico thesauro jactantes. Nec religionis violatæ,

-qui hæc commentarentur et fabularentur impostores,

-nec impietatis rei facti, qui crederent aut stulti

-aut libidinosi. Miseri humunciones quo non irent

-[pg 206]

-præeuntibus Diis? Jovi Ganymedes in deliciis,

-Apollini Hyacinthus, Herculi Hylas:

-

-   | Cui non dictus Hylas?...

-

-Antistes Majestatis Jupiter, Scientiarum Apollo,

-Fortitudinis Hercules. Prima mali sedes Asia: nec

-tamen Africa ab hac peste pura, quæ per contagium

-mox Græciam et contiguas Europæ partes pervasit.

-Orpheum in Thracia fæculenti ludi inventorem et

-suasorem spretæ Ciconum matres,

-

-   | Inter sacra Deum nocturnique orgia Bacchi,

-   | Discerptum latos juvenem sparsere per agros.

-

-Celtas narrant vetustis illis temporibus, si qui se

-hoc a morbo præstarent incolumes, ludibrio habuisse:

-nec munerum, nec honorum participes

-erant. Qui puros sibi servarent mores effugiebantur

-ut impurati. Non juvat in publica totius civitatis

-dementia esse solum sapientem: et quia non juvat,

-nec etiam decet.

-

-*Octavia.* Quis te inter homines eloquentiores dicendo

-superet? Quam ingenue, quam ingeniose

-effers quæ dicis omnia!

-

-*Tullia.* Celtarum nomine non ii tantum comprehensi

-qui trans Alpes in Gallia vivunt; sed omnes

-ad Occidentem positæ nationes, quarum in numero

-sunt et Itali et Hispani. Nunc omnium maxime hominum

-Galli odio insuetæ Veneris flagrant; quos

-polluit, ultricibus purgant flammis: ferri aciem sufficere

-non putant ulciscendæ castitati. Mirantur

-[pg 207]

-Itali et Hispani; nam satius est de populis sub

-Mahometis jugo depressis non dicere. Gallos, et

-qui ad Septentrionem vergunt, stupidi dicunt esse

-ad voluptatem sensus; sincerum, ut sibi, voluptatis

-inesse gustum negant. Nimirum nos fœminæ acuimus

-ipsæ in nos virorum nostrorum ingenia ad voluptatem

-alio investigandam, quam vix, ac ne vix

-quidem, inveniunt in nobis plenam et solidam.

-

-*Octavia.* Non intelligo.

-

-*Tullia.* Intelliges ut ego. Patentiora sunt nobis

-Italis, Hispanisve (quis neget?) Veneris ostia. Non

-Veneri facere, qui peculiatus vasatusque ultra modum

-non sit, sed dixerit in porticibus amplis jaculo

-ludere. Quæ facile admittit ineuntem, minuit concha

-voluptatem. Comprimi, exsugi gaudet mentula;

-si liberius spatietur, male habet. At in aversa Venere

-se res commodius habet. Difficilis ingressus irrumpenti

-mentulæ, et cum irrumpit, locum non implet

-modo, sed disrumpit. Dehinc nulla stadii capacitas

-nisi quam velit cursor. Accommodat ultro se hospitium

-hospiti, musculi ut contenduntur, ut laxantur.

-Vulva vero cum semel aperta horribili hiatu, ars

-nulla, mulieris nullus aut situs aut motus, faciet

-unquam quin laxa, quin aperta horribili hiatu pateat

-miserabili mentulæ, ad contumeliam concubitus.

-Hinc amatores turpis delicii apud nos multi; ex adverso,

-apud Gallos Germanosque pauci. Nam sub

-septentrionibus non ita fœminæ lati fundi sunt. Frigore

-restringuntur membra omnia quasi concreta.

-Ideo cum habeant omnia in legitimo mulierum

-censu quæ voluptati favent, quid expeterent ultra

-[pg 208]

-quod illis in penu est? Sane, qui apud nos peculii

-laude prædicantur, bene mutoniati, nec pædicantur,

-nec pædicant. Hæc sunt, Octavia, quæ volebas.

-

-*Octavia.* Oblita es dicere utrum hanc Venerem

-probes an abomineris, ut ego, medius fidius! abominor.

-

-*Tullia.* Si probem, sana non sim. Vox cœli fulminatrix,

-vel terra obmutescat, hanc condemnat

-socordiam. Lucianus argute de utraque edisserit Venere;

-nullam damnat. Nescias quam judicaverit alteri

-præstare. Achilles Tatius in *Clitophonte* non dissimiliter

-ambiguo animi sensum condit sermone

-malignus. Græci ambo. Latinos inter scriptores

-nullus nec damnat, nec laudat. Quod mirere, legislatorum

-vetuit nullus: scilicet voluptates, quæ jugulum

-non peterent, crimini non adscribebant.

-Bona ego fide agam, non illa Socratica. Omni supplicio,

-omni contumelia digna postversa Venus.

-Cogitationes alterius sexus sponte in alterum cadunt.

-Vim naturali facit propensioni, qui Venerem

-quærit in puero. Cupido amorem adspirat: quis

-pædicavit Cupidinem? Nec pædicare se patitur, nec

-pædicari. Ut primum cœpit in venis amoris libido

-fervere, sane in fœminarum amplexibus adolescentes

-præsentiunt, inconsultis, præter se, omnibus, positam

-esse sibi medicinam, qua sedetur ignea tempestas.

-Ex ephebo exeuntem accendit hunc puella, hanc

-puer. Mutuis capiuntur desideriis; alter in alterius

-cupiditate contabescit. Hic amoris cursus. In adversa

-hac parte tingit, quæ in tenera mittit pectora

-Amor spicula. Ut alio deflectat, meditato opus est

-[pg 209]

-et multo rerum usu. Non Natura, sed corruptis has

-afflant furias corrupti mores. Si sequior pars huic efficta

-esset usui, esset etiam accommoda. Posset nervus

-salax magno absque labore, absque periculo

-coeuntium se intro penetrare. Devirginantur etiam

-ante pubertatem nec satis viripotentes puellæ. Certum

-est in primis conflictibus dolorem inferri; sed intra

-paucas evanescit horas is dolor, quem brevi consequitur

-voluptas summa. Ægrius multo se res habebit,

-si qua non fert Natura, puella petatur, aut puer.

-Et acerrimi incutiuntur oppresso cruciatus, ac plerunque,

-si crassior infindat contus, teterrimi ex ea

-morbi petulantia enascuntur, quos nulla Æsculapii

-curet industria. Disruptis musculorum vinculis, contingit

-postea excrementa effluere etiam invitis. Quo

-quid turpius? Novi tam diris inde afflictatas fœminas

-nobiles ægritudinibus enatorum et pullulantium

-ulcerum, ut sanitati, post duos tresve annos, vix

-sint restitutæ. Ego quidem ex Aloisii Fabriciique

-sacris amplexibus non evasi omnino sana. Primum

-dum pila infigunt, vehementem tuli cruciatum; mox

-levis ægram solata est titillationis umbra. Postquam

-vero domum redii, ardentissimus rursus me dolor

-cepit in ea parte quam laceraverant: incendio torrebar

-prurienti. Et sane Ursinæ ope ignis hic sacer

-vix restinctus est. Pereundum erat miseræ neglectis

-vulneribus. Tu, Octavia, in primis pubertatis diebus

-tenera et delicata, ut es, non ita cito ad Venerem

-perduci potuisses. Ut venisti ad plenæ pubertatis

-annos, omnes fregisti rigidissimi et crassissimi

-mucronis impetus fere illæsa. Quid vero de te, horreo

-[pg 210]

-dicere factum esset, alia si parte tantæ molis

-catapulta furores suos in corpus tuum impulisset?

-Nec me movent quæ in causæ defensionem humani

-generis hi hostes, pædicones et exoleti, adducunt

-argumenta, ex rerum natura, ex moribus, ex hominum

-quorundam aut dignitate, aut claritudine.

-Nemo persuaserit sibi sapiens, humani seminis jacturam,

-quæ sponte fit, omni flagitii labe carere, aut

-sane hominem perdere probro verti non debere.

-Qui semen mittit non in muliebrem sulcum, vult

-perdere hominem, et perdit qui fingi potuisset:

-homicida et adulter. Nondum etiam nati enecantur

-purulentam per hanc voluptatem homines. Vita adimitur

-quæ negatur. Cum laborat in adytis suis Natura

-perficiendo semini, generationem spectat, non

-libidinem. Voluit in mutuos amplexus venire, fœminam

-quam partus difficultas, virum quem educandorum

-liberorum cura longe averteret. Ad generationem

-pellexit, quam nudam et solam refugerent,

-caris caræ voluptatis illecebris. «Sed in prægnantis

-arvum quod injicitur semen, quis neget,» aiunt,

-«perditum iri?» Nugæ! Dicunt Medici novo rursus

-fœtu augeri posse prægnantem fœminam, si

-ineatur. Hinc factum narrant, ut quæ partum jam

-effuderat in lucem, aliquot tamen post dies alio sit

-partu facta mater: superfœtationem vocant. Quis

-omnipotenti artifici Naturæ materiam non credat,

-ex qua scilicet edat opera quæ solet fingere? Quis

-non fidat Naturæ? Frumentum vero, atque similia,

-semen non sunt, ut nugantur, sed fructus perfecti,

-qui suum in se continent semen, cujus vi et facultate

-[pg 211]

-renascantur. Bos, aries, gallus gallinaceus, animalia

-similiter sunt absolutæ perfectionis pro genere

-suo. Quis ab eorum nos velit esu abhorrere, quod

-scilicet, quo speciei cujusque suæ perpetuitati provisum,

-in iis lateat vitale semen? Nulla Naturæ fit

-injuria: nullam profecto in frumenti et fructuum

-usu et esu fieri, perspicacissimæ Philosophorum

-sectæ fassæ sunt.

-

-*Octavia.* Bene quidem; sed tecum mores pugnant

-longo usu comprobati, et magni in omni ætate

-viri.

-

-*Tullia.* Nulla temporis diuturnitate mali adipiscentur

-autoritatem mores quæ bonis debetur. Tam

-multæ ab orbe condito scelerum facies, cædes, latrocinia,

-veneficia. Quis propterea aut laudet, aut

-ferat? Vastari pestilentiis et crudelium contagio

-morborum civitates et urbes, familias internecione

-deleri, nihil novi: quis ideo pestes et morbos mala

-esse negaverit, quod ab origine rerum ad nos usque

-continua damnorum serie manarint? De rebus per

-res ipsas judicandum, non per adjuncta. Itaque ut

-ævi diuturnitas infamiam nequaquam elevat, sic nec

-vel celeberrimorum virorum laudes flagitii laudi

-esse possunt. In alto lucentes iis se nebulis obscurarunt,

-iis se e summo gloriæ gradu deturbarunt furoribus.

-Enimvero non omnes qui honore et fama

-florent hæc tetigit tabes. Ab eo se contagio major

-se numerus servavit incolumem, ne dubites. Quibusdam

-in terris tenebricosus furit hic æstus; major

-tamen numerus, si magnates, si plebem, si omnes

-spectes ordines, sanus viget; horribili huic morbo

-[pg 212]

-imperviam tuetur virtutem, et ab omni scelere puram.

-Demum, ut judices bene et sapienter, de rebus

-judicandum per res ipsas, non per adjuncta.

-

-*Octavia.* Non miror Turriani illius tui, qui ab hac

-se ostendit alienum salacitate, adeo aspectum placuisse

-oculis tuis, sanctæ scilicet et gravi fœminæ.

-

-*Tullia.* Quam hic dicendi calor abrupit, repeto

-narrationem, inepta: nam mones. Proximus successit

-Aloisio et Fabricio Turrianus. «Quæ indulgentia

-tua passa est, dea mea, tam pulchrum

-corpus contaminari, et cœlesti formæ illudi? Vis

-qui debetur formæ et nobilitati tuæ ultum eam

-honorem,» inquit, «quem violarunt? Vis utrumque

-ad aras tuas, dea mea, namque eris mihi

-semper dea, mea manu ultrici cædam?—Nolo,»

-respondeo; «sciebam qua lege in hanc palæstram

-descendi. Usi sunt jure suo. Sed generosam

-tuam laudo ingenuitatem. Tanto amo te ardentius,

-quanto ardeo vehementiori in eos odio.»

-Hæc dicens suavium dedit, Octavia mea, quod illecebris

-ipsa suis procacioribus videri posset respersisse

-Venus. Surrexeram e lecto, nuda eram, arrigebat.

-Nec mora; mammam manu utraque prehendit

-utramque, et intorquens intra femina spiculum fervidum

-et durum:—«En,» inquit, «Domina, ut

-te appetit hoc telum, non quo lethum, sed læta

-omnia inferam tibi. Sis, precor, dux ipsa cæcutienti

-mentulæ hoc in cæco itinere, ne aberret a

-scopo: nam manus meas ab hac felicitate, qua

-fruuntur, haud dimoverim.» Facio ut fieri volebat.

-Appuli ego igneum telum ad igneum ostium.

-[pg 213]

-Sensit, impellit, et infigit. Vere præstabilior Venus

-est hominis qui placet aliorum hominum omnium

-amplexibus, quantumcunque sint illecebrosi et meretricii.

-Momento, et ad alterum alterumve concussum,

-resoluta sum incredibili cum titillatione, ita

-ut parum defuerit quin deficerent poplites mihi.

-«Siste, aio,» fugientem animam.—Scio qua fugit,»

-refert subridens. «Tibi scilicet elapsuram

-per id infimum putas ostium quod teneo; sed

-ecce occlusum id est aptissime.» Dicens, contentione

-quadam spiritus summa, faciebat ut incresceret

-moles turgentis mentulæ. «Et retro repellam

-fugitivam animam,» adjiciebat; acerrimos

-etiam motus ciebat. Altius ad vivum persedit mucro.

-Ea vi sursum dulces ingerebat impetus, deliciosos

-penetrabat furores, ut, quando certe omne

-non poterat corpus, saltem cupiditates omnes, desideria,

-libidines, cogitationes, animumque amentem

-illac in corpus meum effunderet libidinosis nixibus.

-Demum, cum sensit liquidi æstus adventantem vesaniam,

-manus natibus meis subjicit, sublevat in

-æra. Ego furentes artus arctissimis brachiorum alligo

-complexibus, et femorum tibiarumque alterno

-volumine, femora natesque: ita ut ejus ab collo

-penderem vibrata ex humo. Sic pendebam quasi

-clavo affixa. Dum in longum labor trahitur, iterum

-non segnem me solvit Venus in Venerem. Temperare

-mihi non potui quin exclamarem, acriori amoris

-œstro percita: «Sentio omnes... sentio Junonis

-cum Jove concumbentis delicias omnes! Feror

-in cœlum!—Noli,» respondet Conradus, «mortales

-[pg 214]

-nos prius deserere, dea, quam Conradum

-tuum donis Veneris tuæ satiaveris, tuæ feceris

-immortalitatis et felicitatis participem.» Eodem

-temporis puncto exundantis seminis humescenti

-igne genitale arvum conspersit Turrianus, quem

-Venus et Amor omnibus suis agebant furoribus in

-libidinem. Hedera non ita nuci hæret circumvoluta,

-ut hærebam Turriano brachiorum femorumque amplexu

-conjuncta. Vix perfecerat, adest Conradus:

-«Quid? me vultis,» inquit, «solum marcescere?

-Nam Florentini nebulones illi secessere. Nescio

-quo malus eos dæmon suos quemque exegerit.»

-

-*Octavia.* Quos ivisse velim in crucem, qui ipsi

-tibi crux fuere per furores suos!

-

-*Tullia.* In proximum exierant lucum tiliis virentem

-et ilicibus, puro aere vires recreaturi fessas et

-languidas, pigri et ignavi. Conradus sedentem in

-thoro his dictis aggreditur: «Homo Germanus,

-imposturam, quæ tibi facta est ab improbis, moleste

-fero. Excandescere scias non minus quam

-Turrianum. Sed dic quid fieri velis, si quidem

-cordi tibi est. Taces?» Nam tacebam, et abscesserat

-Turrianus. «Ego,» inquit, «bona fide tibi

-aperiam omnia.» Et sub hæc subsultantem sibi

-egregie mentulam, mihi femina aperuit.

-

-*Octavia.* Et sic tibi aperuit omnia. Igitur nec

-mora, nec requies! Et tibi Herculeæ fortitudinis Heroidi

-decimum et quartum imperat laborem.

-

-*Tullia.* Non displicebat Conradus, nec admodum

-placebat: nec negavi, nec dedi. Quod volebat cepit

-velut a dormiente; nam ne quidem verbum blandienti

-[pg 215]

-reddidi. Fatear, Octavia mea: exhausto, tot

-in conflictibus, vividi in venis sanguinis calore,

-torpebam, ac si effœtæ mihi vires senectutis juveni

-et florenti exprobrassent segnitiem semisepultam.

-Ille vero novum molitur modum, nec ineptum. In

-sinistrum sibi humerum tollit dextrum supinæ femur;

-post transfigit ictum exspectantem, non optantem.

-Femori dextro supinæ injecerat sinistrum.

-Adacto in intima telo concutere, subagitare, urgere.

-Quid plura? Dic ipsa tibi.

-

-*Octavia.* Post ad pensum tributumque revocati

-Aloisius et Fabricius, satisne tibi fecerunt ex animi

-tui sententia?

-

-*Tullia.* Nullus sit dicendi finis, si curiosius velim

-omnia sermone complecti. Conradus ad sextum;

-Aloisius Fabriciusque, ad quintum ille, hic ad septimum;

-Turrianus item ad septimi concubitus voluptatem

-pervenere. Ita quinque supra viginti duella

-una sustinui et evasi victrix: fassi sunt omnes laurea

-mihi frontem cingi a Venere deberi, cui tam feliciter

-militassem et depugnassem. Tamen, ne dubites,

-Octavia: me post tot labores exhaustos, post tantum

-sanguinis amissum, defecerant fere vires. Vix

-post vigesimum concubitum potui tollere me in

-pedes; et tamen victoriam tuli.

-

-*Octavia.* Lassata viris scilicet, non satiata?

-

-*Tullia.* Et satiata, et lassata. Turrianus, ut initium

-pugnæ fecerat, sic finem fecit. Bravio donatus est

-me jubente. Obtinuit etiam a me, ortu nobilis et

-pugnator fortis, ut nomen ederem, hospitium edocerem,

-et me vellem inviseret. Invisit certe postea

-[pg 216]

-frequentissime. Sed me tædium Veneris tam grave

-ceperat, ut tantum per tres continuos menses semel

-atque iterum admiserim cupidum et inflammatum

-in amplexus meos, lacrymis, precibus, obtestationibus

-exorata.

-

-*Octavia.* Unde id fastidium?

-

-*Tullia.* Lacus facta eram genitalis pluviæ. Vulvæ

-ligamenta exundans humor diluendo ita solverat,

-ignem adeo omnem restinxerat, ut ne quidem ulla

-libidinis per id tempus cogitatio ad libidinem me

-permoverit. Demum extorqueri a me passa sum, ab

-amante nitidæ et roseæ juventutis, summum gaudium.

-Non dedi, nec etiam bene sensi. Verum, hac

-exacta hebescentis intra fatiscentes lumbos Veneris

-nausea, ad lusus revocandos et repetendos, qui a

-nobis procul videbantur abesse, fuimus alter alteri

-vehiculo. Dicam suo tempore, Octavia, quæ contigere

-nobis per annum integrum. Læta audies, quæ

-invidiam; luctuosa, quæ pietatem et dolorem moveant.

-Raptus est mihi Turrianus Aloisii fraude.

-Heu! heu! Quæ eum perfidia letho dedit, cur me

-miseram vitæ reliquit?

-

-*Octavia.* Revoca animum ab hac recordatione ad

-amœniora. Dic, Tullia, supersunt etiam Veneris

-modi præter quos ipsa experta es? Venus bona!

-Quot te in figuras mutasti, ut placeres!

-

-*Tullia.* Quot inflexiones, quot corporis conversiones,

-tot sunt Veneris figuræ. Nec numerus iniri,

-nec doceri aptior voluptati potest. Quisque a libidine

-sua, a loco, a tempore, quam indui figuram

-velit, capit consilium. Sed non idem omnibus amor.

-[pg 217]

-Elephantis, Græca puella, quas in usu esse noverat

-inter libidinosos, pictis tabulis expresserat, ut jam

-juvaret «pictas opus edere ad tabellas.» Alia est in

-concubitu modos duodecim molita, quibus gratiori

-vector in effluvio perfunderetur voluptate. Dicta idcirco

-Dodecamincanos. Ævo nostro divini vir ingenii,

-Petrus Aretinus, bene multas in Colloquiis

-suis expressit satyrico sale; post pictura Titianus et

-Carraccius, summi pictores. Sed multæ sunt quæ

-ad effectum venire nequeant, licet, ultra quam excogitari

-possit, flexibiles sint coeuntium in Veneris

-sacra artus et lumbi. Profecto plura in mentem meditando

-et commentando solent cadere, quam vere

-fieri possint. Ut impotentis animi desideriis nihil

-impervium, sic nihil cogitationi exsultabundæ et

-intemperanti difficile. Quo vult, et qua tentat viam,

-insinuat se; vel in abruptis invenit planam. Non ita

-corporibus facilia factu omnia, quæ mens aut bona

-aut mala suadet.

-

-*Octavia.* Una est via Veneris, si una Venus. Mala

-sunt et proterva omnia quæ præterea adjecere e

-suo, dum in furias et ignem ruunt, viri et fœminæ.

-

-*Tullia.* Viam Veneris esse dicunt alii ex Naturæ

-præscripto, si quadrupedum more prona et projectis

-lumbis ineatur mulier: nam sic promptius virilem

-invehi vomerem in muliebrem sulcum et seminis

-fluctus in arvum genitale:

-

-   | Quadrupedumque magis ritu plerunque putantur

-   | Concipere uxores, quia sic loca sumere possunt

-   | Pectoribus positis, sublatis semina lumbis.

-   | [pg 218]

-   | Nec molles opu sunt motus uxoribus hilum,

-   | Nam mulier prohibet se concipere atque repugnat

-   | Clunibus ipsa viri Venerem si læta retractet,

-   | Atque exossato ciet omni pectore fluctus.

-   | Ejicit enim sulcum recta regione viaque

-   | Vomeris, atque locis avertit seminis ictum.

-   | Idque sua caussa consuerunt scorta moveri,

-   | Ne complerentur crebro, gravidæque jacerent,

-   | Et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset:

-   | Conjugibus quod nil nostris opus esse videtur.

-

-Alii communem Veneris usum, et figuram maxime

-probant, ut in supinam vir procumbat; pectus pectore,

-ventrem ventre comprimat; pubes pubi colludat,

-diffindens rigido conto teneram rimam. Hi jubent

-ciere crebros et acres motus mulierem, dum

-Veneri facit; illi vetant. Sua cuique opinioni ratio.

-Sed negant Medici pronæ concubitum naturæ convenire,

-qui partium generationi insudantium conformationi,

-ut probant, non convenit. Ego vero, mea

-Octavia, communem usum unice laudo.

-

-*Octavia.* Quidni laudes? Nam, amabo, quid dulcius

-cogitando fingi potest, quam resupinam amati

-corporis blando pondere ad irrequietæ, sed suavis,

-impatientiæ molles incitari furias? Quid gratius

-amantis vultu pasci, osculis, suspiriis, et patrantium

-oculorum incendiis? Quid præstabilius, quam amores

-suos fovere complexibus, sensibus quidem, quos

-non ætas, non vitium ullum obtudit? Quid utriusque

-libidini, utriusque voluptati lætius, concutientis et

-succutientis lascivis motitationibus? Quid opportunius

-præ voluptate emorientibus, quam flammescentium

-[pg 219]

-suaviorum vivida vi reviviscere? Qui aversa

-ludit in Venere uni tantum alterive sensui gratificatur:

-omnibus, qui in adversa.

-

-*Tullia.* Sed in his, Octavia, solet accidere, quod

-videmus plerumque beatioribus usu venire. Quasi

-pigeat bonorum, quorum cumulantur copia, videas

-alios contemptis pulcherrimis uxoribus ad diobolares

-confugere meretriculas, et in putida sibi plaudere

-Venere. Alios pretiosarum dapum, opiparæ cœnæ

-capit satietas et fastidium; Falerno et lautitiis

-posthabitis, vappa et secundo pane ingurgitant

-se, velut fame enecti. Inassuetis gaudemus, et in

-vetita nitimur.

-

-Sed ecce noctem, dum ludis tu, dum loquor ego,

-insomnem duximus. Paucas intra horas surgendum

-nobis. Juvabit somno refici, et sane requiete indiges.

-Ita jucunde, Octavia, dormias, ut vigilasti,

-faxit Venus!

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul259| image:: images/cul259.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul259|

-

-.. vfill::

-

-[pg!220]

-

-[pg 221]

-

-

-

-

-.. |frons261| image:: images/frons261.png

-   :align: top

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-|frons261| COLLOQUIUM SEPTIMUM

-==============================

-

-FESCENNINI

-----------

-

-.. class:: center::

-

-    *Tullia, Octavia.*

-

-.. dropcap:: T

-   :image: images/ini041.png

-   :lines: 4

-

-T\ :small-caps:`ullia.` Considamus hic, sub patula

-ulmo. Vis, Octavia?

-

-*Octavia.* Maxime; et _`hymenæum iceamus`\.

-

-*Tullia.* Belle! Nam nudam te nudiustertius vidit

-comes Alphonsus, et furere cœpit.

-

-*Octavia.* Nudam me?

-

-*Tullia.* Te nudam; nam is palam prædicat, Venereus

-flos.

-

-*Octavia.* Te pugno petam tam dicacem.

-

-*Tullia.* Ego te oscula tam procacem.

-

-*Octavia.* Præter Caviceum meum, homo me nudam,

-per ocellos tuos libidinosos! nemo vidit.

-

-*Tullia.* Nullo scilicet Theodorum habes in numero?

-

-*Octavia.* Memini, et pudet. Apage; ut me miris

-ille sermonum præstigiis, Venus aurea?

-

-[pg 222]

-*Tullia.* Suspicione assequor quid id sit quod silere

-vis, nec vis. Novi libidines tuas; per testiculos Veneris!

-novi.

-

-*Octavia.* Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta,

-de Alphonso? Forte steti, in somnis, ob oculos ejus

-nuda?

-

-*Tullia.* Intelliges, turturilla mea. Qui Octaviæ

-vidit animum, perspectos exploratosque habuit

-mores, et animi candorem, num vidit Octaviam

-nudam? Per Platonis manes! vidit.

-

-*Octavia.* Scite nugaris. Quam velit Alphonsus

-dari sibi fruendam intelligo: illam scilicet, quæ

-animo et mente, non hanc quæ corpore consistit et

-membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui

-arriget, si sanus est? Erat in suburbana Eleonoræ

-villa Alphonsus; convenit et Isabella Menezia, et

-recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est

-confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed

-parum pudica; musto madidas judicasses: placui

-tamen.

-

-*Tullia.* Alphonso tu, Eleonoræ Alphonsus.

-

-*Octavia.* Odi hominis levitatem, odi amorem; nec

-ad me transfugam ex Eleonoræ castris velim recipere,

-si bona sim.

-

-*Tullia.* Et magni es puella cunni et animi. O egregiam

-heroidem, et meliori sæculo dignam, aureoque

-illo quo mentulæ turgebant bilibres! Sed aiunt, quod

-in cæteris rebus flagitiosum viderit possit, id in

-amore interdum posse laudabile videri:

-

-   | Si violandum est jus, fruendæ amicæ gratia,

-   | Violandum est; in cæteris rebus pietatem colas.

-

-[pg 223]

-Quæ inter amantes jactari vulgo de amantium dolis

-et inconstantia solent, hæc sunt omnia non amantium,

-sed amentium somnia.

-

-*Octavia.* Pulchræ res! Periit Eleonoræ vir abhinc

-annum, in pugna a Gallis cæsus, et abhinc sex

-menses ingeniosa, opibus pollens, ætate florens,

-formosa, deperit Alphonsum. Fassa equidem est,

-quod amans expetat ab amante, negasse nihil;

-superesse nihil quod donet amplius, quo beet cupidum

-juvenem. Laudares? certo scio non laudares,

-si vellem me optimæ fœminæ, quæ a me sibi nihil

-timet, rivalem fieri.

-

-*Tullia.* Amo in te, Octavia, generosi hoc pectoris

-robur. Ut vivis perge vivere.

-

-*Octavia.* Molestum, puto, tibi non erit audire,

-quæ nostræ ea in confabulatione fuerint dicacitates,

-facetiæ, lusus, joci; nec mihi erit dicere. Ut consedimus

-omnes, Eleonora renidens, salax, Venerem

-spirans, conversa ad Aloisiam: «Agedum,» inquit,

-«ut tibi placent novæ noctes? Ut colluditis, tuque,

-tuusque Rodericus, in hoc quo calescitis amoris

-æstu?» Suffusa rubore puella: subrisit tamen

-nescio quid molle et subans.—«Erubescis, Aloisia?

-O pudorem impudentem!» exclamo ego. «Video

-ejus in oculis vultuque toto meretricios ignes:

-ceventis murmura ipso audio in silentio pellicis.

-Quid times, inepta? Ut illic libere agis omnia,

-istic loquere.—Sane,» reponit Aloisia, «citius

-pudicitiæ, quæ se ab his sermonum nequitiis

-puram servet, abstulerit palmam, quam quæ

-ab omni temperet sibi voluptatum libidine. Casta

-[pg 224]

-est, non quæ casta est, sed quæ audit.—Belle!

-belle!» subjicit Alphonsus; «utcunque vivat,

-pudica est cujus pudici sermones, tetricum os.

-Nihil utique magni interest, et pudicos esse mores.—At

-enim his sub meis tectis,» refert Eleonora,

-«semper ingeniosis licent, quæ usquam licent.—Vitam

-non vivit,» repono, «qui timide vivit.

-Nam timidos et Fortuna repellit, et odit Amor;

-primus est felicitatis gradus audere per veros

-amoris gradus ad felicitatem ire.»

-

-*Tullia.* Non omisisti dicere qui sint isti felicitatis

-gradus? Et hac etiam via venimus ad summum bonum.

-

-*Octavia.* |nbs| —«Omnia inter bonos et honestos

-bona et honesta,» subjicit Eleonora; «ii vero

-boni sunt et honesti qui supinam vulgi malignitatem

-diligenti et sedula a se suisque nugis cura

-averterint, nec ideo minus a stultis vulgi opinionibus

-abfuerint. Id credas respondisse tibi Venerem

-ex imis selectarum libidinum adytis.—Generis

-nos humani quis neget gaudium esse,»

-adjicio ego, «et lucem et vitam? Si gaudium, melior

-gaudii pars in jocis, in salibus; si lux, quanta,

-quanta est lucis amœnitas, quas varias rerum

-formas, quæ pulchritudinem nescio magis an fingat

-quam pingat? Quæ non delectat vita, sub falsa

-vitæ imagine lethi genus est, nec sane delectat

-absque multo varioque sensu voluptatum. Sunt

-voluptates condimentum vitæ: quæ si absint momento,

-fastidio erit. In nobis igitur læta sint oportet

-omnia, petulca, procacia. Si quæ est mulier

-[pg 225]

-severæ frontis, austeri animi, petat, petat illa

-ursorum spelæa, ursis digna procis! Quis huic

-belluæ velit homo cultum honoremve adhibere, a

-qua nulla permanare possit delectatio? Dein, ut

-frui voluptatibus dulce est, sic et meminisse fruitionis

-suave est. Sunt qui in voluptatis aut spe,

-aut recordatione, summam inveniant voluptatem,

-qui gratiorem sentiant Venerem dicendo, quam

-fruendo. Per pruriginosum libidinis tuæ nidum!

-Aloisia, recordando diuturnæ fiunt voluptates, quæ

-puncto temporis fluxæ elabuntur; sic ipsæ sibi,

-dum repetuntur memoria, succrescunt. Vis bene

-beateque vivere? In Veneris hortis lege poma,

-decerpe rosas. Eruditæ libidini prospere omnia

-cedunt. Etiam in voluptatis umbra, veram invenies

-voluptatem, si velis.»

-

-*Tullia.* Quam multa paucis! quam acute! quam

-apte!

-

-*Octavia.* Quid? Demum persuaderi se passa est

-Aloisia. Abjecta omni verecundia, mirabiles effutire,

-nullo delectu, cœpit omnis generis nugarum nequitias.

-Subridebat Eleonora, ridebam ego; Isabella

-vero et Alphonsus cachinnis implebant domum.

-

-*Tullia.* Sed risu inepto res ineptior nulla est.

-

-*Octavia.* Abstinuisses a risu? «Cum primum Roderici

-pugionem,» dicebat, «adactum in corpus

-ad capulum usque excepi, omnes in eam partem

-confugerunt mihi mei illico sensus, omnis animi

-facultas. In proximo cubiculo affines, bono numero,

-convenerant, perstrepebant. Rem miram!

-illinc audiebam. Lucebant cerei, dum subigebar:

-[pg 226]

-illinc videbam. Dum perficit Rodericus, dictu

-mirabile! in cunno tota eram, aut tota cunnus. Si

-quid in me ingenii (et aiunt nonnihil esse), in

-eam Cupidinis sedem, id omne, qualecunque est,

-perpulerat ingeniosa libido.—Quis vero,»

-subjicio, «neget tecum et tibi ingeniosas esse

-fututiones, cui tam ingeniosa pars?—Qui me

-sane,» refert Aloisia, «conventæ opus habuerit,

-quærat in cunno; illic habito, nec amplis ædibus,

-crede mihi, Alphonse, nam et credo ego Roderico.—Cum

-voles, Aloisia, non pigebit,» inquit

-Alphonsus, «ad has te Lampsacenas ædes convenire,

-et genio tuo apud te et ingenio frui; si vero locare

-velis, non deerunt, ita me Venus amet! conductores

-quovis pretio.»

-

-*Tullia.* Per Jovis coleum! Aloisia ne ipsa investiget

-et usquam pruriens Venus facetiorem.

-

-*Octavia.* Postea, de arte amandi, de forma, de

-ingenio mulierum, de mellea complexuum inter

-amantes dulcedine, variæ fabulæ. Vocata Venus

-adfuit, sed petulans, sed subsiliens. Favit pellex

-Dea, exlex, suique impatiens, nisi prurientis. Ita

-et sales et fabellæ meram puramque ciebant Venerem.

-

-*Tullia.* Vivimus ut amemus, et amemur; quæ nec

-amari se velit, nec amare, jam sepulta est; jam fœtet

-pœdore et situ squalida.

-

-*Octavia.* Aliæ pulchræ, aliæ venustæ. Pulchras

-Natura sua finxit manu; se sua venustæ, per artem

-et cultum. Illæ suo, hæ velut precario jure regnant.

-Saxea etiam corda incendunt ad amorem, quæ vere

-[pg 227]

-pulchræ.—«De pulchritudine variæ sententiæ,»

-inquit Alphonsus. «Id tamen fere inter meliores

-constat, pulchriorem cuique videri, quæ aptius

-cuique conveniat. Nam, ut non eædem omnibus

-dapes, sic nec una eademque omnibus hominibus

-convenit pulchritudo. Quod capita, tot sensus;

-quot oculi, tot pulchritudines. Sed quæ plurium

-consensu pulchra appellatur, hæc pluribus oppido

-convenit creandæ aptior voluptati, aut soboli. Vis

-uno verbo rem expediam? Cæcas cæci mentulas

-vocant, quæ sunt perspicacissimæ. Unis fides

-habenda de delectu. Nam simul, quæ dominis

-apte suis conveniat, occurrit puella, etiam non

-monitæ vident; sponte arrigunt: hæc vere pulchra

-cui maxime arrigitur. Amabat Fridericus,

-consobrinus ille tuus, Luciam lippam, simam,

-edentulam; et perdite amabat. Væcordiam objurgabat

-adolescentis pater.—O pater, o pater, respondebat

-adolescens, tuere oculis meis, non tuis,

-Luciam: mutabis sententiam, pater, pulchram

-dices, et amore meo et omnium dignam.—Nempe

-Luciæ arrigebat, non ita ceteris, etiam

-pulchrarum et venustarum laude florentibus. Nam

-aliis corpus solidum et succi plenum in pretio

-est; alii vero, quæ paulo habilior sit, pugilem

-vocant. Sed omnibus olim Græcis placuerunt

-actæ, crassæ, vegeti et vividi roboris. Et talis

-Helena erat, quæ inter Græcas perfectæ fuit

-specimen pulchritudinis. Sed graciles anteponebant

-Phryges; puellis idcirco suis deducebant

-cibum, reddebant curatura junceas. Tales Galli

-[pg 228]

-amant, non Itali, non Hispani. Atenim corpus

-habilissimum quadratum est, neque gracile, neque

-obesum. Nam sicca et exsanguis nihil alienius a

-sacris tuis, bona Venus! a roscidis suaviis, a tremulo

-frictu, a lentis concussionibus, ab igneo tuo

-mictu. Pulchra, sed sicca et macilenta (si pulchra

-potest esse, quæ sicca et macilenta) vivum est

-mortuæ Veneris simulacrum. Quis mortuam velit,

-nisi e pollinctoribus nebulo unus et alter, inire

-Venerem? quis vero mortuæ simulacrum? Corinthiorum

-tyrannus Periander, qui et in choro septem

-Sapientum cum Biante et Thalete saltavit, impresso

-in frigidæ uxoris sulcum vomere, Veneri fecit

-funereus sacerdos.»

-

-*Tullia.* Sciebat, ut cor hominibus, sic fœminis

-cunnum vivere primum, et mori ultimum; hac

-adhuc parte vivere posse putabat, quæ reliquis omnibus

-desierat. Nam et cunno, ut suus motus, ita et

-sua vita: quæ vivacior, quæ longe differt ab aliorum

-vita membrorum. Sed perge dicere.

-

-*Octavia.* «Proceri corpus magnæ laudes. Alcmenam,

-Herculis matrem, commendabat statura alta

-et procera. Sed optio si detur,» dicebat Alphonsus,

-«malim breviorem quam longiorem, et laurum

-arborem quam pinum: quanquam,» adjiciebat,

-

-   | «Conveniunt voto longa brevisque meo.

-

-»Sed quæ magnitudine exsuperant, tibiarum plerumque

-ac crurum longæ sunt longitudine:

-superiorum compositio partium non respondet.

-[pg 229]

-Quod meo, mecastor! judicio et turpe et ridiculum.

-Credas» (ride, Tullia) «affixum altis et

-summis perticis præferri cunnum. Hæc cui risum

-non moveat cogitatio, quæ quoties fit obviam

-Magdalis, venit in mentem? Imam ad usque

-alvum, si nudam videas (nam et vidi) putes breviorem

-multo esse, quam est; si tibias et crura,

-longiorem, quæ tamen est longissima. Sed quæ

-breviores sunt male audiunt. Nam dicunt nescio

-quid parvis esse in mulieribus minime parvum.

-Gertrudis etiam apud Pygmæos brevis videretur.

-Ceterum illi omnia, excepto medio, membra mirabiliter

-inter se conveniunt.»

-

-*Tullia.* Scio, Octavia, spelæum subtus est altum

-et latum, non pipilanti passeri nidum. Annos tres

-nata supra decem, et omni inaccessa libidini, Alphonso

-Gusmano nupsit. Atqui in primo complexu

-patentiorem invenit Alphonsus, quam sit ipsa Venus

-a Marte compressa. Petulans pollicitus erat, virginis

-ejulatu, cruentam virginitatis et memorabilem cædem

-sodalibus. Virgo ne suspirium quidem misit,

-lacrymæ cæsæ virginitatis sanguineæ nullæ. In lata

-obambulabat area mentula Priapi popa. Quid faceret?

-Avertit equum, puellam obvertit in faciem;

-qua non decebat, summo nisu torquet hastam in

-puellæ viscera: nec se virgo ab ejulatu continuit,

-cum rumpi sensit.—«Id volebam,» inquit ille, «ut te

-virginem scirent omnes, uti ego scio.» _`Post effundit`

-resupinam, et intermissum in casto Veneris

-campo repetit duellum. Subagitat puellam præclarissime

-[pg 230]

-contremiscentem, subantem, micturientem:

-utrique feliciter litatum.

-

-*Octavia.* «Sed longiorum,» dicebat Alphonsus,

-«aut nullæ, aut parvæ puellarum vires. Momento,

-quasi luxatis artubus, in medio fatiscunt cursu.

-Impresso altius ad vivum calcari, vix, ac ne vix

-quidem, tantillo obsequuntur motu. Vegetiores

-aliæ ut tu, et acriores,» addebat.—«Et Martem,»

-respondet Aloisia, cachinnum tollens,

-«fatigatura sim, ut Venerem Mars, mecum si venerit

-in pugnam; veniat, veniat!»

-

-*Tullia.* Nec tu elumbis es, Octavia; et capilli tibi

-nigri; scintillantes et nigri oculi, subniger vultus, et

-membrorum color. Nihil habeo præterea dicere.

-

-*Octavia.* Næ mala es! Mores meos ipsa finxisti.

-Quid improba objicis quod tuum non sit? Tam

-similis sum tibi, quam tu mellitæ Veneri. Nihil

-habeo præterea dicere. Scilicet dicunt libidinosiores

-esse quibus nigricantibus nitet vertex capillis; si

-quidem id est, o libidinosas, quibus nigra obnubit

-sexum lanugo! Nugæ, meræ nugæ! Nam et tu,

-num flavos habes capillos?

-

-*Tullia.* Nolo te iratam, quæ testiculus es Veneris

-lævus. Ita est, Octavia; nulla ex colore certa probatio

-ad laudem. Ideo suus cuique amor. Alii flavum,

-alii nigrum, ferrugineum alii malunt. Flavi Aspasiam

-commendabant capilli, et Atticas puellas. Nam,

-cum Theseus e puellarum numero, quas in Cretam

-ad Minotaurum advehebat, amisisset duas, totidem

-suffecit pueros, quorum tinxit capillos flavo colore,

-ut propius accederent ad virginum speciem. Tingendorum

-[pg 231]

-Venus, Cypri regina, artem, aiunt, invenit,

-quam etiamnum habent in pretio Italæ mulieres.

-Hic stultis unice color placet; nudum audent

-ardenti torrendum caput soli dare. Vide amentiam;

-illum scilicet capillis quærunt per incendia colorem.

-Atenim Pindaro et Anacreonti aliter visum; Musas

-ille nigris dicit esse capillis, hic dominam; ille Thebanus,

-hic Teius: verisimile est Thebanis æstimatum

-esse, et Teiis; Teium urbs sita in media Ionia.

-Qui pluris apud cives suos fiebat, Musis dignum

-putavit Thebanus olor; et eundem commendavit

-Teius lyricus in domina, quam vult in illa cantilena

-formosissimam depingi. At vero ferrugineus inter

-flavum nigrumque medius est, utriusque particeps,

-sed nigro quam flavo proximior. Puellam, cui capilli

-præ nimia cura deciderant, consolatur Naso.

-Nihil dicit speciosius fuisse:

-

-   | Nec tamen ater erat, nec erat color aureus illis,

-   |   Sed quamvis neuter, mistus uterque color.

-

-Similes ait illis fuisse

-

-   |         ... quos quondam nuda Dione

-   | Pingitur humenti sustinuisse manu.

-

-*Octavia.* De oculis diserto fudit multa suo ore et

-acuta Alphonsus. Sed erudita es, Tullia; nihil præ

-te omnino, quæ etiam soles erudite nugari.

-

-*Tullia.* Perfidiosæ, sed deliciosæ, latent amoris

-insidiæ in oculis. Chryseidi, compendioso Achillis

-[pg 232]

-furori, nigelli erant oculi; et Latinitatis deliciæ, Catullus,

-nescio quam irridet, quod scilicet sit

-

-   | Nec bello pede nec nigris ocellis.

-

-Minervæ tamen cæsios laudant oculos Poetæ, quibus

-libertas summa Diis adfingendi, quæ vulgo æstimari

-nossent et amari. Sed latos et magnos habent

-in honore: sydera vocant. Bovinos Græci appellant,

-quales Junoni, et Veneri, et Harmoniæ Amphiarai

-uxori. Sui immo parvis non desunt amatores.

-

-*Octavia.* Ut in bello sagittarii, quo certius feriant,

-semiclusis collimant oculis, ita et parvis nec late

-apertis Amor certius sagittam mittit, certius ferit.

-Reginæ Isabellæ ocelli erant, non oculi; sed innumera

-exsiliebant fulgetra, a quibus quæ tuta spectantium

-corda? Nemo te vidit unquam, Tullia, quin

-amarit. Nam, quo minores tibi oculi, eo vivaciores,

-et incautis infestiores incendiarii. De vultus totiusque

-corporis colore variæ sententiæ. Sunt qui candidas,

-sunt qui subfuscas præstare putent. Lacteum

-eum colorem sane laudant, qualis erat Cydippes,

-

-   | Candida cum misto sublucent ora rubore.

-

-In candido colore præcipua dignitas. Lucem verius

-dixeris, aut certe et luce lucidiorem emanationem;

-sed pugnaciores subfuscæ, tactuique etiam gratiores.

-Candidæ non ita annos ferunt, nec diuturniorem

-clinopales laborem. Diffluunt illico velut solutis

-lumbis. Cito flaccescunt, et immarcescunt. Illis

-juventa senectuti vicina, immo mista.

-

-*Tullia.* Antonina, Isabellæ soror, lactis et lilii

-[pg 233]

-candorem superat candore suo mirabili; Isabella

-subfusca.

-

-*Octavia.* Narrabo (nunquid vis?) cuique quid

-prima nuptiarum nocte contigerit. Illi molesta Veneris

-jactatio; huic grata et commoda.

-

-*Tullia.* Sed absolvamus pulchræ mulieris picturam.

-De ore, labiis, dentibus inter nos fere convenit.

-Os parvum aiunt esse Amoris miracula fundentis

-mirabilem sedem. Sed et cui parvum os, eidem

-etiam puellæ concham esse haud admodum hiantem,

-et minimo patere ostio inferius hoc Veneris

-delubrum, omnium hominum opinio est.

-

-*Octavia.* Falsa tamen; nam conquestus est Fernandus

-Gusmanus se ita esse deceptum. Duxit Fulviam

-parvissimi oris laude commendatam: at invenit

-in ea non ostiolum, quo ingrederetur ad dulcia

-Veneris enitens, sed patentem specum, qua declivi

-in paludem quandam Stygiam detrusa est adsilientis

-mentula.—«O pulchrum,» ait Fernandus osculum

-figens, «sed tam mendax quam pulchrum os!

-Fac saltem, Fulvia mea, ceteris in rebus mihi non

-æque mentiatur, credulo amatori.» Respondit

-illa:—«Scio sane non esse mentitum, sed quod

-forte vasa invexeris in ædes meas minutissima.

-Impingis mihi vitium, quod tuum est.» Risit Fernandus,

-et perfecit.

-

-*Tullia.* Optime. Rosea et protuberantia molliter

-labella, ut sunt tibi, Octavia, arcum dixeris, hac in

-superiori Venerei cœli regione, basiis prægnantem

-et pugnantem. Dentes albi, lucidi, micantes, velut

-pretiosæ circa linguam gemmæ, ex ordine compositæ,

-[pg 234]

-tuitioni sunt et ornatui. Nam linguam, flexibilitate

-et verborum volubilitate, quis non miretur tantæ

-innumerabilium cogitationum, quæ agitantur

-animo, varietati sufficere unam, et ut ornatius et

-melius explicentur, quam excogitando conceptæ

-sunt? Sed et in suaviis scis, Octavia, et sciunt

-amantes non deliri, quam mellitas pariat petulca

-lingua delicias. Nihilo tamen minus, id demum

-maxime verum, quod cuique pulchrum videatur,

-cuique vere esse pulchrum. Tibi vero, Octavia, os

-non parvum, et tamen places. Ita et puellis aliis

-multis depressa labia, dentes nec bene ordinati, nec

-eburnei, lingua blæsa rancidulum loquens nescio

-quid: et tamen placent. Sunt qui et luscas amant;

-nam et luscus Priapus, et lusca mentula, humani

-generis procreatrix et voluptas.

-

-*Octavia.* Ut delectat ferventis linguæ assultus,

-cum se extra valli sepem ipsa impetu evibrat in

-occursum cupiti suavii! Sane cum osculamur alter

-alterum, ego et Caviceus, tantum non gaudio emorimur,

-bilinguem si sentio me, si ille se. Est animorum

-et spirituum, in summo ore, coitio, cum incredibili

-voluptate, ut alia est corporum in hoc imo,

-quæ sexum nectit sexui. Dicebat Eleonora, Sarmatarum

-regina, basium esse Amoris cibum; in os mitti

-debere, quo vere pascatur puer, aut pueri ludificari

-querulæ fami, ut de Tantalo fabulantur. Sic et ludit

-pruriginosæ spem virginis, qui extimis summæ labiis

-vulvæ mentulam, vulvæ cibum, appellit, non introrsum

-impellit incubans. Benevola avertat a me Venus

-hanc amentiam! Nam amori certa hæc est pestis, et

-[pg 235]

-lethalis morbus, pertingi, non intingi optata voluptatis

-saliva.

-

-*Tullia.* Sed etiam exsanguis reviviscit amans ad

-aspectum papillarum. Visu exsurgit ad vitam lætus

-et florens, si duræ, si candidæ, si parvæ. Præstabant

-tamen inter Phrygias, tumidæ, et quæ, ut loquitur

-Naso, pectus omne habebant; sed pulchriores duræ

-et stantes, quas adstringens, ait alius, una claudet

-manus. Demum absolutæ est pulchritudinis, inter

-ingeniosos, qui hanc effinxere tabulam, ac ab omni

-eam parte beatam jactant, cui has singulorum membrorum

-dotes, quas eximias putant, uni contulerit

-alma molitrix rerum vis Natura. Scilicet, ut sint

-cutis, dentes, ungues candidi; nigri capilli, oculi,

-supercilia; rubore tincta roseo labra, genæ, et subtus

-ungues; promissi capilli, longæ manus, et altum

-corpus; rursus breves dentes, auriculæ, venter:

-sed frons magna et lata, lati armi, dissidentia aliquanto

-inter se spatio supercilia; demum gracile

-corpus, os parvum, modice hiscens ad exspectatum

-concha rorem; labia, nates, crura crassiuscula;

-teretes et graciles digiti, item et nasus, et qui certent

-cum aranearum filis capilli; parvum caput,

-mammæ, et pedes. Amant et crines ingenio suo

-flexos, frontem haud latam, quæ radices capillorum

-retro flexerit, nares paulo inflexas. Suus, Octavia,

-cuique gustus ratio. Sed gustus ipse sibi ratio est:

-aliam nemo præterea quæsierit rationis particeps.

-

-*Octavia.* Scis præcipuas numerari inter Lucretiæ

-dotes, marmoreas et tumentes nates; scilicet incubanti

-[pg 236]

-dulce pulvinar Cupidini, et eidem humanam

-procudenti sobolem aptam incudem.

-

-*Tullia.* Depygem vocat Horatius, cui nates nullo

-eminent tumore:

-

-   | Depygis, nasuta, brevi latere, ac pede longo est.

-

-Inclaruere apud Græcos quæ _`Callipyges` dictæ sunt,

-a pulchris natibus. Nihil natæ parentibus, locupletes

-et nobiles nactæ sunt, eo solum nomine, maritos.

-Nates pro dote habuere; hac satis dote placuerunt.

-

-*Octavia.* Si apto mammæ, altera ab altera, intervallo

-distent, pluris scio fieri; mihi vero conjunctæ,

-ut vides, cohærent. Nec ideo minoris Caviceus æstimat.

-Cum sit et hæc et illa non ignobilis venustatis,

-alba, dura, dicit, inter lusus et gaudia fescennina,

-sibi videri minus mirum, alteram alterius amore

-captam mutuas sibi et continuas figere basiationes.

-

-*Tullia.* Et præterea nihil?

-

-*Octavia.* Dispeream, ni te meis plus oculis amem!

-

-*Tullia.* Et ego ni te plus meis, et ipsis sole et

-luna, Naturæ oculis! Sed et est interdum papillarum

-non pœnitendus in amore usus, dum æstuans

-furit libido. Subrides: habeo confitentem, Octavia

-mea; et experta es, anima mea.

-

-*Octavia.* Per Veneris concham utramque! pudore

-suffundi me sentio. Pudet meminisse id mammarum

-mearum interstitium viam factum esse ad Venerem,

-tam aut fœdæ aut liberæ mihi libidinis consciam.

-Pergula est in ædibus nostris, quæ amœnissimas (et

-nosti) hortorum spectat areas omni florum consitas

-genere. In ea spatiabamur ego et Caviceus, amplexabatur,

-[pg 237]

-suaviabatur, labella appetebat morsiunculis,

-forebat. Demittit in sinum lævam. «Molior,»

-infit, «improbum quid. Depone vestes, corculum.»

-Quid facerem? depono. Defigit in nudum

-pectus oculos. «Video,» subjicit, «tuas inter papillas

-dormientem Venerem. Vis excitem?» Projicit,

-dicens, supinam in torum. Mentulam fervidam,

-flammescentem (arrigebat præclarissime)

-interserit mammis. Qui me hinc eximerem impotentiæ?

-Ferenda erant ultro citroque omnia, et

-sciebam contingere solitos in amore fatales quosdam

-et dies et casus, a quibus ipsa ne quidem se

-expediat virtus. Et cum illo hoste, ut jam manu

-conserta et utero recusso depugnaram, postulabat

-dura necessitas ut et mammis pugnarem.

-

-*Tullia.* Hostem mutinum vocas, tam amicum tibi

-tuisque desideriis cupidineis?

-

-*Octavia.* Molli manuum nisu utramque conjungens

-urgebat mammam, quo scilicet lata minus via procurreret

-sibi nervus ad voluptatem hanc novam.

-Quid plura? Conspersit attonitam insolenti ridiculæ

-Veneris imagine, calendi perfudit rore; perfecit.

-Tunc ille: «Haudquaquam ingratum tibi,

-columbula mea, fuerit quod mihi amore tuo insanienti

-longe fuit gratissimum. Num scis, ut hac

-inferiori hiulca» (digito monstrabat), «hac etiam

-te esse sublimiori parte fœminam? Igitur et juris

-mei est, si libido incesserit ex humiliori illo fundo libidinis

-hos in monticulos tollendæ, id libere facere;

-unde scilicet Veneri gratior datur prospectus.»

-

-*Tullia.* Altius quoque se tollet, si summa petet.

-

-[pg 238]

-*Octavia.* Irrumare, morigerari ore, Lesbiari, Phœnicissare,

-et fellare, id scilicet vocas summa petere?

-Quot, bona Venus, quæve nequissimi nebulones

-mentulis suis diversoria et stabula quæsierunt in corporibus

-nostris, et invenerunt! Atenim vero qui

-frugi et castus fuerit, hac se fœdari rei tam turpis

-cogitatione exhorrescet. Absit scelus a voluptate,

-gratior erit.

-

-*Tullia.* Honestatem qui quærit in voluptate, tenebras

-et quærat in luce. Libidini nihil inhonestum,

-cum æstuat et spumosos agit spiritus. Delicias Phædoni

-faciens et Alcibiadi Socrates, secedebat a Socrate

-choreas ducente cum tam pulchris amasiis. Qui

-sunt sapientissimi, non ideo hominem exuerunt et

-ingenitos abjecerunt humanitatis affectus; nec possent,

-ut maxime vellent. Sed sensus est humanitatis

-nullus in homine, sine voluptatis gustu, nisi

-hebes et corruptus. Is vere est sapiens qui norit

-dulce esse desipere in loco, et locum et tempus

-delegerit ad desipiendum. Reliquis sapias semper, et

-tibi frequenter desipias, ut bene et beate agas. Nam

-sunt qui amoris incensi œstro, quia sui non sunt

-juris, dissimulant, Curios et Catones simulant. Palam

-damnant furiosi, quæ ipsi secum concupiscunt, tremula

-Veneris gaudia. Prurit et illis mens irrequieta;

-fatentur ipsi sibi lævo se genio natos, nos dextro et

-plaudentibus Diis et syderibus. Si sol æternum occidet,

-quid fiet de Natura rerum parente? Si nulla

-voluptatis lux riserit mortalibus, quid de homine

-fiet, qui rerum est summus in Natura apex? Miser et

-veternosus erit ipse sibi pro sepulcro. Vivus, nec

-[pg 239]

-vivus; mortuus, nec mortuus: propior erit morti

-quam vitæ, in ipsa vita. Demum, qui præstigiosa

-hæc jactant documenta, num vere dixeris oris infamia

-laborare?

-

-*Octavia.* Belle ludis in vocabulo. Nam et Philosophi

-hi morticini dicuntur hircum ore mulgere.

-

-*Tullia.* Mira patrandi facultate pollent, nulla

-sciendi. In altero omnia læta, in altero multa subtristia.

-Hic ipse est tuus Theodorus; num nosti,

-Theodora?

-

-*Octavia.* Quid me, fatua, Theodoram vocas, quæ

-Octavia sum, quæ immo Tullia? Vis narrationem

-prosequar?

-

-*Tullia.* Volo; sed et volo nocturnum illum Antoninæ

-et Isabellæ pugilatum; rem comicam.

-

-*Octavia.* Consobrina tua Antonina, non admodum

-juvenis, nam annos novem supra decem nata, Maphæo

-nupsit annorum triginta juveni, et invicti

-roboris. Isabella annorum quindecim, Remundo

-annorum quinque et viginti, robusto, vegeto, impigro.

-Candore illa suo nivem obscurat; hæc subnigra

-Tunetanis certat mulieribus. Dispares illis prima

-nuptiarum nocte in clinopale vires, sors dispar.

-Maritis traditæ, Veneri fecerunt dispari laude. Ad

-quartam ulla sine ægritudine pervenit Antonina

-concubitus lauream, primo mulier facta; post non

-voluptas, sed fastidienti animo et corpori molesta

-lassitudo; postremum sub lucem, cum adacto calcare

-impelleret equiso alacer, deficit longum passa animi

-deliquium. Nonus erat cursori in Cupidineo agone

-impetus. E lecto sub meridiem egressa, visa est ac

-[pg 240]

-si e tumulo educeretur, pallida, exsanguis, emortua.

-At Isabella subfusca, sed cujus putes in venis liquidos

-ignis perfluere rivos, melius habebat. Tenelli artus illi

-et lumbi. Omni se tamen nuptiarum labori præstitit

-parem imperterrita. Indefessi athletæ crudas indefessa

-sustinuit vires, et fregit. Inertem sorori ridens

-exprobrabat ignaviam. Insultabat saliens. «Apage,»

-dicebat, «ego te junior, nec habilior, fortius tamen

-feci. Vivo, tu vero exstincta es. Vivis? Primo in

-conflictu, et fateor, non leviter certe vulnerata

-sum, sed tamen feci hoc ne se jactarit diu vulnere,

-qui intulerat. Per Junonem! e summa aggeris mei

-crepidine repugnantem avertit virginitatem in

-interius vallum victor. Vastavit instar turbinis

-omnia. Florem pudicitiæ decerptum delevit. At

-dum redintegrat pugnam, animos dedit irrumpentis

-proterva audacia. Conatui restiti masculo.

-Mox victoriam sibi sensit elabi e coleis. Meum

-ecce Herculem, Amazon nova, feci quod spernerem,

-victoria obrutum sua et mea. Macte animo,

-soror.—Quid vis?» reponit Antonina. «Non

-levem, ut tu, in principio pugnæ, soror, dolorem

-tuli, sed qui vix ferri posset, acutum, acrem,

-lacerantem. Dein, renovato sæpius prælio, tam

-grave stupidæ cujusdam lassitudinis pondus in

-oppressos incubuit artus, ut crediderim factos esse

-plumbeos. Aliquot petebam horarum inducias; negavit

-Alcides insultans. Itaque somnum non vidi.—Nec

-vidi ego,» refert Isabella. «Quid de somno

-loqueris? quid quereris? Nihil habet dulcius somnus

-vanis illis quidem, sed jucundis Veneris imaginibus,

-[pg 241]

-quibus fallit. Audes præsenti et colludenti

-Veneri nobiscum et in nobis, somnum anteponere,

-quo fallente, videmur nobis a nobis abesse?—Sed

-et capit omnium rerum fastidiens satietas,

-etiam qui maxime amant,» replicat Antonina.

-«Nolim ego, nec tu velis, ingurgitari, sine fine,

-nectare, Deorum cibo.—Infelicem vero patientiam

-tuam,» subjicit Isabella, «et voluptatem

-sterilem! Impleta es bonis hymenæi; nam hæc

-vera bona sunt, non bonorum umbra. Id forte

-malum vocabis, soror? Absit! næ fabula fies, si

-feceris.» Ad hæc Antonina:—«Tecum, soror,

-nolim contra disputare. Illa es in opinione excellentis

-ingenii Herois; ei, scio, acceptam refert

-opinioni perpetuitatem suam humanum genus.

-Quicquid id est, ad tertiam, quartamve, una nocte,

-palæstram suffecerint mihi vires. Fortiter faciet juventa

-mea, et juventæ spiritus, et libido. A quinta

-cœpi, sub Marte meo effræno, sensim sine sensu

-male habere nauseans. Me sexta, a me velut alienam,

-et mente motam, proluit et polluit. Abfuit

-voluptas, doluit cor, cum venit ad octavam, animam

-ægre reciprocanti. Me mei ad nonam cepit

-oblivio; perfecit. Nec gemebam, nec objurgabam.

-Deliquio animi defeceram. Quid demum actum sit,

-nosti, soror. Præsagit animus infeliciter cessuras

-has nuptias. Avertat omen Juno! Innuptam vero

-nolim me, vel si contingat in medio exstingui

-opere.—Postquam animum recepisti,» ait Isabella,

-«dic, soror, ut tecum rediit in gratiam

-Maphæus? Nam quis ignoscat duorum criminum

-[pg 242]

-reo, cæsæ virginitatis et virginis?—Dulcibus

-dictis,» reponit Antonina, «momento abstulit

-facti acerbitatem. Rem ridiculam! Quo pacto

-necem intulisse videbatur, revocavit ad vitam.

-Semel atque iterum usus est mariti jure; nec ulla

-insequuta est obsequentem pernicies. Ita est, soror:

-quæ in amore nocent vulnera, eadem et

-juvant.»

-

-*Tullia.* Illa nocte tyrocinium fecit et deposuit.

-Nam egregiam nunc esse bellatricem scit Jacobus

-Ximenes.

-

-*Octavia.* Dixeris facilem, nec minus pudicam;

-huic pudicitia virtus non est, vitium est. Venusti vidit

-adolescentis misere vexari animum amore suo:

-miserta est. Vidit torrentem mentulam; audiit opem

-obtestantem suam, et miserta est. Non tam Antoninæ

-castæ et teneræ has dixeris esse fututiones,

-quam Pietatis, pereunte juvene.

-

-*Tullia.* Non dissimiliter et tu Theodori miserta es,

-non impudica, sed pia. Honesta sane, impellente

-virtute, fututio!

-

-*Octavia.* Pudet et pœnitet. _`Postquam` abiit in provinciam

-Tarraconensem Caviceus meus, ante hunc

-(ut scis) mensem, me Stoicus convenit Theodorus.

-«Adsum,» inquit, «particeps ægritudinum tuarum.

-Doleo relictam te viduam, relictam longo mœrori.

-Nam ut animi, sic et vitæ dimidium tuæ

-abstulit secum Caviceus. Nimium, heu! nimiumque

-felix Caviceus!» Sed, ita est, Tullia, pudet

-et pœnitet.

-

-*Tullia.* Perge, perge, ineptis. Amplius nihil habeo

-[pg 243]

-quidem quod æque ac ego cognitum non habeas: et

-times induci me in intima conscientiæ tuæ arcana?

-

-*Octavia.* Exciderunt aliquot lacrymæ ex oculis

-ad Cavicei nomen.—«Dolore meo,» repono,

-«sicut verius nihil, ita et nihil acerbius. Egeo, nec

-nego, consolatione, quæ fugientem post Caviceum

-sistat animam et spiritum.—Sistam ego,» subjicit

-Theodorus, «et insanos istos componam motus,

-si vis dicto esse audiens.—Ero, per luctus

-meos!» refero, «et, ut voles ero; nam honestatis

-quicquid in me est, curis id omne tuis refero acceptum.—Eris?»

-reponit, «eris? Sed ex animo?

-Præceptis, et si res postulet, jussis obtemperabis?

-Morigera mihi morem geres?—Faciam,» adjicio.

-Tunc ille:—«Si feceris, bonum factum.

-Post paulo non senties abesse tibi Caviceum. Non

-erit quod in absentem desideria mittas, et cupiditates

-convertas.» Ut iterum contestata sum

-ejus me obsecuturam voluntati, et pollicita sum servitutem

-servituram, quam vellet:—«Id primum

-volo,» inquit, «ut jures præstituram quam spondes

-obedientiam jussis meis, nec abjecturam.»

-Quid plura? Sacramento, ut voluit, conceptis verbis,

-obstrinxi fidem timida. Necti me passa sum religione,

-adversus religionem.

-

-*Tullia.* Intelligo. Cum tenuit jurisjurandi nexu

-servam factam, pessumdatum est tibi omne jus ingenuitatis.

-

-*Octavia.* Nec mora. Summo extulit se in me imperio:

-ut perduellem minatus est habiturum, et

-ulturum perduellionem, ni se jubente obirem omnes

-[pg 244]

-ultro servitutis operas. «Hactenus,» ait, «immiti

-me usa es, in hoc severioris disciplinæ stadio,

-agonotheta; vapulasti, cæsa es. Sæpe sæpius

-labores tuos, et constantiæ heroicas vires miratus

-sum stupens. Nunc facescant dura illa et graviora;

-quam merebatur castigationem pulchritudo

-ista cœlestis, insons tulisti; abeant Semproniæ,

-matris tuæ, doli illi mali, et fraudulenta ludibria!

-Inter dumeta, et abruptos calles, et spinis

-obsitos sentes errabas. Quid misera in fata deliquisti?

-Nunc demum, duce me, viam ingredere

-facilem et amœnam, qua eas ad felicitatem. Accipe:

-nos sane homines sumus ut tuus est Caviceus,

-sed et cautiores quam reliqui, et judicii

-acrioris, sapientiæ summo sedemus in fastigio.

-Itaque et nullam famæ jacturam, quæ puella nobiscum

-luserit indulgens genio, si sapit, timeat;

-et nullam admisisse flagitii in se labem illaudati

-credula putet. Omnia, crede mihi, nobis licent,

-quæ in tuto licent. Decent sapientes, quæ juvant.

-Ad summam veræ sapientiæ sedem et lucem provecto

-si gratificeris, deposito pudore, jam non libido

-id erit, jam non voluptas: pars officii erit,

-pars boni et æqui.»

-

-*Tullia.* Acute et argute dicebat. Quid tu ad hæc?

-

-*Octavia.* |nbs| —«Me tibi quid vis gratificer?» subjicio.

-«Mortalis puella, obsequar mortali numini?»

-Nec, per Venerem! Tullia, quo hæc spectaret oratio,

-assequebar. Tunc ille:—«Ego, quem vides

-ore tetrico, oculis in lethi mœrore natantibus,

-veste detrita et lacera, corpore toto tenebricosum,

-[pg 245]

-quædam sum venerandæ Philosophiæ machina,

-quidam superstitiosæ Architectonices

-ludus. Sed me, si velis, ab hac ultro evolverim

-machina, novus tibi Mercurius. Alter ero et idem.

-Vis hanc deponam personam? Depone et tu timores

-tuos. Redde Octaviam puram et putam

-Octaviæ. Vide errorum nebulas: ipsa te tibi abscondis,

-lates tibi, nec percipis. Alia es quam videris

-tibi. Æmulare tot nobiles fœminas, quæ

-nobis de se, de existimatione sua, de rebus omnibus,

-ut tibi de suis oculis, confidunt, hominum

-generi confidentissimo. Spes omnes suas et gaudia

-in solertia mirabili nostra reposita habent. Id

-inter nos longe utilissimum et celeberrimum

-Philosophiæ effatum: Gaudere quo quisque maxime

-potuerit, sed clandestino gaudio, et frui vitæ

-bonis, ut opportunitas cuique dederit, sed in

-sinu, nec palam, prudentis id esse et docti. Palam

-vero gaudere, palam frui, insipientis, stulti,

-et furentis. Qui caute fecerit, laudandus; qui imprudenter,

-nec lucem fugerit, in eum acerrime

-advertendum. Venustis, ut tu es, Octavia mea,

-puellis eundum eadem via ad bonam beatamque

-vitam. Non cavent tibi a malevolorum insidiis socordes?

-Pereant quas omnium perire interest ad

-exemplum! Vivant, vivant quæ, sagaces, quid sit

-vivere didicere! Vivant sui similes, stultarum dissimiles,

-et sua arte et aliarum exemplis! Æmulare

-Semproniam, matrem tuam.» Tunc de matre

-mea, ut, usa Chrysogoni consiliis et nervis, lætos et

-felices duceret vitæ dies, narravit.

-

-[pg 246]

-*Tullia.* Chrysogonum novi etiam Stoicum, nec

-esse Theodoro amicissimum mihi id mirum: similitudo

-utique morum hanc peperit necessitudinem.

-Non similius ovo ovum, ac Chrysogono Theodorus;

-sed hic ætate paulo, aiunt, inferior.

-

-*Octavia.* Prehenderat manu Chrysogonus matrem,

-et in ejus ambo intrarant cubiculum, relicto mecum

-Theodoro.—«Quid putas,» ait Theodorus, «id

-temporis rei esse Chrysogono cum matre tua? Id

-omnino quod tibi cum Caviceo, quod mihi mox,

-mox, erit tecum. Nam (tua te haud fallat opinio)

-omnium tibi bonorum, virtutum, et, per Genium

-tuum! laudum fons ero, ut honestæ tu mihi voluptatis.

-Enimvero qui videri possit inhonestum,

-quod a te tam proba, tam honesta veniet, qualecunque

-illud sit, mihi tam frugi, tam venerabili?»

-Cum hæc diceret, visus est mihi, fateor, mea Tullia,

-in alium, nescio quem, sed gratiorem, sed venustiorem,

-commutatus. Hujus aspectu calere cœpi,

-cujus antea contremiscebam præ metu. Risit ille Venereum

-et molle quid, risi et ego; risit et Venus,

-risere Amores. Audaciorem reddidi, facta audacior.

-«Ecce tibi,» inquit, «novas nuptias. Ecce mihi

-novam nuptam.» Sub hæc vidi vestem identidem,

-qua virile latet spiculum, in tumorem exsurgere, subinde

-sublevari. Nec a cachinno temperare potui.

-

-*Tullia.* Nec a pruritu?

-

-*Octavia.* Ego sum furore correpta, ut parum abfuerit,

-nec dissimulem tecum, quin in ejus ultro

-amplexus volarem, stuprum rogarem. Commotior

-ille: «Sane,» inquit, «videor mihi conjicere quis

-[pg 247]

-sit corporis tui futurus mihi usus, dea mea;

-haud certo scio. Nam annos quinque supra decem

-natus, huic me sectæ addixi. Ante annum

-oculos in mulierem non fixi, et præterea nihil. Audacior

-essem suasit Chrysogonus, et verbis, et factis:

-superstitio vetabat, piaculum fuisset pio Stoico.

-Nullum ab illa die mihi commercium cum muliere,

-ut nunc tecum est, mulierum formosissima;

-summo studio puram servavi et intaminatam

-mentem, et mentulam. Ope et opera mea

-præposuere collegæ antistitem sibi Chrysogonum.

-Tanto obligatus beneficio, antequam venimus

-ad vos, ingenue de rebus suis multa fando

-explicuit. Dixit in Semproniæ amplexibus invenisse

-veram felicitatem, quam quærimus cœlestium

-inanes. Suasit experiar et ego quid autoritas superciliosa,

-quid sermo blandus, pro me apud te

-possent adolescentulam et procacem. Et speravit

-tam juventam tuam, quam absentiam Cavicei,

-meis lenocituram desideriis et precibus. Cæterum

-jussit nervis ne parcerem. Nam, ait, incredibilia

-sperant a lumbis nostris. Id sumus genus hominum,

-qui Herculei omnes in Venere sumus. Quo

-quis diuturniores cum Venere exercuit inimicitias,

-eo intemperantius et fortius, cum in gratiam redit

-pacta pace, facit. Habebis igitur, Octavia, Venus

-mea, amatorem qui officio non deerit impar, nec

-tuæ cupidini; athletam quem sibi optent reginæ.»

-Dicens osculum impegit.—«Quid vero

-istud est?» dicebam. «Quid tibi vis? Hæccine

-est sapientia tua? hæc tetricitas?—Quid immo

-[pg 248]

-tibi vis, insulsa?» reponebat; «vis tuum tibi perjurio

-contaminari spiritum, contemptrix religionum?—Nolo,»

-inquam.—«Et agam quod

-ago,» refert, «et bellissime agam. Te præliaturum

-vita deficiat prius quam vires!» Sub hæc impellit

-in lectum male repugnantem.

-

-*Tullia.* Euge!

-

-*Octavia.* Vestem festinus revolvit resupinæ, dextera

-trepidanti. «Quam commoda,» ait, «dehiscit

-tibi rimæ cymba!» Vide, Tullia, œstri furorem.

-In genua accidit, osculatur...

-

-*Tullia.* Quid osculatur? Ohe! ohe!

-

-*Octavia.* «O sacrarium Reginæ Deorum et hominum!»

-dicebat lambens mediam, «ad limina tua

-supplex accedo. Te veneror. Osculis interea et ore

-liceat litare. Audi, bona Venus, et fave.» Tollit

-se in pedes, dicens, et, o monstrum! Tullia mea,

-Tullia mea, e carceribus mentulam mittit, mentulam!

-reginam mentularum! Talem nec ipsa Venus

-in Marte, nec Lampsacenæ matronæ in Priapo, nec

-Omphale in Hercule viderunt. Et Cavicei, et Calliæ

-mentulas, si conferas, caudis leonum crassis et rapidis

-compares murium exiles caudas. Non mentior.

-

-*Tullia.* Huic hominum generi, cum membra decrescunt

-reliqua, hoc increscit. Ita, cum aliis hominibus

-lien crescit, reliquæ corporis partes minuuntur.

-

-*Octavia.* Theodoro maciem objicis?

-

-*Tullia.* Non negaris de Chrysogono.

-

-*Octavia.* Theodori laudem, suos apud Stoicos,

-nulla ullius laus æquat. Omnes longo post se intervallo

-[pg 249]

-reliquit, et mentis et mentulæ gloria. Sed Chrysogonum

-odi, et non ita æstimat Theodorus. Omnes

-cogitationes suas, voluptates et gaudia, alter cum

-altero communicant. Sic dicendo, aiunt, renovant

-fruitionum grata momenta; sic fluxas et uno caducas

-momento voluptates, læti et beati per dies noctesve

-continuant. Væ impurato! matris meæ illudit

-impotens capiti.

-

-*Tullia.* Irrumat miseram miser? fellat illa morigerans?

-Cunnum in se quæri patitur Sempronia ubi non

-est, et inveniri? Impuri oris et spiritus facta est mulier?

-De Claudia olim dictum, nobili scorto, Coam esse

-in triclinio, in lecto Nolanam. Hoc infamabat libidinis

-genus Nolanas, et Oscas, et Lesbias. Tertia

-pœna autore *Priapeiorum* Ovidio vocatur. Corvos

-dicunt ore coire, et huic rei hoc alluditur disticho

-non ineleganti:

-

-   | Corve salutator, quare fellator haberis,

-   |   Cum caput intrarit mentula nulla tuum?

-

-Quæ primum nata est in Lesbo obscœnitas, omnes

-fere terras et homines pervasit. Pronior ad hanc erat

-_`libidinem` Tiberius Augustus natura et ætate. Qui

-semel usi sunt, perdite amant. Nam ætate provectis

-non obsequitur mentula, ut, in meliori ætate,

-vegetis:

-

-   | Crede mihi, non est mentula quod digitus.

-

-Summa petunt! illic vivit anus mentula; quod negat

-os alterum, dat os alterum. Exsugi, effœtæ et

-languenti suave mentulæ. Sed si contus ille pedalis

-[pg 250]

-Theodori tui intumuerit, timeo tibi ne buccam offendat,

-quæ tibi, scilicet, parvissima est: sic etiam illusum

-pulcherrimis Heroidum. Non se abstinuit ab

-ore Atalantæ Meleagri voluptas. Pinxit Parrhasius

-Atalantam Meleagro morigerantem. Eam Tiberius

-dedicavit tabellam in cubiculo suo, in Larario...

-

-*Octavia.* Dedicavit sed libidini, et impudentiæ

-impotenti.

-

-*Tullia.* Ideo movent tibi stomachum libido et impudentia

-Chrysogoni in parente tua. Miror delapsam

-esse ad id contumeliæ. Miror silentium. Mecum de

-his ne quidem verbum.

-

-*Octavia.* Omnem turpitudinis modum prætergressa

-est hæc turpitudo. Venit nudiustertius Chrysogonus

-ad matrem pomeridianis horis. Silebant et

-tuta erant omnia. Ut ludit, ut furit: «Hodie mane,»

-inquit, «novum didici voluptatis genus. E proceribus

-nostris quidam, nec pœnitens facti, dixit nihil

-fœdius sibi, nihil impurius videri infima mulieris

-suæ parte, qua mulier est (et mulierem duxit

-pulcherrimam); Stymphalidas in illa habitare sentina

-purulentas: in hac meram Venerem, meros

-Amores» (ori dabat osculum Chrysogonus.) «Igitur

-specum fugit illam et odit, quæ exhalat mephitim:

-purum os amat, et illecebrosum caput. Uni

-fidit, uni arrigit. Uxor illi tam est ingeniosa quam

-formosa, sed magis obsequens. Hæc voluptatem

-agnoscit nullam, quæ non sit mariti; bene sibi

-est, cum illi; omnibus assentitur mariti libidinibus

-et paret; ore præstat obsequium. Quid vero tu

-facies, Sempronia, si rogaverim? Nam si negaveris,

-[pg 251]

-negabo et ipse promissi meminisse et fidei

-datæ. Demum non te fugit pulchrum venustæ fœminæ

-corpus aliud esse nihil quam vivum quemdam,

-ut dicere solebat Socrates, libidinum thesaurum,

-ubi suas homines condant et quærant

-voluptates, in quem libidinis suæ calidos derivent

-fluctus. Utrum hoc puro» (osculabatur), «an illo

-scelesto» (imam digito designabat alvum) «id canali

-fiat, quid, amabo, interest? Si officii habebis

-rationem, delectationis, quæ forte nulla erit, non

-habebis.» Persuasit, cui jubendi jus erat quod

-ipsa in se constituerat.—«Heus tu,» inquit subridens,

-ut surgentem exceptura erat mentulam, «quos

-et quali tibia modos facere me jubes, in his ludis!»

-Post mucronem spiculi primoribus capit labiis, lingua

-involvit, novas subeunti sedes delicias mentulæ

-facit novas. Præsensit illa affluentes gari Venerei impetu

-rivos; exhorruit, refugitque. Et hæc, quæ

-supersunt dicenda, æterno potius tegenda erant

-silentio. O horribile secretum!—«Non vis, puto,

-intingi me tanto flagitio,» dicebat mater. «Liquidum

-ego bibam hominem?»

-

-*Tullia.* Nam in semine homo est.

-

-*Octavia.* Dixerat, et vestes deciduus imber multa

-corrupit copia. Ille subirasci:—«Ausa es,» inquit,

-«insana, tam egregium opus perdere?—Ignosce,»

-inquit illa, «habebis obsequentiorem; sin minus,

-ut voles excrucia. Si tibi meum quid erit voluptati,

-utere; satis erit mihi voluptatis, vel in ipsa

-nausea.»

-

-[pg 252]

-*Tullia.* Stetit promissis, et liquidos bibit homines?

-Salsam rem! nam salsa seminis vis.

-

-*Octavia.* Dixisti. Cubavi cum Eleonora nocte hac

-proxime acta. Facetiarum nidus Eleonoræ lectus.

-Quam meretricia dixit et fecit! Osculum dedit et

-gratulata est ori suo, quod in labellis meis legisset

-cœleste donum, suavium. «Sed quis scit,» ait, «an

-malæ sint olim servitura libidini? Vereor ne alio

-fungantur officio, furente Venere, quam suo.

-Nupsit Mancia, cognata mea, Marino Neapolitano:

-sulphureis Stygiisque nequissimarum libidinum

-incendiis torretur Marino pectus. Fœminam vecors

-quærit in Mancia etiam supra papillas, qua

-incipit desinitve fœmina. Buccam petit, quasi in

-eam puellæ fugerit cunnus, aut ipsa sibi bucca in

-quadam sit cum cunno societate ad participandos

-Veneris ludos. Objurgabam, quod hanc sibi sexuique

-fieri pateretur injuriam.—Quid vis? respondit.

-Abstinet se Marinus ab hac turpitudine?

-nihil est quod dicam; occupat oris aream libidinibus

-suis? occupat, et quæ volebam dicere. Non

-facit? non est quod queri velim; facit? nec queri

-possum.—Mariti hoc uno placemus nomine,

-quod fœminæ sumus. Quæ quacunque petetur,

-se probabit fœminam, hæc omnium maxime placebit.

-En, Octavia mea, Alphonsi furores,» addebat

-Eleonora. «Ante hos dies, postquam bis terve

-telum misit vere militans, et ori applicuit.—Huic,

-aio, ostio verberando, Alphonse, ista non est apta

-catapulta. Furis, et me vis furere.—Te furere

-velim, me nolim, reponit Alphonsus; nam quod

-[pg 253]

-me amas, favori tuo debeo, nullo debeo merito

-meo. Si furere incipio, honorem, quem tibi debeo,

-forte obliviscar, qui mori malim, quam tibi non

-vivere.—His movit durum pectus, flexit ad ludibria.

-Adsilientem appetii libens, semihiulco suavio,

-flammescentem nervum. Nihil ultra, nam eo

-mox sponte reversa est erudita mentula unde aberrarat.

-Cocytium fas nefasve in media perfecit regione,

-quod in hac superiori aggressa erat impudens.»

-

-*Tullia.* Non esset Eleonora Mellioniæ castas imitata

-iras; non esset, per salacitatem tuam! Huic se

-ut probro eximeret, ad Tiberium perducta ferro

-sibi pectus transegit. Maluit adacto gladio viam aperire

-letho, quam os olidi senis molli alutæ. Castitatis

-laudem non auro, ut multæ, sed ferro emit. Elvira

-et Theodosia (puellas nosti) aiunt se in bucca diverticulum

-spatienti mutino, amico suo, habere; et

-gaudent. Unde hæc insania? accipe. Finxerat hominem

-Prometheus; deerat penis: finxit et hanc meliorem

-partem e puriori luto. Antequam applicaret,

-fonte lavit. Dein fœmineum corpus finxit; utrique

-infudit vitam. Sitiit mulier; eidem labra fonti admovit,

-et bibit: hinc penis cum fœminæ bucca nata

-affinitas. Narrant Gonsalvum Cordubensem, imperatorem

-magnum, cum insenuisset, hoc voluptatis

-delectatum genere; erat et liguritor, provectæ, nam

-aliud mihi nihil persuaserint, ætatis vitio. Inserviebat

-vero libidini formosa viginti annorum puella.

-Cum vellet mediam lambere, se velle dicebat ire in

-Liguriam; at in Orientem, cum summa petere, et

-[pg 254]

-ori illudere. Sic, cum juventa juveret, si puerum

-(nam et pædico erat acerrimus) prurienti cuperet

-peni, dicebat Aversam se cogitare, celebrem urbem:

-ad nullam sane fervet adeo iter hominibus nostris.

-

-*Octavia.* Libere loquar. Virtutem plerunque vocant,

-quod animi non tam constantia est, quam contumax

-ferocitas; non tam optio, quam illusio;

-cæcus quidam impetus, non securæ mentis rectum

-judicium.

-

-*Tullia.* Ut fuit Elisabethæ. Erat Franco centurioni

-nuptura. Audiit Chrysogonum tuum, nescio quæ

-portentosa magis quam magna in nuptias stoice nugantem.

-Mutato consilio, et quasi ipsa in aliam momento

-esset mutata, omnes extemplo de nuptiis

-longe egit cogitationes. Nec obstinatam amantis lacrymæ

-moverunt, nec matris preces, non affinium

-obtestationes; ad Vestales non suo transiit passu,

-sed rapido aquilæ volatu. Attamen, unum alterumve

-post annum, pœnituit. Quo se resque suas non

-viderat oculo, vidit, se miseram vidit, et beatas vidit

-quæ venirent in hominum amplexus. Ut spes potiundæ

-primum centurionem inflammarat, demum desperatio

-acriori incendit desiderio. Sororis tandem ope,

-fruendæ habet Elisabethæ copiam; prægnans fit. Inter

-eos convenit; raptam abducit. Egregiam vero pietatem!

-Facta est concubina, cui per pietatem noluit uxor

-dari. Egregiam Chrysogoni laudem! Eripuit marito

-quam raptori dono daret. Nomini comparando student

-hi homines apud vulgum; non ita laudi promerendæ

-apud sapientes et graves viros, quibus non

-est facile fucum facere. Majorem numerum anteponunt

-[pg 255]

-meliori, ægrotarum multitudinem sanis mentibus.

-

-*Octavia.* Circumfertur de Livia fabula non illepida.

-Castitatis laude florebat Livia, antequam Alexandro

-Borgiæ nuberet, et floruit postquam nupsit. Quoniam

-ille vi morbi decessit e vivis, decessit et illa

-ex hominum conspectu. Quo clariori fulgeret fama,

-in tenebras demens Vestalium fugit. Reliquit mortalium

-nugas cæcis (sic loquebatur); ipsa veras divitias,

-contemptis divitiis et honoribus, petiit. Viva

-sepulta est, ducente funus Chrysogono. Sed paucos

-post menses sensit se reviviscere. Eduxit funeratam

-Chrysogonus ipse e tumulo. Piæ et probæ primus

-vitium obtulit et intulit; oppressit tantus vir tantam

-virtutem. Alterius virtus permista est in vasis Veneris

-alterius virtuti.

-

-*Tullia.* Uno verbo, virtus virtutem futuit.

-

-*Octavia.* Degebat in cœlibe domo juvenis venustus,

-robustus, membris optime compactis. Operas

-locaverat hortis colendis. Multa erat cum adolescente

-Livia adolescens, et hac consuetudine delectabatur.

-Rumor fuit, sub id tempus, viciniores

-ædes pestilentia esse afflatas. Diffugere Vestales timidæ;

-Angela, Brigitta et Livia mansere ædium custodiæ,

-et cum iis Maxima Vestalis, omnium antistes.

-Magna in urbe solitudo; turpis rerum facies. Sentiebat

-Livia se amare Petrum (hortulano id vocabulum),

-nec pudebat: nec etiam nesciebat juvenis se

-amari, et triumphabat. Occasio non deerat, sed occasioni

-locus. Longa non fuit exspectatio. Decidens

-forte Maxima e summa graduum scala, secum et

-[pg 256]

-Brigittam in perniciem traxit præceps casu. Illisæ,

-vix tandem valetudini bonæ, post longos dies, sunt

-restitutæ, et recreatæ vires. Interea omnium quæ

-vellet, libera Liviæ potestas. In Petro magna puellarum

-spes et confidentia, quod egregiam operam in

-obsequiis ægrotarum poneret indefessus. Pomeridianis

-horis urente sole, sodales omnes somnus,

-quem nocte non viderant, tenebat amicabiliter illapsus.

-Sola obambulabat in interiori conclavi Livia,

-multa secum de Petro, de suo amore, de sua infelicitate

-meditans. Obviam fit Petrus; excipit expansis

-ulnis advolantem procax Livia. Uterque de utroque

-cepere voluptatem quæ summa est. Sequenti luce,

-insidiatur Angelæ Petrus, conscia Livia et participe.

-Maturæ virginitatis Angela, nam annorum quinque

-supra viginti, Venerem spirabat et inspirabat, quam

-oderat. Nec prompta, nec facilis victoria; victa tamen:

-omnia vincit amor. Bis cum nolente volente

-conflixit Petrus; at in altero conflictu acriter pugnatum.

-Peracta re, intervenit Livia: non ausa est suspicere

-ad eam Angela, pudore effusa, quæ pudorem

-amiserat; subinde risit nescio quid illecebrosum et

-petulans. Demum, facta nocte, jussit post cœnam

-Maxima curarent omnes corpora, somno reficerent.

-Quid factum? Cum iis medius concubuit Petrus, et

-sic procurarunt corpora. Cecidit et Brigitta, ut ceciderant;

-et, quam cum Maxima casus obtriverat,

-beavit casus cum Petro.

-

-*Tullia.* Quæ te etiam fors manet, bona Maxima?

-Futuere, futuere. Is debetur tibi honestæ matronæ

-honos.

-

-[pg 257]

-*Octavia.* Recreatis utcunque viribus, nihilo tamen

-minus querebatur Maxima, ingemiscens ad pristinam

-sibi valetudinem viæ multum superesse. Aderat

-Livia. «Vis, domina,» inquit, «veloci emetiri cursu

-quicquid id est viæ?—Velim maxime,» reponit;

-«quid facto opus?—Primum,» subjicit Livia,

-«gaude; postea gaude; et postquam omnibus gavisa

-fueris gaudiis, gaude iterum, et sine fine

-summo gaude gaudio. Qui luctui datur dies adimitur

-vitæ.» Persuaderi passa sibi est Maxima;

-et sua intererat. Qui cœlos Deorum proci sibi

-optant, non ideo terras oderunt. Commendant illico

-omnes Petri alacritatem et festivitatem. Cantus suavitate

-dicunt placere, et saltationis agilitate, tremulaque

-lumborum actitatione. Jubet advocari; adest,

-cantillat, placet.—«Nunc salta,» ait Maxima;

-«nam saltator es eximius et concinnus. Laudant hæ

-puellæ.—Sed, domina, quem tibi debeo honos

-obtundit nervos. Non ausim,» reponit Petrus.—«Puta

-me,» subjicit Maxima, «ex illarum numero

-unam: proba te.—Et mihi fiet,» refert

-Petrus, «nec, credo, pœnitebit saltationis: subagitatricem

-vocant.—Quæ hæc est saltatio, Petre?

-non novi,» ait Maxima; «cum fugi res mortales,

-non audieram de ea; forte non erat in usu.—Erat,

-sed non saltaras,» infit Petrus. «Qualis

-vero illa sit non audies, non videbis, sed senties.

-Saltabis et tu mecum mobili lumbo.» Hæc dum

-dicerentur, evaserant omnes e cubiculo. Erat Maxima

-annorum triginta, corpore pollucibili, ingenio micanti.

-Sedebat in lecto; ut se solam vidit, insidias

-[pg 258]

-vidit. Quid faceret? Insilit Petrus in sedentem, dat

-basium, alteram in sinum, alteram mittit manum

-sub stolam. Obniti illa, repugnare, vocem altius

-tollere; sed surda et muta circum omnia: improba

-mentula vim audet impudenter inferre venerabili

-vulvæ. Ferocientem Maximæ iram prima hæc mitigavit

-utcunque insitio; flevit tamen, et erupit in

-ejulatus.—«Quid tu,» dicebat, «homo nihili,

-ausus es?» Risit ille.—«Per umbilicum Veneris

-et tuum! cum scies,» dixit, «hunc cui irasceris Petrum

-virum esse patricium et tibi affinem, detumescent,

-et scio, iræ tuæ omnes hi fluctus. Sed

-faciam pacatior sis, antequam scias. Istum exige

-modo pudorem, qui voluptates enecat tuas et

-meas. Res acta est; nec facies quin factum sit,

-quod factum est. Commenda si sapis, _`quidquid` id

-est, silentio.»

-

-*Tullia.* Optime.

-

-*Octavia.* Summum post paulo a Maxima cepit

-gaudium, non extorsit. Pugnavit in medio projecta

-thoro commodiori situ. Candentem immergit in viscera

-pugionem Petrus, nec temperavit sibi illa impotens.

-Spissis terebat basiis subagitantem, fervidis

-invehebatur succussibus in concutientem. Mox titillantibus

-prolui se Dionæi fluenti sensit deliciis et

-ebullientibus amoris rivis. Adstiterunt ad spondam

-tremuli lecti Livia, Angela et Brigitta, Fescenninos

-canentes.

-

-*Tullia.* Quis vero is est Petrus?

-

-*Octavia.* De Ponciorum gente, apud Lusitanos

-nobili et clara. Amabat Rodericus Pontius Margarim

-[pg 259]

-Meneziam; Margaris Rodericum pari amore. Aristippus,

-eadem e philosophorum secta, invidebat Roderico

-tam pulchram felicitatem. Ardebat miser,

-sperabat nihil. Quod solent mali, constituit apud

-animum suum a Roderici avellere puellam amplexibus.

-Vocanti negat hymenæo; bona multa dolo

-malo prætexit. Mollem et teneram mentem fascinat

-præstigiis simulationum. Vestalem induit, Margarim

-exuit. Eadem invadit febris Rodericum. Ab Aristippo

-in quam ceciderat ipse scrobem perducitur:

-huic dat sapientiæ et sectæ nomen. Vide, Tullia, et

-ride. Annus nondum præterierat; pœnitet facti, plaudente

-bona mente et amicis; repetit domum et suos.

-Interea miserant, quibus potestas erat, Margarim in

-hanc urbem ad Clementiam materteram. Id olim

-Maximæ nomen, dum viveret.

-

-*Tullia.* Ah! ah! ah! Non ergo vivit quæ futuit?

-Ah! ah! Sed sic loquuntur. Bibunt, edunt, futuunt

-Stoici, et se negant esse in animantum sæculo. Ah!

-ah! rem lepidam! Se negant vivere\ |...|\ |...|

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt quædam in autographo.)

-|

-| |desunt|

-

-

-*Octavia....* Nam quam Liviam vocant, illa est Margaris, mutato, ut

-fieri solet, nomine. Hac fraude recepit Margarim, et abditis

-puellarum pastinandis et runcandis insudavit hortis, solers et

-vegetus cunnicola.

-

-*Tullia.* Sic Theodorus tuo. Nam reliquisti, ad

-[pg 260]

-horti irrigui tui ostium, ligonem Priapo dignum olitore

-lactantem. Quid, otii impatiens, cessas? quid

-cessas? Admitte.

-

-*Octavia.* Et admisi. Pertunda Dea, fer opem! Exsultabat

-gigas mentula. «Putas me juvencam, non

-puellam,» dicebam. «Quæ posset puella pati?

-Non patiar.—Macte animo,» reponebat ille,

-«patiere. Quæ vitulum tulisti, taurum feres. Agedum,

-dea mea; nihil postea supererit, quod Veneri,

-quod Junoni invideas.» Dicens incumbit

-rapido nisu in mollem libidinis sinum. Lenius me

-vulnerarat Caviceus devirginans. Gemitum dedi.—«Sile,»

-increpat. Compressi vocem; ille me. O

-clavam Herculeam! Nam tredecim pollices longa,

-et crassa ut sibi brachium est: mali loco esse possit

-in laxa Veneris cymba.

-

-*Tullia.* Ut cuique brachium puellæ est, pati posse

-aiunt, sine magno incommodo suo, ejusdem magnitudinis

-in tubere suo telum. Nosti Clementiam, quæ

-nudiustertius Remundo marchioni nupsit in nostra

-vicinia?

-

-*Octavia.* Novi: cui et forma elegans et exile

-corpus.

-

-*Tullia.* Curta Remundo suppellex; quinque ille

-pollices non excedit igneus caudex. Ea est crassitudo

-quæ fidem superet. Qui sciebant male actum iri cum

-delicata virgine, miserescebant; parem esse posse

-bellatori negabant, cui portentosa machina. Natæ

-timebat et mater; sed Remundo magnæ divitiæ, summum

-ingenium. Clementiæ angusta res domi, et erat

-matura viro, viginti annos nata. Quid consilii caperet

-[pg 261]

-mater? Communicat cum Anna Gusmana, _`sorore`,

-timorem; hæc cum Clementia. «Non te fugit,

-Clementia mea,» inquit (nam secesserat mater),

-«quæ tuæ sint futuræ partes, cum Remundo nupseris,

-id ætatis et ingenii puellam? Sui erit officii,

-tui et muneris, parte ut tua utatur et abutatur, ut

-voluerit. Hæ tuæ erunt partes.—Quæ vero erunt,»

-reponit puella subridens, «suspicor id equidem.—Sed

-qui tibi jam imminet, Remundus, longo et

-crasso mulus est ramali. Sua tamen illi Veneris

-via eundum, per prurientem sexus tui venam, ad

-plenam voluptatem. Nec id fiet absque diro cruciatu,

-nec forte fiet. Vide animo tuo, quid tibi

-animi sit.» Illa timenti similis:—«Scis, matertera

-mea dulcissima,» inquit, «paupertatem

-larium nostrorum, et quam sint res angustæ afflictis?—Scio,»

-reponit Anna, «sed et volo scire,

-tuaque interest sciam, quam sint tibi angustæ sub

-stola. Nam suæ si non invenerit Veneri aptam,

-peribis, et illi et tibi diremetur nuptiarum fœdus.

-Aiunt vulgo nulla unquam cum fœmina habuisse

-rem pleno coitu. Patientiam præstare noluerunt,

-quæ sui erant juris, ceventi et conanti. Tu cogeris.—Et

-præstabo,» subjicit Clementia, «alacri

-animo. Sufficiet vires et animos Amor. Amo

-efflictim; forte lethum non oppetam.—Sed age,»

-refert Anna, «videam ut tibi Venerei campi æquor

-patet ad prælium.» Dicens mittebat procacem sub

-stolam manum.—«Hei, hei! nimio plus,» dicebat

-puella, «quam honestæ licet, verecundiam fatigas.—O

-ineptum pudorem!» reponit Anna; ac molli

-[pg 262]

-et crispa obnuptam lanugine partem attrectat, cadurda

-diducit, digitum inducit. Fremere puella, furere

-non noto pruritu.—«Quid id vero rei est,

-matertera gratissima?» dicebat; «moves me ad

-libidinem, quam nescio. Excitas in medullis ignes,

-quos odi. Desine vexare puram.—Leve id quidem

-specimen est,» inquit Anna, «licentiæ conjugalis.

-Sunt artus tibi, et locus ille, qualem fingeret

-filiabus suis aut optaret Venus, libidinis

-capax, non hebes. Habebunt se bene et feliciter

-omnia. Probe es ad pugnam comparata. Fer modo

-fortiter, nam et fortiter feriet. Tibi utique satius

-sit laniari in lecto, quam misere vivere in hac hominum

-luce.» Addit et alia, sed nihil ad rem.

-Quid te moror, Octavia? Sequenti nocte sex passa

-est adsultus. Laniata est, nec tamen vocem misit.

-Tertio penetravit se totum in tenerum corpus Herculeæ

-clavæ truncus: mulier facta est, belle proluta

-igneo Veneris imbre. At mane facto carnificinæ

-imago varia: lintea cruore infecta in eo quem

-tenuerat loco, cum perfinditur virgo; discissa ipsa,

-ultra quam alia quævis tulisset constanter. Vix stare

-in pedes, vix gradum facere.

-

-*Octavia.* Micturio, per pruritus tuos! cum illius

-memini voluptatis, qua perfudere sensus meos decidui

-e Theodori tubo in libidinis mea intima incendiarii

-rores. Persequar narrationem. Supina ad extimam

-jacebam thori spondam, non opportuno situ;

-magna vi truditur incoctus Herois ramus: transadigit

-nihil contra conantem. At vero superexstabat

-pollices quatuor: ligabam digitorum complexu;

-[pg 263]

-ulterius non subibat. O bona Venus! post diffluere

-cœpit. Putavi omnes undequaque, quæ sunt, quæ

-fuerunt eruntque in annis, confluere hanc in meam

-partem bonam voluptates; omnes convenire Veneres,

-hæc ut mea esset Venus gratior, lætior et amœnior.

-Putavi cœlestes dulcedines potiorum deliciarum,

-quas creat Venus, depluere mea in præcordia

-e Veneris cœlo. Feriebant liquescentem liquida

-Amoris fulmina; combibebam calidas guttas ardens

-in abdita sede. Abscessit jam nihili. Vidi fugitivam

-mentulam: jam pars sui erat effœta; jam ex heroide

-pannucea.

-

-*Tullia.* Tu de Theodoro triumphabas victrix.

-Num et de Chrysogono Sempronia parens tua optima?

-

-*Octavia.* O rem, per facetias nostras, non infacetam!

-Ridebis.—«Vis nunc videamus,» ego ad

-Theodorum, «ut lætentur Chrysogonus et mater,

-ut luctentur?—Volo,» inquit, osculum figens.

-«Nego tamen Chrysogoni felicitatem, ut maxima

-sit, cum mea conferri posse. Incredibilem inveni,

-regina mea, dea mea, in complexu tuo, in suaviis

-nectareis.—Sequere,» repono, «sed suspenso

-gradu.» Dissilierat ex asseribus unus de summa

-contignatione, quæ cubiculum operit in quo ludebant.

-Ea ex rima, apte diducta, facilis in cubiculum

-adspectus et in genialem parentis lectum. Hic est

-campus illis Martius et Venereus.

-

-*Tullia.* _`Vel perspicacissimas fugiunt` sæpe plurima,

-quæ exitio sunt. Omnia timeas, nihil ut timeas. Periit

-iisdem petita insidiis Lucia, Manrici Fonsecæ

-[pg 264]

-uxor: nam, quæ serva facta est alienæ voluptatis, et

-sui timoris, num vero periit? Amabat Joannem, qui

-illi e servis unus, lepidissimum caput. Amabat et una

-ex ancillis, trucis animi puella. Hæc e superiori cubiculo

-lateribus strato, laterem movet unum atque alterum.

-Tabulas e contignatione variis perforat in locis

-terebello, unde prospiceret in heræ cubiculum. Die,

-nocte, quod se sperni a Joanne videret, quasi e specula

-quid in Luciæ fieret cubiculo, unde iras aleret,

-oculis legebat curiosis amans et amens. Accidit non

-ita mane evocari ad Luciam Joannem; nam Manricus

-venatum ierat prima luce, alter Meleager. Audiit

-excetra, evolat ad speculum: videt Luciam recubantem

-in lecto, et ita involutam linteo, ut non dubitares

-quin vellet videri nuda et non videri. Pectus,

-papillæ, femora, quasi non ex composito, nuda;

-venter et uteri potior pars latebat. Audi servæ truculentæ

-tetrum scelus. Procurrit ad Juditham, Manrici

-sororem, Luciæ dotibus et laudibus infensam;

-spectare jubet quæ intro fierent. Joannes rogabat

-dominam miseresceret tam certi amoris, quo urebatur

-miser. Offerebat vitium, urgebat: illa negabat;

-pugnabat.—«Te a me vere amari, mi Joannes, sit

-id tibi operæ pretium. Nunquam vero patiar fœdari

-me adulteris complexibus: non si reges ament.

-Quod unum possum, cedo libens. Obtuere ut

-voles omnes meas dotes; oculi et manus tuæ

-meis, ut poteris, fruantur solertes bonis. Nihil

-præterea tenta; operam et oleum perdideris.—Intelligo,

-domina; quæ tot condonas amori meo,»

-dicebat Joannes, «omnia negas. Sed et intelligo,

-[pg 265]

-perdo operam infelix; saltem opera tua adblandienti

-perdiderim et oleum.—Faciam si quidem

-vis,» subjicit Lucia; «ecce lævam meam, utere.»

-Arrigebat non admodum laute mutoniatus, puer

-equidem annorum sexdecim. Rogat prehendat mutonem;

-prehendit ridens.—«Vide,» subjicit,

-«quam bona et liberalis tibi sim domina: servitutem

-servio tuæ voluptati.» Papillis ille Luciæ,

-post bonæ parti dexteram admovet. Corripiens Lucia

-commulgebat hircum. Nugabatur hic in cadurdis

-ridicula digitorum micatione, rectus ad lecti interiorem

-spondam.—«O manus tua alba et teres,»

-dicebat, «ut mirabili mihi est pro cunno favens! ut

-te bearem et implerem felicitate! Urge, urge!»

-Renidens Lucia irrequieto gnavæ ancillabatur mentulæ

-obsequio. Ad hæc momento in objectum evomit

-linteum genialis humoris magnam copiam. Nec

-iners fuit cum pueri dextera Luciæ congressus. In

-Venereo gurgite anhelanti puellæ medii digiti fervebat

-opus; subabat amoris œstro percita; eodem se sensit

-remitti temporis puncto.—«Agedum, agedum!»

-dicebat æstuans. Os dicenti præclusit puer spissis suaviis.

-Excreta mobilibus e lumbis albi et præcocti

-veneni vis, suavi demulsit titillatione castam adulteram.

-Gaudiis luctus confinium: sic voluit fati inclementia.

-Exsultare Juditha et superbire.—«Habeo,»

-inquit, «vincula tibi et catastam, Lucia. Regnabo,

-servies. Sequere, Mancia» (id servæ nomen). «Recta

-eamus ad pellicem; ni consenserit, morietur.»

-Moverunt Manciam ad pietatem hæ minæ, movente

-amore.—«Non nego, domina,» inquit, «mereri

-[pg 266]

-utrumque aliquantum supplicii. Insanæ quicquid

-id est adolescentiæ ludus fuit, non affectæ vitio et

-sceleris contagio grave flagitium.—Videbimus,»

-reponit, «at tu, sequere. Cum vero ingressa fuerim

-in id pellicis lupanar, obsera diligenter fores; si

-feceris, magnum a te abegeris infortunium.» Secuta

-sunt tum tristia et amara, quum læta et dulcia,

-scitu digna multa. Interim redi tu ad Theodorum.

-

-*Octavia.* Ut pervenimus ad speculam, videmus

-Chrysogonum lectum versus, qui in angulo erat,

-divam suam, nam sic loquebatur, manu ducentem.—«Quid,

-diva mea,» dicebat, «nunc putas esse rei

-Theodoro cum Octavia?—Scio,» inquit illa,

-«nam audivi vocem, ac si vim pateretur, ingemiscentis.

-Puellam docet difficili via ire ad gloriam,

-et gaudeo.—Haudquaquam,» reponit Chrysogonus;

-«conto cubitali miseram discindit. Hinc clamor.

-Conjecissem etiam fidum sodalem in amplexus

-tuos: amor non admisit cogitationem, qui

-in te est meus. Marito irascor tuo et invideo, quod

-gaudiorum habeam participem. Suasi puellam insidiis

-petat, sciebam repulsam non laturum.»

-Dicens projecit thoro corpus resupinum. «O cœleste

-delicium meum!» dicebat, «osculis instilla

-amanti amoris furores. Irrita nequitias in me tuas

-ingeniosa et petulans.—Male sit isti vesti detritæ,»

-respondebat mater, «quæ desideriis negat

-amatum pectus, quæ vili segmentata centone,

-Philosophica caligine tot involvit venustates! Discutiam

-ego has nebulas, quæ te, lucem meam,

-mihi obscurant. Quam altius potero stolam istam

-[pg 267]

-revolvam muliebrem. Male sit sartori! Quo vestes

-hæ fluxæ et longæ pacto philosophum decent,

-quæ hominem non decent? Qui vere homo sit,

-longa mentula decet, non longa vestis.» Assurgentem

-viri nervum levibus appetit talitris, miscens

-suavia. «En,» dicebat, «insultantem pudicitiæ salacitatem;

-en superbam illam imperatricem mentularum!

-En, ignava et vecors languet. Ecce

-vero, o veternosa mentula, cunnum qui te provocat

-ad duellum: læva hac mea feciali bellum

-indicit.—Denuda pectus, regina mea,»

-refert Chrysogonus; «et potes, quandoquidem

-fluido illo præcinxisti artus supparo. Expedi papillarum

-lacteos orbes; et cycladem, si vis ab omni

-parte esse beatum, dejice. Pulchrior te pulchra

-eris, si nuda eris. Ornatior es propriis dotibus,

-quam ut mundo ornatuve egeas.» Obsequitur:

-deponit supparum et cycladem; interius supererat

-indusium. Jussit deponi Chrysogonus: defluxit ad

-pedes, et purpureo pudore suffusæ sunt genæ honestæ

-matronæ.—«Quo majori cumules ignominia,»

-inquit, «quid præterea imperabis, o here,

-cui vendidisse videor animam?» Corpus mecastor

-illi pulchrum et nitens.

-

-*Tullia.* Scio.

-

-*Octavia.* Impatiens moræ Chrysogonus: «Exuisti

-vestes,» inquit; «nunc figuram illam, Sempronia

-mea, qua nosti tantopere delectari me, indue.»

-Exsilit in supinum, et sedens observat spiculum

-candens; divaricatis femoribus vibrat ipsa in se sua

-manu. Tunc Theodorus.—«Hæc me rei imago,»

-[pg 268]

-inquit, «implet amore et furore. Abeamus, Octavia

-mea, res acturi nostras, non saxei.» Abimus;

-conjicit in lectum, et opportuniori, quam fueram in

-prima coitione, collocat situ. «Vide, Octavia,

-quicquid id est» (pilum librabat læva): «cum

-videris, non invidebis matri Chrysogonum suum.—At

-subit,» refero, «curiosa libido. Cedo, emetiar.»

-Credes, Tullia? Tredecim ad summum mucronem

-pollices longum, minabatur crucem miseræ,

-crispanti actitatione.—«Metuo vehementer,» aio,

-«hæc ut ne trabes, ut longa, ut crassa est, mitti

-possit in contignationem meam. Experiar; sed,

-per Venerem! subi, non perfringe; illabere, non

-irrumpe; lude, non lania.» Ostio admoverat catapultam;

-jam in oppugnatione erat arcis meæ. Tollo

-femina, impellit balistam: nec tamen movi. Incumbit

-totis viribus: nec tamen movi. Disjecta, discissa

-et perfracta intro sunt omnia. Intimus uteri sinus

-dire pulsabatur, et, enixa vi adacti caudicis, concreta

-solvebatur arcis compages. Revello pilum a vulnere:

-vix ligabam ferocientem digitorum vinculo,

-

-   | Tantæ molis erat!...

-

-Comprimo actutum, magnoque depluit opobalsami

-imbre; affectum crudo vulnere læsæ vulvæ sinum

-suavissime demulsit. Mota ad libidinem, incredibili

-cum titillatione remissa sum. Nunquam, mecastor,

-addidit mihi, majori cum voluptate, sitiens vulva

-Veneream ambrosiam. Ut juvit esse, ut est, bibulam!

-

-[pg 269]

-Ego vero, dato osculo, jam inutile excutio pondus;

-me læta subduco. Barbam viri ridens fervida

-capio manu.—«Hac displices libidini meæ,» inquam.

-«Cedo, agedum, hanc demetam longam,

-hircinam, aheneam barbam;» et admoveo forcipem.—«Cave

-sit,» exclamat, «nec feceris; si

-demeteres, et laudem demeres. Ne feceris, fatua.

-Nam hæc sapientia nostra maxime in barba consistit,

-non ita in moribus; barbato hac æquamur

-Jovi et Consentibus Diis. Nam Medioxumi, et

-plebs deorum imberbis est. Et decet barba viros

-graves et excellentes. Decet imperatores hæc

-barbæ longæ et hispidæ dignitas. Vidi olim,

-Archimandritæ Sandionysiani ostendente vicario,

-Dionysii Areopagitæ (nam jactitant) Græce scriptas

-commentationes ab Emanuele Byzantino Imperatore,

-ad Carolum Calvum missas dono. Depictus

-est Emanuel in fronte libri, cum conjuge

-et gnatis. Sed Emanueli longa barba, et ad medium

-pertingens pectus. Compactus præstanti arte liber

-gemmis olim et auro opertus erat; probi monachi

-aurum et gemmas detraxere, barbam Emanueli

-non detraxere: aurea non erat. Non defuisset,

-apud Dionysianos, barbæ aureæ suus

-Dionysius, ut Apollini Syracusis non defuit.»

-Hæc Theodorus.—«Nec ego,» inquam, «hunc

-tibi violabo barbæ honorem. Habeto per me

-salvum, qui pauper et inops tot me bonis

-locupletasti, tot Veneris bonæ crispantibus

-opibus.»

-

-*Tullia.* Nec capere, inepta, poteras totam felicitatem

-[pg 270]

-tuam. Sed arrigit tibi ad undecim pollices

-Caviceus.

-

-*Octavia.* Nugæ! novem non superat. Quid id ad

-Chrysogonum?

-

-*Tullia.* Pertunda mea! Cur tam bellæ non contingere

-dotes, vel Calliæ, vel Lampridio! Fruerer,

-fruerer!

-

-*Octavia.* Enim vero conferre dicebas ad mulieris

-pulchritudinem, illi ut modice hiet ad rorem

-concha. Crassioris igitur nulla mentulæ laus, per

-quam sua cunno laus servari non potest. Utcunque

-angustum sit id iter, quo ad voluptatem descenditur;

-res Veneris gratiores nunquam, quam cum

-sunt in angustiis. Hinc facete dictum a Joanne

-principe, qui et mastupratorum princeps, in sua sibi

-manu qualem vellet invenire cunnum, nec laxum,

-nec salgama exhalantem.

-

-*Tullia.* Et præterea commendant Veneres, qui

-non omnino inter femina delitescat conditus; novem

-decemve distet tantum pollices ab umbilico.

-Demissa plerisque puellis ita fugit pubes, ut aversa

-videatur ad Venerem via. Difficiles cum illis concubitus.

-Non potuit Theodora Aspilcueta, nisi posito

-pectore et sublatis in genua lumbis, devirginari.

-Frustra supinæ vir insudarat superfusus: operam

-luserat, oleum perdiderat. Demum sub elato aliquantum

-colle subsidat, velut sub promontorio,

-cymba. Hæc si conveniant, quæ pulchra videtur

-spectanti, et pulchra sentietur ab ineunte. Sed et

-interdum laborat vitio, quæ arcta est. Nam audivi

-jureconsultos dicere mulierem ita arctam, ut mulier

-[pg 271]

-fieri non possit (sic loquuntur), sanam non videri.

-Quibus virginale consertum concretumve fuerit,

-infausti id esse ominis plerumque solet. De Cornelia

-ferunt adeo arcta genitalium compage natam

-esse, ut difficillime mulier facta sit. Necatis

-Gracchis, infelicior visa est, quam felicior visa erat

-editis. Quæ de obsignata dixere virgine, ea falsa omnia

-et perniciosæ ad imposturam artes.

-

-*Octavia.* Etiam aiunt os superius testem esse inferiori.

-Cui enim os parvum loquenti, et esse jactitant

-os parvum futuenti.

-

-*Tullia.* Nugæ! Et nugæ quæ hi garriunt Amoris

-geometræ: medium cujusque pedem puellæ mensuram

-aiunt esse ostii, quo scilicet itur ad divæ virginitatis

-sacrarium. Nugæ! novi cui parvum os, parvus

-pes; grande et araneosum jacet spelæum atra

-inter inguina. Certa nulla constat ratio. Hæc constat:

-cuique uni probe machæræ convenit hæc vagina;

-ita Natura est comparatum. Si tenuis machæra,

-comprimit ultro se vagina laxior; si rudis et

-immanis (Durandaliam aut Flambergiam adhibe),

-dilatatis hæc vagina fibris excipit gratulantem gratulans

-hospitem hospes.

-

-*Octavia.* Se res sic habet, et experior. Statui certe

-nihil potest, per Priapi coleos! Si roborascenti terribiles

-ramo omnibus non sunt apti mulieribus, sunt

-uni et alteri. Habuit prominentissimi penis domesticum

-Heliogabalus. Onon vocabat. Apud Pygmæos

-ad pedum pertingit malleolos. Si nostris ad genua

-hominibus propenderet, nullum putas fore hujus

-balistæ usum? Erras. Sed enim multo major est

-[pg 272]

-hominum numerus, quibus ultra octo septemve

-pollices non excurrit: hic communior modus. Quid

-faceres? nec etiam sunt nihili, et nulla in gratia

-apud Venerem. Aliqua florent, quibus id non est

-peculii, et hos commendat Hymenæo sua laus. Dux

-Ferrandus et Vastius marchio magni sunt nominis

-viri, nec magnæ tamen mentulæ, qua parte viri

-sunt. Illis conjuges et liberi. Vastio uxor formosa

-et ardens bello, liberi venusti et summæ spei. Ea

-crassa est satis mentula et longa, quæ amantis et

-amati peculium. Ab eo omnia placent, qui vere

-placet. Maluerim mea in cymba ab amico infigi aciculam,

-quam ab alio trabalem clavum. Experior

-etiam ego, Tullia: nam pulchrum in sinu foveo columbulum

-Dionæum. Puer, cui fingendo Venus et

-Gratiæ posuere operam, silente nocte ludit in sinu

-meo: et penis illi nec longus, nec crassus. A nullo

-tamen majores cepi voluptates; illi sum voluptatis

-cumulus, et ille est mihi.

-

-*Tullia.* Quis ille est? quid narras?

-

-*Octavia.* A matre accepi dono, pulchros delectum

-inter pueros. Parens illi Manilia, soror nutricis meæ.

-Quartum supra decimum annum, a die mensis Septembris

-vigesima, complevit; ephœbus quem forma

-præferas Phœbo.

-

-*Tullia.* Vidi formosissimum puerum. Educandum

-Sempronia dedit Academicis: doctis viris, quæ

-magna laus est; et probis, quæ plurima.

-

-*Octavia.* Nihil, Tullia mea, te celabo. Nam cum

-exsudantia e suis corporibus infundunt in nostra

-amatores libidinum momenta, dicunt se frui nobis.

-[pg 273]

-Ita et ego, cum secretissimas animæ cogitationes in

-tuam instillo, fruor anima tua et te. O dulcem fruitionem!

-O delinificam spiritui meo Venerem, in

-hac animorum conjunctione!

-

-*Tullia.* Te credidi, voluptas mea, non alteram

-esse me, sed unam me. Effudi tuos ante oculos

-meas omnes libidines, nec puduit. Induxi te in intimas

-pectoris fibras, nec pœnitet; loquere.

-

-*Octavia.* Audies suo loco. Postquam de pulchritudine

-amœna dixisset multa Alphonsus, surrexit in

-pedes Aloisia:—«Vultis,» inquit, «dicam ego

-quæ censeo? Os ingenuum, nescium fraudis pectus,

-cunnum nec dantem, nec negantem, mobiles

-lumbos, ingeniumve versatile, id veram esse pulchritudinem

-censeo. Censebit et mecum pruriens

-Socrates.» Cum diceret et rideremus, pultant ad

-fores. Dii boni!

-

-*Tullia.* Qui pultant?

-

-*Octavia.* Cum Chrysogono Theodorus. Ut vidi,

-ut perii. Salutavere Eleonoram. Ad me limis Theodorus

-respexit oculis, et salutavit connivens. Advolat

-in amplexum Chrysogoni Alphonsus. Me Theodorus,

-sermonem de sermone serens, perducit in

-hortos. Laudat formam et juvenile decus; majorem

-in me spargit florum copiam, quam in hortis erat.—«Cum

-te video,» dicebat, «amor meus novos

-concipit ignes. Te misereat mei. Nam beati et

-læti Chrysogonus equidem et Eleonora res suas

-agunt; agamus et nos nostras.—Ut valet Sempronia

-mater?» repono, «nihil habes ab ea dicere?—Jussit,»

-ait, «commendem tuam tibi

-[pg 274]

-valetudinem. Puerum pectabat et comebat. Næ

-felices, quæ cum illo tam lepido, tam formoso

-cubabunt!» _`Tullia mea`, hoc me incendit verbum

-torrente flamma. Sensi intimas uri medullas,

-et injecto salacine œstro furere mihi Veneris venam;

-nam ante hos duos menses actos, cum Roberto

-consuevi. «Exspectat vero mater,» subjicit

-Theodorus, «e cognatis tuis nescio quam de genere

-Ponciorum. Robertus rogavit dicerem diligentem

-esse sibi curam passeris tui, quem commendasti;

-pipilare uni tibi, et tuum irrequieto quærere

-sinum volatu. Sed te mei pietas capiat,

-Octavia. Amore emorior. Quis immunis esse possit

-qui te viderit, ab hoc vectigali, quod omnipotenti

-omnes libidini pendimus?» Dum ambulamus,

-accurrit e familia Eleonoræ servus. Affert

-litteras. Dicit esse curru ex urbe advectos qui me

-conventam vellent. Sequor præeuntem, et lego in

-via litteras. Hæc scribebat mater: «\ *Mitto, nata,

-amorem tuum pulcherrimum ad te, amores suos.

-Extorsit id a me precibus et lacrymis. Nostrum

-vero transfugit in sexum, sumpta stola, sexui nostro

-nova lux. Puellam credent qui viderint, et laudabunt:

-velim nec tu sentias puerum esse. Parce tamen

-pueri artubus. Quicquid id erit, gaudebo te beate

-agere. Cetera disces a nutrice. Fruere, et me ama.*»

-Quæ me gaudia, dicebam apud animum meum, tollent

-in cælestes! O me felicem, et hoc matris beneficio

-parem Deabus! Ut vero ingredior interius in

-conclave, reperio puellam forma divina, comptam,

-ornatam, in sella sedentem. Sola erat; et vultu mirabiliter

-[pg 275]

-ad modestiam composito, salutat prope

-factam, genibus inflexis, ut nos solemus. Resaluto.

-Curiosius vultum cœlestem oculis lego: hæreo,

-puto, nec puto esse Robertum. Quo propior accedo,

-eo dubito magis. Nam altior longe videbatur,

-et nescio quid spirabat in vultu virgineum.—«Multi

-præteriere dies,» ego ad eam, «o Dea,

-num de cœlo descendisti?» Illa subridet, et in

-risu Robertum video. Injicit collo brachia, osculatur;

-osculor et ego: sed quibus, Venus bona! osculis

-illum ego, ille me! Advolat nutrix:—«Cavete»

-inquit, «servorum, qui circumvolitant,

-malignam perspicacitatem. Mandat mater dicas

-esse e cognatis tuis unam de gente Poncia, et peregre

-profectam, religionis causa. Reliqua audies

-quæ habeo in mandatis. Interim, cavete ne quid

-excidat vobis, quod utrique pesti sit.—Partes

-meas,» ait Robertus, «belle exsequar in hac fabula.»

-Colloquentibus ecce superveniunt Aloisia et

-Isabella, cum Alphonso et Theodoro. Diana Poncia

-(id attulerat nomen Robertus ex urbe) mirabili gratia

-salutavit omnes virgineo more. Puellam mirantur;

-aiunt esse summæ pulchritudinis, non mortale

-numen.—«Prima luce,» inquit, «ad urbem appuli,

-et continuandum mihi cras iter etiam summo

-mane. At dulce fuit cognatæ conspectu et sermone

-aliquot frui per horas. Hæc mihi voluptas

-pro viatico erit, et facitis, per humanitatem vestram,

-duplo major videri ut possit hæc felicitas.»

-Fraudem nemo suspicatus est; et ne quis suspicioni

-locus esset, ad Eleonoram dico currere me, tantæ

-[pg 276]

-ne diutius visu pulchritudinis careat. Sequitur Theodorus.

-Ad Eleonoram imus. Obductæ vero cubiculi

-erant fores. Nondum se ab Chrysogoni expedierat

-rabiosis compressionibus. Qua seræ inseritur clavis

-adhibeo oculos.

-

-*Tullia.* Quid vides? nam et rides.

-

-*Octavia.* Sedebat in sella Eleonora, divaricatis

-feminibus, revoluta veste. Superequitabat Chrysogonus,

-et trepidanti subagitabat clune. Inspexit et

-Theodorus.—«Nunc, o spes mea, misereat meæ

-te tentiginis, quæ me excruciat. Talis me enecat

-voluptatis imago.» Ego vero nolebam. Certum

-erat castam servare me amori meo, et lucidæ nocti.—«Non

-possum,» refero, «fluor infestat menstruus

-libidinis sedem. Sufficiet Eleonora tibi et

-sodali, et jam nunc peregit.» Venit ecce ad nos

-alacri vultu. Illa ad me:—«Ut tibi, Octavia, risit

-Venus?—Nec me vidit,» repono, «nec ab octo

-diebus blandita est ægræ spes amoris. Sed est

-quod abs te petam, et enixe petam.—Quid id

-est?» refert, «jam impetrasti. Quid tibi negem,

-dulcis Octavia?—Bene est,» repono. «Volo

-commodes mihi veredum tuum et agiles lumbos.—Nugaris,

-inepta,» inquit. «Quis veredi tibi

-mei usus, quæ calcar non habes?—Si Theodoro

-commodaris,» respondeo, «mihi esse commodatum

-habe persuasum.» Preces miscuit

-Chrysogonus; rogando vicimus.—«Ergo abite,»

-ait ridens, «in malam crucem, qui me huic iterum

-datis permolendam libidini!» Abimus. Theodorus

-vero his Eleonoram aggreditur verbis complexans:—«Sane

-[pg 277]

-cara es Philosophiæ numini sancto,

-cui hæc contigit una die laus philosophicis duabus

-mentulis esse opitulatam. Referant tibi et faventes

-stellæ gratias, quas habemus sapienti tuo

-et liberali cunno. Continuos, ac qui finem non

-capiant, voluptatum illi rivos et deliciarum rores

-Amor depluat, et Venus. Nec finis gaudiorum tibi

-sit, nec modus!» Dein deturbat in lectum, et in

-bene unctam Veneris patellam tucetum crassum et

-succulentum e sua devehit penu incumbens. «Nacta

-es in me, Domina,» dicebat, «Priapos Lampsacenos

-tres, Hercules quatuor. Utere: nam tibi

-non stupent lumbi, et sapit Cherson.—Utar,»

-respondet Eleonora; et dicenti fascinum immane ut

-agit in abdita penetralia: «Me enecas, carnifex!»

-exclamabat Eleonora. Acerrimis ille subagitationibus

-litabat: mox explosit catapultam. «Non est id

-Venerem exercere, sed lacerare perditissime,»

-dicebat Eleonora. «Lethum misisti in corpus meum,

-non moly plantam.» Advolo ego, amplector,

-osculor. Exire sodales. Urbem repetunt, stipe, quam

-ex philosophico instituto rogaverant, collata, læti

-ultra quam dici possit. Deponit lecto Eleonora fessos

-artus, et reliquum in lusibus et jocis consumimus

-diem. Diana, et cum interrogat et cum respondet,

-mirabiliter satisfecit; pulchritudinem laudabat

-ejus Alphonsus, laudabat et Eleonora:—«Quid

-me,» respondet, «qualemcunque ob hanc laudatis

-pulchritudinem, donum fluxum et caducum?

-Non laudatis, quod tam excellens nata sit mihi

-cognata, quæ Virtuti pro virtute ipsi est. Hoc quo

-[pg 278]

-me bearunt Superi, præstantius multo donum

-est.» Reposui pauca, sed apta. Placuit vero vehementer

-hæc dicens, et novis crevit incendium ignibus.

-Sed volo, Tullia, hanc ab origine fabulam exsequi,

-si velis.

-

-*Tullia.* Ni tuus esset Robertus, meum vellem.

-

-*Octavia.* Nostris eram in hortis cum matre, ante

-sex menses. Multa de suo in me amore et studio

-dixit, repetitis a prima pueritia exemplis. «Nunc

-vero munus concinno tibi,» subjicit subridens,

-«quod omnium longe rerum superet pretium.»

-Gratias egi. Paucos post dies, accersit in ædes Robertum.

-Jubet nobiscum prandere, convertebat

-nostros in se oculos tot venustatum avidos. Mirabar;

-nec scienti, nec percipienti mihi gliscebat

-amor. «Libere colloquere: scio te præstare ingenio.—Quandoquidem,

-domina, jubes, parum a

-reverentia quam tibi debeo et ab officio secedam

-meo, ne inobediens videar, qui sum obsequentissimus,

-et esse debeo.—Ingeniose respondet,»

-repono.—«Atenim,» ait, «ingenii quæ credis

-esse aliquid in me, inspira ex tuo, et erit. Nam

-in te dextro convenit Jove pulchritudo corporis et

-præstantia ingenii.—Ergo, Roberte, quæ se suis

-non probat, pulchra tuis videtur oculis Octavia?»

-refert mater.—«Videtur, per omnes Deos, per

-omnes Deas! pulcherrima, et est. Diis amorem,

-et Deabus invidiam creare possit.—Quid si consentiret

-amori tuo Octavia,» subjicit mater,

-«amares?—Amabo,» ait, «quanquam et non

-consentiat. Nam nihili sum puer: qui tandem fiet

-[pg 279]

-ut consentire posset amori meo? Sed locuples est

-illa et Naturæ, et Fortunæ, et virtutum donis: qui

-fieri potest ut non amem?—Gratum sane erit,»

-respondeo, «me abs te amari tam amabili puero.

-Vis mihi alter esse maritus?—Dedecores mariti

-nomen,» reponit, «mihi si indideris; servi et

-vernulæ relinque: studiis erga te meis, ut potero,

-honestabo.» Finitis epulis rediit ad Academicos,

-et sensi, cum abiit, aliquam meæ mihi animæ

-partem deesse. Tunc mater ad me:—«Quid de

-puero judicas, nata?» Esse respondeo ex Amoribus

-unum, eumque pulcherrimum, qui ex Veneris

-gremio evolavit ad nos.—«Num dices,» adjicit

-mater, «fore beatas quarum in amplexus veniet?—Sane

-ut futuræ sint infelices,» respondeo, «non

-video. Hunc sibi reginæ generum velint.» Dein

-cæcum alebam venis vulnus, Tullia mea. Tandem

-post mensem, nascenti amori favit mater optima.

-Jubet venire Robertum; liberam dat confabulandi

-mecum potestatem. Ingeniosus est Amor, quem

-fata instillant. Puer per ætatem nec par amori, nec

-satis aptus, amore arsit, cujus usum nesciebat. Interea

-contigit matrem diro conflictari meam morbo.

-Ut bonam recepit valetudinem: «Ingrata sim,»

-inquit, «Octavia mea, si, quæ ope et opera tua erepta

-sum letho, tuis in me benefactis non respondeam

-meis in te. Tanti pretii sum tibi pollicita

-munus, quod omne pretium superet; meministi?—Memini,

-mater,» inquam; «et quicquid a te

-mihi venerit summo erit in pretio.» At illa osculum

-ferens:\ _`—«Robertum,» reponit, «volo tibi`

-[pg 280]

-dono dare, quem et Juno optet sibi dari. Erubescis?

-Novi abs te amari.—Non nego, mater,»

-refero.—«Hunc tibi educo,» ait, «et servo;

-volo, dignus ut sit benevolentia tua, excoli diligenter

-omni virtutum et disciplinarum genere.

-Hunc tuos in amplexus conjiciam. Sed tener est;

-de ejus tantum pulchritudine et vita detraxeris,

-quantum acrius indulseris voluptati. Id fac ne

-obliviscaris.—Non sum oblitura,» dixi. Tertio

-post die, quæsivit, inter prandendum, an domi reliqua

-die futura essem. Respondit in animo esse domi

-manere. Post laudavit domesticam vestem, qua

-induta eram libera et fluxa, e subtilissimo lino.—«Nec

-ista,» inquit, «invidet oculis tuas vestis dotes,

-nec objicit. Mirifice in ea places: ne mutes.»

-Dixi non mutaturam.

-

-*Tullia.* Quæ cogitabas cum animo tuo, cum amore

-tuo?

-

-*Octavia.* Non cogitabam adfuturam tam cito mihi

-tantam felicitatem. Nescio quid non absolutum dat

-in manus Attalici operis mater. «Acu pinge quæ

-desunt, quæ egregia es artifex,» ait. Recessi in

-cubiculum. Is erat dies vigesimus Maii. Sedeo humili

-in lecto, sericeo strato vellere. In variis cogitationum

-nebulis mihi mens ludebat; dubius inter

-vigiliam et somnum allabitur sopor. Ecce hoc momento

-intrat Manilia, puerum ad me perducens.

-Affixæ humeris alas, et pendens pharetra; arcum

-læva, sagittam dextra gestabat. Cupidinem dixisses,

-et vere erat.—«Parens me mittit Venus ad te,»

-ait voce blanda puer, «quod scit a te vinci se pulchritudine:

-[pg 281]

-vult serviam tibi Amorum reginæ.—Non

-servies,» repono, «pulcherrime Amorum;

-esse si velis ex animo meus, regnabis.—At

-enim,» subjicit Manilia, «dies fabulis vobis perdenda

-non est. Secede paulum, formose Amor.»

-Ut secessit: «Ego et mater tua mancipio tibi

-nexuique, nata,» inquit, «hunc puerum damus;

-sed tener est et debili lumbo. Utere, sed parca

-voluptate; sin aliter feceris, defluet, ut solent

-flores quos carpsit gelida hyems.—Depereo,»

-aio, «puerum misera, et abunde erit voluptatis cupidæ

-et amanti, si sciero vere esse meum.—Parce

-puero,» dicebat nutrix; «hac hora satisfactum

-crede voluptati tuæ, si puero eripueris

-virginitatem, quod ejus sine dolore non fiet.

-Nam illi mentula obducta præputio est, nec

-aperiet impune tibi caput reginæ suæ. Promisit

-se fortiter facturum; quo volueris habere inspira

-animos, venustatum tuarum et voluptatum ostentatione.»

-Post alas Amori puero demebat. «Nam

-volo te,» dicebat, «constantem esse; nolo ab

-ejus unquam evoles latere.» Tollit pharetram et

-sagittas. «Nunc,» inquit, «opus sunt alia tibi

-tela, aliis pugnandum armis.—Intelligo,» ait

-ille, «et esse telum mihi sentiet dea mea, quo

-secum pugnem.» Abiit nutrix, et fores occlusit.

-

-*Tullia.*

-

-   | Dicite: Io, Pæan, et Io bis dicite: Pæan!

-   |   Decidit in casses præda petita meos.

-

-*Octavia.* Delibutus gaudio puer exsilit ad me. «Domina,

-[pg 282]

-domina,» loquit, «meæ me nunc pudet

-ætatis. Quam turpe sit esse puerum, vere sentio.

-Impar ero felicitati meæ.—Impar non eris,»

-repeto, «si respondes amori meo, qui tua erit felicitas,

-tuo amore, qui mea erit. Nihil ultra a te

-mihi opto.—Sed est,» inquit, «aliquando præterea

-amatorium. Non bene incipiam tyro, nec

-graviter perficiam puer.» Consedimus in lecto;

-tum ego osculor: incendia mittebant, non scintillas

-oculi mei. Demisit ille manum in sinum.—«Quid

-tibi vis?» dicebam; «liberius sane agis quam

-deceat.» Tractat papillas, suaviatur, incalescit;

-non potui quin amplecterer, ita lepide et festive

-agebat omnia. Tunc infert sub stolam dexteram.—«Euge,»

-inquam, «quid hac quæris?—Uxorem

-meam quæro,» respondet; «isthic habitat.»

-Risi:—«Sed non patiar id inhonestum,» aio,

-«si honesta sim.—Tuum quicquam potest esse

-inhonestum?» refert. «Noli maritum tuum repugnans

-fatigare. Amori cede.—Cedam,» aio,

-«tam bello, tam ingenioso Amori. Tua sum, mi

-Amor; nec amplius mea sum; tibi vivo.» Errabat

-interea puerilis manus, non docta Veneris viam.

-Paulo supra genua hæsit; post femora pererravit, et

-nates læves, Tullia, et molliter tumentes. Nec ultra

-audebat; pueriliter omnia.—«Scis usum,» ego

-ad illum, «mi Cupido, corporis tui et mei?—Videor

-mihi scire,» infit, «sed pro certo non habeo,

-an certo sciam. Vidi in tabulis pictis Veneris

-histrioniam.—Dignus eras,» subjicio, «pulchriori

-quam ego sum. Cape quæ voles, utere,

-[pg 283]

-fruere; age maritum.» Educit e carceribus mentulam.

-«Quid de hac re tam lepida fieri speras?»

-inquam.—«Quid jubebis id fiet,» reponit. Præludebat,

-inflammescebat. Sensit sibi facem Veneream

-ardere et turgere libidine. Genibus accidit;

-rogat ignoscam, si quid inepte fecerit nec satis urbane.

-Læva mox resupinæ revolvit ad pectus tunicam,

-et citus manum admovet pubi. Primoribus digitis

-tractat lanuginem, scalpit rimam, metitur

-igneam.—«Dic, sodes, mi amor,» inquam, «quid

-quærit hic sibi passerculus?» Nam arrigebat.—«Puto,»

-respondet, «nidum quærere, quem teneo

-manu.—Sine,» repono, «sine hic evolet.—Et

-ecce,» ait, «evolat;» et alacri se cursu feminibus

-inserit meis divaricatis. Ah! ah! ah! ostendebam

-milvio pullum.

-

-*Tullia.* Per Genium meum! prurit insolitum quid

-ingeniosa hæc narratio. Mira es nugarum artifex:

-

-   | In tenui labor, at tenuis non gloria.

-

-*Octavia.* Adhibet anhelans puer pugionem vaginæ.

-

-*Tullia.* Mutinum crassum, longum?

-

-*Octavia.* Crassum ut habes pollicem; longum sex

-pollices. Fidem habe mihi: convenimus belle alter

-alteri.—«A regia aberras voluptatis via,» dicebam.

-Manum porrigo cæco passeri, auspex et dux.

-Init libidinis viam tenebricosam.—«Nunc fortiter

-percute, mergere, cæde, macta,» subjicio. «Sic

-[pg 284]

-hæc res agitur.» Tunc adegit ensem suo nisu,

-excepi meo; peni favebam susurro.—«Me læsum,»

-inquit, «intus sentio; quid vero id est?» Pressit

-suspirium, et momento subagitare ille, comprimere,

-concutere. Cevebant trepidanti oculi et mens. Ego

-succutere, contra niti; sed et subabant mihi, intra

-pectus, cordis intimæ fibræ. Adulabatur hæc cogitatio

-voluptati, venisse Amorem in amplexus meos.

-Innectebam ulnis incubantis marmoreas nates, et

-micantibus urgebam suavium alaparum velitationibus.

-Audivi Hymenæum ex fervidis lumborum anfractibus

-cachinnantem, et anhelantem Venerem.

-Resoluta sum in effluvium; nondum puer: nec

-calida suavia et humida, nec blæsa murmura, nec

-spissas compressiones, nec innumerabiles in una

-voluptate voluptates satis tibi, mea Tullia, fando

-explicem. Cogita Psyches cum Cupidine concubitum:

-is fuit meus cum Roberto. Illi ego pro Anima:

-is ipse meus est Amor. Tandem connivere puero

-oculi, attolli, circumagi, deficere deliquio; patranti

-subsiliebat intro cauda; nova exagitabatur intemperie;

-intremiscebant comprimenti celeres lumbi; extra

-se ponebatur, inopina mentis vertigine. «O domina,

-o regina,» inquit, «elabor e vita! quid id

-novi?» aiebat. Impingit osculum et momento

-colliquescit. Postquam perfecit, foveo languidum in

-sinu. Oscula osculis, suspiria miscemus suspiriis.—«Fuit

-tibi quicquam meum dulce, marite dulcissime?»

-dicebam.—«In hac voluptate,» respondet,

-«omnes sensi voluptates. Vivus es, Octavia,

-summi boni fons.—Velim tibi esse,» inquam,

-[pg 285]

-«sic et mihi egomet ero. Recrea vero exhaustas

-vires brevi somno. Qui nos viderit, me Cypridem

-credet, te Cupidinem in matris dormientem

-gremio.—Non opus illi somno,» reponit reversa

-Manilia. «Basiorum, sine fine, odoros purpureis

-tuis in labellis flores legat. Id illi opus est.»

-Post egregium par perducit ad matrem. Advolat

-mater in complexus pudore offusæ.—«Quæ hæc

-est,» ait, «mœroris species? Te pueri piget, Octavia,

-tam venusti? Pudet, Roberte, libere lusisse

-in puella tam formosa? Infeliciter cessere hæ

-nuptiæ? Abfuit Hymenæus? Non favit Cupidini

-Venus?—Quin imo,» reponit Manilia, «feliciter

-acta sunt omnia, quæ fieri oportuit nuptias

-facientibus. Bellissime præliatus est in virgine tua

-Robertus meus; habes generum, et hic uxorem.—Bene

-est,» inquit mater; et repetit adulans suavia.

-«Laudo,» subjicit, «athletas fortes et pugnaces.

-Cessit utrique victoria.—Sane victum me

-fateor,» refert Robertus; «Martem pugnando

-vinceret.—Sile, tam nugax quam pulcher; sile,»

-aio, «qui prælii refers vulnera, sed honesta.—Sed

-ipse proprio mucrone,» infit puer, «vulneratus

-sum, et tuo balsamo oblitum et curatum vulnus.»

-Ridebat mater; affertur lauta gustatio. Propinavit

-mater amantibus et salaciæ; Robertus Junoni reginæ

-suæ Semproniæ, et Hebæ Junonis filiæ. Id

-dices, Tullia, a schola ductum, sed et ductum ab

-amore. Rogavit mater an bene haberet.—«Roga

-Octaviam,» respondet, «nam, me si ex animo

-amat, bene habeo.—Bene habes,» repono,

-[pg 286]

-«plurimam places.—Per te, dea, veræ subii voluptatis

-delubrum. Ingressus sum ad vitam, quæ

-illic condita delitescebat.—Et sane,» ait mater,

-desiisti puer esse, vir factus es: vexit te momento

-Octavia ad virilem ætatem. Male, male illis sit

-qui Verticordiam dictam Venerem, quod ad pessima

-quæque hominum convertat mentes, mentiuntur!

-A nugis vertit ad seria; e puellarum et

-puerorum manibus bullas excutit et puppas, concutiendo,

-et succutiendo.» Tunc demisit puerum

-ad Academicos. «Ut in Venere ante annos venit

-sagacitas, sic veniunt et cani. Nolo puerum,»

-mater ad me, «ante mensem videas. Nolo corrumpi

-et insenescere in amplexibus tuis; post id temporis,

-cubabit tecum. Gaudiis tuis tota nocte potiore.

-Sed contumax illi spiritus, nec regi facilis; pulcher

-est, sed etiam ferus. Succensui ante hos dies,

-quod terræ filius, nihili puer, auderet nobilibus,

-apud Academicos, pueris æqualem putare se et

-gerere.—Erras, Domina, respondit; qui carus

-Octaviæ sum, sum jam nobilis, jam comes, jam

-marchio, jam sum et dux et princeps.—Jubeo

-venerari in Larario Superos:—Nullo amplius

-egeo, dixit, Superum beneficio; superest nihil

-quod ab iis petam, quem amat Octavia.—Hortamur

-incumbat assiduus et solers litteris. Respondet

-scire se abs te amari, præterea velle scire nihil;

-qui sciat tibi se placere satis doctum esse.»

-Ad hæc ego.—«Facio nocentem, mater, et per

-me veniam consequatur.» Ergo advocatus est

-domum præstituta die Robertus. Cœnavit nobiscum.

-[pg 287]

-Finitis epulis:—«Cubabis,» mater ad puerum,

-«hac nocte cum Octavia. Sed hanc dico legem:

-caste et pudice agitetis noctem. Legem accipis,

-Octavia?—Accipio,» inquam; «sed lex hæc stat

-in ancipiti.—Interpretem agam,» reponit Robertus.—«Et

-volo agas ut commodum tibi erit,»

-ait mater, «dum tamen, ut fit, interpretando non

-corrumpas, non aboleas legem.» Cœnavimus

-opipare, et magna matri cura in cœna optimis muniri

-dapibus Roberti armamentarium: nam a Cerere

-et Baccho Veneris arma. Procuratis corporibus, itum

-ad quietem.

-

-*Tullia.* Item ad pugnam. Sed disputat de _`opportuno`

-Veneri tempore Cheronæus, ut ne vires

-infringat. Cum lungo refectæ sint somno vires, indulgeri

-posse Veneri ait, experrectis anima et sensibus.

-Sed stulte facere opinor barbatos illos philosophos,

-qui prurientibus audent mentulis leges

-scribere et cunnis, uno decumbentibus in lecto.

-Scribant et de sistenda cœlorum vertigine: nam ut

-cæca mentula, sic et surda est. Nec illi dantur

-verba. Socrates aut Zeno qui non riserit, suos si

-inter discipulos arrectas viderit stare mentulas, arrectis

-auribus, si viderit Priapum et Conisalum diva

-Philosophiæ præcepta aperto auscultare capite?

-Præclarum spectaculum! Ut cyathos numerant pueris

-nutrices et bibere ultra vetant, sic et inepti suas

-mentulis fututiones et ultra vetant. Cur et non leges

-in medium posuere miseris mortalibus, et despuendi

-et scabendi? Num satis infelix hominum vita sævis

-visa mentibus, nisi rigidæ induerent catastæ sensus

-[pg 288]

-et animam? Fatuis, Octavia, irascor homuncionibus.

-Nam si audaciam effrontem ademeris et gravitatis

-falsam speciem superbientibus, nihil præterea invenies

-quod lixæ non sit, et mediastini in lutulenta

-plebecula. Illis nec genius nec ingenium, sed audax

-stoliditas et irrequieta ignavia.

-

-*Octavia.* Aloisiæ maritus, suadente Pelagio, id

-consilii ab hinc quatuor cepit menses, quod sanus

-laudarit nemo.

-

-*Tullia.* Quid consilii cepit?

-

-*Octavia.* Decima tantum nocte salacem init et

-libidinosam, reliquas cœlibes in lecto agit; vidua

-prurit, cui non vivit maritus. Et superstitiosus factus

-est Caviceus: mecum est infrequentior, nec

-impune tulit. Sitienti si non dederit bibere, cui id

-muneris erat, probro quis verterit sibi dedisse ipsum,

-aut a quovis cepisse dante, sitientem?

-

-*Tullia.* Marina Genovefa Pimentelia, alieno ære

-merso opibus clara, Federico Mendozio nupsit. Induxit

-hæc in animum, annis et specie florens, semel

-atque iterum corporis sui singulis facere mensibus

-copiam juveni. Nec movit adolescens amore ardens

-puellæ animum. Quos tulit virtus inepta fructus?

-Scelera peperit. Omnes, intra mensem, uxoris

-ancillas quinque numero corrupit Federicus: utero

-gerunt. Quid Genovefæ Lionella mater? «Tu ipsa,»

-dixit, «lenam egisti infelicibus puellis; tuo periere

-lenocinio. Virtus hæc tua tetrum desinit in scelus:

-pietatem credebas amens, lenocinium erat.»

-Vim timens sibi Galliena a Luitprando marito, subligaculo

-corpus nocte induebat, ita consuto, ut

-[pg 289]

-nulla pervium parte esset, nec peti posset. Similiter

-domum implevit libidinibus adulteris. Age nunc, o

-supina et inconsulta sapientia, illude incautæ facilitati!

-Quos edis ludos pollens dolis? Sed hæc ad

-mores pertinent, quæ hominum figmenta sunt. Natura

-ad Venerem alii proclives, alii segnes. Quorundam

-vix sedarit taurus famem, ut de Milone

-Crotoniata ferunt; satis aliis est mica panis. Aliis

-cyathus sitim exstinguit; aliis ne quidem triental.

-Eodem jure, sive edant, sive bibant, omnes conseri

-homines, quid injustius, quid stultius? Ita sunt quibus

-ad decem dies infringit libidinis nervos coitus

-unus; aliorum vero ardet, nocteque dieque, in medullis

-invicta libido: uno irritatur coitu, non mansuescit.

-Hæc pendenda erant ea in trutina, et libranda

-ab hoc examine. Ætatis et habitudinis habenda erat

-ab his pecudibus ratio; sed ratione duci non solent.

-Medici fatentur certas nullas posse induci leges.

-Naturæ tamen convenire putant primum valetudinis

-curam non negligi. Bona sine valetudine, vita sepulchrum

-vitæ est. Igitur damnant Epicuri sententiam,

-morosi hominis, ad vitam Venerem non pertinere,

-nec felicitati conducere. Noxiam tamen aiunt pueris

-et puellis, qui ad perfectam ætatem non pervenere,

-et provectæ ætatis senibus, qui jam a vita decedunt,

-si sit frequentior. Uno quoque mense et his et illis

-colenda semel Venus in illa ascendente, et in hac

-labente ætate. At cum floret ætas, vigent nervi, firma

-sunt latera, ad quartum quintumve duellum descendi,

-sine ulla valetudinis læsione, potest. Apud Lacedæmonios

-lege cautum, quisque ut vir ostenderet quinquies

-[pg 290]

-se per mensem uxori virum esse, quinque militaret

-uxori congressibus. Nam ducebant etiam uxores, qui

-non adoleverant, nec tamen ab hoc immunes vectigali.

-At enim ignavus est et impius, qui altero quoque

-die Veneri non facit, si nihil ultra lumbis et lateribus

-exspectet ab annis. Uxorem duxisti, o tu quisquis

-es; debitor factus es uxori: solve, malæ vir fidei,

-solve quod debes. Solve, aut cede bonis, et bonorum

-potior pars uxor. Duriora excogitavit marcescentium

-Philosophorum amens meditatio, sedula

-stultitia. Ride, Octavia: leges tulit quibus rite et

-honeste, ah! ah! ah! subent et ceveant. Vetant veternosi

-rapidos cieri motus; vetant novas indui

-figuras. Castam et honestam negant esse posse

-

-   |     ... ingemente quæ thoro,

-   | Juvante verset arte mobilem natem.

-

-O graves et sapientes legislatores! Audisti de mulierum

-Senatu Romæ? Vocabant Senatulum. Claræ

-nobilitate et usu rerum matronæ senatorio fungebantur

-munere. Conveniebant, disceptabant de rebus

-nostris. Erant earum judicia ac si sancita essent jure

-publico. De lumborum officio, de figurarum varietate,

-de vegeta inertive libidine, consultæ venerabiles

-matronæ a Messalina Claudii imperatoris et

-omnium uxore, sic censuerunt:

-[pg 291]

-«\ *Quandoquidem

-constarent intima et extima in homine omnia septenario

-numero, et homo fingeretur coitu; si ad septimum

-una nocte eatur coitum, id jure fieri, nec ultra

-peti posse. Qui velit mulierem non moveri, Venerem

-mortuam velle: mutuos motus Veneri esse pro

-anima. Figuram quæ cuique commoda esset, probari.

-Id jus in omni Amoris regione, quod amor mutuus

-constituisset, servari debere. Summum in amore imperium

-ad voluptatis numen pertinere; illius esse

-leges condere, et conditas interpretari.*» Id fuit Senatus

-consultum, Octavia. Itaque plures, una nocte,

-peragebat Messalina viros indefessa. A nullo unquam

-exegit stipendium, quod sponte quisque non inferret.

-Die facto, quatuor supra viginti e myrto et

-rosis corollas Priapo, Marsyæ et aliis ridiculis Diis

-dedicabat victrix: erant singulæ parta victoriarum

-præmia. Theodora, Sigismundi imperatoris uxor,

-Messalina altera, lumbos et artus heroum suæ ætatis

-frangebat in hac palæstra: uno hippubinos et lastauros

-hauriebat, vorabat succussu. Sempronia,

-mater tua, duodecim cum Chrysogono confecit

-vehens curricula, uno spiritu. Palæstritas tenera ego

-fortes confeci quatuor intra paucas horas. Sed ita

-est, Octavia, hebescit et stupet, post sex septemve

-pugnas, si acriter pugnatum sit, exhausta Venus.

-Ultra honesta non vivit libido. Similes dicebat Victoria,

-consobrina mea, eas fœminas quas nulla caperet

-Veneris satietas, vinosis illis ganeonibus, quos

-musto non madidos, quos nulla siccos videt dies:

-ut his in Baccho nulla, sic illis nulla in Venere voluptas.

-Pessimæ assuetudinis et hos et illas misere

-vertigo agit. Ideo putres non commoventur; acri

-attamen hilarescit motu Venus. Ceventis concussu,

-subantis successu, eliciuntur calentes ex utriusque

-[pg 292]

-corpore igniculi; si absint, friget Venus. Sic superest

-libido sibi, sic læta reddita letho.

-

-*Octavia.* Cui bellum videri possit cum marmorea

-rem habere Phidiæ Venere? Cui imbellis placebit

-Venus, et id placebit.

-

-*Tullia.* Nugantur, nescio qui inepti, in umbilico

-sitam esse et sedem habere libidinem. Utrique sane

-et viro et mulieri, in motitatione, subagitatione,

-frictu, concussu et succussu, vere consistit. Sed sua

-est ars et ratio his commotionibus: ut principio

-lente surgant, post ferveant, demum desidant, ut,

-pacatis post tempestatem ventis, commoti desinunt

-fluctus. Sunt hæc tua, cujus in agilibus lumbis laus

-micat mirificæ mobilitatis. Nec Thais, Octavia,

-hanc præripuerit tibi laudem. Sed quod ad figuras,

-censeo ego quidem liberam cuique esse figuræ facultatem,

-quæ concinnior videbitur. Nemo narrando

-dixerit figuras omnes, nec posuerit ob oculos pingendo.

-Mutari amat Proteus Amor. Rabiosi illi

-Solones de his sermonem haberi, tabulas pingi

-inhonestum latrant; damnant. Sed de omnibus

-duelli et pugnæ figuris disputari non damnant.

-Quibus itur ad perniciem humani generis, non stomachantur;

-quibus ad procreationem, irascuntur.

-O feras bestias! malunt interire variis artibus humanum

-genus, quam nasci. Laverniones luctum amant

-et lethum; lucem odere et vitam. Quæ dementia!

-quæ impotentia! Sapientiores Lesbii erant, inter

-Græcos ingeniosissimi. Nam Sappho Lesbia fuit,

-decima Musa. Varias, etiam non suetas, in Venere

-figuras insculpebant nummis, quos publice cudebant.

-[pg 293]

-Publicum id erat authoramentum. Vidi ego

-Romæ, in domo Ursinæ, nummos duos, alterum

-ex ære, alterum ex argento, in insula Lesbo, ut

-dicebat, cusos. In altero Sappho nuda, cum nuda

-puella, tribadico confligebat duello. Vir nudus in

-altero, dextro nixus genu, puellam sustentabat

-nudam, et pilo figebat, divaricatis femoribus faventem.

-

-*Octavia.* Ille, genu flexus, Veneri supplex faciebat.

-

-*Tullia.* Hæc lumborum nisu petebat cœlos, sublata

-in aera. Per nummum oblongum Venereum

-tuum! Octavia, his ex nummis ars petita talium figurarum,

-ut ex appensis tabulis in Æsculapi et Apollinis

-templis ars medica. Hos præ oculis, mea me

-si non fallit opinio, habebant, et in manibus, Elephantis

-Milesia, Philænis, Hermogenes Tarsensis,

-qui scripsere his de nugis eruditos libellos.

-

-*Octavia.* Aiunt vero Elephantida apud Milesios

-probam et pudicam fuisse matronam; sed quod

-ingeniosum, inter litteratos, cepisset inimicum,

-hunc impudicum perscripsisse libellum, et matronæ

-nihil tale cogitanti adscripsisse supposititium partum.

-

-*Tullia.* Sanus non est, qui cum eruditis exercet

-inimicitias. Ulcisci suas possunt injurias, per omnem

-ætatum æternitatem. Quas pingunt tabulas, annos

-illæ ferent quos Zeuxidis et Apellis non tulere; ab

-annis vires capient et dignitatem. Sed et est Italos

-inter homines divini vir ingenii, qui his de

-ludicris amœna conscripsit Colloquia. Demum, ut

-[pg 294]

-ex omni terrarum parte itur in cœlos, sic ex omnibus

-muliebris corporis partibus et inflexionibus summam

-itur ad voluptatem, Veneris cœlum: non una via

-itur. Labella rosea, papillæ niveæ, manus lubricæ,

-nates læves et teretes via sunt ad meliorem partem;

-et posticæ qui Veneri faciunt, in anticam veniunt

-litatum ædem.

-

-*Octavia.* Apage, apage his a spurcitiis. O cœnosam

-libidinem!

-

-*Tullia.* Nec Oceani aquæ eluant, nec Phlegethontis

-ignes. Non, si terra miscebitur Tartaro, satis

-supplicii scelerati ferent pædicatores. Portentum!

-Rem ausus est clari vir ingenii, Joannes Casa, pulchro

-libello tam fœdam commendare. O tempora!

-o mores! Nam Italis fœcunda est facetiarum seges

-in hac libidine. «Sunt variæ rerum species.» Alii

-puellam quærunt in puero; alii puerum in puella:

-alterum in altero sexum. Male pereant perditi! «Vir

-nubit in fœminam; Venus mutatur in alteram formam.»

-Scantinia jam lege id apud Romanos turpitudinis

-erat damnatum. Sed pæderastas mutari

-post fata aiunt Pithagoræi in scarabæos. «Honesti

-Colei Lanuvini; Cliternini inhonesti.» Vetus id

-adagium. Male pereant qui amoris arma malis his

-artibus in Amorem converterunt, qui Venerem perdidere

-per Venerem! Cotytto his Dea, Opici his

-magistri. Omnia inter animalia homo solus illudi

-corpori suo patitur; tantum non publice prostat.

-Audi Plinium: «Uni animantum luctus est datus;

-uni luxuria, et quidem innumerabilibus modis, ac

-per singula membra.» Et alio in loco: «In hominum

-[pg 295]

-genere diverticula maribus excogitata; omnia

-scelera Naturæ.»

-

-*Octavia.* Et crescit novo scelere indignatio mea.

-Accipe insidias. Formæ florentis difficilis tuitio.

-

-*Tullia.* De Roberto intelligis?

-

-*Octavia.* Finita, ut dicebam, cœna, voluit mater

-Robertus et ego libere colloqueremur. Secessit; consedimus.

-Tunc ille:—«Ecce me, Dea mea, alieni

-spiritus afflatu contaminatum. Parum abfuit quin

-reciperem me ad te uxor factus.» Vultus dicenti

-rubore suffunditur. «Amat me Joannes Ludovicus

-Vives. Quintilianum vocant. Amant Academici

-reliqui; nihil præterea dicunt in vita esse quod

-ament. Varium est et dolis aptum amoris ingenium.

-Jacebam pronus in lecto, nocte concubia.

-Invadit Ludovicus; palpabat nates, somno solvor.—O

-quales optet, dicebat, mœchus Ganymedi

-Jupiter! Tales nec in Hyla arsit Hercules, nec in

-Antinoo Adrianus. Tales erudita præferat libido

-Hebes niveis mammis et pectori. O si commodentur

-Veneri meæ! malim quam ipsam Venerem.—Suspirium

-duxit, osculum impegit. Offerebat

-stuprum; repuli; minatus sum conquestum in

-me intentatam injuriam.—Sed, pupule, adjicit,

-Margaris meos non sprevit æstus, sodalis tui, sub

-his tectis, Roderici marchionis soror, pulchra,

-nobilis, ingeniosa, litterarum amans, sexdecim

-dea annorum. Hæc non sprevit amores meos.—Basium

-dedit, veniam petiit, abscessit.»

-

-*Tullia.* Homo est venustus Ludovicus Vives, urbanus,

-doctus, nec ætatis provectæ. Scies quid factum

-[pg 296]

-sit cum nobili virgine, et ridebis. Qui odio

-indicto aversi fugiunt à puellis, velint nolint, fugiunt

-ad pueros. Genuit Amori Amor homines et fœminas;

-genuit sibi. Amore per Amorem sati, Amori nascimur.

-Infunditur Amor cum sanguine in venas. Tolle

-Amorem e rebus, et res e Natura tolles. Amamus

-vel inviti, ut amamur. Hinc fit, ut qui nolint amare

-quod licet, ament præcipites quod amare turpe est.

-Nosti Justinam Gomeziam, magni inter Vestales

-nominis? Amat perdite Alphonsinam Albuquerquiam,

-Joannam Meneziam, et Antoniam Castrensem,

-eodem in contubernio. Ut amat, amari se non negavit.

-«Hæc adyta,» dicebat nudiustertius, «quæ

-credunt consecrata pudicitiæ, pulso Amore, pervadit

-alia sub forma Amor. Obnubimur velo:

-obnubitur nobiscum Amor. Fallit oculos, nec

-videtur. Vivit in medullis, latet in venis. Perfluit

-venas sanguis, in nostra nec est potestate quin

-perfluat. Incendit Amor venas, nec nostra est in

-potestate quin inflammante calefiant Amore venæ.

-Quandoquidem ultra non licet, amamus inter nos,

-et amamur. Animæ cibus Amor. Sunt qui sitim

-ut sedarent, lotium ipsi suum biberunt: sunt

-qui, adurgente fame, sua ipsa membra morsu

-laniarunt. Non dissimiliter, si fœmina viro, si vir

-negatur fœminæ, ardebit vir in virum, fœmina in

-fœminam. Qui Natura ferebatur Amor in alterum

-sexum, interclusa via suum incestabit. Exoneranda

-est tibi vesica: vetant? meies tamen. Vestes

-fœdabis, si desit matula. Et mulier matula est.

-Micturit tibi amor: scelus est micturire? nihilo

-[pg 297]

-tibi minus meiet Amor. Quot insaniunt in hac

-libidine pudicitiæ, quam avari aut erroribus ebrii

-probant, Natura non probat! Venustis illis et

-aureis temporibus, rari erant iique affecta ætate,

-qui hoc profiterentur sapientiæ genus. Morum

-habebatur ratio. Rem ridiculam! A sene effœto

-et marcido qui adolescentis operas et pensum

-exiget, non sapiet: qui juventa velit florentem et

-viribus pigra mersum videri senectæ hyeme, sapiet?»

-Sed perge dicere, Octavia, meliori nata

-sub sidere.

-

-*Octavia.* «Per oculos tuos, mea sidera!» dicebat

-Robertus, «cavebo diligenter ne quid admittam

-in me flagitii. Novam mihi nova virtute creabo

-laudem. Tuus merebor videri.»

-

-*Tullia.* Clamant multi nitentibus ad virtutem adolescentibus

-obicem esse consuetudinem cum puellis.

-Næ cæcutientes errant. Vidi quos honestarum, ut

-sumus, usus ad meliorem convertit frugem, cupidinarios,

-aleones. Invenerunt, cum voluptate, veram

-honestatem. Quod ipsa non fecisset per se virtus,

-hoc fecit auxilio. Placuit virtus qua se noverant

-placituros. Erant corruptissimi in urbe vicina adolescentium

-mores. Damnavit mulcta indicta Senatus

-meretricias libidines, lenonum artes; sed facilius

-sine aeris quam fœminarum usu vixerint adolescentes.

-Convertunt ingenuas in puellas oculos et

-amores. Excipiebant, parentum jussu, læto vultu

-qui ad honesta tenderent; contemptui habebant qui

-mutari nollent. Ingeniosæ mulieris suadent illecebræ,

-quod Plato non suaderet. Annus nondum,

-[pg 298]

-præterierat; mutatis repente moribus evasere in

-masculam virtutem, Epicuri de grege porci. Prælucente

-spe, quam ocyus concipit qui amat, quo non

-sequetur virtutem, vel ad dumeta ducentem, vel e

-scopulis vocantem? Alter per alterum mitigandus

-sexus, non alter semovendus ab altero. Præeuntes

-sequentur viri fœminas, vi Naturæ ducti. Si sint

-bonæ, duces erunt ad laudem; si malæ, auspices

-erunt ad turpia. Nunc sequere orationis filum.

-

-*Octavia.* «Enimvero amore emorior,» dicebat

-Robertus. «Cur tandiu meam mihi invidet

-Sempronia felicitatem?» Audiit mater.—«Non

-equidem invideo,» reponit, «sed delectatur mora

-Venus. Amoris voluptates mora crescunt. Volo

-vobiscum liberaliter agere. Ite cubitum, ite.» Et

-subrisit.

-

-*Tullia.* Intelligo. «Ite ad coitum,» dixit; «ite

-ad vitam.» Classicum canit ad pugnam.

-

-*Octavia.* Utrumque osculata est. Dein duxit Manilia

-ad pugilatum. Veste exuit, nudam collocat in

-lecto. Insilit Robertus. «En mihi,» loquit amplexans,

-«summum bonum, omne bonum.—Et

-bene sit,» ait Manilia, «beatis amantibus! Nec

-hos exstinguo cereos, Roberte; triumpho non

-deerit tuo lux quæ debetur.—Et sane,» reponit

-Robertus, «tenerum formosæ puellæ corpus currus

-est triumphalis Amoris. Hoc ego tuo vectus curru,

-Octavia, ibo tenebricosum istud per iter» (pubem

-vellicabat), «ibo ad gloriam.» Uterum, femina,

-pectus pererrabat inspectans curiose. Demum intumuit

-puero nervus. «Fave,» inquit, «fave, Venus

-[pg 299]

-mea.» Suavium dedit.—«Favebo,» inquam,

-«et ut voles favebo. Servire tibi instar regni erit.

-Qualem me cupies, talem habebis.—O nugacem!»

-clamat advolans Manilia; «facto opus est,

-non dicto. Volo utrique præstare operam, et ope

-mea voluptati vestræ accrescere delicias novas.

-Belle arrigis, Roberte; agedum, candidum hoc in

-Octaviæ pectus libidines et te effunde.—O

-mater,» respondeo, «vis huic meæ adesse ignominiæ?

-Abi, amabo.—Te ineptam!» refert,

-«non fidis nutrici, alumna? Pugna, Roberte, sed

-heroica pugna fortitudine heroidi tuæ incomparabili.»

-Dicente Manilia, supervolat Robertus;

-balista ferit uterum: at exerrantem et resilientem

-intercipit caudam Manilia, officiosam insinuans manum.

-«Veni, fugitiva, tuum id in ergastulum Dionæum:

-huc te vocant,» dicebat, «quas dominæ

-debes operæ.» Post impacta in pueri lumbos

-manu, impellit: momento voro puerum, absorbeo

-surgentem. Vetat commoveri me Manilia. «Tolle id

-femur lævum, Octavia,» inquit, «contende alterum.»

-Fit. «Tu, Roberte, leni et spissa concute

-amores tuos subagitatione. At tu, Octavia, osculare,

-nec move.» Fit. «Cum senseritis alter et

-alter,» adjicit, «e libidinis vena exsilire vobis

-prurientes salaciæ spumas, tu, Octavia, mitte suspirium;

-tu, Roberte, morsiunculis Octaviam

-pete.» Subagitat ille vegeta, sed molli et lenta

-concussione. Amplector, osculor, nec moveo. O

-bona Venus! o bona Tullia! sentio me remitti. Suspirium

-mitto. «Nunc, nunc, Roberte,» ingeminat

-[pg 300]

-nutrix lena, «fave, fave Octaviæ. Rapidi tibi ferveant

-lumbi.» Ille urgere, permolere. Mox collum

-appetit dente, cutem carpsit; gemitum dedi.

-«Nunc, nunc,» repetit Manilia, «crissanti fave

-Roberto succussu. Tolle lumbos, succute pernix.

-Bene est, alumna. Non ita, puto, lumborum placuit

-flexibilitate et mobilitate Lais.» Cœpit colliquescere

-dulcis puer, et ego intimos amoris sentio

-mihi sinus liquido exundare incendio. Nec lateribus

-peperci, nec animæ. Celeriori nunquam itum cursu

-ad Veneris metam. Altera manu Manilia mulcebat

-mihi nates, altera Roberto. Apprehensa identidem

-summis digitis cadurda stringebat, comprimebat, et

-incubantis testiculos, molli emulgens compressione,

-exprimebat. Defecit puer; et refugit nutrix, plaudens

-manibus, acta fabula. Basiationes projecto propter

-latus meum puero ingerebam innumerabiles.—«Ut

-me amas?» dicebam. «Ut meæ tibi Veneris dona

-placuerunt? Nunquid piget? Nunquid mei piget?—Interroga,

-domina,» respondet, «an pigeat in

-cœlis fuisse cum Jove et Junone, et magnis Diis.—Nam,»

-repono, «ruunt homines in amplexus

-puellarum præcipites, postea piget.—Non tu

-puella es,» inquit, «ut puellæ sunt hæ nostræ.

-Dea es voluptatis. In te si me ceperit satietas, et

-ceperit felicitatis in cœlis, et Deorum epulis».

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| |desunt|

-|

-| (Desunt folia aliquot in codice m. s.)

-|

-| |desunt|

-

-

-[pg 301]

-...—«Insomnem egi noctem. Perstrepebat contignatio

-vi concussa: cubiculi timui casum. Fabulam

-egitis, nec dubito; hæc tibi Diana sagittifer

-fuit Apollo. Configebat tibi, noli erubescere,

-Octavia mea, configebat tuum Pythonem. Hodie

-mane, cum vale abiens dixit, junxi pectori pectus,

-nullo Dianæ tuæ exsurgere sinum mammarum

-tumore sensi, nullo vidi. Et fœmineo suavius dedit

-suavium. Non is vividus et micans oris color, qui

-heri erat; impallescebat nocturno labore.—Erras,

-Eleonora, repono. Virum non habui in viduo

-thoro. Sed lucta, et pudet fateri, lusimus Cupidinea,

-Sappho et Andromede. O videres, Eleonora,

-nascentes mammarum orbes! arderes. O

-videres non vere cunnum, sed cunniculum! fureres.

-Placui maritus, placuit uxor, tribadico furore

-et sudore.»

-

-*Tullia.* Erat Enemonda forma excellens, Fernando

-Portio soror. Et Enemondæ erat amica Francisca

-Bellina, etiam forma præstans. Nesciebant inter se

-quæ magis amaret, quæ magis amaretur. Cubabant

-frequenter una in domo Fernandi. Secretis petebat,

-quales amat Venus, insidiis, Franciscam Fernandus;

-se peti sciebat puella, et gratulabatur suæ formæ.

-Surrexerat impatiens libidinis, surgente Aurora, e

-lecto adolescens; frigido aeris halitu mitigabat ignes,

-in pergula. Tremula strepebat argutatione, proximo

-in cubiculo, sororis lectus. Patebat vero ostium: hanc

-amanti commodarat puellarum negligentiam Venus

-favens. Intrat, nec vident libidine cæcæ, libidine

-ebriæ. Superequitabat Francisca; Enemondam impellebat

-[pg 302]

-ad cursum, nuda nudam. «Ambiunt,» dicebat

-Francisca, «meam quotidie pudicitiam nobiliores

-et salaciores mentulæ. Pulchriorem ex iis,

-amica, legam ego, sed tibi. Sic volo indulgere

-genio tuo, et meo.» Dicens, subagitabat acerrime.

-Conjicit Fernandus se in lectum nudus. Territæ

-puellæ, nec fugere ausæ sunt; amplexu Franciscam

-ligat cursu fessam, osculatur.—«Audes tu, improba,

-vitiare sororem meam,» ait, «tam sanctam, tam

-castam? Pœnas dabis. Domus ulciscar meæ injurias.

-Patiere furores meos, ut illa tuos.—Frater

-mi, frater mi,» respondit Enemonda, «ignosce

-amantibus; noli nos traduci ludibrio.—Nemo

-sciet,» inquit; «faveat hæc mihi cunno, favebo

-ego utrique lingua. Nemo sciet.»

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt multa in m. s.)

-|

-| |desunt|

-

-

-*Octavia...* Nudos pingi vetant novi sapientes, novi

-Catones, qui, si e cœlo ceciderunt, sane e cœlo

-Lunæ ceciderunt.

-

-*Tullia.* Quo quisque est inter homines stolidior

-et vecordior, eo et superbior est. In eis si judicium

-quæres, si eruditionem, operam luseris. Nam Naturæ

-rerum parens finxit nudos. Nec sartor, nec cerdo

-Deus. Propulsandis aeris et tempestatum injuriis inventus

-vestium usus, non quod quicquam corporibus

-desit nostris ad pulchritudinis laudem; non quod

-quicquam inhonestum et turpe e tanti molitoris

-[pg 303]

-manibus exierit, quod tegi deceat. Consistit corporum

-pulchritudo in recta membrorum compositione;

-nulla est, Hercle! in vestium ornatu.

-Æternæ mentis maximum est opus corpus humanum.

-Quis neget? Hoc se uno ars conditoris

-maxime jactat specimine. Qui tegit, damnat. Si

-videri noluisset, deerat facultas? Deerat ars? Expectasset,

-putas, tam mirabili perficiendo operi, artes

-nostras et curas? Insanit qui sic obloquitur. Maxima

-pars orbis terrarum alit nudos, ut creat. Et sunt

-plagæ in quibus usum vetat vestium cœli et aeris

-torrens æstus. Videant hi lynces. Regnantis vis

-Naturæ nudos ostentat hominum artus et lumbos.

-Nulla illi pudenda membra, iis in regionibus, partes

-turpes nullæ; nudum esse probro non est. Volet et

-eadem vis Naturæ in aliis abscondi terris, ut propudia,

-et tegi, quædam ut sua scelera, nullius tenax

-consilii? Volet, si videantur probro esse? Viderint

-hi lynces. Græci, artibus et ingenio clari, pingebant

-nudos heroas, et heroidas nudas. Alexandri vidi

-Romæ statuam, Praxitelis opus: Hercule satus altero

-sustinet brachio leonis exuvias, cetera nudus. Qui

-videt picta in tabula Carolum Imperatorem, Alexandro

-æmulum, vultum principis et manus videt, nihil

-præterea videt, quod sit principis. Hæ sunt vestium

-picturæ, non hominum. Inepte dixerit te vidisse,

-Octavia, qui nunquam viderit nudam. Ita sua excidere

-a dignitate sculptura et pictura. Nunc sunt sculptores

-et pictores scientiarum et artium rudes, si unum aut

-alterum demas; nebulones, ebriosi, nullius artis in

-arte sua. Pictura descivit a pictura, ars ab arte. Sed

-[pg 304]

-periculum est, aiunt, si nudos nudasve pingant, id

-ne sit præstigiosum quoddam ad flagitia incentivum.

-Nugæ! Qui degunt, ex nostris hominibus, in India

-et America, ubi libere patent puellarum partes, nulla

-tamen moventur libidine. Visu assuescunt, et hebescit

-assuetudine libido. Crede mihi, Octavia.

-Avaris nos tuemur ipsæ curis, oculis negamus dotes

-nostras sollicitæ, et id maxime hominum corda

-inflammat. Majora opinione concipiunt, quam postea

-vident. Postquam copiam nostri fecimus, non ita

-ardent. Obsolescunt momento venustates, quas nudiustertius

-adorabant non visas. Vetat lex? illecebras

-vetitis addit. Castiores essent plerique omnes, si

-liberiores. Fluat, ut aqua in rivis, vinum: ebriosos

-vix investigabis, unum alterumve. Ambulent nudæ:

-se tot, ut fit, non inflammabit nequitiis Amor. Quibus

-sunt virgines nudæ in tabulis pictis, hoc non tanguntur

-visu, non moventur, marmorei usu facti

-diuturno. Stulti illi sapientes rem ex sua præjudicant

-conscientia. Pronæ ad terram mentes ad quæque se

-sentiunt flagitia proclives. Nec studio bonarum

-artium, quæ in eis nulla sunt, naturæ malignitas aut

-corrigitur, aut temperatur. Bonis et doctis aliæ..

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt multa in m. s.)

-|

-| |desunt|

-

-

-..... «Accipis?—Legem quidem accipio,» respondet

-subridens, «omen non capio; nam te

-[pg 305]

-amicam, soror, non inimicam, capere volo. Ad

-quam flexit me scurrilitatem amentia pueri, flagitium

-vocas. Ludus est. Ut ut sit, accipio legem.

-Sed iram averte omnem a puero; in me converte.—Videro,»

-reponit Juditha. «Consobrino natus

-e concubina, venusta puella, odio mihi esse non

-debet; nec aheneum mihi pectus. Id unum jubeo,

-jubenti ut præstes obsequium, mihi, quicquid

-tandem in mentem venerit.—Præstabo,» inquit

-Lucia.\ _`—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec`

-tibi time a marito. Sylvas amat, non nuptias. Impigro

-venatori Cephalo non multus, scio, Procris

-suæ usus. Fibulam volo induas.» Uberes ad rem

-manarunt ex puellæ oculis fletus, et mitescere sibi

-sensit Juditha ferum animum. Dejicit, lymphata,

-lintea. Ut vero apertas vidit opimas juvenilis corporis

-venustates: «O Venus aurea!» exclamat; nec plura.

-Post paulo vocem recepit. «Sospitabit miseræ

-Juno,» ait.—«Ignosce, soror,» dicebat Lucia,

-«linque meo me sexui. Quæ fœmina sum, nisi cum

-fibulæ visum erit, fœmina non ero? Ignosce, bona

-soror.» Abscesserat Mancia, et puer.—«Quam

-bella es cum tuo mœrore, Lucia soror mea,

-et Hebes soror!» ait Juditha. «Vis mea

-esse? Si eris, et mea non ero.—Volo,»

-reponit Lucia, «sed infelicitatem meam novi et

-tuam duritiem.» Osculum flenti fixit Juditha.—«Molliisti,»

-inquit, «saxeum pectus. Hac ex caute

-non igniculos procudisti, sed amoris incendia.»

-Impegit osculum, et novos hausit calores. «Hoc

-solum rogo,» subjicit, «ut me ames, et Joannem

-[pg 306]

-habeas odio. Servi mihi servitutem: servitute hac

-tibi emeris regnum.» Promisit Lucia se facturam

-quæcunque vellet fieri. «Et hac tecum nocte cubabo,»

-ait Juditha. «Vir tibi ero novæ nuptæ.»

-

-*Octavia.* Ah! ah! ah!

-

-*Tullia.* Et tota nocte puellæ lectum suis implevit

-furoribus; mille millies suavia dedit, subagitavit

-indefessa, et incestis vexavit tenera membra manuum

-deliriis; sub lucem excessit. Sequentibus diebus,

-Joanni non visa est irasci, sed misero vetitum ad

-dominam ire. Igitur dolore conficiebatur, et peribat.

-Convenit Manciam. «O Mancia,» inquit, «insaniebam;

-verum te amo.» Veniunt in amplexus, et

-hi via fuere Joanni ad Luciæ complexus. «Me,

-Mancia, mea lux, ira enecat, emorior. Me igitur

-ingrata illa et perfida pessumdederit, et peribo

-inultus? Non peribo si voles, vivam tibi.—Favebo,»

-reponit Mancia, «sed quid agitas consilii?

-quid paras?—Volo superbam habere in

-potestate, calcare male in luto.—Non satis

-intelligo,» inquit Mancia, «quid id sit quod

-excogitas. Vis forte calcare in lecto, non in luto?—Malim,»

-reponit Joannes, «cum Tisiphone, cui

-lutea inter inguina Stygius hiat bufo, concumbere,

-cum Charonte rem habere.—Jura ergo,» ait

-illa.—«Juro,» infit, «per omnes Deos, per

-omnes Deas, per te etiam juro, quæ dea mihi eris

-maxima, si faveris.—Favebo, nec dubites.

-Operam laudabis meam fidelem et industriam.

-Scio; si quid in te est animi, per Venerem! odisse

-[pg 307]

-heram audebis, quæ te temnit tam male animata.»

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt quædam.)

-|

-| |desunt|

-

-

-.....—«Artem elusi arte, hera. Obliqua mihi eundum

-erat via ad felicitatem.—Ingeniose, mel

-meum,» reponit Lucia; «me quidem amat Juditha

-et excruciat, quam odi, scelesto amore. Furit, sed

-operam perdit. Colubris potius velim bene.»

-Arrigebat incensa tentigine puer, arrigebat liberaliter.

-Vidit Lucia devoranti oculo. «Fugit anima mea a

-me, mi anime,» inquit, «fugit ad te;» osculis

-puerum petebat.—«Et ego emorior, domina; in

-tuto sumus,» ait Joannes. Rubore offusus est

-puellæ vultus; cœpit intremiscere et pavere.—«Exige

-a te,» infit Joannes, «pudorem hunc ridiculum.

-Patere id monstri pilo configam.» Subrisit

-Lucia. Finge tibi cum Adonide Venerem\ |...|

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt multa in m. s.)

-|

-| |desunt|

-|

-| |desunt|

-

-

-*Octavia...* Nupsit Margaris, ante hos dies, comiti

-Emanueli, divinæ indolis et formæ puella. Digna

-erat quam amaret Robertus, et ignovissem, puto,

-si amasset.

-

-*Tullia.* Et si læsi scirent ignoscere Amores.

-

-[pg 308]

-*Octavia.* Incredibili superat sagacitate et solertia

-matronas omnes, vel ætate provectiores et æquales

-pulchritudine, vel celeberrimas forma. Sed ea est

-humanitas, affabilitas, bonitas, in magna fortuna, in

-eo splendore, ut omnium ore laudetur. Has, Hercle!

-Ludovicus Vives, dicendo et docendo virtutes, ut et

-primas patrando voluptates, instillavit teneræ. O natam

-feliciter, vestris sub stellis, o Apollo! o Venus!

-Margaridi et Roderico multus litterarum amor; et favit

-genio et ingenio, magna cum cura, Catharis Herrera

-mater. Erudiendos credidit hominum nostrorum

-longe doctissimo Ludovico. Placuit præceptori vehementer

-puella, et efflictim amavit. Pudebat virum

-magnum, sed et juvabat; et nolebat et volebat. Quid

-faceret? Amant etiam qui nolunt, immo quas nolunt:

-libera non est amoris optio. Aberat mater; timebat

-nihil natæ, nec a Ludovico cavebat. Solam domi reliquerat

-soli, et in ea regnabat domo venerabilis vir

-miraculo litterarum. De humani corporis structura

-forte edisserebat; incidit ut de corde doceret. «Hæc

-est,» dicebat, «hominibus mirabilis omnium

-sedes affectuum; hic amor nascitur, hic odium.

-Hinc originem ducunt mala et bona; hinc strages

-et cædes, quibus humanum, ante diem, genus

-vi perit illata; hinc sexuum, per amorem, affinitas,

-qua crescit et propagando sobolescit. Præstare

-putas amorem odio, Margari?—Nec sane odii,»

-respondet, «ad hanc diem, nec amoris agi me sensi

-malesuadis consiliis, quæ bona et pura sum.—Sed

-ad eam,» refert Ludovicus, «pervenisti

-ætatem, in qua profecto cæco incalescunt igne

-[pg 309]

-venæ bene valentibus. Atqui optime vales. Et

-amas, noli erubescere, Emanuelem comitem,

-adolescentem suavissimum. Amas, Margari, amas,

-et gaudeo.—Amo,» reponit, «quem mihi

-mater optima legit maritum; si negem, mentiar,

-quod alienissimum a moribus, quos infudisti,

-meis.—Enimvero,» subjicit Ludovicus, «amabis

-præterea nihil, odio me habebis?—Non habebo,»

-ait illa, «et amo te vehementer; ingrata

-sim, ni amem.—Ergo si et ego te tam pulchram,

-tam ingeniosam vehementer amem,» infit Ludovicus,

-«probro non vertes?—Non vertam,» respondet,

-«gratias agam, et olim, faveant Superi! referam

-diligenter.» Dum diceret, supervenit Rodericus;

-mutat sermonem Ludovicus.—«Affectuum

-(passiones vulgo vocant),» inquit, «in

-corde quædam velut est officina, et in medio cerebro

-mens sedem habet. Pars est compacta;

-glandulam pinealem dicunt. Omnia mirabiliter.

-Evolant perpetuo illuc e corde subtiliores sanguinis

-scintillæ: spiritus vocant, et sensuum ope et

-opera, ut e re est, consulta mente agitant et movent.

-Quos temperat mens affectus, probat virtus

-et honestas; rebellantes et perduelles damnat virtus

-et honestas. Quis damnet bonus, odio haberi

-a quibus injuriis afficimur et contumeliis? quis

-non laudet, laudari et amari, a quibus amamur et

-augemur beneficiis?—Intelligo,» reponit Margaris

-subridens; «nec erit quod merito jure ingrati

-unquam animi vitio insimuler, si mea me spes

-non fallit.» Postera die cordis et cerebri, atque

-[pg 310]

-pectoris extima et intima, velut ob oculos eruditæ

-puellæ, longa narratione, posuit.—«Sed, quæ

-tam prope abes a nuptiis,» inquit, «divina Margari,

-tua, per Venerem! interest, situm, figuram,

-et munus partium nosse, quarum præcipuus et

-suavissimus in sacris Hymenæi usus mortales

-æquat Immortalibus. Nam et viri et fœminæ, voluptate,

-quasi mercede objecta, impelluntur ad

-nuptias.» Libere exsequutus est, prurienti sermone,

-pruriginosam hostiam. In propatulo vidit

-nudum Margaris Hymenæum et arsit. Urebatur

-puellæ pectus nova libidine. Agnovit Ludovicus virginis

-amentiam, et ipse insaniit. «Qui tibi,» dicebat,

-«heros heroidi virginitatem eripiet, excutiet,

-næ, Margari, Jove mihi videbitur beatior. Quo

-pretio veniisti, Dea, mortali? Quæ merces in

-terris tanti boni? Me infelicem!—Melius Dii et

-ego,» refert illa, «favebunt Superi, et favebo.—Fave

-tu, Margari,» ait Ludovicus; «si faveris,

-favebunt Superi, vel nolentes.» Erubuit virgo,

-et obmutuit. «Nempe, quæ nequidem vis verbum

-dare, quid a te sperem miser?» subjicit Ludovicus.—«Verba

-non dabo,» reponit Margaris;

-«sed quid vis me facere?» O forma! o juventæ

-flos! suspirium misit.—«Me Superis æquas,»

-infit Ludovicus. Silebat puella, et oculos tenebat

-solo fixos. Eburneos tegebat humeros amiculum

-bombycinum aurea innexum fibula; præter indusium

-interius, nihil erat vestimenti. Liberum pectus,

-libera ad mammas via. Veneris œstro percitus, et

-hanc et illam prehendit impotens parvam, marmoream,

-[pg 311]

-micantem: hymenæo libat basio.—«Quid

-id vero est?» ingemit virgo; et uberes rigarunt

-lacrymæ ora.—«At enim odio tibi sum, dea

-mea,» dicebat Ludovicus.—«Non es,» respondet,

-«sed nolo dare.—Non tamen pugnabas,»

-subjicit Ludovicus.—«Nolo etiam negare,» ait

-illa.—«Quid tibi vis, cara virgo?» dicebat Ludovicus;

-«nec dare vis, nec negare; negas sane, si

-nec vis dare.» Et æstuantibus verbis calidas miscebat

-basiationes.—«Nam si dederim,» inquit

-Margaris, «meretricium id erit obsequium; si negaverim,

-improbe ingrata sim.—Intelligo, intelligo,»

-exclamat Ludovicus; «vis, si vir sim, vim

-inferam; non vis, quæ casta es, vitium offeram.—Ad

-hanc diem,» reponit Margaris, «ne turpis

-quidem cogitationis umbra animum meum attigit.

-Non puriores solis radii, quam mihi mens et

-anima.—Scio,» ait Ludovicus, «purissima es

-puritas.» Dicens amiculum et castulam, solutis

-fibulis, amovet; male pudorem, quæ supererat,

-tuebatur interula linea, nubecula. Flebat Margaris:

-nihil contra conabatur. Erat in angulo lectus, humilis,

-unius capax, sericeo opertus vellere nigro.

-Abigit illuc, pedo minax Venereo, oviculam intremiscentem

-Ludovicus. Dianæ carior non ita fuit

-pastor ille ab Amphryso.—«Ergo sede in lecto,

-dea mea,» ait. Sedit. Post collocat resupinam in

-mediis castris (sic thorum vocabat); «nam hoc modo

-bellum geritur, conseritur pugna,» dicebat.—«Me

-miseram!» ait Margaris. «Parce pudicitiæ;

-si amas, parce pudori. Quid feci infelix? Quid tu

-[pg 312]

-vero non facies? Vere perii.—Faciam sane,»

-respondet Ludovicus, «Superum ut invenias vitam

-in amplexibus meis, ego in tuis.» Interim revolverat

-interulam ad summum pectus. Patuere sexcentæ

-venustates, apparuere libidine furenti mille

-Veneres. Ad miraculum pectus, alvus, femina, pulchra

-quæque. Intumescebat molliter libidinis agger.

-Rimam, qua iter ad cœlos, non videres: lineam

-diceres Apellis ductam penicillo, qua Protogenem

-vicit. «Nunc cernendum bello,» ait Ludovicus,

-«cui dederint Amores imperium hujus arcis. Et

-ecce produco e castris meas omnes copias.» Demittit

-subligaculum, et arma intentat virilia prætrepidæ

-virgini: scilicet arrigebat magnifice ad pollices

-novem; sed crassitudine exsuperat.—«O mater!»

-exclamat Margaris, «me putasses, cara mater, huic

-fati obnoxiam indignationi? Me consceleratam!

-Jam nulla sum.—Nugæ! meræ nugæ!» inquit

-Ludovicus. «Macte animo, dea; laudabis, scio, et

-triumphabis, gaudio delibuta summo.» Miratur

-femina, potiorem et sacram libidinis partem. Attrectat

-pubem, crispam, sericeam, quam videbatur

-ipsa sibi Venus suis nevisse manibus. Discidit bibentibus

-Venerem oculis; diducit cadurda, igneam

-tentat solers rimam micanti digito. «Suo sub purpureo

-flore,» inquit, «recubantem video pulchram

-virginitatem. Euge, virginitas! Quid enim

-vero sedes istic, iners et otiosa? Apage, inter

-ineptos laus inepta! Quid heram fatigas meam,

-hostis generis humani, violatrix perpetuitatis, fraudatrix

-amorum? Moriere, cæsam mactabo.» Nec

-[pg 313]

-mora: effusus in gremium puellæ, nervos contendit,

-spiculum vi mittit. Diffinditur tenera et delicata;

-infremit, suspiriumque dat altum et clamorem

-sonorum. Nam irrumpit impetu, non leni irrepit

-illapsu in adyta Cupidinis fervidus Hymenæus. Læta

-gestit intro Cotytto, et salaciam movet. Quid plura?

-Virgo cæditur pulchra, reviviscit pulchrior mulier:

-facta est uxor. Subagitabat acerrime Ludovicus;

-illa nec commovebatur, nec quicquam conabatur.

-Diutius tamen temperare non potuit sibi a favore.

-Subinde mittit gemitus, sed quales amat cevens

-Amor, crebros, anhelos; patrantes attollit oculos, et

-marmoreas vibrat nates amens. «Deficio,» inquit;

-«quid id est intemperiarum? exeo ex me.» Dum

-dicit, longo resolvitur effluvio. Sensit resolvi Ludovicus,

-et favit. Venus bona! cum cogito, mea Tullia,

-tot voluptates, accenduntur cæco mihi æstu intimæ

-medullæ. Nunquid et tibi?

-

-*Tullia.* Insanio, inepta; perge dicere. Places mirifice

-hac fabula.

-

-*Octavia.* Concussiones redintegrat spissas et rapidas,

-indulgens læto operi maritus. At post paulo

-colliquescit ipse, et delinificis libidinis rivis puellam

-mulcet in abdita pruritus vena. Furit Margaris; restagnanti

-mergitur pudor omnis voluptate. Osculatur,

-amplectitur; hac illac brachia, crura, tibias, lumbos

-jactat impotens: sic solent quos adurit febris in

-lecto ægros. Nam, qui cevent et subant amantes in

-lecto sani, ardent et febri, o Amor! sed tua irrequieta

-et tamen placida. Uno omnia verbo, Tullia.

-Voluptatem alteri creavit alter, quæ summa est

-[pg 314]

-etiam Jovi et Junoni Diis summis. Optime Ludovico

-cessit: non melios Senecæ navanti Agrippinæ operam,

-non melius Nasoni Juliam Augusti subigenti.

-Quid rides? immo non melius unquam Lampridio

-tibi anhelanti et sudanti.—«Hoc præludio initiata

-es, Margari, nuptialibus sacris,» dicebat Ludovicus.

-«Nam crastina die, pactis nuptiis, confliget

-Manuel tecum, nova nupta, vero duello. Nunc

-sane hominem tulisti, cara Margari; asellum vero

-feres. Adolescentem, cetera optimum et suavissimum,

-vocare equidem solitus est Onosandrum

-Rodericus patruus. Arrigenti increscit mutinus ad

-pollices quatuor supra decem, monstrum! et intumescit

-ut mulis videmus.—Monstrum scio,»

-ait Margaris, «et monuit periculi Justina. Cruciabor,

-sed et dixit successuram cruci duplo majorem

-voluptatem. Videbo.—Et bene se res habebunt,»

-reponit Ludovicus, «nam habilissimum tibi corpus.

-Sed animo fer forti et constanti ferendum quicquid

-erit.—Et feram,» ait, «nam sororem Justina

-esse dixit sibi exilem et gracilem, nupsisse

-tamen viro membrosiori» (ut dicere solita es,

-Tullia) «æquo et equo. Sed tu mihi, Ludovice,

-mirifice placuisti; non ita placebit Manuel, ne

-dubites.—Et places unice mihi, regina mea,»

-refert Ludovicus. «_`Nihil præterea habeo` in vita

-quod cupiam, si te habeo.—Habebis, dum

-vixero,» reponit Margaris; «præoccupasti amores

-meos: auferet nullus homo, nulla ætas.—O me

-beatum!» ait ille. «Absint bona omnia, desit

-favens fortunæ aura: adsis tu sola, mihi satis erit

-[pg 315]

-opum, satis bonorum.» Suaviis dicens lacessebat

-repetitis puellam; pugnabat et redditis puella basiis.

-Concurrebant et hinc et illinc resurgentes ad libidinem

-animi. «At enim volo qualis esse debeas

-mihi, _`qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia` ne

-sis, Venus mea, felicitas mea. Coronis id erit

-aurea monitum multifariæ eruditionis. Principio,

-suasum habeas tuo in te repositam esse, marito

-suam felicitatem; tuam tibi in me. Si suasum

-habebis, feres mariti amorem; optabis, ardebis

-meum. Libera sint inter nos voluptatum commercia,

-joci, lusus, libidines. Exige pudorem cum

-mecum eris, pelle metum. Sed colludenti cum

-marito summa sit pudoris, qualem matronas decet,

-cura; sciat pudere te patientiæ, pudere obsequii.

-Pudeat atque adeo et mariti. Metu et pudore

-coerce motos sensus, et frena libidines. Sentiat

-cui omnia in te fera licent connubii lege, vere

-nihil per te licere. Sed si me amas, non sines,

-prima alterave nocte, cupidum beari juvenem

-pleno gaudio: id mihi erit instar pleni gaudii.»

-Addidit et alia multa, et basiationes innumerabiles.

-Incaluere. «Viden,» dixit, «mea Margari?» penem

-jactabat rigide tensum. Offusus est rubore puellæ

-vultus, et quid subrisit pruriginosum. «Eloquere,

-Hercle! quid judicet amicæ mens Margaridis de

-amica fieri mentula? Eloquere, sed libere, sed

-meretricie.—Volo,» reponit cachinnans, «quæ

-coram puella tua tam insolenter gerit se, et pudori

-facit injuriam virgineo lasciviens, tenebricosum

-trudi in carcerem.» Tollit cachinnum.—«Enim

-[pg 316]

-vero trudetur,» reponit Ludovicus. Acquiescit

-ultro pulchra mentula sententiæ, amore

-pœnæ. «Veni in carcerem, superba mentula, veni,

-serva pœnæ.» Volens subit illa suoque nisu in

-cæcum cæci amoris carcerem. Cetera quis nescit?

-Lassi requievere ambo.—«Moriar,» dicebat libidine

-Margaris amens, «ni te ipso plus Amore

-amem! Nempe tam pulchra in rerum natura edocuisti,

-quo laudatior fierem; et nunc usum edoces

-vitæ, usum mei, quo sim beatior. Nollem participem

-fieri unquam Manuelem tuæ voluptatis, si

-quam a me cepisti. Uni vellem addici tibi, nulli

-præterea homini. Sed omnium quæ mandasti,

-faciam scias fuisse memorem.» Rem facete inficetam!

-Cum perducta est ad genialem thalamum,

-dixit caput sibi dolere.—«Sane,» refert mater

-ridens, «et dolebit ante horam, mea ni me spes

-fallit, pars ludicra vero dolore. Nam quid fictum

-prætexis dolorem amentiæ tuæ, nata? Petiisti a

-marito hanc condonet timori tuo noctem? Te

-stultam! sed enim quid times, vecors? Discindet,

-non occidet. Junior eram quam es, quum passa

-sum graviora quam feres. Duodecimum non

-excesseram annum; bene habui. Obsequere marito,

-bene habebis.» His dictis, reliquit nudam in

-lecto. Sed sericeum induerat sibi subligar, et ab

-omni consuerat parte, ne qua ad se via esset hymenæo.

-Venit Manuel, osculum dedit indignanti:

-manabant lacrymæ.—«Quid fles, mea libido?»

-ait. «Invides mihi meam felicitatem?» Jubet servos

-abscedere, cereos vetat exstingui; post expansis

-[pg 317]

-puellam ulnis complectitur resupinam. Pugnat illa

-et refugit. Arrigebat exutis adolescens vestibus; vidit

-puella, vidit et lethum. Horruit. «Nam intimos,»

-dicebat apud se sibi, «transadegisset vulvæ sinus;

-perfregisset viscera! sed in tuto sum.» Subinde

-attrectat Manuel mammas, quales optasset sibi

-Venus e concha nascens. Repugnabat. Post interfemineum

-et femina petit: loricata invenit. Miratur,

-indignatur, subirascitur. Quid faceret? consilium

-capit ab ira.—«Quid vero sperabas opis ab hoc,»

-ait, «genere munimenti?» Et momento perfringit;

-nec vi multa opus: fefellerat Justina dominæ ineptam

-malevolentiam. Conqueri Margaris, et succensere;

-conscendit Manuel.—«Quid me vexas,»

-aiebat illa; «vitam adimes priusquam pudicitiam.»

-Pugnis petebat anhelantem; nihilo tamen minus

-urgebat opus, amantis furore. Et aperuerat, post

-concertationem, ad summum bonum viam: prope

-aberat a victoria. Mentis impos illa, cum sensit

-deficere vires, unguibus impactis impetum facit in

-ora incubantis, et fœdat vulnere. Tunc ad rixam et

-ad iras ventum. Exscendit e puellæ veredo indignans

-adolescens; fugit e lecto puella. Alter alteri

-infensus. Audiit mater et accurrit ira sævientibus.

-Vidit in angulo sub aulæo latitantem natam, et ad

-thori interius latus inspectantem in speculo læsam

-faciem generum, et frigida lavantem. «Bona Venus!»

-exclamat, «quæ hæc est hymenæi facies?

-quæ sunt intemperiæ? Siccine, o fili! o nata!

-nuptias facitis, et amatis alter alterum? Quid

-video?—Non uxorem dedisti, dulcis mater,»

-[pg 318]

-refert Manuel, «tigridem dedisti. O Hymen! qua

-fati libidine, quæ ante horam puellarum flos erat

-delibutus, mutata repente est in sævam tigridem?

-Certe nullo meo facto. Vide, mater, quibus faciem

-notis inscripsit.» Excandescit matrona:—«Agedum,

-excetra,» ait; «ubi natam deposuisti meam,

-dulcem, obsequentem, bonam? Certe non es. Sed

-impune non feres; pœnas dabis.—Natæ ignosce,

-mater,» inquit Manuel; «ignosco ego uxori vir.

-Malim emori, quam ab ea si quicquam exegeris

-pœnæ, quæ anima mea est, quam perdite amo,

-vel ingratam.—Quid vero ais, improba et vesana?»

-refert mater. «Quid respondes?—Peccasse

-fateor, mater, et vehementer pœnitet,»

-infit Margaris. «Veniam peto supplex. Ignoscite

-huic furori, qui meus non fuit, sed fati.—Et

-ignosco,» subjicit Manuel. «Sed quis ego sum

-qui ignosco reginæ meæ? Si vero quid ego deliqui

-in te, nollem dictum, nollem factum.» Fregit

-protervam liberalis sermo Margaridis contumaciam.—«Sine,

-mater,» inquit, «reconcilier cum

-marito mea opera, non tua. Placabo, spero; redibo

-in gratiam. Abi, amabo, cara mater. Vis prostem

-nuda oculis tuis? Obsequar jussis tuis, obsequar

-mariti aut libidini, aut amori.\ _`—Ergo exeo,

-nata,» reponit mater. «At tuo` vide fungare officio,

-ut conjugem juvat, ut honestam decet.» Illico

-in complexum mariti, ut erat nuda, volat ingenuæ

-puella indolis. Osculatur, veniam petit.—«Agedum,»

-inquit, «quam voles ultionem cape a rea,

-dulcissime Manuel; nullam deprecor.» Fovet ille

-[pg 319]

-suspirantem in sinu.—«Quam vero,» ait, «si melior

-sim quam fuisti, capere velim, præter oscula

-et florem juventæ?» Demum sistit ad marginem

-lecti amantem et amentem. Omnes legit oculis

-omnium venustates membrorum. Laudat, miratur,

-stupet. Invenisset in una Zeuxis, quam in pluribus

-quæsiit, summam pulchritudinem, et Venere dignam.

-Attrectat mammas, pectus, femora. Lubrica nates

-manu tentat, et bonam partem. Consentiebat Margaris;

-nihil negabat, et tantum non dabat. Incalescit

-aspectu adolescens, incenditur tactu. Omnia delectant

-et gaudiis implent, quæ qualia sint non assequatur

-excogitando qui non amat aut non amavit.

-Surgit interim mentula ad præcipitanda gaudia.

-Moræ impatiens, exsiliebat, subsiliebat. Admoverat

-Manuel puellæ lævam: impalluit, et gemitum misit.

-«Hæc te assurgens, ut vides, suavissima Margari,

-et inflammescens,» ait Manuel, «de meo in te

-amore, cui nihil potest adjici quo major fiat, mox,

-mox, hera mea, faciet certiorem in intimis præcordiis.

-Depluet omnes tibi voluptates: post

-paulo amabis, nec dubites, et Venerem et me.

-Certe hac somnum nocte non videbis, sed Jovem

-videbis. Multam ad lucem saltabimus hilari tripudio,

-cum Venere et Hymenæo, choream ducente

-Priapo. Res vero agetur intro festiva in spelæo

-insontis vulvæ» (medium induerat digitum). «At,

-cara Margaris, cor meum, lux mea, mitte te in

-lectum et compone duello. Fave Veneri, tibi ut

-faveat.» Erubuit virgo et suspirium dedit. Momento

-resupinam occupat, telum vibrans quale Omphalem

-[pg 320]

-Hercules, contentis, ut maxime potuit, nervis,

-in teneram adigit. Nec compages resistit, vi

-arietis disrupta est impacti. Alte infixum est telum,

-et hæsit. Clamorem edidit virgo. Erat ad thalami

-fores mater: ut audiit, ut sibi placuit! «Perge, mi

-gener, perge,» inclamat alta voce. «Ulciscere injurias.

-Nulla te tangat miseratio; scias te maritum,

-sentiat se uxorem.» Repetit Manuel hoc animosior

-classico pugnam; repetit et vociferationem puella.

-Demum in misellæ viscera, diro fulminans nisu,

-telum abdidit.—«O mater!» clamat Margaris, «o

-mater! fer opem. Ecce emorior, mater!» Nequicquam

-fletibus miscebat querelas. Amoris fervebat

-opus adolescenti; fervebant motitatione celeri et

-spissa crispantes et ceventes nates. Ejulabat puella.

-Manabant ex oculis lacrymarum rivi. Comprimitur,

-permolitur egregie. Subinde sensit e subagitantis

-mobilibus lumbis ferri impetu in sitientem vulvæ

-lacum torrentes libidinis rivos. Summa vi irruens

-adigit ille altius telum; incusso contremuit vulnere

-puella. Gemendo vocem sustulit; nec hilum mota

-est ad libidinem. Defecit adolescens. Intrat cum

-Justina ancilla mater: senserat resedisse furores;

-silebat Margaris, lectus non perstrepebat, silebat.

-«Nunc agnosco, Margari,» ait, «prolem meam. Reddidisti

-mihi natam, cum uxorem viro: gaudeo.—O

-mater!» inquit Margaris, «virum non dedisti.

-Hominem putabas, mater, cui noveras partem

-esse aselli?» Risit mater, risit et Manuel.—«Et

-hæc aselli pars,» respondet Catharis, «apte,

-nata, convenit puellæ parti. Spera: caro emenda

-[pg 321]

-tibi erat (sic Amores voluere) voluptas summa.»

-Tunc duas virgini dedit nuces saccharo conditas,

-quatuor Manueli. «Nam tibi, mi gener,» inquit,

-«reficiendæ vires; et nervis opus habes.» Componebat

-interim lintea disjecta et turbata. Justina ingemiscit.—«Quid

-ingemis?» ait Catharis. «Quæ

-hæc est pernicies?—Vide, domina,» inquit Justina,

-«crudelem virginis tuæ cædem.» Multo videt

-sanguine conspersum linteum.—«In virgine rubra,»

-inquit, «video virginem meam castam et

-puram. Et melius in cæsæ virginitatis strage natam

-agnosco.—O mater,» ait Margaris, «pollicita

-eras nuptias, et mihi et tibi sperabas nuptias:

-laniena fuit.» Osculum dedit mater.—«Forti,»

-ait, «sis animo, et eris, quæ memor officii eris. Et tu,

-mi gener, fortiter feri, et feries fortiter, qui amas

-et juvenili polles robore.» Post exiit. Complexu

-puellam fovet Manuel.—«Da veniam, hera,»

-inquit. «Pugnandum sic fuit heroi tuo, tecum heroide

-sua, et in castris tuis pugnanti.—Et do,»

-respondet. «Dolorem intulisti per amorem. Non

-ita, si minus amares, graviter præliatus esses. Sed

-et habeo quo me consoler:

-

-   | »Referemus ambo nocturni vulnera prælii.»

-

-_`—«Coiverant ante in nobis,»` respondet Manuel,

-«animi quam corpora. Sed, uxor mea dulcissima, si

-me amas.....—Dubitas te amari?» interrumpit

-Margaris, «marite suavissime? Si dubitas, enecas.—Enimvero,

-si me amas, quicquid voluero,» reponit,

-[pg 322]

-«accommoda desideria tua meis libidinibus:

-accommoda et corpus istud Dionæum, pulchrum,

-vegetum.—Faciam,» respondet, «et gratificabor

-voluptati tuæ.» Sic ictum fœdus.

-

-*Tullia.* Per Venerem Adonidi subantem! sedes est

-Amori regia genialis lectus, in quo vir et mulier

-cubant. Regnat in ea sede summo Amor imperio.

-Nam, cum arrectam intercepit manu mentulam, et

-pro sceptro candentem jactat, et minio rubentem,

-omnia parent; etiam dissidentium corda parent.

-

-*Octavia.* Roseis in labellis legebat suavians odoros

-Manuel ambrosiæ rores. Sic, in Hymetti montis,

-thymo et floribus circumvolitantes legunt apiculæ

-mel et favos, cœlestia dona. Exsugebat mammarum

-suaveolentia fraga. Marmoreas et micantes levibus

-mulcebat alapis nates. Cunnum, inducto indice, sollicitabat

-subactum, et pavido indicebat bellum. Novos

-ebibebat ignes. Ignescere cœpit et Margaris. Intumescit

-generosa mentula, et subsultat. Impulit in

-puellam, ac si eburnea esset, rigidam; ac si fulmen e

-cœlo missum, candentem. Risit Margaris, animos

-capiens ab insultu.—«Ergo nullæ tecum, mi vir,

-induciæ?

-

-   | »Bella mihi, video, bella parantur, ait.»

-

-—«Amore ardeo,» inquit Manuel; «compara te

-pugnæ, Amazon mea Penthesilea, aperi Venereum

-campum. Dubitet Venus cui laurea debeatur: sit

-[pg 323]

-inter te et me in suspenso et in incerto victoria.»

-Insilierat in puellam: primo alterove concussu

-immerserat mentulam in Hymenæi venam. «Hic,»

-ait, «cibus est Dearum; bene est, vorasti; cœnabit

-opipare jejuna, et famem sedabit Dearum

-cibo.» Subagitat, nec Margaridi male erat. Se

-etiam momento sensit moveri ad libidinem. Dat

-suspirium venienti prurigini, et osculum ceventi

-Manueli. Ille concutit, _`et vi urget. Mox` largo deficit

-puella effluvio, ægre animam reciprocans sub acri

-equisone, dum currit ad metas. Deficit et post paulo

-Manuel, Venereo irrorans opobalsamo. Repente mutata

-est in aliam Margaris: lumbos sustulit, osculatur;

-amplexatur; iterum diffluit libidine; mirata

-est se tam cito et tam longe e pudicitia descivisse.

-Fraudem factam sibi credidit; Veneris cunnum sibi

-inscienti cum suo esse commutatum credidit, non

-suo his esse usam in ludis credidit. Nesciebat se tam

-salacem: nam, intra novem horas, decem peregit

-suo in agone cursus, indefessa. Ab ea nocte libidine

-furit. Quærenti Ludovico ut marito tam mirabiliter

-mutoniato sufficeret, respondit sibi quidem maritum

-non sufficere. Itaque nullam noctem, nullam diem

-cœlibem duxit. Noctu Manuelem, diu Ludovicum

-bellando confecit exsangues. Ante duos tantum dies

-cœpit Veneris pigere; matrem rogavit liceret, seorsim

-a viro, aliquot per noctes cubare viduam. Tam

-forti athletæ negavit esse se parem. Obtinuit mater.

-Nuptiis (nam mater retulit) male dicit; virginum

-innocentiæ et quieti bene dicit. Ride, Tullia: per

-innumeras fututiones ad pudicitiam rediit.

-

-[pg 324]

-*Tullia.* Commoda via! ah! ah!

-

-.. class:: center

-

-| |desunt|

-|

-| (Desunt multa.)

-|

-| |desunt|

-

-

-.....«Et hic me error,» dicebat, «impulit in amorem.

-Credebam bonam, ursa est; castam, lupa est.»

-Mutata igitur mente, etiam mutavit amores. Suis

-Joannem reliquit intemperiis procacem, libidinosam,

-impudentem; ad Clementiam convertit animum

-et amorem, bonam, honestam, ingeniosam.

-Placuit excellenti matronæ præstans juvenis. Sed

-volebat amorem Clementia, voluptatem nolebat.

-Volebat diligi, nolebat subigi. Contabes cebat Padillius

-mentis ægritudine, et ferebat moleste Clementia

-amantem perire; solabatur, ut poterat, dictis

-et officiis. «Si me amas,» inquiebat, «scelere

-non contaminabis. Amasti quod bona essem,

-quod casta; non amabis, si bonus es, cum malam

-scies et impuram mutatis moribus. Antepono

-sane honestatem caducæ huic vitæ; non vivo,

-si honesta non vivam: satius est mori. At tu (quod

-alii vulgo non solent homines stulti et spurcitiis

-inquinati), ama ingenium meum, ama mores.»

-Dictis miscebat oscula, sed sicca, sed frigida, qualia

-Philistæa Socrati fratri.—«Vis me mori,» reponebat

-Padillius, «sævæ probitatis tuæ victimam?

-Cadam lubens. Nam quid honestatem prætexis

-crudæ sævitiæ? Scilicet putas amantem honeste

-posse occidi?» Cum nihil proficeret precibus et

-[pg 325]

-querelis, incidit in morbum. Judicavere arioli medici

-lethalem. Abdita causa, dubii quibus opi essent remediis,

-imprecabantur Jabalum arti suæ nugatoriæ.

-Flebat Remundus cognatum tam præclari meriti in

-ipso exstingui juventutis flore; flebat Clementia,

-quæ se sciebat juveni intulisse lethum. Vult Remundus

-ægram invisat: nam de Clementia, dum vi

-morbi conflictatur, obmurmuraverat nescio quid, ac

-si haberet quod cum illa communicatum vellet. Ut

-videt coram adstantem et lacrymis rigantem ora,

-subrisit moriens. E cubiculo jubet excedere qui convenerant.—«Non

-tanti sum,» inquit, «divina

-Clementia; quid mittis fletus? obsequor volenti.

-Jussisti mori, et ecce morior.—Non jussi,» respondet

-illa; «immo, si quid est mihi in te imperii,

-jubeo vivas. Si non vixeris, vitæ miseram tædebit.

-Curram ad mortem. Fugiens e vita sequar fugientem

-me. Vive, mi Padilli, si mortem me non vis

-oppetere, quæ tua, ut dicebas, vita sum, mi amor.

-Habebis faciliorem: erit quod me laudes, et vitam.»

-Osculum impegit; et eripuit fatis. Repente

-recreatæ ægri vires, et vis morbi contusa. Recepit

-pristinam valetudinem, et paucos post dies stetit in

-pedes. Lætabatur Clementia et gratulabatur.—«At

-enim,» dicebat Padillius, «promissa vita, revocasti

-ab Styge, nec hactenus vitam vidi. Scis quo

-me pretio redemeris a desperatione. Non amore

-lucis lucem video: objecisti spem meliorem.»

-Rogabat miseresceret, aut morti redderet. Eludebat

-illa et vana spe lactabat cupientem. Aberat Remundus

-ab octo diebus, et contigit a Carolo imperatore

-[pg 326]

-evocari Padillium. Legioni præfecerat imperator

-optimus maximus juvenem generosi et ortus et

-animi, quam in Italiam mittebat. Antequam proficiscitur,

-convenit Clementiam: solam in cubiculo

-invenit, et volentem nolentem opprimit. Conflictus

-acer et quater repetitus; nox diremit duellum. Vide,

-Octavia, quid honesta in muliere virtus possit, et

-laudis amor. Postquam exiit Padillius, pœnituit

-facti. Delictum vidit, quo corpus et animam inquinarat,

-et exhorruit. «Quid feci scelesta? quid passa

-sum infelix?» dicebat cum animo suo. «Væ

-mihi! quæ a sublimi honoris gradu, in quo lucebam,

-dejeci me præcipitem, cum alienæ subjeci

-libidini! Væ impuratæ! Audebo cœlum suspicere?

-Audebo lucem videre sceleris mei consciam, et

-velle videri? Quo fugiam? Sed me misera non

-fugiam! Ero ipsa mihi et contumelia et supplicium,

-quocumque iero. O numen, honestas,

-meum! qui me ferre potero, non ferendum catharma?

-mortem facilius feram. Moriendum est.»

-Morti se damnat. Reliquo die abstinuit cibo, et

-noctem egit insomnem, collacrymans, gemens, ejulans.

-Postera die venit Padillius: sedebat in angulo

-Clementia; flebat, pugno tundebat pectus. «Mittite,

-o Superi! dirum hoc in caput,» dicebat, «trisulca

-fulmina. Levate aspectu luridi monstri cœlum

-atque terras.» Ut prope factus est Padillius, siluit

-et turbatum continuit pectus.—«Quid vero,» inquit

-ille, «video infelix? Reddidisti vitam ut tolleres,

-o vita mea Clementia? Quæ hæc est mutatæ

-mentis malesana libido?» Voluit et verbis

-[pg 327]

-oscula addere. Torve respexit Clementia et indignans

-repulit.—«Me incestasti nequitiis tuis, venefice,»

-inquit, «et vivere vis? Emori satius est.—Si

-morieris,» reponit Padillius, «habebis comitem:

-ne dubites. Ergo, sic illudebas credulo?

-Revocabas a morte, scilicet, ut crudeliori morte

-perderes? At vide, spes mea, ad saniorem ni redieris

-sententiam, ni cesses perniciem in te quamcunque

-moliri, tuis ecce ego in oculis hoc me

-pugione confodio.» Nudaverat pugionem. Metu

-perculsa Clementia:—«Cave, cave,» inquit, «mi

-Padilli, tale in te quicquam cogites: vivam. Et

-bona promitto fide; sed nec tu negabis mihi quod

-etiam flagito; ne neges.—Non negabo,» ait Padillius.—«Promitte

-vero,» refert, «et jura te non

-negaturum.—Promitto,» refert, «et juro per

-Deos et Deas omnes. Si fidem fefellero, iratam te

-habeam, dea mea; nam malim habere iratos Deos

-et Deas omnes.—Volo deinceps,» reponit Clementia,

-«amemus alter alterum affectu fraterno,

-honesto amore.» Hæsit Padillius et ægre tulit.

-«At enim,» adjicit Clementia, «nisi et tu volueris,

-me letho das, crudelis. Nam haudquaquam me

-amas, si negas, sed voluptatem tuam, improbus.

-Nequicquam contra contenderis.—Te sospitem

-volo,» refert Padillius, «o digna omni laude matrona!

-Quandoquidem sic jubes, regina mea,

-obsequor; legem accipio.» Ut, pulsis nubibus,

-gratior solis redit facies cœlo sereno, sic, luctu deterso,

-risit in Clementiæ vultu venustas amœnior.

-Pransit libere et hilare cum fratre qui fuerat amans.

-[pg 328]

-Invasere tamen innumeræ ægritudines puellam,

-postquam abiit in Italiam Padillius. Subinde gemitus

-edebat, et fletus mittebat. Pudebat delicti, pudebat

-et vitæ. At fidei quam juveni dederat memor, in se

-nihil ultro tentabat. Quatuor post menses nuntius

-allatus est in prælio ad Papiam esse interfectum, in

-quo Franciscus rex captus est. Tunc cessit desperationi

-omnis puellæ constantia. Contabuit intra paucos

-menses immiti dolore; et demum, inedia consumpta,

-misere extincta est. Expostulanti Remundo

-cur ultro relinqueret vitam, relinqueret maritum a

-quo non nesciret se tantopere amari, momento antequam

-spiritum exhalaret: «Indigna sum,» respondit,

-«tam bono marito; tu dignus es honestiori

-uxore. Deliqui infelix in te et in me; ulta sum

-vindex injurias tuas et meas: in hoc equidem laudanda,

-quod, cum amorem novi me tuum non mereri,

-morti sceleratam adjudicavi. Miserere et ignosce.»

-Sub hæc defecit in mariti complexibus. In culpa,

-Octavia, fœminam vides; in pœnitentia, heroinam.

-

-*Octavia.* Jocaris, Tullia, serio non loqueris. Quis

-heroida ausit vocare furentem puellam, quam cæcus

-extra se desperationis turbo arripuerat? «Quisque

-suos patimur manes.» Non duxere volentem fata,

-nolentem traxere.

-

-*Tullia.* Et etiam desperationi sua laus: cum de se

-et de Republica desperare cœpit Cato, manus sibi

-intulit. Et Catonem Stoici pro fortitudinis heroicæ

-sacro numine coluerunt. Cum desperavit Clementia

-se honoris posse diutius culmen, in quo sedebat,

-tenere, contabuit. Digna est, meo quidem judicio,

-[pg 329]

-quam honestæ ut nos sumus colant pellices, quam

-venerentur pro meretriciæ virtutis numine.

-

-*Octavia.* Et timebat a marito sibi, si rescisset, et

-metus animos dedit. Currerem ego ad mortem:

-ferro aperirem animæ viam infamiam fugienti.

-

-*Tullia.* Malim ego meis, quam mariti, perire manibus.

-O hominum inhumanitatem! Arrogant sibi omnia,

-nobis negant. Probro sibi putant verti (quæ insania!)

-nostræ si libidini ignoverint, uxori si pepercerint,

-cui parcerent leones. Cum captus est a Borbonio

-et Lanoyo Franciscus rex, fusis in pugna Papiensi

-copiis, lacrymis sinum, questibus cœlum implevit

-puellarum longe pulcherrima Francisca Foxia. Rem

-narrabo, Octavia mea, scitu dignam et miseratione.

-Principi Mars militabat, Princeps Veneri; fortis

-imperator Marti, fortissimus miles Veneri. Amabat

-cingi sibi caput lauro et myrto. Erat, inter aulicos,

-vir summo in Armorica loco natus, Joannes Castrobriandus,

-cui uxor forma divina. Noverat Regis

-mores, et mulierum ingenium. Expostulabant amici,

-quod illis, quod Aulæ toti uxoris negaret adspectum,

-ac si solem negaret. Puella, viginti nata annos,

-unico mater partu, ætatem non læserat: si vidisses,

-virginem dixisses. Causabatur animum uxori non

-esse ex Armorica excedere, unum ne quidem passum.

-Scribebat veniret, et Rex in hoc totus erat.

-Nequicquam omnia. Et subirasci uxori simulabat

-doli artifex. Dum forte it cubitum, excidit negligenti

-pars annuli aurei media. Vidit qui a cubiculo erat,

-collectam hero restituit.—«Mallem,» inquit herus,

-«jacturam centum talentorum fecisse.» Suspicione

-[pg 330]

-assequutus est acris Rex ingenii quid id rei esset.

-Corrupto cubiculario spe et pretio, ea arte et cura

-fingitur similis, ut discrimen intercederet nullum, et

-capi etiam a marito altera posset pro altera. Mittitur

-uxori, ac paucos post dies, appellit Lutetiam læta, et

-mariti petit amplexus. Stupet, et tantum non excandescit,

-quod dictæ oblita legis advenisset non advocata.

-Stupet et illa, et dimidium annulum promit.—«Aliud

-quæris autoramentum a me?» inquit.

-«Jussisti, cum mitteres, proficiscerer ad te. Absque

-commeatu non veni. Accepi, et convenit hæc

-pars optime, quam mihi servavi, annuli parti.»

-Sensit ille sibi fraudem factam, et pressit dolorem,

-ne fabula fieret. Postera die, Ludovica, Regis mater,

-accersit ad se puellam: favebat ultro gnati cupidinibus.

-«Nam,» dixit, «excellis forma et ingenio.

-Quid latebas in regni angulo, mirabilis fœmina?

-Deerat Aulæ id sidus.» Paucis omnia: Regi mirifice

-placuit puella, et puellæ Rex; amantibus propere

-cessit. Etiam non regnanti et in throno non

-sedenti omnia cedunt Amori; cedet et regnanti

-tetrica Minervæ virginitas. Ægre videbatur ferre

-maritus, obmurmurabat, minitabatur. Igitur percussa

-metu uxor non vivebat. Abditum animadvertit

-dolorem Rex amans; abductam locat in tuto. Sic

-ducebant festos dies alter in alterius sinu; sed Mars,

-sanguinis avidus, placidæ hanc invidit Veneri laudem.

-Paucos post menses Mediolanensibus Rex

-infert bellum, animosior quam prudentior; cecidit

-præceps e summa felicitate, capto ad Papiam et in

-Hispaniam perducto, miserabilis puella. Quid consilii

-[pg 331]

-caperet, ad fœdam reducta inopiam? Cepit a

-desperatione. Perituram egerunt Eumenides ad maritum;

-nam intervenerant affines placando. Non

-Gallus, sed Scytha recepit in domum pallidam et

-mœrentem, non in gratiam: ac si non uxorem reciperet,

-sed veneficam et strygem. Cum nata et ancilla

-includit cubiculo: nihil infelici præterea cum

-mortalibus ullis usus aut commercii. Decessit vero

-e vita nata infans, et secum abstulit moriens quicquid

-reliquum supererat humanitatis in gladiatoris

-pectore. Nondum decem transierant dies, cum intrat

-ira furens. «Scis, adultera,» intonat, «quas mihi

-inflixeris infamiæ notas immerenti. Damnasti ipsa

-te morti cum deliquisti. Tædeat, hercle! te vitæ,

-quæ, honore amisso, jamdudum vivere desiisti.

-Nam vita vera est bonis honos. Moriendum est.

-Parata ecce supplicio sunt omnia; ipsa eris? Aude

-generosa cohonestare morte vitam, quam flagitiis

-conscelerasti. Nec me flectere precando posse

-putes: Acheronta prius moveris.» Satellites duo

-et chirurgus carnifex aderant impio. Vociferans educitur

-e lecto puella; et nequicquam Superum hominumque

-obtestans opem et fidem, solutis brachiorum

-et crurum venis, crudeliter morti datur. Meliori

-digna aut fato aut marito, sic periit. Et hi sibi vertunt

-laudi nequissimi lanii, quod in ursis et pardis,

-si fieret, probro verterent hominum belluarumque

-communi parenti Naturæ. Satis equidem, mea sententia,

-generosæ esset supplicii puellæ pœnam meruisse

-et sumi potuisse. Sed dum colloquimur et

-confabulamur, cara Octavia, dies consumpta est.

-[pg 332]

-Crastina, si vacabis, plura. Vale, corculum, et me

-ama si beatam velis.

-

-*Octavia.* Nulla unquam Amor nocte tot attulit

-mihi voluptates indulgens, ut hac tu die, cognata,

-his tuis fabulis. Tecum, per sicca Minervæ cadurda!

-malim esse sic loquente tota die, quam ipso cum

-Amore tota nocte cevente. Vale, cognata.

-

-*Tullia.* Lepidum caput! Vale, cognata. Si non valeas,

-nulla sim! Vale.

-

-*Octavia.* Vale et tu, Cotytto mea. Quæ si ingeniosa

-non fuisses, silex essem. Vitam a parentibus

-accepi, a te ingenium. Lutum est sine ingenio

-puella.

-

-*Tullia.* Sua si non surgat ab humilitate, fervido

-animi conatu, dic, Octavia, quid fœmina abjectius,

-miserius, inquinatius? Matula est vitæ particeps

-immeienti concubino. Quid præterea? O sordes! o

-dedecus! Nunc vale, et osculum da.

-

-.. vspace:: 4

-

-.. class:: center small

-

-COLLOQUIORUM FINIS

-

-[pg 333]

-

-

-APPENDIX

-========

-

-.. vfill::

-

-[pg!334]

-

-.. cleardoublepage::

-

-[pg 335]

-

-.. image:: images/frons375.png

-   :align: center

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-.. class:: large

-

-(*Sequitur in Autographo Meursii De Laudibus

-Aloisiæ Poemation: nec ausim dicere deesse nihil.*)

-

--------

-

-.. class:: center

-

-| DAN. HE\ :sup:`\*\*\*` B\ :sup:`\*\*\*`

-

-

-POEMATION DE LAUDIBUS ALOISIÆ

------------------------------

-

-..

-

----------

-

-.. vspace:: 2

-

-..

-

-   | Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti

-   | Unica laus! Ætas talem non jactat avorum.

-   | Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:

-   | Te peterent Musæ amplexu: te lætus Apollo

-   | Ambiret mirans, interque Heroidas, unam

-   | Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.

-   | Hos audax potuisti animos afflare Pudori

-   | Virgineo, et stabili timidum componere bello?

-   | Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget

-   | Hostem insultantem verbis, et dira minantem.

-   | Delicias tam culti operis mirata Dione

-   | Decipitur, laudesque novas spe concipit ægra.

-   | «Ite citi, ite mei, sed penna,» dixit, «Amores,

-   | »Præpete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;

-   | [pg 336]

-   | »Ad virides ripas festis celebrate puellam

-   | »Lusibus, et duræ laudes inscribite cauti.

-   | »Nostra vel ahenas animas incendere tela

-   | »Illa missa manu poterunt; et vincula virtus

-   | »Induet, et currus nostros captiva sequetur.

-   | »O! nunc florenti quæ surgis odoreas regno,

-   | »Te veneror, teneræ donum immortale puellæ!»

-   |

-   | Non tulit hos animos secum indignata Minerva,

-   | Subridensque novas movet iras:—«Improba,» dixit,

-   | «Hostiles sunt insidiæ, Venus improba; vanas

-   | »Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.

-   | »An dubitas? Sunt insidiæ: tibi nectere pura

-   | »Hos est ausa dolos impuræ virgo pudoris

-   | »Illæsi; premit ense minax, et cominus instat.

-   | »Insequitur victrix tua te ad spelæa subantem,

-   | »Et spoliis acer bello inclarescet opimis.

-   | »Ingeniosa tuis sub signis militat in te;

-   | »Qua melius mentes fœdis dimoverit arte

-   | »A vitiis, a te vitiorum gurgite cæco?

-   | »Insanæ ante oculos, bene sana, libidinis æstus,

-   | »Et scelera exponit putri manantia tabo,

-   | »Sordesque Augeæ ex stabulis cœnoque fluenti,

-   | »Et quos ausa furis scelerata in nocte furores.»

-   |

-   | Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.

-   | —«Nos postquam,» dixit, «nudas videre sub Ida

-   | »Excitæ Dryades, et lecto judice vici,

-   | »Omnes una tuli crudelis Palladis iras.

-   | »Quare odiis, non æqua movens, insurgis iniquis?

-   | »Nam quæ culpa Deas forma si vincimus omnes?

-   | »Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto

-   | »Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes

-   | [pg 337]

-   | »Intentare minas? Speras excindere regna

-   | »Posse mea, et lætos interturbare triumphos?

-   | »Non facies.» Blande subrisit tetrica Pallas:

-   | —«Sed faciet præstans,» infit, «virtute puella.

-   | »Eruet hæc ætas, et luctus invehet ultrix.

-   | »Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores

-   | »Fidenti eripiet: fugies sub Tartara mœrens.»

-   |

-   | O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!

-   | Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,

-   | Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:

-   | Risusque et cantus, cum luce, per æthera late

-   | Diffundit circum; suaves exhalat odores

-   | Flora tibi, sidusque novum nova sidera cœli

-   | Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris

-   | Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.

-   | O non herois, sed vere nobilis heros!

-   | Quod Natura negat, sexum deponere visa es:

-   | Namque ultra egrediens, animos curasque viriles

-   | Induis, et tete ponens generosa relinquis.

-   | Indigetem superis missam feliciter oris

-   | Quis neget, et Phœbi cœlesti germine cretam?

-   | O cœlo, salve, nova lux quæ surgis Ibero!

-

-.. vspace:: 4

-

-.. |cul377| image:: images/cul377.png

-   :align: middle

-   :width: 5em

-   :alt: ~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|cul377|

-

-.. clearpage::

-

-[pg 338]

-

-

-.. image:: images/frons378.png

-   :align: center

-   :width: 100%

-   :alt:

-

-

-TUBERONIS GENETHLIACON

-----------------------

-

-.. class:: center large

-

-*Versibus senariis.*

-

-------------

-

-.. vspace:: 2

-

-..

-

-   | Quate, feriata Musa, rauca cymbala,

-   | Raucosque ab usto pectore excrea modos;

-   | Certent cananti gracculi et ranæ tibi,

-   | Nec hæ, nec illi rancidos vincant sonos.

-   | Et comice larvam indue, et risum move:

-   | Tubero est canendus; quid moraris? incipe.

-   |

-   | Cum parturiret fessa mater pondere:

-   | «Lucina Juno, fer bonam favens opem!»

-   | Clamat. Gementis luridum in vultum exspuit

-   | Aversa Juno, gannit et retro fugit.

-   | Laverna venit: «Hæ meæ partes erunt,»

-   | Dixit renidens, et manus lavit Styge.

-   | Obstetricatur, ac cadentem suscipit

-   | De matre. Prima vagienti basia

-   | Impingit, ebria gaudio et spe præscia.

-   | Venit Cotytto usquequaque pruriens;

-   | Venit loquendi filius Maiæ artifex,

-   | Catusque technas fingere, et cæcos dolos;

-   | Et hac et illac pervolant species vagæ:

-   | Simulatio, Fraus, Sanna, Spes, Perjurium.

-   | Levibus micantes increpat alapis nates

-   | [pg 339]

-   | Procax Laverna; ringit, et plaudit sibi.

-   | «Io triumphe!» clamat, et, saliens, citos

-   | Tollit cachinnos. «O meum, puer, decus,

-   | _`»O gloria,»` inquit, «ominer quid non tibi?

-   | »Versutiorem nulle proferet dies.

-   | »Seu moliendæ non timentibus neci,

-   | »Seu invehendæ præpetim calumniæ

-   | »Appellas animum, lauream nemo auferet,

-   | »O laureatum nobilis verpæ caput!

-   | »Cedant Sinones et Phrynonides futiles,

-   | »Cedat et Ulysses, Sysiphus et cedat vafer;

-   | »Arx tu mihi eris, unde, cum opus sit, petam

-   | »Mea tela, fraudes, et tuas dotes, dolos.

-   | »Sed sanctiorem moribus solers dabo

-   | »Nusquam videri. Falle: sic tuto potes.

-   | »Compone vultum, nam interest mores minus.

-   | »Quis ibit ad te per tuas Symplegadas?

-   | »Respectum habere credulus jactat? sapit?

-   | »Non sapit. Obliquas annulus Gygis vias

-   | »Non sic docebat, ut magnus te condocet

-   | »Amor latendi. Quis fies, nemo sciet.

-   | »O te, Lavernæ, puppe, dignum amplexibus!

-   | »Assiduus aris cultor, et templis frequens

-   | »Spectator aderis, et simul spectaculum.

-   | »Erit sed intus numen Ambitio furens,

-   | »Et Livor ater, ultionis et coquens

-   | »Rabies medullas, et putens auri Fames.

-   | »Colant inepti quod decet, tu quod juvat,

-   | »Juvenis subunctæ naris, et dolis senex.

-   | »Quid non tibi optem? quid quidem non ominer?

-   | »Superes meis me versipellis artibus,

-   | »Laverniones inter Heros unicus.

-   | »Meumque numen sedeat in sinu tuo,

-   | »In te Laverna me petam et peti velim.»

-   | [pg 340]

-   | Hiec sternuit; pedit puer: ita omen capit.

-   |

-   | Ridet Cotytto, plaudit et teretes manus.

-   | Vultus lepore vivido floret nitens,

-   | Oculi procaces excitent salaciam,

-   | Vel dormientem, vel gravi stupidam situ.

-   | Nudæ papillæ, nuda sunt et brachia,

-   | Et femora ficta vivo e marmore et nive

-   | Viva. Sed alvi qua latet timide abdita

-   | Sexus honestas, sericum partem igneam

-   | Male tuetur; lucidam nubem putes.

-   | Animi libido suasit; amens improbe

-   | Rapidis fatigat agiles artus motibus;

-   | Œstroque cæco percita, ultro diffluit

-   | Resoluta, et alba tabe conspuit femora.

-   | —«Pulcher puelle,» dixit, «o gaudii apex,

-   | »Certæque spei, laudis et cumulus meæ!

-   | »Tu Bapta sacris arrigens stabis meis:

-   | »Tu præeris ardens incita tentigine,

-   | »Patieris et ages fortia unus fortiter,

-   | »Cinædus et pedico longe acerrimus.

-   | »Munificam habebis, per libidines meas!

-   | »Me quoque. Subando nulla fregerit tuam

-   | »Veneris repugnans fervidæ salacitas,

-   | »Antica seu postica tecum misceat

-   | »Prælia. Stupebit et lumbos tibi invidens

-   | »Semper recentes, semper et votis pares

-   | »Tuisque meisque, Lampsaceno cultus solo.

-   | »Aciem retundet parma nulla spiculi;

-   | »\ _`Stricti timebit olim` acinacis minas

-   | »Senio sepulta Pyrrha, nec parces seni.

-   | »Surges in arma bile salsa turgidus

-   | »Penem, nec ulla vires hauserit Venus:

-   | »Fessis virescet artubus robur novum.

-   | [pg 341]

-   | »Nec parce lumbis; ipsa venæ spiritus

-   | »Haustæ refundam, virus et dulce ingeram.

-   | »Nec, Hercle! parces, probe novi indolem.

-   | »Tibi figuras induet miras Venus;

-   | »Nec impotenti se negabit impotens,

-   | »Vagæ negabit et nihil libidini.

-   | »Fellabis, irrumabis, applaudam videns;

-   | »Fellaberis vicissim, et irrumaberis.

-   | »Cibo voluptas scelere crescet addito:

-   | »Erit æstuanti dulcior quo turpior.

-   | »Sed qui sinistræ dixerim nequitias

-   | »Manus? Ut scelesta ludet! ut pro conjuge

-   | »Præsto erit! inanem ut sicca pugnam conseret!

-   | »Sed hæc sub umbra. Te superfusa teges

-   | »Tuasque furias nocte; livor perspicax

-   | »Istis hebescet artibus lusus malis.

-   | »Frontem pudore pinge solers, non tuo.

-   | »Pinges, et ecce gaudeo pictam bene,

-   | »Et mentietur te probum vultus pudens,

-   | »Et mentienti plebs dabit vecors fidem.

-   | »Quid non tibi optem? Quid quidem non ominer?»

-   |

-   | Silet; puellus arrigit: ita omen capit.

-   |

-   | —«Meas tibi omnes ingeram plenis opes

-   | »Manibus, Stygis spes, o puelle,» subjicit

-   | Virgam coruscans auream Cyllenius.

-   | «Linam dolosis dulce labris toxicum;

-   | »Bibent loquentem; tinget et præcordia

-   | »Cupidas per aures lapsa pestis intima.

-   | »Inflexione vocis, usus ut feret,

-   | »Apte cadentis, et miris ambagibus,

-   | »Facies loquendo, quæ tibi sententia

-   | »Stet fixa menti, nullus ut intelligat:

-   | [pg 342]

-   | »Mellitus ore, corde amaro felleus.

-   | »Mentem Solones et suam belle minus

-   | »Tenebricoso volverint silentio.

-   | »Salus malorum, sed bonis eris scopus;

-   | »Tibi damna, luctus et neces erunt malo.

-   | »Fraudes peritus nectere, ut fidens virum

-   | »Simulabis ater candidum! Misto virus

-   | »Ut temperabis melle! Sparsis et rosis

-   | »Suavique florum rore, ut aspidem teges!

-   | »Et æstuabis interim pecuniæ

-   | »Amore turpi, nec sitim sedaverit

-   | »Pretiosa late et nota tempestas Tagi.

-   | »Auspex sed artes ipse suggeram novas.

-   | »Ibis dolosi furva per compendia,

-   | »Sed tuta, lucri, me duce, ad summas opes;

-   | »Quid juverit ille Jupiter tibi verterit.

-   | »Ad genua supplex accides serviliter;

-   | »Adblandiere, mimum agens scurriliter.

-   | »Nil turpe duces quod modo lucro cadat;

-   | »Relligio in arca, Numen in nummis erit;

-   | »Fortuna socors ruet in amplexus tuos:

-   | »Lenocinabor, teque viso pruriet.

-   | »Nec deeris ipse tu tibi falsa artifex

-   | »Miscere veris, seriis ludibria;

-   | »Sic perspicaces in tuas plagas cadent,

-   | »Etiam volentes, per meas præstigias.

-   | »Habebis in te quod probem, quod æmuler,

-   | »Sycophanta, leno, furcifer, fœtus dolis!»

-   |

-   | Ungues adunci pruriunt puero: capit

-   | Sic omen ille. Gaudet Atlantis nepos;

-   | Strepit Laverna rancidum quid succinens;

-   | Mollis Cotytto flexiles lumbos agit.

-

-.. |serps382| image:: images/serps382.png

-   :align: middle

-   :width: 8em

-   :alt: ~~~~~~~~~~~~

-

-.. class:: center

-

-|serps382|

-

-.. clearpage::

-

-[pg 343]

-

-.. vfill::

-

-.. class:: center

-

-   | :large:`PARISIIS`

-   |

-   | :small-caps:`Ex typis`

-   |

-   | :large:`CAROLI UNSINGER`

-   |

-   | Rue du Bac, nº 83

-

-.. vfill::

-

-.. backmatter::

-

-.. topic:: Note de transcription

-

-   .. |-->| unicode:: U+02014 >

-

-   Pour la préparation de cette transcription ont été consultés

-   aussi l'édition originale du 1660[?]

-   *Aloisiæ Sigeæ Toletanæ: Satyra sotadica de arcanis amoris et

-   Veneris (Pars altera: Veneres)/Aloisia Hispanice scripsit;

-   Latinitate donavit Ioannes Meursius. V.C.*; l'edition du 1751

-   *Joannis Meursii elegantiæ latini sermonis: Petri Aretini

-   Pornodidascalus seu, de astu nefario horrendisque dolis, quibus

-   impudicæ mulieres iuventuti incautæ insidiantur, dialogus*

-   et celui publié à Londres en 1781:

-   *Joannis Meursii Elegantiæ latini sermonis seu Aloisia Sigæa Toletana

-   De arcanis Amoris & Veneris, adjunctis Fragmentis quibusdam Eroticis,

-   Nova Editio emendatior, Pars I et II*.

-

-   Les erreurs d'impression suivants ont été corrigées:

-

-   - **p. X, note (I):** *Eclaircissements sur le

-     » Meursius.»* |-->| |Eclaircissements|_

-     [dans le livre "La Curiosité littéraire et bibliographique.

-     Articles littéraires. Reproduction, extraits et analyses d'ouvrages

-     curieux. Notices de livres rares. Anecdotes, etc. Troisième série,

-     Isidore Lisieux, Paris (1882), p. 177"]

-   - **p. XII, note (I):** *les Dialogues de Luis*\a |-->|

-     |les Dialogues de Luisa|_ [*a* italique]

-   - **p. XXI, l. -8:** qni Jovem non timebant. |-->|

-     `qui Jovem non timebant.`_

-   - **p. XXII, l. 16-17:** Machiavellum Florentinnm |-->|

-     `Machiavellum Florentinum`_

-   - **p. XXIII, l. 17:** triumphati nvirtuti |-->| `triumphanti virtuti`_

-   - **p. 15, l. -3:** Totam me jam ocupas |-->| `Totam me jam occupas`_

-   - **p. 32, l. 14:** Osculum impinge mibi |-->| `Osculum impinge mihi`_

-   - **p. 58, l. -1:** quas imperas, deshonestat |-->|

-     `quas imperas, dehonestat`_

-   - **p. 81, l. 4:** patientiam comparabant Aderat. Virginensis marito

-     |-->| `patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito`_

-   - **p. 90, l. -1:** !lle, ut pueri solent, |-->| `Ille, ut pueri solent,`_

-   - **p. 122, l. -9:** Moves me ab libidinem |-->| `Moves me ad libidinem`_

-   - **p. 130, l. 7:** sin nimus, videris |-->| `sin minus, videris`_

-   - **p. 133, l. -2:** intra pauco dies |-->| `intra paucos dies`_

-   - **p. 163, l. -2:** nu!la impatientiam libidinis solata est |-->|

-     `nulla impatientiam libidinis solata est`_

-   - **p. 176, l. -10:** Tibi dixeris hæc. |-->| `Tibi dixerit hæc.`_

-   - **p. 201, l. 6:** Sic enim immortalitem |-->| `Sic enim immortalitatem`_

-   - **p. 202, l. 11:** novæ impregnationis |-->| `novæ imprægnationis`_

-   - **p. 229, l. -3-2:**  Post ef-effundit |-->| `Post effundit`_

-   - **p. 236, l. 6:** Callypiges |-->| `Callipyges`_

-   - **p. 242, l. -10:** Potsquam |-->| `Postquam`_

-   - **p. 249, l. -8:** libididinem |-->| `libidinem`_

-   - **p. 258, l. 16:** quiquid |-->| `quidquid`_

-   - **p. 261, l. 1-2:** so rore |-->| `sorore`_

-   - **p. 263, l. -3:** Vel perspicassimas fugiunt |-->|

-     `Vel perspicacissimas fugiunt`_

-   - **p. 274, l. 3:** Tullia, mea |-->| `Tullia mea`_

-   - **p. 287, l. 13-14:** oppor-portuno |-->| `opportuno`_

-   - **p. 314, l. -6:** Nihil prætera habeo |-->| `Nihil præterea habeo`_

-   - **p. 323, l. 9:** et vi urget, Mox |-->| `et vi urget. Mox`_

-   - **p. 340, l. -5:** Stricti timebit o lim |-->| `Stricti timebit olim`_

-

-   .. |Eclaircissements| replace:: *Eclaircissements sur le

-     «Satyre Sotadique de Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de

-     Meursius.»*

-   .. _Eclaircissements: `l'article intitulé:`_

-   .. |les Dialogues de Luisa| replace:: *les Dialogues de Luisa*

-   .. _`les Dialogues de Luisa`: `bonne traduction:`_

-

-   Latin douteuse:

-

-   - **p. XV, l. -1** brevis gaudii aut spe aut gusto |-->| `gustu`_

-     [*gustum*\=entrée de table, *gustus*\=dégustation] [l'edition 1660

-     a *gustu*]

-   - **p. XXIII, l. 5:** Non ocyus [*ainsi l'edition 1781*] |-->| `Non ocius`_

-   - **p. 221, l. 6-7** `hymenæum iceamus`_ [*frappons le marriage*?

-     L'edition du 1781 a *inceamus*. Plus véritablement: *ineamus* ou

-     *cieamus*]

-

-   Erreurs de grec (accents et erreurs typographiques):

-   dans cette transcription ont été signalés les leçons qui semblent le

-   plus probables:

-

-   - **p. 14 l. -2:** αιδοῖον |-->| `αἰδοῖον`_

-   - **p. 15 l. 2:** Εσχἀρα |-->| `Ἐσχάρα`_

-   - **p. 23 l. -2:** ἀπό του κοννειν |-->| `ἀπὸ τοῦ κόννειν`_

-   - **p. 29 l. 6:** γόνιμη, οὐρἀ, κριθἠ |-->| `γονίμη οὐρά, κριθή`_

-   - **p. 29 l. 7:** τὐλος |-->| `τύλος`_

-   - **p. 29 l. 7:** ραψη |-->| `ῥάφη`_

-   - **p. 29 l. 8:** ἀφιδος |-->| veritablement `ῥαφίδος`_, mais

-     peut-être aussi *ἄφιδος*, *ἀφίδος* ou *ἀφιδός*

-

-   Les éditions du 1660 et du 1781 ont aussi plusieurs erreurs dans le grec

-   et sont pas des bonnes références.

-

-   Dans la transcription a été préservé l'usage

-   (français) des guillemets pour le discours directe, en particulier

-   répétant un guillemet » de rappel au début de chaque nouveau

-   paragraphe. Le texte orignal a, cependant, plusieurs erreurs

-   d'ouverture et de fermeture des guillemets:

-

-   - **p. XXV, l. 11**: —»Pergam,» |-->| `—«Pergam,»`_

-   - **p. 49, l. 15-16:** «Anima, Venus mea,» dicebat, »quam me

-     |-->| `«Anima, Venus mea,» dicebat, «quam me`_

-   - **p. 58, l. 6-7:** veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat)

-     »septem decursionibus subigere. |-->|

-     `veredum hunc tuum» (cunnum ostendebat) «septem decursionibus subigere.`_

-   - **p. 87, l. 15:** —»Nunc meum agnosco,» |-->| `—«Nunc meum agnosco,»`_

-   - **p. 88, l. -13:** —»Memor ero promissi,» |-->| `—«Memor ero promissi,»`_

-   - **p. 110, l. 12:** «loquere. »—Conabor,» |-->| `«loquere.—Conabor,»`_

-   - **p. 112, l. 9-10:** Sub hæc, mater:—»Nata, |-->|

-     `Sub hæc, mater:—«Nata,`_

-   - **p. 112, l. -11:** «Ego sane,» dicebat, »huic rei assuevi |-->|

-     `«Ego sane,» dicebat, «huic rei assuevi,`_

-   - **p. 122, l. 14-15:** inquit, »«agedum.—«Quid agam?» |-->|

-     `inquit, «agedum.—Quid agam?»`_

-   - **p. 141, l. 7:** —«Momento faxo,» inquit, »dolorem |-->|

-     `—«Momento faxo,» inquit, «dolorem`_

-   - **p. 156, l. -10-9:** «tuaque interest sciri, Rangoni.—«Quid

-     vero istud est?» |-->| `«tuaque interest sciri, Rangoni.—Quid

-     vero istud est?»`_

-   - **p. 167, l. 4:** cito fiet.« |-->| `cito fiet.»`_

-   - **p. 195, l. -5:** «Nulli cedebam,» adjicit, »ex |-->|

-     `«Nulli cedebam,» adjicit, «ex`_

-   - **p. 279, dernière ligne:** —«Robertum,» reponit, »volo tibi |-->|

-     `—«Robertum,» reponit, «volo tibi`_

-   - **p. 305, l. 10:** —«Curabo omnia,» subjicit Juditha; »nec |-->|

-     `—«Curabo omnia,» subjicit Juditha; «nec`_

-   - **p. 315, l. 5:** qualis marito,» ait Ludovicus, »nescia |-->|

-     `qualis marito,» ait Ludovicus, «nescia`_

-   - **p. 318, l. -7-6:** —Ergo exeo, nata, «reponit mater. »At tuo

-     |-->| `—Ergo exeo, nata,» reponit mater. «At tuo`_

-   - **p. 321, l. -5:** »—Coiverant ante in nobis,» |-->|

-     `—«Coiverant ante in nobis,»`_

-   - **p. 339, l. 4:** «O gloria,» |-->| `»O gloria,»`_

-

-

-.. pgfooter::

diff --git a/42212-rst/images/cul021.png b/42212-rst/images/cul021.png
deleted file mode 100644
index 07ed046..0000000
--- a/42212-rst/images/cul021.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/cul040.png b/42212-rst/images/cul040.png
deleted file mode 100644
index a134d84..0000000
--- a/42212-rst/images/cul040.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/cul050.png b/42212-rst/images/cul050.png
deleted file mode 100644
index 8792870..0000000
--- a/42212-rst/images/cul050.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/cul192.png b/42212-rst/images/cul192.png
deleted file mode 100644
index a382282..0000000
--- a/42212-rst/images/cul192.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/cul259.png b/42212-rst/images/cul259.png
deleted file mode 100644
index 8cac7e1..0000000
--- a/42212-rst/images/cul259.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/cul377.png b/42212-rst/images/cul377.png
deleted file mode 100644
index 4705177..0000000
--- a/42212-rst/images/cul377.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons009.png b/42212-rst/images/frons009.png
deleted file mode 100644
index dceba29..0000000
--- a/42212-rst/images/frons009.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons022.png b/42212-rst/images/frons022.png
deleted file mode 100644
index 586995c..0000000
--- a/42212-rst/images/frons022.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons023.png b/42212-rst/images/frons023.png
deleted file mode 100644
index 7b02e7a..0000000
--- a/42212-rst/images/frons023.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons041.png b/42212-rst/images/frons041.png
deleted file mode 100644
index 0ef38d1..0000000
--- a/42212-rst/images/frons041.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons051.png b/42212-rst/images/frons051.png
deleted file mode 100644
index 8952747..0000000
--- a/42212-rst/images/frons051.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons061.png b/42212-rst/images/frons061.png
deleted file mode 100644
index 9af6db7..0000000
--- a/42212-rst/images/frons061.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons073.png b/42212-rst/images/frons073.png
deleted file mode 100644
index 54623a6..0000000
--- a/42212-rst/images/frons073.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons101.png b/42212-rst/images/frons101.png
deleted file mode 100644
index 2ca25c9..0000000
--- a/42212-rst/images/frons101.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons193.png b/42212-rst/images/frons193.png
deleted file mode 100644
index c2c736d..0000000
--- a/42212-rst/images/frons193.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons261.png b/42212-rst/images/frons261.png
deleted file mode 100644
index 4f92a8f..0000000
--- a/42212-rst/images/frons261.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons375.png b/42212-rst/images/frons375.png
deleted file mode 100644
index 4bfb734..0000000
--- a/42212-rst/images/frons375.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/frons378.png b/42212-rst/images/frons378.png
deleted file mode 100644
index 09bd981..0000000
--- a/42212-rst/images/frons378.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini009.png b/42212-rst/images/ini009.png
deleted file mode 100644
index 9a420e5..0000000
--- a/42212-rst/images/ini009.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini019.png b/42212-rst/images/ini019.png
deleted file mode 100644
index 061e247..0000000
--- a/42212-rst/images/ini019.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini023.png b/42212-rst/images/ini023.png
deleted file mode 100644
index 1554db0..0000000
--- a/42212-rst/images/ini023.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini041.png b/42212-rst/images/ini041.png
deleted file mode 100644
index 4917f25..0000000
--- a/42212-rst/images/ini041.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini051.png b/42212-rst/images/ini051.png
deleted file mode 100644
index 8f2e845..0000000
--- a/42212-rst/images/ini051.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini061.png b/42212-rst/images/ini061.png
deleted file mode 100644
index 24a3945..0000000
--- a/42212-rst/images/ini061.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini073.png b/42212-rst/images/ini073.png
deleted file mode 100644
index 4d7febb..0000000
--- a/42212-rst/images/ini073.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini101.png b/42212-rst/images/ini101.png
deleted file mode 100644
index 17098fa..0000000
--- a/42212-rst/images/ini101.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/ini193.png b/42212-rst/images/ini193.png
deleted file mode 100644
index 2be34a9..0000000
--- a/42212-rst/images/ini193.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/satyra.jpg b/42212-rst/images/satyra.jpg
deleted file mode 100644
index c928c72..0000000
--- a/42212-rst/images/satyra.jpg
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/scientia.png b/42212-rst/images/scientia.png
deleted file mode 100644
index 9169d28..0000000
--- a/42212-rst/images/scientia.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps007.png b/42212-rst/images/serps007.png
deleted file mode 100644
index 4369494..0000000
--- a/42212-rst/images/serps007.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps009.png b/42212-rst/images/serps009.png
deleted file mode 100644
index 04f0fb6..0000000
--- a/42212-rst/images/serps009.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps017.png b/42212-rst/images/serps017.png
deleted file mode 100644
index 5735d9a..0000000
--- a/42212-rst/images/serps017.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps022.png b/42212-rst/images/serps022.png
deleted file mode 100644
index f018d1f..0000000
--- a/42212-rst/images/serps022.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps041.png b/42212-rst/images/serps041.png
deleted file mode 100644
index 8ab61f2..0000000
--- a/42212-rst/images/serps041.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps060.png b/42212-rst/images/serps060.png
deleted file mode 100644
index 86a4231..0000000
--- a/42212-rst/images/serps060.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps072.png b/42212-rst/images/serps072.png
deleted file mode 100644
index f5493f9..0000000
--- a/42212-rst/images/serps072.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps100.png b/42212-rst/images/serps100.png
deleted file mode 100644
index c3f34e8..0000000
--- a/42212-rst/images/serps100.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212-rst/images/serps382.png b/42212-rst/images/serps382.png
deleted file mode 100644
index bc83cbc..0000000
--- a/42212-rst/images/serps382.png
+++ /dev/null
diff --git a/42212.txt b/42212.txt
deleted file mode 100644
index fb07f98..0000000
--- a/42212.txt
+++ /dev/null
@@ -1,10297 +0,0 @@
-              Satyra Sotadica de arcanis Amoris et Veneris
-
-
-This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost
-no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it
-under the terms of the Project Gutenberg License included with this
-eBook or online at http://www.gutenberg.org/license.
-
-
-
-Title: Aloisiae Sigeae Toletanae Satyra Sotadica de arcanis Amoris et
-       Veneris
-Author: Nicolas Chorier
-Release Date: February 26, 2013 [EBook #42212]
-Language: French and Latin
-Character set encoding: US-ASCII
-
-
-*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
-
-Produced by Laurent Vogel, Enrico Segre, and the Online Distributed
-Proofreading Team at http://www.pgdp.net.
-
-
-
-
-
-                            ALOISIAE SIGEAE
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-
-
-
-                           _Hujus editionis_
-
-                   _exemplaria centum impressa sunt_
-
-                         _in charta Hollandica_
-
-
-
-
-                            ALOISIAE SIGEAE
-                               TOLETANAE
-                            SATYRA SOTADICA
-                     _De arcanis Amoris et Veneris_
-                      _Aloisia_ Hispanice scripsit
-                 Latinitate donavit Joannes _Meursius_.
-
-
-                            Re vera auctore
-                            NICOLAO CHORIER
-
-
-
-
-                                PARISIIS
-              _Cura et studio_ ISIDORI LISEUX, _editoris_
-                          Rue Bonaparte, no 25
-                              _Venit apud_
-                     THEOPHILUM BELIN, BIBLIOPOLAM
-                          Quai Voltaire, no 29
-                                  1885
-
-
-
-
-
-
-
-
-                                 NOTICE
-
-
-                                  SUR
-
-                            NICOLAS CHORIER
-
-
-
-
-L'auteur de l'_Aloisia_, Nicolas Chorier, ne a Vienne (Dauphine) en
-1612, recu docteur en droit en 1639, exercait la profession d'avocat a
-la Cour des Aides de sa ville natale. D'un esprit cultive, ami passionne
-des lettres, Latiniste de premier ordre, il ne consacrait aux affaires
-du barreau qu'une assez faible partie de son temps. Au sortir de
-l'Academie des Jesuites et pendant le cours de ses etudes de droit, il
-s'etait deja essaye dans les genres les plus divers, tant en Francais
-qu'en Latin: sylves, elegies, odes, epopees, tragedies, tragi-comedies.
-La composition de l'_Aloisia_, le premier jet du moins, car il dut
-retoucher souvent cette oeuvre capitale, remonte tres probablement a
-cette epoque. "J'ecrivais alors," nous dit-il dans ses _Memoires_[1],
-c'est-a-dire avant d'etre avocat, "des Epitres, des Discours, la Vie de
-Pierre de Villars, eveque de Vienne, une dissertation politique sur
-l'Alliance de la France avec l'Empire Ottoman; l'_Eucharisticon_,
-l'_Alithium_, et deux Satires, l'une Menippee, l'autre Sotadique."
-
-  [1] V. la _Curiosite litteraire et bibliographique_, IIIe et IVe
-      Series (Paris, Liseux, 1880-83).
-
-En 1640, il publia sous le titre de _Doremation_ son premier livre, un
-Eloge de quatre archeveques de Vienne, de la maison de Villars, bientot
-suivi d'un traite moral: _Sentiments de l'honnete homme_ (1641), du
-_Magistratus causarumque patroni veri ac perfecti icon absolutissima_
-(_Type absolu du magistrat et du veritable et parfait avocat_), qui
-etait un portrait idealise de Pierre de Boissat, bailli de Vienne
-(1646), et de la _Philosophie de l'honnete homme_, autre traite moral,
-dedie au chancelier Seguier (1647). Chorier meditait des lors sa grande
-_Histoire du Dauphine_ et il en rassemblait de toutes parts les
-materiaux; il la fit preceder d'un ouvrage plein d'erudition: les
-_Recherches du sieur Chorier sur les Antiquites de la ville de Vienne,
-metropole des Allobroges_ (1658), qui accrut sa reputation de savant. Il
-etait entoure de la consideration generale, ses travaux l'avaient mis en
-relation avec presque tous les lettres de l'epoque, son cabinet d'avocat
-lui rapportait des emoluments considerables, lorsque la suppression de
-la Cour des Aides de Vienne vint menacer sa fortune. Reduit aux maigres
-affaires d'un bailliage, il n'aurait pu gagner sa vie; il resolut donc
-de se transporter a Grenoble avec toute sa famille, et de s'y creer une
-nouvelle patrie. C'est a cette epoque meme (1659-1660) qu'il fit
-imprimer, a quelques exemplaires seulement, pour ses amis, la premiere
-edition de l'_Aloisia_. Le livre fut imprime a Lyon[2].
-
-  [2] Sur cette edition originale, ignoree de Brunet et que les auteurs
-      du _Supplement_ au _Manuel du Libraire_ ont mentionnee sans en
-      reconnaitre l'importance, voir une Notice dans la IIe Serie de la
-      _Curiosite litteraire et bibliographique_.
-
-A Grenoble, Chorier ne tarda pas a conquerir une situation tout au moins
-equivalente a celle qu'il venait de quitter. Son _Histoire generale du
-Dauphine_, dont il publia le premier volume en 1661, fut si bien
-accueillie, que les Etats, reunis cette annee meme, lui voterent un don
-de cinq cents louis, somme qu'il ne recut pas, a la verite, le Parlement
-ayant refuse de l'ordonnancer, mais qui n'en temoigne pas moins de la
-bonne volonte de ses concitoyens a son egard. En 1666, Du Gue de Bagnols
-fut nomme intendant de Lyon; c'etait un haut et puissant personnage.
-Beau-frere du chancelier Le Tellier[3], oncle de Louvois, pere de Mme de
-Coulanges, l'aimable correspondante de Mme de Sevigne et l'amie de Mme
-de Maintenon, Du Gue avait de grands appuis a la Cour; il devint l'ami
-et le protecteur de Chorier dans des circonstances fort honorables pour
-le jurisconsulte Dauphinois. L'intendant de Lyon avait ordre de
-poursuivre dans sa Generalite, composee des quatre provinces de
-Lyonnais, Beaujolais, Forez et Dauphine, la grande enquete commencee par
-toute la France, des 1661, sur les usurpations de titres de noblesse; il
-choisit Chorier pour remplir l'office de Procureur du Roi pres de la
-commission qu'il presidait. En cette qualite, Chorier etait charge de
-faire les informations, d'examiner les dossiers et de requerir; un grand
-nombre de nobles durent comparaitre. L'enquete ne se termina qu'en 1670,
-apres que les assises se furent tenues successivement a Grenoble, a
-Vienne et a Lyon. Cette recherche des usurpations de titres nobiliaires
-etait delicate; bien des amours-propres se trouvaient froisses par cette
-sorte d'inquisition royale; on cherchait a y echapper par tous les
-moyens, dont le plus simple etait de corrompre les juges. Guy-Allard,
-secretaire de la commission, et quelques autres agents inferieurs, en
-furent ignominieusement chasses pour s'etre laisse seduire et avoir
-prete la main a la falsification de certains dossiers. Chorier suivit
-partout le commissaire et deploya pres de lui un zele et une integrite
-que Du Gue de Bagnols se plut a reconnaitre: telle fut l'origine de leur
-etroite intimite, de la protection constante accordee par l'intendant de
-Lyon a l'homme qui l'avait le mieux seconde dans ces longues et
-difficiles investigations.
-
-  [3] Le Tellier et Du Gue de Bagnols avaient epouse les deux soeurs.
-
-Chorier n'en poursuivait pas moins la composition des ouvrages qu'il
-avait entrepris; en 1669 il fit imprimer l'_Histoire de la maison de
-Sassenage_; en 1671, l'_Etat politique du Dauphine_; en 1672, la seconde
-partie de l'_Histoire generale du Dauphine_; en 1680, la _Vie de
-Boissat_ (en Latin), qu'il dedia a Du Gue de Bagnols. C'etait au meme
-personnage, mais sans le nommer expressement, qu'il avait dedie deux ans
-auparavant (1678) une seconde edition, plus complete, de l'_Aloisia_. La
-premiere, celle de Lyon, 1660, ne contenait que six dialogues:
-_Velitatio_, _Tribadicon_, _Fabrica_, _Duellum_, _Libidines_, _Veneres_;
-il en ajouta un septieme, intitule _Fescennini_, qui affecte de n'etre
-qu'une suite de fragments, soit que l'auteur l'ait ainsi voulu, soit que
-l'imprimeur n'ait eu en sa possession qu'un manuscrit plein de lacunes.
-Chorier n'en a pas moins mis sa marque a cette edition, tant par sa
-longue epitre: _Summo viro Aloisia ex Elysiis hortis_, ou il parle
-beaucoup de lui-meme et de son protecteur Du Gue, que par l'adjonction
-de deux pieces de vers Latins dont il a toujours avoue la paternite[4].
-Par une bizarrerie qu'on ne s'explique pas bien au premier abord, la
-scene qui, dans les six premiers dialogues, est placee a Rome, se
-trouve, dans le septieme, transportee en Espagne, et les
-interlocutrices, Tullia et Octavia, tout en restant les memes, sont
-devenues Espagnoles, d'Italiennes qu'elles etaient. Ce changement est
-une consequence de l'attribution que Chorier avait fait de l'ouvrage a
-Luisa Sigea, de Tolede (_Aloisia Hispanice scripsit, Latinitate donavit
-Joannes Meursius_), attribution a laquelle il ne songeait sans doute
-aucunement en composant cette satire Sotadique, et que plus tard il
-entreprit de justifier.
-
-  [4] Sur l'enigmatique Epitre: _Summo viro_ et les pieces de vers
-      Latins: _De laudibus Aloisiae_ et _Tuberonis Genethliacon_, dont
-      la derniere renferme de curieuses allusions a un episode de la vie
-      de Chorier, voir dans la IIIe Serie de la _Curiosite litteraire_
-      l'article intitule: _Eclaircissements sur le "Satyre Sotadique de
-      Nicolas Chorier, connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius."_
-
-Chorier mourut en 1692; il laissait manuscrits une grande quantite
-d'ouvrages, parmi lesquels on a imprime depuis son _Nobiliaire du
-Dauphine_ (1697, 4 vol. in-4o); ses _Memoires_, en Latin (_Nicolai
-Chorerii, Viennensis jurisconsulti, Adversariorum de Vita et rebus suis
-libri III_) dont le texte a paru dans le _Bulletin de la Societe de
-statistique du departement de l'Isere_ (1844); sa _Vie d'Artus Prunier
-de Saint-Andre_ (Paris, Alph. Picard, 1880, in-8o).
-
-En reimprimant l'_Aloisia_, on s'est propose de donner de ce
-chef-d'oeuvre le texte le plus soigne qui ait paru jusqu'ici. La
-premiere edition faite par Chorier en 1660 est elle-meme tres fautive:
-encore les editeurs du _XVIII_e siecle ne l'ont-ils pas connue, et
-n'ont-ils pas pu profiter de l'_Errata_ ou Chorier avait corrige bon
-nombre de fautes d'impression. Ils ont altere beaucoup d'endroits,
-qu'ils comprenaient mal, et au Latin de Chorier substitue le leur; une
-ponctuation defectueuse, le manque de guillemets, etc., rendent, de
-plus, ces diverses editions d'une lecture assez malaisee. Les amateurs
-seront heureux d'avoir enfin de ce livre de chevet un texte correct,
-clarifie, et d'une belle execution typographique. Ils y trouveront
-l'oeuvre tout entiere, telle que l'auteur l'a donnee lui-meme,
-c'est-a-dire les six dialogues de l'edition originale, completes par le
-septieme de l'edition de 1678, et les trois pieces qui l'accompagnaient:
-l'epitre _Summo viro_ et les deux petits poemes Latins, _De Laudibus
-Aloisiae_ et _Tuberonis Genethliacon_. Quant aux autres morceaux de
-prose ou de vers, inseres generalement a la suite de l'_Aloisia_ dans
-les editions modernes: le _Fututor effoetus_, la _Formica_ de Giovanni
-della Casa, les _Diversorum veterum Poetarum in Priapum lusus_, les
-Lettres d'Antoine a Soranus et de Soranus a Antoine sur les dereglements
-de Cleopatre, le Discours d'Heliogabale aux courtisanes Romaines, les
-fragments de Seneque, de Procope et d'Arnobe, ils sont entierement
-etrangers a Chorier et nous n'avions pas a en tenir compte[5].
-
-  [5] De tres mediocres imitations Francaises de l'_Aloisia_ ont ete
-      faites sous divers titres des la fin du _XVII_e siecle, et
-      frequemment reimprimees depuis; il n'en existe qu'une seule bonne
-      traduction: _les Dialogues de Luisa Sigea, ou Satire Sotadique de
-      Nicolas Chorier_ (Paris, Liseux, 1881, edition mixte, 4 vol. petit
-      in-18), et _les Dialogues de Luisa Sigea sur les arcanes de
-      l'Amour et de Venus_ (texte Latin et traduction complete, Paris,
-      Liseux, 1882, 4 vol. in-8o, imprimes a cent exemplaires).
-
-    Paris, Mars 1885.
-
-
-
-
-                            ALOISIAE SIGEAE
-
-                               TOLETANAE
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-                                   DE
-
-                             ARCANIS AMORIS
-                               ET VENERIS
-
-
-
-
-
-
-
-
-                     _Aloisia_ _Hispanice scripsit_
-
-                     _Latinitate donavit_ _Ioannes_
-
-                               _MEVRSIVS_
-
-                                 V. C.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                             MONITUM LECTORI
-
-
-                              ------------
-
-Vivebat ante annos centum et triginta Aloisia Sigea, Hispana, Toleti
-nata. Ingenio, eruditione, forma praestitit, et omnibus virtutum dotibus
-quae laudari solent plurimum et ingenuas maxime decent, excelluit. Sed
-non in abjecta et stupida animi demissione, non in sordida rei
-familiaris cura, non in vili nugarum studio virtutem sibi positam
-habebat: liberalibus navare operam disciplinis, scriptis aeternam sibi
-parere famam, ad summam sapientiam niti, non ad summas contendere opes,
-id demum optimum putabat et praedicabat; quod tamen pleraeque foeminae
-omnes per ignaviam negligunt, homines multi per socordiam stultam et
-furentem contemnunt. Quamobrem veri amans, libere malas insectabatur;
-quae sentiret, ultro faciebat palam, et velut quandam morum e curuli
-sella Censuram exercebat, quam suspicerent omnes, et cujus ob os ora
-obverterent sua. Se imprimis nobilium mulierum flagitiosis foedisque
-voluptatibus infensam ostendebat, et quo, injecto saltem pudore, ad
-meliorem revocaret frugem nihil non agebat. Pati non poterat, ut
-dicebat, specie praelucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii
-aut spe aut gustu velut emotas mente, in ludibria ipsas se vertere.
-Addebat, ut Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos
-mortalium, sic Vitiis esse ignominiosum. Quae meretricie viverent, ideo
-voluit e fornicibus suis in quibus latebant in scenam humanae vitae
-nudas educere, quae essent documento impune non peccari, mulieres
-quasdam superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam quas
-Tulliam, Octaviam, Semproniam, Victoriam vocat, eae fuerunt Ducum,
-Marchionum, Comitum aut uxores aut natae. Nihil de his enarrat quod vere
-factum non sit, et ut erat a mendacio et ab omni dissimulationis specie
-alienissima, liberiori omnia sermone executa est, qui solus conveniebat.
-Satyram Sotadicam inscripsit opus, quod Colloquiis septem complexa est,
-ac Eleonorae Marguaridae Roderici marchionis uxori, sodali suae,
-dedicavit, qua jubente susceperat, qua urgente, ut in quadam epistola ad
-illam data, loquitur, intra mensem absolverat. De Sotade nihil est quod
-dicam; rerum amatoriarum scriptorem fuisse liberrimum fugit neminem. Sed
-foeminam ad scribendum his de rebus animum appulisse, non mirum videri
-debet: nam Elephantis puella, et aliae quaedam, hoc fuere scriptionis
-genere celebres. Praeterea aptiores sunt foeminae his rebus depingendis,
-si quae sint cordatae et non fatuae procacitatis; siquidem libidinum
-ipsae sunt campus in quo nascuntur omnes, in quo vigent, et, ut verbo
-dicam, in quo oriuntur et occidunt gaudia illecebrosa, et amoeniores
-joci. Forte nec tam dura fuit ut ullo nollet voluptatis sensu emollire
-sibi mentem ad carpenda vitae dulcia, et pars etiam puto fabularum ipsa
-suarum fuit non poenitenda. Hispanice scripsit; vir doctus Joannes
-Meursius, Lugdunensis apud Batavos Academicae lumen clarissimum,
-adolescens, et vix ex ephebo egressus, Latinitate donavit; etiam de suo
-adjecit quaedam quae Aloisiae vix persuaserim mihi venisse in mentem.
-Sed periit liber Aloisiae; manuscripta Meursii haec tantum lucubratio,
-aut si mavis commentatio, pervenit ad me: nihil ausim pro certo
-affirmare. Quicquid id est, non infelicis ingenii, non proletariae
-eruditionis partus sunt haec Colloquia, quae nec fastidium legenti
-creent, nec stomachum vere Sapienti moveant. Quinque priora, quae
-faustis avibus in manus nostras delata sunt, luci damus, quibus utique
-carere huic aetati bonis litteris amicae turpe esset, et studiosis
-arduae sapientiae durum. Duo, quae supersunt, haec aiunt longe, et arte
-et procacitate ingeniosa, antecellere. Sextum figuras objicit ob oculos,
-non tantum describit. Septimum fabellis et narratiunculis, quae ad hanc
-rem pertinent, mirabiliter recreat, et hoc velut cibo Attico sale
-condito pascit animos, cujus nulla unquam capit satietas. Et propediem
-juris publici fient meo itidem munere. Nam invideri tam salsa, tam
-lepida, tam etiam utilia bene vivendi praecepta, quis aegre molesteque
-non ferat saxeus et veternosus? Bonos utique mores Orator laudet
-Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane suadebunt Publius Syrus,
-Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui miscet utile dulci: a qua
-plerumque aberrat laude verbosus Orator, strigosus Philosophus.
-Medicamentis vires addit dum horrorem et odium adimit, qui in bellaria
-format solers Medicus: haec Aloisiae fuit cogitatio, et omne sibi
-punctum videbatur tulisse, quae tam ingeniose, tam facete utile dulci
-miscuisset. Vale.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                      _De Aloisia Sigaea Toletana_
-
-
-                             JOANNIS VASAEI
-
-                         _Hisp. Chron. Cap. 9._
-
-                              TESTIMONIUM
-
-                                  ----
-
-Ut omnes alias Latinis litteris tinctas silentio praeteream, dabit
-Hispania Aloisiam Sigaeam Toletanam, sed in aula Lusitana per multos jam
-annos educatam: quinque linguarum adeo peritam, ut non immerito Paulus
-tertius, Pontifex Maximus, litteras illius ad se scriptas Latine,
-Graece, Hebraice, Syriace, atque Arabice laudibus sit prosecutus,
-admiratus tam multiplicem ingenii fructum, et donum tam multiplicis
-linguarum scientiae, in viris quoque rarum, nedum in foeminis: sic enim
-sonant verba Diplomatis. Debetur haec laus optimo patri, et viro
-doctissimo Didaco Sigaeo. Nec in ea solum hanc operam posuit, sed
-alteram quoque filiam Angelam, Graece, Latineque, pro aetate et sexu non
-mediocriter eruditam, tam exacta Musices scientia curavit perdocendam,
-ut vel cum praestantissimis hujus artis professoribus contendere posse
-putem.
-
-
-
-
-
-
-                               SUMMO VIRO
-
-
-                                ALOISIA
-
-                           EX ELYSIIS HORTIS
-
-                                 S. D.
-
-                                  ----
-
-Vernant et florent, _VIR SUMME_, per anni tempestates omnes, Elysiis in
-campis amoeni et ridentes horti: parens felicis et uberis soli aequor
-adeo hortus unus est nitens et suaveolens. Non noti mortalibus generis
-flores, rosae et herbae spirant ambrosios odores, qui beatis Manibus
-tenui pro anima sunt. Laeta semper coeli facies, laetus sol, puri lucis
-ignes: non concreta nimbis dies, non coeno lux oblita. Qualis ipse sibi
-sol in se est, talis est semper et nobis, nitidus et coruscans: cum
-radiis continuo depluit fluxu e supero orbe delicias et festivos jocos.
-Patulae in lucis arbores, quas vester non insevit, non vidit Vertumnus,
-non longo salutant intervallo sidera, et aestus temperant. Nectare
-fontes scatent, et aerio fluunt melle rivi. Voluptates, sed verae, sed
-honestae, et verae quia honestae, aera hunc nostrum percursant
-innumerabiles, ut vestrum illum tenebricosum leves atomi, rerum caeca
-principia. His in plagis nulla a furentis libidine fortunae pendet
-felicitas, qui felicitatis apex est arduus verae et constantis. His vero
-in locis centum jam abhinc annos laetam et fortunatam laeta et beata
-agito vitam. Undique et undequaque delectant et juvant omnia. Sane ultra
-nihil esse putabam, quod irrequietae vellem mentis correpta, ut olim
-fiebat, vertigine concupiscere. Attamen erat. Miraberis, _VIR MAGNE_:
-tot inter gaudia Satyram Sotadicam tibi meam placuisse, et id mihi
-gaudium fuit longe maximum, et omnium cumulus. Esse acceptam tanto viro
-mihi gratulor et triumpho. Illum ingenii mei partum fovisti in sinu
-nudum et aegrum: paterno complectens tutatus es amore, quem videbar
-abjecisse et abdicasse.
-
-Confabulabamur ego, et animae magnae, Lucilius, Varro, Horatius,
-Ovidius, Persius, Juvenalis, Sulpicia, Petronius, Boccacius, Petrus
-Aretinus, Bernius, Rabelesius, Rapinus, Barclajus et Boccalinus, sub
-umbrosa ulmo. Nam vobis cibus sunt, quo enutriuntur corpora vestra,
-mortalibus far et vinum; nobis vero collocutiones immortalibus mutuae,
-quibus pascimur, dapes et cupediae. Maia gnatum videmus cito advolare ad
-nos cursu. Lectum animas venerat quibus altera, his diebus, fato corpora
-debebantur. Ut prope factus est, et oculos et vocem ad me convertit:
-"Euge, Aloisia," inquit, "euge.--Atenim hanc evocas ad superas auras,"
-interpellat commotior Petronius, "quae nudiustertius huc demissa non ita
-longe distat a vita? Me praeteris qui mille ante annos exulo? O fatui
-injuriam fati!--Ego vero," ait Horatius, "eruditae et ingeniosae meae
-nugae adblandiri solitae erant maximo, qui unquam fuit, rerum
-moderatori: et audio in Celtico solo imperare alterum Augustum. Redde
-me, Mercuri, Principi meo, redde Horatium Deo suo.--Nam," adjicit
-Lucilius, "magna desunt ingenia magni Principis laudi.--Tu," ait
-Persius, "secuisti, Lucili, et Mutios et Lupos, et Urbem totam. Tu vafer
-omne tangebas, Flacce, vitium ridenti amico, et dimissus circum
-praecordia ludebas. Ut ringeres, Lucili, ut obgannires, Horati! In illa
-Celtarum Roma scripturiunt omnes: unus aut alter scribit. Cantillant
-balba de nare rancidulum quid: unus aut alter heroice canit Heroi.
-Fugient, si velis, hi Lemures. Restituetur Musis suus honos, si nobis
-vita.--Sed et sexus mei," subdit Sulpicia, "illecebrosa amat decora; et
-sexui meo decus fui, et sum. Juvenem non fallit Heroa in ingenio
-pulchrae puellae multo majorem elucere pulchritudinis partem. Placebo,
-laudabit, si viderit decimam Musam. Et, si laudaverit, provocabo ad
-cantum novem sorores. Raucae silebunt fulgentis aulae cornices, et
-garrulae picae.--In pravos aetatis meae mores," inquit Varro, "Satyricam
-commovi bilem. Menippaeum strinxi stylum, doctissimus Romanorum. Nullius
-peperci vitiis, sed nullius animum laesi: arte temperavi industria
-acerbam medicinam, sed salubrem. O si!..."
-
-Plura volentem interrupit succensens Aretinus:--"Dum essem in humanis,"
-ait, "audiebam Flagellum Principum. Timuere Aretinum, qui Jovem non
-timebant.--Apage, lavernio," refert Bernius, "qui indoctis tuis et
-insulsis scurrilitatibus non tam notasti mores, quam corrupisti; qui, si
-scarabaei non nascerentur, nequidem natus esses. Ego vero Procerum
-ulcera acri tabo fluentia lavi aceto, sed roseo, sed odoro. Perfricui
-sale, sed Attico. Medicinam feci sanus. O si!...--Enimvero in nugis et
-tu et ille," infit Boccalinus, fuistis toti. Reges mihi et regna solerti
-ludus fuerunt ludenti, ut solent esse fortunae. Per me saltarunt libere,
-cachinnos edidere altos et sonoros, et tetricum posuere supercilium
-Politicae artes, et, ut loqui solebas, Persi, aerumnosi Solones. Effusi
-sunt et ipsi in cachinnos sonantes.--Cui non lecta Satyra Menippaea
-mea?" reponit Rapinus. "Cui non placuit? Malae causae dum personam
-detraho, qua superbiebat, bonae opi fui. Novum instruxit Minerva mea
-armamentarium pugnanti Marti Gallico. Ex hoc sumpsit tela, quibus
-perduellium prosterneret animos, ut pectora et urbes aliis perfringebat
-fulminans Heros."
-
---"Atenim quid vobis vultis, cari Manes?" infit Mercurius indignans.
-"Exspectatis compescam ego motus hos insanos delinificae virgae minis?
-Nam evocat Jupiter Alexandrum Macedonem et Machiavellum Florentinum,
-nescio quid magni parans. Omnia scilicet in terris improba et felici
-ille temeritate, dolis hic malis et caecis artibus susque deque
-miscebunt, furentes una et fallentes. Non eo sunt in statu res humanae,
-cui pro merito debeatur Horatius aut Varro. Toti sunt qui laudantur in
-gerris; toti in fabulis qui ingeniosi audiunt, et ipsi AEsopicae fabulae
-loquentium et disserentium bestiarum. Qui lucubrationum laude
-praedicantur, striges sunt. Florere jactitant per se ambitiosi ingenuas
-disciplinas; marcescunt excisae. Se tamen amant homines nihili, invicem
-se mirantur: muli mulos alternis scabunt. Videntur sibi esse belli
-(loqui sic solebas, Varro), festivi, saperdae, cum sint {~GREEK CAPITAL
-LETTER KAPPA U+039a~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA
-U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-U+03b9~}. Iniqui judices, nihil habent in pretio praeter somnia sua
-nullius pretii. Tibi tamen, Aloisia, nulla irascitur in terris livoris
-malignitas. Satyrae Sotadicae qui plausus negant, blando favent murmure.
-Eruditi osculantur, boni gaudent, quod demum inveneris viam floribus
-consitam, qua iretur ad virtutem. Nam mira opifex libero sermone bonos
-optime condoces mores, et malis suades exemplis; obliqua ad honestatem
-ducis via ingenuo delinitas ludo mentes. Non ocius alii recta irent.
-Compendiaria haec est.--Id mihi quidem, cum animum ad scribendum
-appuli," respondeo, "fuit, Mercuri, propositum. Produxi ab intimis
-Amoris et Veneris arcanis, quos libido fervens infundit furores
-insanientibus malis. Palam feci quae fieri solent stulta et foeda, hoc
-ut spectaculo a faciendo deterrerem quibus honor curae esset, pudorem
-libidinosis injicerem, odium libidinum incuterem. Non sum, ut alii bene
-multi, excogitando assecuta quae contaminatos et temulentos fieri
-possent inter amantes. Quae vere facta nossem, scripto mandavi. Quasi
-per pompam traduxi spurca ludibria. Ope mea, forti et fideli, de
-scelerata Venere triumphanti virtuti ferculum id fuit opimum. Nam proba
-fuit vita et pudici mihi mores. Scis, Mercuri."
-
---"Scio," respondet.--"Et nos omnes pariter scimus," succinunt stridulo
-tinnitu circumvolitantes Manes.--"Nec, per hanc barbam meam! me fallit."
-Dicens, barbam longam, hircinam Aretinus laeva mulcebat. "Egregiis famam
-compararas tibi studiis incredibilis honestatis. Lusitanorum Regi
-praestans de te erat opinio, adeoque Italiae toti, et terrarum capiti
-Romae. Audieram de tuis Colloquiis." Tacere jussit Mercurius:--"Noli,"
-inquit, "laudare virginem, leno! Operam non dabas instituendis bonis
-moribus: opus difficile, nec tuum. Probrosas scurrilium facetiarum
-ineptias venditabas Osco sermone. Ingeniose desipiebas balatro amens.
-Meliores habet Aloisia laudatores. Nam tuis habent in Colloquiis,
-Aloisia, Italae et Gallicae Musae, quos non habent in suis cum Apolline,
-meros Nectaris succos. Te eruditi et ingeniosi trans et cis Alpes suam
-volunt, amant et colunt:
-
-    "Te legit omnis ibi juvenisque, senexque, puerque.
-
-"Verum tibi sit unus pro omnibus. Procum habes, cujus sit amor vel
-praestantissimae virtuti pro praestantissima laude. Placet sibi in tuis
-scriptis ut in dulcissima voluptate. Excellit ingenio, excellit et
-dignitate. Sinceriorem certe non viderunt Celticae stellae. Splendidis
-cumulatiorem dotibus non habet Sequana fluviorum princeps.--Erat mihi
-patronus in aula Domitiani," reponit Sulpicia, "Plinius Secundus, vir in
-aetate corruptissima integerrimus, cum canerem:
-
-    "Dic mihi, Calliope, quidnam pater ille Deorum
-    "Cogitat? An terras et patria saecula mutat?
-    "Quasque dedit quondam morientibus eripit artes?
-
-"Indignationem meam autoritate armavit sua vir sanctus. Illo ducente
-invenit delitescentem, cum Caleno meo, me gloria, sub injustitia et
-inclementia vecordis saeculi. Et obstetricatus est Valerius Martialis
-nascenti famae.--Solus nemo unquam aperuit sibi," infit Ovidius,
-"honoris difficilem aditum. Facilius multo est et proclivius laudem
-promereri, et laude dignum videri, quam laudari. Me Fabius Maximus,
-
-    "... Romanae gloria prima togae,
-
-"Augusto familiaris, habuit familiarem. Maximo commendante, non ausus
-est perstrepere raucus livor. Sidera nosse et syrtes, et navigationis
-callere artem, id haudquaquam navigantibus satis est, ni adspiraverit
-velis favens aura. Ita nec pergentibus ad gloriam bonae sufficiant
-artes, non ingenium, non eruditio, ni etiam opportuno impulerit flatu
-cymbam favens aura.--Fateor," aio ego, "parum mihi meriti, at famae
-multum fuit. Gratiae multum fuit apud optimum quemque. Nascenti nimirum
-risit stella tua, Mercuri. Si placui et vigui, tuum est. Sed amabo,
-perge dicere, care Mercuri, de illo nominis mei patrono, et
-commentationum tutore."
-
---"Pergam," reponit, "et suave erit. Vis primum dicam de fortunae bonis?
-Natus est clara et nobili stirpe in magnis opibus, et Leucotetiae, quae
-mater urbium, ut loquitur Ammianus. Vis de animi bonis? Suae solus genti
-sit ipse satis ornamenti, vel deessent caetera ornamenta omnia quae
-abundant. Nam, ab ineunte aetate, liberalibus singularem dedit operam
-disciplinis, acie pollens ingenii et proba solertia. Buleutis Celticis
-adscitus adolescens, civium salute, honore et fortunis habuit nihil
-antiquius. Nullus gratiae in judiciis apud illum locus, nullus odio,
-nullus saevienti irae. Sunt qui alteri non gauderent bene fecisse, nisi
-se scirent alteri male fecisse. Scopus est illis male facere, et
-interdum ad scopum via bene facere. Qualem optaret sibi aeterni numinis
-mentem, talis illi mens erga reliquos homines. Sic aliis Deus erat
-hominibus homo, ut bene multi his constituti in dignitatibus, aut
-praedae aut sanguinis avidi, videntur lupi, prostituta ad infamiam fama.
-Ad sublimiores promotus honorum gradus, animum non mutavit. Nunc adsidet
-Buleuta Regi, Regum Celtico Jovi. Igitur, difficillimis admotus
-negotiis, visus est major. Gloriosum est quam plurimis honorum luce
-fulgentibus, non omnino negotiis esse impares: huic, invenisse nulla
-quae ingenio usu rerum confirmato et politicae dexteritati paria essent.
-
-"Patrono huic tuo, Aloisia, in proclivi expedita et aperta sunt, quae
-aliis plerisque in arduo, obscura et impedita, pecudibus superbis.
-Descenditur illi ad res difficiliores genii praestantia, ut aliis,
-nitenti gressu, adscendendum opacitate ingenii. Nec supercilio terrorem
-incutit adeuntibus, nec inani insultat fastu trepidis. Vere homo,
-hominibus se praestat humanum. Nam qui, praeter se, nihil amant, nihil
-aestimant, belluas dixeris, non homines. Oblitus humanitatem jam bellua
-est, quandoquidem hominem exuit. Non vultus, sed mores faciunt hominem.
-Credulos et fidentes non ludit verborum praestigiis, non conjicit
-adulans in errorem. Pereant, pereant fraudum improbi artifices! Osculis
-petunt, quos et insidiis petunt. Amplectuntur, laudant, quibus perniciem
-moliuntur. Mens huic viro, ut frons, aperta. Suis de rebus nihil vult
-latere securus et constans, praeter benefacta. Ostendit se factis, non
-verbis ostentat, inanique simulatione. At enim optantem et allaborantem
-suis finxere manibus Virtutes et Musae. Instillarunt affectus, quos non
-puderet Virtutes et Musas suos fateri et agnoscere. Subcisivas non
-corrupit horas turpi otio. Sane quae libidinibus et nugis pars vitae
-datur, de vita expungitur; vitae perit. Accersit ad se amicas Musas.
-Conveniunt: laeta et beata cum iis ducit commercia. Hoc coelos et terras
-auspicio peragrat, philosophico pernix volatu. Omnia aetatum et temporum
-indefessus pervolat animo intervalla, historiae fido ductu. Sic hac in
-nostra natus, per omnes unus vivit aetates: sic quos oculis non vidit,
-celebres laude heroas habet in familiarium numero. Miscet et cantus cum
-Pegasidibus puellis. Lepida erudito ore fundit carmina, respondent
-alternis Musae. Nugae etiam illi, nec nugae sunt. Boni igitur omnes
-amant, cui nihil nisi boni et honesti cordi est. Colunt et praedicant
-uno consensu, uno concentu Leucotetii, Unelli, Ergosiavi, et Alpini
-Ariobriges. Humaniorem hactenus non viderant, nec commodis suis
-opportuniorem. Hunc ad se missum esse virum, quem a vera honoris via
-nulla averterit unquam lucri fames, nulla pravi affectus insania,
-gaudent, sed puro, sed sincero gaudio.
-
-"Gratuleris et tibi, Aule Persi: obvolvisti ipse te caeca nocte: videri
-nolebas. Altam versibus et versuum sensibus superfudisti caliginem.
-Nolebas intelligi, forte et tu non intelligebas. Non fecerunt venientem
-at te nox et caligo, ut exerraret. Venit: discussit noctem et caliginem.
-Te proxime videt. Perspectum id omne habet, ut tute loqueris,
-
-    "Quod latet arcana non enarrabile fibra.
-
-"Eripuit tibi te neganti conspectum. Latebas intra te, ne te curiosa et
-erudita inveniret sagacitas. Eras ipse involucrum tibi. Quis vero fuit
-furor ille tuus?--Nulla," exclamo ego, "deleat unquam Maecenatis mei
-memoriam oblivio! Supremus sit illi dies qui soli erit et coelis!--Vivat
-tanti viri nomen," subjicit Persius, "in ea luce quam fugi! Effundat id
-in caput suos omnes gloria immortalis radios! Obsolescat nunquam celsae
-virtutis honos! Favet virtuti: faveant et illi virtutes! referant
-laudantes et plaudentes gratias quas habent!" Subridet Mercurius et
-caduceum movet.--"Audite, pii Manes," inquit. "Diuturnior est vita quae
-suis cuique venit a benefactis: nam et verior est. Non ita diuturna quae
-venit a parentibus. Jupiter rerum arbiter, cujus
-
-    "Pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur,
-
-"duris hanc statuit Parcarum legibus legem: corpora quidem dedant neci;
-gloriam et laudem letho eximant. Instabili non subest rerum mutationi
-virtus, nec virtutis merces."
-
-Cum diceret, perculit aures dissipatus longe rumor, et confusae
-convenientium voces. "Ecce, ecce," pergit dicere Mercurius, "venit ad
-vos humanitate clarus in Musas, ortu clarissimus, Furbinus Oppedius.
-Eruditionem, florens dum manebat vita, maximum duxit esse mortalium
-bonum Oppedius. Principem debet inter vos locum tenere. Ingenuis favit
-disciplinis, ex animo favit, apud leves et turbidos Salyes togae
-princeps. Sed enim et acceptissima fuisti Oppedio, Aloisia." Audiit
-ille:--"Libros bono numero collegi," reponit. "Et in tuis, Aloisia,
-scriptis magna cum voluptate conquiescebam. Eruditos, quotquot voluere,
-in clientelam et fidem meam suscepi: suscipite et vos, pii Manes, in
-fidem vestram me. Sed te, Aloisia, commendarat mihi tum adprobantis
-testimonium famae, quum hominum ingeniosorum et doctorum de te judicium.
-Eras mihi amoenum et florens diverticulum a politicis curis.--Raros
-esse," respondeo, "altero sub coelo, Barclajus et Boccalinus
-conqueruntur, qui sui putent esse pensi in lucentibus dignitatum positi
-gradibus, litteris et litteratis fera subigere invidiae odia. Laetor
-igitur vehementer, nove hospes, meum tibi quicquam dulce et gratum tanto
-viro fuisse."
-
---"Et jure conquerimur," refert Barclajus. "Enimvero mihi multa
-intercedebat cum Peyreskio amoris necessitudo. Meis delectabatur
-commentationibus et moribus. At plurimum Argenidis oblectabatur
-historia. Commendavi regiam virginem longe commendatissimo in litterarum
-Republica viro. Edit ille in lucem, vult vivere nobilem ingenii mei
-partum. Vide temporum iniquitatem, summe Furbine; hominum malignam vide
-stoliditatem. Non placuit varicosis Magnatum ingeniis liberalis
-Argenidis forma: non placebat stola Romana. Non amarunt in Latio natam
-pulchritudinem. Bibliopola magno, quod sumptus quos fecerat in ornanda
-et comenda, nullus inveniretur emptor qui refunderet, succensebat pudore
-offusae. Piper et thus minabatur. Erat Argenis toga cordyllis et paenula
-olivis futura, ni Marcassi opem obtestaretur, non magni viri, non
-ingenio sublimis, non doctrina locupletis. Commendavit litteratorum
-plebi plebeius, nec nobilis scriptor. Rem ridiculam! Principibus viris
-placuit Argenis, postquam ineptis et fatuis placuisset. Quos graves
-putant et summos esse viros, interdum noxae sunt viles et stulti. Si
-nudos, detracta opinionis larva, contempleris, homines non credes; aut
-nihili homines credes."
-
---"Melius tecum, Aloisia," inquit Oppedius, "fatui actum benevolentia
-fati. Nam inepti et ignavi illaudatam reliquerunt: magnae et excellentes
-mentes laudarunt, foverunt. Sunt immo qui ex animo amant, et tamen
-obloquuntur. Secum ipse laudat Tubero: vafer, vappa, in perniciem famae
-suae et bonorum ingeniosus, qui et fruitur Dis iratis, Tubero. Coram et
-palam illaudatam temnit. Bene sensit et male dicit, simulator improbus.
-Sed non tulit impune.--Feriit indignans aether sacro fulgure vanum et
-perfidiosum caput," inquit Mercurius. "Ignominia merserunt nequam
-nebulonem ulciscentes Musae. Adfui nascenti Tuberoni," adjicit, "cum
-Laverna et Cotytto; et cum poenas dedit, adfui exsultabundus: colaphos
-ipse impegi.--Magni sane viri, sublimes animae," refert Oppedius, "ut
-viderunt, laudibus cumularunt: deperiere.--Jure fit," reponit Mercurius,
-"ut qui auro, non meritis, emerunt dignitates, id solum plurimi faciant
-quod auro venit, non quod ingenio. Ne quidem, paucos si exceperis magno
-e numero, primora labra Pegaseio latici admoverunt. Igitur probro sibi
-verti putant, quae laudes conferuntur in litteratos. Velles amarent
-Parnassum, e cujus vident arce cudi tela, quibus petantur ut ferae
-bestiae?"
-
---"Erant in Neapolitano Praetorio, meo tempore," reponit Boccacius,
-"tres excetrae: Romulus, Elpinus, Valens, vaferrimi conflandis fraudibus
-et calumniis triumviri. Romulus cohortem duxerat, lepusculo timidior,
-cerva fugacior. Elpinus sacerdotem induerat: pessimum nebulonem non
-exuerat. At Valens, aetate provectior, in re augenda per fas et nefas
-totus erat. Astutam vapido sub pectore servabat vulpeculam; dulce de
-labris loquebatur, corde vivebat noxio. Accidit, volentibus Diis,
-calumniatorem insurgere in me nescio quem de lutulenta plebecula,
-egenum, mente captum, effrontem, Satyrum. Me insimulat criminis, me
-rerum repetundarum, Mercuri! me peculatus, o Musae! me! Indignabantur
-boni, gratulabantur sibi tres hi laverniones. Exsultabant prurienti
-amentia. Celebritatem nominis sperabant sibi, qualem qui Ephesinum
-Dianae templum subjectis flammis corrupit, qualem qui Vestalem vivam
-defodit insontem. Boni concupiscunt sibi gloriam, mali famam. Dire
-minitabantur. Dicebant sancti et probi cognitores e re sua esse me male
-haberi, et ignominia Boccacium mergi vel immerentem. Urgebant
-calumniatorem adhiberet accusationi acta, ut loquuntur, produceret
-testimonia, subornaret testes, acta confingeret. Volebant non veritati
-opem adesse, sed innocentiae deesse, veritatem opprimi, obrui
-innocentem.--Abeat hic in malam crucem nugator! dicebat Romulus. Ausus
-est, quem voluit nostrum, pediculosis illis fabulis, quas misit in
-lucem, contaminare. Mihi quidem librorum hi scriptores odio sunt. Nam
-pilum mittere, ferro pugnare, hostem ferire didici, non legere; fortiter
-facere, non sapienter loqui. Omnia non emerim Musarum dona
-teruncio.--Nam qui doctrina vigent, grunniebat Elpinus, nos flocci non
-faciunt: nimirum pretium in nobis nostrum inveniri debere contendunt.
-Auro nos perduxerunt Regis diplomata, qui plumbei eramus, aut ahenei.
-Aureos ideo stulti e plebe credunt: eruditi, malum! aheneos vident esse
-aut plumbeos; et irrident. Simulata pietate, affecto ire ad gloriam.
-Fallaci vultum larva improbum tegi. Stupet et veneratur jejuna
-plebecula, ac si jam viverem cum Jove. Pestes hominum, eruditi
-perspectam habent in intimis fibris mentem; contaminatam sceleratis
-cupiditatibus vident et oderunt. Pereant hi lynces sua cum
-perspicacitate! Malo noctuam Minervae mihi, quam Minervam.--Erumpebat
-Valens in cachinnos.--Non ita odi litteras ac tu, dicebat. Nam fuit mihi
-non ineruditus pater. Qua valebat gratia, derivavit in domum meam
-quicquid habet ornamenti et decoris. Sed supina superbiunt interdum
-contumacia viri docti. Quod velis nolunt; quod nolis volunt. Cui non
-doleat? Haud libenter ego tulerim. Audivi qui, orando causas, captiosis
-dictorum praestigiis me in curuli sedentem impeteret; qui sordes ultro
-objiceret insultans. Sed ea malignitatem arte effutiebat, ut ne quidem
-hiscere auderem. Impune oblatrabat furi, quia ingeniose. Pereant ingenio
-suo liberius evagante, et nostro severius ulciscente! Et Rempublicam
-persuasum habeo, plurimum a litteris capere detrimenti. Nec sunt utiles
-sibi litterati, nec rei apti faciendae. Legunt, commentantur, scribunt:
-quid id est prae nummis? Non emerim tribus assibus trecentos
-Aristoteles, nec teruncio mille Petrarchas. Malim mihi auro plenam esse
-crumenam, quam doctrina cerebri sinus. Philosophis et Oratoribus, mea
-sententia, antestant longe sartores, cerdones, pistores. Deturbaverim
-libens e civitate mea id genus otiosorum, si legislator fiam, et in tres
-classes distinxerim cives. Primas tenebunt sedes Magistratus, ut nos
-sumus; secundas Sacerdotes, ut tu es, Elpine; inferiorem locum agricolae
-et opifices.--Ineptum istud, respondebat Elpinus. Ineptum te
-legislatorem! Nam primo sunt in loco Sacerdotes. Quis dubitet, nisi
-amens et impius?--Accepi, reponebat Valens, jureconsultum, nescio quem,
-magni nominis, nam nimis curiosus nunquam fui, dicere Magistratus omnes
-Themidis esse Sacerdotes. Ergo qui sunt et Magistratus et Sacerdotes, ut
-tu es, Elpine, praestant Sacerdotibus. Sed oriatur nulla inter nos rixa,
-nulla contentio, nulla animi laesio. De Boccacio fieri quicquid
-jusseris, et id ego fieri jubeo. Innocens scilicet erit quem oderimus?
-Meo damnare calculo, vel frugi, vel innocentem, vel sanctum certum est.
-Et blandiens nummi refulget spes?
-
-    "Tros Rutulusve fuat, nullo discrimine habebo,
-
-"ut quidam inquit poeta magnus, puto, Donatus. Nam alium non memini me
-legere. Dein id erit quod judicaverimus, non quod vere est. Res judicata
-facit de albo nigrum, de nigro album. O coeleste, per Ditem et Plutum,
-numina mea, prudentiae juris effatum! Nam quid commodius et opportunius?
-O utile nobis, non ita sapientibus, ex arcana sapientia oraculum!--
-
-"Quid plura, sancti Manes? Regi Roberto (cui non dictus Robertus Rex?)
-re intellecta, non potuit continere se placidissimus Princeps, quin
-sacro conciperet iram pectore dignam se optimo, maximo, dignam Deo
-optimo maximo. Nec mora: verbis castigat amaris excitos ad se. Dein
-sublimi e sede, quam dehonestabant, agit fulminatrici manu praecipites:
-abdicat magistratu, quem incestabant. Romulum Thrasonem, ne fabulae quid
-deesset ridiculi, et tamen duri, lixis exercitus, quem coegerat in
-Insubres, praefecit moderatorem, et calonibus. Nosocomio incurabilium
-abdit Elpinum; Valentem vero avarum et praedae inhiantem Judaeo Manassi,
-Portorii apud Calabros redemptori, sufficit.--O infelicitatem temporum
-meorum! ingemebat coelo dignus Princeps. Boni et honesti vocabantur ad
-Judices: in lupos incidebant et leones. Discant hoc reliqui exemplo
-justitiam! Suos discant mores in sacraria Justitiae non inducere. Dignum
-quidem fortitudine, qua se jactat amens Romulus, munus cepit. Lixis et
-calonibus ducem praefeci. In impedimentis exercitus, impedimentum ipse,
-Martem aget; insultabit Alexandro. Elpinum detrusi in Nosocomium
-incurabilium: nam quis aegrum ira, avaritia, superbia curarit unquam
-belluae animum vel homo vel Deus? Nulla mansuescunt arte his in verbis
-animarum morbi. Sed mortuo suffeci Judaeo Valentem. Conquerentur, scio,
-Calabri Judaeum decessisse Judaeo, forte et Arabem e Mahometis secta
-missum conquerentur: videbimus.--Sic acta est fabula, quibus ferocire,
-nocere, pessumdare ludus erat."
-
---"Belle, belle!" exclamat Oppedius. "Nam is non fui de quo quicquam
-litterati queri possint agitasse unquam animo consilii, quod Musis
-injuriosum videretur.--Nomen igitur tuum et decus," infit Mercurius,
-"commendabunt litteratae immortalitati. Sempiternum per aevum volitabis
-vivus, ut gloriabatur de se moriens Ennius, per ora virum. Sed me vocant
-jussa Jovis. Valete, cari Manes. Fruimini laeti et securo in otio,
-Elysii campi deliciis, et vobis fruimini alter altero. Vetant quae habeo
-in mandatis esse vobiscum diutius." Tunc celeri raptus alarum remigio
-evolavit.
-
-Superest vero mihi, _VIR SUMME_, ut paucis de me dicam, quo sim notior
-tibi, quam esse possum, si non dixerim. Vivebam ante annos centum in
-Hispania, Toleti nata. Ingenio, eruditione, forma praestiti, et omnibus
-excellui virtutum dotibus, quae ingenuas decent. Non in abjecta animi
-demissione, non in sordida rei familiaris cura, non in vili nugarum
-studio virtutem mihi positam habebam: liberalibus navare operam
-disciplinis, scriptis pulchram mihi et aeternam parere famam, ad summam
-sapientiam niti, non ad summas contendere opes, id demum optimum
-putabam, laudabile praedicabam: quod tamen foeminae pleraeque omnes per
-ignaviam negligunt; homines multi, per socordiam stultam et furentem,
-contemnunt. Quamobrem veri amans libere malos insectabar; quae sentirem
-de flagitiosis et impuratis ultro intonabam. Velut quadam in curuli
-sedens sella, morum Censuram exercebam, plaudente e coelo Pudicitia. Me
-suspiciebant omnes, et ob os ora obvertebant sua. Nobilium imprimis
-foeminarum spurcis infensa libidinibus infremebam: quo injecto saltem
-pudore ad meliorem revocarem frugem, nihil non agebam: pati non poteram
-specie praelucentes, nobilitate commendabiles, brevis gaudii aut spe aut
-gustu, velut emotas mente, ipsas in ludibria se vertere. Dicebam, ut
-Virtuti honestum et gloriosum est nudam sisti ob oculos mortalium, sic
-Vitiis esse ignominiosum. Quae meretricie viverent, ideo volui e
-fornicibus suis, in quibus latebant, in scenam humanae vitae nudas
-educere, quae essent documento impune non peccari, mulieres quasdam
-superbi nominis et oris, et alto cretas sanguine. Nam, quas Tulliam,
-Octaviam, Semproniam, Eleonoram, Isabellam voco, eae fuerunt Ducum,
-Marchionum, Comitum aut uxores aut sorores. De his enarro nihil quod
-vere non factum sit, et ut eram a mendacio et ab omni dissimulationis et
-simulationis specie alienissima, liberiori omnia sermone exsecuta sum,
-qui solus conveniebat.
-
-Satyram Sotadicam inscripsi opus, quod Colloquiis sex complexa sum, et
-infra mensem absolvi. De Sotade nihil est quod dicam. Rerum amatoriarum
-scriptorem fuisse liberrimum, neminem fugit. Sed puellam ad scribendum
-his de rebus animum appulisse, post Elephantidem et Philaenim, nihil
-mirum videri debet. Fuerunt et aliae hoc scriptionis genere celebres. Et
-sane aptiores sunt foeminae his rebus depingendis, si quae sint
-cordatae, si quae non fatuae procacitatis. Libidinum ipsae sunt campus
-in quo nascuntur omnes, in quo efflorescunt, in quo vigent, oriuntur et
-occidunt. Hispanice scripsi: vir doctus Joannes Meursius, Lugdunensis
-apud Batavos Academiae clarissimum lumen, Latinitate donavit adolescens;
-etiam adjecit, quae mihi sane non venerant in mentem. Sed liber periit
-meus Hispanice scriptus, Meursii superest commentatio, non infelicis
-ingenii, non proletariae eruditionis partus, quae nec fastidium legenti
-creet, nec stomachum moveat Sapienti. Attico sale condita omnia.
-Invideri tam salsa, tam lepida, tam etiam utilia bene vivendi praecepta
-huic aetati tuae bonis litteris amicae turpe esset, et studiosis arduae
-sapientiae ingeniis durum. Quis aegre molesteque non ferret? Bonos
-utique mores laudet Tullius; Philosophus doceat Plato: melius sane
-suadebunt Publius Syrus, Laberiusque Mimi. Ferit mentem et movet qui
-miscet utile dulci; a qua plerumque aberrat laude verbosus Orator,
-strigosus Philosophus. Medicamentis vires addit, dum horrorem et odium
-adimit, qui in bellaria format solers Medicus. Haec mea fuit cogitatio.
-Omne mihi visa sum punctum tulisse, quae ingeniose, quae facete utile
-dulci miscuissem. Dura tamen amori silex fui: pectus nullo fixi telo.
-Inaccessa libidini malae, sanctam constanter duxi vitam. Severiori
-virtuti assidua haesi comes. Mores laudarunt boni, reveriti sunt mali.
-Et his et illis eram acceptissima. Ut Regibus, et principibus in
-Republica viris, sic et plebi placui miranti. Me et litterati coluerunt,
-litterarum, ut dicebant, bono natam. Cave de pura et proba, _VIR BONE ET
-SANCTE_, hac judices ex libertate loquendi quae sentirem. Foedas depinxi
-rerum species, non amavi. Depinxi, quia odio habebam. Inique feceris, si
-velis has, adversus Aloisiam tuam, pictas tabulas testimonia esse, et
-Tulliam, Octaviam, testes. Humanius age. Famam consule; gloriam consule
-nominis mei, quae nulla obsolevit annorum injuria. Uni judicium
-accommoda. Vale.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                             ALOISIAE SIGEAE
-
-
-                               TOLETANAE
-
-                            SATYRA SOTADICA
-
-                     _De arcanis Amoris et Veneris_
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM PRIMUM
-
-
-                               VELITATIO
-
-
-                           _Tullia, Octavia._
-
-T_ullia._ Dulce est, cognata mihi luce dulcior, tuas tandem cum Caviceo
-pactas esse nuptias: ejus enim in amplexibus, crede mihi, quae te nox
-mulierem faciet, omnium longe maximam voluptatem tibi allatura est; te
-modo, ut digna est haec forma tua coelestis, fortunet Venus.
-
-_Octavia._ Dixit hodie mane mihi mater, postridie hujus diei nupturam me
-Caviceo. Et domi video, quae ad ejus rei pompam pertinent, magna
-apparari cura: lectum, cubilum, et cetera alia. Haec vero plane in
-mentem meam gaudii minus quam timoris injiciunt; nam, quae tandem illa,
-de qua loqueris, possit esse voluptas, cognata omni mihi voluptate
-gratior, nec scio, nec etiam opinione concipio.
-
-_Tullia._ Te ejus aetatis, et tam teneram (nam annum vix decimum quintum
-attigisti), mirum minime videri debet id nescire, quod ego aetate
-provectior cum nupsi, penitus ignorabam quid esset, quod pollicebatur
-Pomponia delicii, jam per tres annos experta, ac tantopere praedicabat.
-
-_Octavia._ Sed, te de ea re prorsus scivisse nihil (patere me liberius
-loqui in hoc plenae libertatis confinio, in quo nunc sum), id profecto
-vehementer miror. Nam si non usus, quem certe nullum habebas, tamen
-multa tua eruditio adyta haec tibi aperuisse debuit. Te saepe audio
-summis laudibus tolli in coelum, quod litteris Latinis Graecisque, ac
-liberalibus fere omnibus disciplinis ingenium ita imbueris, ut superesse
-nihil videatur quod nescias.
-
-_Tullia._ Multus in hoc fuit pater meus, ut, quo studio formosarum et
-venustarum aliae pleraeque omnes famam ambiunt, ego eruditae virginis
-laudem persuasum haberem esse mihi comparandam. Et aiunt qui adulari
-quam vera dicere satius habent, non omnino operam lusisse.
-
-_Octavia._ Aiunt etiam qui nolunt adulari, vix pudicitiae laudem, vix
-honestos mores retinuisse, quae ex nostris eruditiores habitae sunt, cum
-id decus ceperunt.
-
-_Tullia._ Pudicam negarent me, quam fatentur eruditam?
-
-_Octavia._ Nec ullam potius ob rem admirationem omnium es consecuta,
-quam quod bonis castisque moribus tuis eruditio non obfuerit; magnam
-avem contra lucem attulerit. Qui vero fieri potuit, ut, quae virgines
-ducuntur, Musae virginum laudi infestae crederentur? Ut, quae animorum
-sunt velut quaedam faces, quibus ad magna et laudabilia omnes similiter
-foeminae hominesque accendimur, eaedem contaminare animos dicerentur?
-Sane dum nobis homines, per malignitatem quamdam arrogantem et stultam,
-eas opes invident quibus ipsi superbiunt, maledicta invidiae miscuere.
-Aconita ac venena omnia non minus homines fugiunt, quam nos fugimus,
-quas vocant sequiorem sexum, quia quae nobis adimere pestis animam
-potest, et illis etiam potest. Si nobis eruditio est pro veneno et pro
-peste, ut obtrectant, quomodo rem tam malam, ut hominibus prosit (nam
-sibi prodesse non negant) naturam continget momento mutare? Suo si
-ingenio nobis est eruditio velut fons quidam omnium malorum et
-flagitiorum, quomodo ex eodem fonte bibent illi nectareos latices ad
-immortalem gloriam: nos vero infelices et miserae Stygia quasi fluenta,
-quae pectori sulphurea sint incentiva eas ad libidines, ad quas ipsi nos
-rapiunt imperio, aut ducunt exemplo? Nam, te sic loqui memini, cum de ea
-re sermonem ante hos dies cum Caviceo meo haberes. Decorum sane tibi est
-hanc ad usque diem servasse illaesam honestatis famam, cum ea
-pulchritudine, qua accendis etiam frigidiores, cum ea eruditione, qua
-etiam capis quos pulchritudo non tangeret.
-
-_Tullia._ Quae sic loqueris, quae scis amore inflammari hominum corda,
-non ita profecto rudis es ut putabam.
-
-_Octavia._ Nesciam ego penitus quod Cavicei oculi, frons, vultus denique
-totus, toties dixere mihi, ut etiam ipse taceret? Enimvero, dum ante
-octo dies liberius mecum agit, ad oscula mea ferri insueto impetu certe
-mirata sum; nec quid sibi vellet hic impetus, hic aestus, satis noveram.
-
-_Tullia._ Aberat mater? sola eras? ab eo tibi timebatur nihil?
-
-_Octavia._ Aberat mater; quid autem ab eo timeretur? ego certe nihil
-timebam.
-
-_Tullia._ Nihil ultra basia rogavit?
-
-_Octavia._ At ea quidem ab invita sumpsit, linguam micantem intra labia
-mea primora vibrans vesanus.
-
-_Tullia._ Quis tibi tunc sensus erat?
-
-_Octavia._ Fatebor: me nescio quis aestus invasit hactenus inexpertus:
-totis artubus concepi ignem. Credidit mihi vultum esse pudore suffusum;
-sustinuit aliquantisper amentiam, et petulantem manum.
-
-_Tullia._ Perge.
-
-_Octavia._ Manus eas furaces oderim semper, ita me demum excruciatam,
-fatigatamque incendio impleverunt!
-
-_Tullia._ Rem bellam!
-
-_Octavia._ Quid hoc est? alteram alteramve papillam, demissa in sinum
-manu, prehendit, et cum duriusculam alteram, alteramve attrectaret,
-impressis digitis, reluctantem ecce me prostravit resupinam.
-
-_Tullia._ Erubescis; res peracta est.
-
-_Octavia._ Admota ad pectus laeva manu (ut gesta res est refero),
-conatus facile meos omnes frangebat: dextram vero sub stolam misit.
-Pudet, pudet dicere.
-
-_Tullia._ Excute pudorem illum deridiculum, cogita tibi dicere quae mihi
-loqueris.
-
-_Octavia._ Mox evoluta supra genua stola, attrectavit femina. O!
-vidisses oculos scintillantes!
-
-_Tullia._ Te hoc temporis momento utcunque beatam!
-
-_Octavia._ Inducta altius manu, locum eum invasit, qui nos, ut
-loquuntur, ab altero sexu distinguit, et e quo equidem mihi, uno abhinc
-anno, copia sanguinis, unoquoque mense, manare solet per dies aliquot.
-
-_Tullia._ Euge, Cavici, ah, ah, ah!
-
-_Octavia._ O scelus hominis! "Haec pars," inquit, "me mox summo beabit
-gaudio. Patere, Octavia mea." Ego ad eos sermones parum a deliquio
-abfui.
-
-_Tullia._ Tum, quid ille?
-
-_Octavia._ Illa mihi pars, vix crederes, minima rima patet.....
-
-_Tullia._ Sed ignea, sed micanti.
-
-_Octavia._ In eam digitum immittit, quem cum locus ille aegerrime
-caperet, non carui aliquo sensu urentis doloris. Ille vero: "Habeo
-virginem," inquit, et dicto citius apertis mihi per vim femoribus quae
-ut poteram obstringebam enixissime, in me resupinam se projicit.
-
-_Tullia._ Siles? nihil praeter digitum in eam partem induxit?
-
-_Octavia._ Sensi... sed quae mea est impudentia, quae dicere pergo!
-
-_Tullia._ Et eadem ego, quam tanti facis, passa sum, quae tu. Nihil
-audentius sponso, quem mora omnis lacerat mirum in modum, donec sponsae
-eum florem discerpserit.
-
-_Octavia._ Sensi mea mox inter femora pondus aliquod obdurum et
-fervidum. Ille me vi petere; vehementi impulsu eam rem in corpus meum et
-in eam rimam adigere. Sed ego, collectis viribus, in alterum me latus
-conjeci, et laeva inter utrumque corpus insinuata, eam appuli illum in
-locum, in quo pugna tam saeva pugnabatur.
-
-_Tullia._ Potuisti una manu tam validam catapultam evertere?
-
-_Octavia._ Potui. "O nequam hominem!" dicebam, "quid me tam dire vexas?
-Ignosce, si me amas: quo delicto id supplicii merui?" Et lacrymae
-manabant ex oculis: sed enim ea erat mens mea in perturbatione, ut
-nequidem hiscere auderem, aut opem clamore misso obtestari.
-
-_Tullia._ Nec ideo tamen sua te hasta transfixit Caviceus, vallumque
-tuum istud subiit?
-
-_Octavia._ Injeci manum, arreptamque averti; sed rem miseram! sensi
-protinus me velut imbre ad ignem temperato perflui, nudamque, ut eram ad
-usque umbilicum, irrigari. Admovi iterum manum; sed cum in eum liquorem,
-quo ille me furor insperserat, incidissem, quasi viscatum, refugit manus
-metu et horrore.
-
-_Tullia._ Igitur nec ille victor, nec tu victrix, quum parum abfuerit,
-quin vera sit potitus victoria.
-
-_Octavia._ Ab eo die multo acceptior Caviceus. Et cupidine impotenti
-nescio qua furit animus. Quid cupiam nescio, nec dicere possim. Illud
-tantum scio mihi omnium mortalium Caviceum esse longe gratissimum; ab eo
-uno exspecto voluptatem summam, quam non intelligo, quae qualisve futura
-sit nescio. Cupio nihil et cupio tamen.
-
-_Tullia._ Nacta me es quae in his cogitationum tuarum ambagibus tibi sim
-pro OEdipo. De Biblide quae scripsit Amoris magister et interpres Naso,
-belle tibi utique conveniunt:
-
-    Illa quidem primo nullos intelligit ignes,
-    Nec peccare putat, quod saepius oscula jungat...
-    Sed nondum manifesta, sibi nullumque sub illo
-    Igne facit votum; veruntamen aestuat intus.
-    Spes tamen obscoenas animo dimittere non est
-    Ausa suo vigilans: placida resoluta quiete
-    Saepe videt quod amat, visa est quoque jungere fratri
-    Corpus, et erubuit quamvis sopita jacebat.
-    Somnus abit, silet illa diu, repetitque quietis
-    Ipsa suae speciem, dubiaque ita mente profatur:
-    "Me miseram! tacitae quid vult sibi noctis imago?
-    "Quam nolim rata sit! Cur haec ego somnia vidi?"
-
-Pudet somni: amatur tamen; et dum in imagine voluptatis ludit animus,
-gaudio colliquescunt summo sensus. Erubescis? Habeo confitentem,
-viderisque mihi dicere:
-
-    Dummodo tale nihil vigilans committere tentem,
-    Saepe licet simili redeat sub imagine somnus!
-    Testis abest somno; nec abest imitata voluptas.
-    Proh Venus, et tenera volucer cum matre Cupido!
-    Gaudia quanta tuli! quam me manifesta libido
-    Contigit! Ut jacui totis resoluta medullis!
-    Ut meminisse juvat! quamvis brevis illa voluptas,
-    Noxque fuit praeceps, et coeptis invida nostris.
-
-_Octavia._ Haud inficias ibo: obversatur mihi ob oculos, diu noctuque,
-Caviceus, mentemque totam spes occupat incredibilis voluptatis. Et sane
-similem optavi saepe Caviceo opportunitatem, ab ea die, quam rudis et
-imprudens misere perdidi.
-
-_Tullia._ Quid tum factura esses?
-
-_Octavia._ Ipsa tibi potes dicere. Jam ego doctior essem, et ille
-beatior. Nondum me composueram, vestem vix deduxeram ad pedes: ille
-indusium condiderat, quod de femoralibus excesserat; ecce intervenit
-mater.
-
-_Tullia._ Vae tibi! nam novi mulieris mores, et severitatem.
-
-_Octavia._ Nihil tamen molestius locuta est vel Caviceo, vel mihi.
-Petiit subridens quos inter nos sereremus sermones? uter amantior esset?
-"Nam amari quis sit dignior, id non quaero," inquit; "tu es, Cavici, nec
-tu, Octavia, puto, contra contenderis. Velim tamen, quandoquidem vos
-brevi junget Hymenaeus (quod precor faustis avibus fiat), tu Cavici,
-Octaviam meam, et tuam, non pro merito, quod in ea est permediocre,
-ames, sed pro generosa tua indole. Annos uterque felicissimos in ea
-conjunctione animorum agitabitis."
-
-_Tullia._ Sed post, postquam Caviceus abiit?
-
-_Octavia._ Coepit interrogare quid id esset, quod suis ipsa oculis de
-utroque viderat. Ego excusare culpam; urgere mater verum faterer. Queror
-ab eo me fere oppressam; quid vellet, quid quaereret me nescire; me
-quidem non peccasse, quod scirem. Pergit quaerere, et sciscitari an
-corporis mei integritatem violarit: nego. Monet in posterum ab eo
-caveam, minas addit ni fecero. "Nam," inquit, "ante multos dies illi
-jungenda es, nata; sed pro certo habe, si de te, ante id tempus, solidam
-voluptatem ceperit, aut penitus discessurum: aut si constantiae laudem
-maluerit, te tamen contemptui habiturum. Quarum rerum infelicior utraque
-plane est, quam ut puella generosa aequo animo ferat, mortem ipsam
-aequiori ferat." Ab eoque die solerti cura mater invigilavit, me ut
-Caviceus nunquam inveniret solam. Nec cum sola est collocutus.
-
-_Tullia._ Sane, cui in prima adolescentia (at adolescens valde est
-Caviceus), frui contigit usura amati corporis, re patrata, quod
-Stagyritem non fugit, eam plerumque odio habet quam insano antehac amore
-deperibat. At vero, Octavia, ingenuitatem tuam admodum laudo, et quam
-ego tecum etiam ingenue agam, faciam ne dubites. Petiit a me ipsa mater
-tua, ut arcana haec reconditiora nuptiarum ostendam tibi omnia,
-doceamque qualis esse debeas marito tuo, qualis maritus circa res
-hujusmodi, ob quas homines inflammantur, futurus sit. Hac nocte, quo
-liberiori omnia condoceam sermone, una meo in lecto decumbemus, quem
-dulcissimum mihi Veneris stadium vocare apte possim. Postera concubinum
-experieris jucundiorem, quam ego fuerim concubina.
-
-_Octavia._ Rides, Tullia; apage ab his dictis, quae amori in te meo
-injuriam faciunt, quam tuus non ferat, si ex animo me amas.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM SECUNDUM
-
-
-                               TRIBADICON
-
-
-                                  ----
-
-O_ctavia._ Habet nunc idem nos lectus tuus, in quo voluisti me saepe,
-non solummodo tecum, sed etiam in amplexibus tuis noctes ducere, cum
-Callias abfuit maritus tuus.
-
-_Tullia._ Duxi interdum insomnes, quod, tuo amore per omnes venas misso,
-quo me macerabam, velut incendio urerer.
-
-_Octavia._ Me amabas? nec etiam amas?
-
-_Tullia._ Amo, cognata, et misere pereo.
-
-_Octavia._ Peris tu vero, quam vita mea servari malim incolumem? Quae
-haec est aegritudo animi? Nam te corpore bene quidem valere, omnia
-faciunt ne dubitem.
-
-_Tullia._ Ut tu Caviceum, sic te ego.
-
-_Octavia._ Aperte loquere: quae est ista verborum caligo?
-
-_Tullia._ Sed primum a te tam venusta, tam formosa, tam tenera, abige
-etiam procul a te quicquid id est pudoris.
-
-_Octavia._ Cum nudam me voluisti ingredi lectum tuum (et obsequuta sum),
-ut ingressuram me dixisti cum dabor Caviceo fruenda, nunquid satis
-pudorem procul a me omnem abegi?
-
-_Tullia._ Nam Lydorum dixit olim Regina: "Exui tunicam simul et deponi
-pudorem."
-
-_Octavia._ Te hortante vici timiditatem meam, te duce vici me.
-
-_Tullia._ Da mihi suavium, suavissima virgo.
-
-_Octavia._ Quidni? quot voles et quod voles.
-
-_Tullia._ O speciem oris divinam! O luce lucidiores oculos! O formam
-Veneream!
-
-_Octavia._ Et operimenta dejicis? jam nescio quid timerem, quod tibi
-imprecor, si Tullia non esses. Ecce me nudam habes, quid praeterea?
-
-_Tullia._ O Dii! personam agere Cavicei, dedissetis ut vellem, posse!
-
-_Octavia._ Quid istud est? Ambas papillas meas, ut tu nunc, prehendet
-Caviceus? Oscula osculis tam frequentia miscebit? Labia, collum, mammas
-morsibus his petet?
-
-_Tullia._ Isthaec, corculum, praeludia erant ad pugnam, et promulsidaria
-ad plenas Dionaeas epulas.
-
-_Octavia._ Apage, corpus totum manu pererras; inferius demittis manum.
-Quid femora attrectas mea? Ah! ah! ah! Tullia. Quid eam, amabo, partem
-vellicas? Nec oculorum ab eo loco dimoves aciem.
-
-_Tullia._ Cum voluptate conspicio curiosa istum Veneris campum, non
-latum, non spatiosum quidem, sed amoenissimis deliciis plenum, in quo
-Martis tui vires hauriet inexhausta Venus.
-
-_Octavia._ Sana non es, Tullia. O si Caviceus esses, jam ego in tuto non
-essem: nam sedens quid jacentem per omnia membra adversam aversamque
-oculis lustras? Est nihil in me quod pulchritudinem tuam superet: ipsa
-te tuere, si quid tueri velis, quod et possis amare et debeas laudare.
-
-_Tullia._ Fatua sim, non modesta, si me negem pulchritudine aliqua
-praeditam; nam et floret aetas, sextum supra vicesimum vix complevi
-annum. Partu uno a me Callias pater est. Si quae in tuos sensus ex me
-voluptas dilabi potest, fruere, Octavia, nihil moror.
-
-_Octavia._ Nec etiam ego. De me gaudii, quicquid capere poteris, id
-capias, per me licet. Sed scio tibi a virgine, ut sum, nullam venire
-posse voluptatem, nec etiam a te mihi, quamquam vere sis velut leporum
-et venustatum omnium mirabilis hortus.
-
-_Tullia._ Hortum quidem habes, in quo Caviceus suavissimis fructibus
-libidinem suam libidinosam pascet.
-
-_Octavia._ Hortum non habeo, quem etiam non habeas iisdem fructibus
-uberem. Hortum vero quid vocas? ubi situs? qui sunt hi fructus?
-
-_Tullia._ Percipio nequitias tuas: hortum certe tuum, quae de meo
-objicis, tam nosti, quam ego meum.
-
-_Octavia._ Eo forte vocas vocabulo partem eam quam dextra tua expansa
-occludis, quam digitis vexas, quam summis unguiculis sollicitas mihi ad
-pruritum?
-
-_Tullia._ Ista est, cognata, cujus usum inepta nescis; sed faxo scias.
-
-_Octavia._ Si scirem extra nuptias, nec proba essem, nec amore tuo
-digna, tam dissimilis tibi. Verum, quis futurus sit usus ille, edoce. At
-enim repone te in lectum: nam sedendo, ut facis, et tibi et mihi creas
-molestiam.
-
-_Tullia._ Faciam tibi satis. Nunc arrige aures: tam sane arrexerit
-Caviceus facile et frequenter, ut tu aures ad hunc sermonem arriges.
-Faxit Venus! omen cape, Octavia.
-
-_Octavia._ Capio omen. Cachinnos edis? Quid latet, sub his verbis,
-nequitiae, sane non video.
-
-_Tullia._ At senties quid hoc sub omine deliciarum optetur horto tuo.
-
-_Octavia._ Surdae loqueris.
-
-_Tullia._ Faxit Venus audias atque intelligas! Hortus ille tuus, quem
-nec verna nec hiberna tempestate flores fructusque Venerei deficiant,
-velim, locus is est, cognata, quem sub inferioris ventris tumore lanugo
-obnubit, tibi quidem mollior; pubem vocant. Haec documento est esse viro
-aptam et Veneri maturam virginitatem, in ea puella in qua exorta primum
-efflorescit. Cymbam, navim, concham, saltum, clitorium, portam, ostium,
-porcum, interfemineum, lanuvium, virginal, vaginam, facandrum, vomerem,
-agrum, sulcum, larvam, annulum Latini dixere; Graecis vero est {~GREEK
-SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PSILI
-U+1f30~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} et {~GREEK SMALL
-LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS
-U+03ad~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER TAU
-U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} et {~GREEK SMALL LETTER CHI
-U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} et
-{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH PSILI U+1f10~}{~GREEK SMALL LETTER
-SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER
-ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~}. Julia Augusti filia dicebat, ideo se Agrippae
-marito parere quam simillimos liberos, quod nunquam nisi plena navi
-vectores tolleret. {~GREEK CAPITAL LETTER EPSILON WITH PSILI
-U+1f18~}{~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI
-U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL
-LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} focus et caminus
-est; {~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL
-LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL
-LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} porcus; {~GREEK SMALL LETTER DELTA
-U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS U+03ad~}{~GREEK SMALL
-LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~} littera apud Graecos est hoc nomine, sed ejus
-litterae figura ab horti nostri forma oppido differt. Volo te, cognata,
-evadere ex amplexibus meis hac nocte doctiorem, quam si somniaveris in
-Parnasso, ut etiam possis Graece concumbere: audivisti de Juvenale.
-
-_Octavia._ Malim esse docta, ut tu es, cognata, quam satiari
-voluptatibus. Cum te video tam juvenem et tam doctam, opto te fieri
-Caviceum. Quam laeto tibi animo omnes corporis dotes prosternerem!
-
-_Tullia._ Amplexare me, cara virgo, amore tuo furentem. Qua licet,
-oculis et amplexibus, meas patere nequitias. Nihil inde Caviceo
-deperibit, nec tibi. O vanos conatus meos, quicquid aggrediar misera!
-Quam efflictim te depereo!
-
-_Octavia._ Solare amorem tuum, et illam mentis impotentiam sequere. Quae
-voles, maxime volo.
-
-_Tullia._ Ergo hortum tuum istum dono da mihi, ut ejus sim domina: non
-utilis tamen, quae nec clavim habeo qua fores aperiam, nec malleum quo
-pulsem, nec pedem quo subintrem.
-
-_Octavia._ Dono do profecto, quae tota sum tua. Habeam aliquid quod
-juris tui non sit? Obvertis te in me: quid hoc est rei?
-
-_Tullia._ Nec refuge, amabo, aperi femora.
-
-_Octavia._ En. Totam me jam occupas: os ore premis, pectus pectore,
-uterum utero: amplectar etiam te, cum me amplecteris.
-
-_Tullia._ Tolle altius crura, superinjice femoribus meis femora. Artifex
-tibi sum ego Veneris novae, quae nova es. Quam excellenter pares! Non
-ita egregie possim imperare, ut tu obsequeris.
-
-_Octavia._ Ah! ah! Tullia mea, hera mea, domina mea, ut me pulsas, ut te
-agitas! Velim extinctos cereos illos, pudet lucem testem habere
-patientiae meae.
-
-_Tullia._ Age intente quod agis. Ut ego adsilio, tu subsili; exagita
-crissantes nates, ut agito, et in aera mitte, ut poteris altius. Times
-te anima deficiat?
-
-_Octavia._ Sane me rapidis his fatigas concussionibus; opprimis me; vim
-tam efferatam ab alia paterer?
-
-_Tullia._ Tene, amplectere, Octavia, excipe... En, en fluit; furit
-pectus, ah! ah! ah!
-
-_Octavia._ Hortus mihi tuus hortum meum incendit; abscede.
-
-_Tullia._ Agedum, Dea mea, tibi ego vir fui, mea sponsa! mea conjux!
-
-_Octavia._ O utinam mihi vir esses! quam amantem haberes uxorem! quam
-amatum haberem virum! Enimvero, etiam tu hortum meum imbre proluisti,
-quo me sentio perfusam: quam ignominiam depluisti in me, Tullia?
-
-_Tullia._ Nempe perfeci opus; et Venereum virus ex caeca navis meae
-sentina projecit in cymbam virgineam tuam amor caeco impetu. At in imis
-praecordiis, major unquam permovit sensus tuos voluptas?
-
-_Octavia._ Nullam fere, ita me Venus amet! ex ea re quam fecisti,
-animadverti me percepisse voluptatem. Commotior paululum fui, cum te
-commotissimam sensi, et ex ardore tuo scintillae aliquot in eam partem,
-quam obruebas tuis crebris subsultibus, inciderunt. Sed de incendio
-potius monuerunt, quam incenderunt. Verum, dic mihi, Tullia, iste etiam
-morbus tuus aliarum foeminarum mentem invadit, ut puellas ament et
-petant?
-
-_Tullia._ Amant et petunt, nisi quae sunt stolidae et saxeae. Nam quid
-gratius puella nitida et polita, ut tu nitida et polita es? Sic Iphim
-nondum puerum Ianthe urebat:
-
-    Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget
-    Hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo.
-    Vixque tenens lachrymas: "Quis me manet exitus?" inquit,
-    "Cognita quam nulli, quam prodigiosa, novaeque
-    "Cura tenet Veneris? Si Di mihi parcere vellent,
-    "Perdere debuerant; si non et perdere vellent,
-    "Naturale malum saltem de more dedissent.
-    "Non patris asperitas, non se negat ipsa roganti,
-    "Nec tamen est potiunda tibi: nec ut omnia fiant,
-    "Esse potes felix, ut Dique hominesque laborent.
-    "Nunc quoque votorum pars nulla est vana meorum.
-    "Dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt.
-    "Quodque ego, vult genitor, vult ipsa, socerque futurus;
-    "At non vult natura potentior omnibus istis,
-    "Quae mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus,
-    "Luxque jugalis adest; et jam mea fiet Ianthe:
-    "Nec mihi continget; mediis sistemus in undis.
-    "Pronuba quid Juno, quid ad haec, Hymenaee, venitis
-    "Sacra, quibus qui ducat abest, ubi nubimus ambae?"
-
-Fatendum utique est, Octavia mea, libidinosissimae sumus pleraeque
-omnes. Audis Quartillam Petronianam? "Junonem meam iratam habeam, si
-unquam meminerim virginem fuisse: nam et infans cum paribus inquinata
-sum, et subinde prodeuntibus annis majoribus me pueris applicui, donec
-ad hanc aetatem pervenerim."
-
-_Octavia._ Hactenus, Tullia, et probe nosti, non corporis tantum, sed et
-purae mentis agito. Stolidam voces et fatuam. Sentio tamen jam jam me
-libidine tangi, et Veneris cupiditate. Nuptiarum prope adesse mihi diem,
-etiam ultro aestui meo gratulor Venereo; nam, opinor equidem, si cubent
-nobiscum viri, solidam nos et veram tantum in eorum amplexibus nancisci
-posse voluptatem.
-
-_Tullia._ Recte judicas et senties postera nocte: fortunet te
-Lampsacenum ferculum! Sed tumor ventris, impraegnatio, partus, consequi
-solent hominum liberiores nobiscum lusus, et "turgentis verbera caudae."
-Extra nuptias periculis et infortuniis infesta, quae puellas ad plenum
-coitum vocat et impellit Venus. Sub Hymenaeo libera et laeta; e
-contrario omnia. Quo flammeo obnubunt novae nuptae caput, obnubunt et
-omnia libidinis suae facinora; hoc velo perspicaces legum et vulgi
-oculos feliciter fallunt. Igitur, Octavia, alia via virginibus, et
-coelibem ducentibus vitam, eundum fuit ad voluptatem, ad quam vides
-omnia animantum saecla, ut Lucretius loquitur, impetu ferri, quem nulla
-nisi ipsa vis Veneris emolliat. Itaque virginem amari a virgine nihil
-mirum: quandoquidem et maximi Heroum invenerunt olim suo in sexu
-incentiva libidinis suae.
-
-_Octavia._ Etenim virgo non es, quae virum experta es; plena tibi
-liberum est voluptate potiri. Qui fieri potest ut me ames? ut ea via
-Venerem quaeras, qua Venus aberrat semper a Venere?
-
-_Tullia._ Primum, Pomponia mea (nihil enim ex rebus meis volo te
-lateat), cum familiariores altera alteri a crepundiis essemus, ante hos
-annos, sic coepit mecum colluctari ingeniosa, sed procax; libidinosa, ut
-nulla magis, sed cauta ut etiam nulla magis. Abhorrebat a principio ab
-ea re animus meus: paulatim assuevi huic, ut loquebar, molestiae; et
-exemplo praeibat Pomponia, usuram corporis sui non modo accommodans
-petulantiae meae, sed et ipsa jubens, dulcissima mihi pellex, et sibi
-lena. Demum factum est longo hujus voluptatis usu, ut ab ea me vix queam
-abstinere; sed ubi fulgetris tuis innumeris cor meum perculisti, Octavia
-mea, amore tuo ita exarsi, ita exardeo, ut omnia, imo Calliam meum, prae
-te habeam despectui, et in amplexibus tuis mihi credam repositam
-voluptatem omnem. Noli praeterea me putare proterviorem. Nam hic mos
-ubique fere terrarum inolevit. Italae, Hispanae, Gallae foeminae invicem
-amant altera alteram; et si pudor absit, omnes confestim, altera in
-alteram, ruant prurientes. Lesbiis praesertim olim id sceleris
-familiare, quod Sapphus nomen commendavit, atque adeo nobilitavit.
-Illius lumbos Andromeda, Athis, Anactorie, Mnais, et Girino amasiae,
-quam saepe fatigarunt! Ejus generis heroidas Graeci Tribadas vocant;
-Latini Frictrices et Subagitatrices. Philaenis vero, quod huic voluptati
-indulgeret perditissime, invenisse credita est, et usu suo, quae
-scilicet magni nominis erat, inauditae ad suam aetatem voluptatis usum
-foeminis puellisque apud suos suasisse. Tribadas dixerunt quod tererent
-ac tererentur; frictrices a corporum frictione; subagitatrices a motu
-concitatiori. Quid plura? Octavia mea, agere et pati mulieris est non
-inficetae, ac cui cor salit sub pectore.
-
-_Octavia._ Hercle! mira narras, sed jucunda aeque ac ridicula. Tu igitur
-jam audies et tribas et frictrix et subagitatrix: quam me vero dices?
-
-_Tullia._ Cypridem meam mollem, mellitam, auream. At enim nihil admovi
-quo fieres minus integra, quo perfringerem ostiolum istud tuum, quo
-delibarem virginitatem istam tuam florentem.
-
-_Octavia._ Quo potuisses, scilicet?
-
-_Tullia._ Milesiacae compingebant sibi e corio veretra octo digitos
-longa, et pro modo crassa. Aristophanes author est his uti solitas
-foeminas sui aevi; ac hodie quoque Italis, Hispanisve maxime, sicut et
-Asiaticis mulieribus, id instrumentum mundi muliebris et pretiosioris
-supellectilis praecipua pars est: magno in pretio habetur.
-
-_Octavia._ Non intelligo id quid sit, cuive usui.
-
-_Tullia._ Olim intelliges; sed ad alia nostra deflectat confabulatio.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM TERTIUM
-
-
-                                FABRICA
-
-
-                                  ----
-
-O_ctavia._ Ah! ah! ah! Tullia, ut tu in me prosiliisti! O si te hominem
-fecissent Dii!
-
-_Tullia._ Eodem omnino modo prosiliet in te, divaricatis femoribus
-jacentem, vir tuus. Os occupabit osculis, papillas illas sororiantes
-exsuget, pectus premet pectore, totam opprimet, concutiet, sed multo et
-validius quam ego potui, qui et validior multo et vegetior. Motus ciebit
-quo lectus, in quo cubabis, contremiscet, ipsiusque adeo cubiculi
-contignatio. Nam qua prima nocte vim intulit pudicitiae meae Callias, eo
-impetu et corporis viriumque nisu in me furebat ruebatque, ut contremere
-lectus meus audiretur ab iis, qui in proximo cubiculo pervigilium
-Veneris meae celebrabant. Vide, amabo, quid de me in hoc certamine sit
-factum, a quo tamen victoriae laudem retuli.
-
-_Octavia._ Quid de me fiet, si tam rudem nacta fuero athletam? Nam tu
-annis major et corpore habilior, quam nunc sum, eras, cum tradita es
-Calliae fruenda: profecto video multam mihi crucem paratam.
-
-_Tullia._ Haud negem, Octavia, multum tibi laboris ferendum; et si
-negem, illuserim profecto inscitiae tuae. Sic se res habebit.
-
-_Octavia._ Doce diligenter omnia quae me scire convenit. Quis hic dolor
-futurus est? quam acer, et quam diuturnus? Malim certe ego momento
-acriorem, quam mediocriorem et diuturniorem.
-
-_Tullia._
-
-    Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.
-      Omne in amore malum, si patiare, leve est.
-
-_Octavia._ Patiar certe, et spero forti constantique animo: nam quid
-facerem? Verum, age, quid patiar?
-
-_Tullia._ Eam corporis nostri partem, de qua jam colloquutae sumus,
-vulgo etiam _vulvam_, _cunnum_, _fregnam_, _ficum_, _potam_, Latini et
-nostri homines appellant; _vulvam_ quasi valvam dicere voluissent;
-_cunnum_ a cuneo, quod vi multa enitendum sit in eam primis in
-congressibus; aut a Graeco verbo {~GREEK SMALL LETTER KAPPA
-U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON U+03c5~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL
-LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}, quasi, qui foetor in ore canis esse solet,
-idem etiam plerumque in hoc infimo corporis nostri ore esse soleat; aut
-a Graeco {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-FINAL SIGMA U+03c2~}, quae vox barbam sonat, quia hac in parte nos
-barbatas inepti jocantur, lanuginem quae pubem nobis circumvestit barbam
-vocitantes; aut potius {~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI
-U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-WITH VARIA U+1f78~} {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL
-LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH PERISPOMENI
-U+1fe6~} {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER
-IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}, quod intelligere
-significat: sicut enim a _mente mentulam_ dixerunt, sic etiam _cunnum_
-ab intelligentia. Nimirum et mentulam sicut se ipsa regit, ut mente
-praedita esse videatur, mentis quae in capite sedet imperiis parum
-obsequens: ita hic et per se agit, et per se intelligit, in rationis
-leges rebellionem movens, quae solo possit non mentis, sed mentulae
-beneficio componi. Nos honestiori appellatione pudendum appellamus;
-cujus labra quibus occluditur, cadurda dici apud veterem grammaticum
-legi. In hanc primum partem totis viribus torquebit immanem hastam suam
-Caviceus; hoc momento magnos tibi cruciatus dabit, mox et majora gaudia.
-
-_Octavia._ Cito citius doloris oblivionem gaudia afferent!
-
-_Tullia._ Vides mirabilem ejus fabricam. Primo quodam tumore, quem
-lanugo tibi mollis tegit, protuberat; nec credas intra femina ob
-turpitudinem, quae sane illi nulla est, conditam, sed ad usum repositam.
-Tumorem illum monticulum Veneris vocitant: quem qui semel inscenderit,
-Octavia mea, Parnasso, Olympo, montibus sacris anteponat semper.
-
-_Octavia._ Inscensorem habeam, aeque ac es, jucundum! Non erit quod
-Parnasso Apollinem suum, Olympo Jovem invideam.
-
-_Tullia._ Duae sunt rimae, altera sub altera, quibus monticulus hic ad
-plenum dehiscit coitum. Priorem magnam vocant, altera interior est. Illa
-partui opportuna; nos enim, Octavia, velut quaedam officinae sumus
-generi humano excudendo. Si angustior esset, dum foetus in vitales auras
-editur, distendi non posset absque horribili cruciatu: et distendi et
-dilatari necesse est. Adolescentiores, cum primum attingendi hujus loci
-potestas datur, aeque intus patere puellas foeminasque putant, ac
-exteriori hoc patent ostio, et vidi qui horrerent ridiculosi. Interior
-autem minor est; labra vero quae latera tegunt majoris rimae, cadurda
-dixi vocitari. Alae sunt intra reconditiorem illam rimam, mihi quidem
-prominentiores: nymphis his nomen est. Sed sub alis in virginibus,
-qualis tu es, exsurgunt quatuor velut valvulae. Occludunt eae ad uterum
-iter, quod primis in congressibus, sine vi et conatu multo, vir non
-aperiat libidini suae.
-
-_Octavia._ Praesentisco, in eo conatu omnis erit doloris, de quo
-narrasti, acerbitas.
-
-_Tullia._ Sine institutam absolvam descriptionem: ut sunt simul junctae
-hae membranulae quatuor in canaliculum desinunt, quasi caryophylli est.
-At non transversam, quasi obductae, tenent uteri viam: versus exterius
-horti ostium objiciunt se erectae; interdum vero aliquantisper sursum
-versus dehiscunt; hac scilicet demittuntur via, qua a corpore nostro
-excreta expellit foras vis naturae. Sed de clitoride me fugit dicere:
-speciem penis refert membranosum corpus in extrema fere pube. Ac si
-penis esset, obdurescit tentigine; improba adeo titillatione foeminas
-inflammat vividioris paulo naturae, ut adhibita manu, si irritentur ad
-Venerem, plerumque non exspectato conscensore ipsae sponte
-colliquescant. Profecto dum me Callias nequitiis suis conscelerat, dum
-demulcet, dum attrectat, idipsum saepe saepius experta sum. Intra ipsius
-manus, in his locis liberius ludentes, copiosus decidit ex horto meo
-roscidus humor. Hinc illi in me jocorum larga seges, et facetiarum
-campus. Sed quid facerem? in cachinnos erumpit, rideo ego. Petulantiam
-ejus increpo, increpat libidinem meam; ludus sumus alter alteri: et dum
-ludimus verbis, re prosilit in me, sternit volentem nolentemque, init
-jacentem, et quod humoris hortum meum amisisse jocatur, vi magna
-refundit e suo, nihil ut querar per ejus culpam mihi periisse.
-
-_Octavia._ Beatam vivitis ambo vitam, et deliciis plenam; alter alteri
-estis oppido satis ampla felicitas.
-
-_Tullia._ Demum, quod ab horti ingressu ad summum hortum interjacet
-itineris, vaginam appellant, in quam se penis, dum concutitur mulier,
-induit. Uteri modo collum, modo cervicem, modo sinum pudoris medici
-vocant. Amplexatur vero, constringit, exsugitque virile membrum, quod in
-eam vaginam impellitur, et inseritur. Hic est, Octavia, velut tubus, per
-quem genus humanum ab alta nihili caligine transit in vitae lucem.
-
-_Octavia._ Rem ita depingis, ut videar mihi ea etiam omnia quae indita
-latent in imis meis visceribus, quasi ob oculos posita.
-
-_Tullia._ Tibi quidem, cognata, haec interior rima, quique eam
-consequitur sinus, minus patent quam mihi. Age, haec omnia defixo obtutu
-introspiscere libido est: aperi crura quam maxime, quod tibi commodum
-fuerit.
-
-_Octavia._ Aperta habes: quid mihi tunc cum his oculis tuis emissitiis?
-Diducis digitis haec utrinque labra: quid intro vides?
-
-_Tullia._ Dulcis virgo! video florem, quem qui videret, floribus
-praeferat odoribusque cunctis.
-
-_Octavia._ Ah! Tullia, contine, amabo, lascivam manum; retrahe hunc
-maleficum digitum, quem intromittis; mihi vere dolorem, dum altius agis,
-inflixisti.
-
-_Tullia._ Misereor tui, o concham pretiosam, Veneri concipiendae
-meliorem quam haec fuit concha, e qua aiunt ortam Venerem! Bonis avibus
-natum Caviceum, cui hic nova nascetur in hac concha Venus!
-
-_Octavia._ Enim vero dicis miserere mei te.
-
-_Tullia._ Scilicet te video excarnificandam miseris modis.
-
-_Octavia._ Qui fiet? quid miraris?
-
-_Tullia._ Ut parvo tuus ostio hortus apertus est, ut difficilem ostendit
-ingressum, timeo ne Caviceo etiam labor incumbat, quem molestiorem
-habeat quam gratiorem, ut sit etiam gratissimus. Vidisti ejus
-catapultam, qua est castrum istud tuum diverberaturus?
-
-_Octavia._ Non vidi: sed ecastor sensi, qualem fingunt Herculis clavam,
-crassam, rigidam, et bene longam.
-
-_Tullia._ Dixit probe mater mutoniatum esse, vehementer gaudet;
-mentulatiorem in hac urbe nostra hominem esse putat neminem. Respondi
-haec jactanti, Calliae viro meo machaeram esse latos octo digitos
-longam: nihili eum esse hominem ad Caviceum reposuit. Se quidem dolere
-sortem tuam et invidere: eam gratulari tibi multum; Caviceo penem esse
-ait longum digitos undecim, crassum vero ut brachium habes, qua cum manu
-committitur.
-
-_Octavia._ O monstrum! Et hanc omnem molem in corpus meum vi trudet?
-Pati potero? Jam cor dolet, cum venit in mentem quantae me miseram
-aerumnae maneant.
-
-_Tullia._ Ne tamen desponde animum. Longitudine cedit Callias Caviceo:
-Caviceus profecto crassitudine Calliam non vincit. Nam brachium hoc meum
-vides?
-
-_Octavia._ Video aedepol. Caeca sim ni videam.
-
-_Tullia._ In hunc modum illi mentula turgescit, cum irascitur ea in me:
-nunc tamen haec machaera bene convenit in vaginam meam.
-
-_Octavia._ Quae tandem illa est vagina tua victrix, fulminatrix, velim
-scire.
-
-_Tullia._ Non tam discrepant pulices a pullis, quam a mea haec tua. En
-inspice, intuere, explora.
-
-_Octavia._ Projice te in lectum, et statue supinam: nam videre probe
-nequeo cum sedes.
-
-_Tullia._ Jaceo, intuere omnia diligenter. Utile id tibi, et mihi dulce.
-
-_Octavia._ Chasma video: quale Curtium mersit et absorpsit armis
-onustum, equo vectum, video! Admovebo manum, diducam latera: manum etiam
-totam libere mittere intro possim, si velim. Digitum meum, quippe qui
-Venereus est, indere libet, qui campum hunc omnem quantus est pererret,
-de eoque nuntiet mihi quam latus, quam altus, quam mentulae commodus.
-Euge, ipsi imo Priapo conveniat, ah! ah! ah! vel si quis Priapo
-mentulatior. Verum et nares afflat meas spiritus teter:
-
-      ... Talis sese halitus atris
-    Faucibus effundens nares contingit odore.
-
-Quam male olentes hic tuus hortus fert flores! Ex his pigeat Venerem
-sertum fieri sibi, aut coronam.
-
-_Tullia._ Faceta es, cara virgo, et salse loqueris. Tu autem, qualis
-nunc sum, et intra paucos menses eris postquam pepereris; et patebis
-immensum, ut patere me vides; et hiabit infima haec uteri sedes, ut hiat
-mihi; et quae nunc hac parte tam pura es spiritu, quam es ore, nocenti
-perflabis nares meas odore, manumque, si te contigerit, inficies. Haec
-sunt nuptiarum incommoda, haec sunt voluptatum nostrarum accessiones.
-Sic, ne dubites, fiet.
-
-_Octavia._ Id quomodo fiet? cupio scire.
-
-_Tullia._ Postquam hominis membrum illud in suam excrevit magnitudinem,
-penetrat se eo furore in corpus nostrum, ut omnem locum conspurcet,
-contaminet, polluat.
-
-_Octavia._ Sed promissorum te non capiat oblivio.
-
-_Tullia._ Intelligo quid quaeras, adsum. Partem eam tamen virilem, tam
-efferam, tam impotentem, variis laudibus praedicant quae amant, quae
-expertae sunt; ulla nec est experta quin amet.
-
-_Octavia._ Amabo igitur vehementer, cum experta fuero.
-
-_Tullia._ Praeclare. _Veretrum, mentulam, penem, phallum, taurum,
-machaeram, pessulum, peculium, vasa, vasculum, pomum, nervum, hastam,
-trabem, palum, mutonem, verpum, coleos, scapum, caulem, virgam, pilum,
-fascinum, caudam, mutinum, noctuinum, columnam_, appellatione partim
-propria, partim translata vocant Latini. Graeci varia etiam vocabula:
-nam {~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS U+03ad~}{~GREEK SMALL
-LETTER PSI U+03c8~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON U+03c5~}{~GREEK SMALL
-LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH TONOS
-U+03cc~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER
-GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL
-LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~} {~GREEK SMALL LETTER
-OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK
-SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~},
-{~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER THETA
-U+03b8~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH OXIA U+1f75~}, {~GREEK SMALL
-LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH TONOS
-U+03ad~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL
-SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER
-ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL
-LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL LETTER EPSILON WITH PSILI AND OXIA
-U+1f14~}{~GREEK SMALL LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER BETA
-U+03b2~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-U+03bd~}, {~GREEK SMALL LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER TAU
-U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH PERISPOMENI U+1fc6~}{~GREEK SMALL
-LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}, {~GREEK SMALL
-LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH OXIA
-U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER XI
-U+03be~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER
-RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-FINAL SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL
-LETTER UPSILON WITH OXIA U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL
-SIGMA U+03c2~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER
-OMEGA U+03c9~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER
-ETA WITH PERISPOMENI U+1fc6~}, {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA
-U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL
-LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL
-LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK
-SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK
-SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK
-SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} dicitur et {~GREEK SMALL LETTER
-RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL
-LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK
-SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}. Extra rei Venerae usum, iners et
-pendulus jacet homini nervus; ad eam vero rem arrigitur, intumescit,
-furit, in eam crescit magnitudinem, quae nobis primum incutiat
-vehementem metum, mox quidem acrem virginibus dolorem ferat, ac post
-devirginitatis summam voluptatem, quae et metum et dolorem longe
-superet.
-
-_Octavia._ De voluptate nescio, nec de dolore scire velim: utique de
-metu sentio.
-
-_Tullia._ Subtus et ad radicem ejus vasculum cohaeret, scrotum vocant,
-pilis multis, crispis, duriusculis obnuptum et opertum. In eo
-virilitatis testes, iidemque nobis amoris erga nos hominum benefici
-testes.
-
-_Octavia._ Non vidi, non audivi de his testibus: expedi quid rei sit.
-
-_Tullia._ Globuli sunt duo non adeo parvi, non exacte rotundi, admodum
-duri; et quo duriores, eo aptiores ad libidinem. Quod duo numero sint,
-didymos ob eam rem Graeci appellant, et id nomen magni viri tulerunt
-multi. Fuerunt quibus unum praeterea naturae adjecit munificentia, ut
-tres haberent. Hoc in numero Agathocles fuit Syracusanorum tyrannus,
-quem idcirco {~GREEK CAPITAL LETTER TAU U+03a4~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER
-CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-U+03bd~} nominarunt. Nota est eo nomine apud nos Coleonum gens nobilis,
-quae Bartholomaeum illum Coleonem Imperatorem summum in Italicis bellis
-tulit. Omnes in ea viri fere tribus testibus ad Veneris duella, ut
-praestantibus animis ad Martis certamina, vigent. Fortunatae quas uxores
-habent! nam in testium anfractibus ambrosii illius roris velut officina
-est, qui nos tam amicabiliter demulcet, et vulnera quae penetrando in
-corpus nostrum mutinus fecit, mirabiliter curat, diu ne doleant; cui
-debeo pupulam meam; cui debeo omnia gaudia mea; cui se fert acceptum
-genus humanum. Semen vulgo vocant et sperma, alterum Latinae, alterum
-Graecae originis. In sulcos enim foemineos projectus, mox in hominem
-fingitur. Omnium animalium homo maximam seminis copiam emittit: quibus
-autem tres fabri in eam rem laborant, ut etiam Fulvio Pomponiae meae
-fratri, sane eorum opera foeminas abundantiori imbre proluunt, quam
-quibus solum duo; et res, ut loquor, sic est.
-
-_Octavia._ Forte et tres Caviceo insunt, ita me ejusmodi roris pluvia
-totam ad usque fere umbilicum aspersit, indusium madefecit.
-
-_Tullia._ Vegetum juvenem et tuae Veneris cupidum, cognata, turpe esset
-exsiccatis tibi vasis litare, Venerique tuae. Reliqua persequar. Liquor
-hic spumosus, albus, viscidus, veretri sputum, ab eo loco in quo
-excoctus, perfertur ad summum virgae caput, moxque propellitur tanto
-impetu, ut tres etiam pedes longe a se evomat, qui ejaculatur. Igitur
-cum opus ad finem venit, post multas concussiones, tam rapide in imum
-uterum projicitur, ut quibus sensus foeminis non penitus torpescit,
-impeti, et igneo se intro imbre rigari magna sentiant cum voluptatis
-titillatione. Verba desunt, Octavia, quibus apte satis eam voluptatem
-depingam; tute tibi dixeris intra paucas horas.
-
-_Octavia._ Scilicet ex summo virgae capite fluant hi lactei rivi? Priapo
-quidem caput esse non negem, qui quod mentulatissimus esset, Lampsacenos
-inter homines esse desiit nempe ut Deabus proximus esset, ut audivi a
-te; sed illi hominum membro caput etiam esse nesciebam, quae homini
-cuilibet duo esse capita, inepta, nesciebam.
-
-_Tullia._ Et fuerint profecto beati, fortunatique, ac summa inter Heroas
-gloria, quibus etiam fuerint tres penes! Extremam penis partem in
-oblongum effictam, vocant caput, balanum, et glandem; quam si summis
-digitis compresseris, tantum abest ut dolore afficias ullo, quin imo
-dulciori pruritu affeceris. Nec ulla faciliori breviorique via ad
-Venerem tuam, cum oestro percita ardebis, Caviceum abduxeris ex
-alienissimis etiam ab hac cogitatione cupiditatibus. Et operitur pileolo
-id Priapi caput, praeputium nominant; quem vix superbus ille deponat
-noctuinus, nisi ut te salutet, apertoque capite dominae aulam subeat.
-
-_Octavia._ Mirifica es: te audiendo nulla unquam me capiet satietas;
-ita, o utinam! nec Calliam tecum dormientem.
-
-_Tullia._ Connivent jam mihi mei oculi somno, quae longae vigiliae sum
-valde impatiens. Ideoque sic loqueris, ut loquuta es, quod
-animadvertisti me somniculosam eloqui, quem tecum habeo, his de rebus
-sermonem.
-
-_Octavia._ Noli somnum tenere, amabo; admitte, qui tibi jucunde
-blanditur.
-
-_Tullia._ Per Venerem tuam et meam, atque adeo Cavicei! opus est tibi
-magis somnus quam mihi: nam proxima nocte nec eum videbis, inter Cavicei
-complexus, oscula, compressiones, subagitationes, furores. Refice corpus
-tam tenerum, tam molle: ad id certamen te para fortiter ineundum.
-
-_Octavia._ Faciam uti vis; verum me major tuae valetudinis cura tenet
-quam meae. Obdormisce jam, nequidem verbum mittam.
-
-_Tullia._ Osculum impinge mihi: id mihi viaticum erit ad quietem.
-
-_Octavia._ Tibi et os, et labra, corpusque totum dedo; quos volueris ex
-me fructus cape, tua sum.
-
-_Tullia._ O basia quae Jupiter invideat mihi! o gratos complexus! o
-illecebrosos tactus! Permitte ut, composito intra papillas tuas ore,
-manu altera ad hortum tuum missa, altera ad nates illas duras et
-compactas affixa, sic obdormiscam, ut Mars cum Cypride sua dormire
-solet. Quum somno soluta fuero, qua fide coepi, quae supersunt repetito
-sermone eloqui pergam, dulcis virgo, hera mea.
-
-_Octavia._ Loquacior es quam e re sit; tace et obdormi; age quod agis.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM QUARTUM
-
-
-                                DUELLUM
-
-
-                                  ----
-
-T_ullia._ Non possum dicere quam optime recreata sim hoc tam longo
-somno, qui septem per horas continuas artus meos occupavit: tu vero,
-Octavia?
-
-_Octavia._ Ego vero ab hora evigilo, quam somnii horrenda species e
-somno excitavit paventem trepidantemque.
-
-_Tullia._ Narra somnium, si lubet.
-
-_Octavia._ Videbar mihi cum Caviceo esse, Tullia, sub salicum ramis, qui
-nos ab aestu solis tuebantur, in opaca et viridi Padi ripa deambulare.
-Suavissimis deliniebat aures animumque meum questibus suis Caviceus,
-quos prae amore fundebat: suavium petebat, negabam; suadebas darem,
-dedi; cepit. Cum praeterea in sinum meum manum alteram demitteret,
-altero brachio complecteretur, tua ope, tua opera ab ejus me vix
-complexu explicui. Exsoluta in fugam me dedi, sequebatur; at cum jam
-esset comprehensurus, os obverto... Hem! Tullia, quid monstri video?
-
-_Tullia._ Lupi invaserant in Caviceum, lacerabant amores tuos? an se
-gladio transfixerat?
-
-_Octavia._ Bona verba! potius ipse sua me machaera transfigat!
-
-_Tullia._ Faceti oris, salsi animi puellam!
-
-_Octavia._ Video in foedissimum animal mutatum, Satyris, quales in
-pictis tabulis videmus, quam simillimum, sui dissimillimum. Horrebat
-pilis totum corpus, in capite duplex ad frontem excreverat hircinum
-cornu, in longum finiebat acumen. Aures vero, frons, oculi, nasus,
-vultusque totus Cavicei erat. Pilulum intentabat mihi longius,
-crassiusque duplo, quam homini est sub Veneris signis merenti: caetera
-in hircum desinebant. Ruebat in me, stuprum poscebat, ori os admovebat.
-Quid plura? tam insolens rei facies me terret. Quid vero id mihi mali
-portendat? tu tam docta potes dicere.
-
-_Tullia._ Et possum dicere, cognata, et dicam suo tempore: nam
-inpraesentiarum nihil interest tua scire.
-
-_Octavia._ Nec me sciendi cupiditate sinas diutius torqueri, hera mea,
-sponse mi,
-
-    ... fuit si tibi quicquam dulce meum.
-
-_Tullia._ Dulces alieni amoris fructus, florenti tibi et tenerae: at
-Caviceo, non dolorem, sed injuriam violati thori, portendit insomnium.
-
-_Octavia._ Absit longe a me haec ignominia!
-
-_Tullia._ Eos homines quorum uxores, non honesta Venere, ab aliis
-hominibus per libidinem se subigi patiantur, hircorum et cornutorum
-numero cedere vulgo aiunt.
-
-_Octavia._ Audivi ut dicis. Igitur in eam ego perfidiam lapsura sum? Mei
-corporis non uni solum Caviceo usum dabo? Mortem ante oppetam, quam id
-admittam in me flagitii! An te alienae etiam libidini subjecisti? absit
-me credere: absit etiam de me quidquam simile speres.
-
-_Tullia._ Confabulabimur de his, cara virgo, aptiore tempore, postquam
-deposueris virginitatem, et te Caviceus per aliquot menses diu noctuque
-conculcaverit, permoluerit, protriverit. Alio tempore, et scio, alia
-mens erit.
-
-_Octavia._ Mutasse te mentem omnino oportet, nec in ea nunc esse
-sententia, in qua eras cum nupsisti Calliae, quae fers id de me judicii.
-
-_Tullia._ Quis probro vertat invictam necessitatem, si in eam te fata
-amentiam agant, si me egerint, a qua ne Minerva quidem se expediat? Sed
-de Caviceo vidisti aliud nihil in somniis?
-
-_Octavia._ Penitus nihil; et pervigil facta, altiori dum teneris sopore,
-quaecunque ex amoris arcanis dicendo retexuisti, hactenus cum animo meo
-revolvebam.
-
-_Tullia._ Haec tela texitur Caviceo tuo, non matri quae te erudiendam
-mihi dedit. Quo doctior e complexu meo in Cavicei transibis amplexus, eo
-gratiores ex tua Venere capiet fructus. Sed qui sint ii fructus omnes
-aves scire, et aveo dicere ego, quorum post hanc noctem incredibilem
-senties suavitatem. Jam nosti in corpus tuum, qua rimas agit has duas,
-quas descripsi, inter femina tua tradendum illud pilum, quod te
-perfodiat ad septimam usque costam.
-
-_Octavia._ Rides, Tullia. Qui fieri id possit? Per ludibrium narras.
-
-_Tullia._ Quidquid id est, machaeram illam suam, qua vir est, impinget
-in eam corporis tui partem, qua foemina es. Sexus sexui commiscebitur,
-ut videri jam unus possitis in ea conjunctione, qui duo vere estis. Hoc
-quidem modo ea res tibi agetur omnis.
-
-_Octavia._ Cupio, metuo scire; opto in amplexus Cavicei venire, metuo
-mihi cum venero.
-
-_Tullia._ Principio, injectis brachiis, quasi vinculis, ita ut elabi non
-possis, nudus nudam arctissime constringet.
-
-_Octavia._ Narra vero, soror, de Callia, ut jure suo tecum usus sit, cum
-data illi uxor es: nam de Caviceo nihil habes certi dicere.
-
-_Tullia._ Satisfaciam desiderio tuo, et lapidea esses, si ex eo ludo
-quem lusit mecum Callias, cum virginitatem mihi excussit, quis etiam
-tibi lusus ludendus sit cum Caviceo minime perspiceres. Ac, nullo unquam
-tempore, tam gratae noctis joci ex memoria mea excident.
-
-_Octavia._ Stertunt etiamnum omnes domi; Sol, naturae oculus, dierum
-pater, gravem videtur aperire oculum in terras; mortalium oculi silenti
-somno et molli natant in quiete; profundum ubique silentium. Tuta nobis
-omnia colloquentibus et colludentibus.
-
-_Tullia._ Utique. Postquam me collocasset nudam in lecto mater, sudarium
-ad caput meum pulvino subjecit; osculum Calliae tulit et mihi; Calliam
-jussit, ut, se coram, suavium mihi jacenti et multo rubore suffusae
-daret; abiit, fores cubiculi occlusit, et clavem abstulit secum in
-cubiculum suum, in quo e nostris affinibus multi, et in eo numero
-Pomponia mea.
-
-_Octavia._ Illam dicis quae tibi, ut aetate proxima, ita familiaritate
-intima, sodalium tuarum tibi semper fuit carissima.
-
-_Tullia._ Si venustatem, si lepores, si ingenium nosceris mulieris,
-amares Pomponiam aeque ac amo. Paucos ante menses nupserat Lucretio
-juveni, animi dotibus corporisque donis praestanti. De re hac omni plane
-certiorem fecerat; docuerat quid primis in conflictibus ferendum mihi
-esset, quid me facere deceret, quid loqui. Demum fecerat, ut nequidem
-minutissima quae ad Venerem pertineant nescirem: multis has nostras
-voluptates commendarat, quae, per Junonem meam! alias omnes longo
-intervallo praegrediuntur. Igitur, parata instructaque, parem meum
-expectabam, non inferior animo si, inferior viribus, abiisset modo
-pudor.
-
-_Octavia._ Sed cui rei id sudarium ad tuum cervical?
-
-_Tullia._ Videbis.
-
-_Octavia._ Nudam sane decubuisse te illa nocte cum Callia non miror,
-quae sciam matrem meam, noctes omnes, nudam cum patre cubare.
-
-_Tullia._ Ardorem illum tuum noscendi quae te utique nosse multum
-interest, parumper sustine. Audies a me omnia, suo quaeque ordine. Ut
-secessit mater, et me soli sibi vidit Callias in hac Veneris area
-commissam, vestimenta tanta abjecit festinatione, ut mihi, priusquam
-exutum vestibus crederem, nudus adstiterit ad interius spondae latus.
-Lucebat cubiculum quasi medio die, cereis candelis hac illacque
-distributis. Vidi corpus egregium, candidum, succi plenum. Cum vero,
-pudorem similans, dejicerem oculos, vidi illi egregie etiam et magnifice
-pendere penem; identidem penis caput sustollebat, quasi mihi, honoris
-causa, minister voluptatis meae assurgeret. Mox dejicit tegumenta quae
-me in lecto involvebant; nam Junio mense ineunte nuptias fecimus; nudam
-prostituit oculis suis. Ego manu altera papillas, altera hortum meum ab
-eo tueri et ab luce eximere; ille manum alteram et alteram vi amovere,
-papillas attrectare, et sulcum expansa dextera occupare in quem mox
-aratrum erat immissurus. Interim omnem venustatum harum florem in
-unoquoque membro corporis intenta oculorum acie pererrabat; basiis
-oculos, os, genas, collum, papillas, ventrem crebris premebat. Dehinc
-medium induxit digitum meum in hortum, eo consilio (nam ipse postea non
-negavit in pleno complexu) ut de virginitate mea certior fieret,
-habiturus scilicet digito fidem, quam pilum, ut erat magnum et crassum,
-facere vere posse non putabat.
-
-_Octavia._ Vide hominis malignitatem.
-
-_Tullia._ Nec, quod ad hanc rem pertinet, differt homo ab homine.
-Curiosi sunt omnes aeque ac unus: tu ipsa experta es a Caviceo.
-Condonanda est illis, qualis qualis est, hujuscemodi suspicio. Certe
-castae puellae mens multo gaudio cumulatur cum videt inveniri in se
-incorruptum florem, ac maritum id etiam ipsum mirifice delectat, cum
-invenit: nam, ut verum fatear, cara virgo, quae sunt verae virgines, ut
-tu es, ut ego eram, virginitatis certissimam habent semper in ea parte,
-in qua residet, probationem. Flos ille pudoris, quem Hymenem, quem
-Eugium vocavere Veteres, virginem monstrat in qua se ostendit: etenim a
-qua abfuerit puella, ita ut percipi non possit ab ea, etiam longe abest
-virgo; si hominem non est passa, illi tamen fuit libido sua, procul
-dubio, pro homine: virgo virginitatem eripuit sibi, vim a se passa est.
-
-_Octavia._ Fecisti ut intelligam quomodo ipsa se virgo devirginet.
-
-_Tullia._ Adjiciam alia bene multa; sed suo ordine. Quum tam parvo aditu
-id mihi ostium patere sensisset Callias, ut homini hac iter probe
-intelligeret nondum fuisse, projecit se in lectum, me complexus,
-aggressus est suavissimis verbis compellare, suavissimis jocis incendere
-ad Venerem.
-
-_Octavia._ Obmutueras, stipes eras, saxum eras? quae tam lepida, tam
-faceta, tam ingeniosa es.
-
-_Tullia._ AEstuanti ex pectore ducta suspiria pro verbis erant;
-repellebam, revocabam; fugiebam, accedebam; pudor mihi restinguebat
-libidinem, et inflammabat:
-
-      ... Irritaturque retenta,
-    Et crescit rabies...
-
-Sensit Callias ignescere me vel invitam. "Agedum, Tullia mea," inquit,
-"noli invidere felicitati meae, quae a te tota pendet, quae in te tota
-est. Hortum tuum amoenissimum sine, domina mea, subeam: hoc, quod in te
-est, Veneris et Cupidinis domicilium, aperi ipsa tu mihi. En clavim."
-Sic loquebatur subridens, et manum meam laevam peni admovebat; petebat
-apprehenderem, negabam: "Quid times?" aiebat, "si precibus meis
-obsequeris in gratiam meam, quae tota mea es, et quod multo satius est,
-quae vis esse?--Volo equidem tua esse," repono, "sed is noli
-foeditatibus pollui, ut digna sim laudibus tuis. Quis hic amor tuus, si
-me amasti, ut contamines? odio similior hic est amor tuus, quam amori.
-Te capiat mei misericordia, tangant animum tuum hae lacrymae."
-
-_Octavia._ Lacrymas fundebas?
-
-_Tullia._ Lacrymulae cadebant quaedam ex oculis:--"Etenim," inquit,
-"Tullia, si me amas, cum pudore hoc tuo importuno per hanc noctem facias
-inducias. Nuda nudo audes amplius pudicitiam tuam commendare? Deinceps
-magis nunquam pudica eris, quam cum ostendes nulli prorsus per te
-pudicitiae locum esse, in hoc geniali nostro thoro, quae tuo officio,
-quae voluptati meae adversetur. Nam voluptas tibi mea pro officio omnino
-esse debet. Omnibus praeterea sis nive frigidior velim, mihi passere
-salacior. Igitur, quod a te peto pro jure meo, id volo ultro citroque
-facias." Interim mirabilem in modum salax illi cauda creverat, et
-inquieta femur meum alterum verberabat.
-
-_Octavia._ Heu, metuo tibi, contremisco ad tua vulnera.
-
-_Tullia._ Ad ineptias abis, nugax; audi rem seriam serio, ut debes, si
-sapis.
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Nec plura: inserto intra femora mea femore, primum quasi cuneo
-injecto, sic viam toti corpori intra femina mea fecit. Ascendit in me,
-et pectus pectore compressit; tunc quid negem? me vehementi metu
-perculit novum hoc et inusitatum pondus. Ille manu altera temperans
-Priapi amentiam, foribus meis balistam applicuit, virginea inter cadurda
-Priapi caput indidit, et mox facto impetu, quasi ex alto irruens,
-impulit se in me magno nisu. Attamen profecit nihil, quod compactior
-esset munimenti agger, validissimum vallum. Prima secundave concussione,
-ne unguem quidem latum in castra se penetravit; ad tertiam vero
-quartamve, exhalato spiritu sensi Priapum defecisse, et esse resolutum.
-Priapi spiritus utique est semen illud, et proli et voluptati sacrum. Id
-reducta quasi cataracta in meum ostium pleno ore evomuit. Haec velut
-velitatio quaedam fuit, non justa pugna; nihilominus sensi etiam tum ad
-vehementes illas concussiones acrem in illa parte dolorem, ob
-difficultatem aditus, pilo fortiter adducto.
-
-_Octavia._ Continuisti vocem ne erumperet in clamores?
-
-_Tullia._ Sustuli quidem clamorem, eumque satis altum.
-
-_Octavia._ Sed cum citius absolutum fuerit opus, quam bene institutum
-sentires, num clamasti ex composito?
-
-_Tullia._ Repressi continuo vocem, continuoque desiliens Callias, alacer
-et ridens, secundum corpus meum projecit corpus. Sed uno femore
-superimposito femori meo, caudam salacem ita statuit, ut ad umbilicum
-fere meum pertingeret, et identidem guttatim stillans totum id spatium
-complueret. Tunc sudarium (nam ita jusserat mater) cepi, quod sub
-pulvino meo miserat; et primum Calliae mentulam detersi, dehinc hortum
-meum, et uterum totum quem irrigarat; ac cum detergerem Calliam,
-osculabatur me, ardentissime furebat, novas iras intentabat. Sed ex eo
-liquore, quem infuderat intra latera virginalis mei, magna pars
-defluxerat in lintea, notisque infecerat, quas non eluerem. Ex eo tam
-abundanti profluvio multa facetiarum postera luce argumenta cepit, sicut
-ex cruore virgineo, cujus venae per lintea tota ductae.
-
-_Octavia._ Sed dixisti tunc non alte tibi infixum fuisse Calliae
-mucronem?
-
-_Tullia._ Velis tibi altius infigi? et mihi quidem post infixus est, et
-ex eo vulnere vis sanguinis. Hanc enim post velitationem paululum
-requievit Callias. "Moriar, mea Tullia," dicebat, "ni te plus oculis
-amem, plus vita; nihil unquam pulchrius videri potest inter mortales.
-Dea es, an foemina? Quam tibi turgent ubera mediocri tumore, quam dura,
-quam a se apto intervallo dissita!" Ea vero manu tractabat, dein osculis
-impetebat papillas, ore apprehendebat, leniter mordicabat, labiis
-sugebat. Id me sane, ultra quam putassem, permovebat ad libidinem, aestu
-inflammabat, qui me totam urebat. Tunc et manum inter femina mea
-demittebat, digitis ludebat in lanugine pubis; mox labia cunni
-comprimebat, digitis dehinc diducebat, digitos intro unum post alium
-inserebat, totum in me Veneris oestrum ingerebat.--"Averte," dicebam,
-"hanc tuam incendiariam manum, secede, quid me vexas?" Ille exsultare,
-quod faterer me incendi. Laevam manum meam arripit:--"Veneream hanc tibi
-facem incendo," inquit, "quae incendium illud quod excitat, restinguat."
-Jubet eam facem capiam; jam audacior facta, quia cupidior, capio. Vix
-eam manu complecti poteram. Horrui duram, rigidam, ardentem. "Hoc,"
-inquit, "sum diffusurus cuneo hoc ostium tuum tam compactum et angustum.
-Macte animo, mea Nympha, in eam spem te potiundam mater tradidit mihi:
-si, cum revertetur ad nos, te reciperet a me tam integram quam dedit,
-generum ignaviae incusaret, generum me negaret sibi, qui tibi maritus
-non fuissem.--Pati non potero," repono; "occides me si tam grave pilum
-intra corpus meum velis totum condere.--Tu te ipsa," inquit, "dux esto
-ad praelium, ipsa tu torque tuis manibus id pili quicquid est in scopum
-illecebrosum, quem ipsi Amor posuit et Venus." Rogat ne elabi sinam e
-manu mea: obsequor. Conscendit iterum; ego ostio meo applico quod
-subingrediatur auspiciis meis; e femoribus meis alterum intra quae se
-conjecerat, in altum tollit, manu supposita altera; pilum ostio admoveo;
-pulsare ille magno nisu coepit. Conquassationes forti animo, etiam
-vehementissimas aliquot, fero. Pilum primoribus digitis tribus, ne a
-recta via exerret quae in hortum ducit, contineo firmum et stabile. Mox
-nervosius furere coepit Callias, tantoque impetu contorsit in me pilum,
-ut per vim penetraverit se in uterum meum duos digitos latos.
-
-_Octavia._ Abfuit omnis doloris sensus?
-
-_Tullia._ Sensi difficillimum toleratu. "Me necas, Callia," aio,
-vociferor miserabili voce; jam non clamor, sed ejulatio fuit. Nec
-praeterea movebatur. Ego telum traho; subirasci ille, et increpare
-turpem et insolentem, ut loquebatur, licentiam. Demum restituere pilum
-cogor in eum locum a quo diverteram. Sed illico lacteum imbrem, dulce
-lenimentum vulneri quod intulerat, defluere ex eo tubo sensi in hortum
-meum. Resoluta est, et elanguit pars illa effraena et impotens. Datae
-mihi breves induciae.
-
-_Octavia._ Imber ille in intimum hortum tuum defluxit?
-
-_Tullia._ Haudquaquam, dulcis virgo, ne guttula quidem. Extima ora hoc
-solum rore inspersa est. Ubi exscendit Callias, petit ut se abstergam;
-mox conqueritur de me:--"Si me amares, Tullia," dicebat, "non negares,
-ut facis, misero, qui amore tuo ardeo, veros amoris tui fructus.--Amo
-te," respondeo, "et perdito amore; sed miseram quae me vis facere in hac
-laniena?--Nescis," subjicit, "istam corporis partem non jam esse tuam,
-sed pleno et indubitato jure meam? quid me prohibes rebus meis libere
-frui? An decet bonis instructam litteris, ut tu es, mea conjux, meae
-deliciae, sui muneris adeo esse negligentem? Nam tui muneris est mecum
-non contendere de his Veneris muneribus.--Ah! Callia," replico; "etenim,
-si nosces quam molestus ille sit dolor quem infligis mihi, te misereret
-Tulliae, si Tulliam amas.--Decorus et honestus tibi est hic dolor,"
-subjicit; "quo acrior tibi videtur, eo honestior videberis; sed
-diuturnum non erit quod dolet, id vero solum erit diuturnum quod te in
-posterum quam maxime delectet. Demum vitio tibi vertetur, quod tantam
-copiam prolifici seminis intra sulcum non exceperis, quo scilicet pater
-fieri potui. Crimen id est, crede mihi, quo scelestius nullum: ipsa
-necas liberos tuos et meos antequam nati sint, animam adimis quam non
-habent. Scelerata est et flagitiosa impatientia tua." Ad haec
-ego:--"Tecum, dulcissime conjux, nolim de hac re movere controversiam;
-me ream fateor: ignosce, obsequentiorem habebis, feram omnem aerumnam
-immoto animo et corpore, ut tibi gratificer.--Nam, quae tua illa est
-protervia, pupula mea," inquit, "ut quae omnes in omni conditione, etiam
-te multo juniores quae nuptum eunt, quotidie patiuntur, effugere posse
-arbitreris? Liberam te nihil praestare potest ab hoc stipendio. Docta es
-litteris Graecis Latinisque, et te habes ac si esses e stolidarum et
-ineptarum numero." Tunc ego ridens:--"Dea pertunda, opem fer! quidquid
-jusseris me esse, ut libidini tuae anciller, constanter ero; sed video
-quidem me mox pertusam fore, si Pertunda aderit." Risit vehementer
-Callias, ita ut risum e proximo cubiculo audiret mea Pomponia; et sedato
-risu:--"Nunc," ait, "para te ad proximum hunc conatum; insanire in te
-incipit mentula mea mihi. Cum me effudero in amatum istud pectus,
-brachiis amplectere me, nulla res complexum tuum solvat; fac omnino quod
-jubeo, si me vis maritum: quod rogo, quod peto, si amantem. Quinetiam
-tolle quam altissime poteris crura, ita ut lepidissimi pedes admotis
-calcibus politissimas tibi nates exosculentur." Promitto me facturam.
-
-_Octavia._ Et stetisti promissis?
-
-_Tullia._ "Macte animo," inquit, "oppeterem ipse pro te lethum, et
-impatientia tua amori meo pugnat? Hoc in conflictu amorem mihi tuum
-testari, et maxime potes, et omnino debes.--Venerem mihi malim habere
-iratam, quam te," inquam. Interclusit mihi os osculis, et rursus
-alacriter conscendit. Tollo quam altissime femora, amplexor quam
-arctissime; tunc ad portam lanuvii admovit facem, interius diducit
-digitis vulvae labia, mittit intro caput, mox totis viribus incumbit in
-me, et in semihulcam meam corporis partem hastam impulit. Ad primos
-concussus infixus est mucro: sensi enim multo altius ingressum quam
-antea fuerat. Discerpi me credidi, in longam ejulationem erupi, et
-eruperunt ex oculis meis uberes lacrymae. Paulisper restitit Callias,
-et:--"Hanc tibi moram concedo, Tullia mea," inquit; "ecce medium fere
-itineris confeci spatium: vide tu ipsa." Manum meam illuc adduxit;
-periculum ipsa facerem, an mentiretur, monet: quod superexstabat nullo
-fere labore trudi posse, si faveam. Superexstabat media admodum veretri
-pars, sed ea crassior. Tunc vibrat linguam in os meum, et eodem temporis
-puncto pilum adigit in perniciem meam. Ejulo, vociferor, manant ex
-oculis lacrymarum rivi:--"Hei mihi!" dicebam, "me necas, tempera
-parumper tibi ab hoc impetu tam saevo, tam fero." Nec tamen amplexus
-solvebam, nec projeci femora. Aditum ingredienti hoc corporis mei situ
-expediebam. Ultimo tandem conatu perfecit, ut totus intra vallum meum
-subiret hostis, sed concussu qualem sustinueram nullum. Contremuit ad
-hunc impetum lectus, ita ut disjectum crederent in contiguo cubiculo.
-Clamorem tunc sustuli, qualem tolleret qui intra viscera hastae summum
-mucronem excepisset.--"Mea es," inquit, "e castissima virgine castissima
-mulier. Caeterum nihil quod timeas amplius habes, aperta est tibi et
-mihi via, qua eamus ambo ad voluptatem." His dictis subagitare coepit,
-nec amplius dolebat, quod quidem me provocaret ad querelas. Momento
-sensit libidinis aestrum adventare: "Tullia," inquit, "mox horto tuo
-intimo Veneream aquam irroro, osculum figo cum primum defluet." Vix
-dixerat, osculum dedit; ex imis me sensi praecordiis irrigari calido et
-copioso sanguine; sed si levem titillationem exceperis, nihil omnino in
-ea re fuit quo delectarer. Ille basiis crebris, subagitationibus,
-murmure suo testabatur mirifica se perfusum voluptate, quam in eo loco
-nactus erat, quo penetraverat caudam suam salacem. Opere perfecto, non
-tamen desiliit de equo: "Compensabo nunc jacturis meis," inquit, "hoc
-lucrum, Tullia mea dulcissima; quandoquidem arcem pudicitiae tuae
-obtineo, faciam quod victores solent." Ego ad eum:--"Quid solent
-victores? amabo, mi Callia, qui me victam habes in potestate; mancipium
-si volueris ad obsequium, liberam si volueris ad honorem.--Arcem cui
-eripiendae tot labores insumpsi, tantum sanguinis effudi, tam cito ac
-putabas non deseram tibi vacuam: volo scias me vicisse, et agnoscat
-imperium victricis mentulae diffractus et laniatus tibi cunnus.--Sane,"
-aio, "laniatus non dubito quin sit, et misere laceratus, e cujus ore tam
-parvo fecisti antrum tam amplum; me miseram! jam me sentio porta
-patentiorem.--Etenim, quo minus pateres," inquit, "ego eo magis
-paterer." His dictis sensi intra viscera mea succrescere mentulam
-Calliae, quae tabe projecta flaccida et elanguida paulo ante pars minima
-sui esse videbatur. Jubet bono sim animo, ut bene valeam quaerit; nihil
-mihi quod praeterea doleat superesse respondeo. Gaudio se ob id multo
-capi ait, et impingit suavium.--"Sed tu, ut voluptatis meae particeps
-fuisti?--Nullius particeps fui," refero; "quis potuit inesse in hoc
-saevo conatu tuo, quis voluptatis gustus esse potuit?--Mutabis modo
-sermonem, Tullia, et fateberis Venere nihil esse inter mortales
-dulcius," subjicit; "sed et hunc etiam mihi laborem concede: ut agito
-ego nates deorsum, tolle sursum, et agita quam vehementissime poteris;
-poteris autem, si quae alia, juvenis, vegeto corpore, viridi et
-robusto." Nego motus, qui mihi sit tam insolens, nosse rationem; ille
-jubet, propellam sursum versus hunc corporis truncum: propello; jubet
-rem repeti violento impetu: obsequor. Quid plura? mobiliores mihi nates
-effecit quam ipse haberet. Ut me videt satis doctam, rogat ut ne meis
-lateribus parcam; concutit vehementer: resilio vehementius ego;
-subsultibus conquatio subigentem. Totis me viribus urgebat: ita totis
-ego viribus recutiebam in me ruentem. Subabam ego, cevebat ille; et
-crissantibus inguinibus mixti videbamur minari cubiculo ruinam:
-contremebat certe lectus cum tanto strepitu, ut is longe lateque
-exaudiretur dissipatus strepitus. "Anima, Venus mea," dicebat, "quam me
-felicem facis! quis me mortalium beatior? En, en, anima mea,
-colliquesco; advenit summa voluptas.--Sentio," inquam, "hei mihi! quid
-hoc est quod sentio, mi Callia?"
-
-_Octavia._ Me enecas hoc sermone, in exspectatione tantae voluptatis
-ecce emorior.
-
-_Tullia._ Compressit me arctius Callias; promovit in uterum meum ea vi
-caudam ardentem, ut etiam videretur velle se totum in corpus meum
-immergere: defluxit tunc in me deliciosus imber, et simul sentio etiam
-me liquescere, sed tanta et tam incredibili cum voluptate, ut nulla
-amplius in hoc Veneris furore habita honestatis ratione, urgerem ipsa
-Calliam, subsultibus crebris fatigarem, rogarem ut properaret; ita
-defecimus, resolutis quasi artubus, ambo eodem temporis puncto. Et puto,
-si Venus ipsa confligentibus agonotheta adstitisset, cui lauream
-concederet fuisse dubitaturam. Animam, quam in hoc cursu reciprocando
-pene ademerat longa pugnae contentio, vix receperamus, cum audivimus,
-clavi ad seram admota, portam patefieri, et simul mater et Pomponia
-laetae se in cubiculum proripiunt; seram post se claudunt, ne quis
-ingrederetur una, pessulo obdito.
-
-_Octavia._ Non quali obdiderat fores tuas Callias, hem! hem! hem! Et
-mater et Pomponia de eo sibi habendo nunquid altera in alteram
-collitigassent? hem! hem! hem!
-
-_Tullia._ Salsam te, quae intra paucas horas pessulo obdi fores tuas
-senties bilibri!
-
-_Octavia._
-
-    Est hic, est animus pili contemptor, et illum
-    Qui cunno bene credat emi quo tendit amorem.
-
-Sic immutasti ipsa Virgiliana haec duo carmina. Emam, equidem, meo puro
-puto amorem Cavicei, et hujusmodi oblectamenta. Persequere filum
-narrationis tuae.
-
-_Tullia._ Tegumentis, quae ad pedes dejecerat a principio Callias, ocius
-obductis, diligenter corpus operui Calliae, meumque, ne hoc visu oculi
-matris offenderentur: nam de Pomponia minor cura, cui tam sum nota quam
-tu mihi. Mater accurrit in complexum Calliae: "Mi fili, ut probe
-militasti? Victorem te, vociferationes Tulliae meae testificatae sunt;
-de tua victoria tibi gratulor et Tulliae. Si non vicisses, nupta vidua
-esset." Pomponia vero injectis ulnis amplexabatur me, et lacrymis
-irrorabat ora:--"Quam te dire habuit hic lanio!" inquiebat summissa
-voce. "Cum te audirem, soror, ejulantem, maledictis insectata sum
-inconsultam nebulonis libidinem. Ut se vero res habent?--Optime,"
-inquam; "difficillima tandem via ad delectationem veni, quam quaerebam.
-Per lethi medios cruciatus ad vitae perveni plena et summa
-gaudia.--Mulier facta es?" subjicit. Ego vero:--"Facta sum, et cum
-gaudia reputo mecum, quae jam semel cepi ab virginitate caesa, miror tam
-nullo pretio tot bona vaenire. Diem malim deinceps absque solis luce,
-quam noctem absque Veneris usu.--Bene est, abunde est," inquit, "et sane
-his quae non fruitur puella Veneris donis, vivam puto vita non frui." Et
-continuo ad Calliam accurrit, eique suavium dedit, Imperatorem suum
-vocans, cujus sub signis Venus tam citum de virgine tam pura et tam
-inimica triumphum egerit, hostibus caesis Eugio, Nymphis, Hymene. Scis
-Pomponiam litterarum studiis esse imbutam. Mater aromatites vinum in
-argenteo scypho bene grandi Calliae dedit bibere.--"Hoc," inquit,
-"recreabit pectus tuum, et reficiet vires, fili; sed si me credis, dabis
-te quieti. Satis gloriae hac nocte partum habes, qui virginitatem
-Tulliae occisione delevisti." Me autem conditas nuces tres quas attulit
-edere jussit, et ad aurem insusurravit obtinerem a marito, ut per horas
-aliquot requiesceret; opus illius valetudini esse somnum, et ab hac
-palaestra quietem. Post utraque abiit; Pomponia precata est, cum
-valediceret Calliae, novos animos, novam alacritatem, mihi patientiam
-laboris et invictum robur. Interea, dum mater et Pomponia loquebantur,
-materque componebat lintea et tegumenta, Callias subtus, protensa
-adversum me manu, mammas, ventrem, totumque, in quo pugnaverat tam
-fortiter, Veneris campum pererrabat. Itaque restitutis momento temporis
-viribus, cum Pomponiam recedentem revocasset:--"Volo testis sis, ipsa tu
-soror," inquit, "quam dire habeam dominam meam, sororem tuam, ego
-nebulo," et ea inspectante adsilit in me, telumque suum immane in uteri
-mei ulcus impressit. Recruduerunt ad vivum vulnera quae fecerat, et
-acutissimo dolore puncta infremui:--"Ah! Pomponia mea, opi sis!" clamo,
-"advola!" Ille vero horribilibus concussionibus agitare me et lectum
-quatere. Ad haec Pomponia materve cachinnantes proripuerunt se foras
-festinae. Post aliquot succussus, eosque vehementes, evanuit dolor omnis
-acerrimaque successit titillatio, qualem non cogitaram. Nates motito,
-superequitantem Calliam imitata. Ad eum motum quem ciebam jam ultro,
-suavio dato gratias mihi egit, quod rem facerem sibi gratissimam. Hic
-cursus paulo longior fuit quam alii fuerant. Demum me semine prolui in
-intimo utero sensi, et simul excerni ex me nescio quid, quo dulcissima
-velut prurigine titillarer. Ad hoc gaudium nihil accedere posse
-nuntiarunt omnes mihi mei sensus, quo majus et jucundius fieret. Re
-patrata eduxit e concha mea fascinum jam capite summisso inglorium.
-Volui sudario detergere:--"Nihil opus est," inquit Callias, "aeque mihi
-sicca et pura est mentula, ac si in hac voluptatis palude non natasset."
-Protinus attrectavit manu cymbam; digitum imo medium immisit intro;
-siccam invenit vulvam, non temulentam. "Faveant Superi!" inquit Callias,
-"ex hoc congressu, procul dubio, anima mea, utero concepisti. Meum
-tuumque semen matrix illa tua quae mihi liberos debet, omne imbibit.
-Fatere, cor meum, num, quam cepisti, praetergressa tibi visa est
-voluptas omnem voluptatem, qua unquam sis per vitam tuam
-perfusa?--Fateor," inquam; "sed quod praecipue tam incredibilis mihi
-oblectamenti titillationem intulit, cogitatio fuit, quae me etiam sola
-plurimum delectare possit, abs te illam mihi venire, e tuo corpore in
-corpus meum illas fluere delicias." Osculatus est, et:--"Quiesce,"
-inquit, "paululum, mea Tullia, donec excitem te ad nova praelia, et
-novis gaudiis impleam tibi tuam navim." Fatigatos invasit amicus sopor,
-tresque continuas per horas tenuit et juvit. Solutus Callias impegit
-mihi basia multa, nec ideo excitavit dormientem: ita me altus
-oppresserat sopor. Revolvit rursus operimenta ad pedes; vidit resupinam,
-et distractis cruribus ostentantem circum in quo jam quinquies
-decurrerat fervidis rotis. Miratur venustatem corporis, cerei enim
-nondum defecerant; et ridens tuetur cymbae compagem solutam. Tunc,
-incensus hoc spectaculo, irruit in me; mentulam intumescentem protrudit
-in sinum pudoris mei, et excitata aperui oculos.--"Bene est," inquit,
-"vivis, uxor; timebam ne rem haberem cum mortua, quod de Periandro
-narrant Corinthiorum tyranno.--Senties me vivere," repono.--"Fac
-sentiam, nihil unquam feceris gratius," inquit osculans.
-
-_Octavia._ Quid fecisti ut te vivere sentiret? Sane conjectura assequor
-quid feceris.
-
-_Tullia._ Quid illud est tua vero sententia?
-
-_Octavia._ Tuo agitata es motu, quam potuisti vehementissimo?
-
-_Tullia._ Dicis. Vibratis in aera natibus, continuo meo motu tam apte
-Calliae motui respondi, ut cum deorsum impelleret in meas fores
-pessulum, ego sursum propellerem. Ita pubes pubi, pecten pectini
-pugnabat ea contentione, ut si seminis ad summum capitis verticem fontem
-habuisset Callias, ex eo potuissem nihilominus excire.
-
-_Octavia._ Longa fuit haec concertatio?
-
-_Tullia._ Si tempore metiris, dodrantem; si deliciis, duo saecula.
-
-_Octavia._ Contingant mihi saepe haec voluptatis saecula!
-
-_Tullia._ Quibus scilicet aeternitatem suam omnia accepto ferunt saecula
-animantum. Intemperanti fessa agitatione, laborem diutius ferre non
-potui: "Victam me fateor," inquam, "sine paulisper spiritus
-colligam.--Dedis te, arma ponis, Tullia?" subjicit; "o te ignavam!
-Agedum, revoca animum.--Pacem peto," repono, "aut breves inducias. Plus
-viribus et artubus vales, non quidem animo, ne putes." Cum dicerem, ipse
-superincumbens
-
-    Intorquet summis innixus viribus hastam.
-
-Implet foecundo rore uterum, distillat etiam mihi album virus.
-Voluptatem magnitudini impares ambo, alter in alterius amplexu sumus
-resoluti.
-
-_Octavia._ Nihil amplius tibi pars ea, belli intestini sedes, indoluit?
-Quaero curiosius: nam, ut spe Veneris uror, sic doloris metu aegra sum.
-Pendeo
-
-    Spemque metumque inter...
-
-_Tullia._ Apage, inepta, nihil aerumnae prae gaudiis.
-
-_Octavia._ Credam jam tibi, puto, et mihi ardentissime cunnus prurit.
-
-_Tullia._ Scalpere interim potes. Scalpam ego, quid vetat?
-
-_Octavia._ Narrationibus tuis incendisti me totam. Ah! ah! quid agis? Me
-in furorem rapis; abstrahe adulterum digitum, amabo, soror. Quid tibi
-praeterea a Callia usque ad lucem?
-
-_Tullia._ Tandem stupidissimo somno correptus est per duas continuas
-horas; haudquaquam ego obdormiscere, cum maxime vellem, potui. Ardebant
-etiam nunc cerei, venit in mentem aperiendae, quae in hortum
-respiciebat, fenestrae. Surrexi nuda, aperui, nec Callias suscitatus est
-a somno. Restinxi cereos, et cum me mittendae urinae desiderium
-premeret, captam in manibus matulam subjicio rimae meae. Dilabens lotium
-ussit me acri dolore, ut vix ferre possem. Cum misissem suspirium,
-somnum Calliae abstulit gementis vox: vidit, nec movit, defixit in me
-oculorum aciem, nec somno esse solutum percepi.
-
-_Octavia._ Rem mirabilem refers; aegre tibi lotium missum est?
-
-_Tullia._ Ita me diviserat Callias, ut fissa latum ad minus digitum rima
-interiori, qua ad summum bonum itur, protritis discerptisque floris mei
-foliis, calyculoque disrupto in quo mea latebat virginitas, crudeles
-intus lacerationes superessent. Itaque acerba erat haec aerumna, quam
-urina lacerae vulvae inurebat, ac si tu vulneri, quod tibi ferro forte
-inflixeris, sal aceto dilutum infundas. Effluebat ex intervallo, non
-continuo fluxu fugiebat urina. Cum modo sustinerem deciduae impetum,
-modo laxarem, inopinam his verbis aggressus est Callias: "Etiamnum
-dolet, mea Tullia?" Ego matulam subito deposui pudore offusa.--"Putabam
-te dormire," aio, "cor meum; ignosce imprudentiae meae et impudentiae;
-pudet re turpi offendisse oculos tuos. Quid! me vidisti hac cum matula
-colloquentem?--Vocas rem turpem," inquit, "quae cum necessaria sit,
-turpis esse non potest." Denique me in lectum misi, postquam sudario
-exsiccassem pudenda suspensa manu. Intra ulnas totam, intraque femora
-sua suscepit Callias. Mox oscula ori impressit, nates altera, alteraque
-manu leniter verberabat. Rogavit ego hortarer ipsa, admota manu,
-mentulam ad novam pugnam; illud sibi praestarem officium: nec negavi.
-Intumuit illico intra manum meam, et ridens Callias accensam mentulam
-rigidamque in umbilicum meum iterum atque iterum torsit: "Quid tu,"
-inquam, "vis etiam, qui tam saevus es, per medium ventrem adacta hasta
-viam tibi aperire ad libidinem? Vis tam sim pertusa quam Danaidum
-urcei?" Risit ad dictum Callias, et supposita manu femur meum sinistrum
-semisupinae, ut eram, in latus suum dextrum sustulit. "Nunc te volo
-inire nova figura," inquit, "semisupinam, et in latus recumbentem."
-Mentulam ad ostium applicuit horti mei, et impetu infixit. Cum tota non
-subiret: "Rudis es," ait, "ad haec opera, Tullia mea; patere te doceri."
-Respondeo a nullo potuisse melius hanc me artem edoceri, pergeret, me
-docilem habituram discipulam. Jubet pubem pubi conjungerem, mihi cunnus
-oscularetur proximum mentulae caput, sic aditum fore facilem ad intima,
-modo altissime femur, quod ejus lateri superjeceram, tollerem. Obsequuta
-sum, et uno concussu immersit totam in vulvam meam, et usque coleos,
-mentulam.
-
-_Octavia._ Nec demum dolebat?
-
-_Tullia._ Confricatio frequens sensum omnem doloris obtudit. Voluit
-scrotum sibi molliter tenerem; adhibuit testibus meam manum molliter, et
-primoribus digitis utrumque compressi, et illico vivida vis seminis
-exsiliit in sentinam navis meae, mihique per libidinem effluvium movit;
-utrique capta de utroque voluptas summa. Jam ad multam lucem, in his
-lusibus, processeramus, et promiserat mater visuram nos summo mane; dum
-serimus varios sermones, dum miscemus oscula, dum inguina fovemus
-inguinibus, vox pervenit ad nos accedentis. "Veniat quantumlibet!"
-inquit Callias, "non faciet tamen quin amplexibus tuis exsaturem
-libidinem meam. Est constitutum mihi, voluptas mea, veredum hunc tuum"
-(cunnum ostendebat) "septem decursionibus subigere. Sex peregi: superest
-septima, quae me ad satietatem ferat." Ut sensit matrem foribus
-proximam, conscendit rursus, et cum insereret serae clavim: "Et ego,"
-inquit, "hanc meam clavim mitto in seram tuam." Subagitare coepit et
-mobiles mihi nates optare. Interea ingressa mater, contremere miratur
-lectum; ego verbis perstrepere, et suspiriis prae pudore.--"Quid est
-quod video, nata?" inquit, "nox tibi tota non suffecit, nec tibi,
-Callia, ad fruendam Tulliam?--Ignosce, mater," respondeo, "malim mortem,
-quam me visam a te in tanta turpitudine.--Felicitati Tulliae meae
-allaboro in ipsa Tullia," subjicit Callias. Immanius concutiebat; tunc
-mater:--"Obsequere marito tuo, nata, nec te utique obsequii pudeat, quod
-officii pars est maxima nuptae; abeo mox reversura: interim alacres
-explete alter alterius cupiditatem." Egressa matre, Callias jubet
-subsultus objicere concussibus suis rapidos et frequentes. Jactitare
-nates coepi, sursumque deorsumque ferri, ut facturus impetu impressionem
-abscedebat, ut faciens irruebat. Laudabat animos, mirabatur mobilitatem:
-"At ego volo," inquam, "laudes in te meum amorem, qui me his
-commotionibus, quas imperas, dehonestat. Laudes obsequium etiam ad
-turpia. At vero; ecce, mi Callia! mihi ecce defluunt libidine venae
-omnes; urge opus!" Ille ardentius operam mihi navare:
-
-    Itque reditque viam toties...
-
-Sed, ut si esset exhaustus in eo humoris fons, ex ejus nihil manabat
-tubo. Osculans et vellicans excitabat, ut properanti adessem, et cursu,
-quam possem velocissimo, deferrem ad optatam Venerem. Ego subsilio,
-crebrisve subsultibus cieo Cupidineum imbrem in impluvium meum, et longo
-post me intervallo pervenit ad metas. Postquam in amplexu meo artus
-fessos recreavit, exsurrexit e lecto, servisque vocatis induit vestes,
-et basio dato veniam petiit ignaviae suae. Sic loquebatur: "Condones
-mihi," inquit, "enervatam hanc mollitiem, qui tam pauca itinera percurri
-in tam pulchro stadio." Haec cum diceret, reversa est mater, meaque cum
-matre Sole gratior apparuit Pomponia oculis meis, altera oculorum meorum
-lux. Jusculi infusis plurimis ovorum vitellis scutellam, illa et illa
-adferebant. Mater Calliae, Pomponia mihi obtulit; ego hausi hilare.
-Negabat Callias se egere; exsorbuit tamen. Postea mater jussit
-requiescerem: "Nam scio," inquit, "te tantum itineris hac nocte
-confecisse, ut periculum sit ne in morbum incidas, corpus tuum delicatum
-ni diligenter cures.--Septem omnino milliaria percurrimus," adjicit
-Callias; "fessam esse plurimum verisimile est, quae me toto itinere
-vexit summa celeritate.--De his postea loquemur," refert Pomponia; "tu
-interim quiete et somno refice fatigata membra nocturno labore."
-
-_Octavia._ Video, soror, in ea narratione, picturam omnium quae jam
-virginali meo, puto, imminent. Sed si bene praesagit animus, quam tu
-tulisti, feram molestiora: majores etiam, quam cepisti, capiam
-voluptates. Nam inferius illud gurgustiolum minori mihi, quam patebat
-tibi, hiatu patet: eo mihi molestior vis inferenda; at protensiori tres
-digitos mentula, quam Calliae sit, rem aget Caviceus: et eo mihi
-dulciores Veneris fructus, quanto altius in penetralia Veneris Venerem
-inferet.
-
-_Tullia._ Nihil ultra tibi optare debeam ad perfectam felicitatem, soror
-mea, quam ut faveat tibi Venus aeque ac mihi. Nunc e lecto surgamus,
-dulcis virgo; cras surges tam pulchra foemina, quam es hodie pulchra
-virgo: te puto ad eam pugnam, quae tibi depugnanda est, satis
-comparatam.
-
-_Octavia._ Sum; ita me Venus amet! Imo volo constantiam commendari meam:
-sine fletu, sine clamore, deliberato animo omnia feram.
-
-_Tullia._ Cave istud feceris, corculum: graviter ipse ferret Caviceus si
-tam constanter ferres; silentium tibi tuum probro verteretur; marito non
-solet parva fieri laudis accessio, dum virgo vim patitur, ex clamoribus,
-ex fletibus oppressae. Dicunt esse eos ejulatus virginitatis, dum
-conciditur, pereuntis vocem. Quae ex eo consequantur opiniones, tecum
-ipsa vide.
-
-_Octavia._ Recte mones.
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM QUINTUM
-
-
-                               LIBIDINES
-
-
-                                  ----
-
-T_ullia._ Nulla mihi dies gratior unquam fuit, quam haec nox erit.
-
-_Octavia._ Libero sermone confabulabimur. Complectar te, cognata, in
-cujus quidem amplexibus omnes mei solent sensus et cogitationes
-gratissime conquiescere.
-
-_Tullia._ At vero, in tuis, puto, complexibus non ita quievit Caviceus.
-Sed enim in eo, quem innumeris tuis illecebris excitasti, rapido motu,
-utrique quies et voluptatis cumulus summus.
-
-_Octavia._ Quae praesagieras gaudia, inveni; ad eam delectationem nullo
-opere perveni, quae omnium utique superat rerum pretium, quae mortales
-inserit immortalibus.
-
-_Tullia._ Nihil vero, occlusis cubiculi nostri foribus, quominus
-jucundo, quem aures jam dudum expetunt, cibo pascar, impedit.
-
-_Octavia._ Intelligo, cognata: vis quam pollicita sum, me narrationem
-aggredi.
-
-_Tullia._ Scilicet, quid dulcius mihi queat accidere, quam participem
-fieri voluptatum, quibus ingurgitata es? Nam sermone hoc tuo partem
-infundes in animum meum, quae nihil e cumulo tuo detrahat.
-
-_Octavia._ Vellem etiam ita et in corpus tuum fundi per me posse
-Cupidineos illos fluctus, qui cymbam meam ad veri boni portum per hos
-quindecim dies detulere; et ex animo loquor.
-
-_Tullia._ Quam altum, quam crassum infixit in navim tuam malum ad eam
-navigationem Caviceus! Quam impar tibi visa est navis tam parva arbori
-tam immensae!
-
-_Octavia._ Rides sane: convenit belle mihi cum Caviceo. Quod perfregit
-mihi vallum, victori ademit victoriam: ecce exhaustis fugit viribus. Cum
-jam languidiorem vidit parens mea, id dedit consilii ut ad patruum iret;
-praetexit itineri officium, sed, verum ut fatear, cognata, jam fractae
-vires vera causa fuere, nec me latet. Haec, quae mensis unius erit,
-reparabit virium robur, absentia: prudens profecto consilium.
-
-_Tullia._ Quid hoc est? tam tenera, tam delicata, ad primos non periisti
-Cavicei concussus? Quid audio? Quae tam cito talem peregeris, jam facta
-es athleta. O victricem et laureatam concham!
-
-_Octavia._ Abi, improba manus, quae procaci tactu adulteras novam
-nuptam.
-
-_Tullia._ Patere, inepta. Quid times hoc in meo lecto, quem libidine et
-incendio imples? Ea cereos illos qui lucent extingui nolui mente, ut
-omnem pulchritudinis tuae florem delibem oculis.
-
-_Octavia._ Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere lex debet amicitiae?
-Si patior ultro quae olim a te pathica sum pati solita, nunquid Caviceo
-fecero injuriam?
-
-_Tullia._ Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?
-
-_Octavia._ Quid hi sibi cachinni?
-
-_Tullia._ Novum antrum hausit rimulam illam tuam, in qua sedebat
-virginitas. Quam immane patet! Quid objicies deinceps mihi?
-
-_Octavia._ Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse tibi, aut velim, aut
-debeam.
-
-_Tullia._ Aperi femina.
-
-_Octavia._ Obsequor.
-
-_Tullia._ Quam differt haec mulieris pars a virginis parte! Ecce divisa
-cadurda: o hiatum! manum etiam inducere possim.
-
-_Octavia._ Eh! eh! eh! moves me nimis ad libidinem, remitti me sentio,
-ni cesses. Vis in manu tua fiam adultera, quae mori malim, quam in
-vetito hominis amplexu pollui?
-
-_Tullia._ Postea videbimus. Sed nunc agam quod ago. Quis hominum
-complere possit hanc fossam, unum praeter Caviceum? Longe laxior es non
-solum quam ego, sed imo quam mulieri conveniens sit, ut homini conveniat
-non portentoso. Sum ego stricta prae te, quae tandiu homines passa sum,
-quae tot sum effusa sub congressibus, e cujus cymba partus invectus est
-in vitae portum. Timeo, cognata, ne quae hunc in modum discissa es,
-omnibus praeterea hominibus inutilis facta sis ad Venerem. Quod pumilio
-una in navi regia, si naviget solus, id in te fuerit alterius hominis
-mentula.
-
-_Octavia._ Nihil mea interest, me modo suis semper voluptatibus habeat
-commodam Caviceus, et, ut nudiustertius loquebaris, ejus probe machaera
-conveniat in vaginam meam. Hoc sibi usuique suo perfodit stadium, non
-aliis. Quod mirere, cum me ultimum compressit, tam arcte intro aiebat
-sibi vinciri mentulam, ac si manibus premerem, et ita hoc compressu
-exsugi, ut prae voluptate se diceret emori.
-
-_Tullia._ Tu vero quid?
-
-_Octavia._ Ego spissis basiis animos dabam, et molli crispantium clunium
-motitatione opi eram ad metam eunti.
-
-_Tullia._ Sed quam cupio, instituis a calce narrationem: hanc volo a
-capite ordiaris. Scio te hos per dies probe dolatam, si ex felicissimis
-alia fuit unquam. Sed nunc omnia minutissima vel momenta, ab hora qua
-nupsisti ad hanc usque diem, curioso refer sermone, pupula mea.
-
-_Octavia._ Faciam tibi satis: pruriginosa descriptione per aures in
-animum tuum stillabo voluptates, quas in corpus meum depluit Hymenaeus.
-
-Tuo de lecto nondum surrexeram, et jam consanguinei, cognati et affines
-Cavicei mei ad Lares nostros convenerant. Meministi? Ut ingressae sumus
-paternam domum, venit obviam Caviceus alacri ore, laetisque et
-micantibus oculis utrique impegit osculum, et ad me renidens:--"Ades,
-mea aurora," inquit, "ades, mea felicitas. Noluit ad vos irem mater, hae
-dedissent mihi poenas nates" (demissa manu verberabat), "castigassem
-pigritiam. Scis te mihi esse Solem, non pro Sole; illucescas modo mihi,
-suum coelo non invideam Solem." Sub haec salutantium nos turba
-circumvenit, mox dotales conscriptae sunt tabulae, et solemnia
-nuptiarum, ex more, peracta, et juris formulis, ut loquebantur: nihil ut
-superesset ad nuptiarum sacra, nisi victima.
-
-_Tullia._ Victimam appellas virginitatem tuam, sine cujus jucunda et
-laeta utrique occisione nuptiarum sacra nec sacra sunt.
-
-_Octavia._ His actis Caviceus egoque, domi, solutis concionibus, relicti
-sumus. Coepit ipse rogare sua esse vellem; respondeo me equidem maxime
-velle, quae jam mea non essem. Fervidissimis basiis labia onerabat,
-urgebat, ignescebat, ignem per viscera mea inferebat. In eo tota eram,
-jam apud me non eram. Ancilla una atque altera comites datae lateri meo
-haerebant, avertebant autem oculos retro ut pudicas decebat. Tunc
-Caviceus: "Jube exeant hae ancillae," inquit, "anima mea, spes mea; hoc
-nuptiarum nostrarum festo die, quid tibi mihique cum illis?--Absit in
-eam me impudentiam cadere!" repono, "quid de me judicares? quid mater,
-quid domesticorum familia?" Praeclusit novis suaviis os dicenti, ac
-demum sensi vibrari in me arma virilia. Sed ecce revertitur ad nos eodem
-temporis puncto mater: "Ut habes uxorem hanc tuam, Cavici?" inquit, "ut
-amas?--Efflictim," ait, "et perdite amo; nihil amori meo adjicere ipse
-ne quidem Amor possit, quo ardentior fiat. Sed per Deos Deasque omnes
-nuptiarum Praesides et Antistites! permitte me, mater, virum esse, et
-quae vis ut habeam uxorem tam elegantem, tam pulchram, permitte me virum
-esse.--Adde," subjicit mater, "et tam teneram. Te cura tangat
-teneritudinis ejus, nam quam impar sit pugnae quae mox alterum alteri
-committet, annos vix quindecim nata, reputa, fili, cum animo tuo."
-Dehinc morae impatiens Caviceus:--"Mei te misereat, mater," inquit,
-"absumi me sentio caeco incendio, quod sola exstinguere possit uxor mea
-uxoria medicina. Da mihi nunc fruendam; si negas, furaris mihi quod meum
-est; sis mei mihi boni liberalis." Subrisit illa:--"Sed enimvero,"
-inquit, "isti libidinis tuae impetus intempestivi sunt, non praestabiles
-affectus. Ad noctem differ, quod dilatum gratius fiet. Mora dulcescunt
-amoris fructus, ut reliqua meliorum tempestatum dona. Quam intempestivae
-sint hae preces, mi fili, ipse videris; vellem sane indulgere posse quod
-petis: nec hora, nec locus huic rei apta sunt. Non morabor voluptatem
-tuam, sed ad noctem usque moderare tibi.--Ah! mater," reponit Caviceus,
-"miserere generi tui, sane Octavia ipsa non negat vulneri mederi quod
-impressit cordi.--Audin, tu?" inquit conversa ad me mater, "vis mederi
-huic morbo? vis ipsa esse medicina?"
-
-_Tullia._ Quidni velles? nimirum sapis.
-
-_Octavia._ Offusus est mihi rubore vultus, qui pro sermone fuit;
-obmutui.--"Taces, nata?" inquit, "nam et consentis. Secede igitur
-tantisper, est quod tua refert maritum tuum monere; ingredere in id
-cubiculum interius." Secessi passus duos tresve, et arrectis auribus in
-eo tota fui eorum quae dicturi essent, ne quid me fugeret. Tunc mater ad
-Caviceum: "Nec tempus nec locum nuptiis faciendis apta esse dixi, fili,
-haud ipse negaveris: mox enim ex affinibus nostris, qui nobiscum
-accubituri sunt ad prandium, advenient; lecti in hoc cubiculo nulli.
-Nihilo tamen minus ecce tibi trado Octaviam, sed ea lege ut libidini
-semel tuae pareat, hoc temporis momento. Proxima nocte frueris ejus
-amplexibus ad satietatem. Verum hac hora novi te et operam et oleum
-perditurum, cum non sit ubi eam commodo ad Venerem corporis situ loces.
-Demum parce aetati tuae puellae, nam dicunt esse te aequo membrosiorem
-et equo. Taurum paulo post, quantus ille sit, facile feret si sensim
-sine sensu assuefieri velis oneri, nec primo conatu disrumpi. Vi minus
-quam arte juvabit ramum illum tuum ejus in hortum adigi et inseri." Haec
-ridens: dehinc me vocat, et adhinnientem mihi videbar audire
-Caviceum.--"Tua non es, nata," inquit, "mariti es, petiit sibi per
-momenta aliquot te tradi. Quam in omnem vitam cessit Hymen, nec ego nec
-tu negare possumus. Precibus acquievi, quae tibi pro lege sunt. At volo
-semel tantum ejus obsequaris libidini: cum perfeceris, eripe te foras;
-si secus feceris, iratam me habebis." Promitto facturam:--"Verum,"
-inquit, "verte te in omnes quos voluerit concumbendi modos, ac maxime
-cave ne per culpam tuam tubi maritalis imber dispereat tibi. Ita te
-adsilienti praebe, ut qua te via petet, tuum in uterum decidat. Vide
-faxis, nata." His dictis osculata me ad Caviceum duxit, et una
-inclusit.--"Hoc proximo in cubiculo," inquit, "exspecto, Cavici, dum
-iter illud peregeris, ad quod te admittit Octavia in ipsa Octavia."
-Secessit misso cachinno, sed momento reversa:--"Oblita eram," inquit,
-"quod maxime factum oportuit..." Sed jam me sedere jusserat Caviceus in
-sella parieti affixa. Sub pedibus ad haec divaricatis, elatisque
-femoribus, sellas supposuerat. Nuda eram ad umbilicum, ipseque arma
-virilia eduxerat. Ut vidit mater:--"Ingeniosa res est amor," inquit;
-"quam accommodus hic situs ad Venerem!" Fugit retro Caviceus mentula
-minitante; respexit mater:--"O monstrum!" inquit, "sed forti esto animo,
-nata. Bene erit, si bona uti volueris opera tua." Exscenderam e sella,
-meque ad honestatem composueram.--"Nolo," inquit mater, "ex collisione
-vestium tuarum, quid hoc mane de te sit factum, convivae nostri
-conjiciant." Resolvit vestem, relictoque mihi in ima corporis mei antica
-posticaque parte interiori indusio: "Nunc," inquit, "sed memor jussi
-mei, admitte virum tuum." Iterum impressit osculum mihi, et aperto
-itidem mihi sinu:--"Quid condis papillas has tuas sororiantes? nunquid
-merentur Cavicei oculos et oscula?" Et ad Caviceum conversa:--"Ecce,"
-ait, "aperta est arena tibi, Cavici; adesto, athleta fortissime." Post
-abiit. Laetus festinusque accurrit Caviceus, mihi indusium tollit,
-manumque procacem parti meae admovet; dehinc sedere jubet, ut sedebam,
-utroque ponit sub pede sellam, ita ut cruribus altius sublatis, horti
-porta ad speratos impetus obversa pateret tota. Dexteram tamen subtus
-nates insinuavit, paulo magis admovit me ad se.--"Nunc vero porrigis,
-hera mea," inquit, "quod me ad veram ducat felicitatis metam." Laeva
-sustinebat hastae pondus; tunc procubuit in me.
-
-_Tullia._ Agedum, quid tu interea?
-
-_Octavia._ Nec negabam, nec ultro dabam. Alterum stupidae foret,
-petulantis alterum. Applicuit arietem foribus meis; in rimam priorem,
-cujus labra diducebat digitis, inseruit mutonis caput. Hic vero haesit,
-nec ultra quidquam conatus est:--"Octavia mea dulcissima," inquit,
-"complectere me, dextrum femur tuum subleva, et in lumbos meos
-mitte.--Non intelligo quid velis," inquam, "quid moliris? te mei pietas
-capiat!" Sub haec femur ipse meum subdita manu superinjicit in lumbos
-suos, situ quo voluerat. Demum adigit in Venereum scopum mentulam, et
-principio quidem impellit levi concussione, mox fortiori, ac postremum
-eo nisu, ut summum mihi non dubitarem imminere periculum. Rigida ea erat
-ac si cornea; igitur, cum minima loci capacitas negaret ingressum, et in
-intima viam quaereret sibi, et faceret, caligas demisit in pedes, et
-nudus, ut nuda eram, cominus verberare coepit vehementer valli mei
-crepidinem. Tanta vi ruebat, et cuneo illo diffindebat me, ut lacerari
-me exclamarem. Paululum requievit ab opere:--"Sile, amabo, corculum,"
-inquit, "ita haec res agitur: obdura immota." Iterum subter clunes manum
-misit, promovitque ad se, quae videbar in fugam converti. Nec mora:
-crebris concussibus ita me fatigavit, ut fere animo deficerem. Rapido
-post impetu hastam impulit, summusque mucro haesit in summo ulcere;
-clamorem tollo, quem audivit mater; festina accurrit.--"Heus tu,
-Cavici," inquit, "oblitus es pollicitum esse mihi hanc tuam palaestram,
-quam indulsi tibi, ludum fore, non pugnam?" Cum haec loqueretur, in
-sudorem defluxit Venereum Caviceus. Sensi me imbre fervido irrigari; at,
-ut primum colliquescebat, eo rapidius agebat se, et humor ille viscidus
-favebat conatui, ut qui contum oleo liniat. Me igitur duos tresve
-digitos perfodit, eamque seminis copiam plenis laticibus fudit, ut intra
-viscera mea penetraret, pubemque mihi postea complueret.
-
-_Tullia._ Tu interea eras
-
-    ...fatui puella cunni?
-
-nihil movebaris, nec similiter resoluta es?
-
-_Octavia._ Fatebor, mea Tullia, tunc primum percepi quid sit Venus. Nec
-omnino tamen exploratas habui omnes harum voluptatum dulcedines. Cum jam
-deficeret Caviceus, incessit me quasi micturientis pruriens libido; tum
-et ipsa retro clunes tollo, et illico sensi magna cum voluptate excerni
-ex me nescio quid, quod mirabiliter me ea in parte demulcebat.
-Conniventes mihi oculi, crebri anhelitus, vultus mihi ignescere, totum
-corpus dilabi. "Ah! ah! ah! deficio, Cavici," exclamo, "siste fugientem
-animam, desiste ab hac re, quae tam jucunde enecat!--Euge, Octavia,"
-inquit, "huic voluptati omnes spiritus adverte, ejice fortiter ex te,
-quod titillat tam suaviter sensus." Interea nervum, qui jam elanguebat,
-demisso intra crura mea capite, sustulit laeva manu, et iterum intrusit
-in ostium meum. Hic demum tactus novos in his locis ignes excitavit.
-Copiosa ex me titillantis fluit liquoris pluvia, ut mictus potius
-videretur quam ejectio seminis e locis. Hoc si temporis momento parata
-fuissent ad pugnam Cavicei arma, per Venerem! gaudio et voluptate ebria
-irritassem ultro in me ipsa ego. Tam cito curriculum illud a Caviceo
-piguit esse confectum in stadii mei ora, nec in ipso stadio.
-
-_Tullia._ Ita belle, ita ad vivum rem depingis, ut me, etiam si sim
-silicernium, movere possis. Osculare me. Vis Lampridium? Sed non vis.
-Rapis me in furorem; quid velim, quid nolim, nescio.
-
-_Octavia._ Quid tibi enim mihique cum Lampridio? Quid vis me velle? quid
-nolle vis?
-
-_Tullia._ Insanio, perdix mea, turturilla mea... Eh! eh! mihi tuam manum
-commoda.
-
-_Octavia._ Do propriam, non commodo. Quid postea?
-
-_Tullia._ Mea mitte intra femina; expansa vola Veneris aggerem occupa,
-prehende belli intestini sedem, immitte digitum; mihi vero sis pro
-marito. Insili in me, subige, subagita. Pulchre omnia!
-
-_Octavia._ Etenim si tibi essem quod Caviceus mihi! Sed quid umbra ad
-corpus? Ut admoves pubem pubi! ut committis cunnum cunno! ut haeret
-pectus pectori!
-
-_Tullia._ Diffluo, diffluo... O Lampridi!.. Octavia!... Ah! ah!
-
-_Octavia._ O te libidinosam! Tibi rivus manat e lumbis, e quo vix
-puellulus Amor enatare possit.
-
-_Tullia._ Permitte tantisper requiescere ab hac rabie, nam Veneris
-profluvium rabies est. Sedata tandem haec est mihi tempestas, reddita
-membris malacia. Redi ad Caviceum, quem in pugnatione arcis tuae
-reliquisti sudore fluentem.
-
-_Octavia._ Pergam dicere. Verum de Lampridio quid cogitabas? Quid
-dicebas, aestu furens impotenti? Cur potius non invocabas ad opem
-operisque partem Calliam tuum, quem amas, qui te deperit?
-
-_Tullia._ Scies: communicabo tecum secretissimas meas cogitationes,
-lusus, delicias, gaudia. In partem bonorum vocabo te, omnia inter nos
-dividentur. Memineris somnii, quo qualis vitae tuae cursus in conjugio
-futurus sit, praesagire debuisti.
-
-_Octavia._ Dividere et dividi, tu me docuisti verbum esse in rebus
-Venereis salacissimi sensus: et vis inter nos omnia dividi? avertat omen
-Venus!
-
-_Tullia._ Te insulsam! divideris mecum, ego tecum, divisorem habebimus
-probum; omnia sic inter nos bona, quasi judicio Veneris Erciscundae,
-nostra dividentur. O lusus, o risus, o illecebrosas procacitates! Sed
-quid obtrectas, nugatrix? Sequere narrationis tuae filum.
-
-_Octavia._ Gerrae, gerrae! Scilicet, seria petis, o foeminam gravem et
-probam? Revocas me ad sermonem, hac tua philosophia, moribus hisce tuis
-dignum.
-
-_Tullia._ Hoc tuum est delicium. Sed agedum, fac quod facturam te dicis,
-nec facis.
-
-_Octavia._ Etsi lapsus in paralysim Cavicei nervus peteret summisso
-capite inducias, minabatur tamen mole et pondere terribilis. Spumas ore
-agebat, et suo meoque tactus et madidus rore, identidem meam concham
-osculabatur. Perfecisse me cognovi, placatis meas libidinis fluctibus.
-Igitur liberior et audacior facta: "Quid ulterius petis," inquam, "a me,
-o Domine? obsequuta sum, et me fatigat patientiae meae imago. Nihil
-superest quod praeterea optes: sine abeam." Amplexabatur altero me
-brachio, altera vero manu vulvam spurcitiis ejus meisque turpem
-tractabat, identidem offerebat arrepto fascino, non amplius arrecto. Sed
-ab ejus me tandem expedivi amplexibus, et dum fugienti repugno, sellam
-pede offendi, quae in pavimentum dejecta, non mediocrem edidit
-strepitum.
-
-_Tullia._ Tunc supervenit mater tua, hoc velut classico finiti praelii
-admonita, et ad lauream tuam vocata.
-
-_Octavia._ Dicis. "Non queretur mater nos collusisse sicca Venere,"
-dicebat Caviceus.--"Scio," reponit mater, "te nobilem esse palaestritam:
-sed vereor, ut praedixi, ne sicut operam ita et oleum perdideris. Num
-bonae fidei homo es? Virginem reddis quam virginem commodavi?" Ingressam
-vero esse non perceperam, nec item Caviceus, cui nuda adhuc propendebat
-ante oculos meos mentula.
-
-_Tullia._ Haud fugit ad aspectum mater, nam
-
-    Recta veniunt, videntque magnam
-    Matronae quoque mentulam libenter.
-
-_Octavia._ Puto equidem, his de nostris rebus subodorata est muliebris
-curiositatis conjectura, aut etiam ipsa vidit oculis minutissima
-quaeque.
-
-_Tullia._ Vel quae sanctiores et castiores, curiosae sumus omnes harum
-ineptiarum. Mater mea prima nuptiarum mearum aetate, eaque aurea (sic
-diem voco qui nocti beatae illi successit), nihil dulcius antiquiusve
-habuit, quam ut sibi quaecunque passa essem, enarrarem; et, injectis ad
-collum ulnis, dum dicerem, oscula figebat ori meo, quae vix Lampridii
-vincant suavia.
-
-_Octavia._ Eandem de mea audies dementiam. Effugit in alterum Caviceus
-cubiculum (ad Caviceum redeo), sublato manu una subligaculo, quod ad
-pedes defluxerat; post januam occlusit mater:--"At tu," inquit, "ut
-lusisti, nata, ut maritum experta es?" Amplexu arctissimo fovebat haec
-locuta, osculis premebat.--"Absit a te pudor omnis, nata, puta tibi
-dicta quae mihi dixeris, in matre sociam habes ad haec Hymenaei sacra.
-Loquere."
-
-_Tullia._ Dicenti ardebant oculi, venae turgebant, hiscebat concha, per
-Venerem meam! Diffluebat ultro remissa. Nec miror: nam id aetatis nonum
-atque vigesimum annum vix attigit. Anno nupsit decimo tertio; in has te
-vitae auras, felici partu, mea Octavia, edidit ineunte decimo quarto. O
-quali incensa aestuabat pruritu!
-
-_Octavia._ Principio nihil respondebam; post, cum coepit inquirere
-curiosius:--"Quid quaeris, mater?" repono; "obsecuta sum tibi et
-Caviceo: tibi, nam debebam; Caviceo, nam jussisti.--At ne suspicetur
-quis has vestras nequitias, emittam," inquit, "Caviceum ex domo.--Jube
-vero in inferius conclave descendere, non excedere domo," inquam; "id
-multo erit honestius, quam si exegeris e tectis ut extraneum, qui tuus
-quia tua sum, et quia meus est." Illico ad eum abiit.--"Sede interim,"
-ait, "dum redeo." Demisso ad inferius conclave Caviceo, regreditur;
-tunc:--"Libere loquere, nata, puella es, aetate non infans, et jam
-ingenio matrem familias praestare debes. Mulier ego et tu sumus; hoc in
-quod vocata es uxoris munus, bonae mentis fons est equidem nobis
-certissimus; officii nuptialis provincia quaedam velut regio est judicii
-et mentis, in qua turpe est deficere nos judicio et mente, cujuscunque
-aetatis simus. Ut bona gaudia mariti in corpora nostra, sic bonam mentem
-in animos eodem tubo, egregii artifices, infundunt."
-
-_Tullia._ Quis dubitet? et ipsa satis es amplo documento, quae ante hos
-dies etiam fandi rudis, hodie tam apte, ingeniose et comiter omnia et
-agis et loqueris.
-
-_Octavia._ Vix apud nos velut in una sede moratur virginitas et bona
-mens, duae pretiosissimae vitae res. Qui aperit nobis vulvam, aperit et
-delitescentem mentem, virilis contus. Forte in hoc, dum nascimur, loco
-detrusam, mox impulsibus concussibusve suis ex hac infima sede ad
-superiora agunt.
-
-_Tullia._ Belle dictum, ah! ah! ah! si quae tibi excussit virginitatem
-mentula, mentem incussit. Ideo huic nervo affictum mentulae nomen, quod
-impressa sit illi facultas a Natura, creandae in nobis bonae mentis.
-
-_Octavia._ Igitur audacior adhortatione matris facta:--"Non alia sum,"
-inquam, "mater, ac eram ante horam, nisi quod conspurcavit misere
-Caviceus.--Rapidum Cavicei telum vulnus tuum" (vulvam ostendebat) "non
-hausit?--Subire non potuit, mater, prae crassitudine," inquam, "nec
-ferre ego crudos impetus; igitur erupi in clamorem, discerpi me, cum
-dire peteret, sentiebam.--Nec tamen intro vallum tuum pervasit,
-aggeremque perrupit?" subjicit.--"Non potuit," inquam, "nam cito in
-humorem furor ille impotens resolutus est.--Age, ostende," inquit,
-"indusium tuum.--Ecce, mater," aio. Ut vidit abundanti imbre conspersum,
-exclamat:--"O filia! quid video, quam divitem et inexhaustum libidinis
-fontem habet Caviceus! O te laetam et fortunatam, si haec seminis copia
-uterum tuum intimum irrigasset! Haeres fingi ex eo nobis potuit
-robustior Hercule. Nunc," inquit, "nuda corpus, nam id volo a tam
-pulchro corpore abjici tam spurcum indusium." Quid plura? Sumpto alio
-vestem indui, eaque arte et diligentia capillos et vestimenta mater
-emendavit, ut nihil praeterea addi ad cultum ac honestatem posset.
-
-_Tullia._ Num indusium condidit quod deposueras? Num lustravit oculis?
-
-_Octavia._ Superstitiosa curiositate expandit. Ego vero erubescebam ad
-rem.--"Inundationem passa es, filia," dicebat, "non levem alluvionem:
-sed apparent nullae virginitatis laesae lacrymae, quid clamabas? Dum
-conciditur virginitas, sanguineae ex ejus caede stillant guttae, quae
-pereunti pro lacrymis sunt. Intelligo, pulsata tantum fuit, non
-vulnerata. Hac nocte se res meliori successu habebit. Sed ad id
-muliebris patientiae stipendium, quod coepisti mereri, probe te video
-comparatam." Demum indusium armario condidit.
-
-_Tullia._ De convivio, cui et assedi, nihil habes dicere quod nesciam.
-Felicis noctis illius, quae subsecuta est, expone lusus et procacitates.
-
-_Octavia._ Mei, Ecastor! conveniendi ad noctem usque Caviceo facultas
-nulla fuit, ita consanguineae affinesque e virginum numero adhaeserunt
-mihi, lateri affixae. Raptim semel suavium tulit inquietae, Dii boni!
-quam suave! Nobis alia omnis praeclusa erat ad plenam voluptatem spes et
-via.
-
-_Tullia._ Licere amantibus die quod cupiunt, nocturnae vetant amoris
-religiones. Sua sunt nocti dona, quae solem videre non juvat.
-
-_Octavia._ Moriente die vivere coepimus; mox solutis hominum
-foeminarumque importunis concionibus, relicti soli alter in alterius
-cupiditate emoriebamur. Tu ac Pomponia aderas; tandem utrumque manibus
-prehensum duxit mater in genialem thalamum: "Hac satis hactenus die
-laboris tulistis et inquietudinis," inquit, "reficite animos quiete et
-corpora somno."
-
-_Tullia._
-
-    Ite, agite, o juvenes, pariter sudate medullis
-    Omnibus inter vos: non murmura vestra columbae,
-    Brachia non hederae, nec vincant oscula conchae!
-    Ludite, sed vigiles nolite extinguere lychnos:
-    Omnia nocte vident, nil cras meminere lucernae.
-
-_Octavia._ Me paulo ante accerserat in cubiculum mater, in quo delibata
-et imminuta virginitas mea. Hic, reclusa aurea pyxide, odor suavissimus
-nares nostras afflavit, aeraque implevit. "Revolve, nata," inquit, "ad
-umbilicum vestem, indusiumque." Obtempero. Nudam videns subrisit: "Es
-vere pulchra, nata," subjicit, "et Caviceo digna. Sed hoc suaveolenti
-unguine facies, ut opera sua minori tuoque labore fere nullo maxime
-commisceatur tecum. Tuam inunge tibi partem, nullo meliori pacto poteris
-tuis defungi partibus." Immitto in pyxidem duos digitos et multo
-fluentes unguine ad vulvae refero monticulum.--"Nec vero," ait, "sic
-facto opus fuit: intro est mittendum, non ad pubem, circum circa, ut
-facis, effundendum." Mox ipsa extimam intimamque inunxit rimam, digitis
-quam altissime potuit insertis.--"Te multo junior eram, cum nupsi,"
-inquit, "quam nunc es; si hoc me medicamento Veneri aptiorem non
-reddidisset matertera, quam per aetatem eram, patrem sane tuum vix passa
-essem, quem tamen absque summo dolore tuli." Rem mirabilem! cognata,
-illico insana prurigo vulvam incendit; et tam ardens me invasit Veneris
-libido, ut vix temperarim mihi quin maritum ultro adirem, ipsa
-concubitum peterem.
-
-_Tullia._ Frequentior est hic usus sub hoc coelo, cum teneriores
-fruendae dantur suis viris virgines.
-
-_Octavia._ Quid plura? Tu me in lecto collocasti, et, ut loquuta es,
-ultimum morienti virginitati vale dixisti. Cum se vidit solum Caviceus,
-diligenter occlusit cubiculi fores, meas aperturus; omnesque, ne quis
-abditus lateret, lustravit angulos.
-
-_Tullia._ Hic ludus testes odit, qui tamen sine testibus non agitur:
-
-    Magnis testibus ista res agetur...
-
-_Octavia._ Et vere acta est. Audierat Caviceus, cum diceret mater num
-mihi vehementer timerem, respondisse hunc marito meo injuriosum fore
-timorem, et cum subjiceret, si vellem, rogaturam Caviceum me humanius
-haberet, etiam reposuisse omnem mihi dolorem voluptati futurum, e quo
-illi voluptas nasceretur. Procurrit ad me, et injectis collo brachiis,
-pronus: "Quales," inquit, "agam tibi gratias, hera mea, pro tanto
-munere? vis absque conditione tradi mihi, nec frustra erit tibi haec
-confidentia; nihil ultra acturum me recipio, cui non consenseris. Sed,
-ut te novi, consenties felicitati meae.--Sane," inquam, "nam qui viribus
-tuis amorique meo possim pugnare?" Vestimenta jam deposuerat servorum
-ope, solaque femoralia linea supererant. Sine mora depositis, abjectoque
-etiam indusio, nudus prosilit in lectum. Arctissimo me ligat complexu
-nudam, et spississimis basiis praeludit proximo certamini. Mammas,
-uterum, crura, clunes, libidinosis prostituit manibus; omnia pererrat
-membra fervidus, et miratur.
-
-_Tullia._ Sed utilissimam nuptiis partem praeterierat?
-
-_Octavia._ Ultimum aggressus est eam. Ad suavem quem exspirabat odorem:
-"Non haec tua laetissima specus exhalat mephitim," inquit, "nec mirum,
-quae tot bona continet bene olere. Rosea tota es et myrtea. Sed scio,"
-inquit, "mollire viam mihi in hoc gaudii tui meique campo, in animo
-habuit mater, et ego artem arte juvabo. Hoc tuam modo diffisurus sum
-conto partem" (mentulam ostendebat, rectam, crassam, longam): "ut
-facilius se penetret in venam hanc, cum impulero, etiam unguento mulcebo
-quod paravi." Unxit, et intentans delibutam: "Nunc, domina," inquit,
-"compone te ad Cupidineos hos insultus."
-
-_Tullia._ Ferant opem Virginensis Dea, Subigus Deus, Dea Prema, Deaque
-Pertunda, amica novis nuptiis numina!
-
-_Octavia._ Unus pro omnibus fuit Caviceus.
-
-_Tullia._ Hi ad genialem lectum Hymenaei conveniebant jussu indigetes.
-Cum Paranymphi discessissent, novam nuptam ope sua ad fortem et invictam
-patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito solventi zonam nuptae
-Herculeo obstrictam nodo; Subigus, cum soluta zona in apertum corporis
-campum pugnaturus conscenderet; Prema, cum uxorem comprimeret, faciebat
-ea ne se subduceret; et Pertunda ut se pertundi et pilo transfigi
-pateretur, nec, cum diffindi sentiret sibi tenerum corpus, pilum
-excuteret.
-
-_Octavia._ Conatus facile omnes meos elusisset robustus, vegetus, quem
-quartus supra vigesimum annus ad hanc pugnam faciebat novum Herculem.
-Ipse me quo situ voluit, ad eam rem componit; non reluctantem manu
-resupinam altera statuit, altera aperuit femina. Post se invergit in me,
-et intra divaricata crura pronum conjicit. Novum hoc me terruit pondus:
-"Animo," ait, "firma sis, et immota corpore, hera mea.--Non commovebor,"
-inquam, "sed amabo..." Sermonem interrupit cruda saevitia, nam eodem
-temporis momento, adactam summa vi mentulam in vulvam impulerat. Haec
-dehiscens sponte summum voraverat caput; toto post suo pondere irruit,
-et obsistentem loci compagem coepit solvere.
-
-_Tullia._ Scilicet:
-
-    Irritat virtutem animi, confringere ut arcta
-    Naturae primus portarum claustra potessit.
-
-_Octavia._ Discerpebatur misere infelix vulva; manum meam, interprete
-dolore, in auxilium rogabat mitti; missaque est ab impatientia mea.
-Amplius tenere vocem non potui, infixamque visceribus hastam e vulnere
-conata sum trahere. At osculatus me Caviceus:--"Flecti me non sinam,
-anima mea," inquit; "averte manum illam tuam turbatricem: minimum tibi
-mihique laboris ad perfectum opus superest." Interim sustinebam impetum,
-manuque injecta, ne ultra proriperet se mentula, impediebam; sed illico:
-"Hei! hei! corculum!" ait, "preme mihi hunc nervum quem tenes, liga
-arctis digitorum vinculis." Comprimo vehementer, et eodem temporis
-momento depluit ros fervidus in hortum meum, nam media omnino mentulae
-pars me implebat. Nec propterea subagitabat me, ut antea: ab omni se
-motu abstinebat, et semen profudit ita in campum meum, ut ne gutta
-quidem, aut stilla, ex viae regiae recta regione errarit. Sub hoc
-elanguere in manu et in vulva salax cauda coepit. Madida, spumosa,
-veternosa versa est in fugam.
-
-_Tullia._ Lucebant tunc cerei in cubiculo vestro?
-
-_Octavia._ Ac si dies nobis luceret, ita liquido omnia patebant.
-"Perfeci, Dea mea," inquit Caviceus; "quo vero voluptatis me beasti
-cumulo! nunc autem tantisper quiescamus ambo, alter in alterius
-amplexu."
-
-_Tullia._ Tibi autem, cognata, voluptatis nullus fuerat sensus?
-
-_Octavia._ Audi rem ineptam: ubi exscendit Caviceus, me cepit furiosae
-libidinis aestus, ego eum amplecti, osculis petere, suspiriis excitare;
-ille mihi et suavia dare, et labia ima vellicare, et digitis in pube et
-in cadurdis ludere. Subito emitti sentio ex venis meis deliciosum
-profluvium, ac cum eo humore, quo me proluerat, e claustris uteri magno
-se impetu projecit.
-
-_Tullia._ Sic flumina quaedam ex fonte suo, et originis capite, ingenti
-ferri dicuntur rapiditate.
-
-_Octavia._ Excepit vero hos rivos laeva vola Caviceus; qui ad rem hanc
-inopinam:--"Ego te citius, anima mea, ad libidinis perveneram metas."
-Ego velut siderata obmutescere prae pudore, sed manum dimoverat ex eo
-loco quem haec Veneris spuma inquinabat.--"Non opinabar te id aetatis,"
-inquit, "esse Veneri tam aptam. Aliae in primis congressibus puellae ne
-minima quidem tanguntur oblectationis gutta, tu pleno alveo in voluptate
-natas. Bene est, mea voluptas, bene est." Cum haec diceret, eo refert
-iterum laevam:--"Papae!" inquit, "profluvium Veneris id non est, sed
-diluvium; quae tibi vasa in utero latent, quae tam copiosum potuerint
-imbrem continere?" Ego ad haec:--"Tuus est hic humor, non meus.
-Effunditur quem intro profudisti: qui egressum negare potui e vasculo
-meo tam horribiliter diffisso?--Quidquid vero id sit, anima mea,"
-inquit, "gaudeo vehementer te his gaudiis esse ad satietatem impletam,
-loquere libere.--Ita est," inquam; "quod intulisti dum pulsas, id omne
-malum egregie gaudiis compensasti. Jam hodie mane umbra me quaedam
-attigerat incredibilis voluptatis, sed nihil matutina illa Venus ad
-nocturnam hanc." Interea hunc viscum detersi e corpore, ut potui, ad
-superinjectum linteum, nam sudarium mater oblita erat pulvino
-subdere.--"Nunc vero," inquit Caviceus, "alacri esto animo. Volo te in
-omnes transire voluptatis meae gustus, et quidquid libidini placuerit
-meae, etiam tibi placere." Petulantis aio esse mulieris sub viro
-subagitanti subare, et commoveri.--"Nolo te," inquit, "motitare clunes,
-et mutuis motibus meis respondere; imo nolo te crura tollere nec ambo
-simul, nec alterum alterumve, cum super te conscendero. Sed haec sunt
-quae volo: primum divarices et aperias, quam aptissime poteris, femina.
-Vulvam ostentes mentulae figendam, et eo corporis situ non mutato ad
-finem usque libidinem perduci meam patiaris. Sunt et alia de quibus alia
-te nocte faciam certiorem."
-
-_Tullia._ Suus cuique maritus mulieri est legislator: cuique marito sui
-sunt mores, et cupidines, eoque mulier praestabiliori utitur fato, quo
-mariti mores diligentiori studio in suos transfuderit. Proba demum ea
-est mulier, quae libidinem suam in mariti libidine quaesierit.
-
-_Octavia._ "Intumescit mihi nervus," inquit, osculumque dedit in latus
-recumbenti, papillas molli tactu pressit, concham adhuc roscidam
-tractavit, mox laevam manum meam mentulae admovit. Rogavit caperem;
-cepi. Dein me jubet componi ad congressum; obsequor. Conscendit subito,
-et mentulam applicat ostio: nulla mora, subiit gurgustiolum id meum
-rigidus hospes; sed, hausta media parte, ad quinque pollices altos
-haesit.--"Nunc," inquit, "volo, hera mea, numeres omnes concussiones
-meas. Vide ne pecces in numero.--Cavebo," inquam, "et morem geram." Tunc
-altius impressit mentulam: dum vero concussionum numerum duco, et in ea
-re figo cogitationem, impetu fregit ostium, et in adyta Veneris irrupit,
-ad coleos usque, fulminea mentula. Me acerrimus dolor coegit ad
-ejulationem, injunctique muneris in hac perturbatione tulit
-oblivionem.--"Me necas, Cavici, me necas!" exclamo; "parce miserae.--Jam
-tibi res acta est," inquit, "ecce me totum, quam longus, quam crassus
-sum, voluptas mea, vorasti.--Absiste paululum," inquam, "recede, educe
-gladii cruenti partem.--Imo altius abdam si possum," reponit, et dicto
-citius iterum furiose irruit, et ita pubem pubi conjunxit, ut se in me
-penetrare velle totum videretur. Tollo tunc vocem:--"Non sentis,"
-dicebam, "pulsas uteri mei imum fundum? Jam necas, abscede; totum
-gladium hunc tuum noli immergere in corpus meum!" Recessit ut rogabam,
-et cum mediam traxisset machaeram ex vulnere:--"Quid? dulcis uxor?"
-infit, "anchora tetigi abyssi fundum?" Mox sensim sine sensu coepit
-denuo immittere.--"Adverte," inquit, "cum primum intro pulsari te
-senties, libere vocem mitte, abscedam illico. Nam equidem libido est
-frui bonis tuis, sed haec me non tenet dementia ut cupiditatem meam
-velim in saevitiam mutari." Inducit ad haec altius mentulam, et cum
-urgeret:--"Siste," inquam; "carum sed dirum vulnus infixo mucrone
-infligis." Retraxit iterum: "Fugit," adjicio, "cum telo tuo ex hoc
-vulnere dolor omnis; profundius, amabo, ne impellas." Pubi autem meae et
-vulvae quatuor omnino pollices latos superexstabat virile pilum.--"Novi
-nunc quantam mentulae meae partem impune possis excipere. Modo tres
-pollices superemineat, nullus tibi nocere poterit impetus meus.
-Accommoda igitur mihi manum, et ut ipsa tibi mihique sit quaedam cunni
-tui accessio. Nam, et nescis, totum venustae, ut tu es, puellae, corpus
-cunnus unus est." Facio, ut fieri cupiebat: insinuo in eam partem manum;
-et stricto digitorum complexu arreptam mentulam comprimo. Novas sane
-concussiones integrat, ac post decimam resolutus est, meque levi movit
-titillatione dum seminis rivos meam effundit in paludem. Nihil
-praeterea; nam ejeci nihil.
-
-_Tullia._ Ingenua sane et festiva pascis aures meas narratione. Quot
-vero in hac secunda coitione numerasti concussus, quot tulisti?
-
-_Octavia._ Viginti sane antequam turbaretur numeri ratio; post vero, ut
-audis, decem. Sed dum exclamo, dum excrucior, dum interfici me queror,
-alii etiam plures, multo vehementiores, dati fuerunt. Ipsa de eorum
-numero judica.
-
-_Tullia._ Agedum. Ut reliqua nocte lusisti?
-
-_Octavia._ Toto projectus pectore pectori meo haerebat et incumbebat.
-Gaudebat adhuc exsugi sibi mentulam; alligatus adhuc brachiorum niveis,
-ut loqui solet, vinculis, me basiis atterebat, cum proximum cubili
-nostro ostiolum aperiri audimus, et eodem momento ad spondam lecti
-apparuit mater. Nam tu abieras, cognata.--"Hem! puto vos," inquit, "in
-medio amplexu exspirasse." Mittit se ad latus meum Caviceus, et offusa
-ego pudore:--"Ignosce, mater," inquam. "Hei mihi! quam crudeli et
-inquieto me homini dedisti!--Macte animo, nata," inquit, "pensi
-officiique tui est quodcunque passa fueris. His tibi molestiis creantur
-dulcia nuptiarum." Tunc, conversa ad Caviceum:--"Virginem an uxorem
-perfectam habes tecum, fili?"--Me generum habes," reponit, "et ego
-uxorem;" et osculum mihi dedit.--"Bene est," inquit mater, et similiter
-Caviceo osculum tulit.--"Nunc meum agnosco," inquit, "qui in mea virgine
-viriliter lusit." Mox utrique obtulit potionem qua reficeremus vires,
-nec multo post abiit, exstinctis qui ad interiorem lecti spondam
-lucebant cereis. Postquam abiit, alligavit me novis amplexibus Caviceus,
-et aliquot post sermones, quibus me voluit rerum, quas a me aut evitari,
-aut servari cuperet, fieri certiorem, in longum dilapsi uterque somnum
-sumus. In primis dixit mirum in modum odio habere foeminei corporis in
-Veneris palaestris jactationes. Adjecit et alia, quae non sunt hujus,
-puto, narrationis. Illucebat jam dies cum, suscitata a somno, coepi
-dormientis Cavicei corpus curiosis lustrare oculis. Fateor, cognata,
-nihil exactius, nihil inter homines pulchrius finxit Natura rerum
-parens. Jacebat supinus, pectus candidum, plenum, brachia longa,
-rotunda; venter modice assurgens, femora crassa, robusta; tibiae nec
-nimium graciles, rursus nec nimium magnae; cutis alba, nitida, sine
-rugis, sine mendis. Statuam marmoream dixisses.
-
-_Tullia._ Fugit diligentem illam tuam curiositatem medius Cavicei
-nervus?
-
-_Octavia._ Etiam in quiete timendus, et media in pace minax; quamvis
-attonito similis. Dum contemplor, credidi novos in eum spiritus ex
-oculis meis transiisse et immissos esse. Quasi a domina sua se videri
-sentiret, commoveri coepit, et caput attollere; somnum Caviceo abrupit.
-Finxi ego altum soporem, et conversus ad me Caviceus:--"Dormis, domina?"
-inquit.--"Cur tu vero," refero, "solvis mihi tam placidam
-quietem?--Putabam," reponit, "cum diem vidi, jam vigilem esse, quae sol
-meus es." Osculum dat, papillas tractat, uterum, et potiorem uteri
-partem, amatam concham prehendit. Conscendit, fissurae meae rigidum
-admovet contum.--"Memor ero promissi," ait, "ne trepides. Si altius
-impulero quam ferre poteris, mone." Tunc in sulcum impressit mentulam,
-ad id viae intervallum quod doloris voluptatisque noverat esse mihi
-confinium. In hoc ultimo hujus noctis labore me diu permoluit, ac
-innumeris inflammata concussibus ad libidinem, urentique correpta
-pruritu, non potui continere me quin nates aliquantulum attollerem. Tunc
-quanto potuit impetu machaeram immersit ad usque capulum, nec, ut antea,
-dolebat; tamen gemitum misi, et, adveniente libidinis oestro, largo
-proluit plagam, quam intulerat, balsamo. Ex me majorem hactenus se
-fassus est non cepisse voluptatem. Sic ea nox transacta fuit nobis. Et
-post brevem collocutionem invasit gratissimus somnus, qui nos ad altam
-diem tenuit. Quid caetera referam, quae scis, quae novisti, et quorum
-etiam magna pars fuisti?
-
-_Tullia._ At vero ignavum habes cursorem, qui una nocte solida ad
-tertium tantum pervenerit milliare. Sed molles fluxique omnes sunt
-plerique quibus appendit inguinum pondus Natura ultra communem hominum
-modum. Etenim sunt nuptiae sexui nostro praestantissimum bonum: nam est
-infesta omnis et ignominiosa Venus quam Hymenaei lex non honestat. At
-citra Venerem beata vita nulla est. Sed felicitatis nostrae nobis sumus
-artifices omnes nuptae.
-
-_Octavia._ Miror, cum res sit tam dulcis Venus, non calere eo semper
-igne homines. Nam ad carpendos vitae hos fructus promptiores multo
-sumus.
-
-_Tullia._ Scilicet ex tua salacitate Caviceique frigiditate praejudicium
-capis. Amas in tuo nido pippire passerem Catulli. Ex materno sanguine
-fictam, nihil mirum maternis incendi caloribus.
-
-_Octavia._ Quod matris famam oneret nihil audivi.
-
-_Tullia._ Aliquot annis aetate provectior, suis ita infecerat nequitiis
-Lucretiam, Victoriam, et me, ut nobis nihil esset libidinosius. Novem
-aut decem annos natae eramus omnes. Sempronia vero mater tua jam
-duodecimum attigerat. Victoriae, quam deperibat id aetatulae, puerum
-esse se fingebat, me vero alterum; interdum Lucretiam Victoriamque
-appellabat, ac si amans dominae loqueretur amatoriis verbis,
-sollicitabat ad amorem. Se uri querebatur, aestum suum osculis
-amplexibusque temperaremus, rogabat. Nos vero, quas nullus tangebat
-Cupidinis sensus, ridebamus, sed osculabamur, sed amplectebamur. Mox
-manum sub vestem mittebat, liberrimo tactu delibabat pudicitiam.
-Interdum humi jacere volebat resupinas, revolvebat vestes, et indusio
-nuda corpora prostituebat oculis suis. Divaricari crura jubebat. Ipsa se
-similiter nudabat; post insiliebat in nos, quasi vir esset subigebat.
-Tali matre ortam decet Veneri esse simillimam. Eh! eh! eh! Memini, audi.
-
-_Octavia._ Credam quae narras, si docueris qua tandem sit ratione
-factum, ut quae ad libidinem sit adeo proclivis, se tamen ab omni
-turpitudine servarit purissimam.
-
-_Tullia._ Faciam. Sed audi puerilis amentiae licentiam. Tres quatuorve
-menses antequam nuberet patri tuo, contigit nos agere secum pomeridianis
-horis. Pater materque aberant, et e familiarium numero nutrix relicta
-ejus erat custodiae: sed in alia domus parte operam dabat domesticis
-rebus. Semproniae erat a pedibus delicatus, laetus Dionaeus, annorum
-puer plus minusve quatuordecim. Admisit puerum in puerilis lusus
-societatem, et post concursationes, saltationes, et omnis generis
-nequitias, coepit sibilis et dicteriis Jocondum petere. Id puero nomen.
-"O puellam!" dicebat, "nos autem pueri sumus, tu pupula. Videte,
-sodales, ut modeste se habet. Moriar; hominem non esse, sed virginem
-puto. Virginem operit virilis vestis. Sexum sane vestemque dehonestat."
-Ille, ut pueri solent, primum pudore suffundi, postea se fuga proripere.
-In fugitivum omnes involavimus. At cum retraxissemus in interiorem lecti
-spondam:--"Nunc videamus quis quaeve sit," inquit Sempronia. Manum prima
-intra ejus femoralia infert.
-
-_Octavia._ Nec reluctabatur Jocondus? Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ --"Apage," dicebat, "sane virgo non sum, et mox sciam utrum
-virgines sitis." Libidinosae occurrit manui nervus, quem extraxit e
-carcere. Ut sensit intra manum succrescere:--Hem, quid hoc est;" inquit
-ad me conversa; "tange etiam tu, Tullia." Ego, ac Victoria, manus
-admovimus harum nequitiarum rudes. Sensimus tactu hoc nostro magis
-magisque turgescere; repetit quoque tactus Sempronia.--"Cum primum,"
-ait, "tractavi hanc rem, carneam inveni, nunc eburnea facta est. Dic,
-Joconde, scis tuae supellectilis usum?--Nunquam expertus sum," inquit,
-"juventutem meam. Sed scio tamen.--Doce igitur," reponit
-Victoria.--"Docebo sane omnes vos," inquit, "sed alteram post alteram,
-et in eo loco" (ostendebat secretam lecti spondam). "Volo autem
-Semproniam primam edoceri." Igitur manu Semproniam capit, et in eam
-ducit voluptatis regionem. Asiaticis stratum erat tapetibus pavimentum:
-pulvinos binos in humum projicit:--"Nunc sede, domina," inquit, "et
-momento post docebo usum tui hujusque membri" (mentulam ostendebat), "et
-nihil usquam hoc esse usu dulcius fateberis." Illa se ultro mittit in
-eum pulvinum; dehinc femoralia solvit Jocondus, et apertis coleis genua
-flexit inter Semproniae femora.
-
-_Octavia._ Videbas tu?
-
-_Tullia._ Videbam, ut tu me:--"Volo tibi, domina," dicebat, "pilum id
-figere in uterum." Haec dicens, altera manu evertit in alterum pulvinum,
-quem accommodaverat sustinendo capiti, altera Semproniae vestem et
-indusium, quam altissime potuit, replicat ad zonam. Mox effudit se in
-eam, et primo alterove insultu in ejus fissuram pilum impulit. Tremere
-visa mihi est Sempronia.--"Eh! eh!" inquit, "dolet, Joconde, sed jucunde
-dolet.--Vis abscedam?" respondet.--"Nolo vero," reponit illa. Coepit
-Jocondus agitare, et illa singulos ad concussus repetebat:--"Eh! eh!"
-donec uterque titillatione nova est velut emotus mente.--"Ah! ah!"
-exclamat Jocondus, "amplectere me, domina, micturio.--Et itidem ego,"
-reponit Sempronia, "eh! eh! impelle, impelle vehementer; deficio."
-Frequentiores integrant concussiones, mutuo insultuum subsultuumve
-motu.--"Quam apte," dicebat Jocondus, "sublevas nates! quam ingeniose
-motitas!--Te vero," dicebat illa, "sentio vere intro meiere. O rem! o
-rem!.." Defecit in haec verba et paulo post adjecit: "delectabilem!" Sic
-utrique id opus peractum est. Cum exsurrexisset Sempronia, venit in meos
-amplexus:--"O mirabilem lusum!" inquit, "abeant deinceps pueriles
-nostrae ineptiae! unus Jocondus doctus est ludere dulcem et egregium
-ludum." Osculum dedit dicenti Jocondus, dedit et mihi Victoriaeque, ab
-ejus ludis similes delicias sperantibus.--"Sed me sentio, quasi si in me
-multo imbre deplueris, sub indusio meo madidam," inquit Sempronia. Ad
-haec ejus sub vestem manum misit Jocondus.--"Cave, domina," inquit, "ne
-indusium tibi tuum inficiatur hoc humore," et abstersit ipse diligenter.
-"Etenim, si nutrix materve tua animadverterent hoc Veneris tuo in
-indusio effluvium, conjicerent te vitiatam fuisse.--Nec a vero aberraret
-conjectura," inquit Sempronia.--"Hem! quid audio? Quid fecistis vos?"
-quaerebat Victoria. "Nihil omnino vidi nec aeque fui curiosa ac tu,
-Tullia.--Quod solent parentes vestri facere; quod facient mariti in
-quorum venietis amplexus," ait Jocondus; "quod faciam mox, mox ego tibi,
-id fecimus. Nam eam volo quae vestram junior est, dum mihi integrae ad
-irrumpendam Veneris arcem sufficiunt vires. Minor in aetatis
-provectioris puella difficultas, nec tam improbus labor."
-
-_Octavia._ Jam apud me non sum, in stuporem me conjicis, quem fando non
-explicem. O mater! o quam te memorem, mater!
-
-_Tullia._ --"AEtate mihi, Joconde, cedit Victoria et habitudine
-corporis," respondeo; "verum ingenio me longe et pulchritudine
-superat.--Ambae," inquit, "lepidae estis et forma insignes," refert
-Jocondus, "utrique bona mea commodabo. At vero neutri mammae intumuere:
-Semproniae tamen jam niveum pectus ornant, non implent." In Victoriae
-sinum manum intulerat, mox in meum, et paulum excrescentia invenerat
-mammarum vestigia, non mammarum orbes.--"Sane si in ea corporis summa
-regione eos non invenis globos, in media tamen invenies lacteam viam
-quae te ducat ad coelum," inquit Sempronia, faceta et salsa puella. Ad
-eam conversus Jocondus:--"Osculer," inquit, "domina, pretiosas illas
-tuas papillas, quae me donarunt immortalitate." Basiis oneratas
-innumeris ostendit mihi Victoriaeque sororiantes, duras, candidas; mox
-eam projecit in lectum resupinam tractavitque uterum et Veneris fanum.
-Voluit et nos ipsae lustraremus oculis, digitisque; dehinc me deturbavit
-in pulvinum, et nudati corporis aspectu se ad satietatem
-implevit.--"Accede vero, Victoria," inquit, "permitte me bonis tuis
-frui." Negantem adduxit Sempronia. Mittit sub indusium manum, pudenda
-prehendit, labia diducit, digitum inserit. Lanugine nondum obnuptus mihi
-erat hic locus.--"En," inquit Sempronia, "respice liberius Tulliae meae
-dotes," et simul vestem indusiumque alte resolvit; "sed tot miraculis,
-ut es genibus stratus et supplicis in modum, basium inferto," subjicit.
-Uterum igitur, et quid mentiar? ipsam etiam libidinis concham, osculo
-veneratus est. Interea coepit inter tot amoris incentiva arrigere; se
-nudam deflectit in Victoriam et in ulcus dehiscens trusit impetu rigidum
-pilum. Sustulit vocem Victoria:--"Apage, apage," dicebat, "non patiar;"
-sed post quintam sextamve impressionem telum omnino hausit, et Veneri
-haec est pleno coitu initiata.
-
-_Octavia._ Non secesseras tu et mater, dum devirginabatur Victoria?
-
-_Tullia._ Cum vidimus tam parvo conatu in intima penetrasse Jocondum,
-prosecuti sumus plausibus procurrentem admissis equis ad metas, et de
-Victoria in Victoria triumphantem. Profudit maritalem rorem in puellae
-sulcum, quam nullus tamen perfectae beavit voluptatis gustus. Re patrata
-sudario extersit Victoriae campum, quae, se cum erexisset in
-pedes:--"Exit," inquit, "e fissura mea, nescio quis humor, quem sensi e
-tuo corpore in meum fluxisse." Sustulit dicenti indusium Jocondus, et
-sudario leviter admoto iterum detersit; album vidimus liquorem sanguine
-mixtum. Tunc injectis brachiis alligavit pectori suo Victoriae pectus.
-Conquerentem dire se habitam solatus est. Sudarium postea explicuit
-cruore et Venereo sudore tinctum:--"Etiam te virginem fuisse fateretur
-Apella Judaeus," inquit.--"Nunquid et ego fui," reponit Sempronia,
-"serve ultra servitutis nequitias nequam?--Imo et tu fuisti,
-domina,"--respondit Jocondus; "sed quia per aetatem eras, quam Victoria,
-paulo apertior, ideo tam apertis virginitatis caesae notis meum non
-decorasti triumphum. Nam opima, quibus haec contingunt, referre se
-putant spolia, et eo beatiores quo difficilius et diutius anhelarint.
-Gustum voluptatis labor acuit."
-
-_Octavia._ Miseret me tui, quae his deliciis interea, quibus jam mater
-mea et Victoria ingurgitatae sint, tandiu abstines.
-
-_Tullia._ Puer delicatus et tener, attritus lassitudine, deliquescebat,
-sicut et libidine. Ego ad eum:--"Jam langues, jam deficis, Joconde? num
-sufficient tibi vires ad amplexus meos? Abibo ego vidua ex his nuptiis?"
-Risit Sempronia.--"Non abibis sane," inquit; "ecce vadem me habes,
-Joconde; sed gustatione recreandus es, qui nos tuis bonis ditas
-munificus. Perge ad nutricem, roga gustationem afferri mihi et
-sodalibus." Paret; ac paulo post placentam saccharo conditam puer
-ingentem attulit, et in lagena optimum vinum. Ego primo puero non
-exiguam do partem placentae: non edit, sed voravit, vini cyathum etiam
-do bibere.--"Tibi edit, tibi bibit Jocondus," inquit Sempronia. "Cura
-ipsius corpus qui mox in tuum non notas fundat delicias." Semproniae, et
-ipsi etiam Victoriae eadem Jocondi cura. Igitur refectus potu et cibo
-vires sibi dixit omnino esse restitutas, quas in earum vulvis
-reliquerat. Illico in amplexus meos et oscula advolat: projicit in
-pulvinos male repugnantem, Sempronia ridente. Quid plura? Summa se
-satiavit intra femina mea voluptate.
-
-_Octavia._ Igitur facilem habuit in te aditum?
-
-_Tullia._ An te fallit nos Italas laxiores esse plerasque omnes in
-tenera juventute?
-
-_Octavia._ Sane me ac te jure exceperis.
-
-_Tullia._ Nugae! Nupsimus ambae prodigiosis mentulis. Priapo ad Deos
-sublato, si Lampsacena tellus duos tales praeterea viros, ac sunt
-Callias et Caviceus, tulisset, non desiderassent pruriginosae nurus
-exstinctum Priapum, cujus hic magnificus sermo:
-
-    Haec est commoditas in nostro maxima pene,
-      Laxa quod esse mihi foemina nulla potest.
-
-Strictae visae sumus quibus nulla potuit videri laxa foemina. Nam
-postquam traditae sunt Sempronia et Victoria viris suis, quanquam bene
-mentulatis, et aetate, quam est Jocondus, multo provectioribus, a primo
-congressu in ima viscera telum condidere, pleni coitus absoluta cepere
-gaudia. Ita est, cognata, hiant, hiant Veneris ostia antica deformem in
-modum Italis Hispanisve foeminis: putes non hominibus tantum, sed etiam
-mulis natas. Verum in nobis Jocondus jam semiaperuerat maritis nostris
-ad haec gaudia viam.
-
-_Octavia._ Hoc cogitabam; et ne difficilior esset ineuntibus, aditum
-patefecisse.
-
-_Tullia._ Falleris: nam nec medii digiti mei longitudinem, nec pollicis
-crassitudinem pueri mentula superabat in ea aetate. Omnes vero maritis
-nupsimus egregie mutoniatis; Victoriae tamen et Semproniae maritos,
-licet probe ad eam rem comparatos, fatendum est nec cum Callia posse,
-nec cum Caviceo comparari. Dicunt Medici naturae eos modum excedere, qui
-arrigunt ultra septem octove transversos pollices: est mensura
-communior, si longitudinem quaeris; sed crassitudo magnitudini
-respondere debet. Aiunt vaginae voraginem et altitudinem ad os usque
-matricis extendi in coitu per septem octove pollices; ulterius absque
-aliqua mulieris incommoditate aut etiam aerumna posse negant. Ita fiunt,
-si crassitudine nimia nervus intumescat, difficiles coitus. Dum
-dilatatur ad lacerationem vagina, plus hostilitatis in muliebria arcana
-infert dira mentula, quam pollicebatur amoris. Sed sane quo juniores, eo
-sumus aptiores cujusque modi hominum peculiis.
-
-_Octavia._ Putabam matre mea mulierem nunquam et nusquam vixisse
-sanctiorem. Qua tandem arte factum est, cognata, ut nec pater meus, vir
-maxime suspicax, nec fama, quae omnia per urbes, vel reconditissima,
-rimatur et vulgat, ac si viderit, nihil unquam animadverterint in ea
-quod non probarint, non laudarint? Nam et eam efflictim deperit parens,
-et omnes summis laudibus, ut pudicam et probam ut quae maxime, cumulant.
-
-_Tullia._ Quae pereunt mulieres, aut famae, quae vita potior est,
-jacturam patiuntur, eae pleraeque omnes, sua culpa, in eam incidunt
-calamitatem. Recte dictum est "esse modum in rebus, esse certos denique
-fines". Non in rebus consistit laus et vituperium, sed in rerum usu;
-vafrum et callidum ingenium pro prudenti habetur, et prudentis est se
-quibusdam veluti limitibus circumsepire. Ab his nulla amoris libido,
-odii nulla impotentia, quae nos plerumque obcaecant, animum cautae et
-judicio praeditae abducant. Vis bene beateque vivere, Octavia? omnia
-putes tibi licere, et nihil. Id summum tibi sit praeceptum, in ea vitae
-conditione, cui te nuptiarum lex addixit.
-
-_Octavia._ Vix ac ne vix quidem, id quid sibi velit percipio: quomodo
-omnia mihi licere et nulla arbitrer?
-
-_Tullia._ Quae poteris commode, absque mariti tuorumve offensa, id tibi
-licere omne habeas persuasum; quod certo absque periculo non poteris, id
-omne vetitum ne dubites. Impraesentiarum imbuenda mihi es verae
-solidaeve sapientiae praeceptis, quibus in posterum totius vitae cursum
-regas. Debeo illis omnes meas voluptates, et servatam incolumem
-pudicitiae famam, dum ludo, dum adolescentiae bonis libere fruor. Illis
-et tu debebis felicitatem tuam. Ad voluptatem uno spiritu omnes ducimur,
-uno cursu ferimur malae et bonae. Sed malas nulla tangit honoris cura:
-bonae existimationis et gloriae decus voluptati, ipsique adeo vitae,
-anteponunt. At bonis non una omnibus via ad gaudia euntibus. Imprudentes
-et insipientes fere plerasque omnes in medio cursu aut ignominiosa mors,
-aut spississimae dedecoris tenebrae intercepere. Alias, quae se duci
-student sapientiae praeceptis, comitatur usque ad fornices et cellas
-laus et interrupti lusae multitudinis plausus. Igitur non mutandi fines,
-quod abhorret a recto, sed quaerendorum finium mutanda ratio et modus.
-
-_Octavia._ Qui sunt hi fines, quae investigandorum ratio? Libenter
-audiam rem scilicet gratissimam quia utilissimam.
-
-_Tullia._ Paucis absolvam. A perfectis cum Callia nuptiis mensis vix
-intercesserat, cum ex meis Calliaeque moribus jam bene perspectis, has
-ego mihi tuli ipsa leges, quas ad hanc diem servavi diligenter. Quos ex
-iis fructus capio, et tu, si servaveris, capies. Principio adverti
-animum ad eas res omnes quae supra, quae extra, quae intra. Supra me est
-religio, quae rerum politicarum primum obtinet locum, sed in Naturae
-ordine nullum. Vidi quid religioni, cui subsum, quid mortalibus
-reliquis, quid mihi deberem. Primum decet omnino religiosas esse
-mulieres nuptas, aut videri. Nam quae religiosa est et esse non videtur,
-haudquaquam praestat quae utique religiosa videtur, nec est. Summa
-nuptae felicitas ex mariti pendet judicio. Ea beata fortunataque est,
-quanquam nullius pretii, quam aestimat plurimi maritus; secus deflendae
-sortis, quam odit aut despicit maritus, naturae donis, virtutum dotibus
-cumulatam. Sed postquam ferventiores illi amoris aestus in nostris
-amplexibus tepuerunt, mariti, quam opinionem concipiant de nobis, a
-virtutum numero quae lucent in nobis metiuntur. Amore suo dignas non
-judicant, quas bonas non putant. Nos ideo amant, priusquam bonis nostris
-fruantur, quod pulchrae, quod lepidae, quod juvenes. Demum cum libero
-corporum nostrorum visu, tactu, et usu, libidines suas expleverunt, nos
-amant si aestimant, si bonas credunt, si virtutibus instructas vident.
-Igitur, Octavia, finge te ad eos mores, aut finge eos mores. Nulla
-unquam delebit oblivio, nulla res obliterabit quam ceperit de te in his
-nuptiarum tuarum primis diebus, opinionem Caviceus. In hac vitae scena,
-quam induisti personam, belle tibi est sustinenda.
-
-_Octavia._ Vis me larvatam incedere? Sed deponitur facilius haec
-animorum larva, quam sumitur.
-
-_Tullia._ Consequitur id uxoriae prudentiae caput, hoc effatum: Publicos
-ritus, communes usus, nefas sit floccifacere. Palam vive omnibus, clam
-et in tuto tibi. Objecto sanctitatis velo vitam tege. Civili vitae multo
-utilior est, qui male facta probitatis specie honestat, quam cujus bene
-facta sub umbra flagitii latent. Honestatem indue, sed quam, cum opus
-fuerit, non aegre exuas. Jurent qui te viderint in his officiis multam
-et totam, tuis nihil esse moribus sanctius. Sciant quos beare volueris
-nihil esse amplexibus dulcius, moribus amoenius, consuetudine liberius.
-Semproniam aemulare matrem tuam.
-
-_Octavia._ Quae doces aperta sunt, quae de matre loqueris incerta et
-obscura.
-
-_Tullia._ AEque est mihi nota ac tu. Ejus furores passa sum, ut tu meos.
-Haec institutionis conjugalis capita scias ejus ex moribus atque
-consiliis esse derivata. "Inter mortales immortalium tibi loco sit
-maritus," dicebat mihi, cum nupsi. "Cui cor sapit foemina, pro certo
-habeat, esse se mariti voluptatibus natam, reliquos homines omnes suis.
-Alterum marito debes, alterum tibi. Quidquid exegerit vir tuus tuo ab
-stipendio, obsequere. Tibi turpe videatur nihil, quod illi dulce
-videbitur. Omnes te muta, ut Proteus, in figuras, cum jusserit. Cum
-ludendi liberius tecum libido incesserit, omnia sint honesta tibi, quae
-in ludum vocaverit. Ejus ultro servi libensque libidini, serviant tuae
-alii." Sic ego cum Callia, sic cum Lampridio.
-
-_Octavia._ Bene est, jam quid tibi sit cum Lampridio commercii
-intelligo.
-
-_Tullia._ Juvat et te scire Veneris meae reconditiores amoenitates.
-Calliae usum corporis mei, qualem cupit, hilariter praesto, imo unde
-nulla mihi creetur voluptas: Lampridio vero eum qui mihi commodissimus
-est et jucundissimus. Imperat alter, impero alteri; alterius sum ego,
-meus est alter; fruitur usu corporis mei alter, ego alterius. Non ita
-aurum discrepat a plumbo, ac domina differt ab uxore. Longe minori
-distat intervallo tellus a coelo, quam felicitas liberae concubinae a
-conditione mulieris nuptae. Demum felix ac beata eris cum alteram alteri
-miscueris.
-
-_Octavia._ Ego vero quaererem amantem amens? Ipsa invitarem procum in
-amplexus meos, inducerem in lectum? Avertat hanc a mente mea impudentiam
-Venus! Praeterea non timerem mihi a justa mariti ira, si in eam caderem
-contumeliam infelix? Profecto novi ejus animum: si me hujusmodi
-suspectam haberet licentiae, nec homines, nec Dii ab ejus me manibus
-vivam eriperent.
-
-_Tullia._ Nolo pudorem tuum fatigare: communicabo tecum Herculis mei
-oscula, libidines, lumbos. Te in ejus amplexus conjiciam, in equum tuum
-tollam eum ultro manibus meis.
-
-_Octavia._ Te festivam, ah! ah! ah! sufficient illi latera, scilicet?
-
-_Tullia._ O nequam jam ab ingressu cellae prostibulum! Parem tibi
-inveniet par meus, si Veneri tuae sit impar.
-
-_Octavia._ Joco dixi quod serio capis. Sed enim narra mihi, mea lena,
-qua tandem arte tam fidum carumque hospitem comparasti? An dono tibi
-datus est, an tute in ejus ultro venisti arbitrium et jus? Quibus
-excaecasti Calliam tuum carminibus? Quae te tuae fraudes tot
-voluptatibus delibutam beant, et a tantis quae circumveniunt libidines
-nostras undique periculis, tutam tectamque habent?
-
-_Tullia._ Quidni dixerim? O scortulum merum et putum! Miranda referam.
-Paucos post dies quam Sempronia mea, mater tua, nupsisset, erat magna
-pompa invehenda in Lares Victorii. Id prius sedula opera petiit a matre,
-sibi ut addiceretur Jocondus, qui sibi esset a pedibus scilicet et a
-mentula. Nec aegre exorari passus est Victorius.
-
-_Octavia._ A sexto mense elapso duxit Jocondus uxorem, nec e nostris
-propterea tectis excessit. Et sane, cum ea quae interdum vidi ipsa, aut
-audivi, dum una essent et aetatem meam spernerent, curiosius relego, ex
-iis omnibus in tuam deducor sententiam. Ita est, Tullia, fruebatur
-matris meae bonis Jocondus.
-
-_Tullia._ Loquere, quid times?
-
-_Octavia._ Quam gnaviter opinione de se concepta abutebatur! Fallacem
-virtutis speciem! Vidi saepe colloquentes, colludentes, cum domo abesset
-pater. Vellicabat matrem meam Jocondus, nec jam a pedibus, sed
-procuratorem gerens. Nec tamen mammas, quod viderim, aut illam corporis
-nostri partem appetebat. Forte ingressus cubiculum, in quo mater et ego
-una eramus: mater attalico opere telam lana pingebat; ego ut pueri
-solent cum catella, quam aure arreptam tollebam in aera, ludebam. Ille
-matrem laeto vultu aggreditur, manu a sede sublevat, et abducit volentem
-nolentem a conspectu meo. Credebam exiisse e cubiculo, et gaudebam esse
-me mihi relictam; sed illico audio lectum gemere, et matris, ac si
-aliquid moleste pateretur, vocem. Ego arrigo aures metu perculsa, mox et
-arrecta in pedes advolo. Audiit mater, et antequam propior facta essem
-accurrit, intra ulnas ridens suspicit, osculis premit; Jocondus vero
-evanuerat in auras. "Quid tibi," aio, "dolebat, mater, cum te audivi
-suspiria mittentem?--Nihil admodum," inquit; "cum regredior in
-cubiculum, ictu in hunc lecti pedem incusso fere talum fregi."
-
-_Tullia._ Sane. Nihil autem percepisti praeterea? Nihil de eorum
-consuetudine subodorata es?
-
-_Octavia._ Multa, sed quae cadant tantum in conjecturam, probationis
-loco esse non possint. Ea uterque cura effugiebat oculos meos, ut certi
-nihil unquam assecuta sim. Quod unum probe intellexi, sedulo curavit
-mater, ut de se optime sentirem, et probissimam mulierum esse nostratium
-mihi persuaderem.
-
-_Tullia._ Scio: et se ut optimam et sanctissimam tibi commendarem,
-multis et enixis a me precibus obtestata est. Sed quae de ejus arcanis
-palam aperio tibi, non minus reliquis omnibus condita oblivione
-silebunt.
-
-_Octavia._ Parricida essem, si matris meae, cui tam cara hactenus fui,
-famae non parcerem, quae vitam pretio superat. At vide quo me dolo ludi
-voluit. Tres omnino dies, antequam Caviceo dedita sum, hoc me sermone
-agressa est: "Perendie, nata, Caviceo nubes; hoc tantum intervallo a
-spurcitiis et sordibus distas hactenus pura et sancta, quia virgo. Cum
-virginitatem deposueris, virtutes te multae, ut conspurcatam tabe,
-fugient, aliqua ni opera forti et praeclara, quae earum deceat severam
-gravitatem, continueris a fuga. Nihil est coelestius virgine puella,
-nihil vilius conscelerata puella.--Quid vis me facere, mater?" repono.
-"Liceat igitur virginitatem meam per omne vitae aevum servare intactam,
-reconde me in Vestalium choros.--Absit," inquit; "nec res nostrae, nec
-amor in te meus patietur unquam te vivam consepeliri. Sed obsequere
-consilio meo. Statue voto concepto te omnem libidinis curam et affectum
-odio habituram et horrori. Amove mentem tuam, ut et ego amovi semper, ab
-his spurcitiis, et amittendam pudicitiam sacrificio venerare, amissam
-sacrificio defle.--Volo," inquam, "sed ad quod hortaris me sacrificium,
-mater?--Volo et obsecro," ait, "Octavia mea," et dicens osculata est,
-"volo te ipsam in id vocari sacrificium, manumque tuam et meam his
-sacris operari utramque. Sed opus est constanti et forti animo.--Non
-deerit," inquam, "animus." Tunc jurejurando adegit sibi ut pollicerer
-omne id passuram, quod consilii sui esset.--"Cras mane," inquit,
-"quandoquidem tam proba, tam bona, tam casta es, nata, quam venusta,
-quam ingeniosa, quam nitens, postquam in templo spoponderis Superis quod
-pollicita es mihi, rem exsequemur tibi gloriosam, honestam, et longe
-utilissimam."
-
-_Tullia._ Nihil novi loqueris; rem omnem enarravit, ut gesta est,
-credulitatem quidem irridens tuam, fortitudinem vehementer collaudans.
-
-_Octavia._ Igitur ab hoc me abstineo sermone: quae scis, amplius scire
-non potes.
-
-_Tullia._ Imo volo pergas, si me amas. Rem per summa capita perstrinxit
-Sempronia, non ita, ut tu, diligenter per singula exsecuta fando est.
-
-_Octavia._ Primo mane jubet e lecto surgere; post, indutis quae
-adpararat pretiosissimis vestimentis, ducit ad Theodorum, ex eorum
-secta, quae vultu et horrida barba, passaque canitie, magnam vulgo
-videntur sibi praeferre vitae sanctitatem. Ut sacris adfuimus, accedit
-ad me ille: "Habes," inquit, "filiola, matrem, quae tibi omnia bona et
-sana precatur. Nubes intra triduum, purgandus tibi ab omni labe animus,
-ut te parem et idoneam huic coelesti dono praestes. Nam pueros edes in
-lucem, qui si bona es, sedes, e quibus infernae mentes deturbatae sunt,
-obtinebunt; earum autem, si mala es, numero accedent. Quae tibi erit
-optio?" Ego rubore offusa tacebam. "Loquere, loquere," inquit.--"Volo,"
-respondeo, "et bonam esse me, et illos bonos.--Accede igitur." Quid
-plura? Provoluta ejus genibus, effero omnia, quae vel minimo mihi vitii
-contagio infecta videbantur. Cum audiit me jam libidinosa pollutam esse
-licentia, parum affuit quin stomacharetur. Tamen monitam abstinerem ab
-his rebus jubet bono esse animo, et omnino parere matri quaecunque
-exigeret a patientia mea. Tunc matrem advocat, et eductum e dextra
-vestimenti manica fasciculum cordularum, quem non explicuit, matri
-porrigit.--"Non parces virginis tuae cuti," inquit, "nec tu tuae; quae
-sis ipsa exemplo. Si contra feceris, poenas dabis." Sub haec exiimus
-ambae.
-
-_Tullia._ Hi homines sic illudunt facilitati nostrae, sic regnant.
-
-_Octavia._ Verius dixeris: sic nos virorum illudimus credulitati, sic
-regnamus. Ubi ingressae sumus interius domus nostrae penetrale, e quo
-scis prospectum in hortos dari, occludit fores mater: et mihi fasciculum
-subridens tradit explicandum. Explico, video flagri esse genus e
-cordulis quinque compactum, quem minutissimi, iique frequentissimi
-distinguebant nodi. "Hoc te nunc pietatis choragio oportet adornari et
-elui, nata, sed volo tibi praelucere exemplo," inquit. "Jussae sumus,
-quantis viribus poterimus, inflictis proscindi flagris. Obsequar ego, et
-obsequeris tu, ut te novi.--Obsequar," inquam.--"Non adeo firma es,"
-addit, "ut possis ipsa a te ferre quae me pati videris; adhibebo tibi
-operam. Dum carmen summissa voce querulaque accinam, laetari animum meum
-intra pectus vehementer ne dubites."
-
-_Tullia._ Nunquid tibi metu tenellum corpus contremiscebat?
-
-_Octavia._ Me haudquaquam putabam adeo fortem, et ad poenas luendas
-alacrem, ut visa sum mihi et matri. Et vere jactant nihil constantius et
-fortius esse muliere, si obstinato velit animo ad dolores
-obdurari.--"Quid terimus tempus, nata?" inquit mater, impresso osculo.
-"Solve stolam mihi celerius, ut denudentur infames corporis partes omni
-supplicio dignae." Solvi ut jusserat. Ipsa ad medium truncum indusium
-revolvit interius, et supra lumbos. Tunc se mittit in genua, et hac
-lanienae supellectile sumpta in manus:--"Adverte, filia," inquit, "et
-ferendi doloris cape exemplum ex me." Sub haec, digiti impulsu leniter
-sonuere fores.--"Novi quis hic sit," inquit mater, "adest Theodorus
-sanctissimus mystes, utrique futurus adjuva, et promisit sane se
-venturum si copiam haberet." Iterum digito ferit ostium:--"Ille ipse
-est," inquit mater, "adest Theodorus, aperi, nata.--Quid, mater, vis te
-ab eo nudam conspici?" inquam.--"Non scis," reponit, "mihi esse
-notissimum? Illi acceptum fero, quicquid in me est non poenitendi
-decoris." Demisit tamen indusium dum aperio. Ingressus ille renidenti
-vultu coepit utramque laudare, et potissimum matrem, mihi exemplo
-praeesset se meque digno, hortari. Multa adjecit quae me eo furore
-accenderunt, ut peterem ejus me manibus sanctissimis caedi. Nam multo
-sermone, eoque accurato, probavit omnem, extra flagitium, pudorem
-flagitium esse; eas demum pudere merito, quae nudas se hominum oculis,
-voluptatis et libidinis causa, objiciunt, non quae pietatis et
-castigationis. Alterum turpe, alterum honestum: alterum mortalibus
-quidem, alterum immortalibus placere; tum ejus generis aerumnas magnae
-esse utilitatis. Nam illis omnino, velut mirabili quodam lavacro,
-eluuntur, quas contraxerint et admiserint in se foeminae, sordes, si
-quantum nefarii gaudii ex suo corpore inhonestae ceperint, tantum
-similiter cruciatus in sensus suos intulerint. Pleraque sic aboleri
-secretis his suppliciis, quae profiteri aut mystae aperire sceleratus
-pudor vetat.
-
-_Tullia._ O commoda documenta, si quae libidinosa est et pudens! Ego
-sane haec tua, Theodore, praecepta nihil moror. Perge.
-
-_Octavia._ Denique post hos sermones flagrum ipse sumit, provolvit se ad
-ejus genua mater, itidem et ego. Jubet pone matrem paulum secederem,
-oculos in eam defigerem, singulosque ictus, quo caderent, tuendo
-sequerer. Ad matris latus laevum astabat, et cum dixisset illa
-indulgeret sibi sanctam operam, et quasi carmen occineret, magna vi in
-ejus nates apertas irruere acerrimi ictus. Contremiscere his inflictis
-mihi visa est; consequuti sunt leves aliquot ad hos graviores. Demum ita
-miseram proscidit, ut vibicibus ictuum exaratae nates, quae prius
-candidissimae erant, viderentur lanienam exsecrari.
-
-_Tullia._ Nihil vero querebatur?
-
-_Octavia._ Nequidem hiscere ausa est; semel elapso gemitu: "Ah! pater,"
-inquit. Irasci autem ille ad eam vocem:--"Non abibis inulta," ait, "e
-manibus meis." Jubet pronam demisso capite et pectore corpus in humum
-flectere. Obsequitur, sic nates exporrectae flagro occurrebant; ac demum
-per dodrantem integrum ulla absque intermissione caesa est.--"Nunc satis
-gaudii animo tuo injectum, surge," ait Theodorus. Surrexit dejecto ad
-pedes indusio, stolaque induta, ridens me amplexu suo petiit.--"Nunc
-tuae sunt partes, nata; putas animum sufficere tibi ad hunc ludum?"
-inquit, "nam ludus, non labor.--Ita suppetant mihi, ut animi, sic
-corporis vires!" repono. "Quid me facto opus est?--Accommoda tuam
-puellam," inquit Theodorus, "huic pietati. Spero futuram te fortiorem."
-Ego interea conniventibus oculis terram spectabam. "Meam equidem spem
-non falles," dicebat; "loquere.--Conabor," refero, "opinioni de me tuae
-respondere." Interea defluxerat ad pedes vestis, indusiumque mater
-revocabat ad lumbos. Ut me nudam sensi, summus vultum meum pudor rubore
-omni suo offudit.--"Nihil opus est tibi genua flectere, filia," inquit,
-"persiste recta, ut es, et immota." Post adducit ad Theodorum:--"Vis
-beari?" inquit ille, "vis ad caelestem per dumeta pervenire
-voluptatem?--Nec animus deest," respondeo. Post coepit levissimis sensus
-meos ictibus irritare, non vexare.--"Poteris, filiola, duriuscula pati?"
-interrogat.--"Poterit," inquit mater.--"Potero," repono et ego. Tunc a
-lumbis ad ima crura me totam cordularum cruda momenta
-percurrerunt.--"Satis, satis," dicebam, "mei te, mater, misereat!--Macte
-animo," inquit, "vis ipsa tu peragere id officii quod superest? nam
-medium hactenus est confectum.--Bene est," inquit Theodorus, "videamus
-ut sibi adulabitur. Habe tibi flagrum, filiola, ipsa diverbera imam
-hanc, quae sedet in corpore tuo, libidinis aream." Admota mater manu
-manui meae, docet, ut hac illacque vi impellendum sit in eam partem huic
-contumeliae apertam et objectam. Adduco ictum magna vi unum atque
-alterum, post elanguere coepit dextera.--"Nequeo ipsa ego, mater,
-saevire in me," dicebam; "abs te omnia feram." Moram hac ignavia mea
-Theodoro feceram. Cedo illi flagrum, tunc feralem illam repetit
-cantilenam suam, et intermissa verbera mater. Ego lacrymas fundere et
-ingemiscere: post ad quemlibet ictum nates motitare, mox fugere, ita ut
-omne cubiculi spatium pererrarem.--"Quid hoc est?" inquit Theodorus, "o
-segnem te et vecordem!" Nam mater flagrum abjecerat in lectum. "Num vis
-matre tam forti nata, fortius agere?--Volo," inquam, "sed cohibete
-fugam, profecto ego vocem et gemitus cohibebo.--Obsequere igitur, nata,"
-inquit mater.--"Obsequar uti volueris," repono. Taeniola utramque mihi
-ad pugnam manum vincit sericea, nam manibus repugnabam; pronam post
-projicit in lectum.--"Vide dum vapulas, ne commovearis," inquit; "si
-feceris, impuram te et infamem puellas inter impuras et flagitiosas
-judicabo.--Non commovebor," respondeo. "Lacerate ut volueritis miseram
-cutem.--Accede, Theodore, honesta virginem meam hoc tuo beneficio,"
-mater ad Theodorum. Dum conjectas in vincula manus manibus premit mater
-et osculis fovet, laniat, scindit verberibus Theodorus.--"Macte, macte,"
-dicebat mater; "majori te miraberis voluptate perfusam, quo duriori te
-subjeceris castigationi." Subito Theodorus:--"Bene est, abunde est;
-virgineo cruore ecce pudicitiae libatum et litatum." Aliquot post ictus
-ingerit. Dehinc ad matrem flagrum projicit sanguineo imbutum rore.
-
-_Tullia._ Notatum, voluisti dicere?
-
-_Octavia._ Utcunque de flagro se res habuerit, certe de cute mea male
-actum. Sub haec, mater:--"Nata, quibus te laudibus veham in coelum
-Heroidum unam, quae talia tam generose perpessa es?" Demum laudata
-utraque, et a me extorta voti religione ad novas post foedatam mihi
-virginitatem aerumnas, exiit e tectis Theodorus. Me, cum abiit,
-arctissimis brachiorum vinculis junxit pectori suo mater: "Volo nunc eas
-cubitum, filia," inquit, "finge tibi caput dolere, quod sanum est, ut
-tenellos artus recrees, corpusque reficias, quod haec, quam heroico
-superasti conatu, tam dire vexavit laniena." In lectum collocat, fovet
-vires delicatissimis cibis. "Ego sane," dicebat, "huic rei assuevi,
-nihilque mihi ex hac re, quod me incommodo afficiat, creatur damni."
-Frigida vero aqua rosaceo unguento delibuta nates lavit, duobus in locis
-vulneratas et laesas ad vivum. "Obdormi nunc, post duas horas revertar."
-
-_Tullia._ Scis quo ierit? quid fecerit dum dormis?
-
-_Octavia._ Non, per Venerem! Nec tamen somnum vidi nisi post horam: nam
-incensae mihi nates pruriebant, sed titillatio quaedam leniebat dolorem.
-
-_Tullia._ O si tunc junxisset Caviceum tibi sors bona! Nam et mater tua
-Jocondum, cui coelibes noctes aliquot jusserat, accersitum misit. Nec
-diu praestolata est. Extemplo, qui se ad complexum herae acciri noverat,
-advolavit. Eo in cubiculo caeco quod contiguum illi est, in quo jacebas,
-invenit residem. Jacebat et ipsa in lectulo; illico basiis, tactibus,
-vellicationibus excitat mentulam ad pugnam. Momento expergefit illa; e
-concha exsilit sua, in concham Semproniae insilit.
-
-_Octavia._ Qui scis? Quis te haec in arcana alienae voluptatis vocavit?
-
-_Tullia._ Ipsa me postridie ejus diei convenit, ac rem omnem enarravit.
-Ter intra horam immissa fortiter hasta perfodit jacentem Jocondus, ter
-pleno ipse tubo pluit in ejus alveum. Ipsa vero septies e libidinosi
-lumbi anfractibus humidas stillavit delicias. Abs te ne subantis vox
-exaudita sit timuit, dum frequens in ipso Veneris deliquio repetit:
-"Morior, urge, urge, cor liquescit, cor liquescit!"
-
-_Octavia._ At verum sane istud est. Audire etenim mihi visa sum nescio
-quid in proximo murmuris. Sed in mentem non venit, quod id esset,
-quaerere. Praeterea a sex tantum mensibus duxit uxorem Jocondus, puellam
-formosam, teneram, procacem, avi mei e concubina naturalem natam sedecim
-annorum.
-
-_Tullia._ Adde probam, timidam, obsequentem, et cui omnem infregit ad
-gaudia audaciam materna labes.
-
-_Octavia._ Audivi nimirum parentem meam improperantem natales. "Iter
-matris," dicebat, "impuro creta sanguine facile sequitur nata."
-Respondebat illa lacrymis et fletuum eloquenti sermone.
-
-_Tullia._ Erat infelix Julia apud Vestales vestras, quibus Theresia
-praeest, amita tua, quum Jocondus, qui jam per quindecim annos
-Sempronianum fundum ligone excoluerat suo, mercedem laborum petere
-coepit, et precibus querelas miscere. "Tuus sum sane," ejus hi erant
-sermones, "sed hactenus, domina, quid muneris accepi a te, quo honeste
-possim esse tuus et credi? Quae te constituendae fortunae meae tetigit
-cura? Pauper, nullus, de locupleti domina queror. Te si rapiant mihi
-fata (sed ima prius dehiscat mihi terra!), quid de me, quem efflictim
-dicis tu amare, misero fiet?--Abeant ineptae illae cogitationes,
-inconsulti timores ex animo tuo," reponit Sempronia. "Pulchram profecto
-puellam decretum mihi dudum est connubio tibi jungere; constitutum et
-amplissimam dotem de mea pecunia dare. Sunt penes me, quae nescit
-maritus, sex millia nummorum aureorum: haec habes jam, si vis, in
-numerato.--Jube me in crucem agi," inquit Jocondus, "si unquam tuorum
-immemor fuerim beneficiorum. Omnem conditionem, quam volueris, accipiam
-libens.--Nosti Juliam," adjicit Sempronia, "quam educandam suscepit
-Theresia; hanc tibi conjugem addico. Non ita pura pupilla tibi est ac
-puella tam elegans.--Ah! domina," refert Jocondus, "quas tibi non
-haberem gratias ob tam coeleste donum!" Quid plura? Leges dictae sunt;
-Julia Jocondo nuptui data.
-
-_Octavia._ Jam aliquot ab annis procuratorem agebat in domo e Jocondo
-Gonsalius. Illi urbanarum rusticarumque rerum potestas summa. Ejus
-sedula et fidelis cura semper parenti meo laudata. Non miror, cui tam
-multa nostra debet domus, Juliam esse concessam mercedem praeteritae
-servitutis, pretium futurae. Quae vero indictae sunt leges?
-
-_Tullia._ Haec millia sex nummorum quatuor intra annos solvenda iri;
-interea apud Guelisium mercatorem deposita; tunc demum Gonsalio
-numeranda, si steterit promissis, de quibus chirographo convenit, sed
-fructus per id tempus percepturum. Conditionum summa haec fuere capita:
-primum acturum semper cum uxore sua Julia ut agi Sempronia voluerit, nec
-uxoris loco habiturum si noluerit haberi; quaecunque aut verbo aut
-scripto significaverit, impigre et alacriter daturum effectui; res
-domini et dominae, ut eis erit commodissimum, curaturum; iisdem sub
-tectis habitaturum, in ea domus amplissima parte quae incolenda
-assignaretur.
-
-_Octavia._ Nupta, nec nupta est Julia; maritus, nec maritus Jocondus.
-
-_Tullia._ Vere: nam pactis inter eos nuptiis, prima nocte qua una
-cubuerunt, noluit Sempronia cum Julia Jocondum ultra duas fututiones
-jure mariti uti: adacto ad jusjurandum, ut mentiendi potestatem
-adimeret. Dum loquitur, dum adulatur, dum mira pollicetur, eo et
-Jocondum incendit aestu, ut impigre subagitaretur ab eo tribus continuis
-fututionibus. Post exsanguem demisit ad Juliam, iterum extorto
-juramento, se duo curricula in ejus stadio non excessurum; et sane ea
-nocte tantum devirginata est. Postera die sciscitatur curiose ut se res
-haberent a nova nupta, an vere nupta sit, et facta in mariti amplexibus
-mulier. Erubescens illa conniventibus oculis pudorem testabatur, et
-silebat; post fassa est se virum esse bis expertam. Sequenti nocte bis
-iterum comprimi voluit, et ineunte luce, cingulo pudicitiae illi lumbi
-ligati sunt, et ostium Veneris pendente a cingulo cataracta obductum,
-nec nisi post octo dies copia fruendae data. Rem miram! ab ea nocte hunc
-ad usque diem, quinto tantum supra decimum coitu virum sensit, et se
-esse nuptam.
-
-_Octavia._ Audivi de cingulo pudicitiae, cum Julia, ante hos dies,
-nescio quid sermonis esse matri meae. Quae vero hujus cinguli ratio esse
-possit, quae pudicas reddat, me latet.
-
-_Tullia._ Disces. Postridie, cum surgeret Julia, accessit Jocondus.
-Zonam illam, testibus amotis, explicat. Illa ridens:--"Quid hoc sibi
-vult," inquit, "in quo aurum lucere video, quod affers?--Hoc te nunc
-cingi juvat," ait ille, "pudicitiae cingulo, et muniri adversus maternam
-labem. Cingulum pudicitiae vocant; hoc ante te plures annos Sempronia
-gessit, hera mea, et tu geres; ita egregiam sibi adepta est famam, quam
-etiam spero te tibi comparaturam." Cataracta aurea quatuor pendet
-catenulis chalybeis, villoso sericeo panno indutis, quae cum cingulo
-eadem arte committuntur ejusdem metalli. Duae ab altero latere, duae
-itidem ab altero, cataractam a tergo et a fronte sustinent in eam
-immissae. Retro supra lumbos cingulum connectitur sera, cui tenuissima
-est clavis accommodata. Cataracta alta sex digitos plus minus, lata
-tres, sic a perinaeo pertingit ad summae exterioris rimae oram, et id
-spatium omne quod intercedit, utrumque inter femur tegit, infimumque
-uterum. Tribus radiis distincta apertis exitum lotio praebet, aditum vel
-summis digitis negat. Sic velut thorace adversus extraneas mentulas illa
-pars munitur, cujus usum, cum vult, facilem habet cui Hymenaei lege
-adjudicatus est.
-
-_Octavia._ Quid secum nova nupta?
-
-_Tullia._ Quod ipsa tecum post aliquot dies, nam et tibi fingitur id
-supellectilis genus.
-
-_Octavia._ Nesciebam quid meditaretur Caviceus cum diceret de cingulo
-pudicitiae, esse virtuti honestarum mulierum longe utilissimum amicum,
-et rogaret num induere id vellem, ac mater id consilii daret.
-
-_Tullia._ --"Quid me opus facto est?" inquit Julia, cum dejiceret lecti
-operimenta vir ejus.--"Immitte," ait, "pedem alterum intra catenulas has
-duas, alterum intra has." Immisso utroque cingulum ad superiora
-retraxit, cataractam rimae opponit, cingulo pectus imum paulo supra
-lumbos devincit, seram immissa clavi occludit: "Nunc in tuto est tibi
-pudicitia," ait; "bene est; an aegre feres?--Non equidem," inquit. Mox
-surgere nudam jubet, e lecto demittere se, ambulare. Ut jussa erat,
-surgit, exsilit e lecto, progreditur aliquot passus, ait se non ita
-commode ut prius ambulare, divaricatis cruribus sibi ob cataractae
-amplitudinem.--"Assuefies," ait ille; "molestum nihil mirum id sit quod
-novi pateris." Mox jubet pronam humi demisso corpore procumbere.
-Procumbentis dorsum, clunes miratur, nam ad amussim dicitur Natura ejus
-corpus expoliisse et effinxisse. Tentat utrum digitum, quidve simile in
-ejus rimam induci possit; illato digito negari sentit ingressum. "Tuta
-sunt omnia," inquit. Repente ad Semproniam se proripit: "Nunc, domina,"
-ait, "accipe duas claves, sed prius istam" (mentulam ostendit), "nam
-rumpor.--In bonam accipiam partem," refert Sempronia. Ipsa revolvit
-vestem et indusium, resupinamque sternit se in proximum lectulum.
-Impellit ille veretrum, et admissis equis feruntur impetu ambo ad summam
-quam cepere voluptatem. Re patrata:--"Jam clavem reddo tibi tuam serae
-meae tam aptam, cede alteram," ait Sempronia.--"Ecce habes," reponit
-Jocondus, "sume.--Nunc accipe," adjicit Sempronia, "quae sit animi mei
-sententia. Volo cum Julia rem tantum habeas liberorum creandorum causa,
-omnes vero voluptates tuas mecum expleas; volo cum ea vere te maritum
-esse, mecum procum et amantem. Ideo tibi hanc tantum clavem reddam
-quindecima quaque nocte, cum prius tamen hortum meum rore demulseris tuo
-semel atque iterum: nolo enim Juliam nosse quid in his rebus possis,
-quam sint tibi firma latera, robusti artus. Volo autem eam esse in
-opinione, sic maritos omnes se cum uxoribus habere. Orabo Theresiam,
-amitam meam, ejus interea ignes sermonibus et castigationibus identidem
-aut sopiat, aut exstinguat. Si, ut hactenus fecisti, me amabis, mihi
-obsequeris, si mea voluptas una, et fidelis, te mecum esse non piguerit,
-habebis patronam ultra vota tua beneficam: sin minus, hostem infestam.
-Scis aut amare, aut odisse mulieres: nihil esse tertium.--Accipio
-legem," inquit; "quis me beatior esse possit inter mortales, quem
-voluptatibus cumulat pulcherrima mulierum, ut optima, quem liberis
-donabit vere meis lepidissima conjux? Eam vero tibi mancipio do, et
-dedo; nec, si volueris, cum ea cubabo, ne scilicet contactu meo vegeta,
-florens, valetudine pollens ad libidinem inflammetur.--Absit haec a
-lecto geniali vestro injuria!" reponit Sempronia; "cum senseris ardere,
-fac sciam: Theresiae, quae omnino pendet a nutu meo, ope restinguentur
-incendia. Ad Venerem meam haec sit tibi volo incentivum, ut modo fuit."
-Ita invidet uxori maritum, Jocondumque vult proprium habere, stabili
-velut connubio junctum.
-
-_Octavia._ Invidit etiam tibi, puto.
-
-_Tullia._ Invidit; et, quominus quererer me ab ea lusam, Lampridium
-substituit Jocondo. Ex Anachoretarum numero fuit Lampridius, qui omnem
-etiam hominum aspectum fugiunt; sed cum se nullius adhuc vinculis
-innodasset, accepto commeatu, transfuga patriam repetiit Penatesque.
-Illi ingentium bonorum cumulus; sed inter cives ob mutatam vitae
-conditionem laesa fama. Igitur licet bono, nobili, diviti, et
-adolescenti, frustra illi nuptiae tentatae cum Lucidia primum, et postea
-cum Livia, nobilibus puellis. Hac affectus injuria, quae maxime pupugit
-animum, abjecit omnem conjugii spem et votum. Affinitate conjunctum et
-amicitia hospitio acceperat, qui solum fere exilii causa verterat, pater
-tuus. Cum aedes vestras frequento, cum eo mihi verba plura, ac sensim
-sine sensu in id adductus est, ut ingenio meo faveret, fortunatum
-diceret Calliam; se vero, si talem sors bona amicam daret, Superis suas
-non invisurum felicitates. Sempronia, ut nascenti amori gratia et suavi
-sermone atque illecebris obstetricarem, suadet. "Nam, si Lampridium,"
-dicebat, "tuo amore incenderis, nulla res eum unquam abs te avellet,
-sola mors eripiet tibi. Novi hominis constantiam, et animum; odio vero
-affines omnes et consanguineos prosequitur: certo certius ejus in tuam
-domum fortunam omnem derivabis." Quid plura? quae se scit mulier amari,
-vix ac ne vix quidem illum non amabit a quo amatur. Amabam Lampridium,
-et paulo post in has convenimus conditiones, navante ad hoc sedulam
-Sempronia operam: se daturum Calliae omnium bonorum suorum partem
-publico instrumento, ac constitutum iri, si absque testamento moriatur,
-eundem dici sibi heredem: me vero chirographo mea manu scripto omnem
-illi in me potestatem daturam, ne tamen quicquam promissuram ante
-transactionem hanc cum Callia pactam: quod paulo post, consentientibus
-quorum intererat, et plaudente Sempronia, scripto mandatum. Eadem die,
-antequam Laribus vestris valediceret, conveni Semproniam, ornatu
-cultuque eo nitens qui formae meae novas Veneres adderet. Affuit
-Lampridius, qui meis mox genibus advolutus: "Te Deam veneror," inquit;
-"certe mihi semper Dea eris: patere mortalem divina tua frui
-pulchritudine; meis steti promissis, sta et tuis.--Stabit," reponit
-Sempronia, "vivite felices ambo, qui alter alteri satis ampla eritis
-felicitas, vestra si bona noritis. Interim agite res vestras." Dicens
-exiit, occluditque fores.
-
-_Octavia._ Quid tunc Lampridius?
-
-_Tullia._ Surgit in pedes, osculatur, mammas tractat, et pugnantem ut
-quae vinci vellet projicit in lectum, revolvit vestem et indusium, et
-dexteram demittit intra femina. "Linque, linque, apage, apage," dicebam,
-"perdis me, ausim postea tollere oculos, coelum suspicere? Quid me
-dehonestas?" Ille osculis vocem praecludebat. Mox vi impellit hastam;
-vorat eam uno succussu adactam pruriens vulva, et quo penetrat intus
-momento, pluvio semine multo me sentio irrigari: copiosiori nunquam
-imbre depluerat in hortum meum benefica Venus. Emorior etiam prae
-gaudio, Octavia mea, cum memini ejus horae, quae vitae meae dies omnes
-longe bonis suis superavit. Nec praeterea defecit: novos concussus
-integrat; dilabor iterum atque iterum in effluvium. Tandem ejecit in
-sulcum, tam firmo ligone tandiu proscissum, libidinosis excretum e
-lumbis rivum.
-
-_Octavia._ Habes profecto Herculem, ut dicere soles, non quales sunt
-reliqui homines.
-
-_Tullia._ Post secundam ejaculationem eosdem concussus repetit.
-Scilicet, ingenue fateor, fututiones fututionibus continuat. Semel, ut
-jam audiisti a me, duas in me Callias iteraverat uno cursu; hic tres,
-quo pervenisse paucos praeterea puto Veneri caros. Eodem momento me
-cepit acerrimus pruritus: effusi sunt omnes mihi sensus in Venerem.
-Nescio quid servaveram huc usque pudoris, obstinato animo: hoc momento
-me mei etiam cepit oblivio. Ex humili lecti sponda pendebant mihi pedes,
-et me vehemens incessit succutiendi equitantis furor: innitor pedibus;
-uterum tollo et lumbos quam altissime possum, obviam eo ruenti. Tunc
-suavium dat, manum sub nates mittit:--"Nunc me gratum esse tibi sentio,
-domina," inquit, "agedum.--Quid agam?" repono, "insanio." Eodem momento
-connivent oculi patrantes, anima me reciprocando deficit, rabida
-titillatione sentio largum liquescere in humorem. Advertit Lampridius,
-pulsat, impellit, agitat: mox et ipse fervido me ferit seminis ictu. Sic
-alter in alterius amplexu deficimus.
-
-_Octavia._ Moves me ad libidinem: Vestam hac tua fabula salaciorem
-redderes quam sint passeres Veneri sacri.
-
-_Tullia._ Recedens Lampridius suavium tulit resupinae:--"Pugnam,"
-inquit, "post paulo iterabimus; quale demum ferres judicium de me, si
-cum tam praestanti, ut tu es, pari, ignavum me praestarem pugilem?" Ego
-vero, ut exsurgere e lecto volui, percepi me deficere lassitudine; nam
-illius ope, ut erigerer in pedes, opus habui; nec facere potui, quicquid
-conata sim, quin dilaberer in lecti spondam.--"Hei mihi!" exclamo,
-"vires omnes infregisti mihi impotenti hac vesania tua, Lampridi; quid
-faciam? haudquaquam me potero ferre in domum.--Recrea corpus quiete,
-Diva mea," inquit ille, "et si potes, modico somno; ego sane alacer et
-laetus sum: quidni sim, qui in te, coelestis pulchritudinis foemina,
-explevi libidinem meam, quae Venere potior es? Interim abeo, quiesce."
-Cum haec loqueretur, advenit Sempronia ridens, et cantillans nescio quid
-liberi et pinguis.--"Ut foedus inter vos feriistis?" inquit, "ut vestris
-vos bonis ingurgitastis, ut se res habent?--Ego vero," inquam, "perii,"
-expressis lacrymulis aliquot invite manantibus.--"Quid fles, Domina?"
-ait Lampridius, "tuus sum, ulciscere ut volueris petulantem, qui tuis se
-deliciis immersit.--Apage," reponit; "ut satisfecit voluptati tuae? ut
-gratam invenisti, et aptam libidini?--Nemo," inquit, "unquam fuit homo
-me beatior: omnes quas mente concepi, quae vix opinione excogitari
-possunt, in ea inveni voluptates.--Tu vero, Tullia, loquere;" ait
-Sempronia ad me, "ut tuis sensibus satisfactum? ut placuit tibi
-Lampridius?--Placuit sane," respondeo, "ut praeterea nihil optari melius
-aut dulcius queat; sed, me miseram! rupit artus meos lassitudine, ut vix
-tres passus ambulare possim, ita fatiscunt mihi lumbi.--Te miseram! ah!
-ah!" reponit Sempronia; "sed abi, Lampridi.--Abeo," ait, "si veniam
-indulserit Tullia mihi, si amare me professa te teste fuerit.--Et do
-veniam," inquam, "et te perdite amo, qui me honore summo pudicitiae quo
-superbiebam, hanc me deturbasti in turpitudinem, quae me pudore obruit."
-Dehinc osculatus me, excessit: excedentem vero insequuta est
-Sempronia.--"Paucis te volo," inquit, "siste gradum, nec quae tu aut ego
-dixerimus, ad Tulliae aures ire poterunt. Dic libere, reperisti in ea
-quas sperabas delectationes?--Majores multo," inquit, "quam pollicitus
-eram mihi. Forma Tulliae divina, divinum eloquium, divina dona: quas
-tibi reddam gratias pro tanto munere, quo vehor in coelum? Sed, amabo,
-obtine ut, antequam exeat dies, satiari me permittat suo concubitu.--Nec
-te satiari juvat," refert Sempronia, "nec ejus e re est ut te ejus, aut
-illam tui, ulla unquam capiat satietas.--Inepte loquutus sum," ait, "sed
-intelligis quae mea debuerit esse oratio.--Servabo hanc tibi in hoc
-cubiculo ad crepusculum usque," inquit Sempronia, "nam coenabit nobiscum
-vir ejus: cras translato in eorum domum hospite, liberius ages cum ea,
-quod faustum felixque utrique sit; abi et cura corpus.--Curabo," inquit,
-et abiit. Reversa ad me Sempronia refert quid sibi cum Lampridio fuisset
-sermonis, quid mihi cum eo rei fuisset rogat itidem. Refero, me
-gravissima queror premi defatigatione.--"Reficiam extemplo vires tibi,"
-inquit, "hoc labore exhaustas; recreabuntur lauta gustatione, et leni
-quiete; sine irrepat tibi somnus, dum ad Calliam, qui te ad se vocat,
-eo, et ut opinor, ad conflictum: tibi dolere caput dicam."
-
-_Octavia._ Calliam forte vocabat, qui Jocondus erat.
-
-_Tullia._ Rure agebat hac die Jocondus ad villicos missus. Vix videram
-somnum, cum ad fores nescio quid audio strepitus; reclusis, video
-lautissimam afferri gustationem.--"Surge," inquit Sempronia, "cibo hic
-tibi repellendus capitis dolor. Agedum." Edi, bibi hilariter, ac illico
-restitutae mihi vires. Desilio de lecto, complector Semproniam meam;
-mihi sortem gratulor. Post duas omnino horas, ecce Lampridium, qui
-humanissimam impertit nobis salutem; aderant enim e domesticis quidam.
-At enim ubi recessere servi, effusus est in meas laudes et gratiarum
-actiones; sed abrupit sermonem Sempronia:--"Jam is est," inquit,
-"excogitandus nobis modus et ratio bene et secure vivendi; cavete ne
-laedantur Calliae oculi: quae pestis in utriusque immineret caput, si
-quid subodoraretur de rebus vestris!--Nihil prorsus ab eo timeo," inquit
-Lampridius, "nec dominae meae, ut sit hominum perspicacissimus, si
-quidem velit illa ex praescripto meo vivere.--Volo maxime," aio, "tuo
-regi arbitrio: ab hoc tempore habebis addictissimam Tulliae
-animam.--Principio," inquit, "novi Calliae ingenium: nec bonus est, nec
-malus, sed qui aut bonus, aut malus fingi facile queat. Post paucos
-dies, polliceor tibi, Domina, futurum mihi et amicissimum et
-familiarissimum. Expiscabor etiam intimas mentis cogitationes: caetera
-committe industriae meae. In id maxime incumbe, tuis ut ne ex oculis,
-ore, gestu quicquam percipiat, quod amorem mutuum nostrum aut
-testificetur aut significet. Ego variorum, et imo duriorum, ero in te
-consiliorum author, cum e re tua meaque videro, quae tibi saluti sint,
-aut sospitent amores nostros. Quam egeris in hac fabula personam, ex
-illa vitae nostrae salus et felicitas omnis pendebit.--Nihil,"
-respondeo, "mihi a me tibique timeas. Prudentissimam et obsequentissimam
-habebis.--Obsequentissimam?" inquit, "nunc sciero: peto osculum.--Dabo,"
-inquam.--"Peto suavium, non osculum," ait.--"Dabo," aio.--"Peto
-complexum," inquit.--"Dabo complexum," inquam.--"Peto plenum gaudium."
-Tacebam ego.--"Obmutescis, Domina?" ait, "negas mihi hanc
-beatitudinem?--Utere jure tuo, inepte," reponit Sempronia; "vis ipsa te
-suum tollat in equum? Huic insistam ostii limini, nam qui sciunt, hic te
-esse, domestici, ut mali sunt et protervi, mirarentur solum cum Tullia
-esse relictum." Urgebat interea paterer in amplexu meo liberari se
-amoris aestu, et ubi paulo secretius abesse a Semproniae conspectu
-vidit:--"Quid vereris? excubias agit Sempronia." Vi igitur impellit in
-lectum, et collocatam commodo corporis situ petit, meam mentulae manum
-admovet, capiam rogat.--"Quid vero tu," dicebam, "ad hanc me cogis
-foeditatem?" Retraxi manum; conscendit in me stratam et, detectis
-inguinibus, exspectantem teli mucronem in parma mea, non alba, non
-ingloria. Demittit femoralia, mox procumbit in pectus meum, utero uterum
-pressit, et telum infixit.--"Nunc ostendes me abs te amari,"
-inquit.--"Dubitas," refero, "qui prostitutam me habes omni libidini
-tuae, te amari?--Fungere igitur generose et fortiter partibus
-tuis.--Fungar," repeto. Tunc vehementissime coepit concutere; ego
-succutere, nates tollere crispantes, motitare flexibiliter lumbos.
-Primus titillationem praesentit advenientis gaudii, at omni nisu et
-agitatione pervivaci exorienti favi libidini; post, intro sensi in
-lumbis aperiri mihi Veneris fontem:--"Ah, ah," inquam, "quid me vexas?
-age, age, deficio!" Hoc exiit temporis puncto ex me in me Venerei roris
-dulce coeunti donum.--"Agite, agite," sub haec Sempronia; "ecce audio
-venientem Calliam ad nos." Dejicio equitantem re nondum bene patrata,
-nam cum exiit e concha mentula, uterum fervidis polluit guttis stillans.
-Momento post:--"Nihil est, nihil est," inquit Sempronia, "nescio quae
-meis vox auribus illusit." Dicto citius in me resilit Lampridius, adigit
-iterum hastam, novum aggreditur praelium. "Me necas," dicebam, "secede
-paulum; me in animae ducis deliquium, vocabo Semproniam." Interim ille
-imperterritus rapidis subagitabat concussibus; novos excitat aestus in
-me, stillat abundans mihi ex abdito intra lumbos Veneris fonte virus;
-demulcet iterum me pruriginoso semine, et ni progressa ad nos Sempronia
-diremisset pugnam, ad tertium processisset effluvium inexhausta illi
-libido.--"Satis est ludorum," inquit, "timeo non hominum, sed fortunae
-insidias." Exscendimus uterque e lecto, et magna cavit cura Sempronia,
-ne quid in vestium attritu, capillorum confusione, corporis ornatu,
-exprobraret mihi meam licentiam. "Tam velox tibi sit veredum, Lampridi,"
-inquit Sempronia, "quam bonus et egregius cursor es!--Habeo," inquit,
-"non cursor, sed servus, et ex animo servus, quae me ad summum vexit
-voluptatis cumulum, patronam non veredum." Igitur nuptiae primum nobis
-factae sunt apud Semproniam, et sub ejus oculis, quae amores nostros
-nascentes velut sinu suo fovit. Acceptum illi refero Lampridium meum,
-qui et tuus erit, juvenem, comem, urbanum, vegetum, fortem, quem nec
-Hercules in hoc certamine viribus et lateribus superet, illi cedat
-AEneas pectore et armis: nam amplum illi et firmum pectus, et bene
-compacti ad laborem armi, quorum victoria sumus et triumphus.
-
-_Octavia._ Perge dicere, amabo, mea Tullia, de his rebus vestris, quarum
-me mirifice delectat narratio; saltem praecipua deliba capita, et qualis
-in te fuerit primis diebus, eloquere.
-
-_Tullia._ Rides, inepta: illi summa dies non dissimilis primae; aeque
-calet, aeque ardet, aeque in amorem meum furit. Coenavimus illa prima
-die ambo, cum parentibus tuis, vestris sub tectis, coenavit et Callias;
-quos inter se severint sermones abs re dixerim. Revertimur domum. Multa
-de Lampridio loquitur Callias: multam inesse humanitatem, ad ejus se
-intimam proclivi ferri via amicitiam, honestum, et moderatum, et multi
-ingenii adolescentem videri. Bacchum sequitur Venus. Dum videt vestem me
-deponere, et eductos intumescere mammarum globos (nam multa nox quietem
-indicebat), antequam me mitterem in lectum, manu captam inducit in
-musaeolum illud geniale, nostro lecto proximum. "Hic erit locus,"
-inquit, "et Veneri sacer et Musis." Tollit altera manu stolam et
-indusium, altera mentulam longam, gravem et si unquam alias rigidam et
-contentam admovet cryptae meae. "Protende adversus me lumbos, Tullia
-mea," inquit. Projicio. Tunc impetu facto trudit in vulvam, occupat
-totam loci capacitatem, agitat ille delicias suas frequenti motu, et
-irritat ad novos pruritus; motito similiter lumbos, crebro et frequenti
-succussu; utramque mihi clunem utraque manu comprehendit, deducit,
-reducit magna vi ad se. Primam me urunt ignei advenientes Veneris
-stimuli, semen mitto; consequitur rabiem meam Callias: "Jam diffluunt
-mihi venae, age, age!" Motitationes integro excitatiores ad ultimos
-usque seminis spiritus; mihi vulva ad plenam voluptatem egregie,
-maritali exhausto tubo, operata est, comprimendo et exsugendo caram
-mentulam. "Nunc volo," re patrata inquit Callias, "mecum de nostris
-imposterum rebus alacriter convenias, Domina: nam domina semper eris
-mihi.--Volo equidem," respondeo, "quidquid volueris me velle; quod nolle
-jusseris id utique nolo. Scelus sit mihi et flagitium non eadem per omne
-vitae tempus sentire ac tu senties! Quid cupis, Domine, praestari tibi a
-servitute mea?--Equidem," inquit, "persuasum mihi est te esse
-honestissimam, et pudicissimam, quamquam vulgo dicunt non admodum castas
-esse quae sunt litteratae; timeo tamen virtuti tuae, nisi tu illi, nisi
-ego opi fuerimus.--Quae res, quae mea culpa hanc injecit cogitationem in
-animum tuum, anime mi?" inquam, "quae de me tua est opinio? Nec tamen
-deprecari velim quidquid ceperis consilii.--Volo," inquit, "induere tibi
-cingulum pudicitiae; si pudica es, non detrectabis; sin minus, videris
-ipsa num merito movear ad id quod meditor.--Quod volueris," refero,
-"induam, et qualecunque sit, laeta feram; quae tibi sum nata, tibi etiam
-uni ex animo foemina ero et praeclusa omnibus reliquis, quos aut sperno,
-aut odi: nec alloquar Lampridium, imo nec respiciam.--Non faxis,"
-inquit, "imo volo te cum eo familiariter sed honeste agere; nec ille,
-nec ego habeamus de te conquerendi causam, ille si durius eum habeas,
-ego si liberius; sed veniet a pudicitiae cingulo liberioris cum eo
-consuetudinis tibi usus, cum Lampridio mihi omnis securitas." Tunc vitta
-sericea, qua supra lumbos involvit corpus meum, dimetitur ad
-crassitudinem corporis quae futura sit cinguli amplitudo; dein ab
-inguinibus meis ad lumbos, id etiam alia vitta definit spatium. Hoc
-facto: "In hoc etiam curabo," ait, "palam fieri tibi quanti te aestimem;
-erunt catenulae quae villoso panno sericeo involventur aureae, erit
-cataracta aurea, craticula aurea, lapillis pretiosis exterius distincta,
-et faber aurarius hujus nostrae urbis praestantissimus, mihique multis
-obligatus beneficiis, in id incumbet, ut praecellens sit artis suae
-specimen; etiam honestabo te, dum videbor facere injuriam." Quaero,
-quanto tempore perfici id cingulum possit; respondet, intra quindecim
-dies absolutum iri, interea petere ne irretiri Lampridium ullo mecum
-feram commercio sermonis, postea ut animo insederit me cum eo gesturam.
-Ivimus cubitum, ac ea nocte ter iniit me, ter plenos libidinis gurgites
-evomuit in cymbam meam, magna cum utriusque voluptate.
-
-_Octavia._ Te Veneri caram, cujus hortum, intra tantillum temporis,
-irroravit novem continuis coitibus Venus! Et potuisti ad haec curricula
-impigre desultori inservire?
-
-_Tullia._ Potui sane, et etiam incitato cursu ad postremum coitum, cum
-Cupidineus imber e stillicidio decidere maritali negare velle videretur,
-ita commovi, agitavi, succussi, ut vel invitus magna stillarit copia. Me
-convenit sequenti luce Sempronia; refero omnia haec Lampridio, ille qui
-paulo post advenit,
-
-    ... Nostris novus incola terris.
-
-_Octavia._ Nihil autem rei tecum habuit illa die?
-
-_Tullia._ Nec nisi post decimum diem; per id tempus nullus cum eo mihi
-familiaris sermo, cum videremus defixos Calliae in nos esse oculos, et
-ejus jussu etiam servorum:
-
-    ... Lingua mali pars pessima servi.
-
-Nosti hujus generis vecordiam et malignitatem. Osculare vero tu me, nam
-in tuo vultu nescio quid video lineamentorum nobilis Galli, qui in me
-Romae anno proxime praeterito explosit militariter catapultam suam,
-spectante et procurante Lampridio; nam tres adjuvae qui eum comitati
-fuerunt et in me fodienda desudarunt, etsi firmi et robusti, haudquaquam
-me tam egregie oblectarunt.
-
-_Octavia._ Quid portenti audio? Quatuor tu homines peregisti, tam
-tenera, tam venusta? Tibi sub hoc cursorum numero lumbi non disrupti?
-
-_Tullia._ Scies alias; sed vis orationis me cursum tenere quam institui?
-
-_Octavia._ Volo et rogo.
-
-_Tullia._ Postridie, cum ingressus est domum nostram Lampridius, dixit
-se velle ire Callias in praedium nostrum Anconitanum rusticatum; nosti
-amoenitates, magnificentiam villae. Cum diceret inter coenam, respondit
-Lampridius se comitaturum libenter, si commodum illi foret: "Aperto
-enim," inquit, "aeris aequore plurimum delector. At cum tecum fuero,"
-reponit Lampridius, "nihil mihi rure poterit esse dulcius." Septem
-continuos dies simul convixere, et ita Calliam coepit Lampridii
-consuetudo, ut protinus omnes illi aperuerit animi sensus, et
-cogitationum arcana. Laudavit ingenium meum Callias, mores, urbanitatem;
-dixit praecipue me castitatis laude inter omnes mulieres lucere.--"Sed
-non ita facilis es," ait Lampridius, "ut etiam si nolit caste vivere,
-quod futurum non spero, id tamen non egeris, ut pollui non possit.
-Confidendum sane sua de pudicitia uxori, dein ancillis, sed potissimum
-serae; decipere potest uxor, corrumpi servi, nec corrumpi, nec decipi
-sera.--In tua sum quidem sententia," inquit Callias, "ut fabricatur
-Stephanus aurifex craticulam quae arci Tulliae meae extimum sit velut
-propugnaculum.--Sapienter huic tu rei curas tuas," reponit Lampridius,
-"adjecisti; nam, verum ut fatear, aeterno volo tecum et praeopto jungi
-amicitiae nexu; at, ut sumus omnes suspicaces, timebam ne si cum uxore
-tua agerem liberius, quod vix aliter fieri potest, id te in suspicionem
-abduceret, quae tibi molesta, mihi infesta esset. Cum vero sera
-occluseris, nihil admodum erit quod timeas, quod suspiceris. Interim
-liceat per te mihi cras urbem repetere, postridie reversuro. Nam ex
-Venetiis datae ad me litterae crastina die afferentur a tabellione, eae
-ad negotium magni momenti quod mihi explicent, magnopere conducant; ego
-vero cum res meas curo, tuas ago." Sic post decimam diem venit rogatus a
-Callia, ut Stephanum urgeret, data ad eum et ad me epistola: "Nam ut
-scias," inquit, "me mihi persuasisse te me esse alterum, rem
-secretissimam tibi commendo: nolit uxor ab ullo mortalium sciri de ejus
-me moribus dubitare, qui mihi liquido debent esse perspecti." Ut
-ingressus est meum cubiculum, invenit me cinctam sodalium mearum corona,
-et in his lucebat forma et decore Sempronia. Salutat omnes humanissime,
-et redditis Calliae litteris, catenulas aureas, opusque totum, intra
-tres quatuorve dies absolutum iri dixit. Reversus Lampridius, me cum
-Sempronia nactus solam:--"Bene est, Domina," inquit, "intra paucos dies
-vinculum fingitur tibi, et aurea porta pretiosis distincta lapillis,
-horto tuo, quam pudicitia tua ipsa superbiat obduci suae, ita lucet, ita
-diti fulget pretio." Rem dehinc objicit nobis ob oculos diligenti
-pictura. "Sed," inquit, "clavis non cusa est, et hujus figuram, dum
-fabrum variis ludo sermonibus, cerae huic felici providentia impressi.
-Caeterum, ut optasti, Sempronia, felicem ambo ducemus vitae cursum."
-Post enarrat qua arte, quove pacto in intimam se Calliae amicitiam
-insinuarit, ita ut nihil jam eorum animis possit esse conjunctius.--"Te
-fortunatum," inquit Sempronia, "hac duplici conjunctione, qua nihil est
-in vita beatius, animorum cum Callia, corporum cum Tullia! Felix amicus,
-felix amans, utriusque plena auctus es possessione, quae possideri
-potest absque sollicitudine. Quae tibi vero dulcior videtur esse
-conjunctio?--Dubitas?" ait; "respondeat ipsa Tullia.--Vana sim et
-inepta," repono, "si quidquid meum putem vere dulce, et in me verae
-voluptatis gustum invenire Lampridium posse.--Inveni," subjicit, "et
-mens sit mihi saxea, cor aheneum, si extra amplexus tuos majores
-voluptatum fructus a Venere capere me posse arbitrer!--Abrumpamus,"
-inquit Sempronia, "urbanitatis vestrae hos sales, coena nos expectat;
-ego vero cubabo tecum, Tullia, nam abest maritus meus.--Quid me igitur,"
-ait Lampridius, "factum vultis?--Nolo autem," reponit Sempronia, "vexare
-animos tuos; omnia bene se habebunt."
-
-_Octavia._ Et cubavit tecum Sempronia, Lampridius inter utramque?
-Utrique forte insudavit?
-
-_Tullia._ Nequaquam. Nam cum summa nox somnum suasit post coenam,
-deductus est in cubiculum suum Lampridius, sed ipsa induerat vinculum
-pudicitiae Sempronia, clavimque abstulerat secum Victorius, dum Veronam
-petit dicae causa, socio ad iter adjuncto sibi Jocondo. Prima vigilia,
-ut constitutum inter nos, venit Lampridius, et in lectum se conjicit ab
-inferiori sponda; hac parte jacebam: "Quid tibi vis? quis est?"
-inquam.--"Tuus sum, Domina." Osculum infert, et momento temporis
-conscendit in me nudam. "Nunc demum," aiebat, "fruar omni pulchritudine
-tua." Libere et libidinose vulvam manu investigat, et confestim telo
-obduro suo configit aestu incensam, primo ab ejus contactu, quem Veneri
-Mars afflat subigus. Denique, ut uno verbo ejus comprehendam noctis
-libidines et bona, ad duodecimum cursum veredum meum egit uno fere
-spiritu.
-
-_Octavia._ O Venus! quid audio? Vix una Caviceus nocte tertium peregit
-concubitum.
-
-_Tullia._ Septimum semel atque iterum confecit Callias cursum equitans
-in veredo meo; octo novemque cum Sempronia Jocondus. Sed nihil admodum
-est quod mirere de Lampridio: inexhaustus illi latet in lumbis Veneris
-fons. Nocte tu proxime sequenti fateberis.
-
-_Octavia._ Dormiebat interea mater mea, et particeps ludorum et jocorum
-facta est?
-
-_Tullia._ Anteacta nocte optime dedolata fuerat. Sex fututionum
-prurienti impetu eam Victorius illa nocte pulsaverat, ter vero
-pomeridianis horis ipsam Jocondus impleverat bonis suis.
-
-_Octavia._ At vero, quid interea factum de infelici Julia?
-
-_Tullia._ Dicam cum sciero quid de felici Octavia factum sit post
-ereptam virginitatem. Nam timeo tibi a Theodoro.
-
-_Octavia._ Recte memoras, ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Rides? Evanuerunt promissa, et oppressae virginitati nullus
-honos, ut loquebaris.
-
-_Octavia._ Non abierunt quidem in auras, sed incentivum factus est dolor
-pruriginosae libidini, et accessio non poenitenda dulcissimae
-voluptatis.
-
-_Tullia._ Ut voluptatis confinium est dolor, ita et doloris voluptas.
-
-_Octavia._ Post tertium diem quam mecum cubaret Caviceus, admonuit de
-proposito et sponsione in manibus Theodori facta, mater. "Debes
-exsequias virginitati tuae," inquit, "parentandum illi est, quae tam
-laudabilis et commendanda ad hanc usque aetatem tibi comes
-fuit.--Memini, mater," repono, "et hoc cui me obligavi solvam nomen, cum
-volueris." Quid plura? Convenimus Theodorum, qui jubet pomeridianis
-horis, cum primum sol inclinaverit ad occasum, reverti. Obsequimur;
-inducit me in sacellum interius aedis, et occlusis foribus, pessulo
-obdito: "Nihil est," inquit, "quod timeas, filia, ab aliorum oculis
-tibi, nam antistes praesum huic loco; secure agemus omnia." Tunc
-sermonem instituit ad firmandum et obdurandum animum. Obstipo capite dum
-loquebatur, et defixis in humum oculis, eo me ita sermone ad dura omnia
-comparavit, ut si mori me jussisset, alacri animo lethum oppetiissem:
-vide, Tullia mea, qua mens mihi arte fascinata est. Postquam me probe ad
-omnia quae vellet vidit comparatam: "Etiam tibi," inquit, "praeibit
-mater exemplo, in hoc severae sanctitatis stadio.--Nihil admodum opus
-est," inquam, "sed quae neci virginitatis meae tam excellentis ultro
-consensi, in me convertere iram tuam, vir sancte.--Non patiar," inquit
-mater, "te solam pati has aerumnas, nam etiam ego huic occisioni
-consensi."
-
-_Tullia._ Egregiam vero pugnam!
-
-_Octavia._ --"Bene est," inquit Theodorus; "cui autem generosius vigeat
-pectus mox experiar; praesto sis, Sempronia.--Commoda mihi tuam opem,
-nata," inquit mater, "ut citius hoc defungar virtutis officio." Solvo
-illi subteriorem vestem, cycladem et stolam; tollit ipsa indusium ad
-summos lumbos, et genibus ante aram flexis: "Noli parcere impurae cuti,
-vir sancte," inquit, "libidinis meae campum lustra verberibus.--Cedo
-igitur illam pietatis supellectilem," refert Theodorus.--"At vero, ex
-assuto cycladi sacculo oblita sum," ait illa, "educere." Igitur dum
-vestigat, dum in latus demittit corpus et vergit in laevam,
-curiosissimis omnem imam corporis structuram luminibus sum contemplata:
-illi candidissimae nates, in tumorem Veneri commodissimum elatae; crura
-crassa, polita. Nihil accuratius effinxisse Natura videtur, nihil
-pulchrius.
-
-_Tullia._ De ejus parte nihil dicis.
-
-_Octavia._ Pone stabam, ita videndae vix copia fuit; vidi tamen. Accepto
-in manibus flagro, alacrem jubet esse Theodorus: tunc obmurmurans
-concepta nescio quae verba, ac si naeniam praecineret, verberibus onerat
-lumbos, nates et crura aversa. Parvas vero indulgens inducias: "Flecte
-corpus, et demitte quam humillime poteris," ait, "ut etiam, quo loco
-pollui te nuptiarum lex patitur, castigationem excipias quam mereris."
-Recurvati lumbi exprompsere altius clunes, et interfemineum prodidere;
-conjeci in eam rem oculos: pilis obsitus locus subnigris, crispis, non
-admodum longis; rima aperta, longa, rubicunda. Huic decidit momento
-grandinosa flagellatio in flagrionem cunnum.--"Hei! hei! hei! deficio,
-siste tantisper," inquit, "acrius feris quam ferre possim.--Insanis,
-Sempronia," reponit Theodorus. Sub haec verberationem durissimam
-integrat; in lacrymas illa effusa est et gemitus, immoto tamen situ
-corporis: "Erige nunc vero pectus," ait Theodorus. Obtemperat, et illico
-evoluto supra umbilicum indusio detegit ventrem, crura, anticamque
-corporis faciem. Mirabar ego attonita, cum mutato loco transit dexterum
-miserae latus lanio beatus ille...
-
-_Tullia._ Imo laniandus carnifex! Quid praeterea quaerebat in quod
-acueret efferam illam crudelitatem?
-
-_Octavia._ Audi... et eam partem tuetur ille limis oculis. At cum
-apertam et paratam vidit, nec mora, coepit flagris caedere acerrime,
-tres quatuorve pollices infra umbilicum primis verberum momentis.
---"Altius vapula," inquit illa, gemitu edito. Direxit ad haec ictuum
-tempestatem subtus alvum ad femina et interfemineum, ita ut hoc cruciatu
-misere angi testarentur lacrymae manantes ubertim ex oculis. Demum
-rediit post eam hyemem serena miserae tempestas, hic desiit verberum
-imber; humum osculatur, et vestibus adornatis, ad me respicit:--"Nunc,
-nata," inquit, "tuae partes agentur; transi in haec quae desero
-fortitudinis castra." Solvit mihi vestem; quae cum defluxisset ad pedes,
-indusium altissime mihi circumquaque revolvit, ita ut nuda oculis
-Theodori, et lanienae, antica posticaque corporis membra objiceret.
-"Habebis te," inquit, "fortiter, nata; quae succedant momentaneis his
-aerumnis et interiori in pectore enascantur gaudia, ipsa senties, nec
-ego fando exsequar; nunc mitte te in genua.--Quam vellem," inquam, "hoc
-officio ipsa fungerere, in eluenda me, mater! quae mihi inflixeris
-verbera, feram sane ut tu tulisti, constanter et fortiter.--Id quidem
-fieri non potest," reponit; "Theodori juris es ut sum ego, sed vis
-vinciri tibi manus?--Volo," inquam, et ut volebam devinctae mihi sunt,
-eo modo ut earum ope non uterer etiamsi eniterer.
-
-_Tullia._ Pascebantur interea flore pulchritudinis tuae Theodori oculi?
-
-_Octavia._ Imo admoto ad aures ore, insusurravit agere et pati fortia,
-generosi animi esse.
-
-_Tullia._ Sic agere et pati fortia, dixit Livius, Romanum est.
-
-_Octavia._ --"Volo experiri utrum matrem fortitudine superes," Theodorus
-ad me; "si obmutueris, palmam feres." Post expansa vola alteram
-alteramque mihi clunem fovet; strictis dehinc duorum digitorum unguibus
-summam cutem tanquam forcipe apprehendit, et vehementer vulsit; tamen
-obmutui retenta anima, et exstincto imo in pectore gemitu. Dehinc e
-lanugine pubis, tres quatuorve pilos, postquam pubem totam ad perinaeum
-usque manu obtexisset ardenti et fervida, summis itidem unguibus
-arripuit, et simul momento avulsit; nec propterea me tangi testata sum
-doloris sensu.
-
-_Tullia._ Fortis es, Octavia. Quid Cato ad te? Eodem autem supplicii
-genere appetita est mater tua?
-
-_Octavia._ --"Evolve vestes, Sempronia," ad eam Theodorus, "revela
-excetram illam tuam," inquit. Dicto citius nudas admovet clunes. Ille
-adfigit ungues; intremuit, et femur alterum tulit in altum, dolore
-victa; nihil tamen locuta est.
-
-_Tullia._ Haec prima fabulae pars; altera est quam exspecto de barbato
-Cincinnato.
-
-_Octavia._ Replicat vestem et indusium qua pars bona latet; objicit
-uterum pulchrum, politum, niveum Theodoro; Venereum campum lana
-vestitum, ut dicebam, spissa, crispa, venefica aperit. Ille aliquot
-intercipit pilos, una omnes vellicat, post, vi impressa, divellit.
-
-_Tullia._ O rem ridiculam, et ludo praegnantem non inficeto!
-
-_Octavia._ Infrendere illa prae dolore, nec ideo verbum aut gemitum
-emisit.
-
-_Tullia._ Expedi tandem hanc narrationem.
-
-_Octavia._ Vapulavi, flagro proscissa sum, nec elapsum mihi ex ore
-verbum aut e pectore gemitus, qui ignaviam exprobraret: post Penates
-repetimus. Ah! ah! ah! jam attingebam ostii limina, cum mater ad me: "Ut
-te habes, nata?--Doleo, mater," respondeo.--"Momento faxo," inquit,
-"dolorem excipiat voluptas deliciis affluens; mihi quidem, mihi sentio
-nates et femora veluti formicis pererrari; num tibi idem quasi
-aestuantis impetiginis ardor?--Plane ita est," inquam, "subsultant mihi
-sub cute innumeri obtusae cujusdam aegritudinis pruritus, potius quam
-acumina, et incendi me sentio.--Vertentur haec omnia," reponit,
-"qualiacumque tandem sint, in gaudii inexhausti fontem," et me induxit
-in cubiculum meum. "Projice te in lectum," inquit, "finge animi
-aegritudinem quam non habes, mox mitto ad te Caviceum tuum, sed volo
-ludi hujus qui vos committet, postea abs te reddi rationem." Paulo
-postquam abiit, venit ad me Caviceus. Projectam in lecto amplectitur,
-suaviis mulcet, tactu irritat ad gaudium:--"Audio," inquit, "tibi male
-esse?--Et pessime est," repono; "nam audio te mihi subirasci. Quid vero
-erroris aut delicti admisi in me?--Pura es sane ab omni in me delicto,
-corculum," inquit, "me gaudiis hactenus cumulasti summis, summam tuis in
-amplexibus inveni felicitatem; si de te conqueror, nihili sim, in qua
-scilicet omnes delicias, omnes amorum cupiditates nacta est mea
-mentula." Haec fatus educit e medio femore mentulam, manum adhibere
-rogat turgescenti, et momento post adsilit in lectum, et demissis
-femoralibus, detectoque ad zonam usque mihi utero, provolvit se in me;
-infixit protinus hastam, ac illico ad primum concussum, profluit mihi
-largus abundans e lumbis Veneris imber. Moriar, mea Tullia, si unquam ea
-sit visa res sensibus meis gratior! Uno verbo omnia: hac coitione, ter
-mihi litatum est Veneri, continua titillatione, aperto mihi ad opus
-gaudii summi gurgite. Cum vero Caviceus ad metam pervenit, libidinem in
-me meam aqua sua pluvia non restinxit, incendit novam, et cum
-exscendisset, uri me patrantes ocelli docuere. Manum admovit horto meo:
-hoc tactu soluta sum inani Veneris imagine.
-
-_Tullia._ Rem mirifice narras, nihil tamen novi in his rebus. Nam
-verberibus incussis eliciuntur ex omni corporis parte quae conducere
-solet ad Venerem, infinitae spirituum alacriorum, vegetiorum, igniculis
-fervidiorum compactis velut cohortes, quae dehinc in locos nostros, in
-vulvam, in spermatica vasa, quod consentanea sint, sponte advolant: hinc
-pruritus, et inflammatae Veneris libido. En quod tibi pro miraculo queat
-esse: dux nostra Leonora, tam celebri stemmate clara, tanta fulgens
-pulchritudine, tot animi corporisque dotibus praecellens, verberibus
-debet foecunditatem. Dux maritus deperibat puellam, nullam tamen ex ea
-procreabat sobolem, quod aegerrime ferebat. Tentata quae ars aut
-industria ostentant omnia, nullus experimentis locus negatur; lusa ars
-et industria, profuit nihil. Tandem ex Arabis responso, caesa ut tu es
-virgis Leonora parentis suae manu. Ad hanc diem nullam ex Venere ceperat
-voluptatem; hoc vero temporis momento, cum primum ad eam explosit Dux
-catapultam, vehementissime mota est. Lacessiti iterum verberibus lumbi,
-clunes et femora ad Venerem incensi, post aliquot dies; tunc parum
-abfuit, quin sub marito subagitante deficeret, prae voluptate in
-effluvium mirabile soluta est. Tandem parvo temporis interjecto spatio
-perpessa idem incentivi genus, magna cum voluptate maritum excepit, et
-rigidae caudae salaces ictus. Impraegnata est uteroque gerit. Sed et
-audio esse nostros inter homines Alphonsum marchionem, quem verbera
-excitant ad pugnam, alioquin imbellem et ignavum. Virgis caedi sibi
-nates jubet, vapulat egregie, prostat interim illi uxor resupina in
-lecto; dum vapulat arrigit, et quo acriores ictus, eo tentigo
-vehementior. Cum parata sibi videt arma, aggreditur jacentem, et
-rapidissimos ciens in substratam motus, perfundit in subantem coelestia
-Veneris dona, et omnes quae ex Venere capi possunt capit voluptates.
-
-_Octavia._ Sed vero si experta ipsa esses, quam non putem fore tibi
-admirationem!
-
-_Tullia._ Non experta quidem sum; sed experiar et etiam sequenti nocte
-proxima. Nam volo te frui Lampridii mei amplexibus, qui jam per octo
-dies rure detentus cum Callia ferias a Venere agit; sed dedit ad me
-literas, quibus se crastina die monet adfuturum, Calliam velle ad se eam
-ego, quum negotia nescio quae illic habet a quibus se nondum expedire
-possit.
-
-_Octavia._ Videbimus. Sed oblita es de Juliae nuptiis, cum devirginata
-est, referre quae a matre accepisti.
-
-_Tullia._ Haec sane sunt. Scis nuptias velut clandestinas fuisse; aberat
-pater tuus, acciti ex affinibus nulli, intro res acta est, ut in fabulis
-Veterum legitur, nullis inspectantibus. Nam antequam Sempronia novam
-duceret nuptam ad genialem thorum, taurum passuram, implevit mollem
-animum malignis consiliis. Quae dixerit, quae jusserit dici fierive,
-quae utique et dixit et fecit inepta, intelliges. Ascenderat in
-cubiculum Juliae Jocondus, nam illic res patranda erat, et exhaustis a
-Semproniae viribus arma interrogabat virilia, an satis esset ad pugnam
-animi. Advenit demum Sempronia, et Juliam nexui tradidit.--"Enimvero,"
-inquit, "volo vestibus nudari a me Juliam, Joconde, tibi." Denudat suis
-manibus puellam relicto indusio, vix tuentem pudorem ab oculis Jocondi.
-Mox abiit Sempronia: "Vos vobis relinquo," inquit, "agite res vestras."
-In proximum secessit cubiculum, e quo in id prospectus patens datur; nam
-ostium hiscebat ut et Juliae. Illico advolvitur genibus Jocondi Julia,
-id scilicet edocta. "Facilis tibi ero," inquit, "et omnibus tuis
-voluptatibus obsequens dum vixero. Si secus contigerit, plecte sontem."
-Osculatur ille, et erigit puellam.--"Exue autem indusium," inquit,
-"corculum." Sed cum vidit ad haec vultum rubore suffundi, ipse
-erubescentem et pavidam exspoliat. Ubi defluxit ad pedes indusium,
-evertit in lecti latus resupinam, mammas parvas, duras, orbiculatas,
-candidas, sororiantes, manibus terit, et osculis premit; post pectus,
-ventrem, crura oculis legit, ac demum cogitationem et obtutum in Veneris
-hortulum defigit. Ut sibi eam partem tractari, premi, diduci labia,
-digitum immitti sentit rudis puella: "Eh! eh! eh!" clamabat, miscens
-clamori gemitus et suspiria.--"Nunc," inquit Jocondus lectum ostendens,
-"colloca te in hoc duelli nostri campo. O venusta membra quae me
-cupidine inflammant!" Illa obtemperans mittit se in lectum; hoc aspectu
-ignescere coepit et turgescere salax cauda; igitur ad latus puellae
-fudit se Jocondus: momento Julia pulvinum suis subjecit natibus non
-rogata, femina quam potuit latissime aperuit et, quod rideas, ipsa ultro
-injecit manum in viri penem. Ille in risum erupit.--"Quid haec novae
-Veneris facies indicat mihi?" ait. "Agedum!" et dicto citius intra
-puellae femina se mittit pronus; illa clavum manu non amittebat, ac ipsa
-dirigebat in se ruentis mentulae cursum, in fissuram suam ultro pilum
-figens; post tollit crura altius, ita ut talis pertingeret nates. Sic ad
-Venerem ipsa se composuit. Etenim cum sensit summum mentulae caput intra
-cadurda esse immissum:--"Amove nunc manum," inquit Jocondus, "caetera
-ego peregero." Ambas illico manus Julia in superequitantis lumbos
-injicit, et arctissimo amplexu; sed Jocondus, cujus mentula tentigine
-rumpebatur, totis viribus torsit in intima contum, vi sibi viam
-aperiens, quo nulli hactenus libidini fuerat. Illa clamorem misit, nec
-tamen situm mutavit corporis, et tertio quartove concussu in abditiora
-Veneris adyta intrusit se fervida felixque mentula.
-
-_Octavia._ Agnovit in virgine illaesum pudicitiae decus Jocondus? Sensit
-nullis inquinatam fuisse amplexibus?
-
-_Tullia._ Agnovit ut nostri homines solent, quibus in primis coitionibus
-plerumque de virginitate virginibus fides.
-
-_Octavia._ Verebar ut quae se ipsa patrandae rei accommodasset, id ei
-fraudi esset.
-
-_Tullia._ Intellexit facile Jocondus manasse has artes a Sempronia; ac
-postquam primo hoc concubitu uxorem Juliam sacrasset:--"Quid vero,"
-inquit, "Julia mea, te tam doctam judicasset? Profecto me in
-admirationem ingenii tui traxisti, cum mea arma ipsa in te fixisti,
-quibus lethum pudicitiae tuae conscisceres, cum me es amplexata, cum
-vibrasti clunes tam frequenti motu, crispantibus, crissantibus lumbis;
-cum voluptatem testata es suspiriis ignitisque tuis eheu! eheu!" Illa
-vero silebat: "Age, age, eloquere quae tegis hoc silentio tuo," aiebat
-Jocondus.--"Non ausim," inquit Julia, "sed haec omnia, ut accepi, fieri
-debent, et solent etiam a pudicissimis, ut ego sum.--Quis vero," reponit
-Jocondus, "dixit fieri solere?--Noli," refert Julia, "extorquere id a me
-ut fatear.--Volo vero dicas," adjicit ille; "ni dixeris, non ita
-judicabo puram, ut ais esse.--Sed, amabo, ne alteri unquam dixeris," ait
-Julia, "quae me tibi vis dicere. Monuit Sempronia, talem me praestare
-tibi, ex officio et munere meo esse, et sacramento adegit pollicerer me
-facturam.--Bene est," inquit Jocondus. "Cave vero tu ne subodoretur te
-mihi id secreti revelasse." Interea omnia et audiebat et videbat
-Sempronia, quod utrumque fallebat.
-
-_Octavia._ Qua spe illusit puellae credulitati tam maligno consilio?
-
-_Tullia._ Nempe sperabat inde futurum ut puellae mores tanquam
-liberiores suspecti Jocondo fierent, sed de his neutri ne verbum quidem
-fecit hactenus.
-
-_Octavia._ At enim quam institueras non perfecisti narrationem.
-
-_Tullia._ Ut omnino implevit puellae vulvam crassa et obdura mentula, in
-eam ad coleos usque inducta:--"Me crucias," ingemuit Julia, "parce!
-parce!" Ille interim crebris subagitationibus urgebat; dum vehementiores
-se in concussiones fundit: "Oh! oh!" inquit Julia, "prae voluptate
-morior; perge, perge, preme, impete fortiter, adige altius telum!"
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Scilicet id consilii dederat Sempronia: "Cum primum te, Julia,
-aliqua tangi titillatione in illis locis senseris, testare majorem etiam
-sentire quam vero senties, voluptatem. Urge maritum verbis, osculis,
-suspiriis, motitationibus. Sin minus, stupidam te et saxeam credat, quod
-nolim, qui meus est in te amor, accidere." Igitur ad primam pruriginem,
-puella intacta et cujus in locis ingens seminis genialis ardebat vis,
-coepit nates vibrare, succutere quanto poterat impulsu Jocondum, quem
-incredibili voluptate perfudit. Nec sane Juliae minor delectatio; nam
-per longas concitatasque motitationes, tandem in profluvium Veneris
-dilabi se sentit: "Hei! hei! hei!" exclamat, "quid hoc est rei? Quid
-sentio? deficio." Haec dicens obmutuit, velut mota mente ingemiscens,
-contremiscens. Manum Jocondus vulvae languentis admovet, et extracto,
-ita ut caput tantum intro lateret, pene, invenit infectum liquido
-Veneris contagio, nec adhuc ipse evomuerat in vulvae Juliae sinum
-libidinis suae virus. Tunc impellit hastam, concutit, premit, nec illa
-movebatur; substitit tantisper ille.--"Quid vero is sibi vult stupor
-tuus, Julia?" inquit, suaviis labia rosea lacessens.--"Sane deficio,"
-respondit, "me voluptate tanta implevisti, ut ad cumulum felicitatis
-meae nihil addi praeterea posse arbitrer, praeterea nihil." Integrat
-ille concussiones. "Jam apud me non sum," aiebat illa, "ita me hae
-confricationes ad Superos tollunt!" Et ipsa demum commoveri denuo
-coepit, et subare, subsultare, donec se fervido rore intro sentit
-irrigari: "Ah! ah! ah!" exclamabat, "quid etiam istud est?" Utraque
-Jocondus manu ad se admovebat puellae nates, praesto illa uterum et
-lumbos altissime sustulit; interim exstillabat in ejus concham igneus
-Jocondi tubus. In eam imo versa est amentiam, ut, cum deplueret
-prolificus humor stillatim, manu injecta virile telum caperet,
-exprimeret, emulgeret, ne quid omnino sibi ex tam dulci deperiret
-munere; testiculis Jocondi molliter compressis, quasi foveret, penem
-egregie emunxit, ut ne guttula quidem exciderit, cum eductus est e
-vagina.
-
-_Octavia._ Tam longo certamine non fracti sunt delicatae puellae artus?
-Sed vires amor, et amoris comes voluptas suppetebat.
-
-_Tullia._ Uno praeterea concubitu ad lucem recreata est Julia; is vero
-primus duorum triumve loco fuit. Alter, ut ipsa fassa est, minorem in
-ejus venas voluptatis sensum infudit: nam post sextam septimamque
-decussionem, recluso rivo ex Jocondi lumbis Venereum virus, cum primum
-Julia exorienti inciperet pruritu aestuare, depluit, nec ad Veneris
-metas perducta est.
-
-_Octavia._ Nocte tamen sequenti, ut refers, bis in ejus effusus est
-complexus Jocondus?
-
-_Tullia._ Sed soluto prius beatae matris tuae vulvae stipendio ei meret;
-itaque integris non est potita mariti lumbis, nisi bis alterum abhinc
-mensem.
-
-_Octavia._ Nam expresso a matre prioribus amplexibus Veneris succo, quod
-superest, faex tibi videtur et lutum.
-
-_Tullia._ Mense altero post nuptias, dum ludit cum Sempronia Jocondus:
-"Vis me patrem fieri, Domina?" ait.--"Volo," respondet illa.--"Qui vero
-potero," reponit, "ni per te liceat semine fervido et vivido impleri
-Juliae arvum? Permitte me ter eam inire, et integros volvere Cupidinis
-fluctus in ejus intimum sinum. Et sane misera saevos satis, et scio,
-labores exantlavit: nam scio quam male exceperit insontem Theresia amita
-tua, quod libidinosiorem putes quam est.--Permitto," inquit Sempronia,
-"sed ea tamen conditione, praegnans tibi fiat; quod fingetur in lumbis
-tuis semen his octo sequentibus diebus, volo tribus coitibus una nocte
-in eam effundas, colliquescens in Diones tuae amplexibus." Igitur
-octava, ab ea die, nocte, soluto pudicitiae vinculo, reducta cataracta a
-puellae ostio, libere inspersit puellae hortum fertili imbre. Atque ex
-his temporibus putat Sempronia utero Juliam concepisse: nam aliquae
-impraegnationis notae in puellae ore et nausea apparent.
-
-_Octavia._ Moriar, ni pessime Theresiam oderim, quae indigno cruciatu
-tam liberalem et ingenuam puellam vexaverit!
-
-_Tullia._ Moriar itidem ego, ni adversus matrem tuam saevitiam illam
-vitio verterim! Nam ut sibi persuasit ipsa, puellam uri libidine Veneris
-et cupiditate, Theresiam convenit. Significat se timere pudicitiae
-Juliae, quod minus pudicam praesentiscat; opus illi esse severiori
-medicina, qua nimirum in bonae matrisfamilias officiis contineatur;
-cavere oportere ab adolescentiae aestu et insidiis. Rogat mitti ad se
-Theresia, mittitur; sed prius exsoluto e lumbis pudicitiae vinculo, quod
-custodiendum Semproniae datur. Suscipit Theresia alumnam alacri vultu,
-dat epistolam ad Jocondum, petit eam sibi relinqui per tres dies: velle
-se puellae, quam aluit, quam edocuit, aspectu ad satietatem frui, qua
-tandiu caruerit. Post multos sermones petit a Julia, num velit probare
-se esse et esse vere purissimam. Respondet illa, velle.--"Igitur,"
-inquit, "his tribus diebus jejunio macerabis corpus, et flagris a me
-caedi cupies.--Faciam quod volueris," reponit Julia, "pensi esse mei
-quidquid jusseris ducam." Itaque prima die vapulavit, sed leniuscule,
-secunda acerrime, tertia non ita dire, atque sic emendata remissa est
-domum cum sol occideret. Aberat domo Sempronia, aderat Jocondus, qui ut
-lepidam advenisse sibi uxorem vidit, in ejus advolavit amplexus.
-Renidens illa: "Regredior," inquit, "ut castam decet, tui avidissima."
-Post brevem collocutionem inducit eam in thalamum suum; enarrabat illa
-quae sibi contigerint omnia. Deflet infelicis sortem Jocondus, solatur,
-spondet se in posterum illi diligentiori cura invigilaturum, ne quid
-deinceps detrimenti aut aerumnae patiatur. Post suaviatur, et missa sub
-stola manu gaudet pudicitiam non esse occlusam vinculo desideriis suis.
-Projicit resupinam in lectum, et plenis coitibus tribus, trium dierum ab
-ejus animo obliterat memoriam et perpessi doloris.
-
-_Octavia._ Nescit mater, nihil subirata est Jocondo?
-
-_Tullia._ Nihil sane; ne quidem suspicione assecuta est. Nam paulo
-antequam ingrederetur domum evaserat Jocondus, ac postea regressus
-salutavit uxorem ac si non vidisset hos tres ante dies.
-
-_Octavia._ Matrem sane insalutatam non reliquit?
-
-_Tullia._ Esse dixit Juliae, quod secum communicaret Jocondus de negotio
-quod illi confiderat expediendum. Egressi uterque cubiculum petunt
-Victorii, jussa interim Julia dum reverteretur maritum exspectare.--"Tu
-putas," inquit Jocondus, "velle me Julia mea amplexus tuis anteponere?
-Volo in te perfundere quidquid in me libidinis est." Osculatur, tractat,
-arrigit; tollit ipsa vestes et indusium, ut solet, amplectitur ante se
-stantem, telum vibrantem, et recidens in lectum pugnam molitur. Uno ille
-impetu infligit in vulvam mucronem teli. Quid plura? Res peragitur; post
-revertitur ad uxorem Jocondus cum Sempronia. Sedebat in lecto Julia,
-quam aggreditur sermone Jocondus:--"Volo, Julia, haec domina nostra
-noverit qualis sis, quam casta et pudica. Volo etiam ab ejus manibus
-pudicitiae vinculum hoc induas; testem habebis pudicitiae tuae
-opportunam tibi et mihi." Laudavit Juliae virtutem Sempronia, ac animi
-in hac obeunda re alacritatem. Juliae vero pars ludicra in vincula missa
-est. De tua vero, Octavia, nocte proxima experiar an sit ludis tam apta
-omnibus quae Venus novit, quam Veneri forma et venustate similis es.
-
-_Octavia._ Faciam, spero, ne tu diutius dubites, ac magna cum sua
-voluptate sentiet Lampridius me fontem esse dulcissimi gaudii.
-
-
-
-
-
-
-
-
-                            COLLOQUIUM SEXTUM
-
-
-                                VENERES
-
-
-               _Octavia, Tullia, Lampridius, Rangonius._
-
-O_ctavia._ Voluptates hujus noctis quam suaves futurae sint, persuasisti
-intimis medullarum mearum sensibus, pruriginosa hac tua oratione.
-
-_Tullia._ At enim duplo majores capies quam potui polliceri libidini
-tuae procaci, quidquid pollicita sim.
-
-_Octavia._ Scilicet aderit cum Rangonio Lampridius, et nobis ambo
-militabunt?
-
-_Tullia._ Tibi sane uterque pugnabit.
-
-_Octavia._ Apage! Paucas post horas rumperent veredum meum equisones hi
-tam acres.
-
-_Tullia._ Apage, inepta tu! Una belle sufficies duobus; et experta
-fatebere etiam prae te Heroas esse nihili.
-
-_Octavia._ Non faciam, cognata, non faciam. Putas me tam salacem? Ego
-voluptatibus tota nocte perfunderer? Dearum cibo ingurgitarer? Tu nihil
-gustares oblectamenti? Apage, apage, non faciam.
-
-_Tullia._ Utcunque se res habebit, feres; tu facies, tu facies. Vide:
-"superanda tibi omnis Veneris fortuna ferendo est." Vide.
-
-_Octavia._ O! o! fores obduxisti tuas cataracta illa improba? Quid de me
-futurum speras, si in partem non venies laboris? Quum mihi tam bene
-cupias, male habebo.
-
-_Tullia._ Macte animo; peregi ego quatuor, times duos?
-
-_Octavia._ Sed duo illi viribus praestant, et inexhausto libidinis rivo
-superant. Ais Lampridium in stadio tuo duodecim solitum esse conficere
-curricula. De Rangonio loqueris quae non longe absint a portento. Non
-sufficeret Cotytto duobus una.
-
-_Tullia._ Narravit de Rangonio quae superant omnem futuentium fidem
-Lampridius. Scis esse familiarissimos.
-
-_Octavia._ Quae narravit? Nunquid etiam venit tecum in certamen?
-
-_Tullia._ Cum esset nudiustertius ingressus hanc urbem nostram, adduxit
-hospitem ad nos Lampridius non dedignante Callia. Vide humanitatem:
-etiam amore meo inflammat; dein insana furentem cupidine ostentatione
-promissorum solatur. Brevi felicitatis summae qua frueretur, ut loqui
-solet, dicit fore participem. Bene sperare jubet. Paciscitur, inconsulta
-me, Venerem meam.
-
-_Octavia._ Nec subirata es?
-
-_Tullia._ Dic ipsa tibi. Irata sum, et iram acerbe testata. At ille, ut
-animi motus componeret: "Ignosce," inquit, "Domina mea, Regina mea, Dea
-mea, facilitati meae. Scio, per te non stabit quin exsolvam fidem meam.
-Vidit te Rangonius, et misere perit. Videram ejus cognatam Neapoli, et
-misere peribam. Ejus se finxit amore incendi ut meo faveret. Convenit
-cum ea: induxit me in puellae cubiculum: nocte fruor cupita Venere, dum
-se credit Laura (id ei nomen) Rangonii indulgere amplexibus. Num debui
-tanti esse memor beneficii? Ignosce, Regina mea; dum sequor officium,
-eam in offensam inopinus incidi."
-
-_Octavia._ Quid tu ad haec?
-
-_Tullia._ Emolliit durum animum vox amantis.--"Quid me vis facere?"
-repono. "Num te pudet me in id devolvi dedecoris, quae tua sum?--Sed
-enim," inquit, "huic uni tantum culpae succumbe; sine te amore Rangonii
-et Lampridii tui precibus flecti. Nihil tibi a me time in posterum,
-nihil continget quod gratum, quod honestum non sit." Consensi,
-sed:--"Lampridi," inquam, "nosti Octaviam?"
-
-_Octavia._ Ut tu Lampridio, est quod ego succenseam tibi.
-
-_Tullia._ Tace, inepta. Aperui mentem: scilicet de te in ejus amplexu
-mittenda. "Quam te bearem!" dixi.--"Sed ego et Rangonius interim,"
-reponit, "rumpimur tentigine. Si differri velis id gaudium ad tenebras,
-resolvemur uterque ad speciem ecce tuam quae nos urit. Concede saltem
-unam utrique felicitatem.--Quid honoris," refero, "accedet nomini tuo,
-si me dehonestaveris alieno concubitu? Tu quidem utere jure tuo."
-Exorari ea demum conditione me sum passa, scilicet ut Rangonio ad cursum
-unum aperirem stadium meum et Cupidineum agonem, ultra nihil datura.
-Velle integrum nec exhaustum in sulcum tuum agi utrumque.
-
-_Octavia._ Ut venient integri ex tuis amplexibus?
-
-_Tullia._ Haec res in hortis nostris agebatur, in quos prospectus nullus
-nisi e cubiculo meo; clausa vero et tuta omnia. Exspectans quid
-proficeret sodalis, non longe deambulabat Rangonius, spectabatque
-identidem me ignescentibus oculis. Tunc ad eum Lampridius: "Immortales
-pro coelesti munere redde gratias Tulliae," inquit, "et ad summum bonum
-veni." Ita sum a natura comparata ut ab omni longissime absim
-impudentia. Ubi propior factus, erubui: ille vero osculum dedit.
-Impudentiam ipse suam accusavit, et excusavit. Dum loquitur, specum
-illam frigoris captandi causa ad horti angulum structam jam
-intraveramus, et nobiscum Lampridius.--"Est quod te scire velim,
-Domina," ad me Lampridius, "tuaque interest sciri, Rangoni.--Quid vero
-istud est?" ait Rangonius.--"Suspiriis, osculis," reponit Lampridius,
-"et crispantis lumbi furoribus loquetur mox ipsa tibi Tullia.--Te immo
-Venus perdat," refero, "nugarum artifex solers!" Me manu extra specum
-extrahit:--"Ignosce, Rangoni," ait, "mox reddam aeque tibi puram ac nunc
-est. Nolo eam ab oculis tuis fugere, quae oculorum tuorum meorumque lux
-est. Paucis volo." Tunc ad me:--"Nescis, Tullia, quem habitura sis
-equisonem. Neminem unquam mortalium fassae sunt puellae et Romae et
-Venetiis, quibuscum rem habuit, tam abundanti Venerei imbris copia
-muliebres sulcos irrigasse ac Rangonium. Quod Hieronymo Mercuriali,
-postquam omnia quae de eo dicebantur diligenter exploravit, pro miraculo
-fuit, non tantum stupori."
-
-_Octavia._ Interea quid Rangonius cum oestro, cum furore, cum mentula
-sua?... Ah! ah! audio nescio quid strepitus; veniunt. Ut timeo! ut
-pudet!
-
-_Tullia._
-
-    O Hymen, o Hymenaee! Hymen ades, o Hymenaee!
-
-Ecce Lampridium. Quid vero solus, Lampridi? Quid de sodali actum?
-
-_Lampridius._ Apud Mendozam, urbi praefectum, virum bonum et comem
-coenavimus. Detinet Rangonium multa super ejus rebus, parentibus et
-affinibus rogitans, et seria, ut est ingeniosae urbanitatis, ridiculis
-miscens. Ipse secessi amoris aestu, qui me, dum de vobis cogito, cepit,
-in rabiem versus: quam Octavia curet, si me velit sanum et suum. Quid
-taces, Octavia?
-
-_Octavia._ Pudore, Tullia mea, sepulta mihi mens audaciam adimit, verba
-negat.
-
-_Lampridius._ Osculum etiam negas? Me miserum!
-
-_Tullia._ Agedum, Octavia, quid refugis? Lectus hic vix nos quatuor, cum
-venerit Rangonius, stipatos capiet: nulli praeterea locus, ne quidem
-pudori. Projice hanc a te amentiam, fatua.
-
-_Octavia._ Quid me, fatua tu, dejectis operimentis nudam aperis
-Lampridii oculis?
-
-_Lampridius._ Quam venusta, quam tenera membra!
-
-_Tullia._ Volo, Octavia, te putes me esse alteram. Rumpitur Lampridius;
-num te miserebit miselli?
-
-_Lampridius._ Fave, Tullia, fac patiatur Octavia se amari, et
-pulchritudinis juventutisque suae florem me legere. O corpus Venereum!
-
-_Octavia._ Abi, abi: jam vociferor si ultra tentes.
-
-_Tullia._ Quae te tenent intemperiae? Sana es? Jam per Deam Pertundam!
-si amicum nolueris Lampridium, habebis me inimicam.
-
-_Octavia._ Interim et mammas, et pectus, et omnia corporis membra manu
-Lampridius ille tuus impudica conscelerat.
-
-_Lampridius._ Quam apte hiat tibi Veneris concha! quam commodo situ pars
-prostat ludicra! quam molli obnupta lanugine!
-
-_Octavia._ Eh! eh! quid agis? Jam me occupas totam. Quid propudiosa
-faciam post id flagitium?
-
-_Tullia._ Amplectere Octaviam, Lampridi; tu Lampridium, Octavia.
-Nonnullae erunt meae partes in hac fabula: manu hac virile spiculum
-dirigam in foemineum scopum. Bene est, intro haustum est totum: ut bene
-altera pars alteri convenit! Nunc lateri ne parcas, Lampridi.
-
-_Octavia._ Quid vis? ut me opprimis! ut agitas! ut pulsas! Tolle manum,
-Tullia; quid me vellicas? Oh! oh! oh!
-
-_Tullia._ Tolle tu nates. Tolle, inquam, tolle altius. Succussus itera
-spissos, crebros, vehementes. Belle! belle!
-
-_Lampridius._ Si te transfigi gaudes, Octavia, fige osculum.
-
-_Octavia._ Gaudeo!... gaudeo!... morior! Ah! ah! Facione satis voluptati
-tuae, quae mihi est summa voluptas? Vis succutiam vehementius? Faciam ut
-maxime potero.
-
-_Tullia._ Fac igitur, nihil nugis opus. Mirabiliter! Quam mobiles, quam
-leves tibi lumbi! Tractabo interim, Lampridi, pruriginosos tibi
-globulos; sollicitabo leni tactu ad officium et spumam.
-
-_Lampridius._ Ut me beatis utraque! ut voluptatem meam pascitis, tu tuo
-nectare, Tullia! tu tua ambrosia, Octavia! En! en! Nunc, nunc, Octavia,
-tolle, tolle lumbos. Acriter, acriter!
-
-_Tullia._ Langues, Octavia, langues?
-
-_Octavia._ Sentio!... sentio!... Ut fervida urina haec! ut rapido fertur
-impetu! Osculare, osculare. Jam et diffluo ego... Distillant mihi
-Veneris venae. O! o! sentio Jovis cum Junone concubitum. E coelo venit
-haec voluptas. O! o! fundum!... deficio!... fundum!... deficio.
-
-_Tullia._ Quid garris balbutiens? Fundum alvei tui tetigit Lampridii
-anchora?
-
-_Octavia._ Tetigisse credidi. Sed jam deficit Lampridius, abit, anchoram
-solvit. Patere tamen, Lampridi, te osculer iterum atque iterum; te
-basiationes meae vorent antequam exscendas ex veredo meo.
-
-_Tullia._ Vis forte, salax, novam ad pugnam exsanguem nervum et viribus
-defectum excitare? Non ita erit. Ad Rangonium redi, ne quid de te
-nobisque suspicetur parum pudici.
-
-_Lampridius._ Revertar, ut suades, ad sodalem. Hanc fingam tantulam
-egisse moram cum praefecti consobrino Frederico.
-
-_Tullia._ Sed quam bene te habuit Octavia? Ut voluptati visa est apta?
-
-_Lampridius._ In ea inveni omnino nihil quod ad te proxime non accedat,
-Tullia mea, quod meram putamque Venerem non sapiat. Sed de his postea.
-Valete.
-
-_Octavia._ Quas vero reddam tibi gratias, Tullia! Nunc vere scio quid
-sit Venus, ita me libidine implevit. Pili praecipue titillavit
-longitudo, nam crassitudine Cavicei longe cedit temoni. Vere omnia
-gustavi Veneris bona.
-
-_Tullia._ Quae dicebam de Lampridio invenisse te vera, oppido gaudeo.
-
-_Octavia._ Vidisti ut de thoro laetus desiliit, ut osculum dedit, molles
-natibus impegit alapas? Te beatam, cui ludere ejus in amplexibus cum
-libet, licet! Sed te etiam incredibili num affecit Rangonius voluptate?
-
-_Tullia._ Ad eam igitur, quam institueram, narrationem redeo; nam et
-velle videris, et gratissimus mihi quoque hic sermo.
-
-_Octavia._ Quo me scilicet in meliorem vocabis deliciarum tuarum partem.
-
-_Tullia._ Ut inter animalia homo, sic inter homines Rangonius abundat
-seminis copia. "Moneo," dicebat Lampridius, "ut opportuno cures corporis
-situ, nihil tibi depereat. Nam pro summa mihi est voluptate summa te
-perfundi." Sub haec abscessit.
-
-_Octavia._ Quid postea?
-
-_Tullia._ Citato venit ad me cursu Rangonius. "Nihil te," inquit,
-"libidini meae eripiet." Manu prehendit; ad angulum, ubi, ut scis,
-thorus, trahit volentem nolentem. Alteram mittit in sinum manum; Veneris
-sedem altera detegit reductis ad zonam usque vestimentis. Mox solvit
-ipse subligaculum sibi, apertis coleis.
-
-_Octavia._ Fuscinam vidisti, cum fuit in procinctu, magnam, rigidam,
-Heroe et te dignam?
-
-_Tullia._ Qualis est fere Lampridii, adeo nullo, quod perceperim,
-differunt discrimine. Undecim duodecimve pollices latos in longitudinem
-fusa.--"Jam jam remittor," dicebat; "commoda amori meo amorem tuum,
-Domina." Sensim interim sine sensu dilabi me in thorum passa sum. Ille
-effudit se in resupinam, et primum, levi excitavit unguium impressione
-in pube igniculos, et proxime in eo, quod perinaeum monui vocari
-interstitio, ubi ardentiores Veneris prurientis faces.--"Age, age."
-dicebam, "abscede; illudis mihi. Quid me incendis jam tuo amore
-inflammatam?--Ergo accipe," ait, "quicquid id est amoris mei," et
-momento impellit in libidinis venam spiculum. Ut sensi:--"Male,"
-exclamo, "male me habes malus." Audiit Lampridius, et accurrens;--"Cave,
-Tullia," inquit "ne e proximo vico secundum hunc murum tua vox
-exaudiatur. Cui non cognita honesto? Contine vocem, lumbos non contine."
-
-_Octavia._ Vidit pugnantes in hac palaestra, et continere ipse potuit a
-risu, ab eoque furore, qualem nuda movet Venus?
-
-_Tullia._ Vidit, et cum insistere laevum mihi pedem humi videret:--"Volo
-utrique," adjicit, "amicae curae officium impendere." Sellam subjicit;
-altiusque hoc pacto sese in uterum penetravit impressa mentula. Aperta
-manu ridens alapam inflixit natibus Rangonii, et exiit e cella.
-
-_Octavia._ Ah! ah! ridiculum spectaculum! ridiculi vos uterque, tu et
-Rangonius!
-
-_Tullia._ Tantisper substitit immotus.--"Amplectere me," ait, "regina
-mea," nam elanguebant artus desides: complector. "Ante tres menses,"
-subjicit, "nulla me vidit Venus, nulla impatientiam libidinis solata est
-puella dulci effluvio. Sed, ut scias, vix inveneris, qui, ut ego, tam
-abundanti hortum tuum irriget salsa pluvia."
-
-_Octavia._ Impresso calcare, poterat et poteras cursum sustinere?
-
-_Tullia._ Coepit vehementius subigere, ad sextam septimamve concussionem
-fervido me intus imbre diluere. Stillantis vis veretri tantum mihi iis
-in locis concitavit pruritum, ut temperare non potuerim quin motus
-cierem fervidos.
-
-_Octavia._ Ne scilicet quam Lampridius marmoream a candore vocat, saxeam
-crederet Rangonius, si stuperes frigida et hebes.
-
-_Tullia._ "Video coelos," dicebam amens, "video coelos apertos;" et
-illico semen emisi recluso fonte. Sensit me resolvi: concitatiori
-aestuans opi fuit subagitatione. Mistum est semini semen; nam et ipse
-resolutus est. Sed quater ego largo fluctu remissa sum, cum, continua
-ille ignitae libidinis ejaculatione, omnes meis in lumbis omnium
-prurituum irritat nequitias. Tandem palaestrae finis datus. Fateor,
-Octavia: tanta nunquam deciduae vis voluptatis uno concubitu genitalis
-arvi furores restinxit.
-
-_Octavia._ Satiavit te voluptate? Si pugil praeterea adfuisset novus,
-certamen refugisses? Nec te Lampridius iniit?
-
-_Tullia._ Sane nova voluptas mihi propior fuisset aerumnae, quam gaudio.
-Nam exundanti restagnans semine uterus, quod imbiberat, nihil praeterea
-gaudii aut petebat, aut pollicebatur.
-
-_Octavia._ Dicunt omne esse animal post coitum triste.
-
-_Tullia._ Immo alacri vultu, laetis dictis, significavit Rangonius multo
-se gaudere gaudio quod bonis libere meis esset potitus. Lampridium
-vocat; sed ejus me ex ulnis expedio, et utrique eripio, ne ultro
-citroque iterum cogerer Venerem pati, Lampridii gratificandi causa.
-Veloci prius in aedes me recepi cursu, quam fere animadverterunt.
-Interim, Octavia, nequidem Venereae tabis guttulam e Rangonii tubo in
-concham effusae meam sensi defluxisse. Quid id sibi velit nescio. Sed si
-hoc me impraegnatam esse scirem concubitu, ut Calliam meum amo, maerore
-conficerer.
-
-_Octavia._ At enim vero, prae quartumviratu tuo, quid istud?
-
-_Tullia._ Intelligo. Vis illam meam renarrem Romanam militiam?
-
-_Octavia._ Volo.
-
-_Tullia._ Inciderat in morbum, quem ab initio longum fore et lethalem
-Medici judicaverant, Callias, dum Romae agit litis difficillimae
-dirimendae caussa cum Ortobono cognato meo. Ea me res vocaverat Romam;
-et bonae valetudini, si tandem restitutus est Callias, meae opi curiosae
-et amanti id debet, nec negat. Ut primum convalescere coepit et omnis
-abscessit periculi metus, cupiditas coepit exhilarandi animi per
-continuos tres menses moerore confecti et consepulti. Ventitabat domum e
-proxima vicinia mulier non admodum aetatis provectae, ex Ursina gente.
-Familiarissima cum illa mihi intererat necessitudo, et mecum saepe
-cubabat, solatium unicum aegro animo. Una nocte cum serimus sermones,
-facetiasque miscemus, fateor ad intermissae Veneris ludum converti
-interdum cogitationes meas. Ut interrogabat, hos ignes respondeo, quos
-sentirem in venis meis reviviscere, nullius posse virtutis restingui
-constantia et pudore. Ad haec matrona elegantis et liberalis
-consuetudinis, si alia ulla:--"Volo te abdicatae Veneris crastina luce
-satiari donis ad usque fastidium; et, si fatua non es, voles. Nihil
-propterea," inquit, "aut famae detrahetur, aut honori. Id solum volo
-liberae te meae permittas potestati.--Permitto," refero, "quid timeam
-quae te vadem habeo, ducem sequor et auspicem?" Mane facto curare jubet,
-sed modico prandio, corpus; nec cibis impleri. Pectus, mammas, ventrem,
-femina, nates lavat ipsa suaveolentibus aquis, et myrteo oleo Veneris
-typum. Candida induit stola e serico. Obscurari me credidi pellucida
-quadam nebula, potius quam veste tegi. Post curru una invehimur in
-villam suburbanam et amoenissimos hortos. Et Flora illic et Venus per
-omnem liberae et hilares ludunt et rident anni tempestatem, et omnis
-tempestas perpetuum ver. Postquam intrantes admisere superbissimae
-aedes, inducit me in conclave interius, ubi perpetuo lux condita
-crepusculo pudori favebat simul et impudentiae.
-
-_Octavia._ Libidinosae petulantiae apta sedes.
-
-_Tullia._ Occurrit modesto ore et cultu matrona anus.--"Faciam," inquit
-ad Ursinam conversa, "ut haec tua puella gratias agat tibi plurimas,
-voluptatibus ebria paucas post horas." Haec dicens prehendit manu. Mox
-abiit Ursina, ostioque clauso, intro anus cunctantem ducit. "Principio
-accipe, nata," inquit, "tibi quid exspectandum, quid ferendum. Amplius
-tua non es, sed athletarum quatuor, quos paravi agoni tuo. Gallus unus
-est, Germanus alter, alii Florentia orti duo. Nam amat Florentinos
-domina mea. Omnes ab anno notissimi, alter alteri amicissimi, et, quod
-praestat, ortu nobiles.--Apage," refero, "me occident tot palaestritae.
-Te misereat mei, mater. Unus sufficiet, fac duellum sit, non pugna;
-dimitte alios." Risit illa, et dum loquor, adsunt coram praesto
-omnes.--"Delige," ait anus, "quem velis excipere primum; ordinem pugnae
-cuique suum ipsa constitue: nam quo jusseris, ad pugnam venient et
-amplexus." Ego manum porrigo Gallo; illi Turriano cognomen. Huic vero
-Aloisium, Aloisio Conradum, Conrado Fabricium volo succedere ex ordine.
-Aloisius ac Fabricius Florentini; Germanus Conradus. Tunc matrona
-classicum cecinit.--"O juvenes," inquit, "docete hanc tam venustam, tam
-teneram puellam, qualis apud ingeniosos, ut estis, in foemineo corpore
-sit libidinis usus. Qui fortius in Venereo campo militaverit, pilum
-melius intorserit, annulum hunc consequuturus est virtutis suae
-praemium, et victoriae bravium." Annulum ostendit aureum adamante
-incluso micantem, Ursinae donum, quo alacrius insurgerent ad praelium.
-"Alter alterius cursus numerate," subjicit, "sed etiam cavebo ne per
-errorem conturbetur numerus. Abite nunc, et agite res vestras." Sub haec
-excessit e conclavi.
-
-_Octavia._ Nunquid timebas, quatuor scilicet hastis appetita
-circumquaque erectis?
-
-_Tullia._ Intelliges. Manum osculatur Turrianus mihi, simulque recta in
-cubiculi angulum sipario obductum deducit. Thorus pedem vix unum
-eminebat, et lucebat tremulo lychnus lumine, ac si esset jam libidinis
-sibi nostrae conscius. Tunc tollit Fabricius vocem.--"Heus! tu, amice,"
-ait, "expedi negotium illud tuum, nam et nos rumpimur. Primum
-haudquaquam tibi locum invidemus, sed expedi.--Fraus aberit," respondet
-Turrianus; "quod tam magna cum voluptate fiet, ne dubites, cito fiet."
-Ego summo offusa pudore, qui congenitus est mihi, nec simulans, mea non
-eram. Rogat in lectum demitterem ultro me: non audiebam. Impulsu molli
-dejicit, fere repugnantem, et jam sub vestem alteram miserat manum.
-Audivere alii praecipitantius concidentem, et risum sustulere; ego
-gemitum. "Quid istud est?" aio, "quam, mehercle, quae hactenus ulla
-absque labe pura et casta egi vitam, quam vero judicabitis?--Ineptum
-hunc," reponit Turrianus, "pudorem expelle ex animo. Non prima perducta
-es nostros in amplexus: passae sunt ex optimatum mulierum numero
-pulchriores furores nostros, ut tu patieris. Honestandi lupanaris,
-ornandae libidinis invenimus rationem. Nemo vitio tibi verterit quod
-nemo sciet, quod tu ipsa, dum peragimus, dum patramus lascivi, sed
-honesti, tibi dices proxime accedere ad virtutem.--At expedi, Turriane,"
-clamabat Fabricius; "hac nos mora enecas.--Obsequor," refert, et eodem
-temporis puncto demissis femoralibus mentulam aperit, et incumbit in me;
-impellit in hiantem concham, compressione aestuanti urget, vehementi
-concutit nisu. Et cum non commoverer:--"Saltem nunc, Domina, cum ad
-finem operis propero," inquit, "Veneri fave." Ego tremulo succussu faveo
-currenti, et post paulo turgentis mentulae rore sentio intimam libidinis
-conspergi aream. Nullus tunc pudori locus, nulla honestatis ratio, nulla
-immo mei recordatio; colliquescere etiam coepi. Sed jam attigerat metas;
-vix ego sub eo perfeci. Accurrit Conradus vir bonus, sed
-incultus:--"Quod pace tua fiat, Domina," inquit, "verbis abstinebo, re
-colloquar tecum." Nec plura: pilum rigidum, crassum torquet nervosus in
-viscera, et ad quartam quintamve concussionem fervido me semine movet ad
-novam emittendi e lumbis Venerei gari pruriginem.--"Quare mutato ordine
-occupasti," inquam, "Conrade, locum qui Aloisii erat?--Ita conventum
-inter nos," refert. "Venient ad te ambo simul, etiam simul, puto,
-inibunt: nam stultos nos judicant, Gallos et Germanos, qui odio habeamus
-scire ubi sita sit vera voluptas." Excessit Conradus, ecce advolant
-Aloisius, Fabriciusque.--"Tolle crura," ait Aloisius, machaeram
-intentans. Tollo; tunc effundit se in pectus meum, et immergit in ulcus
-insanabile machaeram. Utramque mihi Aloisius tibiam sustollit; et sub
-poplitibus altera et altera missa manu agitat ipse lumbos mihi nullo meo
-labore. Procax ridiculae motitationis genus! Incendi me dixi: sed dicto
-citius restagnans Veneris spuma restinxit incendium. Surgente Aloisio,
-novam se Fabricius accingit ad pugnam. Rubicunda illi et minitabunda
-turgebat mentula.--"Amabo, Domina, obverte te in faciem," ait.
-
-_Octavia._ Scio quid dein.
-
-_Tullia._ Obvertor ut volebat, quae sciebam id mihi esse in lege per
-eorum voluptatem ad meam ire. At enim, ut nates vidit, quae candore suo
-ebur et nivem obscurarent: "O te pulchram!" ait. "Sed erige te in genua,
-demisso superiori corporis trunco." Ambae patebant viae quae ad utramque
-ducunt Venerem: probam et castam alteram, scelestam alteram et
-inquinatam.--"Qua petes?" ait Aloisius.--"Qua tu," respondet Fabricius.
-"Postea viderim."
-
-_Octavia._ Sic minatus est.
-
-_Tullia._ Et petiit qua debebat et juvabat; trusit in intimam vulvam
-rapidum et igneum telum, mammam utramque cepit manu utraque, post
-agitare coepit, et momento dulcis profluere rivus in mollem Veneris
-sinum. Et ego etiam miris deliniri deliciis: prae voluptate parum abfuit
-quin deficerem, ea me seminis copia excreti ex Fabricii lumbis implevit
-et demulsit, ea copia excreti e meis exhausit mihi vires. Hoc uno
-concubitu plus amisi virium quam prioribus tribus. Ita res acta est; et
-hic primus fabulae actus scenis constans quatuor.
-
-_Octavia._ Quam de Fabricio hunc petente corporis situm conceperam, ut
-dicere aggressa es, fefellit me opinio. Num fallere solent Florentini
-Venerem. Delectari aiunt puerorum consuetudine, carasque illis esse
-puellas quae se in pueros mutari velint, et puerile praestare officium.
-
-_Tullia._ Experta sum ego, et quid in his possint rebus documento ipsa
-tibi ero. Denique, nam curiosius singulis haerere dicendo nihil
-interest, eodem ordine Turrianus Conradusque admissis equis in agonem
-meum descenderunt. Cum procederet ad me Aloisius, supervenit anus:
-Aloisium Fabriciumque monet, caveant obscoeno ne possim pollutam me
-queri esse concubitu. Licere quidem intra corpus meum vomerem imprimere
-quo sulco velint, semen tamen mittere non item licere. Si contra
-fecerint, Ursinam habituros iratam, et in bonam mentem peccaturos;
-vulvae soli rependi debere hoc amoris tributum. Me etiam dictis
-aggreditur, et animo essem bono ad ignotos adsultus hortata est. Tunc
-sortiuntur inter se, laus cui prius contingat fodiendae melioris hujus
-partis: sic loquebantur. Illaudabilis voluptatis licentia omnem apud
-malos et olidos cinaedos superat verae laudis suavitatem. Ego
-vero:--"Non patiar, inducias peto," inquam, "non longas." Igitur recta
-via ivere ad castam Venerem. Octo se hoc modo hae habuere fututiones.
-Turrianus mihi admodum cordi erat; in animo erat dono illi primitias
-ignoti obsequii dare, et me ab amato juvene hac etiam parte devirginari.
-
-_Octavia._ Florentinis non uno in loco mulieribus sita, nec una
-virginitas.
-
-_Tullia._ Sed contumeliam id esse, non donum, respondit Turrianus, et
-querelas miscuit.--"Quem me esse putas," ait, "Domina? Absit haec meis
-ab libidinibus amentia, a cogitationibus infamia, a consuetudine
-ignominia! Nulla mihi esse cara voluptas queat quae tibi voluptas non
-sit. Unum rogo ne dedigneris mihi gratificari.--Quod voles, quidquid id
-demum sit," refero, "volo. Sed roges nolo, capias volo.--Liceat oculis
-meis divinae pulchritudinis tuae libero frui aspectu." Depono vestes
-ipsa ultro, nec difficile opus; nam praeter indusium et stolam nihil
-erat. Indusium ipse sua dejicit ad pedes manu. Ut nudam videt, basiis
-terit igneis, tactibus lustrat membra omnia liberioribus. Dehinc
-turgentem, et gravem mole caudam protrudit in vulvam, inguina inguinibus
-miscet. Sequitur Conradus; Conrado succedunt Aloisius et Fabricius.
-Novum belli genus. Nudam ut conspexere, exultare et plaudere. Post
-pulvinum thoro transversum natibus subjicit Aloisius:--"Nunc obverte
-pronam te in faciem, et nates objice oculis et amoribus nostris has
-pretiosas.--Quid vero vultis?" dicebam. "Parcite paventi. Obliti estis
-esse me puellam, non puerum.--Apage," refert Fabricius, "quod nulla
-negare ausa est e tot praestantibus inter Romanas puellas et ingenii et
-formae dotibus, tu ingeniosa et formosa audes negare?--Sed hanc rem
-horret animus," repono, "ferre non potero, conficietis huic bello
-inassuetam.--Ferre poteris," subjicit Aloisius. "Multo juniores hoc
-corporis usu apud nostros homines inclarescunt. Pluris constitit tibi
-anticae virginitatis occisio." Cum proficerem nihil, parui furentibus.
-Tunc pronus inclinat se in nates Aloisius, pilum postico admovet,
-pulsat, percutit; post summo nisu irrumpit. Ego gemitum misi: sed illico
-extractum ex ulcere telum condidit in vulvam, et multo semine depluit in
-lubricum uteri sulcum. Aggreditur, re peracta, eodem modo Fabricius.
-Rapido vibrat hastam puram impetu, totamque brevi in viscera abdidit. It
-reditque aliquandiu repetita via; et quod fieri posse non putabam, etiam
-invasit me nescio cujus pruriginis rabies, ut huic me assuefieri rei
-posse, si velim, non dubitem. Sed absit Calliam haec transversum agat
-vecordia! Nec tamen abusus ultra modum est patentia mea ad contumeliam;
-suavissimam profudit voluptatem in uteri intimos sensus, nihilque quo
-oblectari possem, haec nebulonis turbavit intemperantia.
-
-_Octavia._ De Callia vero dic, amabo, nunquam hac tibi improbus parte
-illusit?
-
-_Tullia._ Fatebor, mea Octavia.
-
-_Octavia._ Fatebor itidem ego, mea Tullia.
-
-_Tullia._ Alterum post mensem quam nupsi, pomeridianis horis cum esset
-Callias mecum, voluit nudari, voluit etiam interius deponi indusium.
-At.., at, sile.
-
-_Octavia._ Ah! ah! video venientes ad nos athletas nostros.
-
-_Tullia._ Audio loquentes. Macte virtute, Octavia! jam tibi ludendus
-egregius ludus. Macte animo! Ut tibi bibet sitiens vulva nectareos
-calices!
-
-_Octavia._ Contremisco.
-
-_Tullia._ Quod bene vertat, Rangoni! ecce in venustissimae puellae, si
-quae alia, complexus conjicio. Amore digniorem tuo nusquam invenies; mox
-fateberis voluptate ebrius: pro certo habeo.
-
-_Lampridius._ Habet, Octavia, tibi gratias Rangonius, et mox referet
-subigendo, ut meretur, veredum tuum egregie.
-
-_Rangonius._ Novi felicitati meae adjici praeterea nihil posse. Tu vero,
-Octavia, quid moerens stupes? Num scis te debere pervigilium Veneri?
-
-_Octavia._ Apage, apage! Ex lecto projiciam me, abstine, clamoribus
-implebo domum. Abstine! Quid me vexas, proterve? Quid me basiis his
-adulteris, tactibus his nequissimis inquinas?
-
-_Rangonius._ O te pulchram! O divinam, si tam es indulgens, et mitis,
-quam pulchra!
-
-_Tullia._ Quo fugis? Non sapis, Octavia. Age vero, Rangoni, siste
-fugitivam fixo stipite. Agedum!
-
-_Lampridius._ Quid sibi vult haec rixa? unde haec altercatio?
-
-_Octavia._ Misereat te mei, Lampridi!
-
-_Lampridius._ Scilicet! Te negas summo gaudio, et miserear tibi? Quid
-hic misericordiae locus?
-
-_Octavia._ Vides ut me male habent et haec, tua Tullia, et hic, nescio
-quis, sodalis tuus. Sed me infelicem!
-
-_Tullia._ Bene se res habet. Nunc excute illud, Octavia, illud pondus
-quod intra viscera tua furit. Sed abscede, Lampridi.
-
-_Lampridius._ Cur vero hoc pasci oculos et mentem voluptatis spectaculo
-invides?
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah! ut saevus es!... Nunc vero, nunc quod voles, et
-ut voles, nunc faciam, Rangoni. Omni, omni cupiditati tuae parebo, omni.
-Sustine tantisper, ut aptiori me situ voluptati tuae accommodem.
-
-_Tullia._ Quippe dum insanis intemperans, alterum e thori sponda femur
-projeceras.
-
-_Lampridius._ Perfice, Rangoni; nihil te moretur. Sustentabo ego manibus
-meis, et tollam marmoream hanc columnam.
-
-_Octavia._ Sine, inepte, sine. Quid mihi calcem unguibus scalpis? Eh!
-eh! Et tu, Rangoni, ut iteras concussiones has rapidas tuas! Jam, jam
-emorior.
-
-_Tullia._ Agedum, Rangoni, agedum, festina. Tractabo ego hos tuos tibi
-testiculos, deliciarum fontem. Vides deficientem pellicem hanc? Depluant
-cito citius vitalem balsamum emorienti.
-
-_Rangonius._ Ecce ut momento flammescit mihi amoris vena, et Veneres
-stillat Veneri meae.
-
-_Octavia._ Nihil artubus meis parcas. Ecce... Ut tibi placuit hic
-succussus? Et hic alter? Et hic? Ah! Quid sentio?... Ut pruriginosos
-mihi locos fervido mulces... ah! ah!... rore... ah! ah! quam
-abundanti!... ah! ah! quam suavi! Ut vitam infundis, et adimis, vitae
-necisque arbiter!
-
-_Tullia._ Et tu scilicet pumice es aridior. Clausi sunt tui tibi Veneris
-rivi, Octavia?
-
-_Octavia._ Tace. Eh! eh! Quiesce. Tace. Bene omnia. Hem! hem!
-
-_Tullia._ Incita cursum, Rangoni, praesto sis. Acriori calcare
-obstetricare exorienti puellae tuae libidini. Bene est, bene!
-
-_Octavia._ Oh! Hoc me fere concussu oppressisti, et hoc etiam. Quievit
-paululum haec mihi rabies, qua me incenderas. Et tibi adhuc distillat
-lubricus nervus in venam meam? Sentio!... sentio!... Nullus dabitur
-finis? Quam immingis suaviter! Me implebis, puto, semine hoc fervido, et
-e puella Venerei sali gurgitem facies.
-
-_Lampridius._ Interea disrumpor. Festina ad metas, Rangoni. Me miserum
-reddit tantae tuae felicitatis cumulus.
-
-_Octavia._ Importunum te, Lampridi! Deficio, deficio iterum. Sed me,
-Rangoni, enecas languentem, quod langues. Tam cito abis?
-
-_Tullia._ Tam cito? Quae tua est amentia? Per Venerem! Huic vix Jovis
-conferri congressus queat, quo Herculem in Alcmena genuit. Sed ecce ut
-rigidus, ut igneus, ut superbus Lampridio micat nervus! Excipe.
-
-_Lampridius._ Si hunc igneum et rigidum rimae igneae huic...
-
-_Tullia._ Et concussu hoc rapido perfecisti orationem.
-
-_Octavia._ At vero, Lampridi, fave, fave.
-
-_Lampridius._ Fave etiam tu, Octavia; fave, Tullia.
-
-_Tullia._ Quid vis utramque facere?
-
-_Lampridius._ Volo, dum papillas Octaviae pertracto, molli ipsa et
-spissa nates vibret motitatione. Tua interim, Tullia, lubrico mihi
-scrotum et testiculos frictu sollicitet laeva illa pruriginosa ad plenum
-gaudium.
-
-_Tullia._ Sustine partes tuas, inepte. Fungemur utraque nostris
-praeclarissime.
-
-_Octavia._ Dire me exagitas, Lampridi. Sed impune non feres. Concussibus
-his respondebunt succussus mei acriores. En, en, en. Placeo?
-
-_Tullia._ Egregium te vere ostendis bellatorem, Lampridi. Ut apte
-pugione ad capulum impresso, non mortem sed delicias exspirantis simili
-infers Octaviae! Videris animam agere velle, Octavia, dum totum se intra
-viscera tua agere videtur velle Cupidineus hic heros.
-
-_Octavia._ Importunam loquacitatem! Quid animum meum a tam grato
-immensae voluptatis sensu avocas? Sed..., sed... intro me urit liquida
-vividi vis ignis.
-
-_Tullia._ E face, quam quatit intro tibi amor Lampridi, stabilis in
-penetrali tuo. Te interim, mi Lampridi, volo osculari.
-
-_Lampridius._ O dulcis delectationi meae accessio suavium! Admove etiam
-eburneos mammarum orbes, ut osculer. Nunc... nunc, Octavia, Tullia,
-fugiunt mihi libidi... libidinis rivi!
-
-_Octavia._ Sentio, sentio profluentes in stagnum meum. Perge. Oh! oh!
-perge. Et ego, et ego!
-
-_Tullia._ Et tu, et tu, in effluvium solveris. Opi este alter alteri.
-Bene est, per Subigum Deum! Bene est. Interim quid cogitas tecum,
-Rangoni, mutus et iners?
-
-_Rangonius._ Tibi dixerit haec.
-
-_Tullia._ Ostendis mentulam. Ut momento crevit in duellum! Mirificus es
-bellator. Nullus ut video quietis misellae dabitur gustus.
-
-_Rangonius._
-
-    Omnibus una quies operum, labor omnibus idem.
-
-_Lampridius._ Ecce nunc occupa, Rangoni, vacuum tibi campum, non
-Martium, sed Venereum, in quem velit Mars descendere. Ita me gaudio
-cumulavit!
-
-_Rangonius._ Me etiamnum fugis aversa, Dea mea?
-
-_Octavia._ Non fugio; sed breves indulgeri peto inducias.
-
-_Tullia._ Mutata figura excita cadentem libidinem, nam effoeta langues.
-Sic condiri voluptas debet, ut voluptatem sine fine voluptas creet.
-
-_Octavia._ Sed vide ut urget Rangonius, et victam vexat inglorius!
-
-_Rangonius._ Exspectabo tamen. Quid vis fieri, Tullia? Da clinopalae
-leges, agonotheta a Venere secunda.
-
-_Tullia._ Vides me, Octavia, ut nates tollo in genua, reliquo summisso
-corpore? Projice vero te resupinam meos in lumbos, ut dorsum dorso,
-nates natibus conjunctae haereant. Apertis dehinc femoribus, summis
-plantis, quo graviori minus premar onere, ut poteris innitere.
-
-_Octavia._ Impar procul dubio eris ponderi cum procubuerit indiges hic
-in me. Obsequar tamen jubenti fututricum Reginae, ne cadam in crimen.
-
-_Tullia._ Obruere nolet me Rangonius: scio. Sustentabit corporis pondus,
-nec ars deerit, nec modus.
-
-_Rangonius._ Favebo utrique, ut potero maxime. O illecebrosam figuram!
-Protinus jaculum divinam in hanc pulchritudinem id informe condo. In
-bonam rogo accipias partem, Octavia.
-
-_Octavia._ Propera, mi rex; exorientem sentio in imis lumbis
-titillationem novam. Itane, Tullia? Nugae! nugae!
-
-_Tullia._ Motita nates, Octavia, ut ego motito. Agita pari motu:
-gratissimum illi et tibi. Egregie! egregie! Ut fervent tibi crispantes
-lumborum nequitiae!
-
-_Rangonius._ Sursum deorsum, Octavia, rapida fuga enitere; et tu,
-Tullia. Opus opere vestro pernici properate. Agite, agite!
-
-_Tullia._ AEstuantes has et effrenas compressiones intelligo;
-exsilientis deliciosi fluctus e lumborum lacu sermonem intelligo. Vibra
-nates sursum versus, Octavia, et ego anhelanti opi fuero.
-
-_Octavia._ Tullia! Tullia!... Me, Rangoni, rapis in furorem. Haud
-possum, quin clamem, continere insaniam meam. Stillatim sentio
-decidentem... Ah! ah!
-
-_Tullia._ Pluviam...
-
-_Octavia._ Quam Danae Acrisio nata aureae praeferat Jovis sui. Imple,
-Tullia, imple!...
-
-_Tullia._ Quae meae sunt partes, et impleo.
-
-_Octavia._ Bis jam, bis tu, Rangoni. Eh! eh!... et tertium ipsa ego. Ah!
-ah! ah!
-
-_Tullia._ Ter scilicet ipsa e peculio tuo Veneri votum solvisti libens
-merito.
-
-_Rangonius._ Salsiores salacioresque sane haec urbs non habet puellas,
-quam estis ambae. Gratior nullus esse queat coitus, quam hic fuit, etiam
-cum nudis Gratiis. Moriar si ingeniosiorem ad suavissimam parandam
-voluptatem noverit figuram Venus ipsa, gaudiorum indagatrix et
-inventrix!
-
-_Lampridius._ Vis etiam mecum, Octavia, rem experiri? Interim ne mutes,
-Tullia.
-
-_Tullia._ Volo, et vult Octavia. Sed fatiscent mihi lassitudine artus,
-timeo, ante absolutum opus.
-
-_Octavia._ Ut durus es! Ut durus tibi nervus quem in mollem libidinis
-caltham protrusisti!
-
-_Tullia._ Paulo, mi Lampridi, ruis vehementius quam defessa ferre
-possim. Perfice actutum, propera; deficiunt poplites, decido in latus.
-
-_Octavia._ Venus te male perdat, Tullia! quae tam bonam perdidisti
-fututionem, aut turbasti. Effero, effero lumbos, Lampridi; apertae tibi
-sunt deliciae meae omnes.
-
-_Lampridius._ Mucronem summum hastae volo in summa fissurae ora, et in
-molli cadurdorum frictu ludere. Condona mihi hanc libidinem, Octavia.
-
-_Tullia._ Condonat. Negas, Octavia?
-
-_Octavia._ Do illi, negat mihi.
-
-_Tullia._ Prehendam laeva hac ego manu frameam, Lampridi, qua depugnas.
-
-_Lampridius._ Ah! domina, strictis his digitorum vinculis, quam perducis
-in laetum libidinum campum, dum ligas, duplo majorem mentula capiet
-voluptatem, duplici hoc cunno: tuo quem finxit tibi, Octavia, parens
-Natura; tuo quem hac subtilitate fingis mihi, Tullia, in manu industria.
-
-_Octavia._ Agite, agite uterque. Bene quidem mihi est.
-
-_Lampridius._ Quid vis, domina? Jam exsilit, jam furit aestuosa Veneris
-spuma. Age, age, age!
-
-_Tullia._ Vora ecce, Octavia, igneum hunc ramicem. Et momento vorasti.
-
-_Octavia._ Lampridi, Lampridi, fac, fac! Rapior in Veneris coelum.
-Adige, ah! adige, ah! adige.
-
-_Lampridius._ Ecce superest, sentis? quo irrorem hunc juventutis tuae
-florem. Ecce nectar invergo tibi, libidinis meae victimae, Priapi et
-Veneris sacerdos. Ecce... ecce!...
-
-_Tullia._ Perfecisti tu quoque, Octavia?
-
-_Octavia._ Perfeci. Complectere me, Lampridi, fige osculum.
-
-_Tullia._ Te procacem et libidinosam pellicem!
-
-_Octavia._ Sed meos mihi paulatim irrepit in artus nescio quae
-lassitudo, quae ignavo me torpore hebetat.
-
-_Rangonius._ Quiesces, mea Venus, postquam satiaveris me deliciarum
-tuarum fructu. Accipe etiam, si juvat, hanc in bonam partem fututionem.
-
-_Tullia._ Abeas tu, si de mala unquam cogites, in malam crucem!
-
-_Rangonius._ Omnes, per Subigum! venustae, ut est Octavia, puellae
-partes bonae sunt: nam aiunt totum pulchrae mulieris corpus cunnum esse
-unum. Sed, missis his nugis, transeamus ad seria. Porrige, Venus mea,
-porrige.
-
-_Tullia._ Quo vis se situ componat, laetiori ut fruare concubitu? Sed
-venit in mentem. Erigam me in pedes, et resupinae Octaviae tibiam
-dextram quo potero altius tollam, ita ut calcibus lecti feriat coelum.
-Alterum femur extendes, Octavia, qua contentione poteris. Sic aditus
-cunni strictior fiet, et eo jucundior ineunti. Agedum, tolle femur,
-Octavia. Praesto sis, Rangoni; conscende, admove calcar.
-
-_Octavia._ Dicto citius factum. Quam hunc athletam, Tullia, habes
-obsequentem in hac palaestra! Agitas vero sursum deorsum, mea Tullia,
-vehementius quam ferre possim. Luxabis, timeo, femoris compagem, ni
-caveas.
-
-_Rangonius._ Mirum profecto ludum ludis, Tullia. Nec quicquam opus est,
-Octavia, moveas lumbos: sola sufficit Tullia motus omnes.
-
-_Octavia._ Nullae hic fere meae sunt partes, praeter patientiam quam
-libidini tuae praesto. Caetera Tulliae debes. Sed jam me ferit in intima
-voluptatum penu fervida vis. Oh! eh! ah!
-
-_Tullia._ At tu, Octavia, continua hac motitatione non incalescis ad
-summas delicias? Sed connivent tibi patrantes oculi. Resolveris,
-resolveris, video.
-
-_Octavia._ Ita est, ita est. Agitur res intro. Ah! ah! Sustine
-tantisper, Rangoni, res agitur. Ah! ah!
-
-_Rangonius._ Deliciosum, aeque ac tu es, scortillum Venus nunquam vidit.
-Mihi totam comedisti mentulam. Ut exilis, ut inanis redit ad me!
-Commodavi crassam, purpuream, fervidam. Redde commodatam, proterva. Quam
-reddis mea non est: non agnosco.
-
-_Tullia._ Ulciscere sodalem hunc tuum cui haec facta est injuria,
-Lampridi: nam vidi bibisse te medicati vini cyathum. Restitutae sunt
-vires, et succrevit tibi torrens Veneris fons.
-
-_Lampridius._ Bibi equidem, et cum vino hausi novos ignes, et sentiet
-mox Octavia tua.
-
-_Octavia._ Per ludum, per procacitatis vestrae intemperiem,
-interficietis me puto.
-
-_Tullia._ Abjice hos metus: qua infertur vita omni animantum saeclo, qui
-infert vitam, ne dubites, Octavia, non inferet lethum nervus. Tolle,
-Rangoni, hanc tuam victricem Heroida in humeros tuos pronam.
-
-_Rangonius._ Cum sustulero, quid fiet?
-
-_Tullia._ Tolle modo. Tu, Octavia, exili e sponda.
-
-_Octavia._ Fatiscunt mihi lumbi. Elephantem putatis esse me, non
-puellam.
-
-_Tullia._ Delicata es, et delicate agis. Obsequere, corripe ineptam,
-Rangoni. Haec tibi, Lampridi, paratur machina.
-
-_Octavia._ Exspecta, Rangoni, paulisper. In tuos me humeros conjiciam
-ultro.
-
-_Tullia._ Facto opus est, non dicto. Vide ut arrigit Lampridius. Facem
-conde ardentem in laternam tuam. Opportune, opportune!
-
-_Lampridius._ Evolasti in veredum illum, Octavia, festivissime.
-
-_Tullia._ Nunc, Rangoni, virginis brachia illega brachiis tuis. Aperi
-femora, Octavia.
-
-_Lampridius._ Aperi, dea mea, hera mea Venerea, horti Venerei tui
-amoenitates.
-
-_Tullia._ Aperi ipse tu; serae admove clavim.
-
-_Octavia._ Timebam sane nescio quid turpiusculi, ne qua non decet
-proscindi me velles.
-
-_Rangonius._ Huic bonae et amicae volumus parti indulgere concussus et
-amores nostros. Sed festina, Lampridi, age quod agis.
-
-_Lampridius._ Postquam me misero intra Octaviae femina, tu, Tullia,
-subleva utrumque, facilius ut possim dehiscenti spiculum vulvae induere.
-
-_Tullia._ Quam cito jussisti, tam cito actum.
-
-_Octavia._ Istud, per meam fidem! sine magno meo non fiet incommodo:
-uteri mei cutis ita distenditur ut jam findatur. Sed interea aegre
-subit, quod trudis, Lampridi, pilum.
-
-_Lampridius._ Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi. Non ibo recto tramite
-ad intimam Veneris sedem. Inflectitur paululum subintranti via, dum ima
-inflectitur corporis compages.
-
-_Octavia._ Bene, bene!
-
-_Tullia._ Levi motitatione agitabo tibi, Octavia, eburnea femora, et opi
-ero insudanti Lampridio. At vero, ut fervent tibi rapidi concussus,
-Lampridi! Vectorem forte et vecturam projicies praecipites. Age
-moderatius.
-
-_Octavia._ Quid moraris properantem? Tibi... Ah!... Quid sistis
-currentem? Ah! ah!... Tibi male sit!
-
-_Tullia._ Et tam cito tibi fluunt Veneris stillae! Ut te amat Venus!
-Lenius vero inflammescit tibi, Lampridi, lubrica seminis vena?
-Fascinavit hic rigidae mentulae opes cunnus Jove dignus?
-
-_Octavia._ Falleris, falleris! Nugaris. Oh! depluit!... deficio!
-
-_Lampridius._ Et excipe has aliquot Cupidinei balsami... ah! ah! ah!...
-guttas, quae deficientem deliquio solvant.
-
-_Tullia._ Concute, excute. Nihil, quod depereat Octaviae meae, extracto
-tubo, restet liquoris. Exsuge, Octavia, cadurdorum labiis, exsuge
-divinum mel.
-
-_Lampridius._ Acta res est. Haec me profecto fututio mirifice refecit
-libidinibus suis. Implevit gaudio, non vires exhausit.
-
-_Tullia._ Nunc depone, Rangoni, pretiosum onus. Sinite autem, post tot
-pugnas, defessos amicae vestrae tam venustae artus paulisper quiete
-recreari. Videte ut pedibus vix suis ambulare potest. Debilitastis,
-improbi, puellae tenerae poplitum nervos nervis vestris.
-
-_Octavia._ Amabo, Rangoni, projice me in thori culcitram. Ego non
-conscenderim sola.
-
-_Tullia._ Nihil hac lassitudinis simulatione proficis. Constitutum est
-his palaestritis decem pascere fututionibus amorem suum in te. Non prius
-ex eorum te explicabis amplexibus, pactis induciis.
-
-_Octavia._ Humanius agite mecum, Heroes mei. Si me vultis ad vigesimam
-coitionem perducere, emoriar. Humanius agite, Hercules mei.
-
-_Tullia._ Hac nocte, velis nolis, perages fututiones viginti.
-
-_Octavia._ Monstrum! loqueris portenta.
-
-_Tullia._ Septem tibi hactenus pugnatae sunt pugnae. Manent te tres quae
-desunt ad decem. Postea ego et tu secedemus in proximum cubiculum, ubi
-refici te et curari corpus id mihi erit curae. Redintegratio praelii
-erunt hae induciae.
-
-_Octavia._ Admove mihi aurem, Tullia.
-
-_Tullia._ Loquere, loquere, nec summissa voce.
-
-_Octavia._ Impudens fuero, si ausim. Admove aures. Prurit mihi
-horribiliter locus ille; uri sentio. Quid faciam? Ferre non possum.
-
-_Tullia._ Ah! ah! ridiculam, per fututiones vestras, Rangoni et
-Lampridi, aegritudinem!... Ah! ah! queritur Octavia...
-
-_Octavia._ Tace; pugno te impetam; tace.
-
-_Rangonius._ Queritur?... Amabo, mea Tullia, quid queritur?
-
-_Tullia._ Uri sibi...
-
-_Octavia._ Quid garris? quid garris?
-
-_Tullia._ Partem salacem, salax et procax!
-
-_Octavia._ Loquacissima es loquaciorum mulierum. Parum abest quin te
-oderim.
-
-_Rangonius._ Meministi Laurae, Lampridi?
-
-_Lampridius._ Memini, et tui memini in me beneficii. Nam ejus in agro
-arasse taurum meum, beneficium tuum est.
-
-_Tullia._ Illa scilicet ipsa est quam dedisti, Rangoni, Lampridio
-fruendam? Imposturam fecisti cupidae puellae et credulae. Novum verae
-amicitiae pignus!
-
-_Octavia._ Si quid tibi dulce meum fuit, Rangoni, si me amas, Lampridi,
-narrate ut se res habuit.
-
-_Rangonius._ Dicat Lampridius; nam facti dux equidem fui; nullae in hac
-fabula praeterea meae partes.
-
-_Lampridius._ Romae eram occidente autumno apud Rangonium. Procacibus me
-cepit ocellis Laura, attamen casta et virgo. Contabescebam amore; illa
-deperibat Rangonium. Perceperat se amari et me amare. Nutrici puellae
-persuadet se nocte concubia in Laurae cubiculum admittat. Noverat anus
-puellae aestus, et aestuanti omnes pollicetur amoris delicias si
-obsequatur. Obsequitur. Sed me sibi sufficit Rangonius. Hora, qua
-convenerat, haerentem cubiculi foribus manu anus ad puellam ducit
-jacentem in lecto, nam caeca omnia. Prope cubabat in contiguo cubiculo
-Rangonii mater, a cujus sorore creta Laura. Monet anus nullis esse
-sermonibus locum inter nos; saltem summissa loqueremur voce, ne audiret
-hera suspicax. Addit, admoto auribus ore dum loquitur, rem cum virgine
-lentis concussibus et tacito Marte esse mihi peragendam, ne argutatio
-quassi lecti dormientem heram excitet a somno.
-
-_Tullia._ Quam sapientem et tetricum habuit hac nocte concubinum Laura!
-Praeripuisti forte gravitatis laudem futuenti Catoni.
-
-_Lampridius._ Salsa es. Virginem invenio nudam et, depositis momento
-vestibus, tenero corpori applico latus.--"Scis," anus ad puellam, "de
-quibus monuerim te, filia. Fruendus tibi est Rangonii tui amor non
-absque aliquo doloris sensu, nam crasso, rigido et saevo effervet is
-amor nervo. Obmutesce tamen, si nolis utrumque perire." Mox arripit mihi
-mentulam anus. "Ducam ipsa," ait obmurmurans, "qua via est ad summum
-bonum. Tu, Laura, amplectere." Conscendo. Applicat ultro catapultam;
-impello: subit fractas fores ad tres digitos latos. Manum amovet anus,
-et scrotum intra volam capit, digitisque summis leviter scalpit.
-
-_Octavia._ Quid vero et secum et tecum Laura?
-
-_Lampridius._ Altera illi manu nutrix sublevat nates, et ad capulum
-usque immergo ensem in tenerum virginis corpus. "Ah! ah! ah!" suspirat
-illa, et illico larga in ejus impluvium e stillicidio meo profluit
-libidinis pluvia. Alligat me amplexibus, osculis terit, gemitus fundit
-lenes et suaves uxor facta, ut vidua solet turturilla. Anus officiosa
-utrique exprimit faventibus digitis mentulam: ne stillae quidem virgo
-damnum passa est.
-
-_Tullia._ E virginis vero lumbis excretum nihil est ad opus?
-
-_Lampridius._ Sedatus belle est utrique libidinis furor. Sed dum femur
-alterum post alterum tollit, dum hac et illac exagitat se commotior,
-pubem pubi compingit elatis natibus, dum adfluentem libidinis excipit
-rivum suspiriis, commotionibus, procaci susurro, immemor indictae legis,
-ecce Rangonii mater.
-
-_Tullia._ Timeo, timeo vobis. Loquaces impotentis oestri furores
-Rangonii matrem excitaverunt e somno?
-
-_Rangonius._ Rem tenes. Quam perspicax fututricibus ingenium!
-
-_Lampridius._ "Quid, Laura, audio strepitus?" clamat matrona. "Sola
-es?--Solae sumus," reponit anus.--"Ostento in somnis viso," subjicit
-Laura, "e lecto fere cecidi dum pavida mitto me in fugam.--Tam juvenis
-etiam deliras?" refert Margaris (id nomen matronae). "Compone te ad
-quietem. Nugae sunt haec somniorum terriculamenta.--E lecto dejeci me
-dum sentio laborantem alumnam meam," addit anus; et e composito hac
-illac dicens cursitabat perstrepens. Sed pavida me timido fovebat in
-sinu Laura complexu.--"Perii," dicebat, "perii, cognate; forte et tu
-periisti, grave est; sed et tecum peribo, leve est." Ego vero, ne se
-perire sentiret, effundor in resupinam, pilum torqueo, Veneris ingero
-nequitias turgidas, fervidas. Post e cubiculo volentem nolentem anus
-excludit, nuptiis hilariter factis.
-
-_Rangonius._ Laurae, ut tibi, Octavia, corpus succi plenum, sororiantes
-mammae, sed non, ut tibi, dissitae inter se. Ac si se ament, osculantur
-rivalis alteri altera.
-
-_Tullia._ Haec sane conjunctio praestabilis est ad voluptatis cumulum,
-non ad pulchritudinis laudem.
-
-_Octavia._ Ad voluptatis cumulum?
-
-_Tullia._ Olim intelliges. Nunc vero id intellige unum: tibi tres deesse
-coitiones ad voluptatis cumulum.
-
-_Rangonius._ Vide ut jam jam illi gestiat militaturus Priapus in mentula
-mea! Vide ut arrigo! Sed volo nova via ad rem ire.
-
-_Tullia._ Nova via? Non, per pruriginem meam! Non ibis nova via.
-
-_Rangonius._ Peccavi lingua: volui dicere, nova figura.
-
-_Tullia._ Quae tandem erit? Occurrit ultro, vocant Hectoreum equum.
-Extende te supinum, Rangoni, hastaque illa fulminatrix hostem quaerat
-intenta quem confodiat. Apte! Sed quid tam superbe te jactas, salax
-cauda?
-
-_Octavia._ Dabis poenas, improba, dabis. Quid facere vis me, Tullia?
-
-_Tullia._ Surge, et aversa intra femina tua Rangonium subjice. Ejus
-machaera jacentis vaginae respondeat imminenti. Apte collocasti te. Bene
-est.
-
-_Rangonius._ O dorsum Dionaeum! O lumbos eburneos! O incendiarias nates!
-
-_Tullia._ Ab his abstine maledictis. Cunno male dicit qui natibus cum
-laude bene dicit. Video quo haec spectet de natibus cogitatio.
-Praevaricatricem hanc odi laudationem. At enim sapis, Octavia: voravit
-tibi rudem mentulam, Rangoni, helluo cunnus.
-
-_Octavia._ Ades, Rangoni! En! en!... Ades, Rangoni, mihi opi! Hic elicit
-hamus, quem misisti in lacum meum, ex imo alveo summam mihi voluptatem.
-Ades, Rangoni!
-
-_Rangonius._ Adsum, Octavia, adsum, adsum. Ades tu? ades tu?
-
-_Octavia._ Adsum et ego, et ego, et ego! Ah! ah!
-
-_Tullia._ O suspiria quae velit esse sua Venus! Tam cito defecistis
-ambo? Nimis tibi cito, Octavia: ardet ecce Cupidinea fax quam in te
-oportuit extinctam, si summa perfundi voluisti dulcedine.
-
-_Lampridius._ Quo te avertis fugitiva? Illudis mihi? Non vis me
-perficere? Satius fuit negasse.
-
-_Octavia._ Ex animo loquor: deficio. Haec me momento concertatio
-enervavit, quod intentius innitor poplitum nervis.
-
-_Tullia._ Somnia! Velitatio fuit, non praelium. Clavam videbaris
-excussura Herculi, et temporis puncto defectam te viribus simulas?
-Somnia!
-
-_Octavia._ Omnes in me mei sensus stupent velut in se ipsi consepulti.
-Haecne vivo? Quod praeterea feceris, Lampridi, pudet fateri: ut mortui
-te corporis usu conscelerabis.
-
-_Lampridius._ Revocabo ad vitam hac vere Mercurii virga, flammescenti
-Veneris sceptro, ramo aureo. Vide, attrecta. Donabo te immortalitate:
-Venerea hac apotheosi eveham ad Deas.
-
-_Octavia._ At!... at!... audin? Lampridi. Pultat nescio quis ad aedium
-fores inclementius. Quid id sibi vult? Dii, Deaeque amorum praesides et
-antistites male perdant qui ludum turbatum venit tam egregium, quisquis
-ille sit praestigiator!
-
-_Lampridius._ Increscit strepitus, ibo. Sed apertae admisere fores qui
-ad nos venit citato gressu: in proximo est.
-
-_Tullia._ Excedite, excedite. In paratum vobis recipite vos cubiculum,
-ne detis rumoribus locum.
-
-_Rangonius._ Occludite vero gynecaeum id vestrum.
-
-_Octavia._ Vale, mi Rangoni. Vale, Lampridi, uterque utraque lux mea:
-ita me amicabiliter enecastis, suaviter delevistis! Hac vivacior morte
-vita nulla est.
-
-_Tullia._ Nihil est quod timeamus. Absunt mariti: ne quid servi, ferae
-suspicaces, de his nostris libidinibus subodorentur, diligenter cavi.
-Omnia sunt in tuto. Sed nosti Praefecti ingenium: vir est comis,
-urbanus, voluptatum amans ad famae usque ludibrium. Noctes interdum
-insomnes solet exigere inter commessationum plausus, et ludorum
-insanias, cum adolescentibus quos aut in pretio habet, aut a quibus se
-vult in pretio haberi. Sermonum liberaliorum, jocorum et facetiarum
-habet participes quos aut amat, aut aestimat. Sic omnium sibi Ordinum
-hac morum suavi facilitate amorem conciliavit; nec famam laesit. Per
-Venerem! homo est vita dignus qui scit vivere. Nam quae a Venere, a
-Baccho, a ludicris vita abest, longe a vita abest. Sed vitandus
-quorundam hominum, qui se solos sapere putant, stultus livor. Nihil
-extra se, extra insipidos et fatuos mores laudant:
-
-    Reliquis iniqui judices, aequi sibi.
-
-Eorum fugiamus oculos, Octavia, fugiamus Harpyas, humano vultu feras
-volucres, obscoenas, et rapaces. Nam sub censoriae gravitatis specie
-pulchra omnia conspurcant, et honesta malefactis suis quaeque
-conscelerant. Honestatis tamen habenda ratio.
-
-_Octavia._ Quem vero honestum vocas vivendi modum? Nam omnium minime
-conveniunt sententiae.
-
-_Tullia._ Honestum est honestum videri. Nihil ultra quae sub sensus
-cadunt, homines admodum investigant. Indue honestatis speciem. Qui sub
-ea diligenter latet, honestus vulgo audit. Indulge, sed sub honestatis
-imagine, libidinibus: honesta nihilo tamen minus eris. Si vero vel latum
-unguem amoto sipario videberis ab severa insipientium, qui soli
-sapientes videri volunt, disciplina discedere, maledictis insectabuntur,
-et velut conclamatae perfida simulatione ejulabunt se sorti misereri,
-malevoli et immisericordes. Latent ipsi, incedunt larvati, et in id ut
-lateant summa cura incumbunt. Lateamus et nos. Orbis universus
-histrioniam exercet. In spectaculis laudamus aut damnamus, dum agitur
-comoedia, quae ab actoribus palam aut fiunt, aut dicuntur in proscenio.
-De his quae intro aut fiunt aut dicuntur obducto sipario, nullus sermo.
-Judiciis in civili hac consuetudine sunt obnoxia quae ob oculos omnium
-versantur, non quae sub velo tegi et navari ludunt. O si videremus
-libero conspectu relicto sibi solos, et suis, quos indidit Natura,
-affectibus Magnates hos nostros, et superbos illos nescio quos
-demissionem animi simulantes, et ficta morum severitate affectantes viam
-coelo! O si videremus! Sed ecce Lampridium.
-
-_Lampridius._ Esse aliquid, quod juvet nobiscum communicari a Praefecto,
-dixerunt, quos e paedagogio ad nos mittit, pueri capillati. Rogat se
-conveniamus si incommodum non sit.
-
-_Rangonius._ Quid facto opus, mea Tullia? Quid dabis consilii, Octavia?
-
-_Tullia._ Quod honestas suadet.
-
-_Rangonius._ Disjungi ab amoribus suis tam lepidis, tam festivis, tam
-ingeniosis, quis dixerit honestum?
-
-_Octavia._ Moleste habeo.
-
-_Tullia._ Sed parendum. Nam in hoc honoris gradu positi Magnates quod
-optant jubent, quod rogant imperant. Abite. Osculum da, Lampridi.
-
-_Octavia._ Abibunt vobiscum deliciae omnes meae. Osculum da, Rangoni. O
-animae dimidium meae!
-
-_Lampridius._ Mihi pro te praesenti erit tam dulce suavium quod aufero.
-Sed da plenum gaudium, Octavia.
-
-_Octavia._ Non dabo.
-
-_Rangonius._ Nec mihi?
-
-_Tullia._ Neutri dabit. Cedite tempori, non amori, jocorum et libidinum
-solertes artifices.
-
-_Lampridius._ Me videat Juno pronuba torvis oculis, ni malim exire e
-vita, quam a vestris avelli amplexibus!
-
-_Rangonius._ Vobiscum hanc malim noctem ducere, Veneres meae, quam cum
-Jove principum tutore omnes vitae dies.
-
-_Tullia._ Excesserunt. Nunc fide humanis rebus, et magnas spes animo
-concipe! Exspectabat irrequietus infelicis Octaviae pruritus viginti,
-plus minus, irrorationes: vix ventum ad octavam. I nunc, et fide humanis
-rebus!
-
-_Octavia._ Lumbi mihi impares huic labori; tu quidem impigris vales et
-pernicibus. Fortasse ad decimam laeta et sana pervenire potui coitionem,
-nihil ultra passura. Voluptas non est, quod fatigat voluptatem.
-
-_Tullia._ Interim irrumpentium in vallum tuum Rangonii et Lampridii
-fregisti impetus, exhausisti vires, ebibisti sudores, tu tam tenera, et
-lumbi delicati et mollis!
-
-_Octavia._ Excussere tamen mihi omnino somnum hae petulantiae; etiam si
-maxime voluerim, haud edormierim. Confabulandum.
-
-_Tullia._ Venus tibi, sermone saltem libero et libidinoso, ad lucem
-continuanda. Sed schedion ecce humi video; Lampridio aut Rangonio
-excidit. Videamus quid in eo scriptum sit.
-
-_Octavia._ Videamus; da legere.
-
-_Tullia._ Accipe, lege.
-
-_Octavia._ Litterae, nulla exaratae arte, nullo ordine, puellae esse se
-scriptas manu primo visu ipsae fatentur.
-
-                             LAURA RANGONIO
-
-                               FURORI SUO
-
-        Salutem non ausim tibi dicere quam a te exspecto
-        infelix, quam salvam non cupis. Qua evenit maligni Fati
-        dementia, ut me non conveneris, qua hora pollicitus eras
-        cupidini meae male sanae? Interim non vivo, nec mori
-        possum. Vivo tibi, lux mea; morerer tibi, quae tua sum.
-        Alterum suaviter blanditur aegrae animae, alterius
-        cogitatio cupidam tui deterret a laqueo. Vitam inter et
-        lethum utriusque teneo confinium. Si venis, regredior ad
-        vitam; si negas, curro ad mortem, nec longa via est. Nam
-        absunt laeta omnia; absum etiam ego mihi, cum mihi abes.
-        Irrequieti aestus, trepidi metus, impotentes curae,
-        vallo velut facto circumveniunt miseram, facto impetu
-        obruunt. Occurrunt, quocumque me vertam, cruces, si non
-        occurris qui me tot malis, mihique furenti eripias. Nam,
-        si me spretam sensero, putabo damnatam ad mortem, et
-        peribo, quae, a qua die amore tuo inflammata aestuo
-        vesana, perire coepi. Advola si vis restitutam bonae
-        menti. Vale.
-
-_Tullia._ Vere acumine et vi ingenii pollet Laura, quae tam scite
-scribit. In ejus Venere quot putaverim inveniri Veneres, quae adeo
-ingeniosa est!
-
-_Octavia._ Etiam Rangonium suos admisit in amplexus? putabam uni
-Lampridio lumbos movisse.
-
-_Tullia._ In puellae medullis haeserat incendium; jam in locis
-pruriginosus furebat aestus, quos ignota antehac Venus consecraverat
-sibi ad libidinem. Nocte tota hac illac, ex impotentia amoris, versavit
-per thorum tenellos artus. Uri se dicebat. Credebat nutrix furere.
-"Medebor huic tuo morbo, nata," dicebat. "Sed paulisper tempera tibi ab
-his ineptiis. Spera bene: qui te conjecit in furorem, sanabit laesam
-mentem. Ne desperes, amabo. Abeant hae intemperiae quae tibi nocent, me
-necant!" Mane facto recta volat ad Rangonium anus, refert ut se res
-habeant; soletur amantem puellam rogat, salvam velit pulchritudinem Jove
-proco dignam. Perrexerat Rangonii mater ad villam duo distantem ab urbe
-milliaria prima luce. Quid faceret juvenis? exorari se patitur: sequitur
-anum quo ducit. Invenit sedentem in thoro puellam capillis, ut Maenadem,
-passis, suspiriis macerantem molle pectus, tumido lacrymarum imbre
-oculorum obscurantem soles qui Solem obscurent. Ut videt intrantem,
-conjicit se, ut erat, seminuda in pedes. "Venisti ad me," inquit e collo
-pendens, "venisti ad me, praestigiator, ut mentem adimeres mihi hactenus
-nullius labis consciae. Redde me mihi puram: non potes; dono da te mihi
-proprium et constantem: potes." Sub haec, fluxere ex oculis lacrymarum
-uberes rivi. "Nulli cedebam," adjicit, "ex nobilibus quas in pretio
-sunt. Splendebam honestatis laude; uni tibi, ut gratificarer, cessi. Ab
-omni, eodem temporis puncto, mea laude cecidi, cum insano ultro tuo me
-amore accendi. Misereat te mei. Aut fac, si potes, mea sim: sed ut me
-novi, non poteris. Aut fac meus sis, et ex animo sis: poteris. Sed, ut
-te novi, noles; quia amplexus tuos Veneri servas Venere dignos." Quid
-plura? Onerari se diutius probris non est passus Rangonius. Pax inter
-eos convenit. Pellicis Deae afflante numine, magna cum utriusque
-voluptate sacra Veneri facta.
-
-_Octavia._ Et sedatum prurientis Laurae salax oestrum ut et tui furores
-in Ursinae villa, honesto lupanari?
-
-_Tullia._ Inhonesti vocabuli maligne detorques significationem. Stulte
-loqueris. Accipe. Lupae sunt et meretrices quae, nulla voluptatis habita
-ratione, pretio merent, aut merere vulgo audiunt, putidae, e misera et
-jejuna plebecula. Quocunque protervae se tulerint, lupanaris secum
-sordes invehent; ignominiosum ipsae sunt sibi opprobrium. Verum in alto,
-ut nos sumus, conditionis gradu positis, turpis haec non convenit
-appellatio. Ex cujusque sorte et dignitate quaeque aestimanda, ut
-judicium feras. Lupa et lupanar inventa sunt vocabula ad ignominiam
-fortunae, non morum.
-
-_Octavia._ Bellum documentum! Sed, puto, duodecim jam exceperas pila in
-parma tua, cum has interturbavit Rangonius nequitias tuas, meas moturus.
-Narrationis tuae filum abrupit; volo ad finem persequaris.
-
-_Tullia._ Volo et ego.
-
-_Octavia._ Venus Aloisium Fabriciumque male perdat, rebellantes in
-naturalem voluptatis honestatem nebulones pessimos!
-
-_Tullia._ Sed ingeniosi aiunt in hac re esse nihil quod vituperio
-admodum dignum sit: nam aversum spelaeum esse muliebris partem corporis,
-ut sunt et manus; igitur haud gravius delinqui quam si viri mentulam
-uxor manu pertractet. In eo peccari si foemineum hortum imber non
-irroret genitalis. Atenim quidquid id sit, Octavia mea, res mihi videtur
-saltem ridicula, si non turpissima.
-
-_Octavia._ At mihi et ridicula, et foeda. Nam quae voluptas haec esse
-potest, sexum alterum alteri illudere opicis furoribus ardentem? Quis
-hanc non abominetur infamiam, qui humanitati velit honorem haberi qui
-debetur? In puella qui tam perverse ludit, venusti sane corporis violat
-dignitatem. Nescio quo pacto hic invaserit furor nostrorum hominum
-mentes.
-
-_Tullia._ Cujusdam constellationis id fieri nequitia dicunt coeli
-interpretes Astrologi, quae ultra Alpes pestem suam non aeque afflat
-nascentibus. Hoc maxime Itali Hispanive puerorum puellarumque
-delectantur munere. Cum petunt a nobis, corollarium; cum a pueris,
-officium vocant. Oscis populis lusus fuit non inhonestus. Scis quam
-ingenio Graeci praestiterint? Callipygam, pulchris natibus, Venerem
-coluere, et sororibus callipygis pulcherrimae puellae pulchritudinis
-laudem concessere. Is non oculorum fulgetris, non oris venustati, sed
-pulchris natibus honos habitus. Sane qui femina non oderit, nates odio
-non habeat necesse est. Negabis femorum esse radicem, et ab origine
-potiorem partem?
-
-_Octavia._ Sed jucundae visu, gratae tactu, faciant visui tactuique
-delicias. Aliud quicquid gaudii qui praeterea ceperit, horribile
-catharma quod auras funestat et aera, eum judicaverim.
-
-_Tullia._ Bona verba! Quid illi probro verti debeat non video, qui in
-fictitii hostis simulacrum experitur quid, cum justa conseritur pugna,
-in figendo pilo possit, quod mox torqueat verum in hostem.
-
-_Octavia._ Quam passa es contumeliam, ludicrum vocas?
-
-_Tullia._ Negabis tu de Caviceo? Tuus te rubor, quo offunderis, arguit.
-Minime es impudens. Quid insultas mihi, nugatrix?
-
-_Octavia._ Semel ac iterum, fateor, periculum Caviceus fecit an posset,
-nec potuit; postea constanter abstinuit. Pomeridianis horis voluit cum
-nuda cubarem. Suaviantem, blandientem, prurientem nova incessit libido.
-Supinae molli tactu palpabat nates--"Subleva, Octavia mea," ait,
-"marmoreas has nates genibus innixa. Fave amori meo quem in furorem
-vertis. Pateat pars utraque, et haec bona, et haec postica. Permitte
-petat aestus meus libidinosus quam optaverit: nihil inde peribit tibi,
-confide. Rore demulcebo tibi suo intimos Veneris locos; pleno et vero
-tibi gratificabor coitu. Incipiam opus in sequiori, perficiam in bona.
-Sic tibi abunde mihique satisfiet." Parui, et eunti ad Venerem objicit
-se bivium: regia illa via, abrupta et sentibus obsita haec. Huic vero
-admovet catapultam, proficit nihil; colliquescit inter reciprocantes
-anhelitus et vehementes concussus in sudorem.--"Nihil ex voto ages,"
-dicebam, "vis qua nec calamo via esse possit, trabem trudere magnam et
-crassam? Vis disrumpi me? Vis diffindi, et e duobus lacunis unam
-fieri?--Ita est, Octavia, insanio," reponit, et momento passerem
-demittit in patentiorem subtus libidinis nidum. Post aliquot dies idem
-conatus, idem exitus. Destitit iterum ab incoepto, et qua utrumque
-juvabat, divisit me.
-
-_Tullia._ Quae mihi hac super re contigere cum Callia, ipsa narras:
-eadem omnino; nisi quod viae difficultatem oratione etiam adjuvi, ut
-difficilior videretur. "Foemina nupsi tibi," dicebam, "et foeminae
-quaesivisti amplexus. Prolem sperasti ex me et gaudium; sed qua foemina
-sum et gaudium tibi et prolem creabis; nec honestatem laedes, nec
-pudorem meum fatigabis. Si vis liberos, finge tu tibi in hac generis
-humani officina faber praestans; si vis voluptatem, hic scaturit fons
-omnium voluptatum quas illecebris et jocis suis procax Venus condire
-solet. Accede ad hunc fontem. Nec nimis declivis via, nec confragosa,
-nec item, quam opus sit eundi ad amorem, latior. Actum dixeris potius
-quam viam. Hac age veredum. Ambulabit, per Venerem! laeto passu, nec, ut
-facit, tam inani labore vexabitur. Quaerit ubi deponat onus, et melius
-inveniet viam si quaerat solus, si laxes habenas." Risit Callias,
-et:--"En laxo," ait; "suo se nunc agat ipse ingenio: nam ingeniosa res
-est mentula, si quae alia." Confestim in stabulum recondit se quod
-apertum sensit sibi, et onus magna cum utriusque voluptate post paulo
-deposuit. Nec, post hos impetus furientis et caecae libidinis, quicquam
-tentavit Callias quod molestum mihi aut indecorum utrique videri
-potuerit.
-
-_Octavia._ His super nequitiis quandoquidem nobis est sermo, rogo,
-Tullia mea, aperi, si me amas, veros animi tui sensus, et rem omnem
-fando explana, ut nata est, ut excepta a salacibus hominibus, ut
-invaluit, ac qua tandem factum sit ratione ut quosdam ad se pellexerit
-populos, alios tamen bene multos non attigerit. Advectum e Stgyiis
-specubus sulphureum hunc opinor ignem, qui puros casti amoris igniculos
-mixtura sua pestifera inquinaret.
-
-_Tullia._ Recte judicas. Sic autem se res habuit. Omnes ullo absque
-discrimine homines,
-
-    ...Qua sydus currit utrumque,
-
-iisdem moventur affectibus, ex eadem materia et pari membrorum compage.
-Pariter omnes feruntur ad libidinem. Appellant vero libidinem acrem
-illam et vehementem cupiditatem, non tam inferendi in alienum corpus et
-alienos sensus summi gaudii, quam ex alieno corpore capiendi. Amant
-illas alieni corporis partes ad effrenatam usque impotentiam, quarum ope
-ex suo aperiunt sibi libidinis rivos, et ex medullis suis salax ille
-excitur humor quem semen vocant, quod, cum in arvum nostrum profluxit,
-hominem generat. Eo in effluvio, et nosti, Octavia, felicitatem
-inveniunt quam quaerunt in nobis. Exsiccata Veneris vena, vides ut
-fastidiant bona nostra, ut basia, amplexus, et alia Veneris dona nihili
-faciant, et aut in fugam conjecti abeant retro, aut hebetes et lapidei
-conticescant. Ita, qui vino et cibis ingurgitaverunt se, illis nec vini,
-nec ciborum cura. Enimvero propensiores nascuntur ad amorem sexus
-nostri, et incitatiores ad corporum nostrorum usum, qua foeminae sumus,
-impellente scilicet Natura rerum parente. Sic enim immortalitatem
-pollicita est, si sexus misceatur alter alteri. Sed id omne seminis,
-quod in lumbis virorum mulierumque concoquitur, necessario generationi
-non debetur. Haec est, aiunt, sapientiorum sententia. De hoc semine idem
-volunt fieri judicium quod de plantarum arborumque semine. Frumentum
-vide ut partim animalium servetur usui, et ab iis absumatur, partim ad
-sementem. Relicta glande Ceres mortales docuit artem e frumento panis
-conficiendi, cui id nomen inditum, quod figura Panos imprimeretur. Ea
-pars ventri data et deliciis: nihilo tamen minus indignari Naturam quis
-contenderit? Ex aliarum plantarum seminibus, quae homines nulla
-necessitas, nulla voluptas jussit legere, sua sponte partem rursus
-terrae mandat Natura, unde novae exsurgant plantae, partem aliam perire
-aegre non fert. Non dissimiliter, aiebat Socrates, aiebat Plato, hominis
-procreationi aptum semen stultum est in mente id Naturam habuisse, ut
-totum impenderetur hominum generationi. Praeterea, quid vellet ultro
-ipsa edocet. Nam in corporibus nostris, Octavia, via est etiam semini
-qua extra vulvam, dum gerimus utero, mittatur: quae non esset si uni
-tantum rei Reginae Naturae decreto esset inserviturum. Homines vero,
-quando libet, et ut libet, remittuntur; sed in nostris tantum
-amplexibus, et in eam corporis partem, quae cessit generationi, seminis
-procul dubio haberent fundendi facultatem, si cudendo homini haec foret
-materia uni destinata. Deinde cum foecundo impleti nobis semine uteri
-tument, et ad sextum, octavum, nonumque mensem pervenit impraegnatio,
-cum immo urget languentes partus hora, non negant maritos rem habere
-nobiscum jure posse, et sane habent. Igitur impendi necessario homini
-procreando semen deberi, alio nequaquam praeterea usui, a vero abhorret.
-Nam, illo tempore, novae impraegnationis quae reliqua spes nisi ad
-improbitatem fatuo? Ex iis quae consequantur intelligis, Octavia.
-
-_Octavia._ Intelligo.
-
-_Tullia._ Hinc sane factum ut Medici insertis pessariis, sic loquuntur,
-aegras ad voluptatem moveant puellas; ex imis locis purulenti seminis
-pigra fluenta exsolvant. Unde variae morborum pestes non nuptis. Nec
-ideo Medicinam damnant, ejusque opi inurunt notam scelestae ullius
-licentiae. Sic contabescentes videmus recreari, et ad vitam revocari
-morientes.
-
-_Octavia._ Sic bonae restituta est valetudini Livia cognata tua, menses
-septem antequam nuberet pallida, velut paedore obsita, exsanguis, et
-vivum mortis simulacrum.
-
-_Tullia._ His rationibus factum, quae quadam, sed falsa, veritatis
-specie relucebant, ut quae primum quorundam delicatiorum erat
-intemperantia, omnium tandem aliquot in terris facta sit. Mulieres sibi
-delegere quarum in campum descenderent prolis causa, non amoris; quas
-praegnantes pro damnatis haberent, a commercio omni suo arcerent, in
-penetralia domorum abigerent, nec osculis nec amplexibus amplius
-dignarentur. Injuriae miseris et criminis loco erat matrem esse.
-Asiaticos apud Reges sordebat fere sexus noster. Bagoas in deliciis
-Dario fuit, Alexandrum etiam incendit. Componuntur populi ad exemplum
-Principum quibus subsunt. Eadem infamia omnes in omnibus vitae et
-conditionum gradibus tenebat. Eodem omnes furore ardebant, plebs,
-magnates, et reges. Philippum, Macedonum regem, haec insania confodit,
-Pausaniae manu quem oppresserat. Haec Julium Caesarem Nicomedi regi
-subjecit, omnibus hominibus in foeminam vertit, ut omnibus mulieribus
-vir erat. Augustus id dedecus non fugit. Tiberio et Neroni pro laude
-fuit. Tigillino nupsit Nero, Sporus Neroni. Trajanum, optimum principem,
-paedagogium comitabatur Orientem totum victoriis peragrantem. Venustorum
-et formosorum turmam puerorum, quos in complexus suos die nocteque
-ciebat, paedagogium vocabat. Antinous Adriano pro domina fuit, Plotinae
-rivalis, sed felicior. Mortuum luxit Imperator, et qui in vivis esse
-desierat, retulit in Deos, aris et sacellis consecratis. Antoninum
-Heliogabalum, Severi nepotem, per "_omnia cava corporis_," ut loquitur
-vetus scriptor, Venerem excipere solitum sua tempora pro monstro
-habuere. Huic etiam Veneri severa Philosophiae gravitas saltavit,
-paederastiae choro mista. Alcibiades et Phaedon cum Socrate dormiebant,
-si quando alacrem vellent praeceptorem. Ab tam sancti viri amoribus
-duxit originem haec dicendi in Venereis formula, "_Socratica fide
-diligere_." Omnia Socratis facta dictave omnibus Philosophorum sectis
-sacra. Illi sacellum conditum, et ara erecta. Facta legis vim, dicta
-oraculi autoritatem habuere. Philosophi ab Herois, nam inter Heroes
-relatus Socrates, indigetisque sui exemplo non descivere. Lycurgus, qui
-Laconum legislator, aliquot ante Socratem saeculis, bonum et utilem esse
-posse civem negavit cui non esset concubinus amicus. Volebat nudas
-virgines in theatro palam exerceri nudas, ut liberior hic aspectus
-amoris aciem, quo natura ferente rapiuntur ad nos homines, obtunderet,
-et in amasios et sodales ardentiorem converteret: nam non ita tangunt
-assueta. De poetis quid loquar? Anacreonta urebat Bathyllus. Plauti
-pleraeque omnes facetiae versantur circa haec. Hujus sunt generis:
-
-    Faciam quod pueri solent, conquiniscam ad cistulam;
-
-Et
-
-    Conveniebatne machaera militis in vaginam tuam?
-
-Ille imo poeticae artis apex Maro, qui Parthenius appellatus ab ingenuo
-et ingenito pudore, Alexandrum dono sibi a Pollione datum amabat, et sub
-Alexis nomine laudavit. Ovidium idem morbus tentavit: praetulit tamen
-puellas pueris, quod voluptatem his in lusibus vellet communem, non sibi
-propriam. Amare se Venerem, ait, "_quae utrimque resolvat_." Hinc fieri
-"_quod pueri amore minus tangatur_". Quum se negligi viderent puellae ab
-iis quos amarent, et uxores ab iis in quorum sacra per nuptias venerant,
-si muliebri tantum mererent stipendio, ad puerile deflexere officium. Eo
-res adducta vecordiae, id etiam novis ut prius nuptis extorqueretur,
-dehinc per puerum ad puellam iretur, uterque utrique uno in corpore
-sexus confunderetur. Priapus, in Veterum lusu, qui accesserit ad
-stipitem suum olerum fur, hunc daturum minatur,
-
-    Quod virgo prima dat nocte cupido marito,
-    Alterius loci dum inepta vulnus timet.
-
-Fingit, nam quidlibet audendi aequa fuit semper potestas pictoribus et
-poetis, Valerius Martialis sibi uxorem obmurmurantem nates etiam esse,
-quo deterreret a puerorum amore amentem; Junonem hac ait parte placere
-Jovi; nec tamen se suaderi: aliam esse pueri partem, aliam foeminae.
-Utatur uxor parte sua jubet. Sed sedebant in fornicibus pueri puellaeve
-sub titulis et lychnis, illi foemineo compti mundo sub stola, hae parum
-comptae sub puerorum veste, ore ad puerilem formam composito. Alter
-venibat sexus sub altero sexu. "Corruperat omnis caro viam suam." Vide
-quam fuerit hic usus frequens puerorum puellarumque sexum mentientium.
-Ecce Ganymedem Junonemque certatim Jovi clunes et illum et hanc
-porrigentes, bona sua de postico thesauro jactantes. Nec religionis
-violatae, qui haec commentarentur et fabularentur impostores, nec
-impietatis rei facti, qui crederent aut stulti aut libidinosi. Miseri
-humunciones quo non irent praeeuntibus Diis? Jovi Ganymedes in deliciis,
-Apollini Hyacinthus, Herculi Hylas:
-
-    Cui non dictus Hylas?...
-
-Antistes Majestatis Jupiter, Scientiarum Apollo, Fortitudinis Hercules.
-Prima mali sedes Asia: nec tamen Africa ab hac peste pura, quae per
-contagium mox Graeciam et contiguas Europae partes pervasit. Orpheum in
-Thracia faeculenti ludi inventorem et suasorem spretae Ciconum matres,
-
-    Inter sacra Deum nocturnique orgia Bacchi,
-    Discerptum latos juvenem sparsere per agros.
-
-Celtas narrant vetustis illis temporibus, si qui se hoc a morbo
-praestarent incolumes, ludibrio habuisse: nec munerum, nec honorum
-participes erant. Qui puros sibi servarent mores effugiebantur ut
-impurati. Non juvat in publica totius civitatis dementia esse solum
-sapientem: et quia non juvat, nec etiam decet.
-
-_Octavia._ Quis te inter homines eloquentiores dicendo superet? Quam
-ingenue, quam ingeniose effers quae dicis omnia!
-
-_Tullia._ Celtarum nomine non ii tantum comprehensi qui trans Alpes in
-Gallia vivunt; sed omnes ad Occidentem positae nationes, quarum in
-numero sunt et Itali et Hispani. Nunc omnium maxime hominum Galli odio
-insuetae Veneris flagrant; quos polluit, ultricibus purgant flammis:
-ferri aciem sufficere non putant ulciscendae castitati. Mirantur Itali
-et Hispani; nam satius est de populis sub Mahometis jugo depressis non
-dicere. Gallos, et qui ad Septentrionem vergunt, stupidi dicunt esse ad
-voluptatem sensus; sincerum, ut sibi, voluptatis inesse gustum negant.
-Nimirum nos foeminae acuimus ipsae in nos virorum nostrorum ingenia ad
-voluptatem alio investigandam, quam vix, ac ne vix quidem, inveniunt in
-nobis plenam et solidam.
-
-_Octavia._ Non intelligo.
-
-_Tullia._ Intelliges ut ego. Patentiora sunt nobis Italis, Hispanisve
-(quis neget?) Veneris ostia. Non Veneri facere, qui peculiatus
-vasatusque ultra modum non sit, sed dixerit in porticibus amplis jaculo
-ludere. Quae facile admittit ineuntem, minuit concha voluptatem.
-Comprimi, exsugi gaudet mentula; si liberius spatietur, male habet. At
-in aversa Venere se res commodius habet. Difficilis ingressus irrumpenti
-mentulae, et cum irrumpit, locum non implet modo, sed disrumpit. Dehinc
-nulla stadii capacitas nisi quam velit cursor. Accommodat ultro se
-hospitium hospiti, musculi ut contenduntur, ut laxantur. Vulva vero cum
-semel aperta horribili hiatu, ars nulla, mulieris nullus aut situs aut
-motus, faciet unquam quin laxa, quin aperta horribili hiatu pateat
-miserabili mentulae, ad contumeliam concubitus. Hinc amatores turpis
-delicii apud nos multi; ex adverso, apud Gallos Germanosque pauci. Nam
-sub septentrionibus non ita foeminae lati fundi sunt. Frigore
-restringuntur membra omnia quasi concreta. Ideo cum habeant omnia in
-legitimo mulierum censu quae voluptati favent, quid expeterent ultra
-quod illis in penu est? Sane, qui apud nos peculii laude praedicantur,
-bene mutoniati, nec paedicantur, nec paedicant. Haec sunt, Octavia, quae
-volebas.
-
-_Octavia._ Oblita es dicere utrum hanc Venerem probes an abomineris, ut
-ego, medius fidius! abominor.
-
-_Tullia._ Si probem, sana non sim. Vox coeli fulminatrix, vel terra
-obmutescat, hanc condemnat socordiam. Lucianus argute de utraque
-edisserit Venere; nullam damnat. Nescias quam judicaverit alteri
-praestare. Achilles Tatius in _Clitophonte_ non dissimiliter ambiguo
-animi sensum condit sermone malignus. Graeci ambo. Latinos inter
-scriptores nullus nec damnat, nec laudat. Quod mirere, legislatorum
-vetuit nullus: scilicet voluptates, quae jugulum non peterent, crimini
-non adscribebant. Bona ego fide agam, non illa Socratica. Omni
-supplicio, omni contumelia digna postversa Venus. Cogitationes alterius
-sexus sponte in alterum cadunt. Vim naturali facit propensioni, qui
-Venerem quaerit in puero. Cupido amorem adspirat: quis paedicavit
-Cupidinem? Nec paedicare se patitur, nec paedicari. Ut primum coepit in
-venis amoris libido fervere, sane in foeminarum amplexibus adolescentes
-praesentiunt, inconsultis, praeter se, omnibus, positam esse sibi
-medicinam, qua sedetur ignea tempestas. Ex ephebo exeuntem accendit hunc
-puella, hanc puer. Mutuis capiuntur desideriis; alter in alterius
-cupiditate contabescit. Hic amoris cursus. In adversa hac parte tingit,
-quae in tenera mittit pectora Amor spicula. Ut alio deflectat, meditato
-opus est et multo rerum usu. Non Natura, sed corruptis has afflant
-furias corrupti mores. Si sequior pars huic efficta esset usui, esset
-etiam accommoda. Posset nervus salax magno absque labore, absque
-periculo coeuntium se intro penetrare. Devirginantur etiam ante
-pubertatem nec satis viripotentes puellae. Certum est in primis
-conflictibus dolorem inferri; sed intra paucas evanescit horas is dolor,
-quem brevi consequitur voluptas summa. AEgrius multo se res habebit, si
-qua non fert Natura, puella petatur, aut puer. Et acerrimi incutiuntur
-oppresso cruciatus, ac plerunque, si crassior infindat contus, teterrimi
-ex ea morbi petulantia enascuntur, quos nulla AEsculapii curet
-industria. Disruptis musculorum vinculis, contingit postea excrementa
-effluere etiam invitis. Quo quid turpius? Novi tam diris inde
-afflictatas foeminas nobiles aegritudinibus enatorum et pullulantium
-ulcerum, ut sanitati, post duos tresve annos, vix sint restitutae. Ego
-quidem ex Aloisii Fabriciique sacris amplexibus non evasi omnino sana.
-Primum dum pila infigunt, vehementem tuli cruciatum; mox levis aegram
-solata est titillationis umbra. Postquam vero domum redii, ardentissimus
-rursus me dolor cepit in ea parte quam laceraverant: incendio torrebar
-prurienti. Et sane Ursinae ope ignis hic sacer vix restinctus est.
-Pereundum erat miserae neglectis vulneribus. Tu, Octavia, in primis
-pubertatis diebus tenera et delicata, ut es, non ita cito ad Venerem
-perduci potuisses. Ut venisti ad plenae pubertatis annos, omnes fregisti
-rigidissimi et crassissimi mucronis impetus fere illaesa. Quid vero de
-te, horreo dicere factum esset, alia si parte tantae molis catapulta
-furores suos in corpus tuum impulisset? Nec me movent quae in causae
-defensionem humani generis hi hostes, paedicones et exoleti, adducunt
-argumenta, ex rerum natura, ex moribus, ex hominum quorundam aut
-dignitate, aut claritudine. Nemo persuaserit sibi sapiens, humani
-seminis jacturam, quae sponte fit, omni flagitii labe carere, aut sane
-hominem perdere probro verti non debere. Qui semen mittit non in
-muliebrem sulcum, vult perdere hominem, et perdit qui fingi potuisset:
-homicida et adulter. Nondum etiam nati enecantur purulentam per hanc
-voluptatem homines. Vita adimitur quae negatur. Cum laborat in adytis
-suis Natura perficiendo semini, generationem spectat, non libidinem.
-Voluit in mutuos amplexus venire, foeminam quam partus difficultas,
-virum quem educandorum liberorum cura longe averteret. Ad generationem
-pellexit, quam nudam et solam refugerent, caris carae voluptatis
-illecebris. "Sed in praegnantis arvum quod injicitur semen, quis neget,"
-aiunt, "perditum iri?" Nugae! Dicunt Medici novo rursus foetu augeri
-posse praegnantem foeminam, si ineatur. Hinc factum narrant, ut quae
-partum jam effuderat in lucem, aliquot tamen post dies alio sit partu
-facta mater: superfoetationem vocant. Quis omnipotenti artifici Naturae
-materiam non credat, ex qua scilicet edat opera quae solet fingere? Quis
-non fidat Naturae? Frumentum vero, atque similia, semen non sunt, ut
-nugantur, sed fructus perfecti, qui suum in se continent semen, cujus vi
-et facultate renascantur. Bos, aries, gallus gallinaceus, animalia
-similiter sunt absolutae perfectionis pro genere suo. Quis ab eorum nos
-velit esu abhorrere, quod scilicet, quo speciei cujusque suae
-perpetuitati provisum, in iis lateat vitale semen? Nulla Naturae fit
-injuria: nullam profecto in frumenti et fructuum usu et esu fieri,
-perspicacissimae Philosophorum sectae fassae sunt.
-
-_Octavia._ Bene quidem; sed tecum mores pugnant longo usu comprobati, et
-magni in omni aetate viri.
-
-_Tullia._ Nulla temporis diuturnitate mali adipiscentur autoritatem
-mores quae bonis debetur. Tam multae ab orbe condito scelerum facies,
-caedes, latrocinia, veneficia. Quis propterea aut laudet, aut ferat?
-Vastari pestilentiis et crudelium contagio morborum civitates et urbes,
-familias internecione deleri, nihil novi: quis ideo pestes et morbos
-mala esse negaverit, quod ab origine rerum ad nos usque continua
-damnorum serie manarint? De rebus per res ipsas judicandum, non per
-adjuncta. Itaque ut aevi diuturnitas infamiam nequaquam elevat, sic nec
-vel celeberrimorum virorum laudes flagitii laudi esse possunt. In alto
-lucentes iis se nebulis obscurarunt, iis se e summo gloriae gradu
-deturbarunt furoribus. Enimvero non omnes qui honore et fama florent
-haec tetigit tabes. Ab eo se contagio major se numerus servavit
-incolumem, ne dubites. Quibusdam in terris tenebricosus furit hic
-aestus; major tamen numerus, si magnates, si plebem, si omnes spectes
-ordines, sanus viget; horribili huic morbo imperviam tuetur virtutem, et
-ab omni scelere puram. Demum, ut judices bene et sapienter, de rebus
-judicandum per res ipsas, non per adjuncta.
-
-_Octavia._ Non miror Turriani illius tui, qui ab hac se ostendit alienum
-salacitate, adeo aspectum placuisse oculis tuis, sanctae scilicet et
-gravi foeminae.
-
-_Tullia._ Quam hic dicendi calor abrupit, repeto narrationem, inepta:
-nam mones. Proximus successit Aloisio et Fabricio Turrianus. "Quae
-indulgentia tua passa est, dea mea, tam pulchrum corpus contaminari, et
-coelesti formae illudi? Vis qui debetur formae et nobilitati tuae ultum
-eam honorem," inquit, "quem violarunt? Vis utrumque ad aras tuas, dea
-mea, namque eris mihi semper dea, mea manu ultrici caedam?--Nolo,"
-respondeo; "sciebam qua lege in hanc palaestram descendi. Usi sunt jure
-suo. Sed generosam tuam laudo ingenuitatem. Tanto amo te ardentius,
-quanto ardeo vehementiori in eos odio." Haec dicens suavium dedit,
-Octavia mea, quod illecebris ipsa suis procacioribus videri posset
-respersisse Venus. Surrexeram e lecto, nuda eram, arrigebat. Nec mora;
-mammam manu utraque prehendit utramque, et intorquens intra femina
-spiculum fervidum et durum:--"En," inquit, "Domina, ut te appetit hoc
-telum, non quo lethum, sed laeta omnia inferam tibi. Sis, precor, dux
-ipsa caecutienti mentulae hoc in caeco itinere, ne aberret a scopo: nam
-manus meas ab hac felicitate, qua fruuntur, haud dimoverim." Facio ut
-fieri volebat. Appuli ego igneum telum ad igneum ostium. Sensit,
-impellit, et infigit. Vere praestabilior Venus est hominis qui placet
-aliorum hominum omnium amplexibus, quantumcunque sint illecebrosi et
-meretricii. Momento, et ad alterum alterumve concussum, resoluta sum
-incredibili cum titillatione, ita ut parum defuerit quin deficerent
-poplites mihi. "Siste, aio," fugientem animam.--Scio qua fugit," refert
-subridens. "Tibi scilicet elapsuram per id infimum putas ostium quod
-teneo; sed ecce occlusum id est aptissime." Dicens, contentione quadam
-spiritus summa, faciebat ut incresceret moles turgentis mentulae. "Et
-retro repellam fugitivam animam," adjiciebat; acerrimos etiam motus
-ciebat. Altius ad vivum persedit mucro. Ea vi sursum dulces ingerebat
-impetus, deliciosos penetrabat furores, ut, quando certe omne non
-poterat corpus, saltem cupiditates omnes, desideria, libidines,
-cogitationes, animumque amentem illac in corpus meum effunderet
-libidinosis nixibus. Demum, cum sensit liquidi aestus adventantem
-vesaniam, manus natibus meis subjicit, sublevat in aera. Ego furentes
-artus arctissimis brachiorum alligo complexibus, et femorum tibiarumque
-alterno volumine, femora natesque: ita ut ejus ab collo penderem vibrata
-ex humo. Sic pendebam quasi clavo affixa. Dum in longum labor trahitur,
-iterum non segnem me solvit Venus in Venerem. Temperare mihi non potui
-quin exclamarem, acriori amoris oestro percita: "Sentio omnes... sentio
-Junonis cum Jove concumbentis delicias omnes! Feror in coelum!--Noli,"
-respondet Conradus, "mortales nos prius deserere, dea, quam Conradum
-tuum donis Veneris tuae satiaveris, tuae feceris immortalitatis et
-felicitatis participem." Eodem temporis puncto exundantis seminis
-humescenti igne genitale arvum conspersit Turrianus, quem Venus et Amor
-omnibus suis agebant furoribus in libidinem. Hedera non ita nuci haeret
-circumvoluta, ut haerebam Turriano brachiorum femorumque amplexu
-conjuncta. Vix perfecerat, adest Conradus: "Quid? me vultis," inquit,
-"solum marcescere? Nam Florentini nebulones illi secessere. Nescio quo
-malus eos daemon suos quemque exegerit."
-
-_Octavia._ Quos ivisse velim in crucem, qui ipsi tibi crux fuere per
-furores suos!
-
-_Tullia._ In proximum exierant lucum tiliis virentem et ilicibus, puro
-aere vires recreaturi fessas et languidas, pigri et ignavi. Conradus
-sedentem in thoro his dictis aggreditur: "Homo Germanus, imposturam,
-quae tibi facta est ab improbis, moleste fero. Excandescere scias non
-minus quam Turrianum. Sed dic quid fieri velis, si quidem cordi tibi
-est. Taces?" Nam tacebam, et abscesserat Turrianus. "Ego," inquit, "bona
-fide tibi aperiam omnia." Et sub haec subsultantem sibi egregie
-mentulam, mihi femina aperuit.
-
-_Octavia._ Et sic tibi aperuit omnia. Igitur nec mora, nec requies! Et
-tibi Herculeae fortitudinis Heroidi decimum et quartum imperat laborem.
-
-_Tullia._ Non displicebat Conradus, nec admodum placebat: nec negavi,
-nec dedi. Quod volebat cepit velut a dormiente; nam ne quidem verbum
-blandienti reddidi. Fatear, Octavia mea: exhausto, tot in conflictibus,
-vividi in venis sanguinis calore, torpebam, ac si effoetae mihi vires
-senectutis juveni et florenti exprobrassent segnitiem semisepultam. Ille
-vero novum molitur modum, nec ineptum. In sinistrum sibi humerum tollit
-dextrum supinae femur; post transfigit ictum exspectantem, non optantem.
-Femori dextro supinae injecerat sinistrum. Adacto in intima telo
-concutere, subagitare, urgere. Quid plura? Dic ipsa tibi.
-
-_Octavia._ Post ad pensum tributumque revocati Aloisius et Fabricius,
-satisne tibi fecerunt ex animi tui sententia?
-
-_Tullia._ Nullus sit dicendi finis, si curiosius velim omnia sermone
-complecti. Conradus ad sextum; Aloisius Fabriciusque, ad quintum ille,
-hic ad septimum; Turrianus item ad septimi concubitus voluptatem
-pervenere. Ita quinque supra viginti duella una sustinui et evasi
-victrix: fassi sunt omnes laurea mihi frontem cingi a Venere deberi, cui
-tam feliciter militassem et depugnassem. Tamen, ne dubites, Octavia: me
-post tot labores exhaustos, post tantum sanguinis amissum, defecerant
-fere vires. Vix post vigesimum concubitum potui tollere me in pedes; et
-tamen victoriam tuli.
-
-_Octavia._ Lassata viris scilicet, non satiata?
-
-_Tullia._ Et satiata, et lassata. Turrianus, ut initium pugnae fecerat,
-sic finem fecit. Bravio donatus est me jubente. Obtinuit etiam a me,
-ortu nobilis et pugnator fortis, ut nomen ederem, hospitium edocerem, et
-me vellem inviseret. Invisit certe postea frequentissime. Sed me taedium
-Veneris tam grave ceperat, ut tantum per tres continuos menses semel
-atque iterum admiserim cupidum et inflammatum in amplexus meos,
-lacrymis, precibus, obtestationibus exorata.
-
-_Octavia._ Unde id fastidium?
-
-_Tullia._ Lacus facta eram genitalis pluviae. Vulvae ligamenta exundans
-humor diluendo ita solverat, ignem adeo omnem restinxerat, ut ne quidem
-ulla libidinis per id tempus cogitatio ad libidinem me permoverit. Demum
-extorqueri a me passa sum, ab amante nitidae et roseae juventutis,
-summum gaudium. Non dedi, nec etiam bene sensi. Verum, hac exacta
-hebescentis intra fatiscentes lumbos Veneris nausea, ad lusus revocandos
-et repetendos, qui a nobis procul videbantur abesse, fuimus alter alteri
-vehiculo. Dicam suo tempore, Octavia, quae contigere nobis per annum
-integrum. Laeta audies, quae invidiam; luctuosa, quae pietatem et
-dolorem moveant. Raptus est mihi Turrianus Aloisii fraude. Heu! heu!
-Quae eum perfidia letho dedit, cur me miseram vitae reliquit?
-
-_Octavia._ Revoca animum ab hac recordatione ad amoeniora. Dic, Tullia,
-supersunt etiam Veneris modi praeter quos ipsa experta es? Venus bona!
-Quot te in figuras mutasti, ut placeres!
-
-_Tullia._ Quot inflexiones, quot corporis conversiones, tot sunt Veneris
-figurae. Nec numerus iniri, nec doceri aptior voluptati potest. Quisque
-a libidine sua, a loco, a tempore, quam indui figuram velit, capit
-consilium. Sed non idem omnibus amor. Elephantis, Graeca puella, quas in
-usu esse noverat inter libidinosos, pictis tabulis expresserat, ut jam
-juvaret "pictas opus edere ad tabellas." Alia est in concubitu modos
-duodecim molita, quibus gratiori vector in effluvio perfunderetur
-voluptate. Dicta idcirco Dodecamincanos. AEvo nostro divini vir ingenii,
-Petrus Aretinus, bene multas in Colloquiis suis expressit satyrico sale;
-post pictura Titianus et Carraccius, summi pictores. Sed multae sunt
-quae ad effectum venire nequeant, licet, ultra quam excogitari possit,
-flexibiles sint coeuntium in Veneris sacra artus et lumbi. Profecto
-plura in mentem meditando et commentando solent cadere, quam vere fieri
-possint. Ut impotentis animi desideriis nihil impervium, sic nihil
-cogitationi exsultabundae et intemperanti difficile. Quo vult, et qua
-tentat viam, insinuat se; vel in abruptis invenit planam. Non ita
-corporibus facilia factu omnia, quae mens aut bona aut mala suadet.
-
-_Octavia._ Una est via Veneris, si una Venus. Mala sunt et proterva
-omnia quae praeterea adjecere e suo, dum in furias et ignem ruunt, viri
-et foeminae.
-
-_Tullia._ Viam Veneris esse dicunt alii ex Naturae praescripto, si
-quadrupedum more prona et projectis lumbis ineatur mulier: nam sic
-promptius virilem invehi vomerem in muliebrem sulcum et seminis fluctus
-in arvum genitale:
-
-    Quadrupedumque magis ritu plerunque putantur
-    Concipere uxores, quia sic loca sumere possunt
-    Pectoribus positis, sublatis semina lumbis.
-    Nec molles opu sunt motus uxoribus hilum,
-    Nam mulier prohibet se concipere atque repugnat
-    Clunibus ipsa viri Venerem si laeta retractet,
-    Atque exossato ciet omni pectore fluctus.
-    Ejicit enim sulcum recta regione viaque
-    Vomeris, atque locis avertit seminis ictum.
-    Idque sua caussa consuerunt scorta moveri,
-    Ne complerentur crebro, gravidaeque jacerent,
-    Et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset:
-    Conjugibus quod nil nostris opus esse videtur.
-
-Alii communem Veneris usum, et figuram maxime probant, ut in supinam vir
-procumbat; pectus pectore, ventrem ventre comprimat; pubes pubi
-colludat, diffindens rigido conto teneram rimam. Hi jubent ciere crebros
-et acres motus mulierem, dum Veneri facit; illi vetant. Sua cuique
-opinioni ratio. Sed negant Medici pronae concubitum naturae convenire,
-qui partium generationi insudantium conformationi, ut probant, non
-convenit. Ego vero, mea Octavia, communem usum unice laudo.
-
-_Octavia._ Quidni laudes? Nam, amabo, quid dulcius cogitando fingi
-potest, quam resupinam amati corporis blando pondere ad irrequietae, sed
-suavis, impatientiae molles incitari furias? Quid gratius amantis vultu
-pasci, osculis, suspiriis, et patrantium oculorum incendiis? Quid
-praestabilius, quam amores suos fovere complexibus, sensibus quidem,
-quos non aetas, non vitium ullum obtudit? Quid utriusque libidini,
-utriusque voluptati laetius, concutientis et succutientis lascivis
-motitationibus? Quid opportunius prae voluptate emorientibus, quam
-flammescentium suaviorum vivida vi reviviscere? Qui aversa ludit in
-Venere uni tantum alterive sensui gratificatur: omnibus, qui in adversa.
-
-_Tullia._ Sed in his, Octavia, solet accidere, quod videmus plerumque
-beatioribus usu venire. Quasi pigeat bonorum, quorum cumulantur copia,
-videas alios contemptis pulcherrimis uxoribus ad diobolares confugere
-meretriculas, et in putida sibi plaudere Venere. Alios pretiosarum
-dapum, opiparae coenae capit satietas et fastidium; Falerno et lautitiis
-posthabitis, vappa et secundo pane ingurgitant se, velut fame enecti.
-Inassuetis gaudemus, et in vetita nitimur.
-
-Sed ecce noctem, dum ludis tu, dum loquor ego, insomnem duximus. Paucas
-intra horas surgendum nobis. Juvabit somno refici, et sane requiete
-indiges. Ita jucunde, Octavia, dormias, ut vigilasti, faxit Venus!
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-                           COLLOQUIUM SEPTIMUM
-
-
-                               FESCENNINI
-
-
-                           _Tullia, Octavia._
-
-T_ullia._ Considamus hic, sub patula ulmo. Vis, Octavia?
-
-_Octavia._ Maxime; et hymenaeum iceamus.
-
-_Tullia._ Belle! Nam nudam te nudiustertius vidit comes Alphonsus, et
-furere coepit.
-
-_Octavia._ Nudam me?
-
-_Tullia._ Te nudam; nam is palam praedicat, Venereus flos.
-
-_Octavia._ Te pugno petam tam dicacem.
-
-_Tullia._ Ego te oscula tam procacem.
-
-_Octavia._ Praeter Caviceum meum, homo me nudam, per ocellos tuos
-libidinosos! nemo vidit.
-
-_Tullia._ Nullo scilicet Theodorum habes in numero?
-
-_Octavia._ Memini, et pudet. Apage; ut me miris ille sermonum
-praestigiis, Venus aurea?
-
-_Tullia._ Suspicione assequor quid id sit quod silere vis, nec vis. Novi
-libidines tuas; per testiculos Veneris! novi.
-
-_Octavia._ Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta, de Alphonso? Forte
-steti, in somnis, ob oculos ejus nuda?
-
-_Tullia._ Intelliges, turturilla mea. Qui Octaviae vidit animum,
-perspectos exploratosque habuit mores, et animi candorem, num vidit
-Octaviam nudam? Per Platonis manes! vidit.
-
-_Octavia._ Scite nugaris. Quam velit Alphonsus dari sibi fruendam
-intelligo: illam scilicet, quae animo et mente, non hanc quae corpore
-consistit et membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui arriget, si
-sanus est? Erat in suburbana Eleonorae villa Alphonsus; convenit et
-Isabella Menezia, et recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est
-confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed parum pudica; musto
-madidas judicasses: placui tamen.
-
-_Tullia._ Alphonso tu, Eleonorae Alphonsus.
-
-_Octavia._ Odi hominis levitatem, odi amorem; nec ad me transfugam ex
-Eleonorae castris velim recipere, si bona sim.
-
-_Tullia._ Et magni es puella cunni et animi. O egregiam heroidem, et
-meliori saeculo dignam, aureoque illo quo mentulae turgebant bilibres!
-Sed aiunt, quod in caeteris rebus flagitiosum viderit possit, id in
-amore interdum posse laudabile videri:
-
-    Si violandum est jus, fruendae amicae gratia,
-    Violandum est; in caeteris rebus pietatem colas.
-
-Quae inter amantes jactari vulgo de amantium dolis et inconstantia
-solent, haec sunt omnia non amantium, sed amentium somnia.
-
-_Octavia._ Pulchrae res! Periit Eleonorae vir abhinc annum, in pugna a
-Gallis caesus, et abhinc sex menses ingeniosa, opibus pollens, aetate
-florens, formosa, deperit Alphonsum. Fassa equidem est, quod amans
-expetat ab amante, negasse nihil; superesse nihil quod donet amplius,
-quo beet cupidum juvenem. Laudares? certo scio non laudares, si vellem
-me optimae foeminae, quae a me sibi nihil timet, rivalem fieri.
-
-_Tullia._ Amo in te, Octavia, generosi hoc pectoris robur. Ut vivis
-perge vivere.
-
-_Octavia._ Molestum, puto, tibi non erit audire, quae nostrae ea in
-confabulatione fuerint dicacitates, facetiae, lusus, joci; nec mihi erit
-dicere. Ut consedimus omnes, Eleonora renidens, salax, Venerem spirans,
-conversa ad Aloisiam: "Agedum," inquit, "ut tibi placent novae noctes?
-Ut colluditis, tuque, tuusque Rodericus, in hoc quo calescitis amoris
-aestu?" Suffusa rubore puella: subrisit tamen nescio quid molle et
-subans.--"Erubescis, Aloisia? O pudorem impudentem!" exclamo ego. "Video
-ejus in oculis vultuque toto meretricios ignes: ceventis murmura ipso
-audio in silentio pellicis. Quid times, inepta? Ut illic libere agis
-omnia, istic loquere.--Sane," reponit Aloisia, "citius pudicitiae, quae
-se ab his sermonum nequitiis puram servet, abstulerit palmam, quam quae
-ab omni temperet sibi voluptatum libidine. Casta est, non quae casta
-est, sed quae audit.--Belle! belle!" subjicit Alphonsus; "utcunque
-vivat, pudica est cujus pudici sermones, tetricum os. Nihil utique magni
-interest, et pudicos esse mores.--At enim his sub meis tectis," refert
-Eleonora, "semper ingeniosis licent, quae usquam licent.--Vitam non
-vivit," repono, "qui timide vivit. Nam timidos et Fortuna repellit, et
-odit Amor; primus est felicitatis gradus audere per veros amoris gradus
-ad felicitatem ire."
-
-_Tullia._ Non omisisti dicere qui sint isti felicitatis gradus? Et hac
-etiam via venimus ad summum bonum.
-
-_Octavia._ --"Omnia inter bonos et honestos bona et honesta," subjicit
-Eleonora; "ii vero boni sunt et honesti qui supinam vulgi malignitatem
-diligenti et sedula a se suisque nugis cura averterint, nec ideo minus a
-stultis vulgi opinionibus abfuerint. Id credas respondisse tibi Venerem
-ex imis selectarum libidinum adytis.--Generis nos humani quis neget
-gaudium esse," adjicio ego, "et lucem et vitam? Si gaudium, melior
-gaudii pars in jocis, in salibus; si lux, quanta, quanta est lucis
-amoenitas, quas varias rerum formas, quae pulchritudinem nescio magis an
-fingat quam pingat? Quae non delectat vita, sub falsa vitae imagine
-lethi genus est, nec sane delectat absque multo varioque sensu
-voluptatum. Sunt voluptates condimentum vitae: quae si absint momento,
-fastidio erit. In nobis igitur laeta sint oportet omnia, petulca,
-procacia. Si quae est mulier severae frontis, austeri animi, petat,
-petat illa ursorum spelaea, ursis digna procis! Quis huic belluae velit
-homo cultum honoremve adhibere, a qua nulla permanare possit delectatio?
-Dein, ut frui voluptatibus dulce est, sic et meminisse fruitionis suave
-est. Sunt qui in voluptatis aut spe, aut recordatione, summam inveniant
-voluptatem, qui gratiorem sentiant Venerem dicendo, quam fruendo. Per
-pruriginosum libidinis tuae nidum! Aloisia, recordando diuturnae fiunt
-voluptates, quae puncto temporis fluxae elabuntur; sic ipsae sibi, dum
-repetuntur memoria, succrescunt. Vis bene beateque vivere? In Veneris
-hortis lege poma, decerpe rosas. Eruditae libidini prospere omnia
-cedunt. Etiam in voluptatis umbra, veram invenies voluptatem, si velis."
-
-_Tullia._ Quam multa paucis! quam acute! quam apte!
-
-_Octavia._ Quid? Demum persuaderi se passa est Aloisia. Abjecta omni
-verecundia, mirabiles effutire, nullo delectu, coepit omnis generis
-nugarum nequitias. Subridebat Eleonora, ridebam ego; Isabella vero et
-Alphonsus cachinnis implebant domum.
-
-_Tullia._ Sed risu inepto res ineptior nulla est.
-
-_Octavia._ Abstinuisses a risu? "Cum primum Roderici pugionem," dicebat,
-"adactum in corpus ad capulum usque excepi, omnes in eam partem
-confugerunt mihi mei illico sensus, omnis animi facultas. In proximo
-cubiculo affines, bono numero, convenerant, perstrepebant. Rem miram!
-illinc audiebam. Lucebant cerei, dum subigebar: illinc videbam. Dum
-perficit Rodericus, dictu mirabile! in cunno tota eram, aut tota cunnus.
-Si quid in me ingenii (et aiunt nonnihil esse), in eam Cupidinis sedem,
-id omne, qualecunque est, perpulerat ingeniosa libido.--Quis vero,"
-subjicio, "neget tecum et tibi ingeniosas esse fututiones, cui tam
-ingeniosa pars?--Qui me sane," refert Aloisia, "conventae opus habuerit,
-quaerat in cunno; illic habito, nec amplis aedibus, crede mihi,
-Alphonse, nam et credo ego Roderico.--Cum voles, Aloisia, non pigebit,"
-inquit Alphonsus, "ad has te Lampsacenas aedes convenire, et genio tuo
-apud te et ingenio frui; si vero locare velis, non deerunt, ita me Venus
-amet! conductores quovis pretio."
-
-_Tullia._ Per Jovis coleum! Aloisia ne ipsa investiget et usquam
-pruriens Venus facetiorem.
-
-_Octavia._ Postea, de arte amandi, de forma, de ingenio mulierum, de
-mellea complexuum inter amantes dulcedine, variae fabulae. Vocata Venus
-adfuit, sed petulans, sed subsiliens. Favit pellex Dea, exlex, suique
-impatiens, nisi prurientis. Ita et sales et fabellae meram puramque
-ciebant Venerem.
-
-_Tullia._ Vivimus ut amemus, et amemur; quae nec amari se velit, nec
-amare, jam sepulta est; jam foetet poedore et situ squalida.
-
-_Octavia._ Aliae pulchrae, aliae venustae. Pulchras Natura sua finxit
-manu; se sua venustae, per artem et cultum. Illae suo, hae velut
-precario jure regnant. Saxea etiam corda incendunt ad amorem, quae vere
-pulchrae.--"De pulchritudine variae sententiae," inquit Alphonsus. "Id
-tamen fere inter meliores constat, pulchriorem cuique videri, quae
-aptius cuique conveniat. Nam, ut non eaedem omnibus dapes, sic nec una
-eademque omnibus hominibus convenit pulchritudo. Quod capita, tot
-sensus; quot oculi, tot pulchritudines. Sed quae plurium consensu
-pulchra appellatur, haec pluribus oppido convenit creandae aptior
-voluptati, aut soboli. Vis uno verbo rem expediam? Caecas caeci mentulas
-vocant, quae sunt perspicacissimae. Unis fides habenda de delectu. Nam
-simul, quae dominis apte suis conveniat, occurrit puella, etiam non
-monitae vident; sponte arrigunt: haec vere pulchra cui maxime arrigitur.
-Amabat Fridericus, consobrinus ille tuus, Luciam lippam, simam,
-edentulam; et perdite amabat. Vaecordiam objurgabat adolescentis
-pater.--O pater, o pater, respondebat adolescens, tuere oculis meis, non
-tuis, Luciam: mutabis sententiam, pater, pulchram dices, et amore meo et
-omnium dignam.--Nempe Luciae arrigebat, non ita ceteris, etiam
-pulchrarum et venustarum laude florentibus. Nam aliis corpus solidum et
-succi plenum in pretio est; alii vero, quae paulo habilior sit, pugilem
-vocant. Sed omnibus olim Graecis placuerunt actae, crassae, vegeti et
-vividi roboris. Et talis Helena erat, quae inter Graecas perfectae fuit
-specimen pulchritudinis. Sed graciles anteponebant Phryges; puellis
-idcirco suis deducebant cibum, reddebant curatura junceas. Tales Galli
-amant, non Itali, non Hispani. Atenim corpus habilissimum quadratum est,
-neque gracile, neque obesum. Nam sicca et exsanguis nihil alienius a
-sacris tuis, bona Venus! a roscidis suaviis, a tremulo frictu, a lentis
-concussionibus, ab igneo tuo mictu. Pulchra, sed sicca et macilenta (si
-pulchra potest esse, quae sicca et macilenta) vivum est mortuae Veneris
-simulacrum. Quis mortuam velit, nisi e pollinctoribus nebulo unus et
-alter, inire Venerem? quis vero mortuae simulacrum? Corinthiorum
-tyrannus Periander, qui et in choro septem Sapientum cum Biante et
-Thalete saltavit, impresso in frigidae uxoris sulcum vomere, Veneri
-fecit funereus sacerdos."
-
-_Tullia._ Sciebat, ut cor hominibus, sic foeminis cunnum vivere primum,
-et mori ultimum; hac adhuc parte vivere posse putabat, quae reliquis
-omnibus desierat. Nam et cunno, ut suus motus, ita et sua vita: quae
-vivacior, quae longe differt ab aliorum vita membrorum. Sed perge
-dicere.
-
-_Octavia._ "Proceri corpus magnae laudes. Alcmenam, Herculis matrem,
-commendabat statura alta et procera. Sed optio si detur," dicebat
-Alphonsus, "malim breviorem quam longiorem, et laurum arborem quam
-pinum: quanquam," adjiciebat,
-
-    "Conveniunt voto longa brevisque meo.
-
-"Sed quae magnitudine exsuperant, tibiarum plerumque ac crurum longae
-sunt longitudine: superiorum compositio partium non respondet. Quod meo,
-mecastor! judicio et turpe et ridiculum. Credas" (ride, Tullia) "affixum
-altis et summis perticis praeferri cunnum. Haec cui risum non moveat
-cogitatio, quae quoties fit obviam Magdalis, venit in mentem? Imam ad
-usque alvum, si nudam videas (nam et vidi) putes breviorem multo esse,
-quam est; si tibias et crura, longiorem, quae tamen est longissima. Sed
-quae breviores sunt male audiunt. Nam dicunt nescio quid parvis esse in
-mulieribus minime parvum. Gertrudis etiam apud Pygmaeos brevis
-videretur. Ceterum illi omnia, excepto medio, membra mirabiliter inter
-se conveniunt."
-
-_Tullia._ Scio, Octavia, spelaeum subtus est altum et latum, non
-pipilanti passeri nidum. Annos tres nata supra decem, et omni inaccessa
-libidini, Alphonso Gusmano nupsit. Atqui in primo complexu patentiorem
-invenit Alphonsus, quam sit ipsa Venus a Marte compressa. Petulans
-pollicitus erat, virginis ejulatu, cruentam virginitatis et memorabilem
-caedem sodalibus. Virgo ne suspirium quidem misit, lacrymae caesae
-virginitatis sanguineae nullae. In lata obambulabat area mentula Priapi
-popa. Quid faceret? Avertit equum, puellam obvertit in faciem; qua non
-decebat, summo nisu torquet hastam in puellae viscera: nec se virgo ab
-ejulatu continuit, cum rumpi sensit.--"Id volebam," inquit ille, "ut te
-virginem scirent omnes, uti ego scio." Post effundit resupinam, et
-intermissum in casto Veneris campo repetit duellum. Subagitat puellam
-praeclarissime contremiscentem, subantem, micturientem: utrique
-feliciter litatum.
-
-_Octavia._ "Sed longiorum," dicebat Alphonsus, "aut nullae, aut parvae
-puellarum vires. Momento, quasi luxatis artubus, in medio fatiscunt
-cursu. Impresso altius ad vivum calcari, vix, ac ne vix quidem, tantillo
-obsequuntur motu. Vegetiores aliae ut tu, et acriores," addebat.--"Et
-Martem," respondet Aloisia, cachinnum tollens, "fatigatura sim, ut
-Venerem Mars, mecum si venerit in pugnam; veniat, veniat!"
-
-_Tullia._ Nec tu elumbis es, Octavia; et capilli tibi nigri;
-scintillantes et nigri oculi, subniger vultus, et membrorum color. Nihil
-habeo praeterea dicere.
-
-_Octavia._ Nae mala es! Mores meos ipsa finxisti. Quid improba objicis
-quod tuum non sit? Tam similis sum tibi, quam tu mellitae Veneri. Nihil
-habeo praeterea dicere. Scilicet dicunt libidinosiores esse quibus
-nigricantibus nitet vertex capillis; si quidem id est, o libidinosas,
-quibus nigra obnubit sexum lanugo! Nugae, merae nugae! Nam et tu, num
-flavos habes capillos?
-
-_Tullia._ Nolo te iratam, quae testiculus es Veneris laevus. Ita est,
-Octavia; nulla ex colore certa probatio ad laudem. Ideo suus cuique
-amor. Alii flavum, alii nigrum, ferrugineum alii malunt. Flavi Aspasiam
-commendabant capilli, et Atticas puellas. Nam, cum Theseus e puellarum
-numero, quas in Cretam ad Minotaurum advehebat, amisisset duas, totidem
-suffecit pueros, quorum tinxit capillos flavo colore, ut propius
-accederent ad virginum speciem. Tingendorum Venus, Cypri regina, artem,
-aiunt, invenit, quam etiamnum habent in pretio Italae mulieres. Hic
-stultis unice color placet; nudum audent ardenti torrendum caput soli
-dare. Vide amentiam; illum scilicet capillis quaerunt per incendia
-colorem. Atenim Pindaro et Anacreonti aliter visum; Musas ille nigris
-dicit esse capillis, hic dominam; ille Thebanus, hic Teius: verisimile
-est Thebanis aestimatum esse, et Teiis; Teium urbs sita in media Ionia.
-Qui pluris apud cives suos fiebat, Musis dignum putavit Thebanus olor;
-et eundem commendavit Teius lyricus in domina, quam vult in illa
-cantilena formosissimam depingi. At vero ferrugineus inter flavum
-nigrumque medius est, utriusque particeps, sed nigro quam flavo
-proximior. Puellam, cui capilli prae nimia cura deciderant, consolatur
-Naso. Nihil dicit speciosius fuisse:
-
-    Nec tamen ater erat, nec erat color aureus illis,
-      Sed quamvis neuter, mistus uterque color.
-
-Similes ait illis fuisse
-
-      ... quos quondam nuda Dione
-    Pingitur humenti sustinuisse manu.
-
-_Octavia._ De oculis diserto fudit multa suo ore et acuta Alphonsus. Sed
-erudita es, Tullia; nihil prae te omnino, quae etiam soles erudite
-nugari.
-
-_Tullia._ Perfidiosae, sed deliciosae, latent amoris insidiae in oculis.
-Chryseidi, compendioso Achillis furori, nigelli erant oculi; et
-Latinitatis deliciae, Catullus, nescio quam irridet, quod scilicet sit
-
-    Nec bello pede nec nigris ocellis.
-
-Minervae tamen caesios laudant oculos Poetae, quibus libertas summa Diis
-adfingendi, quae vulgo aestimari nossent et amari. Sed latos et magnos
-habent in honore: sydera vocant. Bovinos Graeci appellant, quales
-Junoni, et Veneri, et Harmoniae Amphiarai uxori. Sui immo parvis non
-desunt amatores.
-
-_Octavia._ Ut in bello sagittarii, quo certius feriant, semiclusis
-collimant oculis, ita et parvis nec late apertis Amor certius sagittam
-mittit, certius ferit. Reginae Isabellae ocelli erant, non oculi; sed
-innumera exsiliebant fulgetra, a quibus quae tuta spectantium corda?
-Nemo te vidit unquam, Tullia, quin amarit. Nam, quo minores tibi oculi,
-eo vivaciores, et incautis infestiores incendiarii. De vultus totiusque
-corporis colore variae sententiae. Sunt qui candidas, sunt qui subfuscas
-praestare putent. Lacteum eum colorem sane laudant, qualis erat
-Cydippes,
-
-    Candida cum misto sublucent ora rubore.
-
-In candido colore praecipua dignitas. Lucem verius dixeris, aut certe et
-luce lucidiorem emanationem; sed pugnaciores subfuscae, tactuique etiam
-gratiores. Candidae non ita annos ferunt, nec diuturniorem clinopales
-laborem. Diffluunt illico velut solutis lumbis. Cito flaccescunt, et
-immarcescunt. Illis juventa senectuti vicina, immo mista.
-
-_Tullia._ Antonina, Isabellae soror, lactis et lilii candorem superat
-candore suo mirabili; Isabella subfusca.
-
-_Octavia._ Narrabo (nunquid vis?) cuique quid prima nuptiarum nocte
-contigerit. Illi molesta Veneris jactatio; huic grata et commoda.
-
-_Tullia._ Sed absolvamus pulchrae mulieris picturam. De ore, labiis,
-dentibus inter nos fere convenit. Os parvum aiunt esse Amoris miracula
-fundentis mirabilem sedem. Sed et cui parvum os, eidem etiam puellae
-concham esse haud admodum hiantem, et minimo patere ostio inferius hoc
-Veneris delubrum, omnium hominum opinio est.
-
-_Octavia._ Falsa tamen; nam conquestus est Fernandus Gusmanus se ita
-esse deceptum. Duxit Fulviam parvissimi oris laude commendatam: at
-invenit in ea non ostiolum, quo ingrederetur ad dulcia Veneris enitens,
-sed patentem specum, qua declivi in paludem quandam Stygiam detrusa est
-adsilientis mentula.--"O pulchrum," ait Fernandus osculum figens, "sed
-tam mendax quam pulchrum os! Fac saltem, Fulvia mea, ceteris in rebus
-mihi non aeque mentiatur, credulo amatori." Respondit illa:--"Scio sane
-non esse mentitum, sed quod forte vasa invexeris in aedes meas
-minutissima. Impingis mihi vitium, quod tuum est." Risit Fernandus, et
-perfecit.
-
-_Tullia._ Optime. Rosea et protuberantia molliter labella, ut sunt tibi,
-Octavia, arcum dixeris, hac in superiori Venerei coeli regione, basiis
-praegnantem et pugnantem. Dentes albi, lucidi, micantes, velut pretiosae
-circa linguam gemmae, ex ordine compositae, tuitioni sunt et ornatui.
-Nam linguam, flexibilitate et verborum volubilitate, quis non miretur
-tantae innumerabilium cogitationum, quae agitantur animo, varietati
-sufficere unam, et ut ornatius et melius explicentur, quam excogitando
-conceptae sunt? Sed et in suaviis scis, Octavia, et sciunt amantes non
-deliri, quam mellitas pariat petulca lingua delicias. Nihilo tamen
-minus, id demum maxime verum, quod cuique pulchrum videatur, cuique vere
-esse pulchrum. Tibi vero, Octavia, os non parvum, et tamen places. Ita
-et puellis aliis multis depressa labia, dentes nec bene ordinati, nec
-eburnei, lingua blaesa rancidulum loquens nescio quid: et tamen placent.
-Sunt qui et luscas amant; nam et luscus Priapus, et lusca mentula,
-humani generis procreatrix et voluptas.
-
-_Octavia._ Ut delectat ferventis linguae assultus, cum se extra valli
-sepem ipsa impetu evibrat in occursum cupiti suavii! Sane cum osculamur
-alter alterum, ego et Caviceus, tantum non gaudio emorimur, bilinguem si
-sentio me, si ille se. Est animorum et spirituum, in summo ore, coitio,
-cum incredibili voluptate, ut alia est corporum in hoc imo, quae sexum
-nectit sexui. Dicebat Eleonora, Sarmatarum regina, basium esse Amoris
-cibum; in os mitti debere, quo vere pascatur puer, aut pueri ludificari
-querulae fami, ut de Tantalo fabulantur. Sic et ludit pruriginosae spem
-virginis, qui extimis summae labiis vulvae mentulam, vulvae cibum,
-appellit, non introrsum impellit incubans. Benevola avertat a me Venus
-hanc amentiam! Nam amori certa haec est pestis, et lethalis morbus,
-pertingi, non intingi optata voluptatis saliva.
-
-_Tullia._ Sed etiam exsanguis reviviscit amans ad aspectum papillarum.
-Visu exsurgit ad vitam laetus et florens, si durae, si candidae, si
-parvae. Praestabant tamen inter Phrygias, tumidae, et quae, ut loquitur
-Naso, pectus omne habebant; sed pulchriores durae et stantes, quas
-adstringens, ait alius, una claudet manus. Demum absolutae est
-pulchritudinis, inter ingeniosos, qui hanc effinxere tabulam, ac ab omni
-eam parte beatam jactant, cui has singulorum membrorum dotes, quas
-eximias putant, uni contulerit alma molitrix rerum vis Natura. Scilicet,
-ut sint cutis, dentes, ungues candidi; nigri capilli, oculi, supercilia;
-rubore tincta roseo labra, genae, et subtus ungues; promissi capilli,
-longae manus, et altum corpus; rursus breves dentes, auriculae, venter:
-sed frons magna et lata, lati armi, dissidentia aliquanto inter se
-spatio supercilia; demum gracile corpus, os parvum, modice hiscens ad
-exspectatum concha rorem; labia, nates, crura crassiuscula; teretes et
-graciles digiti, item et nasus, et qui certent cum aranearum filis
-capilli; parvum caput, mammae, et pedes. Amant et crines ingenio suo
-flexos, frontem haud latam, quae radices capillorum retro flexerit,
-nares paulo inflexas. Suus, Octavia, cuique gustus ratio. Sed gustus
-ipse sibi ratio est: aliam nemo praeterea quaesierit rationis particeps.
-
-_Octavia._ Scis praecipuas numerari inter Lucretiae dotes, marmoreas et
-tumentes nates; scilicet incubanti dulce pulvinar Cupidini, et eidem
-humanam procudenti sobolem aptam incudem.
-
-_Tullia._ Depygem vocat Horatius, cui nates nullo eminent tumore:
-
-    Depygis, nasuta, brevi latere, ac pede longo est.
-
-Inclaruere apud Graecos quae Callipyges dictae sunt, a pulchris natibus.
-Nihil natae parentibus, locupletes et nobiles nactae sunt, eo solum
-nomine, maritos. Nates pro dote habuere; hac satis dote placuerunt.
-
-_Octavia._ Si apto mammae, altera ab altera, intervallo distent, pluris
-scio fieri; mihi vero conjunctae, ut vides, cohaerent. Nec ideo minoris
-Caviceus aestimat. Cum sit et haec et illa non ignobilis venustatis,
-alba, dura, dicit, inter lusus et gaudia fescennina, sibi videri minus
-mirum, alteram alterius amore captam mutuas sibi et continuas figere
-basiationes.
-
-_Tullia._ Et praeterea nihil?
-
-_Octavia._ Dispeream, ni te meis plus oculis amem!
-
-_Tullia._ Et ego ni te plus meis, et ipsis sole et luna, Naturae oculis!
-Sed et est interdum papillarum non poenitendus in amore usus, dum
-aestuans furit libido. Subrides: habeo confitentem, Octavia mea; et
-experta es, anima mea.
-
-_Octavia._ Per Veneris concham utramque! pudore suffundi me sentio.
-Pudet meminisse id mammarum mearum interstitium viam factum esse ad
-Venerem, tam aut foedae aut liberae mihi libidinis consciam. Pergula est
-in aedibus nostris, quae amoenissimas (et nosti) hortorum spectat areas
-omni florum consitas genere. In ea spatiabamur ego et Caviceus,
-amplexabatur, suaviabatur, labella appetebat morsiunculis, forebat.
-Demittit in sinum laevam. "Molior," infit, "improbum quid. Depone
-vestes, corculum." Quid facerem? depono. Defigit in nudum pectus oculos.
-"Video," subjicit, "tuas inter papillas dormientem Venerem. Vis
-excitem?" Projicit, dicens, supinam in torum. Mentulam fervidam,
-flammescentem (arrigebat praeclarissime) interserit mammis. Qui me hinc
-eximerem impotentiae? Ferenda erant ultro citroque omnia, et sciebam
-contingere solitos in amore fatales quosdam et dies et casus, a quibus
-ipsa ne quidem se expediat virtus. Et cum illo hoste, ut jam manu
-conserta et utero recusso depugnaram, postulabat dura necessitas ut et
-mammis pugnarem.
-
-_Tullia._ Hostem mutinum vocas, tam amicum tibi tuisque desideriis
-cupidineis?
-
-_Octavia._ Molli manuum nisu utramque conjungens urgebat mammam, quo
-scilicet lata minus via procurreret sibi nervus ad voluptatem hanc
-novam. Quid plura? Conspersit attonitam insolenti ridiculae Veneris
-imagine, calendi perfudit rore; perfecit. Tunc ille: "Haudquaquam
-ingratum tibi, columbula mea, fuerit quod mihi amore tuo insanienti
-longe fuit gratissimum. Num scis, ut hac inferiori hiulca" (digito
-monstrabat), "hac etiam te esse sublimiori parte foeminam? Igitur et
-juris mei est, si libido incesserit ex humiliori illo fundo libidinis
-hos in monticulos tollendae, id libere facere; unde scilicet Veneri
-gratior datur prospectus."
-
-_Tullia._ Altius quoque se tollet, si summa petet.
-
-_Octavia._ Irrumare, morigerari ore, Lesbiari, Phoenicissare, et
-fellare, id scilicet vocas summa petere? Quot, bona Venus, quaeve
-nequissimi nebulones mentulis suis diversoria et stabula quaesierunt in
-corporibus nostris, et invenerunt! Atenim vero qui frugi et castus
-fuerit, hac se foedari rei tam turpis cogitatione exhorrescet. Absit
-scelus a voluptate, gratior erit.
-
-_Tullia._ Honestatem qui quaerit in voluptate, tenebras et quaerat in
-luce. Libidini nihil inhonestum, cum aestuat et spumosos agit spiritus.
-Delicias Phaedoni faciens et Alcibiadi Socrates, secedebat a Socrate
-choreas ducente cum tam pulchris amasiis. Qui sunt sapientissimi, non
-ideo hominem exuerunt et ingenitos abjecerunt humanitatis affectus; nec
-possent, ut maxime vellent. Sed sensus est humanitatis nullus in homine,
-sine voluptatis gustu, nisi hebes et corruptus. Is vere est sapiens qui
-norit dulce esse desipere in loco, et locum et tempus delegerit ad
-desipiendum. Reliquis sapias semper, et tibi frequenter desipias, ut
-bene et beate agas. Nam sunt qui amoris incensi oestro, quia sui non
-sunt juris, dissimulant, Curios et Catones simulant. Palam damnant
-furiosi, quae ipsi secum concupiscunt, tremula Veneris gaudia. Prurit et
-illis mens irrequieta; fatentur ipsi sibi laevo se genio natos, nos
-dextro et plaudentibus Diis et syderibus. Si sol aeternum occidet, quid
-fiet de Natura rerum parente? Si nulla voluptatis lux riserit
-mortalibus, quid de homine fiet, qui rerum est summus in Natura apex?
-Miser et veternosus erit ipse sibi pro sepulcro. Vivus, nec vivus;
-mortuus, nec mortuus: propior erit morti quam vitae, in ipsa vita.
-Demum, qui praestigiosa haec jactant documenta, num vere dixeris oris
-infamia laborare?
-
-_Octavia._ Belle ludis in vocabulo. Nam et Philosophi hi morticini
-dicuntur hircum ore mulgere.
-
-_Tullia._ Mira patrandi facultate pollent, nulla sciendi. In altero
-omnia laeta, in altero multa subtristia. Hic ipse est tuus Theodorus;
-num nosti, Theodora?
-
-_Octavia._ Quid me, fatua, Theodoram vocas, quae Octavia sum, quae immo
-Tullia? Vis narrationem prosequar?
-
-_Tullia._ Volo; sed et volo nocturnum illum Antoninae et Isabellae
-pugilatum; rem comicam.
-
-_Octavia._ Consobrina tua Antonina, non admodum juvenis, nam annos novem
-supra decem nata, Maphaeo nupsit annorum triginta juveni, et invicti
-roboris. Isabella annorum quindecim, Remundo annorum quinque et viginti,
-robusto, vegeto, impigro. Candore illa suo nivem obscurat; haec subnigra
-Tunetanis certat mulieribus. Dispares illis prima nuptiarum nocte in
-clinopale vires, sors dispar. Maritis traditae, Veneri fecerunt dispari
-laude. Ad quartam ulla sine aegritudine pervenit Antonina concubitus
-lauream, primo mulier facta; post non voluptas, sed fastidienti animo et
-corpori molesta lassitudo; postremum sub lucem, cum adacto calcare
-impelleret equiso alacer, deficit longum passa animi deliquium. Nonus
-erat cursori in Cupidineo agone impetus. E lecto sub meridiem egressa,
-visa est ac si e tumulo educeretur, pallida, exsanguis, emortua. At
-Isabella subfusca, sed cujus putes in venis liquidos ignis perfluere
-rivos, melius habebat. Tenelli artus illi et lumbi. Omni se tamen
-nuptiarum labori praestitit parem imperterrita. Indefessi athletae
-crudas indefessa sustinuit vires, et fregit. Inertem sorori ridens
-exprobrabat ignaviam. Insultabat saliens. "Apage," dicebat, "ego te
-junior, nec habilior, fortius tamen feci. Vivo, tu vero exstincta es.
-Vivis? Primo in conflictu, et fateor, non leviter certe vulnerata sum,
-sed tamen feci hoc ne se jactarit diu vulnere, qui intulerat. Per
-Junonem! e summa aggeris mei crepidine repugnantem avertit virginitatem
-in interius vallum victor. Vastavit instar turbinis omnia. Florem
-pudicitiae decerptum delevit. At dum redintegrat pugnam, animos dedit
-irrumpentis proterva audacia. Conatui restiti masculo. Mox victoriam
-sibi sensit elabi e coleis. Meum ecce Herculem, Amazon nova, feci quod
-spernerem, victoria obrutum sua et mea. Macte animo, soror.--Quid vis?"
-reponit Antonina. "Non levem, ut tu, in principio pugnae, soror, dolorem
-tuli, sed qui vix ferri posset, acutum, acrem, lacerantem. Dein,
-renovato saepius praelio, tam grave stupidae cujusdam lassitudinis
-pondus in oppressos incubuit artus, ut crediderim factos esse plumbeos.
-Aliquot petebam horarum inducias; negavit Alcides insultans. Itaque
-somnum non vidi.--Nec vidi ego," refert Isabella. "Quid de somno
-loqueris? quid quereris? Nihil habet dulcius somnus vanis illis quidem,
-sed jucundis Veneris imaginibus, quibus fallit. Audes praesenti et
-colludenti Veneri nobiscum et in nobis, somnum anteponere, quo fallente,
-videmur nobis a nobis abesse?--Sed et capit omnium rerum fastidiens
-satietas, etiam qui maxime amant," replicat Antonina. "Nolim ego, nec tu
-velis, ingurgitari, sine fine, nectare, Deorum cibo.--Infelicem vero
-patientiam tuam," subjicit Isabella, "et voluptatem sterilem! Impleta es
-bonis hymenaei; nam haec vera bona sunt, non bonorum umbra. Id forte
-malum vocabis, soror? Absit! nae fabula fies, si feceris." Ad haec
-Antonina:--"Tecum, soror, nolim contra disputare. Illa es in opinione
-excellentis ingenii Herois; ei, scio, acceptam refert opinioni
-perpetuitatem suam humanum genus. Quicquid id est, ad tertiam,
-quartamve, una nocte, palaestram suffecerint mihi vires. Fortiter faciet
-juventa mea, et juventae spiritus, et libido. A quinta coepi, sub Marte
-meo effraeno, sensim sine sensu male habere nauseans. Me sexta, a me
-velut alienam, et mente motam, proluit et polluit. Abfuit voluptas,
-doluit cor, cum venit ad octavam, animam aegre reciprocanti. Me mei ad
-nonam cepit oblivio; perfecit. Nec gemebam, nec objurgabam. Deliquio
-animi defeceram. Quid demum actum sit, nosti, soror. Praesagit animus
-infeliciter cessuras has nuptias. Avertat omen Juno! Innuptam vero nolim
-me, vel si contingat in medio exstingui opere.--Postquam animum
-recepisti," ait Isabella, "dic, soror, ut tecum rediit in gratiam
-Maphaeus? Nam quis ignoscat duorum criminum reo, caesae virginitatis et
-virginis?--Dulcibus dictis," reponit Antonina, "momento abstulit facti
-acerbitatem. Rem ridiculam! Quo pacto necem intulisse videbatur,
-revocavit ad vitam. Semel atque iterum usus est mariti jure; nec ulla
-insequuta est obsequentem pernicies. Ita est, soror: quae in amore
-nocent vulnera, eadem et juvant."
-
-_Tullia._ Illa nocte tyrocinium fecit et deposuit. Nam egregiam nunc
-esse bellatricem scit Jacobus Ximenes.
-
-_Octavia._ Dixeris facilem, nec minus pudicam; huic pudicitia virtus non
-est, vitium est. Venusti vidit adolescentis misere vexari animum amore
-suo: miserta est. Vidit torrentem mentulam; audiit opem obtestantem
-suam, et miserta est. Non tam Antoninae castae et tenerae has dixeris
-esse fututiones, quam Pietatis, pereunte juvene.
-
-_Tullia._ Non dissimiliter et tu Theodori miserta es, non impudica, sed
-pia. Honesta sane, impellente virtute, fututio!
-
-_Octavia._ Pudet et poenitet. Postquam abiit in provinciam Tarraconensem
-Caviceus meus, ante hunc (ut scis) mensem, me Stoicus convenit
-Theodorus. "Adsum," inquit, "particeps aegritudinum tuarum. Doleo
-relictam te viduam, relictam longo moerori. Nam ut animi, sic et vitae
-dimidium tuae abstulit secum Caviceus. Nimium, heu! nimiumque felix
-Caviceus!" Sed, ita est, Tullia, pudet et poenitet.
-
-_Tullia._ Perge, perge, ineptis. Amplius nihil habeo quidem quod aeque
-ac ego cognitum non habeas: et times induci me in intima conscientiae
-tuae arcana?
-
-_Octavia._ Exciderunt aliquot lacrymae ex oculis ad Cavicei
-nomen.--"Dolore meo," repono, "sicut verius nihil, ita et nihil
-acerbius. Egeo, nec nego, consolatione, quae fugientem post Caviceum
-sistat animam et spiritum.--Sistam ego," subjicit Theodorus, "et insanos
-istos componam motus, si vis dicto esse audiens.--Ero, per luctus meos!"
-refero, "et, ut voles ero; nam honestatis quicquid in me est, curis id
-omne tuis refero acceptum.--Eris?" reponit, "eris? Sed ex animo?
-Praeceptis, et si res postulet, jussis obtemperabis? Morigera mihi morem
-geres?--Faciam," adjicio. Tunc ille:--"Si feceris, bonum factum. Post
-paulo non senties abesse tibi Caviceum. Non erit quod in absentem
-desideria mittas, et cupiditates convertas." Ut iterum contestata sum
-ejus me obsecuturam voluntati, et pollicita sum servitutem servituram,
-quam vellet:--"Id primum volo," inquit, "ut jures praestituram quam
-spondes obedientiam jussis meis, nec abjecturam." Quid plura?
-Sacramento, ut voluit, conceptis verbis, obstrinxi fidem timida. Necti
-me passa sum religione, adversus religionem.
-
-_Tullia._ Intelligo. Cum tenuit jurisjurandi nexu servam factam,
-pessumdatum est tibi omne jus ingenuitatis.
-
-_Octavia._ Nec mora. Summo extulit se in me imperio: ut perduellem
-minatus est habiturum, et ulturum perduellionem, ni se jubente obirem
-omnes ultro servitutis operas. "Hactenus," ait, "immiti me usa es, in
-hoc severioris disciplinae stadio, agonotheta; vapulasti, caesa es.
-Saepe saepius labores tuos, et constantiae heroicas vires miratus sum
-stupens. Nunc facescant dura illa et graviora; quam merebatur
-castigationem pulchritudo ista coelestis, insons tulisti; abeant
-Semproniae, matris tuae, doli illi mali, et fraudulenta ludibria! Inter
-dumeta, et abruptos calles, et spinis obsitos sentes errabas. Quid
-misera in fata deliquisti? Nunc demum, duce me, viam ingredere facilem
-et amoenam, qua eas ad felicitatem. Accipe: nos sane homines sumus ut
-tuus est Caviceus, sed et cautiores quam reliqui, et judicii acrioris,
-sapientiae summo sedemus in fastigio. Itaque et nullam famae jacturam,
-quae puella nobiscum luserit indulgens genio, si sapit, timeat; et
-nullam admisisse flagitii in se labem illaudati credula putet. Omnia,
-crede mihi, nobis licent, quae in tuto licent. Decent sapientes, quae
-juvant. Ad summam verae sapientiae sedem et lucem provecto si
-gratificeris, deposito pudore, jam non libido id erit, jam non voluptas:
-pars officii erit, pars boni et aequi."
-
-_Tullia._ Acute et argute dicebat. Quid tu ad haec?
-
-_Octavia._ --"Me tibi quid vis gratificer?" subjicio. "Mortalis puella,
-obsequar mortali numini?" Nec, per Venerem! Tullia, quo haec spectaret
-oratio, assequebar. Tunc ille:--"Ego, quem vides ore tetrico, oculis in
-lethi moerore natantibus, veste detrita et lacera, corpore toto
-tenebricosum, quaedam sum venerandae Philosophiae machina, quidam
-superstitiosae Architectonices ludus. Sed me, si velis, ab hac ultro
-evolverim machina, novus tibi Mercurius. Alter ero et idem. Vis hanc
-deponam personam? Depone et tu timores tuos. Redde Octaviam puram et
-putam Octaviae. Vide errorum nebulas: ipsa te tibi abscondis, lates
-tibi, nec percipis. Alia es quam videris tibi. AEmulare tot nobiles
-foeminas, quae nobis de se, de existimatione sua, de rebus omnibus, ut
-tibi de suis oculis, confidunt, hominum generi confidentissimo. Spes
-omnes suas et gaudia in solertia mirabili nostra reposita habent. Id
-inter nos longe utilissimum et celeberrimum Philosophiae effatum:
-Gaudere quo quisque maxime potuerit, sed clandestino gaudio, et frui
-vitae bonis, ut opportunitas cuique dederit, sed in sinu, nec palam,
-prudentis id esse et docti. Palam vero gaudere, palam frui, insipientis,
-stulti, et furentis. Qui caute fecerit, laudandus; qui imprudenter, nec
-lucem fugerit, in eum acerrime advertendum. Venustis, ut tu es, Octavia
-mea, puellis eundum eadem via ad bonam beatamque vitam. Non cavent tibi
-a malevolorum insidiis socordes? Pereant quas omnium perire interest ad
-exemplum! Vivant, vivant quae, sagaces, quid sit vivere didicere! Vivant
-sui similes, stultarum dissimiles, et sua arte et aliarum exemplis!
-AEmulare Semproniam, matrem tuam." Tunc de matre mea, ut, usa Chrysogoni
-consiliis et nervis, laetos et felices duceret vitae dies, narravit.
-
-_Tullia._ Chrysogonum novi etiam Stoicum, nec esse Theodoro amicissimum
-mihi id mirum: similitudo utique morum hanc peperit necessitudinem. Non
-similius ovo ovum, ac Chrysogono Theodorus; sed hic aetate paulo, aiunt,
-inferior.
-
-_Octavia._ Prehenderat manu Chrysogonus matrem, et in ejus ambo
-intrarant cubiculum, relicto mecum Theodoro.--"Quid putas," ait
-Theodorus, "id temporis rei esse Chrysogono cum matre tua? Id omnino
-quod tibi cum Caviceo, quod mihi mox, mox, erit tecum. Nam (tua te haud
-fallat opinio) omnium tibi bonorum, virtutum, et, per Genium tuum!
-laudum fons ero, ut honestae tu mihi voluptatis. Enimvero qui videri
-possit inhonestum, quod a te tam proba, tam honesta veniet, qualecunque
-illud sit, mihi tam frugi, tam venerabili?" Cum haec diceret, visus est
-mihi, fateor, mea Tullia, in alium, nescio quem, sed gratiorem, sed
-venustiorem, commutatus. Hujus aspectu calere coepi, cujus antea
-contremiscebam prae metu. Risit ille Venereum et molle quid, risi et
-ego; risit et Venus, risere Amores. Audaciorem reddidi, facta audacior.
-"Ecce tibi," inquit, "novas nuptias. Ecce mihi novam nuptam." Sub haec
-vidi vestem identidem, qua virile latet spiculum, in tumorem exsurgere,
-subinde sublevari. Nec a cachinno temperare potui.
-
-_Tullia._ Nec a pruritu?
-
-_Octavia._ Ego sum furore correpta, ut parum abfuerit, nec dissimulem
-tecum, quin in ejus ultro amplexus volarem, stuprum rogarem. Commotior
-ille: "Sane," inquit, "videor mihi conjicere quis sit corporis tui
-futurus mihi usus, dea mea; haud certo scio. Nam annos quinque supra
-decem natus, huic me sectae addixi. Ante annum oculos in mulierem non
-fixi, et praeterea nihil. Audacior essem suasit Chrysogonus, et verbis,
-et factis: superstitio vetabat, piaculum fuisset pio Stoico. Nullum ab
-illa die mihi commercium cum muliere, ut nunc tecum est, mulierum
-formosissima; summo studio puram servavi et intaminatam mentem, et
-mentulam. Ope et opera mea praeposuere collegae antistitem sibi
-Chrysogonum. Tanto obligatus beneficio, antequam venimus ad vos, ingenue
-de rebus suis multa fando explicuit. Dixit in Semproniae amplexibus
-invenisse veram felicitatem, quam quaerimus coelestium inanes. Suasit
-experiar et ego quid autoritas superciliosa, quid sermo blandus, pro me
-apud te possent adolescentulam et procacem. Et speravit tam juventam
-tuam, quam absentiam Cavicei, meis lenocituram desideriis et precibus.
-Caeterum jussit nervis ne parcerem. Nam, ait, incredibilia sperant a
-lumbis nostris. Id sumus genus hominum, qui Herculei omnes in Venere
-sumus. Quo quis diuturniores cum Venere exercuit inimicitias, eo
-intemperantius et fortius, cum in gratiam redit pacta pace, facit.
-Habebis igitur, Octavia, Venus mea, amatorem qui officio non deerit
-impar, nec tuae cupidini; athletam quem sibi optent reginae." Dicens
-osculum impegit.--"Quid vero istud est?" dicebam. "Quid tibi vis?
-Haeccine est sapientia tua? haec tetricitas?--Quid immo tibi vis,
-insulsa?" reponebat; "vis tuum tibi perjurio contaminari spiritum,
-contemptrix religionum?--Nolo," inquam.--"Et agam quod ago," refert, "et
-bellissime agam. Te praeliaturum vita deficiat prius quam vires!" Sub
-haec impellit in lectum male repugnantem.
-
-_Tullia._ Euge!
-
-_Octavia._ Vestem festinus revolvit resupinae, dextera trepidanti. "Quam
-commoda," ait, "dehiscit tibi rimae cymba!" Vide, Tullia, oestri
-furorem. In genua accidit, osculatur...
-
-_Tullia._ Quid osculatur? Ohe! ohe!
-
-_Octavia._ "O sacrarium Reginae Deorum et hominum!" dicebat lambens
-mediam, "ad limina tua supplex accedo. Te veneror. Osculis interea et
-ore liceat litare. Audi, bona Venus, et fave." Tollit se in pedes,
-dicens, et, o monstrum! Tullia mea, Tullia mea, e carceribus mentulam
-mittit, mentulam! reginam mentularum! Talem nec ipsa Venus in Marte, nec
-Lampsacenae matronae in Priapo, nec Omphale in Hercule viderunt. Et
-Cavicei, et Calliae mentulas, si conferas, caudis leonum crassis et
-rapidis compares murium exiles caudas. Non mentior.
-
-_Tullia._ Huic hominum generi, cum membra decrescunt reliqua, hoc
-increscit. Ita, cum aliis hominibus lien crescit, reliquae corporis
-partes minuuntur.
-
-_Octavia._ Theodoro maciem objicis?
-
-_Tullia._ Non negaris de Chrysogono.
-
-_Octavia._ Theodori laudem, suos apud Stoicos, nulla ullius laus aequat.
-Omnes longo post se intervallo reliquit, et mentis et mentulae gloria.
-Sed Chrysogonum odi, et non ita aestimat Theodorus. Omnes cogitationes
-suas, voluptates et gaudia, alter cum altero communicant. Sic dicendo,
-aiunt, renovant fruitionum grata momenta; sic fluxas et uno caducas
-momento voluptates, laeti et beati per dies noctesve continuant. Vae
-impurato! matris meae illudit impotens capiti.
-
-_Tullia._ Irrumat miseram miser? fellat illa morigerans? Cunnum in se
-quaeri patitur Sempronia ubi non est, et inveniri? Impuri oris et
-spiritus facta est mulier? De Claudia olim dictum, nobili scorto, Coam
-esse in triclinio, in lecto Nolanam. Hoc infamabat libidinis genus
-Nolanas, et Oscas, et Lesbias. Tertia poena autore _Priapeiorum_ Ovidio
-vocatur. Corvos dicunt ore coire, et huic rei hoc alluditur disticho non
-ineleganti:
-
-    Corve salutator, quare fellator haberis,
-      Cum caput intrarit mentula nulla tuum?
-
-Quae primum nata est in Lesbo obscoenitas, omnes fere terras et homines
-pervasit. Pronior ad hanc erat libidinem Tiberius Augustus natura et
-aetate. Qui semel usi sunt, perdite amant. Nam aetate provectis non
-obsequitur mentula, ut, in meliori aetate, vegetis:
-
-    Crede mihi, non est mentula quod digitus.
-
-Summa petunt! illic vivit anus mentula; quod negat os alterum, dat os
-alterum. Exsugi, effoetae et languenti suave mentulae. Sed si contus
-ille pedalis Theodori tui intumuerit, timeo tibi ne buccam offendat,
-quae tibi, scilicet, parvissima est: sic etiam illusum pulcherrimis
-Heroidum. Non se abstinuit ab ore Atalantae Meleagri voluptas. Pinxit
-Parrhasius Atalantam Meleagro morigerantem. Eam Tiberius dedicavit
-tabellam in cubiculo suo, in Larario...
-
-_Octavia._ Dedicavit sed libidini, et impudentiae impotenti.
-
-_Tullia._ Ideo movent tibi stomachum libido et impudentia Chrysogoni in
-parente tua. Miror delapsam esse ad id contumeliae. Miror silentium.
-Mecum de his ne quidem verbum.
-
-_Octavia._ Omnem turpitudinis modum praetergressa est haec turpitudo.
-Venit nudiustertius Chrysogonus ad matrem pomeridianis horis. Silebant
-et tuta erant omnia. Ut ludit, ut furit: "Hodie mane," inquit, "novum
-didici voluptatis genus. E proceribus nostris quidam, nec poenitens
-facti, dixit nihil foedius sibi, nihil impurius videri infima mulieris
-suae parte, qua mulier est (et mulierem duxit pulcherrimam);
-Stymphalidas in illa habitare sentina purulentas: in hac meram Venerem,
-meros Amores" (ori dabat osculum Chrysogonus.) "Igitur specum fugit
-illam et odit, quae exhalat mephitim: purum os amat, et illecebrosum
-caput. Uni fidit, uni arrigit. Uxor illi tam est ingeniosa quam formosa,
-sed magis obsequens. Haec voluptatem agnoscit nullam, quae non sit
-mariti; bene sibi est, cum illi; omnibus assentitur mariti libidinibus
-et paret; ore praestat obsequium. Quid vero tu facies, Sempronia, si
-rogaverim? Nam si negaveris, negabo et ipse promissi meminisse et fidei
-datae. Demum non te fugit pulchrum venustae foeminae corpus aliud esse
-nihil quam vivum quemdam, ut dicere solebat Socrates, libidinum
-thesaurum, ubi suas homines condant et quaerant voluptates, in quem
-libidinis suae calidos derivent fluctus. Utrum hoc puro" (osculabatur),
-"an illo scelesto" (imam digito designabat alvum) "id canali fiat, quid,
-amabo, interest? Si officii habebis rationem, delectationis, quae forte
-nulla erit, non habebis." Persuasit, cui jubendi jus erat quod ipsa in
-se constituerat.--"Heus tu," inquit subridens, ut surgentem exceptura
-erat mentulam, "quos et quali tibia modos facere me jubes, in his
-ludis!" Post mucronem spiculi primoribus capit labiis, lingua involvit,
-novas subeunti sedes delicias mentulae facit novas. Praesensit illa
-affluentes gari Venerei impetu rivos; exhorruit, refugitque. Et haec,
-quae supersunt dicenda, aeterno potius tegenda erant silentio. O
-horribile secretum!--"Non vis, puto, intingi me tanto flagitio," dicebat
-mater. "Liquidum ego bibam hominem?"
-
-_Tullia._ Nam in semine homo est.
-
-_Octavia._ Dixerat, et vestes deciduus imber multa corrupit copia. Ille
-subirasci:--"Ausa es," inquit, "insana, tam egregium opus
-perdere?--Ignosce," inquit illa, "habebis obsequentiorem; sin minus, ut
-voles excrucia. Si tibi meum quid erit voluptati, utere; satis erit mihi
-voluptatis, vel in ipsa nausea."
-
-_Tullia._ Stetit promissis, et liquidos bibit homines? Salsam rem! nam
-salsa seminis vis.
-
-_Octavia._ Dixisti. Cubavi cum Eleonora nocte hac proxime acta.
-Facetiarum nidus Eleonorae lectus. Quam meretricia dixit et fecit!
-Osculum dedit et gratulata est ori suo, quod in labellis meis legisset
-coeleste donum, suavium. "Sed quis scit," ait, "an malae sint olim
-servitura libidini? Vereor ne alio fungantur officio, furente Venere,
-quam suo. Nupsit Mancia, cognata mea, Marino Neapolitano: sulphureis
-Stygiisque nequissimarum libidinum incendiis torretur Marino pectus.
-Foeminam vecors quaerit in Mancia etiam supra papillas, qua incipit
-desinitve foemina. Buccam petit, quasi in eam puellae fugerit cunnus,
-aut ipsa sibi bucca in quadam sit cum cunno societate ad participandos
-Veneris ludos. Objurgabam, quod hanc sibi sexuique fieri pateretur
-injuriam.--Quid vis? respondit. Abstinet se Marinus ab hac turpitudine?
-nihil est quod dicam; occupat oris aream libidinibus suis? occupat, et
-quae volebam dicere. Non facit? non est quod queri velim; facit? nec
-queri possum.--Mariti hoc uno placemus nomine, quod foeminae sumus. Quae
-quacunque petetur, se probabit foeminam, haec omnium maxime placebit.
-En, Octavia mea, Alphonsi furores," addebat Eleonora. "Ante hos dies,
-postquam bis terve telum misit vere militans, et ori applicuit.--Huic,
-aio, ostio verberando, Alphonse, ista non est apta catapulta. Furis, et
-me vis furere.--Te furere velim, me nolim, reponit Alphonsus; nam quod
-me amas, favori tuo debeo, nullo debeo merito meo. Si furere incipio,
-honorem, quem tibi debeo, forte obliviscar, qui mori malim, quam tibi
-non vivere.--His movit durum pectus, flexit ad ludibria. Adsilientem
-appetii libens, semihiulco suavio, flammescentem nervum. Nihil ultra,
-nam eo mox sponte reversa est erudita mentula unde aberrarat. Cocytium
-fas nefasve in media perfecit regione, quod in hac superiori aggressa
-erat impudens."
-
-_Tullia._ Non esset Eleonora Mellioniae castas imitata iras; non esset,
-per salacitatem tuam! Huic se ut probro eximeret, ad Tiberium perducta
-ferro sibi pectus transegit. Maluit adacto gladio viam aperire letho,
-quam os olidi senis molli alutae. Castitatis laudem non auro, ut multae,
-sed ferro emit. Elvira et Theodosia (puellas nosti) aiunt se in bucca
-diverticulum spatienti mutino, amico suo, habere; et gaudent. Unde haec
-insania? accipe. Finxerat hominem Prometheus; deerat penis: finxit et
-hanc meliorem partem e puriori luto. Antequam applicaret, fonte lavit.
-Dein foemineum corpus finxit; utrique infudit vitam. Sitiit mulier;
-eidem labra fonti admovit, et bibit: hinc penis cum foeminae bucca nata
-affinitas. Narrant Gonsalvum Cordubensem, imperatorem magnum, cum
-insenuisset, hoc voluptatis delectatum genere; erat et liguritor,
-provectae, nam aliud mihi nihil persuaserint, aetatis vitio. Inserviebat
-vero libidini formosa viginti annorum puella. Cum vellet mediam lambere,
-se velle dicebat ire in Liguriam; at in Orientem, cum summa petere, et
-ori illudere. Sic, cum juventa juveret, si puerum (nam et paedico erat
-acerrimus) prurienti cuperet peni, dicebat Aversam se cogitare, celebrem
-urbem: ad nullam sane fervet adeo iter hominibus nostris.
-
-_Octavia._ Libere loquar. Virtutem plerunque vocant, quod animi non tam
-constantia est, quam contumax ferocitas; non tam optio, quam illusio;
-caecus quidam impetus, non securae mentis rectum judicium.
-
-_Tullia._ Ut fuit Elisabethae. Erat Franco centurioni nuptura. Audiit
-Chrysogonum tuum, nescio quae portentosa magis quam magna in nuptias
-stoice nugantem. Mutato consilio, et quasi ipsa in aliam momento esset
-mutata, omnes extemplo de nuptiis longe egit cogitationes. Nec
-obstinatam amantis lacrymae moverunt, nec matris preces, non affinium
-obtestationes; ad Vestales non suo transiit passu, sed rapido aquilae
-volatu. Attamen, unum alterumve post annum, poenituit. Quo se resque
-suas non viderat oculo, vidit, se miseram vidit, et beatas vidit quae
-venirent in hominum amplexus. Ut spes potiundae primum centurionem
-inflammarat, demum desperatio acriori incendit desiderio. Sororis tandem
-ope, fruendae habet Elisabethae copiam; praegnans fit. Inter eos
-convenit; raptam abducit. Egregiam vero pietatem! Facta est concubina,
-cui per pietatem noluit uxor dari. Egregiam Chrysogoni laudem! Eripuit
-marito quam raptori dono daret. Nomini comparando student hi homines
-apud vulgum; non ita laudi promerendae apud sapientes et graves viros,
-quibus non est facile fucum facere. Majorem numerum anteponunt meliori,
-aegrotarum multitudinem sanis mentibus.
-
-_Octavia._ Circumfertur de Livia fabula non illepida. Castitatis laude
-florebat Livia, antequam Alexandro Borgiae nuberet, et floruit postquam
-nupsit. Quoniam ille vi morbi decessit e vivis, decessit et illa ex
-hominum conspectu. Quo clariori fulgeret fama, in tenebras demens
-Vestalium fugit. Reliquit mortalium nugas caecis (sic loquebatur); ipsa
-veras divitias, contemptis divitiis et honoribus, petiit. Viva sepulta
-est, ducente funus Chrysogono. Sed paucos post menses sensit se
-reviviscere. Eduxit funeratam Chrysogonus ipse e tumulo. Piae et probae
-primus vitium obtulit et intulit; oppressit tantus vir tantam virtutem.
-Alterius virtus permista est in vasis Veneris alterius virtuti.
-
-_Tullia._ Uno verbo, virtus virtutem futuit.
-
-_Octavia._ Degebat in coelibe domo juvenis venustus, robustus, membris
-optime compactis. Operas locaverat hortis colendis. Multa erat cum
-adolescente Livia adolescens, et hac consuetudine delectabatur. Rumor
-fuit, sub id tempus, viciniores aedes pestilentia esse afflatas.
-Diffugere Vestales timidae; Angela, Brigitta et Livia mansere aedium
-custodiae, et cum iis Maxima Vestalis, omnium antistes. Magna in urbe
-solitudo; turpis rerum facies. Sentiebat Livia se amare Petrum
-(hortulano id vocabulum), nec pudebat: nec etiam nesciebat juvenis se
-amari, et triumphabat. Occasio non deerat, sed occasioni locus. Longa
-non fuit exspectatio. Decidens forte Maxima e summa graduum scala, secum
-et Brigittam in perniciem traxit praeceps casu. Illisae, vix tandem
-valetudini bonae, post longos dies, sunt restitutae, et recreatae vires.
-Interea omnium quae vellet, libera Liviae potestas. In Petro magna
-puellarum spes et confidentia, quod egregiam operam in obsequiis
-aegrotarum poneret indefessus. Pomeridianis horis urente sole, sodales
-omnes somnus, quem nocte non viderant, tenebat amicabiliter illapsus.
-Sola obambulabat in interiori conclavi Livia, multa secum de Petro, de
-suo amore, de sua infelicitate meditans. Obviam fit Petrus; excipit
-expansis ulnis advolantem procax Livia. Uterque de utroque cepere
-voluptatem quae summa est. Sequenti luce, insidiatur Angelae Petrus,
-conscia Livia et participe. Maturae virginitatis Angela, nam annorum
-quinque supra viginti, Venerem spirabat et inspirabat, quam oderat. Nec
-prompta, nec facilis victoria; victa tamen: omnia vincit amor. Bis cum
-nolente volente conflixit Petrus; at in altero conflictu acriter
-pugnatum. Peracta re, intervenit Livia: non ausa est suspicere ad eam
-Angela, pudore effusa, quae pudorem amiserat; subinde risit nescio quid
-illecebrosum et petulans. Demum, facta nocte, jussit post coenam Maxima
-curarent omnes corpora, somno reficerent. Quid factum? Cum iis medius
-concubuit Petrus, et sic procurarunt corpora. Cecidit et Brigitta, ut
-ceciderant; et, quam cum Maxima casus obtriverat, beavit casus cum
-Petro.
-
-_Tullia._ Quae te etiam fors manet, bona Maxima? Futuere, futuere. Is
-debetur tibi honestae matronae honos.
-
-_Octavia._ Recreatis utcunque viribus, nihilo tamen minus querebatur
-Maxima, ingemiscens ad pristinam sibi valetudinem viae multum superesse.
-Aderat Livia. "Vis, domina," inquit, "veloci emetiri cursu quicquid id
-est viae?--Velim maxime," reponit; "quid facto opus?--Primum," subjicit
-Livia, "gaude; postea gaude; et postquam omnibus gavisa fueris gaudiis,
-gaude iterum, et sine fine summo gaude gaudio. Qui luctui datur dies
-adimitur vitae." Persuaderi passa sibi est Maxima; et sua intererat. Qui
-coelos Deorum proci sibi optant, non ideo terras oderunt. Commendant
-illico omnes Petri alacritatem et festivitatem. Cantus suavitate dicunt
-placere, et saltationis agilitate, tremulaque lumborum actitatione.
-Jubet advocari; adest, cantillat, placet.--"Nunc salta," ait Maxima;
-"nam saltator es eximius et concinnus. Laudant hae puellae.--Sed,
-domina, quem tibi debeo honos obtundit nervos. Non ausim," reponit
-Petrus.--"Puta me," subjicit Maxima, "ex illarum numero unam: proba
-te.--Et mihi fiet," refert Petrus, "nec, credo, poenitebit saltationis:
-subagitatricem vocant.--Quae haec est saltatio, Petre? non novi," ait
-Maxima; "cum fugi res mortales, non audieram de ea; forte non erat in
-usu.--Erat, sed non saltaras," infit Petrus. "Qualis vero illa sit non
-audies, non videbis, sed senties. Saltabis et tu mecum mobili lumbo."
-Haec dum dicerentur, evaserant omnes e cubiculo. Erat Maxima annorum
-triginta, corpore pollucibili, ingenio micanti. Sedebat in lecto; ut se
-solam vidit, insidias vidit. Quid faceret? Insilit Petrus in sedentem,
-dat basium, alteram in sinum, alteram mittit manum sub stolam. Obniti
-illa, repugnare, vocem altius tollere; sed surda et muta circum omnia:
-improba mentula vim audet impudenter inferre venerabili vulvae.
-Ferocientem Maximae iram prima haec mitigavit utcunque insitio; flevit
-tamen, et erupit in ejulatus.--"Quid tu," dicebat, "homo nihili, ausus
-es?" Risit ille.--"Per umbilicum Veneris et tuum! cum scies," dixit,
-"hunc cui irasceris Petrum virum esse patricium et tibi affinem,
-detumescent, et scio, irae tuae omnes hi fluctus. Sed faciam pacatior
-sis, antequam scias. Istum exige modo pudorem, qui voluptates enecat
-tuas et meas. Res acta est; nec facies quin factum sit, quod factum est.
-Commenda si sapis, quidquid id est, silentio."
-
-_Tullia._ Optime.
-
-_Octavia._ Summum post paulo a Maxima cepit gaudium, non extorsit.
-Pugnavit in medio projecta thoro commodiori situ. Candentem immergit in
-viscera pugionem Petrus, nec temperavit sibi illa impotens. Spissis
-terebat basiis subagitantem, fervidis invehebatur succussibus in
-concutientem. Mox titillantibus prolui se Dionaei fluenti sensit
-deliciis et ebullientibus amoris rivis. Adstiterunt ad spondam tremuli
-lecti Livia, Angela et Brigitta, Fescenninos canentes.
-
-_Tullia._ Quis vero is est Petrus?
-
-_Octavia._ De Ponciorum gente, apud Lusitanos nobili et clara. Amabat
-Rodericus Pontius Margarim Meneziam; Margaris Rodericum pari amore.
-Aristippus, eadem e philosophorum secta, invidebat Roderico tam pulchram
-felicitatem. Ardebat miser, sperabat nihil. Quod solent mali, constituit
-apud animum suum a Roderici avellere puellam amplexibus. Vocanti negat
-hymenaeo; bona multa dolo malo praetexit. Mollem et teneram mentem
-fascinat praestigiis simulationum. Vestalem induit, Margarim exuit.
-Eadem invadit febris Rodericum. Ab Aristippo in quam ceciderat ipse
-scrobem perducitur: huic dat sapientiae et sectae nomen. Vide, Tullia,
-et ride. Annus nondum praeterierat; poenitet facti, plaudente bona mente
-et amicis; repetit domum et suos. Interea miserant, quibus potestas
-erat, Margarim in hanc urbem ad Clementiam materteram. Id olim Maximae
-nomen, dum viveret.
-
-_Tullia._ Ah! ah! ah! Non ergo vivit quae futuit? Ah! ah! Sed sic
-loquuntur. Bibunt, edunt, futuunt Stoici, et se negant esse in animantum
-saeculo. Ah! ah! rem lepidam! Se negant
-vivere.     .     .     .     .     .
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                    (Desunt quaedam in autographo.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia...._ Nam quam Liviam vocant, illa est Margaris, mutato, ut
-fieri solet, nomine. Hac fraude recepit Margarim, et abditis puellarum
-pastinandis et runcandis insudavit hortis, solers et vegetus cunnicola.
-
-_Tullia._ Sic Theodorus tuo. Nam reliquisti, ad horti irrigui tui
-ostium, ligonem Priapo dignum olitore lactantem. Quid, otii impatiens,
-cessas? quid cessas? Admitte.
-
-_Octavia._ Et admisi. Pertunda Dea, fer opem! Exsultabat gigas mentula.
-"Putas me juvencam, non puellam," dicebam. "Quae posset puella pati? Non
-patiar.--Macte animo," reponebat ille, "patiere. Quae vitulum tulisti,
-taurum feres. Agedum, dea mea; nihil postea supererit, quod Veneri, quod
-Junoni invideas." Dicens incumbit rapido nisu in mollem libidinis sinum.
-Lenius me vulnerarat Caviceus devirginans. Gemitum dedi.--"Sile,"
-increpat. Compressi vocem; ille me. O clavam Herculeam! Nam tredecim
-pollices longa, et crassa ut sibi brachium est: mali loco esse possit in
-laxa Veneris cymba.
-
-_Tullia._ Ut cuique brachium puellae est, pati posse aiunt, sine magno
-incommodo suo, ejusdem magnitudinis in tubere suo telum. Nosti
-Clementiam, quae nudiustertius Remundo marchioni nupsit in nostra
-vicinia?
-
-_Octavia._ Novi: cui et forma elegans et exile corpus.
-
-_Tullia._ Curta Remundo suppellex; quinque ille pollices non excedit
-igneus caudex. Ea est crassitudo quae fidem superet. Qui sciebant male
-actum iri cum delicata virgine, miserescebant; parem esse posse
-bellatori negabant, cui portentosa machina. Natae timebat et mater; sed
-Remundo magnae divitiae, summum ingenium. Clementiae angusta res domi,
-et erat matura viro, viginti annos nata. Quid consilii caperet mater?
-Communicat cum Anna Gusmana, sorore, timorem; haec cum Clementia. "Non
-te fugit, Clementia mea," inquit (nam secesserat mater), "quae tuae sint
-futurae partes, cum Remundo nupseris, id aetatis et ingenii puellam? Sui
-erit officii, tui et muneris, parte ut tua utatur et abutatur, ut
-voluerit. Hae tuae erunt partes.--Quae vero erunt," reponit puella
-subridens, "suspicor id equidem.--Sed qui tibi jam imminet, Remundus,
-longo et crasso mulus est ramali. Sua tamen illi Veneris via eundum, per
-prurientem sexus tui venam, ad plenam voluptatem. Nec id fiet absque
-diro cruciatu, nec forte fiet. Vide animo tuo, quid tibi animi sit."
-Illa timenti similis:--"Scis, matertera mea dulcissima," inquit,
-"paupertatem larium nostrorum, et quam sint res angustae
-afflictis?--Scio," reponit Anna, "sed et volo scire, tuaque interest
-sciam, quam sint tibi angustae sub stola. Nam suae si non invenerit
-Veneri aptam, peribis, et illi et tibi diremetur nuptiarum foedus. Aiunt
-vulgo nulla unquam cum foemina habuisse rem pleno coitu. Patientiam
-praestare noluerunt, quae sui erant juris, ceventi et conanti. Tu
-cogeris.--Et praestabo," subjicit Clementia, "alacri animo. Sufficiet
-vires et animos Amor. Amo efflictim; forte lethum non oppetam.--Sed
-age," refert Anna, "videam ut tibi Venerei campi aequor patet ad
-praelium." Dicens mittebat procacem sub stolam manum.--"Hei, hei! nimio
-plus," dicebat puella, "quam honestae licet, verecundiam fatigas.--O
-ineptum pudorem!" reponit Anna; ac molli et crispa obnuptam lanugine
-partem attrectat, cadurda diducit, digitum inducit. Fremere puella,
-furere non noto pruritu.--"Quid id vero rei est, matertera gratissima?"
-dicebat; "moves me ad libidinem, quam nescio. Excitas in medullis ignes,
-quos odi. Desine vexare puram.--Leve id quidem specimen est," inquit
-Anna, "licentiae conjugalis. Sunt artus tibi, et locus ille, qualem
-fingeret filiabus suis aut optaret Venus, libidinis capax, non hebes.
-Habebunt se bene et feliciter omnia. Probe es ad pugnam comparata. Fer
-modo fortiter, nam et fortiter feriet. Tibi utique satius sit laniari in
-lecto, quam misere vivere in hac hominum luce." Addit et alia, sed nihil
-ad rem. Quid te moror, Octavia? Sequenti nocte sex passa est adsultus.
-Laniata est, nec tamen vocem misit. Tertio penetravit se totum in
-tenerum corpus Herculeae clavae truncus: mulier facta est, belle proluta
-igneo Veneris imbre. At mane facto carnificinae imago varia: lintea
-cruore infecta in eo quem tenuerat loco, cum perfinditur virgo; discissa
-ipsa, ultra quam alia quaevis tulisset constanter. Vix stare in pedes,
-vix gradum facere.
-
-_Octavia._ Micturio, per pruritus tuos! cum illius memini voluptatis,
-qua perfudere sensus meos decidui e Theodori tubo in libidinis mea
-intima incendiarii rores. Persequar narrationem. Supina ad extimam
-jacebam thori spondam, non opportuno situ; magna vi truditur incoctus
-Herois ramus: transadigit nihil contra conantem. At vero superexstabat
-pollices quatuor: ligabam digitorum complexu; ulterius non subibat. O
-bona Venus! post diffluere coepit. Putavi omnes undequaque, quae sunt,
-quae fuerunt eruntque in annis, confluere hanc in meam partem bonam
-voluptates; omnes convenire Veneres, haec ut mea esset Venus gratior,
-laetior et amoenior. Putavi coelestes dulcedines potiorum deliciarum,
-quas creat Venus, depluere mea in praecordia e Veneris coelo. Feriebant
-liquescentem liquida Amoris fulmina; combibebam calidas guttas ardens in
-abdita sede. Abscessit jam nihili. Vidi fugitivam mentulam: jam pars sui
-erat effoeta; jam ex heroide pannucea.
-
-_Tullia._ Tu de Theodoro triumphabas victrix. Num et de Chrysogono
-Sempronia parens tua optima?
-
-_Octavia._ O rem, per facetias nostras, non infacetam! Ridebis.--"Vis
-nunc videamus," ego ad Theodorum, "ut laetentur Chrysogonus et mater, ut
-luctentur?--Volo," inquit, osculum figens. "Nego tamen Chrysogoni
-felicitatem, ut maxima sit, cum mea conferri posse. Incredibilem inveni,
-regina mea, dea mea, in complexu tuo, in suaviis nectareis.--Sequere,"
-repono, "sed suspenso gradu." Dissilierat ex asseribus unus de summa
-contignatione, quae cubiculum operit in quo ludebant. Ea ex rima, apte
-diducta, facilis in cubiculum adspectus et in genialem parentis lectum.
-Hic est campus illis Martius et Venereus.
-
-_Tullia._ Vel perspicacissimas fugiunt saepe plurima, quae exitio sunt.
-Omnia timeas, nihil ut timeas. Periit iisdem petita insidiis Lucia,
-Manrici Fonsecae uxor: nam, quae serva facta est alienae voluptatis, et
-sui timoris, num vero periit? Amabat Joannem, qui illi e servis unus,
-lepidissimum caput. Amabat et una ex ancillis, trucis animi puella. Haec
-e superiori cubiculo lateribus strato, laterem movet unum atque alterum.
-Tabulas e contignatione variis perforat in locis terebello, unde
-prospiceret in herae cubiculum. Die, nocte, quod se sperni a Joanne
-videret, quasi e specula quid in Luciae fieret cubiculo, unde iras
-aleret, oculis legebat curiosis amans et amens. Accidit non ita mane
-evocari ad Luciam Joannem; nam Manricus venatum ierat prima luce, alter
-Meleager. Audiit excetra, evolat ad speculum: videt Luciam recubantem in
-lecto, et ita involutam linteo, ut non dubitares quin vellet videri nuda
-et non videri. Pectus, papillae, femora, quasi non ex composito, nuda;
-venter et uteri potior pars latebat. Audi servae truculentae tetrum
-scelus. Procurrit ad Juditham, Manrici sororem, Luciae dotibus et
-laudibus infensam; spectare jubet quae intro fierent. Joannes rogabat
-dominam miseresceret tam certi amoris, quo urebatur miser. Offerebat
-vitium, urgebat: illa negabat; pugnabat.--"Te a me vere amari, mi
-Joannes, sit id tibi operae pretium. Nunquam vero patiar foedari me
-adulteris complexibus: non si reges ament. Quod unum possum, cedo
-libens. Obtuere ut voles omnes meas dotes; oculi et manus tuae meis, ut
-poteris, fruantur solertes bonis. Nihil praeterea tenta; operam et oleum
-perdideris.--Intelligo, domina; quae tot condonas amori meo," dicebat
-Joannes, "omnia negas. Sed et intelligo, perdo operam infelix; saltem
-opera tua adblandienti perdiderim et oleum.--Faciam si quidem vis,"
-subjicit Lucia; "ecce laevam meam, utere." Arrigebat non admodum laute
-mutoniatus, puer equidem annorum sexdecim. Rogat prehendat mutonem;
-prehendit ridens.--"Vide," subjicit, "quam bona et liberalis tibi sim
-domina: servitutem servio tuae voluptati." Papillis ille Luciae, post
-bonae parti dexteram admovet. Corripiens Lucia commulgebat hircum.
-Nugabatur hic in cadurdis ridicula digitorum micatione, rectus ad lecti
-interiorem spondam.--"O manus tua alba et teres," dicebat, "ut mirabili
-mihi est pro cunno favens! ut te bearem et implerem felicitate! Urge,
-urge!" Renidens Lucia irrequieto gnavae ancillabatur mentulae obsequio.
-Ad haec momento in objectum evomit linteum genialis humoris magnam
-copiam. Nec iners fuit cum pueri dextera Luciae congressus. In Venereo
-gurgite anhelanti puellae medii digiti fervebat opus; subabat amoris
-oestro percita; eodem se sensit remitti temporis puncto.--"Agedum,
-agedum!" dicebat aestuans. Os dicenti praeclusit puer spissis suaviis.
-Excreta mobilibus e lumbis albi et praecocti veneni vis, suavi demulsit
-titillatione castam adulteram. Gaudiis luctus confinium: sic voluit fati
-inclementia. Exsultare Juditha et superbire.--"Habeo," inquit, "vincula
-tibi et catastam, Lucia. Regnabo, servies. Sequere, Mancia" (id servae
-nomen). "Recta eamus ad pellicem; ni consenserit, morietur." Moverunt
-Manciam ad pietatem hae minae, movente amore.--"Non nego, domina,"
-inquit, "mereri utrumque aliquantum supplicii. Insanae quicquid id est
-adolescentiae ludus fuit, non affectae vitio et sceleris contagio grave
-flagitium.--Videbimus," reponit, "at tu, sequere. Cum vero ingressa
-fuerim in id pellicis lupanar, obsera diligenter fores; si feceris,
-magnum a te abegeris infortunium." Secuta sunt tum tristia et amara,
-quum laeta et dulcia, scitu digna multa. Interim redi tu ad Theodorum.
-
-_Octavia._ Ut pervenimus ad speculam, videmus Chrysogonum lectum versus,
-qui in angulo erat, divam suam, nam sic loquebatur, manu
-ducentem.--"Quid, diva mea," dicebat, "nunc putas esse rei Theodoro cum
-Octavia?--Scio," inquit illa, "nam audivi vocem, ac si vim pateretur,
-ingemiscentis. Puellam docet difficili via ire ad gloriam, et
-gaudeo.--Haudquaquam," reponit Chrysogonus; "conto cubitali miseram
-discindit. Hinc clamor. Conjecissem etiam fidum sodalem in amplexus
-tuos: amor non admisit cogitationem, qui in te est meus. Marito irascor
-tuo et invideo, quod gaudiorum habeam participem. Suasi puellam insidiis
-petat, sciebam repulsam non laturum." Dicens projecit thoro corpus
-resupinum. "O coeleste delicium meum!" dicebat, "osculis instilla amanti
-amoris furores. Irrita nequitias in me tuas ingeniosa et petulans.--Male
-sit isti vesti detritae," respondebat mater, "quae desideriis negat
-amatum pectus, quae vili segmentata centone, Philosophica caligine tot
-involvit venustates! Discutiam ego has nebulas, quae te, lucem meam,
-mihi obscurant. Quam altius potero stolam istam revolvam muliebrem. Male
-sit sartori! Quo vestes hae fluxae et longae pacto philosophum decent,
-quae hominem non decent? Qui vere homo sit, longa mentula decet, non
-longa vestis." Assurgentem viri nervum levibus appetit talitris, miscens
-suavia. "En," dicebat, "insultantem pudicitiae salacitatem; en superbam
-illam imperatricem mentularum! En, ignava et vecors languet. Ecce vero,
-o veternosa mentula, cunnum qui te provocat ad duellum: laeva hac mea
-feciali bellum indicit.--Denuda pectus, regina mea," refert Chrysogonus;
-"et potes, quandoquidem fluido illo praecinxisti artus supparo. Expedi
-papillarum lacteos orbes; et cycladem, si vis ab omni parte esse beatum,
-dejice. Pulchrior te pulchra eris, si nuda eris. Ornatior es propriis
-dotibus, quam ut mundo ornatuve egeas." Obsequitur: deponit supparum et
-cycladem; interius supererat indusium. Jussit deponi Chrysogonus:
-defluxit ad pedes, et purpureo pudore suffusae sunt genae honestae
-matronae.--"Quo majori cumules ignominia," inquit, "quid praeterea
-imperabis, o here, cui vendidisse videor animam?" Corpus mecastor illi
-pulchrum et nitens.
-
-_Tullia._ Scio.
-
-_Octavia._ Impatiens morae Chrysogonus: "Exuisti vestes," inquit; "nunc
-figuram illam, Sempronia mea, qua nosti tantopere delectari me, indue."
-Exsilit in supinum, et sedens observat spiculum candens; divaricatis
-femoribus vibrat ipsa in se sua manu. Tunc Theodorus.--"Haec me rei
-imago," inquit, "implet amore et furore. Abeamus, Octavia mea, res
-acturi nostras, non saxei." Abimus; conjicit in lectum, et opportuniori,
-quam fueram in prima coitione, collocat situ. "Vide, Octavia, quicquid
-id est" (pilum librabat laeva): "cum videris, non invidebis matri
-Chrysogonum suum.--At subit," refero, "curiosa libido. Cedo, emetiar."
-Credes, Tullia? Tredecim ad summum mucronem pollices longum, minabatur
-crucem miserae, crispanti actitatione.--"Metuo vehementer," aio, "haec
-ut ne trabes, ut longa, ut crassa est, mitti possit in contignationem
-meam. Experiar; sed, per Venerem! subi, non perfringe; illabere, non
-irrumpe; lude, non lania." Ostio admoverat catapultam; jam in
-oppugnatione erat arcis meae. Tollo femina, impellit balistam: nec tamen
-movi. Incumbit totis viribus: nec tamen movi. Disjecta, discissa et
-perfracta intro sunt omnia. Intimus uteri sinus dire pulsabatur, et,
-enixa vi adacti caudicis, concreta solvebatur arcis compages. Revello
-pilum a vulnere: vix ligabam ferocientem digitorum vinculo,
-
-    Tantae molis erat!...
-
-Comprimo actutum, magnoque depluit opobalsami imbre; affectum crudo
-vulnere laesae vulvae sinum suavissime demulsit. Mota ad libidinem,
-incredibili cum titillatione remissa sum. Nunquam, mecastor, addidit
-mihi, majori cum voluptate, sitiens vulva Veneream ambrosiam. Ut juvit
-esse, ut est, bibulam!
-
-Ego vero, dato osculo, jam inutile excutio pondus; me laeta subduco.
-Barbam viri ridens fervida capio manu.--"Hac displices libidini meae,"
-inquam. "Cedo, agedum, hanc demetam longam, hircinam, aheneam barbam;"
-et admoveo forcipem.--"Cave sit," exclamat, "nec feceris; si demeteres,
-et laudem demeres. Ne feceris, fatua. Nam haec sapientia nostra maxime
-in barba consistit, non ita in moribus; barbato hac aequamur Jovi et
-Consentibus Diis. Nam Medioxumi, et plebs deorum imberbis est. Et decet
-barba viros graves et excellentes. Decet imperatores haec barbae longae
-et hispidae dignitas. Vidi olim, Archimandritae Sandionysiani ostendente
-vicario, Dionysii Areopagitae (nam jactitant) Graece scriptas
-commentationes ab Emanuele Byzantino Imperatore, ad Carolum Calvum
-missas dono. Depictus est Emanuel in fronte libri, cum conjuge et
-gnatis. Sed Emanueli longa barba, et ad medium pertingens pectus.
-Compactus praestanti arte liber gemmis olim et auro opertus erat; probi
-monachi aurum et gemmas detraxere, barbam Emanueli non detraxere: aurea
-non erat. Non defuisset, apud Dionysianos, barbae aureae suus Dionysius,
-ut Apollini Syracusis non defuit." Haec Theodorus.--"Nec ego," inquam,
-"hunc tibi violabo barbae honorem. Habeto per me salvum, qui pauper et
-inops tot me bonis locupletasti, tot Veneris bonae crispantibus opibus."
-
-_Tullia._ Nec capere, inepta, poteras totam felicitatem tuam. Sed
-arrigit tibi ad undecim pollices Caviceus.
-
-_Octavia._ Nugae! novem non superat. Quid id ad Chrysogonum?
-
-_Tullia._ Pertunda mea! Cur tam bellae non contingere dotes, vel
-Calliae, vel Lampridio! Fruerer, fruerer!
-
-_Octavia._ Enim vero conferre dicebas ad mulieris pulchritudinem, illi
-ut modice hiet ad rorem concha. Crassioris igitur nulla mentulae laus,
-per quam sua cunno laus servari non potest. Utcunque angustum sit id
-iter, quo ad voluptatem descenditur; res Veneris gratiores nunquam, quam
-cum sunt in angustiis. Hinc facete dictum a Joanne principe, qui et
-mastupratorum princeps, in sua sibi manu qualem vellet invenire cunnum,
-nec laxum, nec salgama exhalantem.
-
-_Tullia._ Et praeterea commendant Veneres, qui non omnino inter femina
-delitescat conditus; novem decemve distet tantum pollices ab umbilico.
-Demissa plerisque puellis ita fugit pubes, ut aversa videatur ad Venerem
-via. Difficiles cum illis concubitus. Non potuit Theodora Aspilcueta,
-nisi posito pectore et sublatis in genua lumbis, devirginari. Frustra
-supinae vir insudarat superfusus: operam luserat, oleum perdiderat.
-Demum sub elato aliquantum colle subsidat, velut sub promontorio, cymba.
-Haec si conveniant, quae pulchra videtur spectanti, et pulchra sentietur
-ab ineunte. Sed et interdum laborat vitio, quae arcta est. Nam audivi
-jureconsultos dicere mulierem ita arctam, ut mulier fieri non possit
-(sic loquuntur), sanam non videri. Quibus virginale consertum
-concretumve fuerit, infausti id esse ominis plerumque solet. De Cornelia
-ferunt adeo arcta genitalium compage natam esse, ut difficillime mulier
-facta sit. Necatis Gracchis, infelicior visa est, quam felicior visa
-erat editis. Quae de obsignata dixere virgine, ea falsa omnia et
-perniciosae ad imposturam artes.
-
-_Octavia._ Etiam aiunt os superius testem esse inferiori. Cui enim os
-parvum loquenti, et esse jactitant os parvum futuenti.
-
-_Tullia._ Nugae! Et nugae quae hi garriunt Amoris geometrae: medium
-cujusque pedem puellae mensuram aiunt esse ostii, quo scilicet itur ad
-divae virginitatis sacrarium. Nugae! novi cui parvum os, parvus pes;
-grande et araneosum jacet spelaeum atra inter inguina. Certa nulla
-constat ratio. Haec constat: cuique uni probe machaerae convenit haec
-vagina; ita Natura est comparatum. Si tenuis machaera, comprimit ultro
-se vagina laxior; si rudis et immanis (Durandaliam aut Flambergiam
-adhibe), dilatatis haec vagina fibris excipit gratulantem gratulans
-hospitem hospes.
-
-_Octavia._ Se res sic habet, et experior. Statui certe nihil potest, per
-Priapi coleos! Si roborascenti terribiles ramo omnibus non sunt apti
-mulieribus, sunt uni et alteri. Habuit prominentissimi penis domesticum
-Heliogabalus. Onon vocabat. Apud Pygmaeos ad pedum pertingit malleolos.
-Si nostris ad genua hominibus propenderet, nullum putas fore hujus
-balistae usum? Erras. Sed enim multo major est hominum numerus, quibus
-ultra octo septemve pollices non excurrit: hic communior modus. Quid
-faceres? nec etiam sunt nihili, et nulla in gratia apud Venerem. Aliqua
-florent, quibus id non est peculii, et hos commendat Hymenaeo sua laus.
-Dux Ferrandus et Vastius marchio magni sunt nominis viri, nec magnae
-tamen mentulae, qua parte viri sunt. Illis conjuges et liberi. Vastio
-uxor formosa et ardens bello, liberi venusti et summae spei. Ea crassa
-est satis mentula et longa, quae amantis et amati peculium. Ab eo omnia
-placent, qui vere placet. Maluerim mea in cymba ab amico infigi
-aciculam, quam ab alio trabalem clavum. Experior etiam ego, Tullia: nam
-pulchrum in sinu foveo columbulum Dionaeum. Puer, cui fingendo Venus et
-Gratiae posuere operam, silente nocte ludit in sinu meo: et penis illi
-nec longus, nec crassus. A nullo tamen majores cepi voluptates; illi sum
-voluptatis cumulus, et ille est mihi.
-
-_Tullia._ Quis ille est? quid narras?
-
-_Octavia._ A matre accepi dono, pulchros delectum inter pueros. Parens
-illi Manilia, soror nutricis meae. Quartum supra decimum annum, a die
-mensis Septembris vigesima, complevit; ephoebus quem forma praeferas
-Phoebo.
-
-_Tullia._ Vidi formosissimum puerum. Educandum Sempronia dedit
-Academicis: doctis viris, quae magna laus est; et probis, quae plurima.
-
-_Octavia._ Nihil, Tullia mea, te celabo. Nam cum exsudantia e suis
-corporibus infundunt in nostra amatores libidinum momenta, dicunt se
-frui nobis. Ita et ego, cum secretissimas animae cogitationes in tuam
-instillo, fruor anima tua et te. O dulcem fruitionem! O delinificam
-spiritui meo Venerem, in hac animorum conjunctione!
-
-_Tullia._ Te credidi, voluptas mea, non alteram esse me, sed unam me.
-Effudi tuos ante oculos meas omnes libidines, nec puduit. Induxi te in
-intimas pectoris fibras, nec poenitet; loquere.
-
-_Octavia._ Audies suo loco. Postquam de pulchritudine amoena dixisset
-multa Alphonsus, surrexit in pedes Aloisia:--"Vultis," inquit, "dicam
-ego quae censeo? Os ingenuum, nescium fraudis pectus, cunnum nec dantem,
-nec negantem, mobiles lumbos, ingeniumve versatile, id veram esse
-pulchritudinem censeo. Censebit et mecum pruriens Socrates." Cum diceret
-et rideremus, pultant ad fores. Dii boni!
-
-_Tullia._ Qui pultant?
-
-_Octavia._ Cum Chrysogono Theodorus. Ut vidi, ut perii. Salutavere
-Eleonoram. Ad me limis Theodorus respexit oculis, et salutavit
-connivens. Advolat in amplexum Chrysogoni Alphonsus. Me Theodorus,
-sermonem de sermone serens, perducit in hortos. Laudat formam et
-juvenile decus; majorem in me spargit florum copiam, quam in hortis
-erat.--"Cum te video," dicebat, "amor meus novos concipit ignes. Te
-misereat mei. Nam beati et laeti Chrysogonus equidem et Eleonora res
-suas agunt; agamus et nos nostras.--Ut valet Sempronia mater?" repono,
-"nihil habes ab ea dicere?--Jussit," ait, "commendem tuam tibi
-valetudinem. Puerum pectabat et comebat. Nae felices, quae cum illo tam
-lepido, tam formoso cubabunt!" Tullia mea, hoc me incendit verbum
-torrente flamma. Sensi intimas uri medullas, et injecto salacine oestro
-furere mihi Veneris venam; nam ante hos duos menses actos, cum Roberto
-consuevi. "Exspectat vero mater," subjicit Theodorus, "e cognatis tuis
-nescio quam de genere Ponciorum. Robertus rogavit dicerem diligentem
-esse sibi curam passeris tui, quem commendasti; pipilare uni tibi, et
-tuum irrequieto quaerere sinum volatu. Sed te mei pietas capiat,
-Octavia. Amore emorior. Quis immunis esse possit qui te viderit, ab hoc
-vectigali, quod omnipotenti omnes libidini pendimus?" Dum ambulamus,
-accurrit e familia Eleonorae servus. Affert litteras. Dicit esse curru
-ex urbe advectos qui me conventam vellent. Sequor praeeuntem, et lego in
-via litteras. Haec scribebat mater: "_Mitto, nata, amorem tuum
-pulcherrimum ad te, amores suos. Extorsit id a me precibus et lacrymis.
-Nostrum vero transfugit in sexum, sumpta stola, sexui nostro nova lux.
-Puellam credent qui viderint, et laudabunt: velim nec tu sentias puerum
-esse. Parce tamen pueri artubus. Quicquid id erit, gaudebo te beate
-agere. Cetera disces a nutrice. Fruere, et me ama._" Quae me gaudia,
-dicebam apud animum meum, tollent in caelestes! O me felicem, et hoc
-matris beneficio parem Deabus! Ut vero ingredior interius in conclave,
-reperio puellam forma divina, comptam, ornatam, in sella sedentem. Sola
-erat; et vultu mirabiliter ad modestiam composito, salutat prope factam,
-genibus inflexis, ut nos solemus. Resaluto. Curiosius vultum coelestem
-oculis lego: haereo, puto, nec puto esse Robertum. Quo propior accedo,
-eo dubito magis. Nam altior longe videbatur, et nescio quid spirabat in
-vultu virgineum.--"Multi praeteriere dies," ego ad eam, "o Dea, num de
-coelo descendisti?" Illa subridet, et in risu Robertum video. Injicit
-collo brachia, osculatur; osculor et ego: sed quibus, Venus bona!
-osculis illum ego, ille me! Advolat nutrix:--"Cavete" inquit, "servorum,
-qui circumvolitant, malignam perspicacitatem. Mandat mater dicas esse e
-cognatis tuis unam de gente Poncia, et peregre profectam, religionis
-causa. Reliqua audies quae habeo in mandatis. Interim, cavete ne quid
-excidat vobis, quod utrique pesti sit.--Partes meas," ait Robertus,
-"belle exsequar in hac fabula." Colloquentibus ecce superveniunt Aloisia
-et Isabella, cum Alphonso et Theodoro. Diana Poncia (id attulerat nomen
-Robertus ex urbe) mirabili gratia salutavit omnes virgineo more. Puellam
-mirantur; aiunt esse summae pulchritudinis, non mortale numen.--"Prima
-luce," inquit, "ad urbem appuli, et continuandum mihi cras iter etiam
-summo mane. At dulce fuit cognatae conspectu et sermone aliquot frui per
-horas. Haec mihi voluptas pro viatico erit, et facitis, per humanitatem
-vestram, duplo major videri ut possit haec felicitas." Fraudem nemo
-suspicatus est; et ne quis suspicioni locus esset, ad Eleonoram dico
-currere me, tantae ne diutius visu pulchritudinis careat. Sequitur
-Theodorus. Ad Eleonoram imus. Obductae vero cubiculi erant fores. Nondum
-se ab Chrysogoni expedierat rabiosis compressionibus. Qua serae
-inseritur clavis adhibeo oculos.
-
-_Tullia._ Quid vides? nam et rides.
-
-_Octavia._ Sedebat in sella Eleonora, divaricatis feminibus, revoluta
-veste. Superequitabat Chrysogonus, et trepidanti subagitabat clune.
-Inspexit et Theodorus.--"Nunc, o spes mea, misereat meae te tentiginis,
-quae me excruciat. Talis me enecat voluptatis imago." Ego vero nolebam.
-Certum erat castam servare me amori meo, et lucidae nocti.--"Non
-possum," refero, "fluor infestat menstruus libidinis sedem. Sufficiet
-Eleonora tibi et sodali, et jam nunc peregit." Venit ecce ad nos alacri
-vultu. Illa ad me:--"Ut tibi, Octavia, risit Venus?--Nec me vidit,"
-repono, "nec ab octo diebus blandita est aegrae spes amoris. Sed est
-quod abs te petam, et enixe petam.--Quid id est?" refert, "jam
-impetrasti. Quid tibi negem, dulcis Octavia?--Bene est," repono. "Volo
-commodes mihi veredum tuum et agiles lumbos.--Nugaris, inepta," inquit.
-"Quis veredi tibi mei usus, quae calcar non habes?--Si Theodoro
-commodaris," respondeo, "mihi esse commodatum habe persuasum." Preces
-miscuit Chrysogonus; rogando vicimus.--"Ergo abite," ait ridens, "in
-malam crucem, qui me huic iterum datis permolendam libidini!" Abimus.
-Theodorus vero his Eleonoram aggreditur verbis complexans:--"Sane cara
-es Philosophiae numini sancto, cui haec contigit una die laus
-philosophicis duabus mentulis esse opitulatam. Referant tibi et faventes
-stellae gratias, quas habemus sapienti tuo et liberali cunno. Continuos,
-ac qui finem non capiant, voluptatum illi rivos et deliciarum rores Amor
-depluat, et Venus. Nec finis gaudiorum tibi sit, nec modus!" Dein
-deturbat in lectum, et in bene unctam Veneris patellam tucetum crassum
-et succulentum e sua devehit penu incumbens. "Nacta es in me, Domina,"
-dicebat, "Priapos Lampsacenos tres, Hercules quatuor. Utere: nam tibi
-non stupent lumbi, et sapit Cherson.--Utar," respondet Eleonora; et
-dicenti fascinum immane ut agit in abdita penetralia: "Me enecas,
-carnifex!" exclamabat Eleonora. Acerrimis ille subagitationibus litabat:
-mox explosit catapultam. "Non est id Venerem exercere, sed lacerare
-perditissime," dicebat Eleonora. "Lethum misisti in corpus meum, non
-moly plantam." Advolo ego, amplector, osculor. Exire sodales. Urbem
-repetunt, stipe, quam ex philosophico instituto rogaverant, collata,
-laeti ultra quam dici possit. Deponit lecto Eleonora fessos artus, et
-reliquum in lusibus et jocis consumimus diem. Diana, et cum interrogat
-et cum respondet, mirabiliter satisfecit; pulchritudinem laudabat ejus
-Alphonsus, laudabat et Eleonora:--"Quid me," respondet, "qualemcunque ob
-hanc laudatis pulchritudinem, donum fluxum et caducum? Non laudatis,
-quod tam excellens nata sit mihi cognata, quae Virtuti pro virtute ipsi
-est. Hoc quo me bearunt Superi, praestantius multo donum est." Reposui
-pauca, sed apta. Placuit vero vehementer haec dicens, et novis crevit
-incendium ignibus. Sed volo, Tullia, hanc ab origine fabulam exsequi, si
-velis.
-
-_Tullia._ Ni tuus esset Robertus, meum vellem.
-
-_Octavia._ Nostris eram in hortis cum matre, ante sex menses. Multa de
-suo in me amore et studio dixit, repetitis a prima pueritia exemplis.
-"Nunc vero munus concinno tibi," subjicit subridens, "quod omnium longe
-rerum superet pretium." Gratias egi. Paucos post dies, accersit in aedes
-Robertum. Jubet nobiscum prandere, convertebat nostros in se oculos tot
-venustatum avidos. Mirabar; nec scienti, nec percipienti mihi gliscebat
-amor. "Libere colloquere: scio te praestare ingenio.--Quandoquidem,
-domina, jubes, parum a reverentia quam tibi debeo et ab officio secedam
-meo, ne inobediens videar, qui sum obsequentissimus, et esse
-debeo.--Ingeniose respondet," repono.--"Atenim," ait, "ingenii quae
-credis esse aliquid in me, inspira ex tuo, et erit. Nam in te dextro
-convenit Jove pulchritudo corporis et praestantia ingenii.--Ergo,
-Roberte, quae se suis non probat, pulchra tuis videtur oculis Octavia?"
-refert mater.--"Videtur, per omnes Deos, per omnes Deas! pulcherrima, et
-est. Diis amorem, et Deabus invidiam creare possit.--Quid si consentiret
-amori tuo Octavia," subjicit mater, "amares?--Amabo," ait, "quanquam et
-non consentiat. Nam nihili sum puer: qui tandem fiet ut consentire
-posset amori meo? Sed locuples est illa et Naturae, et Fortunae, et
-virtutum donis: qui fieri potest ut non amem?--Gratum sane erit,"
-respondeo, "me abs te amari tam amabili puero. Vis mihi alter esse
-maritus?--Dedecores mariti nomen," reponit, "mihi si indideris; servi et
-vernulae relinque: studiis erga te meis, ut potero, honestabo." Finitis
-epulis rediit ad Academicos, et sensi, cum abiit, aliquam meae mihi
-animae partem deesse. Tunc mater ad me:--"Quid de puero judicas, nata?"
-Esse respondeo ex Amoribus unum, eumque pulcherrimum, qui ex Veneris
-gremio evolavit ad nos.--"Num dices," adjicit mater, "fore beatas quarum
-in amplexus veniet?--Sane ut futurae sint infelices," respondeo, "non
-video. Hunc sibi reginae generum velint." Dein caecum alebam venis
-vulnus, Tullia mea. Tandem post mensem, nascenti amori favit mater
-optima. Jubet venire Robertum; liberam dat confabulandi mecum
-potestatem. Ingeniosus est Amor, quem fata instillant. Puer per aetatem
-nec par amori, nec satis aptus, amore arsit, cujus usum nesciebat.
-Interea contigit matrem diro conflictari meam morbo. Ut bonam recepit
-valetudinem: "Ingrata sim," inquit, "Octavia mea, si, quae ope et opera
-tua erepta sum letho, tuis in me benefactis non respondeam meis in te.
-Tanti pretii sum tibi pollicita munus, quod omne pretium superet;
-meministi?--Memini, mater," inquam; "et quicquid a te mihi venerit summo
-erit in pretio." At illa osculum ferens:--"Robertum," reponit, "volo
-tibi dono dare, quem et Juno optet sibi dari. Erubescis? Novi abs te
-amari.--Non nego, mater," refero.--"Hunc tibi educo," ait, "et servo;
-volo, dignus ut sit benevolentia tua, excoli diligenter omni virtutum et
-disciplinarum genere. Hunc tuos in amplexus conjiciam. Sed tener est; de
-ejus tantum pulchritudine et vita detraxeris, quantum acrius indulseris
-voluptati. Id fac ne obliviscaris.--Non sum oblitura," dixi. Tertio post
-die, quaesivit, inter prandendum, an domi reliqua die futura essem.
-Respondit in animo esse domi manere. Post laudavit domesticam vestem,
-qua induta eram libera et fluxa, e subtilissimo lino.--"Nec ista,"
-inquit, "invidet oculis tuas vestis dotes, nec objicit. Mirifice in ea
-places: ne mutes." Dixi non mutaturam.
-
-_Tullia._ Quae cogitabas cum animo tuo, cum amore tuo?
-
-_Octavia._ Non cogitabam adfuturam tam cito mihi tantam felicitatem.
-Nescio quid non absolutum dat in manus Attalici operis mater. "Acu pinge
-quae desunt, quae egregia es artifex," ait. Recessi in cubiculum. Is
-erat dies vigesimus Maii. Sedeo humili in lecto, sericeo strato vellere.
-In variis cogitationum nebulis mihi mens ludebat; dubius inter vigiliam
-et somnum allabitur sopor. Ecce hoc momento intrat Manilia, puerum ad me
-perducens. Affixae humeris alas, et pendens pharetra; arcum laeva,
-sagittam dextra gestabat. Cupidinem dixisses, et vere erat.--"Parens me
-mittit Venus ad te," ait voce blanda puer, "quod scit a te vinci se
-pulchritudine: vult serviam tibi Amorum reginae.--Non servies," repono,
-"pulcherrime Amorum; esse si velis ex animo meus, regnabis.--At enim,"
-subjicit Manilia, "dies fabulis vobis perdenda non est. Secede paulum,
-formose Amor." Ut secessit: "Ego et mater tua mancipio tibi nexuique,
-nata," inquit, "hunc puerum damus; sed tener est et debili lumbo. Utere,
-sed parca voluptate; sin aliter feceris, defluet, ut solent flores quos
-carpsit gelida hyems.--Depereo," aio, "puerum misera, et abunde erit
-voluptatis cupidae et amanti, si sciero vere esse meum.--Parce puero,"
-dicebat nutrix; "hac hora satisfactum crede voluptati tuae, si puero
-eripueris virginitatem, quod ejus sine dolore non fiet. Nam illi mentula
-obducta praeputio est, nec aperiet impune tibi caput reginae suae.
-Promisit se fortiter facturum; quo volueris habere inspira animos,
-venustatum tuarum et voluptatum ostentatione." Post alas Amori puero
-demebat. "Nam volo te," dicebat, "constantem esse; nolo ab ejus unquam
-evoles latere." Tollit pharetram et sagittas. "Nunc," inquit, "opus sunt
-alia tibi tela, aliis pugnandum armis.--Intelligo," ait ille, "et esse
-telum mihi sentiet dea mea, quo secum pugnem." Abiit nutrix, et fores
-occlusit.
-
-_Tullia._
-
-    Dicite: Io, Paean, et Io bis dicite: Paean!
-      Decidit in casses praeda petita meos.
-
-_Octavia._ Delibutus gaudio puer exsilit ad me. "Domina, domina,"
-loquit, "meae me nunc pudet aetatis. Quam turpe sit esse puerum, vere
-sentio. Impar ero felicitati meae.--Impar non eris," repeto, "si
-respondes amori meo, qui tua erit felicitas, tuo amore, qui mea erit.
-Nihil ultra a te mihi opto.--Sed est," inquit, "aliquando praeterea
-amatorium. Non bene incipiam tyro, nec graviter perficiam puer."
-Consedimus in lecto; tum ego osculor: incendia mittebant, non scintillas
-oculi mei. Demisit ille manum in sinum.--"Quid tibi vis?" dicebam;
-"liberius sane agis quam deceat." Tractat papillas, suaviatur,
-incalescit; non potui quin amplecterer, ita lepide et festive agebat
-omnia. Tunc infert sub stolam dexteram.--"Euge," inquam, "quid hac
-quaeris?--Uxorem meam quaero," respondet; "isthic habitat." Risi:--"Sed
-non patiar id inhonestum," aio, "si honesta sim.--Tuum quicquam potest
-esse inhonestum?" refert. "Noli maritum tuum repugnans fatigare. Amori
-cede.--Cedam," aio, "tam bello, tam ingenioso Amori. Tua sum, mi Amor;
-nec amplius mea sum; tibi vivo." Errabat interea puerilis manus, non
-docta Veneris viam. Paulo supra genua haesit; post femora pererravit, et
-nates laeves, Tullia, et molliter tumentes. Nec ultra audebat;
-pueriliter omnia.--"Scis usum," ego ad illum, "mi Cupido, corporis tui
-et mei?--Videor mihi scire," infit, "sed pro certo non habeo, an certo
-sciam. Vidi in tabulis pictis Veneris histrioniam.--Dignus eras,"
-subjicio, "pulchriori quam ego sum. Cape quae voles, utere, fruere; age
-maritum." Educit e carceribus mentulam. "Quid de hac re tam lepida fieri
-speras?" inquam.--"Quid jubebis id fiet," reponit. Praeludebat,
-inflammescebat. Sensit sibi facem Veneream ardere et turgere libidine.
-Genibus accidit; rogat ignoscam, si quid inepte fecerit nec satis
-urbane. Laeva mox resupinae revolvit ad pectus tunicam, et citus manum
-admovet pubi. Primoribus digitis tractat lanuginem, scalpit rimam,
-metitur igneam.--"Dic, sodes, mi amor," inquam, "quid quaerit hic sibi
-passerculus?" Nam arrigebat.--"Puto," respondet, "nidum quaerere, quem
-teneo manu.--Sine," repono, "sine hic evolet.--Et ecce," ait, "evolat;"
-et alacri se cursu feminibus inserit meis divaricatis. Ah! ah! ah!
-ostendebam milvio pullum.
-
-_Tullia._ Per Genium meum! prurit insolitum quid ingeniosa haec
-narratio. Mira es nugarum artifex:
-
-    In tenui labor, at tenuis non gloria.
-
-_Octavia._ Adhibet anhelans puer pugionem vaginae.
-
-_Tullia._ Mutinum crassum, longum?
-
-_Octavia._ Crassum ut habes pollicem; longum sex pollices. Fidem habe
-mihi: convenimus belle alter alteri.--"A regia aberras voluptatis via,"
-dicebam. Manum porrigo caeco passeri, auspex et dux. Init libidinis viam
-tenebricosam.--"Nunc fortiter percute, mergere, caede, macta," subjicio.
-"Sic haec res agitur." Tunc adegit ensem suo nisu, excepi meo; peni
-favebam susurro.--"Me laesum," inquit, "intus sentio; quid vero id est?"
-Pressit suspirium, et momento subagitare ille, comprimere, concutere.
-Cevebant trepidanti oculi et mens. Ego succutere, contra niti; sed et
-subabant mihi, intra pectus, cordis intimae fibrae. Adulabatur haec
-cogitatio voluptati, venisse Amorem in amplexus meos. Innectebam ulnis
-incubantis marmoreas nates, et micantibus urgebam suavium alaparum
-velitationibus. Audivi Hymenaeum ex fervidis lumborum anfractibus
-cachinnantem, et anhelantem Venerem. Resoluta sum in effluvium; nondum
-puer: nec calida suavia et humida, nec blaesa murmura, nec spissas
-compressiones, nec innumerabiles in una voluptate voluptates satis tibi,
-mea Tullia, fando explicem. Cogita Psyches cum Cupidine concubitum: is
-fuit meus cum Roberto. Illi ego pro Anima: is ipse meus est Amor. Tandem
-connivere puero oculi, attolli, circumagi, deficere deliquio; patranti
-subsiliebat intro cauda; nova exagitabatur intemperie; intremiscebant
-comprimenti celeres lumbi; extra se ponebatur, inopina mentis vertigine.
-"O domina, o regina," inquit, "elabor e vita! quid id novi?" aiebat.
-Impingit osculum et momento colliquescit. Postquam perfecit, foveo
-languidum in sinu. Oscula osculis, suspiria miscemus suspiriis.--"Fuit
-tibi quicquam meum dulce, marite dulcissime?" dicebam.--"In hac
-voluptate," respondet, "omnes sensi voluptates. Vivus es, Octavia, summi
-boni fons.--Velim tibi esse," inquam, "sic et mihi egomet ero. Recrea
-vero exhaustas vires brevi somno. Qui nos viderit, me Cypridem credet,
-te Cupidinem in matris dormientem gremio.--Non opus illi somno," reponit
-reversa Manilia. "Basiorum, sine fine, odoros purpureis tuis in labellis
-flores legat. Id illi opus est." Post egregium par perducit ad matrem.
-Advolat mater in complexus pudore offusae.--"Quae haec est," ait,
-"moeroris species? Te pueri piget, Octavia, tam venusti? Pudet, Roberte,
-libere lusisse in puella tam formosa? Infeliciter cessere hae nuptiae?
-Abfuit Hymenaeus? Non favit Cupidini Venus?--Quin imo," reponit Manilia,
-"feliciter acta sunt omnia, quae fieri oportuit nuptias facientibus.
-Bellissime praeliatus est in virgine tua Robertus meus; habes generum,
-et hic uxorem.--Bene est," inquit mater; et repetit adulans suavia.
-"Laudo," subjicit, "athletas fortes et pugnaces. Cessit utrique
-victoria.--Sane victum me fateor," refert Robertus; "Martem pugnando
-vinceret.--Sile, tam nugax quam pulcher; sile," aio, "qui praelii refers
-vulnera, sed honesta.--Sed ipse proprio mucrone," infit puer,
-"vulneratus sum, et tuo balsamo oblitum et curatum vulnus." Ridebat
-mater; affertur lauta gustatio. Propinavit mater amantibus et salaciae;
-Robertus Junoni reginae suae Semproniae, et Hebae Junonis filiae. Id
-dices, Tullia, a schola ductum, sed et ductum ab amore. Rogavit mater an
-bene haberet.--"Roga Octaviam," respondet, "nam, me si ex animo amat,
-bene habeo.--Bene habes," repono, "plurimam places.--Per te, dea, verae
-subii voluptatis delubrum. Ingressus sum ad vitam, quae illic condita
-delitescebat.--Et sane," ait mater, desiisti puer esse, vir factus es:
-vexit te momento Octavia ad virilem aetatem. Male, male illis sit qui
-Verticordiam dictam Venerem, quod ad pessima quaeque hominum convertat
-mentes, mentiuntur! A nugis vertit ad seria; e puellarum et puerorum
-manibus bullas excutit et puppas, concutiendo, et succutiendo." Tunc
-demisit puerum ad Academicos. "Ut in Venere ante annos venit sagacitas,
-sic veniunt et cani. Nolo puerum," mater ad me, "ante mensem videas.
-Nolo corrumpi et insenescere in amplexibus tuis; post id temporis,
-cubabit tecum. Gaudiis tuis tota nocte potiore. Sed contumax illi
-spiritus, nec regi facilis; pulcher est, sed etiam ferus. Succensui ante
-hos dies, quod terrae filius, nihili puer, auderet nobilibus, apud
-Academicos, pueris aequalem putare se et gerere.--Erras, Domina,
-respondit; qui carus Octaviae sum, sum jam nobilis, jam comes, jam
-marchio, jam sum et dux et princeps.--Jubeo venerari in Larario
-Superos:--Nullo amplius egeo, dixit, Superum beneficio; superest nihil
-quod ab iis petam, quem amat Octavia.--Hortamur incumbat assiduus et
-solers litteris. Respondet scire se abs te amari, praeterea velle scire
-nihil; qui sciat tibi se placere satis doctum esse." Ad haec
-ego.--"Facio nocentem, mater, et per me veniam consequatur." Ergo
-advocatus est domum praestituta die Robertus. Coenavit nobiscum. Finitis
-epulis:--"Cubabis," mater ad puerum, "hac nocte cum Octavia. Sed hanc
-dico legem: caste et pudice agitetis noctem. Legem accipis,
-Octavia?--Accipio," inquam; "sed lex haec stat in ancipiti.--Interpretem
-agam," reponit Robertus.--"Et volo agas ut commodum tibi erit," ait
-mater, "dum tamen, ut fit, interpretando non corrumpas, non aboleas
-legem." Coenavimus opipare, et magna matri cura in coena optimis muniri
-dapibus Roberti armamentarium: nam a Cerere et Baccho Veneris arma.
-Procuratis corporibus, itum ad quietem.
-
-_Tullia._ Item ad pugnam. Sed disputat de opportuno Veneri tempore
-Cheronaeus, ut ne vires infringat. Cum lungo refectae sint somno vires,
-indulgeri posse Veneri ait, experrectis anima et sensibus. Sed stulte
-facere opinor barbatos illos philosophos, qui prurientibus audent
-mentulis leges scribere et cunnis, uno decumbentibus in lecto. Scribant
-et de sistenda coelorum vertigine: nam ut caeca mentula, sic et surda
-est. Nec illi dantur verba. Socrates aut Zeno qui non riserit, suos si
-inter discipulos arrectas viderit stare mentulas, arrectis auribus, si
-viderit Priapum et Conisalum diva Philosophiae praecepta aperto
-auscultare capite? Praeclarum spectaculum! Ut cyathos numerant pueris
-nutrices et bibere ultra vetant, sic et inepti suas mentulis fututiones
-et ultra vetant. Cur et non leges in medium posuere miseris mortalibus,
-et despuendi et scabendi? Num satis infelix hominum vita saevis visa
-mentibus, nisi rigidae induerent catastae sensus et animam? Fatuis,
-Octavia, irascor homuncionibus. Nam si audaciam effrontem ademeris et
-gravitatis falsam speciem superbientibus, nihil praeterea invenies quod
-lixae non sit, et mediastini in lutulenta plebecula. Illis nec genius
-nec ingenium, sed audax stoliditas et irrequieta ignavia.
-
-_Octavia._ Aloisiae maritus, suadente Pelagio, id consilii ab hinc
-quatuor cepit menses, quod sanus laudarit nemo.
-
-_Tullia._ Quid consilii cepit?
-
-_Octavia._ Decima tantum nocte salacem init et libidinosam, reliquas
-coelibes in lecto agit; vidua prurit, cui non vivit maritus. Et
-superstitiosus factus est Caviceus: mecum est infrequentior, nec impune
-tulit. Sitienti si non dederit bibere, cui id muneris erat, probro quis
-verterit sibi dedisse ipsum, aut a quovis cepisse dante, sitientem?
-
-_Tullia._ Marina Genovefa Pimentelia, alieno aere merso opibus clara,
-Federico Mendozio nupsit. Induxit haec in animum, annis et specie
-florens, semel atque iterum corporis sui singulis facere mensibus copiam
-juveni. Nec movit adolescens amore ardens puellae animum. Quos tulit
-virtus inepta fructus? Scelera peperit. Omnes, intra mensem, uxoris
-ancillas quinque numero corrupit Federicus: utero gerunt. Quid Genovefae
-Lionella mater? "Tu ipsa," dixit, "lenam egisti infelicibus puellis; tuo
-periere lenocinio. Virtus haec tua tetrum desinit in scelus: pietatem
-credebas amens, lenocinium erat." Vim timens sibi Galliena a Luitprando
-marito, subligaculo corpus nocte induebat, ita consuto, ut nulla pervium
-parte esset, nec peti posset. Similiter domum implevit libidinibus
-adulteris. Age nunc, o supina et inconsulta sapientia, illude incautae
-facilitati! Quos edis ludos pollens dolis? Sed haec ad mores pertinent,
-quae hominum figmenta sunt. Natura ad Venerem alii proclives, alii
-segnes. Quorundam vix sedarit taurus famem, ut de Milone Crotoniata
-ferunt; satis aliis est mica panis. Aliis cyathus sitim exstinguit;
-aliis ne quidem triental. Eodem jure, sive edant, sive bibant, omnes
-conseri homines, quid injustius, quid stultius? Ita sunt quibus ad decem
-dies infringit libidinis nervos coitus unus; aliorum vero ardet,
-nocteque dieque, in medullis invicta libido: uno irritatur coitu, non
-mansuescit. Haec pendenda erant ea in trutina, et libranda ab hoc
-examine. AEtatis et habitudinis habenda erat ab his pecudibus ratio; sed
-ratione duci non solent. Medici fatentur certas nullas posse induci
-leges. Naturae tamen convenire putant primum valetudinis curam non
-negligi. Bona sine valetudine, vita sepulchrum vitae est. Igitur damnant
-Epicuri sententiam, morosi hominis, ad vitam Venerem non pertinere, nec
-felicitati conducere. Noxiam tamen aiunt pueris et puellis, qui ad
-perfectam aetatem non pervenere, et provectae aetatis senibus, qui jam a
-vita decedunt, si sit frequentior. Uno quoque mense et his et illis
-colenda semel Venus in illa ascendente, et in hac labente aetate. At cum
-floret aetas, vigent nervi, firma sunt latera, ad quartum quintumve
-duellum descendi, sine ulla valetudinis laesione, potest. Apud
-Lacedaemonios lege cautum, quisque ut vir ostenderet quinquies se per
-mensem uxori virum esse, quinque militaret uxori congressibus. Nam
-ducebant etiam uxores, qui non adoleverant, nec tamen ab hoc immunes
-vectigali. At enim ignavus est et impius, qui altero quoque die Veneri
-non facit, si nihil ultra lumbis et lateribus exspectet ab annis. Uxorem
-duxisti, o tu quisquis es; debitor factus es uxori: solve, malae vir
-fidei, solve quod debes. Solve, aut cede bonis, et bonorum potior pars
-uxor. Duriora excogitavit marcescentium Philosophorum amens meditatio,
-sedula stultitia. Ride, Octavia: leges tulit quibus rite et honeste, ah!
-ah! ah! subent et ceveant. Vetant veternosi rapidos cieri motus; vetant
-novas indui figuras. Castam et honestam negant esse posse
-
-      ... ingemente quae thoro,
-    Juvante verset arte mobilem natem.
-
-O graves et sapientes legislatores! Audisti de mulierum Senatu Romae?
-Vocabant Senatulum. Clarae nobilitate et usu rerum matronae senatorio
-fungebantur munere. Conveniebant, disceptabant de rebus nostris. Erant
-earum judicia ac si sancita essent jure publico. De lumborum officio, de
-figurarum varietate, de vegeta inertive libidine, consultae venerabiles
-matronae a Messalina Claudii imperatoris et omnium uxore, sic
-censuerunt: "_Quandoquidem constarent intima et extima in homine omnia
-septenario numero, et homo fingeretur coitu; si ad septimum una nocte
-eatur coitum, id jure fieri, nec ultra peti posse. Qui velit mulierem
-non moveri, Venerem mortuam velle: mutuos motus Veneri esse pro anima.
-Figuram quae cuique commoda esset, probari. Id jus in omni Amoris
-regione, quod amor mutuus constituisset, servari debere. Summum in amore
-imperium ad voluptatis numen pertinere; illius esse leges condere, et
-conditas interpretari._" Id fuit Senatus consultum, Octavia. Itaque
-plures, una nocte, peragebat Messalina viros indefessa. A nullo unquam
-exegit stipendium, quod sponte quisque non inferret. Die facto, quatuor
-supra viginti e myrto et rosis corollas Priapo, Marsyae et aliis
-ridiculis Diis dedicabat victrix: erant singulae parta victoriarum
-praemia. Theodora, Sigismundi imperatoris uxor, Messalina altera, lumbos
-et artus heroum suae aetatis frangebat in hac palaestra: uno hippubinos
-et lastauros hauriebat, vorabat succussu. Sempronia, mater tua, duodecim
-cum Chrysogono confecit vehens curricula, uno spiritu. Palaestritas
-tenera ego fortes confeci quatuor intra paucas horas. Sed ita est,
-Octavia, hebescit et stupet, post sex septemve pugnas, si acriter
-pugnatum sit, exhausta Venus. Ultra honesta non vivit libido. Similes
-dicebat Victoria, consobrina mea, eas foeminas quas nulla caperet
-Veneris satietas, vinosis illis ganeonibus, quos musto non madidos, quos
-nulla siccos videt dies: ut his in Baccho nulla, sic illis nulla in
-Venere voluptas. Pessimae assuetudinis et hos et illas misere vertigo
-agit. Ideo putres non commoventur; acri attamen hilarescit motu Venus.
-Ceventis concussu, subantis successu, eliciuntur calentes ex utriusque
-corpore igniculi; si absint, friget Venus. Sic superest libido sibi, sic
-laeta reddita letho.
-
-_Octavia._ Cui bellum videri possit cum marmorea rem habere Phidiae
-Venere? Cui imbellis placebit Venus, et id placebit.
-
-_Tullia._ Nugantur, nescio qui inepti, in umbilico sitam esse et sedem
-habere libidinem. Utrique sane et viro et mulieri, in motitatione,
-subagitatione, frictu, concussu et succussu, vere consistit. Sed sua est
-ars et ratio his commotionibus: ut principio lente surgant, post
-ferveant, demum desidant, ut, pacatis post tempestatem ventis, commoti
-desinunt fluctus. Sunt haec tua, cujus in agilibus lumbis laus micat
-mirificae mobilitatis. Nec Thais, Octavia, hanc praeripuerit tibi
-laudem. Sed quod ad figuras, censeo ego quidem liberam cuique esse
-figurae facultatem, quae concinnior videbitur. Nemo narrando dixerit
-figuras omnes, nec posuerit ob oculos pingendo. Mutari amat Proteus
-Amor. Rabiosi illi Solones de his sermonem haberi, tabulas pingi
-inhonestum latrant; damnant. Sed de omnibus duelli et pugnae figuris
-disputari non damnant. Quibus itur ad perniciem humani generis, non
-stomachantur; quibus ad procreationem, irascuntur. O feras bestias!
-malunt interire variis artibus humanum genus, quam nasci. Laverniones
-luctum amant et lethum; lucem odere et vitam. Quae dementia! quae
-impotentia! Sapientiores Lesbii erant, inter Graecos ingeniosissimi. Nam
-Sappho Lesbia fuit, decima Musa. Varias, etiam non suetas, in Venere
-figuras insculpebant nummis, quos publice cudebant. Publicum id erat
-authoramentum. Vidi ego Romae, in domo Ursinae, nummos duos, alterum ex
-aere, alterum ex argento, in insula Lesbo, ut dicebat, cusos. In altero
-Sappho nuda, cum nuda puella, tribadico confligebat duello. Vir nudus in
-altero, dextro nixus genu, puellam sustentabat nudam, et pilo figebat,
-divaricatis femoribus faventem.
-
-_Octavia._ Ille, genu flexus, Veneri supplex faciebat.
-
-_Tullia._ Haec lumborum nisu petebat coelos, sublata in aera. Per nummum
-oblongum Venereum tuum! Octavia, his ex nummis ars petita talium
-figurarum, ut ex appensis tabulis in AEsculapi et Apollinis templis ars
-medica. Hos prae oculis, mea me si non fallit opinio, habebant, et in
-manibus, Elephantis Milesia, Philaenis, Hermogenes Tarsensis, qui
-scripsere his de nugis eruditos libellos.
-
-_Octavia._ Aiunt vero Elephantida apud Milesios probam et pudicam fuisse
-matronam; sed quod ingeniosum, inter litteratos, cepisset inimicum, hunc
-impudicum perscripsisse libellum, et matronae nihil tale cogitanti
-adscripsisse supposititium partum.
-
-_Tullia._ Sanus non est, qui cum eruditis exercet inimicitias. Ulcisci
-suas possunt injurias, per omnem aetatum aeternitatem. Quas pingunt
-tabulas, annos illae ferent quos Zeuxidis et Apellis non tulere; ab
-annis vires capient et dignitatem. Sed et est Italos inter homines
-divini vir ingenii, qui his de ludicris amoena conscripsit Colloquia.
-Demum, ut ex omni terrarum parte itur in coelos, sic ex omnibus
-muliebris corporis partibus et inflexionibus summam itur ad voluptatem,
-Veneris coelum: non una via itur. Labella rosea, papillae niveae, manus
-lubricae, nates laeves et teretes via sunt ad meliorem partem; et
-posticae qui Veneri faciunt, in anticam veniunt litatum aedem.
-
-_Octavia._ Apage, apage his a spurcitiis. O coenosam libidinem!
-
-_Tullia._ Nec Oceani aquae eluant, nec Phlegethontis ignes. Non, si
-terra miscebitur Tartaro, satis supplicii scelerati ferent paedicatores.
-Portentum! Rem ausus est clari vir ingenii, Joannes Casa, pulchro
-libello tam foedam commendare. O tempora! o mores! Nam Italis foecunda
-est facetiarum seges in hac libidine. "Sunt variae rerum species." Alii
-puellam quaerunt in puero; alii puerum in puella: alterum in altero
-sexum. Male pereant perditi! "Vir nubit in foeminam; Venus mutatur in
-alteram formam." Scantinia jam lege id apud Romanos turpitudinis erat
-damnatum. Sed paederastas mutari post fata aiunt Pithagoraei in
-scarabaeos. "Honesti Colei Lanuvini; Cliternini inhonesti." Vetus id
-adagium. Male pereant qui amoris arma malis his artibus in Amorem
-converterunt, qui Venerem perdidere per Venerem! Cotytto his Dea, Opici
-his magistri. Omnia inter animalia homo solus illudi corpori suo
-patitur; tantum non publice prostat. Audi Plinium: "Uni animantum luctus
-est datus; uni luxuria, et quidem innumerabilibus modis, ac per singula
-membra." Et alio in loco: "In hominum genere diverticula maribus
-excogitata; omnia scelera Naturae."
-
-_Octavia._ Et crescit novo scelere indignatio mea. Accipe insidias.
-Formae florentis difficilis tuitio.
-
-_Tullia._ De Roberto intelligis?
-
-_Octavia._ Finita, ut dicebam, coena, voluit mater Robertus et ego
-libere colloqueremur. Secessit; consedimus. Tunc ille:--"Ecce me, Dea
-mea, alieni spiritus afflatu contaminatum. Parum abfuit quin reciperem
-me ad te uxor factus." Vultus dicenti rubore suffunditur. "Amat me
-Joannes Ludovicus Vives. Quintilianum vocant. Amant Academici reliqui;
-nihil praeterea dicunt in vita esse quod ament. Varium est et dolis
-aptum amoris ingenium. Jacebam pronus in lecto, nocte concubia. Invadit
-Ludovicus; palpabat nates, somno solvor.--O quales optet, dicebat,
-moechus Ganymedi Jupiter! Tales nec in Hyla arsit Hercules, nec in
-Antinoo Adrianus. Tales erudita praeferat libido Hebes niveis mammis et
-pectori. O si commodentur Veneri meae! malim quam ipsam
-Venerem.--Suspirium duxit, osculum impegit. Offerebat stuprum; repuli;
-minatus sum conquestum in me intentatam injuriam.--Sed, pupule, adjicit,
-Margaris meos non sprevit aestus, sodalis tui, sub his tectis, Roderici
-marchionis soror, pulchra, nobilis, ingeniosa, litterarum amans,
-sexdecim dea annorum. Haec non sprevit amores meos.--Basium dedit,
-veniam petiit, abscessit."
-
-_Tullia._ Homo est venustus Ludovicus Vives, urbanus, doctus, nec
-aetatis provectae. Scies quid factum sit cum nobili virgine, et ridebis.
-Qui odio indicto aversi fugiunt a puellis, velint nolint, fugiunt ad
-pueros. Genuit Amori Amor homines et foeminas; genuit sibi. Amore per
-Amorem sati, Amori nascimur. Infunditur Amor cum sanguine in venas.
-Tolle Amorem e rebus, et res e Natura tolles. Amamus vel inviti, ut
-amamur. Hinc fit, ut qui nolint amare quod licet, ament praecipites quod
-amare turpe est. Nosti Justinam Gomeziam, magni inter Vestales nominis?
-Amat perdite Alphonsinam Albuquerquiam, Joannam Meneziam, et Antoniam
-Castrensem, eodem in contubernio. Ut amat, amari se non negavit. "Haec
-adyta," dicebat nudiustertius, "quae credunt consecrata pudicitiae,
-pulso Amore, pervadit alia sub forma Amor. Obnubimur velo: obnubitur
-nobiscum Amor. Fallit oculos, nec videtur. Vivit in medullis, latet in
-venis. Perfluit venas sanguis, in nostra nec est potestate quin
-perfluat. Incendit Amor venas, nec nostra est in potestate quin
-inflammante calefiant Amore venae. Quandoquidem ultra non licet, amamus
-inter nos, et amamur. Animae cibus Amor. Sunt qui sitim ut sedarent,
-lotium ipsi suum biberunt: sunt qui, adurgente fame, sua ipsa membra
-morsu laniarunt. Non dissimiliter, si foemina viro, si vir negatur
-foeminae, ardebit vir in virum, foemina in foeminam. Qui Natura
-ferebatur Amor in alterum sexum, interclusa via suum incestabit.
-Exoneranda est tibi vesica: vetant? meies tamen. Vestes foedabis, si
-desit matula. Et mulier matula est. Micturit tibi amor: scelus est
-micturire? nihilo tibi minus meiet Amor. Quot insaniunt in hac libidine
-pudicitiae, quam avari aut erroribus ebrii probant, Natura non probat!
-Venustis illis et aureis temporibus, rari erant iique affecta aetate,
-qui hoc profiterentur sapientiae genus. Morum habebatur ratio. Rem
-ridiculam! A sene effoeto et marcido qui adolescentis operas et pensum
-exiget, non sapiet: qui juventa velit florentem et viribus pigra mersum
-videri senectae hyeme, sapiet?" Sed perge dicere, Octavia, meliori nata
-sub sidere.
-
-_Octavia._ "Per oculos tuos, mea sidera!" dicebat Robertus, "cavebo
-diligenter ne quid admittam in me flagitii. Novam mihi nova virtute
-creabo laudem. Tuus merebor videri."
-
-_Tullia._ Clamant multi nitentibus ad virtutem adolescentibus obicem
-esse consuetudinem cum puellis. Nae caecutientes errant. Vidi quos
-honestarum, ut sumus, usus ad meliorem convertit frugem, cupidinarios,
-aleones. Invenerunt, cum voluptate, veram honestatem. Quod ipsa non
-fecisset per se virtus, hoc fecit auxilio. Placuit virtus qua se
-noverant placituros. Erant corruptissimi in urbe vicina adolescentium
-mores. Damnavit mulcta indicta Senatus meretricias libidines, lenonum
-artes; sed facilius sine aeris quam foeminarum usu vixerint
-adolescentes. Convertunt ingenuas in puellas oculos et amores.
-Excipiebant, parentum jussu, laeto vultu qui ad honesta tenderent;
-contemptui habebant qui mutari nollent. Ingeniosae mulieris suadent
-illecebrae, quod Plato non suaderet. Annus nondum, praeterierat; mutatis
-repente moribus evasere in masculam virtutem, Epicuri de grege porci.
-Praelucente spe, quam ocyus concipit qui amat, quo non sequetur
-virtutem, vel ad dumeta ducentem, vel e scopulis vocantem? Alter per
-alterum mitigandus sexus, non alter semovendus ab altero. Praeeuntes
-sequentur viri foeminas, vi Naturae ducti. Si sint bonae, duces erunt ad
-laudem; si malae, auspices erunt ad turpia. Nunc sequere orationis
-filum.
-
-_Octavia._ "Enimvero amore emorior," dicebat Robertus. "Cur tandiu meam
-mihi invidet Sempronia felicitatem?" Audiit mater.--"Non equidem
-invideo," reponit, "sed delectatur mora Venus. Amoris voluptates mora
-crescunt. Volo vobiscum liberaliter agere. Ite cubitum, ite." Et
-subrisit.
-
-_Tullia._ Intelligo. "Ite ad coitum," dixit; "ite ad vitam." Classicum
-canit ad pugnam.
-
-_Octavia._ Utrumque osculata est. Dein duxit Manilia ad pugilatum. Veste
-exuit, nudam collocat in lecto. Insilit Robertus. "En mihi," loquit
-amplexans, "summum bonum, omne bonum.--Et bene sit," ait Manilia,
-"beatis amantibus! Nec hos exstinguo cereos, Roberte; triumpho non
-deerit tuo lux quae debetur.--Et sane," reponit Robertus, "tenerum
-formosae puellae corpus currus est triumphalis Amoris. Hoc ego tuo
-vectus curru, Octavia, ibo tenebricosum istud per iter" (pubem
-vellicabat), "ibo ad gloriam." Uterum, femina, pectus pererrabat
-inspectans curiose. Demum intumuit puero nervus. "Fave," inquit, "fave,
-Venus mea." Suavium dedit.--"Favebo," inquam, "et ut voles favebo.
-Servire tibi instar regni erit. Qualem me cupies, talem habebis.--O
-nugacem!" clamat advolans Manilia; "facto opus est, non dicto. Volo
-utrique praestare operam, et ope mea voluptati vestrae accrescere
-delicias novas. Belle arrigis, Roberte; agedum, candidum hoc in Octaviae
-pectus libidines et te effunde.--O mater," respondeo, "vis huic meae
-adesse ignominiae? Abi, amabo.--Te ineptam!" refert, "non fidis nutrici,
-alumna? Pugna, Roberte, sed heroica pugna fortitudine heroidi tuae
-incomparabili." Dicente Manilia, supervolat Robertus; balista ferit
-uterum: at exerrantem et resilientem intercipit caudam Manilia,
-officiosam insinuans manum. "Veni, fugitiva, tuum id in ergastulum
-Dionaeum: huc te vocant," dicebat, "quas dominae debes operae." Post
-impacta in pueri lumbos manu, impellit: momento voro puerum, absorbeo
-surgentem. Vetat commoveri me Manilia. "Tolle id femur laevum, Octavia,"
-inquit, "contende alterum." Fit. "Tu, Roberte, leni et spissa concute
-amores tuos subagitatione. At tu, Octavia, osculare, nec move." Fit.
-"Cum senseritis alter et alter," adjicit, "e libidinis vena exsilire
-vobis prurientes salaciae spumas, tu, Octavia, mitte suspirium; tu,
-Roberte, morsiunculis Octaviam pete." Subagitat ille vegeta, sed molli
-et lenta concussione. Amplector, osculor, nec moveo. O bona Venus! o
-bona Tullia! sentio me remitti. Suspirium mitto. "Nunc, nunc, Roberte,"
-ingeminat nutrix lena, "fave, fave Octaviae. Rapidi tibi ferveant
-lumbi." Ille urgere, permolere. Mox collum appetit dente, cutem carpsit;
-gemitum dedi. "Nunc, nunc," repetit Manilia, "crissanti fave Roberto
-succussu. Tolle lumbos, succute pernix. Bene est, alumna. Non ita, puto,
-lumborum placuit flexibilitate et mobilitate Lais." Coepit colliquescere
-dulcis puer, et ego intimos amoris sentio mihi sinus liquido exundare
-incendio. Nec lateribus peperci, nec animae. Celeriori nunquam itum
-cursu ad Veneris metam. Altera manu Manilia mulcebat mihi nates, altera
-Roberto. Apprehensa identidem summis digitis cadurda stringebat,
-comprimebat, et incubantis testiculos, molli emulgens compressione,
-exprimebat. Defecit puer; et refugit nutrix, plaudens manibus, acta
-fabula. Basiationes projecto propter latus meum puero ingerebam
-innumerabiles.--"Ut me amas?" dicebam. "Ut meae tibi Veneris dona
-placuerunt? Nunquid piget? Nunquid mei piget?--Interroga, domina,"
-respondet, "an pigeat in coelis fuisse cum Jove et Junone, et magnis
-Diis.--Nam," repono, "ruunt homines in amplexus puellarum praecipites,
-postea piget.--Non tu puella es," inquit, "ut puellae sunt hae nostrae.
-Dea es voluptatis. In te si me ceperit satietas, et ceperit felicitatis
-in coelis, et Deorum epulis".
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                 (Desunt folia aliquot in codice m. s.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-...--"Insomnem egi noctem. Perstrepebat contignatio vi concussa:
-cubiculi timui casum. Fabulam egitis, nec dubito; haec tibi Diana
-sagittifer fuit Apollo. Configebat tibi, noli erubescere, Octavia mea,
-configebat tuum Pythonem. Hodie mane, cum vale abiens dixit, junxi
-pectori pectus, nullo Dianae tuae exsurgere sinum mammarum tumore sensi,
-nullo vidi. Et foemineo suavius dedit suavium. Non is vividus et micans
-oris color, qui heri erat; impallescebat nocturno labore.--Erras,
-Eleonora, repono. Virum non habui in viduo thoro. Sed lucta, et pudet
-fateri, lusimus Cupidinea, Sappho et Andromede. O videres, Eleonora,
-nascentes mammarum orbes! arderes. O videres non vere cunnum, sed
-cunniculum! fureres. Placui maritus, placuit uxor, tribadico furore et
-sudore."
-
-_Tullia._ Erat Enemonda forma excellens, Fernando Portio soror. Et
-Enemondae erat amica Francisca Bellina, etiam forma praestans.
-Nesciebant inter se quae magis amaret, quae magis amaretur. Cubabant
-frequenter una in domo Fernandi. Secretis petebat, quales amat Venus,
-insidiis, Franciscam Fernandus; se peti sciebat puella, et gratulabatur
-suae formae. Surrexerat impatiens libidinis, surgente Aurora, e lecto
-adolescens; frigido aeris halitu mitigabat ignes, in pergula. Tremula
-strepebat argutatione, proximo in cubiculo, sororis lectus. Patebat vero
-ostium: hanc amanti commodarat puellarum negligentiam Venus favens.
-Intrat, nec vident libidine caecae, libidine ebriae. Superequitabat
-Francisca; Enemondam impellebat ad cursum, nuda nudam. "Ambiunt,"
-dicebat Francisca, "meam quotidie pudicitiam nobiliores et salaciores
-mentulae. Pulchriorem ex iis, amica, legam ego, sed tibi. Sic volo
-indulgere genio tuo, et meo." Dicens, subagitabat acerrime. Conjicit
-Fernandus se in lectum nudus. Territae puellae, nec fugere ausae sunt;
-amplexu Franciscam ligat cursu fessam, osculatur.--"Audes tu, improba,
-vitiare sororem meam," ait, "tam sanctam, tam castam? Poenas dabis.
-Domus ulciscar meae injurias. Patiere furores meos, ut illa
-tuos.--Frater mi, frater mi," respondit Enemonda, "ignosce amantibus;
-noli nos traduci ludibrio.--Nemo sciet," inquit; "faveat haec mihi
-cunno, favebo ego utrique lingua. Nemo sciet."
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia..._ Nudos pingi vetant novi sapientes, novi Catones, qui, si e
-coelo ceciderunt, sane e coelo Lunae ceciderunt.
-
-_Tullia._ Quo quisque est inter homines stolidior et vecordior, eo et
-superbior est. In eis si judicium quaeres, si eruditionem, operam
-luseris. Nam Naturae rerum parens finxit nudos. Nec sartor, nec cerdo
-Deus. Propulsandis aeris et tempestatum injuriis inventus vestium usus,
-non quod quicquam corporibus desit nostris ad pulchritudinis laudem; non
-quod quicquam inhonestum et turpe e tanti molitoris manibus exierit,
-quod tegi deceat. Consistit corporum pulchritudo in recta membrorum
-compositione; nulla est, Hercle! in vestium ornatu. AEternae mentis
-maximum est opus corpus humanum. Quis neget? Hoc se uno ars conditoris
-maxime jactat specimine. Qui tegit, damnat. Si videri noluisset, deerat
-facultas? Deerat ars? Expectasset, putas, tam mirabili perficiendo
-operi, artes nostras et curas? Insanit qui sic obloquitur. Maxima pars
-orbis terrarum alit nudos, ut creat. Et sunt plagae in quibus usum vetat
-vestium coeli et aeris torrens aestus. Videant hi lynces. Regnantis vis
-Naturae nudos ostentat hominum artus et lumbos. Nulla illi pudenda
-membra, iis in regionibus, partes turpes nullae; nudum esse probro non
-est. Volet et eadem vis Naturae in aliis abscondi terris, ut propudia,
-et tegi, quaedam ut sua scelera, nullius tenax consilii? Volet, si
-videantur probro esse? Viderint hi lynces. Graeci, artibus et ingenio
-clari, pingebant nudos heroas, et heroidas nudas. Alexandri vidi Romae
-statuam, Praxitelis opus: Hercule satus altero sustinet brachio leonis
-exuvias, cetera nudus. Qui videt picta in tabula Carolum Imperatorem,
-Alexandro aemulum, vultum principis et manus videt, nihil praeterea
-videt, quod sit principis. Hae sunt vestium picturae, non hominum.
-Inepte dixerit te vidisse, Octavia, qui nunquam viderit nudam. Ita sua
-excidere a dignitate sculptura et pictura. Nunc sunt sculptores et
-pictores scientiarum et artium rudes, si unum aut alterum demas;
-nebulones, ebriosi, nullius artis in arte sua. Pictura descivit a
-pictura, ars ab arte. Sed periculum est, aiunt, si nudos nudasve
-pingant, id ne sit praestigiosum quoddam ad flagitia incentivum. Nugae!
-Qui degunt, ex nostris hominibus, in India et America, ubi libere patent
-puellarum partes, nulla tamen moventur libidine. Visu assuescunt, et
-hebescit assuetudine libido. Crede mihi, Octavia. Avaris nos tuemur
-ipsae curis, oculis negamus dotes nostras sollicitae, et id maxime
-hominum corda inflammat. Majora opinione concipiunt, quam postea vident.
-Postquam copiam nostri fecimus, non ita ardent. Obsolescunt momento
-venustates, quas nudiustertius adorabant non visas. Vetat lex?
-illecebras vetitis addit. Castiores essent plerique omnes, si
-liberiores. Fluat, ut aqua in rivis, vinum: ebriosos vix investigabis,
-unum alterumve. Ambulent nudae: se tot, ut fit, non inflammabit
-nequitiis Amor. Quibus sunt virgines nudae in tabulis pictis, hoc non
-tanguntur visu, non moventur, marmorei usu facti diuturno. Stulti illi
-sapientes rem ex sua praejudicant conscientia. Pronae ad terram mentes
-ad quaeque se sentiunt flagitia proclives. Nec studio bonarum artium,
-quae in eis nulla sunt, naturae malignitas aut corrigitur, aut
-temperatur. Bonis et doctis aliae..
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-..... "Accipis?--Legem quidem accipio," respondet subridens, "omen non
-capio; nam te amicam, soror, non inimicam, capere volo. Ad quam flexit
-me scurrilitatem amentia pueri, flagitium vocas. Ludus est. Ut ut sit,
-accipio legem. Sed iram averte omnem a puero; in me converte.--Videro,"
-reponit Juditha. "Consobrino natus e concubina, venusta puella, odio
-mihi esse non debet; nec aheneum mihi pectus. Id unum jubeo, jubenti ut
-praestes obsequium, mihi, quicquid tandem in mentem
-venerit.--Praestabo," inquit Lucia.--"Curabo omnia," subjicit Juditha;
-"nec tibi time a marito. Sylvas amat, non nuptias. Impigro venatori
-Cephalo non multus, scio, Procris suae usus. Fibulam volo induas."
-Uberes ad rem manarunt ex puellae oculis fletus, et mitescere sibi
-sensit Juditha ferum animum. Dejicit, lymphata, lintea. Ut vero apertas
-vidit opimas juvenilis corporis venustates: "O Venus aurea!" exclamat;
-nec plura. Post paulo vocem recepit. "Sospitabit miserae Juno,"
-ait.--"Ignosce, soror," dicebat Lucia, "linque meo me sexui. Quae
-foemina sum, nisi cum fibulae visum erit, foemina non ero? Ignosce, bona
-soror." Abscesserat Mancia, et puer.--"Quam bella es cum tuo moerore,
-Lucia soror mea, et Hebes soror!" ait Juditha. "Vis mea esse? Si eris,
-et mea non ero.--Volo," reponit Lucia, "sed infelicitatem meam novi et
-tuam duritiem." Osculum flenti fixit Juditha.--"Molliisti," inquit,
-"saxeum pectus. Hac ex caute non igniculos procudisti, sed amoris
-incendia." Impegit osculum, et novos hausit calores. "Hoc solum rogo,"
-subjicit, "ut me ames, et Joannem habeas odio. Servi mihi servitutem:
-servitute hac tibi emeris regnum." Promisit Lucia se facturam quaecunque
-vellet fieri. "Et hac tecum nocte cubabo," ait Juditha. "Vir tibi ero
-novae nuptae."
-
-_Octavia._ Ah! ah! ah!
-
-_Tullia._ Et tota nocte puellae lectum suis implevit furoribus; mille
-millies suavia dedit, subagitavit indefessa, et incestis vexavit tenera
-membra manuum deliriis; sub lucem excessit. Sequentibus diebus, Joanni
-non visa est irasci, sed misero vetitum ad dominam ire. Igitur dolore
-conficiebatur, et peribat. Convenit Manciam. "O Mancia," inquit,
-"insaniebam; verum te amo." Veniunt in amplexus, et hi via fuere Joanni
-ad Luciae complexus. "Me, Mancia, mea lux, ira enecat, emorior. Me
-igitur ingrata illa et perfida pessumdederit, et peribo inultus? Non
-peribo si voles, vivam tibi.--Favebo," reponit Mancia, "sed quid agitas
-consilii? quid paras?--Volo superbam habere in potestate, calcare male
-in luto.--Non satis intelligo," inquit Mancia, "quid id sit quod
-excogitas. Vis forte calcare in lecto, non in luto?--Malim," reponit
-Joannes, "cum Tisiphone, cui lutea inter inguina Stygius hiat bufo,
-concumbere, cum Charonte rem habere.--Jura ergo," ait illa.--"Juro,"
-infit, "per omnes Deos, per omnes Deas, per te etiam juro, quae dea mihi
-eris maxima, si faveris.--Favebo, nec dubites. Operam laudabis meam
-fidelem et industriam. Scio; si quid in te est animi, per Venerem!
-odisse heram audebis, quae te temnit tam male animata."
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                           (Desunt quaedam.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-.....--"Artem elusi arte, hera. Obliqua mihi eundum erat via ad
-felicitatem.--Ingeniose, mel meum," reponit Lucia; "me quidem amat
-Juditha et excruciat, quam odi, scelesto amore. Furit, sed operam
-perdit. Colubris potius velim bene." Arrigebat incensa tentigine puer,
-arrigebat liberaliter. Vidit Lucia devoranti oculo. "Fugit anima mea a
-me, mi anime," inquit, "fugit ad te;" osculis puerum petebat.--"Et ego
-emorior, domina; in tuto sumus," ait Joannes. Rubore offusus est puellae
-vultus; coepit intremiscere et pavere.--"Exige a te," infit Joannes,
-"pudorem hunc ridiculum. Patere id monstri pilo configam." Subrisit
-Lucia. Finge tibi cum Adonide Venerem.     .     .
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                        (Desunt multa in m. s.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-_Octavia..._ Nupsit Margaris, ante hos dies, comiti Emanueli, divinae
-indolis et formae puella. Digna erat quam amaret Robertus, et
-ignovissem, puto, si amasset.
-
-_Tullia._ Et si laesi scirent ignoscere Amores.
-
-_Octavia._ Incredibili superat sagacitate et solertia matronas omnes,
-vel aetate provectiores et aequales pulchritudine, vel celeberrimas
-forma. Sed ea est humanitas, affabilitas, bonitas, in magna fortuna, in
-eo splendore, ut omnium ore laudetur. Has, Hercle! Ludovicus Vives,
-dicendo et docendo virtutes, ut et primas patrando voluptates,
-instillavit tenerae. O natam feliciter, vestris sub stellis, o Apollo! o
-Venus! Margaridi et Roderico multus litterarum amor; et favit genio et
-ingenio, magna cum cura, Catharis Herrera mater. Erudiendos credidit
-hominum nostrorum longe doctissimo Ludovico. Placuit praeceptori
-vehementer puella, et efflictim amavit. Pudebat virum magnum, sed et
-juvabat; et nolebat et volebat. Quid faceret? Amant etiam qui nolunt,
-immo quas nolunt: libera non est amoris optio. Aberat mater; timebat
-nihil natae, nec a Ludovico cavebat. Solam domi reliquerat soli, et in
-ea regnabat domo venerabilis vir miraculo litterarum. De humani corporis
-structura forte edisserebat; incidit ut de corde doceret. "Haec est,"
-dicebat, "hominibus mirabilis omnium sedes affectuum; hic amor nascitur,
-hic odium. Hinc originem ducunt mala et bona; hinc strages et caedes,
-quibus humanum, ante diem, genus vi perit illata; hinc sexuum, per
-amorem, affinitas, qua crescit et propagando sobolescit. Praestare putas
-amorem odio, Margari?--Nec sane odii," respondet, "ad hanc diem, nec
-amoris agi me sensi malesuadis consiliis, quae bona et pura sum.--Sed ad
-eam," refert Ludovicus, "pervenisti aetatem, in qua profecto caeco
-incalescunt igne venae bene valentibus. Atqui optime vales. Et amas,
-noli erubescere, Emanuelem comitem, adolescentem suavissimum. Amas,
-Margari, amas, et gaudeo.--Amo," reponit, "quem mihi mater optima legit
-maritum; si negem, mentiar, quod alienissimum a moribus, quos infudisti,
-meis.--Enimvero," subjicit Ludovicus, "amabis praeterea nihil, odio me
-habebis?--Non habebo," ait illa, "et amo te vehementer; ingrata sim, ni
-amem.--Ergo si et ego te tam pulchram, tam ingeniosam vehementer amem,"
-infit Ludovicus, "probro non vertes?--Non vertam," respondet, "gratias
-agam, et olim, faveant Superi! referam diligenter." Dum diceret,
-supervenit Rodericus; mutat sermonem Ludovicus.--"Affectuum (passiones
-vulgo vocant)," inquit, "in corde quaedam velut est officina, et in
-medio cerebro mens sedem habet. Pars est compacta; glandulam pinealem
-dicunt. Omnia mirabiliter. Evolant perpetuo illuc e corde subtiliores
-sanguinis scintillae: spiritus vocant, et sensuum ope et opera, ut e re
-est, consulta mente agitant et movent. Quos temperat mens affectus,
-probat virtus et honestas; rebellantes et perduelles damnat virtus et
-honestas. Quis damnet bonus, odio haberi a quibus injuriis afficimur et
-contumeliis? quis non laudet, laudari et amari, a quibus amamur et
-augemur beneficiis?--Intelligo," reponit Margaris subridens; "nec erit
-quod merito jure ingrati unquam animi vitio insimuler, si mea me spes
-non fallit." Postera die cordis et cerebri, atque pectoris extima et
-intima, velut ob oculos eruditae puellae, longa narratione,
-posuit.--"Sed, quae tam prope abes a nuptiis," inquit, "divina Margari,
-tua, per Venerem! interest, situm, figuram, et munus partium nosse,
-quarum praecipuus et suavissimus in sacris Hymenaei usus mortales aequat
-Immortalibus. Nam et viri et foeminae, voluptate, quasi mercede objecta,
-impelluntur ad nuptias." Libere exsequutus est, prurienti sermone,
-pruriginosam hostiam. In propatulo vidit nudum Margaris Hymenaeum et
-arsit. Urebatur puellae pectus nova libidine. Agnovit Ludovicus virginis
-amentiam, et ipse insaniit. "Qui tibi," dicebat, "heros heroidi
-virginitatem eripiet, excutiet, nae, Margari, Jove mihi videbitur
-beatior. Quo pretio veniisti, Dea, mortali? Quae merces in terris tanti
-boni? Me infelicem!--Melius Dii et ego," refert illa, "favebunt Superi,
-et favebo.--Fave tu, Margari," ait Ludovicus; "si faveris, favebunt
-Superi, vel nolentes." Erubuit virgo, et obmutuit. "Nempe, quae nequidem
-vis verbum dare, quid a te sperem miser?" subjicit Ludovicus.--"Verba
-non dabo," reponit Margaris; "sed quid vis me facere?" O forma! o
-juventae flos! suspirium misit.--"Me Superis aequas," infit Ludovicus.
-Silebat puella, et oculos tenebat solo fixos. Eburneos tegebat humeros
-amiculum bombycinum aurea innexum fibula; praeter indusium interius,
-nihil erat vestimenti. Liberum pectus, libera ad mammas via. Veneris
-oestro percitus, et hanc et illam prehendit impotens parvam, marmoream,
-micantem: hymenaeo libat basio.--"Quid id vero est?" ingemit virgo; et
-uberes rigarunt lacrymae ora.--"At enim odio tibi sum, dea mea," dicebat
-Ludovicus.--"Non es," respondet, "sed nolo dare.--Non tamen pugnabas,"
-subjicit Ludovicus.--"Nolo etiam negare," ait illa.--"Quid tibi vis,
-cara virgo?" dicebat Ludovicus; "nec dare vis, nec negare; negas sane,
-si nec vis dare." Et aestuantibus verbis calidas miscebat
-basiationes.--"Nam si dederim," inquit Margaris, "meretricium id erit
-obsequium; si negaverim, improbe ingrata sim.--Intelligo, intelligo,"
-exclamat Ludovicus; "vis, si vir sim, vim inferam; non vis, quae casta
-es, vitium offeram.--Ad hanc diem," reponit Margaris, "ne turpis quidem
-cogitationis umbra animum meum attigit. Non puriores solis radii, quam
-mihi mens et anima.--Scio," ait Ludovicus, "purissima es puritas."
-Dicens amiculum et castulam, solutis fibulis, amovet; male pudorem, quae
-supererat, tuebatur interula linea, nubecula. Flebat Margaris: nihil
-contra conabatur. Erat in angulo lectus, humilis, unius capax, sericeo
-opertus vellere nigro. Abigit illuc, pedo minax Venereo, oviculam
-intremiscentem Ludovicus. Dianae carior non ita fuit pastor ille ab
-Amphryso.--"Ergo sede in lecto, dea mea," ait. Sedit. Post collocat
-resupinam in mediis castris (sic thorum vocabat); "nam hoc modo bellum
-geritur, conseritur pugna," dicebat.--"Me miseram!" ait Margaris. "Parce
-pudicitiae; si amas, parce pudori. Quid feci infelix? Quid tu vero non
-facies? Vere perii.--Faciam sane," respondet Ludovicus, "Superum ut
-invenias vitam in amplexibus meis, ego in tuis." Interim revolverat
-interulam ad summum pectus. Patuere sexcentae venustates, apparuere
-libidine furenti mille Veneres. Ad miraculum pectus, alvus, femina,
-pulchra quaeque. Intumescebat molliter libidinis agger. Rimam, qua iter
-ad coelos, non videres: lineam diceres Apellis ductam penicillo, qua
-Protogenem vicit. "Nunc cernendum bello," ait Ludovicus, "cui dederint
-Amores imperium hujus arcis. Et ecce produco e castris meas omnes
-copias." Demittit subligaculum, et arma intentat virilia praetrepidae
-virgini: scilicet arrigebat magnifice ad pollices novem; sed
-crassitudine exsuperat.--"O mater!" exclamat Margaris, "me putasses,
-cara mater, huic fati obnoxiam indignationi? Me consceleratam! Jam nulla
-sum.--Nugae! merae nugae!" inquit Ludovicus. "Macte animo, dea;
-laudabis, scio, et triumphabis, gaudio delibuta summo." Miratur femina,
-potiorem et sacram libidinis partem. Attrectat pubem, crispam, sericeam,
-quam videbatur ipsa sibi Venus suis nevisse manibus. Discidit bibentibus
-Venerem oculis; diducit cadurda, igneam tentat solers rimam micanti
-digito. "Suo sub purpureo flore," inquit, "recubantem video pulchram
-virginitatem. Euge, virginitas! Quid enim vero sedes istic, iners et
-otiosa? Apage, inter ineptos laus inepta! Quid heram fatigas meam,
-hostis generis humani, violatrix perpetuitatis, fraudatrix amorum?
-Moriere, caesam mactabo." Nec mora: effusus in gremium puellae, nervos
-contendit, spiculum vi mittit. Diffinditur tenera et delicata; infremit,
-suspiriumque dat altum et clamorem sonorum. Nam irrumpit impetu, non
-leni irrepit illapsu in adyta Cupidinis fervidus Hymenaeus. Laeta gestit
-intro Cotytto, et salaciam movet. Quid plura? Virgo caeditur pulchra,
-reviviscit pulchrior mulier: facta est uxor. Subagitabat acerrime
-Ludovicus; illa nec commovebatur, nec quicquam conabatur. Diutius tamen
-temperare non potuit sibi a favore. Subinde mittit gemitus, sed quales
-amat cevens Amor, crebros, anhelos; patrantes attollit oculos, et
-marmoreas vibrat nates amens. "Deficio," inquit; "quid id est
-intemperiarum? exeo ex me." Dum dicit, longo resolvitur effluvio. Sensit
-resolvi Ludovicus, et favit. Venus bona! cum cogito, mea Tullia, tot
-voluptates, accenduntur caeco mihi aestu intimae medullae. Nunquid et
-tibi?
-
-_Tullia._ Insanio, inepta; perge dicere. Places mirifice hac fabula.
-
-_Octavia._ Concussiones redintegrat spissas et rapidas, indulgens laeto
-operi maritus. At post paulo colliquescit ipse, et delinificis libidinis
-rivis puellam mulcet in abdita pruritus vena. Furit Margaris;
-restagnanti mergitur pudor omnis voluptate. Osculatur, amplectitur; hac
-illac brachia, crura, tibias, lumbos jactat impotens: sic solent quos
-adurit febris in lecto aegros. Nam, qui cevent et subant amantes in
-lecto sani, ardent et febri, o Amor! sed tua irrequieta et tamen
-placida. Uno omnia verbo, Tullia. Voluptatem alteri creavit alter, quae
-summa est etiam Jovi et Junoni Diis summis. Optime Ludovico cessit: non
-melios Senecae navanti Agrippinae operam, non melius Nasoni Juliam
-Augusti subigenti. Quid rides? immo non melius unquam Lampridio tibi
-anhelanti et sudanti.--"Hoc praeludio initiata es, Margari, nuptialibus
-sacris," dicebat Ludovicus. "Nam crastina die, pactis nuptiis, confliget
-Manuel tecum, nova nupta, vero duello. Nunc sane hominem tulisti, cara
-Margari; asellum vero feres. Adolescentem, cetera optimum et
-suavissimum, vocare equidem solitus est Onosandrum Rodericus patruus.
-Arrigenti increscit mutinus ad pollices quatuor supra decem, monstrum!
-et intumescit ut mulis videmus.--Monstrum scio," ait Margaris, "et
-monuit periculi Justina. Cruciabor, sed et dixit successuram cruci duplo
-majorem voluptatem. Videbo.--Et bene se res habebunt," reponit
-Ludovicus, "nam habilissimum tibi corpus. Sed animo fer forti et
-constanti ferendum quicquid erit.--Et feram," ait, "nam sororem Justina
-esse dixit sibi exilem et gracilem, nupsisse tamen viro membrosiori" (ut
-dicere solita es, Tullia) "aequo et equo. Sed tu mihi, Ludovice,
-mirifice placuisti; non ita placebit Manuel, ne dubites.--Et places
-unice mihi, regina mea," refert Ludovicus. "Nihil praeterea habeo in
-vita quod cupiam, si te habeo.--Habebis, dum vixero," reponit Margaris;
-"praeoccupasti amores meos: auferet nullus homo, nulla aetas.--O me
-beatum!" ait ille. "Absint bona omnia, desit favens fortunae aura: adsis
-tu sola, mihi satis erit opum, satis bonorum." Suaviis dicens lacessebat
-repetitis puellam; pugnabat et redditis puella basiis. Concurrebant et
-hinc et illinc resurgentes ad libidinem animi. "At enim volo qualis esse
-debeas mihi, qualis marito," ait Ludovicus, "nescia ne sis, Venus mea,
-felicitas mea. Coronis id erit aurea monitum multifariae eruditionis.
-Principio, suasum habeas tuo in te repositam esse, marito suam
-felicitatem; tuam tibi in me. Si suasum habebis, feres mariti amorem;
-optabis, ardebis meum. Libera sint inter nos voluptatum commercia, joci,
-lusus, libidines. Exige pudorem cum mecum eris, pelle metum. Sed
-colludenti cum marito summa sit pudoris, qualem matronas decet, cura;
-sciat pudere te patientiae, pudere obsequii. Pudeat atque adeo et
-mariti. Metu et pudore coerce motos sensus, et frena libidines. Sentiat
-cui omnia in te fera licent connubii lege, vere nihil per te licere. Sed
-si me amas, non sines, prima alterave nocte, cupidum beari juvenem pleno
-gaudio: id mihi erit instar pleni gaudii." Addidit et alia multa, et
-basiationes innumerabiles. Incaluere. "Viden," dixit, "mea Margari?"
-penem jactabat rigide tensum. Offusus est rubore puellae vultus, et quid
-subrisit pruriginosum. "Eloquere, Hercle! quid judicet amicae mens
-Margaridis de amica fieri mentula? Eloquere, sed libere, sed
-meretricie.--Volo," reponit cachinnans, "quae coram puella tua tam
-insolenter gerit se, et pudori facit injuriam virgineo lasciviens,
-tenebricosum trudi in carcerem." Tollit cachinnum.--"Enim vero
-trudetur," reponit Ludovicus. Acquiescit ultro pulchra mentula
-sententiae, amore poenae. "Veni in carcerem, superba mentula, veni,
-serva poenae." Volens subit illa suoque nisu in caecum caeci amoris
-carcerem. Cetera quis nescit? Lassi requievere ambo.--"Moriar," dicebat
-libidine Margaris amens, "ni te ipso plus Amore amem! Nempe tam pulchra
-in rerum natura edocuisti, quo laudatior fierem; et nunc usum edoces
-vitae, usum mei, quo sim beatior. Nollem participem fieri unquam
-Manuelem tuae voluptatis, si quam a me cepisti. Uni vellem addici tibi,
-nulli praeterea homini. Sed omnium quae mandasti, faciam scias fuisse
-memorem." Rem facete inficetam! Cum perducta est ad genialem thalamum,
-dixit caput sibi dolere.--"Sane," refert mater ridens, "et dolebit ante
-horam, mea ni me spes fallit, pars ludicra vero dolore. Nam quid fictum
-praetexis dolorem amentiae tuae, nata? Petiisti a marito hanc condonet
-timori tuo noctem? Te stultam! sed enim quid times, vecors? Discindet,
-non occidet. Junior eram quam es, quum passa sum graviora quam feres.
-Duodecimum non excesseram annum; bene habui. Obsequere marito, bene
-habebis." His dictis, reliquit nudam in lecto. Sed sericeum induerat
-sibi subligar, et ab omni consuerat parte, ne qua ad se via esset
-hymenaeo. Venit Manuel, osculum dedit indignanti: manabant
-lacrymae.--"Quid fles, mea libido?" ait. "Invides mihi meam
-felicitatem?" Jubet servos abscedere, cereos vetat exstingui; post
-expansis puellam ulnis complectitur resupinam. Pugnat illa et refugit.
-Arrigebat exutis adolescens vestibus; vidit puella, vidit et lethum.
-Horruit. "Nam intimos," dicebat apud se sibi, "transadegisset vulvae
-sinus; perfregisset viscera! sed in tuto sum." Subinde attrectat Manuel
-mammas, quales optasset sibi Venus e concha nascens. Repugnabat. Post
-interfemineum et femina petit: loricata invenit. Miratur, indignatur,
-subirascitur. Quid faceret? consilium capit ab ira.--"Quid vero sperabas
-opis ab hoc," ait, "genere munimenti?" Et momento perfringit; nec vi
-multa opus: fefellerat Justina dominae ineptam malevolentiam. Conqueri
-Margaris, et succensere; conscendit Manuel.--"Quid me vexas," aiebat
-illa; "vitam adimes priusquam pudicitiam." Pugnis petebat anhelantem;
-nihilo tamen minus urgebat opus, amantis furore. Et aperuerat, post
-concertationem, ad summum bonum viam: prope aberat a victoria. Mentis
-impos illa, cum sensit deficere vires, unguibus impactis impetum facit
-in ora incubantis, et foedat vulnere. Tunc ad rixam et ad iras ventum.
-Exscendit e puellae veredo indignans adolescens; fugit e lecto puella.
-Alter alteri infensus. Audiit mater et accurrit ira saevientibus. Vidit
-in angulo sub aulaeo latitantem natam, et ad thori interius latus
-inspectantem in speculo laesam faciem generum, et frigida lavantem.
-"Bona Venus!" exclamat, "quae haec est hymenaei facies? quae sunt
-intemperiae? Siccine, o fili! o nata! nuptias facitis, et amatis alter
-alterum? Quid video?--Non uxorem dedisti, dulcis mater," refert Manuel,
-"tigridem dedisti. O Hymen! qua fati libidine, quae ante horam puellarum
-flos erat delibutus, mutata repente est in saevam tigridem? Certe nullo
-meo facto. Vide, mater, quibus faciem notis inscripsit." Excandescit
-matrona:--"Agedum, excetra," ait; "ubi natam deposuisti meam, dulcem,
-obsequentem, bonam? Certe non es. Sed impune non feres; poenas
-dabis.--Natae ignosce, mater," inquit Manuel; "ignosco ego uxori vir.
-Malim emori, quam ab ea si quicquam exegeris poenae, quae anima mea est,
-quam perdite amo, vel ingratam.--Quid vero ais, improba et vesana?"
-refert mater. "Quid respondes?--Peccasse fateor, mater, et vehementer
-poenitet," infit Margaris. "Veniam peto supplex. Ignoscite huic furori,
-qui meus non fuit, sed fati.--Et ignosco," subjicit Manuel. "Sed quis
-ego sum qui ignosco reginae meae? Si vero quid ego deliqui in te, nollem
-dictum, nollem factum." Fregit protervam liberalis sermo Margaridis
-contumaciam.--"Sine, mater," inquit, "reconcilier cum marito mea opera,
-non tua. Placabo, spero; redibo in gratiam. Abi, amabo, cara mater. Vis
-prostem nuda oculis tuis? Obsequar jussis tuis, obsequar mariti aut
-libidini, aut amori.--Ergo exeo, nata," reponit mater. "At tuo vide
-fungare officio, ut conjugem juvat, ut honestam decet." Illico in
-complexum mariti, ut erat nuda, volat ingenuae puella indolis.
-Osculatur, veniam petit.--"Agedum," inquit, "quam voles ultionem cape a
-rea, dulcissime Manuel; nullam deprecor." Fovet ille suspirantem in
-sinu.--"Quam vero," ait, "si melior sim quam fuisti, capere velim,
-praeter oscula et florem juventae?" Demum sistit ad marginem lecti
-amantem et amentem. Omnes legit oculis omnium venustates membrorum.
-Laudat, miratur, stupet. Invenisset in una Zeuxis, quam in pluribus
-quaesiit, summam pulchritudinem, et Venere dignam. Attrectat mammas,
-pectus, femora. Lubrica nates manu tentat, et bonam partem. Consentiebat
-Margaris; nihil negabat, et tantum non dabat. Incalescit aspectu
-adolescens, incenditur tactu. Omnia delectant et gaudiis implent, quae
-qualia sint non assequatur excogitando qui non amat aut non amavit.
-Surgit interim mentula ad praecipitanda gaudia. Morae impatiens,
-exsiliebat, subsiliebat. Admoverat Manuel puellae laevam: impalluit, et
-gemitum misit. "Haec te assurgens, ut vides, suavissima Margari, et
-inflammescens," ait Manuel, "de meo in te amore, cui nihil potest adjici
-quo major fiat, mox, mox, hera mea, faciet certiorem in intimis
-praecordiis. Depluet omnes tibi voluptates: post paulo amabis, nec
-dubites, et Venerem et me. Certe hac somnum nocte non videbis, sed Jovem
-videbis. Multam ad lucem saltabimus hilari tripudio, cum Venere et
-Hymenaeo, choream ducente Priapo. Res vero agetur intro festiva in
-spelaeo insontis vulvae" (medium induerat digitum). "At, cara Margaris,
-cor meum, lux mea, mitte te in lectum et compone duello. Fave Veneri,
-tibi ut faveat." Erubuit virgo et suspirium dedit. Momento resupinam
-occupat, telum vibrans quale Omphalem Hercules, contentis, ut maxime
-potuit, nervis, in teneram adigit. Nec compages resistit, vi arietis
-disrupta est impacti. Alte infixum est telum, et haesit. Clamorem edidit
-virgo. Erat ad thalami fores mater: ut audiit, ut sibi placuit! "Perge,
-mi gener, perge," inclamat alta voce. "Ulciscere injurias. Nulla te
-tangat miseratio; scias te maritum, sentiat se uxorem." Repetit Manuel
-hoc animosior classico pugnam; repetit et vociferationem puella. Demum
-in misellae viscera, diro fulminans nisu, telum abdidit.--"O mater!"
-clamat Margaris, "o mater! fer opem. Ecce emorior, mater!" Nequicquam
-fletibus miscebat querelas. Amoris fervebat opus adolescenti; fervebant
-motitatione celeri et spissa crispantes et ceventes nates. Ejulabat
-puella. Manabant ex oculis lacrymarum rivi. Comprimitur, permolitur
-egregie. Subinde sensit e subagitantis mobilibus lumbis ferri impetu in
-sitientem vulvae lacum torrentes libidinis rivos. Summa vi irruens
-adigit ille altius telum; incusso contremuit vulnere puella. Gemendo
-vocem sustulit; nec hilum mota est ad libidinem. Defecit adolescens.
-Intrat cum Justina ancilla mater: senserat resedisse furores; silebat
-Margaris, lectus non perstrepebat, silebat. "Nunc agnosco, Margari,"
-ait, "prolem meam. Reddidisti mihi natam, cum uxorem viro: gaudeo.--O
-mater!" inquit Margaris, "virum non dedisti. Hominem putabas, mater, cui
-noveras partem esse aselli?" Risit mater, risit et Manuel.--"Et haec
-aselli pars," respondet Catharis, "apte, nata, convenit puellae parti.
-Spera: caro emenda tibi erat (sic Amores voluere) voluptas summa." Tunc
-duas virgini dedit nuces saccharo conditas, quatuor Manueli. "Nam tibi,
-mi gener," inquit, "reficiendae vires; et nervis opus habes." Componebat
-interim lintea disjecta et turbata. Justina ingemiscit.--"Quid ingemis?"
-ait Catharis. "Quae haec est pernicies?--Vide, domina," inquit Justina,
-"crudelem virginis tuae caedem." Multo videt sanguine conspersum
-linteum.--"In virgine rubra," inquit, "video virginem meam castam et
-puram. Et melius in caesae virginitatis strage natam agnosco.--O mater,"
-ait Margaris, "pollicita eras nuptias, et mihi et tibi sperabas nuptias:
-laniena fuit." Osculum dedit mater.--"Forti," ait, "sis animo, et eris,
-quae memor officii eris. Et tu, mi gener, fortiter feri, et feries
-fortiter, qui amas et juvenili polles robore." Post exiit. Complexu
-puellam fovet Manuel.--"Da veniam, hera," inquit. "Pugnandum sic fuit
-heroi tuo, tecum heroide sua, et in castris tuis pugnanti.--Et do,"
-respondet. "Dolorem intulisti per amorem. Non ita, si minus amares,
-graviter praeliatus esses. Sed et habeo quo me consoler:
-
-    "Referemus ambo nocturni vulnera praelii."
-
---"Coiverant ante in nobis," respondet Manuel, "animi quam corpora. Sed,
-uxor mea dulcissima, si me amas.....--Dubitas te amari?" interrumpit
-Margaris, "marite suavissime? Si dubitas, enecas.--Enimvero, si me amas,
-quicquid voluero," reponit, "accommoda desideria tua meis libidinibus:
-accommoda et corpus istud Dionaeum, pulchrum, vegetum.--Faciam,"
-respondet, "et gratificabor voluptati tuae." Sic ictum foedus.
-
-_Tullia._ Per Venerem Adonidi subantem! sedes est Amori regia genialis
-lectus, in quo vir et mulier cubant. Regnat in ea sede summo Amor
-imperio. Nam, cum arrectam intercepit manu mentulam, et pro sceptro
-candentem jactat, et minio rubentem, omnia parent; etiam dissidentium
-corda parent.
-
-_Octavia._ Roseis in labellis legebat suavians odoros Manuel ambrosiae
-rores. Sic, in Hymetti montis, thymo et floribus circumvolitantes legunt
-apiculae mel et favos, coelestia dona. Exsugebat mammarum suaveolentia
-fraga. Marmoreas et micantes levibus mulcebat alapis nates. Cunnum,
-inducto indice, sollicitabat subactum, et pavido indicebat bellum. Novos
-ebibebat ignes. Ignescere coepit et Margaris. Intumescit generosa
-mentula, et subsultat. Impulit in puellam, ac si eburnea esset, rigidam;
-ac si fulmen e coelo missum, candentem. Risit Margaris, animos capiens
-ab insultu.--"Ergo nullae tecum, mi vir, induciae?
-
-    "Bella mihi, video, bella parantur, ait."
-
---"Amore ardeo," inquit Manuel; "compara te pugnae, Amazon mea
-Penthesilea, aperi Venereum campum. Dubitet Venus cui laurea debeatur:
-sit inter te et me in suspenso et in incerto victoria." Insilierat in
-puellam: primo alterove concussu immerserat mentulam in Hymenaei venam.
-"Hic," ait, "cibus est Dearum; bene est, vorasti; coenabit opipare
-jejuna, et famem sedabit Dearum cibo." Subagitat, nec Margaridi male
-erat. Se etiam momento sensit moveri ad libidinem. Dat suspirium
-venienti prurigini, et osculum ceventi Manueli. Ille concutit, et vi
-urget. Mox largo deficit puella effluvio, aegre animam reciprocans sub
-acri equisone, dum currit ad metas. Deficit et post paulo Manuel,
-Venereo irrorans opobalsamo. Repente mutata est in aliam Margaris:
-lumbos sustulit, osculatur; amplexatur; iterum diffluit libidine; mirata
-est se tam cito et tam longe e pudicitia descivisse. Fraudem factam sibi
-credidit; Veneris cunnum sibi inscienti cum suo esse commutatum
-credidit, non suo his esse usam in ludis credidit. Nesciebat se tam
-salacem: nam, intra novem horas, decem peregit suo in agone cursus,
-indefessa. Ab ea nocte libidine furit. Quaerenti Ludovico ut marito tam
-mirabiliter mutoniato sufficeret, respondit sibi quidem maritum non
-sufficere. Itaque nullam noctem, nullam diem coelibem duxit. Noctu
-Manuelem, diu Ludovicum bellando confecit exsangues. Ante duos tantum
-dies coepit Veneris pigere; matrem rogavit liceret, seorsim a viro,
-aliquot per noctes cubare viduam. Tam forti athletae negavit esse se
-parem. Obtinuit mater. Nuptiis (nam mater retulit) male dicit; virginum
-innocentiae et quieti bene dicit. Ride, Tullia: per innumeras fututiones
-ad pudicitiam rediit.
-
-_Tullia._ Commoda via! ah! ah!
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-                            (Desunt multa.)
-
-  .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .
-
-....."Et hic me error," dicebat, "impulit in amorem. Credebam bonam,
-ursa est; castam, lupa est." Mutata igitur mente, etiam mutavit amores.
-Suis Joannem reliquit intemperiis procacem, libidinosam, impudentem; ad
-Clementiam convertit animum et amorem, bonam, honestam, ingeniosam.
-Placuit excellenti matronae praestans juvenis. Sed volebat amorem
-Clementia, voluptatem nolebat. Volebat diligi, nolebat subigi. Contabes
-cebat Padillius mentis aegritudine, et ferebat moleste Clementia amantem
-perire; solabatur, ut poterat, dictis et officiis. "Si me amas,"
-inquiebat, "scelere non contaminabis. Amasti quod bona essem, quod
-casta; non amabis, si bonus es, cum malam scies et impuram mutatis
-moribus. Antepono sane honestatem caducae huic vitae; non vivo, si
-honesta non vivam: satius est mori. At tu (quod alii vulgo non solent
-homines stulti et spurcitiis inquinati), ama ingenium meum, ama mores."
-Dictis miscebat oscula, sed sicca, sed frigida, qualia Philistaea
-Socrati fratri.--"Vis me mori," reponebat Padillius, "saevae probitatis
-tuae victimam? Cadam lubens. Nam quid honestatem praetexis crudae
-saevitiae? Scilicet putas amantem honeste posse occidi?" Cum nihil
-proficeret precibus et querelis, incidit in morbum. Judicavere arioli
-medici lethalem. Abdita causa, dubii quibus opi essent remediis,
-imprecabantur Jabalum arti suae nugatoriae. Flebat Remundus cognatum tam
-praeclari meriti in ipso exstingui juventutis flore; flebat Clementia,
-quae se sciebat juveni intulisse lethum. Vult Remundus aegram invisat:
-nam de Clementia, dum vi morbi conflictatur, obmurmuraverat nescio quid,
-ac si haberet quod cum illa communicatum vellet. Ut videt coram
-adstantem et lacrymis rigantem ora, subrisit moriens. E cubiculo jubet
-excedere qui convenerant.--"Non tanti sum," inquit, "divina Clementia;
-quid mittis fletus? obsequor volenti. Jussisti mori, et ecce
-morior.--Non jussi," respondet illa; "immo, si quid est mihi in te
-imperii, jubeo vivas. Si non vixeris, vitae miseram taedebit. Curram ad
-mortem. Fugiens e vita sequar fugientem me. Vive, mi Padilli, si mortem
-me non vis oppetere, quae tua, ut dicebas, vita sum, mi amor. Habebis
-faciliorem: erit quod me laudes, et vitam." Osculum impegit; et eripuit
-fatis. Repente recreatae aegri vires, et vis morbi contusa. Recepit
-pristinam valetudinem, et paucos post dies stetit in pedes. Laetabatur
-Clementia et gratulabatur.--"At enim," dicebat Padillius, "promissa
-vita, revocasti ab Styge, nec hactenus vitam vidi. Scis quo me pretio
-redemeris a desperatione. Non amore lucis lucem video: objecisti spem
-meliorem." Rogabat miseresceret, aut morti redderet. Eludebat illa et
-vana spe lactabat cupientem. Aberat Remundus ab octo diebus, et contigit
-a Carolo imperatore evocari Padillium. Legioni praefecerat imperator
-optimus maximus juvenem generosi et ortus et animi, quam in Italiam
-mittebat. Antequam proficiscitur, convenit Clementiam: solam in cubiculo
-invenit, et volentem nolentem opprimit. Conflictus acer et quater
-repetitus; nox diremit duellum. Vide, Octavia, quid honesta in muliere
-virtus possit, et laudis amor. Postquam exiit Padillius, poenituit
-facti. Delictum vidit, quo corpus et animam inquinarat, et exhorruit.
-"Quid feci scelesta? quid passa sum infelix?" dicebat cum animo suo.
-"Vae mihi! quae a sublimi honoris gradu, in quo lucebam, dejeci me
-praecipitem, cum alienae subjeci libidini! Vae impuratae! Audebo coelum
-suspicere? Audebo lucem videre sceleris mei consciam, et velle videri?
-Quo fugiam? Sed me misera non fugiam! Ero ipsa mihi et contumelia et
-supplicium, quocumque iero. O numen, honestas, meum! qui me ferre
-potero, non ferendum catharma? mortem facilius feram. Moriendum est."
-Morti se damnat. Reliquo die abstinuit cibo, et noctem egit insomnem,
-collacrymans, gemens, ejulans. Postera die venit Padillius: sedebat in
-angulo Clementia; flebat, pugno tundebat pectus. "Mittite, o Superi!
-dirum hoc in caput," dicebat, "trisulca fulmina. Levate aspectu luridi
-monstri coelum atque terras." Ut prope factus est Padillius, siluit et
-turbatum continuit pectus.--"Quid vero," inquit ille, "video infelix?
-Reddidisti vitam ut tolleres, o vita mea Clementia? Quae haec est
-mutatae mentis malesana libido?" Voluit et verbis oscula addere. Torve
-respexit Clementia et indignans repulit.--"Me incestasti nequitiis tuis,
-venefice," inquit, "et vivere vis? Emori satius est.--Si morieris,"
-reponit Padillius, "habebis comitem: ne dubites. Ergo, sic illudebas
-credulo? Revocabas a morte, scilicet, ut crudeliori morte perderes? At
-vide, spes mea, ad saniorem ni redieris sententiam, ni cesses perniciem
-in te quamcunque moliri, tuis ecce ego in oculis hoc me pugione
-confodio." Nudaverat pugionem. Metu perculsa Clementia:--"Cave, cave,"
-inquit, "mi Padilli, tale in te quicquam cogites: vivam. Et bona
-promitto fide; sed nec tu negabis mihi quod etiam flagito; ne
-neges.--Non negabo," ait Padillius.--"Promitte vero," refert, "et jura
-te non negaturum.--Promitto," refert, "et juro per Deos et Deas omnes.
-Si fidem fefellero, iratam te habeam, dea mea; nam malim habere iratos
-Deos et Deas omnes.--Volo deinceps," reponit Clementia, "amemus alter
-alterum affectu fraterno, honesto amore." Haesit Padillius et aegre
-tulit. "At enim," adjicit Clementia, "nisi et tu volueris, me letho das,
-crudelis. Nam haudquaquam me amas, si negas, sed voluptatem tuam,
-improbus. Nequicquam contra contenderis.--Te sospitem volo," refert
-Padillius, "o digna omni laude matrona! Quandoquidem sic jubes, regina
-mea, obsequor; legem accipio." Ut, pulsis nubibus, gratior solis redit
-facies coelo sereno, sic, luctu deterso, risit in Clementiae vultu
-venustas amoenior. Pransit libere et hilare cum fratre qui fuerat amans.
-Invasere tamen innumerae aegritudines puellam, postquam abiit in Italiam
-Padillius. Subinde gemitus edebat, et fletus mittebat. Pudebat delicti,
-pudebat et vitae. At fidei quam juveni dederat memor, in se nihil ultro
-tentabat. Quatuor post menses nuntius allatus est in praelio ad Papiam
-esse interfectum, in quo Franciscus rex captus est. Tunc cessit
-desperationi omnis puellae constantia. Contabuit intra paucos menses
-immiti dolore; et demum, inedia consumpta, misere extincta est.
-Expostulanti Remundo cur ultro relinqueret vitam, relinqueret maritum a
-quo non nesciret se tantopere amari, momento antequam spiritum
-exhalaret: "Indigna sum," respondit, "tam bono marito; tu dignus es
-honestiori uxore. Deliqui infelix in te et in me; ulta sum vindex
-injurias tuas et meas: in hoc equidem laudanda, quod, cum amorem novi me
-tuum non mereri, morti sceleratam adjudicavi. Miserere et ignosce." Sub
-haec defecit in mariti complexibus. In culpa, Octavia, foeminam vides;
-in poenitentia, heroinam.
-
-_Octavia._ Jocaris, Tullia, serio non loqueris. Quis heroida ausit
-vocare furentem puellam, quam caecus extra se desperationis turbo
-arripuerat? "Quisque suos patimur manes." Non duxere volentem fata,
-nolentem traxere.
-
-_Tullia._ Et etiam desperationi sua laus: cum de se et de Republica
-desperare coepit Cato, manus sibi intulit. Et Catonem Stoici pro
-fortitudinis heroicae sacro numine coluerunt. Cum desperavit Clementia
-se honoris posse diutius culmen, in quo sedebat, tenere, contabuit.
-Digna est, meo quidem judicio, quam honestae ut nos sumus colant
-pellices, quam venerentur pro meretriciae virtutis numine.
-
-_Octavia._ Et timebat a marito sibi, si rescisset, et metus animos
-dedit. Currerem ego ad mortem: ferro aperirem animae viam infamiam
-fugienti.
-
-_Tullia._ Malim ego meis, quam mariti, perire manibus. O hominum
-inhumanitatem! Arrogant sibi omnia, nobis negant. Probro sibi putant
-verti (quae insania!) nostrae si libidini ignoverint, uxori si
-pepercerint, cui parcerent leones. Cum captus est a Borbonio et Lanoyo
-Franciscus rex, fusis in pugna Papiensi copiis, lacrymis sinum,
-questibus coelum implevit puellarum longe pulcherrima Francisca Foxia.
-Rem narrabo, Octavia mea, scitu dignam et miseratione. Principi Mars
-militabat, Princeps Veneri; fortis imperator Marti, fortissimus miles
-Veneri. Amabat cingi sibi caput lauro et myrto. Erat, inter aulicos, vir
-summo in Armorica loco natus, Joannes Castrobriandus, cui uxor forma
-divina. Noverat Regis mores, et mulierum ingenium. Expostulabant amici,
-quod illis, quod Aulae toti uxoris negaret adspectum, ac si solem
-negaret. Puella, viginti nata annos, unico mater partu, aetatem non
-laeserat: si vidisses, virginem dixisses. Causabatur animum uxori non
-esse ex Armorica excedere, unum ne quidem passum. Scribebat veniret, et
-Rex in hoc totus erat. Nequicquam omnia. Et subirasci uxori simulabat
-doli artifex. Dum forte it cubitum, excidit negligenti pars annuli aurei
-media. Vidit qui a cubiculo erat, collectam hero restituit.--"Mallem,"
-inquit herus, "jacturam centum talentorum fecisse." Suspicione
-assequutus est acris Rex ingenii quid id rei esset. Corrupto cubiculario
-spe et pretio, ea arte et cura fingitur similis, ut discrimen
-intercederet nullum, et capi etiam a marito altera posset pro altera.
-Mittitur uxori, ac paucos post dies, appellit Lutetiam laeta, et mariti
-petit amplexus. Stupet, et tantum non excandescit, quod dictae oblita
-legis advenisset non advocata. Stupet et illa, et dimidium annulum
-promit.--"Aliud quaeris autoramentum a me?" inquit. "Jussisti, cum
-mitteres, proficiscerer ad te. Absque commeatu non veni. Accepi, et
-convenit haec pars optime, quam mihi servavi, annuli parti." Sensit ille
-sibi fraudem factam, et pressit dolorem, ne fabula fieret. Postera die,
-Ludovica, Regis mater, accersit ad se puellam: favebat ultro gnati
-cupidinibus. "Nam," dixit, "excellis forma et ingenio. Quid latebas in
-regni angulo, mirabilis foemina? Deerat Aulae id sidus." Paucis omnia:
-Regi mirifice placuit puella, et puellae Rex; amantibus propere cessit.
-Etiam non regnanti et in throno non sedenti omnia cedunt Amori; cedet et
-regnanti tetrica Minervae virginitas. AEgre videbatur ferre maritus,
-obmurmurabat, minitabatur. Igitur percussa metu uxor non vivebat.
-Abditum animadvertit dolorem Rex amans; abductam locat in tuto. Sic
-ducebant festos dies alter in alterius sinu; sed Mars, sanguinis avidus,
-placidae hanc invidit Veneri laudem. Paucos post menses Mediolanensibus
-Rex infert bellum, animosior quam prudentior; cecidit praeceps e summa
-felicitate, capto ad Papiam et in Hispaniam perducto, miserabilis
-puella. Quid consilii caperet, ad foedam reducta inopiam? Cepit a
-desperatione. Perituram egerunt Eumenides ad maritum; nam intervenerant
-affines placando. Non Gallus, sed Scytha recepit in domum pallidam et
-moerentem, non in gratiam: ac si non uxorem reciperet, sed veneficam et
-strygem. Cum nata et ancilla includit cubiculo: nihil infelici praeterea
-cum mortalibus ullis usus aut commercii. Decessit vero e vita nata
-infans, et secum abstulit moriens quicquid reliquum supererat
-humanitatis in gladiatoris pectore. Nondum decem transierant dies, cum
-intrat ira furens. "Scis, adultera," intonat, "quas mihi inflixeris
-infamiae notas immerenti. Damnasti ipsa te morti cum deliquisti.
-Taedeat, hercle! te vitae, quae, honore amisso, jamdudum vivere
-desiisti. Nam vita vera est bonis honos. Moriendum est. Parata ecce
-supplicio sunt omnia; ipsa eris? Aude generosa cohonestare morte vitam,
-quam flagitiis conscelerasti. Nec me flectere precando posse putes:
-Acheronta prius moveris." Satellites duo et chirurgus carnifex aderant
-impio. Vociferans educitur e lecto puella; et nequicquam Superum
-hominumque obtestans opem et fidem, solutis brachiorum et crurum venis,
-crudeliter morti datur. Meliori digna aut fato aut marito, sic periit.
-Et hi sibi vertunt laudi nequissimi lanii, quod in ursis et pardis, si
-fieret, probro verterent hominum belluarumque communi parenti Naturae.
-Satis equidem, mea sententia, generosae esset supplicii puellae poenam
-meruisse et sumi potuisse. Sed dum colloquimur et confabulamur, cara
-Octavia, dies consumpta est. Crastina, si vacabis, plura. Vale,
-corculum, et me ama si beatam velis.
-
-_Octavia._ Nulla unquam Amor nocte tot attulit mihi voluptates
-indulgens, ut hac tu die, cognata, his tuis fabulis. Tecum, per sicca
-Minervae cadurda! malim esse sic loquente tota die, quam ipso cum Amore
-tota nocte cevente. Vale, cognata.
-
-_Tullia._ Lepidum caput! Vale, cognata. Si non valeas, nulla sim! Vale.
-
-_Octavia._ Vale et tu, Cotytto mea. Quae si ingeniosa non fuisses, silex
-essem. Vitam a parentibus accepi, a te ingenium. Lutum est sine ingenio
-puella.
-
-_Tullia._ Sua si non surgat ab humilitate, fervido animi conatu, dic,
-Octavia, quid foemina abjectius, miserius, inquinatius? Matula est vitae
-particeps immeienti concubino. Quid praeterea? O sordes! o dedecus! Nunc
-vale, et osculum da.
-
-
-
-
-                           COLLOQUIORUM FINIS
-
-
-
-
-                                APPENDIX
-
-
-
-
-
-(_Sequitur in Autographo Meursii De Laudibus Aloisiae Poemation: nec
-ausim dicere deesse nihil._)
-
-                                  ----
-
-                            DAN. HE*** B***
-
-
-
-                     POEMATION DE LAUDIBUS ALOISIAE
-
-
-                                  ----
-
-
-    Ingenium memorem an mores? o Virgo Toleti
-    Unica laus! AEtas talem non jactat avorum.
-    Te decimam vellent Parnassi culmina Musam:
-    Te peterent Musae amplexu: te laetus Apollo
-    Ambiret mirans, interque Heroidas, unam
-    Umbrosis resonaret amans in saltibus Echo.
-    Hos audax potuisti animos afflare Pudori
-    Virgineo, et stabili timidum componere bello?
-    Non fugit ad Veneris nomen Pudor: impiger urget
-    Hostem insultantem verbis, et dira minantem.
-    Delicias tam culti operis mirata Dione
-    Decipitur, laudesque novas spe concipit aegra.
-    "Ite citi, ite mei, sed penna," dixit, "Amores,
-    "Praepete, qua campos sparso Tagus irrigat auro;
-    "Ad virides ripas festis celebrate puellam
-    "Lusibus, et durae laudes inscribite cauti.
-    "Nostra vel ahenas animas incendere tela
-    "Illa missa manu poterunt; et vincula virtus
-    "Induet, et currus nostros captiva sequetur.
-    "O! nunc florenti quae surgis odoreas regno,
-    "Te veneror, tenerae donum immortale puellae!"
-
-    Non tulit hos animos secum indignata Minerva,
-    Subridensque novas movet iras:--"Improba," dixit,
-    "Hostiles sunt insidiae, Venus improba; vanas
-    "Abjice spes; gliscens nec te deceperit error.
-    "An dubitas? Sunt insidiae: tibi nectere pura
-    "Hos est ausa dolos impurae virgo pudoris
-    "Illaesi; premit ense minax, et cominus instat.
-    "Insequitur victrix tua te ad spelaea subantem,
-    "Et spoliis acer bello inclarescet opimis.
-    "Ingeniosa tuis sub signis militat in te;
-    "Qua melius mentes foedis dimoverit arte
-    "A vitiis, a te vitiorum gurgite caeco?
-    "Insanae ante oculos, bene sana, libidinis aestus,
-    "Et scelera exponit putri manantia tabo,
-    "Sordesque Augeae ex stabulis coenoque fluenti,
-    "Et quos ausa furis scelerata in nocte furores."
-
-    Dat gemitus Venus, et suspiria ducit anhela.
-    --"Nos postquam," dixit, "nudas videre sub Ida
-    "Excitae Dryades, et lecto judice vici,
-    "Omnes una tuli crudelis Palladis iras.
-    "Quare odiis, non aequa movens, insurgis iniquis?
-    "Nam quae culpa Deas forma si vincimus omnes?
-    "Perge tamen, Pallas. Quid tum profeceris isto
-    "Conatu, tecum ipsa vide. Sed futilis audes
-    "Intentare minas? Speras excindere regna
-    "Posse mea, et laetos interturbare triumphos?
-    "Non facies." Blande subrisit tetrica Pallas:
-    --"Sed faciet praestans," infit, "virtute puella.
-    "Eruet haec aetas, et luctus invehet ultrix.
-    "Quos lena et pellex dehonestas, Cypris, honores
-    "Fidenti eripiet: fugies sub Tartara moerens."
-
-    O coelo, salve, nova lux quae surgis Ibero!
-    Qualis ab Eois ascendit Delius Indis,
-    Talis ab Occiduis Aloisia surgit Iberis:
-    Risusque et cantus, cum luce, per aethera late
-    Diffundit circum; suaves exhalat odores
-    Flora tibi, sidusque novum nova sidera coeli
-    Mirantur. Te laudis amor lucentibus astris
-    Inserit, et veri sublimes tollit ad arces.
-    O non herois, sed vere nobilis heros!
-    Quod Natura negat, sexum deponere visa es:
-    Namque ultra egrediens, animos curasque viriles
-    Induis, et tete ponens generosa relinquis.
-    Indigetem superis missam feliciter oris
-    Quis neget, et Phoebi coelesti germine cretam?
-    O coelo, salve, nova lux quae surgis Ibero!
-
-
-
-
-
-
-
-
-                         TUBERONIS GENETHLIACON
-
-
-                          _Versibus senariis._
-
-                                  ----
-
-
-    Quate, feriata Musa, rauca cymbala,
-    Raucosque ab usto pectore excrea modos;
-    Certent cananti gracculi et ranae tibi,
-    Nec hae, nec illi rancidos vincant sonos.
-    Et comice larvam indue, et risum move:
-    Tubero est canendus; quid moraris? incipe.
-
-    Cum parturiret fessa mater pondere:
-    "Lucina Juno, fer bonam favens opem!"
-    Clamat. Gementis luridum in vultum exspuit
-    Aversa Juno, gannit et retro fugit.
-    Laverna venit: "Hae meae partes erunt,"
-    Dixit renidens, et manus lavit Styge.
-    Obstetricatur, ac cadentem suscipit
-    De matre. Prima vagienti basia
-    Impingit, ebria gaudio et spe praescia.
-    Venit Cotytto usquequaque pruriens;
-    Venit loquendi filius Maiae artifex,
-    Catusque technas fingere, et caecos dolos;
-    Et hac et illac pervolant species vagae:
-    Simulatio, Fraus, Sanna, Spes, Perjurium.
-    Levibus micantes increpat alapis nates
-    Procax Laverna; ringit, et plaudit sibi.
-    "Io triumphe!" clamat, et, saliens, citos
-    Tollit cachinnos. "O meum, puer, decus,
-    "O gloria," inquit, "ominer quid non tibi?
-    "Versutiorem nulle proferet dies.
-    "Seu moliendae non timentibus neci,
-    "Seu invehendae praepetim calumniae
-    "Appellas animum, lauream nemo auferet,
-    "O laureatum nobilis verpae caput!
-    "Cedant Sinones et Phrynonides futiles,
-    "Cedat et Ulysses, Sysiphus et cedat vafer;
-    "Arx tu mihi eris, unde, cum opus sit, petam
-    "Mea tela, fraudes, et tuas dotes, dolos.
-    "Sed sanctiorem moribus solers dabo
-    "Nusquam videri. Falle: sic tuto potes.
-    "Compone vultum, nam interest mores minus.
-    "Quis ibit ad te per tuas Symplegadas?
-    "Respectum habere credulus jactat? sapit?
-    "Non sapit. Obliquas annulus Gygis vias
-    "Non sic docebat, ut magnus te condocet
-    "Amor latendi. Quis fies, nemo sciet.
-    "O te, Lavernae, puppe, dignum amplexibus!
-    "Assiduus aris cultor, et templis frequens
-    "Spectator aderis, et simul spectaculum.
-    "Erit sed intus numen Ambitio furens,
-    "Et Livor ater, ultionis et coquens
-    "Rabies medullas, et putens auri Fames.
-    "Colant inepti quod decet, tu quod juvat,
-    "Juvenis subunctae naris, et dolis senex.
-    "Quid non tibi optem? quid quidem non ominer?
-    "Superes meis me versipellis artibus,
-    "Laverniones inter Heros unicus.
-    "Meumque numen sedeat in sinu tuo,
-    "In te Laverna me petam et peti velim."
-    Hiec sternuit; pedit puer: ita omen capit.
-
-    Ridet Cotytto, plaudit et teretes manus.
-    Vultus lepore vivido floret nitens,
-    Oculi procaces excitent salaciam,
-    Vel dormientem, vel gravi stupidam situ.
-    Nudae papillae, nuda sunt et brachia,
-    Et femora ficta vivo e marmore et nive
-    Viva. Sed alvi qua latet timide abdita
-    Sexus honestas, sericum partem igneam
-    Male tuetur; lucidam nubem putes.
-    Animi libido suasit; amens improbe
-    Rapidis fatigat agiles artus motibus;
-    OEstroque caeco percita, ultro diffluit
-    Resoluta, et alba tabe conspuit femora.
-    --"Pulcher puelle," dixit, "o gaudii apex,
-    "Certaeque spei, laudis et cumulus meae!
-    "Tu Bapta sacris arrigens stabis meis:
-    "Tu praeeris ardens incita tentigine,
-    "Patieris et ages fortia unus fortiter,
-    "Cinaedus et pedico longe acerrimus.
-    "Munificam habebis, per libidines meas!
-    "Me quoque. Subando nulla fregerit tuam
-    "Veneris repugnans fervidae salacitas,
-    "Antica seu postica tecum misceat
-    "Praelia. Stupebit et lumbos tibi invidens
-    "Semper recentes, semper et votis pares
-    "Tuisque meisque, Lampsaceno cultus solo.
-    "Aciem retundet parma nulla spiculi;
-    "Stricti timebit olim acinacis minas
-    "Senio sepulta Pyrrha, nec parces seni.
-    "Surges in arma bile salsa turgidus
-    "Penem, nec ulla vires hauserit Venus:
-    "Fessis virescet artubus robur novum.
-    "Nec parce lumbis; ipsa venae spiritus
-    "Haustae refundam, virus et dulce ingeram.
-    "Nec, Hercle! parces, probe novi indolem.
-    "Tibi figuras induet miras Venus;
-    "Nec impotenti se negabit impotens,
-    "Vagae negabit et nihil libidini.
-    "Fellabis, irrumabis, applaudam videns;
-    "Fellaberis vicissim, et irrumaberis.
-    "Cibo voluptas scelere crescet addito:
-    "Erit aestuanti dulcior quo turpior.
-    "Sed qui sinistrae dixerim nequitias
-    "Manus? Ut scelesta ludet! ut pro conjuge
-    "Praesto erit! inanem ut sicca pugnam conseret!
-    "Sed haec sub umbra. Te superfusa teges
-    "Tuasque furias nocte; livor perspicax
-    "Istis hebescet artibus lusus malis.
-    "Frontem pudore pinge solers, non tuo.
-    "Pinges, et ecce gaudeo pictam bene,
-    "Et mentietur te probum vultus pudens,
-    "Et mentienti plebs dabit vecors fidem.
-    "Quid non tibi optem? Quid quidem non ominer?"
-
-    Silet; puellus arrigit: ita omen capit.
-
-    --"Meas tibi omnes ingeram plenis opes
-    "Manibus, Stygis spes, o puelle," subjicit
-    Virgam coruscans auream Cyllenius.
-    "Linam dolosis dulce labris toxicum;
-    "Bibent loquentem; tinget et praecordia
-    "Cupidas per aures lapsa pestis intima.
-    "Inflexione vocis, usus ut feret,
-    "Apte cadentis, et miris ambagibus,
-    "Facies loquendo, quae tibi sententia
-    "Stet fixa menti, nullus ut intelligat:
-    "Mellitus ore, corde amaro felleus.
-    "Mentem Solones et suam belle minus
-    "Tenebricoso volverint silentio.
-    "Salus malorum, sed bonis eris scopus;
-    "Tibi damna, luctus et neces erunt malo.
-    "Fraudes peritus nectere, ut fidens virum
-    "Simulabis ater candidum! Misto virus
-    "Ut temperabis melle! Sparsis et rosis
-    "Suavique florum rore, ut aspidem teges!
-    "Et aestuabis interim pecuniae
-    "Amore turpi, nec sitim sedaverit
-    "Pretiosa late et nota tempestas Tagi.
-    "Auspex sed artes ipse suggeram novas.
-    "Ibis dolosi furva per compendia,
-    "Sed tuta, lucri, me duce, ad summas opes;
-    "Quid juverit ille Jupiter tibi verterit.
-    "Ad genua supplex accides serviliter;
-    "Adblandiere, mimum agens scurriliter.
-    "Nil turpe duces quod modo lucro cadat;
-    "Relligio in arca, Numen in nummis erit;
-    "Fortuna socors ruet in amplexus tuos:
-    "Lenocinabor, teque viso pruriet.
-    "Nec deeris ipse tu tibi falsa artifex
-    "Miscere veris, seriis ludibria;
-    "Sic perspicaces in tuas plagas cadent,
-    "Etiam volentes, per meas praestigias.
-    "Habebis in te quod probem, quod aemuler,
-    "Sycophanta, leno, furcifer, foetus dolis!"
-
-    Ungues adunci pruriunt puero: capit
-    Sic omen ille. Gaudet Atlantis nepos;
-    Strepit Laverna rancidum quid succinens;
-    Mollis Cotytto flexiles lumbos agit.
-
-
-
-
-
-                                PARISIIS
-
-                               _Ex typis_
-
-                            CAROLI UNSINGER
-
-                           Rue du Bac, no 83
-
-
-
-
-                         Note de transcription
-
-
-Pour la preparation de cette transcription ont ete consultes aussi
-l'edition originale du 1660[?] _Aloisiae Sigeae Toletanae: Satyra
-sotadica de arcanis amoris et Veneris (Pars altera: Veneres)/Aloisia
-Hispanice scripsit; Latinitate donavit Ioannes Meursius. V.C._;
-l'edition du 1751 _Joannis Meursii elegantiae latini sermonis: Petri
-Aretini Pornodidascalus seu, de astu nefario horrendisque dolis, quibus
-impudicae mulieres iuventuti incautae insidiantur, dialogus_ et celui
-publie a Londres en 1781: _Joannis Meursii Elegantiae latini sermonis
-seu Aloisia Sigaea Toletana De arcanis Amoris & Veneris, adjunctis
-Fragmentis quibusdam Eroticis, Nova Editio emendatior, Pars I et II_.
-
-Les erreurs d'impression suivants ont ete corrigees:
-
-  - *p. X, note (I):* _Eclaircissements sur le " Meursius."_ -->
-    _Eclaircissements sur le "Satyre Sotadique de Nicolas Chorier,
-    connue sous le noms d'Aloysia, de Meursius."_ [dans le livre "La
-    Curiosite litteraire et bibliographique. Articles litteraires.
-    Reproduction, extraits et analyses d'ouvrages curieux. Notices de
-    livres rares. Anecdotes, etc. Troisieme serie, Isidore Lisieux,
-    Paris (1882), p. 177"]
-  - *p. XII, note (I):* _les Dialogues de Luis_a --> _les Dialogues de
-    Luisa_ [_a_ italique]
-  - *p. XXI, l. -8:* qni Jovem non timebant. --> qui Jovem non timebant.
-  - *p. XXII, l. 16-17:* Machiavellum Florentinnm --> Machiavellum
-    Florentinum
-  - *p. XXIII, l. 17:* triumphati nvirtuti --> triumphanti virtuti
-  - *p. 15, l. -3:* Totam me jam ocupas --> Totam me jam occupas
-  - *p. 32, l. 14:* Osculum impinge mibi --> Osculum impinge mihi
-  - *p. 58, l. -1:* quas imperas, deshonestat --> quas imperas,
-    dehonestat
-  - *p. 81, l. 4:* patientiam comparabant Aderat. Virginensis marito -->
-    patientiam comparabant. Aderat Virginensis marito
-  - *p. 90, l. -1:* !lle, ut pueri solent, --> Ille, ut pueri solent,
-  - *p. 122, l. -9:* Moves me ab libidinem --> Moves me ad libidinem
-  - *p. 130, l. 7:* sin nimus, videris --> sin minus, videris
-  - *p. 133, l. -2:* intra pauco dies --> intra paucos dies
-  - *p. 163, l. -2:* nu!la impatientiam libidinis solata est --> nulla
-    impatientiam libidinis solata est
-  - *p. 176, l. -10:* Tibi dixeris haec. --> Tibi dixerit haec.
-  - *p. 201, l. 6:* Sic enim immortalitem --> Sic enim immortalitatem
-  - *p. 202, l. 11:* novae impregnationis --> novae impraegnationis
-  - *p. 229, l. -3-2:*  Post ef-effundit --> Post effundit
-  - *p. 236, l. 6:* Callypiges --> Callipyges
-  - *p. 242, l. -10:* Potsquam --> Postquam
-  - *p. 249, l. -8:* libididinem --> libidinem
-  - *p. 258, l. 16:* quiquid --> quidquid
-  - *p. 261, l. 1-2:* so rore --> sorore
-  - *p. 263, l. -3:* Vel perspicassimas fugiunt --> Vel perspicacissimas
-    fugiunt
-  - *p. 274, l. 3:* Tullia, mea --> Tullia mea
-  - *p. 287, l. 13-14:* oppor-portuno --> opportuno
-  - *p. 314, l. -6:* Nihil praetera habeo --> Nihil praeterea habeo
-  - *p. 323, l. 9:* et vi urget, Mox --> et vi urget. Mox
-  - *p. 340, l. -5:* Stricti timebit o lim --> Stricti timebit olim
-
-Latin douteuse:
-
-  - *p. XV, l. -1* brevis gaudii aut spe aut gusto --> gustu
-    [_gustum_=entree de table, _gustus_=degustation] [l'edition 1660 a
-    _gustu_]
-  - *p. XXIII, l. 5:* Non ocyus [_ainsi l'edition 1781_] --> Non ocius
-  - *p. 221, l. 6-7* hymenaeum iceamus [_frappons le marriage_?
-    L'edition du 1781 a _inceamus_. Plus veritablement: _ineamus_ ou
-    _cieamus_]
-
-Erreurs de grec (accents et erreurs typographiques): dans cette
-transcription ont ete signales les lecons qui semblent le plus
-probables:
-
-  - *p. 14 l. -2:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL
-    LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH PERISPOMENI
-    U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-    U+03bd~} --> {~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH PSILI U+1f30~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH
-    PERISPOMENI U+1fd6~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}
-  - *p. 15 l. 2:* {~GREEK CAPITAL LETTER EPSILON U+0395~}{~GREEK SMALL
-    LETTER SIGMA U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-    U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA U+03b1~} --> {~GREEK CAPITAL
-    LETTER EPSILON WITH PSILI U+1f18~}{~GREEK SMALL LETTER SIGMA
-    U+03c3~}{~GREEK SMALL LETTER CHI U+03c7~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-    WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ALPHA U+03b1~}
-  - *p. 23 l. -2:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA
-    U+1f79~} {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON U+03c5~} {~GREEK SMALL
-    LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK
-    SMALL LETTER EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA
-    U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~} --> {~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER PI U+03c0~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON WITH VARIA U+1f78~} {~GREEK SMALL LETTER TAU
-    U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    UPSILON WITH PERISPOMENI U+1fe6~} {~GREEK SMALL LETTER KAPPA
-    U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL
-    LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL
-    LETTER EPSILON U+03b5~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER NU U+03bd~}
-  - *p. 29 l. 6:* {~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL
-    LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK SMALL LETTER NU
-    U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER MU
-    U+03bc~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}, {~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI
-    U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA
-    WITH PSILI U+1f00~}, {~GREEK SMALL LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK
-    SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL LETTER ETA WITH PSILI
-    U+1f20~} --> {~GREEK SMALL LETTER GAMMA U+03b3~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER NU U+03bd~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER MU U+03bc~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ETA U+03b7~} {~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK
-    SMALL LETTER UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER RHO
-    U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}, {~GREEK SMALL
-    LETTER KAPPA U+03ba~}{~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL
-    LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER THETA U+03b8~}{~GREEK SMALL
-    LETTER ETA WITH OXIA U+1f75~}
-  - *p. 29 l. 7:* {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    UPSILON WITH PSILI U+1f50~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-    U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    FINAL SIGMA U+03c2~} --> {~GREEK SMALL LETTER TAU U+03c4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER UPSILON WITH OXIA U+1f7b~}{~GREEK SMALL LETTER LAMDA
-    U+03bb~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER
-    FINAL SIGMA U+03c2~}
-  - *p. 29 l. 7:* {~GREEK SMALL LETTER RHO U+03c1~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER PSI U+03c8~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ETA U+03b7~} --> {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK
-    SMALL LETTER ALPHA WITH OXIA U+1f71~}{~GREEK SMALL LETTER PHI
-    U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER ETA U+03b7~}
-  - *p. 29 l. 8:* {~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK
-    SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON
-    U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~} --> veritablement
-    {~GREEK SMALL LETTER RHO WITH DASIA U+1fe5~}{~GREEK SMALL LETTER
-    ALPHA U+03b1~}{~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER
-    IOTA WITH OXIA U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA
-    U+03c2~}, mais peut-etre aussi _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH
-    PSILI AND OXIA U+1f04~}{~GREEK SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK
-    SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK
-    SMALL LETTER OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA
-    U+03c2~}_, _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK
-    SMALL LETTER PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA WITH OXIA
-    U+1f77~}{~GREEK SMALL LETTER DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER
-    OMICRON U+03bf~}{~GREEK SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}_ ou
-    _{~GREEK SMALL LETTER ALPHA WITH PSILI U+1f00~}{~GREEK SMALL LETTER
-    PHI U+03c6~}{~GREEK SMALL LETTER IOTA U+03b9~}{~GREEK SMALL LETTER
-    DELTA U+03b4~}{~GREEK SMALL LETTER OMICRON WITH OXIA U+1f79~}{~GREEK
-    SMALL LETTER FINAL SIGMA U+03c2~}_
-
-Les editions du 1660 et du 1781 ont aussi plusieurs erreurs dans le grec
-et sont pas des bonnes references.
-
-Dans la transcription a ete preserve l'usage (francais) des guillemets
-pour le discours directe, en particulier repetant un guillemet " de
-rappel au debut de chaque nouveau paragraphe. Le texte orignal a,
-cependant, plusieurs erreurs d'ouverture et de fermeture des guillemets:
-
-  - *p. XXV, l. 11*: --"Pergam," --> --"Pergam,"
-  - *p. 49, l. 15-16:* "Anima, Venus mea," dicebat, "quam me --> "Anima,
-    Venus mea," dicebat, "quam me
-  - *p. 58, l. 6-7:* veredum hunc tuum" (cunnum ostendebat) "septem
-    decursionibus subigere. --> veredum hunc tuum" (cunnum ostendebat)
-    "septem decursionibus subigere.
-  - *p. 87, l. 15:* --"Nunc meum agnosco," --> --"Nunc meum agnosco,"
-  - *p. 88, l. -13:* --"Memor ero promissi," --> --"Memor ero promissi,"
-  - *p. 110, l. 12:* "loquere. "--Conabor," --> "loquere.--Conabor,"
-  - *p. 112, l. 9-10:* Sub haec, mater:--"Nata, --> Sub haec,
-    mater:--"Nata,
-  - *p. 112, l. -11:* "Ego sane," dicebat, "huic rei assuevi --> "Ego
-    sane," dicebat, "huic rei assuevi,
-  - *p. 122, l. 14-15:* inquit, ""agedum.--"Quid agam?" --> inquit,
-    "agedum.--Quid agam?"
-  - *p. 141, l. 7:* --"Momento faxo," inquit, "dolorem --> --"Momento
-    faxo," inquit, "dolorem
-  - *p. 156, l. -10-9:* "tuaque interest sciri, Rangoni.--"Quid vero
-    istud est?" --> "tuaque interest sciri, Rangoni.--Quid vero istud
-    est?"
-  - *p. 167, l. 4:* cito fiet." --> cito fiet."
-  - *p. 195, l. -5:* "Nulli cedebam," adjicit, "ex --> "Nulli cedebam,"
-    adjicit, "ex
-  - *p. 279, derniere ligne:* --"Robertum," reponit, "volo tibi -->
-    --"Robertum," reponit, "volo tibi
-  - *p. 305, l. 10:* --"Curabo omnia," subjicit Juditha; "nec -->
-    --"Curabo omnia," subjicit Juditha; "nec
-  - *p. 315, l. 5:* qualis marito," ait Ludovicus, "nescia --> qualis
-    marito," ait Ludovicus, "nescia
-  - *p. 318, l. -7-6:* --Ergo exeo, nata, "reponit mater. "At tuo -->
-    --Ergo exeo, nata," reponit mater. "At tuo
-  - *p. 321, l. -5:* "--Coiverant ante in nobis," --> --"Coiverant ante
-    in nobis,"
-  - *p. 339, l. 4:* "O gloria," --> "O gloria,"
-
-
-
-
-*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SATYRA SOTADICA ***
-
-
-
-
-                     A Word from Project Gutenberg
-
-
-We will update this book if we find any errors.
-
-This book can be found under: http://www.gutenberg.org/ebooks/42212
-
-Creating the works from public domain print editions means that no one
-owns a United States copyright in these works, so the Foundation (and
-you!) can copy and distribute it in the United States without permission
-and without paying copyright royalties.  Special rules, set forth in the
-General Terms of Use part of this license, apply to copying and
-distributing Project Gutenberg(tm) electronic works to protect the
-Project Gutenberg(tm) concept and trademark. Project Gutenberg is a
-registered trademark, and may not be used if you charge for the eBooks,
-unless you receive specific permission. If you do not charge anything
-for copies of this eBook, complying with the rules is very easy. You may
-use this eBook for nearly any purpose such as creation of derivative
-works, reports, performances and research. They may be modified and
-printed and given away - you may do practically _anything_ with public
-domain eBooks.  Redistribution is subject to the trademark license,
-especially commercial redistribution.
-
-
-
-                   The Full Project Gutenberg License
-
-
-_Please read this before you distribute or use this work._
-
-To protect the Project Gutenberg(tm) mission of promoting the free
-distribution of electronic works, by using or distributing this work (or
-any other work associated in any way with the phrase "Project
-Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
-Gutenberg(tm) License available with this file or online at
-http://www.gutenberg.org/license.
-
-
- Section 1. General Terms of Use & Redistributing Project Gutenberg(tm)
-                            electronic works
-
-
-*1.A.* By reading or using any part of this Project Gutenberg(tm)
-electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
-and accept all the terms of this license and intellectual property
-(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all the
-terms of this agreement, you must cease using and return or destroy all
-copies of Project Gutenberg(tm) electronic works in your possession. If
-you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
-Gutenberg(tm) electronic work and you do not agree to be bound by the
-terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
-entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
-
-*1.B.* "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
-used on or associated in any way with an electronic work by people who
-agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few things
-that you can do with most Project Gutenberg(tm) electronic works even
-without complying with the full terms of this agreement. See paragraph
-1.C below. There are a lot of things you can do with Project
-Gutenberg(tm) electronic works if you follow the terms of this agreement
-and help preserve free future access to Project Gutenberg(tm) electronic
-works. See paragraph 1.E below.
-
-*1.C.* The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the
-Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of
-Project Gutenberg(tm) electronic works. Nearly all the individual works
-in the collection are in the public domain in the United States. If an
-individual work is in the public domain in the United States and you are
-located in the United States, we do not claim a right to prevent you
-from copying, distributing, performing, displaying or creating
-derivative works based on the work as long as all references to Project
-Gutenberg are removed. Of course, we hope that you will support the
-Project Gutenberg(tm) mission of promoting free access to electronic
-works by freely sharing Project Gutenberg(tm) works in compliance with
-the terms of this agreement for keeping the Project Gutenberg(tm) name
-associated with the work. You can easily comply with the terms of this
-agreement by keeping this work in the same format with its attached full
-Project Gutenberg(tm) License when you share it without charge with
-others.
-
-
-*1.D.* The copyright laws of the place where you are located also govern
-what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
-a constant state of change. If you are outside the United States, check
-the laws of your country in addition to the terms of this agreement
-before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
-creating derivative works based on this work or any other Project
-Gutenberg(tm) work.  The Foundation makes no representations concerning
-the copyright status of any work in any country outside the United
-States.
-
-*1.E.* Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
-
-*1.E.1.* The following sentence, with active links to, or other
-immediate access to, the full Project Gutenberg(tm) License must appear
-prominently whenever any copy of a Project Gutenberg(tm) work (any work
-on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the
-phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed,
-performed, viewed, copied or distributed:
-
-    This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
-    almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away
-    or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License
-    included with this eBook or online at http://www.gutenberg.org
-
-*1.E.2.* If an individual Project Gutenberg(tm) electronic work is
-derived from the public domain (does not contain a notice indicating
-that it is posted with permission of the copyright holder), the work can
-be copied and distributed to anyone in the United States without paying
-any fees or charges. If you are redistributing or providing access to a
-work with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on
-the work, you must comply either with the requirements of paragraphs
-1.E.1 through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
-Project Gutenberg(tm) trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
-1.E.9.
-
-*1.E.3.* If an individual Project Gutenberg(tm) electronic work is
-posted with the permission of the copyright holder, your use and
-distribution must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and
-any additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
-will be linked to the Project Gutenberg(tm) License for all works posted
-with the permission of the copyright holder found at the beginning of
-this work.
-
-*1.E.4.* Do not unlink or detach or remove the full Project
-Gutenberg(tm) License terms from this work, or any files containing a
-part of this work or any other work associated with Project
-Gutenberg(tm).
-
-*1.E.5.* Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
-electronic work, or any part of this electronic work, without
-prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
-active links or immediate access to the full terms of the Project
-Gutenberg(tm) License.
-
-*1.E.6.* You may convert to and distribute this work in any binary,
-compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
-word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
-distribute copies of a Project Gutenberg(tm) work in a format other than
-"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
-posted on the official Project Gutenberg(tm) web site
-(http://www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or
-expense to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a
-means of obtaining a copy upon request, of the work in its original
-"Plain Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include
-the full Project Gutenberg(tm) License as specified in paragraph 1.E.1.
-
-*1.E.7.* Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
-performing, copying or distributing any Project Gutenberg(tm) works
-unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
-
-*1.E.8.* You may charge a reasonable fee for copies of or providing
-access to or distributing Project Gutenberg(tm) electronic works
-provided that
-
-  - You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
-    the use of Project Gutenberg(tm) works calculated using the method
-    you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed
-    to the owner of the Project Gutenberg(tm) trademark, but he has
-    agreed to donate royalties under this paragraph to the Project
-    Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid
-    within 60 days following each date on which you prepare (or are
-    legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty
-    payments should be clearly marked as such and sent to the Project
-    Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in
-    Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg
-    Literary Archive Foundation."
-
-  - You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
-    you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
-    does not agree to the terms of the full Project Gutenberg(tm)
-    License. You must require such a user to return or destroy all
-    copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
-    all use of and all access to other copies of Project Gutenberg(tm)
-    works.
-
-  - You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
-    any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
-    electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
-    receipt of the work.
-
-  - You comply with all other terms of this agreement for free
-    distribution of Project Gutenberg(tm) works.
-
-
-*1.E.9.* If you wish to charge a fee or distribute a Project
-Gutenberg(tm) electronic work or group of works on different terms than
-are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
-from both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
-Hart, the owner of the Project Gutenberg(tm) trademark. Contact the
-Foundation as set forth in Section 3. below.
-
-*1.F.*
-
-*1.F.1.* Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
-effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
-public domain works in creating the Project Gutenberg(tm) collection.
-Despite these efforts, Project Gutenberg(tm) electronic works, and the
-medium on which they may be stored, may contain "Defects," such as, but
-not limited to, incomplete, inaccurate or corrupt data, transcription
-errors, a copyright or other intellectual property infringement, a
-defective or damaged disk or other medium, a computer virus, or computer
-codes that damage or cannot be read by your equipment.
-
-*1.F.2.* LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
-of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
-Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
-Gutenberg(tm) trademark, and any other party distributing a Project
-Gutenberg(tm) electronic work under this agreement, disclaim all
-liability to you for damages, costs and expenses, including legal fees.
-YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT LIABILITY,
-BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE PROVIDED IN
-PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE TRADEMARK OWNER, AND
-ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE LIABLE TO YOU FOR
-ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR INCIDENTAL DAMAGES
-EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH DAMAGE.
-
-*1.F.3.* LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
-defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
-receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
-written explanation to the person you received the work from. If you
-received the work on a physical medium, you must return the medium with
-your written explanation. The person or entity that provided you with
-the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
-refund. If you received the work electronically, the person or entity
-providing it to you may choose to give you a second opportunity to
-receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
-is also defective, you may demand a refund in writing without further
-opportunities to fix the problem.
-
-*1.F.4.* Except for the limited right of replacement or refund set forth
-in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS,' WITH NO OTHER
-WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
-WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
-
-*1.F.5.* Some states do not allow disclaimers of certain implied
-warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
-If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
-law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
-interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
-the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
-provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
-
-*1.F.6.* INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
-trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
-providing copies of Project Gutenberg(tm) electronic works in accordance
-with this agreement, and any volunteers associated with the production,
-promotion and distribution of Project Gutenberg(tm) electronic works,
-harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
-that arise directly or indirectly from any of the following which you do
-or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg(tm)
-work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
-Project Gutenberg(tm) work, and (c) any Defect you cause.
-
-
-   Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg(tm)
-
-
-Project Gutenberg(tm) is synonymous with the free distribution of
-electronic works in formats readable by the widest variety of computers
-including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
-because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
-people in all walks of life.
-
-Volunteers and financial support to provide volunteers with the
-assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg(tm)'s
-goals and ensuring that the Project Gutenberg(tm) collection will remain
-freely available for generations to come. In 2001, the Project Gutenberg
-Literary Archive Foundation was created to provide a secure and
-permanent future for Project Gutenberg(tm) and future generations. To
-learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and
-how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 and the
-Foundation web page at http://www.pglaf.org .
-
-
-  Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
-                               Foundation
-
-
-The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
-501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the state
-of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal Revenue
-Service. The Foundation's EIN or federal tax identification number is
-64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
-http://www.gutenberg.org/fundraising/pglaf . Contributions to the
-Project Gutenberg Literary Archive Foundation are tax deductible to the
-full extent permitted by U.S.  federal laws and your state's laws.
-
-The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr.
-S. Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
-throughout numerous locations. Its business office is located at 809
-North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
-business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
-information can be found at the Foundation's web site and official page
-at http://www.pglaf.org
-
-For additional contact information:
-
-    Dr. Gregory B. Newby
-    Chief Executive and Director
-    gbnewby@pglaf.org
-
-
-Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary
-                           Archive Foundation
-
-
-Project Gutenberg(tm) depends upon and cannot survive without wide
-spread public support and donations to carry out its mission of
-increasing the number of public domain and licensed works that can be
-freely distributed in machine readable form accessible by the widest
-array of equipment including outdated equipment. Many small donations
-($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
-status with the IRS.
-
-The Foundation is committed to complying with the laws regulating
-charities and charitable donations in all 50 states of the United
-States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
-considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
-with these requirements. We do not solicit donations in locations where
-we have not received written confirmation of compliance. To SEND
-DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state
-visit http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-While we cannot and do not solicit contributions from states where we
-have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
-against accepting unsolicited donations from donors in such states who
-approach us with offers to donate.
-
-International donations are gratefully accepted, but we cannot make any
-statements concerning tax treatment of donations received from outside
-the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
-
-Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
-methods and addresses. Donations are accepted in a number of other ways
-including checks, online payments and credit card donations. To donate,
-please visit: http://www.gutenberg.org/fundraising/donate
-
-
- Section 5. General Information About Project Gutenberg(tm) electronic
-                                 works.
-
-
-Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg(tm)
-concept of a library of electronic works that could be freely shared
-with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
-Gutenberg(tm) eBooks with only a loose network of volunteer support.
-
-Project Gutenberg(tm) eBooks are often created from several printed
-editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. unless
-a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily keep eBooks
-in compliance with any particular paper edition.
-
-Each eBook is in a subdirectory of the same number as the eBook's eBook
-number, often in several formats including plain vanilla ASCII,
-compressed (zipped), HTML and others.
-
-Corrected _editions_ of our eBooks replace the old file and take over
-the old filename and etext number. The replaced older file is renamed.
-_Versions_ based on separate sources are treated as new eBooks receiving
-new filenames and etext numbers.
-
-Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
-
-    http://www.gutenberg.org
-
-This Web site includes information about Project Gutenberg(tm),
-including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
-Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
-subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/42212.zip b/42212.zip
deleted file mode 100644
index 6c2deec..0000000
--- a/42212.zip
+++ /dev/null