diff options
| author | nfenwick <nfenwick@pglaf.org> | 2025-01-25 07:54:22 -0800 |
|---|---|---|
| committer | nfenwick <nfenwick@pglaf.org> | 2025-01-25 07:54:22 -0800 |
| commit | b8658719e5c09270a62f037e994f9eda33b823e5 (patch) | |
| tree | 1390f303fb2530b9d135cf4e02ed3a12c927ec6d | |
| parent | 684a8a1fe2f4316a59d70a4e8203f984754bd79c (diff) | |
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 4 | ||||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69653-0.txt | 3207 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69653-0.zip | bin | 54357 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69653-h.zip | bin | 209224 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69653-h/69653-h.htm | 3937 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69653-h/images/dubec-no-3.png | bin | 24505 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69653-h/images/lordlister0382-front.jpg | bin | 114450 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69653-h/images/p0382-01.png | bin | 8146 -> 0 bytes |
10 files changed, 17 insertions, 7144 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..d7b82bc --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,4 @@ +*.txt text eol=lf +*.htm text eol=lf +*.html text eol=lf +*.md text eol=lf diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..03a204e --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #69653 (https://www.gutenberg.org/ebooks/69653) diff --git a/old/69653-0.txt b/old/69653-0.txt deleted file mode 100644 index 84e2dec..0000000 --- a/old/69653-0.txt +++ /dev/null @@ -1,3207 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 0382: De agent van -Lenin, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 0382: De agent van Lenin - -Authors: Kurt Matull - Theo Blakensee - Felix Hageman - -Release Date: December 28, 2022 [eBook #69653] - -Language: Dutch - -Produced by: Jeroen Hellingman and the Online Distributed Proofreading - Team at https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0382: DE -AGENT VAN LENIN *** - - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 382 DE AGENT VAN LENIN. - - - - - - - - -DE AGENT VAN LENIN. - -HOOFDSTUK I. - -EEN AANZIENLIJKE GAST. - - -De Londensche bladen, tenminste diegene welke door de deftige kringen -gelezen worden, zoals de „Westminster Gazette,” „de Times” en „de -Globe”, bevatten, op een morgen van een vroegen winterdag, in enkele -regels het bericht, dat de Russische graaf Stanislaw Stijkof was -afgestapt in het „Hotel Cecil”, aan het Strand en dat hij daar -voorloopig eenigen tijd dacht te verblijven, in afwachting van de -afwikkeling van eenige belangrijke zaken, welke hij in handen had -gegeven van zijn Londenschen zaakgelastigde. - -Hoe kort het berichtje ook geweest was, het was voor een aantal -ijverige reporters toch voldoende geweest om op kondschap uit te gaan -en eenige nadere bijzonderheden in te winnen aangaande den persoon van -den Russischen graaf, van wien men nog maar alleen wist, dat hij zeer -rijk was en er niet zonder moeite in was geslaagd, zich uit de handen -der Bolsjewiki te bevrijden. - -Toch scheen het niet zoo gemakkelijk te zijn, tot graaf Stijkof te -worden toegelaten, want hij had reeds aanstonds, nadat hij zijn drie -kamers in het dure hotel betrokken had, den uitdrukkelijken wensch te -kennen gegeven, dat men hem met rust zou laten. - -Dit kon echter geen beletsel zijn voor een ras-echten journalist, om -een poging te ondernemen, den Rus aan het praten te krijgen, want hij -zou zeker belangwekkende zaken te verhalen hebben over den toestand in -Rusland, hetwelk hij pas kort geleden langs een zeer grooten omweg, -dwars door China had weten te verlaten, ten koste van de grootste -gevaren en na eenige malen op het punt te hebben gestaan door de -Bolsjewiki te worden gegrepen en zonder vorm van proces te worden -gefusilleerd. - -De eerste reporters, die zich afzonderlijk kwamen aanmelden, werden dan -ook meedoogenloos afgewezen door den particulieren secretaris van den -graaf, Paul Biridef geheeten. - -Dit was zeker iets buitengewoons in Londen en de reporters waren dan -ook zeer verontwaardigd en gewaagden op hun redactiebureau -spottenderwijze van „Russische toestanden”, „middeleeuwsche gebruiken”, -„feodalisme” en andere afkeuringswaardige dingen. - -Zij gaven den moed echter niet op, maar hernieuwden den stormloop, -thans gezamenlijk. - -En nu hadden zij meer succes, want ten slotte stemde graaf Stijkof er -in toe een tiental vertegenwoordigers van de grootste bladen -gezamenlijk te woord te staan. - -Het was wel niet veel en deze Amerikaansche wijze van doen was niet -naar den smaak van de Londensche journalisten, maar het was in ieder -geval beter dan niets en iedere reporter zou immers zooveel hij verkoos -het verhaal kunnen opsmukken zoo als zijn eigen fantasie het hem ingaf. - -En zoo geschiedde het dan, dat de tien heeren, afgevaardigd door een -aantal Londensche en een paar provinciale bladen, zich des morgens -omstreeks elf uur bevonden in de groote ontvangkamer van het hotel, om -aanstonds bij den graaf te worden toegelaten. - -De heeren spraken fluisterend onder elkander en geeuwden ook nu en dan, -want heel belangrijk was hun opdracht niet en zij konden wel ongeveer -van te voren weten, wat hun zou worden verteld; de avonturen van graaf -Stijkof zouden wel zeer weinig afwijken van die van alle andere rijke -Russische edelen, die er in geslaagd waren, hun vaderland te verlaten, -dat voor hen niets meer bood dan ellende en groote gevaren! - -Op het laatste oogenblik werd de deur weder geopend en trad er, met -driftige bewegingen, een bewegelijk heertje binnen, met een gouden -lorgnet op den neus, hetwelk hij telkens opnieuw moest opzetten, daar -zijn reukorgaan er niet op gemaakt scheen te zijn, met zulk een -voorwerp te worden belast, overvloedig zwart haar, dat in artistieke -lokken langs zijn wangen viel en een fijn zwart snorretje. - -De reporters keken den binnenkomende tamelijk verwonderd aan, want geen -hunner kende hem en zij wisten, dat deze ontvangkamer tijdelijk voor -hen was gereserveerd, maar de heer, die zooeven was binnengetreden, -hielp hen spoedig uit de onzekerheid, door met een sterk buitenlandsch -accent en met diepe buiging te verklaren: - -„Neem mij niet kwalijk, mijne heeren, dat ik mij ter elfder ure bij u -kom voegen. Mijn naam is André Devinard en ik ben waarnemend -correspondent van de „Figaro”, zoolang mijn collega Jumeau ongesteld -is. Ik weet wel, dat de afspraak niet luidt, dat een buitenlandsche -correspondent aan dit interview zou deelnemen, maar ik ken te goed uw -bewondering voor journalistieke brutaliteit, om niet te hopen, dat gij -mij deze indringerigheid zult vergeven! Het bloed kruipt waar het niet -gaan kan en ik zou het mijzelf nooit vergeven hebben, wanneer ik geen -poging in het werk had gesteld om graaf Stijkof te spreken te krijgen. -Misschien zult gij mij tegenwerpen, dat ik hedenavond alles in kleuren -en geuren in de tien bladen zou kunnen lezen, welke het groote -voorrecht genieten, u onder hunne medewerkers te tellen, maar gij zoudt -zelven geen ware journalisten zijn, als gij dit als motief zoudt -aanvoeren, om mij de deur te kunnen wijzen. Bovendien zou ik dan -misschien bijna een etmaal later komen met mijn verslag van het -onderhoud dan andere Fransche bladen, die misschien wel een hunner -afgevaardigden naar uw redactiebureau zenden, ten einde een proefje van -uw artikel te bemachtigen en dat wil ik tot iederen prijs vermijden. -Zelf zien, zelf hooren, zelf handelen, dat is van kindsbeen af mijn -leuze geweest en ik heb mij daar altijd uitstekend bij bevonden, sedert -het oogenblik, dat ik mijn eerste schreden zette op het wankele pad der -journalistiek; ik wilde natuurlijk zeggen: dat ik mijn wankele schreden -zette op het pad van de journalistiek, en ik wil nu niet van beginsels -veranderen. Om kort te gaan, ik vraag u verlof mij bij u te mogen -aansluiten, en ik weet zeker, dat gij mij dat verzoek niet zult -weigeren. Ik behoef u zeker niet te zeggen, dat de „Figaro” behoort tot -een der vooraanstaande bladen van Frankrijk, dat in de deftigste -kringen gelezen wordt en het zou van mijn kant een ongehoord verzuim -zijn, indien ik naliet, mijn lezers op de hoogte te brengen van de -verrichtingen van een authentieken Russischen graaf!” - -De Fransche journalist had dit alles snel achter elkaar afgerateld en -geen van de verblufte Engelsche reporters had gelegenheid gehad, een -enkele opmerking in dien woordenstroom in te lasschen. - -En voor een der heeren iets kon zeggen, werd de deur geopend en trad -Paul Biridef, de secretaris van graaf Stijkof binnen, die de heeren in -zeer goed Engelsch verzocht, hem te willen volgen. - -Van dat oogenblik af waren de Engelsche journalisten er alleen maar op -bedacht, zich aanstonds een goed plaatsje te veroveren, wanneer zij bij -den Russischen graaf werden toegelaten en niemand bekommerde zich meer -om den Franschen correspondent, die hiervan gretig gebruik maakte, -stilletjes in de achterhoede mee te sluipen, verheugd, dat zijn kleine -krijgslist gelukt was, om zoo laat mogelijk ten tooneele te -verschijnen, zoodat hij zich een langdurige uiteenzetting met zijn -collega’s kon besparen. - -Biridef, een nog zeer jong man, met een knap, echt Slavisch gelaat, -donkere oogen en gitzwart haar, zeer correct gekleed, bracht de -journalisten over een paar breede, met dikke loopers belegde trappen -naar een fraaie kamer op de eerste verdieping, die uitzicht had op het -Strand, waar het juist op dit oogenblik zeer druk was. - -Zoodra alle heeren binnen waren gekomen en men alle stoelen had -verzameld, die er in de kamer en de beide aangrenzende vertrekken -stonden, zoodat zij konden plaats nemen, ging Biridef den graaf halen, -die een oogenblik later binnen trad. - -Graaf Stijkof was een rijzig man in de kracht van zijn leven en zeker -nog geen vijftig jaar, met een breed energiek gelaat, stijf -opeengeklemde lippen, dikke zwarte wenkbrauwen en doordringende oogen, -die van groote wilskracht en stoutmoedigheid getuigden. - -Op den eersten oogopslag werd het den reporters duidelijk, dat Stijkof -er inderdaad uitzag als de man, die in staat was ongehoorde -moeilijkheden het hoofd te bieden, wanneer het de bereiking van zijn -doel betrof, in dit geval de vlucht uit Rusland, dat voor hem een hel -was geworden. - -Het zwarte haar, slechts weinig met grijs doormengd, was zeer kort -geknipt, en daalde in een punt op het lage, maar goed gevormde -voorhoofd neder. - -Eigenaardig waren de zeer groote ooren, die zeer ver van het hoofd af -stonden en het bepaald mismaakten. - -Het krachtige lichaam was gestoken in een grijs wandelcostuum, -waarschijnlijk door een Weenschen coupeur vervaardigd, naar den snit te -oordeelen, en waarvoor de graaf zeker wel een tienduizend kronen had -moeten neertellen. - -Hij bleef even op den drempel van de tusschendeur staan, waardoor hij -was binnengetreden, monsterde de heeren met een snellen blik, noodigde -met een kort gebaar uit weder plaats te nemen, daar zij zich allen van -hun stoelen hadden verheven, en nam toen zelf plaats in een -gemakkelijken leunstoel en wenkte zijn secretaris aan zijn zijde. - -Op zachten toon zei hij in het Russisch eenige woorden tot hem en -daarop trad Biridef op een kleine tafel toe, nam er een -palissanderhouten kistje af, gevuld met geurige sigaren en presenteerde -daarvan aan de reporters, die reeds hun blocnotes en vulpenhouders te -voorschijn hadden gehaald. - -Biridef zette het kistje sigaren weder weg en ging toen rond met een -zilveren kandelaar, waarin een roode waskaars stond te branden. - -Dit alles geschiedde zwijgend en het leek wel een onderdeel te zijn van -een soort plechtigheid. - -Pas toen de eerste rookwolkjes de lucht inkronkelden begon Stijkof in -goed Engelsch, maar met een zeer sterk Russisch accent: - -„Ik heb u thans gelegenheid gegeven, mijne heeren, mij enkele vragen te -stellen, maar ik verzoek u dringend het niet te lang te maken, want ik -word op dit oogenblik niet gaarne herinnerd aan mijn vaderland, zooals -ge te beter zult begrijpen, als ik u zeg, dat ik daarginds mijn vrouw -en kind heb verloren en niet weet of zij in het land der levenden -verkeeren of niet. De Bolsjewiki hebben ons van elkander gescheiden en -slechts het grootste van alle toevallen zou ons weder bij elkander -kunnen brengen.” - -James Brain, de verslaggever van de „Times”, een groote, zwaar gebouwde -man van een jaar of zestig met spierwit haar en een gladgeschoren -gelaat, hetwelk een weinig aan dat van Gladstone herinnerde, en die als -het ware de woordvoerder van het troepje was, zeide hierop: - -„Wij willen volstrekt niet onbescheiden zijn, graaf, maar het zou ons -toch zeer veel genoegen doen, wanneer gij ons een kort verhaal wilde -doen van uw wedervaren, te beginnen van het oogenblik, waarop gij -gedwongen waart uw bezittingen te verlaten.” - -Stijkof haalde even de schouders op en antwoordde: - -„Ik vrees, dat mijn verhaal slechts weinig zal afwijken van alle andere -relazen, die betrekking hebben op den vreeselijken toestand van den -adel in Rusland, mijnheer. Maar ik wil u toch wel mededeelen, hoe het -mij gegaan is.” - -Elf vulpenhouders werden tot schrijven gereed gehouden en elf paar -oogen staarden den graaf vol verwachting aan. - -En Stijkof begon te verhalen. - -Hij deelde mede, hoe de Novemberrevolutie hem als het ware verrast had -op zijn landgoed, waar hij juist eenige dagen met verlof doorbracht, -daar hij aan het front licht gewond was, maar hoe hij toch nog den tijd -had gevonden langs een grooten omweg het grootste gedeelte van zijn -effecten, juweelen en andere gemakkelijk vervoerbare bezittingen naar -Londen in veiligheid te doen brengen. - -Dit geschiedde nog maar juist bijtijds, want een paar dagen later had -de vloed van de Bolsjewistische revolutie ook zijn landgoed bereikt en -hij werd er meedoogenloos van verdreven. - -Het had zelfs maar een haar gescheeld, of hij had er het leven bij -ingeschoten, en slechts door een overhaaste vlucht in het holste van -den nacht, kon hij zich met vrouw en kind aan de woede van de -Bolsjewiki onttrekken. - -Het was echter reeds onmogelijk, het land op de gewone wijze te -verlaten, want de grenzen werden nauwkeurig bewaakt, en daar de woede -tegen de edellieden paal noch perk kende, stond het gelijk met een -poging tot zelfmoord, op dat tijdstip de grenzen te willen overtrekken. - -En zoo trok graaf Stijkof met vrouw en kind van de eene plaats naar de -andere, telkens opgejaagd en steeds vreezend voor zijn leven en dat van -zijn dierbaren. - -Nu en dan verschool hij zich bij familieleden, maar nooit gevoelde hij -zich lang veilig, want het wemelde overal van spionnen en vooral op -graaf Stijkof schenen de Bolsjewisten het te hebben voorzien, ofschoon -hij zich niet bewust was, zich ooit wreed of onrechtvaardig tegenover -zijn moesjiks te hebben gedragen. - -Ten slotte achterhaalde hem toch het noodlot, want in een donkeren -nacht werd de trein, waarin hij zich bevond, door een bende roovers -overvallen en in het daaropvolgend gevecht werd hij van zijn vrouw en -kind gescheiden. - -Zwaar gewond bleef hij voor dood liggen, landarbeiders vonden hem, -brachten hem naar het dorp en verpleegden hem daar liefderijk, zoo goed -zij konden, maar er verliepen toch vele maanden, voor hij zich weder -als hersteld kon beschouwen. - -Van dat oogenblik af echter had hij nooit meer iets van zijn vrouw -vernomen en hij gaf na eenigen tijd de hoop op haar ooit te zullen -terugzien, haar noch zijn zesjarig dochtertje. - -Na eindelooze moeite en tallooze mislukte pogingen, opgejaagd als een -wild dier en terwijl hij zich voortdurend voor de Bolsjewisten moest -verbergen, slaagde hij er in ongemerkt over de Chineesche grens te -komen, geheel onkenbaar door het lijden en de ontberingen, en eenmaal -in China viel het hem niet zoo moeilijk verder te komen. - -Terwijl graaf Stijkof dit verhaalde vlogen de vulpenhouders krassend -over het papier. - -Niemand stelde een vraag, totdat de graaf met een zwaren zucht zijn -verhaal besloot. - -Maar toen was ook de levendige Franschman de eerste, die op drukken -toon uitriep: - -„Uw verhaal, Monsieur le Comte, is in de hoogste mate spannend en wij -danken u allen zeer voor uw bereidwilligheid, om het ons mede te -deelen. Ik zou u echter gaarne een vraag willen stellen, of eenige -vragen, als gij er niets op tegen hebt.” - -„Wat wenschtet gij dan nog te vernemen?” vroeg graaf Stijkof, terwijl -hij eenigszins ongeduldig de wenkbrauwen fronste. - -„Hoe zijt gij toch wel aan het geld gekomen, om die lange reis van -Rusland over China en natuurlijk verder per schip naar Engeland te -volbrengen?” - -„Ik had een aantal effecten in mijn schoenzool weten te verbergen, -mijnheer.” - -„En natuurlijk ook uw papieren? De papieren waaruit uw identiteit -bleek? Uw passen? Want die hebben de Bolsjewisten u toch niet kunnen -afnemen!” - -„Neen, dat konden zij niet! Ook die had ik veilig weten te verbergen.” - -„Nu, dan moogt gij van geluk spreken, graaf!” merkte André Devinard op, -maar aanstonds voegde hij er haastig aan toe: - -„Het spreekt vanzelf, dat uw geluk pas volmaakt zou zijn als gij uw -vrouw en kind zoudt terugvinden. Hebt gij het al eens met een -advertentie geprobeerd?” - -Graaf Stijkof haalde de schouders op en antwoordde: - -„Men kan wel zien, dat gij niet op de hoogte zijt van de toestanden in -ons land. Een advertentie in een Russisch blad! Hoevelen zijn er -daarginds, die kunnen lezen? Geen vijf procent van de geheele -bevolking. Gij zoudt evengoed kunnen voorstellen om de zaak door een -enkelen omroeper in geheel Rusland te laten bekend maken. Dat zou zelfs -misschien nog meer uitwerking hebben.” - -„Duidt het mij niet kwalijk, graaf, wanneer ik een dwaze opmerking -gemaakt heb,” zeide de Franschman verlegen en een weinig verschrikt -door het barsche gelaat van den schatrijken Rus. - -En hij kroop zoo ver mogelijk weg achter de ruggen van zijn collega’s, -die voor hem zaten. - -Maar de Franschman bleek toch een gewiekste journalist te zijn, want -hij stond een oogenblik later op en wist ongemerkt het vertrek uit te -wippen en ging op eigen houtje een onderzoek instellen. - -Van den étagekelner had hij al spoedig vernomen, dat de graaf wel zeer -rijk moest zijn, want hij had dadelijk een weelderige maandauto gehuurd -met den chauffeur er bij en hij gaf veel geld uit voor zijn diners en -hij rookte peperdure sigaren, terwijl hij voor ongeveer voor duizend -pond sterling aan kleederen besteld had bij een van de eerste -kleedermakers van Londen. - -Devinard kreeg ook een kijkje in de slaapkamer van den graaf en in zijn -fraai ingerichte werkkamer, waar een groot bureau was neergezet. - -Hij maakte een paar aanteekeningen, drukte den hem vergezellenden -kelner een goudstuk in de hand en verwijderde zich toen haastig, nog -voor zijn Engelsche collega’s het hotel verlaten hadden. - -Een paar straten verder nam hij een huurauto en gaf den chauffeur het -adres op van een huis in Regent Street. - -Zoodra het voertuig zich in beweging had gezet, liet hij zich -achterover in de kussens vallen, terwijl er een glimlach op zijn gelaat -verscheen. - -En binnensmonds mompelde hij: - -„Die schatrijke Russische graaf lijkt mij een voortreffelijk object toe -om te worden adergelaten, of mijn naam is niet John Raffles.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK II. - -TOEBEREIDSELEN. - - -Een paar dagen, nadat graaf Stijkof zijn intrek in hotel „Cecil” had -genomen, omstreeks negen uur in den ochtend, meldde zich een jonge man, -eenvoudig maar netjes gekleed, bij den deftigen portier van het hotel -aan. - -Deze nam den jongen met een snellen blik van het hoofd tot de voeten op -en zag aanstonds met het oog van een kenner, dat hij hier zeker niet te -doen had met iemand, die als logeergast kwam en de zeer hooge prijzen -van het hotel kon betalen. - -„Wat wenscht gij, mijnheer?” vroeg hij. - -De jonge man haalde een nummer van de „Daily Mail” uit zijn zak, vouwde -haar open, wees met zijn vinger op een advertentie, welke met blauw -potlood omlijnd was, en zeide op beleefden toon: - -„Hotel Cecil vraagt een paar étagekelners, een stationkruier, een -chauffeur, twee kamermeisjes, een hulpkok en een liftjongen.” - -„Ja, dat klopt. Eergisteren is de nieuwe aanbouw in gebruik genomen, -waardoor wij er nog dertig kamers hebben bij gekregen, een eetzaal en -nog een tweede billardkamer. Daarom hadden wij ook meer personeel -noodig.” - -„Ik kom mij aanbieden als étagekelner,” zeide de jonge man. „Kan ik den -gérant spreken? Of zijn de plaatsen soms allemaal al vergeven?” - -„In de vacature van den chauffeur en de kamermeisjes is al voorzien, -dat weet ik zeker, maar voor de kelners is de gérant nog niet geslaagd. -Er hebben zich al een stuk of wat aangeboden, maar die waren voor een -hotel als het onze—het eerste van Londen—te gebruiken. Ik zou zeggen, -dat je er nog al goed uitziet, maar natuurlijk moet de gérant -beslissen. Daar komt hij juist aan.” - -De jonge man wendde zich om en keek in de richting door, den portier -aangeduid. Hij zag een zwaarlijvig man aankomen, met een volmaakt kaal -hoofd, waarop niet het kleinste haartje scheen te kunnen gedijen. - -Hij ging regelrecht op den gérant toe en herhaalde zijn verlangen om -een plaats als kelner te krijgen. - -De gérant bekeek, zooals een paardenkoopman het een paard doet, vol -aandacht de sierlijke gestalte en het ronde knappe gelaat van den -jongen man, die zich kwam aanbieden en vroeg toen kortaf: - -„Referenties?” - -„Ik kom zoo juist uit Parijs, mijnheer. Daar heb ik twee jaar een -betrekking gehad in het Grand Hotel.” - -„Wat voor een landsman ben je?” - -„Engelschman, mijnheer!” - -„Maar dan zul je wel geen talen spreken?” vroeg de gérant op -teleurgestelden toon. - -„Ik spreek vloeiend Fransch en Duitsch, mijnheer, en heel goed Spaansch -en Italiaansch, terwijl ik het Noordsch goed versta en er mij ook een -weinig in kan uitdrukken.” - -„Wel, wel. Dat valt mij bijzonder mee! Dat ziet men niet vaak bij -Engelsche kelners,” hernam de gérant. „Ik kan natuurlijk naar je -informeeren in het Grand Hotel?” - -„Dat spreekt vanzelf.” - -„Je naam?” - -„Henry Dickson.” - -„Als je in het Grand Hotel te Parijs gediend hebt, behoef ik je -natuurlijk niet te vragen of je je werk goed verstaat?” - -„Dat spreekt vanzelf, mijnheer,” antwoordde Dickson glimlachend. - -„Zoudt gij dadelijk in dienst kunnen komen?” - -„Als het moest over een uur!” - -„Laat mij je papieren eens zien?” - -De jonge man haalde zwijgend zijn portefeuille te voorschijn, opende -deze en haalde er eenige papieren uit. welke hij den gérant ter hand -stelde. - -Deze las de stukken haastig door en gaf ze toen Dickson terug met de -woorden: - -„Je kunt in dienst komen op de hier gebruikelijke voorwaarden, een week -op proef. Neem je daar genoegen mee?” - -„Ja, mijnheer, ik wist, dat het hier gebruik was. Ik weet ook het loon -en overige bijzonderheden.” - -„Goed. Ga je dan nu maar even aanmelden bij den oberkelner. Wacht, ik -zal je een paar woorden meegeven.” - -De gérant haalde een stukje papier uit zijn zak, krabbelde er met -potlood eenige woorden op en gaf het toen aan Dickson, die met een -verheugd gelaat een onberispelijke buiging maakte voor den gérant en -zich vervolgens naar de dienstvertrekken begaf, welke zich achter in -het hotel bevonden en waar hij den oberkelner zou kunnen vinden. - -Zoodra hij dezen invloedrijken functionaris gevonden had, gaf hij hem -het briefje van den gérant, welks lezing voor den oberkelner voldoende -was, om zijn nieuwen onderdaan aanstonds aan het werk te stellen. - -Hij kreeg een paar uren om zijn rok te gaan halen en eenige -toebereidselen te treffen en daarop verwijderde hij zich weder. - -Bij het verlaten van het hotel passeerde hij een stokouden heer met -spierwit haar, die op een stok leunde en die blijkbaar een logeergast -was, zooeven aangekomen. - -Hij praatte met den portier en wanneer deze man goed op den pas -aangenomen kelner had gelet, dan zou hij gezien hebben, dat deze den -eerwaarden grijsaard een knipoogje scheen te geven, hetwelk deze -beantwoordde door heel even met het hoofd te knikken. - -Het volgende oogenblik was de nieuwe kelner reeds weder verdwenen. - -Een paar uren later kwam hij terug met een klein valies, want men had -hem medegedeeld, dat hij intern zou zijn en dus in het hotel zou moeten -slapen. - -Een half uur daarna was de pas aangenomen étage-kelner reeds druk bezig -met zijn werkzaamheden, en de oberkelner, die hem nauwkeurig op de -vingers zag, moest erkennen, dat de nieuwe man een aanwinst was; hij -had in dat halve uur reeds reizigers van vier verschillende -nationaliteiten te woord gestaan zonder maar een oogenblik te haperen, -of naar een woord te moeten zoeken; hij was beleefd, bescheiden, vlug -en handig; hij scheen het toonbeeld van den goeden kelner te zijn. - -Tegen het uur van den lunch verzamelde de helft van de étage-kelners -zich in de groote eetzaal voor het personeel, die gemakkelijk een paar -honderd personen kon bevatten. - -En dat was ook wel noodig, want alleen aan kelners had het Hotel Cecil -op dat oogenblik honderd en veertig man in dienst, zonder de piccolo’s -en de dienkelners te rekenen, die in de launch, de eetzalen en in de -billardkamer dienst deden. - -De kelners kregen een half uur om te eten en daarna moesten zij hun -plaats ruimen voor de andere ploeg, die was blijven doorwerken. - -Alles scheen in het groote hotel als een klok geregeld te zijn. - -Zoodra de pas aangenomen kelner met den maaltijd gereed was, verliet -hij de eetzaal weder, om weer aan het werk te gaan. - -Op de eerste verdieping ontmoette hij, dicht bij de liftkooi, den -gebogen grijsaard van zooeven. - -Deze scheen juist zijn kamer te hebben verlaten, want hij had de kruk -van de deur nog in de hand. - -Hij wierp snel een blik in de gang, overtuigde zich, dat daar niemand -was en trok toen den kelner haastig naar binnen, waarop hij de deur -sloot. - -Toen legde hij zijn beide handen op de schouders van den jongen man en -op hetzelfde oogenblik scheen hij bijna een voet grooter te worden. - -Hij keek den kelner glimlachend aan en vroeg toen op zachten toon: - -„Bevalt het baantje je nog al, beste Charly?” - -„Ik kan niet zeggen, dat ik er verzot op ben, Edward!” antwoordde -Charly Brand, want hij was het inderdaad en hij sprak op dat oogenblik -tegen John Raffles. „Maar als het voor de goede zaak noodig is, dan heb -ik het er graag voor over! Hoe staan de zaken hier? Heb je al iets -kunnen ontdekken?” - -„Niets anders dan dat graaf Stijkof nog al veel buitenshuis schijnt te -zijn en dan meestal vergezeld wordt door zijn secretaris.” - -„Ben je er onmiddellijk in geslaagd een kamer naast de zijne te -krijgen?” - -„Dat ging niet. Er zijn twee kamers tusschen die van mij en de -slaapkamer van dien schatrijken Rus. Maar het geluk wil, dat die -geheele reeks kamers aan de voorzijde begrensd wordt door een zeer lang -balkon, dat bijna langs den geheelen gevel van het hotel loopt en dat -uitzicht heeft op de Theemskade. Als het zoover is, behoeven wij dus -niets verder te doen, dan van het balkon gebruik te maken.” - -„Waar slaapt Biridef, de secretaris, eigenlijk?” - -„In een kamer tegenover die van zijn meester en er van gescheiden door -de breede gang.” - -„Wanneer denk je, dat alles rijp is om den slag te slaan?” - -„Dat zal ik je pas morgen kunnen zeggen, misschien nog pas later, want -ik moet mij eerst op de hoogte stellen van de gewoonten van onzen man. -Er is niets zoo onaangenaam, dan te meenen, dat men iemand slapende zal -verrassen, terwijl hij daarentegen klaar wakker is en u ontvangt met -een revolver in de vuist. Dat zijn van die verrassingen, die ik nooit -heb kunnen apprecieeren.” - -„Welken naam draag je hier eigenlijk?” - -„Ik sta in het vreemdelingenregister genoteerd als Baron de Mareuil uit -Saint Germain bij Parijs. - -„Vindt men het niet vreemd, dat zulk een oud, gebrekkig man geheel -alleen reist?” - -„Ik heb gezegd, dat mijn dochter en schoonzoon mij naar Londen -vergezeld hebben en mij over een week weder zullen komen halen, ik -reken er natuurlijk op, dat tegen dien tijd onze kleine onderneming -achter den rug zal zijn.” - -„Heb je al gelegenheid gehad een onderzoek in te stellen naar de wijze, -waarop hij zijn groot vermogen hier belegd heeft?” - -„Nog niet, en ik reken op jou, Charly, om mij daarbij behulpzaam te -zijn. Ik heb juist de vermomming van kelner voor je gekozen, omdat ik -van oordeel ben, dat een slimme kelner, die ooren en oogen goed weet -open te zetten, in de gelegenheid is om achter heel wat geheimen te -komen. Je zult me dus het groote genoegen doen, ijverig acht te geven -op alles, wat onze man doet, want daartoe ben ik als gebrekkig -grijsaard natuurlijk minder goed in staat.” - -„Ik beloof het je. Ik moet je echter zeggen, dat ik ben aangesteld in -het nieuw bijgebouwde gedeelte en dat is hier vrij ver vandaan, maar ik -zal mijn best doen, dat men mij al spoedig zal promoveeren door mij -hier ergens dienst te laten doen.” - -„En ik weet zeker, dat je daarin zult slagen,” hernam Raffles -glimlachend. „Werkelijk, ik zou niemand kunnen aanwijzen, die zoo -voortreffelijk en zonder eenigen argwaan te wekken de rol van kelner -zou kunnen vervullen als jij. Ik verzeker je, dat dat lang niet ieders -werk is.” - -„Dank je voor het compliment,” kwam Charly lachend. „En nu zal ik maar -weer heengaan, want men mag mij vooral niet missen. Waar zal ik je -vanavond vinden?” - -„Ik zal je zeggen, wat ik vandaag nog doe, dan kun je daar rekening mee -houden. Ik tracht vanmiddag in kennis te komen met den secretaris van -Stijkof, wat niet zoo moeilijk zal zijn. Om vier uur ga ik een kleinen -rijtoer maken in Hyde Park. Ik dineer in het hotel. Wat ik daarna doe, -zal afhangen van hetgeen Stijkof verricht, want ik ben van zins, hem -vanavond eens na te gaan.” - -„Afgesproken! Dan zal ik wel gelegenheid vinden, nog een paar woorden -met je te wisselen.” - -De beide mannen drukten elkander de hand, Charly opende de deur, keek -links en rechts de gang op en maakte gebruik van een oogenblik, dat -niemand oplette, om haastig naar buiten te springen en de deur -geruischloos te sluiten. - -Een seconde later was hij weder de gedienstige, hupsche étage-kelner, -die vloog op een wenk van de gasten, die altijd gereed was met een -kwinkslag, en die zoo vlug en werkzaam was, alsof hij nog nooit gehoord -had van de „Golf van luiheid”, die over de wereld streek en waarover -alle bladen steen en been klaagden. - -Het duurde niet lang of hij was de beste maatjes met den oberkelner, -dien hij met een paar goed geplaatste vleierijtjes voor zich had weten -in te nemen, met een paar kamerkatjes, die hem heel aardig vonden en -met twee of drie oudgedienden onder de kelners, die al tien jaren in -het Hotel Cecil werkzaam waren. - -Het was eigenlijk wel verboden, maar er werd toch altijd over de gasten -gebabbeld, waarheid en fantasie en Charly was schrander genoeg, om de -eerste van de laatste te kunnen onderscheiden. - -Maar niemand scheen heel precies te weten, op welke wijze graaf Stijkof -eigenlijk beschikte over zijn rijkdommen. - -Wel wist een der kelners te vertellen, dat zijn portefeuille letterlijk -opgepropt was met deugdelijk Engelsch bankpapier, maar hoe die voorraad -telkens opnieuw werd aangevuld, dat kon niemand zeggen. - -Had de rijke Rus een credietbrief? Had hij zijn geld in aandeelen van -soliede maatschappijen belegd en verzilverde hij op geregelde tijden de -coupons? Had hij een rekening-courant bij de voornaamste banken, en kon -hij dus met cheques betalen? Was zijn reusachtig vermogen eenvoudig in -deposito gezet bij de Bank van Engeland, en kon hij uit dien voorraad -putten, wanneer het hem beliefde? - -Niemand, die er het fijne van wist. - -Charly begreep dan ook al spoedig, dat hij niet op de kelners behoefde -te rekenen, om hem in te lichten aangaande dit onderdeel van Raffles’ -plan. - -Graaf Stijkof scheen zeer weinig spraakzaam te zijn en ook zijn -secretaris liet niets los en was een in zichzelf gekeerd, tamelijk -norsch man, ondanks zijn jeugd. - -De beide mannen waren trouwens slechts zeer weinig in het hotel -aanwezig, feitelijk niet anders dan des nachts, want zij vertrokken -aanstonds na het ontbijt, schenen ergens in de stad te lunchen en -dineerden ook niet altijd in het hotel. - -Meestal kwamen zij niet voor half twaalf of twaalf uur in den nacht -terug, en begaven zich dan aanstonds ter ruste. - -Stijkof maakte veel gebruik van zijn maandauto, maar hij had den -chauffeur reeds den eersten dag vervangen door een jongen Rus, die hem, -naar hij zeide, door een vriend was aanbevolen. - -Over een en ander spraken Raffles en Charly laat in den middag van -dienzelfden dag, nadat Raffles van zijn wandelritje in Hyde Park was -terug gekeerd. - -Raffles had alleen nog maar ontdekt, dat Stijkof en zijn secretaris -dien avond naar een voorstelling in het Garrick Theater zouden gaan, en -voor zij van elkander gingen, deelde hij aan Charly mede, dat hij van -die omstandigheid gebruik zou maken om eens een voorloopig onderzoek in -te stellen in de kamer van den Rus in de hoop, dat hij er op die wijze -in zou slagen de manier te ontdekken, waarop graaf Stijkof zijn -vermogen hier in Londen belegd had. - -Was het de moeite waard, dan zou reeds dien avond de slag geslagen -kunnen worden, en daarop moest Charly zich voorbereid houden. - -Maar Raffles besloot lakoniek, dat hij het voor minder dan twintig -duizend pond niet deed. - -Vond hij dit bedrag niet in de kamer van Stijkof, dan zou hij wel een -ander middel bedenken om den schatrijken Rus een weinig, ader te laten -en hem wat van zijn overtolligen rijkdom af te nemen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK III. - -EEN ZONDERLINGE ONTDEKKING. - - -Het was omstreeks half tien in den morgen van den volgenden dag en de -gewaande baron de Mareuil keerde juist van de badkamer terug, toen aan -het einde van de gang Charly Brand naderde, gewapend met zijn servet. - -Hij had een brief in de hand, liep op Raffles toe en zeide met een -buiging: - -„Een brief voor u, mijnheer de baron! Men wacht op antwoord.” - -„Kom dan maar even binnen, vriend,” antwoordde Raffles. „Ik ben te oud -om hier zoo lang op de gang te blijven staan.” - -Hij ging zijn kamer binnen; Charly volgde hem en deed de deur achter -zich dicht. - -Toen trad hij haastig op Raffles toe en vroeg op zachten toon: - -„Welnu?” - -Raffles was in een gemakkelijken stoel bij het raam gaan zitten, liet -zijn blikken een oogenblik naar buiten dwalen over den Tower, de -prachtige brug, die er naar genoemd is, het glinsterende water van de -Theems, de traag voorbij glijdende, logge vrachtschepen, die door -kleine sleepbootjes getrokken werden, en wendde toen zijn gelaat naar -Charly, die hem nieuwsgierig aankeek. - -Toen zeide hij op gedempten toon: - -„Ik ben in zijn kamer geweest.” - -„En..... heb je er iets gevonden, dat de moeite waard was?” - -„Dat heb ik, al was het dan geen geld.” - -„Geen geld? In het geheel niet?” kwam Charly verwonderd. - -„Een paar duizend pond en wat diamanten, meer niet.” - -„Maar die had ik dan toch maar meegenomen!” hernam Charly -hoofdschuddend. - -„Ik dacht er niet aan! Denk je, dat ik met een stekeltje genoegen zou -nemen als ik een kabeljauw kan krijgen?” - -„In ieder geval is dus je bezoek aan zijn kamer vruchteloos geweest?” - -„Niet heelemaal, want in plaats van geld heb ik iets heel merkwaardigs -gevonden.” - -„Wat dan wel?” - -„Om te beginnen een paar juweelen, die zonder eenigen twijfel afkomstig -zijn uit het juweelenkistje van de zoo lafhartig vermoorde Romanoffs; -ten tweede een paar busjes met picrinezuur, zoo nonchalant verpakt -alsof het gestampte muisjes waren, en waarvan een tiende deel meer dan -genoeg was, om verbonden met wat nitroglycerine het heele hotel in de -lucht te laten vliegen, en ten slotte een houten kist, bevattende een -tienduizend in het Engelsch gedrukte brochures, geschreven door niemand -minder dan den heer Apfelbaum, zich noemende en schrijvende Lenin.” - -Charly liet zich op een stoel neervallen, sprakeloos van verbazing en -staarde Raffles met een blik van ongeloof en twijfel aan. - -Een oogenblik kwam het hem in den zin Raffles te vragen of hij wel in -de goede kamer was geweest, maar aanstonds bedacht hij, dat hem dit -waarschijnlijk een scherpe opmerking op den hals zou halen. - -En daarom stamelde hij: - -„Dat klinkt bijna ongeloofelijk! Graaf Stijkof zou dus een agent zijn -van Moskou?” - -„Hij heet heelemaal geen Stijkof, Charly en hij is ook geen graaf,” -antwoordde Raffles bedaard. - -„Hoe heet hij dan?” vroeg Charly, hoe langer hoe verbaasder. - -„De man heet Fedor Bogowitsj!” antwoordde Raffles ernstig. - -„Hoe ben je daar achter gekomen?” - -„Ik heb in een goed gesloten kistje, maar dat toch geen weerstand kon -bieden aan mijn fijnste loopertjes, wat correspondentie gevonden -tusschen een creatuur van Lenin en Paul Biridef gevoerd, juist ter zake -van de missie van Bogowitsj naar Londen.” - -„Maar voor den drommel, wat komt die man dan hier uitvoeren?” vroeg -Charly. - -„Dat is, dunkt mij, niet langer aan twijfel onderhevig, hij komt hier -in opdracht van Moskou, het Bolsjewisme prediken!” - -„Maar hoe is hij dan aan die papieren, hoe is hij aan een pas gekomen?” - -„Die zullen wel gestolen zijn!” antwoordde Raffles schouderophalend. -„Ik heb de papieren gezien en zij zijn zonder eenigen twijfel echt. Er -moet dus in Rusland ergens een werkelijke graaf Stanislaw Stijkof -wonen, waarschijnlijk in gevangenschap, tenminste, wanneer men hem niet -vermoord heeft, omdat de dooden nog altijd niet spreken en ook niet in -staat zijn, de stukken terug te eischen, welke men hen heeft -afgestolen.” - -„Het is alsof ik een sprookje hoor,” kwam Charly hoofdschuddend. „Hoe -komt hij aan al dat geld?” - -„O, men schijnt te Moskou nog altijd over duizenden en millioenen -roebels te beschikken en over zeer groote bedragen aan juweelen, -waarvan er heele schepels tijdens en na de revolutie gestolen en -geconfisceerd zijn, wat in Rusland natuurlijk hetzelfde is.” - -„Maar dan dat verhaal, dat hij aan de journalisten gedaan heeft, was -het dan niet gevaarlijk, om dat geheel en al uit den duim te zuigen? -Het was toch mogelijk, dat hier sommige personen op de hoogte waren van -het lot van den echten graaf Stijkof?” - -„Het is zeer wel mogelijk, dat het met dien ongelukkigen man inderdaad -zoo gegaan is als Fedor Bogowitsj mededeelde, natuurlijk op zijn reis -naar Engeland na, en dat hij daarginds inderdaad vrouw en kind is -kwijtgeraakt. Tot mijn spijt had ik geen gelegenheid om alle papieren -nauwkeurig na te lezen, want daartoe ontbrak de tijd, daar ik -natuurlijk alles weder in volmaakte orde moest achterlaten.” - -„Ben je niet bang, dat men een spoor van braak heeft ontdekt?” - -„Geen oogenblik! Ik ben eenvoudig de kamerdeur binnengegaan, waarvan ik -een sleutel had weten te vervaardigen en ik heb mij toen gehaast de -balkondeur op een kier te zetten, nadat ik reeds van te voren de deur -van mijn eigen balkon had open gezet, om aldus mijn aftocht te dekken. -Ik heb zijn bureau en verder een paar kistjes met behulp van mijn -loopertjes geopend en ik geloof te mogen zeggen, dat er zelfs geen -krasje op de slotplaat te bemerken is. Ik heb alle brieven, die ik las, -weder juist op dezelfde plaats gelegd; ik heb zoo weinig mogelijk -verschoven en ik ben langs denzelfden weg weder terug gegaan, na mij te -hebben overtuigd, dat de weg veilig was.” - -„Maar is die vondst nu wel voldoende, Edward, om daaruit af te leiden, -dat die Rus een agent van Lenin en Trotzky is?” - -„Ik was al half en half op die vraag voorbereid, Charly,” antwoordde -Raffles glimlachend. „Ik ken je nu al lang genoeg om te weten, dat je -niet over één nacht ijs gaat. Ik zal dan ook morgen onzen man eens -nagaan, als het moet den geheelen dag, en het zou mij niet verwonderen, -als dan zijn eigenlijk doel hier in ons land aan het licht kwam.” - -„Maar waarom eigenlijk die vermommingen?” kwam Charly, nog altijd zeer -verbaasd. - -„Wat een vraag, Charly,” antwoordde Raffles hoofdschuddend. „Het -spreekt toch immers vanzelf, dat men den man aanstonds in den kraag zou -hebben genomen en in de gevangenis gezet of weder naar Rusland -teruggezonden zou hebben, indien hij hier was gekomen met de -mededeeling, dat hij hier het Bolsjewisme kwam prediken! De regeering -moet daar nog niets van hebben en ik geloof ook niet, dat die -alleenheerschappij van het proletariaat de ware regeeringsvorm is voor -een land als het onze. Ik voor mij kan mij nog altijd niet gewennen aan -het denkbeeld, dat een grondwerker of een kolentremmer mij zal -voorschrijven, wat ik te doen en te laten heb. Misschien deugt het -standpunt niet; misschien krijgen wij hier een herhaling van alle -Russische misères en dan nog een maal of tien verergerd; maar zoolang -wij het buiten dezen gewelddadigen ommekeer kunnen stellen, moesten wij -het maar doen.” - -„Je laat dus dien kerel aanstonds arresteeren?” - -„Ho, ho, dat is een andere kwestie,” antwoordde Raffles met een -afwerend gebaar. „De man heeft hier in ieder geval nog niets kunnen -bereiken en als wij hem laten arresteeren, dan zijn wij ook tevens zijn -vermogen kwijt. Bedenk je dat wel?” - -„Ik erken, dat ik daar niet aanstonds aan gedacht heb; wat zijn nu de -plannen?” - -„Mijn plan is om dien nagemaakten graaf voorloopig in de zoete -overtuiging te laten voortleven, dat hier alles botertje tot den boom -is en dat hij rustig onze arbeiders zal kunnen opstoken. Zijn wij -echter eenmaal in het bezit van zijn „werkkapitaal,” dat hem op zoo -gulle wijze verschaft is door de heeren te Moskou, dan zullen wij den -vriend onschadelijk laten maken, al was het maar, omdat wij Britten -zijn en ons nog nooit door een vreemdeling hebben laten voorschrijven, -hoe wij te handelen hebben. Willen zij elkander daarginds in Rusland de -hersens inslaan, mij is het wel. Maar wij moeten hier over onzen eigen -regeeringsvorm kunnen beslissen.” - -„Wij gaan dus nog heden den man achterna?” - -„Dat is te zeggen, dat zou argwaan kunnen wekken: Het is beter als ik -alleen ga.” - -„Maar je zult je als grijsaard niet snel kunnen bewegen, Edward.” - -„Ik denk mij dan ook spoedig te gaan vermommen, en hoop dan nog tijdig -terug te zijn, om onzen man te kunnen volgen.” - -Raffles was opgesprongen. - -Zijn oogen schitterden van ondernemingslust en jachtijver. - -Hij duwde Charly min of meer de kamer uit en zeide op den drempel luid -genoeg om in de gang te worden gehoord: - -„Geef dus dien heer maar dit briefje en zeg, dat het mij aangenaam zal -zijn, dezer dagen zijn bezoek te ontvangen.” - -Hij duwde Charly een stukje papier in de hand en daarop ging de jonge -man weder aan zijn werk, maar het ging hem niet zoo vlot af als den -vorigen dag, want zijn geest was geheel vervuld van de merkwaardige -mededeelingen, welke Raffles hem zooeven gedaan had. - -Wat Raffles betreft, hij verliet zoo spoedig mogelijk het hotel, liet -zich tot dichtbij het huis in de Regent Street brengen, hetwelk hij als -Lord Aberdeen bewoonde en vermomde zich daar zoo snel hij kon. - -Hij verliet het huis weder langs de tuinzijde, thans gekleed als een -eenvoudig werkman, die desnoods zou kunnen doorgaan voor een of anderen -opzichter van de electrische Centrales of van de Waterleiding. - -Hij had uit de garage, die achter in den tuin stond, een snel -motorrijwiel gehaald en had binnen tien minuten het hotel weder -bereikt. - -Het toeval bleek hem gunstig te zijn, juist kwamen Fedor Bogowitsj en -Paul Biridef de treden van het hotelterras af en begaven zich naar de -auto, die reeds op hen stond te wachten. - -Achter het stuurwiel zat een nog jonge chauffeur, aanstonds te -herkennen als een Rus, vanwege zijn in den nek uitgeschoren, glanzend -zwart haar, zijn breede kaken, zijn vooruitstekende jukbeenderen en -zijn eenigszins scheef geplaatste oogen van een zonderlingen, violetten -glans. - -De chauffeur nam eerbiedig zijn pet af voor de beide deftig gekleede -heeren, die in de auto stapten, welke daarop aanstonds wegreed. - -Dadelijk begon Raffles den fraaien wagen te volgen. - -En het was goed, dat hij den benzinehouder en het olie-reservoir tot -aan den rand gevuld had, voor hij heenging, want de rit duurde zeer -lang. - -De wagen reed dwars door Londen, door het Zuid-oosten, na de Theems te -zijn overgestoken en belandde ten slotte in de buurt van Loampit Hill, -in het hartje van de arbeiderswijken. - -Daar stond de fraaie auto eindelijk stil voor een vrij groot huis, de -beide Russen stapten uit en gingen het huis binnen, waarvan de deur was -opengetrokken nog voor de auto stilstond. - -Zij bleven echter niet lang weg, maar toen zij weder terugkeerden -droegen zij zeer eenvoudige kleeren en waren vergezeld door een derden -man, evenals zij van onmiskenbaar Russisch type. - -Zij spraken eenige woorden met den chauffeur van de auto en deze reed -met zijn wagen weg, terwijl de drie mannen te voet verder gingen. - -Niet zoodra had Raffles dit gezien, of hij ging zijn motorrijwiel -stallen in een garage, niet ver daar vandaan gelegen, om zonder opzien -te baren het drietal te kunnen volgen. - -De drie Russen waren in een druk gesprek met elkander verdiept en -dachten er geen seconde aan, dat zij gevolgd werden. - -Zij richtten hun schreden naar den kant van de Theems en bereikten na -ongeveer een kwartier loopens een soort vergaderlokaal, annex wijnhuis. - -Het was omstreeks één uur toen zij daar kwamen en daar het schaftuur -juist was aangebroken, bevonden er zich vrij veel arbeiders in de -gelagkamer, die onmiddellijk aan een kleine vergaderzaal grensde. - -De drie Russen zetten zich aan een tafeltje neder, bestelden iets en -begonnen te eten. - -Raffles volgde aanstonds hun voorbeeld, want ten eerste had hij -werkelijk honger en ten tweede was er hem veel aan gelegen, vooral niet -op te vallen. - -Ondertusschen gaf hij zijn oogen goed den kost. - -De drie Russen schenen reeds vrij veel van de arbeiders, die binnen -kwamen, te kennen, want herhaaldelijk knikten zij dezen of genen toe. - -Toen zij hun maaltijd beëindigd hadden, stonden zij op en begaven zich -naar de vergaderzaal, waar zich reeds een paar honderd arbeiders -verzameld hadden. - -Raffles voegde zich aanstonds bij hen en zag nu, hoe de drie Russen -zich naar een soort podium begaven, waar reeds een viertal andere -mannen met bleeke gezichten en sombere trekken achter een met een groen -laken bedekte tafel gezeten waren. - -Op een der uiteinden van de tafel lag een groot pak brochures, die -gedurende de vergadering werden uitgedeeld, en waarvan Raffles ook een -in handen wist te krijgen. - -Het waren juist dezelfde brochures, welke hij in de kamer van den -gewaanden graaf Stijkof had aangetroffen. - -Wat de toespraken en redevoeringen betreft, zij brachten volstrekt -niets nieuws en weken in het geheel niet af van de gebruikelijke -opwekkingen om de regeering, de bourgeois, het kapitalisme, de geheele -maatschappij te vernietigen en op de puinhoopen daarvan het communisme -te vestigen. - -Raffles wist ook wel, dat deze wijze van propageeren niet de -gevaarlijkste was; die bestond in het afzonderlijk bewerken van iederen -arbeider, in de geheime propaganda, in het uitdeelen van geld om -trawanten te kweeken. - -Trouwens vergaderingen als deze zouden zeer waarschijnlijk door de -politie verboden worden, als zij slechts wist, dat zij hier gehouden -werden. - -En hij behoefde er geen seconde aan te twijfelen of men zou de Russen, -wanneer men wist, wat zij hier kwamen uitrichten, zonder vorm van -proces weder naar hun land terugzenden. - -Bogowitsj zelf voerde het langst het woord en Raffles moest erkennen, -dat hij goed sprak, met vuur en met overtuiging en blijkbaar in het -diepst van zijn ziel overtuigd was, dat de gevaarlijke theorieën, welke -hij hier voorstond, alleen in staat waren, de ellende over de geheel -wereld op te heffen, de menschheid te verbeteren en aan iedereen het -geluk te brengen. - -Anderhalf uur later ongeveer ging de vergadering uiteen, nadat nog -eenige arbeiders eveneens het woord hadden gevoerd en Raffles was tot -zijn schrik tot de ontdekking gekomen, dat de bolsjewistische -leerstellingen bij deze weinig ontwikkelde mannen reeds dieper wortel -hadden geschoten, dan goed was voor het geluk en den vooruitgang van -het land. - - - - - - - - -HOOFDSTUK IV. - -DE ARRESTATIE. - - -Er waren een paar dagen verloopen sedert Raffles zijn -onderzoekingstocht had ondernomen in het Zuidwesten van de wereldstad. - -Hij was in de gelegenheid geweest Fedor Bogowitsj nog eenige malen na -te gaan en telkens had hij daarbij kunnen ontdekken, dat de Russische -Bolsjewisten beraadslaagden met eenige Londensche arbeidersleiders van -de extremistische partijen, die reeds vroeger overhelden naar de -Bolsjewistische leerstellingen en thans door den agent uit Moskou -ijverig werden bewerkt, bijgestaan door een aantal Russen, die evenals -hij op de een of andere slinksche wijze er in geslaagd waren, Engeland -binnen te komen. - -Raffles wist zeer goed, dat het hem maar een woord behoefde te kosten -en eenige agenten van Scotland Yard zouden aanstonds een inval doen in -de logeerkamers van den gewaanden graaf Stijkof, teneinde deze te -onderzoeken en den gevaarlijken Rus onschadelijk te maken. - -Hij besloot daar echter voorloopig nog wat mede te wachten, overtuigd -als hij was, dat hij hiermede niets kon verliezen, maar daarentegen -veel winnen. - -Charly was er na ijverig speuren in geslaagd te ontdekken op welke -wijze Bogowitsj zich meestal in het bezit stelde van de noodige -contanten. - -De Rus had eenvoudig een zeer groot bedrag, bijna een millioen pond -sterling, bij verschillende banken gestort, deels in deposito, deels in -safes, zoodat hij daar uit kon nemen, wanneer hij verkoos. - -Bij een steelschen blik in een paar laden van zijn schrijftafel, had -Charly daarin een paar chequeboekjes ten name van verschillende groote -banken ontdekt. - -Het zou dus minder gemakkelijk zijn, dan Raffles oorspronkelijk dacht, -zich van een groot gedeelte van het geld meester te maken, hetwelk den -Rus moest dienen in Londen propaganda te maken voor de Bolsjewistische -beginselen. - -Wel zou het wellicht mogelijk zijn een der chequeboekjes te -ontvreemden, maar dan zou het noodzakelijk wezen de handteekening van -Bogowitsj na te maken en daarvan had Raffles een hartgrondigen afkeer, -zoolang het niet door de noodzakelijkheid volstrekt geboden was. - -Falsificaties lagen in het geheel niet in zijn aard en liever ging hij, -als het te doen was, recht door zee. - -Zoo gingen er een paar dagen voorbij, welke Raffles besteedde aan het -opmaken van een plan en het bespioneeren van den Russischen agent, -zonder dat deze er een flauw vermoeden van had, dat al zijn gangen -werden nagegaan, nu eens door Charly Brand, op de oogenblikken dat deze -vrij was, dan weder door Henderson, den reusachtigen chauffeur van den -Grooten Onbekende, die hem in bijna al zijn avonturen trouw terzijde -had gestaan en hem reeds menigmaal het leven had gered, maar meestal -toch door Raffles zelf, die daartoe den meesten tijd en ook de meeste -bekwaamheden bezat. - -Als een kat de muis, zoo hield Raffles den Bolsjewistischen agitator in -het oog, ieder oogenblik gereed om toe te springen. - -Hij woonde nog steeds als de gebogen grijsaard in het Hotel Cecil, maar -men was daar reeds gewend aan zijn bewegelijken aard en aan zijn -langdurige afwezigheden. - -Het was omstreeks vijf dagen nadat Raffles voor het eerst het vertrek -van den Rus had onderzocht en omstreeks tien uur in den morgen, toen -Bogowitsj een der kelners last gaf zijn auto te laten voorkomen. - -Een paar seconden later wist Charly, dat Bogowitsj voornemens was uit -te rijden en onmiddellijk zocht hij Raffles op om het dezen mede te -deelen. En hij wist hem nog iets nieuws te zeggen, namelijk, dat de -secretaris van Bogowitsj de rekening voor hen beiden betaald had, want -dat de beide Russen dienzelfden middag een kleine rondreis zouden -beginnen door het Zuiden van Engeland, die vijf dagen zou duren. - -Hun kamers bleven aangehouden en de huur ervan zou betaald worden, -zoodat niemand het recht had daar te logeeren gedurende den tijd, dat -Bogowitsj afwezig zou blijven. - -Wat Biridef betreft, hij zou vooruit reizen en voor zijn meester en -zichzelf kamers bespreken in een hotel in een der steden van Wales. -Welke, dat wist Charly echter niet mede te deelen, want daaromtrent had -de secretaris zich nog niet uitgelaten. - -Daar er echter koffers moesten verzonden worden, zou het Charly -waarschijnlijk niet moeilijk vallen de plaats van bestemming der beide -Russische Bolsjewisten te ontdekken. - -Onmiddellijk maakte Raffles zich gereed den Rus te volgen. - -Hij begreep wel, dat hij het zonder geld op reis niet zou kunnen -stellen, en reeds het volgende uur zou bewijzen, dat Raffles daarin -goed gezien had.... - -Hij verliet zoo spoedig hij kon het hotel en liep een zijstraat in, -waar hij wist, dat Henderson hem met onuitputtelijk geduld wachtte -achter het stuurwiel van een der grootste en snelste auto’s. - -Hij gaf den braven reus op gedempten toon een kort bevel, stapte in de -auto, die haastig wegreed, liet de beide gordijntjes neer en trok toen -van onder een der banken een breede doos te voorschijn, welke bij -opening een aantal pruiken, valsche baarden, wat geheimzinnige potjes -en fleschjes en verder een paar stellen kleederen bleek te bevatten. - -In een oogwenk had Raffles zich ontdaan van zijn witte pruik en zijn -uiterlijk een geheele gedaanteverwisseling doen ondergaan. - -Hij zag er nu uit als een soort banklooper en de gelijkenis werd nog -treffender, toen hij uit een andere bergplaats in de groote auto een -groote lederen portefeuille te voorschijn haalde, zooals men die wel -door bankbeambten ziet gebruiken. - -Dit alles had zeker geen vijf minuten geduurd en op dat tijdstip stond -de auto reeds weder dicht bij het Hotel Cecil stil, maar thans in een -andere straat dan zooeven. - -Raffles had de gordijntjes reeds weder opgehaald en wierp een blik naar -buiten; zoo juist was de maandauto van Bogowitsj voorgereden en daar -kwam hijzelf reeds de trappen van het terras afdalen, terwijl hij zijn -handschoenen dichtknoopte en vergezeld door Biridef, die een lederen -handvalies droeg. - -De beide Russen spraken zacht met elkander. - -„Zoo, zoo, het schijnt dat Biridef al op reis gaat. Hij lijkt wel een -impresario, die voor een operaster alles van te voren in orde moet -maken.” - -Daar Henderson zijn bevelen reeds gekregen had, bleef Raffles rustig -waar hij was en zag toe, hoe de beide Russen instapten, waarop de auto -wegreed. - -Henderson had echter eveneens het voertuig goed in het oog gehouden en -begon het nu te volgen. - -Na een rit van ongeveer twintig minuten hield de auto stil en toen -Raffles door de voorruit keek, zag hij, dat de wagen van de twee Russen -stilhield voor den breeden, somberen ingang van het Victoria Station. - -Hij zag, hoe het portier openging, hoe Biridef uitstapte, met zijn -valies beladen, en daarop Bogowitsj de hand drukte, om ten slotte -haastig in het stationsgebouw te verdwijnen. - -Raffles keek even op zijn horloge en bromde voor zich heen: - -„Over vijf minuten vertrekt er een trein naar Dublin, onze man maakt -groote haast en zoo zou het mij niet verwonderen, dat hij dien trein -moest halen. Nu, dat is voorloopig van minder belang. Biridef is -voorloopig van het tooneel verdwenen en dat komt mij bijzonder te -stade.” - -Intusschen was de auto van Bogowitsj reeds weder verder gereden, om pas -na verloop van omstreeks drie kwartier ten tweede male stil te staan, -thans voor het groote gebouw van de Midland Bank, in Suffolk Road. - -In een wip had Raffles zijn plaats in de auto verlaten en stapte uit. - -„Wachten tot ik terug kom,” zeide hij op zachten toon tot Henderson. - -Het volgende oogenblik was hij in het bankgebouw verdwenen, met zijn -portefeuille onder den arm geklemd, op een paar passen afstands achter -Bogowitsj, dien hij nu niet meer uit het oog wilde verliezen. - -De Rus richtte zich zonder links of rechts te zien en als iemand, die -er den weg weet, naar de groote marmeren hall, waar zich de loketten -bevonden, ging deze door en nu opende, nadat hij eenige woorden met den -man gesproken had, de buigende concierge onderdanig het vergulde hek -voor hem, waarop in kleine koperen lettertjes te lezen stond: -„Credietbrieven en deposito’s”. - -Door de spijlen van het hek kon Raffles gemakkelijk alles waarnemen, -wat er geschiedde. - -Bogowitsj nam plaats in een der gemakkelijke leunstoelen, die bij een -der groote ramen om een rooktafeltje geschaard stonden en een oogenblik -later trad er handenwrijvend en glimlachend een kaalhoofdig heer in een -deftig gekleede jas op hem toe. - -De Rus scheen hem te kennen, knikte hem hooghartig toe, haalde zijn -portefeuille te voorschijn, teekende eenige papieren, welke de heer met -de zwarte jas in ontvangst nam, waarop deze zich haastig verwijderde. - -Raffles had zich een plaatsje veroverd bij een der loketten, tusschen -een aantal andere wachtenden in en zoo kon hij waarnemen, wat daar -binnen geschiedde, zonder dat het opviel. - -Na verloop van omstreeks tien minuten kwam de heer met de gekleede jas -terug, drukker dan ooit in zijn handen wrijvend en thans vergezeld door -een tweeden heer, die een klein kistje droeg, hetwelk hij op het -rooktafeltje plaatste en opende. - -De man stond half met zijn rug naar het vergulde hek toe, maar toch kon -Raffles aan zijn bewegingen heel goed zien, dat hij bezig was, -bankbilletten af te tellen, met de raadselachtige vlugheid, welke aan -geoefende kassiers eigen is. - -Het duurde vrij lang en telkens maakte de heer met de zwarte jas een -korte aanteekening in een notitieboekje, dat hij uit zijn zak had -gehaald. - -Eindelijk werd het kistje weer gesloten, Bogowitsj stond op, streek een -zeer grooten stapel bankpapier naar zich toe, begon die in zijn -portefeuille te rangschikken en moest daar nog een tweede bij te hulp -roepen, terwijl de beide bankbeambten eerbiedig als bij een -plechtigheid toekeken. - -Toen begeleidden zij hem gezamenlijk naar de deur in het vergulde hek, -en trapten elkander bijna op de teenen in hun haast om haar voor den -voordeeligen klant te openen. - -Bogowitsj had de beide portefeuilles zorgvuldig in zijn binnenzak -geborgen, zijn jas en vervolgens zijn pels erover dichtgeknoopt. - -Met een korten hoofdknik nam hij afscheid van de beide bankbeambten en -verliet vervolgens het bankgebouw weder. - -Dadelijk volgde Raffles hem weder, terwijl hij bij zichzelf mompelde: - -„Hij schijnt daar heel wat te hebben opgestreken en dat zonder veel -omslag. Nu, het zal niet aan mij liggen, als hij niet langer dan tot -vanavond in het bezit van dat gestolen geld blijft.” - -En met dit voornemen bezield nam Raffles weder in zijn auto plaats en -volgde den wagen van den Rus weder naar het Hotel Cecil terug. - -Het was op dat oogenblik omstreeks half twaalf in den morgen. - -Een kwartier daarna vroeg en kreeg de pas aangenomen étage-kelner over -wien de oberkelner zeer tevreden was, verlof om zijn vrijen middag -reeds op dat oogenblik aan te vangen. - -— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — - -Omstreeks tien minuten voordat de bel voor den lunch zou weerklinken -door het groote hotel, hield er een gewone huurauto voor stil, waaruit -twee mannen stapten, waarvan de eene een uniform droeg van inspecteur -van politie. - -De ander was als een gewoon burger gekleed, maar een kenner zou in hem -op een mijl afstand den rechercheur herkend hebben. - -Hij was een groote, zwaargebouwde en blijkbaar een zeer sterke kerel, -in staat om desnoods drie mannen tegelijk de boeien aan te doen. - -De beide mannen gingen haastig de vestibule van het hotel binnen en -wendden zich dadelijk naar de loge van den portier, die hen niet zonder -verbazing zag naderen. - -„De gérant?” vroeg de inspecteur kortaf. - -„De gérant is in de eetzaal, mijnheer. Wenscht gij hem te spreken?” - -„Ja. Kunt gij hem telefonisch waarschuwen? Ik wil liever niet naar -binnen gaan.” - -„Niets is gemakkelijker, mijnheer. Wie moet ik bij hem aandienen?” - -„Zeg eenvoudig, dat er een inspecteur van politie is voor een ernstige -zaak.” - -Hoofdschuddend nam de portier het toestel ter hand, sprak er een -oogenblik in en zeide toen: - -„De gérant komt onmiddellijk bij u.” - -„Het is goed. Zeg mij eens, goede vriend, hebt gij graaf Stijkof, nadat -hij omstreeks half twaalf met zijn auto was teruggekeerd, nog zien -uitgaan?” - -„Graaf Stijkof?” herhaalde de portier verbaasd en tegelijk verschrikt. -„Neen, mijnheer, die is dadelijk naar zijn kamer gegaan en daar moet -hij nu nog zijn.” - -„Wanneer dacht hij op reis te gaan?” - -„Om vier uur!” - -„Weet gij niet waarheen?” - -„Zeker weet ik het niet, mijnheer, maar zijn koffers zijn naar Dover -geadresseerd.” - -Op dat oogenblik verscheen de gérant in de loge, die den inspecteur van -politie onthutst aankeek, en zeide: - -„Wat wenscht gij, mijnheer? Wat kan die ernstige zaak zijn waarvoor gij -mij wenscht te spreken?” - -„Dat zal ik u dadelijk zeggen, mijnheer,” antwoordde de inspecteur. „Ik -kom hier om graaf Stijkof te arresteeren.” - -„Wat zegt gij daar! Het kan u toch geen ernst zijn?” riep de gérant -verschrikt uit. - -„Volmaakte ernst, mijnheer!” - -„Maar waarom dan in ’s hemels naam?” - -„Omdat er zeer ernstige verdenkingen tegen hem bestaan!” - -„Van welken aard?” - -„Wij vermoeden, dat hij volstrekt geen graaf is en ook geen Stijkof -heet, maar dat hij door het propaganda-comité te Moskou hierheen is -gezonden, teneinde hier de geesten rijp te maken voor de revolutie!” - -„Maar dat klinkt ongeloofelijk, mijnheer!” hernam de gérant, die zeer -bleek was geworden. „Graaf Stijkof is heel rijk en wij zagen hem altijd -aan voor een werkelijken edelman.” - -„De schijn bedriegt vaak, mijnheer,” hernam de inspecteur met een -eigenaardig spotlachje, „en wat het rijk zijn betreft, wel, de -Russische propagandisten voor de Bolsjewistische idee kunnen over net -zooveel geld beschikken, als zij maar verkiezen; er zijn door de -Sovjet-autoriteiten ongeloofelijke sommen gestolen van de rijken en de -edelen in Rusland; er zijn duizenden juwelierswinkels geplunderd en de -opbrengst daarvan is eenvoudig niet te becijferen. Hier is mijn -aanstelling, mijn rechercheur zal u eveneens zijn penning laten zien. -Gij zult zeker wel zoo goed zijn, ons even naar het logeervertrek van -den graaf te brengen. Ik heb hier een machtiging om tot huisonderzoek -over te gaan.” - -„Maar bedenk eens, als gij u vergist!” riep de gérant wanhopig uit. -„Wij moeten denken om den naam van ons hotel! En zal zoudt gij u niet -vergissen, het zou voor ons een buitengewoon groot schandaal zijn.” - -„Wij vergissen ons niet, mijnheer,” hernam de inspecteur koeltjes. „Ik -wil u echter wel belooven, dat alles zoo bedekt mogelijk in zijn werk -zal gaan, zoodat het niet zal uitlekken, wat hier zal geschieden. Mocht -het inderdaad blijken, dat wij ons toch nog vergist hebben, wat ik niet -geloof, dan zal ik mij haasten u mijn verontschuldigingen aan te -bieden. Gij zult wel zoo goed zijn ons te vergezellen en bij de -huiszoeking aanwezig te zijn.” - -„Maar graaf Stijkof zal vreeselijk opspelen!” meende de gérant -hoofdschuddend, die alles behalve was ingenomen met dit onverwachte -incident. - -„Als dat het ergste is....!” kwam de inspecteur schouderophalend. -„Beter dat uw gast een weinig uit zijn humeur is, dan dat een geheel -land naar den ondergang wordt gestuurd.” - -De gérant zuchtte en zeide toen: - -„Als het niet anders gaat, in ’s hemelsnaam dan! Maar ik verzoek u -dringend zoo voorzichtig mogelijk te werk te gaan, want gij moet wel -begrijpen, welk een schade het voor onze inrichting oplevert, als er -iets dergelijks binnen haar muren voorvalt, onverschillig of de -betichting van vijandelijke propaganda op waarheid berust of niet.” - -„Ik herhaal u nogmaals, dat ik niet zal nalaten, om alles zoo geheim -mogelijk te doen geschieden,” hernam de politie-beambte. „En laten wij -nu maar spoedig gaan. De Rus is zeker op zijn kamer?” - -„Ja, en gij zult u moeten haasten, want hij wil deelnemen aan den lunch -en de groote gong in de vestibule zal wel dadelijk slaan!” - -„Vooruit dan maar!” kwam de inspecteur nu. - -Hij wendde zich naar de deur, maar voor hij het vertrek verliet, zeide -hij tot den portier: - -„Met niemand een woord hierover, verstaat gij? Vooral geen opschudding. -Wij zijn nog meer Bolsjewisten op het spoor en hoe langer zij in -onzekerheid zijn omtrent het lot van hun chef, hoe beter het voor ons -is.” - -„Ik beloof u, dat ik er met niemand een woord over zal spreken, -mijnheer,” antwoordde de portier benauwd. - -Hierop volgden de beide politiemannen den gérant, die hen vlug, zeer -bevreesd, dat een van de gasten hen onderweg zou zien, tot voor de deur -van het appartement van den gewaanden graaf bracht. - -Juist ging deze deur open en Bogowitsj, blootshoofds en blijkbaar -voornemens om zich naar de groote eetzaal te begeven, verscheen op den -drempel. - -De inspecteur deed een stap op hem toe en zeide op zachten toon: - -„In naam des Konings, Fedor Bogowitsj, ik arresteer u!” - - - - - - - - -HOOFDSTUK V. - -DE AFWIKKELING DER ONDERNEMING. - - -Bogowitsj bleef een oogenblik doodstil staan, liet zijn zwarte oogen -van den een naar den ander dwalen en vroeg toen, terwijl hij den -inspecteur strak aankeek: - -„Met welk recht wilt gij mij gevangen nemen? Wat heb ik misdaan? Heeft -een Rus dan niet meer het recht hier te vertoeven?” - -„Dat heeft hij slechts onder zekere omstandigheden,” antwoordde de -inspecteur koeltjes. „Ten eerste moet hij een erkend middel van bestaan -hebben, ten tweede moet hij zijn eigen naam voeren, ten derde moeten -zijn passen in orde zijn en dan moet hij zich ten vierde vooral niet -inlaten met vijandelijke propaganda.” - -„Wat verstaat gij daaronder?” vroeg Bogowitsj op gedempten toon. - -„Dat weet gij evengoed als ik,” antwoordde de inspecteur. „Gij zijt een -Bolsjewist, wat niemand u hier kan kwalijk nemen en gij wilt het -Bolsjewisme ook in Engeland invoeren, en dat duidt men u daarentegen -zeer euvel!” - -„Hoe zult gij mij dit bewijzen?” - -„Kom, kom, Fedor Bogowitsj,” riep de inspecteur ongeduldig uit, „tracht -u niet langer van den domme te houden! Uit het feit, dat ik uw waren -naam ken, moest u reeds voldoende blijken, dat ik u doorzien heb. Maar -als gij nog meer bewijzen wilt, ik ben overtuigd, dat wij die hier in -uw kamer te kust en te keur zullen vinden!” - -De inspecteur, de rechercheur en de gérant waren het logeervertrek -reeds binnen getreden en de laatste had de deur snel gesloten, bevreesd -als hij was, dat er iets van het schandaal naar buiten zou uitlekken. - -De inspecteur wierp een snellen blik om zich heen, terwijl de andere -beambte den Rus goed in het oog hield. - -Er stonden reeds een paar handvaliezen gepakt en een groote koffer -stond in een hoek van het vertrek, nog niet gesloten, maar tot aan den -rand met kleederen gevuld. - -Blijkbaar was de Bolsjewiek voornemens geweest, dadelijk na den lunch -de toebereidselen voor zijn reis voort te zetten. - -„Ga daar zitten,” zoo wendde de inspecteur zich tot Bogowitsj, „en -verroer u niet! Doorzoek zijn zakken!” - -Dit laatste werd gezegd tot den rechercheur, die dadelijk op den -gewaanden graaf toe trad. - -Bogowitsj verbleekte en riep op doffen toon: - -„Durft gij het wagen mij te fouilleeren?” - -„Ik zou u aanraden een minder hoogen toon aan te slaan,” kwam de -inspecteur hooghartig. „Wij weten reeds alles van u, Fedor Bogowitsj.” - -„Misschien.... is het toch wel een vergissing,” kwam de gérant benauwd, -terwijl hij zenuwachtig zijn handpalmen over elkaar wreef. „Als dat -werkelijk zoo mocht blijken te zijn, graaf, dan....” - -„Het is geen vergissing, mijnheer!” riep de inspecteur ongeduldig uit. -„Gij zult u er aanstonds zelf van kunnen overtuigen.” - -De rechercheur had intusschen, terwijl de inspecteur met getrokken -revolver voor den Rus had plaats genomen, de zakken van dezen laatste -met groote snelheid geledigd en den inhoud op de tafel uitgespreid. - -Nu nam de inspecteur deze voorwerpen achtereenvolgens op, en zeide, -zich half tot den gérant keerend: - -„Gij ziet wat het is! Een kleine browning met scherp geladen, een paar -portefeuilles opgepropt met Engelsch bankpapier, een boksbeugel, een -gummi ploertendooder, een paspoort ten name van graaf Stijkof, een -brochure over het Bolsjewisme, of liever de proefjes ervan met blauw -potlood gecorrigeerd, en een zeemlederen zakje met ongeslepen en -geslepen diamanten, ter waarde van omstreeks tien duizend pond -sterling. Denkt gij, dat de echte graaf Stijkof zulk een zonderlinge -verzameling in zijn zak zou medevoeren?” - -De gérant keek bedremmeld voor zich. - -Hij zag zelf wel in, dat hetgeen hier te voorschijn was gekomen, in de -zakken van een uitgeweken Russischen graaf al een zeer vreemd figuur -zou maken, maar de houding van Bogowitsj was nog altijd zoo zelfbewust -en hooghartig, dat de gérant nog steeds meende, met de een of andere -grap of met een betreurenswaardige vergissing te doen te hebben. - -Raffles zag de aarzeling op zijn gelaat en vervolgde schouderophalend: - -„Ik zie wel, dat gij meer noodig hebt om u te laten overtuigen, -mijnheer! Welnu, ik ben voorzien van een volmacht hier in de kamer van -den verdachte huiszoeking te doen en ik noodig u uit, daarbij -tegenwoordig te blijven. Er zal nog wel het een en ander aan den dag -komen, in staat om ook uw laatsten twijfel geheel weg te nemen.” - -En terwijl de rechercheur den arrestant met zijn revolver in bedwang -hield, begon de inspecteur met een handigheid, die de bewondering van -den gérant opwekte, alle meubels grondig te onderzoeken. - -Hij liet geen lade ongeopend, geen kast ondoorzocht, geen vakje -ondoorsnuffeld. - -Maar vooral de koffer van Bogowitsj scheen zijn aandacht tot zich te -trekken. - -Hij keerde het ding eenvoudig op den vloer om, zoodat de geheele inhoud -er uit rolde, schopte alles met zijn voet uiteen, haalde er een -sandelhouten cassette uit, die op slot bleek te zijn en had haar binnen -enkele tellen geopend, terwijl Bogowitsj schuimbekkend van woede -toekeek. - -Maar daarin scheen hij niets van belang te ontdekken, want ofschoon de -doos een aantal papieren bevatte, die de inspecteur snel doorlas, wierp -hij slechts nu en dan een veelzeggenden blik op zijn gevangene. - -Hij keerde de cassette om, klopte op den bodem, mat met behulp van zijn -zakpotlood eerst de binnenzijde en vervolgens den buitenkant en... -glimlachte. - -Zonder zich de moeite te geven te zoeken naar de juiste ligging van het -geheime vakje, dat hij zooeven had ontdekt door een eenvoudige -meetbewerking, liet hij het kistje op den grond vallen en zette er den -voet op. - -Krakend barstte het uiteen.... en daar vielen eenige papieren uit. - -Bogowitsj was met een onwillekeurige beweging opgesprongen om te -voorkomen, dat de inspecteur de papieren zou oprapen, maar met een -enkelen duw kwakte de rechercheur hem zeer onzacht weder op zijn -plaats. - -De inspecteur raapte snel de papieren op en nauwelijks had hij er een -blik op geworpen of hij riep zegevierend: - -„Nu zult gij u toch wel gewonnen moeten geven, mijnheer de gérant! Wat -ik hier in mijn hand heb zijn de legitimatiebewijzen van Bogowitsj, op -zijn eigen naam gesteld en die hem toegang moeten geven tot de -Bolsjewisten, die hier reeds in ons land vertoeven, niet bepaald tot -zijn meerder geluk. En dan zijn er nog eenige brieven, die u echter -weinig belang zullen inboezemen, maar mij des te meer.” - -De gérant liet zich op een stoel neervallen en wischte zich met zijn -zakdoek het voorhoofd af. - -Toen stamelde hij: - -„Wie had dat ooit kunnen denken! Ik bid u, inspecteur, kan dat alles -niet in het geheim behandeld worden? Bedenk, dat de naam van een der -grootste hotels van Londen er mee gemoeid is. Het is nog niet zoolang -geleden, dat wij hier een zeer onaangenaam voorval hebben moeten -beleven, waarin John Raffles, u natuurlijk wel bekend, een groote rol -heeft vervuld, en nu dit weer.... werkelijk, wij zouden het op hoogen -prijs stellen, wanneer er in het geheel geen ruchtbaarheid aan deze -zaak werd gegeven.” - -„Ik kan u daaromtrent volstrekt geen vaste toezeggingen doen, -mijnheer,” antwoordde de inspecteur, om wiens lippen heel even een -zonderling glimlachje gespeeld had, toen de gérant den naam van John -Raffles noemde, „maar wel wil ik u belooven, dat ik bij mijn chefs de -grootst mogelijke stilzwijgendheid zal bepleiten. Dat is ook voor -onszelven van belang, want hoe minder wij van deze aangelegenheid aan -de groote klok hangen, hoe gemakkelijker wij ook de overige -vooraanstaande Bolsjewisten in handen zullen krijgen. Wij zullen hen -zeker niet ontijdig waarschuwen door al te veel ophef van de arrestatie -van Bogowitsj te maken.” - -„Ik zeg u daarvoor hartelijk dank, mijnheer,” riep de gérant uit. „Een -avontuur met Raffles is voor ons al meer dan voldoende, de eerste jaren -behoeven wij niets meer van dien aard te beleven, dat verzeker ik u.” - -„Dat kan ik mij levendig voorstellen,” zeide de inspecteur droogjes. -„En nu zullen wij maar aanstonds handelend optreden.” - -Hij wendde zich tot den arrestant en zeide: - -„Wij zullen u uwe overjas over de schouders werpen, zoodat niemand zal -kunnen zien, dat gij geboeid zijt. Maar ik waarschuw u, dat iedere -poging om te ontvluchten voor u zeer ernstige gevolgen zal hebben; maar -eerst de stukken van overtuiging....” - -Snel greep de inspecteur een valies, dat onder het bereik van zijn hand -op de tafel stond en nog geheel ledig was, en begon er de papieren en -het geld in te pakken. - -Dit alles duurde nauwelijks eenige minuten. - -Hij sloot het valies, nam het op, tikte even aan zijn pet voor den -gérant, die met bleek gelaat op dezelfde plek was blijven staan en -zeide op korten toon tot den rechercheur: - -„Doe hem zijn jas om!” - -De reusachtige politiebeambte deed wat hem bevolen was, na de jas van -den stoel te hebben genomen, waar zij gereed lag. - -Daarop vervolgde de inspecteur, zich tot zijn gevangene richtende: - -„Sta op en loop voor mij uit. Hoe vlugger gij loopt, hoe minder men u -arrestatie zal bemerken.” - -„Gij schijnt te vergeten, dat ik er wel eens op gesteld kon zijn, dat -men mijn arrestatie juist wel en zeer duidelijk bemerkte, mijnheer!” -zeide Bogowitsj op doffen toon. - -„Aha, ik begrijp wat gij zeggen wilt,” kwam de inspecteur spottend. -„Gij hebt hier zeker kameraden in de buurt, die wraak zouden kunnen -nemen, niet waar? Laat ik u mogen zeggen, dat wij ook hierop gerekend -hebben. En nu geen praatjes meer, vooruit!” - -De kleine stoet verliet het vertrek. - -Vooraan liep Bogowitsj en hij had in het hotel zeker geen -medeplichtigen, want hij liep zeer snel en scheen verlangend te zijn -het gebouw te verlaten. - -Beneden gekomen keek hij even rond en stapte toen, op een wenk van den -inspecteur in de wachtende auto. - -De inspecteur ging tegenover hem zitten, terwijl de rechercheur naast -hem plaats nam met den ketting van de boeien tusschen zijn geweldige -knuisten. - -De auto had zich nauwelijks in beweging gesteld of Bogowitsj vroeg, -zich tot den inspecteur wendende: - -„Waar brengt gij mij nu heen?” - -„Dat zult gij wel zien!” antwoordde deze schouderophalend. - -Bogowitsj nam den politiebeambte eenige oogenblikken scherp op en begon -na eenigen tijd, maar met aarzelende stem: - -„Valt er met u.... te praten?” - -„Wat meent gij daarmee?” vroeg de inspecteur. - -„O, als gij mij niet aanstonds begrijpt, zal ik mij de moeite wel -kunnen besparen het u uit te leggen,” riep Bogowitsj schamper uit. - -„Dan zal ik het zelf wel doen,” hernam de inspecteur kalm. „Gij hebt -willen weten, of wij ons wellicht lieten omkoopen, niet waar? Voor -eenige duizenden roebels bijvoorbeeld? Of voor een half dozijntje van -die diamanten, welke ik nu in mijn zak heb? Is het niet zoo? Geef maar -geen antwoord, ik zie al aan uw gelaat, dat ik goed geraden heb. Nu, -gij kunt alle illusies dienaangaande gerust laten varen, gij hebt niet -met Russen te doen.” - -Bogowitsj gaf geen antwoord, maar scheen in gedachten verzonken te -zijn. - -Maar eensklaps hief hij het hoofd weder op en vroeg: - -„Wat zou er met mij gebeuren, denkt gij?” - -„Wel, ik heb eerst gemeend, dat men u eenvoudig het land zou uitzetten, -maar bij nader inzien geloof ik toch niet, dat gij er daarmee zult -afkomen. Volgens onze nieuwe wetten op het verwekken van revolutie zal -men u denkelijk eenige jaren achter slot en grendel sluiten.” - -Weer boog Bogowitsj het hoofd en geruimen tijd sprak hij niet. - -Toen hij den inspecteur opnieuw aankeek, schitterden zijn zwarte oogen -van wraakzucht. - -„Luister eens,” begon hij. „Gij hebt mij nu gearresteerd, maar daarmede -is nog niet alles gezegd. Gij hebt de papieren in de geheime afdeeling -van de cassette gevonden en daaruit hebt gij kunnen zien, dat de ware -graaf Stijkof, wiens papieren wij ten algemeenen nutte hebben -onteigend, in onze macht is evenals zijn vrouw en zijn kind. Welnu, als -gij dan niet wilt luisteren naar den klank van het goud, zoo zult gij -toch misschien wel ooren hebben voor de geboden der menschelijkheid, -waarmede gij Engelschen steeds te koop loopt.” - -„Wat wilt gij zeggen?” vroeg de inspecteur met gefronste wenkbrauwen. - -„Dat zult gij hooren! Gij zult mij wel goed bespionneerd hebben en weet -dus, dat mijn helper, of mijn secretaris als gij wilt, zich reeds -eenige uren geleden naar een andere stad heeft begeven....” - -„Naar Dover!” viel de inspecteur hem kalm in de rede. - -„Ah, dat weet gij ook?” vroeg de Bolsjewist met een zuurzoet lachje. -„Mijn complimenten! Uwe politie is bijna zoo goed als onze vroegere -Ochrana. Nu dan, ik had mij reeds vanmiddag bij hem moeten voegen. Als -ik wegblijf, zal hij dadelijk vermoeden, dat er iets niet in orde is. -Maar nu hebben wij de afspraak gemaakt, dat graaf Stijkof met zijn -leven zal boeten voor alle straffen, welke men een onzer hier zou mogen -opleggen. Gij begrijpt de beteekenis daar van wel? Ik heb mijzelf een -speling van twee etmalen gegeven. - -„Hoort men in acht en veertig uur niets van mij te Dover, dan gaat er -een telegram in geheime code langs een omweg naar Moskou en een paar -uur daarna heeft graaf Stijkof opgehouden te leven. Wat dunkt u -daarvan?” - -„Wat zou ik er van zeggen?” vroeg de inspecteur met een minachtend -schouderophalen. „Dat alles is uwer waardig! Wat zou men van u lieden -anders kunnen verwachten? Bloeddorst schijnt met uwe beginselen, -waarmede gij de wereld gelukkig wilt maken, nu eenmaal onafscheidelijk -verbonden te zijn.” - -„Oog om oog en tand om tand; het is een oeroude wet!” zeide de Rus op -heeschen toon. - -„Ja, en alle menschen zijn broeders!” riep de inspecteur op snijdenden -toon. „Dat leeraart gij tenminste zelf. Maar voor u zijn alleen de -overtuigingsgenooten menschen, de overige mogen naar de hel gaan. Wel, -mijnheer Bogowitsj, dat hebt gij dan heel mooi bedacht! Dus als Biridef -niets van u verneemt en zijn telegrammen naar uw hotel te Londen -onbeantwoord blijven, dan wordt graaf Stijkof ergens in Rusland -afgemaakt?” - -„Zoo is het!” - -„Prachtig! Maar gij hebt een ding vergeten. Ik weet namelijk uit uw -papieren, waar de verblijfplaats van den graaf is. En ook ken ik die -van zijn rampzalige vrouw en van zijn kind.” - -Bogowitsj haalde de schouders op en liet een schamper lachje hooren. - -„En wat zou het u baten, dat gij die verblijfplaats kent?” riep hij -uit. „Alle drie vertoeven zij in Siberië en geen vreemdeling kan daar -doordringen. En al was dat mogelijk, dan zouden er toch weken en -nogmaals weken mede gemoeid zijn, aangenomen, dat men Rusland zou -kunnen binnenkomen zonder toestemming van de Sovjet-autoriteiten. Neen, -als Biridef zijn telegram verzendt, dan is het lot van graaf Stijkof -beslist!” - -„Neen!” riep de inspecteur met vaste stem uit. „Want er bestaat iemand, -die zich niet stoort aan landsgrenzen of Sovjet-autoriteiten! Er is -iemand, voor wien afstand geen zin heeft, er is iemand, die den weg tot -in het hartje van Siberië binnen twaalf uur kan afleggen. Die heet John -Raffles! Hij zal graaf Stijkof en zijn ongelukkige vrouw bevrijden.... -en hij zit tegenover u!” - - - - - - - - -HOOFDSTUK VI. - -NAAR SIBERIË! - - -Het is onmogelijk den indruk te beschrijven, welken deze woorden op den -Bolsjewist maakten. - -Hij liet zich achterover in de kussens vallen en staarde den Grooten -Onbekende aan, alsof hij een geestverschijning zag. - -Geruimen tijd bleef het stil in het binnenste van de auto en pas -langzamerhand scheen Bogowitsj tot het besef van zijn toestand te -komen. - -Hij boog het hoofd en zijn blikken bleven eenige oogenblikken rusten op -de stalen boeien, die nog altijd zijn polsen omsloten hielden. - -Toen keek hij beurtelings Raffles en Henderson, want de zoogenaamde -rechercheur was niemand anders dan de trouwe chauffeur van den -stoutmoedigen Gentleman-Inbreker, aan alsof hij nog altijd twijfelde -aan de betrouwbaarheid van zijn zintuigen. - -Maar eensklaps zwollen de aderen aan zijn slapen, zijn oogen kregen een -woeste uitdrukking en hij barstte uit: - -„Wilt gij zeggen, dat deze geheele arrestatie een comedie is geweest, -dat gij volstrekt niets met de politie te maken hebt?” - -„Op dat laatste zou ik niet onvoorwaardelijk bevestigend kunnen -antwoorden, mijnheer Bogowitsj,” antwoordde Raffles glimlachend. „Ik -heb integendeel nog al eens het een en ander met de politie uitstaande -gehad, al is dat dan niet in de beteekenis, die gij daaraan hecht. Maar -wat het eerste deel van uw vraag betreft, daarop kan ik volmondig -bevestigend antwoorden.” - -„Dus, gij zijt werkelijk de man van wien wij zelfs in Rusland hebben -hooren gewagen? Dien wij meenden aan onze zijde te hebben?” - -„Ik ben John Raffles, maar gij vergist u deerlijk als gij ooit gemeend -hebt, dat ik de partij zou kiezen van lieden, die hunne beginselen -slechts door moord, brandstichting en geweld ingang schijnen te kunnen -doen vinden, die de intellectuelen hardnekkig vervolgen, evenals de -kunstenaars, zonder welke groepen een menschwaardig bestaan eenvoudig -ondenkbaar is; die nog altijd aansporen tot het vreeselijke terrorisme, -als zij daar slechts hun doel mee kunnen bereiken, de nivelleering van -het geheele bestaan, de gelijkmaking van alle menschen, als het kan ook -geestelijk, dat wil zeggen de monsterachtigste misvorming van de -geheele maatschappij.” - -„Gij zijt dus onze vijand?” - -„Ik ben de vijand van alles, wat met geweld en ten koste van duizenden -menschenlevens een denkbeeld wil doen zegevieren. Als gij soms denkt, -dat dit hetzelfde is als een vijand te zijn van een groot aantal -maatschappelijke hervormingen, dan moet gij dat zelf maar weten. Maar -voor het oogenblik ben ik voor u en uws gelijken in ieder geval een -vijand.” - -„En, wat hebt gij met mij persoonlijk voor?” - -„Ik heb nog geen vaste plannen daaromtrent, maar ik vermoed welhaast, -dat ik u, zoodra ik gedaan heb, wat ik u zooeven mededeelde, eenvoudig -aan de politie zal overleveren.” - -„Maar gij hebt zooeven geraaskald,” riep Bogowitsj uit. „Denkt gij met -een gek of met een kind te doen te hebben? Wilt gij mij wijsmaken, dat -gij in dien korten tijd van twee etmalen graaf Stijkof kunt bereiken?” - -„Ik heb niet gesproken van twee etmalen, ik heb gesproken van twaalf -uren, en daarbij blijf ik,” gaf Raffles kalm ten antwoord. - -„Maar dat is volkomen onmogelijk!” riep Bogowitsj uit. - -„Voor John Raffles is het niet onmogelijk, mijnheer Bogowitsj,” hernam -Raffles rustig. „Ik beschik over middelen, waarvan gij u volstrekt geen -denkbeeld kunt vormen, maar die ik mij niet gedrongen voel u nader -uiteen te zetten. Laat het u genoeg zijn, als ik u op mijn woord van -eer verzeker, dat ik, natuurlijk behoudens onvoorziene ongelukken, -binnen twaalf uren van Londen naar onverschillig welke stad in Siberië -kan reizen.” - -Bogowitsj keek Raffles een oogenblik onderzoekend aan, maar hij zag op -het vastberaden gelaat niets dan onversaagde vastbeslotenheid en geen -zweem van spotternij. - -„Het is dus waar,” mompelde hij half voor zich heen, „dat gij, zooals -men zegt, beschikt over middelen, machtiger dan die ooit ten dienste -stonden aan een sterfelijk mensch.” - -„Ik geloof te mogen zeggen, dat dit inderdaad zoo is,” gaf Raffles -bedaard ten antwoord. - -„Welnu, dan wil ik aannemen, dat gij geen grootspreker zijt, en dat gij -inderdaad de kans ziet binnen twaalf uren geheel Europa in zijn -grootste breedte en bovendien een stuk van Siberië over te vliegen, -want gij hebt niet met een ezel te doen, ik heb natuurlijk aanstonds -begrepen, dat een vliegmachine het eenige vervoermiddel kan zijn, -waarmede gij die daad kunt volbrengen. Maar daarmee is niet alles -afgeloopen. Gij zult tot graaf Stijkof moeten doordringen en gij zult -spoedig genoeg tot de ontdekking komen, dat dit zelfs voor een man als -John Raffles bovenmenschelijk moeilijk, zoo niet onmogelijk is.” - -„Ik heb u reeds gezegd, mijnheer Bogowitsj, dat het woord onmogelijk in -mijn woordenboek geen plaats vindt,” hernam Raffles schouderophalend. -„Ik wil aannemen, dat de ongelukkige graaf zeer streng bewaakt wordt -mijnentwege door een halve compagnie soldaten en ik geef toe, dat de -mannen, die hem willen bevrijden slechts drie in getal zijn, en toch -zeg ik u, dat wij den ongelukkige zullen weten te bereiken. Gij kent -mij nog niet, als gij daaraan zoudt twijfelen. En hetzelfde geldt -natuurlijk voor zijn beklagenswaardige vrouw en zijn kind!” - -Bogowitsj bleef Raffles eenige oogenblikken in gedachten verzonken -aanstaren. Toen hernam hij op een toon van oprechte spijt: - -„Hoe jammer is het, dat een man als gij onze tegenstander moet zijn! -Ja, waarlijk, ik geloof, dat gij kunt doen wat gij u hebt voorgenomen. -Met u in onze gelederen zouden wij de wereld uit haar voegen kunnen -lichten!” - -En hij vervolgde: - -„Zeg mij nu eens waar gij mij heen brengt, nu ik niet naar het -politiebureau word gebracht.” - -„Gij zult naar een van mijn buitenverblijven worden gebracht, -Bogowitsj, en daar zal ik wel genoodzaakt zijn u een paar dagen -opgesloten te houden. Ik kan trouwens volstrekt niet zeggen, dat het -mij leed doet. Ik beschouw u als een gevaarlijke vijand, niet alleen -van mijn eigen volk, maar van de geheele menschheid. Ik wil toegeven, -dat er in uw beginselen wellicht een kern schuilt van -menschlievendheid, want gij wilt de schreeuwende ongelijkheid tusschen -de menschen opheffen. Maar de wijze, waarop gij allen behandelt, die u -niet blindelings gehoorzaam zijn, stuit mij tegen de borst, en uw -terrorisme verschilt in wezen volstrekt niets van die, welke tijdens -het bewind van de Romanoffs over het rampzalige Russische volk werd -uitgeoefend.” - -Terwijl dit gesprek gevoerd werd, was langzamerhand de duisternis -ingetreden, want reeds was de auto uren onderweg en men naderde de -grens van de ontzaglijk groote wereldstad. - -Hier en daar werden de lantaarns reeds ontstoken. - -Weer bleef het geruimen tijd stil. - -Bogowitsj zat in gedachten verdiept en Raffles, die in de harten der -menschen scheen te kunnen lezen, zeide na eenigen tijd glimlachend: - -„Ik meen te weten, wat u thans bezig houdt, Bogowitsj. Reeds nu peinst -gij over de middelen om uw vrijheid te herwinnen en mijn plannen te -dwarsboomen. Ik zie aan uw half verbaasden, half verschrikten blik, dat -ik goed geraden heb. Laat ik u echter aanstonds zeggen, dat iedere -poging om te ontvluchten van te voren tot mislukking gedoemd is. John -Raffles neemt zijn maatregelen nooit half. Wij zullen aanstonds de -gordijntjes voor de ramen laten vallen, zoodat het u onmogelijk zal -zijn te zien waar wij u brengen en wat de plaats betreft, waar wij u -gevangen zullen houden, gij zoudt even goed kunnen trachten uit de safe -van de Engelsche Bank te kunnen ontsnappen, dan van die plek!”. - -„En wat denkt gij wel met mijn secretaris te doen?” vroeg Bogowitsj. - -„O, maak u niet bezorgd over hem!” antwoordde Raffles. „Hij is voor het -oogenblik onschadelijk en hij kan blijven waar hij is. Misschien ruikt -hij onraad, maar dan is graaf Stijkof reeds bevrijd. Krijg ik hem in -handen, door dat de onvoorzichtige zich bloot geeft, dan zal ook hij -met de politie kennis maken. Hij is niet minder gevaarlijk dan gij en -hoe meer Bolsjewisten hier onschadelijk gemaakt worden, hoe beter het -voor ons allen is!” - -„En mijn geld en mijn juweelen?” - -„Hoe kunt gij daar nog naar vragen!” riep Raffles schouderophalend uit. -„Het spreekt vanzelf, dat ik die confisceer! Als gij over mij hebt -hooren spreken, dan weet gij ook wat mijn beroep is, meer behoef ik er -zeker niet van te zeggen.” - -Terwijl Raffles dit zeide, had hij met een vlugge beweging door een -kleinen hefboom over te halen de gordijnen voor de beide portierramen, -zoowel als voor de voorruit laten vallen. - -Tegelijkertijd begon een plafondlamp te gloeien die het binnenste van -de auto helder verlichtte. - -Vervolgens begonnen Raffles en Henderson eenigen tijd met elkander te -spreken in een taal, waarvan Bogowitsj volstrekt niets begreep en dat -was ook geen wonder, want het was een taal door Raffles bedacht en -alleen begrijpelijk voor hem en zijn beide trouwe metgezellen, Charly -Brand en James Henderson. - -Nog bijna een vol uur duurde de rit en Bogowitsj kon nu alleen -bemerken, dat de auto Londen reeds lang verlaten moest hebben, want hij -hoorde niets meer van het stadsrumoer en uit het knisteren onder de -wielen van het grind leidde hij af, dat de auto zich over een landweg -voortbewoog. - -Er werd zoo goed als niet meer gesproken en de Bolsjewist scheen zich -in zijn lot te hebben geschikt. - -Misschien hoopte hij, dat Biridef, zijn helper, reeds aanstonds argwaan -zou krijgen en door het geheime telegram zijn overtuigingsgenooten te -Moskou zou waarschuwen. Hij moest echter erkennen, dat deze -mogelijkheid niet zeer groot was en dat hij er maar niet al te zeer -rekening mee moest houden. - -Juist toen hij tot deze weinig bemoedigende slotsom was gekomen, stond -de auto stil. Bijna op hetzelfde oogenblik ging het portier open, -Henderson vatte den Rus bij den arm en duwde hem de auto uit. - -Zoo snel werd de Rus medegetrokken, dat hij nauwelijks den tijd had bij -zichzelf de opmerking te maken, dat men hem naar een niet al te groot -landhuis bracht, dat op eenige meters afstand van den weg was gelegen. - -Een oogenblik dacht hij er aan, luide te schreeuwen, maar hij bedacht -bijtijds, dat dit om verschillende redenen geen doel had. - -Ten eerste zou men hem hoogstwaarschijnlijk niet eens hooren, daar de -streek zeer eenzaam scheen te zijn en al zou men dat wel doen, dan zou -het zijn toestand toch zeker niet verbeteren, want Raffles zou -natuurlijk niet nalaten, aanstonds zijn waren aard bekend te maken. - -Hij had trouwens volstrekt geen tijd om een besluit te nemen, want -reeds zag hij zich een gang binnen voeren en daar viel ook de zware -buitendeur achter hem in het slot. - -Een onzeker lichtje schemerde; hij werd een trap afgevoerd met -hardsteenen treden, een zware ijzeren deur naar beneden draaide op haar -hengsels en eindelijk trad hij een soort keldergewelf binnen. Hij zag -nu ook voor het eerst den chauffeur, een man met vuurrood haar en een -stekeligen baard van dezelfde kleur. - -Raffles maakte licht en een helder schijnsel, afkomstig van twee -electrische lampen aan de zoldering verspreidden hun schijnsel in een -ruimen kelder. - -Waarschijnlijk had Raffles het zijn gevangene zoo aangenaam mogelijk -willen maken, want er stond een gemakkelijk bed, er bevond zich een -sofa en voorts was de kelder voorzien van een dik kleed op de steenen, -een kleinen electrischen haard, een tafel en eenige gemakkelijke -stoelen, en zelfs een paar van de beste boeken van Tolstoi, Dostojewsky -en andere Russische schrijvers waren niet vergeten. - -Raffles keek zijn gevangene even strak aan en sprak toen: - -„Gij zult moeten toegeven, dat het voor een gevangenis, waarin gij -slechts een paar dagen zult vertoeven, niet zoo kwaad is! Maar ik -herhaal u, dat gij volstrekt niet behoeft te pogen, hier uit te -ontvluchten! Lucifers zult gij hier niet vinden, gij zult dus geen -brand kunnen stichten! Uw ledikant is van hout en de ijzerdeelen er van -kunnen u tot niets van nut zijn, de zware ijzeren deur is gesloten met -een slot, dat alleen van de buitenzijde te openen is, en verder met een -drietal zeer zware grendels, de muren zijn een halven meter dik en hier -in het vertrek is volstrekt niets, waarmede gij de steenen zoudt kunnen -aantasten, vensters zijn er niet zooals gij ziet, en er vallen dus ook -geen tralies door te vijlen. En zelfs al zoudt gij er in slagen, deze -deur te openen, of door den dikken muur heen te graven, dan zou een -zelfde arbeid u nogmaals wachten boven aan de trap. Wees dus -verstandig, schik u in uw lot, kort u den tijd met lezen en bedenk, dat -wij slechts een paar dagen zullen wegblijven. Wat uw voedsel betreft, -in deze kleine muurkast vindt gij brood, koud vleesch, flesschen melk -en andere eetwaren, genoeg voor twee weken. Als gij iets wilt warmen, -kunt gij dat op den electrischen haard doen, die dag en nacht blijft -branden.” - -Raffles gaf zijn gevangene nog eenige aanwijzingen, ontdeed hem van -zijn boeien en daarop verlieten de drie mannen de cel, zonder dat -Bogowitsj een enkel woord gesproken had. - -De deur werd gesloten en de grendels werden er voor geschoven en deze -bewerking werd nog eens herhaald met de deur, die zich boven aan de -keldertrap bevond. - -Raffles hield zijn kleine electrische zaklantaarn bij zijn horloge en -zag dat het vier uur in den middag was. - -„Laten wij op weg gaan,” zeide hij met gedempte stem. „Is alles in -orde, Henderson?” - -„Alles, Mylord,” antwoordde de reus. „Ik heb de „Duivel der lucht” -grondig nagezien en de electromotor werkt onberispelijk. Er zijn -pelsen, geweren, levensmiddelen, kaarten en munitie ingepakt, zooals -gij mij bevolen hebt en dan nog de kist met kleederen, Russische -uniformen en zoo meer, welke mijnheer Brand heeft uitgezocht.” - -„Prachtig! Laten wij dan spoedig vertrekken, want het is niet -onmogelijk, dat wij er nog dezen nacht in slagen, dien ongelukkigen -graaf Stijkof te bevrijden.” - -Zoo snel zij konden verlieten de drie mannen het huis, dat inderdaad -zeer afgelegen was en stapten weder in de auto, welke ditmaal door -Henderson bestuurd werd. - -Een afstand van ongeveer vijf en twintig kilometer scheidde de drie -mannen op dat oogenblik van het vliegveld, waar de talrijke loodsen -stonden, die de machines van een aantal schatrijke sportvliegers -bevatten. - -Dat was voor Henderson natuurlijk een peulschilletje! - -Zoodra de auto zich in beweging had gesteld begon Charly Brand: - -„Geloof je werkelijk, dat het te doen is, Edward?” - -„Ja, tenminste wanneer er niets onvoorziens gebeurt!” antwoordde -Raffles. - -„Waar is de graaf ergens?” - -„Hij wordt gevangen gehouden in het dorp Kusina, dat niet ver van de -Russische grens in Siberië is gelegen op den linker oever van de Loswa. -Zijn arme vrouw is, tenminste als de papieren niet liegen, die ik -gevonden heb, met haar kind op dit oogenblik in het stadje Soswinskoje, -op den rechteroever van de Sijgwa gelegen, bijna twee honderd kilometer -van het dorp, dat ik je zooeven noemde.” - -„Maar dat is geen bagatel, Edward” riep Charly uit. - -„Een bagatel voor een voortreffelijke auto, die langs goed gebaande -wegen rijdt, en in het geheel niets voor mijn vliegmachine, mijn -waarde,” zeide Raffles glimlachend, „maar een ontzaggelijke afstand in -een land als Siberië met zijn zeer weinige verkeerswegen, zijn -onherbergzame steppen, zijn schaarsche bevolking, en in dit jaargetijde -zijn meestal hooge sneeuw!” - -„Hoeveel bedraagt de afstand van Londen naar Kusina?” vroeg Charly na -eenigen tijd. - -„In rechte lijn omstreeks drie duizend kilometer, Charly. En daar de -„Duivel der lucht” vijf honderd, kilometer per uur kan afleggen, zouden -wij, strikt genomen, aan zes uur genoeg hebben om den overtocht te -doen; ik heb echter dubbel zoveel gerekend, omdat wij steeds met -tegenslagen rekening moeten houden.” - -De beide mannen spraken nog eenigen tijd over hun reis door en toen -reed de auto het hek binnen, dat rondom het vliegveld geplaatst was en -waar een portier de wacht hield. - -Raffles noemde den naam, onder welken hij hier een loods gehuurd had en -eenige oogenblikken later was de wonderlijke vliegmachine, die aan het -brein van den Grooten Onbekende ontsproten was en die door -electriciteit werd voortbewogen, naar buiten gerold. - -De „Duivel der lucht”, van bijzonder fraaien vorm, was geheel uit -aluminium vervaardigd en kon zes personen vervoeren, wanneer het moest -zelfs acht, maar dan moest men alle bagage derven. - -Henderson bleek reeds alles wat er noodig was voor de onderneming, -keurig te hebben opgeborgen in een soort kleine roef, die zich achter -de bestuurdersplaats bevond en waarvan men desgewenscht het dak kon -terug schuiven, en de drie mannen behoefden niets anders te doen dan de -pelsen aan te trekken, en zich in te schepen. - -Een paar mecaniciens keken toe, niet goed begrijpend, hoe mijnheer de -graaf er lust in kon hebben, bij deze zwarte duisternis en met deze -felle koude op te stijgen. - -Een ruk aan een kleinen hefboom, de schroef begon met groote snelheid -te draaien en als het ware met een sprong verhief de vliegmachine zich -van den grond en steeg in den avondhemel omhoog. - -Binnen enkele minuten had de „Duivel der lucht” een hoogte van bijna -twee duizend meter bereikt, de tocht naar Siberië had een aanvang -genomen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VII. - -IN HET HOL VAN DEN LEEUW. - - -Daar Raffles besloten was, den kortsten weg te nemen, volgde hij de -rechte lijn, die hem over Nederland, het Noorden van Duitschland, Polen -en Rusland naar het einddoel van de reis zou voeren. - -Daar het volstrekt onmogelijk was, de bekende steden als richtsnoer te -nemen, moest Raffles wel van het compas gebruik maken, dat helder -verlicht werd door een kleine electrische lamp, die tevens haar -schijnsel wierp op de voortreffelijke kaart, die, door glas beschermd, -voor de bestuurdersplaats was bevestigd. - -De vliegmachine was nog nauwelijks over Londen gevlogen, of de snelheid -was zoo ontzaggelijk groot, dat het volkomen onmogelijk zou geweest -zijn, hierboven adem te halen, wanneer de luchtreizigers niet beschermd -waren geweest door den schuinen opstaanden rand van het schuitje, in -den vorm van een voorsteven. - -In ongeloofelijk korten tijd was de „Duivel der lucht” over de Noordzee -gevlogen, het was nog geen vijf uur, toen reeds de lichten van -Rotterdam aan den horizon als een veilig baken in zee opdoemden. - -Over Utrecht, Zutfen en Enschede vloog de machine en deze afstand van -bijna twee honderd kilometer werd in vijf en twintig minuten afgelegd. - -Zooals gewoonlijk had Raffles een zorgvuldige berekening gemaakt van de -tijdstippen, waarop hij de verschillende groote plaatsen moest -passeeren en dit gaf hem een goede aanwijzing, of hij de goede route -volgde en niet al te zeer links of rechts afweek, of minder dan vijf -honderd kilometer per uur aflegde. - -In den donkeren nacht werd de tocht voortgezet over Osnabrück, -Hannover, Brandenburg, en omstreeks kwart over zessen kwam Berlijn in -het zicht, kenbaar als een zee van licht. - -Op een hoogte van ongeveer duizend meter zweefde de „Duivel der lucht” -met onverminderde vaart en met gedoofd zoeklicht over de wereldstad, -die daar diep beneden het vliegtuig met razende snelheid voorbijschoof, -en zonder ophouden ging het weder verder, in de richting van de -Russische grens. - -Een weinig ten Noorden van de vesting Posen hield Raffles aan, op wat -vroeger de grens was tusschen het Duitsche rijk en Polen. - -De tocht werd nu voortgezet over een dicht bevolkte streek en -onophoudelijk doemden hier en daar de lichten op van nieuwe steden en -dorpen. - -Nu en dan wisselden Raffles en Charly, die naast elkander gezeten -waren, een paar woorden, terwijl Henderson achter hun rug bezig was, -met behulp van zijn kleinen electrischen oven het middagmaal te -bereiden, dat zou bestaan uit een gebraden eend, wat brood, en een paar -handen vol druiven, met een kopje geurige koffie toe, want zelfs dien -drank wist de reus aan boord van het ranke zweeftuig voortreffelijk te -bereiden. - -En toen de „Duivel der lucht” reeds in het hartje van Polen was en -Warschau ver in het Zuiden achter zich had gelaten, nuttigden Raffles -en Charly met smaak het middagmaal, terwijl Henderson de -stuurinrichting had overgenomen. - -Zeker, deze kleine vliegmachine was oorspronkelijk niet ingericht om er -gemakzuchtige passagiers mede te vervoeren en men moest zich een weinig -behelpen, maar het verblijf in de koude nachtlucht had den eetlust -gescherpt, en de eend verdween dan ook met grooten spoed in de -hongerige magen. - -Zonder dat de snelheid ook maar een oogenblik werd verminderd en -terwijl de electrische machine werkte met de regelmaat van een klok, -werd de reis onophoudelijk voortgezet. - -De koude deed zich op deze groote hoogte fel voelen en de reizigers -wisten, dat het nog heel wat erger zou worden, want sedert eenige dagen -brachten de bladen berichten van hevigen sneeuwval en koude uit geheel -Rusland en Siberië. - -En niet alleen de koude werd nu de vijand van de drie stoutmoedige -mannen. - -Zij zouden nu ook met de menschen moeten rekenen en niemand kon zeggen -of zij, indien zij eens gedwongen werden om te dalen, vriend of vijand -zouden ontmoeten. - -Maar in ieder geval konden zij er wel zeker van zijn, dat men alles -behalve vriendelijk gezind zou zijn ten aanzien van drie vreemdelingen, -die zich volstrekt niet stoorden aan grenzen en met hun vliegmachine -waren komen binnendringen. - -Steeds op het compas turende bracht Raffles de vliegmachine voorbij -Minsk, Witebsk en Jaroslaw en nog altijd draaide de motor even -regelmatig en snorde de schroef met duizelingwekkende snelheid. - -En het was goed, dat de reizigers dikke pelsen hadden aangetrokken, -want de koude werd bijna onuitstaanbaar. - -Van het gelaat der drie luchtreizigers was niets te zien dan de oogen, -en deze waren door een grooten bril, waarvan de randen van bont -voorzien waren, beschermd. - -Aan slapen dacht niemand. - -Nog slechts weinige uren scheidden hen van het oogenblik der landing en -het werd nu juist meer dan ooit zaak, ooren en oogen goed open te -houden. - -Weliswaar zou hun leven denkelijk geen dadelijk gevaar loopen, -tenminste wanneer zij in handen kwamen van welgezinde Russen, maar toch -zou hun aanhouding een zeer kostbaren tijd verloren doen gaan. - -Er was Raffles dus veel aan gelegen, dat de machine zoo geregeld als -een uurwerk bleef doorloopen en daarvoor was het toezicht van Charly op -den electromotor onontbeerlijk. - -Raffles zelf hield den blik onafgewend gevestigd op de kaart, welke hij -telkens een weinig verder verschoof door aan een kleinen knop te -draaien, en op het compas. - -Nog slechts een uur, misschien vijf kwartier, en het eerste doel van de -reis zou bereikt zijn. - -Reeds was de vliegmachine over Orlof gevlogen, het voornaamste -kruispunt van voerwegen in deze streek van Rusland en waarvan een lijn -liep naar Tjumen, een vijftigtal wersten voorbij de Siberische grens. - -Maar van die lijn dacht Raffles geen gebruik te maken, want hij zou er -toch niets aan hebben en hoe vreemd het ook klinkt, een vliegmachine -was op dit oogenblik wel zoo veilig. - -Het was omstreeks één uur in den nacht, toen Raffles de linkerhand -ophield ten teeken, dat men het doel van de reis naderde. - -Hij had de vliegmachine tamelijk aanzienlijk laten dalen en toen Charly -zich over den rand van het schuitje boog, meende hij in de diepte -eenige vage, donkere vormen te onderscheiden, die zich schaarden langs -wat de Loswo moest zijn, de breede, uitgestrekte rivier, waarover des -zomers een tamelijk druk verkeer plaats heeft, maar die nu gevangen was -in de boeien van den witten vorst, en met een zoo dikke laag ijs was -bedekt, dat een geheel legerkorps met artillerie en al er zonder eenig -gevaar over heen had kunnen marcheeren. - -En de jonge man begreep, dat die donkere vormen de huizen moesten zijn -van het stadje of het groote dorp Kusina. - -En verder was er niets anders te zien dan een onmetelijk groote witte -vlakte, die nu en dan oplichtte, wanneer de maan van achter de zwaar -met sneeuw beladen wolken te voorschijn kwam. - -Heel in de verte glinsterde hier en daar eenige lichten, maar het was -onmogelijk vast te stellen, waarvan die schijnsels afkomstig waren. - -Raffles had den electromotor reeds eenige oogenblikken te voren -afgezet, opdat men daar beneden het gerucht niet zou vernemen, en hij -deed nu de „Duivel der lucht” met weergalooze behendigheid, alleen door -de vleugels gedragen, in een spiraalvormige zweefvlucht neerdalen. - -Zooals een vogel zich neerzet op een tak, zoo gleed de „Duivel der -lucht” geruischloos neder op de eindelooze sneeuwvlakte. - -En dadelijk bemerkte Raffles, dat hij er goed aan had gedaan, de -machine te doen voorzien van een stel vlotters, niet ongelijk aan die, -welke men aan watervliegtuigen opmerkt, want daar de sneeuw hier bijna -een meter hoog was, zou de vliegmachine er diep in zijn weggezakt, -hetgeen het weder opstijgen zeer zou hebben bemoeielijkt. - -Thans stoof de machine door haar eigen vaart nog wel bijna een halve -kilometer voort op de beide vlotters, die als het ware het onderstel -van een groote slede vormden en eindelijk stond de „Duivel der lucht” -stil op ongeveer een werst van het dorp Kusina. - -Daar scheen alles reeds in diepe rust verzonken te zijn, want niet het -minste gerucht drong tot de drie reizigers door, die vlug uit de -machine waren geklauterd en nu wat door de sneeuw heen en weer -baggerden, teneinde hun verstijfde ledematen weder wat los te maken. - -Van een weg viel volstrekt niets te bespeuren, alles was bedekt met een -gelijkmatige sneeuwlaag, die alle omtrekken vervaagde en alleen een -groot gedeelte van den ijsvloer op de rivier onbedekt had gelaten, -waarschijnlijk had de felle wind de sneeuw over deze gladde oppervlakte -voor zich uit geblazen. - -Onmiddellijk besloot Raffles van deze omstandigheid gebruik te maken, -het was bijna de eenige manier, om veilig het dorp te bereiken, zonder -gevaar te loopen, halverwege in de sneeuw te blijven steken. - -Het was bitter koud en Raffles besloot dan ook, zoo spoedig mogelijk -handelend op te treden. - -Hij wenkte zijn beide metgezellen bij zich, en begon: - -„Luister eens, vrienden! Het is natuurlijk volstrekt noodzakelijk, dat -een onzer bij de vliegmachine blijft, en ik geloof dat onze Henderson -daarvoor het best geschikt is, want hij zal zich het toestel niet laten -ontfutselen, niet waar?” - -„Wie er met een vinger naar durft wijzen, Mylord, sla ik aanstonds de -hersens in,” zeide de reus op grimmigen toon. - -„Zoover zal het wel niet komen, Henderson,” hernam Raffles glimlachend, -„maar wij moeten toch op alle mogelijkheden voorbereid zijn. Ook het -wolvengevaar is niet denkbeeldig. Je wapent je dus met geweer en -revolver, en let goed op. Mijnheer Charly en ik zullen naar het dorp -gaan, vermomd in Russische uniformen, waarbij wij ons natuurlijk voor -„Rooden” zullen moeten uitgeven, en voor de rest zullen wij wel op ons -goed gesternte moeten vertrouwen, want wij weten natuurlijk volstrekt -niet waar men graaf Stijkof gevangen houdt. Wij zullen het echter wel -zoo inrichten, dat men ons dat zegt en wanneer hij eenmaal bij ons is, -heeft de rest niet veel meer te beteekenen. Wij zullen nu de -vliegmachine zoo dicht mogelijk tot aan den oever der rivier trekken, -die hier gelukkig zeer laag is, en je zult goed acht slaan op den -stroom, Henderson, want langs die zijde moeten wij ook weder -terugkeeren, tenzij wij ons van een slede kunnen meester maken. Zoodra -je ons ziet aankomen, breng je den motor in beweging, zoodat wij niet -anders te doen hebben dan de schroef in te schakelen.” - -Op dit oogenblik liet zich van den kant van de rivier een gerucht -hooren, het geleek op belgerinkel, als van een sledetuig, en de -schelletjes, die het geluid veroorzaakten, klonken, ofschoon het nog op -verren afstand was, helder en duidelijk door de vrieslucht. - -De drie mannen luisterden een oogenblik en toen zeide Raffles: - -„Het geluid komt in deze richting. Ik denk, dat er een slede nadert -over het ijs van de rivier. Laten wij het spoedig gaan zien, want wie -weet is het toeval niet op onze hand en kunnen wij ons van dat voertuig -meester maken, om op die wijze in en uit het dorp te geraken.” - -Snel wapenden de drie mannen zich met hun geweren, en ijlden toen naar -den oever der rivier, zoo snel de dikke sneeuwlaag het toeliet. - -Daar gekomen wierpen zij zich op de sneeuw en vestigden het oog op de -ijsvlakte, die zich in de verte verloor. - -De scherpe blik van Henderson had al spoedig in de verte een zwarte -punt ontdekt, die tamelijk snel grooter werd en het duurde niet lang of -de drie mannen konden een slede onderscheiden, een zoogenaamde troïka, -dat wil zeggen met drie paarden bespannen. - -Raffles had zijn nachtkijker medegenomen en bracht dien voor het oog. - -Bijna dadelijk liet hij het instrument weder zakken en zeide op -gedempten toon: - -„Behalve de voerman zit er nog maar een persoon in, en hij draagt een -uniform-pet! Het kon niet mooier, vrienden. Wij moeten die slede tot -iederen prijs aanhouden!” - -„Dan zullen wij haar aanhouden, Mylord!” hernam Henderson kalm. „De -slede houdt dezen oever en de paarden schijnen niet al te best beslagen -te zijn, want zij loopen niet bijzonder vlug zou ik zeggen.” - -„Misschien zijn zij wel doodelijk vermoeid, Henderson,” meende Charly. -„Hoe het ook zij, wij zijn met ons drieën, en als wij ons plotseling -vertoonen en met onze wapens dreigen, zal de koetsier wel zoo -verstandig zijn, zijn paarden in te houden.” - -Op dat oogenblik bevond de slede zich nog slechts een honderdtal meter -van de drie mannen verwijderd. - -De twee mannen die er in zaten waren als menschelijke wezens bijna -onkenbaar, zoo dicht waren zij in hun pelsen gewikkeld, terwijl hun -hoofd schuil ging in een groote muts van berenvel, wat den koetsier -betreft, en in een militairen kolbak, wat den anderen persoon aangaat, -die achter hem was gezeten. - -Raffles gaf zijn beide metgezellen een teeken, allen grepen naar hun -geweren, en daarop lieten zij zich snel van de flauw glooiende -oeverhelling glijden. - -De maan was juist van achter de wolken te voorschijn gekomen, en -verlichtte hunne gedaanten helder. - -Onwillekeurig hield de voerman met een ruk zijn drie paarden in, en het -volgende oogenblik had Henderson de dieren met een krachtigen ruk tot -staan gebracht, terwijl Raffles en Charly ieder aan een kant van de -slede naderden en op de treeplank sprongen, na hun geweer aan den riem -over den schouder te hebben geworpen en hun revolver ter hand te hebben -genomen. - -De man in de slede was zoo verbluft door dit onverwachte optreden, dat -hij hier onmogelijk had kunnen verwachten, dat hij volstrekt geen woord -kon uitbrengen en zijn beide aanranders met groote oogen aanstaarde. - -Toen vroeg hij in het Russisch: - -„Wat heeft dat te beteekenen? Wat wilt gij van mij? Ik heb geen geld -bij mij!” - -„Het is ons ook niet om uw geld te doen!” antwoordde Raffles, zich van -dezelfde taal bedienende, welke hij voortreffelijk sprak. „Wij willen -niets anders hebben dan uw papieren, uw slede en uw paarden, en zelfs -die kunt gij later wel weder terug krijgen, als gij dat wilt.” - -De Rus scheen te aarzelen, maar een blik op de beide blinkende -revolvers gaf hem de overtuiging, dat hij ver in de minderheid was en -het verstandigst zou handelen, wanneer hij toegaf. - -Hij knoopte dus langzaam zijn zware pels open, die zijn uniform bleek -te verbergen en waarbij Raffles hem nauwkeurig in het oog hield. - -„Doe die revolvertasch maar af,” beval hij koeltjes, zoodra hij dit -voorwerp in het oog kreeg. - -De Russische majoor van het Roode leger, want dit bleek hij te zijn, -gespte de koppel los, waaraan zijn revolvertasch hing, en dadelijk -maakte Charly zich van dit wapen meester. - -„Nu uw papieren!” beval Raffles. - -„Maar ik weet niet wat gij wilt, ik heb geen papieren!” riep de majoor -uit. - -„Kom, kom, mijnheer, houd ons niet onnoodig op!” hernam Raffles -ongeduldig. „Gij moet een pas of iets dergelijks bij u hebben, -misschien wel een lastbrief of een geschreven bevel, en gij wilt ons -toch zeker niet dwingen, om jegens iemand van uw rang geweld te -gebruiken?” - -Met tegenzin stak de majoor de hand in den binnenzak van zijn tunika en -haalde er een gemslederen portefeuille uit, welke hij Raffles aarzelend -toestak. - -Deze opende vlug de portefeuille, nam er de papieren uit, las ze -haastig door, en glimlachte. - -„Het kon niet mooier!” zeide hij, terwijl hij de papieren langzaam -weder opvouwde en in zijn eigen zakken liet verdwijnen. „Ik moet zeggen -dat het lot mij ditmaal al zeer gunstig gezind is! Gij komt naar -Kusina, voorzien van een bevel om graaf Stijkof, die hier gevangen -wordt gehouden door de uwen, naar een andere plaats over te brengen, -misschien nog verder van zijn ongelukkige vrouw en zijn kind -verwijderd. Nu, graaf Stijkof zal ook worden weggebracht, al is het dan -niet door u en ook niet naar de plek, die gij voor hem bestemd hadt! -Wees zoo goed om uit te stappen!” - -„Uitstappen?” herhaalde de majoor langzaam. „Wat hebt gij met mij -voor?” - -„Maak u niet ongerust, uw leven loopt volstrekt geen gevaar,” hernam -Raffles koeltjes. „Wij willen alleen uw plaats innemen.” - -De majoor stapte uit zijn slede, vloekend en bleek van woede. - -Raffles nam hem den kolbak van het hoofd en gaf hem daarvoor in de -plaats zijn eigen muts. - -„Doe die pels uit! Gij kunt de mijne krijgen en ik geloof dat de ruil -voor u niet eens zoo kwaad is,” vervolgde Raffles op bevelenden toon. - -De majoor moest zijn militairen pels afgeven, welke Raffles snel -aantrok, en nadat dit geschied was, nam Charly de plaats van den -voerman in, die van het geheele geval volstrekt niets begreep en bevend -zijn plaats inruimde. - -Terwijl hij zijn pels dichtknoopte, na de papieren in den buitenzak -daarvan te hebben gestoken, zeide Raffles, zich tot Henderson wendende -en terwijl hij zich ditmaal van de Engelsche taal bediende: - -„Laat die mannen voor je uit loopen, Henderson, en houd hen goed in het -oog. Ik vertrouw hen aan jouw hoede toe, meer behoef ik zeker niet te -zeggen.” - -„Dat is voldoende, Mylord!” antwoordde de reus trouwhartig. „Zij zullen -geen voet verzetten, dat verzeker ik u. Waar moet ik hen heenbrengen?” - -„Breng hen maar tot dicht bij de vliegmachine. In geen geval mag je -schieten, je vuisten zijn gelukkig sterk genoeg om je in geval van nood -als wapen te kunnen dienen.” - -Raffles had reeds in de slede plaats genomen en Charly had de teugels -van het driespan gegrepen. - -De majoor had met de grootste verbazing de klanken van de vreemde taal -opgevangen en barstte nu uit: - -„Engelschen! Nu begrijp ik er heelemaal niets meer van!” - -„Dat is ook volstrekt niet noodig, majoor!” hernam Raffles kortaf. „Het -is ruimschoots voldoende als wij het begrijpen. Wees zoo goed naar den -oever van de rivier te loopen en beschouw mijn metgezel, die een hoofd -boven u uitsteekt, ofschoon gij niet tot de kleinsten behoort, als uw -cipier! Ik zou u niet raden, hem te weerstreven, want hij zou u kunnen -verpletteren als een vlieg. Wij hopen spoedig terug te zijn en dan -zullen wij u weder de vrijheid hergeven, tenminste wanneer wij er in -kunnen slagen de telegrafische verbinding te verbreken met een andere -stad, als die verbinding bestaat, wat ik betwijfel.” - -En zonder zich verder om de beide Russen te bekommeren, riep hij Charly -toe: - -„Vooruit!” - -De slede zette haar tocht over de bevroren oppervlakte van de rivier -voort en een kwartier later ongeveer had zij Kusina bereikt. - -Terwijl Charly op zijn plaats bleef zitten, stapte Raffles uit de -slede, beklom de treden, die naar den hier tamelijk hoogen oever -voerden en stond toen aan het begin van een smalle straat, zoo volkomen -donker, als een Russische straat maar bij mogelijkheid zijn kan. - -Op goed geluk liep hij de straat teneinde en bereikte eenige minuten -later het kleine marktplein. - -Daar zag hij licht in een huis en daar er ruwe stemmen naar buiten -klonken en de brokstukken van een revolutionnair liedje, begreep hij -aanstonds dat hij op het goede spoor was. - -Zonder zich een oogenblik te bedenken trad hij op het huis toe en -bonkend dreunde zijn vuist op de deur. - -Onmiddellijk werd het daarbinnen muisstil, een oogenblik daarna werd de -deur geopend door een soldaat van de roode garde, gewapend met een -lantaarn, waarvan hij het schijnsel op den man daarbuiten liet vallen. - -Daar Raffles de voorzorg had genomen vlug een dichten, valschen baard -om te hangen, geleek hij al zeer veel op een militair van hoogen rang. - -En hoe Bolsjewistisch de man met de lantaarn ook mocht zijn, hij ging -bij het zien van de kolbak van wit geitenvel en van de militaire pels -onmiddellijk in de houding staan, en stotterde: - -„Neem mij niet kwalijk, kameraad majoor! Wij wisten niet dat er nog zoo -laat....” - -„Het is goed!” viel Raffles hem op barschen toon in de rede. „Breng mij -bij den officier van dienst!” - -„De hoogste in rang is kameraad sergeant!” - -„Breng hem dan hier!” - -De roode gardist ging heen en keerde een oogenblik later terug met een -sergeant, die tamelijk onder den indruk van sterken drank was, en den -majoor vragend aanstaarde. - -Raffles haalde zijn papieren te voorschijn en beval: - -„Lees!” - -De sergeant las het bevelschrift door, gaf de papieren terug en zeide: - -„Wilt gij den gevangene nog hedennacht overbrengen, kameraad majoor?” - -„Onmiddellijk! Breng mij naar zijn gevangenis!” - -„Dat hoeft niet, hij is in dit huis!” riep de sergeant uit. „Hij slaapt -nu.” - -„Laat hem onmiddellijk opstaan, hij moet mij volgen!” - -De sergeant verdween en tien minuten later keerde hij terug met een man -van omstreeks vijf en dertig jaar, wiens bleek fijn geteekend gelaat -maar al te duidelijk de kenteekenen droeg van bitter lichamelijk en -geestelijk lijden. - -Hij keek den majoor even aan en vroeg toonloos: - -„Waartoe dit nachtelijke vertrek? Wat wilt gij met mij doen? Is het -einde reeds nabij?” - -„Dat zult gij wel merken, als het tijd is!” antwoordde de gewaande -majoor op ruwen toon. - -Hij wendde zich tot den sergeant en vervolgde: - -„Boeit hem! Ik ben maar alleen en ik heb geen lust hem voortdurend in -het oog te moeten houden!” - -In een oogenblik waren Stijkof de boeien aangedaan en daarop ging hij -met gebogen hoofd, begeleid door twee soldaten en den gewaanden majoor -naar de plek, waar de slede wachtte. - -Een oogenblik later gleed het voertuig over de gladde oppervlakte in de -duisternis weg. - -En nauwelijks had men de laatste huizen uit het oog verloren, of -Raffles boog zich naar zijn gevangene over, keek hem glimlachend aan en -vroeg: - -„Verstaat gij Engelsch?” - -„Of ik Engelsch versta?” vroeg Stijkof met groote oogen van verbazing, -terwijl hij zijn gelaat langzaam naar zijn metgezel toewendde. „Wat -beteekent die vraag?” - -„Ik wilde u slechts verzoeken, mij uw handen toe te steken!” zeide -Raffles in het Engelsch. - -Ondanks zichzelf gehoorzaamde graaf Stijkof, en het volgende oogenblik -had Raffles het slot van de boeien geopend, die rinkelend op den bodem -van de slede vielen. - -Graaf Stijkof slaakte een kreet van verbazing en greep de handen van -Raffles, terwijl hij uitriep: - -„Maar wie zijt gij dan toch? Zijt gij geen Rus? Behoort gij niet tot de -rooden?” - -„Ik ben een Engelschman, graaf, en dit hier is ongeveer mijn eigen -gelaat!” antwoordde Raffles, terwijl hij met een vlugge beweging den -kolbak afzette en zich van den valschen baard ontdeed. - -En nu zette hij den graaf in enkele woorden, zonder echter zijn ware -identiteit te verraden, uiteen hoe het mogelijk was, dat hij thans hier -vertoefde en op welke wijze hij ontdekt had, dat graaf Stijkof hier -gevangen werd gehouden. - -Half versuft van verbazing had Stijkof toegeluisterd en toen Raffles -met zijn verhaal gereed was, stamelde hij: - -„Het is mij of ik nog droom! Alles wat gij daar zegt, klinkt bijna -ongeloofelijk. Gij waart dus nog geen zeven uur geleden te Londen?” - -„Zeven uur en twintig minuten, graaf!” - -„Maar wie zijt gij dan toch, dat gij dat wonder hebt kunnen -verrichten?” - -„Laten wij voorloopig aannemen, dat ik een particulier detective ben, -die alles louter voor zijn vermaak deed.” - -„Het klinkt mij nog steeds alsof ik een sprookje hoor!” hernam graaf -Stijkof hoofdschuddend. „En toch weet ik dat het werkelijkheid is. O, -mocht mijn lieve vrouw dit weten! Mocht ik er in slagen haar terug te -vinden. Wist ik maar waar zij verbleef!” - -„Ik weet het, graaf, zij vertoeft met haar kindje in Soswinskoje en wij -gaan er aanstonds heen.” - -„Is dat zeker, mijnheer?” riep graaf Stijkof uit, bijna bezwijkend -onder den last van al deze plotselinge indrukken. - -„Het is zeker, graaf!” antwoordde Raffles. „Maar hier zijn wij aan het -voorloopige doel van onzen tocht. Wees zoo goed om uit te stappen.” - -Stijkof gehoorzaamde en terwijl Charly op de paarden paste, beklommen -de beide mannen den oever en liepen haastig op het groepje toe, hetwelk -zich bij de vliegmachine in de sneeuw had neergevlijd. - -Raffles wendde zich tot den majoor en den voerman van de slede en zeide -glimlachend: - -„Mijnheer, gij zijt vrij! Gij kunt gaan, waarheen gij wilt, want ik heb -gemerkt, dat er hier geen telegraaf en ook geen telefoon is, terwijl -gij minstens anderhalven dag met de snelste slede verwijderd zijt van -een stad, waar men wel over zulke moderne hulpmiddelen beschikt. Mij -dunkt, dat ik u zeer schappelijk behandel. Uw slede wacht daar beneden -op het ijs, hier zijn uw papieren en gij hebt niets anders te doen dan -naar Kusina te vertrekken en wij wenschen u een goede nachtrust toe.” - -De majoor wierp een woesten blik op den bevrijden graaf, maar hij -begreep wel, dat hij zich in zijn lot zou moeten schikken en daarom -verwijderde hij zich haastig met zijn voerman naar de plek waar de -slede op het ijs wachtte. - -Even later klonk het gerinkel van de sledebelletjes opnieuw, dat zich -thans verwijderde en op hetzelfde oogenblik kwam Charly Brand te -voorschijn. - -Henderson en Charly werden aan Stijkof voorgesteld als „mijn beide -helpers” en daarop begaven zij zich aanstonds aan boord van het -vliegtuig, dat enkele minuten later, nadat allen haastig iets genuttigd -hadden, opnieuw opsteeg. - -Een half uur later zweefde de vliegmachine boven Soswinskoje en landde -onder gelijksoortige omstandigheden als bij het stadje Kusina. Ook hier -een geheel bevroren rivier, ook hier een hard bevroren laag sneeuw van -bijna een meter dikte, ook hier een kleine stad, niet veel meer dan een -dorp, geheel in duisternis gedompeld. - -Daar Raffles nog steeds in het bezit was van de majoorsuniform, besloot -hij geheel alleen het dorp in te gaan, daar het aanbreken van den dag -af te wachten en vervolgens onderzoek te doen naar de verblijfplaats -van de gravin Stijkof, welke hij zeker gemakkelijk zou kunnen -ontdekken, daar de verblijfplaats van zulk een gevangene waarschijnlijk -aan alle inwoners bekend was. - -In de grootste spanning wachtte graaf Stijkof en Charly de terugkomst -van Raffles af, die in gezelschap van Henderson, behoorlijk vermomd, te -voet over het ijs van de rivier naar de stad was getogen. - -Het was ongeveer half acht in den morgen en de zon was nauwelijks boven -de kim verschenen, toen er in vliegende vaart een met drie paarden -bespannen slede van het stadje naderde. - -Charly, die het voertuig het eerst gezien had, bracht snel een kijker -voor het oog, en schreeuwde opgewonden: - -„Daar komen zij aan, graaf! Maar zij worden achtervolgd. De vlucht -schijnt te zijn ontdekt! Kom, laten wij ons inschepen en den motor in -beweging brengen!” - -Haastig klommen de twee mannen in het schuitje en Charly bracht den -motor opgang, terwijl de graaf met kloppend hart naar de naderende -slede tuurde, waarvan de paarden werden opgezweept door den man, wiens -reusachtige lichaamsbouw zoo zeer zijn bewondering had opgewekt. - -Nauwelijks een paar honderd meter achter de eerste slede snelde een -tweede over de vlakte en het zou niet lang duren, of de vluchtelingen -zouden worden ingehaald. - -Snel besloten greep Charly een der geweren, laadde het en mikte zeer -zorgvuldig op een der paarden van de tweede slede, van waaruit hij -reeds hoorde schieten. - -Hij drukte af, het middelste paard maakte een geweldigen sprong en viel -toen in de sneeuw neder, het vandehandsche paard met zich mederukkend. - -Terwijl de eerste slede in vliegende vaart bleef voortsnellen, stegen -een paar soldaten uit het tweede voertuig, die de strengen van het -zwaargewonde paard doorsneden en het gevallen trekdier weder op de been -hielpen, maar met dat alles ging veel tijd verloren en tot overmaat van -ramp scheen het gevallen paard een poot te hebben gebroken, tenminste -de achtervolgers schenen de pogingen op te geven en bekommerden zich -niet meer om de vluchtelingen. - -Nog enkele seconden, de snuivende paarden stonden stil en uit de slede -stapten een jonge vrouw, die zeer schoon was, en een aanvallig meisje -van een jaar of zeven, die op de vliegmachine toeijlden. - -Met een doordringenden kreet van vreugde slingerde graaf Stijkof zich -weder over den rand van het schuitje en klemde vrouw en kind aan zijn -borst. - -De drie Engelschen wendden zich zwijgend en bescheiden af en Henderson -verklaarde later, dat hij onmogelijk zijn tranen had kunnen bedwingen -bij het zien van het uitgeteerde, bleeke gelaat van de vrouw, waarop -tijdens het wederzien een uitdrukking van zoo bovenaardsche vreugde -lag. - -Maar Raffles maande tot spoed aan en eenige oogenblikken later steeg de -vliegmachine trots de lucht in, de vrijheid tegemoet, naar Engeland. - -En terwijl Henderson aan de stuurinrichting zat en graaf Stijkof en -zijn zoo wonderbaarlijk teruggevonden vrouw elkander niet genoeg in de -oogen konden staren, alles om zich heen vergetend, vertelde Raffles in -het kort, hoe de ontvluchting zich had toegedragen. - -Een inwoner had hem, toen hij hem barsch aansprak, bevend en sidderend -het huis gewezen, waar gravin Stijkof en haar kind gevangen werden -gehouden, Raffles had daar toegang geëischt, zoodra de dag begon te -gloren en alles zou heel goed zijn gegaan, als niet een van de soldaten -Henderson in het Russisch had aangesproken, die hem had geantwoord met -een kernachtige Londensche vloek en een vuistslag, die hem bewusteloos -in een hoek zond. - -Gelukkig bevond er zich juist een slede voor het huis, Henderson wist -ruim baan te maken en het viertal kon vluchten, maar niet dan nadat er -alarm was gemaakt en eenige soldaten in een tweede slede hen gingen -achtervolgen. - -Zeven uur nadat de vliegmachine bij Soswinskoje was opgestegen, daalde -zij weder op het vliegveld bij Londen en daar nam Raffles afscheid van -zijn beschermelingen na den graaf een dikke portefeuille in de handen -te hebben gedrukt met de zonderlinge woorden: - -„De helft van wat ik bij den man vond, die uw plaats had willen -innemen. Het komt u eerlijk toe....” - - - - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0382: DE AGENT -VAN LENIN *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/old/69653-0.zip b/old/69653-0.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index a96eb39..0000000 --- a/old/69653-0.zip +++ /dev/null diff --git a/old/69653-h.zip b/old/69653-h.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 10e35bf..0000000 --- a/old/69653-h.zip +++ /dev/null diff --git a/old/69653-h/69653-h.htm b/old/69653-h/69653-h.htm deleted file mode 100644 index c6566e2..0000000 --- a/old/69653-h/69653-h.htm +++ /dev/null @@ -1,3937 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html -PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> -<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2022-12-28T21:16:44Z using SAXON HE 9.9.1.8 . --> -<html lang="nl"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> -<title>Lord Lister No. 382: De agent van Lenin</title> -<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html"> -<meta name="author" content="Felix Hageman (1877–1966)"> -<meta name="author" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="author" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<link rel="coverpage" href="images/lordlister0382-front.jpg"> -<link rel="schema.DC" href="http://purl.org/dc/elements/1.1/"> -<meta name="DC.Title" content="Lord Lister No. 382: De agent van Lenin"> -<meta name="DC.Creator" content="Felix Hageman (1877–1966)"> -<meta name="DC.Creator" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="DC.Creator" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<meta name="DC.Contributor" content="Jan Wiegman (1884–1963)"> -<meta name="DC.Language" content="nl-1900"> -<meta name="DC.Format" content="text/html"> -<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg"> -<meta name="DC:Subject" content="Detective and mystery stories -- Periodicals"> -<meta name="DC:Subject" content="Dime novels -- Periodicals"> -<style type="text/css"> /* <![CDATA[ */ -html { -line-height: 1.3; -} -body { -margin: 0; -} -main { -display: block; -} -h1 { -font-size: 2em; -margin: 0.67em 0; -} -hr { -height: 0; -overflow: visible; -} -pre { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -a { -background-color: transparent; -} -abbr[title] { -border-bottom: none; -text-decoration: underline dotted; -} -b, strong { -font-weight: bolder; -} -code, kbd, samp { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -small { -font-size: 80%; -} -sub, sup { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -} -sub { -bottom: -0.25em; -} -sup { -top: -0.5em; -} -img { -border-style: none; -} -body { -font-family: serif; -font-size: 100%; -text-align: left; -margin-top: 2.4em; -} -div.front, div.body { -margin-bottom: 7.2em; -} -div.back { -margin-bottom: 2.4em; -} -.div0 { -margin-top: 7.2em; -margin-bottom: 7.2em; -} -.div1 { -margin-top: 5.6em; -margin-bottom: 5.6em; -} -.div2 { -margin-top: 4.8em; -margin-bottom: 4.8em; -} -.div3 { -margin-top: 3.6em; -margin-bottom: 3.6em; -} -.div4 { -margin-top: 2.4em; -margin-bottom: 2.4em; -} -.div5, .div6, .div7 { -margin-top: 1.44em; -margin-bottom: 1.44em; -} -.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child, -.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child { -margin-bottom: 0; -} -blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child, -.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child { -margin-top: 0; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 { -clear: both; -font-style: normal; -text-transform: none; -} -h3, .h3 { -font-size: 1.2em; -} -h3.label { -font-size: 1em; -margin-bottom: 0; -} -h4, .h4 { -font-size: 1em; -} -.alignleft { -text-align: left; -} -.alignright { -text-align: right; -} -.alignblock { -text-align: justify; -} -p.tb, hr.tb, .par.tb { -margin: 1.6em auto; -text-align: center; -} -p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument { -font-size: 0.9em; -text-indent: 0; -} -p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument { -margin: 1.58em 10%; -} -.opener, .address { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -} -.addrline { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.dateline { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -text-align: right; -} -.salute { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.signed { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.epigraph { -font-size: 0.9em; -width: 60%; -margin-left: auto; -} -.epigraph span.bibl { -display: block; -text-align: right; -} -.trailer { -clear: both; -margin-top: 3.6em; -} -span.abbr, abbr { -white-space: nowrap; -} -span.parnum { -font-weight: bold; -} -span.corr, span.gap { -border-bottom: 1px dotted red; -} -span.num, span.trans { -border-bottom: 1px dotted gray; -} -span.measure { -border-bottom: 1px dotted green; -} -.ex { -letter-spacing: 0.2em; -} -.sc { -font-variant: small-caps; -} -.asc { -font-variant: small-caps; -text-transform: lowercase; -} -.uc { -text-transform: uppercase; -} -.tt { -font-family: monospace; -} -.underline { -text-decoration: underline; -} -.overline, .overtilde { -text-decoration: overline; -} -.rm { -font-style: normal; -} -.red { -color: red; -} -hr { -clear: both; -border: none; -border-bottom: 1px solid black; -width: 45%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -margin-top: 1em; -text-align: center; -} -hr.dotted { -border-bottom: 2px dotted black; -} -hr.dashed { -border-bottom: 2px dashed black; -} -.aligncenter { -text-align: center; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -font-size: 1.44em; -line-height: 1.5; -} -h1.label, h2.label { -font-size: 1.2em; -margin-bottom: 0; -} -h5, h6 { -font-size: 1em; -font-style: italic; -} -p, .par { -text-indent: 0; -} -p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line { -text-transform: uppercase; -} -.hangq { -text-indent: -0.32em; -} -.hangqq { -text-indent: -0.42em; -} -.hangqqq { -text-indent: -0.84em; -} -p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter { -float: left; -clear: left; -margin: 0 0.05em 0 0; -padding: 0; -line-height: 0.8; -font-size: 420%; -vertical-align: super; -} -blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote { -font-size: 0.9em; -margin: 1.58em 5%; -} -.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden { -text-decoration: none; -} -.advertisement, .advertisements { -background-color: #FFFEE0; -border: black 1px dotted; -color: #000; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -span.accent { -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.accent, span.accent span.top, span.accent span.base { -line-height: 0.40em; -} -span.accent span.top { -font-weight: bold; -font-size: 5pt; -} -span.accent span.base { -display: block; -} -.footnotes .body, .footnotes .div1 { -padding: 0; -} -.fnarrow { -color: #AAAAAA; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -} -.fnarrow:hover, .fnreturn:hover { -color: #660000; -} -.fnreturn { -color: #AAAAAA; -font-size: 80%; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -vertical-align: 0.25em; -} -a { -text-decoration: none; -} -a:hover { -text-decoration: underline; -background-color: #e9f5ff; -} -a.noteRef, a.pseudoNoteRef { -font-size: 67%; -vertical-align: super; -text-decoration: none; -margin-left: 0.1em; -} -.externalUrl { -font-size: small; -font-family: monospace; -color: gray; -} -.displayfootnote { -display: none; -} -div.footnotes { -font-size: 80%; -margin-top: 1em; -padding: 0; -} -hr.fnsep { -margin-left: 0; -margin-right: 0; -text-align: left; -width: 25%; -} -p.footnote, .par.footnote { -margin-bottom: 0.5em; -margin-top: 0.5em; -} -p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel { -float: left; -margin-left: -0.1em; -min-width: 1.0em; -padding-right: 0.4em; -} -.apparatusnote { -text-decoration: none; -} -.apparatusnote:target, .fndiv:target { -background-color: #eaf3ff; -} -table.tocList { -width: 100%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -border-width: 0; -border-collapse: collapse; -} -td.tocPageNum, td.tocDivNum { -text-align: right; -min-width: 10%; -border-width: 0; -white-space: nowrap; -} -td.tocDivNum { -padding-left: 0; -padding-right: 0.5em; -vertical-align: top; -} -td.tocPageNum { -padding-left: 0.5em; -padding-right: 0; -vertical-align: bottom; -} -td.tocDivTitle { -width: auto; -} -p.tocPart, .par.tocPart { -margin: 1.58em 0; -font-variant: small-caps; -} -p.tocChapter, .par.tocChapter { -margin: 1.58em 0; -} -p.tocSection, .par.tocSection { -margin: 0.7em 5%; -} -table.tocList td { -vertical-align: top; -} -table.tocList td.tocPageNum { -vertical-align: bottom; -} -table.inner { -display: inline-table; -border-collapse: collapse; -width: 100%; -} -td.itemNum { -text-align: right; -min-width: 5%; -padding-right: 0.8em; -} -td.innerContainer { -padding: 0; -margin: 0; -} -.index { -font-size: 80%; -} -.index p { -text-indent: -1em; -margin-left: 1em; -} -.indexToc { -text-align: center; -} -.transcriberNote { -background-color: #DDE; -border: black 1px dotted; -color: #000; -font-family: sans-serif; -font-size: 80%; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -.missingTarget { -text-decoration: line-through; -color: red; -} -.correctionTable { -width: 75%; -} -.width20 { -width: 20%; -} -.width40 { -width: 40%; -} -p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint { -color: #666666; -font-size: 80%; -} -span.musictime { -vertical-align: middle; -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom { -padding: 1px 0.5px; -font-size: xx-small; -font-weight: bold; -line-height: 0.7em; -} -span.musictime span.bottom { -display: block; -} -ul { -list-style-type: none; -} -.splitListTable { -margin-left: 0; -} -.splitListTable td { -vertical-align: top; -} -.numberedItem { -text-indent: -3em; -margin-left: 3em; -} -.numberedItem .itemNumber { -float: left; -position: relative; -left: -3.5em; -width: 3em; -display: inline-block; -text-align: right; -} -.itemGroupTable { -border-collapse: collapse; -margin-left: 0; -} -.itemGroupTable td { -padding: 0; -margin: 0; -vertical-align: middle; -} -.itemGroupBrace { -padding: 0 0.5em !important; -} -div.figure { -text-align: center; -} -.figure { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.floatLeft { -float: left; -margin: 10px 10px 10px 0; -} -.floatRight { -float: right; -margin: 10px 0 10px 10px; -} -p.figureHead, .par.figureHead { -font-size: 100%; -text-align: center; -} -.figAnnotation { -font-size: 80%; -position: relative; -margin: 0 auto; -} -.figTopLeft, .figBottomLeft { -float: left; -} -.figTopRight, .figBottomRight { -float: right; -} -.figure p, .figure .par { -font-size: 80%; -margin-top: 0; -text-align: center; -} -img { -border-width: 0; -} -td.galleryFigure { -text-align: center; -vertical-align: middle; -} -td.galleryCaption { -text-align: center; -vertical-align: top; -} -body { -padding: 1.58em 16%; -} -.pageNum { -display: inline; -font-size: 8.4pt; -font-style: normal; -margin: 0; -padding: 0; -position: absolute; -right: 1%; -text-align: right; -letter-spacing: normal; -} -.marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -left: 1%; -position: absolute; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -} -.right-marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -right: 3%; -position: absolute; -text-indent: 0; -text-align: right; -width: 11% -} -.cut-in-left-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: left; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0; -} -.cut-in-right-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: right; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: right; -padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em; -} -span.tocPageNum, span.flushright { -position: absolute; -right: 16%; -top: auto; -text-indent: 0; -} -.pglink::after { -content: "\0000A0\01F4D8"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.catlink::after { -content: "\0000A0\01F4C7"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after { -content: "\0000A0\002197\00FE0F"; -color: blue; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.pglink:hover { -background-color: #DCFFDC; -} -.catlink:hover { -background-color: #FFFFDC; -} -.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover, .seclin:hover { -background-color: #FFDCDC; -} -body { -background: #FFFFFF; -font-family: serif; -} -body, a.hidden { -color: black; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -text-align: center; -font-variant: small-caps; -font-weight: normal; -} -p.byline { -text-align: center; -font-style: italic; -margin-bottom: 2em; -} -.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline { -text-align: left; -} -.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum { -color: #660000; -} -.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a { -color: #AAAAAA; -} -a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover { -color: red; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6 { -font-weight: normal; -} -table { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.tableCaption { -text-align: center; -} -.arab { font-family: Scheherazade, serif; } -.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; } -.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; } -.hebr { font-family: Shlomo, 'Ezra SIL', serif; } -.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; } -/* CSS rules generated from rendition elements in TEI file */ -.imprint { -color: gray; text-align: center; -} -div.advertisement img { -mix-blend-mode: darken; -} -.center { -text-align: center; -} -.xxl { -font-size: xx-large; -} -/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */ -.cover-imagewidth { -width:564px; -} -.xd31e111 { -font-size:x-large; -} -.xd31e113 { -font-size:small; -} -.xd31e119 { -font-size:xx-large; -} -.ad-dubec3-imgwidth { -width:562px; -} -.xd31e1058 { -text-align:center; font-size:xx-large; -} -.xd31e1060 { -text-align:center; font-size:x-large; -} -.xd31e1062 { -text-align:center; font-size:x-large; color:#f30f20; -} -.xd31e1064 { -text-align:center; font-size:large; -} -.xd31e1068 { -text-align:center; font-size:large; color:#f30f20; -} -.xd31e1073 { -text-align:center; -} -/* ]]> */ </style> -</head> -<body> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<p style='text-align:center; font-size:1.2em; font-weight:bold'>The Project Gutenberg eBook of <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0382: De agent van Lenin</span>, by Kurt Matull</p> -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online -at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you -are not located in the United States, you will have to check the laws of the -country where you are located before using this eBook. -</div> -</div> - -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:1em; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Title: <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0382: De agent van Lenin</span></p> -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Authors: Kurt Matull</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Theo Blakensee</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Felix Hageman</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Release Date: December 28, 2022 [eBook #69653]</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Language: Dutch</p> - <p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em; text-align:left'>Produced by: Jeroen Hellingman and the Online Distributed Proofreading Team at https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg</p> -<div style='margin-top:2em; margin-bottom:4em'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0382: DE AGENT VAN LENIN</span> ***</div> -<div class="front"> -<div class="div1 cover"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure cover-imagewidth"><img src="images/lordlister0382-front.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant." width="564" height="720"></div><p> -<span class="pageNum" id="pb1">[<a href="#pb1">1</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 last-child imprint"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e111">☞ Elke aflevering bevat een volledig verhaal. ☜ -</p> -<p class="xd31e113">UITGAVE VAN DEN ROMAN-<span class="corr" id="xd31e115" title="Niet in bron">,</span> BOEK- EN KUNSTHANDEL—SINGEL 236,—AMSTERDAM. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="body"> -<div id="ch1" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch1.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<div class="figure"><img src="images/p0382-01.png" alt="De Agent van Lenin." width="720" height="190"></div> -<h2 class="super xd31e119">De Agent van Lenin.</h2> -<h2 class="label">HOOFDSTUK I.</h2> -<h2 class="main">Een aanzienlijke gast.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">De Londensche bladen, tenminste diegene welke door de deftige kringen gelezen worden, -zoals de „Westminster Gazette,” „de Times” en „de Globe”, bevatten, op een morgen -van een vroegen winterdag, in enkele regels het bericht, dat de Russische graaf Stanislaw -Stijkof was afgestapt in het „Hotel Cecil”, aan het Strand en dat hij daar voorloopig -eenigen tijd dacht te verblijven, in afwachting van de afwikkeling van eenige belangrijke -zaken, welke hij in handen had gegeven van zijn Londenschen zaakgelastigde. -</p> -<p>Hoe kort het berichtje ook geweest was, het was voor een aantal ijverige reporters -toch voldoende geweest om op kondschap uit te gaan en eenige nadere <span class="corr" id="xd31e127" title="Bron: bizonderheden">bijzonderheden</span> in te winnen aangaande den persoon van den Russischen graaf, van wien men nog maar -alleen wist, dat hij zeer rijk was en er niet zonder moeite in was geslaagd, zich -uit de handen der Bolsjewiki te bevrijden. -</p> -<p>Toch scheen het niet zoo gemakkelijk te zijn, tot graaf Stijkof te worden toegelaten, -want hij had reeds aanstonds, nadat hij zijn drie kamers in het dure hotel betrokken -had, den uitdrukkelijken wensch te kennen gegeven, dat men hem met rust zou laten. -</p> -<p>Dit kon echter geen beletsel zijn voor een ras-echten journalist, om een poging te -ondernemen, den Rus aan het praten te krijgen, want hij zou zeker belangwekkende zaken -te verhalen hebben over den toestand in Rusland, hetwelk hij pas kort geleden langs -een zeer grooten omweg, dwars door China had weten te verlaten, ten koste van de grootste -gevaren en na eenige malen op het punt te hebben gestaan door de Bolsjewiki te worden -gegrepen en zonder vorm van proces te worden gefusilleerd. -</p> -<p>De eerste reporters, die zich afzonderlijk kwamen aanmelden, werden dan ook meedoogenloos -afgewezen door den particulieren secretaris van den graaf, Paul Biridef geheeten. -</p> -<p>Dit was zeker iets buitengewoons in Londen en de reporters waren dan ook zeer verontwaardigd -en gewaagden op hun redactiebureau spottenderwijze van „Russische toestanden”, „middeleeuwsche -<span class="pageNum" id="pb2">[<a href="#pb2">2</a>]</span>gebruiken”, „feodalisme” en andere afkeuringswaardige dingen. -</p> -<p>Zij gaven den moed echter niet op, maar hernieuwden den stormloop, thans gezamenlijk. -</p> -<p>En nu hadden zij meer succes, want ten slotte stemde graaf Stijkof er in toe een tiental -vertegenwoordigers van de grootste bladen gezamenlijk te woord te staan. -</p> -<p>Het was wel niet veel en deze Amerikaansche wijze van doen was niet naar den smaak -van de Londensche journalisten, maar het was in ieder geval beter dan niets en iedere -reporter zou immers zooveel hij verkoos het verhaal kunnen opsmukken zoo als zijn -eigen fantasie het hem ingaf. -</p> -<p>En zoo geschiedde het dan, dat de tien heeren, afgevaardigd door een aantal Londensche -en een paar provinciale bladen, zich des morgens omstreeks elf uur bevonden in de -groote ontvangkamer van het hotel, om aanstonds bij den graaf te worden toegelaten. -</p> -<p>De heeren spraken fluisterend onder elkander en geeuwden ook nu en dan, want heel -belangrijk was hun opdracht niet en zij konden wel ongeveer van te voren weten, wat -hun zou worden verteld; de avonturen van graaf Stijkof zouden wel zeer weinig afwijken -van die van alle andere rijke Russische edelen, die er in geslaagd waren, hun vaderland -te verlaten, dat voor hen niets meer bood dan ellende en groote gevaren! -</p> -<p>Op het laatste oogenblik werd de deur weder geopend en trad er, met driftige bewegingen, -een bewegelijk heertje binnen, met een gouden lorgnet op den neus, hetwelk hij telkens -opnieuw moest opzetten, daar zijn reukorgaan er niet op gemaakt scheen te zijn, met -zulk een voorwerp te worden belast, overvloedig zwart haar, dat in artistieke lokken -langs zijn wangen viel en een fijn zwart <span class="corr" id="xd31e145" title="Bron: snorrretje">snorretje</span>. -</p> -<p>De reporters keken den binnenkomende tamelijk verwonderd aan, want geen hunner kende -hem en zij wisten, dat deze ontvangkamer tijdelijk voor hen was gereserveerd, maar -de heer, die zooeven was binnengetreden, hielp hen spoedig uit de onzekerheid, door -met een sterk buitenlandsch accent en met diepe buiging te verklaren: -</p> -<p>„Neem mij niet kwalijk, mijne heeren, dat ik mij ter elfder ure bij <span class="corr" id="xd31e151" title="Bron: n">u</span> kom voegen. Mijn naam is André Devinard en ik ben waarnemend correspondent van de -„Figaro”, zoolang mijn collega Jumeau ongesteld is. Ik weet wel, dat de afspraak niet -luidt, dat een buitenlandsche correspondent aan dit interview zou deelnemen, maar -ik ken te goed uw bewondering voor journalistieke brutaliteit, om niet te hopen, dat -gij mij deze indringerigheid zult vergeven! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan -en ik zou het mijzelf nooit vergeven hebben, wanneer ik geen poging in het werk had -gesteld om graaf Stijkof te spreken te krijgen. Misschien zult gij mij tegenwerpen, -dat ik hedenavond alles in kleuren en geuren in de tien bladen zou kunnen lezen, welke -het groote voorrecht genieten, u onder hunne medewerkers te tellen, maar gij zoudt -zelven geen ware journalisten zijn, als gij dit als motief zoudt aanvoeren, om mij -de deur te kunnen wijzen. Bovendien zou ik dan misschien bijna een etmaal later komen -met mijn verslag van het onderhoud dan andere Fransche bladen, die misschien wel een -hunner afgevaardigden naar uw redactiebureau zenden, ten einde een proefje van uw -artikel te bemachtigen en dat wil ik tot iederen prijs vermijden. Zelf zien, zelf -hooren, zelf handelen, dat is van kindsbeen af mijn leuze geweest en ik heb mij daar -altijd uitstekend bij bevonden, sedert het oogenblik, dat ik mijn eerste schreden -zette op het wankele pad der journalistiek; ik wilde natuurlijk zeggen: dat ik mijn -wankele schreden zette op het pad van de journalistiek, en ik wil nu niet van <span class="corr" id="xd31e154" title="Bron: beginsel sveranderen">beginsels veranderen</span>. Om kort te gaan, ik vraag u verlof mij bij u te mogen aansluiten, en ik weet zeker, -dat gij mij dat verzoek niet zult weigeren. Ik behoef u zeker niet te zeggen, dat -de „Figaro” behoort tot een der vooraanstaande bladen van Frankrijk, dat in de deftigste -kringen gelezen wordt en het zou van mijn kant een ongehoord verzuim zijn, indien -ik naliet, mijn lezers op de hoogte te brengen van de verrichtingen van een authentieken -Russischen graaf!” -</p> -<p>De Fransche journalist had dit alles snel achter elkaar afgerateld en geen van de -verblufte Engelsche reporters had gelegenheid gehad, een enkele opmerking in dien -woordenstroom in te lasschen. -</p> -<p>En voor een der heeren iets kon zeggen, werd de deur geopend en trad Paul Biridef, -de secretaris van graaf Stijkof binnen, die de heeren in zeer goed Engelsch verzocht, -hem te willen volgen. -</p> -<p>Van dat oogenblik af waren de Engelsche journalisten <span class="pageNum" id="pb3">[<a href="#pb3">3</a>]</span>er alleen maar op bedacht, zich aanstonds een goed plaatsje te veroveren, wanneer -zij bij den Russischen graaf werden toegelaten en niemand bekommerde zich meer om -den Franschen correspondent, die hiervan gretig gebruik maakte, stilletjes in de achterhoede -mee te sluipen, verheugd, dat zijn kleine krijgslist gelukt was, om zoo laat mogelijk -ten tooneele te verschijnen, zoodat hij zich een langdurige uiteenzetting met zijn -collega’s kon besparen. -</p> -<p>Biridef, een nog zeer jong man, met een knap, echt Slavisch gelaat, donkere oogen -en gitzwart haar, zeer correct gekleed, bracht de journalisten over een paar breede, -met dikke loopers belegde trappen naar een fraaie kamer op de eerste verdieping, die -uitzicht had op het Strand, waar het juist op dit oogenblik zeer druk was. -</p> -<p>Zoodra alle heeren binnen waren gekomen en men alle stoelen had verzameld, die er -in de kamer en de beide aangrenzende vertrekken stonden, zoodat zij konden plaats -nemen, ging Biridef den graaf halen, die een oogenblik later binnen trad. -</p> -<p>Graaf Stijkof was een rijzig man in de kracht van zijn leven en zeker nog geen vijftig -jaar, met een breed energiek gelaat, stijf opeengeklemde lippen, dikke zwarte wenkbrauwen -en doordringende oogen, die van groote wilskracht en stoutmoedigheid getuigden. -</p> -<p>Op den eersten oogopslag werd het den reporters duidelijk, dat Stijkof er inderdaad -uitzag als de man, die in staat was ongehoorde moeilijkheden het hoofd te bieden, -wanneer het de bereiking van zijn doel betrof, in dit geval de vlucht uit Rusland, -dat voor hem een hel was geworden. -</p> -<p>Het zwarte haar, slechts weinig met grijs doormengd, was zeer kort geknipt, en daalde -in een punt op het lage, maar goed gevormde voorhoofd neder. -</p> -<p>Eigenaardig waren de zeer groote ooren, die zeer ver van het hoofd af stonden en het -bepaald mismaakten. -</p> -<p>Het krachtige lichaam was gestoken in een grijs wandelcostuum, waarschijnlijk door -een Weenschen coupeur vervaardigd, naar den snit te oordeelen, en waarvoor de graaf -zeker wel een tienduizend kronen had moeten neertellen. -</p> -<p>Hij bleef even op den drempel van de tusschendeur staan, waardoor hij was binnengetreden, -monsterde de heeren met een snellen blik, noodigde met een kort gebaar uit weder plaats -te nemen, daar zij zich allen van hun stoelen hadden verheven, en nam toen zelf plaats -in een gemakkelijken leunstoel en wenkte zijn secretaris aan zijn zijde. -</p> -<p>Op zachten toon zei hij in het Russisch eenige woorden tot hem en daarop trad Biridef -op een kleine tafel toe, nam er een palissanderhouten kistje af, gevuld met geurige -sigaren en presenteerde daarvan aan de reporters, die reeds hun blocnotes en vulpenhouders -te voorschijn hadden gehaald. -</p> -<p>Biridef zette het kistje sigaren weder weg en ging toen rond met een zilveren kandelaar, -waarin een roode waskaars stond te branden. -</p> -<p>Dit alles geschiedde zwijgend en het leek wel een onderdeel te zijn van een soort -plechtigheid. -</p> -<p>Pas toen de eerste rookwolkjes de lucht inkronkelden begon Stijkof in goed Engelsch, -maar met een zeer sterk Russisch accent: -</p> -<p>„Ik heb u thans gelegenheid gegeven, mijne heeren, mij enkele vragen te stellen, maar -ik verzoek u dringend het niet te lang te maken, want ik word op dit oogenblik niet -gaarne herinnerd aan mijn vaderland, zooals ge te beter zult begrijpen, als ik u zeg, -dat ik daarginds mijn vrouw en kind heb verloren en niet weet of zij in het land der -levenden verkeeren of niet. De Bolsjewiki hebben ons van elkander gescheiden en slechts -het grootste van alle toevallen zou ons weder bij elkander kunnen brengen.” -</p> -<p>James Brain, de verslaggever van de „Times”, een groote, zwaar gebouwde man van een -jaar of zestig met spierwit haar en een gladgeschoren gelaat, hetwelk een weinig aan -dat van Gladstone herinnerde, en die als het ware de woordvoerder van het troepje -was, zeide hierop: -</p> -<p>„Wij willen volstrekt niet onbescheiden zijn, graaf, maar het zou ons toch zeer veel -genoegen doen, wanneer gij ons een kort verhaal wilde doen van uw wedervaren, te beginnen -van het oogenblik, waarop gij gedwongen waart uw bezittingen te verlaten.” -</p> -<p>Stijkof haalde even de schouders op en antwoordde: -</p> -<p>„Ik vrees, dat mijn verhaal slechts weinig zal afwijken van alle andere relazen, die -betrekking hebben op den vreeselijken toestand van den adel in Rusland, mijnheer. -Maar ik wil u toch wel mededeelen, hoe het mij gegaan is.” -<span class="pageNum" id="pb4">[<a href="#pb4">4</a>]</span></p> -<p>Elf vulpenhouders werden tot schrijven gereed gehouden en elf paar oogen staarden -den graaf vol verwachting aan. -</p> -<p>En Stijkof begon te verhalen. -</p> -<p>Hij deelde mede, hoe de Novemberrevolutie hem als het ware verrast had op zijn landgoed, -waar hij juist eenige dagen met verlof doorbracht, daar hij aan het front licht gewond -was, maar hoe hij toch nog den tijd had gevonden langs een grooten omweg het grootste -gedeelte van zijn effecten, juweelen en andere gemakkelijk vervoerbare bezittingen -naar Londen in veiligheid te doen brengen. -</p> -<p>Dit geschiedde nog maar juist bijtijds, want een paar dagen later had de vloed van -de Bolsjewistische revolutie ook zijn landgoed bereikt en hij werd er meedoogenloos -van verdreven. -</p> -<p>Het had zelfs maar een haar gescheeld, of hij had er het leven bij ingeschoten, en -slechts door een overhaaste vlucht in het holste van den nacht, kon hij zich met vrouw -en kind aan de woede van de Bolsjewiki onttrekken. -</p> -<p>Het was echter reeds onmogelijk, het land op de gewone wijze te verlaten, want de -grenzen werden nauwkeurig bewaakt, en daar de woede tegen de edellieden paal noch -perk kende, stond het gelijk met een poging tot zelfmoord, op dat tijdstip de grenzen -te willen overtrekken. -</p> -<p>En zoo trok graaf Stijkof met vrouw en kind van de eene plaats naar de andere, telkens -opgejaagd en steeds vreezend voor zijn leven en dat van zijn dierbaren. -</p> -<p>Nu en dan verschool hij zich bij familieleden, maar nooit gevoelde hij zich lang veilig, -want het wemelde overal van spionnen en vooral op graaf Stijkof schenen de Bolsjewisten -het te hebben voorzien, ofschoon hij zich niet bewust was, zich ooit wreed of onrechtvaardig -tegenover zijn moesjiks te hebben gedragen. -</p> -<p>Ten slotte achterhaalde hem toch het noodlot, want in een donkeren nacht werd de trein, -waarin hij zich bevond, door een bende roovers overvallen en in het daaropvolgend -gevecht werd hij van zijn vrouw en kind gescheiden. -</p> -<p>Zwaar gewond bleef hij voor dood liggen, landarbeiders vonden hem, brachten hem naar -het dorp en verpleegden hem daar liefderijk, zoo goed zij konden, maar er verliepen -toch vele maanden, voor hij zich weder als hersteld kon beschouwen. -</p> -<p>Van dat oogenblik af echter had hij nooit meer iets van zijn vrouw vernomen en hij -gaf na eenigen tijd de hoop op haar ooit te zullen terugzien, haar noch zijn zesjarig -dochtertje. -</p> -<p>Na eindelooze moeite en tallooze mislukte pogingen, opgejaagd als een wild dier en -terwijl hij zich voortdurend voor de Bolsjewisten moest verbergen, slaagde hij er -in ongemerkt over de Chineesche grens te komen, geheel onkenbaar door het lijden en -de ontberingen, en eenmaal in China viel het hem niet zoo moeilijk verder te komen. -</p> -<p>Terwijl graaf Stijkof dit verhaalde vlogen de vulpenhouders krassend over het papier. -</p> -<p>Niemand stelde een vraag, totdat de graaf met een zwaren zucht zijn verhaal besloot. -</p> -<p>Maar toen was ook de levendige Franschman de eerste, die op drukken toon uitriep: -</p> -<p>„Uw verhaal, Monsieur le Comte, is in de hoogste mate spannend en wij danken u allen -zeer voor uw bereidwilligheid, om het ons mede te deelen. Ik zou u echter gaarne een -vraag willen stellen, of eenige vragen, als gij er niets op tegen hebt.” -</p> -<p>„Wat wenschtet gij dan nog te vernemen?” vroeg graaf Stijkof, terwijl hij eenigszins -ongeduldig de wenkbrauwen fronste. -</p> -<p>„Hoe zijt gij toch wel aan het geld gekomen, om die lange reis van Rusland over China -en natuurlijk verder per schip naar Engeland te volbrengen?” -</p> -<p>„Ik had een aantal effecten in mijn schoenzool weten te verbergen, mijnheer.” -</p> -<p>„En natuurlijk ook uw papieren? De papieren waaruit uw identiteit bleek? Uw passen? -Want die hebben de Bolsjewisten u toch niet kunnen afnemen!” -</p> -<p>„Neen, dat konden zij niet! Ook die had ik veilig weten te verbergen.” -</p> -<p>„Nu, dan moogt gij van geluk spreken, graaf!” merkte André Devinard op, maar aanstonds -voegde hij er haastig aan toe: -</p> -<p>„Het spreekt vanzelf, dat uw geluk pas volmaakt zou zijn als gij uw vrouw en kind -zoudt terugvinden. Hebt gij het al eens met een advertentie geprobeerd?” -</p> -<p>Graaf Stijkof haalde de schouders op en antwoordde: -</p> -<p>„Men kan wel zien, dat gij niet op de hoogte zijt van de toestanden in ons land. Een -advertentie in een Russisch blad! Hoevelen zijn er daarginds, <span class="pageNum" id="pb5">[<a href="#pb5">5</a>]</span>die kunnen lezen? Geen vijf procent van de geheele bevolking. Gij zoudt evengoed kunnen -voorstellen om de zaak door een enkelen omroeper in geheel Rusland te laten bekend -maken. Dat zou zelfs misschien nog meer uitwerking hebben.” -</p> -<p>„Duidt het mij niet kwalijk, graaf, wanneer ik een dwaze opmerking gemaakt heb,” zeide -de Franschman verlegen en een weinig verschrikt door het barsche gelaat van den schatrijken -Rus. -</p> -<p>En hij kroop zoo ver mogelijk weg achter de ruggen van zijn collega’s, die voor hem -zaten. -</p> -<p>Maar de Franschman bleek toch een gewiekste journalist te zijn, want hij stond een -oogenblik later op en wist ongemerkt het vertrek uit te wippen en ging op eigen houtje -een onderzoek instellen. -</p> -<p>Van den étagekelner had hij al spoedig vernomen, dat de graaf wel zeer rijk moest -zijn, want hij had dadelijk een weelderige maandauto gehuurd met den chauffeur er -bij en hij gaf veel geld uit voor zijn diners en hij rookte peperdure sigaren, terwijl -hij voor ongeveer voor duizend pond sterling aan kleederen besteld had bij een van -de eerste kleedermakers van Londen. -</p> -<p>Devinard kreeg ook een kijkje in de slaapkamer van den graaf en in zijn fraai ingerichte -werkkamer, waar een groot bureau was neergezet. -</p> -<p>Hij maakte een paar aanteekeningen, drukte den hem vergezellenden kelner een goudstuk -in de hand en verwijderde zich toen haastig, nog voor zijn Engelsche collega’s het -hotel verlaten hadden. -</p> -<p>Een paar straten verder nam hij een huurauto en gaf den chauffeur het adres op van -een huis in Regent Street. -</p> -<p>Zoodra het voertuig zich in beweging had gezet, liet hij zich achterover in de kussens -vallen, terwijl er een glimlach op zijn gelaat verscheen. -</p> -<p>En binnensmonds mompelde hij: -</p> -<p>„Die schatrijke Russische graaf lijkt mij een voortreffelijk object toe om te worden -adergelaten, of mijn naam is niet John Raffles.” -</p> -</div> -</div> -<div id="ch2" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch2.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK II.</h2> -<h2 class="main">Toebereidselen.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Een paar dagen, nadat graaf Stijkof zijn intrek in hotel „Cecil” had genomen, omstreeks -negen uur in den ochtend, meldde zich een jonge man, eenvoudig maar netjes gekleed, -bij den deftigen portier van het hotel aan. -</p> -<p>Deze nam den jongen met een snellen blik van het hoofd tot de voeten op en zag aanstonds -met het oog van een kenner, dat hij hier zeker niet te doen had met iemand, die als -logeergast kwam en de zeer hooge prijzen van het hotel kon betalen. -</p> -<p>„Wat wenscht gij, mijnheer?” vroeg hij. -</p> -<p>De jonge man haalde een nummer van de „Daily Mail” uit zijn zak, vouwde haar open, -wees met zijn vinger op een advertentie, welke met blauw potlood omlijnd was, en zeide -op beleefden toon: -</p> -<p>„Hotel Cecil vraagt een paar étagekelners, een stationkruier, een chauffeur, twee -kamermeisjes, een hulpkok en een liftjongen.” -</p> -<p>„Ja, dat klopt. Eergisteren is de nieuwe aanbouw in gebruik genomen, waardoor wij -er nog dertig kamers hebben bij gekregen, een eetzaal en nog een tweede billardkamer. -Daarom hadden wij ook meer personeel noodig.” -</p> -<p>„Ik kom mij aanbieden als étagekelner,” zeide de jonge man. „Kan ik den gérant spreken? -Of zijn de plaatsen soms allemaal al vergeven?” -</p> -<p>„In de vacature van den chauffeur en de kamermeisjes is al voorzien, dat weet ik zeker, -maar voor <span class="pageNum" id="pb6">[<a href="#pb6">6</a>]</span>de kelners is de gérant nog niet geslaagd. Er hebben zich al een stuk of wat aangeboden, -maar die waren voor een hotel als het onze—het eerste van Londen—te gebruiken. Ik -zou zeggen, dat je er nog al goed uitziet, maar natuurlijk moet de gérant beslissen. -Daar komt hij juist aan.” -</p> -<p>De jonge man wendde zich om en keek in de richting door, den portier aangeduid. Hij -zag een zwaarlijvig man aankomen, met een volmaakt kaal hoofd, waarop niet het kleinste -haartje scheen te kunnen gedijen. -</p> -<p>Hij ging regelrecht op den gérant toe en herhaalde zijn verlangen om een plaats als -kelner te krijgen. -</p> -<p>De gérant bekeek, zooals een paardenkoopman het een paard doet, vol aandacht de sierlijke -gestalte en het ronde knappe gelaat van den jongen man, die zich kwam aanbieden en -vroeg toen kortaf: -</p> -<p>„Referenties?” -</p> -<p>„Ik kom zoo juist uit Parijs, mijnheer. Daar heb ik twee jaar een betrekking gehad -in het Grand Hotel.” -</p> -<p>„Wat voor een landsman ben je?” -</p> -<p>„Engelschman, mijnheer!” -</p> -<p>„Maar dan zul je wel geen talen spreken?” vroeg de gérant op teleurgestelden toon. -</p> -<p>„Ik spreek vloeiend Fransch en Duitsch, mijnheer, en heel goed Spaansch en Italiaansch, -terwijl ik het Noordsch goed versta en er mij ook een weinig in kan uitdrukken.” -</p> -<p>„Wel, wel. Dat valt mij bijzonder mee! Dat ziet men niet vaak bij Engelsche kelners,” -hernam de gérant. „Ik kan natuurlijk naar je informeeren in het Grand Hotel?” -</p> -<p>„Dat spreekt vanzelf.” -</p> -<p>„Je naam?” -</p> -<p>„Henry Dickson.” -</p> -<p>„Als je in het Grand Hotel te Parijs gediend hebt, behoef ik je natuurlijk niet te -vragen of je je werk goed verstaat?” -</p> -<p>„Dat spreekt vanzelf, mijnheer,” antwoordde Dickson glimlachend. -</p> -<p>„Zoudt gij dadelijk in dienst kunnen komen?” -</p> -<p>„Als het moest over een uur!” -</p> -<p>„Laat mij je papieren eens zien?” -</p> -<p>De jonge man haalde zwijgend zijn portefeuille te voorschijn, opende deze en haalde -er eenige papieren uit. welke hij den gérant ter hand stelde. -</p> -<p>Deze las de stukken haastig door en gaf ze toen Dickson terug met de woorden: -</p> -<p>„Je kunt in dienst komen op de hier gebruikelijke voorwaarden, een week op proef. -Neem je daar genoegen mee?” -</p> -<p>„Ja, mijnheer, ik wist, dat het hier gebruik was. Ik weet ook het loon en overige -bijzonderheden.” -</p> -<p>„Goed. Ga je dan nu maar even aanmelden bij den oberkelner. Wacht, ik zal je een paar -woorden meegeven.” -</p> -<p>De gérant haalde een stukje papier uit zijn zak, krabbelde er met potlood eenige woorden -op en gaf het toen aan Dickson, die met een verheugd gelaat een onberispelijke buiging -maakte voor den gérant en zich vervolgens naar de dienstvertrekken begaf, welke zich -achter in het hotel bevonden en waar hij den oberkelner zou kunnen vinden. -</p> -<p>Zoodra hij dezen invloedrijken <span class="corr" id="xd31e269" title="Bron: functionnaris">functionaris</span> gevonden had, gaf hij hem het briefje van den gérant, welks lezing voor den oberkelner -voldoende was, om zijn nieuwen onderdaan aanstonds aan het werk te stellen. -</p> -<p>Hij kreeg een paar uren om zijn rok te gaan halen en eenige toebereidselen te treffen -en daarop verwijderde hij zich weder. -</p> -<p>Bij het verlaten van het hotel passeerde hij een stokouden heer met spierwit haar, -die op een stok leunde en die blijkbaar een logeergast was, zooeven aangekomen. -</p> -<p>Hij praatte met den portier en wanneer deze man goed op den pas aangenomen kelner -had gelet, dan zou hij gezien hebben, dat deze den eerwaarden grijsaard een knipoogje -scheen te geven, hetwelk deze beantwoordde door heel even met het hoofd te knikken. -</p> -<p>Het volgende oogenblik was de nieuwe kelner reeds weder verdwenen. -</p> -<p>Een paar uren later kwam hij terug met een klein valies, want men had hem medegedeeld, -dat hij intern zou zijn en dus in het hotel zou moeten slapen. -</p> -<p>Een half uur daarna was de pas aangenomen étage-kelner reeds druk bezig met zijn werkzaamheden, -en de oberkelner, die hem nauwkeurig op de vingers zag, moest erkennen, dat de nieuwe -man een aanwinst was; hij had in dat halve uur reeds reizigers van vier verschillende -nationaliteiten te woord gestaan zonder maar een oogenblik te <span class="pageNum" id="pb7">[<a href="#pb7">7</a>]</span>haperen, of naar een woord te moeten zoeken; hij was beleefd, bescheiden, vlug en -handig; hij scheen het toonbeeld van den goeden kelner te zijn. -</p> -<p>Tegen het uur van den lunch verzamelde de helft van de étage-kelners zich in de groote -eetzaal voor het personeel, die gemakkelijk een paar honderd personen kon bevatten. -</p> -<p>En dat was ook wel noodig, want alleen aan kelners had het Hotel Cecil op dat oogenblik -honderd en veertig man in dienst, zonder de piccolo’s en de dienkelners te rekenen, -die in de launch, de eetzalen en in de billardkamer dienst deden. -</p> -<p>De kelners kregen een half uur om te eten en daarna moesten zij hun plaats ruimen -voor de andere ploeg, die was blijven doorwerken. -</p> -<p>Alles scheen in het groote hotel als een klok geregeld te zijn. -</p> -<p>Zoodra de pas aangenomen kelner met den maaltijd gereed was, verliet hij de eetzaal -weder, om weer aan het werk te gaan. -</p> -<p>Op de eerste verdieping ontmoette hij, dicht bij de liftkooi, den gebogen grijsaard -van zooeven. -</p> -<p>Deze scheen juist zijn kamer te hebben verlaten, want hij had de kruk van de deur -nog in de hand. -</p> -<p>Hij wierp snel een blik in de gang, overtuigde zich, dat daar niemand was en trok -toen den kelner haastig naar binnen, waarop hij de deur <span class="corr" id="xd31e291" title="Bron: slot">sloot</span>. -</p> -<p>Toen legde hij zijn beide handen op de schouders van den jongen man en op hetzelfde -oogenblik scheen hij bijna een voet grooter te worden. -</p> -<p>Hij keek den kelner glimlachend aan en vroeg toen op zachten toon: -</p> -<p>„Bevalt het baantje je nog al, beste Charly?” -</p> -<p>„Ik kan niet zeggen, dat ik er verzot op ben, Edward!” antwoordde Charly Brand, want -hij was het inderdaad en hij sprak op dat oogenblik tegen John Raffles. „Maar als -het voor de goede zaak noodig is, dan heb ik het er graag voor over! Hoe staan de -zaken hier? Heb je al iets kunnen ontdekken?” -</p> -<p>„Niets anders dan dat graaf Stijkof nog al veel buitenshuis schijnt te zijn en dan -meestal vergezeld wordt door zijn secretaris.” -</p> -<p>„Ben je er onmiddellijk in geslaagd een kamer naast de zijne te krijgen?” -</p> -<p>„Dat ging niet. Er zijn twee kamers tusschen die van mij en de slaapkamer van dien -schatrijken Rus. Maar het geluk wil, dat die geheele reeks kamers aan de voorzijde -begrensd wordt door een zeer lang balkon, dat bijna langs den geheelen gevel van het -hotel loopt en dat uitzicht heeft op de Theemskade. Als het zoover is, behoeven wij -dus niets verder te doen, dan van het balkon gebruik te maken.” -</p> -<p>„Waar slaapt Biridef, de secretaris, eigenlijk?” -</p> -<p>„In een kamer tegenover die van zijn meester en er van gescheiden door de breede gang.” -</p> -<p>„Wanneer denk je, dat alles rijp is om den slag te slaan?” -</p> -<p>„Dat zal ik je pas morgen kunnen zeggen, misschien nog pas later, want ik moet mij -eerst op de hoogte stellen van de gewoonten van onzen man. Er is niets zoo onaangenaam, -dan te meenen, dat men iemand slapende zal verrassen, terwijl hij daarentegen klaar -wakker is en u ontvangt met een revolver in de vuist. Dat zijn van die verrassingen, -die ik nooit heb kunnen apprecieeren.” -</p> -<p>„Welken naam draag je hier eigenlijk?” -</p> -<p>„Ik sta in het vreemdelingenregister genoteerd als Baron de Mareuil uit Saint Germain -bij Parijs. -</p> -<p>„Vindt men het niet vreemd, dat zulk een oud, gebrekkig man geheel alleen reist?” -</p> -<p>„Ik heb gezegd, dat mijn dochter en schoonzoon mij naar Londen vergezeld hebben en -mij over een week weder zullen komen halen, ik reken er natuurlijk op, dat tegen dien -tijd onze kleine onderneming achter den rug zal zijn.” -</p> -<p>„Heb je al gelegenheid gehad een onderzoek in te stellen naar de wijze, waarop hij -zijn groot vermogen hier belegd heeft?” -</p> -<p>„Nog niet, en ik reken op jou, Charly, om mij daarbij behulpzaam te zijn. Ik heb juist -de vermomming van kelner voor je gekozen, omdat ik van oordeel ben, dat een slimme -kelner, die ooren en oogen goed weet open te zetten, in de gelegenheid is om achter -heel wat geheimen te komen. Je zult me dus het groote genoegen doen, ijverig acht -te geven op alles, wat onze man doet, want daartoe ben ik als gebrekkig grijsaard -natuurlijk minder goed in staat.” -</p> -<p>„Ik beloof het je. Ik moet je echter zeggen, dat ik ben aangesteld in het nieuw bijgebouwde -gedeelte en dat is hier vrij ver vandaan, maar ik zal mijn best doen, dat men mij -al spoedig zal promoveeren door mij hier ergens dienst te laten doen.” -</p> -<p>„En ik weet zeker, dat je daarin zult slagen,” <span class="pageNum" id="pb8">[<a href="#pb8">8</a>]</span>hernam Raffles glimlachend. „Werkelijk, ik zou niemand kunnen aanwijzen, die zoo voortreffelijk -en zonder eenigen argwaan te wekken de rol van kelner zou kunnen vervullen als jij. -Ik verzeker je, dat dat lang niet ieders werk is.” -</p> -<p>„Dank je voor het compliment,” kwam Charly lachend. „En nu zal ik maar weer heengaan, -want men mag mij vooral niet missen. Waar zal ik je vanavond vinden?” -</p> -<p>„Ik zal je zeggen, wat ik vandaag nog doe, dan kun je daar rekening mee houden. Ik -tracht vanmiddag in kennis te komen met den secretaris van Stijkof, wat niet zoo moeilijk -zal zijn. Om vier uur ga ik een kleinen rijtoer maken in Hyde Park. Ik dineer in het -hotel. Wat ik daarna doe, zal afhangen van hetgeen Stijkof verricht, want ik ben van -zins, hem vanavond eens na te gaan.” -</p> -<p>„Afgesproken! Dan zal ik wel gelegenheid vinden, nog een paar woorden met je te wisselen.” -</p> -<p>De beide mannen drukten elkander de hand, Charly opende de deur, keek links en rechts -de gang op en maakte gebruik van een oogenblik, dat niemand oplette, om haastig naar -buiten te springen en de deur geruischloos te sluiten. -</p> -<p>Een seconde later was hij weder de gedienstige, hupsche étage-kelner, die vloog op -een wenk van de gasten, die altijd gereed was met een kwinkslag, en die zoo vlug en -werkzaam was, alsof hij nog nooit gehoord had van de „Golf van luiheid”, die over -de wereld streek en waarover alle bladen steen en been klaagden. -</p> -<p>Het duurde niet lang of hij was de beste maatjes met den oberkelner, dien hij met -een paar goed geplaatste vleierijtjes voor zich had weten in te nemen, met een paar -kamerkatjes, die hem heel aardig vonden en met twee of drie oudgedienden onder de -kelners, die al tien jaren in het Hotel Cecil werkzaam waren. -</p> -<p>Het was eigenlijk wel verboden, maar er werd toch altijd over de gasten gebabbeld, -waarheid en fantasie en Charly was schrander genoeg, om de eerste van de laatste te -kunnen onderscheiden. -</p> -<p>Maar niemand scheen heel precies te weten, op welke wijze graaf Stijkof eigenlijk -beschikte over zijn rijkdommen. -</p> -<p>Wel wist een der kelners te vertellen, dat zijn portefeuille letterlijk opgepropt -was met deugdelijk Engelsch bankpapier, maar hoe die voorraad telkens opnieuw werd -aangevuld, dat kon niemand zeggen. -</p> -<p>Had de rijke Rus een credietbrief? Had hij zijn geld in aandeelen van soliede maatschappijen -belegd en verzilverde hij op geregelde tijden de coupons? Had hij een rekening-courant -bij de voornaamste banken, en kon hij dus met cheques betalen? Was zijn reusachtig -vermogen eenvoudig in <span class="corr" id="xd31e330" title="Bron: depostio">deposito</span> gezet bij de Bank van Engeland, en kon hij uit dien voorraad putten, wanneer het -hem beliefde? -</p> -<p>Niemand, die er het fijne van wist. -</p> -<p>Charly begreep dan ook al spoedig, dat hij niet op de kelners behoefde te rekenen, -om hem in te lichten aangaande dit onderdeel van Raffles’ plan. -</p> -<p>Graaf Stijkof scheen zeer weinig spraakzaam te zijn en ook zijn secretaris liet niets -los en was een in zichzelf gekeerd, tamelijk norsch man, ondanks zijn jeugd. -</p> -<p>De beide mannen waren trouwens slechts zeer weinig in het hotel aanwezig, feitelijk -niet anders dan des nachts, want zij vertrokken aanstonds na het ontbijt, schenen -ergens in de stad te lunchen en dineerden ook niet altijd in het hotel. -</p> -<p>Meestal kwamen zij niet voor half twaalf of twaalf uur in den nacht terug, en begaven -zich dan aanstonds ter ruste. -</p> -<p>Stijkof maakte veel gebruik van zijn maandauto, maar hij had den chauffeur reeds den -eersten dag vervangen door een jongen Rus, die hem, naar hij zeide, door een vriend -was aanbevolen. -</p> -<p>Over een en ander spraken Raffles en Charly laat in den middag van dienzelfden dag, -nadat Raffles van zijn wandelritje in Hyde Park was terug gekeerd. -</p> -<p>Raffles had alleen nog maar ontdekt, dat Stijkof en zijn secretaris dien avond naar -een voorstelling in het Garrick Theater zouden gaan, en voor zij van elkander gingen, -deelde hij aan Charly mede, dat hij van die omstandigheid gebruik zou maken om eens -een voorloopig onderzoek in te stellen in de kamer van den Rus in de hoop, dat hij -er op die wijze in zou slagen de manier te ontdekken, waarop graaf Stijkof zijn vermogen -hier in Londen belegd had. -</p> -<p>Was het de moeite waard, dan zou reeds dien <span class="pageNum" id="pb9">[<a href="#pb9">9</a>]</span>avond de slag geslagen kunnen worden, en daarop moest Charly zich voorbereid houden. -</p> -<p>Maar Raffles besloot lakoniek, dat hij het voor minder dan twintig duizend pond niet -deed. -</p> -<p>Vond hij dit bedrag niet in de kamer van Stijkof, dan zou hij wel een ander middel -bedenken om den schatrijken Rus een weinig, ader te laten en hem wat van zijn overtolligen -rijkdom af te nemen. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch3" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch3.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK III.</h2> -<h2 class="main">Een zonderlinge ontdekking.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het was omstreeks half tien in den morgen van den volgenden dag en de gewaande baron -de Mareuil keerde juist van de badkamer terug, toen aan het einde van de gang Charly -Brand naderde, gewapend met zijn servet. -</p> -<p>Hij had een brief in de hand, liep op Raffles toe en zeide met een buiging: -</p> -<p>„Een brief voor u, mijnheer de baron! Men wacht op antwoord.” -</p> -<p>„Kom dan maar even binnen, vriend,” antwoordde Raffles. „Ik ben te oud om hier zoo -lang op de gang te blijven staan.” -</p> -<p>Hij ging zijn kamer binnen; Charly volgde hem en deed de deur achter zich dicht. -</p> -<p>Toen trad hij haastig op Raffles toe en vroeg op zachten toon: -</p> -<p>„Welnu?” -</p> -<p>Raffles was in een gemakkelijken stoel bij het raam gaan zitten, liet zijn blikken -een oogenblik naar buiten dwalen over den Tower, de prachtige brug, die er naar genoemd -is, het glinsterende water van de Theems, de traag voorbij glijdende, logge vrachtschepen, -die door kleine sleepbootjes getrokken werden, en wendde toen zijn gelaat naar Charly, -die hem nieuwsgierig aankeek. -</p> -<p>Toen zeide hij op gedempten toon: -</p> -<p>„Ik ben in zijn kamer geweest.” -</p> -<p>„En.…. heb je er iets gevonden, dat de moeite waard was?” -</p> -<p>„Dat heb ik, al was het dan geen geld.” -</p> -<p>„Geen geld? In het geheel niet?” kwam Charly verwonderd. -</p> -<p>„Een paar duizend pond en wat diamanten, meer niet.” -</p> -<p>„Maar die had ik dan toch maar meegenomen!” hernam Charly hoofdschuddend. -</p> -<p>„Ik dacht er niet aan! Denk je, dat ik met een stekeltje genoegen zou nemen als ik -een kabeljauw kan krijgen?” -</p> -<p>„In ieder geval is dus je bezoek aan zijn kamer vruchteloos geweest?” -</p> -<p>„Niet heelemaal, want in plaats van geld heb ik iets heel merkwaardigs gevonden.” -</p> -<p>„Wat dan wel?” -</p> -<p>„Om te beginnen een paar juweelen, die zonder eenigen twijfel afkomstig zijn uit het -juweelenkistje van de zoo lafhartig vermoorde <span class="corr" id="xd31e374" title="Bron: Romanofs">Romanoffs</span>; ten tweede een paar busjes met picrinezuur, zoo nonchalant verpakt alsof het gestampte -muisjes waren, en waarvan een tiende deel meer dan genoeg was, om verbonden met wat -nitroglycerine het heele hotel in de lucht te laten vliegen, en ten slotte een <span class="pageNum" id="pb10">[<a href="#pb10">10</a>]</span>houten kist, bevattende een tienduizend in het Engelsch gedrukte brochures, geschreven -door niemand minder dan den heer Apfelbaum, zich noemende en schrijvende Lenin.” -</p> -<p>Charly liet zich op een stoel neervallen, sprakeloos van verbazing en staarde Raffles -met een blik van ongeloof en twijfel aan. -</p> -<p>Een oogenblik kwam het hem in den zin Raffles te vragen of hij wel in de goede kamer -was geweest, maar aanstonds bedacht hij, dat hem dit waarschijnlijk een scherpe opmerking -op den hals zou halen. -</p> -<p>En daarom stamelde hij: -</p> -<p>„Dat klinkt bijna ongeloofelijk! Graaf Stijkof zou dus een agent zijn van Moskou?” -</p> -<p>„Hij heet heelemaal geen Stijkof, Charly en hij is ook geen graaf,” antwoordde Raffles -bedaard. -</p> -<p>„Hoe heet hij dan?” vroeg Charly, hoe langer hoe verbaasder. -</p> -<p>„De man heet Fedor Bogowitsj!” antwoordde Raffles ernstig. -</p> -<p>„Hoe ben je daar achter gekomen?” -</p> -<p>„Ik heb in een goed gesloten kistje, maar dat toch geen weerstand kon bieden aan mijn -fijnste loopertjes, wat correspondentie gevonden tusschen een creatuur van Lenin en -Paul Biridef gevoerd, juist ter zake van de missie van Bogowitsj naar Londen.” -</p> -<p>„Maar voor den drommel, wat komt die man dan hier uitvoeren?” vroeg Charly. -</p> -<p>„Dat is, dunkt mij, niet langer aan twijfel onderhevig, hij komt hier in opdracht -van Moskou, het Bolsjewisme prediken!” -</p> -<p>„Maar hoe is hij dan aan die papieren, hoe is hij aan een pas gekomen?” -</p> -<p>„Die zullen wel gestolen zijn!” antwoordde Raffles schouderophalend. „Ik heb de papieren -gezien en zij zijn zonder eenigen twijfel echt. Er moet dus in Rusland ergens een -werkelijke graaf <span class="corr" id="xd31e395" title="Bron: Stanislow">Stanislaw</span> Stijkof wonen, waarschijnlijk in gevangenschap, tenminste, wanneer men hem niet vermoord -heeft, omdat de dooden nog altijd niet spreken en ook niet in staat zijn, de stukken -terug te eischen, welke men hen heeft afgestolen.” -</p> -<p>„Het is alsof ik een sprookje hoor,” kwam Charly hoofdschuddend. „Hoe komt hij aan -al dat geld?” -</p> -<p>„O, men schijnt te Moskou nog altijd over duizenden en millioenen roebels te beschikken -en over zeer groote bedragen aan juweelen, waarvan er heele schepels tijdens en na -de revolutie gestolen en geconfisceerd zijn, wat in Rusland natuurlijk hetzelfde is.” -</p> -<p>„Maar dan dat verhaal, dat hij aan de journalisten gedaan heeft, was het dan niet -gevaarlijk, om dat geheel en al uit den duim te zuigen? Het was toch mogelijk, dat -hier sommige personen op de hoogte waren van het lot van den echten graaf Stijkof?” -</p> -<p>„Het is zeer wel mogelijk, dat het met dien ongelukkigen man inderdaad zoo gegaan -is als Fedor Bogowitsj mededeelde, natuurlijk op zijn reis naar Engeland na, en dat -hij daarginds inderdaad vrouw en kind is kwijtgeraakt. Tot mijn spijt had ik geen -gelegenheid om alle papieren nauwkeurig na te lezen, want daartoe ontbrak de tijd, -daar ik natuurlijk alles weder in volmaakte orde moest achterlaten.” -</p> -<p>„Ben je niet bang, dat men een spoor van braak heeft ontdekt?” -</p> -<p>„Geen oogenblik! Ik ben eenvoudig de kamerdeur binnengegaan, waarvan ik een sleutel -had weten te vervaardigen en ik heb mij toen gehaast de balkondeur op een kier te -zetten, nadat ik reeds van te voren de deur van mijn eigen balkon had open gezet, -om aldus mijn aftocht te dekken. Ik heb zijn bureau en verder een paar kistjes met -behulp van mijn loopertjes geopend en ik geloof te mogen zeggen, dat er zelfs geen -krasje op de slotplaat te bemerken is. Ik heb alle brieven, die ik las, weder juist -op dezelfde plaats gelegd; ik heb zoo weinig mogelijk verschoven en ik ben langs denzelfden -weg weder terug gegaan, na mij te hebben overtuigd, dat de weg veilig was.” -</p> -<p>„Maar is die vondst nu wel voldoende, Edward, om daaruit af te leiden, dat die Rus -een agent van Lenin en Trotzky is?” -</p> -<p>„Ik was al half en half op die vraag voorbereid, Charly,” antwoordde Raffles glimlachend. -„Ik ken je nu al lang genoeg om te weten, dat je niet over één nacht ijs gaat. Ik -zal dan ook morgen onzen man eens nagaan, als het moet den geheelen dag, en het zou -mij niet verwonderen, als dan zijn eigenlijk doel hier in ons land aan het licht kwam.” -</p> -<p>„Maar waarom eigenlijk die vermommingen?” kwam Charly, nog altijd zeer verbaasd. -</p> -<p>„Wat een vraag, Charly,” antwoordde Raffles hoofdschuddend. „Het spreekt toch immers -vanzelf, dat men den man aanstonds in den kraag zou hebben <span class="pageNum" id="pb11">[<a href="#pb11">11</a>]</span>genomen en in de gevangenis gezet of weder naar Rusland teruggezonden zou hebben, -indien hij hier was gekomen met de mededeeling, dat hij hier het Bolsjewisme kwam -prediken! De regeering moet daar nog niets van hebben en ik geloof ook niet, dat die -alleenheerschappij van het proletariaat de ware regeeringsvorm is voor een land als -het onze. Ik voor mij kan mij nog altijd niet gewennen aan het denkbeeld, dat een -grondwerker of een kolentremmer mij zal voorschrijven, wat ik te doen en te laten -heb. Misschien deugt het standpunt niet; misschien krijgen wij hier een herhaling -van alle Russische misères en dan nog een maal of tien verergerd; maar zoolang wij -het buiten dezen <span class="corr" id="xd31e412" title="Bron: geweldadigen">gewelddadigen</span> ommekeer kunnen stellen, moesten wij het maar doen.” -</p> -<p>„Je laat dus dien kerel aanstonds arresteeren?” -</p> -<p>„Ho, ho, dat is een andere kwestie,” antwoordde Raffles met een afwerend gebaar. „De -man heeft hier in ieder geval nog niets kunnen bereiken en als wij hem laten arresteeren, -dan zijn wij ook tevens zijn vermogen kwijt. Bedenk je dat wel?” -</p> -<p>„Ik erken, dat ik daar niet aanstonds aan gedacht heb; wat zijn nu de plannen?” -</p> -<p>„Mijn plan is om dien nagemaakten graaf voorloopig in de zoete overtuiging te laten -voortleven, dat hier alles botertje tot den boom is en dat hij rustig onze arbeiders -zal kunnen opstoken. Zijn wij echter eenmaal in het bezit van zijn „werkkapitaal,” -dat hem op zoo gulle wijze verschaft is door de heeren te Moskou, dan zullen wij den -vriend onschadelijk laten maken, al was het maar, omdat wij Britten zijn en ons nog -nooit door een vreemdeling hebben laten voorschrijven, hoe wij te handelen hebben. -Willen zij elkander daarginds in Rusland de hersens inslaan, mij is het wel. Maar -wij moeten hier over onzen eigen regeeringsvorm kunnen beslissen.” -</p> -<p>„Wij gaan dus nog heden den man achterna?” -</p> -<p>„Dat is te zeggen, dat zou argwaan kunnen wekken: Het is beter als ik alleen ga.” -</p> -<p>„Maar je zult je als grijsaard niet snel kunnen bewegen, Edward.” -</p> -<p>„Ik denk mij dan ook spoedig te gaan vermommen, en hoop dan nog tijdig terug te zijn, -om onzen man te kunnen volgen.” -</p> -<p>Raffles was opgesprongen. -</p> -<p>Zijn oogen schitterden van ondernemingslust en jachtijver. -</p> -<p>Hij duwde Charly min of meer de kamer uit en zeide op den drempel luid genoeg om in -de gang te worden gehoord: -</p> -<p>„Geef dus dien heer maar dit briefje en zeg, dat het mij aangenaam zal zijn, dezer -dagen zijn bezoek te ontvangen.” -</p> -<p>Hij duwde Charly een stukje papier in de hand en daarop ging de jonge man weder aan -zijn werk, maar het ging hem niet zoo vlot af als den vorigen dag, want zijn geest -was geheel vervuld van de merkwaardige mededeelingen, welke Raffles hem zooeven gedaan -had. -</p> -<p>Wat Raffles betreft, hij verliet zoo spoedig mogelijk het hotel, liet zich tot dichtbij -het huis in de Regent Street brengen, hetwelk hij als Lord Aberdeen bewoonde en vermomde -zich daar zoo snel hij kon. -</p> -<p>Hij verliet het huis weder langs de tuinzijde, thans gekleed als een eenvoudig werkman, -die desnoods zou kunnen doorgaan voor een of anderen opzichter van de electrische -Centrales of van de Waterleiding. -</p> -<p>Hij had uit de garage, die achter in den tuin stond, een snel motorrijwiel gehaald -en had binnen tien minuten het hotel weder bereikt. -</p> -<p>Het toeval bleek hem gunstig te zijn, juist kwamen Fedor Bogowitsj en Paul Biridef -de treden van het hotelterras af en begaven zich naar de auto, die reeds op hen stond -te wachten. -</p> -<p>Achter het stuurwiel zat een nog jonge chauffeur, aanstonds te herkennen als een Rus, -vanwege zijn in den nek uitgeschoren, glanzend zwart haar, zijn breede kaken, zijn -vooruitstekende jukbeenderen en zijn eenigszins scheef geplaatste oogen van een zonderlingen, -violetten glans. -</p> -<p>De chauffeur nam eerbiedig zijn pet af voor de beide deftig gekleede heeren, die in -de auto stapten, welke daarop aanstonds wegreed. -</p> -<p>Dadelijk begon Raffles den fraaien wagen te volgen. -</p> -<p>En het was goed, dat hij den benzinehouder en het olie-reservoir tot aan den rand -gevuld had, voor hij heenging, want de rit duurde zeer lang. -</p> -<p>De wagen reed dwars door Londen, door het Zuid-oosten, na de Theems te zijn overgestoken -en belandde <span class="pageNum" id="pb12">[<a href="#pb12">12</a>]</span>ten slotte in de buurt van Loampit Hill, in het hartje van de arbeiderswijken. -</p> -<p>Daar stond de fraaie auto eindelijk stil voor een vrij groot huis, de beide Russen -stapten uit en gingen het huis binnen, waarvan de deur was opengetrokken nog voor -de auto stilstond. -</p> -<p>Zij bleven echter niet lang weg, maar toen zij weder terugkeerden droegen zij zeer -eenvoudige kleeren en waren vergezeld door een derden man, evenals zij van onmiskenbaar -Russisch type. -</p> -<p>Zij spraken eenige woorden met den chauffeur van de auto en deze reed met zijn wagen -weg, terwijl de drie mannen te voet verder gingen. -</p> -<p>Niet zoodra had Raffles dit gezien, of hij ging zijn motorrijwiel stallen in een garage, -niet ver daar vandaan gelegen, om zonder opzien te baren het drietal te kunnen volgen. -</p> -<p>De drie Russen waren in een druk gesprek met elkander verdiept en dachten er geen -seconde aan, dat zij gevolgd werden. -</p> -<p>Zij richtten hun schreden naar den kant van de Theems en bereikten na ongeveer een -kwartier loopens een soort vergaderlokaal, annex wijnhuis. -</p> -<p>Het was omstreeks één uur toen zij daar kwamen en daar het schaftuur juist was aangebroken, -bevonden er zich vrij veel arbeiders in de gelagkamer, die onmiddellijk aan een kleine -vergaderzaal grensde. -</p> -<p>De drie Russen zetten zich aan een tafeltje neder, bestelden iets en begonnen te eten. -</p> -<p>Raffles volgde aanstonds hun voorbeeld, want ten eerste had hij werkelijk honger en -ten tweede was er hem veel aan gelegen, vooral niet op te vallen. -</p> -<p>Ondertusschen gaf hij zijn oogen goed den kost. -</p> -<p>De drie Russen schenen reeds vrij veel van de arbeiders, die binnen kwamen, te kennen, -want herhaaldelijk knikten zij dezen of genen toe. -</p> -<p>Toen zij hun maaltijd beëindigd hadden, stonden zij op en begaven zich naar de vergaderzaal, -waar zich reeds een paar honderd arbeiders verzameld hadden. -</p> -<p>Raffles voegde zich aanstonds bij hen en zag nu, hoe de drie Russen zich naar een -soort podium begaven, waar reeds een viertal andere mannen met bleeke gezichten en -sombere trekken achter een met een groen laken bedekte tafel gezeten waren. -</p> -<p>Op een der uiteinden van de tafel lag een groot pak brochures, die gedurende de vergadering -werden uitgedeeld, en waarvan Raffles ook een in handen wist te krijgen. -</p> -<p>Het waren juist dezelfde brochures, welke hij in de kamer van den gewaanden graaf -Stijkof had aangetroffen. -</p> -<p>Wat de toespraken en redevoeringen betreft, zij brachten volstrekt niets nieuws en -weken in het geheel niet af van de gebruikelijke opwekkingen om de regeering, de bourgeois, -het kapitalisme, de geheele maatschappij te vernietigen en op de puinhoopen daarvan -het communisme te vestigen. -</p> -<p>Raffles wist ook wel, dat deze wijze van propageeren niet de gevaarlijkste was; die -bestond in het afzonderlijk bewerken van iederen arbeider, in de geheime propaganda, -in het uitdeelen van geld om trawanten te kweeken. -</p> -<p>Trouwens vergaderingen als deze zouden zeer waarschijnlijk door de politie verboden -worden, als zij slechts wist, dat zij hier gehouden werden. -</p> -<p>En hij behoefde er geen seconde aan te twijfelen of men zou de Russen, wanneer men -wist, wat zij hier kwamen uitrichten, zonder vorm van proces weder naar hun land terugzenden. -</p> -<p>Bogowitsj zelf voerde het langst het woord en Raffles moest erkennen, dat hij goed -sprak, met vuur en met overtuiging en blijkbaar in het diepst van zijn ziel overtuigd -was, dat de gevaarlijke theorieën, welke hij hier voorstond, alleen in staat waren, -de ellende over de geheel wereld op te heffen, de menschheid te verbeteren en aan -iedereen het geluk te brengen. -</p> -<p>Anderhalf uur later ongeveer ging de vergadering uiteen, nadat nog eenige arbeiders -eveneens het woord hadden gevoerd en Raffles was tot zijn schrik tot de ontdekking -gekomen, dat de bolsjewistische leerstellingen bij deze weinig ontwikkelde mannen -reeds dieper wortel hadden geschoten, dan goed was voor het geluk en den vooruitgang -van het land. -<span class="pageNum" id="pb13">[<a href="#pb13">13</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch4" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch4.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK IV.</h2> -<h2 class="main">De arrestatie.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Er waren een paar dagen verloopen sedert Raffles zijn onderzoekingstocht had ondernomen -in het Zuidwesten van de wereldstad. -</p> -<p>Hij was in de gelegenheid geweest Fedor Bogowitsj nog eenige malen na te gaan en telkens -had hij daarbij kunnen ontdekken, dat de Russische Bolsjewisten beraadslaagden met -eenige Londensche arbeidersleiders van de extremistische partijen, die reeds vroeger -overhelden naar de Bolsjewistische leerstellingen en thans door den agent uit Moskou -ijverig werden bewerkt, bijgestaan door een aantal Russen, die evenals hij op de een -of andere slinksche wijze er in geslaagd waren, Engeland binnen te komen. -</p> -<p>Raffles wist zeer goed, dat het hem maar een woord behoefde te kosten en eenige agenten -van Scotland Yard zouden aanstonds een inval doen in de logeerkamers van den gewaanden -graaf Stijkof, teneinde deze te onderzoeken en den gevaarlijken Rus onschadelijk te -maken. -</p> -<p>Hij besloot daar echter voorloopig nog wat mede te wachten, overtuigd als hij was, -dat hij hiermede niets kon verliezen, maar daarentegen veel winnen. -</p> -<p>Charly was er na ijverig speuren in geslaagd te ontdekken op welke wijze Bogowitsj -zich meestal in het bezit stelde van de noodige contanten. -</p> -<p>De Rus had eenvoudig een zeer groot bedrag, bijna een millioen pond sterling, bij -verschillende banken gestort, deels in deposito, deels in safes, zoodat hij daar uit -kon nemen, wanneer hij verkoos. -</p> -<p>Bij een steelschen blik in een paar laden van zijn schrijftafel, had Charly daarin -een paar chequeboekjes ten name van verschillende groote banken ontdekt. -</p> -<p>Het zou dus minder gemakkelijk zijn, dan Raffles oorspronkelijk dacht, zich van een -groot gedeelte van het geld meester te maken, hetwelk den Rus moest dienen in Londen -propaganda te maken voor de Bolsjewistische beginselen. -</p> -<p>Wel zou het wellicht mogelijk zijn een der chequeboekjes te ontvreemden, maar dan -zou het noodzakelijk wezen de handteekening van Bogowitsj na te maken en daarvan had -Raffles een hartgrondigen afkeer, zoolang het niet door de noodzakelijkheid volstrekt -geboden was. -</p> -<p>Falsificaties lagen in het geheel niet in zijn aard en liever ging hij, als het te -doen was, recht door zee. -</p> -<p>Zoo gingen er een paar dagen voorbij, welke Raffles besteedde aan het opmaken van -een plan en het bespioneeren van den Russischen agent, zonder dat deze er een flauw -vermoeden van had, dat al zijn gangen werden nagegaan, nu eens door Charly Brand, -op de oogenblikken dat deze vrij was, dan weder door Henderson, den reusachtigen chauffeur -van den Grooten Onbekende, die hem in bijna al zijn avonturen trouw terzijde had gestaan -en hem reeds menigmaal het leven had gered, maar meestal toch door Raffles zelf, die -daartoe den meesten tijd en ook de meeste bekwaamheden bezat. -</p> -<p>Als een kat de muis, zoo hield Raffles den Bolsjewistischen agitator in het oog, ieder -oogenblik gereed om toe te springen. -</p> -<p>Hij woonde nog steeds als de gebogen grijsaard in het Hotel Cecil, maar men was daar -reeds gewend aan zijn bewegelijken aard en aan zijn langdurige afwezigheden. -</p> -<p>Het was omstreeks vijf dagen nadat Raffles voor het eerst het vertrek van den Rus -had onderzocht en omstreeks tien uur in den morgen, toen Bogowitsj een der kelners -last gaf zijn auto te laten voorkomen. -</p> -<p>Een paar seconden later wist Charly, dat Bogowitsj <span class="pageNum" id="pb14">[<a href="#pb14">14</a>]</span>voornemens was uit te rijden en onmiddellijk zocht hij Raffles op om het dezen mede -te deelen. En hij wist hem nog iets nieuws te zeggen, namelijk, dat de secretaris -van Bogowitsj de rekening voor hen beiden betaald had, want dat de beide Russen dienzelfden -middag een kleine rondreis zouden beginnen door het Zuiden van Engeland, die vijf -dagen zou duren. -</p> -<p>Hun kamers bleven aangehouden en de huur ervan zou betaald worden, zoodat niemand -het recht had daar te logeeren gedurende den tijd, dat Bogowitsj afwezig zou blijven. -</p> -<p>Wat Biridef betreft, hij zou vooruit reizen en voor zijn meester en zichzelf kamers -bespreken in een hotel in een der steden van Wales. Welke, dat wist Charly echter -niet mede te deelen, want daaromtrent had de secretaris zich nog niet uitgelaten. -</p> -<p>Daar er echter koffers moesten verzonden worden, zou het Charly waarschijnlijk niet -moeilijk vallen de plaats van bestemming der beide Russische Bolsjewisten te ontdekken. -</p> -<p>Onmiddellijk maakte Raffles zich gereed den Rus te volgen. -</p> -<p>Hij begreep wel, dat hij het zonder geld op reis niet zou kunnen stellen, en reeds -het volgende uur zou bewijzen, dat Raffles daarin goed gezien had.… -</p> -<p>Hij verliet zoo spoedig hij kon het hotel en liep een zijstraat in, waar hij wist, -dat Henderson hem met onuitputtelijk geduld wachtte achter het stuurwiel van een der -grootste en snelste auto’s. -</p> -<p>Hij gaf den braven reus op gedempten toon een kort bevel, stapte in de auto, die haastig -wegreed, liet de beide gordijntjes neer en trok toen van onder een der banken een -breede doos te voorschijn, welke bij opening een aantal pruiken, valsche baarden, -wat geheimzinnige potjes en fleschjes en verder een paar stellen kleederen bleek te -bevatten. -</p> -<p>In een oogwenk had Raffles zich ontdaan van zijn witte pruik en zijn uiterlijk een -geheele gedaanteverwisseling doen ondergaan. -</p> -<p>Hij zag er nu uit als een soort banklooper en de gelijkenis werd nog treffender, toen -hij uit een andere bergplaats in de groote auto een groote lederen portefeuille te -voorschijn haalde, zooals men die wel door bankbeambten ziet gebruiken. -</p> -<p>Dit alles had zeker geen vijf minuten geduurd en op dat tijdstip stond de auto reeds -weder dicht bij het Hotel Cecil stil, maar thans in een andere straat dan zooeven. -</p> -<p>Raffles had de gordijntjes reeds weder opgehaald en wierp een blik naar buiten; zoo -juist was de maandauto van Bogowitsj voorgereden en daar kwam hijzelf reeds de trappen -van het terras afdalen, terwijl hij zijn handschoenen dichtknoopte en vergezeld door -Biridef, die een lederen handvalies droeg. -</p> -<p>De beide Russen spraken zacht met elkander. -</p> -<p>„Zoo, zoo, het schijnt dat Biridef al op reis gaat. Hij lijkt wel een impresario, -die voor een operaster alles van te voren in orde moet maken.” -</p> -<p>Daar Henderson zijn bevelen reeds gekregen had, bleef Raffles rustig waar hij was -en zag toe, hoe de beide Russen instapten, waarop de auto wegreed. -</p> -<p>Henderson had echter eveneens het voertuig goed in het oog gehouden en begon het nu -te volgen. -</p> -<p>Na een rit van ongeveer twintig minuten hield de auto stil en toen Raffles door de -voorruit keek, zag hij, dat de wagen van de twee Russen stilhield voor den breeden, -somberen ingang van het Victoria Station. -</p> -<p>Hij zag, hoe het portier openging, hoe Biridef uitstapte, met zijn valies beladen, -en daarop Bogowitsj de hand drukte, om ten slotte haastig in het stationsgebouw te -verdwijnen. -</p> -<p>Raffles keek even op zijn horloge en bromde voor zich heen: -</p> -<p>„Over vijf minuten vertrekt er een trein naar Dublin, onze man maakt groote haast -en zoo zou het mij niet verwonderen, dat hij dien trein moest halen. Nu, dat is voorloopig -van minder belang. Biridef is voorloopig van het tooneel verdwenen en dat komt mij -bijzonder te stade.” -</p> -<p>Intusschen was de auto van Bogowitsj reeds weder verder gereden, om pas na verloop -van omstreeks drie kwartier ten tweede male stil te staan, thans voor het groote gebouw -van de Midland Bank, in Suffolk Road. -</p> -<p>In een wip had Raffles zijn plaats in de auto verlaten en stapte uit. -</p> -<p>„Wachten tot ik terug kom,” zeide hij op zachten toon tot Henderson. -</p> -<p>Het volgende oogenblik was hij in het bankgebouw verdwenen, met zijn portefeuille -onder den arm geklemd, op een paar passen afstands achter <span class="pageNum" id="pb15">[<a href="#pb15">15</a>]</span>Bogowitsj, dien hij nu niet meer uit het oog wilde verliezen. -</p> -<p>De Rus richtte zich zonder links of rechts te zien en als iemand, die er den weg weet, -naar de groote marmeren hall, waar zich de loketten bevonden, ging deze door en nu -opende, nadat hij eenige woorden met den man gesproken had, de buigende concierge -onderdanig het vergulde hek voor hem, waarop in kleine koperen lettertjes te lezen -stond: „Credietbrieven en deposito’s”. -</p> -<p>Door de spijlen van het hek kon Raffles gemakkelijk alles waarnemen, wat er geschiedde. -</p> -<p>Bogowitsj nam plaats in een der gemakkelijke leunstoelen, die bij een der groote ramen -om een rooktafeltje geschaard stonden en een oogenblik later trad er handenwrijvend -en glimlachend een kaalhoofdig heer in een deftig gekleede jas op hem toe. -</p> -<p>De Rus scheen hem te kennen, knikte hem hooghartig toe, haalde zijn portefeuille te -voorschijn, teekende eenige papieren, welke de heer met de zwarte jas in ontvangst -nam, waarop deze zich haastig verwijderde. -</p> -<p>Raffles had zich een plaatsje veroverd bij een der loketten, tusschen een aantal andere -wachtenden in en zoo kon hij waarnemen, wat daar binnen geschiedde, zonder dat het -opviel. -</p> -<p>Na verloop van omstreeks tien minuten kwam de heer met de gekleede jas terug, drukker -dan ooit in zijn handen wrijvend en thans vergezeld door een tweeden heer, die een -klein kistje droeg, hetwelk hij op het rooktafeltje plaatste en opende. -</p> -<p>De man stond half met zijn rug naar het vergulde hek toe, maar toch kon Raffles aan -zijn bewegingen heel goed zien, dat hij bezig was, bankbilletten af te tellen, met -de raadselachtige vlugheid, welke aan geoefende kassiers eigen is. -</p> -<p>Het duurde vrij lang en telkens maakte de heer met de zwarte jas een korte aanteekening -in een notitieboekje, dat hij uit zijn zak had gehaald. -</p> -<p>Eindelijk werd het kistje weer gesloten, Bogowitsj stond op, streek een zeer grooten -stapel bankpapier naar zich toe, begon die in zijn portefeuille te rangschikken en -moest daar nog een tweede bij te hulp roepen, terwijl de beide bankbeambten eerbiedig -als bij een plechtigheid toekeken. -</p> -<p>Toen begeleidden zij hem gezamenlijk naar de deur in het vergulde hek, en trapten -elkander bijna op de teenen in hun haast om haar voor den voordeeligen klant te openen. -</p> -<p>Bogowitsj had de beide portefeuilles zorgvuldig in zijn binnenzak geborgen, zijn jas -en vervolgens zijn pels erover dichtgeknoopt. -</p> -<p>Met een korten hoofdknik nam hij afscheid van de beide bankbeambten en verliet vervolgens -het bankgebouw weder. -</p> -<p>Dadelijk volgde Raffles hem weder, terwijl hij bij zichzelf mompelde: -</p> -<p>„Hij schijnt daar heel wat te hebben opgestreken en dat zonder veel omslag. Nu, het -zal niet aan mij liggen, als hij niet langer dan tot vanavond in het bezit van dat -gestolen geld blijft.” -</p> -<p>En met dit voornemen bezield nam Raffles weder in zijn auto plaats en volgde den wagen -van den Rus weder naar het Hotel Cecil terug. -</p> -<p>Het was op dat oogenblik omstreeks half twaalf in den morgen. -</p> -<p>Een kwartier daarna vroeg en kreeg de pas aangenomen étage-kelner over wien de oberkelner -zeer tevreden was, verlof om zijn vrijen middag reeds op dat oogenblik aan te vangen. -</p> -<p>— — — — — — — — — — — — — — — -</p> -<p>Omstreeks tien minuten voordat de bel voor den lunch zou weerklinken door het groote -hotel, hield er een gewone huurauto voor stil, waaruit twee mannen stapten, waarvan -de eene een uniform droeg van inspecteur van politie. -</p> -<p>De ander was als een gewoon burger gekleed, maar een kenner zou in hem op een mijl -afstand den rechercheur herkend hebben. -</p> -<p>Hij was een groote, zwaargebouwde en blijkbaar een zeer sterke kerel, in staat om -desnoods drie mannen tegelijk de boeien aan te doen. -</p> -<p>De beide mannen gingen haastig de vestibule van het hotel binnen en wendden zich dadelijk -naar de loge van den portier, die hen niet zonder verbazing zag naderen. -</p> -<p>„De gérant?” vroeg de inspecteur kortaf. -</p> -<p>„De gérant is in de eetzaal, mijnheer. Wenscht gij hem te spreken?” -</p> -<p>„Ja. Kunt gij hem telefonisch waarschuwen? Ik wil liever niet naar binnen gaan.” -</p> -<p>„Niets is gemakkelijker, mijnheer. Wie moet ik bij hem aandienen?” -</p> -<p>„Zeg eenvoudig, dat er een inspecteur van politie is voor een ernstige zaak.” -<span class="pageNum" id="pb16">[<a href="#pb16">16</a>]</span></p> -<p>Hoofdschuddend nam de portier het toestel ter hand, sprak er een oogenblik in en zeide -toen: -</p> -<p>„De gérant komt onmiddellijk bij u.” -</p> -<p>„Het is goed. Zeg mij eens, goede vriend, hebt gij graaf Stijkof, nadat hij omstreeks -half twaalf met zijn auto was teruggekeerd, nog zien uitgaan?” -</p> -<p>„Graaf Stijkof?” herhaalde de portier verbaasd en tegelijk verschrikt. „Neen, mijnheer, -die is dadelijk naar zijn kamer gegaan en daar moet hij nu nog zijn.” -</p> -<p>„Wanneer dacht hij op reis te gaan?” -</p> -<p>„Om vier uur!” -</p> -<p>„Weet gij niet waarheen?” -</p> -<p>„Zeker weet ik het niet, mijnheer, maar zijn koffers zijn naar Dover geadresseerd.” -</p> -<p>Op dat oogenblik verscheen de gérant in de loge, die den inspecteur van politie onthutst -aankeek, en zeide: -</p> -<p>„Wat wenscht gij, mijnheer? Wat kan die ernstige zaak zijn waarvoor gij mij wenscht -te spreken?” -</p> -<p>„Dat zal ik u dadelijk zeggen, mijnheer,” antwoordde de inspecteur. „Ik kom hier om -graaf Stijkof te arresteeren.” -</p> -<p>„Wat zegt gij daar! Het kan u toch geen ernst zijn?” riep de gérant verschrikt uit. -</p> -<p>„Volmaakte ernst, mijnheer!” -</p> -<p>„Maar waarom dan in ’s hemels naam?” -</p> -<p>„Omdat er zeer ernstige verdenkingen tegen hem bestaan!” -</p> -<p>„Van welken aard?” -</p> -<p>„Wij vermoeden, dat hij volstrekt geen graaf is en ook geen Stijkof heet, maar dat -hij door het propaganda-comité te Moskou hierheen is gezonden, teneinde hier de geesten -rijp te maken voor de revolutie!” -</p> -<p>„Maar dat klinkt ongeloofelijk, mijnheer!” hernam de gérant, die zeer bleek was geworden. -„Graaf Stijkof is heel rijk en wij zagen hem altijd aan voor een werkelijken edelman.” -</p> -<p>„De schijn bedriegt vaak, mijnheer,” hernam de inspecteur met een eigenaardig spotlachje, -„en wat het rijk zijn betreft, wel, de Russische propagandisten voor de Bolsjewistische -idee kunnen over net zooveel geld beschikken, als zij maar verkiezen; er zijn door -de Sovjet-autoriteiten <span class="corr" id="xd31e570" title="Bron: ongelooflijke">ongeloofelijke</span> sommen gestolen van de rijken en de edelen in Rusland; er zijn duizenden juwelierswinkels -geplunderd en de opbrengst daarvan is eenvoudig niet te becijferen. Hier is mijn aanstelling, -mijn rechercheur zal u eveneens zijn penning laten zien. Gij zult zeker wel zoo goed -zijn, ons even naar het logeervertrek van den graaf te brengen. Ik heb hier een machtiging -om tot huisonderzoek over te gaan.” -</p> -<p>„Maar bedenk eens, als gij u vergist!” riep de gérant wanhopig uit. „Wij moeten denken -om den naam van ons hotel! En zal zoudt gij u niet vergissen, het zou voor ons een -buitengewoon groot schandaal zijn.” -</p> -<p>„Wij vergissen ons niet, mijnheer,” hernam de inspecteur koeltjes. „Ik wil u echter -wel belooven, dat alles zoo bedekt mogelijk in zijn werk zal gaan, zoodat het niet -zal uitlekken, wat hier zal geschieden. Mocht het inderdaad blijken, dat wij ons toch -nog vergist hebben, wat ik niet geloof, dan zal ik mij haasten u mijn verontschuldigingen -aan te bieden. Gij zult wel zoo goed zijn ons te vergezellen en bij de huiszoeking -aanwezig te zijn.” -</p> -<p>„Maar graaf Stijkof zal vreeselijk opspelen!” meende de gérant hoofdschuddend, die -alles behalve was ingenomen met dit onverwachte incident. -</p> -<p>„Als dat het ergste is.…!” kwam de inspecteur schouderophalend. „Beter dat uw gast -een weinig uit zijn humeur is, dan dat een geheel land naar den ondergang wordt gestuurd.” -</p> -<p>De gérant zuchtte en zeide toen: -</p> -<p>„Als het niet anders gaat, in ’s hemelsnaam dan! Maar ik verzoek u dringend zoo voorzichtig -mogelijk te werk te gaan, want gij moet wel begrijpen, welk een schade het voor onze -inrichting oplevert, als er iets dergelijks binnen haar muren voorvalt, onverschillig -of de betichting van vijandelijke propaganda op waarheid berust of niet.” -</p> -<p>„Ik herhaal u nogmaals, dat ik niet zal nalaten, om alles zoo geheim mogelijk te doen -geschieden,” hernam de politie-beambte. „En laten wij nu maar spoedig gaan. De Rus -is zeker op zijn kamer?” -</p> -<p>„Ja, en gij zult u moeten haasten, want hij wil deelnemen aan den lunch en de groote -gong in de vestibule zal wel dadelijk slaan!” -</p> -<p>„Vooruit dan maar!” kwam de inspecteur nu. -</p> -<p>Hij wendde zich naar de deur, maar voor hij het vertrek verliet, zeide hij tot den -portier: -</p> -<p>„Met niemand een woord hierover, verstaat gij? Vooral geen opschudding. Wij zijn nog -meer Bolsjewisten op het spoor en hoe langer zij in onzekerheid <span class="pageNum" id="pb17">[<a href="#pb17">17</a>]</span>zijn omtrent het lot van hun chef, hoe beter het voor ons is.” -</p> -<p>„Ik beloof u, dat ik er met niemand een woord over zal spreken, mijnheer,” antwoordde -de portier benauwd. -</p> -<p>Hierop volgden de beide politiemannen den gérant, die hen vlug, zeer bevreesd, dat -een van de gasten hen onderweg zou zien, tot voor de deur van het appartement van -den gewaanden graaf bracht. -</p> -<p>Juist ging deze deur open en Bogowitsj, blootshoofds en blijkbaar voornemens om zich -naar de groote eetzaal te begeven, verscheen op den drempel. -</p> -<p>De <span class="corr" id="xd31e594" title="Bron: inspceteur">inspecteur</span> deed een stap op hem toe en zeide op zachten toon: -</p> -<p>„In naam des Konings, Fedor Bogowitsj, ik arresteer u!” -</p> -</div> -</div> -<div id="ch5" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch5.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK V.</h2> -<h2 class="main">De afwikkeling der onderneming.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Bogowitsj bleef een oogenblik doodstil staan, liet zijn zwarte oogen van den een naar -den ander dwalen en vroeg toen, terwijl hij den inspecteur strak aankeek: -</p> -<p>„Met welk recht wilt gij mij gevangen nemen? Wat heb ik misdaan? Heeft een Rus dan -niet meer het recht hier te vertoeven?” -</p> -<p>„Dat heeft hij slechts onder zekere omstandigheden,” antwoordde de inspecteur koeltjes. -„Ten eerste moet hij een erkend middel van bestaan hebben, ten tweede moet hij zijn -eigen naam voeren, ten derde moeten zijn passen in orde zijn en dan moet hij zich -ten vierde vooral niet inlaten met vijandelijke propaganda<span class="corr" id="xd31e606" title="Niet in bron">.</span>” -</p> -<p>„Wat verstaat gij daaronder?” vroeg Bogowitsj op gedempten toon. -</p> -<p>„Dat weet gij evengoed als ik,” antwoordde de inspecteur. „Gij zijt een Bolsjewist, -wat niemand u hier kan kwalijk nemen en gij wilt het Bolsjewisme ook in Engeland invoeren, -en dat duidt men u daarentegen zeer euvel!” -</p> -<p>„Hoe zult gij mij dit bewijzen?” -</p> -<p>„Kom, kom, Fedor Bogowitsj,” riep de inspecteur ongeduldig uit, „tracht u niet langer -van den domme te houden! Uit het feit, dat ik uw waren naam ken, moest u reeds voldoende -blijken, dat ik u doorzien heb. Maar als gij nog meer bewijzen wilt, ik ben overtuigd, -dat wij die hier in uw kamer te kust en te keur zullen vinden!” -</p> -<p>De inspecteur, de rechercheur en de gérant waren het logeervertrek reeds binnen getreden -en de laatste had de deur snel gesloten, bevreesd als hij was, dat er iets van het -schandaal naar buiten zou uitlekken. -</p> -<p>De inspecteur wierp een snellen blik om zich heen, terwijl de andere beambte den Rus -goed in het oog hield. -</p> -<p>Er stonden reeds een paar handvaliezen gepakt en een groote koffer stond in een hoek -van het vertrek, nog niet gesloten, maar tot aan den rand met kleederen gevuld. -</p> -<p>Blijkbaar was de Bolsjewiek voornemens geweest, dadelijk na den lunch de toebereidselen -voor zijn reis voort te zetten. -</p> -<p>„Ga daar zitten,” zoo wendde de inspecteur zich tot Bogowitsj, „en verroer u niet! -Doorzoek zijn zakken!” -<span class="pageNum" id="pb18">[<a href="#pb18">18</a>]</span></p> -<p>Dit laatste werd gezegd tot den rechercheur, die dadelijk op den gewaanden graaf toe -trad. -</p> -<p>Bogowitsj verbleekte en riep op doffen toon: -</p> -<p>„Durft gij het wagen mij te fouilleeren?” -</p> -<p>„Ik zou u aanraden een minder hoogen toon aan te slaan,” kwam de inspecteur hooghartig. -„Wij weten reeds alles van u, Fedor Bogowitsj.” -</p> -<p>„Misschien.… is het toch wel een vergissing,” kwam de gérant benauwd, terwijl hij -zenuwachtig zijn handpalmen over elkaar wreef. „Als dat werkelijk zoo mocht blijken -te zijn, graaf, dan.…” -</p> -<p>„Het is geen vergissing, mijnheer!” riep de inspecteur ongeduldig uit. „Gij zult u -er aanstonds zelf van kunnen overtuigen.” -</p> -<p>De rechercheur had intusschen, terwijl de inspecteur met getrokken revolver voor den -Rus had plaats genomen, de zakken van dezen laatste met groote snelheid geledigd en -den inhoud op de tafel uitgespreid. -</p> -<p>Nu nam de inspecteur deze voorwerpen achtereenvolgens op, en zeide, zich half tot -den gérant keerend: -</p> -<p>„Gij ziet wat het is! Een kleine browning met scherp geladen, een paar portefeuilles -opgepropt met Engelsch bankpapier, een boksbeugel, een gummi ploertendooder, een paspoort -ten name van graaf Stijkof, een brochure over het Bolsjewisme, of liever de proefjes -ervan met blauw potlood gecorrigeerd, en een zeemlederen zakje met ongeslepen en geslepen -diamanten, ter waarde van omstreeks tien duizend pond sterling. Denkt gij, dat de -echte graaf Stijkof zulk een zonderlinge verzameling in zijn zak zou medevoeren?” -</p> -<p>De gérant keek bedremmeld voor zich. -</p> -<p>Hij zag zelf wel in, dat hetgeen hier te voorschijn was gekomen, in de zakken van -een uitgeweken Russischen graaf al een zeer vreemd figuur zou maken, maar de houding -van Bogowitsj was nog altijd zoo zelfbewust en hooghartig, dat de gérant nog steeds -meende, met de een of andere grap of met een betreurenswaardige vergissing te doen -te hebben. -</p> -<p>Raffles zag de aarzeling op zijn gelaat en vervolgde schouderophalend: -</p> -<p>„Ik zie wel, dat gij meer noodig hebt om u te laten overtuigen, mijnheer! Welnu, ik -ben voorzien van een volmacht hier in de kamer van den verdachte huiszoeking te doen -en ik noodig u uit, daarbij tegenwoordig te blijven. Er zal nog wel het een en ander -aan den dag komen, in staat om ook uw laatsten twijfel geheel weg te nemen.” -</p> -<p>En terwijl de rechercheur den arrestant met zijn revolver in bedwang hield, begon -de inspecteur met een handigheid, die de bewondering van den gérant opwekte, alle -meubels grondig te onderzoeken. -</p> -<p>Hij liet geen lade ongeopend, geen kast ondoorzocht, geen vakje ondoorsnuffeld. -</p> -<p>Maar vooral de koffer van Bogowitsj scheen zijn aandacht tot zich te trekken. -</p> -<p>Hij keerde het ding eenvoudig op den vloer om, zoodat de geheele inhoud er uit rolde, -schopte alles met zijn voet uiteen, haalde er een sandelhouten cassette uit, die op -slot bleek te zijn en had haar binnen enkele tellen geopend, terwijl Bogowitsj schuimbekkend -van woede toekeek. -</p> -<p>Maar daarin scheen hij niets van belang te ontdekken, want ofschoon de doos een aantal -papieren bevatte, die de inspecteur snel doorlas, wierp hij slechts nu en dan een -veelzeggenden blik op zijn gevangene. -</p> -<p>Hij keerde de cassette om, klopte op den bodem, mat met behulp van zijn zakpotlood -eerst de binnenzijde en vervolgens den buitenkant en … glimlachte. -</p> -<p>Zonder zich de moeite te geven te zoeken naar de juiste ligging van het geheime vakje, -dat hij zooeven had ontdekt door een eenvoudige meetbewerking, liet hij het kistje -op den grond vallen en zette er den voet op. -</p> -<p>Krakend barstte het uiteen.… en daar vielen eenige papieren uit. -</p> -<p>Bogowitsj was met een onwillekeurige beweging opgesprongen om te voorkomen, dat de -inspecteur de papieren zou oprapen, maar met een enkelen duw kwakte de rechercheur -hem zeer onzacht weder op zijn plaats. -</p> -<p>De inspecteur raapte snel de papieren op en nauwelijks had hij er een blik op geworpen -of hij riep zegevierend: -</p> -<p>„Nu zult gij u toch wel gewonnen moeten geven, mijnheer de gérant! Wat ik hier in -mijn hand heb zijn de legitimatiebewijzen van Bogowitsj, op zijn eigen naam gesteld -en die hem toegang moeten geven tot de Bolsjewisten, die hier reeds in ons land vertoeven, -niet bepaald tot zijn meerder geluk. En dan zijn er nog eenige brieven, die u echter -weinig belang zullen inboezemen, maar mij des te meer.” -<span class="pageNum" id="pb19">[<a href="#pb19">19</a>]</span></p> -<p>De gérant liet zich op een stoel neervallen en wischte zich met zijn zakdoek het voorhoofd -af. -</p> -<p>Toen stamelde hij: -</p> -<p>„Wie had dat ooit kunnen denken! Ik bid u, inspecteur, kan dat alles niet in het geheim -behandeld worden? Bedenk, dat de naam van een der grootste hotels van Londen er mee -gemoeid is. Het is nog niet zoolang geleden, dat wij hier een zeer onaangenaam voorval -hebben moeten beleven, waarin John Raffles, u natuurlijk wel bekend, een groote rol -heeft vervuld, en nu dit weer.… werkelijk, wij zouden het op hoogen prijs stellen, -wanneer er in het geheel geen ruchtbaarheid aan deze zaak werd gegeven.” -</p> -<p>„Ik kan u daaromtrent volstrekt geen vaste toezeggingen doen, mijnheer,” antwoordde -de inspecteur, om wiens lippen heel even een zonderling glimlachje gespeeld had, toen -de gérant den naam van John Raffles noemde, „maar wel wil ik u belooven, dat ik bij -mijn chefs de grootst mogelijke stilzwijgendheid zal bepleiten. Dat is ook voor onszelven -van belang, want hoe minder wij van deze aangelegenheid aan de groote klok hangen, -hoe gemakkelijker wij ook de overige vooraanstaande Bolsjewisten in handen zullen -krijgen. Wij zullen hen zeker niet ontijdig waarschuwen door al te veel ophef van -de arrestatie van Bogowitsj te maken.” -</p> -<p>„Ik zeg u daarvoor hartelijk dank, mijnheer,” riep de gérant uit. „Een avontuur met -Raffles is voor ons al meer dan voldoende, de eerste jaren behoeven wij niets meer -van dien aard te beleven, dat verzeker ik u.” -</p> -<p>„Dat kan ik mij levendig voorstellen,” zeide de inspecteur droogjes. „En nu zullen -wij maar aanstonds handelend optreden.” -</p> -<p>Hij wendde zich tot den arrestant en zeide: -</p> -<p>„Wij zullen u uwe overjas over de schouders werpen, zoodat niemand zal kunnen zien, -dat gij geboeid zijt. Maar ik waarschuw u, dat iedere poging om te ontvluchten voor -u zeer ernstige gevolgen zal hebben; maar eerst de stukken van overtuiging.…” -</p> -<p>Snel greep de inspecteur een valies, dat onder het bereik van zijn hand op de tafel -stond en nog geheel ledig was, en begon er de papieren en het geld in te pakken. -</p> -<p>Dit alles duurde nauwelijks eenige minuten. -</p> -<p>Hij sloot het valies, nam het op, tikte even aan zijn pet voor den gérant, die met -bleek gelaat op dezelfde plek was blijven staan en zeide op korten toon tot den rechercheur: -</p> -<p>„Doe hem zijn jas om!” -</p> -<p>De reusachtige politiebeambte deed wat hem bevolen was, na de jas van den stoel te -hebben genomen, waar zij gereed lag. -</p> -<p>Daarop vervolgde de inspecteur, zich tot zijn gevangene richtende: -</p> -<p>„Sta op en loop voor mij uit. Hoe vlugger gij loopt, hoe minder men u arrestatie zal -bemerken.” -</p> -<p>„Gij schijnt te vergeten, dat ik er wel eens op gesteld kon zijn, dat men mijn arrestatie -juist wel en zeer duidelijk bemerkte, mijnheer!” zeide Bogowitsj op doffen toon. -</p> -<p>„Aha, ik begrijp wat gij zeggen wilt,” kwam de inspecteur spottend. „Gij hebt hier -zeker kameraden in de buurt, die wraak zouden kunnen nemen, niet waar? Laat ik u mogen -zeggen, dat wij ook hierop gerekend hebben. En nu geen praatjes meer, vooruit!” -</p> -<p>De kleine stoet verliet het vertrek. -</p> -<p>Vooraan liep Bogowitsj en hij had in het hotel zeker geen medeplichtigen, want hij -liep zeer snel en scheen verlangend te zijn het gebouw te verlaten. -</p> -<p>Beneden gekomen keek hij even rond en stapte toen, op een wenk van den inspecteur -in de wachtende auto. -</p> -<p>De inspecteur ging tegenover hem zitten, terwijl de rechercheur naast hem plaats nam -met den ketting van de boeien tusschen zijn geweldige knuisten. -</p> -<p>De auto had zich nauwelijks in beweging gesteld of Bogowitsj vroeg, zich tot den inspecteur -wendende: -</p> -<p>„Waar brengt gij mij nu heen?” -</p> -<p>„Dat zult gij wel zien!” antwoordde deze schouderophalend. -</p> -<p>Bogowitsj nam den politiebeambte eenige oogenblikken scherp op en begon na eenigen -tijd, maar met aarzelende stem: -</p> -<p>„Valt er met u.… te praten?” -</p> -<p>„Wat meent gij daarmee?” vroeg de inspecteur. -</p> -<p>„O, als gij mij niet aanstonds begrijpt, zal ik mij de moeite wel kunnen besparen -het u uit te leggen,” riep Bogowitsj schamper uit. -</p> -<p>„Dan zal ik het zelf wel doen,” hernam de inspecteur kalm. „Gij hebt willen weten, -of wij ons wellicht lieten omkoopen, niet waar? Voor eenige duizenden roebels bijvoorbeeld? -Of voor een half dozijntje van die diamanten, welke ik nu in mijn zak heb? Is het -niet zoo? Geef maar geen antwoord, ik zie <span class="pageNum" id="pb20">[<a href="#pb20">20</a>]</span>al aan uw gelaat, dat ik goed geraden heb. Nu, gij kunt alle illusies dienaangaande -gerust laten varen, gij hebt niet met Russen te doen.” -</p> -<p>Bogowitsj gaf geen antwoord, maar scheen in gedachten verzonken te zijn. -</p> -<p>Maar eensklaps hief hij het hoofd weder op en vroeg: -</p> -<p>„Wat zou er met mij gebeuren, denkt gij?” -</p> -<p>„Wel, ik heb eerst gemeend, dat men u eenvoudig het land zou uitzetten, maar bij nader -inzien geloof ik toch niet, dat gij er daarmee zult afkomen. Volgens onze nieuwe wetten -op het verwekken van revolutie zal men u denkelijk eenige jaren achter slot en grendel -sluiten.” -</p> -<p>Weer boog Bogowitsj het hoofd en geruimen tijd sprak hij niet. -</p> -<p>Toen hij den inspecteur opnieuw aankeek, schitterden zijn zwarte oogen van wraakzucht. -</p> -<p>„Luister eens,” begon hij. „Gij hebt mij nu gearresteerd, maar daarmede is nog niet -alles gezegd. Gij hebt de papieren in de geheime afdeeling van de cassette gevonden -en daaruit hebt gij kunnen zien, dat de ware graaf Stijkof, wiens papieren wij ten -algemeenen nutte hebben onteigend, in onze macht is evenals zijn vrouw en zijn kind. -Welnu, als gij dan niet wilt luisteren naar den klank van het goud, zoo zult gij toch -misschien wel ooren hebben voor de geboden der menschelijkheid, waarmede gij Engelschen -steeds te koop loopt.” -</p> -<p>„Wat wilt gij zeggen?” vroeg de inspecteur met gefronste wenkbrauwen. -</p> -<p>„Dat zult gij hooren! Gij zult mij wel goed bespionneerd hebben en weet dus, dat mijn -helper, of mijn secretaris als gij wilt, zich reeds eenige uren geleden naar een andere -stad heeft begeven.…” -</p> -<p>„Naar Dover!” viel de inspecteur hem kalm in de rede. -</p> -<p>„Ah, dat weet gij ook?” vroeg de Bolsjewist met een zuurzoet lachje. „Mijn complimenten! -Uwe politie is bijna zoo goed als onze vroegere Ochrana. Nu dan, ik had mij reeds -vanmiddag bij hem moeten voegen. Als ik wegblijf, zal hij dadelijk vermoeden, dat -er iets niet in orde is. Maar nu hebben wij de afspraak gemaakt, dat graaf Stijkof -met zijn leven zal boeten voor alle straffen, welke men een onzer hier zou mogen opleggen. -Gij begrijpt de beteekenis daar van wel? Ik heb mijzelf een speling van twee etmalen -gegeven. -</p> -<p><span class="corr" id="xd31e696" title="Niet in bron">„</span>Hoort men in acht en veertig uur niets van mij te Dover, dan gaat er een telegram -in geheime code langs een omweg naar Moskou en een paar uur daarna heeft graaf Stijkof -opgehouden te leven. Wat dunkt u daarvan?” -</p> -<p>„Wat zou ik er van zeggen?” vroeg de inspecteur met een minachtend schouderophalen. -„Dat alles is uwer waardig! Wat zou men van u lieden anders kunnen verwachten? Bloeddorst -schijnt met uwe beginselen, waarmede gij de wereld gelukkig wilt maken, nu eenmaal -onafscheidelijk verbonden te zijn.” -</p> -<p>„Oog om oog en tand om tand; het is een oeroude wet!” zeide de Rus op heeschen toon. -</p> -<p>„Ja, en alle menschen zijn broeders!” riep de inspecteur op snijdenden toon. „Dat -leeraart gij tenminste zelf. Maar voor u zijn alleen de overtuigingsgenooten menschen, -de overige mogen naar de hel gaan. Wel, mijnheer Bogowitsj, dat hebt gij dan heel -mooi bedacht! Dus als Biridef niets van u verneemt en zijn telegrammen naar uw hotel -te Londen onbeantwoord blijven, dan wordt graaf Stijkof ergens in Rusland afgemaakt?” -</p> -<p>„Zoo is het!” -</p> -<p>„Prachtig! Maar gij hebt een ding vergeten. Ik weet namelijk uit uw papieren, waar -de verblijfplaats van den graaf is. En ook ken ik die van zijn rampzalige vrouw en -van zijn kind.” -</p> -<p>Bogowitsj haalde de schouders op en liet een schamper lachje hooren. -</p> -<p>„En wat zou het u baten, dat gij die verblijfplaats kent?” riep hij uit. „Alle drie -vertoeven zij in Siberië en geen vreemdeling kan daar doordringen. En al was dat mogelijk, -dan zouden er toch weken en nogmaals weken mede gemoeid zijn, aangenomen, dat men -Rusland zou kunnen binnenkomen zonder toestemming van de Sovjet-autoriteiten. Neen, -als Biridef zijn telegram verzendt, dan is het lot van graaf Stijkof beslist!” -</p> -<p>„Neen!” riep de inspecteur met vaste stem uit. „Want er bestaat iemand, die zich niet -stoort aan landsgrenzen of Sovjet-autoriteiten! Er is iemand, voor wien afstand geen -zin heeft, er is iemand, die den weg tot in het hartje van Siberië binnen twaalf uur -kan afleggen. Die heet John Raffles! Hij zal graaf Stijkof en zijn ongelukkige vrouw -bevrijden.… en hij zit tegenover u!” -<span class="pageNum" id="pb21">[<a href="#pb21">21</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch6" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch6.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VI.</h2> -<h2 class="main">Naar Siberië!</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het is onmogelijk den indruk te beschrijven, welken deze woorden op den Bolsjewist -maakten. -</p> -<p>Hij liet zich achterover in de kussens vallen en staarde den Grooten Onbekende aan, -alsof hij een geestverschijning zag. -</p> -<p>Geruimen tijd bleef het stil in het binnenste van de auto en pas langzamerhand scheen -Bogowitsj tot het besef van zijn toestand te komen. -</p> -<p>Hij boog het hoofd en zijn blikken bleven eenige oogenblikken rusten op de stalen -boeien, die nog altijd zijn polsen omsloten hielden. -</p> -<p>Toen keek hij beurtelings Raffles en Henderson, want de zoogenaamde rechercheur was -niemand anders dan de trouwe chauffeur van den stoutmoedigen Gentleman-Inbreker, aan -alsof hij nog altijd twijfelde aan de betrouwbaarheid van zijn zintuigen. -</p> -<p>Maar eensklaps zwollen de aderen aan zijn slapen, zijn oogen kregen een woeste uitdrukking -en hij barstte uit: -</p> -<p>„Wilt gij zeggen, dat deze geheele arrestatie een comedie is geweest, dat gij volstrekt -niets met de politie te maken hebt?” -</p> -<p>„Op dat laatste zou ik niet onvoorwaardelijk bevestigend kunnen antwoorden, mijnheer -Bogowitsj,” antwoordde Raffles glimlachend. „Ik heb integendeel nog al eens het een -en ander met de politie uitstaande gehad, al is dat dan niet in de beteekenis, die -gij daaraan hecht. Maar wat het eerste deel van uw vraag betreft, daarop kan ik volmondig -bevestigend antwoorden.” -</p> -<p>„Dus, gij zijt werkelijk de man van wien wij zelfs in Rusland hebben hooren gewagen? -Dien wij meenden aan onze zijde te hebben?” -</p> -<p>„Ik ben John Raffles, maar gij vergist u deerlijk als gij ooit gemeend hebt, dat ik -de partij zou kiezen van lieden, die hunne beginselen slechts door moord, brandstichting -en geweld ingang schijnen te kunnen doen vinden, die de intellectuelen hardnekkig -vervolgen, evenals de kunstenaars, zonder welke groepen een menschwaardig bestaan -eenvoudig ondenkbaar is; die nog altijd aansporen tot het vreeselijke terrorisme, -als zij daar slechts hun doel mee kunnen bereiken, de nivelleering van het geheele -bestaan, de gelijkmaking van alle menschen, als het kan ook geestelijk, dat wil zeggen -de monsterachtigste misvorming van de geheele maatschappij.” -</p> -<p>„Gij zijt dus onze vijand?” -</p> -<p>„Ik ben de vijand van alles, wat met geweld en ten koste van duizenden menschenlevens -een denkbeeld wil doen zegevieren. Als gij soms denkt, dat dit hetzelfde is als een -vijand te zijn van een groot aantal maatschappelijke hervormingen, dan moet gij dat -zelf maar weten. Maar voor het oogenblik ben ik voor u en uws gelijken in ieder geval -een vijand.” -</p> -<p>„En, wat hebt gij met mij persoonlijk voor?” -</p> -<p>„Ik heb nog geen vaste plannen daaromtrent, maar ik vermoed welhaast, dat ik u, zoodra -ik gedaan heb, wat ik u zooeven mededeelde, eenvoudig aan de politie zal overleveren.” -</p> -<p>„Maar gij hebt zooeven geraaskald,” riep Bogowitsj uit. „Denkt gij met een gek of -met een kind te doen te hebben? Wilt gij mij wijsmaken, dat gij in dien korten tijd -van twee etmalen graaf Stijkof kunt bereiken?” -</p> -<p>„Ik heb niet gesproken van twee etmalen, ik heb gesproken van twaalf uren, en daarbij -blijf ik,” gaf Raffles kalm ten antwoord. -</p> -<p>„Maar dat is volkomen onmogelijk!” riep Bogowitsj uit. -</p> -<p>„Voor John Raffles is het niet onmogelijk, mijnheer Bogowitsj,” hernam Raffles rustig. -„Ik beschik <span class="pageNum" id="pb22">[<a href="#pb22">22</a>]</span>over middelen, waarvan gij u volstrekt geen denkbeeld kunt vormen, maar die ik mij -niet gedrongen voel u nader uiteen te zetten. Laat het u genoeg zijn, als ik u op -mijn woord van eer verzeker, dat ik, natuurlijk behoudens onvoorziene ongelukken, -binnen twaalf uren van Londen naar onverschillig welke stad in Siberië kan reizen.” -</p> -<p>Bogowitsj keek Raffles een oogenblik onderzoekend aan, maar hij zag op het vastberaden -gelaat niets dan onversaagde vastbeslotenheid en geen zweem van spotternij. -</p> -<p>„Het is dus waar,” mompelde hij half voor zich heen, „dat gij, zooals men zegt, beschikt -over middelen, machtiger dan die ooit ten dienste stonden aan een sterfelijk mensch.” -</p> -<p>„Ik geloof te mogen zeggen, dat dit inderdaad zoo is,” gaf Raffles bedaard ten antwoord. -</p> -<p>„Welnu, dan wil ik aannemen, dat gij geen grootspreker zijt, en dat gij inderdaad -de kans ziet binnen twaalf uren geheel Europa in zijn grootste breedte en bovendien -een stuk van Siberië over te vliegen, want gij hebt niet met een ezel te doen, ik -heb natuurlijk aanstonds begrepen, dat een vliegmachine het eenige vervoermiddel kan -zijn, waarmede gij die daad kunt volbrengen. Maar daarmee is niet alles afgeloopen. -Gij zult tot graaf Stijkof moeten doordringen en gij zult spoedig genoeg tot de ontdekking -komen, dat dit zelfs voor een man als John Raffles bovenmenschelijk moeilijk, zoo -niet onmogelijk is.” -</p> -<p>„Ik heb u reeds gezegd, mijnheer Bogowitsj, dat het woord onmogelijk in mijn woordenboek -geen plaats vindt,” hernam Raffles schouderophalend. „Ik wil aannemen, dat de ongelukkige -graaf zeer streng bewaakt wordt mijnentwege door een halve compagnie soldaten en ik -geef toe, dat de mannen, die hem willen bevrijden slechts drie in getal zijn, en toch -zeg ik u, dat wij den ongelukkige zullen weten te bereiken. Gij kent mij nog niet, -als gij daaraan zoudt twijfelen. En hetzelfde geldt natuurlijk voor zijn beklagenswaardige -vrouw en zijn kind!” -</p> -<p>Bogowitsj bleef Raffles eenige oogenblikken in gedachten verzonken aanstaren. Toen -hernam hij op een toon van oprechte spijt: -</p> -<p>„Hoe jammer is het, dat een man als gij onze tegenstander moet zijn! Ja, waarlijk, -ik geloof, dat gij kunt doen wat gij u hebt voorgenomen. Met u in onze gelederen zouden -wij de wereld uit haar voegen kunnen lichten!” -</p> -<p>En hij vervolgde: -</p> -<p>„Zeg mij nu eens waar gij mij heen brengt, nu ik niet naar het politiebureau word -gebracht.” -</p> -<p>„Gij zult naar een van mijn buitenverblijven worden gebracht, Bogowitsj, en daar zal -ik wel genoodzaakt zijn u een paar dagen opgesloten te houden. Ik kan trouwens volstrekt -niet zeggen, dat het mij leed doet. Ik beschouw u als een gevaarlijke vijand, niet -alleen van mijn eigen volk, maar van de geheele menschheid. Ik wil toegeven, dat er -in uw beginselen wellicht een kern schuilt van menschlievendheid, want gij wilt de -schreeuwende ongelijkheid tusschen de menschen opheffen. Maar de wijze, waarop gij -allen behandelt, die u niet blindelings gehoorzaam zijn, stuit mij tegen de borst, -en uw terrorisme verschilt in wezen volstrekt niets van die, welke tijdens het bewind -van de Romanoffs over het rampzalige Russische volk werd uitgeoefend.” -</p> -<p>Terwijl dit gesprek gevoerd werd, was langzamerhand de duisternis ingetreden, want -reeds was de auto uren onderweg en men naderde de grens van de ontzaglijk groote wereldstad. -</p> -<p>Hier en daar werden de lantaarns reeds ontstoken. -</p> -<p>Weer bleef het geruimen tijd stil. -</p> -<p>Bogowitsj zat in gedachten verdiept en Raffles, die in de harten der menschen scheen -te kunnen lezen, zeide na eenigen tijd glimlachend: -</p> -<p>„Ik meen te weten, wat u thans bezig houdt, Bogowitsj. Reeds nu peinst gij over de -middelen om uw vrijheid te herwinnen en mijn plannen te dwarsboomen. Ik zie aan uw -half verbaasden, half verschrikten blik, dat ik goed geraden heb. Laat ik u echter -aanstonds zeggen, dat iedere poging om te ontvluchten van te voren tot mislukking -gedoemd is. John Raffles neemt zijn maatregelen nooit half. Wij zullen aanstonds de -gordijntjes voor de ramen laten vallen, zoodat het u onmogelijk zal zijn te zien waar -wij u brengen en wat de plaats betreft, waar wij u gevangen zullen houden, gij zoudt -even goed kunnen trachten uit de safe van de Engelsche Bank te kunnen ontsnappen, -dan van die plek!”. -</p> -<p>„En wat denkt gij wel met mijn secretaris te doen?” vroeg Bogowitsj. -</p> -<p>„O, maak u niet bezorgd over hem!” antwoordde <span class="pageNum" id="pb23">[<a href="#pb23">23</a>]</span>Raffles. „Hij is voor het oogenblik onschadelijk en hij kan blijven waar hij is. Misschien -ruikt hij onraad, maar dan is graaf Stijkof reeds bevrijd. Krijg ik hem in handen, -door dat de onvoorzichtige zich bloot geeft, dan zal ook hij met de politie kennis -maken. Hij is niet minder gevaarlijk dan gij en hoe meer Bolsjewisten hier onschadelijk -gemaakt worden, hoe beter het voor ons allen is!” -</p> -<p>„En mijn geld en mijn juweelen?” -</p> -<p>„Hoe kunt gij daar nog naar vragen!” riep Raffles schouderophalend uit. „Het spreekt -vanzelf, dat ik die confisceer! Als gij over mij hebt hooren spreken, dan weet gij -ook wat mijn beroep is, meer behoef ik er zeker niet van te zeggen.” -</p> -<p>Terwijl Raffles dit zeide, had hij met een vlugge beweging door een kleinen hefboom -over te halen de gordijnen voor de beide portierramen, zoowel als voor de voorruit -laten vallen. -</p> -<p>Tegelijkertijd begon een plafondlamp te gloeien die het binnenste van de auto helder -verlichtte. -</p> -<p>Vervolgens begonnen Raffles en Henderson eenigen tijd met elkander te spreken in een -taal, waarvan Bogowitsj volstrekt niets begreep en dat was ook geen wonder, want het -was een taal door Raffles bedacht en alleen begrijpelijk voor hem en zijn beide trouwe -metgezellen, Charly Brand en James Henderson. -</p> -<p>Nog bijna een vol uur duurde de rit en Bogowitsj kon nu alleen bemerken, dat de auto -Londen reeds lang verlaten moest hebben, want hij hoorde niets meer van het stadsrumoer -en uit het knisteren onder de wielen van het grind leidde hij af, dat de auto zich -over een landweg voortbewoog. -</p> -<p>Er werd zoo goed als niet meer gesproken en de Bolsjewist scheen zich in zijn lot -te hebben geschikt. -</p> -<p>Misschien hoopte hij, dat Biridef, zijn helper, reeds aanstonds argwaan zou krijgen -en door het geheime telegram zijn overtuigingsgenooten te Moskou zou waarschuwen. -Hij moest echter erkennen, dat deze mogelijkheid niet zeer groot was en dat hij er -maar niet al te zeer rekening mee moest houden. -</p> -<p>Juist toen hij tot deze weinig bemoedigende slotsom was gekomen, stond de auto stil. -Bijna op hetzelfde oogenblik ging het portier open, Henderson vatte den Rus bij den -arm en duwde hem de auto uit. -</p> -<p>Zoo snel werd de Rus medegetrokken, dat hij nauwelijks den tijd had bij zichzelf de -opmerking te maken, dat men hem naar een niet al te groot landhuis bracht, dat op -eenige meters afstand van den weg was gelegen. -</p> -<p>Een oogenblik dacht hij er aan, luide te schreeuwen, maar hij bedacht bijtijds, dat -dit om verschillende redenen geen doel had. -</p> -<p>Ten eerste zou men hem hoogstwaarschijnlijk niet eens hooren, daar de streek zeer -eenzaam scheen te zijn en al zou men dat wel doen, dan zou het zijn toestand toch -zeker niet verbeteren, want Raffles zou natuurlijk niet nalaten, aanstonds zijn waren -aard bekend te maken. -</p> -<p>Hij had trouwens volstrekt geen tijd om een besluit te nemen, want reeds zag hij zich -een gang binnen voeren en daar viel ook de zware buitendeur achter hem in het slot. -</p> -<p>Een onzeker lichtje schemerde; hij werd een trap afgevoerd met hardsteenen treden, -een zware ijzeren deur naar beneden draaide op haar hengsels en eindelijk trad hij -een soort keldergewelf binnen. Hij zag nu ook voor het eerst den chauffeur, een man -met vuurrood haar en een stekeligen baard van dezelfde kleur. -</p> -<p>Raffles maakte licht en een helder schijnsel, afkomstig van twee electrische lampen -aan de zoldering verspreidden hun schijnsel in een ruimen kelder. -</p> -<p>Waarschijnlijk had Raffles het zijn gevangene zoo aangenaam mogelijk willen maken, -want er stond een gemakkelijk bed, er bevond zich een sofa en voorts was de kelder -voorzien van een dik kleed op de steenen, een kleinen electrischen haard, een tafel -en eenige gemakkelijke stoelen, en zelfs een paar van de beste boeken van Tolstoi, -Dostojewsky en andere Russische schrijvers waren niet vergeten. -</p> -<p>Raffles keek zijn gevangene even strak aan en sprak toen: -</p> -<p>„Gij zult moeten toegeven, dat het voor een gevangenis, waarin gij slechts een paar -dagen zult vertoeven, niet zoo kwaad is! Maar ik herhaal u, dat gij volstrekt niet -behoeft te pogen, hier uit te ontvluchten! Lucifers zult gij hier niet vinden, gij -zult dus geen brand kunnen stichten! Uw ledikant is van hout en de ijzerdeelen er -van kunnen u tot niets van nut zijn, de zware ijzeren deur is gesloten met een slot, -dat alleen van de buitenzijde te openen is, en verder met een drietal zeer zware grendels, -de muren zijn een halven meter dik en hier in het vertrek is volstrekt niets, waarmede -gij de steenen <span class="pageNum" id="pb24">[<a href="#pb24">24</a>]</span>zoudt kunnen aantasten, vensters zijn er niet zooals gij ziet, en er vallen dus ook -geen tralies door te vijlen. En zelfs al zoudt gij er in slagen, deze deur te openen, -of door den dikken muur heen te graven, dan zou een zelfde arbeid u nogmaals wachten -boven aan de trap. Wees dus verstandig, schik u in uw lot, kort u den tijd met lezen -en bedenk, dat wij slechts een paar dagen zullen wegblijven. Wat uw voedsel betreft, -in deze kleine muurkast vindt gij brood, koud vleesch, flesschen melk en andere eetwaren, -genoeg voor twee weken. Als gij iets wilt warmen, kunt gij dat op den electrischen -haard doen, die dag en nacht blijft branden.” -</p> -<p>Raffles gaf zijn gevangene nog eenige aanwijzingen, ontdeed hem van zijn boeien en -daarop verlieten de drie mannen de cel, zonder dat Bogowitsj een enkel woord gesproken -had. -</p> -<p>De deur werd gesloten en de grendels werden er voor geschoven en deze bewerking werd -nog eens herhaald met de deur, die zich boven aan de keldertrap bevond. -</p> -<p>Raffles hield zijn kleine electrische zaklantaarn bij zijn horloge en zag dat het -vier uur in den middag was. -</p> -<p>„Laten wij op weg gaan,” zeide hij met gedempte stem. „Is alles in orde, Henderson?” -</p> -<p>„Alles, Mylord,” antwoordde de reus. „Ik heb de „Duivel der lucht” grondig nagezien -en de electromotor werkt onberispelijk. Er zijn pelsen, geweren, levensmiddelen, kaarten -en munitie ingepakt, zooals gij mij bevolen hebt en dan nog de kist met kleederen, -Russische uniformen en zoo meer, welke mijnheer Brand heeft uitgezocht.” -</p> -<p>„Prachtig! Laten wij dan spoedig vertrekken, want het is niet onmogelijk, dat wij -er nog dezen nacht in slagen, dien ongelukkigen graaf Stijkof te bevrijden.” -</p> -<p>Zoo snel zij konden verlieten de drie mannen het huis, dat inderdaad zeer afgelegen -was en stapten weder in de auto, welke ditmaal door Henderson bestuurd werd. -</p> -<p>Een afstand van ongeveer vijf en twintig kilometer scheidde de drie mannen op dat -oogenblik van het vliegveld, waar de talrijke loodsen stonden, die de machines van -een aantal schatrijke sportvliegers bevatten. -</p> -<p>Dat was voor Henderson natuurlijk een peulschilletje! -</p> -<p>Zoodra de auto zich in beweging had gesteld begon Charly Brand: -</p> -<p>„Geloof je werkelijk, dat het te doen is, Edward?” -</p> -<p>„Ja, tenminste wanneer er niets onvoorziens gebeurt!” antwoordde Raffles. -</p> -<p>„Waar is de graaf ergens?” -</p> -<p>„Hij wordt gevangen gehouden in het dorp Kusina, dat niet ver van de Russische grens -in Siberië is gelegen op den linker oever van de Loswa. Zijn arme vrouw is, tenminste -als de papieren niet liegen, die ik gevonden heb, met haar kind op dit oogenblik in -het stadje Soswinskoje, op den rechteroever van de Sijgwa gelegen, bijna twee honderd -kilometer van het dorp, dat ik je zooeven noemde.” -</p> -<p>„Maar dat is geen bagatel, Edward” riep Charly uit. -</p> -<p>„Een bagatel voor een voortreffelijke auto, die langs goed gebaande wegen rijdt, en -in het geheel niets voor mijn vliegmachine, mijn waarde,” zeide Raffles glimlachend, -„maar een ontzaggelijke afstand in een land als Siberië met zijn zeer weinige verkeerswegen, -zijn onherbergzame steppen, zijn schaarsche bevolking, en in dit jaargetijde zijn -meestal hooge sneeuw!” -</p> -<p>„Hoeveel bedraagt de afstand van Londen naar Kusina?” vroeg Charly na eenigen tijd. -</p> -<p>„In rechte lijn omstreeks drie duizend kilometer, Charly. En daar de „Duivel der lucht” -vijf honderd, kilometer per uur kan afleggen, zouden wij, strikt genomen, aan zes -uur genoeg hebben om den overtocht te doen; ik heb echter dubbel zoveel gerekend, -omdat wij steeds met tegenslagen rekening moeten houden.” -</p> -<p>De beide mannen spraken nog eenigen tijd over hun reis door en toen reed de auto het -hek binnen, dat rondom het vliegveld geplaatst was en waar een portier de wacht hield. -</p> -<p>Raffles noemde den naam, onder welken hij hier een loods gehuurd had en eenige oogenblikken -later was de wonderlijke vliegmachine, die aan het brein van den Grooten Onbekende -ontsproten was en die door electriciteit werd voortbewogen, naar buiten gerold. -</p> -<p>De „Duivel der lucht”, van bijzonder fraaien vorm, was geheel uit <span class="corr" id="xd31e802" title="Bron: alluminium">aluminium</span> vervaardigd en kon zes personen vervoeren, wanneer het moest zelfs acht, maar dan -moest men alle bagage derven. -<span class="pageNum" id="pb25">[<a href="#pb25">25</a>]</span></p> -<p>Henderson bleek reeds alles wat er noodig was voor de onderneming, keurig te hebben -opgeborgen in een soort kleine roef, die zich achter de bestuurdersplaats bevond en -waarvan men desgewenscht het dak kon terug schuiven, en de drie mannen behoefden niets -anders te doen dan de pelsen aan te trekken, en zich in te schepen. -</p> -<p>Een paar mecaniciens keken toe, niet goed begrijpend, hoe mijnheer de graaf er lust -in kon hebben, bij deze zwarte duisternis en met deze felle koude op te stijgen. -</p> -<p>Een ruk aan een kleinen hefboom, de schroef begon met groote snelheid te draaien en -als het ware met een sprong verhief de vliegmachine zich van den grond en steeg in -den avondhemel omhoog. -</p> -<p>Binnen enkele minuten had de „Duivel der lucht” een hoogte van bijna twee duizend -meter bereikt, de tocht naar Siberië had een aanvang genomen. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch7" class="div1 last-child chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch7.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VII.</h2> -<h2 class="main">In het hol van den leeuw.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Daar Raffles besloten was, den kortsten weg te nemen, volgde hij de rechte lijn, die -hem over Nederland, het Noorden van Duitschland, Polen en Rusland naar het einddoel -van de reis zou voeren. -</p> -<p>Daar het volstrekt onmogelijk was, de bekende steden als richtsnoer te nemen, moest -Raffles wel van het compas gebruik maken, dat helder verlicht werd door een kleine -electrische lamp, die tevens haar schijnsel wierp op de voortreffelijke kaart, die, -door glas beschermd, voor de bestuurdersplaats was bevestigd. -</p> -<p>De vliegmachine was nog nauwelijks over Londen gevlogen, of de snelheid was zoo ontzaggelijk -groot, dat het volkomen onmogelijk zou geweest zijn, hierboven adem te halen, wanneer -de luchtreizigers niet beschermd waren geweest door den schuinen opstaanden rand van -het schuitje, in den vorm van een voorsteven. -</p> -<p>In <span class="corr" id="xd31e820" title="Bron: ongelooflijk">ongeloofelijk</span> korten tijd was de „Duivel der lucht” over de Noordzee gevlogen, het was nog geen -vijf uur, toen reeds de lichten van Rotterdam aan den horizon als een veilig baken -in zee opdoemden. -</p> -<p>Over Utrecht, Zutfen en Enschede vloog de machine en deze afstand van bijna twee honderd -kilometer werd in vijf en twintig minuten afgelegd. -</p> -<p>Zooals gewoonlijk had Raffles een zorgvuldige berekening gemaakt van de tijdstippen, -waarop hij de verschillende groote plaatsen moest passeeren en dit gaf hem een goede -aanwijzing, of hij de goede route volgde en niet al te zeer links of rechts afweek, -of minder dan vijf honderd kilometer per uur aflegde. -<span class="pageNum" id="pb26">[<a href="#pb26">26</a>]</span></p> -<p>In den donkeren nacht werd de tocht voortgezet over Osnabrück, Hannover, Brandenburg, -en omstreeks kwart over zessen kwam Berlijn in het zicht, kenbaar als een zee van -licht. -</p> -<p>Op een hoogte van ongeveer duizend meter zweefde de „Duivel der lucht” met onverminderde -vaart en met gedoofd zoeklicht over de wereldstad, die daar diep beneden het vliegtuig -met razende snelheid voorbijschoof, en zonder ophouden ging het weder verder, in de -richting van de Russische grens. -</p> -<p>Een weinig ten Noorden van de vesting Posen hield Raffles aan, op wat vroeger de grens -was tusschen het Duitsche rijk en Polen. -</p> -<p>De tocht werd nu voortgezet over een dicht bevolkte streek en onophoudelijk doemden -hier en daar de lichten op van nieuwe steden en dorpen. -</p> -<p>Nu en dan wisselden Raffles en Charly, die naast elkander gezeten waren, een paar -woorden, terwijl Henderson achter hun rug bezig was, met behulp van zijn kleinen electrischen -oven het middagmaal te bereiden, dat zou bestaan uit een gebraden eend, wat brood, -en een paar handen vol druiven, met een kopje geurige koffie toe, want zelfs dien -drank wist de reus aan boord van het ranke zweeftuig voortreffelijk te bereiden. -</p> -<p>En toen de „Duivel der lucht” reeds in het hartje van Polen was en Warschau ver in -het Zuiden achter zich had gelaten, nuttigden Raffles en Charly met smaak het middagmaal, -terwijl Henderson de stuurinrichting had overgenomen. -</p> -<p>Zeker, deze kleine vliegmachine was oorspronkelijk niet ingericht om er gemakzuchtige -passagiers mede te vervoeren en men moest zich een weinig behelpen, maar het verblijf -in de koude nachtlucht had den eetlust gescherpt, en de eend verdween dan ook met -grooten spoed in de hongerige magen. -</p> -<p>Zonder dat de snelheid ook maar een oogenblik werd verminderd en terwijl de electrische -machine werkte met de regelmaat van een klok, werd de reis onophoudelijk voortgezet. -</p> -<p>De koude deed zich op deze groote hoogte fel voelen en de reizigers wisten, dat het -nog heel wat erger zou worden, want sedert eenige dagen brachten de bladen berichten -van hevigen sneeuwval en koude uit geheel Rusland en Siberië. -</p> -<p>En niet alleen de koude werd nu de vijand van de drie stoutmoedige mannen. -</p> -<p>Zij zouden nu ook met de menschen moeten rekenen en niemand kon zeggen of zij, indien -zij eens gedwongen werden om te dalen, vriend of vijand zouden ontmoeten. -</p> -<p>Maar in ieder geval konden zij er wel zeker van zijn, dat men alles behalve vriendelijk -gezind zou zijn ten aanzien van drie vreemdelingen, die zich volstrekt niet stoorden -aan grenzen en met hun vliegmachine waren komen binnendringen. -</p> -<p>Steeds op het compas turende bracht Raffles de vliegmachine voorbij Minsk, Witebsk -en Jaroslaw en nog altijd draaide de motor even regelmatig en snorde de schroef met -duizelingwekkende snelheid. -</p> -<p>En het was goed, dat de reizigers dikke pelsen hadden aangetrokken, want de koude -werd bijna onuitstaanbaar. -</p> -<p>Van het gelaat der drie luchtreizigers was niets te zien dan de oogen, en deze waren -door een grooten bril, waarvan de randen van bont voorzien waren, beschermd. -</p> -<p>Aan slapen dacht niemand. -</p> -<p>Nog slechts weinige uren scheidden hen van het oogenblik der landing en het werd nu -juist meer dan ooit zaak, ooren en oogen goed open te houden. -</p> -<p>Weliswaar zou hun leven denkelijk geen dadelijk gevaar loopen, tenminste wanneer zij -in handen kwamen van welgezinde Russen, maar toch zou hun aanhouding een zeer kostbaren -tijd verloren doen gaan. -</p> -<p>Er was Raffles dus veel aan gelegen, dat de machine zoo geregeld als een uurwerk bleef -doorloopen en daarvoor was het toezicht van Charly op den electromotor onontbeerlijk. -</p> -<p>Raffles zelf hield den blik onafgewend gevestigd op de kaart, welke hij telkens een -weinig verder verschoof door aan een kleinen knop te draaien, en op het compas. -</p> -<p>Nog slechts een uur, misschien vijf kwartier, en het eerste doel van de reis zou bereikt -zijn. -</p> -<p>Reeds was de vliegmachine over Orlof gevlogen, het voornaamste kruispunt van voerwegen -in deze streek van Rusland en waarvan een lijn liep naar Tjumen, een vijftigtal wersten -voorbij de Siberische grens. -</p> -<p>Maar van die lijn dacht Raffles geen gebruik te maken, want hij zou er toch niets -aan hebben en hoe vreemd het ook klinkt, een vliegmachine was op dit oogenblik wel -zoo veilig. -<span class="pageNum" id="pb27">[<a href="#pb27">27</a>]</span></p> -<p>Het was omstreeks één uur in den nacht, toen Raffles de linkerhand ophield ten teeken, -dat men het doel van de reis naderde. -</p> -<p>Hij had de vliegmachine tamelijk aanzienlijk laten dalen en toen Charly zich over -den rand van het schuitje boog, meende hij in de diepte eenige vage, donkere vormen -te onderscheiden, die zich schaarden langs wat de Loswo moest zijn, de breede, uitgestrekte -rivier, waarover des zomers een tamelijk druk verkeer plaats heeft, maar die nu gevangen -was in de boeien van den witten vorst, en met een zoo dikke laag ijs was bedekt, dat -een geheel legerkorps met artillerie en al er zonder eenig gevaar over heen had kunnen -marcheeren. -</p> -<p>En de jonge man begreep, dat die donkere vormen de huizen moesten zijn van het stadje -of het groote dorp Kusina. -</p> -<p>En verder was er niets anders te zien dan een onmetelijk groote witte vlakte, die -nu en dan oplichtte, wanneer de maan van achter de zwaar met sneeuw beladen wolken -te voorschijn kwam. -</p> -<p>Heel in de verte glinsterde hier en daar eenige lichten, maar het was onmogelijk vast -te stellen, waarvan die schijnsels afkomstig waren. -</p> -<p>Raffles had den electromotor reeds eenige oogenblikken te voren afgezet, opdat men -daar beneden het gerucht niet zou vernemen, en hij deed nu de „Duivel der lucht” met -weergalooze behendigheid, alleen door de vleugels gedragen, in een spiraalvormige -zweefvlucht neerdalen. -</p> -<p>Zooals een vogel zich neerzet op een tak, zoo gleed de „Duivel der lucht” geruischloos -neder op de eindelooze sneeuwvlakte. -</p> -<p>En dadelijk bemerkte Raffles, dat hij er goed aan had gedaan, de machine te doen voorzien -van een stel vlotters, niet ongelijk aan die, welke men aan watervliegtuigen opmerkt, -want daar de sneeuw hier bijna een meter hoog was, zou de vliegmachine er diep in -zijn weggezakt, hetgeen het weder opstijgen zeer zou hebben bemoeielijkt. -</p> -<p>Thans stoof de machine door haar eigen vaart nog wel bijna een halve kilometer voort -op de beide vlotters, die als het ware het onderstel van een groote slede vormden -en eindelijk stond de „Duivel der lucht” stil op ongeveer een werst van het dorp Kusina. -</p> -<p>Daar scheen alles reeds in diepe rust verzonken te zijn, want niet het minste gerucht -drong tot de drie reizigers door, die vlug uit de machine waren geklauterd en nu wat -door de sneeuw heen en weer baggerden, teneinde hun verstijfde ledematen weder wat -los te maken. -</p> -<p>Van een weg viel volstrekt niets te bespeuren, alles was bedekt met een gelijkmatige -sneeuwlaag, die alle omtrekken vervaagde en alleen een groot gedeelte van den ijsvloer -op de rivier onbedekt had gelaten, waarschijnlijk had de felle wind de sneeuw over -deze gladde oppervlakte voor zich uit geblazen. -</p> -<p>Onmiddellijk besloot Raffles van deze omstandigheid gebruik te maken, het was bijna -de eenige manier, om veilig het dorp te bereiken, zonder gevaar te loopen, halverwege -in de sneeuw te blijven steken. -</p> -<p>Het was bitter koud en Raffles besloot dan ook, zoo spoedig mogelijk handelend op -te treden. -</p> -<p>Hij wenkte zijn beide metgezellen bij zich, en begon: -</p> -<p>„Luister eens, vrienden! Het is natuurlijk volstrekt noodzakelijk, dat een onzer bij -de vliegmachine blijft, en ik geloof dat onze Henderson daarvoor het best geschikt -is, want hij zal zich het toestel niet laten ontfutselen, niet waar?” -</p> -<p>„Wie er met een vinger naar durft wijzen, Mylord, sla ik aanstonds de hersens in,” -zeide de reus op grimmigen toon. -</p> -<p>„Zoover zal het wel niet komen, Henderson,” hernam Raffles glimlachend, „maar wij -moeten toch op alle mogelijkheden voorbereid zijn. Ook het wolvengevaar is niet denkbeeldig. -Je wapent je dus met geweer en revolver, en let goed op. Mijnheer Charly en ik zullen -naar het dorp gaan, vermomd in Russische uniformen, waarbij wij ons natuurlijk voor -„Rooden” zullen moeten uitgeven, en voor de rest zullen wij wel op ons goed gesternte -moeten vertrouwen, want wij weten natuurlijk volstrekt niet waar men graaf Stijkof -gevangen houdt. Wij zullen het echter wel zoo inrichten, dat men ons dat zegt en wanneer -hij eenmaal bij ons is, heeft de rest niet veel meer te beteekenen. Wij zullen nu -de vliegmachine zoo dicht mogelijk tot aan den oever der rivier trekken, die hier -gelukkig zeer laag is, en je zult goed acht slaan op den stroom, Henderson, want langs -die zijde moeten wij ook weder terugkeeren, tenzij wij ons van een slede kunnen meester -maken. Zoodra je ons ziet aankomen, <span class="pageNum" id="pb28">[<a href="#pb28">28</a>]</span>breng je den motor in beweging, zoodat wij niet anders te doen hebben dan de schroef -in te schakelen.” -</p> -<p>Op dit oogenblik liet zich van den kant van de rivier een gerucht hooren, het geleek -op belgerinkel, als van een sledetuig, en de schelletjes, die het geluid veroorzaakten, -klonken, ofschoon het nog op verren afstand was, helder en duidelijk door de vrieslucht. -</p> -<p>De drie mannen luisterden een oogenblik en toen zeide Raffles: -</p> -<p>„Het geluid komt in deze richting. Ik denk, dat er een slede nadert over het ijs van -de rivier. Laten wij het spoedig gaan zien, want wie weet is het toeval niet op onze -hand en kunnen wij ons van dat voertuig meester maken, om op die wijze in en uit het -dorp te geraken.” -</p> -<p>Snel wapenden de drie mannen zich met hun geweren, en ijlden toen naar den oever der -rivier, zoo snel de dikke sneeuwlaag het toeliet. -</p> -<p>Daar gekomen wierpen zij zich op de sneeuw en vestigden het oog op de ijsvlakte, die -zich in de verte verloor. -</p> -<p>De scherpe blik van Henderson had al spoedig in de verte een zwarte punt ontdekt, -die tamelijk snel grooter werd en het duurde niet lang of de drie mannen konden een -slede onderscheiden, een zoogenaamde troïka, dat wil zeggen met drie paarden bespannen. -</p> -<p>Raffles had zijn nachtkijker medegenomen en bracht dien voor het oog. -</p> -<p>Bijna dadelijk liet hij het instrument weder zakken en zeide op gedempten toon: -</p> -<p>„Behalve de voerman zit er nog maar een persoon in, en hij draagt een uniform-pet! -Het kon niet mooier, vrienden. Wij moeten die slede tot iederen prijs aanhouden!” -</p> -<p>„Dan zullen wij haar aanhouden, Mylord!” hernam Henderson kalm. „De slede houdt dezen -oever en de paarden schijnen niet al te best beslagen te zijn, want zij loopen niet -bijzonder vlug zou ik zeggen.” -</p> -<p>„Misschien zijn zij wel doodelijk vermoeid, Henderson,” meende Charly. „Hoe het ook -zij, wij zijn met ons drieën, en als wij ons plotseling vertoonen en met onze wapens -dreigen, zal de koetsier wel zoo verstandig zijn, zijn paarden in te houden.” -</p> -<p>Op dat oogenblik bevond de slede zich nog slechts een honderdtal meter van de drie -mannen verwijderd. -</p> -<p>De twee mannen die er in zaten waren als menschelijke wezens bijna onkenbaar, zoo -dicht waren zij in hun pelsen gewikkeld, terwijl hun hoofd schuil ging in een groote -muts van berenvel, wat den koetsier betreft, en in een militairen kolbak, wat den -anderen persoon aangaat, die achter hem was gezeten. -</p> -<p>Raffles gaf zijn beide metgezellen een teeken, allen grepen naar hun geweren, en daarop -lieten zij zich snel van de flauw glooiende oeverhelling glijden. -</p> -<p>De maan was juist van achter de wolken te voorschijn gekomen, en verlichtte hunne -gedaanten helder. -</p> -<p>Onwillekeurig hield de voerman met een ruk zijn drie paarden in, en het volgende oogenblik -had Henderson de dieren met een krachtigen ruk tot staan gebracht, terwijl Raffles -en Charly ieder aan een kant van de slede naderden en op de treeplank sprongen, na -hun geweer aan den riem over den schouder te hebben geworpen en hun revolver ter hand -te hebben genomen. -</p> -<p>De man in de slede was zoo verbluft door dit onverwachte optreden, dat hij hier onmogelijk -had kunnen verwachten, dat hij volstrekt geen woord kon uitbrengen en zijn beide aanranders -met groote oogen aanstaarde. -</p> -<p>Toen vroeg hij in het Russisch: -</p> -<p>„Wat heeft dat te beteekenen? Wat wilt gij van mij? Ik heb geen geld bij mij!” -</p> -<p>„Het is ons ook niet om uw geld te doen!” antwoordde Raffles, zich van dezelfde taal -bedienende, welke hij voortreffelijk sprak. „Wij willen niets anders hebben dan uw -papieren, uw slede en uw paarden, en zelfs die kunt gij later wel weder terug krijgen, -als gij dat wilt.” -</p> -<p>De Rus scheen te aarzelen, maar een blik op de beide blinkende revolvers gaf hem de -overtuiging, dat hij ver in de minderheid was en het verstandigst zou handelen, wanneer -hij toegaf. -</p> -<p>Hij knoopte dus langzaam zijn zware pels open, die zijn uniform bleek te verbergen -en waarbij Raffles hem nauwkeurig in het oog hield. -</p> -<p>„Doe die revolvertasch maar af,” beval hij koeltjes, zoodra hij dit voorwerp in het -oog kreeg. -</p> -<p>De Russische majoor van het Roode leger, want dit bleek hij te zijn, gespte de koppel -los, waaraan zijn revolvertasch hing, en dadelijk maakte Charly zich van dit wapen -meester. -<span class="pageNum" id="pb29">[<a href="#pb29">29</a>]</span></p> -<p>„Nu uw papieren!” beval Raffles. -</p> -<p>„Maar ik weet niet wat gij wilt, ik heb geen papieren!” riep de majoor uit. -</p> -<p>„Kom, kom, mijnheer, houd ons niet onnoodig op!” hernam Raffles ongeduldig. „Gij moet -een pas of iets dergelijks bij u hebben, misschien wel een lastbrief of een geschreven -bevel, en gij wilt ons toch zeker niet dwingen, om jegens iemand van uw rang geweld -te gebruiken?” -</p> -<p>Met tegenzin stak de majoor de hand in den binnenzak van zijn tunika en haalde er -een gemslederen portefeuille uit, welke hij Raffles aarzelend toestak. -</p> -<p>Deze opende vlug de portefeuille, nam er de papieren uit, las ze haastig door, en -glimlachte. -</p> -<p>„Het kon niet mooier!” zeide hij, terwijl hij de papieren langzaam weder opvouwde -en in zijn eigen zakken liet verdwijnen. „Ik moet zeggen dat het lot mij ditmaal al -zeer gunstig gezind is! Gij komt naar Kusina, voorzien van een bevel om graaf Stijkof, -die hier gevangen wordt gehouden door de uwen, naar een andere plaats over te brengen, -misschien nog verder van zijn ongelukkige vrouw en zijn kind verwijderd. Nu, graaf -Stijkof zal ook worden weggebracht, al is het dan niet door u en ook niet naar de -plek, die gij voor hem bestemd hadt! Wees zoo goed om uit te stappen!” -</p> -<p>„Uitstappen?” herhaalde de majoor langzaam. „Wat hebt gij met mij voor?” -</p> -<p>„Maak u niet ongerust, uw leven loopt volstrekt geen gevaar,” hernam Raffles koeltjes. -„Wij willen alleen uw plaats innemen.” -</p> -<p>De majoor stapte uit zijn slede, vloekend en bleek van woede. -</p> -<p>Raffles nam hem den kolbak van het hoofd en gaf hem daarvoor in de plaats zijn eigen -muts. -</p> -<p>„Doe die pels uit! Gij kunt de mijne krijgen en ik geloof dat de ruil voor u niet -eens zoo kwaad is,” vervolgde Raffles op bevelenden toon. -</p> -<p>De majoor moest zijn militairen pels afgeven, welke Raffles snel aantrok, en nadat -dit geschied was, nam Charly de plaats van den voerman in, die van het geheele geval -volstrekt niets begreep en bevend zijn plaats inruimde. -</p> -<p>Terwijl hij zijn pels dichtknoopte, na de papieren in den buitenzak daarvan te hebben -gestoken, zeide Raffles, zich tot Henderson wendende en terwijl hij zich ditmaal van -de Engelsche taal bediende: -</p> -<p>„Laat die mannen voor je uit loopen, Henderson, en houd hen goed in het oog. Ik vertrouw -hen aan jouw hoede toe, meer behoef ik zeker niet te zeggen.” -</p> -<p>„Dat is voldoende, Mylord!” antwoordde de reus trouwhartig. „Zij zullen geen voet -verzetten, dat verzeker ik u. Waar moet ik hen heenbrengen?” -</p> -<p>„Breng hen maar tot dicht bij de vliegmachine. In geen geval mag je schieten, je vuisten -zijn gelukkig sterk genoeg om je in geval van nood als wapen te kunnen dienen.” -</p> -<p>Raffles had reeds in de slede plaats genomen en Charly had <span class="corr" id="xd31e924" title="Bron: te">de</span> teugels van het driespan gegrepen. -</p> -<p>De majoor had met de grootste verbazing de klanken van de vreemde taal opgevangen -en barstte nu uit: -</p> -<p>„Engelschen! Nu begrijp ik er heelemaal niets meer van!” -</p> -<p>„Dat is ook volstrekt niet noodig, majoor!” hernam Raffles kortaf. „Het is ruimschoots -voldoende als wij het begrijpen. Wees zoo goed naar den oever van de rivier te loopen -en beschouw mijn metgezel, die een hoofd boven u uitsteekt, ofschoon gij niet tot -de kleinsten behoort, als uw cipier! Ik zou u niet raden, hem te weerstreven, want -hij zou u kunnen verpletteren als een vlieg. Wij hopen spoedig terug te zijn en dan -zullen wij u weder de vrijheid hergeven, tenminste wanneer wij er in kunnen slagen -de telegrafische verbinding te verbreken met een andere stad, als die verbinding bestaat, -wat ik betwijfel.” -</p> -<p>En zonder zich verder om de beide Russen te bekommeren, riep hij Charly toe: -</p> -<p>„Vooruit!” -</p> -<p>De slede zette haar tocht over de bevroren oppervlakte van de rivier voort en een -kwartier later ongeveer had zij Kusina bereikt. -</p> -<p>Terwijl Charly op zijn plaats bleef zitten, stapte Raffles uit de slede, beklom de -treden, die naar den hier tamelijk hoogen oever voerden en stond toen aan het begin -van een smalle straat, zoo volkomen donker, als een Russische straat maar bij mogelijkheid -zijn kan. -</p> -<p>Op goed geluk liep hij de straat teneinde en bereikte eenige minuten later het kleine -marktplein. -</p> -<p>Daar zag hij licht in een huis en daar er ruwe stemmen naar buiten klonken en de brokstukken -van een <span class="corr" id="xd31e937" title="Bron: revolutionair">revolutionnair</span> liedje, begreep hij aanstonds dat hij op het goede spoor was. -<span class="pageNum" id="pb30">[<a href="#pb30">30</a>]</span></p> -<p>Zonder zich een oogenblik te bedenken trad hij op het huis toe en bonkend dreunde -zijn vuist op de deur. -</p> -<p>Onmiddellijk werd het daarbinnen muisstil, een oogenblik daarna werd de deur geopend -door een soldaat van de roode garde, gewapend met een lantaarn, waarvan hij het schijnsel -op den man daarbuiten liet vallen. -</p> -<p>Daar Raffles de voorzorg had genomen vlug een dichten, valschen baard om te hangen, -geleek hij al zeer veel op een militair van hoogen rang. -</p> -<p>En hoe Bolsjewistisch de man met de lantaarn ook mocht zijn, hij ging bij het zien -van de kolbak van wit geitenvel en van de militaire pels onmiddellijk in de houding -staan, en stotterde: -</p> -<p>„Neem mij niet kwalijk, kameraad majoor! Wij wisten niet dat er nog zoo laat.…” -</p> -<p>„Het is goed!” viel Raffles hem op barschen toon in de rede. „Breng mij bij den officier -van dienst!” -</p> -<p>„De hoogste in rang is kameraad sergeant!” -</p> -<p>„Breng hem dan hier!” -</p> -<p>De roode gardist ging heen en keerde een oogenblik later terug met een sergeant, die -tamelijk onder den indruk van sterken drank was, en den majoor vragend aanstaarde. -</p> -<p>Raffles haalde zijn papieren te voorschijn en beval: -</p> -<p>„Lees!” -</p> -<p>De sergeant las het bevelschrift door, gaf de papieren terug en zeide: -</p> -<p>„Wilt gij den gevangene nog hedennacht overbrengen, kameraad majoor?” -</p> -<p>„Onmiddellijk! Breng mij naar zijn gevangenis!” -</p> -<p>„Dat hoeft niet, hij is in dit huis!” riep de sergeant uit. „Hij slaapt nu.” -</p> -<p>„Laat hem onmiddellijk opstaan, hij moet mij volgen!” -</p> -<p>De sergeant verdween en tien minuten later keerde hij terug met een man van omstreeks -vijf en dertig jaar, wiens bleek fijn geteekend gelaat maar al te duidelijk de kenteekenen -droeg van bitter lichamelijk en geestelijk lijden. -</p> -<p>Hij keek den majoor even aan en vroeg toonloos: -</p> -<p>„Waartoe dit nachtelijke vertrek? Wat wilt gij met mij doen? Is het einde reeds nabij?” -</p> -<p>„Dat zult gij wel merken, als het tijd is!” antwoordde de gewaande majoor op ruwen -toon. -</p> -<p>Hij wendde zich tot den sergeant en vervolgde: -</p> -<p>„Boeit hem! Ik ben maar alleen en ik heb geen lust hem voortdurend in het oog te moeten -houden!” -</p> -<p>In een oogenblik waren Stijkof de boeien aangedaan en daarop ging hij met gebogen -hoofd, begeleid door twee soldaten en den gewaanden majoor naar de plek, waar de slede -wachtte. -</p> -<p>Een oogenblik later gleed het voertuig over de gladde oppervlakte in de duisternis -weg. -</p> -<p>En nauwelijks had men de laatste huizen uit het oog verloren, of Raffles boog zich -naar zijn gevangene over, keek hem glimlachend aan en vroeg: -</p> -<p>„Verstaat gij Engelsch?” -</p> -<p>„Of ik Engelsch versta?” vroeg Stijkof met groote oogen van verbazing, terwijl hij -zijn gelaat langzaam naar zijn metgezel toewendde. „Wat beteekent die vraag?” -</p> -<p>„Ik wilde u slechts verzoeken, mij uw handen toe te steken!” zeide Raffles in het -Engelsch. -</p> -<p>Ondanks zichzelf gehoorzaamde graaf Stijkof, en het volgende oogenblik had Raffles -het slot van de boeien geopend, die rinkelend op den bodem van de slede vielen. -</p> -<p>Graaf Stijkof slaakte een kreet van verbazing en greep de handen van Raffles, terwijl -hij uitriep: -</p> -<p>„Maar wie zijt gij dan toch? Zijt gij geen Rus? Behoort gij niet tot de rooden?” -</p> -<p>„Ik ben een Engelschman, graaf, en dit hier is ongeveer mijn eigen gelaat!” antwoordde -Raffles, terwijl hij met een vlugge beweging den kolbak afzette en zich van den valschen -baard ontdeed. -</p> -<p>En nu zette hij den graaf in enkele woorden, zonder echter zijn ware identiteit te -verraden, uiteen hoe het mogelijk was, dat hij thans hier vertoefde en op welke wijze -hij ontdekt had, dat graaf Stijkof hier gevangen werd gehouden. -</p> -<p>Half versuft van verbazing had Stijkof toegeluisterd en toen Raffles met zijn verhaal -gereed was, stamelde hij: -</p> -<p>„Het is mij of ik nog droom! Alles wat gij daar zegt, klinkt bijna <span class="corr" id="xd31e981" title="Bron: ongelooflijk">ongeloofelijk</span>. Gij waart dus nog geen zeven uur geleden te Londen?” -</p> -<p>„Zeven uur en twintig minuten, graaf!” -</p> -<p>„Maar wie zijt gij dan toch, dat gij dat wonder hebt kunnen verrichten?” -</p> -<p>„Laten wij voorloopig aannemen, dat ik een particulier detective ben, die alles louter -voor zijn vermaak deed.” -</p> -<p>„Het klinkt mij nog steeds alsof ik een sprookje <span class="pageNum" id="pb31">[<a href="#pb31">31</a>]</span>hoor!” hernam graaf Stijkof hoofdschuddend. „En toch weet ik dat het werkelijkheid -is. O, mocht mijn lieve vrouw dit weten! Mocht ik er in slagen haar terug te vinden. -Wist ik maar waar zij verbleef!” -</p> -<p>„Ik weet het, graaf, zij vertoeft met haar kindje in Soswinskoje en wij gaan er aanstonds -heen.” -</p> -<p>„Is dat zeker, mijnheer?” riep graaf Stijkof uit, bijna bezwijkend onder den last -van al deze plotselinge indrukken. -</p> -<p>„Het is zeker, graaf!” antwoordde Raffles. „Maar hier zijn wij aan het voorloopige -doel van onzen tocht. Wees zoo goed om uit te stappen.” -</p> -<p>Stijkof gehoorzaamde en terwijl Charly op de paarden paste, beklommen de beide mannen -den oever en liepen haastig op het groepje toe, hetwelk zich bij de vliegmachine in -de sneeuw had neergevlijd. -</p> -<p>Raffles wendde zich tot den majoor en den voerman van de slede en zeide glimlachend: -</p> -<p>„Mijnheer, gij zijt vrij! Gij kunt gaan, waarheen gij wilt, want ik heb gemerkt, dat -er hier geen telegraaf en ook geen <span class="corr" id="xd31e998" title="Bron: telephoon">telefoon</span> is, terwijl gij <span class="corr" id="xd31e1001" title="Bron: minsten">minstens</span> anderhalven dag met de snelste slede verwijderd zijt van een stad, waar men wel over -zulke moderne hulpmiddelen beschikt. Mij dunkt, dat ik u zeer schappelijk behandel. -Uw slede wacht daar beneden op het ijs, hier zijn uw papieren en gij hebt niets anders -te doen dan naar Kusina te vertrekken en wij wenschen u een goede nachtrust toe.” -</p> -<p>De majoor wierp een woesten blik op den bevrijden graaf, maar hij begreep wel, dat -hij zich in zijn lot zou moeten schikken en daarom verwijderde hij zich haastig met -zijn voerman naar de plek waar de slede op het ijs wachtte. -</p> -<p>Even later klonk het gerinkel van de sledebelletjes opnieuw, dat zich thans verwijderde -en op hetzelfde oogenblik kwam Charly Brand te voorschijn. -</p> -<p>Henderson en Charly werden aan Stijkof voorgesteld als „mijn beide helpers” en daarop -begaven zij zich aanstonds aan boord van het vliegtuig, dat enkele minuten later, -nadat allen haastig iets genuttigd hadden, opnieuw opsteeg. -</p> -<p>Een half uur later zweefde de vliegmachine boven Soswinskoje en landde onder gelijksoortige -omstandigheden als bij het stadje Kusina. Ook hier een geheel bevroren rivier, ook -hier een hard bevroren laag sneeuw van bijna een meter dikte, ook hier een kleine -stad, niet veel meer dan een dorp, geheel in duisternis gedompeld. -</p> -<p>Daar Raffles nog steeds in het bezit was van de majoorsuniform, besloot hij geheel -alleen het dorp in te gaan, daar het aanbreken van den dag af te wachten en vervolgens -onderzoek te doen naar de verblijfplaats van de gravin Stijkof, welke hij zeker gemakkelijk -zou kunnen ontdekken, daar de verblijfplaats van zulk een gevangene waarschijnlijk -aan alle inwoners bekend was. -</p> -<p>In de grootste spanning wachtte graaf Stijkof en Charly de terugkomst van Raffles -af, die in gezelschap van Henderson, behoorlijk vermomd, te voet over het ijs van -de rivier naar de stad was getogen. -</p> -<p>Het was ongeveer half acht in den morgen en de zon was nauwelijks boven de kim verschenen, -toen er in vliegende vaart een met drie paarden bespannen slede van het stadje naderde. -</p> -<p>Charly, die het voertuig het eerst gezien had, bracht snel een kijker voor het oog, -en schreeuwde opgewonden: -</p> -<p>„Daar komen zij aan, graaf! Maar zij worden achtervolgd. De vlucht schijnt te zijn -ontdekt! Kom, laten wij ons inschepen en den motor in beweging brengen!” -</p> -<p>Haastig klommen de twee mannen in het schuitje en Charly bracht den motor opgang, -terwijl de graaf met kloppend hart naar de naderende slede tuurde, waarvan de paarden -werden opgezweept door den man, wiens reusachtige lichaamsbouw zoo zeer zijn bewondering -had opgewekt. -</p> -<p>Nauwelijks een paar honderd meter achter de eerste slede snelde een tweede over de -vlakte en het zou niet lang duren, of de vluchtelingen zouden worden ingehaald. -</p> -<p>Snel besloten greep Charly een der geweren, laadde het en mikte zeer zorgvuldig op -een der paarden van de tweede slede, van waaruit hij reeds hoorde schieten. -</p> -<p>Hij drukte af, het middelste paard maakte een geweldigen sprong en viel toen in de -sneeuw neder, het vandehandsche paard met zich mederukkend. -</p> -<p>Terwijl de eerste slede in vliegende vaart bleef voortsnellen, stegen een paar soldaten -uit het tweede voertuig, die de strengen van het zwaargewonde paard doorsneden en -het gevallen trekdier weder op de been hielpen, maar met dat alles ging veel tijd -verloren en tot overmaat van ramp scheen <span class="pageNum" id="pb32">[<a href="#pb32">32</a>]</span>het gevallen paard een poot te hebben gebroken, tenminste de achtervolgers schenen -de pogingen op te geven en bekommerden zich niet meer om de vluchtelingen. -</p> -<p>Nog enkele seconden, de snuivende paarden stonden stil en uit de slede stapten een -jonge vrouw, die zeer schoon was, en een aanvallig meisje van een jaar of zeven, die -op de vliegmachine toeijlden. -</p> -<p>Met een doordringenden kreet van vreugde slingerde graaf Stijkof zich weder over den -rand van het schuitje en klemde vrouw en kind aan zijn borst. -</p> -<p>De drie Engelschen wendden zich zwijgend en bescheiden af en Henderson verklaarde -later, dat hij onmogelijk zijn tranen had kunnen bedwingen bij het zien van het uitgeteerde, -bleeke gelaat van de vrouw, waarop tijdens het wederzien een uitdrukking van zoo bovenaardsche -vreugde lag. -</p> -<p>Maar Raffles maande tot spoed aan en eenige oogenblikken later steeg de vliegmachine -trots de lucht in, de vrijheid tegemoet, naar Engeland. -</p> -<p>En terwijl Henderson aan de stuurinrichting zat en graaf Stijkof en zijn zoo wonderbaarlijk -teruggevonden vrouw elkander niet genoeg in de oogen konden staren, alles om zich -heen vergetend, vertelde Raffles in het kort, hoe de ontvluchting zich had toegedragen. -</p> -<p>Een inwoner had hem, toen hij hem barsch aansprak, bevend en sidderend het huis gewezen, -waar gravin Stijkof en haar kind gevangen werden gehouden, Raffles had daar toegang -geëischt, zoodra de dag begon te gloren en alles zou heel goed zijn gegaan, als niet -een van de soldaten Henderson in het Russisch had aangesproken, die hem had geantwoord -met een kernachtige Londensche vloek en een vuistslag, die hem bewusteloos in een -hoek zond. -</p> -<p>Gelukkig bevond er zich juist een slede voor het huis, Henderson wist ruim baan te -maken en het viertal kon vluchten, maar niet dan nadat er alarm was gemaakt en eenige -soldaten in een tweede slede hen gingen achtervolgen. -</p> -<p>Zeven uur nadat de vliegmachine bij Soswinskoje was opgestegen, daalde zij weder op -het vliegveld bij Londen en daar nam Raffles afscheid van zijn beschermelingen na -den graaf een dikke portefeuille in de handen te hebben gedrukt met de zonderlinge -woorden: -</p> -<p>„De helft van wat ik bij den man vond, die uw plaats had willen innemen. Het komt -u eerlijk toe.…” -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="back"> -<div class="div1 notice"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first center">De volgende aflevering (No. 383) bevat: -</p> -<p class="center xxl"><b><a class="pglink xd31e47" title="Link naar Project Gutenberg eboek" href="https://www.gutenberg.org/ebooks/67982">De Fabrieksbaas</a>.</b> -<span class="pageNum" id="pb33">[<a href="#pb33">33</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure ad-dubec3-imgwidth"><img src="images/dubec-no-3.png" alt="Cigarettes
Dubec No. 3
Bouts d’Or
Distinction Royale 1895" width="562" height="720"></div><p> -</p> -<p class="xd31e1058">DUBEC No. 3 -</p> -<p class="xd31e1060">GOUD EN KURK -</p> -<p class="xd31e1062">BESTE 3 CTS. CIGARET -</p> -<p class="xd31e1064">GEMAAKT VAN HEERLIJKE<br> -ECHT TURKSCHE TABAK -</p> -<p class="xd31e1068">CIGARETTENFABRIEK <b>J. van KERCKHOF</b> -</p> -<p class="xd31e1073">GEVESTIGD 1885 -</p> -</div> -</div> -<div class="div1" id="toc"> -<h2 class="main">Inhoudsopgave</h2> -<table summary="Inhoudsopgave"> -<tr id="ch1.toc"> -<td class="tocDivNum">I. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch1">Een aanzienlijke gast.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch1">1</a></td> -</tr> -<tr id="ch2.toc"> -<td class="tocDivNum">II. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch2">Toebereidselen.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch2">5</a></td> -</tr> -<tr id="ch3.toc"> -<td class="tocDivNum">III. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch3">Een zonderlinge ontdekking.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch3">9</a></td> -</tr> -<tr id="ch4.toc"> -<td class="tocDivNum">IV. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch4">De arrestatie.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch4">13</a></td> -</tr> -<tr id="ch5.toc"> -<td class="tocDivNum">V. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch5">De afwikkeling der onderneming.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch5">17</a></td> -</tr> -<tr id="ch6.toc"> -<td class="tocDivNum">VI. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch6">Naar Siberië!</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch6">21</a></td> -</tr> -<tr id="ch7.toc"> -<td class="tocDivNum">VII. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch7">In het hol van den leeuw.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch7">25</a></td> -</tr> -</table> -</div> -<div class="transcriberNote"> -<h2 class="main">Colofon</h2> -<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3> -<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen -van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden -van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd31e47" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>. -</p> -<p>Dit eBoek is geproduceerd door het on-line gedistribueerd correctieteam op <a class="seclink xd31e47" title="Externe link" href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>. -</p> -<h3 class="main">Metadata</h3> -<table class="colophonMetadata" summary="Metadata"> -<tr> -<td><b>Titel:</b></td> -<td>Lord Lister No. 382: De agent van Lenin</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]</td> -<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/8133268/</span></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Felix Hageman (1877–1966)</td> -<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/5168161211441040070000/</span></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Kurt Matull (1872–1930?)</td> -<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/56770919/</span></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Illustrator:</b></td> -<td>Jan Wiegman (1884–1963)</td> -<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/65074834/</span></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Aanmaakdatum bestand:</b></td> -<td>2022-12-28 21:16:44 UTC</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Taal:</b></td> -<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td> -<td>[1921]</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Trefwoorden:</b></td> -<td>Detective and mystery stories -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b></b></td> -<td>Dime novels -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -</table> -<h3 class="main">Codering</h3> -<p class="first">Dit boek is weergegeven in oorspronkelijke schrijfwijze. Afgebroken woorden aan het -einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel -zijn verbeterd. Deze verbeteringen zijn aangegeven in de colofon aan het einde van -dit boek.</p> -<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3> -<ul> -<li>2022-12-27 Begonnen. -</li> -</ul> -<h3 class="main">Verbeteringen</h3> -<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p> -<table class="correctionTable" summary="Overzicht van verbeteringen aangebracht in de tekst."> -<tr> -<th>Bladzijde</th> -<th>Bron</th> -<th>Verbetering</th> -<th>Bewerkingsafstand</th> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e115">1</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">,</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e127">1</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">bizonderheden</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">bijzonderheden</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e145">2</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">snorrretje</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">snorretje</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e151">2</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">n</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">u</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e154">2</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">beginsel sveranderen</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">beginsels veranderen</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e269">6</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">functionnaris</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">functionaris</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e291">7</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">slot</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">sloot</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e330">8</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">depostio</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">deposito</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e374">9</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Romanofs</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Romanoffs</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e395">10</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Stanislow</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Stanislaw</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e412">11</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">geweldadigen</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">gewelddadigen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e570">16</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">ongelooflijke</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">ongeloofelijke</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e594">17</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">inspceteur</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">inspecteur</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e606">17</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">.</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e696">20</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">„</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e802">24</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">alluminium</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">aluminium</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e820">25</a>, <a class="pageref" href="#xd31e981">30</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">ongelooflijk</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">ongeloofelijk</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e924">29</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">te</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">de</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e937">29</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">revolutionair</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">revolutionnair</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e998">31</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">telephoon</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">telefoon</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e1001">31</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">minsten</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">minstens</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -</table> -</div> -</div> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<div style='display:block; margin-top:4em'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0382: DE AGENT VAN LENIN</span> ***</div> -<div style='text-align:left'> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Updated editions will replace the previous one—the old editions will -be renamed. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United -States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™ -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away—you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. -</div> - -<div style='margin-top:1em; font-size:1.1em; text-align:center'>START: FULL LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase “Project -Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg™ License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg™ -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg™ electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg™ electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person -or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg™ electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg™ -electronic works. See paragraph 1.E below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the -Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg™ mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg™ -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg™ name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg™ License when -you share it without charge with others. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg™ work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work -on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the -phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: -</div> - -<blockquote> - <div style='display:block; margin:1em 0'> - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most - other parts of the world at no cost and with almost no restrictions - whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms - of the Project Gutenberg License included with this eBook or online - at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you - are not located in the United States, you will have to check the laws - of the country where you are located before using this eBook. - </div> -</blockquote> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.2. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase “Project -Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg™ -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.3. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg™ License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg™ -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg™. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg™ License. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format -other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg™ website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain -Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works -provided that: -</div> - -<div style='margin-left:0.7em;'> - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation.” - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™ - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™ - works. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg™ works. - </div> -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™ -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right -of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg™ -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg™ work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg™ work, and (c) any -Defect you cause. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™ -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg™’s -goals and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg™ and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state’s laws. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation’s business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation’s website -and official page at www.gutenberg.org/contact -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread -public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state -visit <a href="https://www.gutenberg.org/donate/">www.gutenberg.org/donate</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg™ concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg™ eBooks with only a loose network of -volunteer support. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Most people start at our website which has the main PG search -facility: <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This website includes information about Project Gutenberg™, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. -</div> - -</div> -</div> -</body> -</html> diff --git a/old/69653-h/images/dubec-no-3.png b/old/69653-h/images/dubec-no-3.png Binary files differdeleted file mode 100644 index 2b53511..0000000 --- a/old/69653-h/images/dubec-no-3.png +++ /dev/null diff --git a/old/69653-h/images/lordlister0382-front.jpg b/old/69653-h/images/lordlister0382-front.jpg Binary files differdeleted file mode 100644 index af42e40..0000000 --- a/old/69653-h/images/lordlister0382-front.jpg +++ /dev/null diff --git a/old/69653-h/images/p0382-01.png b/old/69653-h/images/p0382-01.png Binary files differdeleted file mode 100644 index bc28021..0000000 --- a/old/69653-h/images/p0382-01.png +++ /dev/null |
