initial commit of ebook 34951HEADmain

5 files changed, 5526 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/34951-0.txt b/34951-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..fa0c044
--- /dev/null
+++ b/34951-0.txt
@@ -0,0 +1,5510 @@
+The Project Gutenberg EBook of Sophist, by Plato
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Sophist
+
+Author: Plato
+
+Translator: Kyriakos Zambas
+
+Release Date: January 13, 2011 [EBook #34951]
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SOPHIST ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+
+
+
+Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic.
+Errors indicated in a Table of Errors have been corrected in the
+text. The spelling of the book has not been changed otherwise.  Words
+with bold characters are enclosed in &. I have added certain footnotes,
+explaining certain words
+
+Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό.
+Το κείμενο έχει λάβει υπόψη τον πίνακα παροραμάτων. Κατά τα άλλα έχει
+διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρες
+περικλείονται σε &. Πρόσθεσα μερικές σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου
+εξηγώντας μερικές λέξεις
+
+
+ΠΛΑΤΩΝ
+
+
+
+ΣΟΦΙΣΤΗΣ
+
+
+
+ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
+Κ. ΖΑΜΠΑ
+
+
+ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΕΞΗ
+
+
+
+ΠΡΟΛΟΓΟΣ
+
+
+
+1) Το κείμενον.
+
+Αναμφιβόλως ο Σοφιστής αποτελεί την τολμηροτέραν και
+πρωτοτυπωτέραν μεταρσίωσιν προς ανίχνευσιν των ορίων της
+ανθρωπίνης νοήσεως, και δικαίως εθεωρήθη ανέκαθεν ως η μεταφυσική
+του Πλάτωνος και ως ο δυσκολώτερος των διαλόγων αυτού. Αλλά εις
+τας δυσκολίας αυτάς προσέθηκε ο χρόνος και την διαστροφήν του
+κειμένου, η οποία παρεμόρφωσεν ακριβώς τα ουσιωδέστερα μέρη
+αυτού. Δια τούτο ουκ ολίγας διορθώσεις επεφέραμεν εις το κείμενον
+αυτού, και περί τούτων ηδυνάμεθα να φέρωμεν πειστικωτάτας
+αποδείξεις, άλλα τούτο εξέρχεται του σκοπού και της υποχρεώσεως
+της παρούσης μεταφράσεως. Άλλως τε και η καλλιτέρα απόδειξις
+είναι ότι διά των διορθώσεων ημών ευοδούται η έννοια των χωρίων
+τούτων εις την μετάφρασιν, και καθ' εαυτά και εν σχέσει προς τα
+προηγούμενα και επόμενα.
+
+2) Η λύσις των διαλόγων αποκρυπτομένη.
+
+Μία από τας κυριωτέρας δυσκολίας του Πλάτωνος είναι ότι συνήθως
+αποκρύπτει την λύσιν του εξεταζομένου ζητήματος χωρών ούτω κατά
+τρόπον μαθηματικόν. Ούτω δε έκαστος διάλογος διατηρεί ακμαίαν την
+εξασκητικήν αυτού δύναμιν, καθώς έν μαθηματικόν πρόβλημα του
+οποίου δεν δίδεται η λύσις. Λόγου χάριν του Κρατύλου η λύσις
+υπάρχει εις την σελίδα 101. Κατ' αυτήν η γλώσσα κατ' αρχάς μεν
+παράγεται κατά φύσιν, κατόπιν όμως εισχωρεί εις αυτήν και η
+συνθήκη. Και όμως ο Πλάτων κατώρθωσε να την συγκαλύψη διά νέων
+αντιλογιών και διά μεταφυσικών τινων σκέψεων περί γλώσσης, αι
+οποίαι είναι τα σπέρματα των κατόπιν διαλόγων. Επίσης εις τον
+Θεαίτητον διετυπώθη σαφώς και απεριφράστως ο ορισμός εις σελίδα
+142, καθ' ον διά να εννοηθή καλώς και επιστημονικώς έν πράγμα
+πρέπει να διακριθή σαφώς από όλα τα άλλα. Η λύσις όμως του
+Σοφιστού παρέχει μεγίστας δυσκολίας καθώς και η του Πολιτικού,
+και περί αυτής κάμνομεν λόγον εις τον πρόλογον του τελευταίου,
+διότι είναι λύσις κοινή δι' αμφοτέρους.
+                                                        Κ. ΖΑΜΠΑΣ
+
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+
+ΣΟΦΙΣΤΗΣ
+(η περί του όντος)
+
+
+
+ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
+ΘΈΟΔΩΡΟΣ, - ΣΩΚΡΑΤΗΣ, - ΞΕΝΟΣ ΕΛΕΑΤΗΣ, - ΘΕΑΙΤΗΤΟΣ
+
+
+
+Θεόδωρος.
+    Καθώς εμείναμεν σύμφωνοι χθες, καλέ Σωκράτη, και ημείς ήλθαμεν
+    στην ώρα μας, και ένα φίλον τον κύριον απ' εδώ εφέραμε μαζί, ο
+    οποίος κατάγεται από την Ελέαν και είναι στενός φίλος των
+    Παρμενιδικών και των Ζηνωνικών, και πολύ δυνατός φιλόσοφος.
+
+Σωκράτης.
+    Μη τυχόν άραγε, καλέ Θεόδωρε, χωρίς να το καταλάβης έφερες μαζί
+    σου όχι φίλον, αλλά κανένα θεόν, καθώς λέγει ο Όμηρος; Ο οποίος
+    λέγει ότι και όλοι οι άλλοι θεοί και προ πάντων ο ξένιος Ζευς
+    συνοδεύει ανθρώπους ευσεβείς και δικαίους διά να επιβλέπη τας
+    αδικίας και τας ευνομίας των ανθρώπων. Διόλου παράδοξον λοιπόν
+    και αυτός που συνοδεύει εσέ να είναι κανέν από τα ανώτερα όντα,
+    και ήλθε να επιθεωρήση και εξελέγξη ημάς τους μικρούς, και είναι
+    κανείς θεός εξελεγκτής.
+
+Θεόδωρος.
+    Δεν είναι τοιούτος, καλέ Σωκράτη, ο χαρακτήρ του φίλου, αλλά
+    είναι πολύ μετριοφρονέστερος από τους ασχολουμένους εις τα
+    εριστικά. Και εις εμέ φαίνεται αυτός ο άνθρωπος ότι αν δεν είναι
+    θεός, είναι όμως θείος. Διότι εγώ όλους τους φιλοσόφους τους
+    ονομάζω θείους.
+
+Σωκράτης.
+    Πολύ καλά κάμνεις, φίλε μου. Αλλά δεν είναι τόσον πολύ εύκολον να
+    διακρίνη κανείς αυτό το γένος από τους θεούς, εάν ημπορώ να
+    εκφρασθώ ούτω πως. Διότι αυτοί θεωρούνται από τους άλλους, όσοι
+    δεν τους γνωρίζουν, ως άνθρωποι πολυμήχανοι, — δεν εννοώ τους
+    ψευδείς, αλλά τους αληθείς φιλοσόφους — και περιερχόμενοι τας
+    πόλεις επιβλέπουν από υψηλήν περιωπήν τον βίον των κατωτέρων, και
+    εις άλλους μεν φαίνονται ότι δεν έχουν καμμίαν αξίαν, εις άλλους
+    δε ότι αξίζουν ό,τι και να ειπής. Και άλλοτε μεν νομίζονται ως
+    πολιτικοί, άλλοτε δε ως σοφισταί, κάποτε όμως είναι δυνατόν να
+    νομισθούν από μερικούς ότι είναι εντελώς μανιακοί. Από τον φίλον
+    όμως απ' εδώ έχω ευχαρίστησιν να μάθω, εάν δεν του κάμνη κόπον,
+    ποίαν γνώμην έχουν δι' όλα αυτά εις τον τόπον του και πώς τα
+    ονομάζουν.
+
+Θεόδωρος.
+    Ποία εννοείς;
+
+Σωκράτης.
+    Τον σοφιστήν, τον πολιτικόν, τον φιλόσοφον.
+
+Θεόδωρος.
+    Τι κυρίως έχεις περιέργειαν να μάθης περί αυτών και εσκέφθης να
+    ερωτήσης;
+
+Σωκράτης.
+    Το εξής. Άραγε όλα αυτά έν τα θεωρούν, ή δύο, ή καθώς είναι τρία
+    τα ονόματα, ομοίως και αυτοί τα διαιρούν εις τρία και χωριστά
+    αποδίδουν το καθέν γένος εις ένα έκαστον;
+
+Θεόδωρος.
+    Δεν πιστεύω να δυσκολεύεται ο ίδιος να μας το ειπή. Δεν είναι
+    έτσι, φίλε, ή τι θέλεις να απαντήσωμεν;
+
+Ξένος.
+    Έτσι είναι, φίλε Θεόδωρε. Δεν έχω κανέν εμπόδιον, ούτε μου είναι
+    δύσκολον να ειπώ ότι τα θεωρούν τρία. Αλλ' όμως δεν είναι μικρόν
+    ουδέ εύκολον πράγμα, να καθορίσωμεν σαφώς τι είναι το καθέν.
+
+Θεόδωρος.
+    Και να ιδής, καλέ Σωκράτη, έτυχε να ανοίξης σχεδόν το ίδιον
+    ζήτημα, το οποίον και ημείς πριν να φθάσωμεν έως εδώ τον
+    ερωτούσαμεν ολοένα. Αυτός όμως τας ιδίας αυτάς προφάσεις έλεγε
+    και τότε εις ημάς. Άλλως όμως ομολογεί ότι ήκουσε αρκετά μαθήματα
+    από αυτά και δεν τα λησμονεί.
+
+Σωκράτης.
+    Τότε λοιπόν, φίλε Ξένε, μη θέλεις να μας αρνηθής αυτήν την χάριν
+    που σου εζητήσαμεν διά πρώτην φοράν, και τούτο μόνον εξήγησέ μας.
+    Άραγε σου είναι προτιμότερον μονολογικώς να διηγήσαι με μακρόν
+    λόγον, όταν θέλης να εξηγήσης ένα ζήτημα εις κανένα, ή με
+    ερωταποκρίσεις, καθώς μίαν φοράν εγώ παρευρέθην, όταν ο
+    Παρμενίδης διηγήθη λόγους ωραιοτάτους και ήμην νέος εγώ τότε, ενώ
+    εκείνος ήτο πάρα πολύ γέρων;
+
+Ξένος.
+    Καλέ Σωκράτη, όταν ο απέναντί μου δεν με στενοχωρή και δεν
+    δυστροπή, μου είναι ευκολώτερος αυτός ο τρόπος της
+    ερωταποκρίσεως. Αλλέως όμως ο μονολογικός.
+
+Σωκράτης.
+    Αλλά τότε έχεις δικαίωμα από όλους τους παρευρισκομένους να
+    εκλέξης όποιον θέλεις, και να είσαι βέβαιος ότι όλοι θα σε
+    ακούσουν χωρίς αντίστασιν. Αν θέλης όμως να ακούσης την συμβουλήν
+    μου, να προτιμήσης, κανένα από τους νέους, καθώς τον Θεαίτητον
+    απ' εδώ, ή και κανένα από τους άλλους, όποιος σου αρέσει.
+
+Ξένος.
+    Φίλε Σωκράτη, μου είναι κάπως εντροπή, αφού πρώτην φοράν
+    γνωριζόμεθα, να μη συνομιλήσω μαζί σας με συντόμους εκφράσεις,
+    αλλά να αρχίσω μόνος ένα μακρόν μονόλογον, ωσάν διά να κάμω
+    επίδειξιν. Διότι πραγματικώς αυτό το ζήτημα που μου ερωτήσατε,
+    δεν είναι τόσον εύκολον, όσον θα ενόμιζε κανείς, αλλά απαιτεί
+    πολύ μακρόν λόγον. Αλλά πάλιν το να μη κάμω χάριν εις εσέ και εις
+    όλους τους παρευρισκομένους, αφού άλλως τε συ είπες εκείνα που
+    είπες, μου φαίνεται αφιλόξενον και άγριον. Δι' αυτό με όλην μου
+    την ευχαρίστησιν παραδέχομαι να αποτείνωμαι προς τον Θεαίτητον,
+    παρακινούμενος από όσα και μόνος μου προηγουμένως συνωμίλησα με
+    αυτόν, και από την ιδικήν σου αυτήν παρακίνησιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Άραγε όμως, φίλε Ξένε, θα είσαι και εις όλους τόσον υποχρεωτικός,
+    καθώς είπε ο Σωκράτης;
+
+Ξένος.
+    Σχεδόν αυτό το ζήτημα το εξηντλήσαμεν πλέον, Θεαίτητε. Και τόρα
+    πλέον σχεδόν, καθώς φαίνεται, πρέπει εις εσέ να αποτείνω τον
+    λόγον. Τόρα όμως, αν κάποτε σε κουράζη το μήκος του, να μη
+    κατακρίνης εμέ, αλλά αυτούς εδώ τους ιδικούς σου φίλους.
+
+Θεαίτητος.
+    Εγώ νομίζω ότι δεν θα αποκάμω τόσον εύκολα. Αν τύχη όμως και
+    συμβή κανένα τέτοιο πράγμα, θα συμπεριλάβωμεν και τον Σωκράτη
+    τούτον εδώ, τον συνονόματον με τον Σωκράτη μας και ιδικόν μου
+    ομήλικον και συμμαθητήν, ο οποίος δεν είναι ασυνήθιστος να
+    μοιράζεται μαζί μου όλας τας δυσκόλους εργασίας.
+
+Ξένος.
+    Πολύ καλά, αυτά και μόνος σου ημπορείς να τα σκεφθής όσον
+    προχωρεί ο λόγος. Τόρα όμως πρέπει να συζητήσης μαζί μου,
+    αρχίζων, καθώς φαίνεται, πρώτον από τον σοφιστήν και να ερευνάς
+    και να εξηγής διά λόγου τι είναι. Διότι προς το παρόν συ και εγώ
+    το όνομα μόνον κατέχομεν εξ ίσου ως προς αυτόν. Ενώ το επάγγελμα,
+    διά το οποίον του δίδομεν αυτό το όνομα, δεν είναι παράδοξον ο
+    καθείς μας να το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Και όμως διά κάθε
+    πράγμα είναι προτιμότερον να εξηγή κανείς αυτό το ίδιον, παρά να
+    λέγη το όνομά του χωρίς να δίδη ορισμόν. Αυτό δε το γένος, το
+    οποίον τόρα έχομεν σκοπόν να ερευνήσωμεν, δεν είναι τόσον εύκολον
+    να το συλλάβωμεν και να εύρωμεν τι πράγμα είναι ο σοφιστής. Εξ
+    άλλου όμως όταν πρόκειται περί ενός μεγάλου ζητήματος ανέκαθεν
+    εθεωρήθη από όλους καλόν, να το προμελετούν εις μικρότερα και
+    ευκολώτερα παραδείγματα, πριν αρχίσουν τα ίδια τα δύσκολα. Τόρα
+    λοιπόν και εγώ, φίλε Θεαίτητε, δίδω την συμβουλήν εις τους δύο
+    μας να θεωρήσωμεν δύσκολον και ασύλληπτον το γένος του σοφιστού,
+    και να προμελετήσωμεν προηγουμένως την μέθοδον αυτού εις άλλο
+    ευκολώτερον, εκτός εάν συ έχης να ειπής άλλον συντομώτερον
+    δρόμον.
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι, δεν έχω.
+
+Ξένος.
+    Δέχεσαι λοιπόν να συζητήσωμεν πρώτα κανέν παραμικρόν ζήτημα, και
+    έπειτα να προσπαθήσωμεν να το μεταχειρισθώμεν ως παράδειγμα διά
+    το μεγαλίτερον;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Θέλεις λοιπόν να προτάξωμεν ένα ευνόητον και μικρόν ζήτημα, το
+    οποίον όμως δεν έχει μικρότερον ορισμόν από κανέν από τα δύσκολα;
+    Λόγου χάριν ο ασπαλιευτής που ψαρεύει με την ορμιά (1), άραγε δεν
+    είναι εις όλους γνωστός και δεν έχει ανάγκην πολύ μεγάλης μελέτης;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Και όμως ελπίζω ότι αυτός δεν μας δίδει ακατάλληλον μέθοδον και
+    ορισμόν δι' εκείνο το οποίον θέλομεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε είναι πολύ ωραία.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν ας αρχίσωμεν περί αυτού ως εξής. Ειπέ μου, άραγε θα
+    δεχθώμεν ότι αυτός είναι τεχνίτης ή άτεχνος, και ότι έχει κάποιαν
+    άλλην δύναμιν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα, δεν είναι άτεχνος.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως από όλας τας τέχνας δύο είδη υπάρχουν σχεδόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Η γεωργία και όλη η προμήθεια του θνητού σώματος, και πάλιν η
+    κατασκευή από τας πρώτας όλας πραγμάτων τα οποία ονομάζομεν
+    σκεύη, έπειτα η μιμητική, όλα αυτά είναι πολύ δίκαιον να τα
+    ονομάζωμεν με έν όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς και με ποίον;
+
+Ξένος.
+    Παν ό,τι δεν υπάρχει προηγουμένως και το φέρει κανείς κατόπιν εις
+    την ύπαρξιν, αυτός μεν που το φέρει, λέγομεν ότι το κατασκευάζει,
+    αυτό δε που φέρεται λέγομεν ότι κατασκευάζεται.
+
+Θεαίτητος.
+    Ορθότατα.
+
+Ξένος.
+    Αλλά αυτά που αριθμήσαμεν προηγουμένως δεν είχαν όλα αυτήν την
+    ιδιότητα;
+
+Θεαίτητος.
+    Είχαν βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν όλα αυτά ας τα συμπεριλάβωμεν με μίαν λέξιν εις την
+    παραγωγικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Εξ άλλου πάλιν ολόκληρος η τάξις των σπουδών και γνώσεων, έπειτα
+    η χρηματιστική τέχνη και η αγωνιστική και η θηρευτική, επειδή δεν
+    παράγει τίποτε από όλα αυτά, αλλά απλώς τα υπάρχοντα και τα
+    παραχθέντα από άλλας τέχνας άλλα μεν τα οικειοποιείται με λόγους
+    και με πράξεις, άλλα δε δεν τα αφίνει εις τους οικειοποιηθέντας
+    αυτά, θα ήτο πολύ επιτυχημένον δι' όλα αυτά μαζί να ονομασθή
+    τέχνη κτητική.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα θα ήτο επιτυχημένον βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν, αφού όλαι αι τέχναι μαζί αποτελούν την κτητικήν και
+    την παραγωγικήν, εις ποίαν από αυτάς τας δύο θέλεις, καλέ
+    Θεαίτητε, να κατατάξωμεν την ασπαλιευτικήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Προφανώς εις την κτητικήν.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα πάλιν δεν υπάρχουν άραγε δύο μέρη της κτητικής; Και το
+    μεν έν μέρος είναι ανταλλαγή αμοιβαίως οικειοθελής διά των δωρεών
+    και των μισθώσεων και των αγοραπωλησιών, το δε άλλο, επειδή
+    οικειοποιείται ή με έργα ή με λόγους, ημπορεί γενικώς να ονομασθή
+    οικειοποιητικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό τουλάχιστον φαίνεται από όσα ελέχθησαν.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Άραγε την οικειοποιητικήν δεν πρέπει να την διχάσωμεν
+    εις δύο;
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά ποίον τρόπον;
+
+Ξένος.
+    Αφού θεωρήσωμεν ολόκληρον το φανερόν μέρος αυτής ως αγωνιστικόν,
+    ολόκληρον δε το κρύφιον ως θηρευτικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως πάλιν δεν είναι λογικόν να μη διχάσωμεν εις δύο και την
+    θηρευτικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε κατά ποίον τρόπον.
+
+Ξένος.
+    Το ένα μέρος αυτής διά την τάξιν των άψυχων, το δε άλλο διά την
+    τάξιν των εμψύχων.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι; αφού υπάρχουν αυτά και τα δύο;
+
+Ξένος.
+    Και πώς δεν υπάρχουν; Και τόρα πρέπει ημείς την μεν τάξιν των
+    αψύχων, η οποία δεν έχει όνομα εκτός της κολυμβητικής και ολίγων
+    άλλων αναξίων λόγου, να την αφήσωμεν κατά μέρος, την δε άλλην
+    τάξιν η οποία αποτελεί το κυνήγιον των ζώων να την ονομάσωμεν
+    ζωοθηρικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Της ζωοθηρικής πάλιν δεν είναι άραγε δίκαιον να παραδεχθώμεν δύο
+    είδη, και το μεν ένα διά την τάξιν των πεζών, το οποίον
+    διαιρείται εις πολλάς ονομασίας, να το ονομάσωμεν πεζοθηρικόν, το
+    δε άλλο δι' όλα τα άλλα κολυμβητικά ζώα να το ονομάσωμεν
+    ενυγροθηρικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Από τα κολυμβητικά όμως το έν γένος δεν είναι πτηνά, το δε άλλο
+    ένυδρα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν είναι;
+
+Ξένος.
+    Και διά το γένος των πτηνών ολόκληρον το κυνήγιον νομίζω ότι
+    λέγεται ορνιθευτική.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως λέγεται.
+
+Ξένος.
+    Το δε κυνήγιον των ενύδρων καθ' ολοκληρίαν σχεδόν λέγεται ψαρική.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Αυτό πάλιν το κυνήγιον δεν ημπορούμεν να το
+    διαιρέσωμεν εις δύο μέρη;
+
+Θεαίτητος.
+    Εις ποία;
+
+Ξένος.
+    Εις έν το οποίον με περιφράγματα εκτελεί το κυνήγιον, και εις το
+    άλλο το οποίον τα πληγόνει.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς και πώς διακρίνεις αυτά τα δύο;
+
+Ξένος.
+    Το μεν ένα, επειδή γενικώς περικλείει κάτι τι και το εμποδίζει να
+    φύγη, είναι ορθόν να το ονομάσωμεν περιφραγματικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Την καλαμωτήν δηλαδή και τα δίκτυα και τους βρόχους και τα
+    κοφινέλια (2) και τα παρόμοια άραγε άλλο τίποτε πρέπει να τα
+    ονομάσωμεν και όχι περιφράγματα;
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι άλλο.
+
+Ξένος.
+    Επομένως το μέρος τούτο της ψαρικής θα το ονομάσωμεν
+    περιφρακτικόν ή κάτι παρόμοιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Το δε άλλο μέρος το οποίον γίνεται με άγκιστρα και με καμάκια διά
+    πληγώσεως και είναι διάφορον από εκείνο, είναι ανάγκη να το
+    ονομάσωμεν με μίαν λέξιν πληγωτικόν. Ή τι άλλο καλλίτερον όνομα
+    ημπορεί να δώση κανείς εις αυτό, καλέ Θεαίτητε;
+
+Θεαίτητος.
+    Ας μη μας μέλη τόσον πολύ διά το όνομα, διότι και αυτό είναι
+    αρκετόν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν του πληγωτικού το νυκτερινόν είδος, το οποίον
+    εξασκείται με φως, νομίζω ότι συμβαίνει να ονομάζεται από αυτούς
+    τους ιδίους πυρευτική.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Το άλλο δε είδος που γίνεται την ημέραν, επειδή κρατούν άγκιστρα
+    και καμάκια, λέγεται αγκιστρευτικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως λέγεται.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν από αυτό το αγκιστρευτικόν μέρος της πληγωτικής
+    εκείνο μεν το οποίον εκτελείται από επάνω προς τα κάτω, επειδή
+    κυρίως μεταχειρίζονται εις αυτό τα καμάκια, νομίζω ότι λέγεται
+    καμακωτόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μερικοί τουλάχιστον έτσι το ονομάζουν.
+
+Ξένος.
+    Το δε υπόλοιπον είναι άλλο πάλιν είδος.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον είναι αυτό;
+
+Ξένος.
+    Εκείνο εις το οποίον εκτελείται κατ' αντίθετον διεύθυνσιν η
+    πλήγωσις και όχι εις όποιον τύχη μέρος του σώματος των ψαριών
+    καθώς με τα καμάκια, αλλά προς την κεφαλήν και το στόμα του
+    συλλαμβανομένου εκάστοτε, οπότε ανασύρεται από τα κάτω προς τα
+    άνω με ράβδους και με καλάμια. Εις τούτο δε, φίλε Θεαίτητε, τι
+    όνομα πρέπει να δώσωμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Νομίζω ότι τόρα συνεπληρώσαμεν εκείνο το είδος το οποίον προ
+    ολίγου εθέσαμεν ως πρόβλημα.
+
+Ξένος.
+    Ώστε τόρα πλέον ως προς την ασπαλιευτικήν εγώ και συ όχι μόνον
+    εις το όνομα εσυμφωνήσαμεν, αλλά και τον ορισμόν αυτού του έργου
+    αρκετά καλά τον ωρίσαμεν. Διότι από το σύνολον των τεχνών, το
+    ήμισυ είπαμεν ότι είναι κτητικόν, από δε το κτητικόν το ήμισυ
+    οικειοποιητικόν, από δε το οικειοποιητικόν το ήμισυ είναι
+    θηρευτικόν, από δε το θηρευτικόν το ήμισυ ζωοθηρικόν, από δε το
+    ζωοθηρικόν το ήμισυ ενυγροθηρικόν, από δε το ενυγροθηρικόν
+    ολόκληρον το δεύτερον μέρος είναι η ψαρική, από δε την ψαρικήν το
+    ένα μέρος είναι το πληγωτικόν, από δε το πληγωτικόν το έν μέρος
+    είναι αγκιστρευτικόν. Από τούτο, δε το τελευταίον, το μέρος το
+    οποίον προσβάλλει το ψάρι κάτω και το σύρει προς τα άνω, κατά
+    παρομοίωσιν της πράξεως αυτής έλαβε το όνομα ασπαλιευτική, την
+    οποίαν εθέσαμεν εις το ζήτημά μας.
+
+Θεαίτητος.
+    Χωρίς αμφιβολίαν τούτο το εξηγήσαμεν καθ' όλα τελείως.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν, συμφώνως με αυτό το παράδειγμα, ας δοκιμάσωμεν να
+    εύρωμεν και διά τον σοφιστήν, τι είναι.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως εις την αρχήν το ζήτημά μας ήτο το εξής. Άραγε πρέπει
+    να θεωρήσωμεν τον ασπαλιευτήν ως κανένα άτεχνον ή ως τεχνίτην;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν και τούτον, φίλε Θεαίτητε, ως άτεχνον θα τον
+    θεωρήσωμεν, ή απ' εναντίας ως αληθινόν σοφιστήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα άτεχνον. Διότι εννοώ τι θέλεις να ειπής, δηλαδή
+    ότι από κάθε άλλον είναι καλλίτερος τεχνίτης ένας που φέρει αυτό
+    το όνομα.
+
+Ξένος.
+    Ναι, αλλά τότε ποίαν τέχνην θα παραδεχθώμεν ότι έχει αυτός;
+
+Θεαίτητος.
+    Βέβαια πώς να την ορίση κανείς αυτήν πάλιν;
+
+Ξένος.
+    Άραγε δι' όνομα θεού δεν μας ήλθε εις τον νουν, ότι εκείνος με
+    τούτον εδώ έχουν συγγένειαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίος με ποίον;
+
+Ξένος.
+    Ο ασπαλιευτής με τον σοφιστήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά ποίον τρόπον;
+
+Ξένος.
+    Και οι δύο μου φαίνονται ως ένα είδος κυνηγοί.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι κυνήγιον κάμνει αυτός ο άλλος; Διότι τον ένα από τους δύο τον
+    είπαμεν.
+
+Ξένος.
+    Καθώς ενθυμείσαι, ολόκληρον την ζωοθηρικήν την διαιρέσαμεν εις
+    δύο, το μεν ένα κολυμβητικόν, το δε άλλο πεζοθηρικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και από τα κολυμβητικά εξετάσαμεν το έν μέρος των ενύδρων. Το δε
+    πεζοθηρικόν το αφήσαμεν αδιαίρετον και είπαμεν απλώς ότι έχει
+    πολλά είδη.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν έως εις αυτό το σημείον ο σοφιστής και ο ασπαλιευτής έχουν
+    την αρχήν από την ιδίαν τέχνην την κτητικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό τουλάχιστον φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Αλλάζουν όμως δρόμον από την ζωοθηρικήν και κάτω, διότι ο μεν
+    ένας πηγαίνει προς την θάλασσαν και τους ποταμούς και τας λίμνας
+    διά να συλλάβη τα εντός αυτών υπάρχοντα ζώα.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βέβαια;
+
+Ξένος.
+    Ο δε άλλος πηγαίνει εις την ξηράν και εις διαφορετικούς ποταμούς,
+    οι οποίοι είναι ωσάν λιβάδια γεμάτα από πλούτη και νεότητα, διά
+    να συλλάβη τα εντός αυτών βόσκοντα σφαχτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς αυτό;
+
+Ξένος.
+    Του πεζού κυνηγίου υπάρχουν δύο μεγάλα μέρη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον είναι το έν και ποίον το άλλο;
+
+Ξένος.
+    Το ένα είναι κυνήγιον των ημέρων, το δε άλλο των αγρίων.
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς; Υπάρχει ποτέ κυνήγιον ημέρων;
+
+Ξένος.
+    Εάν ο άνθρωπος είναι ήμερον ζώον, βεβαίως υπάρχει. Συ όμως δέξου
+    ό,τι σου αρέσει, και αν θέλεις μη παραδέχεσαι κανέν ως ήμερον, ή
+    δέξου άλλο κανέν ως ήμερον, τον δε άνθρωπον ως άγριον (!), είτε
+    πάλιν ότι θεωρείς τον άνθρωπον ήμερον και ότι δεν παραδέχεσαι
+    κυνήγιον των ανθρώπων. Από όλα αυτά ό,τι σου αρέσει, όρισέ το και
+    εμπρός μας.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε, αγαπητέ Ξένε, λέγω ότι ημείς είμεθα ήμερα ζώα, και
+    παραδέχομαι ότι υπάρχει κυνήγιον ανθρώπων.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας δεχθώμεν ότι και η ημεροθηρική έχει δύο μέρη.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς θα τα διακρίνωμεν;
+
+Ξένος.
+    Την μεν ληστρικήν και ανδραποδιστικήν και τυραννικήν και το όλον
+    της πολεμικής, όλα αυτά μαζί θα τα ορίσωμεν ως βίαιον κυνήγιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά.
+
+Ξένος.
+    Την δε δικηγορικήν και δημηγορικήν και συζητητικήν, όλην μαζί
+    πάλιν θα την ονομάσωμεν με ένα όνομα επάνω κάτω πιθανουργικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν της πιθανουργικής αυτής ας παραδεχθώμεν δύο γένη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία;
+
+Ξένος.
+    Το μεν ένα ιδιωτικώς γινόμενον (ιδιοθηρευτική), το δε άλλο
+    δημοσία.
+
+Θεαίτητος.
+    Και βεβαίως γίνονται το καθέν από αυτά ανά έν είδος.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν τόρα πάλιν αυτής της ιδιοθηρευτικής το μεν ένα μέρος δεν
+    είναι μισθωτόν, το δε άλλο δωροδοτικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό δεν το εννοώ.
+
+Ξένος.
+    Καθώς φαίνεται, δεν έδωκες προσοχήν εις το κυνήγιον των
+    ερωτευμένων.
+
+Θεαίτητος.
+    Ως προς τι;
+
+Ξένος.
+    Ότι εις το κυνηγημένον προσφέρουν περιπλέον και δώρα.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι αληθέστατον.
+
+Ξένος.
+    Αυτό λοιπόν ας το θεωρήσωμεν ως το είδος της ερωτικής
+    τέχνης.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Από δε το μισθωτόν το μέρος μεν το οποίον συνομιλεί γοητευτικώς
+    και όλως διόλου με την ηδονήν δελεάζει και εισπράττει ως μισθόν
+    την τροφήν του μόνον, και αυτό, νομίζω, ότι όλοι θα το ωνομάζαμεν
+    κολακικήν, ή επάνω κάτω ηδυντικήν τέχνην.
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Το άλλο όμως το οποίον ρεκλαμάρει ότι κάμνει τας συζητήσεις χάριν
+    της αρετής, ως μισθόν όμως εισπράττει νόμισμα, άραγε αυτό το
+    γένος δεν αξίζει να το ονομάσωμεν με άλλο όνομα;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως αξίζει.
+
+Ξένος.
+    Ποίον λοιπόν είναι αυτό το όνομα; Προσπάθησε να το εύρης.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό πλέον είναι ολοφάνερον. Μου φαίνεται δηλαδή ότι επετύχαμεν
+    τον σοφιστήν. Αυτό λοιπόν το όνομα νομίζω ότι πρέπει να
+    αποδώσωμεν εις αυτόν.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν, φίλε Θεαίτητε, συμφώνως προς όσα είπαμεν φαίνεται
+    ότι σοφιστική πρέπει να ονομασθή το κυνήγιον της κτητικής,
+    οικειοποιητικής, θηρευτικής, ζωοθηρικής, πεζοθηρικής,
+    ημεροθηρικής ή ανθρωποθηρίας, πιθανουργικής, ιδιοθηρικής,
+    μισθαρνικής, νομισματοπαιδευτικής τέχνης.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Αλλά ας εξετάσωμεν και κατά τον εξής τρόπον, διότι αυτό το οποίον
+    τόρα εξετάζομεν δεν ανήκει εις καμμίαν μηδαμινήν τέχνην, αλλά εις
+    πολύ μάλιστα κομψήν. Διότι εις τα προηγούμενα φαίνεται πιθανόν
+    ότι αυτή η τέχνη δεν είναι αυτό το οποίον ημείς τόρα εξηγούμεν,
+    αλλά κάποιον άλλο γένος.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς λοιπόν;
+
+Ξένος.
+    Το είδος της κτητικής τέχνης είπαμεν, νομίζω, ότι είναι δύο
+    ειδών, και έχει το μεν ένα μέρος θηρευτικόν, το δε άλλο
+    ανταλλακτικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν αυτής της ανταλλακτικής θέλεις να δεχθώμεν δύο είδη,
+    το μεν ένα δωρητικόν, το δε άλλο αγοραστικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Ας είναι.
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν όμως θα ειπούμεν ότι η αγοραστική διχάζεται εις δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά ποίον τρόπον.
+
+Ξένος.
+    Εκείνην μεν, η οποία πωλεί ιδικά της προϊόντα, θα την ονομάσωμεν
+    αυτοπωλικήν, εκείνην δε η οποία πωλεί ξένα έργα μεταπωλητικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Από την μεταπωλικήν αυτήν, η εντός της ιδίας πόλεως
+    ανταλλαγή, η οποία είναι σχεδόν το ήμισυ μέρος, δεν λέγεται
+    καπηλική;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εκείνη όμως, η οποία ανταλλάσσει αγοραπωλησιακώς, μεταβαίνουσα
+    από μίαν πόλιν εις άλλην, δεν λέγεται εμπορική;
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Από αυτήν δε την εμπορικήν άραγε δεν μας ήλθε ποτε εις τον νουν
+    ότι το μεν ένα είδος της ανταλλάσσει με νόμισμα όσα τρέφουν και
+    ωφελούν το σώμα, το δε άλλο όσα τρέφουν και ωφελούν την ψυχήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό πώς το ονομάζεις;
+
+Ξένος.
+    Εκείνο το οποίον αφορά εις την ψυχήν ίσως δεν είναι γνωστόν, το
+    άλλο όμως το γνωρίζομεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εκείνο λοιπόν ας το ονομάσωμεν γενικώς μουσικήν, μεταφερομένην
+    από την μίαν πόλιν εις την άλλην και πωλουμένην, και ζωγραφικήν
+    και ταχυδακτυλουργικήν. Και πολλά άλλα όποιος τα μεταφέρει και τα
+    πωλεί διά την ψυχήν είτε χάριν ανακουφίσεως είτε χάριν σπουδής,
+    δεν είναι ολιγώτερον ορθόν να ονομασθή έμπορος από εκείνον ο
+    οποίος πωλεί τρόφιμα και ποτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι αληθέστατον.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν και όστις πωλεί μαθήματα και μεταβαίνει από μίαν
+    πόλιν εις άλλην δεν θα τον ονομάσης με το ίδιον όνομα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πάρα πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Από αυτήν λοιπόν τόρα την ψυχεμπορικήν δεν είναι δίκαιον το μεν
+    ένα μέρος να λέγεται επιδεικτικόν, το δε άλλο μέρος, αν και δεν
+    είναι ολιγώτερον γελοίον από το προηγούμενον, επειδή όμως
+    αποτελεί πώλησιν μαθημάτων, δεν είναι ορθόν να λάβη ένα όνομα
+    ανάλογον προς την πράξιν;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Από αυτήν λοιπόν την μαθηματοπωλικήν, το μεν ένα μέρος το οποίον
+    αφορά εις τας άλλας τέχνας πρέπει να λάβη άλλο όνομα, εκείνο δε
+    το οποίον αφορά εις την αρετήν πρέπει να λάβη άλλο.
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως εκείνο το οποίον αφορά εις τα άλλα αρμόζει να
+    ονομασθή τεχνοπωλικόν, εκείνο όμως το οποίον αφορά εις αυτό εδώ,
+    συ προσπάθησε να το ειπής.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο όνομα να ειπή κανείς χωρίς να κάμη λάθος, παρά ότι αυτό
+    το οποίον ζητούμεν είναι το σοφιστικόν γένος;
+
+Ξένος.
+    Όχι κανέν άλλο. Και τόρα ας συνοψίσωμεν αυτό, και ας ειπούμεν ότι
+    διά δευτέραν φοράν απεδείχθη ως σοφιστική τέχνη το μέρος της
+    κτητικής, ανταλλακτικής, αγοραστικής, μεταπωλικής, εμπορικής,
+    ψυχεμπορικής, το οποίον με λόγους και με μαθήματα πωλεί την
+    αρετήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ωραία.
+
+Ξένος.
+    Τρίτον δε, και όταν κανείς διαμένη εντός της πόλεως και άλλα μεν
+    μαθήματα πωλή ως μεταπωλητής, άλλα δε ως ιδικήν του εφεύρεσιν,
+    και από αυτά κερδίζη το ψωμί του, νομίζω ότι και εις τούτο συ δεν
+    θα δώσης άλλο όνομα, παρά αυτό το προηγούμενον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Επομένως και από την κτητικήν το ανταλλακτικόν, αγοραστικόν,
+    μεταπωλικόν ή αυτοπωλικόν — πάρε όποιον θέλεις από τα δύο διά το
+    μαθηματοπωλικόν αυτό είδος — συ πάλιν, καθώς φαίνεται, θα το
+    ονομάσης σοφιστικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Κατ' ανάγκην, διότι πρέπει να παρακολουθώ τον λόγον.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν ας εξετάσωμεν ακόμη μήπως αυτό το γένος, το οποίον
+    ζητούμεν να εύρωμεν, ομοιάζει κάπως με το εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Με ποίον;
+
+Ξένος.
+    Της κτητικής είπαμεν ότι το κάποιον μέρος ήτο η αγωνιστική.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, ήτο.
+
+Ξένος.
+    Ώστε δεν είναι απρεπές να την διαιρέσωμεν και αυτήν εις δύο μέρη.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε ποία.
+
+Ξένος.
+    Το έν να το ονομάσωμεν αμιλλητικόν, το δε άλλο μαχητικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Από την μαχητικήν λοιπόν το μέρος, το οποίον γίνεται με σώμα προς
+    σώμα, ορθόν και πρέπον είναι να το ονομάσωμεν επάνω κάτω
+    εκβιαστικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Το άλλο όμως με λόγους προς λόγους, πώς αλλέως να το ονομάσωμεν,
+    φίλε Θεαίτητε, παρά αμφισβητικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Τίποτε άλλο.
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν το αμφισβητικόν πρέπει να το διαιρέσωμεν εις δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Δηλαδή καθ' όσον γίνεται δημοσία με μακρόν λόγον προς μακρόν περί
+    των δικαίων και αδίκων, να το ονομάσωμεν δικανικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά.
+
+Ξένος.
+    Το ιδιωτικόν όμως, το οποίον κατακερματίζεται με ερωτήσεις και με
+    αποκρίσεις, άλλο τίποτε συνηθίζομεν να το ονομάζωμεν παρά
+    αντιλογικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι άλλο.
+
+Ξένος.
+    Από δε το αντιλογικόν το μέρος, το οποίον αφορά τα
+    διαφιλονικούμενα συμβόλαια, εξασκείται δε όπως τύχη και άνευ
+    τέχνης, πρέπει μεν και αυτό να το θεωρήσωμεν ως έν είδος, αφού ο
+    ορισμός μας το διέκρινε ως διαφορετικόν, όνομα όμως ούτε οι άλλοι
+    έδωκαν εις αυτό, ούτε και ημείς αξίζει να δώσωμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Έχεις δίκαιον, διότι υποδιαιρείται εις μικρά και πολυποίκιλα
+    είδη.
+
+Ξένος.
+    Το άλλο μέρος όμως το τεχνικόν, το οποίον συζητεί διά τα δίκαια
+    και άδικα και εν γένει όλα τα άλλα, άραγε δεν συνηθίζομεν να το
+    ονομάζωμεν εριστικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν από το εριστικόν το ένα μέρος είναι χρηματοφθορικόν, το
+    δε άλλο χρηματιστικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν πρέπει να προσπαθήσωμεν να εύρωμεν το όνομα, το
+    οποίον πρέπει να αποδώσωμεν εις έκαστον από αυτά τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν νομίζω ότι εκείνο, το οποίον ευχαριστείται με αυτά και
+    αμελεί τας οικογενειακάς του υποθέσεις, ως προς το λεκτικόν όμως
+    δεν προξενεί ευχαρίστησιν εις τους περισσοτέρους ακροατάς, αυτό
+    κατά την γνώμην μου δεν πρέπει να ονομασθή αλλέως παρά
+    αδολεσχικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως λέγεται ούτω πως.
+
+Ξένος.
+    Το αντίθετον λοιπόν τούτου, το οποίον κερδίζει από τας ιδιωτικάς
+    έριδας, τόρα εις την σειράν σου προσπάθησε να το ειπής εσύ.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς αλλέως ημπορεί να το ονομάση κανείς χωρίς να κάμη λάθος, παρά
+    ότι είναι εκείνος ο αξιοθαύμαστος (!), τον οποίον ανακαλύπτομεν
+    διά τετάρτην φοράν, δηλαδή ο σοφιστής;
+
+Ξένος.
+    Βεβαίως όχι άλλος. Ώστε, καθώς φαίνεται, ο σοφιστής είναι το
+    χρηματιστικόν είδος της εριστικής, της αντιλογικής, της
+    αμφισβητικής, της μαχητικής, της αγωνιστικής, της κτητικής
+    τέχνης, καθώς απέδειξε πάλιν ο μακρός αυτός ορισμός.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Βλέπεις λοιπόν ότι είπαμεν καλά, ότι αυτό το θηρίον είναι
+    πολύμορφον και κατά την παροιμίαν δεν πιάνεται με ένα χέρι.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε λοιπόν ας το πιάσωμεν με τα δύο.
+
+Ξένος.
+    Βεβαίως πρέπει, και όσον μας είναι δυνατόν αυτό πρέπει να το
+    πράξωμεν, ζητούντες κανέν ίχνος αυτού καθώς είναι το εξής. Ειπέ
+    μου, σε παρακαλώ, υπάρχουν μερικά ονόματα διά τας οικιακάς
+    υπηρεσίας;
+
+Θεαίτητος.
+    Υπάρχουν και πολλά μάλιστα, συ όμως ποία από τα πολλά ερωτάς;
+
+Ξένος.
+    Καθώς παραδείγματος χάριν το στράγγισμα και το κοσκίνισμα και το
+    εξάφρισμα και το αποδιάλεγμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Ακόμη δε το ξαίσιμον, κλώσιμον, υφάσιμον και χίλια άλλα παρόμοια
+    υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων τεχνών. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι κυρίως θέλεις να εξηγήσης δι' αυτά και τα εξέλεξες ως
+    παραδείγματα δι' όλα τα άλλα;
+
+Ξένος.
+    Νομίζω ότι όσα είπαμεν, είναι όλα διαχωριστικά.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Συμφώνως λοιπόν με τον ορισμόν μου, ο οποίος τα χαρακτηρίζει ως
+    να είναι μία τέχνη, αξίζει να της αποδώσωμεν ένα όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς να την ονομάσωμεν;
+
+Ξένος.
+    Αποχωριστικήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν πάλιν πρόσεξε αν ημπορούμεν να εύρωμεν δύο είδη
+    αυτής.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ βιαστικήν σκέψιν μου επιβάλλεις αναλόγως των δυνάμεών μου.
+
+Ξένος.
+    Και όμως εις τας προηγουμένας αποχωρίσεις, αφ' ενός επρόκειτο να
+    αποχωρίσωμεν το χειρότερον από το καλλίτερον, εξ άλλου δε το
+    όμοιον από το όμοιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Τόρα, που το είπες έτσι, σχεδόν το εννοώ.
+
+Ξένος.
+    Διά το έν είδος λοιπόν δεν γνωρίζω να υπάρχη όνομα, διά το άλλο
+    όμως το οποίον αφίνει πίσω το καλλίτερον και αποβάλλει το
+    χειρότερον, γνωρίζω.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε το.
+
+Ξένος.
+    Πάσα τοιαύτη αποχώρισις, καθώς εγώ φρονώ, λέγεται από όλους
+    καθάρισμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα λέγεται.
+
+Ξένος.
+    Αλλά το καθαρτικόν αυτό είδος πάλιν, δεν βλέπει ο καθείς ότι
+    είναι δύο ειδών;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως, όταν ίσως έχη καιρόν. Εγώ όμως τόρα δεν το βλέπω.
+
+Ξένος.
+    Και όμως τα είδη των καθαρισμάτων, τα οποία αναφέρονται εις το
+    σώμα, πρέπει να τα συμπεριλάβωμεν με ένα όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία και με ποίον;
+
+Ξένος.
+    Πρώτον τα καθαρίσματα των ζώων, όσα αποχωρίζονται ορθώς εις το
+    εσωτερικόν του σώματος από την γυμναστικήν και την ιατρικήν και
+    καθαρίζονται, και τα εξωτερικά, τα οποία δεν είναι πολύ σπουδαία,
+    και τα εκτελεί το λούσιμον. Και δεύτερον τα καθαρίσματα των
+    αψύχων σωμάτων, τα οποία εκτελεί η βαφική και όλη η κοσμητική
+    τέχνη και έχει διάφορα μικρά και κωμικά κάπως ονόματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Πραγματικώς, φίλε Θεαίτητε. Αλλά βεβαίως εις την μέθοδον των
+    ορισμών δεν έχει μεγάλην διαφοράν η σπογγιστική από την
+    φαρμακοποσίαν, εάν η μία με το καθάρισμά της μας ωφελή ολίγον και
+    η άλλη πολύ. Διότι χάριν της μορφώσεως προσπαθεί να εννοήση εις
+    όλας τας τέχνας τι είναι συγγενές και τι δεν είναι, και δι' αυτό
+    τιμά όλας εξ ίσου, και δεν θεωρεί γελοιωδέστερον κανέν από όσα
+    ομοιάζουν, ούτε νομίζει διόλου αξιοθαυμαστοτέραν την στρατηγικήν
+    από το ξεψείρισμα, όταν ορίζη την κυνηγετικήν τέχνην, αλλά τας
+    περισσοτέρας φοράς την θεωρεί ως μάλλον φουσκωμένην. Το ίδιον
+    λοιπόν και τόρα δι' αυτό που ερώτησες, τι όνομα θα αποδώσωμεν εις
+    όλας εν γένει τας δυνάμεις, αι οποίαι ανέλαβαν να καθαρίσουν κάθε
+    σώμα είτε έμψυχον είτε άψυχον. Δι' αυτήν δεν έχει καμμίαν
+    διαφοράν ποίον όνομα θα φανή αρμοδιώτερον. Αρκεί μόνον να
+    συμπεριλάβη όλα τα καθαρίσματα της ψυχής σφικτοδεμένα ιδιαιτέρως
+    από όσα καθαρίζουν άλλο τίποτε. Διότι εδώ πρόκειται να
+    διακρίνωμεν το καθάρισμα της διανοίας από όλα τα άλλα, εάν βέβαια
+    εννοούμεν την σημασίαν του.
+
+Θεαίτητος.
+    Το ενόησα και παραδέχομαι δύο είδη καθαρίσματος, και ότι το έν
+    είδος αναφέρεται εις την ψυχήν, διακρινόμενον από το καθάρισμα
+    του σώματος.
+
+Ξένος.
+    Περίφημα. Και σε παρακαλώ τόρα πάλιν άκουσε τα κατόπιν και
+    προσπάθησε, αυτό το οποίον είπαμεν να το διαιρέσης εις δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Όπως με οδηγήσης, θα προσπαθήσω να σου το διαιρέσω.
+
+Ξένος.
+    Εις την ψυχήν δεν χωρίζομεν την μοχθηρίαν από την αρετήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και όμως ωνομάσαμεν καθάρισμα το να αφίνωμεν πίσω ένα μέρος και
+    να αποβάλλωμεν όσον είναι κακόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν και διά την ψυχήν καθ' όσον ευρίσκομεν καμμίαν
+    αφαίρεσιν κακίας, θα είναι αρμονικόν να την ονομάσωμεν κάθαρσιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Δύο όμως είδη κακίας πρέπει να ορίσωμεν διά την ψυχήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία;
+
+Ξένος.
+    Το ένα καθώς είναι εις το σώμα η ασθένεια, το δε άλλο καθώς είναι
+    εις αυτό η ασχημία.
+
+Θεαίτητος.
+    Δεν ενόησα.
+
+Ξένος.
+    Μήπως τυχόν δεν αντελήφθης ότι η ασθένεια είναι το ίδιον με την
+    διχόνοιαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Ούτε και εις αυτό πάλιν ημπορώ να σου δώσω καμμίαν απάντησιν.
+
+Ξένος.
+    Μήπως άραγε διότι νομίζεις ότι είναι διαφορετικόν πράγμα η
+    διχόνοια, παρά η από κάποιαν διαφθοράν διαφορά (διαφωνία) του εκ
+    φύσεως συγγενούς μέρους;
+
+Θεαίτητος.
+    Δεν νομίζω.
+
+Ξένος.
+    Αλλά η ασχημία είναι άλλο τίποτε παρά το είδος εν γένει της
+    ασυμμετρίας, το οποίον αποστρεφόμεθα;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα δεν είναι άλλο.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Άραγε εντός της ψυχής εκείνων οι οποίοι δεν είναι εις
+    καλήν κατάστασιν δεν αντελήφθημεν ότι αι γνώμαι διαφωνούν με τας
+    ορέξεις και η βούλησις με τας ηδονάς και το λογικόν με τας λύπας
+    και όλα μαζί μεταξύ των;
+
+Θεαίτητος.
+    Φοβερά μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως αυτά όλα δεν είναι συγγενή εξ ανάγκης;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν είναι;
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν ορθόν να ονομάσωμεν διχόνοιαν και ασθένειαν της ψυχής
+    την πονηρίαν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; όσα έλαβαν μίαν κίνησιν και ένα σκοπόν και δοκιμάζουν
+    να τον επιτύχουν, αλλά εις εκάστην ορμήν παραφέρονται
+    (εκτροχιάζονται) και αποτυγχάνουν, τι θα ειπούμεν δι' αυτά; Άραγε
+    ότι από συμμετρίαν αναμεταξύ των τα παθαίνουν αυτά, ή το
+    αντίθετον από ασυμμετρίαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι προφανές ότι τα παθαίνουν από ασυμμετρίαν.
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν γνωρίζομεν ότι παν ό,τι δεν γνωρίζει η ψυχή, το κάμνει
+    χωρίς να θέλη.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως αμάθεια θα ειπή, όταν η ψυχή ορμά να συλλάβη την
+    αλήθειαν και παραφερθή (εκτροχιασθή) η σύνεσίς της, και τούτο δεν
+    είναι άλλο τίποτε, ει μη παραφροσύνη (=παράφορος σύνεσις).
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Επομένως την ανόητον ψυχήν πρέπει να την χαρακτηρίσωμεν ως
+    άσχημον και ασύμμετρον.
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν, καθώς φαίνεται, αυτά τα δύο είδη της κακίας υπάρχουν
+    εντός αυτής, και το μεν έν ονομάζεται από τον λαόν πονηρία, και
+    είναι προφανώς ασθένεια αυτής.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Το άλλο όμως το ονομάζουν αμάθειαν, δεν θέλουν όμως να
+    παραδεχθούν ότι είναι κακία η οποία υπάρχει μόνον εις την ψυχήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος εις αυτό το οποίον είπες και προ ολίγου, αλλά
+    εγώ αμφέβαλλα, ότι δηλαδή υπάρχουν εντός της ψυχής δύο είδη
+    κακίας, και την μεν δειλίαν και ακολασίαν και αδικίαν εν γένει
+    πρέπει να τα θεωρήσωμεν ως ασθένειαν εντός ημών, το δε πάθος της
+    μεγάλης και ποικίλης αμαθείας ως ασχημίαν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν δι' αυτά τα δύο παθήματα όταν είναι εις το σώμα δεν
+    εδημιουργήθησαν αι εξής δύο τέχναι;
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίαι είναι αυταί;
+
+Ξένος.
+    Δια μεν την ασχημίαν η γυμναστική, διά δε την ασθένειαν η
+    ιατρική.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν διά την ύβριν, και την αδικίαν και δειλίαν δεν είναι
+    από όλας τας τέχνας καταλληλοτέρα ανταπόδοσις η σωφρονιστική;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτή φαίνεται η καταλληλοτέρα, τουλάχιστον καθώς φρονούν όλοι οι
+    άνθρωποι.
+
+Ξένος.
+    Δια το άλλο όμως; Δηλαδή διά την αμάθειαν εν γένει άραγε άλλη
+    καμμία είναι καταλληλοτέρα παρά η διδασκαλική;
+
+Θεαίτητος.
+    Καμμία άλλη.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν. Άραγε της διδασκαλικής έν μέρος θα παραδεχθώμεν, ή
+    περισσότερα, και προ πάντων ότι δύο είναι τα μεγαλύτερα; Πρόσεξε.
+
+Θεαίτητος.
+    Προσέχω.
+
+Ξένος.
+    Και νομίζω ότι κατά τον εξής τρόπον είναι δυνατόν να το εύρωμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά ποιον τρόπον;
+
+Ξένος.
+    Να παρατηρήσωμεν αν η αμάθεια επιδέχεται εις το μέσον κανένα
+    διχασμόν. Διότι, όταν αυτή χωρισθή εις δύο, έπεται ότι θα
+    αναγκάση και την διδασκαλικήν να έχη δύο μέρη, ανά έν δι' έκαστον
+    μέρος αυτής.
+
+Θεαίτητος.
+    Και λοιπόν; Μήπως εννοείς κάπως αυτό το οποίον ζητούμεν να
+    εύρωμεν;
+
+Ξένος.
+    Τουλάχιστον φρονώ ότι βλέπω καλά ένα μεγάλο και δύσκολον μέρος
+    της αμαθείας ξεχωριστόν, το οποίον ισοφαρίζει με όλα τα άλλα μέρη
+    αυτής.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Το να μη γνωρίζη κανείς κάτι τι, και όμως να νομίζη ότι το
+    γνωρίζει. Από το οποίον προέρχονται όλα σχεδόν τα σφάλματα της
+    διανοίας μας.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Ναι· ωρισμένως εις αυτό μόνον το είδος της αμαθείας νομίζω ότι
+    πρέπει ιδιαιτέρως να προστεθή το όνομα απαιδευσία.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν πώς πρέπει να ονομάσωμεν το μέρος της διδασκαλικής,
+    το οποίον μας απαλλάσσει από αυτό;
+
+Θεαίτητος.
+    Νομίζω, καλέ μου Ξένε, ότι το μεν άλλο μέρος το ονομάζομεν
+    οικοδομητικήν διδασκαλίαν, τούτο όμως το λέγομεν εδώ εκπαίδευσιν.
+
+Ξένος.
+    Αλλά και εις όλα σχεδόν τα ελληνικά μέρη, καλέ Θεαίτητε, έτσι το
+    λέγουν. Πρέπει όμως ημείς να σκεφθώμεν ακόμη, αν αυτό είναι έν
+    όλον αδιαίρετον, ή μήπως επιδέχεται διχασμόν άξιον να λάβη όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει να σκεφθώμεν.
+
+Ξένος.
+    Εγώ λοιπόν νομίζω ότι και τούτο διχάζεται κάπως.
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά ποίον τρόπον;
+
+Ξένος.
+    Η διδασκαλία διά λόγων μου φαίνεται, ότι έχει μίαν μέθοδον κάπως
+    τραχυτέραν, και μίαν άλλην ηπιωτέραν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία λοιπόν να ειπούμεν ότι είναι η κάθε μία από αυτάς;
+
+Ξένος.
+    Η μία είναι η αρχαιοπρεπής κατά τα πάτρια, την οποίαν άλλοτε
+    εφήρμοζαν προ πάντων εις τους υιούς των, και ακόμη και σήμερον
+    εφαρμόζουν πολλοί, όταν κάμουν εις αυτούς καμμίαν παρεκτροπήν,
+    και άλλοτε μεν τους επιπλήττουν, άλλοτε δε τους συμβουλεύουν με
+    μαλακώτερον τρόπον. Αυτήν λοιπόν την μέθοδον ημπορούμεν να την
+    ονομάσωμεν νουθετητικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι αληθές.
+
+Ξένος.
+    Ως προς την άλλην πάλιν, φαίνεται ότι μερικοί εξήτασαν τον εαυτόν
+    των (!) και ανεγνώρισαν ότι η απαιδευσία είναι πάντοτε ανωτέρα
+    της θελήσεώς των, και ότι εκείνος ο οποίος νομίζει ότι είναι
+    σοφός, ποτέ δεν δέχεται να μάθη τίποτε, από όσα νομίζει ότι
+    γνωρίζει με δεινότητα, και τότε η νουθετητική μέθοδος όσον και αν
+    κοπιάση, πολύ μικρά αποτελέσματα φέρει.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά έκριναν.
+
+Ξένος.
+    Προς εκρίζωσιν λοιπόν αυτής της δοκησισοφίας ακολουθούν άλλην
+    μέθοδον.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίαν δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Συζητούν δι' όσα ένας νομίζει ότι λέγει τίποτε σπουδαίον ενώ δεν
+    λέγει τίποτε. Και φυσικά, επειδή αυτοί απατώνται εις τας γνώμας
+    των, ευκόλως τους ξεσκεπάζουν. Αφού λοιπόν με την συζήτησιν τας
+    πλησιάσουν και τας συγκρίνουν την μίαν με την άλλην, αποδεικνύουν
+    ότι αι ίδιαι αντιφάσκουν προς τον εαυτόν των διά τα ίδια
+    ζητήματα, σχετικώς με τα ίδια πράγματα, και υπό την ιδίαν έποψιν.
+    Αυτοί δε τα βλέπουν πλέον και οργίζονται με τον εαυτόν των, ενώ
+    εμπρός εις τους άλλους γίνονται ήμεροι. Με αυτόν δε τον τρόπον
+    απαλλάσσονται από τας μεγάλας και σκληροτραχήλους εγωιστικάς
+    ιδέας των, και αυτή η απαλλαγή και τους άλλους ευχαριστεί
+    περισσότερον από κάθε άλλην, και εις τον ασθενή επέρχεται με
+    μεγάλην ασφάλειαν. Διότι, παιδί μου, όσοι τους καθαρίζουν
+    νομίζουν, καθώς οι ιατροί των σωμάτων, ότι δεν ημπορεί το σώμα
+    προηγουμένως να λάβη την προσφερομένην τροφήν, πριν να βγάλη
+    κανείς όσα εμπόδια έχει εντός του. Το ίδιον λοιπόν απεφάσισαν και
+    εκείνοι διά την ψυχήν, δηλαδή να μη απολαύση προηγουμένως την
+    ωφέλειαν, την οποίαν της παρέχουν τα προσφερόμενα μαθήματα, πριν
+    με την εξέλεγξιν να φέρουν τον ελεγχόμενον εις την θέσιν να
+    εντραπή πολύ, και να βγάλη από μέσα του τας ιδέας αι οποίαι
+    φέρουν προσκόμματα εις τα μαθήματα, και να γίνη καθαρός, και να
+    νομίζη ότι γνωρίζει μόνον όσα γνωρίζει και όχι περισσότερα.
+
+Θεαίτητος.
+    Τουλάχιστον αυτή η υγιεινή είναι η ωφελιμωτέρα και η φρονιμωτέρα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν δι' όλα αυτά, καλέ Θεαίτητε, πρέπει και την εξέλεγξιν να
+    την θεωρούμεν ως την μεγαλιτέραν και σπουδαιοτέραν κάθαρσιν, και
+    πάλιν τον ανεξέλεγκτον, οποιοσδήποτε και αν είναι, έστω και ο
+    μεγαλίτερος βασιλεύς του κόσμου, πρέπει να τον θεωρούμεν ως παρά
+    πολύ ακαθάριστον, και ότι είναι απαίδευτος και άσχημος εις
+    πράγματα, εις τα οποία έπρεπε να είναι καθαρώτατος και
+    ωραιότατος, όστις θέλει να είναι πραγματικώς ευτυχής.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν, όσους έχουν αυτήν την τέχνην, πώς θα τους ονομάσωμεν;
+    Διότι εγώ φοβούμαι να τους ονομάσω σοφιστάς.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Μήπως τους αποδώσωμεν μεγαλίτερον αξίωμα από ό,τι τους πρέπει
+    (!).
+
+Θεαίτητος.
+    Και όμως όλα αυτά όσα είπαμεν αρμόζουν εις κάτι τι παρόμοιον.
+
+Ξένος.
+    Τι έχει να κάμη; Και ο λύκος παρομοιάζει με τον σκύλλον, αν και
+    εκείνος είναι αγριώτατος, ενώ αυτός εδώ ημερώτατος. Είναι όμως
+    ανάγκη, όστις θέλει να είναι ασφαλισμένος, να αποφεύγη πολύ τας
+    παρομοιώσεις. Διότι το είδος αυτών είναι πολύ σφαλερόν. Αλλά
+    τέλος πάντων ας υπάρχουν, διότι, εάν τας αποφεύγωμεν πάρα πολύ,
+    νομίζω ότι δεν θα είναι μικρά τα διαφιλονικούμενα όρια.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, αυτό δεν είναι ορθόν.
+
+Ξένος.
+    Ας παραδεχθώμεν λοιπόν ως μέρος της αποχωριστικής τέχνης την
+    καθαριστικήν, από δε την καθαριστικήν ας χωρίσωμεν το μέρος το
+    οποίον αναφέρεται εις την ψυχήν, δηλαδή την κάθαρσιν, από την
+    κάθαρσιν δε την διδασκαλικήν, από την διδασκαλικήν δε την
+    εκπαιδευτικήν, και τέλος από την εκπαιδευτικήν την εξέλεγξιν, η
+    οποία γίνεται εις την ματαιόδοξον δοκησισοφίαν, καθώς απεδείχθη
+    προ ολίγου, και ας μην την θεωρήσωμεν ως άλλο τίποτε, παρά ως την
+    ευγενή εκ καταγωγής σοφιστικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ας την θεωρήσωμεν βεβαίως. Εγώ όμως, επειδή πολλά απεδείχθησαν
+    περί αυτής, απορώ τι κυρίως είναι ορθόν να διισχυριζώμεθα ότι
+    είναι ο σοφιστής.
+
+Ξένος.
+    Είναι επόμενον να απορής. Τόρα όμως πρέπει να ηξεύρης, ότι και
+    εκείνος ο ίδιος τόρα πλέον απορεί, πώς να διαφύγη από τον λόγον.
+    Διότι είναι ορθή η παροιμία η οποία λέγει, ότι δεν την γλυτώνει
+    τόρα πλέον. Δι' αυτό λοιπόν τόρα προ πάντων ας του επιτεθούμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Καλά λέγεις.
+
+Ξένος.
+    Πρώτα λοιπόν ας σταθούμεν να πάρωμεν την αναπνοήν μας, και ας
+    κάμωμεν μόνοι μας τον λογαριασμόν την ώραν, που αναπαυόμεθα, διά
+    να ιδούμεν πόσας ιδιότητας απεδείχθη ότι έχει ο σοφιστής. Δηλαδή
+    νομίζω ότι πρώτην φοράν απεδείχθη, ότι είναι έμμισθος θηρευτής
+    των νέων και των πλουσίων.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Δεύτερον ότι είναι έμπορος διά τα μαθήματα της ψυχής.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τρίτον μήπως δεν απεδείχθη κάπηλος δι' αυτά τα ίδια;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως· και τέταρτον μάλιστα μας εφάνη αυτοπώλης διά τα
+    μαθήματα.
+
+Ξένος.
+    Καλά τα ενθυμήθης. Το πέμπτον όμως θα προσπαθήσω εγώ να το
+    ενθυμηθώ. Δηλαδή είπαμεν ότι ήτο αθλητής των διαγωνισμών εις τους
+    λόγους, και ωρίσαμεν την τέχνην του ως εριστικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, την ωρίσαμεν.
+
+Ξένος.
+    Το έκτον όμως, αν και ήτο φιλονικούμενον, όμως το παρεδέχθημεν
+    ότι αυτός είναι ένα είδος καθαριστής της ψυχής από τα εμπόδια των
+    μαθημάτων.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν δεν εννοείς, όταν κανείς αποδεικνύεται επιστήμων
+    πολλών τεχνών, ενώ φέρει το όνομα μιας τέχνης, ότι η γνώμη αυτή
+    δεν είναι υγιής; Και προφανώς όστις πάσχει από αυτό ως προς μίαν
+    τέχνην δεν ημπορεί να αντιληφθή εκείνην την ιδιότητα αυτής, εις
+    την οποίαν αναφέρονται όλα αυτά τα μαθήματα, και δι' αυτό
+    ονομάζει με πολλά ονόματα αντί με έν εκείνον ο οποίος κατέχει
+    αυτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Φαίνεται σχεδόν ότι τούτο είναι εκ φύσεως καθώς το λέγεις επάνω
+    κάτω.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ας μη το πάθωμεν ημείς αυτό εις την εξέτασίν μας από
+    φυγοπονίαν, αλλά ας επαναλάβωμεν πρώτον κάτι τι από όσα είπαμεν
+    διά τον σοφιστήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Κάπου είπαμεν ότι αυτός είναι αντιλογικός.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Άραγε εις αυτό το ίδιον δεν είναι διδάσκαλος και διά
+    τους άλλους;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ας εξετάσωμεν, άραγε εις ποίον ζήτημα λέγουν οι τοιούτοι
+    ότι κάμνουν τους άλλους αντιλογικούς. Ας γίνη δε η εξέτασίς μας
+    από την αρχήν κατά τον εξής τρόπον. Λόγου χάριν διά τα θεία
+    πράγματα, τα οποία είναι δυσνόητα εις τον λαόν, άραγε τους
+    κάμνουν ικανούς να το εκτελούν αυτό;
+
+Θεαίτητος.
+    Τουλάχιστον έχω ακούσει πολλούς να λέγουν αυτά δι' αυτούς.
+
+Ξένος.
+    Άραγε και δι' όσα είναι φανερά, δηλαδή διά την γην και τον
+    ουρανόν και τα όμοια;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως και δι' αυτά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν εις τας οικογενειακάς συναναστροφάς, όταν γίνεται
+    λόγος γενικώς περί της γενέσεως και της υπάρξεως όλων των
+    πραγμάτων, δεν γνωρίζομεν ότι και οι ίδιοι είναι τρομεροί διά να
+    αντιλέγουν και τους άλλους τους κάμνουν ικανούς εις όσα είναι
+    αυτοί οι ίδιοι ικανοί;
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν διά τους νόμους και διά τα πολιτικά άραγε δεν
+    επαγγέλλονται ότι και εις αυτά θα τους κάμουν ικανούς να τα
+    διαφιλονικούν;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως, διότι χωρίς να τα πολυλογούμεν, κανείς δεν θα συνεζήτει
+    με αυτούς, αν δεν έκαμναν τοιαύτην δήλωσιν.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως δι' όλας αυτάς τας τέχνας και διά κάθε μίαν χωριστά,
+    όσα έχει να αντιλέξη κανείς και προς τον ίδιον τον ειδικόν
+    τεχνίτην, έχουν δημοσιευθή και ευρίσκονται κάπου γραμμένα, δι'
+    εκείνον ο οποίος θέλει να τα μάθη.
+
+Θεαίτητος.
+    Μου φαίνεται ότι εννοείς τα συγγράμματα του Πρωταγόρα περί της
+    πάλης και των άλλων τεχνών.
+
+Ξένος.
+    Και διά πολλάς άλλας ακόμη, αξιομακάριστε φίλε. Μήπως τάχα η
+    αντιλογική τέχνη δεν είναι κάποια δύναμις ικανή να διαφιλονική τα
+    πάντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Φαίνεται τουλάχιστον, ότι δεν αφίνει τίποτε.
+
+Ξένος.
+    Συ λοιπόν, παιδί μου, δι' όνομα θεού το νομίζεις αυτό δυνατόν;
+    Διότι πιθανόν σεις οι νέοι να βλέπετε καθαρώτερα, ημείς δε
+    θαμπότερα.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον είναι αυτό, και διατί το λέγεις κυρίως; Διότι εγώ ακόμη δεν
+    ενόησα αυτήν την ερώτησιν.
+
+Ξένος.
+    Αν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να τα γνωρίζη όλα.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε πραγματικώς, καλέ Ξένε, το ανθρώπινον γένος θα ήτο
+    αξιομακάριστον.
+
+Ξένος.
+    Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να λέγη τίποτε ορθόν όστις αντιτείνει
+    εις τον ειδικόν τεχνίτην, ενώ ο ίδιος είναι ανεπιστήμων;
+
+Θεαίτητος.
+    Με κανένα τρόπον δεν είναι δυνατόν.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν τι είναι αυτή η θαυματουργική δύναμις του σοφιστού!
+
+Θεαίτητος.
+    Ως προς τι;
+
+Ξένος.
+    Να είναι ικανοί, αδιάφορον με ποίον τρόπον, να εμφυτεύουν εις
+    τους νέους την γνώμην, ότι αυτοί είναι εις όλα σοφώτεροι από
+    όλους. Διότι προφανώς, εάν ούτε αντιλέγουν ορθώς, ούτε εις τους
+    νέους επιδεικνύονται και πάλιν, όταν αποδεικνύωνται, εάν δεν
+    νομισθούν από όλην την συζήτησιν ότι είναι σοφοί, τότε καθώς το
+    είπες συ ο ίδιος προ ολίγου, πολύ δύσκολα θα εδέχετο κανείς να
+    πληρώση χρήματα, διά να γίνη μαθητής των.
+
+Θεαίτητος.
+    Βέβαια πολύ δύσκολα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως θέλουν ή όχι;
+
+Θεαίτητος.
+    Και πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Διότι, καθώς νομίζω, φαίνονται ότι είναι επιστήμονες οι ίδιοι εις
+    όσα ζητήματα φέρουν αντιρρήσεις.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Αυτό όμως δεν είπαμεν ότι το κάμνουν εις τον καθένα;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Επομένως φαίνονται εις τους μαθητάς των σοφοί δι' όλα.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Και όμως δεν είναι, διότι αυτό απεδείχθη αδύνατον.
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς δεν είναι αδύνατον;
+
+Ξένος.
+    Ώστε απεδείξαμεν ότι ο σοφιστής έχει δι' όλα τα πράγματα μίαν
+    δοκησισοφίαν και όχι αληθή επιστήμην.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα, και αυτό το οποίον είπαμεν τόρα δι' αυτούς είναι πολύ
+    ορθόν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας λάβωμεν ένα σαφέστερον παράδειγμα δι' αυτούς.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Το εξής. Προσπάθησε όμως να προσέχης και να μου απαντήσης καλά.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον παράδειγμα;
+
+Ξένος.
+    Αν μας έλεγε κανείς όχι ότι λέγει ή αντιλέγει, αλλά ότι γνωρίζει
+    να κατασκευάζη και διενεργή με μίαν τέχνην ολότελα όλα τα
+    πράγματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς εννοείς όλα;
+
+Ξένος.
+    Φαίνεται ότι συ δεν εννοείς καλά την σημασίαν της λέξεως ολότελα.
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν εννοώ εσέ και εμέ με όλα τα πράγματα, και ακόμη και τα
+    άλλα ζώα και τα δένδρα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Αν έλθη κανείς να μας ειπή ότι ημπορεί να κατασκευάση εμέ και σε
+    και τα φυτά και όλα τα άλλα.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίου είδους κατασκευήν εννοείς; Διότι δεν πιστεύω να εννοής
+    κανένα γεωργόν, διότι είπες ότι αυτός θα κατασκευάζη και ζώα.
+
+Ξένος.
+    Το είπα βέβαια και μάλιστα ακόμη την θάλασσαν και τον ουρανόν και
+    τους θεούς και όλα τα άλλα ανεξαιρέτως. Και λοιπόν, επειδή θα τα
+    κατασκευάση γλήγορα, θα τα πωλή το καθέν πολύ φθηνά (!).
+
+Θεαίτητος.
+    Εσύ θα εννοής τίποτε παιγνιδάκια.
+
+Ξένος.
+    Και πώς; Και τάχα τα λόγια ενός ανθρώπου, ο οποίος λέγει ότι τα
+    γνωρίζει όλα και ημπορεί να τα διδάξη και εις άλλον φθηνά και εις
+    ολίγον διάστημα, δεν πρέπει να τα θεωρήσωμεν ως παιγνιδάκια;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Από τα παιγνίδια όμως έχεις να μου ειπής άλλο είδος
+    καλλιτεχνικώτερον και διασκεδαστικώτερον παρά το μιμητικόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα. Διότι αυτό που είπες είναι το περισσότερον είδος
+    και σχεδόν το κομψότερον, και περιέλαβες όλα εις έν.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν δι' εκείνον όστις δίδει υποσχέσεις ότι είναι ικανός με
+    μίαν τέχνην να τα κάμνη όλα, γνωρίζομεν ότι απλώς κατασκευάζει
+    απομιμήσεις των όντων με την ζωγραφικήν τέχνην, και έχει την
+    ικανότητα, δεικνύων τας ζωγραφιάς από μακράν, να απατήση τα
+    μωρότερα από τα μικρά παιδιά, ότι είναι ικανώτατος να εκτελέση
+    εμπράκτως οτιδήποτε αποφασίση να κάμη.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; διά τους λόγους άραγε δεν το χωρεί ο νους μας, ότι
+    ημπορεί να υπάρχη καμμία άλλη τέχνη, εις την οποίαν επίσης είναι
+    δυνατόν, τους νέους και όσους ευρίσκονται ακόμη μακρυά από την
+    αλήθειαν των πραγμάτων να τους μαγεύη με λόγους εις την ακοήν
+    των, και να παρουσιάζη προφορικά ομοιώματα δι' όλα τα πράγματα,
+    ώστε να τους κάμνουν να νομίζουν ότι είναι αληθή τα λεγόμενα, και
+    ότι όστις τα λέγει ωρισμένως είναι ο σοφώτερος των ανθρώπων εις
+    όλα;
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς δεν ημπορεί να υπάρχη καμμία παρομοία τέχνη;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν, καλέ Θεαίτητε, οι περισσότεροι από όσους τα ήκουαν αυτά
+    τότε, όταν περάση πολύς καιρός, εις την ωριμωτέραν ηλικίαν,
+    επειδή θα πλησιάζουν περισσότερον την πραγματικότητα, και από τα
+    δεινοπαθήματά των θα αναγκάζωνται να λάβουν σαφή πείραν των
+    πραγμάτων, άραγε δεν είναι επόμενον να αλλάξουν την γνώμην που
+    εσχημάτισαν τότε, ώστε τα μεγάλα να φαίνωνται μικρά, και τα
+    εύκολα δύσκολα, και όλα να τα ευρίσκουν εντελώς αντεστραμμένα,
+    όσα όνειρα έπλασε η διδασκαλία, τόρα, που ήλθαν εις το μέσον διά
+    των πράξεων τα έργα;
+
+Θεαίτητος.
+    Όσον τουλάχιστον ημπορώ να κρίνω εγώ εις την ηλικίαν που είμαι.
+    Νομίζω όμως ότι και εγώ είμαι από αυτούς που ευρίσκονται μακράν
+    ακόμη από τα πράγματα.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτό λοιπόν ημείς εδώ όλοι θα προσπαθήσωμεν και προσπαθούμεν,
+    να σε φέρωμεν όσον το δυνατόν πλησιέστερον εις τα πράγματα χωρίς
+    παθήματα. Διά τον σοφιστήν λοιπόν ειπέ μου τα εξής. Άραγε έγινε
+    πλέον σαφές ότι αυτός είναι κάποιος από τους γόητας, ο οποίος
+    απομιμείται τα όντα; ή διστάζομεν ακόμη, μη τυχόν δι' όσα
+    φαίνεται ικανός να αντιλέγη, διά τόσα και πραγματικώς είναι
+    κάτοχος των επιστημών;
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς είναι δυνατόν, καλέ Ξένε; Αλλά από όσα είπαμεν σχεδόν
+    είναι φανερόν, ότι αυτός είναι κάποιος από τους καταγινομένους
+    εις τα παιγνίδια.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν πρέπει να τον θεωρήσωμεν ως κάποιον ταχυδακτυλουργόν
+    και απομιμητήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν θα τον θεωρήσωμεν;
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν, τόρα είναι χρέος μας να μην αφήσωμεν από κοντά το
+    θήραμα. Διότι σχεδόν τόρα πλέον τον εζώσαμεν εις ένα είδος
+    δικτύων, μεταχειριζόμενοι τους λόγους ως τοιαύτα όργανα, ώστε
+    αυτήν την φοράν δεν μας γλυτόνει πλέον.
+
+Θεαίτητος.
+    Από τι;
+
+Ξένος.
+    Από το να μη θεωρηθή ότι είναι κάποιος από το γένος των
+    ταχυδακτυλουργών.
+
+Θεαίτητος.
+    Και εγώ εις αυτά την ιδίαν γνώμην έχω.
+
+Ξένος.
+    Ώστε εγκρίνομεν να διχοτομούμεν το γρηγορώτερον την απομιμητικήν
+    τέχνην, και αφού φθάσωμεν εις το βάθος της, εάν μεν απομείνη ο
+    σοφιστής κατ' ευθείαν, να τον συλλάβωμεν συμφώνως με το ένταλμα
+    του κυριάρχου λόγου και να παραδώσωμεν εις εκείνον αυτό το
+    αγρίμι. Εάν όμως τυχόν κρύπτεται πουθενά εις τας υποδιαιρέσεις
+    της μιμητικής, να τον καταδιώκωμεν με νέας υποδιαιρέσεις του
+    μένοντος μέρους, έως ότου να συλληφθή. Και είμαι βέβαιος ότι ούτε
+    αυτός, ούτε κανέν άλλο παρόμοιον γένος δεν θα καυχηθή, ότι
+    εξέφυγε από την μέθοδον εκείνων, οι οποίοι έχουν την ικανότητα
+    κατ' αυτόν τον τρόπον να ερευνούν τα μέρη και το όλον.
+
+Θεαίτητος.
+    Καλά λέγεις, και έτσι πρέπει να κάμωμεν.
+
+Ξένος.
+    Συμφώνως λοιπόν με τον προηγούμενον τρόπον της εξετάσεως, εγώ και
+    τόρα νομίζω ότι παρατηρώ δύο είδη της μιμητικής. Ακόμη όμως δεν
+    ημπορώ να εννοήσω εις ποίον από τα δύο είδη ανήκει η έννοια την
+    οποίαν ζητούμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε και συ ειπέ μας πρώτον πώς εννοείς τα μέρη αυτής της
+    διαιρέσεως.
+
+Ξένος.
+    Το έν μέρος αυτής μου φαίνεται ότι είναι η εικαστική τέχνη. Αυτή
+    δε συνίσταται προ πάντων εις το να εκτελή κανείς την μίμησιν
+    συμφώνως με τας συμμετρίας του δείγματος εις μήκος και πλάτος και
+    βάθος, αποδίδων ακόμη και τα χρώματα, τα οποία αρμόζουν εις το
+    καθέν.
+
+Θεαίτητος.
+    Και μήπως αυτό δεν προσπαθούν να κάμουν και όλοι, όσοι
+    απομιμούνται;
+
+Ξένος.
+    Όχι τουλάχιστον όσοι πλάττουν ή ζωγραφίζουν κανέν από τα μεγάλα
+    έργα. Διότι αν αποδώσουν αυτοί την πραγματικήν συμμετρίαν των
+    ωραίων πραγμάτων, γνωρίζεις ότι τα επάνω μέρη θα φαίνωνται
+    μικρότερα από ό,τι πρέπει, και τα κάτω μεγαλίτερα, επειδή εκείνα
+    φαίνονται από μακράν, ενώ αυτά εδώ από κοντά.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Επομένως οι καλλιτέχναι δεν αφίνουν άραγε κατά μέρος την αλήθειαν
+    και πλέον δεν αποδίδουν την πραγματικήν συμμετρίαν, αλλά εκείνην
+    η οποία θα φανή καλή εις το ομοίωμα;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Ώστε το έν μέρος από τα δύο δεν είναι δίκαιον να το ονομάσωμεν
+    εικόνα, αφού είναι απεικόνισις;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και το ανάλογον μέρος της μιμητικής δεν πρέπει να το ονομάσωμεν
+    εικαστικήν, καθώς είπαμεν προηγουμένως;
+
+Θεαίτητος.
+    Πρέπει να το ονομάσωμεν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν; Εκείνο το οποίον ομοιάζει με το ωραίον, διότι δεν το
+    βλέπομεν από καλήν θέσιν, το οποίον όμως εάν είχαμεν την
+    ικανότητα να το βλέπωμεν τηλεσκοπικώς, ούτε ομοιότητα έχει καν
+    προς εκείνο το οποίον απεικονίζει, πώς θα το ονομάσωμεν; Άραγε
+    επειδή φαίνεται μόνον όμοιον, χωρίς να ομοιάζη πραγματικώς, δεν
+    πρέπει να το ονομάσωμεν φάντασμα;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν αυτό δεν αποτελεί αρκετά μεγάλο μέρος και από την
+    ζωγραφικήν και από όλην εν γένει την μιμητικήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Επομένως αυτήν την τέχνην, η οποία κατασκευάζει φάντασμα και όχι
+    εικόνα, άραγε δεν είναι πολύ ορθόν να την ονομάσωμεν φανταστικήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Αυτά λοιπόν τα δύο είδη της απομιμητικής έλεγα, δηλαδή την
+    εικαστικήν και την φανταστικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Εκείνο το οποίον όμως και τότε αμφέβαλλα, δηλαδή εις ποίον από τα
+    δύο πρέπει να κατατάξωμεν τον σοφιστήν, ούτε τόρα ακόμη δεν το
+    εννοώ καλά, αλλά είναι πραγματικώς αυτός ο άνθρωπος αξιοθαύμαστος
+    (!) και διά να τον εννοήση κανείς είναι πολύ δύσκολος, αφού και
+    αυτήν την φοράν με τόσην επιτηδειότητα κατέφυγε εις ένα είδος το
+    οποίον δεν ημπορεί κανείς να το ερευνήση τελείως.
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Άραγε αυτό το λέγεις με επίγνωσιν, ή μήπως από την συνήθειαν σε
+    παρέσυρε η ορμή του λόγου, διά να το παραδεχθής αμέσως;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς και διατί αυτή η ερώτησις;
+
+Ξένος.
+    Πραγματικώς, αξιομακάριστε φίλε, ευρισκόμεθα εις έν ζήτημα παρά
+    πολύ δύσκολον. Διότι ακριβώς αυτό το να νομίζωμεν και το να
+    φαίνεται, χωρίς να είναι, και το να λέγωμεν κάτι τι, όχι όμως
+    αληθές, όλα αυτά μας φέρουν εις πολλάς απορίας πάντοτε και
+    προηγουμένως εις όλην μας την ζωήν και τόρα. Διότι είναι πολύ
+    δύσκολον, φίλε Θεαίτητε, να ειπής ότι πραγματικώς είναι δυνατόν,
+    να ομιλή ή να κρίνη κανείς ψευδείς λόγους και κρίσεις.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Αυτός ο λόγος τολμά να υποθέση ότι υπάρχει το μη ον. Διότι κατ'
+    άλλον τρόπον δεν θα εγεννάτο το ψεύδος. Ο δε Παρμενίδης ο μέγας,
+    παιδί μου, όταν ημείς ήμεθα μικρά παιδιά, από την αρχή έως το
+    τέλος πάντοτε αυτό επανελάμβανε, και εις πεζόν λόγον και εις
+    στίχους λέγων εκάστοτε:
+
+       Αδύνατον να χωνεύσης ποτέ ότι υπάρχουν τα μη υπάρχοντα.
+       Και δι' αυτό στρέψε τον νουν σου από τον δρόμον αυτής της
+                                                        [ερεύνης.
+
+    Λοιπόν και από εκείνον μαρτυρείται αυτό, αλλά προ πάντων και
+    μόνος του αυτός ο λόγος ημπορεί να το δηλώση, εάν τον βασανίσωμεν
+    ολίγον. Ώστε αυτό πρώτον ας εξετάσωμεν, εάν είσαι σύμφωνος.
+
+Θεαίτητος.
+    Όσον δι' εμέ κάμε όπως θέλεις, αρκεί να προσέξης το καλλίτερον,
+    εις ποίαν διέξοδον θα μας φέρη ο λόγος, και να προχωρής με
+    προσοχήν και συ ο ίδιος, και εμέ να οδηγής εις αυτόν τον δρόμον.
+
+Ξένος.
+    Μάλιστα, αυτό πρέπει να γίνη. Ειπέ μου λοιπόν, εκείνο το οποίον
+    δεν υπάρχει όλως διόλου, άραγε δεν τολμώμεν ούτε να το ειπούμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ας μη συζητούμεν ούτε με το πνεύμα της αντιλογίας, ούτε ως
+    να παίζωμεν. Αλλά εάν κανείς από τους ακροατάς τύχη να συλλογισθή
+    σοβαρώς, και να μας απαντήση πού πρέπει να αποδώσωμεν το όνομα
+    αυτό το &μη ον&, τότε τι νομίζεις; Εις ποίον πράγμα και ποίου
+    είδους θα το εφαρμόση, και θα το δεικνύη εις τους ερωτώντας;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ δύσκολον ερώτημα μου αποτείνεις και σχεδόν άλυτον δι' ένα
+    άνθρωπον της ηλικίας μου.
+
+Ξένος.
+    Οπωσδήποτε όμως τούτο είναι προφανές, ότι δηλαδή το μη
+    ον δεν επιτρέπεται να το αποδώσωμεν εις κανέν από τα όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πώς είναι δυνατόν;
+
+Ξένος.
+    Αφού λοιπόν δεν εφαρμόζεται εις το ον, τότε δεν είναι ορθόν να το
+    εφαρμόσωμεν ούτε εις το κάτι τι.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Νομίζω ότι και τούτο είναι φανερόν, ότι δηλαδή και αυτήν την
+    λέξιν κάτι τι την εφαρμόζομεν πάντοτε εις πράγματα, που υπάρχουν.
+    Διότι είναι αδύνατον να το ειπούμεν μόνον του αυτό το κάτι τι,
+    ωσάν γυμνόν και έρημον από κάθε άλλο πράγμα. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως είναι αδύνατον.
+
+Ξένος.
+    Άραγε παραδέχεσαι με αυτήν την σκέψιν ότι κατ' ανάγκην, όστις
+    λέγει κάτι τι, λέγει έν οποιονδήποτε πράγμα;
+
+Θεαίτητος.
+    Παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Διότι θα ειπής ότι το κάτι τι είναι ενικού αριθμού, καθώς το
+    κάποια είναι πληθυντικού.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Όστις όμως δεν λέγει κάτι τι, είναι πολύ λογικόν, καθώς φαίνεται,
+    να μη λέγη τίποτε όλως διόλου.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως είναι πολύ λογικόν.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν μήπως ούτε και αυτό δεν πρέπει να παραδεχθώμεν, ότι
+    δηλαδή ο τοιούτος ομιλεί μεν, αλλά δεν λέγει τίποτε; Και να
+    ειπούμεν ότι ούτε ομιλεί καν, όστις δοκιμάζει να προφέρη με τα
+    χείλη του το μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, διότι τουλάχιστον θα ετελειώναμεν αυτό το δύσκολον
+    ζήτημα.
+
+Ξένος.
+    Μη λέγης μεγάλον λόγον ακόμη. Διότι, αξιομακάριστε φίλε, ακόμη
+    υπάρχει, και μάλιστα η μεγαλιτέρα δυσκολία και η πρώτη. Διότι
+    αφορά αυτήν την αρχήν αυτού.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς; τι εννοείς; Λέγε και μη διστάζεις διόλου.
+
+Ξένος.
+    Νομίζω ότι εις το ον δύναται να αποδοθή κανέν άλλο από τα όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως άραγε και εις το μη ον είναι δυνατόν να αποδοθή κανέν
+    άλλο από τα όντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν;
+
+Ξένος.
+    Και όμως όλους τους αριθμούς τους θεωρούμεν ως όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει να τους θεωρήσωμεν ως όντα περισσότερον από κάθε
+    άλλο.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν ας μη δοκιμάσωμεν από τους αριθμούς ούτε τα πολλά
+    ούτε το ον να αποδώσωμεν εις το μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως δεν θα ήτο ίσως ορθόν να πράξωμεν αυτό, καθώς το απαιτεί
+    ο λόγος.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τότε πώς είναι δυνατόν ή με το στόμα μας να προφέρωμεν, ή
+    και απολύτως με μόνην την διάνοιαν να συλλάβωμεν τα μη όντα ή το
+    μη ον χωρίς αριθμόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε πώς το εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Όταν λέγωμεν μη όντα, δεν αποδίδωμεν εις αυτά πληθυντικόν
+    αριθμόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν το μη ον δεν είναι ενικού αριθμού;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καθαρά μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Αλλά εξ άλλου είπαμεν, ότι δεν είναι ούτε δίκαιον ούτε ορθόν να
+    προσπαθούμεν να εφαρμόσωμεν το υπάρχον εις το μη υπάρχον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Ενόησες καλά λοιπόν, ότι δεν είναι δυνατόν ούτε να το προφέρωμεν
+    ορθώς, ούτε να το ειπούμεν, ούτε να το σκεφθούμεν αυτό το μη ον
+    μόνον του, αλλά είναι εντελώς ακατανόητον, και ανέκφραστον και
+    απρόφερτον και αδιόριστον;
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Άραγε λοιπόν, όταν προ ολίγου είπα ότι θα σου παρουσιάσω την
+    μεγαλιτέραν δυσκολίαν αυτού, σου είπα φέμματα (!);. Ιδού ότι
+    έχομεν να ειπούμεν κάποιαν άλλην μεγαλιτέραν δυσκολίαν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίαν δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Αξιοθαύμαστε φίλε! Από αυτά μόνον που είπαμεν δεν εννοείς, ότι το
+    μη ον φέρει και αυτόν τον ελέγχοντα εις τοιαύτην δυσκολίαν, ώστε,
+    όταν θελήση να το εξελέγξη οποιοσδήποτε, αναγκάζεται ο ίδιος να
+    αντιφάσκη με τον εαυτόν του ως προς αυτό;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς; Εξήγησέ το σαφέστερα.
+
+Ξένος.
+    Δεν είναι ανάγκη εις το άτομόν μου να ζητής το σαφέστερον. Διότι
+    εγώ, όταν προ ολίγου εδέχθην ότι δεν πρέπει να έχη το μη ον ούτε
+    ενικόν ούτε πληθυντικόν αριθμόν, και τότε ωμίλησα ομοίως καθώς
+    τόρα. Δηλαδή σου ομιλώ διά το μη ον. Το εννοείς καλά;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως ολίγον προηγουμένως πάλιν σου είπα ότι αυτό είναι
+    απρόφερτον και ανέκφραστον και αδιόριστον. Με παρακολουθείς;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως, πώς δεν σε παρακολουθώ;
+
+Ξένος.
+    Αφού λοιπόν ετόλμησα να συνάψω τι είναι, δεν αντιφάσκω προς όσα
+    είπα προηγουμένως;
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Όταν συνάπτω αυτό, δεν ομιλώ περί αυτού ως να είναι
+    ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν, όταν το έλεγα ανέκφραστον και απρόφερτον, δεν ωμιλούσα
+    περί αυτού με ενικόν αριθμόν ως να είναι έν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και όμως είπαμεν ότι πρέπει, εάν πρόκειται να ομιλούμεν ορθώς,
+    ούτε ως έν ούτε ως πολλά να προσδιορίζωμεν αυτό, μάλιστα ούτε με
+    την αντωνυμίαν αυτό να το προσδιορίζωμεν. Διότι με αυτήν την
+    έκφρασιν πάντοτε λαμβάνει ενός είδους χαρακτηρισμόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτό λοιπόν τις η ανάγκη να αναφέρωμεν πλέον τον κύριον Εμέ.
+    Διότι θα τον εύρωμεν νικημένον και προ πολλού και τόρα
+    τελευταίως, ως προς την εξέλεγξιν του μη όντος. Ώστε, καθώς είπα,
+    ας μη ζητούμεν εις το άτομόν μου τον ορθόν ορισμόν διά το μη ον,
+    αλλά τόρα πλέον ας τον ζητήσωμεν εις το άτομόν σου.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Έλα προσπάθησε καλά με όλα σου τα δυνατά, αφού είσαι νέος, χωρίς
+    να αποδώσης εις το μη ον ούτε ύπαρξιν ούτε ενικόν ούτε
+    πληθυντικόν αριθμόν, να ομιλήσης τίποτε περί αυτού καθώς το
+    απαιτεί η λογική.
+
+Θεαίτητος.
+    Έπρεπε να έχω πολύ μεγάλην και αλλόκοτον προθυμίαν διά να
+    προσπαθήσω, αφού βλέπω ότι και συ ακόμη έπαθες αυτήν την
+    συμφοράν.
+
+Ξένος.
+    Τότε, αν θέλης, το άτομόν σου και το άτομόν μου ας τα αφήσωμεν
+    κατά μέρος, έως ότου δε να επιτύχωμεν κανένα ικανόν διά να πράξη
+    τούτο, ας λέγωμεν ότι ασφαλώς ο σοφιστής εκρύφθη εις
+    ανεξερεύνητον τόπον.
+
+Θεαίτητος.
+    Και πολύ μάλιστα είναι φανερόν.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτό λοιπόν, εάν του ειπούμεν, ότι έχει κάποιαν φανταστικήν
+    τέχνην, αυτός θα εύρη πάτημα από αυτήν την στενοχωρίαν των
+    ορισμών μας, και θα αντιστρέψη τους λόγους εις το αντίθετον, όταν
+    τον ονομάζωμεν ομοιωματοποιόν, και θα μας ερωτά αναδρομικώς, τι
+    εννοούμεν το κάτω κάτω, όταν λέγωμεν ομοίωμα. Λοιπόν πρέπει, φίλε
+    Θεαίτητε, να προσέξωμεν τι θα απαντήσωμεν εις αυτόν τον
+    παλικαράν, όταν μας ερωτήση.
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι φανερόν ότι θα ειπούμε, ότι είναι τα είδωλα, που
+    εμφανίζονται μέσα εις τα νερά και εις τα κάτοπτρα, ακόμη δε και
+    τα ζωγραφισμένα και τα γλυμμένα και όλα τα παρόμοια.
+
+Ξένος.
+    Τόρα φαίνεσαι, φίλε Θεαίτητε, ότι δεν είδες ποτέ σου σοφιστήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Αυτός θα σου φανή ότι έχει κλειστά τα μάτια του, ή ότι ολότελα
+    δεν έχει μάτια.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Όταν του δώσης αυτήν την απάντησιν, θα σε περιπαίξη διά τους
+    ορισμούς σου, διότι θα προσποιήται ότι δεν γνωρίζει ούτε
+    κάτοπτρα, ούτε νερά, ούτε όρασιν το κάτω κάτω, αλλά μόνον θα σε
+    ερωτήση το συμπέρασμα των λόγων.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον;
+
+Ξένος.
+    Αυτό το οποίον ενόμισες, ότι χαρακτηρίζει όλα αυτά τα πολλά τα
+    οποία ανέφερες, και με έν όνομα το ωνόμασες ομοίωμα, ως κοινόν
+    γνώρισμα δι' όλα. Τόρα λοιπόν λέγε και κράτει την θέσιν σου
+    απέναντι του ανδρός αυτού, χωρίς να υποχωρής διόλου.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως, φίλε Ξένε, θα ειπούμεν ότι είναι το ομοίωμα,
+    παρά εκείνο το οποίον ομοιάζει το αληθινόν, και ότι είναι άλλο
+    κανέν παρόμοιον;
+
+Ξένος.
+    Αυτό το άλλο κανέν παρόμοιον το εννοείς ως αληθινόν, ή διά ποίον
+    λόγον το είπες παρόμοιον;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα αληθινόν, αλλά απλώς όμοιον.
+
+Ξένος.
+    Επομένως το αληθινόν δεν το εννοείς ως όντως ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Το μη αληθινόν δεν είναι το αντίθετον του αληθινού;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν δεν θεωρείς ως όντως ον το παρόμοιον, αφού λέγεις ότι
+    αυτό δεν είναι αληθινόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ναι, αλλά υπάρχει κατά τινα τρόπον.
+
+Ξένος.
+    Υπάρχει, όχι όμως αληθώς, καθώς είπες.
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι βεβαίως, εκτός ότι είναι όντως εικών.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν δεν είναι όντως ον αυτό το οποίον λέγομεν όντως
+    εικόνα του όντος.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν τοιαύτη περίπλοκος είναι η σχέσις του όντος προς το μη ον,
+    και εντελώς αλλόκοτος.
+
+Ξένος.
+    Πώς να μην είναι αλλόκοτος; Διότι βλέπεις και αυτήν την φοράν με
+    αυτήν την εναλλαγήν ο πολυκέφαλος σοφιστής μας αναγκάζει να
+    δεχθώμεν, ότι το μη ον υπάρχει κατά τινα τρόπον·
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό το βλέπω καθαρά.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν; Πώς θα ορίσωμεν την τέχνην αυτού, ώστε να
+    ημπορέσωμεν να μην αντιφάσκωμεν με τον εαυτόν μας;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς εννοείς και τι φοβούμενος τα λέγεις αυτά;
+
+Ξένος.
+    Όταν ειπούμεν ότι αυτός απατά με το φάντασμα και ότι η τέχνη του
+    είναι απατητική, τότε άραγε θα υποθέσωμεν ότι η ψυχή μας απατάται
+    από την τέχνην εκείνην και σχηματίζει ψευδείς κρίσεις, ή άλλο
+    τίποτε θα παραδεχθώμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό. Διότι τι άλλο ημπορούμεν να παραδεχθώμεν;
+
+Ξένος.
+    Τόρα δε πάλιν ψευδής κρίσις δεν θα είναι εκείνη, η οποία φρονεί
+    τα αντίθετα από τα υπάρχοντα, ή άλλο τίποτε;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως τα αντίθετα.
+
+Ξένος.
+    Λέγεις λοιπόν ότι η ψευδής κρίσις παραδέχεται τα μη υπάρχοντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Κατ' ανάγκην.
+
+Ξένος.
+    Πώς άραγε; Διότι φρονεί ότι με κανένα τρόπον δεν υπάρχουν τα μη
+    όντα, ή ότι υπάρχουν κατά τινα τρόπον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει να υπάρχουν κατά τινα τρόπον τα μη όντα, αφού
+    εδέχθημεν ότι είναι δυνατόν να λέγωμεν ψεύδη δι' ένα πράγμα.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα; Άραγε δεν ημπορούμεν να φρονούμεν ότι με κανένα τρόπον
+    δεν υπάρχουν τα πάντως υπάρχοντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και αυτό λοιπόν δεν είναι ψεύδος;
+
+Θεαίτητος.
+    Και αυτό.
+
+Ξένος.
+    Τότε, νομίζω, ομοίως θα νομισθή ψευδής λόγος, συμφώνως με αυτά,
+    όστις λέγει ότι τα υπάρχοντα δεν υπάρχουν, καθώς και ότι τα μη
+    υπάρχοντα υπάρχουν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως, διότι πώς αλλέως ήτο δυνατόν να γίνη ψευδής;
+
+Ξένος.
+    Σχεδόν με κανένα άλλον τρόπον. Αυτά όμως ο σοφιστής δεν θα τα
+    παραδεχθή, αλλά θα ειπή: Ποίος τρόπος υπάρχει, διά να τα
+    παραδεχθή αυτά ένας άνθρωπος με νουν, αφού αυτά τα οποία τόρα
+    παραδέχεσθε δι' αυτά, προηγουμένως τα είπατε ανέκφραστα και
+    αδιόριστα και ακατανόητα; Εννοούμεν, καλέ Θεαίτητε, αυτά που
+    λέγει εδώ ο σοφιστής;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν τα εννοούμεν, ότι θα διισχυρισθή ότι ημείς αντιφάσκομεν
+    προς τα προηγούμενα, διότι ετολμήσαμεν να ειπούμεν ότι υπάρχουν
+    ψεύδη και εις τας κρίσεις και εις τους λόγους; Διότι πολλάκις
+    ηναγκάσθημεν να συνάψωμεν το ον εις το μη ον, ενώ μόλις προ
+    ολίγου παρεδέχθημεν ότι αυτό είναι εντελώς αδύνατον.
+
+Ξένος.
+    Καλά το απεμνημόνευσες. Αλλά τόρα πλέον είναι καιρός να σκεφθώμεν
+    τι πρέπει να πράξωμεν ως προς τον σοφιστήν. Διότι βλέπεις ότι
+    είναι άφθονα και πολλά τα πατήματά του και αι δυσκολίαι, όταν
+    χάριν ερεύνης θελήσωμεν να τον κατατάξωμεν εις την τέχνην των
+    πλαστογράφων και των ταχυδακτυλουργών.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Και σε βεβαιώ πολύ ολίγον μέρος από αυτάς εξετάσαμεν έως τόρα,
+    ενώ είναι με μίαν λέξιν ατελείωτοι.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε, καθώς φαίνεται, είναι αδύνατον να συλλάβωμεν τον σοφιστήν,
+    αφού αυτά είναι καθώς τα λέγεις.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Πρέπει τάχα να τον αφήσωμεν από την μαλθακότητά μας;
+
+Θεαίτητος.
+    Εγώ νομίζω ότι δεν πρέπει να τον αφήσωμεν, εάν είμεθα εις θέσιν
+    και μίαν άκραν του ακόμη να συλλάβωμεν.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν άραγε θα με δικαιώσης και, καθώς είπες τόρα, θα
+    μείνης ευχαριστημένος, εάν έστω και μίαν άκραν αποσπάσωμεν από
+    αυτόν τον τόσον πανίσχυρον λόγον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν τούτο μόνον σου ζητώ ακόμη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον;
+
+Ξένος.
+    Να μη νομίσης ότι έγινα ως άλλος πατροκτόνος.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Θα είναι ανάγκη ημείς προς αντίστασιν να βασανίσωμεν πολύ τον
+    λόγον του πατρός Παρμενίδου και να τον παραβιάσωμεν παραδεχόμενοι
+    ότι και το μη ον υπάρχει κατά τινα τρόπον, και πάλιν το ον δεν
+    υπάρχει κάπως.
+
+Θεαίτητος.
+    Φαίνεται ότι αυτό πρέπει να το υποστηρίξωμεν εις την συζήτησιν.
+
+Ξένος.
+    Πώς δεν φαίνεται βεβαίως, και μάλιστα και εις τον τυφλόν, καθώς
+    λέγει η παροιμία; Διότι, εάν αυτά δεν τα εξελέγξωμεν και δεν
+    μείνωμεν σύμφωνοι, τότε πολύ ολιγώτερον θα ημπορέσωμεν να μη
+    γίνωμεν καταγέλαστοι, διότι θα αναγκαζώμεθα να αντιφάσκωμεν εις
+    τον ίδιον εαυτόν μας, όταν ομιλούμεν περί λόγων ψευδών ή περί
+    ψευδούς κρίσεως, είτε περί ομοιωμάτων ή εικόνων ή απομιμήσεων, ή
+    φαντασμάτων, είτε ακόμη και περί των τεχνών, όσαι ασχολούνται εις
+    αυτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτά λοιπόν πρέπει να αποφασίσωμεν να προσβάλωμεν τόρα τον
+    πατρικόν λόγον, ή άλλως να τον αφήσωμεν εντελώς πλέον, αν μας
+    εμποδίζη κάποιος δισταγμός.
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι, ας μη μας εμποδίση ποτέ τίποτε από αυτά.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν διά τρίτην φοράν θα σου ζητήσω μίαν μικράν χάριν.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε και μη σε μέλει.
+
+Ξένος.
+    Τόρα προ ολίγου εδήλωσα ότι εγώ απέκαμα εντελώς ως προς την
+    εξέλεγξιν αυτών των λόγων, και τόρα μάλιστα πολύ περισσότερον.
+
+Θεαίτητος.
+    Ναι, το είπες αυτό.
+
+Ξένος.
+    Φοβούμαι λοιπόν δι' όσα είπα, μήπως με θεωρήσης μανιακόν, διότι
+    αμέσως μετεβλήθην και έγινα το μέσα έξω. Επομένως εις εσέ θα
+    χρεωστούμεν χάριν, εάν τον εξελέγξωμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Όσον δι' εμέ, έσο βέβαιος ότι δεν θα θεωρήσω ως σφάλμα σου, εάν
+    προχωρήσης εις αυτόν τον έλεγχον και την απόδειξιν. Όσον δι' αυτό
+    προχώρει με θάρρος.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν, τι αρχήν άραγε πρέπει να κάμη κανείς εις
+    ένα παρακινδυνευμένον λόγον; Διότι νομίζω, παιδί μου, ότι είναι
+    μεγάλη ανάγκη να πάρωμεν αυτόν τον δρόμον.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Πρώτον να εξετάσωμεν αυτά τα οποία τόρα μας φαίνονται ότι είναι
+    ξεκαθαρισμένα, μη τυχόν δεν είμεθα καλά εξηγημένοι ως προς αυτά,
+    και αβασανίστως μένωμεν σύμφωνοι, ότι τα εννοούμεν ευκρινώς.
+
+Θεαίτητος.
+    Ειπέ σαφέστερον, αυτό το οποίον λέγεις.
+
+Ξένος.
+    Μου φαίνεται ότι χωρίς να κουρασθή πολύ μας ωμίλησε ο Παρμενίδης,
+    και οστισδήποτε άλλος ετόλμησε να ορίση, πόσα είναι τα όντα και
+    ποία;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Ο καθείς από αυτούς μου φαίνεται ότι μας λέγει παραμύθια, ως να
+    είμεθα μικρά παιδιά, άλλος μεν ότι τα όντα είναι τρία, και ότι
+    άλλοτε μερικά από αυτά έχουν ένα είδος πολέμου μεταξύ των, άλλοτε
+    δε  συμφιλιόνονται και κάμνουν γάμους και γεννήσεις και
+    ανατρέφουν τα γεννώμενα. Άλλος δε πάλιν λέγει ότι δύο πράγματα
+    υπάρχουν, το υγρόν και το στεγνόν, ή το θερμόν και ψυχρόν, και τα
+    σπιτόνει και τα υπανδρεύει. Το δε γένος των Ελεατών, εις τον
+    τόπον μας, αφ' ότου έκαμε την αρχήν ο Ξενοφάνης και οι
+    αρχαιότεροί του, διηγούνται εις τους μύθους των ότι δήθεν είναι
+    έν όλα τα πράγματα. Κατόπιν δε μερικαί Μούσαι της Ιωνίας και της
+    Σικελίας εσκέφθησαν ότι είναι ασφαλέστερον να τα συνδυάσουν αυτά
+    τα δύο και να λέγουν ότι το ον είναι και έν και πολλά,
+    συγκρατούνται δε με έχθραν και με φιλίαν. Διότι πάντοτε αι
+    διαφοραί συμβιβάζονται, λέγουν αι εμβριθέστεραι μούσαι. Αι άλλαι
+    όμως αι μαλθακώτεραι μούσαι εχάλασαν αυτήν την παντοτινήν
+    κατάστασιν, και τμηματικώς άλλοτε μεν λέγουν ότι έν είναι το παν
+    και αγαπητόν εις την Αφροδίτην, άλλοτε δε ότι είναι πολλά και
+    πολεμούν μεταξύ των ένεκα φιλονικίας. Από όλα αυτά, αν κανείς
+    είπε τίποτε αληθινόν ή όχι, είναι δύσκολον και απρεπές να
+    επικρίνωμεν εις ανθρώπους τόσον φημισμένους και παλαιούς (!) Το
+    εξής όμως δεν κατακρινόμεθα, αν το εξετάσωμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον;
+
+Ξένος.
+    Ότι πάρα πολύ μας επεριφρόνησαν ημάς τον απλόν λαόν. Διότι διόλου
+    δεν τους μέλει, αν παρακολουθούμεν τους λόγους των, ή μένωμεν
+    οπίσω. Ο καθείς των κυττάζει να τελειώση τον ιδικόν του λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Όταν κανείς από αυτούς λέγη με το στόμα του ότι υπάρχουν, ή
+    έγιναν, ή γίνονται πολλά, ή έν, ή δύο, και ότι το θερμόν
+    αναμιγνύεται με το ψυχρόν, και εξ άλλου υποθέτη κάποιας συνθέσεις
+    και αποσυνθέσεις, τότε, φίλε Θεαίτητε, δι' όνομα θεού, συ εννοείς
+    καλά τι θέλουν να ειπούν; Διότι εγώ, όταν ήμην νεώτερος, και αυτό
+    που δεν εννοούμεν τόρα το μη ον, οσάκις το έλεγε κανείς, ενόμιζα
+    ότι το εννοώ τελείως. Τόρα όμως και συ ο ίδιος βλέπεις εις ποίον
+    βαθμόν απορίας ευρισκόμεθα ως προς αυτό.
+
+Θεαίτητος.
+    Το βλέπω.
+
+Ξένος.
+    Διόλου παράδοξον λοιπόν να έχωμεν εις την ψυχήν μας το ίδιον
+    πάθημα και διά το ον, και να νομίζωμεν ότι εις αυτό ευκολυνόμεθα
+    και το εννοούμεν, όταν κανείς το προφέρη, και ότι μόνον το άλλο
+    δεν εννοούμεν, ενώ ημείς είμεθα το ίδιον και διά τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Ίσως.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν και εις όλα τα άλλα, που είπαμεν προηγουμένως, ας
+    εφαρμόσωμεν αυτό το ίδιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν όσον διά τα άλλα τα πολλά, και κατόπιν θα εξετάσωμεν, όταν
+    θέλωμεν. Τόρα όμως πρέπει να σκεφθώμεν διά το πρώτον, το οποίον
+    είναι και το μέγιστον και αρχηγός.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον εννοείς; Ή μήπως εννοείς, ότι πρέπει πρώτα να ερευνήσωμεν
+    καλώς το ον, τι άραγε νομίζουν ότι εκφράζει αυτό, όσοι το λέγουν;
+
+Ξένος.
+    Από το στόμα μου το πήρες, καλέ Θεαίτητε. Και βεβαίως εννοώ ότι
+    κατ' αυτήν την μέθοδον πρέπει να προχωρήσωμεν, και ως να είναι
+    αυτοί παρόντες να τους ερωτούμεν: Ελάτε εδώ σεις, όσοι λέγετε ότι
+    τα πάντα είναι θερμόν και ψυχρόν ή δύο παρόμοια, διατί άραγε και
+    εις τα δύο αυτά προσθέτετε και το είναι; Πώς να εξηγήσωμεν αυτό
+    σας το είναι; Άραγε ως τρίτον εκτός εκείνων των δύο, και τότε να
+    θεωρήσωμεν ως τρία το παν και όχι πλέον δύο, συμφώνως με τους
+    λόγους σας; Διότι νομίζω, αφού τα θεωρείτε ως δύο και διακρίνετε
+    το καθέν, δεν ημπορείτε να ειπήτε και διά τα δύο ομοίως το είναι.
+    Διότι τότε σχεδόν θα ήσαν διττώς έν, και όχι δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά ομιλείς.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τότε μήπως θέλετε να θεωρήται ως ον το διττόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Ίσως.
+
+Ξένος.
+    Αλλά καλοί μας φίλοι, θα τους ειπούμεν, και κατ' αυτόν τον τρόπον
+    πάλιν τα δύο τα λέγετε καθαρά έν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά το είπες.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν, επειδή ημείς ευρισκόμεθα εις απορίαν, σεις εξηγήσατέ μας
+    αυτά όσον χρειάζεται, δηλαδή τι θέλετε να εκφράσετε, όταν προφέρη
+    το στόμα σας ον. Διότι είναι προφανές ότι σεις μεν από καιρόν τα
+    γνωρίζετε αυτά (!), ημείς όμως, έως τόρα μεν ενομίζαμεν ότι τα
+    γνωρίζομεν, τόρα όμως ευρισκόμεθα εις απορίαν. Εξηγήσατε λοιπόν
+    εις ημάς αυτό το ίδιον πρώτον, διά να μη μας περνά η ιδέα ότι
+    εννοούμεν τα λεγόμενά σας, ενώ τα πράγματα συμβαίνουν όλως διόλου
+    αντιθέτως. Αν λοιπόν προβάλωμεν αυτούς τους λόγους και τας
+    απαιτήσεις και εις αυτούς και εις τους άλλους, όσοι λέγουν ότι το
+    παν είναι πλειότερον από έν, τάχα, παιδί μου, έγκλημα θα κάμωμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα; Άραγε δεν πρέπει να ερωτήσωμεν, όσον είναι δυνατόν,
+    εκείνους οι οποίοι λέγουν ότι έν είναι το παν, πώς εννοούν το ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν πρέπει;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ας απαντήσουν εις το εξής. Έν μόνον λέγετε ότι υπάρχει;
+    Μάλιστα, θα απαντήσουν. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα; Ον ονομάζετε κανέν πράγμα;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Άραγε εκείνο το ίδιον το οποίον το ονομάζετε έν, και επομένως
+    μεταχειρίζεσθε δύο ονόματα διά το ίδιον πράγμα, ή πώς αλλέως;
+
+Θεαίτητος.
+    Συ λοιπόν, καλέ Ξένε, ειπέ τι θα είναι η απάντησίς των εις αυτό;
+
+Ξένος.
+    Είναι φανερόν, φίλε Θεαίτητε, ότι όστις έθεσε αυτήν την αρχήν,
+    δεν είναι πολύ εύκολον να απαντήση εις αυτήν εδώ την ερώτησιν,
+    αλλά και εις οποιανδήποτε άλλην.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Πρώτον το να παραδεχθή ότι υπάρχουν δύο ονόματα, ενώ αυτός τίποτε
+    άλλο δεν παρεδέχθη εξ αρχής παρά έν, αυτό βεβαίως είναι πολύ
+    γελοίον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν είναι;
+
+Ξένος.
+    Εξ άλλου πάλιν και μόνον το να επιτρέψη εις άλλον να λέγη ότι
+    υπάρχει κάποιον όνομα, και αυτό πάλιν δεν είναι λογικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Όταν δέχεται το όνομα το οποίον είναι διάφορον από το πράγμα,
+    αμέσως δέχεται δύο πράγματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως αν θεωρήση το όνομα ως το ίδιον με αυτό, τότε, ή θα λέγη
+    κατ' ανάγκην όνομα χωρίς πράγμα, ή, εάν δεν το θεωρήση ως όνομα
+    ενός πράγματος, τότε κατ' ανάγκην το όνομα θα είναι μόνον
+    ονόματος όνομα, και όχι κανενός άλλου πράγματος.
+
+Θεαίτητος.
+    Έχεις δίκαιον.
+
+Ξένος.
+    Επίσης και το έν θα είναι μόνον όνομα του ενός, και πάλιν απλώς
+    και μόνον του αριθμητικού ονόματος έν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι λογικόν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως; Άραγε το ολόκληρον θα το θεωρήσουν ως διαφορετικόν από
+    το έν, ή το ίδιον με αυτό;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν θα το ειπούν και πώς δεν το λέγουν;
+
+Ξένος.
+    Εάν λοιπόν είναι ολόκληρον, καθώς λέγει ο Παρμενίδης,
+
+       Ολόγυρα ως προς τον όγκον, όμοιον με στρογγύλην σφαίραν,
+       Με ίσην πάντοτε απόστασιν από το κέντρον. Διότι δεν πρέπει
+       Ούτε μεγαλίτερον (το ον) ούτε μικρότερον να είναι εδώ ή εκεί.
+
+    Αφού βεβαίως είναι τοιούτον το έν, τότε έχει μέσον και άκρα, αφού
+    δε έχει αυτά, είναι πολύ λογικόν να έχη και μέρη. Ή όχι;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα βεβαίως όποιον πράγμα είναι χωρισμένον εις μέρη, ναι
+    μεν δεν το εμποδίζει τίποτε, να έχη την ιδιότητα του ενός εις όλα
+    του τα μέρη, και επομένως ως προς τούτο να είναι και έν όλον και
+    έν ολόκληρον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Αλλ' όμως αυτό το οποίον παθαίνει αυτά, άραγε δεν είναι αδύνατον
+    να είναι το ίδιον το έν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Διότι βεβαίως το αληθινόν έν πρέπει να είναι εντελώς χωρίς μέρη,
+    συμφώνως με την λογικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει.
+
+Ξένος.
+    Αυτό όμως το έν, το οποίον συνίσταται από πολλά μέρη, δεν
+    συμφωνεί, με την λογικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Σε εννοώ.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ποίαν ιδιότητα του ενός θα έχη το ον, διά να ειπούμεν ότι
+    είναι και έν και ολόκληρον; Ή όλως διόλου θέλεις να μην
+    ονομάζωμεν το ον ολόκληρον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ δύσκολον εκλογήν μου προτείνεις.
+
+Ξένος.
+    Έχεις μέγα δίκαιον. Διότι, αφού το ον έχει την ιδιότητα να είναι
+    κάπως έν, τόρα αποδεικνύεται ότι δεν είναι το ίδιον με το έν, και
+    επομένως πρέπει να θεωρήσωμεν τα όντα ως πλειότερα από έν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν όμως, εάν βεβαίως το ον είναι όχι ολόκληρον, διότι
+    έλαβε την ιδιότητα του ενός, και μόνον το ίδιον το ολόκληρον
+    είναι ολόκληρον, τότε λογικώς το ον θα στερήται ένα μέρος ιδικόν
+    του.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Και συμφώνως με αυτόν τον συλλογισμόν, αφού στερείται τον εαυτόν
+    του το ον(!), δεν θα είναι ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά και πάλιν γίνονται τα όντα περισσότερα του ενός, εάν το ον
+    και το ολόκληρον θεωρηθούν ότι έχουν ιδιαιτέραν φύσιν το καθέν
+    χωριστά.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εάν όμως το ολόκληρον δεν υπάρχει καν, τότε αυτά τα ίδια θα πάθη
+    και το ον, και εκτός του ότι δεν υπάρχει, ούτε είναι ποτέ δυνατόν
+    να γεννηθή.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Παν ότι εγεννήθη, πάντοτε εγεννήθη ολόκληρον. Επομένως ούτε
+    ύπαρξιν ούτε γέννησιν πρέπει να αναφέρη το στόμα μας, αφού δεν
+    κατατάσσομεν το ολόκληρον μεταξύ των όντων.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά μου φαίνεται ότι είναι αυτά.
+
+Ξένος.
+    Εκτός τούτου αυτό το μη ολόκληρον δεν πρέπει να είναι ούτε
+    οποιουδήποτε μεγέθους. Διότι, αν έχη μέγεθος, τότε, οσονδήποτε
+    και αν είναι, είναι ολόκληρον.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν χίλια συμπεράσματα παρόμοια, με απεράντους δυσκολίας
+    το καθέν θα κάμη εκείνος, όστις λέγει, ή ότι είναι δύο, ή ότι
+    είναι έν μόνον το ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό το αποδεικνύουν και τόρα τα πορίσματα. Διότι το έν είναι
+    αλληλένδετον προς το άλλο, και διαρκώς μας παρουσιάζουν ως
+    μεγαλιτέραν την πλάνην μας, δι' όσα είπαμεν προηγουμένως.
+
+Ξένος.
+    Όσοι λοιπόν λεπτολογούν περί του όντος και του μη όντος, όλους
+    μεν αυτούς δεν τους εξετάσαμεν τελείως, αλλά ας το θεωρήσωμεν
+    αρκετόν και αυτό. Τόρα πάλιν όμως πρέπει να εξετάσωμεν τους
+    έχοντας διάφορον γνώμην, ούτως ώστε από όλους αυτούς να μας είναι
+    ευκολώτερον να εννοήσωμεν, διατί δεν είναι ευκολώτερον να
+    ειπούμεν τι είναι το ον, παρά τι είναι το μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Τότε λοιπόν ας υπάγωμεν να επισκεφθώμεν και τούτους.
+
+Ξένος.
+    Και πραγματικώς εις αυτούς φαίνεται να υπάρχη ως αν κάποια
+    γιγαντομαχία, όταν συζητούν περί της ουσίας (υπάρξεως, πλάσεως)
+    μεταξύ των.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Άλλοι μεν όλα τα κατεβάζουν από τον ουρανόν και από το αόρατον
+    εις την γην, και τα φουχτόνουν εις τα χέρια των ωσάν πέτρας και
+    ξύλα. Διότι όλα τα θεωρούν ως χειροπιαστά, και διισχυρίζονται ότι
+    μόνον εκείνο υπάρχει, το οποίον μας προξενεί αντίστασιν και
+    επαφήν, ορίζοντες ότι είναι το ίδιον πράγμα το σώμα και η ουσία.
+    Από όλα δε τα άλλα, εάν ειπή κανείς ότι υπάρχει και κάτι τι χωρίς
+    να έχη σώμα, αυτοί τον περιφρονούν και ούτε θέλουν καν να τον
+    ακούσουν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αλήθεια φοβεροί άνδρες είναι αυτοί που είπες. Διότι και εγώ έως
+    τόρα έτυχε να συναντήσω πολλούς τοιούτους.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν όσοι αντιλέγουν εις αυτούς, τους αντικρούουν με πολλήν
+    προσοχήν από ψηλά από κάποιον αόρατον μέρος, και επιμένουν ότι η
+    αληθινή ουσία είναι κάποια νοητά και ασώματα είδη (ιδέαι=τύποι).
+    Τα δε σώματα των προηγουμένων και την αλήθειαν την οποίαν
+    πρεσβεύουν εκείνοι, αυτοί την κατακομματιάζουν με τους λόγους των
+    και την ονομάζουν γέννησιν μετακινουμένην και όχι ουσίαν. Εις το
+    μέσον λοιπόν αυτών των θεωριών, φίλε Θεαίτητε, πάντοτε υπάρχει
+    σφοδρά μάχη και από τα δύο μέρη.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Από αυτά λοιπόν τα δύο γένη, ας ζητήσωμεν εξήγησιν χωριστά από το
+    καθέν, πώς θεωρούν την ουσίαν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς θέλεις λοιπόν να εξετάσωμεν;
+
+Ξένος.
+    Από όσους παραδέχονται την ουσίαν ως τα είδη, είναι ευκολώτερον
+    να ζητήσωμεν εξήγησιν. Διότι αυτοί είναι ημερώτεροι. Από τους
+    άλλους όμως, οι οποίοι όλα τα αποδίδουν εις το σώμα, είναι
+    δυσκολώτερον, ίσως μάλιστα είναι αδύνατον. Αλλά νομίζω ότι δι'
+    αυτούς πρέπει να κάμωμεν το εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι να κάμωμεν;
+
+Ξένος.
+    Κυρίως μεν, εάν υπάρχη τρόπος, πρέπει να τους βελτιώσωμεν δι'
+    έργων. Εάν όμως αυτό είναι αδύνατον, τότε τουλάχιστον ας τους
+    βελτιώσωμεν διά λόγων, υποθέτοντες ότι είναι πρόθυμοι εις το
+    μέλλον να αποκρίνωνται νομιμώτερον. Διότι παν ό,τι ομολογούν οι
+    καλλίτεροι, έχει περισσότερον κύρος από τους χειροτέρους. Ημείς
+    όμως δεν σκοτιζόμεθα πολύ δι' αυτούς, αλλά μόνον ζητούμεν την
+    αλήθειαν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Δόσε λοιπόν διαταγήν εις αυτούς που έγιναν καλλίτεροι, και ό,τι
+    απάντησιν σου δώσουν εξήγησέ την εις ημάς.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό θα γίνη.
+
+Ξένος.
+    Ας μας ειπούν λοιπόν αν παραδέχονται, ότι κάποιον πράγμα είναι
+    θνητόν ζώον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν παραδέχονται;
+
+Ξένος.
+    Αυτό όμως δεν συμφωνούν, ότι είναι σώμα έμψυχον;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Δεχόμενοι ως έν από τα όντα την ψυχήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα; Την ψυχήν δεν την θεωρούν άλλην μεν ως δικαίαν, άλλην
+    δε ως άδικον, και την μεν πρώτην ως φρόνιμον, την δε δευτέραν ως
+    ανόητον;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Αλλ' άραγε δεν γίνεται τοιαύτη η ψυχή εκάστου από αυτούς με την
+    απόκτησιν και παρουσίαν της δικαιοσύνης, με τα αντίθετα όμως
+    αντίθετος;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, και αυτά τα παραδέχονται.
+
+Ξένος.
+    Ναι, αλλά παν ό,τι είναι δυνατόν να παρουσιάζεται εις κάποιον και
+    να απουσιάζη από αυτόν, χωρίς άλλο θα παραδεχθούν ότι έχει
+    ύπαρξιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως παραδέχονται.
+
+Ξένος.
+    Αφού λοιπόν υπάρχει η δικαιοσύνη και η φρόνησις και όλαι αι άλλαι
+    αρεταί και κακίαι, και προ πάντων η ψυχή, εις την οποίαν
+    γεννώνται αυτά, άραγε φρονούν ότι κανέν από αυτά είναι ορατόν και
+    χειροπιαστόν, ή όλα τα θεωρούν ως αόρατα;
+
+Θεαίτητος.
+    Κανέν σχεδόν από αυτά δεν είναι ορατόν.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα; Άραγε παραδέχονται ότι κανέν από αυτά φορεί σώμα;
+
+Θεαίτητος.
+    Εις αυτό πλέον δεν αποκρίνονται κατά τον ίδιον τρόπον, αλλά διά
+    μεν την ψυχήν φρονούν ότι έχει κάποιον σώμα, διά την φρόνησιν
+    όμως και δι' έκαστον από τα άλλα τα οποία ερώτησες, εντρέπονται
+    να τολμήσουν ή να δεχθούν ότι δεν ανήκουν εις τα όντα, ή να
+    διισχυρισθούν ότι όλα είναι σώματα.
+
+Ξένος.
+    Διότι είναι προφανές, φίλε Θεαίτητε, ότι αυτοί οι άνδρες
+    εβέλτιώθησαν. Καθ' όσον τίποτε δεν θα εντρέποντο να ειπούν από
+    αυτά όσοι από αυτούς είναι σπαρμένοι και αυτόχθονες, αλλά θα
+    επέμεναν να λέγουν, ότι παν ό,τι δεν είναι δυνατόν να σφίξουν με
+    τας χείρας των, αυτό τάχα ούτε είναι καν ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν τα λέγεις καθώς αυτοί τα συλλογίζονται.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν πάλιν ας τους ξαναερωτήσωμεν. Διότι εάν θελήσουν να
+    παραδεχθούν ως ασώματον έστω και το μικρότερον από τα όντα, θα
+    είναι αρκετόν. Δηλαδή αυτοί οφείλουν να μας ειπούν, τι κοινόν
+    έχουν αυτά με εκείνα που έχουν σώμα, ώστε συμφώνως με αυτό λέγουν
+    ότι υπάρχουν και τα δύο. Πολύ πιθανόν λοιπόν να απορήσουν. Εάν
+    όμως συμβή κανέν τοιούτον, πρόσεξε, άραγε εάν τους προτείνωμεν
+    ημείς, θα θελήσουν να παραδεχθούν ότι το ον είναι κάτι τι καθώς
+    το εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίου είδους δηλαδή; λέγε και πιθανόν να μας το ειπούν.
+
+Ξένος.
+    Λέγω λοιπόν ότι όντως υπάρχει παν ό,τι έχει έστω και την
+    μικροτέραν δύναμιν, είτε διά να τροποποιήση την φύσιν
+    οποιουδήποτε άλλου, είτε διά να πάθη και την μικροτέραν μεταβολήν
+    από το μηδαμινώτερον των πραγμάτων, έστω και μίαν φοράν μόνον.
+    Δηλαδή θέτω ως ορισμόν διά τα όντα, ότι δεν είναι άλλο τίποτε
+    παρά δύναμις.
+
+Θεαίτητος.
+    Αλλ' επειδή αυτοί προς το παρόν δεν έχουν να ειπούν τίποτε
+    καλλίτερον, το παραδέχονται.
+
+Ξένος.
+    Έχει καλώς. Διότι κατόπιν πιθανόν και εις ημάς και εις αυτούς να
+    φανή διαφορετικόν. Με αυτούς λοιπόν ας μείνωμεν έως εδώ σύμφωνοι
+    εις αυτό.
+
+Θεαίτητος.
+    Μένομεν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας υπάγωμεν εις τους άλλους οι οποίοι είναι φίλοι των
+    ειδών. Συ δε και αυτών τους λόγους εξήγει εις ημάς.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό θα γίνη.
+
+Ξένος.
+    Την γέννησιν νομίζω ότι την θεωρείτε διαφορετικήν από την ουσίαν
+    (ύπαρξιν, πλάσιν). Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και ότι με το σώμα μας διά μέσου των αισθητηρίων αντιλαμβανόμεθα
+    την γέννησιν, με την ψυχήν δε διά μέσου της σκέψεως
+    αντιλαμβανόμεθα την αληθινήν ουσίαν, η οποία λέγετε ότι πάντοτε
+    είναι καθ' όλα ομοία, ενώ η γέννησις κατά καιρούς μεταβάλλεται.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως τα λέγομεν αυτά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα αυτήν την συγκοινωνίαν, αξιοθαύμαστοι φίλοι, πώς πρέπει
+    να ειπούμεν ότι την εκλαμβάνετε εις αυτά τα δύο; Όχι άραγε καθώς
+    προ ολίγου το είπατε οι ίδιοι;
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίου είδους;
+
+Ξένος.
+    Πάθος ή ενέργειαν προερχομένην από μίαν δύναμιν ένεκα της
+    συμπλησιάσεως των πραγμάτων. Πιθανόν λοιπόν, φίλε Θεαίτητε, συ να
+    μην ακούης καλά την απάντησίν των εις αυτήν την ερώτησιν, εγώ
+    όμως την ακούω, ίσως ένεκα της συνηθείας.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίαν εξήγησιν λοιπόν δίδουν;
+
+Ξένος.
+    Δεν συμφωνούν με ημάς ως προς αυτό, το οποίον είπαμεν συζητούντες
+    με εκείνους τους αυτόχθονας.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Νομίζω ότι αρκετά καλά ωρίσαμεν ότι όντα είναι εκείνα, εις τα
+    οποία υπάρχει η δύναμις να πάθουν ή να ενεργήσουν έστω και το
+    ελάχιστον.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εις αυτά λοιπόν αντιτάσσουν αυτοί, ότι εις μεν την γέννησιν
+    υπάρχει η δύναμις του πάθους και της ενεργείας, εις την ουσίαν
+    όμως δεν αρμόζει η δύναμις κανενός από αυτά τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Λοιπόν λέγουν τίποτε σπουδαίον;
+
+Ξένος.
+    Λέγουν κάτι τι, εις το οποίον ημείς πρέπει να απαντήσωμεν, ότι
+    έχομεν ανάγκην να τους ερωτήσωμεν σαφέστερον, αν συγχρόνως
+    παραδέχονται ότι η μεν ψυχή γνωρίζει, η δε ουσία γνωρίζεται.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό βεβαίως το παραδέχονται.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Το γνωρίζω ή το γνωρίζομαι το θεωρείτε ως ενέργειαν,
+    ή ως πάθος, ή ως και τα δύο μαζί; Ή το ένα μεν ως πάθος, το δε
+    άλλο ως ενέργειαν; Ή όλως διόλου νομίζετε, ότι κανέν από αυτά τα
+    δύο δεν έχει καμμίαν από αυτάς τας δύο ιδιότητας; Είναι φανερόν
+    ότι θα ειπούν, ότι κανέν από τα δύο δεν έχει καμμίαν από τας δύο
+    ιδιότητας. Διότι αλλέως θα έδιδαν αντιφατικήν απάντησιν προς τα
+    προηγούμενα.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό δεν το εννοώ.
+
+Ξένος.
+    Ουδέ τούτο δεν εννοείς τουλάχιστον, ότι δηλαδή, αφού το γινώσκω
+    είναι ενέργεια, το γινώσκομαι κατ' ανάγκην είναι πάθος; Η ουσία
+    λοιπόν, συμφώνως προς αυτά, η οποία γινώσκεται από την γνώσιν,
+    όσον γινώσκεται, τόσον κινείται ένεκα του πάθους, πράγμα το
+    οποίον δεν ημπορεί να γίνη εις το ακίνητον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα τι θα κάμωμεν, μα τον Δία; Άραγε θα πιστεύσωμεν
+    αβασανίστως ότι πραγματικώς δεν υπάρχει καμμία κίνησις και ζωή
+    και ψυχή και φρόνησις εις το ον, ούτε ότι ζη αυτό ούτε ότι
+    σκέπτεται, αλλά ότι είναι σεβάσμιον και αγιασμένον, χωρίς να έχη
+    νουν και ότι στέκεται ακίνητον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πραγματικώς θα ήτο τρομερόν να το παραδεχθώμεν αυτό.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τότε; Να παραδεχθώμεν ότι έχει μεν νουν, όχι όμως και ζωήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν;
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν; Να ειπούμεν ότι αυτά και τα δύο υπάρχουν εις αυτό,
+    όχι όμως ότι τα έχει αυτό εντός της ψυχής του;
+
+Θεαίτητος.
+    Και πώς αλλέως είναι δυνατόν να τα έχη;
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν; Να έχη νουν και ζωήν και ψυχήν, να είναι όμως εντελώς
+    ακίνητον, ενώ είναι έμψυχον;
+
+Θεαίτητος.
+    Όλα αυτά μου φαίνονται ότι δεν είναι λογικά.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν πρέπει να παραδεχθώμεν και το κινούμαι και την
+    κίνησιν ως όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Τουλάχιστον, φίλε Θεαίτητε, είναι λογικόν, εάν είναι ακίνητα τα
+    όντα, να μη υπάρχη νους πουθενά διά κανέν πράγμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και όμως, αν πάλιν δεχθώμεν ότι όλα μεταφέρονται και κινούνται,
+    και τότε πάλιν το ίδιον συμπέρασμα θα βγάλωμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Εκείνο το οποίον μένει το ίδιον υπό τους ιδίους όρους και ως προς
+    το ίδιον πράγμα, νομίζεις ότι είναι δυνατόν να υπάρξη άνευ
+    στάσεως;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Χωρίς αυτά εννοείς ότι είναι δυνατόν ποτε να υπάρχη
+    νους και ο παραμικρός ακόμη;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν πρέπει με πάντα διισχυρισμόν να αντικρούσωμεν εκείνον,
+    όστις μη παραδεχόμενος επιστήμην, ή φρόνησιν, ή νουν,
+    διισχυρίζεται οτιδήποτε δι' οποιονδήποτε πράγμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Ο φιλόσοφος λοιπόν, ο οποίος όλα αυτά τα εκτιμά, είναι ανάγκη,
+    καθώς φαίνεται, να μη δεχθή την γνώμην εκείνων, οι οποίοι
+    παραδέχονται έν ή πολλά είδη, και ότι το παν είναι ακίνητον. Και
+    τους άλλους πάλιν οι οποίοι θεωρούν το ον ως κινούμενον εις όλα
+    τα μέρη, ούτε καν να τους ακούσωμεν, αλλά καθώς έλεγαν τα παιδιά
+    ως ευχήν: «όσα είναι ακίνητα και κινημένα», να παραδεχθώμεν ότι
+    το ον και το παν έχει αυτά και τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Αι λοιπόν; Άραγε δεν φρονείς πλέον ότι αρκετά καλά
+    εχαρακτηρίσαμεν με τον λόγον μας το ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως, φίλε Θεαίτητε, πόσον φρικτόν θα είναι τόρα, όταν θα
+    εννοήσωμεν την δυσκολίαν της εξετάσεως αυτού;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς τόρα πάλιν το είπες αυτό και τι εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Αξιομακάριστε φίλε, δεν εννοείς ότι τόρα ακριβώς ευρισκόμεθα εις
+    την μεγαλιτέραν άγνοιαν περί αυτού, και όμως μεταξύ μας φαινόμεθα
+    ότι κάτι λέγομεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Εις εμέ τουλάχιστον βεβαίως φαινόμεθα ότι κάτι λέγομεν, πώς όμως
+    δεν ενοήσαμεν ότι καταντήσαμεν εις αυτό το σημείον, εγώ δεν το
+    εννοώ τόσον καλά.
+
+Ξένος.
+    Πρόσεξε λοιπόν καλλίτερα, εάν είναι δίκαιον, αφού παραδεχόμεθα
+    αυτά, να μας ερωτήση κανείς καθώς ημείς ερωτούσαμεν τους
+    λέγοντας, ότι το παν είναι θερμόν και ψυχρόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία; Υπενθύμισέ μου.
+
+Ξένος.
+    Πολύ καλά. Θα προσπαθήσω ωρισμένως να το κάμω αυτό, ερωτών καθώς
+    τότε εκείνους, ώστε συγχρόνως και να προχωρούμεν οπωσδήποτε.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν. Την κίνησιν και την στάσιν άραγε δεν τα θεωρείς εκ
+    διαμέτρου αντίθετα το έν προς το άλλο;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και όμως δεν φρονείς ότι ομοίως υπάρχουν αυτά και τα δύο ομού και
+    το καθέν χωριστά;
+
+Θεαίτητος.
+    Φρονώ βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Άραγε εννοείς ότι κινούνται μαζί και χωριστά, όταν δέχεσαι, ότι
+    υπάρχουν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Ή μήπως εννοείς ότι στέκονται, όταν λέγης ότι υπάρχουν και τα
+    δύο;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν!
+
+Ξένος.
+    Επομένως έξω από αυτά, ωσάν κάτι τι τρίτον δεν θεωρείς με τον
+    νουν σου το ον, και ότι περικλείει εντός του την στάσιν και την
+    κίνησιν, και επειδή έλαβες υπ' όψιν σου ότι συμμετέχουν της
+    υπάρξεως, κατά λογικήν συνέπειαν εχαρακτήρισες και τα δύο ως
+    υπάρχοντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πραγματικώς σχεδόν εξάγεται ότι κάτι τι τρίτον είναι το ον, όταν
+    λέγωμεν ότι υπάρχει κίνησις και στάσις.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν το ον δεν είναι το κοινόν εξαγόμενον της κινήσεως και
+    στάσεως, αλλά κάτι άλλο διάφορον από αυτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Επομένως συμφώνως με την ιδικήν του φύσιν, το ον ούτε στέκεται
+    ούτε κινείται.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν πού πρέπει πλέον να στρέψη κανείς την σκέψιν του, εάν
+    θέλη να επιτύχη ασφαλώς σαφή γνώμην περί αυτού διά τον εαυτόν
+    του;
+
+Θεαίτητος.
+    Ξέρω και 'γώ;
+
+Ξένος.
+    Νομίζω ότι πουθενά πλέον δεν είναι εύκολον. Διότι, εάν ένα πράγμα
+    δεν κινήται, πώς είναι δυνατόν να μη στέκεται; Ή αντιθέτως
+    εκείνο, το οποίον δεν στέκεται διόλου, πώς δεν κινείται; Και όμως
+    απεδείξαμεν προηγουμένως, ότι το ον ευρίσκεται έξω από αυτά τα
+    δύο. Ή λοιπόν είναι ποτέ δυνατόν τούτο;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό βεβαίως είναι των αδυνάτων αδύνατον.
+
+Ξένος.
+    Το εξής λοιπόν είναι δίκαιον να ενθυμηθούμεν επάνω εις αυτά.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Ότι, όταν μας ερώτησαν εις ποίον πράγμα πρέπει να εφαρμόσωμεν το
+    όνομα του μη όντος, ευρέθημεν εις άκραν στενοχωρίαν. Το
+    ενθυμείσαι;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν το ενθυμούμαι;
+
+Ξένος.
+    Δεν μου λέγεις λοιπόν τάχα εις μικροτέραν στενοχωρίαν ευρισκόμεθα
+    τόρα διά το ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Κατά την γνώμην μου, καλέ Ξένε, εάν επιτρέπεται η έκφρασις, τόρα
+    ευρισκόμεθα εις μεγαλιτέραν στενοχωρίαν.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν αυτό το ζήτημα ας το αφήσωμεν έως εδώ άλυτον. Αφού όμως
+    και το ον και το μη ον εξ ίσου είναι δύσλυτα, τόρα πλέον υπάρχει
+    ελπίς, εις οποιονδήποτε σημείον αποδεικνύεται το έν από αυτά είτε
+    σκοτεινότερον είτε σαφέστερον, εις το ίδιον σημείον να
+    αποδεικνύεται και το άλλο. Και αν πάλιν δεν κατορθώσωμεν να
+    εννοήσωμεν ούτε το έν ούτε το άλλο, οπωσδήποτε όμως ας
+    προσπαθήσωμεν όσον το δυνατόν αξιοπρεπέστερον να προχωρήσωμεν εις
+    την έρευναν και των δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Έχει καλώς.
+
+Ξένος.
+    Ας εξετάσωμεν λοιπόν κατά ποίον τρόπον άραγε αποδίδομεν συνήθως
+    εις έν και το αυτό πράγμα πολλά ονόματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δηλαδή; Ειπέ μου ένα παράδειγμα.
+
+Ξένος.
+    Ως γνωστόν, εις τον άνθρωπον αποδίδομεν και τα διάφορα χρώματα,
+    και τα σχήματα και τα μεγέθη και τας κακίας και τας αρετάς και με
+    όλα αυτά και χίλια άλλα δεν τον λέγομεν μόνον άνθρωπον, αλλά και
+    αγαθόν και τόσα άλλα. Και πάλιν τα άλλα πράγματα, με τον ίδιον
+    τρόπον, ενώ κατ' αρχάς αποδίδομεν εις αυτά έν όνομα, κατόπιν τα
+    χαρακτηρίζομεν ποικιλοτρόπως με πολλά επίθετα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά ομιλείς.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτό νομίζω ότι προετοιμάσαμεν τραπέζι διά τους νέους και διά
+    τους οψιμαθείς από τους γέροντας. Διότι ημπορεί προχείρως ο
+    καθείς να εναντιωθή, ότι είναι αδύνατον πράγμα τα πολλά να είναι
+    έν και το έν να είναι πολλά. Και να είσαι βέβαιος ότι αυτοί
+    ευχαριστούνται, διότι δεν επιτρέπουν να ονομάζη κανείς ένα
+    άνθρωπον αγαθόν, αλλά το αγαθόν αγαθόν, και τον άνθρωπον
+    άνθρωπον. Διότι, νομίζω, φίλε Θεαίτητε, πολλάκις συναντάς
+    ανθρώπους συζητούντας τα τοιαύτα, οι οποίοι κάποτε είναι
+    γεροντότεροι, και επειδή αισθάνονται την έλλειψιν της φρονήσεως
+    ως μεγάλην πτωχείαν, θαυμάζουν αυτά τα πράγματα, και ωρισμένως
+    νομίζουν ότι είναι μεγάλη σοφία να το εύρουν αυτό.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Διά να απαντήσωμεν λοιπόν προς όλους ανεξαιρέτως, όσοι έτυχε να
+    συζητήσουν περί της ουσίας και το παραμικρόν, ας αποτείνωμεν και
+    προς τούτους και προς τους άλλους, περί των οποίων ωμιλήσαμεν
+    προηγουμένως, αυτά τα οποία τόρα θα ειπούμεν με ερωτήσεις.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Άραγε ούτε την ουσίαν (ύπαρξιν) να μη αποδίδωμεν εις την κίνησιν
+    και στάσιν, ούτε τίποτε άλλο εις κανέν άλλο πράγμα, αλλά να τα
+    θεωρήσωμεν ως άμικτα και μη δυνάμενα να συγκοινωνούν μεταξύ των;
+    Ή όλα να τα κατατάξωμεν ομού, ως δυνάμενα να συγκοινωνούν μεταξύ
+    των; Ή άλλα μεν συγκοινωνούν, άλλα όμως όχι; Από όλα αυτά, καλέ
+    Θεαίτητε, τι παραδεχόμεθα ότι θα εκλέξουν αυτοί;
+
+Θεαίτητος.
+    Εγώ εις την θέσιν αυτών δεν ημπορώ να απαντήσω τίποτε. Ώστε δεν
+    βλέπω τον λόγον, πώς δεν δίδεις ανά μίαν απάντησιν διά να
+    σκέπτεσαι χωριστά καθέν συμπέρασμα.
+
+Ξένος.
+    Καλά λέγεις και ας υποθέσωμεν, αφού το θέλεις, ότι αυτοί απαντούν
+    πρώτον, ότι κανέν δεν έχει καμμίαν δύναμιν συγκοινωνίας με κανέν
+    άλλο υπό ουδεμίαν έποψιν. Επομένως δεν έπεται, ότι η κίνησις και
+    η στάσις με κανένα τρόπον δεν ημπορούν να συγκοινωνήσουν με την
+    ουσίαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως έπεται.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Είναι δυνατόν να υπάρξη πλέον κανέν από αυτά τα δύο,
+    αφού δεν συμμετέχει από την ουσίαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Δεν είναι δυνατόν να υπάρξη.
+
+Ξένος.
+    Ιδού λοιπόν ότι διά μιας μόλις παρεδέχθημεν αυτό, καθώς φαίνεται,
+    όλα έγιναν ανάστατα, όσα λέγουν όσοι κινούν το σύμπαν, και όσα
+    λέγουν όσοι το θεωρούν ως έν ακίνητον, και όσοι θεωρούν ότι τα
+    όντα είναι είδη (ιδέαι, τύποι) τα οποία μένουν διαρκώς
+    αμετάβλητα. Διότι όλοι αυτοί συνάπτουν με αυτά την ύπαρξιν και
+    λέγουν ότι όντως κινούνται, και άλλοι ότι όντως στέκονται.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και όμως πάλιν όσοι άλλοτε μεν συνθέτουν τα πάντα, άλλοτε δε τα
+    αναλύουν, είτε τα συνθέτουν εις έν και από το ον αναλύουν άπειρα,
+    είτε τα αναλύουν εις στοιχεία ωρισμένα και από αυτά συνθέτουν,
+    αδιάφορον αν τούτο το παραδεχθούν ότι γίνεται εν μέρει ή πάντοτε,
+    καθ' όλους αυτούς τους τρόπους ψεύδονται, εάν βεβαίως δεν υπάρχη
+    καμμία σύμμιξις.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν πολύ κωμικώτερον θα ομιλήσουν, όσοι δεν επιτρέπουν ένα
+    πράγμα, όταν συγκοινωνή με το πάθημα ενός άλλου, να λάβη το όνομα
+    αυτού.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Διότι αυτοί αναγκάζονται παντού να μεταχειρίζωνται το «είναι» και
+    το «χωριστά» και το «από άλλα» και το «μόνον του» και χίλια άλλα,
+    εις τα οποία, αφού δεν έχουν την εγκράτειαν να αποφεύγουν να τα
+    συνάπτουν εις τους λόγους των, δεν έχουν ανάγκην να τους
+    εξελέγξουν άλλοι, αλλά, καθώς λέγει η παροιμία, φέρουν μέσα των
+    τον εχθρόν των, ο οποίος θα τους αντικρούση και θα ομιλή από
+    μέσα, καθώς συνέβαινε εις τον γελοίον Ευρυκλέα, ο οποίος
+    αναιρούσε ο ίδιος τους λόγους του.
+
+Θεαίτητος.
+    Πραγματικώς έκαμες καλήν παρομοίωσιν και λέγεις την αλήθειαν.
+
+Ξένος.
+    Εάν όμως δεχθώμεν ότι αυτά έχουν την δύναμιν να συγκοινωνούν
+    μεταξύ των, τι θα συμβή;
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είμαι και εγώ εις θέσιν να το αναιρέσω.
+
+Ξένος.
+    Πώς;
+
+Θεαίτητος.
+    Διότι και η ιδία η κίνησις όλως διόλου θα εσταματούσε, και πάλιν
+    η ιδία στάσις θα εκινείτο, εάν εφαρμοσθή το έν επάνω εις το άλλο.
+
+Ξένος.
+    Αλλά αυτό άραγε δεν είναι με ισχυροτάτους λόγους αδύνατον, δηλαδή
+    η κίνησις να σταθή και η στάσις να κινηθή;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν είναι;
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν υπολείπετε μόνον η τρίτη περίπτωσις.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως οπωσδήποτε το έν από αυτά τα τρία είναι κατ' ανάγκην
+    ορθόν, δηλαδή ή όλα, ή κανέν, ή άλλα θέλουν και άλλα δεν θέλουν
+    να συγκοινωνούν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Και όμως τα δύο πρώτα απεδείχθησαν αδύνατα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Επομένως οποιοσδήποτε θέλει να απαντήση ορθώς, οφείλει να
+    παραδεχθή το τελευταίον από τα τρία.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Αφού λοιπόν άλλα μεν θέλουν να εκτελούν τούτο, άλλα όμως όχι,
+    τότε σχεδόν παθαίνουν το ίδιον με τα στοιχεία του αλφαβήτου.
+    Διότι και από εκείνα άλλα μεν δεν συμβιβάζονται μαζί, άλλα όμως
+    συμβιβάζονται.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Τα φωνήεντα όμως περισσότερον από όλα τα άλλα, εισχωρούν εις όλα
+    ωσάν συνεκτικός δεσμός, ώστε χωρίς αυτά είναι αδύνατον να
+    προσαρμοσθούν και τα άλλα μεταξύ των.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως; Άραγε ο καθείς γνωρίζει ποία με ποία ημπορούν να
+    συμπέσουν; Ή απαιτείται τέχνη δι' εκείνον, ο οποίος πρόκειται να
+    εκτελέση τούτο με τελειότητα;
+
+Θεαίτητος.
+    Απαιτείται τέχνη.
+
+Ξένος.
+    Ποία;
+
+Θεαίτητος.
+    Η γραμματική.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Άραγε δεν συμβαίνει το ίδιον και με τους υψηφώνους
+    και βαρυφώνους φθόγγους; Ότι δηλαδή όστις έχει την τέχνην να
+    γνωρίζη ποίοι συνδυάζονται και ποίοι όχι, είναι μουσικός, όστις
+    όμως δεν γνωρίζει, είναι άμουσος;
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι είναι.
+
+Ξένος.
+    Και εις όλας τας άλλας τέχνας και ατεχνίας δεν θα εύρωμεν επίσης
+    παρόμοια;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν θα εύρωμεν;
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Αφού εδέχθημεν ότι και τα γένη έχουν την ιδίαν σχέσιν
+    της αναμίξεως μεταξύ των, άραγε δεν πρέπει με κάποιαν
+    επιστημονικήν μέθοδον να ερευνά εκείνος, ο οποίος θέλει να
+    αποδείξη, ποία με ποία συμφωνούν τα γένη, και ποία με ποία δεν
+    χωνεύονται; Και μάλιστα εάν μεταξύ όλων υπάρχουν μερικά ως
+    συνεκτικός δεσμός, ώστε να γίνωνται όλα επιτήδεια προς σύνδεσιν,
+    και πάλιν κατά την ανάλυσιν, εάν υπάρχουν άλλα τα οποία επιφέρουν
+    την διαίρεσιν μεταξύ όλων;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς δεν χρειάζεται επιστήμη και ίσως μάλιστα η ανωτέρα;
+
+Ξένος.
+    Πώς λοιπόν θα την ονομάσωμεν, καλέ Θεαίτητε, αυτήν πάλιν; Ή
+    μήπως, δι' όνομα θεού δεν αντελήφθημεν, ότι επέσαμεν εις την
+    επιστήμην των αμερολήπτων, και ενώ ζητούμεν να συλλάβωμεν τον
+    σοφιστήν σχεδόν ευρήκαμεν προηγουμένως τον φιλόσοφον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς αυτό;
+
+Ξένος.
+    Την διαίρεσιν εις γένη και την θεωρίαν ότι, το ίδιον είδος δεν
+    είναι διάφορον, ούτε το διάφορον είναι το ίδιον, τάχα δεν το
+    θεωρούμεν ως έργον της διαλεκτικής τέχνης;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα, το θεωρούμεν.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν όστις είναι ικανός να εκτελή τούτο, δεν αντιλαμβάνεται
+    καλά μίαν έννοιαν ως κοινήν εις πολλά, από όσα κείνται χωριστά, η
+    οποία επεκτείνεται εις όλα, και άλλας πολλάς πάλιν και διαφόρους
+    μεταξύ των, να εμπερικλείωνται απ' έξω από μίαν, και πάλιν μία
+    άλλη να διαπερά όλα και να τα ενώνη εις έν, και άλλαι πολλαί να
+    είναι εντελώς άσχετοι; Αυτή δε είναι η ικανότης να αναλύωμεν
+    επιστημονικώς κατά γένη, δηλαδή εις ποία σημεία είναι δυνατόν να
+    συγκοινωνούν τα διάφορα μέρη και εις ποία όχι.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως την διαλεκτικήν μέθοδον δεν θα την αποδώσης εις
+    άλλον, καθώς νομίζω, παρά εις τον εξασκούντα την φιλοσοφίαν
+    καθαρώς και δικαίως.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν να την αποδώση κανείς εις κανένα άλλον;
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν τον φιλόσοφον εις έν τοιούτον μέρος θα τον εύρωμεν και
+    τόρα και άλλοτε, όταν τον ζητήσωμεν, το οποίον μέρος είναι μεν
+    δύσκολον και αυτό να εννοηθή καθαρά, αλλά έχει διαφοράν η
+    δυσκολία του σοφιστού και η δυσκολία τούτου.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Εκείνος μεν κρύπτεται εις τα σκοτεινά του μη όντος,
+    εξοικειούμενος διά της πείρας με αυτά, και είναι δυσνόητος ένεκα
+    του σκοτεινού μέρους. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Ο φιλόσοφος όμως προσκολλάται διαρκώς εις την έννοιαν του όντος,
+    και ένεκα πάλιν της λάμψεως του μέρους τούτου δεν είναι εύκολον
+    να τον ιδή κανείς. Διότι τα ψυχικά βλέμματα του κοινού λαού δεν
+    έχουν δύναμιν να ανθέξουν, όταν ατενίζουν το θείον.
+
+Θεαίτητος.
+    Και αυτά εξ ίσου φαίνονται ορθά με εκείνα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν όσον δι' αυτόν, δεν θα αργήσωμεν και άλλοτε να εξετάσωμεν
+    σαφέστερον, όταν θελήσωμεν. Διά τον σοφιστήν όμως είναι φανερόν,
+    ότι δεν πρέπει να αμελήσωμεν, έως ότου να τον εννοήσωμεν τελείως.
+
+Θεαίτητος.
+    Καλά το είπες.
+
+Ξένος.
+    Αφού λοιπόν ωμολογήσαμεν, ότι άλλα μεν από τα γένη δέχονται να
+    συγκοινωνούν μεταξύ των, άλλα όμως όχι, και άλλα μεν ολιγώτερον,
+    άλλα όμως περισσότερον, και μερικά μάλιστα διαπερούν όλα και
+    συγκοινωνούν χωρίς κανέν εμπόδιον, τόρα ας εξακολουθήσωμεν να
+    εξετάζωμεν τα συμπεράσματα, όχι όμως δι' όλα τα είδη, διά να μη
+    συγχύζεται ο νους μας με τα πολλά, αλλά εκλέγοντες μερικά από τα
+    νομιζόμενα ως τα κυριώτερα. Και ας ιδούμεν πρώτον μεν ποίου
+    είδους είναι το καθέν, έπειτα ποίαν δύναμιν έχουν διά να
+    συγκοινωνούν μεταξύ των, ώστε το ον και το μη ον, αν δεν
+    κατορθώσωμεν να τα αντιληφθώμεν με πλήρη σαφήνειαν, οπωσδήποτε
+    όμως να μη μας λείπη καμμία εξήγησις περί αυτών, όσον επιτρέπει η
+    μέθοδος αυτής της ερεύνης μας. Και τότε θα ιδούμεν αν ημπορούμεν
+    να φύγωμεν αθωωμένοι όταν λέγωμεν, ότι το μη ον πραγματικώς είναι
+    μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πρέπει.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν τα κυριώτερα γένη, από όσα εξετάσαμεν έως τόρα, είναι αυτό
+    το ίδιον το ον, και η στάσις, και η κίνησις.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως, όσον διά τα δύο από αυτά, είπαμεν ότι δεν συγκοινωνούν
+    μεταξύ των.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Το ον όμως είναι βεβαίως μικτόν και με τα δύο, διότι και τα δύο
+    υπάρχουν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν όλα αυτά γίνονται τρία.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν έκαστον από αυτά ως προς τα άλλα δύο είναι διαφορετικόν,
+    ως προς τον εαυτόν του όμως είναι το ίδιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα πάλιν, τι είναι αυτό, που είπαμεν διαφορετικόν και το
+    ίδιον; Άραγε και αυτά είναι δύο ιδιαίτερα γένη, χωριστά από τα
+    τρία, πάντοτε όμως συγκοινωνούντα εξ ανάγκης με εκείνα, και
+    επομένως πρέπει να σκεπτώμεθα πλέον δι' αυτά όχι ως τρία, αλλά ως
+    πέντε; Ή μήπως χωρίς τα το εννοούμεν, αποδίδομεν αυτό το
+    διαφορετικόν και το ίδιον ως χαρακτηρισμόν εις εκείνα;
+
+Θεαίτητος.
+    Ίσως.
+
+Ξένος.
+    Βεβαίως όμως η κίνησις και η στάσις δεν είναι ούτε ετερότης ούτε
+    ταυτότης.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Οτιδήποτε αποδώσωμεν από κοινού εις την κίνησιν και την στάσιν,
+    τούτο δεν είναι δυνατόν να είναι ούτε το έν ούτε το άλλο από αυτά
+    τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Διότι και τόρα πάλιν η κίνησις θα σταματήση και η στάσις θα
+    κινηθή. Διότι, εάν και εις τα δύο προστεθή έν οποιονδήποτε από
+    αυτά τα δύο, θα αναγκάση το καθέν να μεταβληθή εις το αντίθετον
+    από ό,τι είναι εκ φύσεως, διότι εσυγκοινώνησε με το αντίθετον.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Διότι είπαμεν βεβαίως ότι και τα δύο συγκοινωνούν και με την
+    ταυτότητα και με την ετερότητα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Δι' αυτό λοιπόν ας μη λέγωμεν ότι η κίνησις είναι ταυτότης ή
+    ετερότης, ούτε πάλιν στάσις.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως ας μη λέγωμεν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως μήπως άραγε πρέπει να εννοήσωμεν εντός μας το ον ως το
+    ίδιον πράγμα με την ταυτότητα;
+
+Θεαίτητος.
+    Ίσως.
+
+Ξένος.
+    Αλλ' εάν το ον και η ταυτότης δεν εκφράζουν διαφορετικόν πράγμα,
+    αφού λέγομεν πάλιν ότι η κίνησις και η στάσις υπάρχουν και τα
+    δύο, με αυτήν την έκφρασιν χαρακτηρίζομεν και τα δύο ως να είναι
+    το ίδιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Αλλ' όμως αυτό βεβαίως είναι αδύνατον.
+
+Ξένος.
+    Επομένως είναι αδύνατον η ταυτότης και το ον να είναι έν και το
+    αυτό πράγμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν.
+
+Ξένος.
+    Ώστε ας θεωρήσωμεν ως τέταρτον είδος την ταυτότητα πλησίον των
+    άλλων.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Αλλά τόρα; Άραγε την ετερότητα δεν πρέπει να την θεωρήσωμεν ως
+    πέμπτον είδος; Ή μήπως αυτό και το ον πρέπει να τα θεωρήσωμεν ως
+    δύο ονόματα ανήκοντα εις έν γένος;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ πιθανόν.
+
+Ξένος.
+    Νομίζω όμως ότι παραδέχεσαι ότι τα όντα, άλλα μεν λέγονται μόνα
+    των, άλλα δε σχετιζόμενα μεταξύ των.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Η ετερότης όμως πάντοτε λέγεται με ετερότητα. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι είναι.
+
+Ξένος.
+    Αλλ' αυτό δεν θα συνέβαινε, εάν δεν είχαν μεγάλην διαφοράν το ον
+    και η ετερότης. Αλλά εάν η ετερότης μετείχε και των δύο αυτών
+    ειδών, καθώς το ον, τότε θα ήτο δυνατόν και η μία από τας
+    ετερότητας να μη σχετίζεται προς ετερότητα. Τόρα όμως απλούστατα,
+    παν ό,τι είναι διαφορετικόν, κατ' ανάγκην είναι τοιούτον, μόνον
+    ως προς άλλο διαφορετικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Τα λέγεις καθώς είναι.
+
+Ξένος.
+    Επομένως πρέπει να θεωρήσωμεν την ετερότητα ως πέμπτον μεταξύ των
+    ειδών τα οποία παραδεχόμεθα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως θα δεχθώμεν ότι αυτή διαπερά όλα τα άλλα. Διότι το
+    καθέν χωριστά είναι διαφορετικόν από τα άλλα, όχι εξ αιτίας της
+    ιδικής του φύσεως, αλλά διότι συμμετέχει της εννοίας της
+    ετερότητος.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας επαναλάβωμεν τον χαρακτηρισμόν μας διά τα πέντε
+    αυτά ως εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Πρώτον μεν ότι η κίνησις είναι εντελώς διάφορος από την στάσιν. Ή
+    πώς θέλεις να το ειπούμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Καθώς το είπες.
+
+Ξένος.
+    Επομένως δεν είναι στάσις.
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως υπάρχει, διότι συμμετέχει του όντος.
+
+Θεαίτητος.
+    Υπάρχει.
+
+Ξένος.
+    Αλλά πάλιν η κίνησις είναι διαφορετικόν πράγμα από την ταυτότητα.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν.
+
+Ξένος.
+    Επομένως δεν είναι ταυτότης.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως δεν είναι.
+
+Ξένος.
+    Και όμως ήτο κάπως ταυτότης, διότι όλα συμμετέχουν από αυτήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Επομένως πρέπει να ομολογήσωμεν χωρίς δυστροπίαν, ότι η κίνησις
+    είναι και ταυτότης και όχι ταυτότης. Διότι όταν δεχώμεθα ότι
+    είναι και ταυτότης και όχι ταυτότης, δεν τα λέγομεν και τα δύο
+    κατά τον ίδιον τρόπον, αλλά οσάκις λέγομεν ότι είναι ταυτότης, το
+    λέγομεν διότι συμμετέχει η ταυτότης από αυτήν, οσάκις δε πάλιν
+    λέγομεν ότι είναι όχι ταυτότης, το λέγομεν διότι συγκοινωνεί με
+    την ετερότητα, ένεκα της οποίας αποχωρίζεται της ταυτότητος και
+    γίνεται όχι ό,τι λέγει αυτή, αλλά διαφορετικόν, ώστε και τότε
+    πάλιν ορθώς λέγεται όχι ταυτότης.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Επομένως και αν κάπως η ιδία κίνησις συμμετείχε από την στάσιν,
+    δεν θα ήτο διόλου παράλογον, νομίζω, να την χαρακτηρίσωμεν ως
+    στάσιμον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά, εάν πρόκειται να δεχθώμεν ότι τα γένη άλλα μεν
+    δέχονται να συγκοινωνούν μεταξύ των, άλλα όμως όχι.
+
+Ξένος.
+    Και όμως, πριν να αποδείξωμεν το ζήτημά μας, γρηγορώτερα
+    εφθάσαμεν εις την απόδειξιν αυτού, διότι εξακριβώσαμεν ότι εκ
+    φύσεως είναι τοιούτον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Ας το επαναλάβωμεν λοιπόν πάλιν. Άραγε η κίνησις δεν είναι
+    διάφορος από την ετερότητα, καθώς ήτο διάφορος από την ταυτότητα
+    και την στάσιν;
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι κατ' ανάγκην.
+
+Ξένος.
+    Επομένως κατά τον λόγον τούτον εδώ, είναι κάπως και διάφορος και
+    όχι διάφορος.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν τι έπεται από αυτά; Άραγε πάλιν θα δεχθώμεν ότι αυτή
+    από μεν τα τρία είναι διάφορος, όχι όμως και από το τέταρτον,
+    αφού παρεδέχθημεν ότι είναι πέντε όλα αυτά, δι' όσα προηγουμένως
+    απεφασίσαμεν να ερευνήσωμεν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς γίνεται αυτό; Είναι αδύνατον να δεχθώμεν μικρότερον αριθμόν
+    από αυτόν ο οποίος απεδείχθη προ ολίγου.
+
+Ξένος.
+    Επομένως δεν πρέπει χωρίς φόβον να θεωρήσωμεν εις την συζήτησιν
+    μας την κίνησιν ως διαφορετικήν από το ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Χωρίς κανένα φόβον απολύτως!
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν δεν έπεται σαφώς ότι η κίνησις είναι και ον και μη
+    ον, αφού συμμετέχει από το ον;
+
+Θεαίτητος.
+    Σαφέστατα βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Επομένως είναι δυνατόν κατ' ανάγκην να υπάρχη το μη ον και εις
+    την κίνησιν και εις όλα τα γένη. Διότι εις όλα αυτά η φύσις της
+    ετερότητος καθιστά το καθέν διάφορον από το ον, και το κάμνει μη
+    ον, και δι' αυτό όλα αυτά ανεξαιρέτως υπό την έποψιν αυτήν είναι
+    ορθόν να τα θεωρήσωμεν ως μη όντα, και αντιστρόφως, επειδή
+    συμμετέχουν από το ον, να τα θεωρήσωμεν ότι υπάρχουν και είναι
+    όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Επάνω κάτω.
+
+Ξένος.
+    Επομένως εις έκαστον από τα είδη υπάρχει αρκετή δόσις από το ον,
+    υπάρχει όμως και αμέτρητον ποσόν από το μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Έτσι φαίνεται.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν και το ίδιον το ον πρέπει να το θεωρήσωμεν ως διαφορετικόν
+    από τα άλλα.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι λογικόν.
+
+Ξένος.
+    Επομένως και το ίδιον το κακόμοιρον το ον τόσες φορές δεν υπάρχει
+    (!), όσα είναι τα άλλα. Διότι, αφού δεν είναι ό,τι είναι εκείνα,
+    μίαν φοράν υπάρχει εξ αιτίας του εαυτού του, αμέτρητες φορές όμως
+    δεν υπάρχει εξ αιτίας όλων των άλλων.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν καθώς το λέγεις είναι.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν και εις αυτά δεν πρέπει να δυστροπήσωμεν, διότι έχει
+    συγκοινωνίαν η φύσις των γενών. Εάν όμως κανείς δεν τα
+    παραδέχεται αυτά, ας καταφέρη να πείση τους προηγουμένους λόγους
+    μας, και τότε ας μας πείση διά τα κατόπιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ωμίλησες με άκραν δικαιοσύνην (!).
+
+Ξένος.
+    Ας ιδούμεν λοιπόν και το εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Όταν λέγωμεν το μη ον καθώς φαίνεται, δεν λέγομεν τίποτε
+    αντίθετον από το ον αλλά απλώς διαφορετικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Λόγου χάριν όταν ονομάσωμεν ένα πράγμα όχι μέγα, τότε με αυτήν
+    την λέξιν νομίζεις, ότι περισσότερον εκφράζομεν το μικρόν παρά το
+    ίσον;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν;
+
+Ξένος.
+    Επομένως, όταν εκφράζωμεν άρνησιν, δεν θα δεχθώμεν ότι λέγομεν το
+    αντίθετον, αλλά απλώς ότι άλλο εκφράζει το μη και το όχι
+    προτασσόμενα εις τα ονόματα, ή μάλλον εις τα πράγματα, εις τα
+    οποία αναφέρονται τα εκφωνούμενα μετά την άρνησιν ονόματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Ας σκεφθώμεν λοιπόν το εξής, μήπως το παραδεχθής και συ.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Η φύσις της ετερότητος μου φαίνεται ότι είναι κομματιασμένη καθώς
+    η επιστήμη.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Ως γνωστόν, μία είναι και εκείνη, αλλά το μέρος αυτής το σχετικόν
+    με οποιονδήποτε πράγμα, αποχωρίζεται και λαμβάνει ιδιαίτερον
+    όνομα. Δι' αυτό και τέχναι πολλαί υπάρχουν και επιστήμαι.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν και τα μέρη της φύσεως της ετερότητος, ενώ αυτή είναι
+    μία, έπαθαν το ίδιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ πιθανόν, αλλά ας ιδούμεν πώς.
+
+Ξένος.
+    Υπάρχει ένα μέρος της ετερότητος, το οποίον αντιτίθεται προς το
+    ωραίον;
+
+Θεαίτητος.
+    Υπάρχει.
+
+Ξένος.
+    Αυτό λοιπόν ανώνυμον θα το θεωρήσωμεν, ή έχει κανέν όνομα;
+
+Θεαίτητος.
+    Έχει. Διότι παν ό,τι συνήθως ονομάζομεν όχι ωραίον, αυτό δεν
+    είναι διαφορετικόν από άλλο τίποτε, παρά από την φύσιν του
+    ωραίου.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν ειπέ μου το εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι θέλεις να σου ειπώ;
+
+Ξένος.
+    Δεν είναι αληθές ότι το μη καλόν κατωρθώθη να παραχθή, αφού
+    απεχωρίσθη από έν γένος των όντων, και συγχρόνως ετάχθη ως
+    αντίθετον προς έν από τα όντα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν, καθώς φαίνεται, το μη καλόν αποτελεί αντίθεσιν ενός
+    όντος προς έν άλλο.
+
+Θεαίτητος.
+    Ορθότατα.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν; Συμφώνως με αυτά άραγε περισσότερον ανήκει εις τα
+    όντα το καλόν παρά το μη καλόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Δεν πρέπει επομένως εξ ίσου να παραδεχθώμεν, ότι υπάρχει και το
+    μη μέγα, όσον το ίδιον το μέγα;
+
+Θεαίτητος.
+    Εξ ίσου.
+
+Ξένος.
+    Επομένως και το μη δίκαιον δεν πρέπει να το κατατάξωμεν ως προς
+    την ύπαρξιν εις ίσην μοίραν με το δίκαιον, χωρίς να υπάρχη το έν
+    περισσότερον από το άλλο;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Και διά τα άλλα λοιπόν το ίδιον θα ειπούμεν, αφού η φύσις της
+    ετερότητος απεδείχθη ότι είναι έν από τα όντα. Και αφού εκείνη
+    είναι ον, κατ' ανάγκην βεβαίως πρέπει να θεωρήσωμεν ως όντα και
+    τα μέρη της και με το παραπάνω.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Επομένως, καθώς φαίνεται, η αντίθεσις εκείνου του μέρους από την
+    φύσιν της ετερότητος, το οποίον αντίκειται προς την φύσιν του
+    όντος, είναι ουσία του ιδίου του όντος και με το παραπάνω, αν
+    επιτρέπεται η έκφρασις, και δεν σημαίνει το εκ διαμέτρου
+    αντίθετον, αλλά απλώς το διαφορετικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ λογικά.
+
+Ξένος.
+    Πώς λοιπόν να την ονομάσωμεν αυτήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι προφανές ότι εκείνο το μη ον, το οποίον εζητούσαμεν χάριν
+    του σοφιστού, εκείνο το ίδιον είναι τούτο εδώ.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν άραγε, καθώς είπες, αυτό δεν καθυστερεί ως προς την
+    ουσίαν από κανέν άλλο, και με θάρρος πλέον πρέπει να λέγωμεν ότι
+    ασφαλώς υπάρχει το μη ον με την ιδιαιτέραν του φύσιν καθώς το
+    μέγα είπαμεν ότι είναι μέγα και το καλόν καλόν και το μη μέγα μη
+    μέγα και το μη καλόν μη καλόν; Κατά τον ίδιον τρόπον λοιπόν και
+    το μη ον απεδείχθη και είναι μη ον, συγκαταλεγόμενον ως έν είδος
+    από τα πολλά όντα; Ή μήπως δυσπιστούμεν κάπως ακόμη ως προς αυτό,
+    φίλε Θεαίτητε;
+
+Θεαίτητος.
+    Διόλου δεν δυσπιστούμεν.
+
+Ξένος.
+    Εκατάλαβες λοιπόν ότι περισσότερον απεσκιρτήσαμεν από τον
+    Παρμενίδην, παρά όσον μας απηγόρευσε εκείνος;
+
+Θεαίτητος.
+    Τι εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Από όσα μας απηγόρευσε εκείνος να ερευνώμεν, ημείς εξετάσαμεν εις
+    τα προηγούμενα πολύ περισσότερα, και τα απεδείξαμεν εις το πείσμα
+    του.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Ιδού πώς· εκείνος ως γνωστόν λέγει:
+
+       Αδύνατον να χωνεύσης ποτέ ότι υπάρχουν τα μη όντα,
+       Και δι' αυτό στρέψε τον νουν σου από τον δρόμον αυτής της
+                                                        [ερεύνης.
+
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό δεν αρνούμαι ότι το λέγει.
+
+Ξένος.
+    Ημείς όμως απεδείξαμεν, όχι μόνον ότι υπάρχουν τα μη όντα, αλλά
+    εφέραμεν εις φως και το είδος ακόμη εις το οποίον ανήκει το μη
+    ον. Διότι, αφού απεδείξαμεν ότι η φύσις της ετερότητος είναι ον,
+    και μοιράζεται εις όλα τα όντα μεταξύ των, ετολμήσαμεν να
+    αποφανθώμεν ότι το μέρος αυτής, το οποίον αντιτίθεται προς το ον,
+    αυτό ακριβώς είναι το όντως μη ον.
+
+Θεαίτητος.
+    Και νομίζω, φίλε Ξένε, ότι είπαμεν εντελώς την αλήθειαν.
+
+Ξένος.
+    Ας μη θέληση λοιπόν κανείς να μας ειπή ότι, αφού απεδείξαμεν ότι
+    το μη ον είναι το αντίθετον του όντος, τολμώμεν να διισχυρισθώμεν
+    ότι υπάρχει (!). Διότι ημείς όσον διά κανέν αντίθετον εις αυτό
+    δεν σκοτιζόμεθα πολύ, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει, με λογικήν ή
+    χωρίς λογικήν. Όσον όμως δι' αυτό που είπαμεν ότι είναι το μη ον,
+    ή ας μας πείση κανείς εξελέγχων ότι δεν το είπαμεν ορθά, ή,
+    εφόσον δεν έχει αυτήν την ικανότητα, πρέπει και αυτός να
+    παραδεχθή, καθώς παραδεχόμεθα ημείς, και ότι συγκοινωνούν μεταξύ
+    των τα γένη, και ότι το ον και η ετερότης εισχώρουν και εις όλα
+    τα άλλα και μεταξύ των. Και ότι η ετερότης, επειδή συμμετέχει του
+    όντος, υπάρχει μεν ένεκα αυτής της συμμετοχής, δεν είναι όμως
+    εκείνο το ίδιον από το οποίον συμμετέχει, αλλά διαφορετικόν, και
+    αφού είναι διαφορετικόν από το ον, πολύ λογικώς έπεται ότι είναι
+    μη ον. Το ον δε πάλιν, επειδή συμμετέχει της ετερότητος, έπεται
+    ότι είναι διάφορον από τα άλλα γένη, και, αφού είναι διάφορον από
+    όλα εκείνα, δεν είναι το ίδιον με έκαστον από αυτά, ούτε με όλα
+    μαζί παρά μόνον του. Ώστε πάλιν χωρίς αμφιβολίαν το ον χιλιάδες
+    των χιλιάδων δεν είναι (!). Το ίδιον εφαρμόζεται και εις όλα τα
+    άλλα, δηλαδή και χωριστά και ομού διά πολλούς λόγους υπάρχουν και
+    διά πολλούς δεν υπάρχουν (!).
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγεις την αλήθειαν.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα, όστις δεν παραδέχεται αυτάς τας αντιλογίας, πρέπει ο
+    ίδιος να σκεφθή και να μας ειπή τίποτε καλλίτερον. Εάν δε πάλιν
+    ενόησε ότι είναι κάπως δύσκολον, και ευχαριστείται να σύρη τους
+    λόγους πότε από το έν και πότε από το άλλο μέρος, αυτός δεν
+    κάμνει σπουδαίον κατόρθωμα, καθώς αποδεικνύει αυτή εδώ η
+    συζήτησις. Διότι αυτό δεν είναι ούτε μεγάλο κατόρθωμα ούτε
+    δύσκολον, εκείνο όμως όχι μόνον είναι δύσκολον, αλλά και ωραίον.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίον;
+
+Ξένος.
+    Αυτό που είπαμεν και προηγουμένως, δηλαδή να τα αφήση αυτά, διότι
+    με την συζήτησιν δεν αποδεικνύονται ως αδύνατα, και να έχη την
+    ικανότητα οσάκις κανείς λέγει ότι είναι το ίδιον ένα πράγμα το
+    οποίον διαφέρει κάπως, ή ότι είναι διαφορετικόν, ενώ είναι το
+    ίδιον, να εξελέγχη βήμα προς βήμα κατ' εκείνον τον τρόπον και
+    συμφώνως με εκείνο το πράγμα, το οποίον λέγει ότι έπαθε έν
+    οποιονδήποτε από αυτά τα δύο. Άλλως όμως το να αποδεικνύη την
+    ταυτότητα με κάποιον τρόπον ως ετερότητα, και την ετερότητα ως
+    ταυτότητα, και το μέγα ως μικρόν, και το όμοιον ως ανόμοιον, και
+    αλαζονικώς να παρουσιάζη πάντοτε τα αντίθετα εις τας συζητήσεις,
+    αυτό δεν είναι αληθινός έλεγχος, και εξ άλλου προδίδεται ως
+    νεοφερμένος από εκείνους, οι οποίοι πρώτην φοράν γνωρίζουν τα
+    πράγματα χειροπιαστά.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως, αγαπητέ μου, διότι το να προσπαθή κανείς να χωρίζη
+    όλα από όλα, και αλλέως δεν είναι αρμονικόν, και ωρισμένως τον
+    αποδεικνύει ως όλως διόλου άμουσον και αφιλόσοφον.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Το να χωρίζωμεν έκαστον πράγμα από όλα τα άλλα είναι ολοτελής
+    εξόντωσις των λόγων. Διότι μόνον με την συμπλοκήν των διαφόρων
+    ειδών μεταξύ των κατορθόνομεν να σχηματίσωμεν τον λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι αληθές.
+
+Ξένος.
+    Πρόσεξε λοιπόν να ιδής ότι πολύ σκοπίμως προ ολίγου επολεμούσαμεν
+    τους τοιούτους, και τους εξηναγκάσαμεν να αφήσουν να συγκοινωνή
+    το ένα με το άλλο.
+
+Θεαίτητος.
+    Δια ποίον σκοπόν λοιπόν;
+
+Ξένος.
+    Προς απόδειξιν ότι ο λόγος είναι έν από τα γένη των όντων. Διότι
+    εάν στερηθώμεν αυτόν, στερούμεθα το μεγαλίτερον μέρος της
+    φιλοσοφίας. Πρέπει δε ακόμη να έλθωμεν εις συμφωνίαν, τι πράγμα
+    είναι ο λόγος. Αν δε τύχη να μας τον αρπάξουν και να μας ειπούν
+    ότι ουδέ υπάρχει καν αυτός, τότε πλέον δεν θα ημπορούμεν ούτε να
+    ομιλούμεν (!), Και βεβαίως θα μας τον αρπάξουν, εάν παραδεχθώμεν
+    ότι κανέν πράγμα δεν συγκοινωνεί με κανέν άλλο.
+
+Θεαίτητος.
+    Όσον δι' αυτό πολύ καλά, αλλά το διατί να έλθωμεν εις συμφωνίαν
+    ως προς τον λόγον, αυτό δεν το ενόησα.
+
+Ξένος.
+    Αλλ' ίσως να το εννοήσης πολύ εύκολα, εάν με παρακολουθήσης ως
+    εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Δεν αρνείσαι ότι το μη ον το απεδείξαμεν ως έν γένος μεταξύ, των
+    άλλων το οποίον διαμοιράζεται εις όλα τα όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν πρέπει να εξετάσωμεν τόρα αν συγκοινωνεί με τον λόγον
+    και με την κρίσιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Διατί δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Διότι, αν αυτό δεν συγκοινωνή με αυτά, τότε είναι λογικώς
+    επόμενον να είναι όλα αληθινά. Εάν όμως συγκοινωνή, τότε
+    παράγεται και ψευδής κρίσις και ψευδής λόγος. Διότι ακριβώς το να
+    κρίνη κανείς ή να λέγη τα μη όντα αυτό βεβαίως είναι το ψεύδος,
+    το οποίον συμβαίνει εις την διάνοιαν και εις τους λόγους.
+
+Θεαίτητος.
+    Το παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Όταν δε υπάρχη ψεύδος, υπάρχει απάτη.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και όμως, αφού υπάρχει απάτη, τότε έπεται πλέον λογικώς, ότι όλα
+    τα πράγματα είναι καταφορτομένα από ομοιώματα και εικόνας και
+    φαντάσματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Αλλά διά τον σοφιστήν είπαμεν ότι ετρύπωσε εις τούτο το μέρος και
+    αρνείται ότι υπάρχει καν ψεύδος. Διότι λέγει ότι το μη ον ούτε το
+    συλλογίζεται κανείς ούτε το λέγει, διότι το μη ον δεν έχει
+    ύπαρξιν καμμίαν με κανένα τρόπον.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτά τα είπαμεν βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως αυτό απεδείχθη ότι συμμετέχει του όντος, ώστε υπό αυτήν
+    την έποψιν ίσως πλέον δεν θα ανθίστατο. Δεν είναι όμως απίθανον
+    να ειπή ότι από τα είδη άλλα μεν συμμετέχουν του μη όντος, άλλα
+    όμως όχι, ώστε διά την ειδωλοποιητικήν και φανταστικήν, εντός της
+    οποίας είπαμεν ότι ετρύπωσε αυτός, πάλιν θα εναντιόνεται ότι ούτε
+    καν υπάρχουν, επειδή η κρίσις και ο λόγος δεν συγκοινωνούν με το
+    μη ον. Διότι κατ' αρχήν δεν υπάρχει ψεύδος, αφού δεν υφίσταται
+    αυτή η συγκοινωνία. Δι' αυτό λοιπόν πρέπει πρώτον να εξετάσωμεν
+    καλώς, τι είναι ο λόγος και η κρίσις και η φαντασία, και εκ της
+    ερεύνης αυτής να εννοήσωμεν καλώς την συγκοινωνίαν των με το μη
+    ον, και αφού την εννοήσωμεν να αποδείξωμεν ότι υπάρχει το ψεύδος,
+    αφού δε το αποδείξωμεν, να ζώσωμεν μέσα εις αυτό τον σοφιστήν,
+    εάν είναι ένοχος, ή άλλως να τον απολύσωμεν και να τον ζητήσωμεν
+    εις άλλο γένος.
+
+Θεαίτητος.
+    Πραγματικώς, καλέ Ξένε, φαίνεται εντελώς αληθές αυτό που είπαμεν
+    εις την αρχήν περί του σοφιστού, ότι δηλαδή είναι άπιαστη ράτσα.
+    Διότι φαίνεται ότι είναι γεμάτος από προβολάς, και όταν προβάλη
+    καμμίαν από αυτάς πρέπει πρώτον αυτήν να καταπολεμήσωμεν, πριν να
+    φθάσωμεν εις αυτόν τον ίδιον. Διότι τόρα μόλις διεσχίσαμεν την
+    προβολήν του ότι δεν υπάρχει το μη ον, αυτός επρόβαλε άλλην, και
+    τόρα πάλιν είναι ανάγκη να αποδείξωμεν ότι υπάρχει ψεύδος και εις
+    τον λόγον και εις την κρίσιν, και κατόπιν αυτής ίσως άλλην, και
+    πάλιν άλλην κατόπιν εκείνης, και, καθώς φαίνεται, δεν θα εύρωμεν
+    ποτέ την άκραν.
+
+Ξένος.
+    Πρέπει, φίλε Θεαίτητε, να έχη θάρρος όστις ημπορεί να κάμνη έστω
+    και έν μικρόν βήμα προς τα εμπρός. Διότι, όστις λιποψυχήση εις
+    αυτά, τι θα ημπορέση να κατορθώση εις άλλα, αφού εις εκείνα ή
+    διόλου δεν προχωρεί εμπρός, ή εντελώς θα σπρωχθή οπίσω πάλιν;
+    Πολύ απέχει ο τοιούτος, καθώς λέγει η παροιμία να πάρη την πόλιν.
+    Τόρα όμως, αγαπητέ μου, επειδή ετελειώσαμεν αυτό που λέγεις,
+    ημπορούμεν να θεωρήσωμεν ότι εξεπορθήσαμεν το ισχυρότερον τείχος,
+    και τόρα τα άλλα είναι μικρότερα και ευκολώτερα.
+
+Θεαίτητος.
+    Καλά το είπες.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας πάρωμεν εις το χέρι πρώτον τον λόγον και την
+    κρίσιν, καθώς είπαμεν, διά να σκεφθώμεν καθαρώτερα, άραγε
+    συγκοινωνεί με αυτά το μη ον, ή όλως διόλου αυτά τα δύο είναι
+    αληθή, και ποτέ δεν είναι ψευδές κανέν από τα δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Εμπρός λοιπόν, καθώς ελέγαμεν προκειμένου περί των ειδών και των
+    γραμμάτων, ας σκεφθώμεν ομοίως και περί των ονομάτων πάλιν. Διότι
+    με αυτόν κάπως τον τρόπον ευρίσκεται αυτό το οποίον ζητούμεν.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι λοιπόν πρέπει να ερευνήσωμεν διά τα ονόματα;
+
+Ξένος.
+    Αν όλα προσαρμόζονται με όλα, ή κανέν απολύτως, ή μήπως άλλα μεν
+    δέχονται προσαρμογήν, άλλα όμως όχι.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι προφανές, ότι δηλαδή άλλα μεν δέχονται, άλλα όμως όχι.
+
+Ξένος.
+    Ίσως εννοείς το εξής. Ότι όσα μεν λέγονται με τοιαύτην
+    συντακτικήν αλληλουχίαν, ώστε να εκφράζουν έννοιαν,
+    προσαρμόζονται, όσα όμως με την αλληλουχίαν δεν εκφράζουν
+    έννοιαν, δεν προσαρμόζονται.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το είπες αυτό;
+
+Ξένος.
+    Καθώς ενόμισα ότι συ παρεδέχθης με την προηγουμένην σου
+    απάντησιν. Δηλαδή δύο τάξεις έχομεν, διά να εκφράζωμεν με την
+    φωνήν μας τα όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίας;
+
+Ξένος.
+    Η μία ονομάζεται ονόματα, η δε άλλη βήματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Εξήγησε το καθέν.
+
+Ξένος.
+    Εκείνο το οποίον εκφράζει τας πράξεις ονομάζεται ρήμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εκείνο δε το οποίον εκφράζει τα πρόσωπα, τα οποία εκτελούν αυτάς
+    τας πράξεις, ως άλλο χαρακτηριστικόν γνώρισμα με την φωνήν
+    αποδοθέν εις αυτά τα πρόσωπα, λέγεται όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν μόνον από ονόματα απαγγελλόμενα κατά σειράν δεν
+    αποτελείται λόγος ποτέ, ούτε πάλιν από ρήματα χωρίς ονόματα.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό δεν το ενόησα.
+
+Ξένος.
+    Τότε είναι φανερόν, ότι άλλα εννοούσες προηγουμένως, όταν έμενες
+    σύμφωνος μαζί μου. Διότι και τότε ήθελα να σου ειπώ το ίδιον, ότι
+    δηλαδή αυτά δεν αποτελούν λόγον, όταν απαγγέλλωνται στην σειράν,
+    ως εξής.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Παραδείγματος χάριν τρέχει, κοιμάται.... και όλα τα ρήματα όσα
+    σημαίνουν πράξεις, και αν όλα τα θέσης κατά σειράν, πάλιν δεν
+    αποτελούν λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως πώς είναι δυνατόν;
+
+Ξένος.
+    Και πάλιν όμως, όταν προφέρωμεν λέων, έλαφος, ίππος και όλα τα
+    ονόματα, όσα απεδόθησαν εις τα πρόσωπα τα οποία εκτελούν τας
+    πράξεις, και με αυτήν την συνέχειαν πάλιν δεν σχηματίζεται λόγος
+    ακόμη. Διότι και όλα αυτά πάλιν τα οποία απήγγειλε το στόμα μας,
+    καθώς εκείνα, δεν εκφράζουν καμμίαν πράξιν, ούτε απραξίαν, ούτε
+    ύπαρξιν ενός όντος ή μη όντος, πριν συνδέσωμεν τα ονόματα με τα
+    βήματα. Τότε όμως προσαρμόζονται και αμέσως το πρώτον σύμπλεγμα
+    αποτελεί λόγον, σχεδόν τον πρώτον και μικρότερον λόγον, δηλαδή
+    την πρότασιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς άραγε το εννοείς αυτό;
+
+Ξένος.
+    Όταν ειπή κανείς: «Ο άνθρωπος μανθάνει», παραδέχεσαι ότι τούτο
+    είναι ο ελάχιστος και πρώτος λόγος;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Διότι τότε βεβαίως δεν αναφέρει όνομα μόνον, άλλα εκφράζει κάτι
+    τι περί των όντων, ή των γινομένων, ή των παρελθόντων, ή των
+    μελλόντων, συνδυάζων τα βήματα με τα ονόματα. Δι' αυτό δεν
+    είπαμεν ότι ονομάζει αυτός, αλλά εκφράζει, και ωρισμένως με το
+    σύμπλεγμα αυτό εσχηματίσαμεν λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν καθώς τα πράγματα, άλλα μεν προσαρμόζονται μεταξύ των,
+    άλλα όμως όχι, το ίδιον και τα εκφραστικά σύμβολα της φωνής, άλλα
+    μεν δεν προσαρμόζονται, άλλα όμως προσαρμόζονται και αποτελούν
+    λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα μίαν μικράν παρατήρησιν ακόμη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίαν;
+
+Ξένος.
+    Ο λόγος, οτιδήποτε και αν λέγη, είναι ανάγκη να αναφέρεται εις
+    κάτι τι, αδύνατον δε είναι να μη αναφέρεται.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν δεν πρέπει να εκφράζη και μίαν ποιότητα;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Ας προσέξωμεν λοιπόν με όλην μας την δύναμιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι ανάγκη βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν θα σου ειπώ ένα λόγον αποτελούμενον από όνομα και ρήμα
+    συνδυάζων πράγμα με πράξιν. Εις τι όμως αναφέρεται αυτός ο λόγος,
+    πρέπει συ να μου το ειπής.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό θα το κάμω, όσον ημπορώ.
+
+Ξένος.
+    Ο Θεαίτητος κάθηται. Μη τυχόν αυτός ο λόγος είναι μακρός;
+
+Θεαίτητος.
+    Όχι, αλλά μέτριος.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν είναι ιδική σου δουλειά να εξηγήσης, περί τίνος
+    ομιλεί και εις ποίον αναφέρεται.
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι φανερόν, ότι ομιλεί περί εμού και αναφέρεται εις εμέ.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα πάλιν ο άλλος;
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίος;
+
+Ξένος.
+    Ο Θεαίτητος, (με τον οποίον ομιλώ τόρα εγώ), πετά.
+
+Θεαίτητος.
+    Και αυτόν κανείς δεν ημπορεί να τον ειπή αλλέως, παρά ως ιδικόν
+    μου και περί εμού.
+
+Ξένος.
+    Είπαμεν όμως ότι είναι ανάγκη, έκαστος λόγος να έχη μίαν
+    ποιότητα.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Από αυτούς τους δύο λοιπόν, ποίαν ποιότητα πρέπει να παραδεχθώμεν
+    ότι έχει ο καθείς;
+
+Θεαίτητος.
+    Προφανώς ο μεν ένας είναι ψευδής, ο δε άλλος αληθινός.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως ο μεν αληθής λέγει το πραγματικόν περί σου ότι
+    υπάρχει.
+
+Θεαίτητος.
+    Τι άλλο βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Ο δε ψευδής λέγει διαφορετικά από το πραγματικόν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Επομένως παρουσιάζει τα μη υπάρχοντα ως υπάρχοντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Σχεδόν.
+
+Ξένος.
+    Διότι βεβαίως είναι δυνατόν να λεχθούν διαφορετικά πράγματα περί
+    σου. Διότι είπαμεν ότι δι' έκαστον υπάρχουν πολλά αληθινά, και
+    πολλά ανύπαρκτα.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Ο δεύτερος λοιπόν από τους λόγους, τους οποίους είπα περί σου,
+    πρώτον μεν συμφώνως προς όσα είπαμεν διά να ορίσωμεν τι είναι
+    λόγος, έπεται ότι αυτός είναι ένας από τους συντομωτέρους λόγους.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό βεβαίως μόλις προ ολίγου το παρεδέχθημεν.
+
+Ξένος.
+    Δεύτερον ότι πρέπει να αναφέρεται εις κάποιον.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Και, ότι αν δεν είναι ιδικός σου, τότε βεβαίως δεν ανήκει εις
+    κανένα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς είναι δυνατόν βεβαίως;
+
+Ξένος.
+    Και όταν δεν ανήκη εις κανένα, τότε δεν είναι καν λόγος. Διότι,
+    απεδείξαμεν ότι είναι των αδυνάτων αδύνατον, εάν είναι λόγος, να
+    μη ανήκη εις κανένα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως, όταν αυτά τα διαφορετικά λέγωνται περί σου ως όμοια
+    και τα ανύπαρκτα ως πραγματικά, τότε αποδεικνύεται καθαρά ότι ο
+    τοιούτος συνδυασμός ονομάτων και βημάτων αποτελεί αληθώς και
+    πραγματικώς λόγον ψευδή.
+
+Θεαίτητος.
+    Αληθέστατα βεβαίως.
+
+Ξένος.
+    Αλλά πώς; Άραγε η σκέψις και η κρίσις και η φαντασία και όλα αυτά
+    τα γένη δεν παρουσιάζονται εις την ψυχήν μας ως ψευδή και ως
+    αληθινά;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Θα το εννοήσης ευκολώτερον, αν σου ειπώ πρώτον τι είναι το καθέν,
+    και τι διαφέρουν μεταξύ των.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε και μη σε μέλει.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν η σκέψις και ο λόγος είναι το ίδιον. Με την διαφοράν ότι ο
+    εντός της ψυχής μας γινόμενος διάλογος χωρίς απαγγελίαν έλαβε
+    ακριβώς το όνομα σκέψις.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Ενώ το ρεύμα της φωνής, το οποίον εξέρχεται από το στόμα μας
+    ενάρθρως, λέγεται λόγος.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Και βεβαίως γνωρίζομεν ότι εις τους λόγους υπάρχει το —
+
+Θεαίτητος.
+    Τι πράγμα;
+
+Ξένος.
+    Η κατάφασις και η απόφασις.
+
+Θεαίτητος.
+    Το γνωρίζομεν.
+
+Ξένος.
+    Όταν λοιπόν αυτό συμβή εις την ψυχήν κατά την σκέψιν σιωπηρώς,
+    έχεις να του δώσης άλλο όνομα παρά κρίσιν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς αλλέως;
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως, όταν η ψυχή όχι μόνη αλλά με την αίσθησιν παθαίνη
+    κανέν παρόμοιον πάθημα, άραγε αυτό είναι ορθόν να το ονομάσωμεν
+    αλλέως πως, παρά φαντασίαν;
+
+Θεαίτητος.
+    Δεν είναι δυνατόν αλλέως.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν, αφού παρεδέχθημεν ότι ο λόγος είναι αληθής και ψευδής,
+    από αυτά δε πάλιν η μεν σκέψις απεδείχθη ότι είναι διάλογος της
+    ψυχής μόνης προς τον εαυτόν της, η δε κρίσις είναι αποτελείωσις
+    της σκέψεως, και ούτω πως αποδεικνύεται ότι παν ό,τι λέγομεν
+    είναι μίγμα αισθήσεως και κρίσεως, έπεται ότι, αφού και αυτά
+    είναι συγγενή με τον λόγον, κατ' ανάγκην μερικά από αυτά είναι
+    κάποτε ψευδή.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Ενόησες λοιπόν ότι γληγορώτερα απεδείξαμεν, ότι υπάρχει ψευδής
+    κρίσις και λόγος, παρά όσον εφοβούμεθα προ ολίγου, μήπως
+    επιχειρήσωμεν όλως διόλου ανεκτέλεστον έργον, εάν ερευνήσωμεν
+    αυτό;
+
+Θεαίτητος.
+    Το εννοώ.
+
+Ξένος.
+    Τότε λοιπόν ας μη απογοητευώμεθα ούτε εις τα άλλα. Δηλαδή, τόρα
+    που απεδείξαμεν αυτά, ας ενθυμηθούμεν τας προηγουμένας διαιρέσεις
+    εις είδη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποίας δηλαδή;
+
+Ξένος.
+    Εχωρίσαμεν την ειδωλοποιητικήν εις δύο είδη, την εικαστικήν και
+    την φανταστικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και είπαμεν ότι απορούμεν εις ποίαν να κατατάξωμεν τον σοφιστήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Αυτό είναι αληθές.
+
+Ξένος.
+    Και ενώ είχαμεν αυτήν την απορίαν, μας εκυρίευσε ακόμη
+    περισσοτέρα σκοτοδινία, όταν επαρουσιάσθη ο λόγος όστις
+    διαφιλονικεί, ότι όλως δεν υπάρχει ούτε εικών ούτε είδωλον ούτε
+    φάντασμα, διότι ποτέ δεν υπάρχει ψεύδος πουθενά με κανένα τρόπον.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγεις την αλήθειαν.
+
+Ξένος.
+    Τόρα πλέον όμως, αφού και λόγος ψευδής αλλά και κρίσις ψευδής
+    απεδείχθη ότι υπάρχει, επιτρέπεται πλέον να υπάρχουν απομιμήσεις
+    των όντων, και να παραχθή με αυτήν την εκδοχήν τέχνη απατητική;
+
+Θεαίτητος.
+    Επιτρέπεται.
+
+Ξένος.
+    Ακόμη δε προηγουμένως είχαμεν συμφωνήση, ποίον από αυτά τα δύο
+    είναι ο σοφιστής.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ας δοκιμάσωμεν πάλιν να διχάζωμεν το γένος το οποίον
+    εθέσαμεν εις την αρχήν, και να προχωρούμεν πάντοτε από το δεξιόν
+    μέρος της διχοτομήσεως, παρακολουθούντες την συμμετοχήν του
+    σοφιστού, έως ότου να του αποχωρίσωμεν όλα τα κοινά γνωρίσματα,
+    και να αφήσωμεν την ατομικήν του φύσιν, διά να το αποδείξωμεν
+    πρώτον μεν και κύριον εις τον ίδιον εαυτόν μας, έπειτα όμως και
+    εις όλους όσοι εκ φύσεως είναι πλησιέστατοι εις αυτήν την
+    μέθοδον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν τότε δεν αρχίσαμεν με την διαίρεσιν της τέχνης εις
+    ποιητικήν και κτητικήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Και δεν εφανταζόμεθα ως είδη της κτητικής την θηρευτικήν και την
+    αγωνιστικήν και την εμπορικήν και μερικά άλλα παρόμοια;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως, αφού τον περικλείει η μιμητική τέχνη, είναι προφανές
+    ότι πρώτα πρώτα πρέπει να διχοτομήσωμεν αυτήν την ποιητικήν.
+    Διότι η μίμησις είναι κάποια κατασκευή των ειδώλων όμως, καθώς
+    είπαμεν, και όχι του καθενός πράγματος. Δεν είναι έτσι;
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι συμφωνότατος.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν πρώτον της ποιητικής ας παραδεχθώμεν δύο μέρη.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία;
+
+Ξένος.
+    Το ένα θείον και το άλλο ανθρώπινον.
+
+Θεαίτητος.
+    Ακόμη δεν ενόησα.
+
+Ξένος.
+    Εάν ενθυμούμεθα όσα είπαμεν εις την αρχήν, είπαμεν ότι ολόκληρος
+    η ποιητική είναι η δύναμις, η οποία γίνεται αιτία, όσα δεν
+    υπήρχαν προηγουμένως να γίνουν κατόπιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Το ενθυμούμεθα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν τα ζώα και όλα τα θνητά και τα φυτά, όσα φυτρώνουν εις την
+    γην από σπόρους και από ρίζας, και όσα σχηματίζουν άψυχα σώματα
+    διαλυτά και αδιάλυτα, άραγε από άλλον κανένα δημιουργόν, παρά από
+    θεόν θα ειπούμεν ότι λαμβάνουν γένεσιν εις ωρισμένον χρόνον, ενώ
+    προηγουμένως δεν υπήρχαν; Ή μήπως θα μεταχειρισθώμεν την γνώμην
+    και την φράσιν του λαού και θα ειπούμεν —
+
+Θεαίτητος.
+    Τι πράγμα;
+
+Ξένος.
+    Ότι η ίδια φύσις γεννά αυτά από κάποιαν αιτίαν αυτόματον και
+    χωρίς σκέψιν; Ή ότι γίνονται με λόγον και με επιστήμην θείαν από
+    κάποιον θεόν;
+
+Θεαίτητος.
+    Εγώ μεν ίσως ένεκα της ηλικίας μου αλλάζω συχνά και τας δύο
+    γνώμας. Τόρα όμως παρατηρώ εσέ, και επειδή νομίζω ότι φρονείς,
+    ότι αυτά γίνονται σύμφωνα με κάποιαν θέλησιν θεού, το ίδιον
+    πιστεύω και εγώ.
+
+Ξένος.
+    Πολύ καλά, φίλε Θεαίτητε. Και αν ήτο φόβος μήπως αλλάξης γνώμην
+    κατόπιν, τόρα θα επροσπαθούσα συζητητικώς με πειστικά
+    επιχειρήματα να σε κάμω να συμφωνήσης μαζί μου. Επειδή όμως
+    κάλλιστα εννοώ τον χαρακτήρα σου, ότι δηλαδή και χωρίς να σου
+    ειπώ εγώ, τείνεις εις όσα τόρα λέγεις, ότι σύρεσαι, δι' αυτό θα
+    σε αφήσω μόνον σου. Διότι θα χάσωμεν αδίκως πολύν καιρόν. Αλλά θα
+    θεωρήσω ως βέβαιον ότι, όσα λέγομεν ότι γίνονται εκ φύσεως,
+    δημιουργούνται με θείαν τέχνην, όσα δε κατασκευάζονται από
+    ανθρώπους με ανθρωπίνην. Και λοιπόν και με αυτόν τον ορισμόν δύο
+    είναι τα γένη της ποιητικής, το ανθρώπινον και το θείον.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά.
+
+Ξένος.
+    Τας δύο αυτάς λοιπόν διχοτόμησε τας πάλιν κάθε μίαν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Καθώς τότε εχώρισες κατά πλάτος όλην την ποιητικήν, ομοίως τόρα
+    πάλιν χώρισε την κατά μήκος.
+
+Θεαίτητος.
+    Υπόθεσε ότι εχωρίσθη.
+
+Ξένος.
+    Τόρα βεβαίως όλα τα μέρη αυτής γίνονται τέσσαρα, δύο μεν τα
+    σχετικά με ημάς, δηλαδή τα ανθρώπινα, δύο δε τα σχετικά με τους
+    θεούς, δηλαδή τα θεία.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Από τα μέρη όμως πάλιν της άλλης διαιρέσεως το ένα τμήμα καθεμιάς
+    μερίδος είναι αυτοποιητικόν, τα δε υπόλοιπα σχεδόν ημπορούν να
+    ονομασθούν ειδωλοποιητικά. Ώστε και συμφώνως με αυτά πάλιν η
+    ποιητική διχοτομείται εις δύο.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε κατά ποίον τρόποι διχοτομείται καθεμία πάλιν.
+
+Ξένος.
+    Ημείς βεβαίως και τα άλλα ζώα και τα στοιχεία, από τα οποία
+    αποτελούνται τα φυσικά όντα, δηλαδή το πυρ και το ύδωρ και τα
+    παρόμοια, ως έργα θεού γνωρίζομεν ότι είναι αυτά όλα
+    δημιουργημένα. Ή πώς αλλέως;
+
+Θεαίτητος.
+    Καθώς είπες.
+
+Ξένος.
+    Έκαστον δε από αυτά το παρακολουθούν ομοιώματα, χωρίς να είναι
+    αυτά τα ίδια, τα οποία έγιναν επίσης με θείαν επινόησιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ποία;
+
+Ξένος.
+    Τα εμφανιζόμενα εις τον ύπνον, και όσα φαντάσματα της ημέρας
+    λέγονται φυσικά, η σκιά λόγου χάριν, όταν με το φως γίνεται
+    σκότος, και η αντανάκλασις, όταν το ιδικόν και το ξένον φως
+    συναντάται εις τα λαμπερά και γιαλιστερά πράγματα, και κάμνη την
+    εμπροσθινήν των όψιν να αλλάξη την συνηθισμένην της μορφήν και να
+    κάμνη την αντίθετον εντύπωσιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Πραγματικώς δύο ειδών είναι τα έργα της θείας ποιητικής, δηλαδή
+    το ίδιον το πράγμα, και το είδωλον το οποίον παρακολουθεί
+    έκαστον.
+
+Ξένος.
+    Και τόρα τι θα είπουμεν διά την ιδικήν μας τέχνην; Όχι άραγε ότι
+    την ιδίαν μεν την οικίαν την κατασκευάζει με την οικοδομικήν, με
+    την ζωγραφικήν όμως κατασκευάζει κάποιαν άλλην, η οποία φαίνεται
+    ως ένα όνειρον εις τους αφυπνισμένους ανθρώπους;
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν ομοίως πάλιν και όλα τα άλλα έργα της ιδικής μας ποιητικής
+    δράσεως είναι διπλά, και το έν μεν είναι το ίδιον και το
+    αποδίδομεν εις την αυτουργικήν, το δε άλλο είναι ομοίωμα και το
+    αποδίδομεν εις την ειδωλοποιητικήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Τόρα το ενόησα καλλίτερα, και παραδέχομαι δύο διττά είδη της
+    ποιητικής. Την θείαν και την ανθρωπίνην κατά την μίαν διαίρεσιν,
+    κατά την άλλην δε το έν από τα προϊόντα ως το ίδιον το πράγμα, το
+    δε άλλο ως κάποια ομοιώματα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν από την ειδωλοποιητικήν ας ενθυμηθούμεν, ότι
+    επρόκειτο να δεχθώμεν το έν γένος ως εικαστικόν και το άλλο ως
+    φανταστικόν, εάν απεδεικνύετο ότι το ψεύδος είναι όντως ψεύδος,
+    και εκ φύσεως ανήκει εις τα όντα.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαίως επρόκειτο.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν απεδείχθη αυτό, και διά τούτο ακριβώς θα θεωρήσωμεν
+    αυτά ως δύο είδη.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν ας διχοτομήσωμεν πάλιν το φανταστικόν είδος.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς;
+
+Ξένος.
+    Το έν μεν ότι γίνεται με όργανα, το δε άλλο, ότι γίνεται το ίδιον
+    όργανον εις εκείνον όστις κάμνει το φάντασμα.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς το εννοείς;
+
+Ξένος.
+    Νομίζω, όταν κανείς παρομοιάζη με το σώμα του το παράστημά σου, ή
+    με την φωνήν του την φωνήν σου, αυτό ονομάζεται μίμησις, και
+    ανήκει προ πάντων εις την φανταστικήν τέχνην.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Εις αυτό το μέρος λοιπόν ας αποδώσωμεν τον χαρακτηρισμόν
+    μιμητικόν. Το δε άλλο ολόκληρον, αφού εκουράσθημεν, ας το
+    αφήσωμεν να το συνενώση κανείς άλλος υπό μίαν έννοιαν, και να του
+    αποδώση κανέν αρμόδιον όνομα.
+
+Θεαίτητος.
+    Δέχομαι και την ονομασίαν του ενός και την παράλειψιν του άλλου.
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως και αυτό πάλιν πρέπει να το θεωρήσωμεν διπλόν, καλέ
+    Θεαίτητε. Και πρόσεξε να ιδής διά ποίον λόγον.
+
+Θεαίτητος.
+    Λέγε.
+
+Ξένος.
+    Όσοι απομιμούνται, άλλοι μεν το κάμνουν εν επιγνώσει, άλλοι όμως
+    ανεπιγνώστως. Και βεβαίως ποίαν άλλην μεγαλιτέραν διάκρισιν
+    ημπορούμεν να εύρωμεν από την επίγνωσιν και ανεπίγνωσιν;
+
+Θεαίτητος.
+    Καμμίαν.
+
+Ξένος.
+    Και λοιπόν αυτό που είπαμεν προ ολίγου δεν είναι απομίμησις με
+    επίγνωσιν; Διότι το ιδικόν σου παράστημα και σε, μόνον όταν σε
+    γνωρίζη κανείς, ημπορεί να τα μιμηθή.
+
+Θεαίτητος.
+    Πώς όχι;
+
+Ξένος.
+    Τόρα όμως ως προς το σχήμα της δικαιοσύνης και όλην εν γένει την
+    αρετήν; Άραγε δεν την αγνοούν πολλοί, και μόνον την φαντάζονται
+    κάπως, και όμως με τα δυνατά των προσπαθούν να φαίνωνται, ότι
+    έχουν μέσα των αυτό το οποίον απλώς φαντάζονται, και το
+    απομιμούνται όσον το δυνατόν τελειότερον με τα έργα των και με
+    τους λόγους των;
+
+Θεαίτητος.
+    Πάρα πολλοί μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Άραγε όμως όλοι κατορθώνουν να φαίνονται δίκαιοι, ενώ δεν είναι
+    διόλου; Ή μήπως συμβαίνει το εναντίον;
+
+Θεαίτητος.
+    Όλως διόλου το εναντίον.
+
+Ξένος.
+    Αυτός λοιπόν ο μιμητής πρέπει να θεωρηθή διάφορος από εκείνον,
+    αυτός ο ανεπίγνωστος από εκείνον τον εν επιγνώσει.
+
+Θεαίτητος.
+    Μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Από πού λοιπόν θα λάβωμεν όνομα διά τον καθένα από αυτούς; Ή
+    μήπως βεβαίως είναι δύσκολον, διότι καθώς φαίνεται, εις την
+    διαίρεσιν των γενικών εννοιών κατά είδη υπήρχε εις τους
+    παλαιοτέρους κάποια παλαιά και ανεξήγητος αιτία, ώστε ούτε να
+    δοκιμάση κανείς να κάμη την διαίρεσιν, και ως εκ τούτου κατ'
+    ανάγκην δεν έχομεν μεγάλην αφθονίαν ονομάτων; Και όμως, και αν
+    θεωρηθή ακόμη τόλμη να το ειπούμεν ως προς την επίγνωσιν, πρέπει
+    να ονομάσωμεν την μεν δοξαστικήν μίμησιν δοξομιμητικήν, την δε
+    επισταμένην ίσως επιστημονικήν μίμησιν.
+
+Θεαίτητος.
+    Παραδέχομαι.
+
+Ξένος.
+    Πρέπει λοιπόν να μεταχειρισθώμεν το έν από τα δύο, διότι ο
+    σοφιστής δεν ανήκει εις τους έχοντας επίγνωσιν, αλλά εις τους
+    μιμούμενους με την ιδέαν των.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ μάλιστα.
+
+Ξένος.
+    Αυτόν λοιπόν τον δοξομιμητήν ας τον ερευνήσωμεν καθώς τον
+    σίδηρον, αν είναι στερεός, ή μήπως έχει ακόμη μέσα του καμμίαν
+    ραφήν.
+
+Θεαίτητος.
+    Ας ερευνήσωμεν.
+
+Ξένος.
+    Έχει λοιπόν και πολλήν μάλιστα. Διότι από αυτούς άλλος μεν είναι
+    βλαξ, και νομίζει ότι γνωρίζει όσα φαντάζεται. Το δε εξωτερικόν
+    του άλλου, επειδή ολονέν κυλίεται μέσα εις τας συζητήσεις,
+    παρέχει πολλήν υποψίαν και φόβον, ότι δεν γνωρίζει αυτά τα οποία
+    προσποιείται εμπρός εις τους άλλους ότι τα γνωρίζει.
+
+Θεαίτητος.
+    Βεβαιότατα ο καθείς από αυτούς που είπες ανήκει εις έν από τα δύο
+    αυτά γένη.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν δεν πρέπει να θεωρήσωμεν τον ένα μεν ως απλούν μιμητήν,
+    τον δε άλλον υποκριτικόν μιμητήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Είναι ορθόν.
+
+Ξένος.
+    Αυτόν δε πάλιν ως εν γένος θα τον θεωρήσωμεν ή ως δύο:
+
+Θεαίτητος.
+    Συ πρόσεξε.
+
+Ξένος.
+    Προσέχω και μου φαίνονται δύο ειδών. Ο μεν εις δημοσία και με
+    μακρούς λόγους βλέπω ότι είναι ικανός εμπρός εις τα πλήθη να
+    υποκρίνεται, ο δε άλλος ιδιωτικώς και με συντόμους λόγους
+    αναγκάζει τον αντικρυνόν του να παραδέχεται τα αντίθετα προς την
+    γνώμην του.
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ ορθά ομιλείς.
+
+Ξένος.
+    Πώς να ονομάσωμεν λοιπόν τον μακρολογώτερον; Άραγε πολιτικόν ή
+    δημοσιολόγον;
+
+Θεαίτητος.
+    Δημοσιολόγον.
+
+Ξένος.
+    Τον δε άλλον πώς να τον ονομάσωμεν, σοφόν ή σοφιστήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Όσον διά σοφόν βεβαίως είναι αδύνατον, διότι τον παρεδέχθημεν ότι
+    δεν γνωρίζει. Αφού όμως μιμείται τον σοφόν, είναι φανερόν ότι
+    πρέπει να λάβη όνομα παράγωγον της σοφίας, και σχεδόν ενόησα
+    πλέον, ότι αυτός πρέπει να θεωρηθή πραγματικώς εκείνος ο εντελώς
+    αληθινός σοφιστής.
+
+Ξένος.
+    Τόρα λοιπόν, καθώς προηγουμένως, θέλεις να συνοψίσωμεν το όνομά
+    του, συνδυάζοντες τα χαρακτηριστικά του από το τέλος προς την
+    αρχήν;
+
+Θεαίτητος.
+    Πολύ καλά.
+
+Ξένος.
+    Λοιπόν, καθώς φαίνεται, θα ειπή όλην την αλήθειαν όστις ειπή ότι
+    ο αληθινός σοφιστής κατάγεται από την γενεάν και το αίμα της
+    αντιφατικοποιητικής του υποκριτικού μέρους της δοξομιμητικής, το
+    αποχωριζόμενον από το μέρος της ειδωλοποιητικής, όχι το θείον,
+    αλλά το ανθρώπινον, το οποίον είναι το μέρος της ποιητικής, το
+    οποίον κάμνει ταχυδακτυλουργίας με λόγους.
+
+Θεαίτητος.
+    Είμαι εντελώς σύμφωνος.
+
+***
+
+Η Σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη,
+υπήρξεν ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά
+προσφερόταν συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία
+ελληνική σκέψη (Ιστορία, φιλοσοφία, ποίηση, δράμα, δικανικός και
+πολιτικός λόγος) σε δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους
+μεταφραστές του τόπου, στην πιο σύγχρονη μορφή που πήρε
+εξελισσόμενο το γλωσσικό της όργανο. Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο
+Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Πλάτων, ο Ξενοφών, ο
+Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο Επίκτητος, ο
+Πλούταρχος, ο Λουκιανός κλπ. προσφέρονται και σήμερα, στις
+κλασικές πια μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή, Μωραϊτίδη,
+Κονδυλάκη, Ποριώτη, Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη,
+Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη, Βουτιερίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως,
+Τσοκόπουλου, Σιγούρου, Κ. Χρηστομάνου κλπ, σε μια σύγχρονη σειρά
+εκδόσεων βιβλίου τσέπης, πράγμα που επίσης γίνεται για πρώτη
+φορά, συστηματικά, στην Ελλάδα.
+
+ΣΟΦΙΣΤΗΣ Πρόκειται για εξαιρετικά τολμηρή φιλοσοφική έξαρση προς
+εξακρίβωση των ορίων της ανθρωπίνης νοήσεως, γι' αυτό και
+θεωρείται ως η μεταφυσική του Πλάτωνος. Σ' ό,τι αφορά στην λογική
+του, είναι ο πιο πολύτροπος και οξύς από τους πλατωνικούς
+διάλογους.
+
+
+
+Η «ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ» ΑΝΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ
+ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.
+
+
+
+ΑΘΗΝΑΙ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 36 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΤΣΙΜΙΣΚΗ 61
+
+ΤΙΜΗ ΤΟΜΟΥ ΔΡΑΧΜΕΣ 10
+
+
+***
+
+1) Ψαράς που ψαρεύει με αγκίστρι
+2) Καλάθια που χρησιμοποιούνται ως παγίδες στην αλιεία
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Sophist, by Plato
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SOPHIST ***
+
+***** This file should be named 34951-0.txt or 34951-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        https://www.gutenberg.org/3/4/9/5/34951/
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/34951-0.zip b/34951-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..dd3aaee
--- /dev/null
+++ b/34951-0.zip
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..d17e0b3
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #34951 (https://www.gutenberg.org/ebooks/34951)